Εγώ λοιπόν, καλοί μου φίλοι και σύντροφοι, ό,τι και να γίνει, το δικαίωμα του κάθε ΜΛ-ΚΚΕ ή του κάθε ΚΚΕ(μ-λ) να ανοίγει το πανό του ή να στήνει το τραπεζάκι του το θεωρώ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ και θα το ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΙ. Αυτή τη πρακτική τους, εν προκειμένω, τη θεωρώ τουλάχιστον αναποτελεσματική. Οι σύντροφοι του ΜΛ-ΚΚΕ προφανώς δεν συμφωνούν μαζί μου, αυτό όμως είναι άλλη συζήτηση. Θεωρώ δικαίωμα κάθε κόμματος, κάθε οργάνωσης, κάθε συλλογικότητας να κάνει τις επιλογές της.
Και αν επιλογή άλλων κομμάτων ή οργανώσεων, του δικού μου συμπεριλαμβανομένου, είναι να βρίσκονται στο σύνταγμα incognito, χωρίς κομματικές ταμπέλες και τα μέλη τους να παρεμβαίνουν ως "άτομα" στα δρώμενα, υπάρχουν και οργανώσεις που προτιμούν να βγαίνουν προς τα έξω με τη σφραγίδα και την υπογραφή τους. Δεκτά και τα δύο.
Περίμενα όμως, όταν την πέφτουν στο όποιο ΚΚΕ(μ-λ) ή ΜΛ-ΚΚΕ όσοι τουλάχιστον από μας ανήκουμε σε συλλογικότητες, να βγουμε μπροστά και να τους υπερασπιστούμε, όχι για τη γραμμή, ούτε για τις θέσεις τους, αλλά γιατί το να βρίσκονται στο κάθε Σύνταγμα με τα σύμβολα και την υπογραφή τους είναι ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑ. Η αριστερά στην οποία εγώ ανήκω, οραματίζεται έναν σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία και μην πω πολλά επ' αυτού. Και υπερασπίζεται και την δημοκρατία σκέτη. Τι σόι δημοκρατία είναι όμως αυτή, άμεση, έμμεση -λίγο με νοιάζει- που απαγορεύει σε μια αριστερή οργάνωση, σε συντρόφους που μπορεί να διαφωνούμε μαζί τους, αγωνιστές όμως, να σταθούν μαζί με όλους εμάς και με τους υπόλοιπους "ενυπόγραφα" και να διαδηλώσουν?
Και δεν δέχομαι από κανέναν να επικαλείται την απόφαση της συνέλευσης της πλατείας για τα κόμματα. Ποιούς δεσμεύει αυτή η συνέλευση και από που αντλεί εξουσία? Από πού αντλεί εξουσία ο καθε πικραμένος ή μη, που την επικαλείται για να επιιβάλει σε οργανώσεις ή σε άτομα, που ενδέχεται να μην έχουν ποτέ συμμετάσχει σε αυτήν, - που ενδέχεται να μην είναι υπέρ της "άμεσης δημοκρατίας" - να μην μπορούν να σταθούν απέναντι στη βουλή διαμαρτυρόμενοι για το όποιο μεσοπρόθεσμο ανοίγοντας ένα πανό, ή κρατώντας μια σημαία με ένα σφυροδρέπανο? Όποιος περνάει από το Σύνταγμα λοιπόν ή στέκεται εκεί δεσμεύεται από τις αποφάσεις της συνέλευσης? Δεν το ήξερα!
Και γiατί πρέπει να ανεχόμαστε τραμπούκικες συμπεριφορές και να ακούμε ακροδεξιές απόψεις σαν αυτήν που άκουσα χτες -και όχι από έναν μόνο - ότι ΔΕΝ ΑΝΕΧΕΤΑΙ πανό που γράφει ΚΚΕ (!!!!) στην πλατεία και να σιωπούμε? Αν δε μιλήσουμε για ακροδεξιά (γιατί για αυτό πρόκειται) ας μιλήσουμε τουλάχιστον για τα μυαλά στο μπλέντερ. Όταν ρώτησα αν ένα μικρό πανό και 20 άνθρωποι από κάτω που φωνάζουν εναντίον της κυβέρνησης είναι ο εχθρός, πήρα την απάντηση εν χορώ, ότι πήγαν εκεί για να καπελώσουν (είμαστε σοβαροί?) και ότι το ΜΛ-ΚΚΕ είναι εξίσου εχθρός. Αν ανεχόμαστε τους 300 του Λεωνίδα ή του Μίκυ Μάους, αν ανεχόμαστε πανό εναντίον σύμπαντων των 300, αν ανεχόμαστε απόψεις που μιλάνε για κρέμασμα των 300 και που εξισώνουν τους πάντες, όσο κι αν συζητάμε με τον κόσμο και λέμε ότι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΙΔΙΟΙ, όταν κάποιοι δηλώνουν τόσο ξεκάθαρα πως σε ό,τι μισούν περιλαμβάνεται ακόμα και μια εξωκοινοβουλευτική μικρή οργάνωση και ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ τότε είμαστε τόσο λίγοι, που ούτε τους ίδιους τους εαυτούς μας δεν μπορούμε να υπερασπιστούμε. Να υπερασπιστούμε εν τέλει, το δικαίωμα του καθένα μας να υπάρχει με τους όρους που αυτός επιλέγει. Αλλιώς ας μιλήσουμε για υποκρισία και αυταπάτες.
Απέναντι σε όλους όσοι βλέπουν ΚΚΕ (σκέτο ή όχι) και βγάζουν φλύκταινες, όχι γιατί το ΚΚΕ είναι αυτό που είναι, αλλά απλώς και μόνο επειδή είναι ΚΚ, άσχετα από τη γνώμη μου για τα μ-λ μπρός ή πίσω ΚΚΕ, ή για το ΚΚΕ σκέτο, ή για όποιο άλλο, εγώ αυτό το ΚΚ θα το υπερασπίζομαι, απέναντι στον όποιο φασίστα και απέναντι στον όποιον ατενίστα ή πλατεΐστα ή όποιον άλλο εις -ιστα λήγοντα. Για να μπορώ να υπερασπίζομαι και το πρώτο Κ και το δεύτερο, με την έννοια που εγώ τους δίνω, για να μπορώ να υπερασπίζομαι το δικό μου δεύτερο Κ, κι ας μην έχει το πρώτο Κ στον τίτλο του.
ΥΓ1. Και λέω εγώ τώρα: Προχτές το πρωί ήταν το ΠΑΜΕ μπροστά στη βουλή και συζητούσαμε μαζί τους και τους ρωτούσαμε γιατί φεύγουν, το ίδιο ΠΑΜΕ που το απόγευμα τους γιούχαραν επειδή έφυγαν. Σωστά? Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ κάνουν στροφή και αποφασίζουν να έρθουν στην πλατεία και να μη φύγουν. Τι θα γίνει? Θα τους κυνηγάμε να κατεβάσουν τις σημαίες τους?
ΥΓ2. Άκουσα από κάποιον ισορροπιστή: "Ρε φίλε κλείστε το πανό. Μην χαλάσετε ό,τι τόσες μέρες φτιάχνουμε εδώ". Απορία: Τί φτιάχνουμε?
ΥΓ3. Τα κόμματα τα απαγορεύουν ΜΟΝΟ ΟΙ ΧΟΥΝΤΕΣ. Αυτές βέβαια, μα σε 7 χρόνια, μα σε 40 χρόνια, κάποτε πέφτουν.... Οι χούντες στα μυαλά?
Ντία Κουδούνη
Από την σελίδα της στο facebook: εδώ
Από την σελίδα της στο facebook: εδώ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου