Αγωνιστικά η ΑΔΕΔΥ κατά της "εφεδρείας"!

Ενιαίο μισθολόγιο, εφεδρεία, απολύσεις, κ.λπ. συνθέτουν ένα τοπίο ολομέτωπης επίθεσης ενάντια σε κάθε δικαίωμα των εργαζόμενων σε κάθε είδους δημόσια υπηρεσία. Μια επίθεση η οποία θα συνεχιστεί το επόμενο διάστημα ακόμη πιο σφοδρή με στόχο να μην αφήσει τίποτα όρθιο απ' όσα αφορούν τους υπαλλήλους του δημοσίου.
"Το βέβαιο πάντως είναι ότι πρόκειται για μια βάναυση νέα επίθεση με άμεσες συνέπειες στο βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων. Σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα μέτρα (απολύσεις, εφεδρεία, φοροληστεία, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, δραματική περικοπή συντάξεων κ.λπ.) διαμορφώνεται ένα πολύ ζοφερό τοπίο για τον κόσμο της δουλειάς. Δεν είναι καθόλου τυχαία η εξαίρεση από το νέο μισθολόγιο του σκληρού πυρήνα του αστικού κράτους (αστυνομικοί, στρατιωτικοί, δικαστές, διπλωμάτες κ.λπ.) στους οποίους επιφυλάσσεται διαφορετική μεταχείριση λόγω, κυρίως, του ρόλου τους.
Η επιχείρηση να αποδεχτούν οι εργαζόμενοι να δουλεύουν (όσοι) κυριολεκτικά για ένα κομμάτι ψωμί και με το κεφάλι σκυμμένο δεν πρέπει να περάσει. Η προσπάθεια πειθάρχησης και υποταγής, πότε με τη δουλειά, πότε με τον μισθό, πότε με την τρομοκράτηση και πότε με την ανοιχτή καταστολή, πρέπει να πέσει στο κενό. Με μαζικότητα, οργάνωση και ξεκάθαρους στόχους να ξεδιπλωθούν οι άμεσοι αγώνες που απαιτούνται για να μην περάσει το πολυνομοσχέδιο-έκτρωμα και μαζί με αυτό το νέο μισθολόγιο."

Αυτά γράφαμε πριν από κάποιους μήνες και μάλλον αυτά είχε κατά νου η ηγεσία της ΑΔΕΔΥ.  Έτσι λοιπόν η ανώτατη "συνδικαλιστική" ηγεσία των δημοσίων υπαλλήλων αποφάσισε να αντιδράσει αγωνιστικά. Προσφεύγει στο ΣτE, μαζί με την Ομοσπονδία Διοικητικού Προσωπικού Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης προσπαθώντας να ακυρώσει την εφεδρεία προσπαθώντας να αποδείξει ότι είναι αντισυνταγματική, κατά διεθνών συμβάσεων, ότι δεν ακολουθεί την κανονική διαδικασία "παύσης" των υπαλλήλων, ότι ο νόμος που την καθιέρωσε δεν είναι "ειδικός" αλλά αναφέρεται και σε άλλα θέματα, τέλος όσοι θα "θέλανε" να μείνουν και πέρα από το όριο συνταξιοδότησης  ενώ το είχαν προγραμματίσει τώρα τους διώχνει.
Επειδή τώρα κάποιοι είμαστε κακεντρεχείς αναρωτιόμαστε αν δηλαδή ο νόμος "συμβάδιζε" με το Σύνταγμα, τις διεθνείς συμβάσεις, (και τα δύο των ίδιων που ψήφισαν και τον ...αντισυνταγματικό νόμο!) ακολουθούσε την κανονική διαδικασία απόλυσης, αν δεν περιείχε άλλες άσχετες διατάξεις και τέλος αν ήταν "σύμφωνος" με τις άλλες επιδιώξεις του συστήματος περί "παράτασης του εργασιακού βίου" των εργαζόμενων δεν θα υπήρχε πρόβλημα;
Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ κάνουν καλά τη δουλειά τους, ως εκπρόσωποι της εργοδοσίας στο εργατικό κίνημα κάνουν ότι μπορούν ώστε οι εργαζόμενοι να μην προσφύγουν σε αυτό που προσφεύγουν εδώ και πάνω από δύο μήνες οι χαλυβουργοί, για να μην γενικευθεί αυτού του είδους η προσφυγή. 
Μάλλον οι δημόσιοι υπάλληλοι θα πρέπει να ξεπεράσουν αυτές τις "συνδικαλιστικές" ηγεσίες και  να ...προσφύγουν και αυτοί με τη σειρά τους στο μόνο που μπορεί να σώσει τη δουλειά τους, τους μισθούς τους, τις κατακτήσεις και τα δικαιώματά τους και να ανατρέψουν την επίθεση. Στις δικές τους δυνάμεις! Άσχετα από το πόσο "συνταγματικοί" ή "αντισυνταγματικοί" και να 'ναι σε αυτή την περίπτωση. Γιατί μιλάμε για τη ζωή τους, όπως και όλων των εργαζόμενων.