Πραγματοποιήθηκε το περασμένο Σάββατο 13 του Απρίλη, η εκδήλωση μνήμης και τιμής στον αγωνιστή της αντίστασης Σίμο Κερασίδη, που οργάνωσε η Πρωτοβουλία Κατοίκων Τούμπας, ακριβώς εβδομήντα χρόνια από την δολοφονία του με αυτουργούς, συνεργάτες των Γερμανών στην Δυτική Μακεδονία. Ήταν 13 του Απρίλη του 1943, όταν μαζί με μια ομάδα κομμουνιστών και Εαμιτών, μαρτύρησε με βασανιστικό τρόπο κλείνοντας έτσι μια σύντομη αλλά θυελλώδη διαδρομή αγωνιζόμενος αδιάκοπα, από τα άγουρα χρόνια του, για την εθνική και κοινωνική λευτεριά του λαού μας. Στην εκδήλωση έγινε επίσης παρουσίαση του ιστορικού μυθιστορήματος «Στο ρύγχος του λύκου» του θεσσαλονικιού λογοτέχνη Σίμου Κερασίδη, στο οποίο εξιστορείται η ζωή και η δράση του αγωνιστή.
Στην κατάμεστη από Τουμπιώτες και άλλους Θεσσαλονικείς, αίθουσα του Πολιτιστικού Κέντρου, για τον Σίμο Κερασίδη μίλησαν, ο καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας του ΑΠΘ Γιώργος Μαργαρίτης, ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Σπύρος Κουζινόπουλος και ο συγγραφέας Βασίλης Τσιράκης. Τελευταίος πήρε τον λόγο ο δημιουργός του μυθιστορήματος Σίμος Κερασίδης, ανιψιός του αγωνιστή που με το βιβλίο του έδωσε το έναυσμα για να ξανά-μνημονευτεί και να ζωντανέψει η μορφή και το παράδειγμα του ηρωικού αγωνιστή.
Όλοι μίλησαν για τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Σίμου Κερασίδη στην ανάπτυξη των πρώτων μορφών και των πρωτοβουλιών αντίστασης στην τριπλή κατοχή στην Θεσσαλονίκη και στην Μακεδονία αλλά και στον πολύ σημαντικό ρόλο του στα δύσκολα χρόνια της Μεταξικής δικτατορίας. Τότε που στην βαθιά και σκληρή παρανομία κατάφερε μαζί με μια μικρή ομάδα αγωνιστών να κρατήσει αναμμένη την σπίθα της αντιφασιστικής και απελευθερωτικής δράσης, να διατηρήσει ανέπαφες οργανώσεις του ΚΚΕ και να προετοιμάσει έτσι τον αγώνα ενάντια στους κατακτητές. Έγιναν αναφορές στα πρώτα βήματα του στην ΟΚΝΕ, στον Μάη του 36, στις περιβόητες αποδράσεις του, στην υποδοχή που επιφύλαξε στον Μανιαδάκη στην αστυνομία της Δράμας, στην οργάνωση «Ελευθερία» στην ίδρυση της οποίας έπαιξε κρίσιμο ρόλο , στα σαμποτάζ ενάντια στους Γερμανούς, στα παράνομα τυπογραφεία στην Θεσσαλονίκη και στις Σέρρες και άλλα πολλά. Όλοι οι ομιλητές έκριναν σκόπιμο να μην αρκεστούν στις ιστορικές αναφορές άλλα να επισημάνουν με διαφορετικά λόγια ο καθένας πως το παράδειγμα του Κερασίδη και όσων αγωνίστηκαν με αυτοθυσία για την λευτεριά της Ελλάδας και του λαού της αποτελεί οδηγό και για τις σημερινές δύσκολες συνθήκες. Και παράδειγμα για τις νέες γενιές.
Ο Γιώργος Μαργαρίτης αναφέρθηκε στους κύκλους που έκλεισαν και στους κύκλους που ανοίγουν με τα ίδια πάντα προτάγματα και ιδανικά , και επισήμανε ιδιαιτερα την προσπάθεια να βρεθεί ο τόπος που είχε θαφτεί ο Κερασίδης με τους συντρόφους του από τους δολοφόνους . Προσπάθεια που έκανε η ΝΕ Κοζάνης του ΚΚΕ στα τέλη της δεκαετίας του 80 μαζί με τον ανιψιό του αγωνιστή, και έτσι από τότε τα λείψανα του Κερασίδη αναπαύονται στο μνημείο της μάχης του Φαρδύκαμπου. Αναζήτηση και προσπάθεια που είχε ευρύτερους συμβολισμούς και ιδιαίτερη σημασία για το σήμερα.
Στην πυκνή παρουσίαση της περιπετειώδους δράσης του Σίμου Κερασίδη, ο Σπύρος Κουζινόπουλος κατάφερε να χωρέσει τα πιο γνωστά κατορθώματα του και να περιγράψει με ζωντανό τρόπο μερικά από αυτά. Μεταξύ άλλων τόνισε «…Ανυπόταχτος αγωνιστής, είχε αφήσει εποχή για τις μυθιστορηματικές αποδράσεις του, τόσο κατά τη διάρκεια της δικτατορίας Μεταξά όσο και επί Κατοχής. Η τελευταία απόδρασή του, μαζί με το ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ Λεωνίδα Στρίγκο και τον κομμουνιστή Χαράλαμπο Νικολέρη, έγινε τον Μάρτιο του 1942 από τα κελιά της Ειδικής Ασφάλειας, στη λεωφόρο Στρατού, λίγο πριν παραδοθούν και οι τρεις για εκτέλεση στους Γερμανούς. Ο Κερασίδης με την εκπληκτική μυϊκή δύναμη που διέθετε, είχε ξηλώσει με τα χέρια το σιδερένιο κιγκλίδωμα του κελιού τους κι έτσι κατόρθωσαν οι τρεις κομμουνιστές να δραπετεύσουν, ενώ οι ναζί, μετά την απόδραση, τους είχαν επικηρύξει με το ποσό των 500.000 δραχμών για τον καθένα. Ήταν επίσης τεράστια η συνεισφορά του Σίμου Κερασίδη στην υπόθεση της Εθνικής Αντίστασης κατά των φασιστών κατακτητών, καθώς εκτός των άλλων, είχε την ευθύνη για την οργάνωση των μυστικών τυπογραφείων τα οποία δημιουργούσε ως υπεύθυνος του τεχνικού μηχανισμού της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ και του Μακεδονικού Γραφείου του ΚΚΕ. Και οι εφημερίδες που εκδίδονταν εκεί, με μύριους κινδύνους, σάλπιζαν το μήνυμα της αντίστασης και της Ελευθερίας στα μαύρα χρόνια της τριπλής φασιστικής Κατοχής και τόνωναν το φρόνημα του λαού…».
Τέλος ο Βασίλης Τσιράκης ολοκλήρωσε την ομιλία του που κυρίως στάθηκε στην παρουσίαση του μυθιστορήματος με τα παρακάτω εύστοχα λόγια «Σήμερα λοιπόν σε συνθήκες βαθιάς και ολόπλευρης κρίσης, όπου (όπως η ιστορία έχει δείξει) η τέχνη όχι μόνο δεν περικόπτεται ως είδος πολυτελείας, αλλά αντίθετα αναπτύσσεται ως αναγκαιότητα περισσότερο παρά ως επιλογή, έχουμε ανάγκη μια τέχνη που θα προβληματίζει, που θα αμφισβητεί, που θα ανιχνεύει το μέλλον ψηλαφώντας ανοιχτές πληγές του παρελθόντος, που θα μπαίνει στα άβατα της ιστορίας και της συλλογικής μνήμης. Γιατί, το ότι η τέχνη δεν μπορεί πια να επιβιώσει ως επιλογή διασκέδασης ή ως βραδινή δημόσια εμφάνιση, δεν σημαίνει πως η τέχνη της κρίσης είναι νομοτελειακά ανατρεπτική. Υπάρχει και η άλλη πλευρά της, η τέχνη της εσωστρέφειας και της ατομικής διαφυγής, η τέχνη της νοσταλγίας, η τέχνη ως παρηγορήτρα, ως νάρκωση και ανακούφιση, η τέχνη ως αυνανισμός. Τελικά το τι θυμάται μια κοινωνία είναι κοινωνικά κατασκευασμένο, αποτέλεσμα αντιπαραθέσεων, όπου βέβαια οι νικητές έχουν τον πρώτο λόγο. Έτσι η αναμέτρηση των σύγχρονων κοινωνιών με το παρελθόν τους αποκτά ιδιαίτερη σημασία σήμερα όπου υπερεθνικοί θεσμοί (ανάμεσα σ’ αυτούς και η Ευρωπαϊκή Ένωση) επιχειρούν μια ενιαία διαχείριση του παρελθόντος, ιδιαίτερα απέναντι στη κομμουνιστική αριστερά. Σε αντίθεση μ’ αυτές τις λογικές το Ρύγχος του λύκου και ο Σίμος Κερασίδης μας υπενθυμίζουν πως η ιστορία είναι πρώτα απ’ όλα η ιστορία της πάλης των τάξεων. Και το κυριότερο πως δεν μπορεί να αποδέχεσαι και να τιμάς αυτούς που αντιστάθηκαν και διώχτηκαν τότε και να μένεις αδιάφορος και ουδέτερος σ’ αυτούς που αντιστέκονται και διώκονται σήμερα. Αν μη τι άλλο το Ρύγχος του λύκου μας δίνει δύναμη να αντιμετωπίσουμε το σήμερα»
Δ.Π.
Βασίλης Τσιράκης: Η ζωή και ο θάνατος του Σίμου Κερασίδη, ομιλία στην εκδήλωση. aristeroblog.gr/node/1592
Σπύρος Κουζινόπουλος: Σίμος Κερασίδης (1918-1943): Μία θρυλική μορφή . ( περίληψη της ομιλίας, για τις ανάγκες ενός όρθρου)
http://farosthermaikou.blogspot.gr/2013/04/1918-1943.html
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου