Ο κόσμος τους δεν μας χωράει...
να βγούμε ξανά στους δρόμους και να φτιάξουμε τον δικό μας!
Το παρόν που μας έχουν φτιάξει και το μέλλον που μας ετοιμάζουν βρωμάει θάνατο, σκλαβιά και εκμετάλλευση!
Η καθημερινότητα μας είναι γεμάτη από πίεση, άγχος, κατάθλιψη και μας κάνουν να νιώθουμε ότι όλη η ευθύνη είναι δική μας. Ότι εμείς φταίμε για αυτό που ζούμε.
Τα αφεντικά, μας λένε τεμπέληδες και ότι δεν θέλουμε να δουλέψουμε την ίδια στιγμή που μας δίνουν ψίχουλα για μεροκάματα.
Οι κυβερνήσεις όλες δουλεύουν για τα αφεντικά και για τους φονιάδες του πλανήτη. Δεν έχουν λεφτά λένε για εμάς, αλλά για να δολοφουν τα αδέρφια μας στην Παλαιστίνη λεφτά υπάρχουν.
Και ενώ μας έχουν γεμίσει με όλα αυτά τα αδιέξοδα θα μας στείλουν και στον πόλεμο που ετοιμάζουν οι μεγάλες δυνάμεις να σφαγιαστουμε με τους άλλους λαούς για τα συμφέροντα τους.
Η κάθε μια και ο καθένας μας γνωρίζει πολύ καλά ότι αυτή η ζωή δεν μας κάνει.
Όπως γεμίζουμε στάδια για την μουσική που εκφράζει τον πόνο μας έτσι να γεμίσουμε και τους δρόμους ξανά. Με την ίδια και με μεγαλύτερη ένταση! Να σταματήσουμε να εκτονωνουμε την οργή μας! Να την βγάλουμε μπροστά και να παλέψουμε για μια κοινωνία που θα χωράει τα όνειρα μας.
Οι μπάτσοι μας κυνηγάνε στα σχολεία, στις πλατείες, στις σχολές λες και είμαστε εγκληματίες. Μήπως τελικά μας φοβούνται;
Είναι σίγουρο ότι μας φοβούνται, ότι θα έρθει ο καιρός που θα τους πάρει και θα τους σηκώσει!
Στους δρόμους και στον αγώνα λοιπόν, όλες και όλοι μαζί, θα καταλάβουμε ότι «οι ζωές μας αξίζουν αδερφούλη»!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου