Με ένα νόμο κι ένα άρθρο ή μήπως αρκεί μία τροπολογία;

Πρωταθλητής στις "φιλεργατικές" τροπολογίες αποδεικνύεται η ηγεσία του ΚΚΕ. Γι' ακόμη μια φορά, κατέθεσε τροπολογία για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης στους εργαζόμενους στο Δημόσιο και τους συνταξιούχους. Συνεχίζει, έτσι, ακάθεκτη στο δρόμο των κοινοβουλευτικών (αυτ)απατών, στο δρόμο που, όχι μόνο αποπροσανατολίζει την πάλη των εργαζομένων, αλλά, στην πραγματικότητα, αποκλείει και εξοβελίζει τον δρόμο του αγώνα.

Γνωρίζει η ηγεσία του ΚΚΕ ότι η συγκεκριμένη τροπολογία δεν θα έχει καμία τύχη. Και όμως, ως άλλος ΣΥΡΙΖΑ, σπέρνει συστηματικά την σύγχυση και τον αποπροσανατολισμό και, στην ουσία, εμποδίζει τους εργαζόμενους και το λαό από το να βαδίσουν ΤΟΝ ΜΟΝΟ ΔΡΟΜΟ που μπορεί να φέρει αποτέλεσμα: αυτόν του επίμονου και αποφασιστικού αγώνα! Η πρωτιά, στην ΑΔΕΔΥ, του ΠΑΜΕ, τα εκατοντάδες σωματεία, εργατικά κέντρα και ομοσπονδίες για τα οποία επαίρεται αυτή η ηγεσία, αποδεικνύονται "κατώτερα" μπροστά στον ακατάσχετο κοινοβουλευτικό της κρετινισμό.

Η υπεράσπιση την λαϊκών κι εργατικών δικαιωμάτων δεν χωράει στις διαδικασίες του αστικού κοινοβουλίου. Είναι το αποτέλεσμα της πάλης των εργαζομένων και του λαού. Ούτε, βέβαια, ενσωματώνεται στους προεκλογικούς σχεδιασμούς και την προσπάθεια ψηφοθηρίας της ηγεσίας του ΚΚΕ. Μιας ηγεσίας και μιας πολιτικής γραμμής που -και με αυτόν τον τρόπο- διαβεβαιώνει το σύστημα ότι, όχι μόνο δεν έχει να φοβάται κάτι από το ΚΚΕ, αλλά αποτελεί ανάχωμα στους αγώνες λαού κι εργαζομένων. Και πρέπει να ξεπεραστεί!

Σ.Π.