Της ταξικής εκπαίδευσης… μύρια έπονται…
Ούτε… Σικάγο γίναμε, ούτε το ίντερνετ γαλουχεί εγκληματικές τάσεις στα μυαλά της νεολαίας. Το περιστατικό στου Ρέντη στις αρχές Απρίλη δεν είναι τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από απότοκο μιας συγκεκριμένης πολιτικής που εδώ και χρόνια υψώνει ολοένα και ισχυρότερους ταξικούς φραγμούς στην εκπαίδευση. Μιας πολιτικής που «μάτωσε» για να εδραιώσει μια «ελκυστική» τεχνική εκπαίδευση, καθώς γκρέμιζε -και συνεχίζει να γκρεμίζει- τα όνειρα της πλειοψηφίας των μαθητών για ένα μέλλον στη γενική εκπαίδευση και την προοπτική των σπουδών. Αυτή η τεχνική εκπαίδευση είναι που οδηγεί χιλιάδες νεολαίους στην απόγνωση, με τσακισμένη κάθε προοπτική για μια ζωή με αξιοπρέπεια, να εργάζονται από την εφηβεία τους για να τα βγάλουν πέρα οι οικογένειές τους. Και ταυτόχρονα, «μάθε τέχνη κι άστηνε» γιατί είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα πεινάσεις και… καλό είναι να έχεις ένα χαρτί. Το ότι το χαρτί αυτό δεν εξασφαλίζει τίποτα, είναι φυσικά δεδομένο. Αλλά η δουλειά του συστήματος έχει γίνει. Τα γενικά λύκεια έχουν αποσυμφορηθεί, χιλιάδες νέοι έχουν στραφεί στην τεχνική εκπαίδευση (15.500 μόνο στις 53 ΕΠΑΣ της χώρας) και χιλιάδες άλλοι εκτός οποιασδήποτε εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Με το νόμο της Γιαννάκου για τα ΕΠΑΛ και τις ΕΠΑΣ, οι δεύτερες κατέβηκαν ένα σκαλί παρακάτω, αφού οι σπουδαστές τους έπαψαν να διδάσκονται μαθήματα γενικής παιδείας και η φοίτηση περιορίστηκε στα λεγόμενα μαθήματα ειδικότητας. Οι ΕΠΑΣ δεν ανήκουν καν στο υπουργείο Παιδείας, αλλά στο υπουργείο Απασχόλησης μέσω του ΟΑΕΔ.
Η κυβέρνηση διαφήμισε με τον πιο χυδαίο τρόπο τις σχολές αυτές. Τις προπαγάνδισε ως ευκαιρία για τη νεολαία, αφού από την αρχή των διετών σπουδών τους εργάζονται με δήθεν μισθό και δήθεν ασφάλιση, ενώ «η κλίση τους γίνεται επάγγελμα». Φυσικά αποκρύβεται το γεγονός ότι όλος αυτός ο κόσμος δουλεύει με τις χειρότερες συνθήκες και βγάζει τη λάντζα των ιδιωτικών και δημόσιων επιχειρήσεων, οι οποίες φυσικά επιχορηγούνται για να επιλέξουν σπουδαστές για τις θέσεις αυτές.
Το πόσο «ευκαιρία» αποτελούν οι σχολές αυτές γίνεται πλέον πεντακάθαρο. Παίζουν ένα σπουδαίο ρόλο για την εκπαίδευση αυτού του συστήματος, που δεν είναι άλλος από το να επισφραγίσει την ταξική θέση μεγάλων κομματιών της νεολαίας, να αποκλείσει κάθε προοπτική γι’ αυτά τα στρώματα, να επιβεβαιώσει ότι στην «κανονική» εκπαιδευτική διαδικασία χωράνε πολύ λίγοι, οι εκλεκτοί αυτής της κοινωνίας. Οι υπόλοιποι μπορούν να στραφούν στις «σπουδές με μισθό και προϋπρεσία» που προσφέρουν οι ΕΠΑΣ, σύμφωνα με τη διαφήμιση. Όμως, τίποτα δεν εξασφαλίζει ότι όλα θα πάνε καλά… Οτι θα βρουν τελικά το δρόμο τους. Πάντα υπάρχει το ενδεχόμενο να είναι «πολύ» αυτό το μέλλον για να το αντέξουν. Και να το πυροβολήσουν…
Από Προλεταριακή Σημαία 618, 25/4/2009
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου