31 Οκτωβρίου 2013
ΑΠΕΡΓΙΑ
ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗΣ ΑΡΓΙΑΣ ΣΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ
0
Σε 24ωρη απεργία προχωρούν οι εμποροϋπάλληλοι την Κυριακή 3 Νοεμβρίου, την πρώτη Κυριακή που θα μπορούν τα εμπορικά καταστήματα να είναι ανοιχτά σύμφωνα με το νέο νόμο. Η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας εκτός από την προκήρυξη της 24ωρης απεργίας καλεί και σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα, για την ίδια μέρα. Πρόκειται για το νόμο που επιτρέπει τα εμπορικά καταστήματα να είναι ανοιχτά επιπλέον επτά Κυριακές το χρόνο. Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Ομοσπονδίας εκτός από τις επτά Κυριακές που ορίζει ο νόμος θα μπορούν και οι Αντιπεριφερειάρχες με απόφασή τους να λειτουργούν τα εμπορικά καταστήματα και τις 52 Κυριακές του χρόνου. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν αξίζει να ανοίγουν τα μαγαζιά και τις Κυριακές από τη στιγμή που ήδη δυσκολεύονται να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους και φυσικά αν θα έχουν δουλειά.
Εξάλλου από τους 143 εμπορικούς συλλόγους αναμένεται να ανοίξουν οι 57, καθώς αρνητικά έχουν απαντήσει 69 σύλλογοι, ενώ η Συνομοσπονδία Εμπορίου εκτιμά ότι επτά δεν έχουν αποφασίσει ακόμα και άλλοι τέσσερις το έχουν αφήσει στην κρίση των καταστηματαρχών.
πηγή: ertopen
Από ανακοίνωση κάλεσμα του συλλόγου βιβλιοϋπαλλήλων για τη χθεσινή σύσκεψη:
Απεύθυνση – κάλεσμα για από κοινού συζήτηση και ανάληψη δράσεων σχετικά με το άνοιγμα των καταστημάτων την Κυριακή 3/11/2013 και την κατάργηση της Κυριακάτικης Αργίας
Το σωματείο μας συνεχίζει τον αγώνα ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης Αργίας.
Στο όνομα της ανάπτυξης και της κερδοφορίας των πολυκαταστημάτων και μέσα στο πλαίσιο της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης και της πλήρους υποτίμησης της εργατικής μας δύναμης οι πολιτικοί και οικονομικοί ιθύνοντες, σπεύδουν πλέον να εφαρμόσουν στην πράξη τον νέο νόμο για την πλήρη απελευθέρωση της αγοράς Ν.4177/2013) και να προχωρήσουν στην κατάργηση της Κυριακάτικης Αργίας η οποία καθιερώθηκε το 1909 και ήταν το πρώτο μέτρο της εργατικής νομοθεσίας.
Ανακοινώνουν το άνοιγμα των καταστημάτων 7 Κυριακές στην Περιφέρεια Αττικής, ενώ 10 Κυριακές θα μείνουν ανοικτά τα καταστήματα στη Θεσσαλονίκη σύμφωνα και με σχετικές αποφάσεις των τοπικών αρχών. Ο νόμος προβλέπει την καθιέρωση τεσσάρων εκπτωτικών περιόδων το χρόνο, με την πρώτη Κυριακή κάθε περιόδου να θεωρείται εργάσιμη. Ακόμα, δίνει τη δυνατότητα να ανοίγουν όλες τις Κυριακές του έτους τα εμπορικά καταστήματα μέχρι 250 τ.μ., λειτουργία που σε σύντομο χρόνο αντικειμενικά θα επεκταθεί στο σύνολο των καταστημάτων.
Η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας σε συνδυασμό με την «απελευθέρωση» του ωραρίου εργασίας και τον «απεγκλωβισμό» του από το ωράριο λειτουργίας των επιχειρήσεων, ανοίγει διάπλατα τις πόρτες για την κατάργηση του 8-ωρου, του 5-ήμερου, των ρεπό και του ωραρίου εργασίας γενικά, συμπαρασύροντας και άλλους κλάδους (ταχυμεταφορές, αποθήκες, λογιστήρια, τράπεζες κλπ).
Την Κυριακή 3 / 11 / 2013 έχει προκηρυχθεί απεργία για τον κλάδο και τους εργαζόμενους του εμπορίου. Το σωματείο μας απευθύνει κάλεσμα σε πρωτοβάθμια σωματεία, εργατικές συλλογικότητες, συνελεύσεις γειτονιάς και αυτοοργανωμένα εγχειρήματα για να συζητήσουμε και να οργανώσουμε την αντίστασή μας. Η απεργία στον ιδιωτικό τομέα και ειδικότερα η απεργία στο εμπόριο είναι μια δύσκολη υπόθεση για τους εργαζόμενους και τα σωματεία τους. Δεν πρόκειται για μια υπόθεση στενά του εμπορίου, αλλά για έναν αγώνα όλων εμάς των από κάτω που βιώνουμε την βάρβαρη πραγματικότητα. Η πρόταση μας αυτή εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο της προσπάθειας που γίνεται -και με ιδιαίτερη επιμονή και από την πλευρά μας- για τη σύνδεση κι ενδυνάμωση των αγώνων μας. Θεωρούμε ότι παρότι οι συνθήκες είναι αντίξοες χρειάζεται να δώσουμε και αυτή τη μάχη μαζί με την κοινωνική πλειοψηφία που πλήττεται, να μετατρέψουμε αυτή αλλά και κάθε άλλη Κυριακή σε μέρα αλληλεγγύης και αγώνα, ενάντια στην εκμετάλλευση, την κατάργηση των δικαιωμάτων μας, την ασυδοσία και την επιθετικότητα του κεφαλαίου και των αφεντικών. Για να μην υποταχθεί ο κόσμος της δουλειάς στη «θεά αγορά», για να μη θυσιάζεται η κοινωνία στο βωμό των κερδών.
Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής
http://bookworker.wordpress.com/
Εξάλλου από τους 143 εμπορικούς συλλόγους αναμένεται να ανοίξουν οι 57, καθώς αρνητικά έχουν απαντήσει 69 σύλλογοι, ενώ η Συνομοσπονδία Εμπορίου εκτιμά ότι επτά δεν έχουν αποφασίσει ακόμα και άλλοι τέσσερις το έχουν αφήσει στην κρίση των καταστηματαρχών.
πηγή: ertopen
Από ανακοίνωση κάλεσμα του συλλόγου βιβλιοϋπαλλήλων για τη χθεσινή σύσκεψη:
Απεύθυνση – κάλεσμα για από κοινού συζήτηση και ανάληψη δράσεων σχετικά με το άνοιγμα των καταστημάτων την Κυριακή 3/11/2013 και την κατάργηση της Κυριακάτικης Αργίας
Το σωματείο μας συνεχίζει τον αγώνα ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης Αργίας.
Στο όνομα της ανάπτυξης και της κερδοφορίας των πολυκαταστημάτων και μέσα στο πλαίσιο της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης και της πλήρους υποτίμησης της εργατικής μας δύναμης οι πολιτικοί και οικονομικοί ιθύνοντες, σπεύδουν πλέον να εφαρμόσουν στην πράξη τον νέο νόμο για την πλήρη απελευθέρωση της αγοράς Ν.4177/2013) και να προχωρήσουν στην κατάργηση της Κυριακάτικης Αργίας η οποία καθιερώθηκε το 1909 και ήταν το πρώτο μέτρο της εργατικής νομοθεσίας.
Ανακοινώνουν το άνοιγμα των καταστημάτων 7 Κυριακές στην Περιφέρεια Αττικής, ενώ 10 Κυριακές θα μείνουν ανοικτά τα καταστήματα στη Θεσσαλονίκη σύμφωνα και με σχετικές αποφάσεις των τοπικών αρχών. Ο νόμος προβλέπει την καθιέρωση τεσσάρων εκπτωτικών περιόδων το χρόνο, με την πρώτη Κυριακή κάθε περιόδου να θεωρείται εργάσιμη. Ακόμα, δίνει τη δυνατότητα να ανοίγουν όλες τις Κυριακές του έτους τα εμπορικά καταστήματα μέχρι 250 τ.μ., λειτουργία που σε σύντομο χρόνο αντικειμενικά θα επεκταθεί στο σύνολο των καταστημάτων.
Η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας σε συνδυασμό με την «απελευθέρωση» του ωραρίου εργασίας και τον «απεγκλωβισμό» του από το ωράριο λειτουργίας των επιχειρήσεων, ανοίγει διάπλατα τις πόρτες για την κατάργηση του 8-ωρου, του 5-ήμερου, των ρεπό και του ωραρίου εργασίας γενικά, συμπαρασύροντας και άλλους κλάδους (ταχυμεταφορές, αποθήκες, λογιστήρια, τράπεζες κλπ).
Την Κυριακή 3 / 11 / 2013 έχει προκηρυχθεί απεργία για τον κλάδο και τους εργαζόμενους του εμπορίου. Το σωματείο μας απευθύνει κάλεσμα σε πρωτοβάθμια σωματεία, εργατικές συλλογικότητες, συνελεύσεις γειτονιάς και αυτοοργανωμένα εγχειρήματα για να συζητήσουμε και να οργανώσουμε την αντίστασή μας. Η απεργία στον ιδιωτικό τομέα και ειδικότερα η απεργία στο εμπόριο είναι μια δύσκολη υπόθεση για τους εργαζόμενους και τα σωματεία τους. Δεν πρόκειται για μια υπόθεση στενά του εμπορίου, αλλά για έναν αγώνα όλων εμάς των από κάτω που βιώνουμε την βάρβαρη πραγματικότητα. Η πρόταση μας αυτή εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο της προσπάθειας που γίνεται -και με ιδιαίτερη επιμονή και από την πλευρά μας- για τη σύνδεση κι ενδυνάμωση των αγώνων μας. Θεωρούμε ότι παρότι οι συνθήκες είναι αντίξοες χρειάζεται να δώσουμε και αυτή τη μάχη μαζί με την κοινωνική πλειοψηφία που πλήττεται, να μετατρέψουμε αυτή αλλά και κάθε άλλη Κυριακή σε μέρα αλληλεγγύης και αγώνα, ενάντια στην εκμετάλλευση, την κατάργηση των δικαιωμάτων μας, την ασυδοσία και την επιθετικότητα του κεφαλαίου και των αφεντικών. Για να μην υποταχθεί ο κόσμος της δουλειάς στη «θεά αγορά», για να μη θυσιάζεται η κοινωνία στο βωμό των κερδών.
Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής
http://bookworker.wordpress.com/
ΕΛΜΕ Πειραιά: Αυταρχική κατρακύλα
Αργία σε συναδέλφισσα γιατί ζήτησε άδεια!
0
Σε μια πρωτοφανή επίδειξη αυταρχισμού, το Υπουργείο Παιδείας έθεσε σε αργία και παρέπεμψε σε πειθαρχικό τη συνάδελφο Ιφιγένεια Γεωργάλα που ήταν αποσπασμένη μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου 2013 στο Ιστορικό Αρχείο Αίγινας, καθώς και τη Διευθύντρια του Αρχείου.
Σκεπτικό της δίωξης ήταν ότι η συναδέλφισσα τόλμησε να ζητήσει κανονική άδεια σε περίοδο που είχε προγραμματιστεί η μεταφορά του τοπικού Ιστορικού Αρχείου!
Χαρακτηριστικό είναι ότι η συναδέλφισσα τις ημέρες μεταφοράς του αρχείου αλλά και τις προηγούμενες μέρες ήταν κανονικά στην εργασία της (αφού η αίτηση αδείας της δεν έγινε δεκτή) και συνέβαλε στη μεταφορά του Αρχείου, με δουλειά αρκετών ωρών και μετά τη λήξη του εργασιακού της ωραρίου. Σημειώνεται ότι η μεταφορά του αρχείου έγινε παρά τις έντονες αντιδράσεις της τοπικής κοινωνίας που θεωρούσε ότι η μεταφορά ανοίγει το δρόμο στο ουσιαστικό κλείσιμό του.
Η απόφαση δίωξης υπογράφεται από τον Υπουργό Παιδείας Κ. Αρβανιτόπουλο και, για να «δημιουργήσει» κατηγορητήριο, περιλαμβάνει τα αδικήματα της παράβασης υπαλληλικού καθήκοντος και της αναξιοπρεπούς συμπεριφοράς υπαλλήλου εντός υπηρεσίας, με μοναδικό στόχο να ενταχθεί η συνάδελφος στις διατάξεις του 4057/12, οι οποίες οδηγούν σε αργία!
Η παράλογη και παντελώς αστήρικτη δίωξη απέναντι σε μια συνάδελφο που δραστηριοποιείται συνδικαλιστικά, δεν μπορεί να εξηγηθεί με κανένα άλλο τρόπο πέρα από την απόπειρα του Υπουργείου:
· Να στείλει μήνυμα εκδίκησης και τρομοκράτησης στην τοπική κοινωνία για τις κινητοποιήσεις που έκανε ενάντια στη μεταφορά του αρχείου.
· Να ποινικοποιήσει τη συνδικαλιστική δράση και να εκδικηθεί όποιον συνάδελφο αντιστέκεται με οποιονδήποτε τρόπο –ακόμα και μέσω των διαδικασιών του συνδικαλιστικού κινήματος- στη σύγχρονη βαρβαρότητα.
Καταδικάζουμε την πειθαρχική δίωξη της συναδέλφου Ιφιγένειας Γεωργάλα και την υπαγωγή της σε αργία. Ζητάμε άμεσα να σταματήσουν και οι δύο διαδικασίες.
Η ΕΛΜΕ Πειραιά δεν πρόκειται να αφήσει ανυπεράσπιστο ένα μέλος της. Θα αναδείξει το ζήτημα σε όλη την κοινωνία και θα παλέψει μαζί με όλα τα σωματεία να σταματήσει άμεσα η εκδικητική, παράλογη και αντισυνδικαλιστική δίωξη.
Αγωνιζόμαστε για την ανατροπή του Ν.4057/12, στον οποίο το τεκμήριο της αθωότητας ουσιαστικά μετατράπηκε σε τεκμήριο ενοχής και το καθεστώς της αργίας ενεργοποιείται για τους πιο απίθανους λόγους.
ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ. ΤΗΣ ΕΛΜΕ
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΣΑΒΒΑ ΣΑΒΒΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΧΟΥΝΤΗΣ
Σκεπτικό της δίωξης ήταν ότι η συναδέλφισσα τόλμησε να ζητήσει κανονική άδεια σε περίοδο που είχε προγραμματιστεί η μεταφορά του τοπικού Ιστορικού Αρχείου!
Χαρακτηριστικό είναι ότι η συναδέλφισσα τις ημέρες μεταφοράς του αρχείου αλλά και τις προηγούμενες μέρες ήταν κανονικά στην εργασία της (αφού η αίτηση αδείας της δεν έγινε δεκτή) και συνέβαλε στη μεταφορά του Αρχείου, με δουλειά αρκετών ωρών και μετά τη λήξη του εργασιακού της ωραρίου. Σημειώνεται ότι η μεταφορά του αρχείου έγινε παρά τις έντονες αντιδράσεις της τοπικής κοινωνίας που θεωρούσε ότι η μεταφορά ανοίγει το δρόμο στο ουσιαστικό κλείσιμό του.
Η απόφαση δίωξης υπογράφεται από τον Υπουργό Παιδείας Κ. Αρβανιτόπουλο και, για να «δημιουργήσει» κατηγορητήριο, περιλαμβάνει τα αδικήματα της παράβασης υπαλληλικού καθήκοντος και της αναξιοπρεπούς συμπεριφοράς υπαλλήλου εντός υπηρεσίας, με μοναδικό στόχο να ενταχθεί η συνάδελφος στις διατάξεις του 4057/12, οι οποίες οδηγούν σε αργία!
Η παράλογη και παντελώς αστήρικτη δίωξη απέναντι σε μια συνάδελφο που δραστηριοποιείται συνδικαλιστικά, δεν μπορεί να εξηγηθεί με κανένα άλλο τρόπο πέρα από την απόπειρα του Υπουργείου:
· Να στείλει μήνυμα εκδίκησης και τρομοκράτησης στην τοπική κοινωνία για τις κινητοποιήσεις που έκανε ενάντια στη μεταφορά του αρχείου.
· Να ποινικοποιήσει τη συνδικαλιστική δράση και να εκδικηθεί όποιον συνάδελφο αντιστέκεται με οποιονδήποτε τρόπο –ακόμα και μέσω των διαδικασιών του συνδικαλιστικού κινήματος- στη σύγχρονη βαρβαρότητα.
Καταδικάζουμε την πειθαρχική δίωξη της συναδέλφου Ιφιγένειας Γεωργάλα και την υπαγωγή της σε αργία. Ζητάμε άμεσα να σταματήσουν και οι δύο διαδικασίες.
Η ΕΛΜΕ Πειραιά δεν πρόκειται να αφήσει ανυπεράσπιστο ένα μέλος της. Θα αναδείξει το ζήτημα σε όλη την κοινωνία και θα παλέψει μαζί με όλα τα σωματεία να σταματήσει άμεσα η εκδικητική, παράλογη και αντισυνδικαλιστική δίωξη.
Αγωνιζόμαστε για την ανατροπή του Ν.4057/12, στον οποίο το τεκμήριο της αθωότητας ουσιαστικά μετατράπηκε σε τεκμήριο ενοχής και το καθεστώς της αργίας ενεργοποιείται για τους πιο απίθανους λόγους.
ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ. ΤΗΣ ΕΛΜΕ
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΣΑΒΒΑ ΣΑΒΒΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΧΟΥΝΤΗΣ
Εργαζόμενοι «Μαλτέζου»: Νέα 24ωρη απεργία ενάντια στις απολύσεις
0
Στο κενό έπεσε η προσπάθεια της εργοδοσίας της επιχείρησης «Μαλτέζος» στον Ασπρόπυργο, η οποία προσέφυγε στα δικαστήρια, προκειμένου να βγάλει τη σημερινή 24ωρη απεργία των εργαζομένων παράνομη και καταχρηστική. Την ίδια ώρα οι εργαζόμενοι κατά τη γενική τους συνέλευση αποφάσισαν την κλιμάκωση των κινητοποιήσεών τους με νέα 24ωρη απεργία την Πέμπτη 31 Οκτώβρη. Η απεργία έρχεται ως απάντηση στην εργοδοτική επιχείρηση ποινικοποίησης του αγώνα και αστυνομοκρατίας, αλλά και της πρόσφατης απόλυσης συναδέλφου τους. Ταυτόχρονα, την Πέμπτη 31 Οκτώβρη, στις 11 το πρωί, είναι καθορισμένη τριμερής συνάντηση στην Επιθεώρηση Εργασίας Άνω Λιοσίων για το ζήτημα της απόλυσης. Ήδη από την περασμένη βδομάδα, το Συνδικάτο Μετάλλου «Ο Προμηθέας» έκανε Γενική Συνέλευση και αποφάσισε να αντιδράσει με απεργιακές κινητοποιήσεις στην περίπτωση που η επιχείρηση προχωρήσει σε απολύσεις. Η εργοδοσία επιδιώκει να επιβάλει μειώσεις μισθών και προχωρά σε απολύσεις με πρώτη αυτή που έγινε την περασμένη Πέμπτη.
Οι εργαζόμενοι, με επικεφαλής τη Σωματειακή Επιτροπή του Συνδικάτου Μετάλλου «Ο Προμηθέας» στην επιχείρηση, αντιπαλεύουν τις μειώσεις και τις απολύσεις, που στόχο έχουν τη διατήρηση της κερδοφορίας της επιχείρησης και προχωρούν σε 24ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες, όπως έχουν αποφασίσει, μέχρι να παρθεί πίσω η απόλυση.
πηγή: 902.gr
Οι εργαζόμενοι, με επικεφαλής τη Σωματειακή Επιτροπή του Συνδικάτου Μετάλλου «Ο Προμηθέας» στην επιχείρηση, αντιπαλεύουν τις μειώσεις και τις απολύσεις, που στόχο έχουν τη διατήρηση της κερδοφορίας της επιχείρησης και προχωρούν σε 24ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες, όπως έχουν αποφασίσει, μέχρι να παρθεί πίσω η απόλυση.
πηγή: 902.gr
Σε εξέλιξη η 2ημερη απεργία στη ΣΕΚΑΠ ενάντια σε απολύσεις
0
Συνεχίζονται τα προβλήματα στη ΣΕΚΑΠ, με τους εργαζόμενους να προχωρούν σε νέα 48ωρη απεργία.
Η απεργία ξεκίνησε στις 6 το πρωί της Τρίτης, 29 Οκτωβρίου και θα διαρκέσει έως την Πέμπτη, 31/10. Οι εργαζόμενοι, σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά απάντησαν με την κίνηση αυτή στις απολύσεις 3 συναδέλφων τους από τη θυγατρική Bio ABE.
Να σημειωθεί ότι οι εργαζόμενοι σκέφτονται να συνεχίσουν με επαναλαμβανόμενες απεργίες, διότι εκτός από τις τελευταίες 3 απολύσεις, η διοίκηση έθεσε σε καθεστώς διαθεσιμότητας άλλα 11 άτομα, ενώ με τετράμηνη προειδοποιητική την πόρτα της εξόδου από την καπνοβιομηχανία έχουν δει ακόμη 5 συνάδελφοί τους.
http://www.agrotypos.gr/index.asp?mod=articles&id=82627
Σύμφωνα με την επίσημες ανακοινώσεις ολοκληρώθηκε η συμφωνία για πώληση της εταιρείας στην Donskoy Tabak JBC για το 50,36% των μετοχών της ΣΕΚΑΠ, έναντι 3.318.337 ευρώ. Για τον απόλυτο έλεγχο της εταιρείας όμως ήταν απαραίτητη η κατοχή τουλάχιστον του 60% των μετοχών. Αυτό έγινε δυνατό με την πώληση του 35,18 των μετοχών που κατείχε η ΣΕΚΕ (Συνεταιριστική Ένωση Καπνοπαραγωγών Ελλάδος) χωρίς όμως να γίνει γνωστό μέχρι σήμερα το ύψος της συμφωνίας.
Μέχρι σήμερα το μέλλον της εταιρείας παραμένει αβέβαιο καθώς η εταιρεία συνεχίζει να υπολειτουργεί. Κανένα επενδυτικό πλάνο δεν έχει παρουσιαστεί και η τωρινή διοίκηση δεν έχει κάνει γνωστές τις προθέσεις της.
Με βάση τα αναφερόμενα από τους εργαζόμενους, από τους 260 οι 20 έχουν υπογράψει ατομικές συμβάσεις εργασίας, ενώ οι υπόλοιποι αρνούνται κατηγορηματικά, ζητώντας να καταρτισθεί μια νέα επιχειρησιακή σύμβαση. Σημειωτέον ότι η υπογραφή ατομικής σύμβασης προβλέπει μείωση μισθού έως και 45%. Επίσης, η νέα διοίκηση της ΣΕΚΑΠ απέλυσε αδικαιολόγητα 4 εργαζόμενους, που δεν περιλαμβάνονται στους 47 που κατέθεσαν ήδη αίτηση εθελούσιας εξόδου, χωρίς μάλιστα να τους καταβληθεί το σύνολο της νόμιμης αποζημίωσης.
πηγή: Εργασιακό Δελτίο
Η απεργία ξεκίνησε στις 6 το πρωί της Τρίτης, 29 Οκτωβρίου και θα διαρκέσει έως την Πέμπτη, 31/10. Οι εργαζόμενοι, σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά απάντησαν με την κίνηση αυτή στις απολύσεις 3 συναδέλφων τους από τη θυγατρική Bio ABE.
Να σημειωθεί ότι οι εργαζόμενοι σκέφτονται να συνεχίσουν με επαναλαμβανόμενες απεργίες, διότι εκτός από τις τελευταίες 3 απολύσεις, η διοίκηση έθεσε σε καθεστώς διαθεσιμότητας άλλα 11 άτομα, ενώ με τετράμηνη προειδοποιητική την πόρτα της εξόδου από την καπνοβιομηχανία έχουν δει ακόμη 5 συνάδελφοί τους.
http://www.agrotypos.gr/index.asp?mod=articles&id=82627
Σύμφωνα με την επίσημες ανακοινώσεις ολοκληρώθηκε η συμφωνία για πώληση της εταιρείας στην Donskoy Tabak JBC για το 50,36% των μετοχών της ΣΕΚΑΠ, έναντι 3.318.337 ευρώ. Για τον απόλυτο έλεγχο της εταιρείας όμως ήταν απαραίτητη η κατοχή τουλάχιστον του 60% των μετοχών. Αυτό έγινε δυνατό με την πώληση του 35,18 των μετοχών που κατείχε η ΣΕΚΕ (Συνεταιριστική Ένωση Καπνοπαραγωγών Ελλάδος) χωρίς όμως να γίνει γνωστό μέχρι σήμερα το ύψος της συμφωνίας.
Μέχρι σήμερα το μέλλον της εταιρείας παραμένει αβέβαιο καθώς η εταιρεία συνεχίζει να υπολειτουργεί. Κανένα επενδυτικό πλάνο δεν έχει παρουσιαστεί και η τωρινή διοίκηση δεν έχει κάνει γνωστές τις προθέσεις της.
Με βάση τα αναφερόμενα από τους εργαζόμενους, από τους 260 οι 20 έχουν υπογράψει ατομικές συμβάσεις εργασίας, ενώ οι υπόλοιποι αρνούνται κατηγορηματικά, ζητώντας να καταρτισθεί μια νέα επιχειρησιακή σύμβαση. Σημειωτέον ότι η υπογραφή ατομικής σύμβασης προβλέπει μείωση μισθού έως και 45%. Επίσης, η νέα διοίκηση της ΣΕΚΑΠ απέλυσε αδικαιολόγητα 4 εργαζόμενους, που δεν περιλαμβάνονται στους 47 που κατέθεσαν ήδη αίτηση εθελούσιας εξόδου, χωρίς μάλιστα να τους καταβληθεί το σύνολο της νόμιμης αποζημίωσης.
πηγή: Εργασιακό Δελτίο
Απογραφή διοικητικών υπαλλήλων ΑΕΙ
Τα ΟΧΙ που εκβιαστικά έγιναν ΝΑΙ
0
Οι διοικητικοί υπάλληλοι των ΑΕΙ, βρισκόμαστε στην 8η εβδομάδα απεργίας. Πριν λίγες ημέρες βρεθήκαμε αντιμέτωποι με ένα δίλημμα «να απογραφώ ή όχι». Μέχρι και μία ημέρα πριν την ψήφιση της τροπολογίας στη Βουλή, κατατέθηκαν πολλά «ΟΧΙ» με τη μορφή υπεύθυνων δηλώσεων μη συμμετοχής στην απογραφή, οι οποίες και διαβιβάστηκαν στο Υπουργείο Παιδείας. Όπου έγινε απόπειρα να καταγραφεί η αυθόρμητη διάθεση του κλάδου απέναντι στον εκβιασμό των απολύσεων, τα ποσοστά ήταν συντριπτικά (620 δηλώσεις μη απογραφής στο ΕΚΠΑ και 180 στο ΕΜΠ).
Δυστυχώς, τα πολιτικά παιχνίδια, οι ψυχολογικοί εκβιασμοί και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία οδήγησε ένα μεγάλο μέρος των συναδέλφων να απογραφούν, χωρίς ουσιαστικά τη θέλησή τους. Τελικά περίπου 300 είπαν ΟΧΙ. Αρνήθηκαν να μπούνε στη μηχανή παραγωγής άνεργων, μίζερων, εξαθλιωμένων συνειδήσεων. Αρνήθηκαν να γίνουν συνένοχοι στην επιχείρηση διάλυσης του δημόσιου πανεπιστημίου.
Τα ΜΜΕ όπως ήταν φυσικά αναμενόμενο έσπευσαν να ενημερώσουν την κοινωνία για το πόσο πολύ πέτυχε η εκβιαστική μέθοδος του Υπουργείου για αυτό-απογραφή, βγάζοντας στον τάκο «τα κακά 268 παιδιά» που δεν απογράφησαν, τα οποία σύμφωνα με τα σχετικά δημοσιεύματα τίθενται αυτόματα και μαγικά σε αργία, χωρίς να μεσολαβήσει καμία άλλη διαδικασία.
Αυτό που ενόχλησε τον κρατικό μηχανισμό από την αρχή της απεργίας των διοικητικών υπαλλήλων στα ΑΕΙ, ήταν η ενότητα και η διάρκεια. Το ότι μέρα με τη μέρα όλο και περισσότεροι έμπαιναν ενεργά στον αγώνα. Το ότι ώρα με την ώρα η συνένωση με άλλα αγωνιζόμενα μέτωπα γίνονταν όλο και μεγαλύτερη. Αυτή την ενότητα θέλησε να σπάσει και δυστυχώς βρήκε πρόσφορο έδαφος στην συνδικαλιστική γραφειοκρατία να το κάνει ως ένα βαθμό.
Αυτό όμως που μάλλον αγνοεί ο κρατικός μηχανισμός είναι πως τα ΝΑΙ που κατατέθηκαν στην πλατφόρμα δεν είναι και συνειδησιακά ΝΑΙ, αλλιώς η απεργία θα σταματούσε την προηγούμενη εβδομάδα ακριβώς μετά την απογραφή. Η απεργία όχι μόνο δεν σταμάτησε αλλά συνεχίζει με νέα πενθήμερη.
Αυτός ο αγώνας ξεκίνησε ενωμένος και θα τελειώσει ενωμένος όσο και αν αυτό αντιτίθεται στην πάγια τακτική της κυβέρνησης για διάσπαση των μετώπων των αγωνιζόμενων κλάδων. Δυστυχώς για το Υπουργείο και την κυβέρνηση, δεν είμαστε μόνο 268. Είμαστε πολλοί παραπάνω. Όχι μόνο μέσα στα πανεπιστήμια αλλά και έξω στην κοινωνία. Είμαστε όλα αυτά τα κομμάτια που έγιναν ένα, στη διάρκεια αυτού του μακροχρόνιου και δύσκολου αγώνα.
Δυστυχώς, τα πολιτικά παιχνίδια, οι ψυχολογικοί εκβιασμοί και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία οδήγησε ένα μεγάλο μέρος των συναδέλφων να απογραφούν, χωρίς ουσιαστικά τη θέλησή τους. Τελικά περίπου 300 είπαν ΟΧΙ. Αρνήθηκαν να μπούνε στη μηχανή παραγωγής άνεργων, μίζερων, εξαθλιωμένων συνειδήσεων. Αρνήθηκαν να γίνουν συνένοχοι στην επιχείρηση διάλυσης του δημόσιου πανεπιστημίου.
Τα ΜΜΕ όπως ήταν φυσικά αναμενόμενο έσπευσαν να ενημερώσουν την κοινωνία για το πόσο πολύ πέτυχε η εκβιαστική μέθοδος του Υπουργείου για αυτό-απογραφή, βγάζοντας στον τάκο «τα κακά 268 παιδιά» που δεν απογράφησαν, τα οποία σύμφωνα με τα σχετικά δημοσιεύματα τίθενται αυτόματα και μαγικά σε αργία, χωρίς να μεσολαβήσει καμία άλλη διαδικασία.
Αυτό που ενόχλησε τον κρατικό μηχανισμό από την αρχή της απεργίας των διοικητικών υπαλλήλων στα ΑΕΙ, ήταν η ενότητα και η διάρκεια. Το ότι μέρα με τη μέρα όλο και περισσότεροι έμπαιναν ενεργά στον αγώνα. Το ότι ώρα με την ώρα η συνένωση με άλλα αγωνιζόμενα μέτωπα γίνονταν όλο και μεγαλύτερη. Αυτή την ενότητα θέλησε να σπάσει και δυστυχώς βρήκε πρόσφορο έδαφος στην συνδικαλιστική γραφειοκρατία να το κάνει ως ένα βαθμό.
Αυτό όμως που μάλλον αγνοεί ο κρατικός μηχανισμός είναι πως τα ΝΑΙ που κατατέθηκαν στην πλατφόρμα δεν είναι και συνειδησιακά ΝΑΙ, αλλιώς η απεργία θα σταματούσε την προηγούμενη εβδομάδα ακριβώς μετά την απογραφή. Η απεργία όχι μόνο δεν σταμάτησε αλλά συνεχίζει με νέα πενθήμερη.
Αυτός ο αγώνας ξεκίνησε ενωμένος και θα τελειώσει ενωμένος όσο και αν αυτό αντιτίθεται στην πάγια τακτική της κυβέρνησης για διάσπαση των μετώπων των αγωνιζόμενων κλάδων. Δυστυχώς για το Υπουργείο και την κυβέρνηση, δεν είμαστε μόνο 268. Είμαστε πολλοί παραπάνω. Όχι μόνο μέσα στα πανεπιστήμια αλλά και έξω στην κοινωνία. Είμαστε όλα αυτά τα κομμάτια που έγιναν ένα, στη διάρκεια αυτού του μακροχρόνιου και δύσκολου αγώνα.
Είμαστε όλα αυτά τα κομμάτια που λέμε
ΟΧΙ στις απολύσεις, ΟΧΙ στις επιταγές της κυβέρνησης,
ΟΧΙ στη λεηλασία και απαξίωση της εργασίας και της ζωής μας.
Είμαστε όλα αυτά τα κομμάτια που λέμε
ΝΑΙ στην Αντίσταση. ΝΑΙ στην Ανυπακοή. ΝΑΙ στην Ανατροπή.
Απεργιακή Επιτροπή Παν/μίου Αθηνών
Συνέντευξη τύπου και κάλεσμα για πορεία των πολιτικών προσφύγων από Τουρκία
0
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ
-31 Οκτώβριου την Πέμπτη στις 12.00 συνέντευξη Τύπου της Επιτροπής Αλληλεγγύης για τους Πολιτικούς Κρατούμενους στην Τουρκία και το Κουρδιστάν στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας 20). θα παραβρεθούν κοινωνικοί και πολιτικοί φορείς. Ενημέρωση από τους γιατρούς για την κατάσταση της υγείαςτων απεργών πείνας
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
Πέμπτη 31 Οκτώβρη και ώρα 18.00
στα Προπύλαια
για να διαδηλώσουμε μαζί ενάντια στις εκδόσεις των αγωνιστών από την Τουρκία με πορεία προς το ελληνικό κοινοβούλιο.
ΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ, ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ
ΣΕ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ 24 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ 37η ΜΕΡΑ Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ!
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ!
Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!
ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ!
Για περισσότερες πληροφορίες και για να παρακολουθείτε τις εξελίξεις oagonas.blogspot.gr
-31 Οκτώβριου την Πέμπτη στις 12.00 συνέντευξη Τύπου της Επιτροπής Αλληλεγγύης για τους Πολιτικούς Κρατούμενους στην Τουρκία και το Κουρδιστάν στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας 20). θα παραβρεθούν κοινωνικοί και πολιτικοί φορείς. Ενημέρωση από τους γιατρούς για την κατάσταση της υγείαςτων απεργών πείνας
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
Πέμπτη 31 Οκτώβρη και ώρα 18.00
στα Προπύλαια
για να διαδηλώσουμε μαζί ενάντια στις εκδόσεις των αγωνιστών από την Τουρκία με πορεία προς το ελληνικό κοινοβούλιο.
ΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ, ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ
ΣΕ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ 24 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ 37η ΜΕΡΑ Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ!
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ!
Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!
ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ!
Για περισσότερες πληροφορίες και για να παρακολουθείτε τις εξελίξεις oagonas.blogspot.gr
30 Οκτωβρίου 2013
ΞΑΝΘΗ: 48ωρη Απεργία ΣΕΚΑΠ - ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ - ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ
0
Το ΚΚΕ(μ-λ) εκφράζει την αλληλεγγύη του στον αγώνα των εργαζομένων της ΣΕΚΑΠ, τον αγώνα τους ενάντια στις απολύσεις, τις διαθεσιμότητες, τους εκβιασμούς των ατομικών συμβάσεων και την κατακρεούργηση των μισθών.Ο αγώνας αυτός είναι ένας αγώνας δίκαιος. Είναι μια μάχη κόντρα στην ασυδοσία της εργοδοσίας του Ιβάν Σαββίδη, που μέσα από την τρομοκρατία των απολύσεων, έχει σαν μοναδική επιδίωξη να υποτάξει τους εργαζόμενους, να τους διαλύσει, να διασπάσει τη συλλογικότητά τους και να τους μετατρέψει σε απλά εργαλεία, που θα δουλεύουν όταν και όπως αυτός θέλει για να αυγατίζουν τα πλούτη του.
Αυτή άλλωστε είναι και η μοναδική επιδίωξη του κεφαλαίου, ντόπιου και ξένου. Έτσι όπως εκφράζεται από τα μνημόνια, την πολιτική των κυβερνήσεων και τις αποφάσεις των «μεγάλων αφεντικών» της τρόικας, του ΔΝΤ και της ΕΕ. Η πολιτική που απελευθερώνει τις απολύσεις, καταργεί εργασιακά δικαιώματα, ισοπεδώνει μισθούς, γιγαντώνει την ανεργία και πολλαπλασιάζει τη φτώχια.
Αυτό είναι που ζουν οι εργαζόμενοι σε εκατοντάδες άλλες -μικρές και μεγάλες- επιχειρήσεις (απ’ τη Σπριντερ του Χατζηιωάννου μέχρι τη Χαλυβουργία του Μάνεση), που βλέπουν τις ζωές τους να γίνονται θυσία στο βωμό της κρίσης αυτού συστήματος της αδικίας, της εκμετάλλευσης και της εξάρτησης.
Σήμερα οι εργαζόμενοι της ΣΕΚΑΠ, μετρούν τις δυνάμεις τους. Το κάνουν -πρέπει να το κάνουν- για τη δουλειά τους, τη ζωή τους, το μέλλον των παιδιών τους. Αλλά και για τη δουλειά των άλλων εργατών, των ανέργων, των νεολαίων.
Ο αγώνας τους είναι ίδιος μ’ αυτόν που κάνουν οι εργάτες της Κόκα Κόλλα, του Σκαραμαγκά, οι νοσοκομειακοί, οι υπάλληλοι του ΕΜΠ.
Ο αγώνας τους πρέπει να στηριχθεί από κάθε εργαζόμενο, από κάθε σωματείο, κάθε συλλογικότητα.Έχουμε κάθε λόγο να αγωνιστούμε όλοι μαζικά, ενάντια στην πολιτική των απολύσεων και της ανεργίας. Να αγωνιστούμε για το αναφαίρετο δικαίωμα στη δουλειά. Δουλειά σταθερή και πλήρη. Να παλέψουμε για συλλογικές συμβάσεις χωρίς μειώσεις μισθών, κόντρα στη διάλυση και την ανασφάλεια.
Άμεση ανάκληση των απολύσεων και διαθεσιμοτήτων.
Συλλογική σύμβαση εργασίας, όχι στις ατομικές συμβάσεις
ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ - ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ
Το ΚΚΕ(μ-λ) εκφράζει την αλληλεγγύη του στον αγώνα των εργαζομένων της ΣΕΚΑΠ, τον αγώνα τους ενάντια στις απολύσεις, τις διαθεσιμότητες, τους εκβιασμούς των ατομικών συμβάσεων και την κατακρεούργηση των μισθών.Ο αγώνας αυτός είναι ένας αγώνας δίκαιος. Είναι μια μάχη κόντρα στην ασυδοσία της εργοδοσίας του Ιβάν Σαββίδη, που μέσα από την τρομοκρατία των απολύσεων, έχει σαν μοναδική επιδίωξη να υποτάξει τους εργαζόμενους, να τους διαλύσει, να διασπάσει τη συλλογικότητά τους και να τους μετατρέψει σε απλά εργαλεία, που θα δουλεύουν όταν και όπως αυτός θέλει για να αυγατίζουν τα πλούτη του.
Αυτή άλλωστε είναι και η μοναδική επιδίωξη του κεφαλαίου, ντόπιου και ξένου. Έτσι όπως εκφράζεται από τα μνημόνια, την πολιτική των κυβερνήσεων και τις αποφάσεις των «μεγάλων αφεντικών» της τρόικας, του ΔΝΤ και της ΕΕ. Η πολιτική που απελευθερώνει τις απολύσεις, καταργεί εργασιακά δικαιώματα, ισοπεδώνει μισθούς, γιγαντώνει την ανεργία και πολλαπλασιάζει τη φτώχια.
Αυτό είναι που ζουν οι εργαζόμενοι σε εκατοντάδες άλλες -μικρές και μεγάλες- επιχειρήσεις (απ’ τη Σπριντερ του Χατζηιωάννου μέχρι τη Χαλυβουργία του Μάνεση), που βλέπουν τις ζωές τους να γίνονται θυσία στο βωμό της κρίσης αυτού συστήματος της αδικίας, της εκμετάλλευσης και της εξάρτησης.
Σήμερα οι εργαζόμενοι της ΣΕΚΑΠ, μετρούν τις δυνάμεις τους. Το κάνουν -πρέπει να το κάνουν- για τη δουλειά τους, τη ζωή τους, το μέλλον των παιδιών τους. Αλλά και για τη δουλειά των άλλων εργατών, των ανέργων, των νεολαίων.
Ο αγώνας τους είναι ίδιος μ’ αυτόν που κάνουν οι εργάτες της Κόκα Κόλλα, του Σκαραμαγκά, οι νοσοκομειακοί, οι υπάλληλοι του ΕΜΠ.
Ο αγώνας τους πρέπει να στηριχθεί από κάθε εργαζόμενο, από κάθε σωματείο, κάθε συλλογικότητα.Έχουμε κάθε λόγο να αγωνιστούμε όλοι μαζικά, ενάντια στην πολιτική των απολύσεων και της ανεργίας. Να αγωνιστούμε για το αναφαίρετο δικαίωμα στη δουλειά. Δουλειά σταθερή και πλήρη. Να παλέψουμε για συλλογικές συμβάσεις χωρίς μειώσεις μισθών, κόντρα στη διάλυση και την ανασφάλεια.
Άμεση ανάκληση των απολύσεων και διαθεσιμοτήτων.
Συλλογική σύμβαση εργασίας, όχι στις ατομικές συμβάσεις
Αναστασιάδης – Σαμαράς: πρόθυμοι σε ό,τι ζητήσουν ΗΠΑ – Ε.Ε. και Ισραήλ
5
Από την πρόσφατη επίσκεψη Αναστασιάδη στην Αθήνα, το μόνο που έγινε φανερό, μετά τις επαφές με τον Αντ. Σαμαρά, είναι πως και οι δύο μιλάνε, είτε για το κυπριακό είτε για το ρόλο Ελλάδας – Κύπρου στην περιοχή της ταραγμένης νοτιοανατολικής Μεσογείου, ευθυγραμμισμένοι πλήρως στις ιμπεριαλιστικές απαιτήσεις των ΗΠΑ- ΝΑΤΟ.
Και οι δύο συμμορφώθηκαν, σε σχέση με προκατόχους τους, στην απώθηση της Ρωσίας από ρόλους στις χώρες τους ενώ ταυτόχρονα η επιμονή τους στην τριγωνική συμμαχία με το φιλοπόλεμο Ισραήλ, αποτελεί εγγύηση για τη Δύση και τις ΗΠΑ και μεγαλύτερη ευθυγράμμιση ακόμη και στα πιο τυχοδιωκτικά και επικίνδυνα σχέδιά τους στην περιοχή.
Και οι δύο συμμορφώθηκαν, σε σχέση με προκατόχους τους, στην απώθηση της Ρωσίας από ρόλους στις χώρες τους ενώ ταυτόχρονα η επιμονή τους στην τριγωνική συμμαχία με το φιλοπόλεμο Ισραήλ, αποτελεί εγγύηση για τη Δύση και τις ΗΠΑ και μεγαλύτερη ευθυγράμμιση ακόμη και στα πιο τυχοδιωκτικά και επικίνδυνα σχέδιά τους στην περιοχή.
Συνεχίζουν για 8η εβδομάδα την απεργία οι διοικητικοί υπάλληλοι των ΑΕΙ
0
Για μια ακόμη εβδομάδα (συμπληρώνονται δυο μήνες κινητοποιήσεων) συνεχίζεται με απόφαση της Ομοσπονδίας διοικητικών υπαλλήλων των ΑΕΙ, η απεργία του κλάδου στα πανεπιστήμια που εντάσσονται στο πρόγραμμα της διαθεσιμότητας.
Καθώς βρίσκονται ήδη στην 8η εβδομάδα απεργίας και λίγες μέρες μετά την ολοκλήρωση της απογραφής οι διοικητικοί υπάλληλοι των ΑΕΙ διευκρινίζουν, με ανακοίνωσή τους, τη στάση του κλάδου καθώς και τα επόμενα βήματα του αγώνα τους.
Το πλήρες κείμενο της ανακοίνωσης:
Οι διοικητικοί υπάλληλοι των ΑΕΙ, βρισκόμαστε στην 8η εβδομάδα απεργίας. Πριν λίγες ημέρες βρεθήκαμε αντιμέτωποι με ένα δίλημμα «να απογραφώ ή όχι». Μέχρι και μία ημέρα πριν την ψήφιση της τροπολογίας στη Βουλή, κατατέθηκαν πολλά «ΟΧΙ» με τη μορφή υπεύθυνων δηλώσεων μη συμμετοχής στην απογραφή, οι οποίες και διαβιβάστηκαν στο Υπουργείο Παιδείας. Όπου έγινε απόπειρα να καταγραφεί η αυθόρμητη διάθεση του κλάδου απέναντι στον εκβιασμό των απολύσεων, τα ποσοστά ήταν συντριπτικά (620 δηλώσεις μη απογραφής στο ΕΚΠΑ και 180 στο ΕΜΠ).
Δυστυχώς, τα πολιτικά παιχνίδια, οι ψυχολογικοί εκβιασμοί και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία οδήγησε ένα μεγάλο μέρος των συναδέλφων να απογραφούν, χωρίς ουσιαστικά τη θέλησή τους. Τελικά περίπου 300 είπαν ΟΧΙ. Αρνήθηκαν να μπούνε στη μηχανή παραγωγής άνεργων, μίζερων, εξαθλιωμένων συνειδήσεων. Αρνήθηκαν να γίνουν συνένοχοι στην επιχείρηση διάλυσης του δημόσιου πανεπιστημίου.
Τα ΜΜΕ όπως ήταν φυσικά αναμενόμενο έσπευσαν να ενημερώσουν την κοινωνία για το πόσο πολύ πέτυχε η εκβιαστική μέθοδος του Υπουργείου για αυτό-απογραφή, βγάζοντας στον τάκο «τα κακά 268 παιδιά» που δεν απογράφησαν, τα οποία σύμφωνα με τα σχετικά δημοσιεύματα τίθενται αυτόματα και μαγικά σε αργία, χωρίς να μεσολαβήσει καμία άλλη διαδικασία.
Αυτό που ενόχλησε τον κρατικό μηχανισμό από την αρχή της απεργίας των διοικητικών υπαλλήλων στα ΑΕΙ, ήταν η ενότητα και η διάρκεια. Το ότι μέρα με τη μέρα όλο και περισσότεροι έμπαιναν ενεργά στον αγώνα. Το ότι ώρα με την ώρα η συνένωση με άλλα αγωνιζόμενα μέτωπα γίνονταν όλο και μεγαλύτερη. Αυτή την ενότητα θέλησε να σπάσει και δυστυχώς βρήκε πρόσφορο έδαφος στην συνδικαλιστική γραφειοκρατία να το κάνει ως ένα βαθμό.
Αυτό όμως που μάλλον αγνοεί ο κρατικός μηχανισμός είναι πως τα ΝΑΙ που κατατέθηκαν στην πλατφόρμα δεν είναι και συνειδησιακά ΝΑΙ, αλλιώς η απεργία θα σταματούσε την προηγούμενη εβδομάδα ακριβώς μετά την απογραφή. Η απεργία όχι μόνο δεν σταμάτησε αλλά συνεχίζει με νέα πενθήμερη.
Αυτός ο αγώνας ξεκίνησε ενωμένος και θα τελειώσει ενωμένος όσο και αν αυτό αντιτίθεται στην πάγια τακτική της κυβέρνησης για διάσπαση των μετώπων των αγωνιζόμενων κλάδων. Δυστυχώς για το Υπουργείο και την κυβέρνηση, δεν είμαστε μόνο 268. Είμαστε πολλοί παραπάνω. Όχι μόνο μέσα στα πανεπιστήμια αλλά και έξω στην κοινωνία. Είμαστε όλα αυτά τα κομμάτια που έγιναν ένα, στη διάρκεια αυτού του μακροχρόνιου και δύσκολου αγώνα.
Είμαστε όλα αυτά τα κομμάτια που λέμε ΟΧΙ στις απολύσεις. ΟΧΙ στις επιταγές της κυβέρνησης, ΟΧΙ στη λεηλασία και απαξίωση της εργασίας και της ζωής μας.
Είμαστε όλα αυτά τα κομμάτια που Λέμε ΝΑΙ στην Αντίσταση. ΝΑΙ στην Ανυπακοή. ΝΑΙ στην Ανατροπή.
ΑΛΦΑ - ΒΗΤΑ
Καθώς βρίσκονται ήδη στην 8η εβδομάδα απεργίας και λίγες μέρες μετά την ολοκλήρωση της απογραφής οι διοικητικοί υπάλληλοι των ΑΕΙ διευκρινίζουν, με ανακοίνωσή τους, τη στάση του κλάδου καθώς και τα επόμενα βήματα του αγώνα τους.
Το πλήρες κείμενο της ανακοίνωσης:
Οι διοικητικοί υπάλληλοι των ΑΕΙ, βρισκόμαστε στην 8η εβδομάδα απεργίας. Πριν λίγες ημέρες βρεθήκαμε αντιμέτωποι με ένα δίλημμα «να απογραφώ ή όχι». Μέχρι και μία ημέρα πριν την ψήφιση της τροπολογίας στη Βουλή, κατατέθηκαν πολλά «ΟΧΙ» με τη μορφή υπεύθυνων δηλώσεων μη συμμετοχής στην απογραφή, οι οποίες και διαβιβάστηκαν στο Υπουργείο Παιδείας. Όπου έγινε απόπειρα να καταγραφεί η αυθόρμητη διάθεση του κλάδου απέναντι στον εκβιασμό των απολύσεων, τα ποσοστά ήταν συντριπτικά (620 δηλώσεις μη απογραφής στο ΕΚΠΑ και 180 στο ΕΜΠ).
Δυστυχώς, τα πολιτικά παιχνίδια, οι ψυχολογικοί εκβιασμοί και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία οδήγησε ένα μεγάλο μέρος των συναδέλφων να απογραφούν, χωρίς ουσιαστικά τη θέλησή τους. Τελικά περίπου 300 είπαν ΟΧΙ. Αρνήθηκαν να μπούνε στη μηχανή παραγωγής άνεργων, μίζερων, εξαθλιωμένων συνειδήσεων. Αρνήθηκαν να γίνουν συνένοχοι στην επιχείρηση διάλυσης του δημόσιου πανεπιστημίου.
Τα ΜΜΕ όπως ήταν φυσικά αναμενόμενο έσπευσαν να ενημερώσουν την κοινωνία για το πόσο πολύ πέτυχε η εκβιαστική μέθοδος του Υπουργείου για αυτό-απογραφή, βγάζοντας στον τάκο «τα κακά 268 παιδιά» που δεν απογράφησαν, τα οποία σύμφωνα με τα σχετικά δημοσιεύματα τίθενται αυτόματα και μαγικά σε αργία, χωρίς να μεσολαβήσει καμία άλλη διαδικασία.
Αυτό που ενόχλησε τον κρατικό μηχανισμό από την αρχή της απεργίας των διοικητικών υπαλλήλων στα ΑΕΙ, ήταν η ενότητα και η διάρκεια. Το ότι μέρα με τη μέρα όλο και περισσότεροι έμπαιναν ενεργά στον αγώνα. Το ότι ώρα με την ώρα η συνένωση με άλλα αγωνιζόμενα μέτωπα γίνονταν όλο και μεγαλύτερη. Αυτή την ενότητα θέλησε να σπάσει και δυστυχώς βρήκε πρόσφορο έδαφος στην συνδικαλιστική γραφειοκρατία να το κάνει ως ένα βαθμό.
Αυτό όμως που μάλλον αγνοεί ο κρατικός μηχανισμός είναι πως τα ΝΑΙ που κατατέθηκαν στην πλατφόρμα δεν είναι και συνειδησιακά ΝΑΙ, αλλιώς η απεργία θα σταματούσε την προηγούμενη εβδομάδα ακριβώς μετά την απογραφή. Η απεργία όχι μόνο δεν σταμάτησε αλλά συνεχίζει με νέα πενθήμερη.
Αυτός ο αγώνας ξεκίνησε ενωμένος και θα τελειώσει ενωμένος όσο και αν αυτό αντιτίθεται στην πάγια τακτική της κυβέρνησης για διάσπαση των μετώπων των αγωνιζόμενων κλάδων. Δυστυχώς για το Υπουργείο και την κυβέρνηση, δεν είμαστε μόνο 268. Είμαστε πολλοί παραπάνω. Όχι μόνο μέσα στα πανεπιστήμια αλλά και έξω στην κοινωνία. Είμαστε όλα αυτά τα κομμάτια που έγιναν ένα, στη διάρκεια αυτού του μακροχρόνιου και δύσκολου αγώνα.
Είμαστε όλα αυτά τα κομμάτια που λέμε ΟΧΙ στις απολύσεις. ΟΧΙ στις επιταγές της κυβέρνησης, ΟΧΙ στη λεηλασία και απαξίωση της εργασίας και της ζωής μας.
Είμαστε όλα αυτά τα κομμάτια που Λέμε ΝΑΙ στην Αντίσταση. ΝΑΙ στην Ανυπακοή. ΝΑΙ στην Ανατροπή.
ΑΛΦΑ - ΒΗΤΑ
Δικαστική δικαίωση των απολυμένων από την ACS
0
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ στην ΤΑΧΥΜΕΤΑΦΟΡΑ - ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΗ
…ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΕΡΑ....
Δικαιώθηκαν και στο εφετείο οι συνάδελφοι που εργάζονταν στην ACS ΖΩΓΡΑΦΟΥ (Μιχαλακοπούλου),κατάστημα - πρακτορείο της ACS.
Οι συνάδελφοι που είναι ταχυμεταφορείς-ταχυδιανομείς με χρήση δικύκλου (courier), απολύθηκαν τον Ιανουάριο του 2009 για συνδικαλιστική δράση, με αποζημίωση εργάτη και όχι υπαλλήλου. Όπως και πρωτόδικα έτσι και τώρα το εφετείο έκρινε άκυρη την απόλυση των δυο συναδέλφων αναγνωρίζοντας την υπαλληλική ιδιότητα που παράτυπα και παράνομα (σύμφωνα με τους όρους λειτουργίας της ΑCS A.E.E) δεν τους αναγνώριζε ο συγκεκριμένος πράκτορας της ACS και που δεν αποτελεί μοναδική περίπτωση στην ταχυμεταφορά-ταχυδρόμηση.
Απόφαση που ενόχλησε πολλούς στην ταχυμεταφορά-ταχυδρόμηση καθώς συνδέει την λειτουργία των πρακτορείων – καταστημάτων «franchise» με τις «μητρικές εταιρείες», την ώρα που αυτές κλείνουν πρακτορεία-καταστήματα με την γνωστή τεχνική της αλλαγής διεύθυνσης (αλλαγή ¨αφεντικού¨- αχυράνθρωπου), αφήνοντας στο δρόμο απλήρωτους εργαζόμενους χωρίς να πληρώνουν δεδουλευμένα μηνών και αποζημιώσεις, του άλλοτε «επιλεγμένου συνεργάτη» τους.
Απόφαση που βγήκε σε μια δύσκολη εποχή για την εργατική τάξη, με μνημόνια , με αντεργατικούς νόμους που μας παίρνουν πίσω κεκτημένα προηγούμενων χρόνων που κατακτήθηκαν με αίμα, που μας θέλουν να δουλεύουμε με μισθούς πείνας ώστε να έχουν κέρδη μέσα από την κρίση που δημιούργησαν οι καπιταλιστές.
Απόφαση που είναι διαθέσιμη σε κάθε συνάδελφο που αντιμετωπίζει ανάλογα προβλήματα στον κλάδο μας , αλλά και σε όποιον άλλον συνάδελφο την χρειαστεί, η οποία πρέπει να αξιοποιηθεί και να περιφρουρηθεί.
Απόφαση όμως που πρέπει να μας κάνει να σκεφτούμε τι θα κάνουμε εμείς απέναντι στα αφεντικά (μεγάλα-μικρά), που παρά τους ¨μειωμένους τζίρους τους¨ που επικαλούνται από την κρίση, βρίσκουν και λεφτά από τις απανωτές μειώσεις μισθών των εργαζομένων για δικηγόρους και παράβολα δικαστηρίων. Με αυτό τον τρόπο θέλουν να κερδίζουν χρόνο, να απογοητεύουν τους εργαζόμενους για να σταματήσουν κάθε νομική διαδικασία, να τους αποθαρρύνουν από κάθε κινηματική διεκδίκηση.
Επειδή τελευταία γίνεται πολύ λόγος για την νομιμότητα και τη θεωρία των ¨δυο άκρων¨, ας δούμε ότι το ένα άκρο είναι οι κυβερνήσεις που εξυπηρετούν το κεφάλαιο, η φαστιτικοποίηση της δημόσιας ζωής με ή χωρίς μορφώματα σαν τη χρυσή αυγή και στο άλλο άκρο είναι ο άνεργος, ο συνταξιούχος, ο επισφαλής εργαζόμενος, ο φοιτητής, ο μαθητής, ο καταληψίας , η συνελεύση γειτονιάς , και η όποια τοπική κοινωνία που σηκώνει κεφάλι στο αυτονόητο δικαίωμα της αξιοπρεπείας και με αυτό τον τρόπο μπαίνουν στο κάδρο των «παρανόμων».
Για να μην μείνει μια τέτοια απόφαση άδειο γράμμα, εμείς πρέπει να την υιοθετήσουμε να την ανάγουμε και να της δώσουμε κίνηση.
Για όλους τους παραπάνω λόγους πιστεύουμε πως δεν πρόκειται για μια κατάσταση που αφορά μόνο 2 εργαζόμενους πολύ περισσότερο σήμερα που γράφονται αυτές οι αράδες και το υπουργείο ¨εργασιας¨, ανακοίνωσε ότι η απελευθέρωση των απολύσεων είναι στην λογική του.
ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΩΜΑΤΕΙΑ, ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΧΗΜΑΤΑ, ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΣΤΑ ¨ΑΦΕΝΤΙΚΑ¨ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΟΤΙ ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ
Αθήνα 28 Οκτώβρη 2013
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ στην ΤΑΧΥΜΕΤΑΦΟΡΑ - ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΗ
24ωρη απεργία την Τετάρτη 30 Οκτώβρη στον όμιλο «Coca-Cola»
0
Σε 24ωρη απεργία την Τετάρτη στις 30 Οκτώβρη κατέρχονται οι εργαζόμενοι σε όλα τα εργοστάσια του ομίλου της «Coca-Cola 3Ε» μετά και τη σχετική απόφαση των δύο Ομοσπονδιών του κλάδου. Στόχος να εκφραστεί η αλληλεγγύη στους 33 απολυμένους από το εργοστάσιο της Θεσσαλονίκης, αλλά και η απόφαση των εργαζομένων να απαντήσουν ενιαία στην αντεργατική επίθεση της πολυεθνικής. Στο μεταξύ συνεχίζεται μέχρι και την 1η του Νοέμβρη η απεργία των εργαζομένων στο εργοστάσιο της Θεσσαλονίκης.
Η 24ωρη απεργία σε όλα τα εργοστάσια του ομίλου, που κήρυξαν η Πανελλαδική Ομοσπονδία Εργατοϋπαλλήλων Εμφιαλωμένων Ποτών (ΠΟΕΕΠ) και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατοτεχνιτών και Υπαλλήλων Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών, θα ξεκινήσει στις 6 το πρωί της Τετάρτης 30 Οκτώβρη και θα λήξει στις 6 το πρωί της Πέμπτης 31 Οκτώβρη.
Η απεργία αποτελεί το πρώτο βήμα συντονισμού της δράσης, σημειώνουν σε ανακοίνωσή τους οι δύο Ομοσπονδίες, υπογραμμίζοντας ότι πραγματοποιείται «σε ένδειξη συμπαράστασης και αλληλεγγύης στους απολυμένους του εργοστασίου της Θεσσαλονίκης και για να αντιμετωπιστεί η αντεργατική πρακτική και επιθετικότητα της πολυεθνικής εταιρείας, που παρά τα τεράστια κέρδη της προχωρά συνεχώς σε απολύσεις και καταργήσεις τμημάτων και εργοστασίων».
902
Σε 24ωρη απεργία την Τετάρτη στις 30 Οκτώβρη κατέρχονται οι εργαζόμενοι σε όλα τα εργοστάσια του ομίλου της «Coca-Cola 3Ε» μετά και τη σχετική απόφαση των δύο Ομοσπονδιών του κλάδου. Στόχος να εκφραστεί η αλληλεγγύη στους 33 απολυμένους από το εργοστάσιο της Θεσσαλονίκης, αλλά και η απόφαση των εργαζομένων να απαντήσουν ενιαία στην αντεργατική επίθεση της πολυεθνικής. Στο μεταξύ συνεχίζεται μέχρι και την 1η του Νοέμβρη η απεργία των εργαζομένων στο εργοστάσιο της Θεσσαλονίκης.
Η 24ωρη απεργία σε όλα τα εργοστάσια του ομίλου, που κήρυξαν η Πανελλαδική Ομοσπονδία Εργατοϋπαλλήλων Εμφιαλωμένων Ποτών (ΠΟΕΕΠ) και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατοτεχνιτών και Υπαλλήλων Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών, θα ξεκινήσει στις 6 το πρωί της Τετάρτης 30 Οκτώβρη και θα λήξει στις 6 το πρωί της Πέμπτης 31 Οκτώβρη.
Η απεργία αποτελεί το πρώτο βήμα συντονισμού της δράσης, σημειώνουν σε ανακοίνωσή τους οι δύο Ομοσπονδίες, υπογραμμίζοντας ότι πραγματοποιείται «σε ένδειξη συμπαράστασης και αλληλεγγύης στους απολυμένους του εργοστασίου της Θεσσαλονίκης και για να αντιμετωπιστεί η αντεργατική πρακτική και επιθετικότητα της πολυεθνικής εταιρείας, που παρά τα τεράστια κέρδη της προχωρά συνεχώς σε απολύσεις και καταργήσεις τμημάτων και εργοστασίων».
902
Νοσοκομείο Ικαρίας
5ωρη Στάση Εργασίας την Παρασκευή 1/11
0
Ο Σύλλογος Εργαζομένων του Νοσοκομείου Ικαρίας προκηρύσει
5ωρη στάση εργασίας
την Παρασκευή 1 Νοεμβρίου και για τις ώρες 8:30 έως 13:30.
Συνεχίζουμε τις κινητοποιήσεις ενάντια στην υποβάθμιση της περίθαλψης στα νησιά μας.
Προχωράμε
μέσα στο Νοέμβριο σε συλλαλητήριο έξω από το υπουργείο υγείας σε
συνενόηση με άλλους νοσοκομειακούς συλλόγους, ενώσεις γιατρών και
επιτροπές αγώνα από όλη τη χώρα (προτεινόμενη ημερομηνία η 22η
Νοεμβρίου).
- ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ – ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΛΕΙΣΙΜΑΤΑ
- ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΜΟΝΙΜΩΝ – ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΟΜΕΣ ΥΓΕΙΑΣ
- ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΥΓΕΙΑΣ
ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΝΟΙΑ
ΕΦΙΑΛΤΙΚΟ ΜΕΛΛΟΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ, "ΛΗΣΤΕΥΟΥΝ" ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ !
0
Όλοι στη 5ωρη στάση εργασίας (11π.μ εως 3μ.μ) την Τρίτη 29/10/2013 και στη συγκέντρωση στις 12 μ στο Υπουργείο με το Ψ.Ν.Α Δρομοκαϊτειο
Η συγκυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ προχωρά ακάθεκτη στο κλείσιμο των ψυχιατρικών νοσοκομείων που έχουν απομείνει.
Οι ισχυρισμοί της Υφυπουργού ότι «προέχει το συμφέρον των ψυχικά πασχόντων», ότι θα εξασφαλισθεί η «εξατομικευμένη θεραπεία, προσοχή και περίθαλψη» ισοδυναμούν με πρόκληση και εμπαιγμό για τους ασθενείς και τις οικογένειες τους.
Είναι προς το συμφέρον των ασθενών :
— το 50-80 % των πενιχρών συντάξεων τους να καταλήγει στις επιχειρηματικές δομές «αποασυλοποίησης», δημόσιες και ιδιωτικές, να θησαυρίζουν οι κάθε λογής επιχειρηματίες που κερδοσκοπούν σε βάρος τους και να βρίσκονται στο έλεος των εκβιασμών τους;
— να στοιβάζονται στα ράντζα των ψυχιατρικών κλινικών των γενικών νοσοκομείων;
— οι ανασφάλιστοι να μη γίνονται δεκτοί στους ξενώνες και τα οικοτροφεία ;
Σε μία περίοδο που η φτώχεια, η ανεργία, η εντατικοποίηση, υποσκάπτουν ακόμη περισσότερο την ψυχική υγεία ,που αυξάνονται οι εισαγωγές στα νοσοκομεία λόγω ψυχογενών αιτιών ακόμη και μικρών παιδιών, άρα αντικειμενικά αυξάνονται οι ανάγκες για δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες υγείας, μπορούν υποβαθμίζονται ακόμη περισσότερο, να συρρικνώνονται και να εμπορευματοποιούνται οι δομές ψυχικής υγείας;
Τα μέτρα που προωθεί η κυβέρνηση δεν διαταραχές είναι επιβεβλημένα από τη στρατηγική της Ε.Ε., (που εφαρμόζονται χρόνια τώρα από τις κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και έχουν ανεξίτηλη τη σφραγίδα των ΠΑΣΚΕ , ΔΑΚΕ. ), όπως αυτή εξειδικεύτηκε με το πρόγραμμα Ψυχαργώς και πρόσφατα με το μνημόνιο συνεργασίας Andor-Λυκουρέντζου.
Η ψευδεπίγραφη «Ψυχιατρική αποασυλοποίηση» είναι μέρος των γενικότερων αντιδραστικών αλλαγών στον τομέα της υγείας που στοχεύει:
1. να αποποιηθεί το κράτος την ευθύνη της νοσηλείας και αποκατάστασης των ψυχικά ασθενών και να μετακυλήσει την ευθύνη και το κόστος της θεραπείας στους ασθενείς και τις
οικογένειες τους.
2. να διευρυνθεί το πεδίο της επιχειρηματικής δράσης σε αυτόν τον ευαίσθητο τομέα, να διοχετευτεί ζεστό χρήμα στις Μ.Κ.Ο. και άλλα «ευαγή» ιδρύματα που θα παρέχουν φτηνές, υποτυπώδεις υπηρεσίες υγείας και θα πετούν τους ασθενείς στο δρόμο όταν δε θα εξασφαλίζεται η κερδοφόρα λειτουργία τους.
3. στην ενίσχυση της λειτουργίας των δημόσιων δομών ψυχικής υγείας με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, με φτηνούς ευέλικτους εργαζόμενους και ασθενείς πελάτες.
Κανένας εφησυχασμός .Καμία αυταπάτη. Όσο η υγεία θα είναι εμπόρευμα, όσο δεν ανατρέπεται η αντιλαϊκή πολιτική δεν πρόκειται να δουν άσπρη μέρα ούτε οι ασθενείς ούτε και εμείς.
Το επόμενο κύμα διαθεσιμότητας θα πλήξει τους εργαζόμενους στα δημόσια ψυχιατρεία.
• Δημόσιες - δωρεάν υπηρεσίες ψυχικής υγείας, υψηλής ποιότητας, με σύγχρονες υποδομές στην βάση των κατακτήσεων της επιστήμης και της τεχνολογίας, με πλήρη διασύνδεση του κέντρου ψυχικής υγείας ή του ξενώνα και της δημόσιας ψυχιατρικής κλινικής ή νοσοκομείου.
• Δημόσιο δίκτυο ξενώνων, οικοτροφείων και διαμερισμάτων αυτόνομης ή ημιαυτόνομης διαβίωσης, κλειστής ή ανοιχτής περίθαλψης εκεί που χρειάζεται και ανάλογα με τους φιλοξενούμενους (ψυχικά ασθενείς, ΑΜΕΑ, χρονίως πάσχοντες, χρήστες εξαρτησιογόνων ουσιών, ηλικιωμένους και εγκατελειμμένα παιδιά και εφήβους). Το δίκτυο αυτό να παρέχει φροντίδα με επιστημονική στήριξη, καθοδήγηση και προσανατολισμό στην επανένταξη στην παραγωγή και την κοινωνία για όσους είναι αντικειμενικά δυνατό.
• Για όσους δεν μπορούν να ενταχθούν στην παραγωγή να λειτουργούν προστατευόμενα εργαστήρια με εγγυημένη από το κράτος την απορρόφηση των παραγόμενων προϊόντων και την εξασφάλιση των εργασιακών τους δικαιωμάτων
• Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού σε όλες τις ειδικότητες με σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας, για την κάλυψη των διευρημένων αναγκών στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας
• Κατάργηση κάθε μορφής επιχειρηματικής δράσης στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας
• Να ενταχθούν οι Μ.Κ.Ο. στο δημόσιο και δωρεάν δίκτυο υπηρεσιών ψυχικής υγείας
• Καμία συγχώνευση – κατάργηση κλινική , τμήματος στο Ψ.Ν.Α. Καμία διαθεσιμότητα – απόλυση
• Καμία αξιολόγηση στις μονάδες ψυχικής υγείας
• Το 18 ΑΝΩ να παραμείνει οργανικό κομμάτι του νοσοκομείου μας με ενίσχυση των στεγνών προγραμμάτων
• Πλήρης χρηματοδότηση από τον κρατικό προυπολογισμό όλων των δημόσιων δομών ψυχικής υγείας του ΕΟΠΥΥ και των ασφαλιστικών ταμείων.
• Να πληρωθούν όλα τα δεδουλευμένα. Να καλυφθούν οι απώλειες στους μισθούς μας.
• Κάτω τα χέρια από τις συντάξεις των ασθενών
ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Ψ.Ν.Α. ΔΑΦΝΙ
Όλοι στη 5ωρη στάση εργασίας (11π.μ εως 3μ.μ) την Τρίτη 29/10/2013 και στη συγκέντρωση στις 12 μ στο Υπουργείο με το Ψ.Ν.Α Δρομοκαϊτειο
Η συγκυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ προχωρά ακάθεκτη στο κλείσιμο των ψυχιατρικών νοσοκομείων που έχουν απομείνει.
Οι ισχυρισμοί της Υφυπουργού ότι «προέχει το συμφέρον των ψυχικά πασχόντων», ότι θα εξασφαλισθεί η «εξατομικευμένη θεραπεία, προσοχή και περίθαλψη» ισοδυναμούν με πρόκληση και εμπαιγμό για τους ασθενείς και τις οικογένειες τους.
Είναι προς το συμφέρον των ασθενών :
— το 50-80 % των πενιχρών συντάξεων τους να καταλήγει στις επιχειρηματικές δομές «αποασυλοποίησης», δημόσιες και ιδιωτικές, να θησαυρίζουν οι κάθε λογής επιχειρηματίες που κερδοσκοπούν σε βάρος τους και να βρίσκονται στο έλεος των εκβιασμών τους;
— να στοιβάζονται στα ράντζα των ψυχιατρικών κλινικών των γενικών νοσοκομείων;
— οι ανασφάλιστοι να μη γίνονται δεκτοί στους ξενώνες και τα οικοτροφεία ;
Σε μία περίοδο που η φτώχεια, η ανεργία, η εντατικοποίηση, υποσκάπτουν ακόμη περισσότερο την ψυχική υγεία ,που αυξάνονται οι εισαγωγές στα νοσοκομεία λόγω ψυχογενών αιτιών ακόμη και μικρών παιδιών, άρα αντικειμενικά αυξάνονται οι ανάγκες για δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες υγείας, μπορούν υποβαθμίζονται ακόμη περισσότερο, να συρρικνώνονται και να εμπορευματοποιούνται οι δομές ψυχικής υγείας;
Τα μέτρα που προωθεί η κυβέρνηση δεν διαταραχές είναι επιβεβλημένα από τη στρατηγική της Ε.Ε., (που εφαρμόζονται χρόνια τώρα από τις κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και έχουν ανεξίτηλη τη σφραγίδα των ΠΑΣΚΕ , ΔΑΚΕ. ), όπως αυτή εξειδικεύτηκε με το πρόγραμμα Ψυχαργώς και πρόσφατα με το μνημόνιο συνεργασίας Andor-Λυκουρέντζου.
Η ψευδεπίγραφη «Ψυχιατρική αποασυλοποίηση» είναι μέρος των γενικότερων αντιδραστικών αλλαγών στον τομέα της υγείας που στοχεύει:
1. να αποποιηθεί το κράτος την ευθύνη της νοσηλείας και αποκατάστασης των ψυχικά ασθενών και να μετακυλήσει την ευθύνη και το κόστος της θεραπείας στους ασθενείς και τις
οικογένειες τους.
2. να διευρυνθεί το πεδίο της επιχειρηματικής δράσης σε αυτόν τον ευαίσθητο τομέα, να διοχετευτεί ζεστό χρήμα στις Μ.Κ.Ο. και άλλα «ευαγή» ιδρύματα που θα παρέχουν φτηνές, υποτυπώδεις υπηρεσίες υγείας και θα πετούν τους ασθενείς στο δρόμο όταν δε θα εξασφαλίζεται η κερδοφόρα λειτουργία τους.
3. στην ενίσχυση της λειτουργίας των δημόσιων δομών ψυχικής υγείας με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, με φτηνούς ευέλικτους εργαζόμενους και ασθενείς πελάτες.
Κανένας εφησυχασμός .Καμία αυταπάτη. Όσο η υγεία θα είναι εμπόρευμα, όσο δεν ανατρέπεται η αντιλαϊκή πολιτική δεν πρόκειται να δουν άσπρη μέρα ούτε οι ασθενείς ούτε και εμείς.
Το επόμενο κύμα διαθεσιμότητας θα πλήξει τους εργαζόμενους στα δημόσια ψυχιατρεία.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ - ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ
• Δημόσιο δίκτυο ξενώνων, οικοτροφείων και διαμερισμάτων αυτόνομης ή ημιαυτόνομης διαβίωσης, κλειστής ή ανοιχτής περίθαλψης εκεί που χρειάζεται και ανάλογα με τους φιλοξενούμενους (ψυχικά ασθενείς, ΑΜΕΑ, χρονίως πάσχοντες, χρήστες εξαρτησιογόνων ουσιών, ηλικιωμένους και εγκατελειμμένα παιδιά και εφήβους). Το δίκτυο αυτό να παρέχει φροντίδα με επιστημονική στήριξη, καθοδήγηση και προσανατολισμό στην επανένταξη στην παραγωγή και την κοινωνία για όσους είναι αντικειμενικά δυνατό.
• Για όσους δεν μπορούν να ενταχθούν στην παραγωγή να λειτουργούν προστατευόμενα εργαστήρια με εγγυημένη από το κράτος την απορρόφηση των παραγόμενων προϊόντων και την εξασφάλιση των εργασιακών τους δικαιωμάτων
• Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού σε όλες τις ειδικότητες με σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας, για την κάλυψη των διευρημένων αναγκών στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας
• Κατάργηση κάθε μορφής επιχειρηματικής δράσης στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας
• Να ενταχθούν οι Μ.Κ.Ο. στο δημόσιο και δωρεάν δίκτυο υπηρεσιών ψυχικής υγείας
• Καμία συγχώνευση – κατάργηση κλινική , τμήματος στο Ψ.Ν.Α. Καμία διαθεσιμότητα – απόλυση
• Καμία αξιολόγηση στις μονάδες ψυχικής υγείας
• Το 18 ΑΝΩ να παραμείνει οργανικό κομμάτι του νοσοκομείου μας με ενίσχυση των στεγνών προγραμμάτων
• Πλήρης χρηματοδότηση από τον κρατικό προυπολογισμό όλων των δημόσιων δομών ψυχικής υγείας του ΕΟΠΥΥ και των ασφαλιστικών ταμείων.
• Να πληρωθούν όλα τα δεδουλευμένα. Να καλυφθούν οι απώλειες στους μισθούς μας.
• Κάτω τα χέρια από τις συντάξεις των ασθενών
Κινητοποιήσεις των μαθητών των ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ
0
Οι μαθητές των ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ προχώρησαν στην συγκρότηση συντονιστικού, με σκοπό να διεκδικήσουν την επίλυση των σοβαρών προβλημάτων που υπάρχουν στην επαγγελματική εκπαίδευση, εξ αιτίας τόσο της καταστροφικής εκπαιδευτικής πολιτικής του Υπουργείου Παιδείας και της κυβέρνησης, όσο και της απόλυτης κυβερνητικής αδιαφορίας σχετικά με την εκπαίδευση των μαθητών των ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ.
Οι μαθητές των ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ δυναμώνουν και συντονίζουν των αγώνα τους.
Απαιτούν:
Να μην καταργηθεί καμία ειδικότητα και να ξανανοίξουν αυτές που έκλεισαν.
Τώρα καθηγητές. Καμία απόλυση. Να ξαναπροσλάβουν αυτούς που απέλυσαν.
Να καταργηθεί το έτος μαθητείας ως τζάμπα εργασία για τα αφεντικά.Να πραγματοποιείται πρακτική άσκηση ενταγμένη στα τρία χρόνια της εκπαιδευτική διαδικασίας.
Να λυθεί το πρόβλημα της μεταφοράς μας δωρεάν από το κράτος. Πάσο απεριορίστων διαδρομών σε όλους τους μαθητές. Δωρεάν λεωφορεία εκεί που χρειάζονται.
Δωρεάν γεύμα στα σχολεία με ευθύνη των δήμων σε όλους του μαθητές.
Οι μαθητές προχωρούν σε σειρά κινητοποιήσεων:
29 και 30 Οκτωβρίου κινητοποιήσεις στις περιοχές τους (κλείσιμο δρόμων, κινητοποιήσεις σε Δημαρχεία και γραφεία Δευτεροβάθμιας)
31 Οκτωβρίου 10:30 όλα τα ΕΠΑΛ και ΕΠΑΣ της Αττικής έξω από το Υπουργείο Παιδείας
6 Νοεμβρίου μεγάλο μαθητικό συλλαλητήριο στο κέντρο της Αθήνας
Ο αγώνας μαθητών και καθηγητών είναι κοινός.
Η Συντονιστική Επιτροπή Εκπαιδευτικών Δ.Ε. σε Διαθεσιμότητα καλεί όλους τους συναδέλφους σε διαθεσιμότητα, να πλαισιώσουν αγωνιστικά όλες τις κατά τόπους κινητοποιήσεις των μαθητών.
ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΘΑ ΒΡΟΥΝ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΟΥΣ, ΟΤΑΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΟΥΣ, ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΤΟΜΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΩΝ ΣΤΟ ΝΕΟ ΕΠΑΛ
http://diathesimoiekp.blogspot.gr/
ΠΕΜΠΤΗ 31/10 στις 10.30 π.μ.- ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΤΡΥΡΙΑΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΊΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
ΜΑΘΗΤΕΣ - ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΝΙΚΗΤΕΣ
Οι μαθητές των ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ δυναμώνουν και συντονίζουν των αγώνα τους.
Απαιτούν:
Να μην καταργηθεί καμία ειδικότητα και να ξανανοίξουν αυτές που έκλεισαν.
Τώρα καθηγητές. Καμία απόλυση. Να ξαναπροσλάβουν αυτούς που απέλυσαν.
Να καταργηθεί το έτος μαθητείας ως τζάμπα εργασία για τα αφεντικά.Να πραγματοποιείται πρακτική άσκηση ενταγμένη στα τρία χρόνια της εκπαιδευτική διαδικασίας.
Να λυθεί το πρόβλημα της μεταφοράς μας δωρεάν από το κράτος. Πάσο απεριορίστων διαδρομών σε όλους τους μαθητές. Δωρεάν λεωφορεία εκεί που χρειάζονται.
Δωρεάν γεύμα στα σχολεία με ευθύνη των δήμων σε όλους του μαθητές.
Οι μαθητές προχωρούν σε σειρά κινητοποιήσεων:
29 και 30 Οκτωβρίου κινητοποιήσεις στις περιοχές τους (κλείσιμο δρόμων, κινητοποιήσεις σε Δημαρχεία και γραφεία Δευτεροβάθμιας)
31 Οκτωβρίου 10:30 όλα τα ΕΠΑΛ και ΕΠΑΣ της Αττικής έξω από το Υπουργείο Παιδείας
6 Νοεμβρίου μεγάλο μαθητικό συλλαλητήριο στο κέντρο της Αθήνας
Ο αγώνας μαθητών και καθηγητών είναι κοινός.
Η Συντονιστική Επιτροπή Εκπαιδευτικών Δ.Ε. σε Διαθεσιμότητα καλεί όλους τους συναδέλφους σε διαθεσιμότητα, να πλαισιώσουν αγωνιστικά όλες τις κατά τόπους κινητοποιήσεις των μαθητών.
ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΘΑ ΒΡΟΥΝ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΟΥΣ, ΟΤΑΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΟΥΣ, ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΤΟΜΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΩΝ ΣΤΟ ΝΕΟ ΕΠΑΛ
http://diathesimoiekp.blogspot.gr/
29 Οκτωβρίου 2013
ΓΙΑΝΝΕΝΑ: ΜΙΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΜΙΑ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΜΑΣ
0
Συμφοιτητή συμφοιτήτρια,
Νομίζουμε πως πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα σχετικά με μια προκήρυξη που διακίνησε η γραμματεία του ΜΑΣ πριν από κάποιες μέρες. Αυτό γιατί εκτιμούμε ότι τα καθήκοντα του φοιτητικού κινήματος, είναι πολύ σοβαρά για να προσεγγίζονται με μια ελαφρότητα και δυο τρεις προτάσεις για αλλαγή της διαδικασίας διεξαγωγής των γενικών συνελεύσεων. Το ερώτημα είναι ποιοι κινούνται στην κατεύθυνση να αναλάβουν αυτά τα καθήκοντα.
Προσπαθώντας σύντομα να περιγράψουμε την κατάσταση στην κοινωνία θα λέγαμε πως αυτό που χαρακτηρίζει την περίοδο που ζούμε είναι μια άγρια συντεταγμένη επίθεση των δυνάμεων του συστήματος στους εργαζόμενους, την εργατική τάξη, την νεολαία, το λαό. Διαλύοντας κάθε εργατική λαϊκή κατάκτηση. Είναι μια ταξική επίθεση. Είναι αποτέλεσμα και επιλογή του χτυπημένου απ’ την κρίση καπιταλιστικού ιμπεριαλιστικού συστήματος. Σε μια χώρα εξαρτημένη απ’ τα ιμπεριαλιστικά κέντρα ΗΠΑ – ΕΕ, όπως είναι η Ελλάδα, αυτή η επίθεση που εκφράζεται απ’ την πολιτική της κυβέρνησης και των εντολών ΔΝΤ και ΕΕ, παίρνει πιο έντονα και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Παράλληλα το σύστημα προωθεί τη φασιστικοποιήση της δημόσιας και πολιτικής ζωής, με στόχο να τρομοκρατήσει το λαό και τη νεολαία.
Στην εκπαίδευση αυτό που επιδιώκουν, είναι η βίαιη προσαρμογή όλων των βαθμίδων σε μια κατεύθυνση που να συμβαδίζει με τον εργασιακό μεσαίωνα που επιβάλλουν. Γι’ αυτό
η προώθηση του νόμου πλαίσιο, οι διαγραφές, η κατάργηση του δωρεάν συγγράμματος, το περαιτέρω χτύπημα στη σίτιση-στέγαση και πολλά άλλα. Ταξικοί φραγμοί και παράλληλα κατάργηση του ασύλου, πειθάρχηση και έλεγχος. Ένα πανεπιστήμιο για λίγους κι εκλεκτούς.
Απέναντι σε όλα αυτά, ο δρόμος του αγώνα είναι μονόδρομος για τους φοιτητές των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Η οικοδόμηση ενός ανεξάρτητου φοιτητικού κινήματος μέσα από που θα παλεύει στο πλάι του λαού και της εργατικής τάξης για την ανατροπή αυτής της επίθεσης.
Υποτίθεται πως το ΜΑΣ, θέλει να υπερασπιστεί τις γενικές συνελεύσεις απ’ αυτούς που τις καταστρέφουν. Όλη η ουσία της προκλητικής τοποθέτησης του για τις κατ’ όνομα, όπως λέει, γενικές συνελεύσεις είναι μια υποταγή στον αρνητικό συσχετισμό και μια δήλωση νομιμοφροσύνης στο σύστημα και στη δυνατότητα των φοιτητών να συνδικαλίζονται. Υποτάσσεται στο ‘έξω τα κόμματα’ και το αναπαράγει για να ψαρέψει σε θολά νερά όταν τσουβαλιάζει τις πολιτικές απόψεις για να τους κάνει, υποτίθεται, κριτική. Συκοφαντούν όταν λένε πως δεν μπορούν οι φοιτητές να μιλήσουν σε μια γενική συνέλευση. Όταν υπερασπίζονται μέσα στις γενικές συνελεύσεις πως παραμιλάμε πολιτικά και φεύγει ο κόσμος. Τέτοια επιχειρήματα στα πανεπιστήμια ‘για την υπεράσπιση των ανεξάρτητων φοιτητών’ απ’ τη ΔΑΠ τα ακούγαμε συνήθως. Αλήθεια, θα είναι πιο δημοκρατικές οι εισηγήσεις και προτάσεις των διοικητικών συμβουλίων, που κυριαρχεί η ΔΑΠ, που προτείνετε(!); Θα εκφράζουν καλύτερα το φοιτητή απ’ την ίδια του τη φωνή στη γενική συνέλευση; Συνάδελφοι του ΜΑΣ αυτές τις προτάσεις που κάνετε στο τέλος να προσέχετε γιατί μπορεί να τις υιοθετήσει το υπουργείο. Εν’ πάση περιπτώσει το φοιτητικό κίνημα με αυτές τις διαδικασίες έριξε νόμους και έδωσε μεγάλες συγκρούσεις με το σύστημα στο παρελθόν. Μιλώντας και δρώντας πολιτικά. Με ενότητα και αντιπαράθεση απόψεων. Ανατρέποντας τον αρνητικό συσχετισμό. Όχι τζογάροντας και στην υποταγή με τοποθετήσεις του τύπου «είναι λογικό να αηδιάζεις» απ’ τις γενικές συνελεύσεις.
Συμφοιτητή συμφοιτήτρια,
Η στάση του ΜΑΣ, της ΠΚΣ και της ΚΝΕ είναι γνωστή από πολύ παλιά. Είναι ένας μηχανισμός που διακατέχεται από φόβο απέναντι στο κίνημα και τις διαδικασίες που δεν ελέγχει απόλυτα. Η μόνη πρόταση επί της ουσίας του ΜΑΣ, της ΚΝΕ και του ΚΚΕ για το κίνημα είναι η πρόσδεση των συλλόγων και των σωματείων στην κατεύθυνση του ΜΑΣ και του ΠΑΜΕ. Η μόνη «κινηματική» διαδικασία που αναγνωρίζουν είναι οι παρεμβάσεις του ΜΑΣ και του ΠΑΜΕ. Οι μόνοι αγώνες που καλεί δεν είναι αυτοί που θέτουν το ζήτημα της μαζικής σύγκρουσης, αλλά τα εφετζίδικα χάπενινγκ των «αποφασισμένων κομμουνιστών». Έχει αποδείξει τη νομιμοφροσύνη του δίνοντας διαπιστευτήρια στο σύστημα σε κάθε ξέσπασμα της νεολαίας και του λαού. Από πολύ πρόσφατα στην απεργία των καθηγητών το Μάη που καλούσε τους μαθητές σε διάβασμα, το Δεκέμβρη του 08 που τον κατήγγειλε, το φοιτητικό κίνημα του 06 – 07 που σύρθηκε με το ζόρι, στις πλατείες στο μεσοπρόθεσμο με τις προτάσεις για εκλογές. Μέχρι πολύ παλιά τη μη συμμετοχή του στον νικηφόρο αγώνα για το ν.815 και τις τοποθετήσεις για προβοκάτορες στο Πολυτεχνείο του ‘73.
Η ουσιαστική πολιτική ερμηνεία της φοβικότητας του ΜΑΣ να βρίσκεται με άλλες απόψεις και σε διαδικασίες που μπορεί να έχουν κινηματικά καθήκοντα, είναι πως όταν οικοδομείται κίνημα και εκδηλώνεται σύγκρουση με το σύστημα, πρέπει να διαλέγει μια απ τις δυο μεριές. Δε χωράνε μεσοβέζικες λύσεις. Αυτή τη δυσκολία την είχε και θα την έχει ως ρεφορμιστική δύναμη που προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στο κίνημα και το
σύστημα.
Σε ό,τι μας αφορά, εκτιμάμε πως η ασφυκτική κατάσταση που δημιουργεί το σύστημα στους φοιτητές των φτωχών λαϊκών οικογενειών στο πανεπιστήμιο, θα ενεργοποιεί συνεχώς αντιστάσεις των φοιτητών. Ο δρόμος για τη συγκρότηση μαζικού φοιτητικού κινήματος, περνά μέσα απ τη μαζικοποίηση των αντιστάσεων, των συνελεύσεων, των καταλήψεων, των διαδηλώσεων, μέσα απ το ζωντάνεμα των οργάνων πάλης. Σίγουρα στο δρόμο για εκεί το φοιτιτηκό κίνημα θα λύσει και τους λογαριασμούς του με απόψεις όπως του ΜΑΣ και άλλων δυνάμεων που παίζουν ρόλο διαλυτικό και συμβιβαστικό.
*Κάπου μέσα η προκήρυξη του ΜΑΣ λέει πως κανείς στις συνελεύσεις δεν ρώτησε κάτι το ΜΑΣ, παρά μόνο γίνονταν ερωτήσεις για το ΚΚΕ. Το πόσο τίμιο και αληθινό είναι αυτό που λέτε φαίνεται απ τη χρήση του «μλ» (ΚΚΕ μ-λ) και όχι των Αγωνιστικών Κινήσεων παρεμβαίνουν στο πανεπιστήμιο. Δεν είναι μόνο ζήτημα ηθικό αλλά κατά βάση πολιτικό. Εμείς σα σχόλιο έχουμε να πούμε πως όσο και αν κάτω από πολλές αφίσες της ΚΝΕ βρίσκονται αυτές των Αγωνιστικών Κινήσεων, όσο και αν σκίζονται χαρτιά, πανό κτλ, οι πολιτικές απόψεις δεν καλύπτονται.
από: ...rio de la Resistencia!
Νομίζουμε πως πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα σχετικά με μια προκήρυξη που διακίνησε η γραμματεία του ΜΑΣ πριν από κάποιες μέρες. Αυτό γιατί εκτιμούμε ότι τα καθήκοντα του φοιτητικού κινήματος, είναι πολύ σοβαρά για να προσεγγίζονται με μια ελαφρότητα και δυο τρεις προτάσεις για αλλαγή της διαδικασίας διεξαγωγής των γενικών συνελεύσεων. Το ερώτημα είναι ποιοι κινούνται στην κατεύθυνση να αναλάβουν αυτά τα καθήκοντα.
Προσπαθώντας σύντομα να περιγράψουμε την κατάσταση στην κοινωνία θα λέγαμε πως αυτό που χαρακτηρίζει την περίοδο που ζούμε είναι μια άγρια συντεταγμένη επίθεση των δυνάμεων του συστήματος στους εργαζόμενους, την εργατική τάξη, την νεολαία, το λαό. Διαλύοντας κάθε εργατική λαϊκή κατάκτηση. Είναι μια ταξική επίθεση. Είναι αποτέλεσμα και επιλογή του χτυπημένου απ’ την κρίση καπιταλιστικού ιμπεριαλιστικού συστήματος. Σε μια χώρα εξαρτημένη απ’ τα ιμπεριαλιστικά κέντρα ΗΠΑ – ΕΕ, όπως είναι η Ελλάδα, αυτή η επίθεση που εκφράζεται απ’ την πολιτική της κυβέρνησης και των εντολών ΔΝΤ και ΕΕ, παίρνει πιο έντονα και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Παράλληλα το σύστημα προωθεί τη φασιστικοποιήση της δημόσιας και πολιτικής ζωής, με στόχο να τρομοκρατήσει το λαό και τη νεολαία.
Στην εκπαίδευση αυτό που επιδιώκουν, είναι η βίαιη προσαρμογή όλων των βαθμίδων σε μια κατεύθυνση που να συμβαδίζει με τον εργασιακό μεσαίωνα που επιβάλλουν. Γι’ αυτό
η προώθηση του νόμου πλαίσιο, οι διαγραφές, η κατάργηση του δωρεάν συγγράμματος, το περαιτέρω χτύπημα στη σίτιση-στέγαση και πολλά άλλα. Ταξικοί φραγμοί και παράλληλα κατάργηση του ασύλου, πειθάρχηση και έλεγχος. Ένα πανεπιστήμιο για λίγους κι εκλεκτούς.
Απέναντι σε όλα αυτά, ο δρόμος του αγώνα είναι μονόδρομος για τους φοιτητές των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Η οικοδόμηση ενός ανεξάρτητου φοιτητικού κινήματος μέσα από που θα παλεύει στο πλάι του λαού και της εργατικής τάξης για την ανατροπή αυτής της επίθεσης.
Υποτίθεται πως το ΜΑΣ, θέλει να υπερασπιστεί τις γενικές συνελεύσεις απ’ αυτούς που τις καταστρέφουν. Όλη η ουσία της προκλητικής τοποθέτησης του για τις κατ’ όνομα, όπως λέει, γενικές συνελεύσεις είναι μια υποταγή στον αρνητικό συσχετισμό και μια δήλωση νομιμοφροσύνης στο σύστημα και στη δυνατότητα των φοιτητών να συνδικαλίζονται. Υποτάσσεται στο ‘έξω τα κόμματα’ και το αναπαράγει για να ψαρέψει σε θολά νερά όταν τσουβαλιάζει τις πολιτικές απόψεις για να τους κάνει, υποτίθεται, κριτική. Συκοφαντούν όταν λένε πως δεν μπορούν οι φοιτητές να μιλήσουν σε μια γενική συνέλευση. Όταν υπερασπίζονται μέσα στις γενικές συνελεύσεις πως παραμιλάμε πολιτικά και φεύγει ο κόσμος. Τέτοια επιχειρήματα στα πανεπιστήμια ‘για την υπεράσπιση των ανεξάρτητων φοιτητών’ απ’ τη ΔΑΠ τα ακούγαμε συνήθως. Αλήθεια, θα είναι πιο δημοκρατικές οι εισηγήσεις και προτάσεις των διοικητικών συμβουλίων, που κυριαρχεί η ΔΑΠ, που προτείνετε(!); Θα εκφράζουν καλύτερα το φοιτητή απ’ την ίδια του τη φωνή στη γενική συνέλευση; Συνάδελφοι του ΜΑΣ αυτές τις προτάσεις που κάνετε στο τέλος να προσέχετε γιατί μπορεί να τις υιοθετήσει το υπουργείο. Εν’ πάση περιπτώσει το φοιτητικό κίνημα με αυτές τις διαδικασίες έριξε νόμους και έδωσε μεγάλες συγκρούσεις με το σύστημα στο παρελθόν. Μιλώντας και δρώντας πολιτικά. Με ενότητα και αντιπαράθεση απόψεων. Ανατρέποντας τον αρνητικό συσχετισμό. Όχι τζογάροντας και στην υποταγή με τοποθετήσεις του τύπου «είναι λογικό να αηδιάζεις» απ’ τις γενικές συνελεύσεις.
Συμφοιτητή συμφοιτήτρια,
Η στάση του ΜΑΣ, της ΠΚΣ και της ΚΝΕ είναι γνωστή από πολύ παλιά. Είναι ένας μηχανισμός που διακατέχεται από φόβο απέναντι στο κίνημα και τις διαδικασίες που δεν ελέγχει απόλυτα. Η μόνη πρόταση επί της ουσίας του ΜΑΣ, της ΚΝΕ και του ΚΚΕ για το κίνημα είναι η πρόσδεση των συλλόγων και των σωματείων στην κατεύθυνση του ΜΑΣ και του ΠΑΜΕ. Η μόνη «κινηματική» διαδικασία που αναγνωρίζουν είναι οι παρεμβάσεις του ΜΑΣ και του ΠΑΜΕ. Οι μόνοι αγώνες που καλεί δεν είναι αυτοί που θέτουν το ζήτημα της μαζικής σύγκρουσης, αλλά τα εφετζίδικα χάπενινγκ των «αποφασισμένων κομμουνιστών». Έχει αποδείξει τη νομιμοφροσύνη του δίνοντας διαπιστευτήρια στο σύστημα σε κάθε ξέσπασμα της νεολαίας και του λαού. Από πολύ πρόσφατα στην απεργία των καθηγητών το Μάη που καλούσε τους μαθητές σε διάβασμα, το Δεκέμβρη του 08 που τον κατήγγειλε, το φοιτητικό κίνημα του 06 – 07 που σύρθηκε με το ζόρι, στις πλατείες στο μεσοπρόθεσμο με τις προτάσεις για εκλογές. Μέχρι πολύ παλιά τη μη συμμετοχή του στον νικηφόρο αγώνα για το ν.815 και τις τοποθετήσεις για προβοκάτορες στο Πολυτεχνείο του ‘73.
Η ουσιαστική πολιτική ερμηνεία της φοβικότητας του ΜΑΣ να βρίσκεται με άλλες απόψεις και σε διαδικασίες που μπορεί να έχουν κινηματικά καθήκοντα, είναι πως όταν οικοδομείται κίνημα και εκδηλώνεται σύγκρουση με το σύστημα, πρέπει να διαλέγει μια απ τις δυο μεριές. Δε χωράνε μεσοβέζικες λύσεις. Αυτή τη δυσκολία την είχε και θα την έχει ως ρεφορμιστική δύναμη που προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στο κίνημα και το
σύστημα.
Σε ό,τι μας αφορά, εκτιμάμε πως η ασφυκτική κατάσταση που δημιουργεί το σύστημα στους φοιτητές των φτωχών λαϊκών οικογενειών στο πανεπιστήμιο, θα ενεργοποιεί συνεχώς αντιστάσεις των φοιτητών. Ο δρόμος για τη συγκρότηση μαζικού φοιτητικού κινήματος, περνά μέσα απ τη μαζικοποίηση των αντιστάσεων, των συνελεύσεων, των καταλήψεων, των διαδηλώσεων, μέσα απ το ζωντάνεμα των οργάνων πάλης. Σίγουρα στο δρόμο για εκεί το φοιτιτηκό κίνημα θα λύσει και τους λογαριασμούς του με απόψεις όπως του ΜΑΣ και άλλων δυνάμεων που παίζουν ρόλο διαλυτικό και συμβιβαστικό.
*Κάπου μέσα η προκήρυξη του ΜΑΣ λέει πως κανείς στις συνελεύσεις δεν ρώτησε κάτι το ΜΑΣ, παρά μόνο γίνονταν ερωτήσεις για το ΚΚΕ. Το πόσο τίμιο και αληθινό είναι αυτό που λέτε φαίνεται απ τη χρήση του «μλ» (ΚΚΕ μ-λ) και όχι των Αγωνιστικών Κινήσεων παρεμβαίνουν στο πανεπιστήμιο. Δεν είναι μόνο ζήτημα ηθικό αλλά κατά βάση πολιτικό. Εμείς σα σχόλιο έχουμε να πούμε πως όσο και αν κάτω από πολλές αφίσες της ΚΝΕ βρίσκονται αυτές των Αγωνιστικών Κινήσεων, όσο και αν σκίζονται χαρτιά, πανό κτλ, οι πολιτικές απόψεις δεν καλύπτονται.
από: ...rio de la Resistencia!
ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ ΣΤΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΠΑΑΣ
0
Σύντροφοι και συναγωνιστές,
η Λαϊκή Αντίσταση χαιρετίζει την Πανελλαδική Σύσκεψη της Πρωτοβουλίας για Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία και ευχόμαστε οι διαδικασίες της Πανελλαδικής συγκρότησης να ολοκληρωθούν με επιτυχία.
Η Λαϊκή Αντίσταση συγκροτήθηκε πριν από περίπου 6 μήνες στην Αμφιάλη. Καταλύτη για τη συγκρότηση του σχήματος αποτέλεσε το εγχείρημα της Π.Α.Α.Σ, που έχοντας ήδη διανύσει τα πρώτα του βήματα καταγράφοντας παράλληλα αρκετά θετικά στοιχεία, ενέπνευσε πολλούς από εμάς ώστε να προχωρήσουμε αποφασιστικά. Βάση όμως για την συγκρότηση του σχήματος αποτέλεσαν οι αντικειμενικές συνθήκες, η ίδια η ζωή. Από τη μια, η βάρβαρη και ταξική επίθεση από το σύστημα και τις δυνάμεις του, που συνεχώς βουλιάζουν όλο και πιο βαθιά στο βούρκο της ανεργίας, της φτώχιας και της εξαθλίωσης τα εργατολαϊκά στρώματα, σ’ όλη την περιφέρεια του Πειραιά. Στο Κερατσίνι, στη Δραπετσώνα, στη Νίκαια, στο Πέραμα, στα Καμίνια, στο Ρέντη ακόμα και σε συνοικίες στο κέντρο του Πειραιά το σύστημα έχει σκορπίσει τη πείνα, την απόγνωση, τη δυστυχία. Από την άλλη, η επιτακτική ανάγκη για την οργάνωση και ανάπτυξη των λαϊκών-εργατικών αγώνων σε τοπικό επίπεδο για το δικαίωμα στη ζωή!
Σύντροφοι και συναγωνιστές,
τη Λαϊκή Αντίσταση και την Π.Α.Α.Σ. ενώνουν πολιτικοί δεσμοί έτσι όπως εκφράζονται και αποτυπώνονται στα πολιτικά μας πλαίσια, στους στόχους πάλης, στις γενικές κατευθύνσεις και στον προσανατολισμός μας. Για το λόγο αυτό κατ’ αρχήν, ανταποκριθήκαμε στο κάλεσμα του Παναττικού Συντονιστικού και βρισκόμαστε στην Πανελλαδική Σύσκεψη. Αυτή λοιπόν η πολιτική συμφωνία αποτέλεσε τη βάση για την πολιτική μας απόφαση, να συμμετέχει η Λαϊκή Αντίσταση στην Πανελλαδική Συγκρότηση ως οργανικό στοιχείο αυτής της διαδικασίας. Θεωρούμε δε ότι αυτή η αναβαθμισμένη διαδικασία μπορεί να ανοίξει νέους δρόμους για το λαϊκό-εργατικό κίνημα. Δεν ακροβατούμε, ούτε μας αρέσει να μεγαλοπιανόμαστε. Αντιλαμβανόμαστε ότι αυτή η προσπάθεια βρίσκεται στην αρχή. Γνωρίζουμε επίσης ότι τα δύσκολα είναι μπροστά μας και τα εμπόδια που θα συναντήσουμε πολλά. Πόσο μάλλον όταν δεν έχουμε την εμπειρία τέτοιων εγχειρημάτων. Όταν δεν έχουμε απαντήσεις σε όλα τα ζητήματα, όταν γνωρίζουμε πως αυτές μπορούν να παραχθούν μόνο μέσα στο το πεδίο της ταξικής πάλης και των κοινωνικών αγώνων με την ενεργό συμμετοχή των λαϊκών-εργατικών μαζών. Πολύ περισσότερο δε, όταν καλούμαστε να δράσουμε σε πρωτόγνωρες συνθήκες έτσι όπως αυτές συνεχώς θα διαμορφώνονται από τον παροξυσμό όλων των αντιθέσεων στο πλαίσιο της γενικευμένης κρίσης του συστήματος. Η νέα περίοδος που ήδη διανύουμε απαιτεί στέρεα πολιτική βάση και προσανατολισμό, επιβάλει όμως νέες αναζητήσεις για να γεννηθούν νέα εργαλεία -θεωρίας και δράσης- που θα γεννήσουν με τη σειρά τους τις απαντήσεις που απαιτούνται. Επιβάλει πάνω από όλα το σπάσιμο της όποιας «κανονικότητας» χαρακτήριζε την προηγούμενη περίοδο, την εντύπωση ότι όλα τα έχουμε λυμένα και ταχτοποιημένα. Τίποτε δεν μπορεί να είναι όπως πριν και αυτό δεν αφορά μόνο το σύστημα και τις δυνάμεις του αλλά και το κίνημα και τις δικές του δυνάμεις. Θα κριθούν πολλά το επόμενο διάστημα που θα χαρακτηρίζεται από έντονες διεργασίες, ανακατατάξεις και αναπροσαρμογές στο χώρο της Αριστεράς. Αν λοιπόν αυτές οι διεργασίες δεν τροφοδοτηθούν από λαϊκούς-εργατικούς αγώνες εγκυμονεί ο κίνδυνος, κάτω από το βάρος της ισοπεδωτικής επίθεσης και του αρνητικού συσχετισμού δύναμης, να προκύψουν πολύ αντιδραστικές εξελίξεις.
Σύντροφοι και συναγωνιστές,
Ακριβώς τα ίδια ισχύουν και για εμάς. Δεν είμαστε στο απυρόβλητο, ούτε ζούμε σε καμιά γυάλα. Το εγχείρημα της Π.Α.Α.Σ., η πολιτική και οργανωτική της αναβάθμιση είναι γέννημα της νέας περιόδου και σε αυτή θα κριθεί. Το κατά πόσο θα προχωρήσει ή όχι σίγουρα είναι συνάρτηση πολλών παραγόντων, βασικά όμως θα εξαρτηθεί από εμάς τους ίδιους. Σίγουρα όμως έρχεται να καλύψει ένα τεράστιο κενό ή καλύτερα φιλοδοξεί να καλύψει αυτό το κενό. Σε αυτή τη φάση, μέσα από την σημερινή διαδικασία, βλέπουμε το πρόπλασμα σε πανελλαδικό επίπεδο ενός πολιτικού ρεύματος με αντικαπιταλιστικά-αντιιμπεριαλιστικά-αντιδιαχειριστικά χαρακτηριστικά. Βλέπουμε το πρόπλασμα ενός ευρύτερου μετώπου αντίστασης για την ανατροπή της επίθεσης, ενός ευρύτερου μετώπου πάλης και διεκδίκησης. Με αυτήν την έννοια εκτιμούμε ότι η προώθηση του θα συμβάλει ουσιαστικά στη λαϊκή-εργατική υπόθεση, ότι μπορεί να ανοίξει νέους δρόμους για το κίνημα. Με αυτήν την έννοια θέλουμε και εμείς με τη σειρά μας να είμαστε οργανικό στοιχείο αυτής της προσπάθειας, να βάλουμε πλάτη στην προώθηση της. Σε αυτή τη βάση θέλουμε να τοποθετηθούμε και σε ορισμένα σημεία που αφορούν την σημερινή διαδικασία, προσπαθώντας να συμβάλουμε εποικοδομητικά στο διάλογο που έχει ανοίξει.
1) Η επίθεση που διεξάγεται έχει στρατηγικό στόχο την παραπέρα και ολοκληρωτική αποσυγκρότηση-διάλυση (πολιτική-ιδεολογική-οργανωτική) της εργατικής τάξης. Δηλαδή τον βασικό κορμό του λαϊκού κινήματος. Πρόκειται για την ιστορική ρεβάνς της αστικής τάξης απέναντι στην εργατική τάξη, διαδικασία που της διασφαλίζει την αναπαραγωγή και την κυριαρχία της συνολικά απέναντι στο λαό.
2) Στη βάση αυτής της εκτίμησης, η ανασυγκρότηση της εργατικής τάξης «σαν τάξη για τον εαυτό της» μπαίνει στην ημερήσια διάταξη των καθηκόντων. Αυτή η διαδικασία περνάει σήμερα μέσα από γραμμή της αντίστασης. Την οργάνωση, δηλαδή, στους χώρους δουλειάς και την αναμέτρηση με το κεφάλαιο και την εργοδοσία στην κατεύθυνση της ανατροπής της επίθεσης, των αντεργατικών νόμων, της δημιουργίας όρων για την διεκδίκηση του δικαιώματος στη δουλειά. Με αυτήν την έννοια θα πρέπει το επόμενο διάστημα να μας απασχολήσει ιδιαίτερα η παρέμβαση μας στους εργασιακούς χώρους.
3) Τα σχήματα που δρουν στις γειτονιές και στις πόλεις, αντίστοιχα πρέπει να υποβοηθούν την εργατική δουλειά και παράλληλα να παλεύουν για την ενίσχυση της γραμμής της αντίστασης στο τοπικό επίπεδο. Δηλαδή της οργάνωση της λαϊκής πάλης για το δικαίωμα στην δωρεάν εκπαίδευση, υγεία, μεταφορές για όλο το λαό. Ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις. Ενάντια στα φοροληστρικά μέτρα. Ενάντια στις κατασχέσεις κ.τ.λ.
4) Αρνητική εξέλιξη για το κίνημα στη χώρα μας αποτελεί η υποχώρηση και ταυτόχρονα η υπονόμευση της αντιιμπεριαλιστικής πάλης, από το σύνολο σχεδόν των δυνάμεων που αναφέρονται στην Αριστερά και στους αγώνες. Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια που βαθαίνει η εξάρτηση και σφίγγουν τα ιμπεριαλιστικά δεσμά. Ιδιαίτερα τώρα που οξύνονται οι ενδοιμπεριαλιστικές αντιθέσεις και ανταγωνισμοί απειλώντας τους λαούς της ευρύτερης περιοχής με νέους αιματηρούς πολέμους. Μόνο ένα οργανωμένο εργατολαϊκό κίνημα με ταξικό προσανατολισμό μπορεί να σηκώσει στη πλάτη του το καθήκον της αντιιμπεριαλιστικής πάλης. Να συνδέσει τον αγώνα για ζωή, την αντίθεση του στον καπιταλισμό, με τους γενικότερους στόχους για ανεξαρτησία και κοινωνική απελευθέρωση. Σε αυτό το σημείο η δική μας συνεισφορά είναι καταλυτική, αφού η σύνδεση αυτή δεν αφορά γενικά το μέλλον αλλά απαιτείται να παλευτεί στο σήμερα.
5) Σαν μια ιδιαίτερη πτυχή της αντικαπιταλιστικής-αντιιμπεριαλιστικής πάλης μπορούμε να δούμε και την πάλη ενάντια στον φασισμό. Ουσιαστικά εντάσσεται στη πάλη ενάντια στη φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής που προωθεί το σύστημα και αποτελεί εργαλείο για την επιβολή και την εμπέδωση του εργασιακού και κοινωνικού μεσαίωνα. Μια διαδικασία που εντείνεται και κλιμακώνεται παράλληλα με την επίθεση. Που αξιοποιεί το φασιστικό-ναζιστικό μόρφωμα της Χ.Α. για να προωθήσει την αντικομουνιστική «θεωρία των δυο άκρων» με στόχο να βγάλουν στην παρανομία τους λαϊκούς-εργατικούς και νεολαιίστικους αγώνες. Η πάλη ενάντια στη φασιστικοποίηση της δημόσια ζωής και τα φασιστικά μορφώματα που προωθεί το σύστημα είναι πάλη για τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες.
6) Το εγχείρημα μας θα κριθεί στο επόμενο διάστημα από το κατά πόσο μπορεί να μετουσιώνει την πολιτική κατεύθυνση σε δράση. Αυτό απαιτεί την ανάληψη πρωτοβουλιών τόσο σε τοπικό επίπεδο όσο και σε πανελλαδικό. Μέσα από τέτοιες πρωτοβουλίες που θα δημιουργούν γεγονότα θα έρθουμε σε επαφή με τις εργατολαϊκές μάζες, θα σφυρηλατήσουμε τις πολιτικές μας σχέσεις. Μέσα στο καμίνι του αγώνα θα ξεχωρίσει η ήρα από το στάρι. Εκεί θα αποκαλυφτεί πλατιά η Αριστερά της ήττας που δεκαετίες τώρα, με τις κραυγές της «αντεπίθεσης» και της «ανατροπής» προσπαθεί να καλύψει τους ψίθυρους της συνδιαλλαγής με το σύστημα, της υποταγής και της ενσωμάτωσης. Η Αριστεράς που τα ακούμπησε στον κοινοβουλευτισμό και στη διαχείριση του συστήματος. Η Αριστερά που αντιμετωπίζει τους αγώνες σαν γραμμάτιο που θα εξαργυρωθεί στην κάλπη των κοινοβουλευτικών, δημοτικών, ευρωπαϊκών εκλογών. Η Αριστερά που υιοθέτησε τον εργατοπατερισμό και τον κρατικό συνδικαλισμό. Η Αριστερά που δείχνει να μη θέλει και να μη μπορεί να οργανώσει και να συντονίσει τους αγώνες του λάου και των εργαζομένων που συνεχώς ξεσπούν. Εκεί όμως, στο καμίνι του αγώνα, θα διαμορφώσει και θα οικοδομήσει ο λαός τις δικές του επαναστατικές δυνάμεις
7) Αυτό ακριβώς που θέλουμε να οικοδομήσουμε, η φυσιογνωμία και τα χαρακτηρίστηκα που φιλοδοξούμε να αποκτήσει θα πρέπει να αποτυπώνονται και στο όνομα.
8) Τα τοπικά σχήματα και η Συνέλευση τους αποτελούν τα ζωντανά κύτταρα του πανελλαδικού μετωπικού σχήματος. Οι περιφερειακές επιτροπές και οι επιτροπές των σχημάτων καλούνται να λειτουργήσουν υποβοηθητικά και συντονιστικά χωρίς να υποκαθιστούν τη Συνέλευση του σχήματος.
Σύντροφοι και συναγωνιστές,
Είναι αλήθεια πως το φορτίο που πέφτει στις πλάτες μας είναι βαρύ. Θα γίνεται ελαφρύτερο όμως όσο το εγχείρημα μας θα ριζώνει, θα στεριώνει, θα απλώνεται μέσα στο λαό. Με εμπιστοσύνη λοιπόν στις αστείρευτες δυνάμεις του λαού αλλά και με εμπιστοσύνη στις δικές μας δυνάμεις, να προχωρήσουμε. Συσφίγγοντας παραπέρα τους συντροφικούς μας δεσμούς, υπηρετώντας την λαϊκή-εργατική υπόθεση. Καλή μας δύναμη και νικηφόρους αγώνες!
η Λαϊκή Αντίσταση χαιρετίζει την Πανελλαδική Σύσκεψη της Πρωτοβουλίας για Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία και ευχόμαστε οι διαδικασίες της Πανελλαδικής συγκρότησης να ολοκληρωθούν με επιτυχία.
Η Λαϊκή Αντίσταση συγκροτήθηκε πριν από περίπου 6 μήνες στην Αμφιάλη. Καταλύτη για τη συγκρότηση του σχήματος αποτέλεσε το εγχείρημα της Π.Α.Α.Σ, που έχοντας ήδη διανύσει τα πρώτα του βήματα καταγράφοντας παράλληλα αρκετά θετικά στοιχεία, ενέπνευσε πολλούς από εμάς ώστε να προχωρήσουμε αποφασιστικά. Βάση όμως για την συγκρότηση του σχήματος αποτέλεσαν οι αντικειμενικές συνθήκες, η ίδια η ζωή. Από τη μια, η βάρβαρη και ταξική επίθεση από το σύστημα και τις δυνάμεις του, που συνεχώς βουλιάζουν όλο και πιο βαθιά στο βούρκο της ανεργίας, της φτώχιας και της εξαθλίωσης τα εργατολαϊκά στρώματα, σ’ όλη την περιφέρεια του Πειραιά. Στο Κερατσίνι, στη Δραπετσώνα, στη Νίκαια, στο Πέραμα, στα Καμίνια, στο Ρέντη ακόμα και σε συνοικίες στο κέντρο του Πειραιά το σύστημα έχει σκορπίσει τη πείνα, την απόγνωση, τη δυστυχία. Από την άλλη, η επιτακτική ανάγκη για την οργάνωση και ανάπτυξη των λαϊκών-εργατικών αγώνων σε τοπικό επίπεδο για το δικαίωμα στη ζωή!
Σύντροφοι και συναγωνιστές,
τη Λαϊκή Αντίσταση και την Π.Α.Α.Σ. ενώνουν πολιτικοί δεσμοί έτσι όπως εκφράζονται και αποτυπώνονται στα πολιτικά μας πλαίσια, στους στόχους πάλης, στις γενικές κατευθύνσεις και στον προσανατολισμός μας. Για το λόγο αυτό κατ’ αρχήν, ανταποκριθήκαμε στο κάλεσμα του Παναττικού Συντονιστικού και βρισκόμαστε στην Πανελλαδική Σύσκεψη. Αυτή λοιπόν η πολιτική συμφωνία αποτέλεσε τη βάση για την πολιτική μας απόφαση, να συμμετέχει η Λαϊκή Αντίσταση στην Πανελλαδική Συγκρότηση ως οργανικό στοιχείο αυτής της διαδικασίας. Θεωρούμε δε ότι αυτή η αναβαθμισμένη διαδικασία μπορεί να ανοίξει νέους δρόμους για το λαϊκό-εργατικό κίνημα. Δεν ακροβατούμε, ούτε μας αρέσει να μεγαλοπιανόμαστε. Αντιλαμβανόμαστε ότι αυτή η προσπάθεια βρίσκεται στην αρχή. Γνωρίζουμε επίσης ότι τα δύσκολα είναι μπροστά μας και τα εμπόδια που θα συναντήσουμε πολλά. Πόσο μάλλον όταν δεν έχουμε την εμπειρία τέτοιων εγχειρημάτων. Όταν δεν έχουμε απαντήσεις σε όλα τα ζητήματα, όταν γνωρίζουμε πως αυτές μπορούν να παραχθούν μόνο μέσα στο το πεδίο της ταξικής πάλης και των κοινωνικών αγώνων με την ενεργό συμμετοχή των λαϊκών-εργατικών μαζών. Πολύ περισσότερο δε, όταν καλούμαστε να δράσουμε σε πρωτόγνωρες συνθήκες έτσι όπως αυτές συνεχώς θα διαμορφώνονται από τον παροξυσμό όλων των αντιθέσεων στο πλαίσιο της γενικευμένης κρίσης του συστήματος. Η νέα περίοδος που ήδη διανύουμε απαιτεί στέρεα πολιτική βάση και προσανατολισμό, επιβάλει όμως νέες αναζητήσεις για να γεννηθούν νέα εργαλεία -θεωρίας και δράσης- που θα γεννήσουν με τη σειρά τους τις απαντήσεις που απαιτούνται. Επιβάλει πάνω από όλα το σπάσιμο της όποιας «κανονικότητας» χαρακτήριζε την προηγούμενη περίοδο, την εντύπωση ότι όλα τα έχουμε λυμένα και ταχτοποιημένα. Τίποτε δεν μπορεί να είναι όπως πριν και αυτό δεν αφορά μόνο το σύστημα και τις δυνάμεις του αλλά και το κίνημα και τις δικές του δυνάμεις. Θα κριθούν πολλά το επόμενο διάστημα που θα χαρακτηρίζεται από έντονες διεργασίες, ανακατατάξεις και αναπροσαρμογές στο χώρο της Αριστεράς. Αν λοιπόν αυτές οι διεργασίες δεν τροφοδοτηθούν από λαϊκούς-εργατικούς αγώνες εγκυμονεί ο κίνδυνος, κάτω από το βάρος της ισοπεδωτικής επίθεσης και του αρνητικού συσχετισμού δύναμης, να προκύψουν πολύ αντιδραστικές εξελίξεις.
Σύντροφοι και συναγωνιστές,
Ακριβώς τα ίδια ισχύουν και για εμάς. Δεν είμαστε στο απυρόβλητο, ούτε ζούμε σε καμιά γυάλα. Το εγχείρημα της Π.Α.Α.Σ., η πολιτική και οργανωτική της αναβάθμιση είναι γέννημα της νέας περιόδου και σε αυτή θα κριθεί. Το κατά πόσο θα προχωρήσει ή όχι σίγουρα είναι συνάρτηση πολλών παραγόντων, βασικά όμως θα εξαρτηθεί από εμάς τους ίδιους. Σίγουρα όμως έρχεται να καλύψει ένα τεράστιο κενό ή καλύτερα φιλοδοξεί να καλύψει αυτό το κενό. Σε αυτή τη φάση, μέσα από την σημερινή διαδικασία, βλέπουμε το πρόπλασμα σε πανελλαδικό επίπεδο ενός πολιτικού ρεύματος με αντικαπιταλιστικά-αντιιμπεριαλιστικά-αντιδιαχειριστικά χαρακτηριστικά. Βλέπουμε το πρόπλασμα ενός ευρύτερου μετώπου αντίστασης για την ανατροπή της επίθεσης, ενός ευρύτερου μετώπου πάλης και διεκδίκησης. Με αυτήν την έννοια εκτιμούμε ότι η προώθηση του θα συμβάλει ουσιαστικά στη λαϊκή-εργατική υπόθεση, ότι μπορεί να ανοίξει νέους δρόμους για το κίνημα. Με αυτήν την έννοια θέλουμε και εμείς με τη σειρά μας να είμαστε οργανικό στοιχείο αυτής της προσπάθειας, να βάλουμε πλάτη στην προώθηση της. Σε αυτή τη βάση θέλουμε να τοποθετηθούμε και σε ορισμένα σημεία που αφορούν την σημερινή διαδικασία, προσπαθώντας να συμβάλουμε εποικοδομητικά στο διάλογο που έχει ανοίξει.
1) Η επίθεση που διεξάγεται έχει στρατηγικό στόχο την παραπέρα και ολοκληρωτική αποσυγκρότηση-διάλυση (πολιτική-ιδεολογική-οργανωτική) της εργατικής τάξης. Δηλαδή τον βασικό κορμό του λαϊκού κινήματος. Πρόκειται για την ιστορική ρεβάνς της αστικής τάξης απέναντι στην εργατική τάξη, διαδικασία που της διασφαλίζει την αναπαραγωγή και την κυριαρχία της συνολικά απέναντι στο λαό.
2) Στη βάση αυτής της εκτίμησης, η ανασυγκρότηση της εργατικής τάξης «σαν τάξη για τον εαυτό της» μπαίνει στην ημερήσια διάταξη των καθηκόντων. Αυτή η διαδικασία περνάει σήμερα μέσα από γραμμή της αντίστασης. Την οργάνωση, δηλαδή, στους χώρους δουλειάς και την αναμέτρηση με το κεφάλαιο και την εργοδοσία στην κατεύθυνση της ανατροπής της επίθεσης, των αντεργατικών νόμων, της δημιουργίας όρων για την διεκδίκηση του δικαιώματος στη δουλειά. Με αυτήν την έννοια θα πρέπει το επόμενο διάστημα να μας απασχολήσει ιδιαίτερα η παρέμβαση μας στους εργασιακούς χώρους.
3) Τα σχήματα που δρουν στις γειτονιές και στις πόλεις, αντίστοιχα πρέπει να υποβοηθούν την εργατική δουλειά και παράλληλα να παλεύουν για την ενίσχυση της γραμμής της αντίστασης στο τοπικό επίπεδο. Δηλαδή της οργάνωση της λαϊκής πάλης για το δικαίωμα στην δωρεάν εκπαίδευση, υγεία, μεταφορές για όλο το λαό. Ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις. Ενάντια στα φοροληστρικά μέτρα. Ενάντια στις κατασχέσεις κ.τ.λ.
4) Αρνητική εξέλιξη για το κίνημα στη χώρα μας αποτελεί η υποχώρηση και ταυτόχρονα η υπονόμευση της αντιιμπεριαλιστικής πάλης, από το σύνολο σχεδόν των δυνάμεων που αναφέρονται στην Αριστερά και στους αγώνες. Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια που βαθαίνει η εξάρτηση και σφίγγουν τα ιμπεριαλιστικά δεσμά. Ιδιαίτερα τώρα που οξύνονται οι ενδοιμπεριαλιστικές αντιθέσεις και ανταγωνισμοί απειλώντας τους λαούς της ευρύτερης περιοχής με νέους αιματηρούς πολέμους. Μόνο ένα οργανωμένο εργατολαϊκό κίνημα με ταξικό προσανατολισμό μπορεί να σηκώσει στη πλάτη του το καθήκον της αντιιμπεριαλιστικής πάλης. Να συνδέσει τον αγώνα για ζωή, την αντίθεση του στον καπιταλισμό, με τους γενικότερους στόχους για ανεξαρτησία και κοινωνική απελευθέρωση. Σε αυτό το σημείο η δική μας συνεισφορά είναι καταλυτική, αφού η σύνδεση αυτή δεν αφορά γενικά το μέλλον αλλά απαιτείται να παλευτεί στο σήμερα.
5) Σαν μια ιδιαίτερη πτυχή της αντικαπιταλιστικής-αντιιμπεριαλιστικής πάλης μπορούμε να δούμε και την πάλη ενάντια στον φασισμό. Ουσιαστικά εντάσσεται στη πάλη ενάντια στη φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής που προωθεί το σύστημα και αποτελεί εργαλείο για την επιβολή και την εμπέδωση του εργασιακού και κοινωνικού μεσαίωνα. Μια διαδικασία που εντείνεται και κλιμακώνεται παράλληλα με την επίθεση. Που αξιοποιεί το φασιστικό-ναζιστικό μόρφωμα της Χ.Α. για να προωθήσει την αντικομουνιστική «θεωρία των δυο άκρων» με στόχο να βγάλουν στην παρανομία τους λαϊκούς-εργατικούς και νεολαιίστικους αγώνες. Η πάλη ενάντια στη φασιστικοποίηση της δημόσια ζωής και τα φασιστικά μορφώματα που προωθεί το σύστημα είναι πάλη για τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες.
6) Το εγχείρημα μας θα κριθεί στο επόμενο διάστημα από το κατά πόσο μπορεί να μετουσιώνει την πολιτική κατεύθυνση σε δράση. Αυτό απαιτεί την ανάληψη πρωτοβουλιών τόσο σε τοπικό επίπεδο όσο και σε πανελλαδικό. Μέσα από τέτοιες πρωτοβουλίες που θα δημιουργούν γεγονότα θα έρθουμε σε επαφή με τις εργατολαϊκές μάζες, θα σφυρηλατήσουμε τις πολιτικές μας σχέσεις. Μέσα στο καμίνι του αγώνα θα ξεχωρίσει η ήρα από το στάρι. Εκεί θα αποκαλυφτεί πλατιά η Αριστερά της ήττας που δεκαετίες τώρα, με τις κραυγές της «αντεπίθεσης» και της «ανατροπής» προσπαθεί να καλύψει τους ψίθυρους της συνδιαλλαγής με το σύστημα, της υποταγής και της ενσωμάτωσης. Η Αριστεράς που τα ακούμπησε στον κοινοβουλευτισμό και στη διαχείριση του συστήματος. Η Αριστερά που αντιμετωπίζει τους αγώνες σαν γραμμάτιο που θα εξαργυρωθεί στην κάλπη των κοινοβουλευτικών, δημοτικών, ευρωπαϊκών εκλογών. Η Αριστερά που υιοθέτησε τον εργατοπατερισμό και τον κρατικό συνδικαλισμό. Η Αριστερά που δείχνει να μη θέλει και να μη μπορεί να οργανώσει και να συντονίσει τους αγώνες του λάου και των εργαζομένων που συνεχώς ξεσπούν. Εκεί όμως, στο καμίνι του αγώνα, θα διαμορφώσει και θα οικοδομήσει ο λαός τις δικές του επαναστατικές δυνάμεις
7) Αυτό ακριβώς που θέλουμε να οικοδομήσουμε, η φυσιογνωμία και τα χαρακτηρίστηκα που φιλοδοξούμε να αποκτήσει θα πρέπει να αποτυπώνονται και στο όνομα.
8) Τα τοπικά σχήματα και η Συνέλευση τους αποτελούν τα ζωντανά κύτταρα του πανελλαδικού μετωπικού σχήματος. Οι περιφερειακές επιτροπές και οι επιτροπές των σχημάτων καλούνται να λειτουργήσουν υποβοηθητικά και συντονιστικά χωρίς να υποκαθιστούν τη Συνέλευση του σχήματος.
Σύντροφοι και συναγωνιστές,
Είναι αλήθεια πως το φορτίο που πέφτει στις πλάτες μας είναι βαρύ. Θα γίνεται ελαφρύτερο όμως όσο το εγχείρημα μας θα ριζώνει, θα στεριώνει, θα απλώνεται μέσα στο λαό. Με εμπιστοσύνη λοιπόν στις αστείρευτες δυνάμεις του λαού αλλά και με εμπιστοσύνη στις δικές μας δυνάμεις, να προχωρήσουμε. Συσφίγγοντας παραπέρα τους συντροφικούς μας δεσμούς, υπηρετώντας την λαϊκή-εργατική υπόθεση. Καλή μας δύναμη και νικηφόρους αγώνες!
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ
0
Συγκέντρωση διαμαρτυρίας πραγματοποιήθηκε σήμερα 28 Οκτώβριου με πρωτοβουλία της επιτροπής αγώνα των καθηγητών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Η συγκέντρωση πλαισιώθηκε από σημαντικό αριθμό εκπαιδευτικών και όχι μόνο, καθώς και από μελή αριστερών οργανώσεων. Να σημειωθεί πως τη συγκεκριμένη κινητοποίηση δεν την στήριξε η ΕΛΜΕ Λάρισας και ίσως είναι αυτός ο λόγος για τη τόσο αισθητή απουσία του ΣΥΡΙΖΑ που δεν εμφανίστηκε ούτε δια αντιπροσώπων, όπως συνήθως πράττει.
Παρόλα αυτά και μολονότι η αστυνομική παρουσία ήταν κάτι περισσότερο από προκλητική, η συγκέντρωση άφησε θετικές εντυπώσεις τόσο με την μαζικότητα της, όσο και με την παρουσία της. Τα συνθήματα που ακουστήκαν κατά τη διάρκεια της παρέμβασης αφορούσαν κυρίως τις εξελίξεις στην εκπαίδευση, επικεντρώνοντας στις διαθεσιμότητες-απολύσεις εκπαιδευτικών και την περεταίρω ταξική θωράκιση του σχολειού με θύματα τα παιδία των λαϊκών οικογενειών, ενώ δεν έλειψαν συνθήματα εναντία στην συνολικότερη ασκούμενη πολιτική καθώς και αντιφασιστικά συνθήματα.
Παρόλα αυτά και μολονότι η αστυνομική παρουσία ήταν κάτι περισσότερο από προκλητική, η συγκέντρωση άφησε θετικές εντυπώσεις τόσο με την μαζικότητα της, όσο και με την παρουσία της. Τα συνθήματα που ακουστήκαν κατά τη διάρκεια της παρέμβασης αφορούσαν κυρίως τις εξελίξεις στην εκπαίδευση, επικεντρώνοντας στις διαθεσιμότητες-απολύσεις εκπαιδευτικών και την περεταίρω ταξική θωράκιση του σχολειού με θύματα τα παιδία των λαϊκών οικογενειών, ενώ δεν έλειψαν συνθήματα εναντία στην συνολικότερη ασκούμενη πολιτική καθώς και αντιφασιστικά συνθήματα.
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΙΚΑΡΙΑΣ
ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
0
Με νέο κύμα διαθεσιμοτήτων και κλεισιμάτων νοσοκομείων, αυτή τη φορά για τα νοσοκομεία της επαρχίας, συνεχίζει η κυβέρνηση το καταστροφικό της έργο στο χώρο της υγείας. Εκατοντάδες ακόμα συνάδελφοι αναμένεται να προστεθούν στις λίστες διαθεσιμοτήτων, με τα νοσοκομεία των περιοχών τους να κινδυνεύουν με υποβάθμιση, ιδιωτικοποίηση ή ακόμη και λουκέτο.
sen.ikarias@gmail.com
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΙΚΑΡΙΑΣ
Παρασκευή 25 Οκτωβρίου 2013
Με νέο κύμα διαθεσιμοτήτων και κλεισιμάτων νοσοκομείων, αυτή τη φορά για τα νοσοκομεία της επαρχίας, συνεχίζει η κυβέρνηση το καταστροφικό της έργο στο χώρο της υγείας. Εκατοντάδες ακόμα συνάδελφοι αναμένεται να προστεθούν στις λίστες διαθεσιμοτήτων, με τα νοσοκομεία των περιοχών τους να κινδυνεύουν με υποβάθμιση, ιδιωτικοποίηση ή ακόμη και λουκέτο.
Ίδια η συνταγή και στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, όπου το σκηνικό διάλυσης της δημόσιας υγείας συμπληρώνεται με κλεισίματα Κέντρων Υγείας, διαθεσιμότητες, ιδιωτικοποιήσεις υπηρεσιών, ανατροπή εργασιακών σχέσεων και συνεχής μετακύληση κόστους στους ήδη αφαιμαγμένους ασθενείς.
Απέναντι στις ανάλγητες αυτές πολιτικές κυβέρνησης-τρόικας εξακολουθούμε να πιστεύουμε πως μόνο οι κοινοί αγώνες των εργαζομένων στην υγεία, ο συντονισμός των σωματείων τους και η ενεργή συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών μπορούν να δώσουν απάντηση και προοπτική.
Σε αυτή την κατεύθυνση και υλοποιώντας σχετικές αποφάσεις της γενικής συνέλευσης του συλλόγου μας και της πρόσφατης συνεδρίασης της Επιτροπής Αγώνα για την Υγεία σε Ικαρία και Φούρνους, αποφασίστηκε η πραγματοποίηση συγκέντρωσης έξω από το Υπουργείο Υγείας μέσα στο Νοέμβριο. Η ημερομηνία που προτείνουμε για την κινητοποίηση αυτή είναι η Παρασκευή 22 Νοεμβρίου.
Απευθύνουμε το κάλεσμά μας αυτό σε κάθε νοσοκομειακό σύλλογο, ένωση γιατρών και επιτροπή αγώνα από όλη τη χώρα και ιδίως από τα νησιά και την υπόλοιπη επαρχία.
- ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΕΣ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΚΛΕΙΣΙΜΑΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ
- ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ
- ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΜΟΝΙΜΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ – ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΚΟΝΔΥΛΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ
ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΝΟΙΑ
Για επικοινωνία:
sen.ikarias@gmail.com
6983754736 Δρούλιας Σωτήρης
6972514095 Λέγγας Σωτήρης.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ «ΑΜΑΛΙΑ ΦΛΕΜΙΓΚ»
ΣΕ ΝΕΑ ΦΑΣΗ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ
0
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Μελίσσια 15/10/2013
ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ «ΑΜΑΛΙΑ ΦΛΕΜΙΓΚ»
Οι τελευταίες εξελίξεις με την επανατοποθέτηση των συναδέλφων μας που τέθηκαν σε διαθεσιμότητα σε νοσοκομεία της Αττικής, μπορούν να θεωρηθούν εν μέρει νίκη, σε σχέση με τους στόχους που είχαμε θέσει από τις 20 Ιουλίου, όταν ξεκίνησε η επίθεση κυβέρνησης και τρόϊκας, δηλαδή το να μην απολυθεί κανείς και να μην κλείσει κανένα νοσοκομείο.
Ο σημαντικός αυτός αγώνας, παράλληλα με την κοινή δράση των νοσοκομείων που μπήκαν στο στόχαστρο της επίθεσης, έδωσε τα αποτελέσματα που όλοι γνωρίζουμε. Ο ελιγμός της κυβέρνησης στο θέμα της δουλειάς είναι αποτέλεσμα της πολύμορφης πίεσης που της ασκήθηκε όλο αυτό το διάστημα και όχι του «στοιχήματος» του Υπουργού Υγείας.
Είμαστε χαρούμενοι που κανένας συνάδελφος δεν έχασε τη δουλειά του. Ωστόσο, κυβέρνηση και τρόϊκα άνοιξαν το ζήτημα των διαθεσιμοτήτων – απολύσεων και στο χώρο της δημόσιας περίθαλψης. Η πολιτική αυτή αναμένουμε να επανακάμψει με νέο κύμα που θα αφορά τον ΕΟΠΥΥ, νοσοκομεία της επαρχίας αλλά και άλλα νοσοκομεία της Αττικής.
Το κλείσιμο νοσοκομείων δεν αποφεύχθηκε σε Αττική [ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ και ΠΑΤΗΣΙΩΝ] και Θεσσαλονίκη. Ταυτόχρονα τέθηκε ως ορατός κίνδυνος και σε άλλα μέσα από τη συρρίκνωσή τους [ΑΜΑΛΙΑ ΦΛΕΜΙΓΚ, ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ, ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΕΙΟ] για το άμεσο μέλλον. Τώρα πλέον έχουν καταγραφεί οι προθέσεις.
Οι συνάδελφοι που ξαναβρίσκουν δουλειά σε άλλα νοσοκομεία, οφείλουν να κρατήσουν βαθιά μέσα τους το πνεύμα αγώνα, αντίστασης και διεκδίκησης, που χαρακτήρισε τη γραμμή του Σωματείου του Αμ. Φλέμιγκ όλους αυτούς τους μήνες και να το μεταλαμπαδεύσουν στους χώρους τους. Εκτιμούμε ότι σύντομα θα τους ξαναχρειαστεί και με διάφορες αφορμές. Να συμμετέχουν στα κατά τόπους σωματεία προωθώντας τη γραμμή των αγώνων, του συντονισμού και της κοινής δράσης ΟΛΩΝ για την υπεράσπιση δικαιωμάτων & κατακτήσεων και τη διεκδίκηση νέων.
Οι συνάδελφοι που παρέμειναν στο ΑΜΑΛΙΑ ΦΛΕΜΙΓΚ, πρέπει να θέσουμε ως κεντρικό καθήκον το να μην κλείσει το νοσοκομείο, πράγμα ορατό πλέον με ότι αυτό συνεπάγεται για το λαό & τις θέσεις εργασίας μας, παράλληλα με τη διεκδίκηση όλων των δικαιωμάτων και αιτημάτων μας [ΡΕΠΟ, ΑΔΕΙΕΣ, ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ, ΜΙΣΘΟΙ – ΥΠΕΡΩΡΙΕΣ, ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΛΙΝΙΚΩΝ & ΤΜΗΜΑΤΩΝ, ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΚΛΙΜΑ κλπ].
Η εμπειρία είναι πολύ διδακτική για όλους μας. Με δεδομένες τις προθέσεις κυβέρνησης και τρόϊκας πρέπει να σφυριλατήσουμε το μέτωπο αντίστασης στα νοσοκομεία, το Δημόσιο και συνολικά σε όλους τους χώρους δουλειάς.
ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ «ΑΜΑΛΙΑ ΦΛΕΜΙΓΚ»
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η
Οι τελευταίες εξελίξεις με την επανατοποθέτηση των συναδέλφων μας που τέθηκαν σε διαθεσιμότητα σε νοσοκομεία της Αττικής, μπορούν να θεωρηθούν εν μέρει νίκη, σε σχέση με τους στόχους που είχαμε θέσει από τις 20 Ιουλίου, όταν ξεκίνησε η επίθεση κυβέρνησης και τρόϊκας, δηλαδή το να μην απολυθεί κανείς και να μην κλείσει κανένα νοσοκομείο.
Ο σημαντικός αυτός αγώνας, παράλληλα με την κοινή δράση των νοσοκομείων που μπήκαν στο στόχαστρο της επίθεσης, έδωσε τα αποτελέσματα που όλοι γνωρίζουμε. Ο ελιγμός της κυβέρνησης στο θέμα της δουλειάς είναι αποτέλεσμα της πολύμορφης πίεσης που της ασκήθηκε όλο αυτό το διάστημα και όχι του «στοιχήματος» του Υπουργού Υγείας.
Είμαστε χαρούμενοι που κανένας συνάδελφος δεν έχασε τη δουλειά του. Ωστόσο, κυβέρνηση και τρόϊκα άνοιξαν το ζήτημα των διαθεσιμοτήτων – απολύσεων και στο χώρο της δημόσιας περίθαλψης. Η πολιτική αυτή αναμένουμε να επανακάμψει με νέο κύμα που θα αφορά τον ΕΟΠΥΥ, νοσοκομεία της επαρχίας αλλά και άλλα νοσοκομεία της Αττικής.
Το κλείσιμο νοσοκομείων δεν αποφεύχθηκε σε Αττική [ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ και ΠΑΤΗΣΙΩΝ] και Θεσσαλονίκη. Ταυτόχρονα τέθηκε ως ορατός κίνδυνος και σε άλλα μέσα από τη συρρίκνωσή τους [ΑΜΑΛΙΑ ΦΛΕΜΙΓΚ, ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ, ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΕΙΟ] για το άμεσο μέλλον. Τώρα πλέον έχουν καταγραφεί οι προθέσεις.
Οι συνάδελφοι που ξαναβρίσκουν δουλειά σε άλλα νοσοκομεία, οφείλουν να κρατήσουν βαθιά μέσα τους το πνεύμα αγώνα, αντίστασης και διεκδίκησης, που χαρακτήρισε τη γραμμή του Σωματείου του Αμ. Φλέμιγκ όλους αυτούς τους μήνες και να το μεταλαμπαδεύσουν στους χώρους τους. Εκτιμούμε ότι σύντομα θα τους ξαναχρειαστεί και με διάφορες αφορμές. Να συμμετέχουν στα κατά τόπους σωματεία προωθώντας τη γραμμή των αγώνων, του συντονισμού και της κοινής δράσης ΟΛΩΝ για την υπεράσπιση δικαιωμάτων & κατακτήσεων και τη διεκδίκηση νέων.
Οι συνάδελφοι που παρέμειναν στο ΑΜΑΛΙΑ ΦΛΕΜΙΓΚ, πρέπει να θέσουμε ως κεντρικό καθήκον το να μην κλείσει το νοσοκομείο, πράγμα ορατό πλέον με ότι αυτό συνεπάγεται για το λαό & τις θέσεις εργασίας μας, παράλληλα με τη διεκδίκηση όλων των δικαιωμάτων και αιτημάτων μας [ΡΕΠΟ, ΑΔΕΙΕΣ, ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ, ΜΙΣΘΟΙ – ΥΠΕΡΩΡΙΕΣ, ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΛΙΝΙΚΩΝ & ΤΜΗΜΑΤΩΝ, ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΚΛΙΜΑ κλπ].
Η εμπειρία είναι πολύ διδακτική για όλους μας. Με δεδομένες τις προθέσεις κυβέρνησης και τρόϊκας πρέπει να σφυριλατήσουμε το μέτωπο αντίστασης στα νοσοκομεία, το Δημόσιο και συνολικά σε όλους τους χώρους δουλειάς.
Ο ατομισμός πρέπει να δώσει τη θέση του στη συλλογικότητα.
Ο φόβος της ήττας τη θέση του στην ανάγκη της νίκης.
Ο αγώνας συνεχίζεται.
ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο Γ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΠΕΡΙΧΑΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΕΤΑΞΑΚΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ
28 Οκτωβρίου 2013
Λαϊκή Αντίσταση - Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία
0
Επί δύο μέρες μερικές εκατοντάδες μέλη σχημάτων της ΠΑΑΣ, αλλά και συναγωνιστικών σχημάτων, απ' όλη την Ελλάδα συμμετείχαν σε ένα σημαντικό διάλογο για το μέλλον του εγχειρήματος. Οι απόψεις, ο προβληματισμός, οι κοινές αλλά και οι διαφορετικές απόψεις και η όλη διαδικασία έδειξαν ότι υπάρχει η αποφασιστικότητα να συνεχίσει αυτή η προσπάθεια συνεύρεσης των δυνάμεων της λαϊκής αντίστασης και της αντιιμπεριαλιστικής πάλης, για να δώσουν τη δική τους συμβολή στη δημιουργία του αναγκαίου μετώπου αντίστασης του λαού.
Ήταν τέτοια η διάθεση όλων να συμβάλουν στην υπόθεση αυτή που και χρόνος δε χάθηκε αλλά και δεν έφτασε για να μιλήσουν όλοι όσοι θέλανε. Είναι χαρακτηριστικό ότι τοποθετήθηκαν πάνω από 80 μέλη σχημάτων από την Ξάνθη μέχρι την Κρήτη και από την Ικαρία και την Πελοπόννησο μέχρι την Ηγουμενίτσα.
Η συζήτηση αφορούσε σχεδόν τα πάντα εστιάζοντας κυρίως στο όνομα (ουσιαστικά στις κατευθύνσεις που θα πρέπει να έχει η συνεργασία), στο τρόπο συγκρότησής της αλλά και σε ποια μέτωπα προκρίνεται να παρέμβει σε αυτή τη φάση.
Η Λαϊκή Αντίσταση - Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία, όπως κατέληξε πλέον να λέγεται, ναι μεν γύρισε μια νέα σελίδα στη συγκρότησή της, μένει όμως να αποδείξει στο κόσμο της αριστεράς και σε όλο το λαό ότι δεν είναι άλλη μια συνένωση δυνάμεων για εκλογικούς ή άλλους σκοπούς, αλλά μια συνεργασία που θα τα δώσει όλα για την αντίσταση του λαού ενάντια στην επίθεση του συστήματος, για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων του στους μισθούς και συντάξεις, στην υγεία και στη παιδεία, για τα δημοκρατικά του δικαιώματα, για την ανεξαρτησία της χώρας από τα ιμπεριαλιστικά δεσμά, για τη πάλη κατά του φασισμού και της φασιστικοποίησης, για την ανατροπή, κόντρα σε λογικές διαχείρισης του συστήματος και ανάθεσης της πάλης του λαού σε άλλους.
Μέχρι τώρα έχουν φτιαχτεί σχήματα σε πάνω από 25 πόλεις και είναι στα σκαριά και σε άλλες είτε υπάρχουν δυνάμεις των δύο οργανώσεων που συμμετέχουν σε αυτή είτε όχι.
Στο τέλος της πανελλαδικής σύσκεψης εγκρίθηκε ως απόφαση η εισήγηση του Παναττικού Συντονιστικού και ορίστηκε Πανελλαδική Επιτροπή, με προσπάθεια να εκπροσωπηθούν όλα τα σχήματα και που θα αναλάβει το συντονισμό τους.
Στην εκδήλωση απηύθυναν χαιρετισμό η ΚΙΝΗΣΗ για ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55 καθώς και η Πρωτοβουλία Αντίστασης Ασπρόπυργου. Παραβρέθηκαν και εκπρόσωποι της Πορείας Αριστερής.
Η δεύτερη μέρα ξεκίνησε με το χαιρετισμό της αγωνίστριας από την Τουρκία, απεργού πείνας Φαντίκ Αντιγιαμάν.
Ήταν τέτοια η διάθεση όλων να συμβάλουν στην υπόθεση αυτή που και χρόνος δε χάθηκε αλλά και δεν έφτασε για να μιλήσουν όλοι όσοι θέλανε. Είναι χαρακτηριστικό ότι τοποθετήθηκαν πάνω από 80 μέλη σχημάτων από την Ξάνθη μέχρι την Κρήτη και από την Ικαρία και την Πελοπόννησο μέχρι την Ηγουμενίτσα.
Η συζήτηση αφορούσε σχεδόν τα πάντα εστιάζοντας κυρίως στο όνομα (ουσιαστικά στις κατευθύνσεις που θα πρέπει να έχει η συνεργασία), στο τρόπο συγκρότησής της αλλά και σε ποια μέτωπα προκρίνεται να παρέμβει σε αυτή τη φάση.
Μέχρι τώρα έχουν φτιαχτεί σχήματα σε πάνω από 25 πόλεις και είναι στα σκαριά και σε άλλες είτε υπάρχουν δυνάμεις των δύο οργανώσεων που συμμετέχουν σε αυτή είτε όχι.
Στο τέλος της πανελλαδικής σύσκεψης εγκρίθηκε ως απόφαση η εισήγηση του Παναττικού Συντονιστικού και ορίστηκε Πανελλαδική Επιτροπή, με προσπάθεια να εκπροσωπηθούν όλα τα σχήματα και που θα αναλάβει το συντονισμό τους.
Στην εκδήλωση απηύθυναν χαιρετισμό η ΚΙΝΗΣΗ για ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55 καθώς και η Πρωτοβουλία Αντίστασης Ασπρόπυργου. Παραβρέθηκαν και εκπρόσωποι της Πορείας Αριστερής.
Η δεύτερη μέρα ξεκίνησε με το χαιρετισμό της αγωνίστριας από την Τουρκία, απεργού πείνας Φαντίκ Αντιγιαμάν.
28η Οκτώβρη
Η αρχή μιας επαναστατικής δεκαετίας
0
28η Οκτωβρίου η Ελλάδα "γιορτάζει". "Γιορτάζει" το ΟΧΙ που είπε ο ελληνικός λαός στον ιταλικό φασισμό. Ένα όχι που μπορεί μεν να αναγκάστηκε να το πει ο, επίσης φασίστας, Μεταξάς σήμανε όμως πολλά για αυτόν το λαό. Ξεκίνησε μια 10ετία επαναστατική, μια δεκαετία αντίστασης και αγώνων κατά κάθε ξένου κατακτητή, κατά των Γερμανών αρχικά και στη συνέχεια Άγγλων και Αμερικανών αλλά και κατά της δωσίλογης αστικής τάξης και του συνόλου σχεδόν των πολιτικών της που όχι απλά συνεργάστηκαν αλλά στήριξαν, όπως και στηρίζουν, την εξουσία τους σε αυτούς.
Εκτελώντας τις διαταγές των αφεντικών του Άγγλων (οποιαδήποτε ομοιότητα με τα σημερινά δεν είναι καθόλου τυχαία!) αυτός και οι όμοιοί του ματοκύλησαν το ελληνικό λαό λίγες μέρες μετά την απελευθέρωση.
Αναδείχτηκαν τότε όλα τα αρνητικά χαρακτηριστικά που κουβάλαγε το ΚΚΕ από τη περίοδο της ίδρυσής του. Και επειδή κάποιοι εκ των υστέρων κάνουν πως δεν ήξεραν τίποτα ή τα ήξεραν και προειδοποιούσαν αλλά δεν τους άκουγε ο Ζαχαριάδης να πούμε ότι σύσσωμη η ηγεσία του ΚΚΕ που μετά με μεγάλη άνεση αποδέχτηκε το ρεβιζιονισμό και εξελίχτηκε στα δύο ψευδεπίγραφα κόμματα, στα «ΚΚΕ» και «ΚΚΕ εσωτερικού», όχι μόνο ήταν εκεί αλλά αρχικά αποφάσιζε και μετά την επιστροφή του από το Νταχάου συναποφάσιζε μαζί με τον Ζαχαριάδη. Στήριξαν τις επιλογές του και τις κατευθύνσεις του, άσχετα αν αργότερα στα πλαίσια του εσωκομματικού ξεκαθαρίσματος απομακρύνθηκαν κάποιοι από αυτούς από την ηγεσία προσωρινά. Αλλά και όταν οι αποφάσεις ήταν στη σωστή κατεύθυνση έκαναν ότι μπορούσαν για να τις σαμποτάρουν.
Ο ελληνικός λαός πολέμησε στα αλβανικά βουνά και μετά την ήττα σχεδόν αμέσως ξεκίνησε την αντίστασή του. Για λευτεριά και λαοκρατία.
Δημιούργησε το ΕΑΜ, την ΕΠΟΝ, το δικό του επαναστατικό στρατό, τον ΕΛΑΣ στη στεριά και τον ΕΛΑΝ στη θάλασσα. Ψυχή της αντίστασής του οι κομμουνιστές, το τότε επαναστατικό ΚΚΕ, που παρά τα μύρια όσα προβλήματά του (πολιτικά, ιδεολογικά, οργανωτικά), παρά το ότι η αστική τάξη παρέδωσε πολλούς κομμουνιστές, μαζί και τον Γενικό του Γραμματέα τον Ζαχαριάδη, στους κατακτητές, κατάφερε σε συνθήκες κατοχής να ανασυγκροτηθεί και να ρίξει το σύνθημα της οργάνωσης του λαού. Πολιτικής και ένοπλης. Της πραγματικής λαϊκής οργάνωσης και όχι της ψευδεπίγραφης που επικαλούνται πολλοί και διάφοροι σήμερα απονευρώνοντάς και ξεφτυλλίζοντάς την .
Δημιούργησε το ΕΑΜ, την ΕΠΟΝ, το δικό του επαναστατικό στρατό, τον ΕΛΑΣ στη στεριά και τον ΕΛΑΝ στη θάλασσα. Ψυχή της αντίστασής του οι κομμουνιστές, το τότε επαναστατικό ΚΚΕ, που παρά τα μύρια όσα προβλήματά του (πολιτικά, ιδεολογικά, οργανωτικά), παρά το ότι η αστική τάξη παρέδωσε πολλούς κομμουνιστές, μαζί και τον Γενικό του Γραμματέα τον Ζαχαριάδη, στους κατακτητές, κατάφερε σε συνθήκες κατοχής να ανασυγκροτηθεί και να ρίξει το σύνθημα της οργάνωσης του λαού. Πολιτικής και ένοπλης. Της πραγματικής λαϊκής οργάνωσης και όχι της ψευδεπίγραφης που επικαλούνται πολλοί και διάφοροι σήμερα απονευρώνοντάς και ξεφτυλλίζοντάς την .
Εκατοντάδες χιλιάδες εργατών, αγροτών, φοιτητών, μαθητών, άντρες και γυναίκες οργανώθηκαν στο ΕΑΜ – ΕΛΑΣ και τις βοηθητικές του οργανώσεις. Στις μεγάλες πόλεις οργάνωναν διαδηλώσεις και εμπόδιζαν τον κατακτητή να εφαρμόσει τα σχέδιά του. Σύντομα απελευθέρωσαν περιοχές ολόκληρες, το μεγαλύτερο κομμάτι της χώρας, όπου δημιουργήθηκαν λαϊκοί θεσμοί εξουσίας. Όπου ως ένα βαθμό αναπτύχθηκε και ιδεολογική πάλη, ιδιαίτερα στις γραμμές του ΚΚΕ και του ΕΑΜ, για το βάθος των αλλαγών που έπρεπε να γίνουν (όπως π.χ. για την απαλλοτρίωση των τσιφλικιών). Κάτι που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό και ελάχιστοι, δυστυχώς, αναφέρουν στα βιβλία τους.
Η απελευθέρωση του μεγαλύτερου μέρους της χώρας έφερε και τη κυβέρνηση του βουνού την ΠΕΕΑ με έδρα τις Κορυσχάδες στην Ευρυτανία. Μια κυβέρνηση που συμμετείχαν εκτός από τα κόμματα του ΕΑΜ και κάποιοι αστοί πολιτικοί, από τους μετρημένους στα δάχτυλα, που αντιτάχθηκαν στη γερμανική κατοχή.
Το τέλος του πολέμου βρήκε σχεδόν όλη την Ελλάδα ήδη απελευθερωμένη. Από το λαό της. Όχι από τους Άγγλους, όπως λέει η «σύγχρονη» ιστορία, ούτε πολύ περισσότερο από τους πολιτικους απογόνους των σημερινών πολιτικών ηγεσιών του κεφαλαίου. Ο Γιώργος Παπανδρέου, που αργότερα τον ονόμασαν και «Γέρο της Δημοκρατίας» ήρθε από την Αίγυπτο, όπου αυτός και η παρέα του, η αγγλόφιλη μερίδα της αστικής τάξης, έτρεξαν να κρυφτούν για να μας φέρει με τη σειρά του τους Άγγλους κατακτητές ώστε να εμποδίσουν το λαό να πάρει την εξουσία.
Εκτελώντας τις διαταγές των αφεντικών του Άγγλων (οποιαδήποτε ομοιότητα με τα σημερινά δεν είναι καθόλου τυχαία!) αυτός και οι όμοιοί του ματοκύλησαν το ελληνικό λαό λίγες μέρες μετά την απελευθέρωση.
Είναι γνωστά τα Δεκεμβριανά του 1944.
Οδήγησαν χιλιάδες αγωνιστές στην εξορία και στις φυλακές, αφόπλισαν τον ΕΛΑΣ και στελέχωσαν τον κρατικό μηχανισμό με τους πολιτικούς πρόγονους του ΛΆΟΣ και της Χρυσής Αυγής, τους χίτες και τους ταγματασφαλίτες συνεργάτες των Γερμανών που λυμαίνονταν ολόκληρες περιοχές και δε δυσκολεύτηκαν να μετατραπούν σε αγγλόφιλοι μέσα σε μια νύχτα. Με τις πλάτες και την ολόπλευρη στήριξη αλλά και ηγεσία των, συμμάχων του αντιφασιστικού αγώνα κατά τα άλλα, Άγγλων.
Βέβαια για να γίνουν όλα αυτά βρήκαν πάτημα. Πάτημα στην υποχωρητικότητα της ηγεσίας του ΕΑΜ και κυρίως του ΚΚΕ. Η ίδια ηγεσία που συνέβαλε στη δημιουργία της Εθνικής Αντίστασης, στη πιο κρίσιμη περίοδο της επανάστασης έκανε πίσω, δεν έδειξε καμιά εμπιστοσύνη στο λαό, υπερτίμησε τις δυνάμεις του αντίπαλου και στο όνομα της «εθνικής συνεννόησης» και του μη εμφύλιου, (τη στιγμή που είχε με το μέρος της το 90% του λαού) έδειξε μια απαράδεκτη υποχωρητικότητα που έφτασε στα όρια της προδοσίας. Ενώ από τη περίοδο της κατοχής ακόμη υπήρχαν ξεκάθαρες εκδηλώσεις, ακόμη και ένοπλες (π.χ. Σάμος, Μέση Ανατολή) εχθρότητας από τους Άγγλους και τους ντόπιους λακέδες τους αυτή επέμενε στη …συνεννόηση και υπέγραφε την παράδοση ουσιαστικά.
Αναδείχτηκαν τότε όλα τα αρνητικά χαρακτηριστικά που κουβάλαγε το ΚΚΕ από τη περίοδο της ίδρυσής του. Και επειδή κάποιοι εκ των υστέρων κάνουν πως δεν ήξεραν τίποτα ή τα ήξεραν και προειδοποιούσαν αλλά δεν τους άκουγε ο Ζαχαριάδης να πούμε ότι σύσσωμη η ηγεσία του ΚΚΕ που μετά με μεγάλη άνεση αποδέχτηκε το ρεβιζιονισμό και εξελίχτηκε στα δύο ψευδεπίγραφα κόμματα, στα «ΚΚΕ» και «ΚΚΕ εσωτερικού», όχι μόνο ήταν εκεί αλλά αρχικά αποφάσιζε και μετά την επιστροφή του από το Νταχάου συναποφάσιζε μαζί με τον Ζαχαριάδη. Στήριξαν τις επιλογές του και τις κατευθύνσεις του, άσχετα αν αργότερα στα πλαίσια του εσωκομματικού ξεκαθαρίσματος απομακρύνθηκαν κάποιοι από αυτούς από την ηγεσία προσωρινά. Αλλά και όταν οι αποφάσεις ήταν στη σωστή κατεύθυνση έκαναν ότι μπορούσαν για να τις σαμποτάρουν.
Η συνέχεια γνωστή. Αφοπλισμός του λαού, εξορίες, κυνήγι και εξόντωση αγωνιστών, σφαγιασμός του Άρη, δεύτερη έξοδος στο βουνό. Ίδρυση του επαναστατικού Δημοκρατικού Στρατού της Ελλάδας και πάλι ήττα. Για τον ΔΣΕ ίσως πούμε κάποια πράγματα σε κάποιο άλλο αφιέρωμα, με αφορμή κάποια άλλη επέτειο. Προς το παρών μια σκέψη μόνο. Κακώς έχει επικρατήσει και στην Αριστερά ο όρος «εμφύλιος». Ο ΔΣΕ ήταν η δεύτερη προσπάθεια του ελληνικού λαού να αντισταθεί στη νέα, αγγλοαμερικάνικη πια, κατοχή, ήταν η δεύτερη προσπάθεια να πραγματοποιήσει το όνειρο της Εθνικής Ανεξαρτησίας και της Λαοκρατίας, της επανάστασης σε τελική ανάλυση.
Υ.Γ. Το κείμενο αυτό δεν διεκδικεί τις δάφνες ενός ιστορικού πονήματος. Είναι αυθόρμητες σκέψεις με αφορμή μια κουβέντα με ένα φίλο για την επέτειο που οι πραγματικά επαναστατικές δυνάμεις θα έπρεπε να τη θέτουν στα σωστά της πλαίσια αντί να διαλέγουν τον εύκολο δρόμο του σνομπαρίσματος με αντιεθνικιστικές κορώνες. Είναι σκέψεις – συμπεράσματα προσωπικά.
Οι ύμνοι του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ
3
Στη χώρα μας η Εθνική Αντίσταση το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ, ήταν απαγορευμένα για πολλές δεκαετίες. Η εξαρτημένη αστική εξουσία δεν άντεχε ούτε στο άκουσμα ότι την αντίσταση την πραγματοποίησαν αυτές οι οργανώσεις, ότι ο λαός ήταν αυτός που απελευθέρωσε τη χώρα. Το ΕΑΜ η πολιτική οργάνωση αντίστασης του λαού και ο ΕΛΑΣ το ένοπλο τμήμα του. Πολύ περισσότερο δεν θέλει να ακούει για τη συνέχιση του αγώνα αυτού από τον επαναστατικό ΔΣΕ.
Και πως να άντεχε από τη στιγμή που η ίδια δεν πάλεψε ποτέ για την ανεξαρτησία αυτής της χώρας, από τη στιγμή που και μέχρι σήμερα την ύπαρξή της τη στηρίζει αποκλειστικά στην εξάρτησή της από τους ιμπεριαλιστές. Αν τότε δεν είχε συνεργαστεί με τους Γερμανούς θα "αγωνιζόταν" για την επαναπρόσδεση της Ελλάδας στο άρμα των Αγγλοαμερικάνων. Εκσυγχρονίστηκε βέβαια επί Ανδρέα Παπανδρέου και αναγνώρισε, υποτίθεται, την Αντίσταση διαστρεβλωμένα όμως και βάζοντας δίπλα σε αυτή και οργανώσεις σαν τον ΕΔΕΣ που αν είχαν την όποια αντιστασιακή δράση την είχαν για κάλυμμα του πραγματικού τους σκοπού που ήταν η δράση κατά της αντίστασης του λαού. Από τότε άρχισε και η όλη προσπάθεια να ξεχαστεί η αντίσταση με τη φιλολογία περί "εθνικής" συμφιλίωσης εννοώντας στη πραγματικότητα την ταξική. "Σημαντική" στιγμή της ΠΑΣΟΚικής συμφιλίωσης η γελοία παράσταση με τη χειραψία Βαφειάδη - Τσακαλώτου στο σπίτι του δεύτερου το 1983. Αποκορύφωμα αυτής της υπόθεσης ήταν η σχετική νομοθεσία επί Τζανετάκη, με την συνδρομή της συγκυβερνώσας επίσημης Αριστεράς βεβαίως. Εμείς αφιερώνουμε τη σημερινή μέρα στον Τάσο Μαγλαρίδη αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης που δολοφονήθηκε από την αστυνομία την 28η του Οκτώβρη του 1980 όταν, ως μέλος της ΠΕΑΕΑ, μαζί με άλλους αντιστασιακούς απαίτησε να παρελάσει- διαδηλώσει με τα λάβαρα του ΕΑΜ.
Και πως να άντεχε από τη στιγμή που η ίδια δεν πάλεψε ποτέ για την ανεξαρτησία αυτής της χώρας, από τη στιγμή που και μέχρι σήμερα την ύπαρξή της τη στηρίζει αποκλειστικά στην εξάρτησή της από τους ιμπεριαλιστές. Αν τότε δεν είχε συνεργαστεί με τους Γερμανούς θα "αγωνιζόταν" για την επαναπρόσδεση της Ελλάδας στο άρμα των Αγγλοαμερικάνων. Εκσυγχρονίστηκε βέβαια επί Ανδρέα Παπανδρέου και αναγνώρισε, υποτίθεται, την Αντίσταση διαστρεβλωμένα όμως και βάζοντας δίπλα σε αυτή και οργανώσεις σαν τον ΕΔΕΣ που αν είχαν την όποια αντιστασιακή δράση την είχαν για κάλυμμα του πραγματικού τους σκοπού που ήταν η δράση κατά της αντίστασης του λαού. Από τότε άρχισε και η όλη προσπάθεια να ξεχαστεί η αντίσταση με τη φιλολογία περί "εθνικής" συμφιλίωσης εννοώντας στη πραγματικότητα την ταξική. "Σημαντική" στιγμή της ΠΑΣΟΚικής συμφιλίωσης η γελοία παράσταση με τη χειραψία Βαφειάδη - Τσακαλώτου στο σπίτι του δεύτερου το 1983. Αποκορύφωμα αυτής της υπόθεσης ήταν η σχετική νομοθεσία επί Τζανετάκη, με την συνδρομή της συγκυβερνώσας επίσημης Αριστεράς βεβαίως. Εμείς αφιερώνουμε τη σημερινή μέρα στον Τάσο Μαγλαρίδη αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης που δολοφονήθηκε από την αστυνομία την 28η του Οκτώβρη του 1980 όταν, ως μέλος της ΠΕΑΕΑ, μαζί με άλλους αντιστασιακούς απαίτησε να παρελάσει- διαδηλώσει με τα λάβαρα του ΕΑΜ.
26 Οκτωβρίου 2013
Εισήγηση του Παναττικού Συντονιστικού στην Πανελλαδική Σύσκεψη της Πρωτοβουλίας για Αριστερή Αντιϊμπεριαλιστική Συνεργασία
0
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,
Σας καλωσορίζουμε στη Σύσκεψη Πανελλαδικής Συγκρότησης της Πρωτοβουλίας για την Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία.
Πριν ενάμιση χρόνο, στις 2 Απρίλη 2012, η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ανακοίνωνε την δημιουργία της σαν μετωπική πολιτική συνεργασία που υποστηρίζεται από το ΚΚΕ(μ-λ), το Μ-Λ ΚΚΕ και ανένταχτους αγωνιστές. Σε μια επιτυχημένη κεντρική εκδήλωση στην Αθήνα, στο θέατρο ΑΚΡΟΠΟΛ, έδινε στην δημοσιότητα την Ιδρυτική Διακήρυξη της.
Η Ιδρυτική Διακήρυξη της ΠΑΑΣ με επικεφαλίδα το σύνθημα «Για Δουλειά, Ειρήνη, Δημοκρατία, Εθνική Ανεξαρτησία» καλούσε τους αγωνιστές της Αριστεράς και τον ελληνικό λαό σε αντίσταση και αγώνα «για να ανατραπεί η πολιτική της πείνας, της ανεργίας και της εξαθλίωσης».
Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,
Σας καλωσορίζουμε στη Σύσκεψη Πανελλαδικής Συγκρότησης της Πρωτοβουλίας για την Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία.
Πριν ενάμιση χρόνο, στις 2 Απρίλη 2012, η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ανακοίνωνε την δημιουργία της σαν μετωπική πολιτική συνεργασία που υποστηρίζεται από το ΚΚΕ(μ-λ), το Μ-Λ ΚΚΕ και ανένταχτους αγωνιστές. Σε μια επιτυχημένη κεντρική εκδήλωση στην Αθήνα, στο θέατρο ΑΚΡΟΠΟΛ, έδινε στην δημοσιότητα την Ιδρυτική Διακήρυξη της.
Η Ιδρυτική Διακήρυξη της ΠΑΑΣ με επικεφαλίδα το σύνθημα «Για Δουλειά, Ειρήνη, Δημοκρατία, Εθνική Ανεξαρτησία» καλούσε τους αγωνιστές της Αριστεράς και τον ελληνικό λαό σε αντίσταση και αγώνα «για να ανατραπεί η πολιτική της πείνας, της ανεργίας και της εξαθλίωσης».
Χαιρετισμός της Πρωτοβουλίας Αντίστασης Ασπρόπυργου στη πανελλαδική σύσκεψη της ΠΑΑΣ
0
Η Πρωτοβουλία Αντίστασης στον Ασπρόπυργο, ξεκίνησε από την επιθυμία όλων εμάς που τα προηγούμενα χρόνια είχαμε παλέψει στους ξεχωριστούς τόπους δουλειάς, στο χώρο των καθηγητών, των ξυλουργών, της Ελληνικής Χαλυβουργίας, το χώρο των ΔΕΚΟ, το χώρο των νοσοκομείων, στα Supermarket, το φοιτητικό κίνημα, το μαθητικό κίνημα, στα κινήματα αλληλεγγύης σε απεργούς, να ενώσουμε και να δυναμώσουμε τη φωνή μας, με τη φωνή του λαού που στενάζει κάτω από τα βάρβαρα μέτρα και δεν έχει το χώρο να εκφραστεί.
Σε μια περιοχή τόσο υποβαθμισμένη όσο η Δυτική Αττική, που κυριαρχείται από το μαύρο της περιβαλλοντικής καταστροφής και το μαύρο των ποσοστών της Χ.Α., που μαστίζεται από τη φτώχεια και την ανεργία, τα μέλη αυτής της Πρωτοβουλίας έδωσαν όλο το προηγούμενο διάστημα αγώνες στους συνδικαλιστικούς τους χώρους, με απεργίες και διαδηλώσεις, με καταλήψεις στα σχολεία.
Η Πρωτοβουλία που συστήθηκε εδώ και τρεις μήνες, και λειτουργεί σε εβδομαδιαία βάση, πλησίασε τον λαό του Ασπροπύργου, σπίτι-σπίτι, στους χώρους που ζουν και κινούνται οι άνθρωποι του μόχθου, προσπαθώντας να προσεγγίσουμε τα προβλήματα που τον απασχολούν, να σταθούμε πλάι. Άλλοτε πάλι παίρνοντας πρωτοβουλίες να αναδείξουμε τα σοβαρά πολιτικά θέματα που βρίσκονταν σε εξέλιξη, όπως η δολοφονία του Παύλου Φύσσα, διοργανώσαμε και συμμετείχαμε σε κινητοποιήσεις αρκετά επιτυχημένες.
Στο σύντομο διάστημα λειτουργίας μας δώσαμε τους αγώνες μας, μέσα και έξω από την Πρωτοβουλία, μια και η συνεργασία ανάμεσα σε ανθρώπους με διαφορετικές πολιτικές καταβολές και απόψεις, δεν ήταν πάντα εύκολη. Μέσα από συζητήσεις και διεργασίες, έχουμε κατορθώσει να συμπορευτούμε, να δώσουμε πολιτικό στίγμα αντίστασης στην περιοχή και να αναδείξουμε τα βασικά ζητήματα της αριστερής αντι-ιμπεριαλιστικής πάλης.
Με την παρουσία μας στη σημερινή Σύσκεψη, χαιρετίζουμε την προσπάθεια κάθε πρωτοβουλίας αντίστασης και συνολικά της ΠΑΑΣ και ευχόμαστε καλή επιτυχία και ακόμα πιο δυναμική συνέχεια στον αγώνα όλων μας.
Σε μια περιοχή τόσο υποβαθμισμένη όσο η Δυτική Αττική, που κυριαρχείται από το μαύρο της περιβαλλοντικής καταστροφής και το μαύρο των ποσοστών της Χ.Α., που μαστίζεται από τη φτώχεια και την ανεργία, τα μέλη αυτής της Πρωτοβουλίας έδωσαν όλο το προηγούμενο διάστημα αγώνες στους συνδικαλιστικούς τους χώρους, με απεργίες και διαδηλώσεις, με καταλήψεις στα σχολεία.
Η Πρωτοβουλία που συστήθηκε εδώ και τρεις μήνες, και λειτουργεί σε εβδομαδιαία βάση, πλησίασε τον λαό του Ασπροπύργου, σπίτι-σπίτι, στους χώρους που ζουν και κινούνται οι άνθρωποι του μόχθου, προσπαθώντας να προσεγγίσουμε τα προβλήματα που τον απασχολούν, να σταθούμε πλάι. Άλλοτε πάλι παίρνοντας πρωτοβουλίες να αναδείξουμε τα σοβαρά πολιτικά θέματα που βρίσκονταν σε εξέλιξη, όπως η δολοφονία του Παύλου Φύσσα, διοργανώσαμε και συμμετείχαμε σε κινητοποιήσεις αρκετά επιτυχημένες.
Στο σύντομο διάστημα λειτουργίας μας δώσαμε τους αγώνες μας, μέσα και έξω από την Πρωτοβουλία, μια και η συνεργασία ανάμεσα σε ανθρώπους με διαφορετικές πολιτικές καταβολές και απόψεις, δεν ήταν πάντα εύκολη. Μέσα από συζητήσεις και διεργασίες, έχουμε κατορθώσει να συμπορευτούμε, να δώσουμε πολιτικό στίγμα αντίστασης στην περιοχή και να αναδείξουμε τα βασικά ζητήματα της αριστερής αντι-ιμπεριαλιστικής πάλης.
Με την παρουσία μας στη σημερινή Σύσκεψη, χαιρετίζουμε την προσπάθεια κάθε πρωτοβουλίας αντίστασης και συνολικά της ΠΑΑΣ και ευχόμαστε καλή επιτυχία και ακόμα πιο δυναμική συνέχεια στον αγώνα όλων μας.
Παρέμβαση της ΚΙΝΗΣΗΣ για ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55 στη σύσκεψη της ΠΑΑΣ
0
Μετά την ανοιχτή χρεοκοπία της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας – ορατή τουλάχιστον από το 2006 – που οδήγησε στο γνωστό διεθνή οικονομικό έλεγχο της χώρας από: ΔΝΤ-ΕΚΤ-Κομισιόν και την εγκατάσταση των εκπροσώπων τους στην Αθήνα, διαμορφώθηκε μια νέα κατάσταση που, μεταξύ άλλων, χαρακτηρίζεται από:
1) παραπέρα βάθεμα αλλά και πληρέστερη-ασφυκτικότερη ιμπεριαλιστική εξάρτηση της χώρας,
2) παρατεταμένη οικονομική κρίση που δεν πρόκειται για «κρίση υπερσυσσώρευσης του κεφαλαίου» (αντιμαρξιστική άποψη) αλλά για κυκλική καπιταλιστική κρίση υπερπαραγωγής,
3) μια χωρίς προηγούμενο επίθεση των μεγάλων ισχυρών μονοπωλίων της ιμπεριαλιστικής ΕΕ και του ντόπιου κεφαλαίου που κορυφώνεται στην εκμηδένιση των κατακτήσεων της εργατικής τάξης και των πλατιών λαϊκών μαζών αλλά και την απότομη και ραγδαία χειροτέρευση της κατάστασής τους, ενώ οι τεράστιες περικοπές των «πάντων» (μισθών, συντάξεις, κλπ.), η εκτίναξη στα ύψη της μαζικής ανεργίας, ιδιαίτερο στους νέους, ο πληθωρισμός, οι τεράστιες αυξήσεις τιμών, η ληστρική φορολογία, κλπ. τις καταδικάζουν στην πείνα και την εξαθλίωση, βαθαίνοντας στο έπακρο το προτσές της απόλυτης εξαθλίωσης του προλεταριάτου και των πλατιών λαϊκών μαζών,
4) το εν εξελίξει ξεπούλημα του πλούτου της χώρας στο ξένο αλλά και στο ντόπιο κεφάλαιο,
5) το διαρκές βάθεμα της φασιστικοποίησης της κοινωνικής ζωής που εκδηλώνεται, μεταξύ άλλων, τόσο με τις χιλιάδες δολοφονικές επιθέσεις πανελλαδικά των χιτλερικών αποβρασμάτων ναζι-φασιστών της «Χρυσής Αυγής» ενάντια σε μετανάστες εργάτες και έλληνες αντιφασίστες (μαζί με 5 δολοφονίες με τελευταία εκείνη του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα) αλλά και με τον ολόπλευρο εκφασισμό του αστικού κράτους (αστυνομία, στρατός, δικαιοσύνη, κλπ) και το φασιστικό πογκρόμ «ανακατάληψης των πόλεων» του εθνικιστικού-ρατσιστικού δίδυμου Σαμαρά-Δένδια ως την επίσημη συμμετοχή του ναζι-φασιστικού ΛΑΟΣ-Καρατζαφέρη στην κυβέρνηση Παπαδήμου και των γνωστών ναζι-φασιστών Βορίδη-Γεωργιάδη-Πλεύρη, που τώρα πέρασαν ανοιχτά στο αδελφό τους κόμμα, τη μοναρχοφασιστική ΝΔ.
Στη νέα σημερινή κατάσταση της χώρας, η τωρινή στρατηγική επιλογή του ντόπιου μεγάλου κεφαλαίου και της ξενόδουλης αντιδραστικής αστικής τάξης αλλά και των εκπροσώπων των ευρωπαϊκών μονοπωλίων είναι: παραμονή της Ελλάδας σε ΕΥΡΩ-ΟΝΕ-ΕΕ. Αυτή έχει εκφραστεί επανειλημμένα τόσο απ’ τα μεγαλοαστικά κόμματα(ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, κλπ.) αλλά και απ’ τον πρόεδρο του ΣΕΒ Δασκαλόπουλο παραμονές εκλογών του 2012: «Ευρώπη ή χάος» όσο και απ’ τους διάφορους ηγέτες της ιμπεριαλιστικής ΕΕ.
Με τη στρατηγική αυτή του κεφαλαίου ευθυγραμμίζονται πλήρως τόσο τα μεγαλοαστικά κόμματα (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, κλπ.) όσο και τα ρεφορμιστικά κόμματα της χρουστσοφικής σοσιαλδημοκρατίας («Κ»ΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ, κλπ.) αλλά και σειρά εξωκοινοβουλευτικές Οργανώσεις που παραιτήθηκαν απ’ την αντιιμπεριαλιστική πάλη για την έξοδο της χώρας απ’ την ΕΕ που εκφράζεται στην αντιιμπεριαλιστική θέση-σύνθημα: «ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠ’ ΤΗΝ ΕΕ», που παλιότερα, όταν η Ελλάδα δεν ήταν μέλος της ΕΟΚ, για τους αντιιμπεριαλιστές-κομμουνιστές είχε τη μορφή: «ΟΧΙ στη σύνδεση της Ελλάδας με την ΕΟΚ» (κάποιοι παραπέμπουν την αποχώρηση απ’ την ΕΕ στο μακρινό μέλλον της «επανάστασή τους»).
Σε πλήρη αντιπαράθεση με τη στρατηγική του κεφαλαίου, η «Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55» θεωρεί ότι η μοναδική διέξοδος που έχει σήμερα μπροστά της η εργατική τάξη και όλοι οι εργαζόμενοι είναι η αμφισβήτηση της καταστροφικής επιλογής του ντόπιου μεγάλου κεφαλαίου: παραμονής της Ελλάδας σε ΕΥΡΩ-ΟΝΕ-ΕΕ και η διεξαγωγή και ανάπτυξη της ταξικής πάλης – σε συνδυασμό με την πάλη για την υπεράσπιση των ταξικών τους συμφερόντων – για άμεση ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ της Ελλάδας, ΕΔΩ και ΤΩΡΑ, απ’ την ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση (μαζί και από ΕΥΡΟ-ΟΝΕ). Οι σημερινές αρνητικές εξελίξεις στη χώρα με κορυφαία τη χρεοκοπία της οικονομίας και οι εξόφθαλμα δυσμενέστερες εξελίξεις στις σχέσεις Ελλάδας-ΕΕ κατέστησαν το αντιιμπεριαλιστικό σύνθημα της εργατικής τάξης και του λαού «έξω η Ελλάδα απ’ την ΕΕ» όχι μόνο ένα υπερώριμο αίτημα αλλά το θέτουν και στο κέντρο της σημερινής πολιτικής δράσης της εργατικής τάξης και του λαού ως άμεσο στόχο πάλης για την αποχώρηση της Ελλάδας απ’ την ιμπεριαλιστική ΕΕ και την ανάπτυξη πλατιού αντιιμπεριαλιστικού κινήματος. Κι αυτό επειδή η σημερινή αντιιμπεριαλιστική πάλη:
Πρώτο, αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της γενικότερης αντιιμπεριαλιστικής πάλης για την οριστική και πλήρη, μελλοντικά, απαλλαγή της χώρας απ’ την εξάρτησή της (οικονομική-πολιτική-στρατιωτική) απ’ τις διάφορες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις,
Δεύτερο, είναι αναγκαία και συνδέεται αναπόσπαστα με την αποτελεσματική απόκρουση και ματαίωση των επιθέσεων του κεφαλαίου ενάντια στις κατακτήσεις των εργαζομένων, αφού οι επιθέσεις αυτές δεν προέρχονται μόνο από το ντόπιο αλλά και από το ξένο κεφάλαιο, προέρχονται κατευθείαν και από ΔΝΤ-ΕΚΤ-Κομισιόν,
Τρίτο, είναι αναγκαία και συνδέεται αναπόσπαστα με την αποτελεσματική απόκρουση και ματαίωση των επιθέσεων του κεφαλαίου ενάντια στο βιοτικό επίπεδο των πλατιών λαϊκών μαζών αφού κι’ αυτές δηλ. όλα τα αντιλαϊκά μέτρα δεν προέρχονται μόνο από το ντόπιο αλλά και από το ξένο κεφάλαιο, προέρχονται κατευθείαν και από ΔΝΤ-ΕΚΤ-Κομισιόν,
Τέταρτο, συνδέεται άμεσα με τη ματαίωση του εν εξελίξει ξεπουλήματος του πλούτου της χώρας στο ξένο αλλά και στο ντόπιο κεφάλαιο,
Πέμπτο, συνδέεται άμεσα με το πρόβλημα της υπεράσπισης της εθνικής ανεξαρτησίας, πάνω στο οποίο «πατά» η παραπλανητική δημαγωγική προπαγάνδα όλων των εθνικιστών και ναζι-φασιστών («Χρυσή Αυγή», ΛΑΟΣ, κλπ.), που εδώ και καιρό έχει πάρει επικίνδυνες διαστάσεις.
Χωρίς τα παραπάνω σημεία δεν νοείται αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση, καταντά κενή περιεχομένου.
26 Οχτώβρη 2013
ΚΙΝΗΣΗ για ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55
The Political Committee of the "Movement for the Reorganisation of the Communist Party of Greece 1918-55"
PO Box 3689, 102 10 Athens
Greece
Tel: +30 2108621543
Site:http://anasintaxi.awardspace.com
Blog (English):http://anasintaxi-en.blogspot.com
Blog (Greek):http://anasintaxi.blogspot.com
1) παραπέρα βάθεμα αλλά και πληρέστερη-ασφυκτικότερη ιμπεριαλιστική εξάρτηση της χώρας,
2) παρατεταμένη οικονομική κρίση που δεν πρόκειται για «κρίση υπερσυσσώρευσης του κεφαλαίου» (αντιμαρξιστική άποψη) αλλά για κυκλική καπιταλιστική κρίση υπερπαραγωγής,
3) μια χωρίς προηγούμενο επίθεση των μεγάλων ισχυρών μονοπωλίων της ιμπεριαλιστικής ΕΕ και του ντόπιου κεφαλαίου που κορυφώνεται στην εκμηδένιση των κατακτήσεων της εργατικής τάξης και των πλατιών λαϊκών μαζών αλλά και την απότομη και ραγδαία χειροτέρευση της κατάστασής τους, ενώ οι τεράστιες περικοπές των «πάντων» (μισθών, συντάξεις, κλπ.), η εκτίναξη στα ύψη της μαζικής ανεργίας, ιδιαίτερο στους νέους, ο πληθωρισμός, οι τεράστιες αυξήσεις τιμών, η ληστρική φορολογία, κλπ. τις καταδικάζουν στην πείνα και την εξαθλίωση, βαθαίνοντας στο έπακρο το προτσές της απόλυτης εξαθλίωσης του προλεταριάτου και των πλατιών λαϊκών μαζών,
4) το εν εξελίξει ξεπούλημα του πλούτου της χώρας στο ξένο αλλά και στο ντόπιο κεφάλαιο,
5) το διαρκές βάθεμα της φασιστικοποίησης της κοινωνικής ζωής που εκδηλώνεται, μεταξύ άλλων, τόσο με τις χιλιάδες δολοφονικές επιθέσεις πανελλαδικά των χιτλερικών αποβρασμάτων ναζι-φασιστών της «Χρυσής Αυγής» ενάντια σε μετανάστες εργάτες και έλληνες αντιφασίστες (μαζί με 5 δολοφονίες με τελευταία εκείνη του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα) αλλά και με τον ολόπλευρο εκφασισμό του αστικού κράτους (αστυνομία, στρατός, δικαιοσύνη, κλπ) και το φασιστικό πογκρόμ «ανακατάληψης των πόλεων» του εθνικιστικού-ρατσιστικού δίδυμου Σαμαρά-Δένδια ως την επίσημη συμμετοχή του ναζι-φασιστικού ΛΑΟΣ-Καρατζαφέρη στην κυβέρνηση Παπαδήμου και των γνωστών ναζι-φασιστών Βορίδη-Γεωργιάδη-Πλεύρη, που τώρα πέρασαν ανοιχτά στο αδελφό τους κόμμα, τη μοναρχοφασιστική ΝΔ.
Στη νέα σημερινή κατάσταση της χώρας, η τωρινή στρατηγική επιλογή του ντόπιου μεγάλου κεφαλαίου και της ξενόδουλης αντιδραστικής αστικής τάξης αλλά και των εκπροσώπων των ευρωπαϊκών μονοπωλίων είναι: παραμονή της Ελλάδας σε ΕΥΡΩ-ΟΝΕ-ΕΕ. Αυτή έχει εκφραστεί επανειλημμένα τόσο απ’ τα μεγαλοαστικά κόμματα(ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, κλπ.) αλλά και απ’ τον πρόεδρο του ΣΕΒ Δασκαλόπουλο παραμονές εκλογών του 2012: «Ευρώπη ή χάος» όσο και απ’ τους διάφορους ηγέτες της ιμπεριαλιστικής ΕΕ.
Με τη στρατηγική αυτή του κεφαλαίου ευθυγραμμίζονται πλήρως τόσο τα μεγαλοαστικά κόμματα (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, κλπ.) όσο και τα ρεφορμιστικά κόμματα της χρουστσοφικής σοσιαλδημοκρατίας («Κ»ΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ, κλπ.) αλλά και σειρά εξωκοινοβουλευτικές Οργανώσεις που παραιτήθηκαν απ’ την αντιιμπεριαλιστική πάλη για την έξοδο της χώρας απ’ την ΕΕ που εκφράζεται στην αντιιμπεριαλιστική θέση-σύνθημα: «ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠ’ ΤΗΝ ΕΕ», που παλιότερα, όταν η Ελλάδα δεν ήταν μέλος της ΕΟΚ, για τους αντιιμπεριαλιστές-κομμουνιστές είχε τη μορφή: «ΟΧΙ στη σύνδεση της Ελλάδας με την ΕΟΚ» (κάποιοι παραπέμπουν την αποχώρηση απ’ την ΕΕ στο μακρινό μέλλον της «επανάστασή τους»).
Σε πλήρη αντιπαράθεση με τη στρατηγική του κεφαλαίου, η «Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55» θεωρεί ότι η μοναδική διέξοδος που έχει σήμερα μπροστά της η εργατική τάξη και όλοι οι εργαζόμενοι είναι η αμφισβήτηση της καταστροφικής επιλογής του ντόπιου μεγάλου κεφαλαίου: παραμονής της Ελλάδας σε ΕΥΡΩ-ΟΝΕ-ΕΕ και η διεξαγωγή και ανάπτυξη της ταξικής πάλης – σε συνδυασμό με την πάλη για την υπεράσπιση των ταξικών τους συμφερόντων – για άμεση ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ της Ελλάδας, ΕΔΩ και ΤΩΡΑ, απ’ την ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση (μαζί και από ΕΥΡΟ-ΟΝΕ). Οι σημερινές αρνητικές εξελίξεις στη χώρα με κορυφαία τη χρεοκοπία της οικονομίας και οι εξόφθαλμα δυσμενέστερες εξελίξεις στις σχέσεις Ελλάδας-ΕΕ κατέστησαν το αντιιμπεριαλιστικό σύνθημα της εργατικής τάξης και του λαού «έξω η Ελλάδα απ’ την ΕΕ» όχι μόνο ένα υπερώριμο αίτημα αλλά το θέτουν και στο κέντρο της σημερινής πολιτικής δράσης της εργατικής τάξης και του λαού ως άμεσο στόχο πάλης για την αποχώρηση της Ελλάδας απ’ την ιμπεριαλιστική ΕΕ και την ανάπτυξη πλατιού αντιιμπεριαλιστικού κινήματος. Κι αυτό επειδή η σημερινή αντιιμπεριαλιστική πάλη:
Πρώτο, αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της γενικότερης αντιιμπεριαλιστικής πάλης για την οριστική και πλήρη, μελλοντικά, απαλλαγή της χώρας απ’ την εξάρτησή της (οικονομική-πολιτική-στρατιωτική) απ’ τις διάφορες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις,
Δεύτερο, είναι αναγκαία και συνδέεται αναπόσπαστα με την αποτελεσματική απόκρουση και ματαίωση των επιθέσεων του κεφαλαίου ενάντια στις κατακτήσεις των εργαζομένων, αφού οι επιθέσεις αυτές δεν προέρχονται μόνο από το ντόπιο αλλά και από το ξένο κεφάλαιο, προέρχονται κατευθείαν και από ΔΝΤ-ΕΚΤ-Κομισιόν,
Τρίτο, είναι αναγκαία και συνδέεται αναπόσπαστα με την αποτελεσματική απόκρουση και ματαίωση των επιθέσεων του κεφαλαίου ενάντια στο βιοτικό επίπεδο των πλατιών λαϊκών μαζών αφού κι’ αυτές δηλ. όλα τα αντιλαϊκά μέτρα δεν προέρχονται μόνο από το ντόπιο αλλά και από το ξένο κεφάλαιο, προέρχονται κατευθείαν και από ΔΝΤ-ΕΚΤ-Κομισιόν,
Τέταρτο, συνδέεται άμεσα με τη ματαίωση του εν εξελίξει ξεπουλήματος του πλούτου της χώρας στο ξένο αλλά και στο ντόπιο κεφάλαιο,
Πέμπτο, συνδέεται άμεσα με το πρόβλημα της υπεράσπισης της εθνικής ανεξαρτησίας, πάνω στο οποίο «πατά» η παραπλανητική δημαγωγική προπαγάνδα όλων των εθνικιστών και ναζι-φασιστών («Χρυσή Αυγή», ΛΑΟΣ, κλπ.), που εδώ και καιρό έχει πάρει επικίνδυνες διαστάσεις.
Χωρίς τα παραπάνω σημεία δεν νοείται αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση, καταντά κενή περιεχομένου.
26 Οχτώβρη 2013
ΚΙΝΗΣΗ για ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55
The Political Committee of the "Movement for the Reorganisation of the Communist Party of Greece 1918-55"
PO Box 3689, 102 10 Athens
Greece
Tel: +30 2108621543
Site:http://anasintaxi.awardspace.com
Blog (English):http://anasintaxi-en.blogspot.com
Blog (Greek):http://anasintaxi.blogspot.com
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)