προδημοσίευση από τη στήλη Προβολές της Προλεταριακής Σημαίας
Σε βαρύ πένθος βυθίστηκε ο λαός της Βενεζουέλας στο άκουσμα της είδησης πως πέθανε ο Ούγκο Τσάβες. Ο θάνατος του συγκίνησε όλη την Λατινική Αμερική και έκανε αστραπιαία τον γύρο του κόσμου. Μέχρι και οι ορκισμένοι αντίπαλοι του στις πρωτεύουσες των δυτικών χωρών, ειδικά στην Ουάσιγκτον, στο Λονδίνο και αλλού αναγκάστηκαν να κάνουν υποκριτικές δηλώσεις και να προσποιηθούν την λύπη τους. Ο Τσάβες έδωσε σκληρή μάχη με τον καρκίνο και το πάλεψε μέχρι την τελευταία στιγμή με αξιοζήλευτη δύναμη.Δίχως αμφιβολία ο Τσάβες θα μείνει στην ιστορία της Βενεζουέλας και του λαού της σαν ο ηγέτης που τους έδωσε αξιοπρέπεια και αυτοπεποίθηση . Η λατινοαμερικάνικη χώρα από συνώνυμο της διαφθοράς και της εγκληματικότητας, σχετικά άγνωστη στον κόσμο, έγινε σεβαστή και σημείο αναφοράς διεθνώς. Τα έβαλε με τους μισητούς βορειοαμερικάνους γιάνκηδες, επέζησε ενός πραξικοπήματος και μιας συνεχούς εξωτερικής πίεσης και υπονόμευσης και μίλησε στις καρδιές των εκατομμυρίων φτωχών σε όλη την Λατινική Αμερική. Μείωσε με τις πολιτικές που εφάρμοσε τις ανισότητες, την φτώχεια και τον αναλφαβητισμό, ανέβασε τους κοινωνικούς δείκτες και βελτίωσε την ζωή εκατομμυρίων. Δεν τα έκανε μόνος του. Από τα χρόνια της μεγάλης σφαγής, του λεγόμενου Καρακάσο και μετά, στηρίχτηκε στην δύναμη των λαϊκών μαζών που είχαν αφυπνιστεί ύστερα από δεκαετίες καταπίεσης και απόγνωσης. Εκμεταλλεύτηκε τα έσοδα από το πετρέλαιο και το γενικό κλίμα ανάτασης στην περιοχή με τις πολιτικές αλλαγές και την υποχώρηση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.
Ο Ούγκο Τσάβες δεν ήταν κομμουνιστής και γι αυτό δεν μπορεί να κριθεί σαν τέτοιος. Επηρεάστηκε από τα κηρύγματα του Μπολιβάρ, τον μαρξισμό, τα δεινά των ιθαγενών , τον σκανδαλώδη πλουτισμό και την εξουσία της λευκής μειοψηφίας, το παράδειγμα της Κούβας και κυρίως από την καταθλιπτική κυριαρχία του βορειοαμερικάνικου ιμπεριαλισμού στον νότιο κώνο της ηπείρου για πολλές δεκαετίες. Υπήρξε κληρονόμος και τμήμα ενός ρεύματος στην Λατινική Αμερική το οποίο σε διαφορετικές στιγμές και χώρες προσπάθησε να σπάσει την ολοκληρωτική εξάρτηση και κυριαρχία του ιμπεριαλισμού, να διαπραγματευτεί με άλλους όρους τον πλούτο της γης και των ανθρώπων και να ανοίξει έναν δρόμο μεγαλύτερης ανεξαρτησίας. Αυτό το ρεύμα διαπερνούσε και διαπερνά όλα τα κοινωνικά στρώματα και ανάλογα με την περίπτωση έχει απήχηση και σε τμήματα των ελίτ. Αρκετοί πριν από αυτόν, ηγέτες με αστικές , μικροαστικές η και στρατιωτικές καταβολές με την στήριξη των λαϊκών κινημάτων το προσπάθησαν ανεπιτυχώς σε διάφορες χώρες και ιστορικές στιγμές . Από την Γουατεμάλα μέχρι την Χιλή , το Περού και αλλού. Ο Τσάβες κατάφερε να κρατηθεί στην εξουσία και να εφαρμόσει ένα τμήμα των υποσχέσεων του. Απέτυχε να προωθήσει πιο ριζοσπαστικές αλλαγές μετά την ήττα στο δημοψήφισμα του 2007 , διέψευσε προσδοκίες για πιο βαθιές ανατροπές και προχώρησε σε συμβιβασμούς που ξένισαν ειδικά στο ζήτημα των σχέσεων με το καθεστώς της Κολομβίας και το αντάρτικο εκεί.
Ο λαός της Βενεζουέλας μπαίνει σε μια περίοδο δύσκολη, γεμάτη προκλήσεις και δοκιμασίες. Πολλοί είναι αυτοί που θέλουν μια ρεβάνς η στην καλύτερη περίπτωση μια μεγάλη στροφή στον λεγόμενο ρεαλισμό. Οι Αμερικανοί με διάφορους τρόπους και αποφάσεις έχουν δείξει πως επιδιώκουν μια επιστροφή στην περιοχή. Με τον ίδιο πνεύμα αντιμετωπίζουν το μέλλον και οι Δυτικοευρωπαίοι ιμπεριαλιστές. Αλλά και σε ορισμένες λατινοαμερικάνικες πρωτεύουσες υπάρχει προσμονή για να προσαρμοστεί το Καράκας σε πιο ήπια και συναινετική πολιτική. Αν και οι εκλογές για τον επόμενο πρόεδρο φαίνεται εκτός απρόοπτου πως θα μετατραπούν σε εκλογικό περίπατο για τον διάδοχο του Τσάβες τα δύσκολα θα φανούν μετά, όταν περάσει η πρώτη φάση της συναισθηματικής φόρτισης και συσπείρωσης. Ο λαός της Βενεζουέλας, οι εργάτες, οι νέοι, οι αγρότες και οι ιθαγενείς απέκτησαν όλα αυτά τα χρόνια μεγάλη πείρα στην μαζική πάλη. Αν πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους μπορούνε να πάνε τα πράγματα πολύ μακριά. Είναι οι μόνοι που μπορούν να εγγυηθούν πως η χώρα δεν θα πισωγυρίσει κοινωνικά και πολιτικά.
22 σχόλια:
Πραγματικά ο λαός της Βενεζουέλας αισθάνοτναν τον Τσάβες ηγέτη του, και λυπάται ειλικρινά. Αλλά και πολλοί λαοί της Λατινικής Αμερικής ταυτίστηκαν μαζί του. Υπήρξε μεγάλη προωπικότητα, και ακόμα και οι εχθροί του αναγκάστηκαν να παραδεχθούν κάποια πράγματα στα κείμενα τους για το θάνατο του.
Όσον αφορά εμάς, πολλές φορές κριτικάραμε έντονα κομμάτια της αριστεράς που αναφέρονται στον κομμουνισμό για την ταύτιση τους με τον Τσάβες -και δίκαια. Γιατί στην Βενεζουέλα, παρά τις μεγάλες κοινωνικές κατακτήσεις, δεν υπήρξε σοσιαλιστική αλλαγή, και δεν μπορεί να εκφράζει ο συμβιβασμός με την αστική τάξη την σύγχρονη κομμουνιστική προοπτική. Επίσης τονίσαμε ότι η αστική τάξη της Βενεζουέλας είναι διαφορετική από την ελληνική -τέτοιος συμβιβασμός, τόσο ευνοϊκός για τα λαϊκά στρώματα δεν μπορεί να γίνει σήμερα στην Ελλάδα. Δεν μπορούμε να παραβλέπουμε ότι η κοινωνική αλλαγή στη Βενεζουέλα σταμάτησε στα μισά, και ότι η αστική τάξη διατήρησε στα χέρια της τους βασικούς τομείς της οικονομίας.
Αυτό δεν μας εμπόδισε όμως να έχουμε συναίσθηση της κατάστασης -η ζωή στη Βενεζουέλα άλλαξε ριζικά με τον Τσάβες, ο λαός μπόρεσε να ζήσει πολύ καλύτερα.
Η Βενεζουέλα μπήκε στο μάτι του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, με αντίκτυπο σε όλη τη Λ. Αμερική. Και ο λαός σ΄τηριξε τον Τσάβες την κρίσιμη στιγμή ενάντια στο αμερικανοκίνητο πραξικόπημα.
Ειδικά αν λάβουμε υπ' όψιν τον τόποτ και το χρόνο που έγινε η αλλαγή αυτή, υπήρξε αδιαμφισβήτητα ένα θετικό γεγονός για το λαϊκό κίνημα παγκόσμια.
Ναι βέβαια! Στο να δημιουργεί αυταπάτες.
Θα περίμενε κανείς μια άλλου είδους κριτική από το ΚΚΕ(μ-λ).
Τι σημαίνει ευνοϊκός συμβιβασμός για τα λαϊκά στρώματα; Μπορεί να υπάρξει κάτι τέτοιο;
Είναι σα να λέμε, τηρουμένων των αναλογιών, ότι και το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου ήταν ένας ευνοϊκός συμβιβασμός για το λαό. Εξ άλλου υπήρξαν μεγάλα τμήματά του που ευνοήθηκαν.
Πρώτα από όλα αυτό που λέω είναι η προσωπική μου άποψη.
Δεύτερον, σωστά λες "τηρουμένων των αναλογιών". Δεν μπορούμε να πούμε ότι ο Τσάβες ήτανε ίδιος ακριβώς με το ΠΑΣΟΚ, θα ήτανε άδικο. Και επίσης δεν μπορεί να υπάρξιε σήμερα ούτε καν ΠΑΣΟΚ του '80. Αυτό λέω, συμβιβασμός "τόσο ευνοικός", εννοώ ότι τέτοιου είδους συμβιβασμός δεν γίνεται στην Ελλάδα σήμερα, και δεν μπορεί να περιμένει κανείς ότι ο Τσίπρας πχ θα είναι Τσάβες.
Από κει και ύστερα είπα:
"πολλές φορές κριτικάραμε έντονα κομμάτια της αριστεράς που αναφέρονται στον κομμουνισμό για την ταύτιση τους με τον Τσάβες -και δίκαια. Γιατί στην Βενεζουέλα, παρά τις μεγάλες κοινωνικές κατακτήσεις, δεν υπήρξε σοσιαλιστική αλλαγή, και δεν μπορεί να εκφράζει ο συμβιβασμός με την αστική τάξη την σύγχρονη κομμουνιστική προοπτική."
Αφού λοιπόν λες την προσωπική σου γνώμη, άσε ΚΚ τα "όσον αφορά εμάς" και μη μιλάς εκ μέρους των υπολοίπων.
Η ανακοίνωση αποτυπώνει την αποψη που ειχε για τον ουγκο τσαβες το κκεμλ και πριν το θανατο του. Τιποτα περισσοτερο τιποτα λιγοτερο και με βαση τη θεωρια και τη γνωση της πραγματικοτητας της Βενεζεουλας απο μακριά.
ουτε ειπε ποτε οτι αυτος μπορει να ειναι ο σοσιαλισμος του 21 αιωνα οπως κανανε αλλες αριστερες δυναμεις καποιες απο τις οποιες μ ενα φοβερο βερμπαλισμο χωρις να εχουν καν επαφες με το συνασπισμο κομματων που ηγηθηκε ο Τσαβες.
Απο κει και περα το ζητουμενο ειναι ο λαος εκει να σταθει στα ποδια του γιατι η επιθεση που θα δεχτει ειναι δεδομενη.
Για την Βενεζουέλα αλλά και συνολικά για την Λ.Αμερική έχουμε γράψει και έχουμε πει την άποψή μας. Περισσότερο στηλιτεύοντας την εδώ αριστερά που έβλεπε να ..πραγματοποιείται το όνειρό της περί ειρηνικής μετάβασης στο σοσιαλισμό.
Δεχτήκαμε μάλιστα και έντονη κριτική.
Από εκεί και πέρα ισχύουν αυτά που γράφει το άρθρο της Προλεταριακής Σημαίας.
Η μεταφορά στην ελληνική πραγματικότητα είναι εκτός τόπου και χρόνου αλλά ισχύει κάτι που μάλλον είναι κανόνας για όλους μας. Αν τον αγώνα δεν τον πάρει μέχρι τέλους στα χέρια του ο λαός, αν δεν υπάρχουν δυνάμεις που να τραβήξουν τη σύγκρουση μέχρι το τέλος τότε το πισωγύρισμα αργά ή γρήγορα θα έρθει. Η Βραζιλία είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό σύγχρονο παράδειγμα.
Ζητήματα ανάλογα υπάρχουν και στο Εκουδόρ αλλά και στη Βολιβία.
Δείτε και ένα άρθρο του Πέτρας εδώ:
http://antigeitonies.blogspot.gr/2013/01/blog-post_3.html
είναι βασικό να μιλάμε για την Μπολιβιριανή επανάσταση και όχι απλά για τον Τσάβεζ , μιας και η επανάσταση είναι αυτό που αφήνει ο Τσάβεζ πίσω του .
το κοινωνικό μπλοκ είναι διαταξικό , αλλά αυτό δεν έχει σχέση με την σοσιαλδημοκρατία αν δει κανείς τις δομές εξουσίας και παραγωγής που δημιουργούνται . Η επανάσταση συνεχίζεται , και κομμάτι της είναι και η αριστερή κυβέρνηση , τι να κάνουμε τώρα , δεν προκύπτει το σχήμα της δυαδικής εξουσίας .Κάτι που δεν αναιρεί την ανάγκη της μετωπικής σύγκρουσης με το κράτος , αλλά δεν μπορεί να γίνει έξω από την αγωνιστική εμπειρία των μαζών . Πάντως το να λέμε ότι άλλο η Βενεζουέλα του 2013 από την Ελλάδα του 2013 , αν δεν λέμε ότι άλλο η Ελλάδα του 2013 από την τσαρική Ρωσία , δεν έχει νόημα
οι αντιφάσεις των διάφορων δυνάμεων της αριστεράς που για χρόνια αρνούνται την πραγματικότητα της επανάστασης στην Βενεζουέλα , είναι χαρακτηριστικές .
συγκρίνεται απλά το κείμενο κάτω από το οποίο συζητάμε από την αναφορά στον Τσάβεζ στην προτελευταία παράγραφο εδώ http://kkeml.blogspot.gr/2012/04/blog-post_186.html
το άσχημο είναι ότι κανείς δεν πέρνει την πρωτοβουλία για μια ενωτική κινητοποίηση και πορεία αύριο στην πρεσβεία με στίγμα " τιμή στον Τσάβεζ - αλληλεγγύη στην Μπολιβιριανή επανάσταση - υπάρχει άλλος δρόμος από την εξαθλίωση ΕΕ- ΕΚΤ -ΔΝΤ ".
Ένας λαός που πεθαίνει από το κρύο θα μπορούσε και να μας αιφνιδιάσει με την ανταπόκριση του .
Και θα είχαμε και ασφαλές κριτήριο για το τι λέει η κάθε αριστερά για τον Τσάβεζ με όρους κοινωνίας και κινήματος και όχι τηλεόρασης .
Δεν βρίζω , πραγματικό κείμενο παρέθεσα ελπίζω σε σοβαρή απάντηση ...
" κάποιος σύντροφος "
" με τα φτερά του θα σκοτεινιαζε ένα αλώνι " , Νίκος Καββαδίας .
http://www.youtube.com/watch?v=OzCWPUzB56w
" κάποιος σύντροφος "
"....καιπροχώρησε σε συμβιβασμούς που ξένισαν ειδικά στο ζήτημα των σχέσεων με το καθεστώς της Κολομβίας και το αντάρτικο εκεί..."
ξένισαν, έ; αυτούς που προφανώς είχαν ή ήθελαν να έχουν αυταπάτες. αλλά ποιοί να είναι αυτοί; εδώ πάντως καλείται ο λαός να μην έχει αυταπάτες. μάλιστα. με αυτά και μ' αυτά μάλλον θα έχει όμως. κ απ την άλλη, γιατί άσχημα θα του έπεφταν λίγες αυταπάτες για να πάρει μια ανάσα; τις είχε με το πασοκ, τις είχε με τον συριζα στην πρώτη φάση, πειράζει να τις έχει και στη δεύτερη; ισως πει κάποιος, δεν είναι ίδια η αστική τάξη της βενεζουέλας με της ελλάδας κι αυτό να το καταλάβει αμέσως ο λαός. δεν είμαστε εκεί όμως.
"Αφού λοιπόν λες την προσωπική σου γνώμη, άσε ΚΚ τα "όσον αφορά εμάς" και μη μιλάς εκ μέρους των υπολοίπων."
Πρώτα από όλα εσύ τι είσαι και τι παριστάνεις.
Δεύτερον, εγώ εξέφρασα την προσωπική μου άποψη για το πώς βέπει το ΚΚΕ(μ-λ) το ζήτημα. Ερμηνεύω το άρθρο της ΠΣ. Επιτρέπεται;
Τρίτον. Οι κομμουνιστές δεν είχανε ποτέ πρόβλημα υποστηρίξουν ηγέτες σαν τον Τσάβες, ο οποίος δεν υπήρξε ποτέ κομμουνιστής, όσον αφορά την εναντίωση στον ιμπεριαλισμό, και τις κοινωνικές κατακτήσεις που έχει ο λαός της Βενεζουέλας. Όχι να υποστηρίξουν άκριτα, όχι να θεωρούν την Βενεζουέλα σοσιαλιστική. Καπιταλιστική είναι η Βενεζουέλα.
Από κει και ύστερα το ΚΚΕ(μ-λ) σωστά άσκεισε έντονη κριτική στον Τσάβες για μια σειρά θέματα. Ειδικά στην περίπτωση του FARC, η στάση του Τσάβες ήτανε κατάπτυστη και απαράδεκτη. Δεν έδειξε τον στοιχειώδη σεβασμό απέναντι σε ένα επαναστατικό κίνημα που έχει πολύ μεγαλύτερη ιστορία από αυτόν και είναι πολύ πιο ριζοσπαστικό.
Ο Τσάβες αθέτησε πολλές υποσχέσεις, και κατέστειλε δίκαιες κινητοποιήσεις κατάα καιρούς, που απαιτούσαν αιτήματα που είχε υποσχεθεί. Δεν άγγιξε το μεγάλο κεφάλαιο ούτε άλλαξε τις σχέσεις παραγωγής. Αυτά τα έχουμε πει πολλές φορές. Κριτικάραμε την ενσωμάτωση της Αριστεράς του Καράκας στο κόμμα του Τσάβες.
Αλλά δεν πρέπει αυτό να μας εμποδίζει να βλέπουμε κάποια πράγματα αντικειμενικά. Ο χώρος μας ποτέ δεν χαρακτηρίστηκε ούτε από αγιοποίηση ούτε απο δαιμονοποίηση. Είμαστε ώριμοι και μπορούμε να διακρίνουμε 5 πράματα.
Ο λαός της Βενεζουέλας, δίκαια κλαίει, γιατί γνωρίζει ότι χωρίς τον Τσάβες θα είναι πιο δύσκολο να διατηρήσει τα δικαιώματα του. Είναι ψέμα αυτό; μήπως έχει παρασυρθεί; Μήπως δεν έχει συναίσθηση της κατάστασης; Δε νομίζω... Κοίτα λίγο τις διθυραμβικές ανακοινώσεις των Ρεπουμπλικανών και θα καταλάβεις. Αν είανι ποτέ δυνατόν να συγκρίνουμε αυτή την κατάσταση με τον Ανδρά Παπανδρέου.
σύντροφε ΚΚ μάλλον δεν διάβασες το άρθρο στο οποίο παρέπεμψα , τον λέγατε ανοιχτά Αντρέα Παπανδρέου ...
http://kkeml.blogspot.gr/2012/04/blog-post_186.html
" κάποιος σύντροφος "
Ξαναλέω, εκφράζω την προσωπική μου άποψη. Το άρθρο το είχα διαβάσει πριν από εσένα και πιστεύω ότι είναι σωστό άρθρο, αν εξαιρέσεις αυτόν τον συμψηφισμό. Δεν μπορούμε να ταυτίζουμε σαν ίδιες καταστάσεις που έχουν σημαντικές διαφορές.
κανείς δεν είπε ποτέ σοσιαλιστική την Βενεζουέλα . Η διαφωνία ήταν στο τι είναι αυτό που γίνεται , και στο πως θα πάει στον σοσιαλισμό , και στο τι είναι σοσιαλισμός βέβαια .
η κατάκτηση , ( ακόμα μια ) του Τσάβεζ είναι ότι η πλατιά συγκίνηση του λαού ( και του ελληνικού ) εξαναγκάζει σε στρογγυλέματα ,για να μην πω στροφές 180 μοιρών .
κανείς δεν έχει κουράγιο να προτείνει συγκεντροποίηση εργατικής εξουσίας ενάντια στον τσαβισμό ... ( δεν εννοώ μόνο εσάς , υπάρχουν πολλοί αμήχανοι συγκινημένοι )
το βάθεμα της επανάστασης παίζεται στο να βαθύνουν οι κοινωνικές , πολιτικές και οικονομικές δομές της μπολιβιριανής διαδικασίας .
αυτό , το ότι κανείς δεν λέει σήμερα κάτι τόσο απογειωμένο ( για επανάσταση ενάντια στην Μπολιβιριανή διαδικασία ) καλό είναι να το θυμόμαστε όλοι , αν τα πράγματα στραβώσουν και να μην λέμε τότε ότι το θέμα ήταν η δυαδική .
εσύ σύντροφε ΚΚ μπορεί να διαφωνούσες με τον χαρακτηρισμό του τσάβεζ σαν Αντρέα , δεν εννοώ αυτό , μια απάντηση πάνω στο γιατί άλλαξε η άποψη του ΚΚΕ μλ θέλω από κάποιον που πέρυσι να συμφωνούσε ότι ο Τσάβεζ είναι παπαντρέας ...
" κάποιος σύντροφος "
Δεν έχει αλλάξει άποψη το κκεμλ. Ο ΚΚ κάνει κωλοτούμπες επειδή το κείμενο για το θάνατο θέλει να είναι ευγενικό.
Ναι κάνω κωλοτούμπες από... την προηγούμενη ανακοίνωση μου.
Καλό είναι, δε λέω, να ξεχνιέται ολόκληρο άρθρο με αυτά που λέει για να εστιάζεται η κουβέντα σε μια φράση στο τέλος ως απόδειξη πως αυτό που λέμε είναι ότι Τσάβες και Παπανδρέου είναι το ίδιο. Εστιάζεται η συζήτηση στα πρόσωπα για να μη γίνει επί του επίδικου ζητήματος που είναι οι λεγόμενες κυβερνήσεις της αριστεράς.
Το ζητούμενο είναι ποιας αριστεράς, του συστήματος και του συμβιβασμού μαζί του που σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να διευκολύνει και κάποιες κατακτήσεις προς όφελος του λαού ή της αριστεράς που σκοπό της έχει την επανάσταση και όχι τη "φιλολαϊκή βελτίωση", πάντα προσωρινή, του καπιταλισμού;
Η ιστορία είναι γεμάτη από ηγέτες που με την πολιτική τους και ανεξαρτήτως προθέσεων (για τις προθέσεις του Α. Παπανδρέου δεν αμφέβαλα ποτέ) οδήγησαν τους λαούς τους στη παθητική αναμονή της σωτηρίας τους, αρνήθηκαν να φτάσουν την υπόθεση για την οποία είχαν ταχθεί στο τέλος, συμβιβάστηκαν και τελικά οδήγησαν τους λαούς τους στην ήττα.
Όλοι αυτοί οι ηγέτες ανεξάρτητα από το βαθμό της ριζοσπαστικοίησής τους έχουν ένα κοινό. Την άρνησή τους να αμφισβητήσουν τον καπιταλισμό.
Εγώ στο μόνο που ελπίζω, γιατί δεν έχω δεδομένα άλλα, είναι όλη αυτή η αγάπη για τον ηγέτη του βενεζουελάνικου λαού να έχει τέτοιο πολιτικό και κινηματικό αντίκρυσμα που να τον οδηγήσει στο να υπερασπιστεί τις κατακτήσεις του και να τις διευρύνει.
Γιατί τώρα που βγήκε από τη μέση ο Τσάβες είναι σίγουρο ότι οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές και η ντόπια αντίδραση θα αναλάβουν άλλου είδους δράση.
Από εμάς αυτό που χρειάζεται είναι η αλληλεγγύη. Κάτι που το ΚΚΕ(μ-λ) δεν το αρνήθηκε ποτέ σε κανένα λαό ανεξάρτητα από το ποιους είχε ηγέτες. Αντίθετα με άλλους που αρνήθηκαν προτάσεις έκφρασης έμπρακτης αλληλεγγύης στους λαούς της Λιβύης, της Συρίας, της Ινδίας και το Νεπάλ.
Καμιά σύγκριση και καμιά ισοπέδωση δε γίνεται στο άρθρο που μας κραδαίνει ως μέγιστη απόδειξη ο "κάποιος". Αντίθετα το ζήτημα που βάζει είναι μάλλον δύσκολο για κάποιους!
Και αφού εγκαλείται ο ΚΚ γιατί δεν σχολίασε το εν λόγω άρθρο γιατί αυτοί που τον εγκαλούν δεν σχολιάζουν το άρθρο που παρέθεσα εγώ;
Τέλος "κάποιε" αποφάσισε. Τι είναι αυτό που γίνεται στη Βενεζουέλα; Επανάσταση ή διαδικασία;
Εμείς πάντως αυτό που προτείνουμε είναι επανάσταση και δεν έχουμε ανάγκη ούτε από στρογγυλοποιήσεις ούτε στεκόμαστε με δέος απέναντι σε κανένα κυβερνητισμό.
τι άλλαξε μέσα σε ένα χρόνο ρωτάω περί Τσάβεζ , απλή η ερώτηση , δύσκολη η απάντηση ...
καταλάβαμε όλοι τι άλλαξε , είναι αργά να ξέρετε , δεν τσιμπάτε από την συγκίνηση έτσι ...
" κάποιος σύντροφος "
Θέλω να πω τη δική μου γ,νώμη,την απόλυτα ''μοναχική'' μου γνώμη.
Πριν μια σημείωση-το παιδί ''κάποιος σύντροφος''-έχοντας εμμονή να βλέπει το όνομά του αναφερόμένο, ας προστατευθεί. Ο οίκτος και στην πολιτική, είναι χειρότερος κι απ την αηδία ( πάλι, αποκλειστικά δική μου άποψη).
Υπάρχουν ιδίως στη Ν. Αμερική και την Ασία ( όχι πια στην Αφρική) καθεστώτα εναντίωσης στον ιμπεριαλισμό ή στον ιμπεριαλισμό που καταπιέζει την χώρα μόνον. Πολλά ούτε δεν είναι ούτε καν αντιιμπεριαλιστικά, αφού όντας απλα ''αντιαμερικάνικα''κατά κανόνα, στρέφονται σε άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Κα΄ποιες νομοτέλειες για μικροαστικά εθνικιστικά ξεσπάσματα, είναι τελικά,νομοτέλειες στη κυριολεξία. Το παγκόσμιο κίνημα καλείται να πάρει θέση σε δυο απλά πράγματα: Να προσδιορίσει την φυσιογνωμία τους και να καθορίσει τη στάση τους απέναντί τους. Κανένα από αυτά δεν υπήρξε ούτε καν σε διαδικασία οικοδόμησης του σοσιαλισμού-ούτε η Κούβα εξαιρούμενης μιας περιόδου ιστορικής της κίνησης με αντιφάσεις-στη σύγκρουση της λενινιστικής αντίληψης του Τσε για την οικονομία και τους νόμους της με την μη μ-λ ηγεσία και αντίληψη στη Κούβα. ( οι απανταχού τροτσκιστές βλέπουν και στους Ζαπατίστας, την ''Αλγερία'' που τους λείπει, ας φανταστούμε να δρούσε ακόμη ο ''γειτονικός'' IRA )
Το άλλο είναι η απλή διαλεκτική στη εκδήλωσή της, στη φύση, την ιστορία, το καθημερινό γίγνεσθαι. Υπερασπίζεσαι όποιον αντιστέκεται στον ιμπεριαλισμό, όσο ενεργοποιεί λαικές μάζες σε δρόμο δυνητικά επαναστατικής κατεύθυνσης,( πάντα αν υπάρξει υποκειμενικός παράγοντας να κατευθύνει) όσο αυτός ο αντιμπεριαλισμός, δεν γίνεται καθαρά ''αντιμπεριαλισμός'', με εδραίωση υποταγής σε άλλους ιμπεριαλιστές, με καταστολή όποιας φωνής καταγγέλει την μικροαστική ρίζα των φαινομένων, με λογική πως δεν υπερασπίζεσαι ''μοντέλο'' αλλά κάνεις το προφανές διεθνιστικό σου καθήκον χωρίς παρωπίδες.( Ναι και στη Β.Kορέα της ουδέποτε σοσιαλιστικής μοναρχίας, δεχόμενη ιμπεριαλιστική επίθεση. Εδω κάπου θυμάμαι πως κάποιοι φάγαν αμάσητες τις αμερικανιές για διατεταγμένους θρήνους...μήπως και του Τσάβες με τις προφανείς διαφορές κουλτούρας, είναι παρόμοιοι/ανάλογοι;) Ο Τσάβες δεν ήταν καν Κάστρο, ήταν η προσωποποίηση της διάθεσης των πόθων των λαικών μαζών να πάνε μπροστά. Και την ίδια στιγμή 'ηταν αυτός που έκανε μπίζνες με τον Πούτιν, που δεν συμπαραστεκόταν απλά σε αντι ΗΠΑ βάση, αλλά στήριζε τους φονταμελιστές φασιστεςτου Ιράν, τον δικτάτορα Άσαντ κλπ.
Πλήρεις αναλύσεις έχουν υπάρξει και θα υπάρξουν, η ανακοίνωση του ΚΚΕ μ-λ μου φαίνεται σαφέστατη, η τοποθέτηση του νεαρού συντρόφου ΚΚ είναι μάλλον ''αγχωτική και για να διατυπωθεί''...δεν πειράζει οι κουβέντες τάχουν αυτά.
Ν.Κ
ξέχασα υπογραφή
" κάποιος σύντροφος "
http://www.youtube.com/watch?v=OzCWPUzB56w
μάλλον τα κόβει ο ασγ
" απόψε οι 2 συντροφιαστοί θα πιείτε μάτε ",Νίκος Καββαδίας .
Για κάποιο λόγο που δεν τον ξέρω κάποια σχόλια βρέθηκαν στα ανεπιθύμητα. Ο από πάνω, με τον Καββαδία, βιάστηκε να βγάλει συμπεράσματα!
Αυτό δεν έγινε μόνο σε αυτή την ανάρτηση αλλά και σε άλλες.
Όσα σχόλια μπόρεσα τα επανέφερα.
με συγχωρείς
" ο από πάνω με τον Καββαδία "
Δημοσίευση σχολίου