Δεν θ΄αναλύσω τι κάνει ο παίκτουρ στο γήπεδο, δεκαετίες τώρα. Θα σημειώσω πως μόλις τελειώσει το ενενηντάλεπτο όπου έχει μαϊμουδίσει όσο δεν θα το άντεχε και ο ίδιος, παίρνει το στοχαστικό του και αναλύει με κοινωνιολογικούς όρους τον αγώνα, σαν να μην ....έκλαψε, σφάχτηκε, εγχειρίστηκε καθόλου. Πριν λίγο.
Σημασία δεν έχει η φανέλα.....με τον ΠΑΟ, ακόμη και με το Απολλωνάκι μου μικρός όπως και με την Εθνική, ο Καραγκούνης πάσχει-ιδίως όταν δεν παίρνει τα πόδια του - βογκάει σαν τη Σαράποβα στην επιστροφή της μπάλας......και δυστυχώς δεν της φέρνει και καθόλου αισθητικά επί του ανδρικού ...και γενικά είναι "τυπάρας". Γιατί ο τυπάρας και να 'ναι σε μέρα χωρίς να περνάει πάσα, είναι "σημαία" με τους μαϊμουδισμούς του, δείχνει πως πονάει ρε, δεν πληρώνεται ματαίως, έχει περάσει έξι κατάγματα, έχει "τσαλακώσει" την πολυσχιδή προσωπικότητά του με δέκα αναφιλητά.
Καραγκούνης όμως δεν γίνεσαι, κανείς δεν το γουστάρει.......είναι ο ζητιάνικος ρόλος που κάποιοι που βολεύονται να σ΄ έχουν εξαρτημένο, μη αυτάρκη, διακονιάρη, απατεωνο-κλαψιάρη, "μοιραίο", σε κάνουν μεθοδικά.
Σε βάζουν να ζητιανεύεις όσα δικαιούσαι, σου κόβουν τα φάρμακα ακριβώς όταν είσαι πολύ άρρωστος, μειώνουν τα λεωφορεία όταν έχει καύσωνα, στέλνουν τους φοβισμένους γέρους στις πιο ατέλειωτες ουρές, ώστε το τελευταίο που θα θυμούνται πριν φύγουν θα είναι, πως δεν ήταν άνθρωποι.....αλλά "πράγμα".
Νίκος Κυριακίδης
8 σχόλια:
Επαίσχυντο κείμενο!Χαρακτηριστικό παράδειγμα ποταπού ρεφορμισμού,που αναγάγειτο "ειδικό",εν προκειμένω μια αδύνατη πλευρά της συμπεριφοράς του αθλητή, σε "γενικό" προκειμένου να πλήξει έναν αθλητή με τις περισσότερες συμμετοχές στην Εθνική Ομάδα Ανδρών, που έχει ανεβάσει την ελληνική σημαία στο υψηλότερο βάθρο του ευρωπαικού ποδοσφαίρου το 1974, τιμημένο σε Ελλάδα και εξωτερικό με δεκάδες διακρίσεις. Η προβοκατόρικη αλχημεία ολοκληρώνεται με την προβολή των συγκεκριμένων χαρακτηριστικών του αθλητή ως εθνικών χαρακτηριστικών, προκειμένου να "αναλυθούν" με τον πιο γελοίο λογικά και επιστημονικά τρόπο συγκεκριμένες παθογένειες της ελληνικής κοιωνίας. Περί των αιτίων τους -ταξικά και μαρξιστικά- φυσικά ούτε λόγος!Ανόητη και εμπαθής γραφή.Αλλά, είπαμε η βλακεία -και όταν γράφεται- είναι ακατανίκητη.
Αγαπητε φίλε,
Χαιρετίζω απλά την εθνικόφτ=ρονα στάση σου''.......προκειμένου να πλήξει έναν αθλητή με τις περισσότερες συμμετοχές στην Εθνική Ομάδα Ανδρών, που έχει ανεβάσει την ελληνική σημαία στο υψηλότερο βάθρο του ευρωπαικού ποδοσφαίρου το 1974, τιμημένο σε Ελλάδα και εξωτερικό με δεκάδες διακρίσεις.'' μαρξιστικότατη η συνέχεια είναι ο Καζάκης
Ν.Κ
Και κατι τελευταίο με ελληναράδες ιδίως με ''αριστερή περιβολή'' δεν συζητώ, εκτός των άλλων είναι τόσο μικρόνοες που ενα σχόλιο το βαφτίζουν ανάλυση.
Εαν έχεις την οποιαδήποτε σχέση με την οργάνωση της οποίας είμαι οπαδός, απλά λυπούμαι.
Ν.Κ
Ναι, βάφτισε σέ με εθνικόφρονα και μικρόονοα για "να στρίψεις δια του αρραβώνος", δηλαδή να την κάνεις με ελαφρά πηδηματάκια, αποφεύγοντας με την προσφιλή σου τακτική την ουσία του θέματος: ότι έγραψες ένα κάρο μαλ....ες για να πεις τι;ένα μεγάλο τίποτα! Όσο για την ανάλυση, μπορείς να την κάνεις -αν έχεις μυαλό- σε μια γραμμή όχι σε ένα ολόκληρο σχόλιο. Λοιπόν, ξεστραβώσου, μικρέ, σε κανένα κλασικό μαρξιστικό βιβλίο και σταματάτα τους φραστικούς και νοητικοούς ακροβατισμούς.
Προς Τάκη Χονδρογιάννη
Συγνώμη, κάτι δεν κατάλαβα: Από πού κι ως πού είναι "ποταπός ρεφορμισμός"(!) και ακατανίκητη βλακεία (χωρίς μαρξιστικούς όρους κιόλας) η... πρόθεση "να πληγεί ένας αθλητής με τις περισσότερες συμμετοχές στην Εθνική Ομάδα Ανδρών, που έχει ανεβάσει την ελληνική σημαία στο υψηλότερο βάθρο του ευρωπαικού ποδοσφαίρου το 1974, τιμημένο σε Ελλάδα και εξωτερικό με δεκάδες διακρίσεις"??!
Και εσένα που σε ενοχλεί ο "ποταπός ρεφορμισμός" εντυπωσιάζεσαι από τις συμμετοχές στην Εθνική και "διεθνείς διακρίσεις"?
Κάπως ασυνάρτητα μου φαίνονται αυτά. Και αλλιώς: εδώ ο κόσμος χάνεται και εσένα σε ενόχλησε η προσβολή στον... Καραγκούνη?
Δεν έχω καμία πρόθεση να μπω στην κουβέντα (ούτε και να συνεχίσω) αλλά μερικές φορές κουφαίνομαι.
Πάνος
(ΥΓ: Εδώ που τα λέμε, ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής βγάζει πολύ γέλιο)
Ενώ είμαι άσχετος με τα αθλητικά, δυσκολέυομαι να βρώ που βρίσκεται ο... ρεφορμισμός του κειμένου... Στην "αναγωγή του ειδικού σε γενικό"? Αυτό τι είναι? Μαρξιστική προσέγγιση? Και οι ϋμνοι για την Εθνική "μας" τι είναι? Χωρις καμιά πρεμού...ρα, να υπερασπιστώ σώνει και καλά το κείμενο του συναγωνιστή, που καλώς δημοσιέυεται στο blog, και καλώς γίνεται διάλογος (αν εξαιρέσω τον... ολίγον ελιτίστικο και στα όρια του υβριστικού, τόνο της κριτικής), εγώ καταλαβαίνω πως καυτηριάζεται ο υποτελής, εξαρτημένος, ξενόδουλος χαρακτήρας του ελληνικού καπιταλισμού, και το συνειδητό ξεπούλημα που γίνεται από όλο το ντόπιο και σάπιο σύστημα (κι όχι απλά από "κάποιους πολιτικούς", και όχι η ανάδειξη - ας τω π'ω "υπόδουλων" εθνικών χαρακτηριστικών του λαού. Η μήπως δεν είναι έτσι? Οσον αφορά τους λαικούς αγώνες και το ρόλο τους - που συμφωνώ πως μ ΄αυτούς γράφεται η ιστορία - μια "ματιά" στο συγκεκριμένο blog αρκεί, για να φανεί, πως τους αναδεικνύει, τους τιμά, και συμμετέχει σ' αυτούς.
.....αληθινά δεν άξιζε τόσος σχολιασμός στο κειμενάκι. Σαν το έστειλα στο μπλόγκ,έβαλα την ένδειξη ''καλοκαιρινό'' εννοώντας ένα κείμενο-σχολιάκι της ''ελαφράς πολιτικής '' αν κι αυτή δεν υπάρχει-δεν υπήρξε ουσιαστικά ποτε, παρα ίσως μόνον στα μυαλά μας.
Το έκανε αντικείμενο σχολιασμού, ένας-άγνωστός μου- από αυτούς που έχω ενοχλήσει φαίνεται, μιας και λέει''με την προσφιλή σου τακτική την ουσία του θέματος: ότι έγραψες ένα κάρο μαλ....ες για να πεις τι;ένα μεγάλο τίποτα! Όσο για την ανάλυση, μπορείς να την κάνεις -αν έχεις μυαλό- σε μια γραμμή όχι σε ένα ολόκληρο σχόλιο. Λοιπόν, ξεστραβώσου, μικρέ, σε κανένα κλασικό μαρξιστικό βιβλίο και σταματάτα τους φραστικούς και νοητικοούς ακροβατισμούς''.........εγώ μάλλον γνωστός του θα είμαι, αφού μιλάει για ''ΠΡΟΣΦΙΛΗ ΤΑΧΤΙΚΉ ΜΟΥ''.......και πάντως τον ευχαριστώ για το ''ΜΙΚΡΕ'' , μικρός μαρξιστικά είμαι σίγουρα, αλλα του ξέφυγε ηλικιακό κομπλιμέντο! μεσα στο πάθος του.......
Μια τελευταία αναφορά στο μόνο που μ ενδιαφέρει απο αυτή την κουβέντα και και κάποιες άλλες, και είναι ντόμπρα συντροφική απάντηση.
Ποιός ελιτισμός σύντροφοι;
''Εχω το χάρισμα να είμαι φτωχός'', ( κομμάτι της εργατικής τάξης, χωρίς ποτέ καμια ιδιοκτησία) οπως έλεγε ο Ροβεσπιέρος γενιά προς γενιά. Εγγονός γιός ναυτεργατών, με 25 χρόνια δουλειάς κάθε είδους -ιδίως ''πωλητής'' δρόμου, τελευταίο μισθό 1.100, ανεργίες 9 χρόνια ( για ‘’κάποιους’’ λόγους) από τα 25, πριν την αμφίβολη τωρινή μου πάντα προσωρινή αναπηρική σύνταξη, που ακόμη είναι και θα είναι στον αέρα. Είναι ίσως γελοίο να μιλάω για μένα, αλλά όσο και ό,τι ακόμη διαβάζω, το κάνω γιατί γουστάρω και σαν χρέος......ειδικά όταν δεν κάνω κάτι ουσιαστικότερο για το κίνημα. Και όταν γράφω κάτι που νομίζω θα βοηθήσει, δεν γράφω κατά τις αρχές του αμερικάνικου μάνατζμεντ: ‘’Θεωρείστε τον αναγνώστη βλάκα, φρασούλες μικρές σε points, επαναλαμβάνετε το νόημα με εύκολες παρομοιώσεις ή αρχικά που σχηματίζουν λέξεις για να μείνει κάτι..........’’
Προτιμώ και το βρίσκω πιο μαρξιστικό να με εκθέτω ( για τις αδυναμίες μου) αλλα με την αλήθεια της γραφής μου, απευθυνόμενος κατά κανόνα σε καλύτερους από μένα
Ν.Κ
Επιτρέψτε μου, μια σημαντική-νομίζω-αναφορά, ένα πολλαπλά χρήσιμο μαρξιστικό εργαλείο:
'' ο φασισμός είναι ο μεγάλος φορμαλιστής. Κάνει σχεδιασμένη οικονομία όμως ο σχεδιασμός του δεν αποτρέπει τον αναρχικό τρόπο παραγωγής, αντίθετα τον σταθεροποιεί. Παράγει πυρετωδώς , αλλά παράγει μέσα καταστροφής, παραμερίζει την ταξική πάλη, παραμερίζοντας τις κοινωνικές προκαταλήψεις κι όχι τις τάξεις. Καιτα λοιπά και τα λοιπά. Καταπολεμά την ανεργία που καταδικάζει τις μάζες στην πείνα. Δίνει εργασία, και αυτή, καταδικάζει τις μάζες στην πείνα...........
Το καθεστώς δίνει τεράστια σημασία στην λαικότητά του. Μιλάει ασταμάτητα στον λαό από τον λαό. Όλα συγκαταλέγονται στον λαό................Καλά θα κάνουμε λοιπόν να κριτικάρουμε αυστηρά της έννοια της λαικότητας. Γιατί αντιπροσωπεύουμε το λαό που στην πραγματικότητα αντιπροσωπεύεται εδω σύμφωνα με τη μορφή.''
ΜΠ. ΜΠΡΕΧΤ ''για τον ρεαλισμό'' -εκδόσεις Σ.Ε, σελ 107-108
ν.κ
Δημοσίευση σχολίου