"Δικαίωση" με ήττα! Η αναρχική - αυτόνομη εκδοχή των αστικών κυρηγμάτων

Κυκλοφόρησε από τους Νεολαίους του ΚΚΕ(μ-λ) η μπροσούρα: "Δικαίωση" με ήττα! Η αναρχική - αυτόνομη εκδοχή των αστικών κυρηγμάτων. Μια προσπάθεια να θέσει τα πράγματα, σε σχέση με την αναρχία και την υποτιθέμενη δικαίωσή της, όπως θέλουν και η ίδια ή τουλάχιστον ένα μεγάλο κομάτι της, να πιστεύει μετά το Δεκέμβρη, στις πραγματικές του ιστορικές, ιδεολογικές και πολιτικές διαστάσεις του. Στο τέλος του κειμένου παρατείθενται τα κείμενα του Μαρξ: Η Αδιαφορία για την πολτική και του Ένγκελς: Για την εξουσία.

Εμείς αντιγράφουμε το πρόλογο:

Οι λόγοι που μας οδήγησαν σε αυτή την έκδοση, αναφέρονται στην εισαγωγή του κειμένου και αναδεικνύονται από το σύνολό του. Είναι λόγοι συγκεκριμένοι, πολιτικοί, ειναι αιτίες μάχης και σε αναφορά με το κίνημα και την πάλη. Εξάλλου μάλλον είναι ευρύτερα αντιληπτό πως δεν υπάρχουν πια ανύποπτες στιγμές. Οι τριγμοί, ακόμα και οι ρωγμές, έχουν μπει στη καθημερινότητα της κοινωνικής και της πολιτικής ζωής και οι όροι που έχουν σωρευτεί βεβαιώνουν πως στη φάση που διανύουμε όλα αυτά θα πυκνώνουν. Στους χώρους της νεολαίας, στους εργαζόμενους, στους εργάτες - μετανάστες και έλληνες - κάθε μέρα φέρνει και θα φέρνει νέες αγριότητες, πιο οξυμένες τις παλιές ανάγκες, πιο πολλά ερωτήματα. Το ίδιο γίνεται και στους λαούς της περιοχής, όλου του πλανήτη.

Έτσι πληθαίνουν διαρκώς τα πρωτόγνωρα γεγονότα, τα κινήματα, οι ξεσηκωμοί, οι εκρήξεις. Πρωτόγνωρα, γιατί γίνονται μετά "το τέλος της Ιστορίας", η οποία προφανώς δεν "υπάκουσε" στις αποφάσεις των κυρίαρχων. Αλλά και πρωτόγνωρα γιατί αναζητούν να συνθέσουν πολλές νέες μικρές αφηγήσεις και να επαναθεμελιώσουν τη μεγάλη αφήγηση της πάλης για την απελευθέρωση της ανθρωπότητας. Δηλαδή γιατί αν και η σύγκρουση είναι η "παλιά" ανάμεσα στον ιμπεριαλισμό - καπιταλισμό από τη μια, τους λαούς και τους εργάτες από την άλλη, είναι οι νέοι όροι στους οποίους συμβαίνει και εξελίσσεται. Είναι ο νέος κύκλος που έχει αρχίσει μετά την ήττα, όπου πριν απ' όλα οι από κάτω αναζητούν εκ νέου τους όρους συγκρότησής τους. Σαν τάξη, σαν λαοί, σαν κίνημα. Γι' αυτό εκ νέου αναζητούν και την ιδεολογία, και τη θεωρία που θα θεμελιώνει την πάλη τους, την πολτική που θα τη συγκροτεί, θα την αναπτύσσει και θα την εκφράζει. Αναζητούν δηλαδή την επαναστατική Αριστερά που απαιτούν οι συνθήκες, αυτή που πρέπει και μπορεί να συντεθεί από τα υλικά της ταξικής πάλης σήμερα.

Αντικειμενικά, όλα αυτά, αποτελούν το φόντο της προσπάθειας που κάνουμε με αυτή την έκδοση. Για παράδειγμα, ο Δεκέμβρης ήταν μια από τις "μικρές νέες αφηγήσεις", που έθεσε ερωτήματα, ταρακούνησε συνειδήσεις στους από κάτω και γέννησε ανησυχίες και φόβους και στους ενδιάμεσους του ρεφορμισμού και στους κυρίαρχους. Υπήρξαν και άλλα σημαντικά πρόσφατα γεγονότα στους χώρους της νεολαίας που επιβεβαίωσαν με τους σημερινούς όρους πως αυτή συνεχίζει να αποτελεί τον ευαίσθητο δέκτη των διεργασιών στα βαθύτερα κοινωνικά στρώματα, τον προπομπό των συγκρούσεων που κυοφορούνται.

Αυτό που εμείς θεωρούμε ότι απαιτεί την πιο μεγάλη προσοχή, είναι οι μετατοπίσεις των συνειδήσεων και οι προβληματισμοί στους από κάτω, στις βεβαιότητες που είχαν, είτε για την πάλη που "δεν χρειάζεται", είτε για το τι σημαίνει πάλη, πως συγκροτείται, πως προχωρά. Φυσικά είμαστε ακόμα στην αρχή, όμως είναι φανερό πως "ακλόνητες" κατασκευές - ουσιαστικά παραλλαγές των αστικών αντιλήψεων - γύρω από όλα αυτά τσαλακώθηκαν από την ισχύ της πραγματικότητας με την οποία συγκρούστηκαν.

Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν προφανώς οι απόψεις και αντιλήψεις του αναρχικού - αυτόνομου χώρου που όσο διευρύνονται τα κινηματικά γεγονότα τόσο πιο περιθωριακός θα δείχνει. Όσο η ίδια η πάλη αποκτά κλίμακα και θέτει απαιτήσεις τόσο περισσότερο θα πείθει ότι αυτό "δεν τον αφορά", ότι οι θεωρητικές και πολιτικές προδιαγραφές του είναι ασύμβατες με την υπόθεση των μαζών. Με αυτό το ζήτημα ασχολείται η έκδοσή μας, επιχειρώντας ταυτόχρονα να δείξει πως αυτή η "ασυμβατότητα" των αναρχικών - αυτόνομων αντιλήψεων με τη μαζική πάλη έχει μακρύ παρελθόν που προοιωνίζει και ανάλογο μέλλον!