30 Νοεμβρίου 2012

Αγωνιστικές Κινήσεις αει-τει
Κάτω τα χέρια από τους απεργούς εργολαβικούς
Καμία δίωξη

0
Εισβολή των ΜΑΤ στο ΑΠΘ πραγματοποιήθηκε τα ξημερώματα της Παρασκευής 30/11 και συγκεκριμένα στο κτήριο διοίκησης, όπου βρισκόταν εργολαβικοί εργαζόμενοι, και έγιναν 11 συλλήψεις. Οι εργολαβικοί εργαζόμενοι βρίσκονται εδώ και πάνω από 70 μέρες σε απεργία και έχουν προχωρήσει σε κατάληψη της Πρυτανείας, ζητώντας τη μονιμοποίησή τους, αντιστεκόμενοι στις απολύσεις και τις μειώσεις μισθών που τους επιβάλει η Πρυτανεία και ο εργολάβος. Από τις προηγούμενες μέρες, ο Πρύτανης του ΑΠΘ Ιωάννης Μυλόπουλος, είχε ζητήσει εισαγγελική παρέμβαση και η απόφαση του εισαγγελέα, πάρθηκε ήδη από την Τρίτη.
Η καταπάτηση του ασύλου τείνει πλέον να γίνει συνήθεια το τελευταίο διάστημα, από την αστυνομία, ειδικά μετά την ψήφιση του νόμου Διαμαντοπούλου, που καταργεί θεσμικά το άσυλο.
Βέβαια, αυτό δεν γίνεται σε τυχαία περίοδο. Τη στιγμή που μια σειρά κλάδοι βρίσκονται σε κινητοποιήσεις, από τους διοικητικούς υπαλλήλους των πανεπιστημίων και τους ΟΤΑ, μέχρι τους Νοσοκομειακούς και τους εργαζόμενους στα Μέσα μαζικής μεταφοράς, η κυβέρνηση θέλει να δείξει πυγμή. Θέλει να τσακίσει κάθε αντίσταση ενάντια στην πολιτική των μνημονίων, της φτώχειας και της υποτέλειας. Είναι το μόνο όπλο που της έχει μείνει, για να επιβάλει την πολιτική της και τις επιταγές της Τρόικα. Ξέρει ότι δεν έχει κανένα έρεισμα στο λαό και ότι δεν πιάνει πλέον σε κανέναν το παραμύθι για τις θυσίες που θα μας σώσουν και θα μας βγάλουν απ’την κρίση. Όσο για την ανάπτυξη που ευαγγελίζεται, ο λαός ξέρει ότι δεν θα αλλάξουν την ήδη διαμορφωμένη κατάσταση. Ίσα-ίσα, που θα φέρουν έναν μόνιμο εφιάλτη στο λαό και στη νεολαία, με τις ειδικές οικονομικές ζώνες, το ξεπούλημα όλου του δημόσιου πλούτου στους Ιμπεριαλιστές, την απαγόρευση κάθε συνδικαλιστικής δράσης, τη διάλυση κάθε εργασιακού δικαιώματος, την εργοδοτική τρομοκρατία να μην έχει όρια, την αμοιβή με ένα ξεροκόμματο και όλα αυτά για τα συμφέροντα μιας χούφτας κεφαλαιοκρατών.
Γι’αυτό χτυπάνε τον αγώνα των εργολαβικών υπαλλήλων. Γιατί ο αγώνας τους είναι αγώνας ενάντια σε όλη την βάρβαρη πολιτική των Μνημονίων και της εξάρτησης. Γιατί φοβούνται το λαό που σιγά-σιγά οργανώνεται και φωνάζει «δε θα πληρώσουμε εμείς την κρίση σας». Γιατί φοβούνται ότι μπορεί αυτή η απεργία να βρει σύντομα συμμάχους, τους μόνιμους εργαζόμενους και τους φοιτητές, που πλήττονται άμεσα από αυτή την πολιτική. Γιατί με το πρόσχημα της υποχρηματοδότησης, απολύουν τους εργολαβικούς, με το ίδιο πρόσχημα απολύουν τους μόνιμους, με το ίδιο θα πετάξουν χιλιάδες φοιτητές έξω από το Πανεπιστήμιο, βάζοντας δίδακτρα και καταργώντας όλη τη φοιτητική μέριμνα, που ήδη έχει δρομολογηθεί.
Γι’αυτό κατήργησαν το άσυλο, για να μπορούν πλέον και μέσα στους χώρους του πανεπιστημίου, όπου αναμένουν μαζικές αντιδράσεις, να φέρνουν τα όργανα καταστολής τους, για να εμποδίσουν τους φοιτητές αλλά και συνολικά το λαό, να έχει έναν χώρο, όπου θα μπορεί ελεύθερα να δρα, να οργανώνεται και να αγωνίζεται.
Γι’αυτό το λόγο, πρέπει κι εμείς οι φοιτητές να σταθούμε στο πλευρό των εργαζομένων, να παλέψουμε μαζί για το δικαίωμα στη δουλειά, με αξιοπρεπείς όρους, στη δημόσια-δωρεάν παιδεία, στις ελευθερίες έκφρασης και δράσης, μέσα από τις γενικές μας συνελεύσεις, να δείξουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη μας και να ορθώσουμε ένα μέτωπο αντίστασης απέναντι σ’αυτήν την πολιτική.

• Άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων
• Δικαίωση του αγώνα και των αιτημάτων τους
• Κάτω τα χέρια από το Άσυλο
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Νεότερα για τους εργολαβικούς του ΑΠΘ
Η Χρυσή Αυγή ζήταγε την επέμβαση των ΜΑΤ εδώ και μια βδομάδα!

0
Σύμφωνα με πληροφορίες οι αστυνομικές δυνάμεις είχαν εντολή για 5 συλλήψεις, αλλά οι εργαζόμενοι που ήταν στο σημείο δεν άφησαν τους συναδέλφους τους μόνους και έτσι ο αριθμός των συλλήψεων έφτασε τους 11.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μπήκαν τα ΜΑΤ στο ΑΠΘ
Συλλήψεις εργολαβικών (βίντεο)

2
Τη νύχτα, λίγο μετά τις 4, μπήκαν τα ΜΑΤ στο ΑΠΘ για να σπάσουν την κατάληψη των εργολαβικών του ΑΠΘ. Σύμφωνα με πληροφορίες συνέλαβαν 11 άτομα που ήδη έχουν μεταφερθεί στη ΓΑΔΘ. Η επιχείρηση κράτησε λιγότερο από 10 λεπτά ενώ στο κτίριο διοίκησης υπήρχε λιγοστός κόσμος κατά την επέμβαση. Οι συλληφθέντες απ' όσο μάθαμε είναι όλοι εργαζόμενοι.
Τις προηγούμενες μέρες είχε προηγηθεί μια εκστρατεία προετοιμασίας της επέμβασης των ΜΑΤ και της καταπάτησης του ασύλου με βάση το ...ενδιαφέρον του πρύτανη και της "πολιτείας" για την υγεία των φοιτητών! Ο ίδιος ο πρύτανης του ΑΠΘ είχε απευθυνθεί στις αρχές της εβδομάδας στην εισαγγελία  προκειμένου να φύγουν από το κτίριο διοίκησης οι καταληψίες εργολαβικοί εργαζόμενοι και να τεθεί τέρμα στο αδιέξοδο με τα σκουπίδια. Για το αδιέξοδο των εργαζόμενων ουδείς λόγος βέβαια. Η εισαγγελία έδωσε εντολή στις αστυνομικές δυνάμεις να μπουν στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και να σταματήσουν την κατάληψη. Όπως και έγινε. Νύχτα σαν τους κλέφτες.
Σύμφωνα με το indymedia η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης καλεί σε συγκέντρωση σήμερα το πρωί στις 9 στην πρυτανεία του ΑΠΘ.
Ο πρύτανης, αφού έγινε πράξη το αίτημά του και εισβάλανε τα ΜΑΤ στο ΑΠΘ καταπατώντας το άσυλο και συλλαμβάνοντας εργαζόμενους, θυμήθηκε τις δημοκρατικές ευαισθησίες του και τώρα ζητά την απελευθέρωσή τους.



ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Στάσεις εργασίας στους δήμους σήμερα

0
Στάσεις εργασίας σήμερα, Παρασκευή 30 Νοεμβρίου, από τις 11:00 έως τις 15:00 για την πρωινή βάρδια και από τις 15:00 έως τις 19:00 για την απογευματινή, έχει προκηρύξει η ΠΟΕ-ΟΤΑ, συμπληρώνοντας τρεις εβδομάδες κινητοποιήσεων.
Παράλληλα, έχει προγραμματίσει συγκέντρωση στις 12:00 στην Πλατεία Καραϊσκάκη και πορεία προς το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Αντίστοιχες πορείες θα πραγματοποιηθούν και στις πρωτεύουσες των νομών.
«Τώρα που η άθλια τρικομματική συγκυβέρνηση χρησιμοποιεί κάθε μέσο για να κάμψει το αγωνιστικό μας φρόνημα, εμείς το μόνο που έχουμε υποχρέωση να κάνουμε, είναι να δυναμώσουμε και να συνεχίσουμε τον αγώνα. Γιατί τώρα αυτοί είναι που μας φοβούνται», αναφέρει στην ανακοίνωσή της η ΠΟΕ-ΟΤΑ.
Από την άλλη όμως η ίδια η ΠΟΕ - ΟΤΑ με τη στάση της υπονομεύει τον αγώνα, αφού καλεί τους συλλόγους - μέλη της να συλλέξουν και να αποστείλουν, σε συνεννόηση με τους αρμόδιους διευθυντές και τους αιρετούς, τα στοιχεία που αφορούν τους λεγόμενους επίορκους υπαλλήλους. Αποδέχεται με αυτό το τρόπο την προπαγάνδα της κυβέρνησης και των ΜΜΕ και ανοίγει την πόρτα για απολύσεις αγωνιστών εργαζόμενων και καθένα που κάθεται στο μάτι της κάθε διοίκησης, διότι αυτό που υπάρχει είναι ότι με βάση το πλαίσιο που καθορίζεται από την κυβέρνηση σε διαθεσιμότητα μπαίνει κάθε "απείθαρχος" υπάλληλος με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό, κάθε υπάλληλος που μπορεί να έχει συλληφθεί ή να έχει οδηγηθεί στα δικαστήρια, π.χ. μετά από διαδηλώσεις, ο κάθε υπάλληλος που μπορεί να έχει ειπωθεί κάτι γι' αυτόν ή να έχει υπάρξει κατηγορία άσχετα από το αν έχει εξεταστεί η υπόθεσή του.
Από τη μια λοιπόν η πίεση του συστήματος από την άλλη όμως και η πίεση των εργαζομένων οι οποίοι όπου πραγματοποιούν μαζικές συνελεύσεις αποφασίζουν απεργίες κόντρα στη λογική της συνδικαλιστικής ηγεσίας που κάνει κινητοποιήσεις χωρίς να κηρύσσει απεργίες! Οι καταλήψεις κάποιων κτιρίων δεν δίνουν την δυνατότητα σε όλους τους εργαζόμενους να συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις.
Και όπου έγινε με στήριξη στην αναστολή λειτουργίας των δήμων αρχίζει και δυσκολεύει, γιατί οι δήμαρχοι ζητάνε και θα ζητάνε και άλλες υπηρεσίες ανοιχτές.
Δύσκολοι καιροί για κυβερνητικούς συνδικαλιστές (και ας δηλώνουν τώρα τελευταία ...ΕΚΜ!).
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των εργαζόμενων του ΟΠΑΝ του δήμου της Αθήνας που αποφάσισαν τη συνέχιση των καταλήψεων και 24ωρη απεργία τη Δευτέρα.
Η πλειοψηφία της ΠΑΣΚΕ στην ΠΟΕ ΟΤΑ δεν πρέπει να βάλει φρένο στις διαθέσεις των εργαζομένων.
Οι εργαζόμενοι δείχνουν με την κάθε ευκαιρία αποφασίζοντας είτε στάση εργασίας, είτε απεργία, ότι είναι αποφασισμένοι να αγωνιστούν. Γεμίζουν τους δρόμους, μαχητικά και μαζικά και διεκδικούν το δίκιο τους. Αυτοί οι εργαζόμενοι μπορούν να πάρουν την υπόθεση του αγώνα στα χέρια τους με τα σωματεία στον πραγματικό τους ρόλο, εργαλεία του αγώνα τους. Και όπως όλα έγιναν ταχύτατα από την πλευρά της Κυβέρνησης για να είναι αξιόπιστη στα ξένα και ντόπια αφεντικά της για να αποδείξει ότι προχωράει στον σφαγιασμό των δικαιωμάτων και τη βύθιση στην ανεργία και την φτώχεια, οι εργαζόμενοι έχουν το δικό τους καθήκον:
 
· ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΝ, ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΖΩΗ.
· ΝΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΟΥΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ, ΝΑ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΟΥΣ, ΝΑ ΤΗΣ ΔΩΣΟΥΝ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΝΙΚΗΣ.
· ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ, ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟΝ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟ.

Και δεν έχουν λόγο να ζητούν συγγνώμη από κανένα τοποτηρητή των ιμπεριαλιστών. Ο καφές στο κεφάλι του Γερμανού είναι πολύ λίγο μπροστά στη καταστροφική, απέναντι στο λαό, πολιτική  που επιβάλουν Ευρωπαίοι και Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές μέσω ΕΕ και ΔΝΤ και εφαρμόζει η ντόπια κυβέρνηση. Αν κάποιοι νοιώθουν την ανάγκη να απολογηθούν να το κάνουν μόνοι τους, οι εργαζόμενοι δεν έχουν κανένα λόγο να τους ακολουθήσουν.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ο Αλ. Τσίπρας ανοίγει τα χαρτιά του και αποκαλύπτεται

31
Η συνέντευξη του Αλ. Τσίπρα στις 18-11 στην εφημερίδα «6 μέρες» ξεχώρισε, θέτοντας με απροσδόκητα αποκαλυπτικό τρόπο το πλαίσιο κίνησης του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ προς την κυβέρνηση «κοινωνικής σωτηρίας» που, σαν όρος και κυρίως σαν περιεχόμενο, έρχεται να βάλει στην άκρη ό,τι μπορούσε να φαντάζεται κάποιος με την προηγούμενη κατεύθυνση, της λεγόμενης αριστερής κυβέρνησης.
Με έναν βομβαρδισμό συνεντεύξεων σε ξένα και εγχώρια ΜΜΕ, ο Αλ. Τσίπρας τον τελευταίο καιρό επιδιώκει έμπρακτα να απαντήσει σε αυτούς που συνεχίζουν να θεωρούν πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι έτοιμος να κυβερνήσει. Το γεγονός ότι δηλώνεται καθαρά πως η κυβέρνησή του με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ θα είναι ανοικτή στον ακροδεξιό Καμένο, μια και η «χώρα δε μπορεί να βγει από την κρίση χωρίς συνεργασίες», είναι ενδεικτικό του πλαισίου που κινείται πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, αλλά ο Αλ. Τσίπρας στη συνέντευξή του γίνεται πολύ πιο αποκαλυπτικός σε μια σειρά κρίσιμα πολιτικά ζητήματα.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Διώξεις αλληλέγγυων σε μετανάστες στη Σάμο
Ανακοίνωση της ΕΛΜΕ Σάμου

0
26/11/2012
΄Ετος 2010 και μέλη της Κίνησης (σ.σ.: της Κίνησης για τα ανθρώπινα Δικαιώματα - Αλληλεγγύη στους πρόσφυγες) συνεχίζαμε να επισκεπτόμαστε σε εβδομαδιαία βάση το κέντρο κράτησης στη Σάμο. Μετά από πληροφορίες που μας μετέφεραν κρατούμενοι πρόσφυγες και με δεδομένη τη δική τους αδυναμία να απευθυνθούν στις αρχές συλλέξαμε τις πληροφορίες και απευθύναμε επιστολή στο αρμόδιο υπουργείο ΠΡΟ.ΠΟ ζητώντας ενημέρωση για τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιούνται απελάσεις.
Η επιστολή κοινοποιήθηκε σε άλλες ανθρωπιστικές οργανώσεις και στο Α.Τ Σάμου. Οι αρχές όχι μόνο αρνήθηκαν να απαντήσουν στα ερωτήματά μας, σχετικά με τη μεταχείριση κρατούμενων προσφύγων αλλά παρέπεμψαν την επιστολή μας στον εισαγγελέα ζητώντας την δίωξη του μέλους της Κίνησης που ανέλαβε να στείλει την επίμαχη επιστολή, με την κατηγορία ότι είναι ψευδής και συκοφαντεί την ΕΛ.ΑΣ
Στη συνέχεια, ο Εισαγγελέας, διέταξε τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, κατά την οποία κατέθεσαν όλα τα μέλη του Δ.Σ της Κίνησης για το από κοινού συνταχθέν έγγραφο ερωτήσεων. Ωστόσο, παρότι αποδείχθηκε το ανυπόστατο των καταγγελλομένων από την ΕΛ.ΑΣ σε βάρος της Κίνησης ,οι εισαγγελικές αρχές άσκησαν ποινική δίωξη κατά του μέλους της Κίνησης που απέστειλε το επίμαχο έγγραφο και διέταξαν την παραπομπή της σε δίκη στις 6-12-2012 με την κατηγορία της "ψευδούς αναφοράς στην αρχή". Μας γεννάται λοιπόν εύλογα το ερώτημα: Από πότε έγγραφο και μάλιστα ερωτήσεων προς τις αρχές, στις οποίες οι τελευταίες είναι υποχρεωμένες να απαντήσουν είναι ψευδές;
Και για να εμμείνουμε αποκλειστικά στο χώρο της ποινικοποίησης της αλληλεγγύης στους κρατούμενους πρόσφυγες, απευθύνουμε ακόμη ένα ερώτημα προς τις αρχές: Μετά τις δεκάδες καταδικαστικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για την παράνομη κράτηση προσφύγων και για τις άθλιες συνθήκες κράτησης στα κολαστήρια των αστυνομικών τμημάτων και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων και μεταναστών/στριών, έπεται η ίδια απαξίωση των δικαιωμάτων όλων των πολιτών;
Απαντάμε: Η έμπρακτη αλληλεγγύη στους κρατούμενους πρόσφυγες συνιστά υπεράσπιση των δικαιωμάτων όλων μας.
Η προσχηματική ποινικοποίηση της έμπρακτης αλληλεγγύης σε πρόσωπα που στερούνται της ελευθερίας τους με ανυπόστατες κατηγορίες, συνιστά πολιτική δίωξη με απώτερο στόχο τον εκφοβισμό και την πάταξη όσων αντιστέκονται στην αυθαιρεσία και την ατιμωρησία.
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ ΣΕ ΟΣΕΣ ΚΑΙ ΟΣΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ
ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΠΡΙΝ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΤΟΠΟΙ ΕΞΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΞΟΝΤΩΣΗΣ ΜΑΣ


ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Συμπαραστεκόμαστε στη συνάδελφο Γιασιμώ Κεχαγιά, πρόεδρο του σωματείου των εργαζομένων στις ΔΟΥ του νομού Σάμου, που διώκεται ως μέλος της «Κίνησης για τα ανθρώπινα Δικαιώματα-Αλληλεγγύη στους πρόσφυγες». Αφορμή της δίωξης της και της δίκης στην οποία καλείται στις 6-12-12, είναι μία επιστολή- ερωτηματολόγιο που σύνταξε η «Κίνηση για τα ανθρώπινα Δικαιώματα-Αλληλεγύη στους πρόσφυγες» απευθυνόμενη στις αρχές, στην προσπάθεια της να αναδείξει τα ιδιαίτερα οξυμένα προβλήματα των προσφύγων που βρίσκονταν στο κέντρο κράτησης στη Σάμο το 2010,και να υπερασπιστεί τα δικαιώματα τους.
-Η απεύθυνση με ερωτήσεις είτε και κρίσεις προς τις αρχές είναι δημοκρατικό δικαίωμα κάθε πολίτη, κάθε συλλογικότητας.
-Η υπεράσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων των προσφύγων, είναι δημοκρατική υποχρέωση των εργαζόμενων.
-Η δίωξη που ασκείται στο πρόσωπο της Γιασιμώ Κεχαγιά, στρέφεται ενάντια στη συλλογική δράση, σε μια περίοδο που είναι πιο αναγκαία από ποτέ η συσπείρωση και η μαζική πάλη των εργαζομένων για τα κοινωνικά και εργασιακά τους δικαιώματα.
-Υπερασπιζόμαστε τα σωματεία, τις συλλογικότητες των εργαζομένων και της νεολαίας και κάθε μαζική αγωνιστική δράση, απέναντι σε όποια προσπάθεια επιδιώκει την τρομοκράτηση τους και την καταστολή τους.
Απαιτούμε να σταματήσει η δίωξη της Γιασιμώ Κεχαγιά

 Το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Σάμου
Σάμος 27-11-12
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Kαταστήματα ΑΛΕΞ ΠΑΚ «…και φθηνά και εγγυημένα….»

0
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπάλληλων Ελλάδος

«Πληρώνουμε τους εργαζόμενους με 120 Ευρώ το μήνα … και διώκουμε ΚΑΙ το Σωματείο». Τα γνωστά Καταστήματα ΑΛΕΞ ΠΑΚ, εδώ και καιρό έχουν αποδυθεί σε έναναγώνα εξόντωσης των εργαζομένων, αξιοποιώντας όλο το θεσμικό αντεργατικό πλαίσιοτων Μνημονίων, αφού είχαν επιβάλλει μονομερώς και εκβιαστικά εκ περιτροπής απασχόληση 2-3 ημερών στο σύνολο των εργαζομένων.
Τα ΑΛΕΞ ΠΑΚ, ενώ έχουν αποτύχει ήδη μία φορά να εντάξουν την επιχείρηση στο άρθρο 99, επιμένουν και με δεύτερη προσπάθεια, ώστε να ξεμπερδεύουν από τις υποχρεώσεις τους μετά από πολλά χρόνια κερδοφορίας.
Μέχρι να το καταφέρουν, επιλέγουν με το θράσος που τους έχουν δώσει Τρόικα και μνημονιακές Κυβερνήσεις να κρατούν όμηρους τους εργαζόμενους με αποδοχές πείνας, που δεν υπερβαίνουν τα 250 ευρώ το μήνα, οι οποίες και αυτές καταβάλλονται «έναντι»!.
Για δε τους εργαζόμενους η καταβολή των μισθών δεν ξεπερνά τα 120 ευρώ, ενώ για την Πρόεδρο και τον Αντιπρόεδρο του Σωματείου ο καταβαλλόμενος μισθός έχει καθοριστεί από 20 έως 40 ευρώ την εβδομάδα !!!
Η υπόθεση έχει όμως και συνέχεια…
Αντί τα ΑΛΕΞ ΠΑΚ να ασχολούνται με το πώς θα τηρήσουν έστω και τις «κουτσουρεμένες» υποχρεώσεις τους απέναντι στους εργαζόμενους, αντ’ αυτού προτιμούν να ασχολούνται με τη συνδικαλιστική δίωξη της Προέδρου και του Αντιπροέδρου του Σωματείου Εργαζομένων στα ΑΛΕΞ ΠΑΚ, επειδή αρνούνται να εκτελέσουν καθήκοντα «καθαρίστριας» η πρώτη και «αχθοφόρου» ο δεύτερος. Δεν είναι φυσικά τυχαίο ότι, όλες αυτές οι διώξεις έγιναν αμέσως μετά την κύρια παρέμβαση του επιχειρησιακού Σωματείου στη διαδικασία υπαγωγής στο άρθρο 99 και
την παραμονή της Απεργίας 6 & 7 Νοέμβρη, όπου το Σωματείο καλούσε τους εργαζόμενους να συμμετάσχουν,
ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ!!
Οι εργοδότες έχουν αποθρασυνθεί. Ας τους μαζέψει επιτέλους κάποιος.
Τα συνδικάτα και οι εργαζόμενοι αντιστέκονται, επιμένουν και θα νικήσουν.

Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπάλληλων Ελλάδος
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αφαίρεσαν τα «χαρτιά» από τους 50 απεργούς πείνας της Θεσσαλονίκης!

0
Με μια προκλητική ενέργειά της, η Διεύθυνση Αλλοδαπών Θεσσαλονίκης, παρακάμπτοντας το αρχηγείο της ΕΛΑΣ, το οποίο ακόμη δεν έχει δώσει απάντηση στο θέμα, απέρριψε τις αιτήσεις ανανέωσης των βεβαιώσεων αναβολής της απομάκρυνσης (απέλασης), που είχαν υποβάλει οι 50 πρώην απεργοί πείνας της Θεσσαλονίκης και ενεργοποίησε τις αποφάσεις απέλασης, καλώντας τους να εγκαταλείψουν την Ελλάδα.
 
Λέμε ότι η ΔΑΘ παρέκαμψε το αρχηγείο της αστυνομίας, διότι το τελευταίο δεν έχει απαντήσει –θετικά ή αρνητικά– στις αιτήσεις που από το Σεπτέμβρη έχουν υποβάλει οι 300 πρώην απεργοί πείνας. Ενώ, όμως, η Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής, που είναι υπεύθυνη για τους 250 της Υπατίας, δεν έχει κάνει καμιά ενέργεια, περιμένοντας απάντηση από το αρχηγείο, όπως δηλώνουν τα στελέχη της, η ΔΑΘ, που είναι υπεύθυνη για τους 50 της Θεσσαλονίκης, έσπευσε να απορρίψει τις αιτήσεις.
 
Η αιτιολογία που επικαλείται είναι νομικά έωλη και μόνο σε υπερβάλλοντα αντιμεταναστευτικό ζήλο μπορεί να αποδοθεί. Συγκεκριμένα, επικαλείται το γεγονός ότι οι 50 απεργοί πείνας είναι κάτοχοι νόμιμου διαβατηρίου, με το οποίο έχουν ταξιδέψει στην πατρίδα τους, και επομένως μπορεί να υλοποιηθεί η απομάκρυνση (απέλαση). Αυτό, όμως, δεν είναι στοιχείο που μπορεί να δικαιολογήσει οποιαδήποτε αλλαγή στο στάτους των 300 πρώην απεργών πείνας. Σ’ αυτή τη συγκεκριμένη κατηγορία μεταναστών δόθηκε το δικαίωμα κατ’ εξαίρεση ταξιδιού στη χώρα καταγωγής τους, με απόφαση του τέως υπουργού Προστασίας του Πολίτη Χρήστου Παπουτσή (εκδόθηκε στις 4.4.2011). Η συντριπτική πλειοψηφία τους ταξίδεψε στις χώρες καταγωγής, ενημερώνοντας –όπως προέβλεπε η υπουργική απόφαση– τις αρμόδιες αστυνομικές αρχές, στις οποίες οι μετανάστες κατέθεταν και φωτοτυπία του διαβατηρίου τους. Εκτοτε, οι βεβαιώσεις αναβολής της απομάκρυνσης ανανεώθηκαν δύο φορές (το Σεπτέμβρη του 2011 και το Μάρτη του 2012), χωρίς η κατοχή νόμιμου διαβατηρίου να θεωρηθεί λόγος μη ανανέωσης. Και βέβαια, δεν είναι δυνατόν αυτό που δεν ίσχυε πριν να ισχύσει τώρα.
 
Μάλιστα, η ΔΑΘ δοκίμασε και άλλη φορά να επικαλεστεί το ίδιο επιχείρημα. Συγκεκριμένα, τον Οκτώβρη του 2011 ανακάλεσε τις αποφάσεις αναβολής της απομάκρυνσης για ορισμένους πρώην απεργούς πείνας, επικαλούμενη και τότε το γεγονός ότι είναι κάτοχοι νόμιμου διαβατηρίου και επομένως μπορεί να υλοποιηθεί η απέλασή τους. Τις ανακλήσεις αυτές πήρε πίσω με δική της πρωτοβουλία (κατόπιν επικοινωνίας με το αρχηγείο, προφανώς), πλην της περίπτωσης ενός μετανάστη, για τον οποίο ξέχασε να πάρει πίσω την ανάκληση και το έκανε μετά από αίτηση θεραπείας που υπέβαλε ο μετανάστης (έχουμε όλα τα σχετικά έγγραφα). Πώς, λοιπόν, έρχεται τώρα η ΔΑΘ και ανακαλεί τις βεβαιώσεις αναβολής της απομάκρυνσης και των 50 μεταναστών, επικαλούμενη ένα επιχείρημα που η ίδια είχε αποσύρει πριν από ένα χρόνο; Αυτό αποτελεί καραμπινάτη περίπτωση δυσμενούς μεταχείρισης και κατάχρησης εξουσίας.
 
Μιλώντας αυστηρά νομικά, δεν έχει αλλάξει τίποτα σε σχέση με τους 300 απεργούς πείνας και γι’ αυτό οι βεβαιώσεις αναβολής της απομάκρυνσής τους πρέπει να ανανεωθούν, όπως προβλέπει ο σχετικός νόμος. Το ζήτημα που έχει προκύψει είναι καθαρά πολιτικό. Πρόκειται για το φούντωμα της κατασταλτικής-ρατσιστικής αντιμετώπισης των μεταναστών εν γένει, που στην περίπτωση των 300 πρώην απεργών πείνας παίρνει καθαρά εκδικητικό χαρακτήρα. Εδώ και τώρα, λοιπόν, το αρχηγείο της ΕΛΑΣ να δώσει εντολή στις Διευθύνσεις Αλλοδαπών Αθήνας και Θεσσαλονίκης να ανανεώσουν τις βεβαιώσεις αναβολής της απομάκρυνσης των 300 πρώην απεργών πείνας και η ΔΑΘ να ανακαλέσει τις παράνομες απορριπτικές της αποφάσεις.

ΚΟΝΤΡΑ
http://www.eksegersi.gr/article.php?article_id=18135&pos=4&cat_id=48
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εργαζόμενοι FINTEXPORT: Κινητοποίηση έξω από το υπουργείο Εργασίας

0
«Ενάντια στην απληρωσιά και την ανεργία, κόντρα σε αυταπάτες και συμβιβασμούς, αγωνιζόμαστε για τα δικά μας συμφέροντα».
Με αυτό το πανό οι εργάτες της FINTEXPORT ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Σωματείου τους, της Ομοσπονδίας Κλωστοϋφαντουργίας - Ιματισμού - Δέρματος (ΟΕΚΙΔΕ) και του Συνδικάτου της Αττικής και προχώρησαν το πρωί (χθες Πέμπτη) σε δυναμική συγκέντρωση έξω από το υπουργείο Εργασίας.
Κύρια αιτήματα των εργαζομένων η καταβολή έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης για τις άμεσες ανάγκες τους, η εξόφληση των δεδουλευμένων 12 μηνών από την εργοδοσία και η επαναλειτουργία του εργοστασίου χωρίς να χαθεί καμιά θέση εργασίας, με όλα τα δικαιώματά τους κατοχυρωμένα.
Με συνθήματα όπως: «Θέλουμε δουλειά και όχι ανεργία την κρίση να πληρώσει η εργοδοσία», «Αβέβαιη δουλειά, απλήρωτοι εργάτες, έτσι πλουτίζουν οι κεφαλαιοκράτες» και «Δουλειά, δουλειά, δουλειά χωρίς λεφτά, κέρδη και χλιδή για τ' αφεντικά», οι εργάτες της FINTEXPORT διατράνωσαν ότι δεν πρόκειται να κάνουν ούτε βήμα πίσω από τα δικαιώματά τους.
Στη συνάντηση που είχε αντιπροσωπεία των εργαζομένων, της ΟΕΚΙΔΕ και του Συνδικάτου με την ηγεσία του υπουργείου Εργασίας, τέθηκε το ζήτημα της έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης. Η ηγεσία του υπουργείου δεσμεύτηκε ότι θα προωθήσει το αίτημα των εργαζομένων στο υπουργείο Οικονομικών και θα υπάρξει οριστική απάντηση την ερχόμενη εβδομάδα. Στο αίτημα των εργατών για πάγωμα λογαριασμών και δανείων η απάντηση ήταν ότι δε μπορεί να υπάρξει δέσμευση διότι μια τέτοια ρύθμιση αφορά ιδιωτικές τράπεζες.
Κατά τα άλλα, το υπουργείο ξεκαθάρισε ότι δε μπορεί να πιέσει την εργοδοσία για τα υπόλοιπα ζητήματα. «Εδώ φαίνεται ποιος κάνει πραγματικά κουμάντο στην οικονομία», υπογράμμισε ο Βασίλης Σταμούλης πρόεδρος της ΟΕΚΙΔΕ μιλώντας στους εργαζόμενους.
«Πρέπει να βγάζουμε συμπεράσματα», συμπλήρωσε ο Β. Σταμούλης. «Αυτοί, τόσο καιρό ψηφίζουν νόμους που υπηρετούν την εργοδοσία. Μας τσακίζουν και, όταν ζητάμε παρέμβαση υπέρ των εργατών, απαντάνε ότι δε μπορούν. Πρέπει λοιπόν να συνεχίσουμε την πίεση προς όλες τις κατευθύνσεις». Ο πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων Νίκος Μαυρουκλής, τόνισε: «Λεφτά για να δίνονται στους εργοδότες και να κάνουν προγράμματα με εργάτες των 500 ευρώ τα βρίσκουν».
Σε αυτή την κατεύθυνση αύριο οι εργαζόμενοι κλιμακώνουν τον αγώνα τους και προχωράνε σε κινητοποίηση στην λαϊκή αγορά του Αγ. Στεφάνου για να ενημερώσουν τους εργάτες της περιοχής για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

πηγή: 902.gr
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

29 Νοεμβρίου 2012

Ποια Αριστερά χρειάζεται σήμερα ο λαός και το κίνημα;

23

Η ψήφιση από τη Βουλή και από την τρικομματική κυβερνητική συνεργασία ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ των νέων βάρβαρων μέτρων που οδηγούν τη ζωή του λαού σε παραπέρα εξαθλίωση, σε συνδυασμό με τα αποτελέσματα της μέχρι τα σήμερα επίθεσης των δυνάμεων του συστήματος μέσα και έξω από τη χώρα, έχουν διαμορφώσει πρωτόγνωρες συνθήκες για τη μεγάλη λαϊκή μάζα και έντονες πιέσεις σε όλες τις δυνάμεις που αναφέρονται στην Αριστερά και στο κομμουνιστικό κίνημα για απαντήσεις στην σημερινή κατάσταση.
Καθώς οι «καιροί στενεύουν» όλο και περισσότερο και η ολομέτωπη επίθεση κλιμακώνεται χωρίς τέλος, τα ζητήματα των κατευθύνσεων του κινήματος έχουν φθάσει σε ένα κρίσιμο σημείο. Γίνονται όλο και περισσότεροι αυτοί που αντιλαμβάνονται ότι δεν γίνεται να αλλάξουν τα πράγματα, για τον λαό, χωρίς μία συνολική αντιπαράθεση με το σύστημα, γιατί, ακόμα και αν δεν τη θέλουν, για διάφορους λόγους ο καθένας, το ίδιο το σύστημα την επιδιώκει και μάλιστα εντείνει όλες του τις κινήσεις σε μία περίοδο όπου οι συσχετισμοί είναι με το μέρος του. Αν αυτό ισχύει για πολύ κόσμο, δεν ισχύει για ηγεσίες και στελέχη της Αριστεράς που προσπαθούν να απωθήσουν αυτήν την αναμέτρηση και αρνούνται να αναλάβουν την ευθύνη για την προετοιμασία του κόσμου, από πολιτική και οργανωτική άποψη, για τις ανάγκες και το επίπεδο αυτής της αναμέτρησης, για την ανατροπή της αντιλαϊκής επίθεσης.
Η απάντηση που προσπαθεί να δώσει η κάθε αριστερή πολιτική οργάνωση, κόμμα ή αγωνιστής, δεν είναι αποκομμένη από το πολιτικό-ιδεολογικό φορτίο που κουβαλάει και τη φυσιογνωμία που έχει διαμορφώσει με βάση αυτό το φορτίο, παρά το «έκτακτο» των σημερινών περιστάσεων. Και όσο και αν γίνεται επίκληση στην «έκτακτη κατάσταση» που βρίσκεται ο λαός και στην ανάγκη ενός «ενιαίου» σχεδίου πάλης, η κάθε πλευρά ξαναθέτει τα «δικά» της «σχέδια» με κάποιες τροποποιήσεις, ανάλογα από πού δέχεται πίεση. Ταυτόχρονα είναι γεγονός ότι η αντιλαϊκή επέλαση και η κρίση του συστήματος δεν αφήνουν τίποτα ίδιο «όπως πριν», ούτε στο πλαίσιο του συστήματος, στο οικονομικό, πολιτικό, κοινωνικό επίπεδο, αλλά ούτε και στο αριστερό κίνημα. Το θέμα όμως είναι προς τα πού κατευθύνονται αυτές οι αλλαγές. Γιατί αν στο συστημικό επίπεδο αυτό είναι κάθε μέρα και πιο φανερό, για την Αριστερά και το λαϊκό κίνημα τα πράγματα εξελίσσονται τελείως διαφορετικά και συγκεχυμένα.
Βασικός παράγοντας που διαμορφώνει αυτήν τη σύγχυση είναι η κυριαρχία, για δεκαετίες τώρα, των πιο ηττοπαθών και συμβιβαστικών απόψεων και λογικών που οδήγησαν στην παλινόρθωση του καπιταλισμού, στην ήττα και στην οπισθοχώρηση του εργατικού, επαναστατικού και κομμουνιστικού κινήματος. Η άρνηση στη δυνατότητα οικοδόμησης αυτόνομου, από τον αστισμό και τον ιμπεριαλισμό, επαναστατικού κινήματος που θα κοντράρει την αντιδραστική επέλαση και θα ανοίξει τον δρόμο της απελευθέρωσης από την καπιταλιστική σκλαβιά και τα ιμπεριαλιστικά δεσμά. Η αντίληψη που θέλει την Αριστερά να υπάρχει «για τον εαυτό της» και όχι για να συμβάλλει στην ανάπτυξη του εργατικού και λαϊκού κινήματος που είναι, κάθε φορά, ανάγκη.
Ο εξοβελισμός κάθε επαναστατικής αντίληψης και πρακτικής του κινήματος και η αποδοχή αστικών θεωρημάτων και πλήρης συμμόρφωση στην αστική νομιμότητα και στη συνεργασία των «κοινωνικών εταίρων». Με λίγα λόγια, η Αριστερά «σκούριασε» και σταμάτησε να είναι πραγματικά χρήσιμη για τον λαό και επικίνδυνη για το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα.
Το «ξεσκούριασμα» της Αριστεράς μπορεί να γίνει μόνο στο πεδίο της ταξικής αναμέτρησης, εκεί όπου διαμορφώνονται οι πραγματικοί συσχετισμοί και οι νίκες ή οι ήττες του κινήματος τους τροποποιούν προς θετική ή αρνητική κατεύθυνση. Το πεδίο που κρίνεται η σύγκρουση είναι αυτό των πραγματικών ανταγωνιστικών κοινωνικών αντιθέσεων, εκεί όπου εξελίσσεται η επίθεση, εκεί όπου δοκιμάζεται ο λαός από την αντιδραστική επέλαση. Θα κριθεί επίσης στο πεδίο της πάλης που καθορίζεται από τα ανταγωνιστικά συμφέροντα του λαού απέναντι στους ιμπεριαλιστές δυνάστες, στον αγώνα για να σπάσουν τα δεσμά της εξάρτησης.
Αντί αυτού, οι κεντρικές επιλογές που γίνονται από τις ηγεσίες κάθε άλλο παρά σε αυτή την κατεύθυνση κινούνται. Η κατεύθυνση του ΣΥΡΙΖΑ για «εκλογές τώρα, για να μιλήσει ο λαός» λίγο πριν από την 48ωρη απεργία της 6ης και 7ης Νοέμβρη αποκαλύπτει τα όρια της αντιπαράθεσης στα οποία είναι διατεθειμένος να κινηθεί, υπονομεύοντας τους αγώνες των εργαζομένων, από τη στιγμή που τους χρησιμοποιεί σαν όχημα του «ανενδότου» για εκλογές, με στόχο την κυβερνητική εξουσία. Από την άλλη μεριά, η ηγεσία του ΚΚΕ, έχοντας αναπτύξει στον μέγιστο βαθμό την κατεύθυνση της «αυτοσυντήρησης», έχει στην προτεραιότητά της την πολεμική ενάντια στον ΣΥΡΙΖΑ, Καταγγέλλοντάς τον, μάλιστα, ότι ζητάει εκλογές πριν προλάβει να οργανωθεί ο λαός, έτσι ώστε να καταφέρει να τον βάλει σε ψεύτικα διλήμματα. Λες και όταν ζητούσε η ηγεσία του ΚΚΕ, τον Ιούνη του 2011, εκλογές «για να μιλήσει ο λαός», την ίδια στιγμή που βρισκόταν σε κινητοποιήσεις, δεν υπήρχε το πρόβλημα της οργάνωσης και της πολιτικής συγκρότησης. Και στις δύο περιπτώσεις, η κάθε μία με την ιδιαιτερότητά της, αυτό που θέλουν να αποφύγουν είναι η μετωπική σύγκρουση με το σύστημα. Γι' αυτόν τον λόγο «στροβιλίζονται» συνεχώς γύρω από τις εκλογές, που αποτελεί και τη μοναδική «αναμέτρηση» που κάνει ανεκτή το σύστημα.
Βασικό ερώτημα γύρω από το οποίο περιστρέφεται μεγάλο μέρος τοποθετήσεων αλλά και των απαντήσεων που δίνονται αποτελεί το ζήτημα του κατά πόσο θα προωθηθεί η γενικότερη λαϊκή υπόθεση μέσα από την προοπτική μιας «αριστερής κυβέρνησης» του ΣΥΡΙΖΑ ή όχι. Αν και το τελευταίο διάστημα η ηγεσία του τελευταίου αποποιείται αυτήν την προοπτική και τη μεταλλάσσει σε «κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ», προσαρμοζόμενη ακόμη περισσότερο σε συσχετισμούς και συστημικές απαιτήσεις.
Δεν ξέρουμε πόσο θα επηρεάσει αυτή η στροφή όσους έχουν υιοθετήσει τη θέση της «κριτικής στήριξης» και της «αριστερής πίεσης» για την «προοπτική μίας κυβέρνησης της Αριστεράς, γνωρίζοντας ότι μία τέτοια εξέλιξη δεν αποτελεί το τέλος του δρόμου αλλά την απαρχή μίας πορείας ανάτασης του λαϊκού κινήματος και συγκρούσεων με το παρελθόν» (από το κείμενο της πρωτοβουλίας που στηρίζουν το Ξεκίνημα, η Κομμουνιστική Ανανέωση, η Παρέμβαση-διαγραμμένοι ΚΟΕ και μέλη της ΑΡΑΝ).
Δεν νομίζουμε όμως ότι θα επηρεαστούν σοβαρά, μια και, όπως λένε οι ίδιοι, «σε μεγάλο βαθμό οι εξελίξεις μέσα στην Αριστερά αντικειμενικά καθορίζονται και από τις αντιθέσεις που αναπτύσσονται στον ΣΥΡΙΖΑ» (από το ίδιο κείμενο). Είναι φανερό πλέον ότι για κάποιους οι εξελίξεις και ό,τι σημαίνει αυτό σε επίπεδο συνεργασιών αλλά και αντιπαράθεσης και διαχωρισμών μέσα στην Αριστερά δεν καθορίζονται από τις απαιτήσεις της ταξικής πάλης και της αναγκαίας προετοιμασίας και συγκρότησης του λαϊκού παράγοντα στην αναμέτρησή του με τις δυνάμεις του συστήματος, αλλά από τον… ΣΥΡΙΖΑ και τον «αγώνα» της συστημικής προσαρμογής του. Συνεκτικό στοιχείο όλων αυτών αλλά και άλλων αποτελεί το εκλογικό ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ και οι δημοσκοπήσεις που τον φέρνουν πάνω από τη ΝΔ. Γιατί πώς αλλιώς να εξηγήσεις τις «γέφυρες» που στήνουν πολιτικές οργανώσεις που είτε είχαν φύγει από τον ΣΥΡΙΖΑ (Ξεκίνημα) είτε πρωτοστάτησαν στη δημιουργία του ΜΑΑ-Αλαβάνος (Παρέμβαση) και άλλους που συμμετέχουν στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ (Κομ. Ανανέωση, μέλη ΑΡΑΝ) εκτός από το ότι δεν θέλουν να μείνουν «απ' έξω» από τη διαφαινόμενη προοπτική της κυβερνητικής εξουσίας; Εξάλλου, όπως λένε, «ο χρόνος πιέζει ασφυκτικά. Είναι επιτακτική η ανάγκη για ένα πλατύ πολιτικό και κοινωνικό κίνημα που θα διεκδικήσει την εξουσία (…) Σε μια τέτοια εποχή η Αριστερά έχει κρίσιμο ρόλο και ευθύνη. Δεν πρέπει να περιορίζεται στην αναμονή και την αμηχανία» (από το ίδιο κείμενο). Αλλά και για να μπαίνουν τα πράγματα στη «θέση» τους, όλα τα προηγούμενα έχουν σημασία μόνο «σε αντιδιαστολή με την προοπτική μιας μελλοντικής και αόριστης λαϊκής εξουσίας ή ακόμη και ενός μακρινού, χαμένου στα βάθη του χρόνου και αφηρημένου επαναστατικού σοσιαλισμού». Βέβαια στα ερωτήματα που προκαλεί σε κάθε προοδευτικό και αριστερό αγωνιστή η προοπτική μιας τέτοιας κυβερνητικής εξουσίας και ιδιαίτερα σε ό,τι έχει να κάνει με τη σύγκρουση που απαιτείται με τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς, η απάντηση αναζητείται με όρους τζόγου(!): «Το στοίχημα αυτό είναι εφικτό για τις δυνάμεις της Αριστεράς, στον βαθμό που εμπεδωθεί μια συνθετική προγραμματική δυναμική, που θα βλέπει ως πραγματικό ενδεχόμενο τη σύγκρουση της ελληνικής κοινωνίας με τη νεοφιλελεύθερη Ευρωζώνη και την ΕΕ και θα προετοιμάζεται γι' αυτό, είτε ως αναγκαιότητα είτε ως επιθετική διεκδίκηση είτε ως εναλλακτικό σχέδιο διεξόδου» (από το ίδιο).
Δεν είμαστε από αυτούς που αμφισβητούμε ότι στην προοπτική της σύγκρουσης με τις δυνάμεις του συστήματος δεν μπορείς να προκαθορίσεις επακριβώς όλα τα στάδια και τις επί μέρους πλευρές και αυτό όχι γιατί δεν είναι απαραίτητο, αλλά γιατί η ανάπτυξη του κινήματος σήμερα δεν επαρκεί για κάτι τέτοιο από τη μία (άσχετα με το τι φαντασιώνονται κάποιοι), ενώ, από την άλλη, οι εξελίξεις που πυροδοτεί η ταξική πάλη δεν μπορούν να προκαθοριστούν (σε αντίθεση με κάποιους που έχουν προγραμματίσει τα πάντα). Από το σημείο αυτό όμως μέχρι το σημείο να «διαλέγεις και να παίρνεις» διάφορες επιλογές «και όποια κάτσει», η απόσταση είναι τεράστια και αφήνει «ανοικτό» τον κεντρικό χαρακτήρα και τον στόχο μιας προοπτικής σύγκρουσης. Γιατί είναι η κάθε πολιτική κατεύθυνση αυτή που καθορίζει τόσο τα αντίστοιχα πολιτικά καθήκοντα όσο και την πολιτική-οργανωτική προετοιμασία του κινήματος. Εκτός και αν για κάποιους αυτά είναι «επαναστατικές αφηρημάδες» που δεν έχουν θέση στη σημερινή πραγματικότητα. Στη βάση του «εκβιασμού» που ασκούν οι περιστάσεις γίνεται προσπάθεια να υποταχτούν οι αντιστάσεις του λαού και οι αγωνιστές του κινήματος στον «ρεαλισμό» της κυβερνητικής εξουσίας σαν μοναδικής διεξόδου.
Από τη δική μας τη μεριά δεν έχουμε σκοπό να υποταχθούμε σε τέτοιου είδους «ρεαλισμούς». Αντίθετα, καλούμε τους αγωνιστές να τους προσπεράσουν συγκροτώντας μετωπικές πρωτοβουλίες αντίστασης και πάλης, ενάντια στην αντεργατική επίθεση και στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση, στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές, στις σχολές. Πιστεύοντας ότι η αναμέτρηση, η οποία ήδη διεξάγεται, για να έχει νικηφόρα για τον λαό προοπτική και έκβαση, απαιτεί σοβαρή προετοιμασία στο πολιτικό και οργανωτικό επίπεδο. Η λαϊκή υπόθεση μπορεί να βρει διέξοδο μόνο μέσα από την παρατεταμένη πάλη και όχι από λογικές της μιας «ριξιάς», και σε αυτή την κατεύθυνση θα επιμείνουμε, ενισχύοντας και συγκροτώντας ακόμη περισσότερο την Πρωτοβουλία για την Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία.

πηγή: Προλεταριακή Σημαία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Χαιρετισμός της αντιπροσωπείας του Μ-Λ ΚΚΕ
στην εκδήλωση του ΚΚΕ(μ-λ)

0
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Εκ μέρους του Μ-Λ ΚΚΕ χαιρετίζουμε, θερμά, την εκδήλωσή σας για τα 30 χρόνια από την ανασυγκρότηση του ΚΚΕ(μ-λ), για τα 30 χρόνια συμβολής του στους λαϊκούς αγώνες, στην οικοδόμηση της κομμουνιστικής κατεύθυνσης, στην πάλη για την ανατροπή και το σοσιαλισμό.
Η εκδήλωσή σας, για τον απολογισμό της 30χρονης διαδρομής και τα καθήκοντα της νέας περιόδου, συμπίπτει με τη βαθειά οικονομική κρίση που εξακολουθεί να μαίνεται στα κέντρα του καπιταλισμού, με την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων και την άγρια διαπάλη τους για την αναδιανομή των σφαιρών επιρροής μέσα από στρατιωτικές επεμβάσεις και κατακτητικούς πολέμους, με μια πρωτοφανή επίθεση των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και της ντόπιας πλουτοκρατικής ολιγαρχίας σε βάρος της εργατικής τάξης και του λαού μας.
Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τα απανωτά, άγρια, και αβάσταχτα αντιλαϊκά μνημόνια της συγκυβέρνησης Σαμαρά και των ξένων και ντόπιων προστατών της που προκαλούν μια οικονομική και κοινωνική οπισθοδρόμηση, χωρίς ιστορικό προηγούμενο στη μεταπολεμική ιστορία της καπιταλιστικής Ευρώπης.
Η πιο στυγνή οικονομική εκμετάλλευση και αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος, η τεράστια διεύρυνση της φτώχειας, της ανεργίας και της εξαθλίωσης και το σάρωμα των τελευταίων εργασιακών δικαιωμάτων και κατακτήσεων είναι σε πλήρη εξέλιξη.
Η χώρα μετατρέπεται σε προτεκτοράτο, σε ειδική οικονομική ζώνη. Οι ιμπεριαλιστές επιβάλουν ασφυχτικό διεθνή έλεγχο και επιτήρηση και υπαγορεύουν ωμά τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις.
Πρόκειται γενικά για την πιο ωμή ταξική πολιτική, δουλικής εξυπηρέτησης των συμφερόντων του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας πλουτοκρατικής ολιγαρχίας, που οξύνει όλα τα μεγάλα οικονομικά, πολιτικά, κοινωνικά και εθνικά προβλήματα, προκαλεί τη λαϊκή οργή και αγανάκτηση και σπρώχνει σε βαθειά κρίση το ντόπιο καθεστώς της εξάρτησης και της υποτέλειας.
Πάνω στο έδαφος που διαμορφώνει η βάρβαρη κυβερνητική πολιτική και το ίδιο το εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα, ξέσπασαν, το προηγούμενο διάστημα, και συνεχίζονται, σήμερα, μεγάλες πανεργατικές απεργιακές κινητοποιήσεις, που παρόμοιές τους δεν είχαμε δει τις τελευταίες δεκαετίες, κινητοποιήσεις που αγκάλιασαν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους σε όλη τη χώρα, δείχνοντας έμπρακτα τη δύναμη της γραμμής του μαζικού πανεργατικού -παλλαϊκού αγώνα.
Εξακολουθεί, βέβαια, το επίπεδο ανάπτυξης του κινήματος να είναι αναντίστοιχο προς το μέγεθος της αντιλαϊκής επίθεσης, γεγονός που σχετίζεται άμεσα με το σημερινό επίπεδο οργάνωσης και συνείδησης των μαζών, με τη γραμμή και τις δυνάμεις που κυριαρχούν στο εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα, με τη γενικότερη αρνητική κατάσταση που επικρατεί στο αριστερό και κομμουνιστικό κίνημα της χώρας μας. Και αυτή ακριβώς η κατάσταση που αντανακλά τους συσχετισμούς δυνάμεων βάζει τη σφραγίδα της και ερμηνεύει την αδυναμία απόκρουσης των βάρβαρων μέτρων και καλλιεργεί κάθε είδους συγχύσεις και ηττοπάθειες.
Όσο αυτοί οι αγώνες, που αναπτύσσονται, δεν συνδέονται με μια επαναστατική ιδεολογία και πολιτική που να μπορεί να τους ενοποιεί, να τους ανυψώνει σε ένα ανώτερο επίπεδο και να τους δίνει σταθερή προοπτική και ευρύτερους στόχους, δεν θα ξεφεύγουν από το σημερινό επίπεδο των ρεφορμιστικών αυταπατών και οι εργαζόμενοι δεν θα είναι σε θέση να υπερασπίσουν αποτελεσματικά τα ζωτικά τους συμφέροντα, πολύ περισσότερο να αμφισβητήσουν την εξουσία των κυρίαρχων δυνάμεων. Αυτή ακριβώς η κατάσταση αναδεικνύει ξανά και ξανά τη μεγάλη υπόθεση της ανασυγκρότησης του κομμουνιστικού κινήματος και της αναδημιουργίας του επαναστατικού κομμουνιστικού κόμματος της εργατικής τάξης. Πρόκειται για ένα θεμελιακό ζήτημα που έθεσε το μαρξιστικό- λενινιστικό κίνημα της χώρας μας από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας του, πριν από 50 χρόνια, όταν οι ρεβιζιονιστές ξερίζωσαν την επαναστατική ψυχή του ΚΚΕ και το μετέτρεψαν σε ένα οπορτουνιστικό-ρεφορμιστικό κόμμα.
Ο στόχος της ανασυγκρότησης του κομμουνιστικού κινήματος δεν θα κατακτηθεί μέσα από οπορτουνιστικές συνταγές που επιτείνουν τη σύγχυση και την αποϊδεολογικοποίηση στις γραμμές του κινήματος, αλλά θα προκύψει σε βάθος χρόνου μέσα από σκληρούς ιδεολογικούς και πολιτικούς αγώνες των κομμουνιστών, χωρίς ταλαντεύσεις και πισωγυρίσματα που ακυρώνουν τους πολύχρονους αντιρεβιζιονιστικούς αγώνες, μέσα από την πρωτοπόρα δράση τους στους εργατικούς και λαϊκούς αγώνες, μέσα από το ρίζωμα και το άπλωμα των δεσμών τους με την εργατική τάξη, μέσα από τη συσπείρωση, την κριτική, το διάλογο και την αντιπαράθεση ανάμεσα σε όλους τους κομμουνιστές, όπου κι αν βρίσκονται, πάνω στα βασικά ιδεολογικά και πολιτικά προβλήματα του κομμουνιστικού κινήματος, που πρέπει να ανοιχτούν και να συζητηθούν σε πλατειά κλίμακα.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Μια νέα κατάσταση δημιουργείται τον τελευταίο χρόνο ανάμεσα στις δυο οργανώσεις μας που αφήνει πίσω της μια μακρά, αρνητική περίοδο άγονων αντιπαραθέσεων οι οποίες δεν ωφέλησαν κανένα και, πολύ περισσότερο, την κοινή συμβολή μας στην υπόθεση του λαϊκού, αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος. Όχι, βέβαια, πως τώρα λύθηκαν και ξεπεράστηκαν, ως δια μαγείας, τα προβλήματα που συσσωρεύτηκαν κοντά τρείς δεκαετίες. Όμως, η πολιτική απόφαση των δύο οργανώσεων να αλλάξουμε σελίδα διαμορφώνει το πλαίσιο να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα στις πραγματικές τους διαστάσεις, χωρίς προκαταλήψεις και αρνητικές φορτίσεις. Δεν πρέπει, βέβαια, να θεωρήσουμε πως τώρα έχει μπει σε λειτουργία ο αυτόματος πιλότος που μας οδηγεί με ασφάλεια. Θα χρειαστούν επίμονες, συντονισμένες, συνειδητές προσπάθειες για να σταθεροποιήσουμε τη νέα κατάσταση και να κάνουμε στέρεα βήματα μπροστά, αφήνοντας οριστικά πίσω μας την προηγούμενη κατάσταση.
Τη νέα σελίδα στις σχέσεις μας την ανοίξαμε έχοντας επίγνωση πως ανάμεσα στις δύο οργανώσεις μας υπάρχουν διαφορές απόψεων, ορισμένες μάλιστα σημαντικές σε ιδεολογικά και πολιτικά ζητήματα. Για εμάς, το Μ-Λ ΚΚΕ, το πρόβλημα δεν είναι αν αυτές τις διαφορές θα τις βάλουμε κάτω από το χαλί, αλλά αν πρώτα απ’ όλα θα αναδείξουμε, θα προβάλουμε και θα πραγματώσουμε αυτά που μας ενώνουν και είμαστε σύμφωνοι. Και αυτά δεν είναι λίγα. Είναι πολύ περισσότερα από τις διαφορές μας. Είναι όλα αυτά που μας επέτρεψαν να δημιουργήσουμε την Πρωτοβουλία για την Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία, να θέσουμε και να παλέψουμε τους ευρύτερους πολιτικούς στόχους και τα μέτωπα πάλης, είναι όλα αυτά που μας επέτρεψαν να δώσουμε μια σκληρή, διπλή πολιτική μάχη σε κεντρικό επίπεδο παρεμβαίνοντας «εφ όλης της ύλης», είναι όλα αυτά που τώρα σχεδιάζουμε και θέλουμε να κάνουμε πράξη.
Στηριγμένοι σε αυτά που έχουμε κατακτήσει, να κάνουμε στέρεα βήματα μπροστά, δίνοντας τη δική μας συμβολή στον αγώνα για να ανατραπεί η πολιτική της πείνας, της ανεργίας και της εξαθλίωσης σαν αναπόσπαστο τμήμα του γενικότερου αγώνα του λαού μας για την έξοδο από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, για την ανατροπή της διπλής κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης, για Δουλειά, Ειρήνη, Δημοκρατία, Εθνική Ανεξαρτησία.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η Αίγυπτος δεν μπορεί να κυβερνάται όπως παλιά.

0
30 ολόκληρα χρόνια είχε την εξουσία ο Χόσνι Μουμπάρακ. Αν ρωτούσες τον αιγυπτιακό λαό, πιθανά με συντριπτική πλειοψηφία θα απαντούσε ότι θα πέθαινε πρόεδρος. Επί δεκαετίες, όσοι επιχείρησαν να τα βάλουν μαζί του, εξαφανίστηκαν. Τα νέα από τις δυναμικές κινητοποιήσεις του αιγυπτιακού λαού, θάβονταν κάτω από τις σφαίρες και οι αγωνιστές κατέληγαν στη φυλακή.


Οι λαοί αυτοί της μουσουλμανικής Βόρειας Αφρικής, ανέκαθεν είχανε τη φήμη του "απολίτικου" και "υποταγμένου". Υπερβολικά θρησκόληπτοι και ίσως πολύ μαυριδεροί, δεν ταιριάζουν στα γούστα των διανοούμενων της Δύσης. Δε γνωρίζω ποιος εξεπλάγη περισσότερο από την ένταση, το βάθος και την αποφασιστικότητα της εξέγερσης του 2011, όταν ο αιγυπτιακός λαός γκρέμισε τον Μουμπάρακ από το θρόνο του: οι ίδιοι οι Αιγύπτιοι που την πραγματοποίησαν, ή οι αριστεροί διανοούμενοι;
900 νεκρούς έδωσε η Αίγυπτος. για να έχει το δικαίωμα να διαδηλώνει σήμερα. Επί έναν μήνα, οι αιματηρές συγκρούσεις συγκλόνισαν το Κάιρο και τις άλλες μεγάλες πόλεις. Ο αιγυπτιακός λαός, αν και "άπειρος", χωρίς να έχει πολιτικές δυνάμεις που να καθοδηγούν την εξέγερση, χωρίς πρωτοπορία, κατόρθωσε να κόψει το χέρι του τυράννου από τη ρίζα. Οι οργανωμένες διαδηλώσεις σάρωσαν τον κρατικό μηχανισμό.



Αντί η Αριστερά να σκύψει με σεβασμό και να συνειδητοποιήσει το καινούργιο που συντελείται, αντί να χαιρετήσει το θαυμάσιο αυτό λαϊκό αγώνα, άρχισε την κριτική -για να αποφύγει την αυτοκριτική. Πολλοί έγειραν φόβους για εξάπλωση του ισλαμισμού. Τους διέφυγε η πρωτοφανής ενότητα των διαδηλωτών στο δρόμο, τους διέφυγαν οι εικόνες των χριστιανών που προστάτευαν τους μουσουλμάνους την ώρα της προσευχής. Άλλοι είδανε το σχέδιο των Αμερικάνων, που μέσω facebook τάχα καθοδήγησαν την εξέγερση, να αλλάξουν το πολιτικό προσωπικό της χώρας. Δεν μας είπανε όμως που είναι τώρα ο εκλεκτός της Χίλαρι νομπελίστας Μοχάμεντ ελ Μπαραντέι, που ήρθε από το εξωτερικό για να γίνει πρόεδρος; Το ΚΚΕ διεπίστωσε ότι χωρίς κομμουνιστικό κόμμα να ηγείται στον αγώνα, αυτός δεν μπορεί να πάρει αντιμονοπωλιακά χαρακτηριστικά. Δεν είδε όμως, τον αντιαμερικάνικο, αντιιμπεριαλιστικό προσανατολισμό της εξέγερσης, που έχει επηρεάσει όλη την περιοχή. Όλοι τους μιλούσανε βέβαια για τον ηρωικό αγώνα του αιγυπτιακού λαού, αλλά δεν έβλεπαν μεγάλες προοπτικές σε ένα κίνημα "αυθόρμητο, ρηχό" και χωρίς αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα.
Μάλιστα, όταν ο στρατός βγήκε στους δρόμους, τάχα για να υποστηρίξει τους διαδηλωτές και ενάντια στον Μουμπάρακ, πολλοί βιάστηκαν να πούνε ότι ως εκεί μπορούσε να πάει. Οι δε φασίστες χαρήκαν, γιατί νόμισαν ότι ο λαός συμφιλιώθηκε με το στρατό!
Ούτε όμως η επέμβαση του στρατού, η απομάκρυνση του Μουμπάρακ, και η στρατιωτική κυβέρνηση έκαμψαν το φρόνημα των διαδηλωτών. Για πολλούς μήνες, οι διαδηλωτές επέστρεφαν στην πλατεία Ταχρίρ, για να απαιτήσουν το πλήρες ξήλωμα του καθεστώτος και την καταδίκη του Μουμπάρακ και των συνεργατών του. Για πολλούς μήνες αυτό που θεωρήθηκε "ρηχό κίνημα", επέμενε στους δημοκρατικούς και κοινωνικούς στόχους που έθεσε. Αντιλήφθηκε ότι η στρατιωτική κυβέρνηση ήτανε η συνέχεια του παλιού καθεστώτος.
Πολλοί τότε θεώρησαν αξιέπαινη την επιμονή του απολίτικου αυτού κινήματος, όμως αναγνώριζαν τα όρια του, αφού στερούμενου πρωτοπορίας, θα έμενε κάποια στιγμή από πολιτικά καύσιμα. Άλλωστε, οι πολιτικές λύσεις που φαίνονταν στον ορίζοντα δεν ήτανε άλλες από τους Αδελφούς Μουσουλμάνους. Οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, έχοντας βάλει μπόλικο νερό στο κρασί τους (σε βαθμό που πλέον να έχει μείνει λίγο κρασί μέσα στο νερό), κατάφεραν να πάρουν άδεια από το στρατό (δηλαδή από τις ΗΠΑ) να τους αφήσει να κυβερνήσουν. Η πίεση του λαού ήτανε ασφυκτική προς αυτή την κατεύθυνση.
Ίσως και μετά την επικράτηση της "ομαλότητας" και την εκλογή του Μόρσι στην προεδρεία, οι αριστεροί διανοούμενοι να κατάφεραν επιτέλους να συμπεράνουν, αφήνοντας έναν αναστεναγμό ανακούφισης, ότι μετά από τόσο καιρό "αυθόρμητου και απολίτικου" κινήματος, η αιγυπτιακή εξέγερση θα "κάθονταν", έστω για κάποιο διάστημα. Δεδομένου ότι το παλιό καθεστώς δείχνει να αποχωρεί σιγά-σιγά, και ότι ο Μόσρι έδειξε ηγετικό προφίλ στις διαπραγματεύσεις Χαμάς-Ισραήλ. Έδειξε ότι μπορεί να ισορροπεί ανάμεσα στη νέα κατάσταση και στις απαιτήσεις των Αμερικάνων. Κάποιος (με χαμηλό πολιτικό επίπεδο!) θα μπορούσε να πει ότι ίσως καλύτερα οι Αμερικάνοι από πριν κάνουν τη δουλειά τους στη Μ Ανατολή.
Πριν από λίγες μέρες, ένα 15χρονο παιδί έπεφτε νεκρό στην πλατεία Ταχρίρ στις νέες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις, εναντίων του Μόσρι αυτή τη φορά. Η κυβέρνηση κατάγγειλε ότι οι διαδηλώσεις δήθεν κάνουν πλάτη στους ανθρώπους του Μουμπάρακ. Υποστήριξε ότι ο πρόεδρος πρέπει να διευρύνει τις εξουσίες του, ώστε να δικαστεί το παλιό καθεστώς. Υποστηρικτές του Μόσρι βγήκαν στους δρόμους για να υπερασπιστούν τον πρόεδρο.



"Μόσρι, βγάλε το μούσι να φανεί ο Μουμπάρακ", ακούστηκε στους δρόμους του Καΐρου. Οι διαδηλωτές επιμένουν ότι δεν έχουν γίνει ακόμα αρκετά, και ότι το παλιό καθεστώς ανακυκλώνεται με νέα ρούχα. Πιο ριζοσπαστικές φωνές ήδη έχουν αρχίσει να ακούγονται στην Αίγυπτο.
Όπως έχει πει και ο ίδιος ο Μόσρι, "πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσουμε, ότι η Αίγυπτος δεν μπορεί να κυβερνάται πλέον όπως παλιά."
Να το συνειδητοποιήσουμε όλοι λοιπόν. Μπορεί να μην υπάρχουν ακόμα οι πολιτικές δυνάμεις εκείνες, που θα δώσουν άμεσα πραγματική διέξοδο στο λαό της Αιγύπτου. Αλλά το σίγουρο είναι ότι κανείς πλέον, δεν δικαιούται να μιλάει για ένα "ρηχό κίνημα χωρίς αντικαπιταλιστική προοπτική". Εκτός αν εκείνος έχει πολύ ρηχό πολιτικό επίπεδο.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συζήτηση Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών στη Θεσσαλονίκη:
«ΠΩΣ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ»

0
ΑΝΕΠΑΡΚΗΣ – ΜΕΤΡΙΟΣ – ΚΑΛΟΣ – ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΣ – ΑΡΙΣΤΟΣ

ΚΑΛΕΣΜΑ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Η επίθεση που δεχόμαστε:
Είναι πρωτόγνωρη σε ένταση και έκταση
Είναι καθολική και οργανωμένη
Είναι κυνική και ανελέητη
Είναι ωστόσο το πραγματικό πρόσωπο του αδηφάγου καπιταλισμού που βιάζεται να σαρώσει οτιδήποτε αποτελούσε κατάκτηση των εργαζομένων μέσα από σκληρούς και αιματηρούς αγώνες.
Από τη πλευρά των εργαζόμενων, τη δική μας πλευρά, το κρίσιμο, όσο και αναγκαίο, ζήτημα είναι η οργάνωση της απάντησης και τα χαρακτηριστικά που αυτή πρέπει να διαμορφώσει για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των καιρών.
Για να ενισχυθεί κάθε μορφή συλλογικής δράσης και αντίδρασης σε αυτή την επίθεση.
Για να γίνει καθημερινή πράξη και στάση η λογική της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ αλλά και ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ αυτής της αντιδραστικης τροχιάς των πραγμάτων.

Οι ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ καλούν σε συζήτηση με θέμα:

«ΠΩΣ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ»

Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 7μμ στην ΕΔΟΘ, Προξένου Κορομηλά 51
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συνεχίζουν τις κινητοποίησεις οι εργαζόμενοι στο Υπουργείο Υγείας

0
Σήμερα 27/11/2012, πραγματοποιήθηκε προγραμματισμένη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Εργαζομένων στο Υπουργείο Υγείας.
Μετά από ψηφοφορία, οι εργαζόμενοι στο Υπουργείο Υγείας αποφάσισαν να συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις τους
  • με καθημερινές Γενικές Συνελεύσεις από τις 9 το πρωί μέχρι τις 11 και στη συνέχεια στάση εργασίας και καθιστική διαμαρτυρία μπροστά στο Υπουργείο μέχρι το τέλος του ωραρίου.
  • με δράσεις συντονισμού και ενημέρωσεις του κοινού,
  • και με συμμετοχή στην κινητοποίηση των εργαζομένων από νοσοκομεία όλης της χώρας την Παρασκευή 30/11 στις 13.00.
Τη Δευτέρα 3/12/2012, στις 10.00 θα γίνει νέα Γενική Συνέλευση στην οποία θα αποφασίσουμε τη μορφή της συνέχισης των κινητοποιήσεών μας.
Ζητάμε να αποσυρθούν οι νόμοι και τα μνημόνια που:
- Ισοπεδώνουν το κοινωνικό κράτος και το κράτος δικαίου.
- Διαλύουν τη δημόσια υγεία.
- Στέλνουν στην ανεργία χιλιάδες συναδέλφους μας.
- Δίνουν δωρεά στους ιδιώτες δημόσια αγαθά και υπηρεσίες.
- Καταστρέφουν τις ζωές μας.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Όταν η εργοδοτική αυθαιρεσία ονομάζεται… πάρτι

0
Το «σοφό» αφεντικό των Metropolis, Ανδρέας Κουρής έχει την συνήθεια να ονοματίζει τις καταστάσεις με το δικό του μοναδικό τρόπο.
Ονόμασε το κλείσιμο των μαγαζιών «προσπάθεια εξυγίανσης της επιχείρησης».
Ονόμασε την συστηματική άρνηση των χρεών του προς τρίτους «προσωρινή αδυναμία εκταμίευσης».
Ονόμασε την συστηματική –και σε μερικές περιπτώσεις και επιλεκτική- άρνηση πληρωμής δεδουλευμένων «προσωρινή κατάσταση».
Ονόμασε την απόλυση δεκάδων εργαζόμενων χωρίς αποζημίωση «αδυναμία καταβολής».
Ονόμασε την εξαφάνισή του και το κρύψιμό του κάτω από την ομπρέλα του άρθρο 99 «εξυγίανση και ρύθμιση χρεών».
Τελευταία, ονόμασε το ξεπούλημα των τελευταίων εμπορευμάτων -και μοναδικών πλέον περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας-, «PARTY ΤΙΜΩΝ».
Εμείς όλα αυτά τα ονομάζουμε, όργιο παρανομιών, ξεπούλημα των ζωών των εργαζομένων, πάρτι ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗΣ ΑΣΥΔΟΣΙΑΣ.
Στο καννιβαλιστικό πάρτυ του Ανδρέα Κουρή απαντάμε με επαναλαμβανόμενες κινητοποιήσεις πάνω από ένα χρόνο, με την συνεχή παρουσία μας έξω από το τελευταίο κατάστημα εκποίησης, με ανυποχώρητη τη διεκδίκηση των νόμιμων δικαιωμάτων μας.
Όταν ο Ανδρέας Κουρής κάνει «PARTY ΤΙΜΩΝ» στην πλάτη μας , εμείς δηλώνουμε ότι ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΟΛΑ!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30/11
ΣΤΟ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΑΕΙ - ΤΕΙ

0
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

28 Νοεμβρίου 2012

Αθώοι οι 3 συλληφθέντες διαδηλωτές της Θεσσαλονίκης

0
Το δικαστήριο αποφάσισε να αθωώσει τους τρεις κατηγορούμενους διαδηλωτές.Ο πρόεδρος του δικαστηρίου ανέφερε πως δεν προέκυψε από τα αποδεικτικά στοιχεία και από τις μαρτυρίες ότι τελέστηκαν τα αδικήματα για τα οποία οι τρεις κατηγορούνται (κατηγορίες της παράνομης βίας, της διατάραξης κοινής ειρήνης και της απόπειρας επικίνδυνης σωματικής βλάβης)
Τεράστια ήταν η συμπαράσταση από τον κόσμο και απο οργανωμένους φορείς η οποίοι με επευφημίες δέχτηκαν την απόφαση
Οι εκατοντάδες άνθρωποι που βρέθηκαν απο την αρχή της πολύωρης δίκης κατα τη 1 το μεσημέρι για να συμπαρασταθούν στους τρεις συλληφθέντες αντιμετώπησαν μεγάλο κλίμα τρομοκρατίας καθώς η αστυνομία που υπήρχε μέσα στην αίθουσα δεν αφήνε να κινηθούν ακόμα και για να κάτσουν στις θέσεις τους.
Απόσπασμα από το τέλος της απολογίας του Θανάση Αγαπητού
"Το δηλώνω ρητά: Δεν πρόκειται να καθίσω σπίτι μου και να βλέπω από την τηλεόραση αυτούς που μας οδηγούν στη φτώχεια και στην εξαθλίωση. Θα συνεχίσω να αγωνίζομαι με όλες μου τις δυνάμεις".
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η προσωρινή συμφωνία των Βρυξελών φέρνει μόνιμα δεινά!

2
Η συμφωνία στην οποία προχώρησαν ΔΝΤ και ΕΕ για το ελληνικό χρέος και την καταβολή της δόσης, εκφράζει ομολογημένα και ανοιχτά το συμβιβασμό ανάμεσα στους ιμπεριαλιστικούς κύκλους των Αμερικάνων και Eυρωπαίων (κυρίως Γερμανών). Όχι μόνο δεν απαλλάσσει το λαό και τη χώρα από το βρόγχο του χρέους και των αιματηρών
θυσιών, αλλά -αντίθετα- θα τον μεγαλώσει.

Η αντιπαράθεση ανάμεσα στους ιμπεριαλιστικούς σχηματισμούς (ΗΠΑ-ΕΕ), καθώς και ο συμβιβασμός που πέτυχαν, δεν σχετίζονται μόνο με το χρέος, αλλά -πρωτίστως- με την αναδιανομή των αγορών ανάμεσά τους. Και αυτό δείχνει την πραγματική διάσταση του προβλήματος που έχουν να αντιμετωπίσουν η εργατική τάξη, ο λαός και η νεολαία. Δείχνει το πραγματικό μέγεθος της ανάγκης για ανάπτυξη αντιστάσεων.
Οι παραχωρήσεις των γερμανών ιμπεριαλιστών και των τραπεζιτών στα ζητήματα των επιτοκίων για τα διμερή δάνεια που έχει συνάψει η χώρα, οι μειώσεις στις προμήθειες του «μηχανισμού στήριξης», η επιμήκυνση της αποπληρωμής των τόκων από τα δάνεια που έδωσε ο «μηχανισμός στήριξης», ο μηδενισμός των επιτοκίων του κατά το ίδιο διάστημα και οι επιστροφές μέρους των κερδών από την κερδοσκοπία που έκανε η ΕΚΤ με τα ελληνικά ομόλογα, όλα αυτά μπορεί να μειώνουν αριθμητικά το μελλοντικό χρέος αλλά ούτε το λαό απαλλάσσουν ούτε το χρέος κάνουν πιο «βιώσιμο» όπως λέγεται.
Αντίθετα, προκειμένου να επιτευχθούν τα «πρωτογενή πλεονάσματα» που επικαλείται η συμφωνία, σε συνθήκες άγριας εισοδηματικής επιδρομής και πρωτόγνωρης ύφεσης, είναι σίγουρο πως θα απαιτηθούν νέα μνημόνια. Εξάλλου, τα «προαπαιτούμενα μέτρα» και οι «αυτοματοποιημένοι διορθωτικοί μηχανισμοί» που αποφάσισε η τρικομματική κυβέρνηση κατ’ επιταγή των δανειστών εκεί οδηγούν.
Επιπρόσθετες ανησυχίες γεννά και η βιασύνη να επαναγοραστούν ομόλογα του ελληνικού χρέους στο 35% της αξίας τους μέχρι τα μέσα του Δεκέμβρη πράγμα που σημαίνει πως το κόστος της επαναγοράς θα το φορτωθούν οι ελληνικές τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία με ό,τι αυτό σημαίνει για τη μετακύλιση του στην ελληνική κοινωνία και το λαό μας.
Οι «υποχωρήσεις» του ΔΝΤ από το στόχο για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους και οι αλχημείες με τα νέα, αποδεκτά από τη Λαγκάρντ, όρια του χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ, δεν αποτυπώνουν τίποτε άλλα παρά τον εύθραυστο συμβιβασμό ανάμεσα στους αμερικάνους και ευρωπαίους ιμπεριαλιστές και την αδυναμία συνολικά του συστήματος να δώσει οριστικές απαντήσεις στο μεγάλο ζήτημα του ευρωπαϊκού και παγκόσμιου χρέους.
Για το λαό, τη νεολαία και την εργατική τάξη ο μονόδρομος της αντίστασης, της διεκδίκησης και ανατροπής προβάλλει ως μοναδική διέξοδος απέναντι σε ένα εφιαλτικό παρόν και ένα μη βιώσιμο μέλλον!


 
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για το Παναττικό συντονιστικό της
Πρωτοβουλίας για Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία

0
Πιο αποφασιστικά στη μάχη για τη συγκρότηση

Ένα πρώτο αλλά και αποφασιστικό βήμα για τη συγκρότηση της Πρωτοβουλίας αλλά και απόδειξη των προθέσεων ήταν η απόφαση στη σύσκεψη στις 10 Νοέμβρη να δημιουργήσουμε παναττικό συντονιστικό που θα λειτουργεί ανοικτά, σε τακτική βάση, και θα συντονίζει την κίνηση της Πρωτοβουλίας στην Αττική. Συντονιστικό που θα λειτουργεί πολιτικά, θα αξιοποιεί εμπειρία από τις επιμέρους συγκροτήσεις και θα αποφασίζει με δημοκρατικές διαδικασίες τα κάθε φορά επόμενα βήματα και παρεμβάσεις της Πρωτοβουλίας.
Για λόγους που αφορούν και πολιτικές προτεραιότητες που σχετίζονται με τα θέματα που ανοίγει η ταξική πάλη σε αυτή την κρίσιμη περίοδο αλλά και δικές μας ολιγωρίες είχε καθυστερήσει η διαδικασία μορφοποίησης της Πρωτοβουλίας σε επίπεδο Αττικής.
Η πρωτοβουλία είχε ήδη αρχίσει να παίρνει σάρκα και οστά μέσα από τη συγκρότηση σχημάτων σε μια σειρά πόλεις, στη Θεσσαλονίκη, στο Ηράκλειο στα Γιάννενα, στον Βόλο, στην Κέρκυρα, στις Σέρρες. Στις πόλεις αυτές τα σχήματα έχουν κάνει ήδη τα πρώτα βήματά τους. Ακόμη, σε μια σειρά περιοχές είναι σε εξέλιξη οι συναντήσεις αγωνιστών ώστε να κινηθούν σε ανάλογη κατεύθυνση. Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι στο λεκανοπέδιο, αλλού καλύτερα αλλού με κάποιες δυσχέρειες, έχουν ξεκινήσει οι διεργασίες συγκρότησης τοπικών σχημάτων. Τοπικά σχήματα που και την πολιτική τους αυτοτέλεια και δράση θα έχουν αλλά και την αναφορά τους σε ένα πολιτικό πλαίσιο επίκαιρο, σύγχρονο και απαραίτητο για την πολιτική συγκρότηση των αγώνων και των αγωνιστών. Ένα πλαίσιο που επιχειρεί να θέσει αλλά και να επεξεργαστεί παραπέρα με βάση τα δεδομένα της ταξικής πάλης η Πρωτοβουλία.
Στους συναγωνιστές που παρακολουθούν και που πιέζουν για πιο γοργά βήματα στη συγκρότηση της Πρωτοβουλίας λέμε πως είναι απολύτως κατανοητή η προτροπή τους αλλά ταυτόχρονα επισημαίνουμε πως τα βήματα στη συγκρότησή της πρέπει να είναι αργά και σταθερά. Αποφασίσαμε να κινηθούμε για τη συγκρότηση ενός εργαλείου δράσης που θα επιχειρήσει να συμβάλει εποικοδομητικά στις πολιτικές ανάγκες του καιρού μας και σε κατεύθυνση αντιιμπεριαλιστική, αντικαπιταλιστική και αντισυνδιαχειριστική.
Να πάμε κόντρα στις πολιτικές της «υπεύθυνης αντιπολίτευσης» και του «ειρηνικού ξεσηκωμού», δηλαδή σε πλαίσια εγκεκριμένα από τα αστικά και ιμπεριαλιστικά επιτελεία, που προωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Να μη υποκύψουμε στα τερτίπια του ΚΚΕ που τελευταία ξεχνά τον εκλογικό του εαυτό και να γίνεται έντονα αντιεκλογικό στο όνομα της εκλογικής του επιβίωσης και την ίδια στιγμή καταθέτει στο αστικό κοινοβούλιο την απολύτως αποπροσανατολιστική για την εργατική τάξη και το λαϊκό κίνημα πρόταση νόμου περί κατάργησης των μνημονίων!
Να συγκρουστούμε πολιτικά με απόψεις στα πλαίσια της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς περί «κυβερνώσας Αριστεράς» και «μεταβατικών προγραμμάτων», που πηγαίνουν από κοινού με την επαναφορά του συνθήματος «κάτω η κυβέρνηση» και σπέρνουν νέα σύγχυση στον λαό και τους εργαζομένους, μεταφέροντας την αντιπαράθεση σε ένα πεδίο εξ ορισμού ευνοϊκό για το σύστημα.
Αποφασίσαμε λοιπόν ότι μπροστά μας έχουμε μαραθώνιο, μεγάλη και απαιτητική διαδρομή που δεν μας επιτρέπει να σπρώχνουμε τις διαφορές και τις διαφορετικές μας προσεγγίσεις κάτω από το χαλί.
Το ομολογούμε ότι οι όποιες καθυστερήσεις είναι κυρίως αποτέλεσμα των καταγραμμένων διαφορετικών προσεγγίσεων των δύο οργανώσεων, του ΚΚΕ(μ-λ) και ΜΛ-ΚΚΕ, που αποτελούν τον κατ' αρχάς κορμό της Πρωτοβουλίας, σε μια σειρά πολιτικά ζητήματα αλλά και στην πολιτική αντίληψη και μεθοδολογία όσον αφορά τη συγκρότηση και το προχώρημα της Πρωτοβουλίας.
Αυτό είναι κατάσταση απόλυτα φυσιολογική. Διαφορετικοί χώροι έχουν διαφορές και σε πολιτικά ζητήματα και σε χούγια και συνήθειες. Το ζήτημα είναι αν αυτές οι διαφορές αποτελούν παραλυτικό εμπόδιο για την κοινή τους δράση στο κίνημα. Αυτό που κατέγραψε η πορεία συγκρότησης της Πρωτοβουλιας είναι πως όπου τα ζητήματα τίθενται συναγωνιστικά, πολιτικά και αποφασιστικά, η μηχανή ξεμπουκώνει και το όχημα ξεκινά.
Έχουμε διαφορές. Ναι. Δεν τις αξιοποιούμε όμως για να δείχνουμε το δάχτυλο και να καταγράφουμε αυτάρεσκα την πολιτική μας επάρκεια χωρίς να συμβάλλουμε στη διαδικασία συγκρότησης της Πρωτοβουλίας. Εμείς στο ΚΚΕ(μ-λ) έχουμε συνεργαστεί κατά καιρούς στο κίνημα και με δυνάμεις που είχαμε μαζί τους μεγαλύτερες πολιτικές διαφορές από αυτές που καταγράφονται στο πλαίσιο της Πρωτοβουλίας. Καλά κάναμε και συνεργαστήκαμε, αφού εκτιμήσαμε ότι αυτό υπηρετεί την υπόθεση του κινήματος.
Και τι έχουμε μάθει από αυτό; Ότι δεν κρυβόμαστε, ότι συζητάμε τις διαφορές, ανοίγουμε την αντιπαράθεση με στόχο όμως να συμβάλουμε στην κοινή δράση. Θέλουμε να κατανοούμε τις διαφορετικές αντιλήψεις για να μπορούμε να παρεμβαίνουμε αποτελεσματικότερα και πιο εποικοδομητικά στην διαμόρφωση εκείνης της πολιτικής άποψης και πρακτικής που θα υπηρετήσει αποτελεσματικότερα την υπόθεση της συγκρότησης των λαϊκών δυνάμεων.
Θέλουμε, και σωστά, ένα ανοικτό παννατικό συντονιστικό με δυνατότητα συμμετοχής κάθε συναγωνιστή που θέλει να συμβάλει στην υπόθεση της Πρωτοβουλίας. Αυτό μεταφράζεται πως θέλουμε τη βελτίωση των ρυθμών μας στην υπόθεση της συγκρότησης των επιμέρους τοπικών σχημάτων που θα έχουν σχέση αλληλοτροφοδότησης με το συντονιστικό. Αυτό δεν αποτελεί στην πράξη όρο δημοκρατικής και ανοικτής λειτουργίας;
Εκεί να δώσουμε τώρα τις δυνάμεις μας και να αξιοποιήσουμε τις πολιτικές μας δυνατότητες. Εδώ να εκμεταλλευτούμε την εμπειρία που έχουμε συσσωρεύσει σαν οργάνωση που πάντα σέβεται, τιμά και υπηρετεί την κοινή δράση στο κίνημα.
Ταυτόχρονα δεν θα υποχωρήσουμε στην αναγκαιότητα, στηριγμένοι στη βάση του κεντρικού πολιτικού προσανατολισμού που συγκροτήθηκε την περασμένη άνοιξη, να προχωρήσουμε άμεσα στην επικαιροποίηση των θέσεων της Πρωτοβουλίας. Ο ορυμαγδός των πολιτικών εξελίξεων το επιβάλλει να στραφεί σταθερά το κίνημα στον δρόμο του λαϊκού, εξωκοινοβουλευτικού αγώνα, για να ανατραπεί η βάρβαρη κυβερνητική πολιτική, σαν αναπόσπαστο τμήμα του γενικότερου αγώνα του λαού μας ενάντια στην εξάρτηση, για την ανατροπή της διπλής κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης. Ενάντια στην πολιτική της ταξικής συνεργασίας, του εξωραϊσμού του αστικού κράτους, της υποταγής και της καπιταλιστικής διαχείρισης. Ήδη από τη γενέθλια ανοικτή συνεδρίασή του στο «Εκτός των τειχών» στις 15 Νοέμβρη, το Συντονιστικό της Πρωτοβουλίας για μια Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία (ΠΑΑΣ) έθεσε τον πήχη αρκετά ψηλά με τα θέματα που συζητήθηκαν. Δεσμεύτηκε πως για το περιεχόμενο των προσεχών συνεδριάσεων του Συντονιστικού, οι οποίες καθορίστηκε να ασχοληθούν με τη δουλειά της επικαιροποίησης του πλαισίου της Πρωτοβουλίας, τη διαδικασία συγκρότησης και λειτουργίας και ενίσχυσης του συντονιστικού της Πρωτοβουλίας στην Αττική καθώς και της δημιουργίας ιστολογίου (blog) της Πρωτοβουλίας. Κατατέθηκε, επίσης, πρόταση «για την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ενάντια στη φασιστικοποίηση της πολιτικής του συστήματος», με άξονες για τη διαμόρφωση πλαισίου πλατύτερης απεύθυνσης, το οποίο θα συζητηθεί σε επόμενη συνεδρίαση του Συντονιστικού. Θέλει δουλειά πολλή και κανένας δεν περισσεύει στη μάχη για να ριζώσει στον λαό και στην εργατική τάξη, στον άνεργο και στον νεολαίο, να γίνει δικό τους εργαλείο στην αντιπαράθεσή τους με το σύστημα, αυτή μας η Πρωτοβουλία.

πηγή: Προλεταριακή Σημαία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΗΜΕΡΑ Η ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

0


Με γελοίες και αστήρικτες κατηγορίες οδηγούνται ξανά την Τετάρτη 28 του Νοέμβρη, στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης, δύο εργαζόμενοι σε δήμους και ένας συνδικαλιστής δάσκαλος, γιατί συμμετείχαν στην μαζική συγκέντρωση των εργαζόμενων στους ΟΤΑ και άλλων κλάδων έξω από την ΔΕΘ.
28 ΝΟΕΜΒΡΗ 12:00 ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ
ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ ΤΩΝ 3 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ 
ΤΗΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΟΤΑ
Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κινητοποίηση νοσοκομείων της επαρχίας την Παρασκευή στην Αθήνα

0
Οι εργαζόμενοι των νοσοκομείων της Πρέβεζας, του Μεσολογγίου και της Ικαρίας θα πραγματοποιήσουν συγκέντρωση έξω από το υπουργείο Υγείας την Παρασκευή στις 2 το μεσημέρι. Αντιδρούν στην πολιτική συγχώνευσης, συνένωσης, και τελικά κατάργησης των νοσοκομείων τους, καθώς και στις απολύσεις εργαζομένων, στη διαθεσιμότητα και στην εφεδρεία. Την κινητοποίησή τους καλύπτει η ΠΟΕΔΗΝ:  
"Η Ε.Ε. της ΠΟΕΔΗΝ ύστερα από εξουσιοδότηση του Γ.Σ. προκηρύσσει
3ΩΡΗ ΠΑΝΑΤΤΙΚΗ Στάση Εργασίας την Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2012
από 12 – 3 μ.μ. και Συγκέντρωση Διαμαρτυρίας στις 13:00 κάτω από το ΥΥΚΑ.
Η Στάση προκηρύσσεται για να καλύψει πρωτοβουλία Σωματείων της Περιφέρειας και της Αθήνας υπό συγχώνευση Νοσοκομείων που αντιδρούν σε αυτές τις πολιτικές.
Τα Νοσοκομεία της Περιφέρειας καλύπτονται από 24ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ για την συμμετοχή τους σε αυτή τη Δράση."
Την κινητοποίηση στηρίζει και η ΟΕΝΓΕ:
"Κηρύσσουμε την Παρασκευή 30 Νοέμβρη ως «Πανελλαδική μέρα λειτουργίας των Νοσοκομείων χωρίς ειδικευόμενους». Τη συγκεκριμένη μέρα όλοι οι ειδικευόμενοι απέχουν από τα καθήκοντά τους με πανελλαδική επίσχεση εργασίας που κηρύσσει και καλύπτει η ΟΕΝΓΕ. Το πρωί θα γίνουν σε όλα τα νοσοκομεία της χώρας συνελεύσεις ειδικευομένων με θέμα τα προβλήματα των νέων γιατρών μέσα στο σύστημα υγείας που κατεδαφίζεται από τα μνημόνια. Στις 1 μμ ειδικευόμενοι και ειδικευμένοι γιατροί συγκεντρώνονται στο υπουργείο υγείας, συμμετέχοντας στο συλλαλητήριο που καλούν πολλά νοσοκομεία της επαρχίας τα οποία κινδυνεύουν με κλείσιμο." Η εμπειρία από το 7ο νοσοκομείου του ΙΚΑ που ακόμη και μέχρι την τελευταία στιγμή οι διοικήσεις και το υπουργείο διαβεβαίωναν τους εργαζόμενους ότι δεν θα κλείσει πρέπει να οδηγήσει τους εργαζόμενους όλων των νοσοκομείων, είτε "συγχωνεύονται" είτε όχι, στο συμπέρασμα ότι δεν χωράνε πια άλλες αυταπάτες. Το 7ο πλέον δεν υπάρχει και το μόνο που λειτουργεί στο κτίριο είναι η μονάδα αιμοκάθαρσης και αυτό γιατί η κυβέρνηση δεν ...βρίσκει λύση, στη πραγματικότητα επιδιώκει να την καταργήσει και να κατευθύνει τους ασθενείς σε ιδιωτικές μονάδες. Αυταπάτες δε χωράνε ούτε για το ζήτημα των απολύσεων, κι ας διαβεβαιώνουν ότι εξαιρούνται οι εργαζόμενοι από το χώρο της υγείας. Το ίδιο διαβεβαίωναν και τους εκπαιδευτικούς, το ίδιο διαβεβαίωναν και τους εργαζόμενους του 7ου και της Αγίας Όλγας (με την οποία συγχωνεύτηκε το 7ο) αλλά τώρα που "μαζεύτηκαν πολλοί" και με βάση τους νέους οργανισμούς που θα προβλέπουν λιγότερες κλίνες τους το αφήνουν και αυτό το ενδεχόμενο ανοιχτό. Και σε συνδυασμό με την επικείμενη αξιολόγηση τίποτα δεν αποκλείεται για κανέναν!

Από την ανακοίνωση των εργαζόμενων στο νοσοκομείο της Πρέβεζας:
Στα πλαίσια των δράσεών μας :
Για δημόσιες δωρεάν και αναβαθμισμένες υπηρεσίες υγείας και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης για όλους, από την πρόληψη μέχρι την αποκατάσταση, χωρίς χαράτσια και αποκλεισμούς.
Για την άμεση επαρκή χρηματοδότηση του Νοσοκομείου μας από τον κρατικό προϋπολογισμό, ώστε να εξασφαλιστεί η σωστή, αποτελεσματική περίθαλψη των πολιτών της περιοχής.
Εναντίωσης σε κάθε σχέδιο και πολιτική συγχώνευσης, συνένωσης, κατάργησης του δημόσιου νοσοκομείου της Πρέβεζας, καθώς και των κλινικών και τμημάτων του.
Αναβάθμισης όλων των υπηρεσιών του νοσοκομείου και των κέντρων υγείας με ταυτόχρονη επαρκή και αναγκαία στελέχωσή τους με μόνιμο και κατάλληλα εξειδικευμένο προσωπικό , προμήθεια του απαραίτητου σύγχρονου ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού και κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης μέσα σε αυτά.
Εναντίωσης στις απολύσεις εργαζομένων , στη διαθεσιμότητα και στην εφεδρεία..
συμμετέχουμε, μαζί με άλλους συλλόγους εργαζομένων νοσοκομείων της χώρας μας , σε συγκέντρωση - συλλαλητήριο στο Υπουργείο Υγείας στην Αθήνα, την Παρασκευή 30 Νοέμβρη στις 2μμ .
Η αναχώρηση των εργαζομένων του Νοσοκομείου της Πρέβεζας θα γίνει στο πρωί της 30ης Νοέμβρη με ναυλωμένο λεωφορείο από το χώρο του Νοσοκομείου Πρέβεζας

της Ικαρίας:
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
8:30 Π.Μ.: ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΙΚΑΡΙΑΣ
14:00 Μ.Μ.: ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ, ΙΚΑΡΙΑΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΚΑΙ ΦΟΡΕΩΝ
ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΙΚΑΡΙΑΣ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΚΑΤΟΠΙΝ ΣΥΝΕΝΟΗΣΗΣ ΜΕ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ-ΣΩΜΑΤΕΙΑ-ΦΟΡΕΙΣ ΤΩΝ ΝΗΣΙΩΝ ΜΑΣ
ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ-ΚΛΕΙΣΙΜΑΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ ΚΑΙ ΚΛΙΝΙΚΩΝ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΙΚΑΡΙΑΣ
ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΤΟΥ ΑΝΑΓΚΑΙΟΥ ΜΟΝΙΜΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ. ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ, ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΤΩΝ ΔΟΜΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΣΤΑ ΝΗΣΙΑ ΜΑΣ
ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ
ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΥΓΕΙΑ
ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ: 6972514095, 6946773213, 2275023645
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΙΚΑΡΙΑΣ

και το κάλεσμα του Μεσολογγίου:
Σε συνέχεια των κινητοποιήσεών μας για τον αγώνα ενάντια στην κατάργηση της Δημόσιας –Δωρεάν Υγείας (Νοσοκομείο-Π.Φ.Υ) καλούμε ΟΛΑ τα πρωτοβάθμια σωματεία της περιοχής και κάθε πολίτη που θέλει να συμμετέχει στο συλλαλητήριο που κάνουν σωματεία νοσοκομείων από όλη την Ελλάδα εναντία στον νόμο - έκτρωμα για την Υγεία που προβλέπει κατάργηση κλινικών –υπηρεσιών και συγχώνευση –κατάργηση Νοσοκομείων , την Παρασκευή 30 Νοέμβρη στην Αθήνα.
Η μεταφορά θα γίνει με λεωφορείο που θα ξεκινήσει από τον χώρο του Νοσοκομείου .
Για δηλώσεις συμμετοχής μέχρι την Τετάρτη 28/11/2012 στο τηλ. 2631360109 πρωινές ώρες
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εκδήλωση για τις επαναστατικές εξελίξεις στην Ινδία
Τετάρτη 28/11 στη Θεσσαλονίκη

0
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Να αθωωθεί ο Κυριάκος Μουτίδης!

0
Στις 6 Δεκέμβρη 2009, κατά τη διαδήλωση για τη συμπλήρωση ενός χρόνου από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, οι ομάδες «Δέλτα» επιτέθηκαν στο μπλοκ του ΕΕΚ (Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα), τραυμάτισαν διαδηλωτές (ανάμεσά τους και την Αγγελική Κουτσουμπού, αγωνίστρια του αντιδικτατορικού αγώνα, που χτυπήθηκε σοβαρά στο κεφάλι, ξυλοδαρμό που επιδίωξαν να παρουσιάσουν ως… «τροχαίο») και προχώρησαν σε μαζικές συλλήψεις διαδηλωτών από το μπλοκ. Οι δίκες των συλληφθέντων πραγματοποιούνται τμηματικά και «κατά μόνας», για να μην αποκαλυφθεί η στοχοποίηση μπλοκ πολιτικής οργάνωσης και η βάρβαρη επίθεση των δυνάμεων καταστολής στη διαδήλωση, κατ’ εντολήν της τότε κυβέρνησης Παπανδρέου.
Την Παρασκευή 23/11 σύρθηκε σε δίκη ο Κυριάκος Μουτίδης, μέλος του ΕΕΚ και του Σωματείου βάσης εργαζομένων ΣΒΕΟΔ, με κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος! Η δίκη του αναβλήθηκε για την Πέμπτη 29/11/2012.
Είναι ο τέταρτος αγωνιστής που δικάζεται για την ίδια υπόθεση (δύο αθωώθηκαν και ένας καταδικάστηκε σε 7 μήνες φυλάκιση, πρωτόδικα) κατά την οποία οι θύτες (κυβέρνηση και κατασταλτικοί μηχανισμοί) παρουσιάζονται σαν θύματα. Όχι στις διώξεις των αγωνιστών! Η τρομοκρατία δεν θα περάσει!

πηγή: Προλεταριακή Σημαία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΥΝΑΥΛΙΑΚΟ ΔΙΗΜΕΡΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΠΟΛΥΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ METROPOLIS (28-29/11/2012, An Club)

0
Έχοντας περάσει το μεγαλύτερο μέρος του 2012 σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις ζητώντας την καταβολή των δεδουλευμένων αλλά και των νόμιμων αποζημιώσεών μας, προχωράμε στη διοργάνωση συναυλιακού διήμερου αλληλεγγύης και οικονομικής ενίσχυσης των απολυμένων των Metropolis την Τετάρτη 28 και Πέμπτη 29 Νοεμβρίου στο An Club με τη συμμετοχή μερικών εκ των καλυτέρων εκπροσώπων της ελληνικής αγγλόφωνης underground σκηνής. 
Την Τετάρτη 28 Νοεμβρίου θα εμφανιστούν οι 
- Rosewood Brothers with special guests Thanos Amorginos (Last Drive) & Stavros X. (Deus X Machina)
- The Ward with special guest Alex K. (Last Drive) 
- Surf BBP Spectacular [Babis Bone, S.Pyros.D. (ex members of Rockin’ Bones), Panos Tomaras    (ex member of Earthbound)] 
- Automaton 
Την Πέμπτη 29 Νοεμβρίου θα παίξουν οι 
- Cyanna
- Dustbowl
- Illegal Operation with special guest Alex K   
- Mamma Kin 
Και τις δύο μέρες DJ Sets από τους George (700 Machines) και Gregg Vaios
Κουπόνι οικονομικής ενίσχυσης: 5 Ευρώ.                     Οι πόρτες ανοίγουν στις 21:00.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΛΑΟ

0
Η NEW STAR διοργανώνει από 29/11 έως 5/12 στον κινηματογράφο ΤΙΤΑΝΙΑ CINEMAX (Πανεπιστημίου & Θεμιστοκλέους, τηλ.: 2103811147) ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΛΑΟ με αφορμή την Διεθνή ημέρα Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό, στις 29 Νοεμβρίου.Στο πλαίσιο του ΦΕΣΤΙΒΑΛ θα προβάλλονται καθημερινά από τις 21:00 14 ταινίες και ντοκιμαντέρ για την Παλαιστίνη.
Το ημερήσιο ενιαίο εισιτήριο θα είναι 5 ευρώ και για τους ανέργους 3 ευρώ.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

27 Νοεμβρίου 2012

Για την Πρωτοβουλία Αντίστασης στα Χανιά
Χωρίς αυταπάτες στο μονόδρομο της μαζικής λαϊκής αντίστασης

0
Στα δύο χρόνια από τότε που συγκροτήθηκε στα Χανιά η Πρωτοβουλία Αντίστασης, η αντιλαϊκή επίθεση απόκτησε σαρωτικό χαρακτήρα για το σύνολο των λαϊκών δικαιωμάτων και κατακτήσεων και ήδη ο κόσμος της δουλειάς ζει σε συνθήκες βαθειάς φτώχειας με την επίσημη ανεργία κοντά στο 25% και αναμένει ακόμη χειρότερα μετά και την ψήφιση πριν λίγες μέρες του ληστρικού προϋπολογισμού και του 3ου κατά σειρά μνημονίου.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

«ΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΤΩΝ ΞΕΧΑΣΜΕΝΩΝ»

3
Στο γνωστό και μη εξαιρετέο blog "TVXS" (made by Κούλογλου) αναρτήθηκε πρόσφατα ένα κατάπτυστο κείμενο της, επίσης γνωστής και μη εξαιρετέας "προοδευτικοφανούς" διανοούμενης Σώτης Τριανταφύλλου αναφερόμενο στην επέτειο του Πολυτεχνείου. Πέρα από τα σχόλια που το συνοδεύουν και που όλα είναι δριμύτατα εναντίον της, στάλθηκε και ένα άρθρο - απάντηση μιας εκπαιδευτικού, το οποίο όμως δε δημοσιεύτηκε (πάλι φταίει η καταραμένη σταλινική γραφειοκρατία και λογοκρισία κύριε Κούλογλου που παρεισέφρυσε και στο φιλελεύθερο blog σας!...).
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Γιατί οι εργαζόμενοι στους δήμους είναι στους δρόμους

0
Οι εργαζόμενοι στους δήμους είναι στους δρόμους εδώ και δυο μήνες, με καταλήψεις, πορείες, απεργίες. Άρχισαν οι καταλήψεις πριν από την ψήφιση του 3ου μνημονίου για να μην περάσουν τα βάρβαρα μέτρα, συνεχίζονται πιο μαζικές μετά την ψήφιση για να ανατραπούν.
Απέναντί τους έχουν:
  • Απολύσεις άμεσες (2000 στο δημόσιο μέσα σε τρεις μέρες από την δημοσίευση του μνημονίου)
  • Απολύσεις μέχρι το τέλος του 2012 (25000 στο δημόσιο θα πάρουν το έγγραφο που θα τους ενημερώνει ότι απολύονται το 2013)
  • Απολύσεις μέσα στο 2014 (22000 απολύσεις που με mail ζήτησε η Τρόικα)
  • Απολύσεις μέχρι το τέλος του 2015 (150000 απολύσεις πρέπει να γίνουν στον δημόσιο τομέα)
Εκτός όλων αυτών το κείμενο του μνημονίου προβλέπει 5000 διαθεσιμότητες το 2012 και 5000 ανά τρίμηνο το 2013, μέτρο που συνδέεται με την αξιολόγηση. Τις ιδιωτικοποιήσεις τομέων της τοπικής αυτοδιοίκησης με ταυτόχρονη κατάργηση των οργανισμών των αντίστοιχων υπηρεσιών.
Εξαιρώντας τους ένστολους (στρατό, αστυνομία, παπάδες), ποιο δημόσιο απομένει; Παίρνοντας υπ’ όψη ότι αορίστου χρόνου κύρια απασχολούνται στους ΟΤΑ, γιατί στους δήμους εφαρμόστηκαν όλες οι ελαστικές σχέσεις εργασίας εδώ και τριάντα χρόνια σαν η κυρίαρχη μορφή προσλήψεων. Αυτό είχε σαν συνέπεια, να υπάρχουν πολλοί εργαζόμενοι με σχέσεις εργασίας αορίστου χρόνου που κατέκτησαν την θέση εργασίας με αγωνιστικές κινητοποιήσεις και δικαστικές αποφάσεις.
Οι ιδιωτικοποιήσεις που γίνονται ήδη σε τομείς υπηρεσιών των δήμων, στα πλαίσια του Καλλικράτη, με το πρόσχημα πάντα της έλλειψης προσωπικού και της αδυναμίας προσλήψεων που τις περισσότερες φορές ούτε καταγγέλλονται από σωματεία, είναι ο άλλος τρόπος που θα φέρει κι άλλες απολύσεις. Όταν εφαρμοστούν και οι ιδιωτικοποιήσεις του μνημονίου, θα αλληλλοτροφοδοτούν οι απολύσεις τις ιδιωτικοποιήσεις και οι ιδιωτικοποιήσεις τις απολύσεις. Δηλαδή θα απολύεται προσωπικό για την ικανοποίηση των μέτρων, θα ιδιωτικοποιείται η υπηρεσία που θα έχει έλλειψη προσωπικού και θα καταργείται ο οργανισμός της υπηρεσίας για να απολυθούν και οι μόνιμοι. Για αυτό το σκοπό οργανώνονται οι ελληνογερμανικές συνελεύσεις- σεμινάρια ιδιωτικοποίησης της αυτοδιοίκησης, των δημάρχων με τον Φούχτελ, τον υφυπουργό της Μέρκελ, για «την μεταφορά τεχνογνωσίας»
Η επιτροπεία των Δήμων, με παρακολούθηση εκτέλεσης των προϋπολογισμών των δήμων, θα φέρει και άλλες απολύσεις και ιδιωτικοποιήσεις. Μόλις υπερβαίνουν τον προϋπολογισμό, θα μπαίνει η μείωση δαπανών, η μείωση θα φέρνει σαν αποτέλεσμα την περικοπή υπηρεσιών στους δημότες, η περικοπή υπηρεσιών θα έχει σαν αποτέλεσμα το ότι η υπηρεσία ή η δομή δεν είναι αποτελεσματική ή δεν χρειάζεται να υπάρχει (δεν θα έχει εξυπηρετούμενους). Κλείνει η υπηρεσία, απολύονται εργαζόμενοι, ανοίγει το έδαφος στο ιδιωτικό κεφάλαιο.
Πολύ καλά οργανωμένο το σχέδιο από τους ιμπεριαλιστές και πολύ καλά ήξεραν τι υπέγραφαν οι υποτακτικοί τους στην κυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου και Κουβέλη. Σχέδιο εξόντωσης των εργαζόμενων και του λαού. Δεν υπολόγισαν όμως τον άλλο παράγοντα, τους εργαζόμενους σαν συλλογικότητα.
Τρόμαξαν από τις κινητοποιήσεις και την έκτασή τους. Δεν έφυγαν από την μεγάλη πλειοψηφία των δήμων οι λίστες των απολύσεων, ακόμη και κάτω από τη απειλή της αργίας για τους υπαλλήλους των γραφείων προσωπικού. Πιέστηκαν οι Δήμαρχοι με μαζικές παρεμβάσεις εργαζομένων στα Δημοτικά Συμβούλια και πήραν αποφάσεις για να μη σταλούν οι λίστες. Η μαζική συγκέντρωση των εργαζόμενων στην ΔΕΘ, όπου γινόταν η 3η ελληνογερμανική συνέλευση, με οικοδεσπότη τον Μπουτάρη και ειδικό των ιδιωτικοποιήσεων τον Φούχτελ, τους πανικόβαλε και έδωσαν εντολή για τις συλλήψεις των τριών αγωνιστών, με αφορμή έναν καφέ που χύθηκε στον Γερμανό Πρόξενο. Έπρεπε να λογοδοτήσουν στους Γερμανούς αφέντες τους και να τους ικανοποιήσουν.
Αλλά και πάλι δεν υπολόγισαν καλά. Οι εργαζόμενοι ξεσηκώθηκαν και κατέβηκαν με πορείες στα δικαστήρια και το Σάββατο και την Δευτέρα για να συμπαρασταθούν και να απαιτήσουν την αθώωση των τριών αγωνιστών. Ατσάλωσαν και συνεχίζουν πιο δυναμικά, πιο μαζικά.
Οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ θέλουν να πάει ο αγώνας τους μακριά.
Εκεί που γίνονται  συνελεύσεις, όπου οι εργαζόμενοι μπορούν να εκφράσουν την άποψή τους, να προβληματιστούν και να συναποφασίσουν, παίρνουν την υπόθεση του αγώνα στα χέρια τους και τραβάνε την απεργία μπροστά. Ξεπερνούν τις ηγεσίες που δεν πιστεύουν στους αγώνες, που δεν θέλουν και δεν μπορούν να τους προχωρήσουν και σκαρφίζονται νέα ιδεολογήματα ότι τάχα οι εργαζόμενοι δεν τραβάνε απεργίες, δεν πείθονται και πλασάρουν μορφές αγώνα που δεν συγκροτούν τους εργαζόμενους.
Επιβάλλεται παντού σε όλους τους δήμους, όσες δυνάμεις αναφέρονται στο κίνημα, όσοι συμφωνούν στο  παλιά και νέα μέτρα  να καταργηθούν και στο καμιά απόλυση εργαζόμενου, να θέσουν θέμα συνελεύσεων, να πάρουν αποφάσεις, να συντονιστούν και να τραβήξουν την απεργία μπροστά.
Η πλειοψηφία της ΠΑΣΚΕ στην ΠΟΕ ΟΤΑ δεν πρέπει να βάλλει φρένο στις διαθέσεις των εργαζομένων. Οι αριστερές παρατάξεις που συμμετέχουν στην ΠΟΕ ΟΤΑ, πρέπει να ξαναδούν τι σημαίνει ενότητα. Δεν σημαίνει σίγουρα ενότητα το να βγαίνουν με ομόφωνες αποφάσεις μέσα στην ΕΕ της ΠΟΕ ΟΤΑ για κλιμάκωση που οδηγεί στην αποκλιμάκωση. Γιατί οι καταλήψεις κάποιων κτιρίων δεν δίνουν την δυνατότητα σε όλους τους εργαζόμενους να συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις. Και όπου έγινε με στήριξη στην αναστολή λειτουργίας των δήμων αρχίζει και δυσκολεύει, γιατί οι δήμαρχοι ζητάνε και θα ζητάνε και άλλες υπηρεσίες ανοιχτές. Η συμφωνία πρέπει να γίνει στην συνέλευση με την μεγάλη μάζα των εργαζόμενων και όχι με τους δημάρχους. Όπως και τα συντονιστικά. Δεν είναι ενότητα η συγκρότηση συντονιστικών με αποφαση της ΠΟΕ ΟΤΑ μακριά από τις συνελεύσεις και τους εργαζόμενους.
Οι εργαζόμενοι δείχνουν με την κάθε ευκαιρία είτε στάση εργασίας, είτε απεργία, ότι είναι αποφασισμένοι να αγωνιστούν. Γεμίζουν τους δρόμους, μαχητικά και μαζικά και διεκδικούν το δίκιο τους. Αυτοί οι εργαζόμενοι μπορούν να πάρουν την υπόθεση του αγώνα στα χέρια τους με τα σωματεία στον πραγματικό τους ρόλο, εργαλεία του αγώνα τους. Και όπως όλα έγιναν ταχύτατα από την πλευρά της Κυβέρνησης για να είναι αξιόπιστη στα ξένα και ντόπια αφεντικά της για να αποδείξει ότι προχωράει στον σφαγιασμό των δικαιωμάτων και τη βύθιση στην ανεργία και την φτώχεια, οι εργαζόμενοι έχουν το δικό τους καθήκον:
  •         ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΝ, ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΖΩΗ.
  •         ΝΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΟΥΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ, ΝΑ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΟΥΣ, ΝΑ ΤΗΣ ΔΩΣΟΥΝ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΝΙΚΗΣ.
  •         ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ, ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟΝ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟ.
Μόνο έτσι σπάει η ηττοπάθεια και αυξάνεται κάθε μέρα η συμμετοχή. Έτσι ξεκαθαρίζουν οι εργαζόμενοι ποιος είναι ο δικός τους δρόμος και πως θα τον βαδίσουν.

πηγή: ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΟΤΑ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπουργείο Παιδείας
ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

0
Μετα από 11 μήνες πραγματοποιήθηκε, ενόψει των επερχόμενων εκλογών για ΔΣ -επιτέλους- ΓΣ στο Υπουργείο Παιδείας και αυτή ήταν εκλογοαπολογιστική. Όπου φύγει φύγει οι συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ. Η Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπουργείο Παιδείας μοίρασε στους συναδέρφους το κάτωθι κείμενο-πλαίσιο.


ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ
Συντονισμός, αλληλεγγύη, αντίσταση, οργάνωση,
ΝΑ ΜΗ ΔΙΩΞΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ ΜΕ ΔΙΑΘΕΣIΜΟΤΗΤΑ – ΑΠΟΛΥΣΗ
OXI ΣΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΤΑΞΕΙΣ
Αύριο ίσως να είναι αργά…
Συνάδελφοι, συναδέλφισσες
Το διακύβευμα των όσων ζούμε τα τελευταία 2,5 χρόνια στη χώρα μας είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που συνήθως φαίνεται. Δεν είναι μόνο τα κεκτημένα (και με αίμα ακόμα) δεκαετιών που έχουν μπει προ πολλού στο στόχαστρο. Ο οικονομικός-κοινωνικός πόλεμος σε βάρος των εργαζομένων και της κοινωνίας συνεχίζεται και εντείνεται, η έκβαση του οποίου θα καθορίσει τις ζωές των παιδιών μας και μερικών γενιών ακόμα.
Η τρικομματική(ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ) συγκυβέρνηση ψήφισε το μεσοπρόθεσμο 2013-2016 και τον πιο αντιλαϊκό προϋπολογισμό μετά το πόλεμο. Όλο το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο με τις εντολές της Ε.Ε., την Τρόικα και το Δ.Ν.Τ. επιδιώκουν να ισοπεδώσουν τα πάντα. Μας οδηγούν σε διάλυση των εργασιακών σχέσεων, σε μισθούς πείνας («κινεζοποίηση»). Οριζόντιες μειώσεις μισθών, κατάργηση του υπόλοιπου των δώρων, αύξηση των ηλικιών συνταξιοδότησης, αύξηση φόρων. Επιδιώκουν να μην υπάρχει τίποτα σε δημόσιο, υγεία, παιδεία, πρόνοια, που να θυμίζει κοινωνικό κράτος και εργασιακά δικαιώματα. Απαγορεύουν τις προσλήψεις. Διαλύουν υπηρεσίες. Απολύουν εργαζόμενους και καθιερώνουν άμεσα τις υποχρεωτικές μετατάξεις. Με τους συνάδελφους Ι.Δ.Α.Χ. Δ.Ε που καλούνται αυτές τις ημέρες να πάρουν το χαρτί της διαθεσιμότητας - απόλυσης γίνεται η αρχή. Μας γυρίζουν ένα αιώνα πίσω. Το 1911 καθιερώθηκε η μόνιμη σταθερή εργασία, το 2012 την καταργούν και μέσω της διαθεσιμότητας απολύουν εργαζόμενους. Επιβάλουν εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα και φτιάχνουν μια νέα Ελλάδα της φτώχιας, της εξαθλίωσης, της υποταγής στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο και τους τραπεζίτες.
Οι αγώνες που μέχρι σήμερα γίνονται δε στάθηκαν ικανοί να αναχαιτίσουν την επίθεση, γιατί οι ηγεσίες του συνδικαλιστικού κινήματος είναι κατώτερες των περιστάσεων. Δεν τους έχουμε εμπιστοσύνη. Η λογική του κυβερνητικού, εργοδοτικού, κομματικού συνδικαλισμού των συντεχνιακών πρακτικών και της ανάθεσης που χρόνια κυριαρχεί και καλλιεργήθηκε από τις δυνάμεις της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ, οδήγησε τα πράγματα ως εδώ. Οι ευθύνες τους είναι τεράστιες. Παράλληλα ο ΣΥΡΙΖΑ, με τα «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα», την υπεύθυνη αντιπολίτευση, δημιούργησε και δημιουργεί αυταπάτες, ότι ψηφίζοντας τους στις επόμενες εκλογές θα γυρίσουμε στην "πρότερη καλή κατάσταση» με τη συνδιαχείριση και εντός, βέβαια, της καλής ΕΕ.
Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν υπάρχει επιστροφή στην προηγούμενη κατάσταση. Χρειάζεται τώρα να υπερβούμε αγωνιστικά, ενωτικά, ταξικά το εκφυλισμένο συνδικαλιστικό κίνημα. Τις τελευταίες μέρες γινόμαστε αποδέκτες καταγγελιών από συναδέλφους ότι δέχονται προτάσεις απ’ αυτούς που μας έφεραν σ’ αυτήν την κατάσταση ή συνοδοιπόρους τους, να συμμετάσχουν σε «ενωτικό, ανεξάρτητο» ψηφοδέλτιο εξασφαλίζοντάς τους μάλιστα και εκλέξιμη θέση στο Δ.Σ. Παλιές και νυν πολιτικές, παλιές μεθοδεύσεις με νέα ονόματα. Αυτές οι πολιτικές που μας έβαλαν στην άκρη, κόβοντας οποιαδήποτε δυναμική θα μπορούσε να έχει η κίνηση των εργαζομένων στην επίθεση που δεχόμαστε. Η ξεφτίλα στο μεγαλείο της. Ετοιμάζουν την διάδοχη κατάσταση. Δεν είναι αυτή η απάντηση στο πρόβλημά μας! Θα τους αφήσουμε πάλι να παίζουν παιχνίδια πίσω από την πλάτη μας, χωρίς εμάς για μας;
Ο Σύλλογος πρέπει ΤΩΡΑ να γίνει εργαλείο στα χέρια των εργαζομένων, οι έννοιες της αλληλεγγύης, της συναδελφικότητας, της ανθρωπιάς να αποκτήσουν και πάλι το νόημά τους. Δεν μπορούμε να περιμένουμε κάποιους άλλους να μας σώσουν! Πρέπει να δούμε και τους εαυτούς μας μέσα σ’ αυτούς τους άλλους! Ενάντια στη λογική της ανάθεσης. Αν δεν κινητοποιηθούμε εμείς δεν θα το κάνει κανείς για μας. Τα προβλήματα είναι κοινά, δεν ξεχωρίζουν υπηρεσιακή προέλευση. Όταν καίγεται το σπίτι του γείτονα δεν ξορκίζεις το κακό κλείνοντας μάτια κι αυτιά, αλλά κάνεις τα πάντα για να σβήσεις τη φωτιά. Σήμερα που η φωτιά μπαίνει και στο δικό σου σπίτι τι κάνεις;
Έχουν περάσει 11 μήνες από την τελευταία προσπάθεια για Γενική συνέλευση. Έχουν έρθει τα πάνω κάτω και το απερχόμενο ΔΣ συμπεριφερόταν σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Δεν θεώρησε απαραίτητο, όχι να προτείνει κλιμάκωση του αγώνα πέρα των κεντρικών κινητοποιήσεων από ΑΔΕΔΥ, αλλά ούτε σε επίπεδο ενημέρωσης. Λες και δεν είναι θέματα που αφορούν όλους μας.
Δύο χρόνια έχουν περάσει από τον ερχομό των υπαλλήλων του ΟΕΚ και δεν έχουν τοποθετηθεί ακόμα σε θέσεις. Το ίδιο και για τους υπαλλήλους του ΟΕΔΒ.
Εμφανίζονται  άτομα «ειδικοί-φαντάσματα» που δεν ανήκουν πουθενά, καταθέτουν σχέδια στριμώχνοντας μας τον έναν πάνω στον άλλο, κάτω από αμφίβολες συνθήκες υγιεινής και ως εργαζόμενοι δεν έχουμε λόγο.
Η διάχυτη δυσαρέσκεια δεν είναι δυνατόν να εξαντλείται για μεγάλα τμήματα εργαζομένων και ανέργων στην γκρίνια ή να περιμένει να εκφρασθεί μόνο στις εκλογικές αυταπάτες. Χρειάζεται για να εκφραστεί η οργή του λαού στους δρόμους, σε ένα παρατεταμένο αγώνα διάρκειας, να οργανωθεί στους συλλόγους από τους συλλόγους και από τους εργαζόμενους. Η μορφή των κινητοποιήσεων ν’ αποφασίζεται μέσα από Γ.Σ. Χρειάζεται οργάνωση του αγώνα και συντονισμός με άλλους χώρους εργαζομένων, πρωτίστως εκεί που γίνονται απολύσεις (περιφέρειες, υπουργεία, πανεπιστήμια) μπλοκάροντας τα πάντα. Αύριο που θα κληθούν οι συνάδελφοι να πάρουν τα χαρτιά της διαθεσιμότητας θα είναι αργά.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΡΑΣΗΣ:
1.       Όλες οι αποφάσεις που αφορούν τους εργαζομένους να παίρνονται από τη Γ.Σ., η οποία πρέπει να συγκαλείται όσο τακτικά απαιτείται. Το Δ.Σ. πρέπει να συντονίζει την υλοποίηση των αποφάσεων και όχι να μεθοδεύει, όπως κάνει έως τώρα, την αποχή των συναδέλφων από τις διαδικασίες και να οδηγεί σε αποτυχία τις όποιες κινητοποιήσεις. Γι’ αυτό χρειάζεται να υπάρχει ΛΟΓΟΔΟΣΙΑ ενώπιον της Γ.Σ. και ΑΝΑΚΛΗΤΟΤΗΤΑ των μελών του Δ.Σ. που δε υλοποιούν τις αποφάσεις της Γ.Σ.
2.       Οι εισφορές των μελών του συλλόγου πρέπει να πιάνουν τόπο. Να δημιουργηθεί ΑΜΕΣΑ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΤΑΜΕΙΟ για τη στήριξη των υπαλλήλων που απεργούν και πολύ περισσότερο όσων πραγματικά το έχουν ανάγκη.
3.       Να γίνουν ΜΕΛΗ του συλλόγου όλοι οι εργαζόμενοι, οι συνάδελφοι από ΟΕΕΚ και ΟΕΔΒ. Με αγωνιστική απόφασή τους να συμμετέχουν και οι συνάδελφοι-αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί
4.       Άμεσα το ΔΣ του συλλόγου να συγκεντρώνει την «λίστα της ντροπής», με όλους τους υπαλλήλους που έρχονται αντιμέτωποι άμεσα με την απόλυση.
5.       Καθολικός αγώνας ΤΩΡΑ. ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ ν’ αντισταθούμε να μην απολυθεί κανένας εργαζόμενος, όχι γιατί μετά τους αορίστου χρόνου θα ‘ρθει η σειρά μας, αλλά γιατί είναι ανάγκη να υπερασπίσουμε το δικαίωμα στη σταθερή δουλειά και δουλειά για όλους.
6.       Ο αγώνας τον εργαζομένων στο δημόσιο χρειάζεται να συναντηθεί και να ενωθεί με τον αγώνα των εργαζομένων, ανέργων και απολυμένων του ιδιωτικού τομέα
7.       Να απευθύνει άμεσα κάλεσμα το ΔΣ προς όλα τα σωματεία και τις ομοσπονδίες για το θέμα της διαθεσιμότητας των πρώτων υπαλλήλων. Προσπάθεια συμφωνίας για άμεση απάντηση με κλιμάκωση του αγώνα.
- ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ!
- ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΤΟΠΙΟ ΚΑΙ ΞΕΝΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ!
Απαιτούμε σεβασμό στην εργασία και τη ζωή, τη δική μας και των παιδιών μας.
Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπουργείο Παιδείας
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ