Η ομάδα Πείρα(γ)μα παρουσιάζει το θεατρικό έργο του Νίκου Κυριακίδη "Η Κέντα"

0

 

Η ομάδα Πείρα(γ)μα παρουσιάζει για έξι παραστάσεις από 12-1-2026 το θεατρικό έργο του Νίκου Κυριακίδη "Η Κέντα".  

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μαζική η απεργιακή συγκέντρωση των εργαζομένων στο θέαμα-ακρόαμα το Σάββατο 27 Δεκέμβρη

0

Ηθοποιοί, τεχνικοί, μουσικοί, ταξιθέτες, σκηνογράφοι, ενδυματολόγοι, ταμίες μαζικοποίησαν την απεργιακή συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε το απόγευμα του Σαββάτου 27/12, ημέρα 24ωρης απεργίας στο ελεύθερο θέατρο. Διεκδικούν να αντιμετωπίζονται ως εργαζόμενοι και όχι ως χομπίστες, να μπορούν να ζήσουν από τη δουλειά τους, να δουλεύουν με αξιοπρεπείς συνθήκες. Συγκεκριμένα οι ηθοποιοί παλεύουν για την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας που θα κατοχυρώνει αυξήσεις στους μισθούς και να πληρώνονται οι πρόβες, που είναι συχνά το μεγαλύτερο μέρος της εργασίας ενός ηθοποιού και αυτή τη στιγμή στο ελεύθερο θέατρο είναι απλήρωτες και ανασφάλιστες. συνέχεια στο blog της Ταξικής Πορείας.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

«Μακρόνησος/Τρωάδες» | Μια σιωπηλή σελίδα της πρόσφατης ελληνικής ιστορίας ζωντανεύει στη θεατρική σκηνή BRECHT 2510

0

Μια σιωπηλή σελίδα της πρόσφατης ελληνικής ιστορίας ζωντανεύει στην καινούργια θεατρική σκηνή BRECHT 2510. Η παράσταση με τίτλο «Μακρόνησος/Τρωάδες», σε κείμενο και σκηνοθεσία του Ανδρέα Ζαφείρη, φέρνει στο προσκήνιο τις γυναίκες-εξόριστες της Μακρονήσου κατά την ταραγμένη εμφυλιακή περίοδο, σε μια συγκλονιστική συνάντηση με την τραγωδία των Τρωάδων του Ευριπίδη.

Η Μακρόνησος, το νησί-σύμβολο της βίας και του ιδεολογικού διωγμού, γίνεται σκηνικό όπου η αρχαία τραγωδία και η πρόσφατη ιστορία διασταυρώνονται, αποκαλύπτοντας μια επιμελώς κρυμμένη άλλη όψη της συλλογικής μας μνήμης.

Μέσα από έναν ποιητικό διάλογο ανάμεσα στο παρελθόν, στο παρόν αλλά και στο μέλλον, η παράσταση αναδεικνύει την ανθρώπινη κραυγή για Ελευθερία: πληγωμένη αλλά ανυπότακτη, «πνιγμένη» αλλά διαχρονική, τραυματισμένη αλλά αγωνιζόμενη. Οι Τρωάδες αποκτούν νέα πνοή, λειτουργώντας όχι μόνο ως θρήνος αλλά και ως κάλεσμα για επαγρύπνηση, ως διαχρονικό σχόλιο στην ανθρώπινη φύση με όλες τις αντιφάσεις της – τη βία και τη συμπόνια, την καταστροφή και την ανάγκη για δημιουργία.

Κάθε Παρασκευή και Σάββατο, στις 21.15, στη Σκηνή Μπρεχτ 2510, Γ Σεπτεμβρίου 38

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ | 18/9 «Μια τέτοια μέρα είναι ωραία να πεθαίνεις όμορφα κι όρθιος σε δημόσια θέα» (πρόταση θεατρικής παράστασης)

0

Μετά τη sold out πορεία του στην Αθήνα,ο θεατρικός μονόλογος "18/9", με τη Δώρα Χρυσικού, σε κείμενο της Μαρίας Λουκά και του Κοραή Δαμάτη, έρχεται στην Θεσσαλονίκη για 4 μόνο παραστάσεις. Η παράσταση ξετυλίγει τη δράση της εγκληματικής Χρυσής Αυγης, τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και τη δίκη της Χρυσής Αυγής.

Σ' αυτούς τους σκοτεινούς καιρούς, που οι αλυσίδες σφίγγουν, που τα σκυλιά του συστήματος λύσσανε για τη βουβή υποταγη μας, η Τέχνη έχει έναν ρόλο να διαδραματίσει κι οι ποιητές το καθήκον να μη
σωπάσουν. 

Αντιγράφουμε από τη παρουσίαση της παράστασης: 

Όχι δε γνώριζα το θύμα. Δεν τον είχα ξαναδεί ποτέ. Πρώτη φορά τον είδα εκείνο το βράδυ. Όχι, ούτε τους κατηγορούμενους γνώριζα προσωπικά, γνώριζα όμως την οργάνωση. Είχε γίνει ο φόβος και ο τρόμος της γειτονιάς...

Μια χώρα παραδομένη στη φρίκη ακροδεξιών εγκλημάτων. Άνθρωποι υπομένουν σιωπηλοί τις απειλές, τη βία, το θάνατο. Φόβος κυρίαρχος, φόβος παντού.

Δεν έχω καμία αμφιβολία. Έγιναν όλα, όπως σας τα είπα. Όσες φορές κι αν μου κάνετε αυτή την ερώτηση, θα δίνω την ίδια απάντηση. Ναι, μπορώ να τους αναγνωρίσω. Είμαι έτοιμη.

Το «18/9» είναι ένας μονόλογος αγωνίας και αγώνα.Στο επίκεντρο βρίσκεται η εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής, η δολοφονία του Παύλου Φύσσα και η εμβληματική δίκη για τη ναζιστική οργάνωση.

Στοιχεία από αληθινές μαρτυρίες και πραγματικά περιστατικά μπλέκονται μέσα από τη μυθοπλασία με το κοινωνικό ψυχογράφημα ενός κοριτσιού που υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας σ' ένα ακροδεξιό έγκλημα με αποτέλεσμα να αλλάξει η ζωή της και να βρεθεί μπροστά σε αδυσώπητα διλήμματα.

Η ηρωίδα στο «18/9» δεν είναι αήττητη, ατρόμητη, γυαλιστερή ηρωίδα. Είναι διάφανη και εύθραυστη. Μπορούμε να δούμε όλες τις πληγές της. Είναι δικός μας άνθρωπος, γειτόνισσα, φίλη, αδελφή που παλεύει με τους φόβους της, τώρα, λίγες ώρες πριν από την κατάθεσή της στην δίκη για τα εγκλήματα της Χρυσής Αυγής.

Ένας απλός άνθρωπος που γίνεται υποκείμενο της ιστορίας.

Παραστάσεις: Δευτέρα 24/9 έως Πέμπτη 27/9, στις 21:00, στο θέατρο Αυλαια

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΧΑΝΙΩΝ | Θεατρικός μονόλογος "Seven Jewish Children" της Caryl Churchill την Πέμπτη 3/10 8:00 μμ στο Εργατικό Κέντρο Χανίων

0

 

Αυτές τις μέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος σφαγής των Παλαιστινίων. 

Μια γενοκτονία σε ζωντανή μετάδοση, με πάνω από 40.000 "επίσημα" μετρημένους νεκρούς, με αμέτρητους σακατεμένους, με κατεστραμμένες υποδομές. 

Ένας λαός υπό πολιορκία, βασανίζεται από τραγικές ελλείψεις των πιο βασικών αγαθών για τη ζωή. Εγκλωβισμένος στη φυλακή της Γάζας, δολοφονείται καθημερινά από τις βόμβες των σιωνιστών.

Ένας λαός που επιμένει να παλεύει για να ζήσει. Επιμένει να προσφέρει τα νιάτα του για μια Παλαιστίνη ελεύθερη και ανεξάρτητη. Για το "έγκλημα" της  αντίστασης στον κατακτητή βαφτίζεται τρομοκράτης, ενώ το κατοχικό κράτος του Ισραήλ διαπράττει τη μία κτηνωδία πίσω από την άλλη για να λυγίσει τη Παλαιστινιακή Αντίσταση. Ένας λαός που με την αδούλωτη στάση του, πυροδότησε ένα μεγάλο κύμα αλληλεγγύης που εκφράστηκε ξεπερνώντας απαγορεύσεις με τον πιο μαχητικό τρόπο ακόμα και στις ΗΠΑ.

Το θεατρικό "Seven Jewish Children, ένα έργο για τη Γάζα" γραμμένο μετά τις αεροπορικές επιδρομές  στη Γάζα το 2008-2009, είναι εκτός των άλλων και μια υπενθύμιση ότι δεν ξεκίνησαν όλα ένα χρόνο πριν. 

Για πάνω από 75 χρόνια το κατοχικό μόρφωμα έχοντας το ρόλο του μαντρόσκυλου του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού εγκληματεί απέναντι όχι μόνο στους Παλαιστίνιους αλλά και στους γειτονικούς λαούς. Η Μέση Ανατολή για πολλές δεκαετίες ήταν από τα επίκεντρα των συγκρούσεων των ισχυρών αλλά και της πάλης των λαών ενάντια στους ιμπεριαλιστές .

Στις μέρες μας οι ιμπεριαλιστές από την Ουκρανία ως τον Ειρηνικό με καύσιμη ύλη τους λαούς  ξαναμοιράζουν το κόσμο και σέρνουν την ανθρωπότητα σε μεγάλα σφαγεία. Φρένο σε αυτήν την πορεία μπορούν να βάλουν μονάχα οι λαοί αναπτύσσοντας την πάλη τους.

Την εμπλοκή της χώρας μας στη σφαγή των Παλαιστινίων την γνωρίζουμε στην πόλη μας από πρώτο χέρι. Η βάσης της Σούδας, τα αεροπλανοφόρα των ΗΠΑ, όλο αυτό το χρόνο προστατεύουν το κράτος δολοφόνο ώστε να συνεχίσει τη γενοκτονία των Παλαιστινίων. Στην πραγματικότητα όλη η χώρα βρίσκεται στην διάθεση των ΗΠΑ- ΝΑΤΟ για να στηριχτεί το Ισραήλ και ο πόλεμος στην Ουκρανία. Οι συνέπειες στη ζωή μας είναι ήδη δοσμένες αλλά και οι κίνδυνοι πιο σοβαροί από ποτέ.

Να στηρίξουμε τον αγωνιζόμενο Παλαιστινιακό λαό.

Να εναντιωθούμε στην εμπλοκή της χώρας μας στη σφαγή του.

Να συμβάλλουμε για να συγκροτηθεί αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό κίνημα στον τόπο μας.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΧΑΝΙΩΝ

Αναδημοσίευση από protovouliantistasis.blogspot.com

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εφυγε ο Αλέξανδρος Τσακίρης

0

Συγκίνηση και θλίψη  στην είδηση του θανάτου  του συντρόφου μας από τα παλιά!  Του σπουδαίου ηθοποιού Αλέξανδρου Τσακίρη. Ο Αλέξανδρος Τσακίρης γεννήθηκε στις Σέρρες στη Νέα Ζίχνη και σπούδασε θέατρο στη Δραματική Σχολή Αθηνών Γ. Θεοδοσιάδη. Στην πολυετή καριέρα του δούλεψε σε όλες τις κρατικές σκηνές με όλους σχεδόν τους Έλληνες σκηνοθέτες και πολλούς ξένους που δημιούργησαν στην Ελλάδα. Έχει συνεργαστεί επί σειρά ετών με το ΚΘΒΕ, όλα σχεδόν τα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ, το Θέατρο του Ν. Κόσμου κ.α.  Δείγμα της δουλειάς του στο θέατρο είναι οι παραστάσεις Επτά επί Θήβας (2017), Επτά επί Θήβας (2016), Festen – Οικογενειακή γιορτή (2017), Οικογενειακή Γιορτή (Festen) (2016) και πιο πρόσφατα η συνεργασία του με το ΔΗΠΕΘΕ Σερρών στον “Θείο Βάνια” σε σκηνοθεσία του Ένκε Φεζολλάρι και στο ντοκιμαντέρ για το 1821 με τη συμμετοχή μεγάλων καλλιτεχνών.  Η τελευταία του συνεργασία με το ΚΘΒΕ ήταν το 2018 στο “Χειμωνιάτικο Παραμύθι” σε σκηνοθεσία του Σίλβιου Πουρκαρέτε. Βάδισε στην ζωή και στην τέχνη για πολλά χρόνια μαζί, με την αξέχαστη συντρόφισσά μας  και αυτή  σπουδαία ηθοποιό  Κατερίνα Σαγιά. Σε ανακοίνωση του το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος εκφράζει τη βαθιά του θλίψη για την απώλεια του Αλέξανδρου Τσακίρη, ενός ιδιαίτερα αγαπητού στους συναδέλφους του και στο κοινό ηθοποιού που ανήκε στο δυναμικό του Θεάτρου για πολλά χρόνια και τίμησε με το ταλέντο, το ήθος, τη συνέπεια και τη σεμνότητά του την Τέχνη του. Αναφέρει  η ανακοίνωση του ΚΘΒΕ:

  "Υπήρξε ένα από τα παλαιότερα στελέχη του ΚΘΒΕ, με συνεχή και πολύχρονη παρουσία στην καλλιτεχνική παραγωγή, ένας άνθρωπος γλυκός, ευαίσθητος, δοτικός αλλά και μαχητικός που αγωνίστηκε για μια κοινωνία ανθρωπιάς και δικαιοσύνης. Ένας δημιουργικός, σπουδαίος και ανήσυχος καλλιτεχνικά ηθοποιός που με το υποκριτικό του ταλέντο και τις ερμηνείες του σφράγισε μια ευρεία γκάμα ρόλων αρχαίου δράματος, κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου. Τελευταία του συνεργασία με το ΚΘΒΕ ήταν το 2018 στην παράσταση «Χειμωνιάτικο Παραμύθι» του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, που παρουσιάστηκε, σε μετάφραση Νίκου Χατζόπουλου και σκηνοθεσία Σίλβιου Πουρκαρέτε, στο Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών (ΕΜΣ). 

Βιογραφικό 

Ο Αλέξανδρος Τσακίρης γεννήθηκε στη Νέα Ζίχνη Σερρών. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Αθηνών Γ. Θεοδοσιάδη. Συνεργάστηκε με το ΚΘΒΕ, το Θεατρικό Εργαστήρι Θεσσαλονίκης, τα ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας (Θεσσαλικό Θέατρο), Σερρών, Βέροιας, Καβάλας, Κομοτηνής, Λαμίας, Ιωαννίνων και Πατρών, τον Ντίνο Ηλιόπουλο, το Θέατρο του Νέου Κόσμου. Συνεργάστηκε με όλους σχεδόν του Έλληνες σκηνοθέτες και πολλούς ξένους που δημιούργησαν και δημιουργούν στην Ελλάδα: Λάμπρο Κωστόπουλο, Νίκο Παπαδάκη, Θεόδωρο Εσπίριτου, Δημήτρη Έξαρχο, Σταύρο Ντουφεξή, Γιάννη Καραχισαρίδη, Κώστα Τσιάνο, Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο, Σωτήρη Χατζάκη, Κυριακή Σπανού, Τάσο Ράτζο, Μιχάλη Μπούχλη, Νίκο Αρμάο, Δημήτρη Ιωάννου, Γιώργο Θεοδοσιάδη, Εύη Δημητροπούλου, Βασίλη Βαφέα, Γιάννη Ιορδανίδη, Βίκτωρα Αρδίττη, Γιάννη Ρήγα, Δήμο Αβδελιώδη, Κωνσταντίνο Αρβανιτάκη, Ένκε Φεζολλάρι. Συμμετείχε επίσης στις κινηματογραφικές ταινίες: «Όλα είναι δρόμος» του Παντελή Βούλγαρη, «Η πίσω πόρτα» του Γιώργου Τσεμπερόπουλου, «Ο κύριος με τα γκρι» του Περικλή Χούρσογλου, «Γυναικείες συνομωσίες» του Βασίλη Βαφέα, «Κινητά στοιχεία» του Ανδρέα Σιαδήμας |μικρού μήκους ταινία). Στην τηλεόραση συμμετείχε στη σειρά «Θύματα ειρήνης» που ήταν βασισμένο στο ομότιτλο βιβλίο του Βασίλη Βασιλικού και είχε σκηνοθετήσει ο Γιάννης Διαμαντόπουλος. Το 2002 δημιούργησε μαζί με την επίσης σπουδαία ηθοποιό του ΚΘΒΕ, την αείμνηστη Κατερίνα Σαγιά, την Μαίρη Μωραϊτοπούλου και την Εύη Δημητροπούλου το «Μικρό Θέατρο» στη Θεσσαλονίκη όπου ανέβασαν πολλές παραστάσεις που εστίαζαν κυρίως σε σύγχρονα πολιτικά κείμενα " 

Η κηδεία  του Αλέξανδρου Τσακίρη έγινε στη Νέα Ζίχνη Σερρών 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εις μνήμην…

0

Το 2002 Ο Αλέξανδρος Τσακίρης δημιούργησε μαζί με την επίσης σπουδαία ηθοποιό του ΚΘΒΕ, την αείμνηστη Κατερίνα Σαγιά, (που σχετικά πρόσφατα είχαμε τιμήσει τη μνήμη της στην Σφεντόνα) την Μαίρη Μωραϊτοπούλου και την Εύη Δημητροπούλου (που αργότερα αποχώρησε) το «Μικρό Θέατρο» στη Θεσσαλονίκη όπου ανέβασαν πολλές παραστάσεις που εστίαζαν κυρίως σε σύγχρονα πολιτικά κείμενα συνδυάζοντας την ατομική αναζήτηση με τα συλλογικά προβλήματα και ζητήματα της εποχής μας.

Το «μικρό θέατρο» του στενού της Αρμένικης Εκκλησίας κοντά και σχεδόν απέναντι στα θεατρικά «μεγαθήρια» της πόλης ήταν μία όαση κοινωνικού, ψυχολογικού και πολιτικού προβληματισμού.

Όσοι συνάδερφοι του χώρου τον αποχαιρετούν κάνουν όλοι λόγο για την τιμιότητα, καθαρότητα, την παντελή «έλλειψη» βεντετισμού, την υποστηρικτή του παρουσία εντός και εκτός σκηνής.

Προσωπικά θα «ανακαλέσω» δύο μνήμες από το θεατρικό «ζευγάρι».

Είναι μετά το δεύτερο συνέδριο διάλυσης του «παλιού» ΚΚΕ (μ-λ), οι οργανώσεις των Ιωαννίνων είναι από τις πρώτες που χτυπά η κρίση και ουσιαστικά εξαφανίζονται. Και όμως στην πορεία της Πρωτομαγιάς (ή του Πολυτεχνείου; Δεν με βοηθά η μνήμη μου) η Κατερίνα Σαγιά πορεύεται μόνη της κρατώντας τη σημαία της οργάνωσης.

Η δεύτερη μνήμη είναι ακόμα πιο προσωπική και αφορά την αντίδραση του Αλέξανδρου όταν ο μικρός Αντώνης έχει μπει στα ενδότερα του παρασκήνιου του Μικρού Θεάτρου και εμφανίζεται στη σκηνή με ένα… κομμένο κεφάλι (ήταν μέρος της παράστασης!) και άφθονη κόκκινη μπογιά να περιχύνεται μέσα και έξω από τη σκηνή! Η αντίδραση του Αλέξανδρου ήταν χαρακτηριστική της ηπιότητας και της γλυκύτητας του χαρακτήρα του…

Μπορεί τα τελευταία χρόνια οι συναντήσεις μας να είχαν αραιώσει και η εμφάνιση του στις πορείες επίσης όμως στις τυχαίες φορές που βρισκόμασταν ο Αλέξανδρος «απ τα παλιά» ήταν πάντα εκεί..

ΔΜ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Προβολές στην «ψηφιακή» σκηνή του Εθνικού Θεάτρου [8-10 Μαΐου]

0

Το Εθνικό Θέατρο και αυτή την εβδομάδα σάς προσκαλεί να συντονιστείτε στην «ψηφιακή» του σκηνή για να παρακολουθήσετε τρία διαχρονικά έργα, τρεις εμβληματικές παραστάσεις.

Το πρόγραμμα για την τρέχουσα εβδομάδα (8-10 Μαΐου) διαμορφώνεται ως εξής:

«Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου» της Αλκης Ζέη, ένα από τα σημαντικότερα ελληνικά παιδικά μυθιστορήματα. Παρουσιάστηκε με τεράστια επιτυχία για δυο χρονιές στην Παιδική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά.

Παρασκευή 8, από τις 12:00 το μεσημέρι, έως την ίδια ώρα του Σαββάτου, 9 Μαΐου.

«Τίμων ο Αθηναίος» των Ουίλλιαμ Σαίξπηρ & Τόμας Μίντλτον, ένα έργο-πρόκληση για τον πλούτο, το χρέος, τη φιλία, την κολακεία, τη γενναιοδωρία, την αχαριστία, διαχρονικό και πάντοτε ενοχλητικό. Παρουσιάστηκε στο Θέατρο Rex - Σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη» σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού.

Σάββατο 9, από τις 13:00 το μεσημέρι, έως την ίδια ώρα της Κυριακής, 10 Μαΐου.

«Ο θείος Βάνιας» το κλασικό αριστούργημα του Άντον Τσέχωφ. Ενα έργο βαθιά ποιητικό, τρυφερό και ανθρώπινο, όπου η ζωή σχοινοβατεί ανάμεσα στο δράμα και στην κωμωδία. Παρουσιάστηκε στην Κεντρική Σκηνή, σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά.

Κυριακή 10, από τις 14:00 το μεσημέρι, έως και την ίδια ώρα της Δευτέρας, 11 Μαΐου.

Οι παραπάνω παραστάσεις θα προβληθούν στο www.n-t.gr και στο www.culture.gr.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πέτρες στις τσέπες του: Ένα απολαυστικό ρεσιτάλ εναλλαγής ρόλων on line στην οθόνη σου από το Θέατρο του Νέου Κόσμου

0

Μια “κωμικοτραγωδία” που εκτυλίσσεται στην επαρχιακή πόλη Κέρι της Ιρλανδίας όπου κινηματογραφείται μια χολυγουντιανή υπερπαραγωγή. Ο Τσάρλι κι ο Τζέικ είναι δυο ντόπιοι βοηθητικοί ηθοποιοί… …Δηλαδή ο Τσάρλι και ο Τζέικ είναι extras… δηλαδή κομπάρσοι, δηλαδή οι άνθρωποι δεν έχουν στον ήλιο μοίρα… και συμμετέχουν στην ταινία. Το ίδιο και ο Σων. Που αυτοκτόνησε. Έβαλε πέτρες στις τσέπες του κι έπεσε στο νερό. Κρίμα. Ο ψεύτικος κόσμος του Χόλυγουντ σε σύγκρουση με τη σκληρή πραγματικότητα μιας επαρχιακής πόλης, μέσα από τα μάτια δυο ανθρώπων, μέσα από τις ζωές 15 χαρακτήρων, μέσα από την απαξίωση και την καταξίωση, μέσα… μαζικής ενημέρωσης και μεταφοράς. Κρίμα.

Συντελεστές Μετάφραση: Αγγελική Κοκκώνη
Σκηνοθεσία: Γιώργος Χρυσοστόμου, Μάκης Παπαδημητρίου
Σκηνικά: Μαγδαληνή Αυγερινού
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Επιμέλεια κίνησης: Σεσίλ Μικρούτσικου
Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης
Μουσική επιμέλεια: Φωτεινή Γαλάνη
Βίντεο: Όλγα Μπρούμα
Βοηθός σκηνοθέτη: Σύρμω Κεκέ
Β΄ βοηθός σκηνοθέτη: Μαρίνα Χατζηθεοδοσίου
Βοηθός ενδυματολόγου: Ιφιγένεια Νταουντάκη
Φωτογραφίες: Δομνίκη Μητροπούλου
Βιντεοσκόπηση: Blæc Cinematography

Απόλαυσε την παράσταση εδώ:

Θέατρο του Νέου Κόσμου, Κεντρική Σκηνή, από 19.1.2017 μέχρι 29.5.2017 Η παράσταση παίχτηκε επίσης στο Θέατρο ΚΙΒΩΤΟΣ (2017-2018) και στο Θέατρο ΑΝΕΣΙΣ (2018-2019), καθώς και σε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα (Καλοκαίρι 2017).

https://www.biscotto.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

«Τα Μικροαστικά» από το θέατρο «Μεταξουργείο»

0

Το Θέατρο «Μεταξουργείο» έχει αναρτήσει στο νέο του κανάλι στο YouTube την μουσική παράσταση: «ΤΑ ΜΙΚΡΟΑΣΤΙΚΑ» σε κείμενα και στίχους τραγουδιών Γιάννη Νεγρεπόντη και μουσική Λουκιανού Κηλαηδόνη. Η παράσταση αυτή ήταν η εναρκτήρια θεατρική παραγωγή και έκανε πρεμιέρα τον Οκτώβριο του 1999.

Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης είχε αναφέρει για την πολύ πετυχημένη συνεργασία του με το Γιάννη Νεγρεπόντη:

«Τα Μικροαστικά είναι μια δουλειά που αγαπώ ιδιαίτερα. Μικροαστός είναι πάντα ο άλλος, όπως έλεγε ο Γιάννης Νεγρεπόντης. Κανείς δεν παραδέχεται ότι είναι μικροαστός. Είναι σαν βρισιά. Όπως ο κουλτουριάρης λέει τον άλλο κουλτουριάρη. Ο μικροαστός αποφεύγει τα άκρα. Ούτε πολύ δεξιά ούτε πολύ αριστερά. Μακριά από την πόλη σε μια συνοικία έχω δικά μου τρία δωμάτια, χωλ και κουζίνα, καλά όλα κι άγια, ησυχία, τάξη κι ασφάλεια… Αυτό το τρίπτυχο θύμιζε χούντα, γιατί υπήρχε τότε το Ελλάς, Ελλήνων, Χριστιανών. Όπου ακούς περί τάξης είναι ένας υποβόσκων φασισμός. Ανήκω πάντα στο χώρο της αριστεράς, με την πλατιά έννοια του όρου. Τάξη θέλουν να βάλουν οι φασίστες και να διώξουν τους αλλοδαπούς και να είναι όλα καθαρά και τετράγωνα. Ο μικροαστός είναι ανασφαλές άτομο, κοιτά να επιβιώσει, το σπιτάκι του, την οικογένειά του. Πολύς κόσμος θέλει την ησυχία του. Ο μικροαστός δεν είναι ούτε για μεγάλους έρωτες, ούτε γίνεται αρχηγός, είναι οπαδός. Μπορεί πολιτικά να είναι του κόμματος των Φιλελευθέρων, αλλά δεν διαφέρει από τον άλλο που είναι του άλλου κόμματος. Τα παιδιά βρίζουν μικροαστό τον πατέρα τους και πάνε στα χνάρια του, είναι ζήτημα χρόνου να γίνουν κι αυτοί μικροαστοί. Όλα αυτά κατέγραψε στα εξαιρετικά κείμενά του ο Νεγρεπόντης σε μια απολαυστική συνεργασία μας στα Μικροαστικά, μια δουλειά σημείο αναφοράς στην πορεία μου. Το ανέβασα τρεις φορές. Η πρώτη το ’75 με το Μικρό Θέατρο της Κανδρεβιώτη στην Κυψέλη, η δεύτερη το ’89 με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας, πάλι με τη Χαρά και η τρίτη δική μου άποψη για το πώς θα μπορούν να παρουσιαστούν τα Μικροαστικά το ’99 στο Μεταξουργείο. Ανέτρεξα τότε στο αρχείο του Νεγρεπόντη που διατηρεί ο αδερφός του, βρήκα κι άλλα κείμενα και έκανα μια δική μου δομή στην όλη ιστορία, επίσης σκηνοθέτησα την παράσταση που είναι μισή πρόζα, μισή μουσική. Ο Νεγρεπόντης κατέγραψε εικόνες ζωής με γελοίες καταστάσεις που ζούσε και ο ίδιος και ήταν ένα κομμάτι, όπως όλοι, αυτού του κόσμου. Μπορούσε άνετα να το παραδέχεται ότι είναι μικροαστός και να περιγράφει το χώρο μέσα στον οποίο κινούνταν. Ο Κώστας Καρυωτάκης όταν ήταν δημόσιος υπάλληλος που τον μετέθεσαν στην Πρέβεζα και αυτοκτόνησε, ταξικά ήταν μικροαστός, όχι όμως σαν νοοτροπία. Ο Νίκος Σκαλκώτας ήταν βιολί στην Κρατική Ορχήστρα… Πολλοί καλλιτέχνες ανήκουν σε αυτή την τάξη, όχι με την έννοια της νοοτροπίας του φοβισμένου και του θεοφοβούμενου. Εγώ πάντως μεγάλωσα σε μεσοαστικό περιβάλλον…».

https://www.youtube.com/watch?time_continue=30&v=y6WOJecWbo8&feature=emb_logo

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κάθε μέρα Θέατρο | Θέατρο Πορεία

0

Μένουμε σπίτι και βλέπουμε κάθε μέρα θέατρο!
20 χρόνια Θέατρο Πορεία
Ελεύθερη πρόσβαση σε 12 παραστάσεις από το αρχείο του θεάτρου
Διαφορετική παράσταση κάθε ημέρα
Ελεύθερη πρόσβαση στα προγράμματα των παραστάσεων

Φίλες και φίλοι,
το θέατρο Πορεία, θέλοντας να βοηθήσει με τον τρόπο του στην αντιμετώπιση της δοκιμασίας που περνάει η χώρα μας, αλλά και ολόκληρος ο κόσμος, προσφέρει στο κοινωνικό σύνολο τη δυνατότητα να παρακολουθήσει εμβληματικές θεατρικές παραστάσεις από την εικοσαετή μας πορεία, χωρίς κανένα οικονομικό αντίτιμο!
Κάθε ημέρα θα είναι διαθέσιμη μία διαφορετική παράσταση από το αρχείο μας. Μέσα από το site μας, στον σύνδεσμο κάθε παράστασης, μπορείτε να παρακολουθήσετε τις παραστάσεις στις ημερομηνίες που έχουν οριστεί. Ο προγραμματισμός παρατίθεται αναλυτικά παρακάτω.
Ξεκινάμε με τη Μεγάλη Χίμαιρα του Μ. Καραγάτση σε διασκευή Στρατή Πασχάλη και σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου, την Τρίτη 24/3, που θα είναι διαθέσιμη από τις 10:00 το πρωί έως τις 10:00 το πρωί της επόμενης ημέρας. Επιπρόσθετα, οι λήψεις των παραστάσεών μας, ιδιαίτερα εκείνων των τελευταίων ετών (όπως λ.χ. η Μεγάλη Χίμαιρα, οι Τρεις Αδερφές, Το Ευχαριστημένο. κ.ά.), παρουσιάζουν και κινηματογραφικό ενδιαφέρον, καθώς έχουν γυριστεί από επαγγελματίες κινηματογραφιστές με έξι κάμερες και κοντινά πλάνα
Επιπλέον, θα έχετε ελεύθερη πρόσβαση και στα εξαιρετικά προσεγμένα προγράμματα των παραστάσεων αυτών, τα περισσότερα εκ των οποίων περιέχουν και το κείμενο της παράστασης.
Στο σημείο αυτό, θα θέλαμε να επισημάνουμε τη θεμελιώδη διαφορά της παρακολούθησης μίας παράστασης στο θέατρο απ' ό,τι στην οθόνη. Η θεατρική τέχνη παίρνει υπόσταση μόνο διά ζώσης και δεν μπορεί να αποτυπωθεί σε όλη της την έκταση πουθενά αλλού παρά στη σκηνή του θεάτρου, καθώς η αμιγώς κιναισθητική εμπειρία που προσφέρει το θέατρο στον θεατή νοείται μόνο με την αλληλεπίδραση ηθοποιών-κοινού.  Ωστόσο, το θέατρο στην παρούσα συγκυρία -έστω δια της οθόνης- μπορεί να παρηγορήσει και κυρίως να θυμίσει την αξία όσων θεωρούσαμε αυτονόητα. Μπορεί επίσης να εμψυχώσει το κοινωνικό σύνολο, που τόση ανάγκη έχει τώρα από ποιοτική ψυχαγωγία. Είμαστε βέβαιοι ότι το τέλος αυτής της παγκόσμιας περιπέτειας θα μας βρει διαφορετικούς, πιο ενωμένους, με μεγαλύτερη συμπόνια και ανθρωπιά, πιο δημιουργικούς ουσιαστικά.
Η βοήθειά σας, όταν θα ανοίξει πάλι το θέατρο Πορεία, θα είναι πολύτιμη. Η συνδρομή σας, που θα σας κάνει Μέλη, Φίλους, Υποστηρικτές του θεάτρου μας, πέραν των προνομίων που προσφέρει, θα μας δώσει τη δυνατότητα να κάνουμε πραγματικότητα το πολύ ενδιαφέρον και εξαιρετικά προσεγμένο πρόγραμμα της χειμερινής περιόδου '20-'21, με τη μεγαλύτερη πάντα φροντίδα στην ποιότητα και τις λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά και μας έχουν καταστήσει την τελευταία δεκαετία σημαντικό πολιτιστικό πόλο της Αθήνας.
Μέσα από την ιστοσελίδα μας μπορείτε σε συγκεκριμένες ημερομηνίες να απολαύσετε τις εξής παραστάσεις από το αρχείο μας. Την συγκεκριμένη ημερομηνία μπείτε στην ιστοσελίδα της κάθε παράστασης και πατήστε το κουμπί που γράφει αρχείο παράστασης:

• Η Μεγάλη Χίμαιρα του Μ. Καραγάτση, σε διασκευή Στρατή Πασχάλη και σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου, 2015, Τρίτη 24/3 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

• Το Ευχαριστημένο της Μαρίνας Καραγάτση, σε διασκευή Έρις Κύργια και σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου, 2018, Τετάρτη 25/3 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

• Ύψωμα 731 σε κείμενο και σκηνοθεσία Άρη Μπινιάρη, 2019, Πέμπτη 26/3 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας) 

• Η Αγριόπαπια του Χένρικ Ίψεν, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου, 2017, Παρασκευή 27/3 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

• Οι Τρειςευτυχισμένοι του Eugène Labiche, σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά, 2017, Σάββατο 28/3 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

• Τρεις Αδερφές του Αντόν Τσέχωφ, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου, 2016, Κυριακή 29/3 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

• Μιράντα βασισμένο στην Τρικυμία του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ σε διασκευή και σκηνοθεσία του Oskaras Korsunovas, 2016, Δευτέρα 30/3  (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

• Το Κτήνος στο Φεγγάρι του Richard Kalinoski (Playwright 615 Dove St. Oshkosh, WI 54902 920.232.5635 rkalinoski@sbcglobal.net kalinosk@uwosh.edu), σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού, 2009,  Τρίτη 31/3 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

• Η Υπόθεση της Οδού Λουρσίν του Eugene Labiche, σε σκηνοθεσία Μάρθας Φριντζήλα, 2010, Τετάρτη 1/4 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

• Βάκχες του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Renate Jett, 2008, Πέμπτη 2/4 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

• Το Τυφλό Σημείο του Γιάννη Μαυριτσάκη, σε σκηνοθεσία Μάρθας Φριντζήλα, 2008, Παρασκευή 3/4 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

• Δάφνης και Χλόη, Ταξίδι Αναψυχής βασισμένη στο αρχαίο ελληνικό μυθιστόρημα του Λόγγου και στη μετάφραση του Ρόδη Ρούφου, σε σκηνική σύνθεση και σκηνοθεσία του Cezaris Grauzinis, 2006, Σάββατο 4/4 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

ΣΤΗΡΙΞΕ ΜΑΣ: Η συμβολή του καθενός είναι πιο ουσιαστική από ποτέ!

Μεγαλώστε τον κύκλο του Πορεία!
Μεγαλώνουμε μαζί!

#poreiatheatre #poreia2020 #KatheMeraTheatro #MenoumeSpiti

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για τέσσερις παραστάσεις στην Αθήνα η «Μακρόνησος» του Μιχάλη Παπαδόπουλου (ΦΩΤΟ)

0

Μετά τις εξαιρετικά επιτυχημένες παραστάσεις του έργου του Μιχάλη Παπαδόπουλου «Μακρόνησος», σε σκηνοθεσία Αλεξίας Παπαλαζάρου στην Κύπρο και τα ενθουσιώδη σχόλια του κοινού, «η Βαλεντίνη, η Μαρία, η Σμαρώ, η Ελένη», κάποιες, από τις χιλιάδες «άγνωστες» πρωταγωνίστριες στον αγώνα των «χαμένων» της επίσημης Ιστορίας, δίνουν συνέχεια στις συγκλονιστικές τους ιστορίες για το κολαστήριο της Μακρονήσου αυτή τη φορά στην Αθήνα για τέσσερις παραστάσεις τον Φλεβάρη στο θέατρο «Ελεύθερη Έκφραση».

Η «Μακρόνησος» είναι ένα έργο βαθιά ανθρώπινο, με ηρωίδες απλές γυναίκες που πίστεψαν στο δίκαιο, σε έναν καλύτερο κόσμο και που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν τη σκληρότητα ενός απάνθρωπου συστήματος. Οι καθηλωτικές ερμηνείες των Γιάννας Λευκάτη, Μαργαρίτας Ζαχαρίου, Χριστίνας Χριστόφια και Ηλιάνας Κάκκουρα, γεμάτες ένταση, πόνο, αγάπη, με την αλήθεια ενός συγκλονιστικού κειμένου, με ιστορικές αλήθειες που πονάνε και αξίζει να ειπωθούν.

Οκτώβριος του 1949. Η κυβέρνηση των Αθηνών βάζει μπροστά το σχέδιο «Εθνικής Αναμορφώσεως». Απέναντι από το Λαύριο, σε μια μικρή ξέρα γης που μέχρι τότε ήταν σχεδόν άγνωστη, χιλιάδες εξόριστοι πολίτες και οπλίτες θα γνωρίσουν τη φρίκη. Αρχικά η Μακρόνησος είναι τόπος μαρτυρίου μόνο για άντρες αγωνιστές. Τον Ιανουάριο του 1950, όμως, 1.200 γυναίκες θα μεταφερθούν από το Τρίκερι που είναι ήδη εξόριστες για να κάνουν ένα ταξίδι στην… κόλαση, στο «Νταχάου της Ελλάδας».

Συντελεστές της παράστασης

Συγγραφέας: Μιχάλης Παπαδόπουλος

Σκηνοθεσία: Αλεξία Παπαλαζάρου

Μουσική: Γιώργος Κάρβελλος

Σκηνικά και κοστούμια: Μαρίζα Παρτζίλη

Σχεδιασμός Φωτισμού: Σταύρος Τάρταρης

Επί σκηνής: Γιάννα Λευκάτη, Μαργαρίτα Ζαχαρίου, Χριστίνα Χριστόφια, Ηλιάνα Κάκκουρα

Παραγωγή: Θέατρο ΑντίΛογος

Παραστάσεις:

Θέατρο «Ελεύθερη Έκφραση» (Λέσβου 8 & Απειράνθου 1 στο ύψος Πατησίων 212).

Κυριακή 23 Φλεβάρη στις 18.00 και 21.00

Δευτέρα 24 Φλεβάρη στις 20.30

Τρίτη 25 Φλεβάρη στις 20.30

Είσοδος: 10 Ευρώ

Για πληροφορίες και κρατήσεις: 6940129480.

https://www.902.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

«Να τη στο μεσοπόρτι σκυμμένη κιόλας η άνοιξη. Μη φοβάσαι» - σήμερα η παράσταση "Οι Γειτονιές του κόσμου"

0

Τι συμβαίνει όταν ένα εμβληματικό ποιητικό έργο συναντά μια εμπνευσμένη διασκευή και σκηνοθεσία; Πως χωράνε «Οι Γειτονιές του Κόσμου» του Γιάννη Ρίτσου σε έναν ζεστό θεατρικό χώρο; Η Νάντια Δαλκυριάδου απαντά σκηνοθετώντας μια συγκλονιστική παράσταση. Οι ηθοποιοί, Λ. Βαρτάνης, Σ. Παπατρέχας, Β. Σαραντοπούλου και Δ. Χατζημιχαηλίδης δικαιώνουν σκηνικά το βάρος κάθε λέξης που μεταφέρουν στο κοινό. Ερμηνείες γειωμένες, ακριβείς, καθηλωτικές μέσα στην απλότητά τους, ζωντανεύουν μια ολόκληρη εποχή μπροστά μας.

«Οι Γειτονιές του κόσμου», γραμμένες από το Γ. Ρίτσο στην εξορία, ανασυνθέτουν την περίοδο από την Κατοχή και την Αντίσταση μέχρι την Απελευθέρωση, τα Δεκεμβριανά και τον εμφύλιο. Η αναμέτρηση του ελληνικού λαού, του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, του ΔΣΕ με τους κατακτητές, τους δωσίλογους, τους «συμμάχους», το σύστημα της εκμετάλλευσης... Μια ωδή στην πίστη, την ελπίδα, την ανάγκη του λαού μας να ορθώσει το ανάστημά του και να κερδίσει τον κόσμο του. Μέσα από μια πορεία γεμάτη προδοσία, εκτελέσεις, κυνηγητό, απογοητεύσεις, ο Άνθρωπος συναντιέται με το δίκιο, το όραμα, το άφοβο και γράφει την Ιστορία του.

Η Προλεταριακή Σημαία σας καλεί, την Κυριακή 2/2, στις 19.30, στο Θέατρο Βαφείο-Λάκης Καραλής, στην παράσταση «Οι Γειτονιές του κόσμου», για να αψηφήσουμε τα σκοτάδια των καιρών μας και να συναντηθούμε με το φως.

Τιμή ομαδικού εισιτηρίου:8 ευρώ

Τηλ. Επικοινωνίας- κρατήσεις θέσεων: 6906425450

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

"Οι Γειτονιές του Κόσμου" στο Θέατρο Βαφείο - Συνέντευξη με τη Νάντια Δαλκυριάδου (και μια αναγκαία διόρθωση)

0

Η Προλεταριακή Σημαία καλεί στην παράσταση της Κυριακής, 2/2. Μέχρι τώρα έχει βρει μεγάλη ανταπόκριση και τα εισιτήρια έχουν εξαντληθεί. Για τους αναγνώστες της εφημερίδας, με την επίδειξη του κουπονιού στο ταμείο, θα δίνεται εκπτωτικό εισιτήριο στην τιμή των 8 ευρώ.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Η παράσταση «Οι Γειτονιές του Κόσμου» παίζεται κάθε Τετάρτη, στις 8:30 (και όχι στις 9:00, όπως γράφτηκε από λάθος στην εφημερίδα), στο Θέατρο Βαφείο-Λάκης Καραλής.

«Η ευτυχία δεν είναι παραμύθι των δυστυχισμένων»

Με αφορμή την παράσταση «Οι Γειτονιές του Κόσμου», η «Προλεταριακή Σημαία» συνομίλησε με τη Νάντια Δαλκυριάδου, που υπέγραψε τη διασκευή και τη σκηνοθεσία. Όταν η Τέχνη συναντιέται με ανθρώπους που έχουν ανάστημα, βρίσκει το φως, τον λόγο και τρόπο ν’ ανοίξει δρόμους, να αφορά, να σπείρει δύναμη και ελπίδα για το δίκιο. Δεν υπάρχουν πια έτοιμες απαντήσεις στους προβληματισμούς που γεννιούνται, η σκηνή γεμίζει με ουσία, χωρίς ίχνος βολής. Μια παράσταση στην οποία το κείμενο και οι ηθοποιοί, με ειλικρίνεια και φως, μας προκαλούν ν’ αναμετρηθούμε με την Ιστορία, έτσι όπως την έγραψε ο λαός μας και όχι οι νικητές. Η συνομιλία με τη Νάντια, παρά τον περιορισμό των λέξεων, φανέρωσε πως οι συζητήσεις με τους ωραίους ανθρώπους, ξεκινούν, δεν τελειώνουν.

1. Π.Σ.: Πώς γεννήθηκε η ιδέα γι’ αυτήν την παράσταση;

Ν.Δ.: Πρόκειται για μια ιδέα που γεννήθηκε πριν από λίγα χρόνια, όταν μάθαμε για έναν διαγωνισμό του Εθνικού Θεάτρου με θέμα έργα σχετικά με την περίοδο του ελληνικού Εμφυλίου. Η ιδέα μας τότε δεν ήταν ανάμεσα σ’ αυτές που επιλέχθηκαν να ανέβουν στο Εθνικό, αλλά θεωρώ ότι αυτό μας έδωσε τον κατάλληλο χρόνο να κάνουμε καλύτερη δουλειά.

2. Π.Σ.: Με τι προκλήσεις ήρθατε αντιμέτωποι από την ιδέα στην υλοποίηση της παράστασης;

Ν.Δ.: Βασική πρόκληση ήταν το θέμα. Μπορούμε να μιλήσουμε για την κρίσιμη αυτή δεκαετία; Έχουμε πρώτα εμείς οι ίδιοι καθαρή κι αποκρυσταλλωμένη άποψη; Τι είναι η ιστορία; Πώς διαβάζεται; Ποιος μας τη δίδαξε; Και, τέλος, τι θέλουμε εμείς να πούμε σε σχέση με τη δεκαετία αυτή; Μετά έρχονται οι προκλήσεις της «δουλειάς». Είναι ποιητικό κείμενο και θα ανέβει στη σκηνή; Πώς θα γίνει αυτό ώστε να μην καταλήξει απαγγελία; Πώς να αναμετρηθείς με την ποίηση του Ρίτσου; Βασικά και μεγάλα ζητήματα, που αν μείνουν άλυτα, σίγουρα στην πορεία της δουλειάς θα γίνουν αδιέξοδα.

3. Π.Σ.: Πού συναντιόμαστε εμείς σήμερα με τους ήρωες του Γ. Ρίτσου;

Ν.Δ.: Καθώς διάβαζα τις «Γειτονιές του κόσμου» έβρισκα σχεδόν κάθε μέρα, σε κάθε είδηση, έναν από τους ήρωες του Ρίτσου. Όχι μόνο στα γεγονότα, μα και στα ίδια τα πρόσωπα έβρισκα ομοιότητες που με συγκλόνιζαν. Υπάρχει, για παράδειγμα, η ιστορία της κυρά Λένης, που της σκότωσαν τα παιδιά οι φασίστες, και πάντα βρίσκω εκεί μέσα τη Μάγδα Φύσσα. Εκεί συναντιόμαστε με τους ήρωες του Ρίτσου. Στους ίδιους πόνους, στην ίδια αδικία, στον ίδιο αγώνα, στις ίδιες χαροκαμένες μάνες, στα ίδια νεκρά παιδιά, στα ίδια συνθήματα.

4. Π.Σ.:Τι είναι αυτό που μεγαλώνει το ανάστημα του ανθρώπου;

Ν.Δ.: Το ανάστημα του ανθρώπου το μεγαλώνει , κατά την ταπεινή μου άποψη, η απόφασή του για υπέρβαση. Υπέρβαση του προσωπικού συμφέροντος, του βολέματος, της άγνοιας, του εγωισμού.

5. Π.Σ.: Σήμερα, που τόσες ‘’μπίλιες’’ σκορπίζονται στις ‘’γειτονιές του κόσμου’’, τι είναι αυτό που χρειάζονται οι λαοί;

Ν.Δ.: Νομίζω πως αυτή είναι από τις πιο δύσκολες ερωτήσεις, μεγάλη κουβέντα… Νομίζω πως σε πρώτο επίπεδο χρειάζεται να συνειδητοποιήσει ο κάθε λαός ποιος είναι, εννοώ πού ανήκει , ποιο ρόλο παίζει στην παγκόσμια ιστορία, ποιος είναι ο εχθρός του. Έτσι θα καταλήξει στο ποιος είναι τελικά ο σύμμαχός του, με ποιον έχει κοινή πορεία, κοινό αγώνα.

6. Π.Σ.: Η δεκαετία που πραγματεύεται ο Ρίτσος σφραγίστηκε από την ηρωική αντίσταση του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ- ΔΣΕ, την αγωνία, την ελπίδα, την πίστη για έναν καλύτερο κόσμο, τις νίκες, τη συνδιαλλαγή, την ήττα του κομμουνιστικού κινήματος στη χώρα. Γιατί πιστεύεις ότι σήμερα βάλθηκαν να μας κάνουν να ξεχάσουμε την Ιστορία, να πειστούμε ότι ''οι αγώνες ξόφλησαν'';

Ν.Δ.: . Είναι πολλοί οι παράγοντες . Σίγουρα βασικό είναι ότι όλος αυτός ο θαυμαστός αγώνας δεν συνέφερε να είναι στο προσκήνιο, έπρεπε να ξεχαστεί, να πάψει να τροφοδοτεί με δύναμη όποιον σκέφτεται να αγωνιστεί. Έπρεπε να μείνει ως ηθικό δίδαγμα ότι οι αγώνες δεν έχουν καλή έκβαση. Έπρεπε να μείνει «μαγιά» και ο φόβος. Ο φόβος ότι όποιος δεν υπακούει πεθαίνει, χάνεται, δεν έχει τύχη, είναι ο χαμένος . Ο φόβος ότι δεν πρέπει να μιλάμε για πολιτική - δεν ξέρεις ποιος μας ακούει, δεν μιλάμε ανοιχτά, μην τυχόν και τα συμφωνήσουμε τελικά. Με αυτό τον τρόπο παύει να υπάρχει αντίσταση, όλα κυλούν ήσυχα. Σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο υπάρχει ησυχία, τάξη και νομιμότητα. Ο παραλογισμός νομιμοποιείται. Σε προσωπικό επίπεδο, μίσος, κατάθλιψη, αίμα, καταπίεση, φτώχεια, αστεγία - για τα οποία φταίει η μονάδα. Χοντρικά και μπακαλίστικα, λοιπόν, συμφέρει να πιστεύεις ότι οι συλλογικοί αγώνες δεν βγάζουν πουθενά, γιατί έτσι θα δουλέψεις λίγο παραπάνω για να σώσεις τον εαυτό σου.

7. Π.Σ.: Ποια σκέψη, ποιο συναίσθημα θέλετε να παίρνουν οι θεατές μαζί τους φεύγοντας;

Ν.Δ.: Ελπίζω να φεύγουν λίγο πιο δυνατοί και σίγουροι ότι «η ευτυχία δεν είναι παραμύθι των δυστυχισμένων».

8. Π.Σ.: Τι σημαίνει για έναν καλλιτέχνη να μπορεί να εκφράζεται μέσα από τη δουλειά του; Πόσο δύσκολο είναι αυτό σήμερα;

Ν.Δ.: Πιστεύω ότι είναι μια υπέροχη, λαμπερή στιγμή το να μπορέσει κάποιος να βρει τον τρόπο να εκφραστεί, το κείμενο, τους συνεργάτες, τους ηθοποιούς αλλά και το κοινό για να τον ακούσει. Είναι μια στιγμή που μπορεί να μας τροφοδοτεί με δύναμη κι ελπίδα. Και σήμερα και πάντα.

9. Π.Σ: Πού βρίσκεται τελικά η ομορφιά;

Ν.Δ.: Δύσκολη ερώτηση. Η ομορφιά πιστεύω ότι συμβαδίζει με το ανάστημα του ανθρώπου. Όσο πιο μεγάλο το ανάστημά του τόσο πιο σπουδαία και η ομορφιά του. Κι ανάλογα με το ανάστημά του ο καθένας βρίσκει την ομορφιά μέσα στον κόσμο.

Σ’ ευχαριστούμε πολύ!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΞΑΝΘΗ | Για τη θεατρική παράσταση "Οι μικροαστοί" της ομάδας "Επενέργεια"

0

Με εξαιρετική επιτυχία πραγματοποιήθηκαν οι παραστάσεις της θεατρικής ομάδας "Επενέργεια" της Ρωγμής το Σάββατο 11/1 και την Κυριακή 12/1 στο θεατράκι της "Καπναποθήκης της ΦΕΞ" με το έργο "Οι μικροαστοί" του Μαξίμ Γκόργκι.

Το θεατράκι της "Καπναποθήκης της ΦΕΞ" κατακλύστηκε κυριολεκτικά από τους θεατές (400 και πλέον θεατές τις δύο μέρες) που καταχειροκρότησαν τους συντελεστές της παράστασης.

Η μουσική επιμέλεια, διδασκαλία και σκηνοθεσία έγινε από τη Μαρία Λάμπρου. Στον ήχο και στα φώτα ήταν η Άρτεμις Κούτρα και Ειρήνη Καβαφάκη και στους ρόλους οι:


Ντίνος Λώλης: Μπεσσέμενωφ Βασίλι Βασίλιεβιτς
Ιωάννα Μάρκογλου: Ακουλίνα Ιβάνοβνα
Τίμος Παπαδόπουλος: Πιότρ
Κική Ορφανίδου: Τατιάνα
Μαντώ Περάκη: Πόλια
Τάσος Μπαϊρακτάρης: Νηλ
Στέφανος Ματσούκας: Τετέρεφ
Λούλα Μπέτζου: Έλενα Νικολάγιεβνα
Μαρία Λάμπρου: Περτσίχεβνα
Ελένη Σταθοπούλου: Μάσα Τσβετάιβα
Βασίλης Κεραμιδιώτης: Σίσκιν
Ιόλη Κοντού: Στεπανίντα
Κων/νος Καραΐσκος: Γιατρός


Η θεατρική ομάδα "Επενέργεια" της Ρωγμής έχει την ελπίδα και την πρόθεση σ΄αυτούς τους δύσκολους καιρούς με όπλο την τέχνη να δείξει και να πει την αλήθεια όταν παντού την καταπνίγουν, να την αναγνωρίσει όταν παντού την σκεπάζουν, να την κάνει ευκολομεταχείριστη σαν όπλο και να την μεταδώσει ανάμεσά μας. Γιατί τέχνη δεν είναι αυτό που βλέπεις, είναι αυτό που κάνεις τους άλλους να δουν.


Περισσότερες φωτογραφίες στο προφίλ της Ρωγμής στο Facebook

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

EL ☆ CHE | Παράσταση Κυριακή 12/1

0

Μια θεατρική παράσταση που πρώτη φορά παίζεται στο σανίδι για τη νεανική ζωή του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, την πολιτική συνειδητοποίηση του, την Κουβανική Επανάσταση και την πολιτική παρακαταθήκη του.

Κείμενο - Ερμηνεία : Βασίλης Κυριάκου
Σκηνοθεσία : Γιάννης Σταματίου

Αύριο στις 8:30 μ.μ. - 9:45 μ.μ.

Cabaret Voltaire - Athens Greece
Μαραθώνος 30, Μεταξουργείο, 10436 Αθήνα

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΞΑΝΘΗ | Θεατρική Παράσταση από την ΕΠΕΝΕΡΓΕΙΑ: ''Οι Μικροαστοί''

0

Οι Μικροαστοί" είναι ένα έργο ρεαλιστικό και μαζί αλληγορικό. Εκφράζει ιδέες και κοινωνικές ζυμώσεις και ανακατατάξεις που είχαν αρχίσει να φουντώνουν από τα τέλη του προηγούμενου αιώνα και να κατακτούν τα πλατιά στρώματα του λαού. Αποκαλύπτει τη σύγκρουση ανάμεσα στις παλιές γενιές και τις καινούργιες, ανάμεσα στους μικροαστούς νοικοκυραίους και τους νέους μέσα από τη διανόηση και το αναπτυσσόμενο βιομηχανικό προλεταριάτο. Οι ήρωες είναι πρόσωπα της καθημερινής ζωής αλλά και σύμβολα.

Περιμένουμε τις κρατήσεις σας στα τηλέφωνα επικοινωνίας:

6947803937-6943922051

https://rogmixanthi.blogspot.com/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για την παράσταση EL CHE του Βασίλη Κυριάκου στο βιβλιοπωλείο ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ

0

«Πυροβόλησε δειλέ, απλά έναν άνθρωπο θα σκοτώσεις!». Αυτά ήταν, σύμφωνα με κάποιες μαρτυρίες, τα τελευταία λόγια του Τσε προς τον πράκτορα της CIA Φέλιξ Ροντρίγκεζ και τον υπαξιωματικό Μάριο Τεράν που τελικά τον εκτέλεσε, αφού τον καταδίωξε μαζί με τον βολιβιανό στρατό στις 9 Οκτωβρίου του 1967.

Μ΄ αυτά τα λόγια ανοίγει και η παράσταση EL CHE που παρακολουθήσαμε την Κυριακή στο βιβλιοπωλείο ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ και πραγματικά μας συγκίνησε. Πρόκειται για ένα θεατρικό μονόλογο σε κείμενο και ερμηνεία από τον Βασίλη Κυριάκου, νεαρό ταλαντούχο ηθοποιό και όχι μόνο.

Η εκτέλεση του Τσε γέννησε έναν μύθο. Κι όπως έλεγε και ένα σύνθημα σε έναν τοίχο κοντά στον τάφο του στη Βολιβία -πριν η σωρός του μεταφερθεί στην Κούβα- «Τσε – τόσο ζωντανός όσο ποτέ». Αυτή είναι και μια από τις κεντρικές ιδέες γύρω από τις οποίες ο Βασίλης αρθρώνει το έργο του. Μέσα στα ονόματα των τοποθεσιών που επισκέφθηκε, εκείνους που τον συνόδευαν στον αγώνα του και στα ιστορικά γεγονότα στα οποία συμμετείχε, επιχειρεί να προσεγγίσει και να φωτίσει την ουσία αυτού που έκανε τον Τσε αθάνατο. Και με τα δικά του λόγια:

Να είμαστε ρεαλιστές, να επιζητούμε το αδύνατο..

Yo vivo…
Σε κάνανε στάμπα.
Σε ράψανε μπλούζα.
Σε κάνανε σώβρακο.
Ανάθεμα την μούρη σου ομορφόπαιδο γιατρέ.
Σε είπανε τυχοδιώκτη.
– Μα είμαι.
Σε αποκάλεσαν ρομαντικό.
– Μα είμαι.
Σε οικτίρανε ως ουτοπικό.
-Μα είμαι.
Σε κράξανε μποέμ, περιπλανώμενο και ασεβή.
-Ίσως και να είμαι.
Έχει όλες τις μικροαστικές παρεκκλίσεις.
Ανάθεμα τις ιδέες σου Αργεντίνε.
«Θέλω να με κατηγορήσετε όμως γι αυτό που είπα και έκανα ως μπαρμπούδο, γκουαχίρο,γκεριλλο και γι αυτή την λαδί στολή που φορούσα ως το τέλος.
Εμπρός δειλέ, δεν έχεις παρά να σκοτώσεις έναν άνθρωπο»

Το βιβλίο-παράσταση (εκδόσεις ΚΨΜ) προέκυψε μετά από έρευνα και μελέτη δύο ετών του συγγραφέα και ηθοποιού και μετράει ήδη μια πολύ πετυχημένη διαδρομή σε μικρούς κυρίως θεατρικούς και κοινωνικούς χώρους, όπως το βιβλιοπωλείο μας. Είναι αυτοί ακριβώς οι χώροι που αγαπά να παίζει ο Βασίλης.

Ο Βασίλης έχει άποψη, όχι μόνο για το θέατρο, αλλά και καθαρή αριστερή πολιτική ματιά. Λέει σε παλιότερη συνέντευξή του: …. «κατέληξα να κάνω το παιδικό μου όνειρο πραγματικότητα. Αυτή τη στιγμή είμαι ένα ατομικό μπουλούκι, αν θες να προσδιορίσουμε το τι είμαι, και να παίζω θέατρο κυρίως σε κοινωνικούς χώρους στην Ελλάδα. Δεν θέλω να δηλώνω ηθοποιός, θέλω όμως ετυμολογικά να φτιάχνω χαρακτήρα και να επηρεάζει τους συνανθρώπους μου, να τους προβληματίζει» ……… «αυτός πρέπει να είναι ο ρόλος του θεάτρου, όσα χρόνια και να περάσουν και όσο και να βαθαίνει η καπιταλιστική κρίση. Ειδικά στις μέρες μας αυτός ο ρόλος πρέπει να εντρυφάται ακόμη περισσότερο»….. «πρώτα απ’ όλα εμείς που ασχολούμαστε με την τέχνη πρέπει να λέμε και κανένα «όχι». Να έχουμε αντιπρόταση όσον αφορά την τέχνη την οποία εμείς προτάσσουμε. Να μην υποτιμούμε την ποιότητα και τους εαυτούς μας. Να μην κάνουμε εκπτώσεις στα έργα στα οποία παίζουμε. Να λέμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη».

Ευχαριστούμε το Βασίλη και τους συνεργάτες του για την ζωντανή και όμορφη παράστασή του, για την εμπειρία που μας χάρισε και το έναυσμα που μας έδωσε να ανατρέξουμε, να ξαναμελετήσουμε και να ερευνήσουμε ο καθείς για τον εαυτό του ένα από τα πιο φωτεινά επαναστατικά σύμβολα του αιώνα μας. Και αν συμφωνούμε ότι αυτός είναι ο σκοπός του θεάτρου, πραγματικά το πέτυχε.

Ακολουθεί βίντεο με αποσπάσματα από την παράσταση:

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΑΡΔΙΤΣΑ, ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ | “ο υπάλληλος” του Χουρμούζη

0

«Ο “Υπάλληλος” του κατατρεγμένου αγωνιστή της Επανάστασης, του φλογερού κήρυκα της εθνικής ανεξαρτησίας και ακατάβλητου πολέμιου της βαυαρικής κηδεμονίας Μιχαήλ Χουρμούζη, είναι εκτός από αριστουργηματικό δείγμα λαϊκού θεάτρου και ένα αδυσώπητο πολιτικό ράπισμα ενάντια στην τάξη εκείνη που σαν φερέφωνο της ξενοκρατίας, ανέλαβε στα χέρια της το έργο της κοινωνικής, οικονομικής, πολιτικής, μορφωτικής, αισθητικής διαστρέβλωσης του λαού μας. ΟΙ ημιμαθείς φρακοφόροι-ψαλιδόκωλοι, ξενόδουλοι υπάλληλοι του δημοσίου και του βασιλικού φρουραρχείου ανάλαβαν να μεταβιβάσουν τη φθορά και την εξάρτησή τους στην κρατική μηχανή και στην κοινωνική ζωή επ’ ωφελεία της αστικής τάξης και προς ζημία του λαού.

Αληθινά, είναι να θαυμάζει κανείς τον καυστικό σατιρικό λόγο του Χουρμούζη, το πώς αποκαλύπτει, απομυθοποιεί και γελοιοποιεί το – οπερετικό – τάχα απελευθερωμένο ελληνικό “κράτος”, που έστησαν οι μεσάζοντες των μεγάλων “συμμαχικών” δυνάμεων. Και είναι θαυμαστή η τέχνη του, να διαρθρώνει θεατρικές σκηνές, να διαπλάθει τύπους και να διανθίζει το διάλογό του με μεστό και πηγαίο λαϊκό χιούμορ. Τα έργα του – ιδίως “ο υπάλληλος” – είναι φτιαγμένα για πατάρια, έχουν τη χάρη, την απλωσιά και την ελευθερία του θεάτρου όπως ξεκινά από την κομέντια ντελ άρτε και φθάνει στις ζακυνθινές “ομιλίες”. Τα πρόσωπά του αν και πηγάζουν από την ίδια τη ζωή της εποχής του, προεκτείνονται μορφικά στο γελοιογραφικό γκροτέσκ για να επιτευχθεί ο στόχος του Χουρμούζη, η καταγγελία – που απλώνεται σ’ όλα τα επίπεδα της ζωής – της ξενόδουλης τάξης. Η σκηνή του φινάλε του έργου, είναι το επιστέγασμα της πολιτικής καταγγελίας. Με το παιχνίδι “δικαστήριο” που παίζουν οι ίδιοι οι “υπάλληλοι” στο σπίτι του Παυλάκη – ανθρώπου με γνήσια ελληνική συνείδηση – καταδικάζεται ο ξενόδουλος υπαλληλικός συρφετός και προπαγανδίζεται το δικαίωμα του λαού για εθνική ανεξαρτησία.» (Θυμέλη, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 17/12/1977)

«Ο “Υπάλληλος” πριν από τον Γκόγκολ, πριν από το Γκριμπογιέντωφ, πριν από τον Τσέχωφ, βέβαια, χωρίς θεατρικούς προγόνους, χωρίς επαγγελματική τριβή, χωρίς θεατρική τεχνική δοκιμασμένη στο σανίδι, έχει τόσο σκηνικά χαρίσματα που δημιουργεί, πέρα από τα άλλα, και μεγάλο φιλολογικό πρόβλημα, πώς δηλαδή ένας ανίδεος θεατρικά πρώην αγωνιστής της εθνεγερσίας μπόρεσε χωρίς προπαιδεία, χωρίς θεατρική περιρρέουσα ατμόσφαιρα να γράψει τόσο αποτελεσματικό θέατρο (…) Αφήνοντας το όπλο και πιάνοντας την πέννα, συνεχίζει τον ίδιο αγώνα, νέος αντίπαλος ο Βαυαρός, ο νέος δυνάστης, πιο επικίνδυνος από τον Τούρκο, πιο ύπουλος, υπόγειος δολιοφθορέας και επίγειος ελέω θεού αυθέντης. Ο Χουρμούζης κατάλαβε από τους πρώτους πως το δόλωμα του εξευρωπαϊσμού, η διείσδυση του ξένου πνεύματος, αναφομοίωτου, η οργάνωση του κράτους πάνω σε ξένα πρότυπα ήταν τα νέα δεινά που ταλαιπωρούσαν “την δόλια πατρίδα”» (Κ.Γεωργουσόπουλος, ΤΟ ΒΗΜΑ 30/11/1977)

«Ο Μιχαήλ Χουρμούζης (1801-1882), αγωνιστής του ’21, μετά την Επανάσταση στράφηκε, όπως και ο άλλος μεγάλος αγωνιστής, ο Μακρυγιάννης, από το σπαθί στην πέννα, για να στηλιτεύσει αυτά που θεωρούσε καταστροφικά κι επικίνδυνα για το έθνος: την ξενοκρατία, τη δουλικότητα των κυβερνώντων, τη γραφειοκρατία, την υποτέλεια (…)» (Ν.Φένεκ Μικελίδης, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 22/11/1977)

«Ο Χουρμούζης (1801-1882), αγωνιστής με το ξίφος και την πένα υπέρ της εθνικής ελληνικής ανεξαρτησίαςκαι κατά των Οθωμανών κυρίαρχων και κατά των ξένων “προστατών”, για πολλές δεκαετηρίδες είχε ταφεί σε μια σκόπιμη λησμοσύνη. (…) Με τον “Υπάλληλο”, γραμμένο το 1836, ο Χουρμούζης σατιρίζει χωρίς έλεος τους υπηρέτες των υπηρετών των ξένων “προστατών” μας.» (Αλκ.Μαργαρίτης, ΤΑ ΝΕΑ 21/12/1977)

(*) Τα αποσπάσματα είναι από κριτικές για τη παράσταση που ανέβηκε το 1977 από τη Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου σε σκηνοθεσία Κώστα Μπάκα, σκηνογραφία Διονύση Φωτόπουλου, μουσική Λουκιανού Κελαηδόνη και θίασο τριάντα ηθοποιών.

http://aristerastikarditsa.blogspot.com/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ "ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ" - EL CHE του Βασίλη Κυριάκου

0

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

ΣΤΟ "ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ"

EL CHE

To βιβλιοπωλείο-καφέ "Εκτός των τειχών"

σας προσκαλεί σε μια παράσταση τού

ΒΑΣΙΛΗ ΚΥΡΙΑΚΟΥ

εμπνευσμένη από τη ζωή

του μεγάλου επαναστάτη

Ερνέστο Τσε Γκεβάρα

Κυριακή 15 Δεκεμβρίου

στις 8:30 μ.μ.

Είσοδος ελεύθερη

***

Βιβλιοπωλείο-καφέ "Εκτός των τειχών"

Γραβιάς 10-12, 10678 Αθήνα

τηλ.: 210-3303348

e-mail: ett.books@yahoo.com

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ