ΣΥΒΧΨΑ | Ψήφισμα συμπαράστασης στους αγωνιστές εκπαιδευτικούς Δημήτρη Χαρτζουλάκη και Χρύσα Χοτζόγλου

0

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου ‒ Χάρτου ‒ Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)

Κάνιγγος 13 (στη στοά), 2ος όροφος, ΤΚ 10677, Αθήνα | 6980182255 | sylyp_vivliou@yahoo.gr

…………………………………………………….

Ψήφισμα συμπαράστασης στους αγωνιστές εκπαιδευτικούς
Δημήτρη Χαρτζουλάκη και Χρύσα Χοτζόγλου

Για την Τετάρτη 29/4 έχει προγραμματιστεί το Πειθαρχικό που θα γνωμοδοτήσει για το εάν θα συνεχιστεί η δυνητική αργία της Χρύσας Χοτζόγλου για έναν ακόμα χρόνο. Επιδιώκουν να συνεχιστεί η απαράδεκτη διαδικασία, που θέλοντας να περάσει μήνυμα παραδειγματισμού και τρομοκρατίας, την έχει κρατήσει εκτός σχολείου για πάνω από έναν χρόνο τώρα. Η δυνητική αργία είναι ποινή μέχρι να γίνει το κανονικό πειθαρχικό και υποδηλώνει ότι η Χρύσα είναι επικίνδυνη για το δημόσιο σχολείο! Τη στιγμή που σύσσωμοι οι συνάδελφοί της, οι γονείς και οι μαθητές της, με την αλληλεγγύη τους, συνέτριψαν αυτόν τον συκοφαντικό ισχυρισμό.

Με μια εξωφρενική, τρομοκρατική ενέργεια, το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο Αττικής καλεί και τον Δημήτρη Χαρτζουλάκη σε ακρόαση, με το ερώτημα της δυνητικής αργίας! Ο Δημήτρης έχει παραπεμφθεί στο Πειθαρχικό μαζί με τη Χρύσα, με μόνο «έγκλημά» τους τη διαμαρτυρία, από κοινού με μαθητές και συναδέλφους τους, για την πραγματοποίηση αξιολόγησης σε σχολείο του Πειραιά. Εξέφρασαν, δηλαδή, την αντίθεση της βάσης του κλάδου στην αξιολόγηση, όπως αποτυπώνεται και στις συλλογικές αποφάσεις των πρωτοβάθμιων σωματείων (ΕΛΜΕ) και της ΟΛΜΕ, την αντίθεση με πολιτικές που κατηγοριοποιούν σχολεία και εκπαιδευτικούς, που είναι ευθεία επίθεση στις κατακτήσεις στο δημόσιο σχολείο. Ο Δημήτρης εκείνη την περίοδο ήταν μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Πειραιά (υπηρετούσε ως αναπληρωτής). Για αυτό το πειθαρχικό έχουν βγει πολλά ψηφίσματα συμπαράστασης από πρωτοβάθμια σωματεία και Ομοσπονδίες. Επιχειρούν να επιβάλουν εξοντωτικές ποινές πριν καν ολοκληρωθούν τα πειθαρχικά, πριν υπάρξουν αποφάσεις, κάτι που εκτός των άλλων, είναι και ανήθικο. Στην περίπτωση του Δημήτρη είναι σαν να περίμεναν ο συνάδελφος να διοριστεί, μετά από 7 χρόνια αναπληρωτής, για να μπορέσουν να κινήσουν αυτή τη διαδικασία. Αμέσως μετά εκδικάζονται οι υποθέσεις τριών εκπαιδευτικών της Γ΄ ΕΛΜΕ Αθήνας για συμμετοχή στην απεργία – αποχή από μέντορες/συντονιστές. Λίγες μέρες μετά την ανάρτηση απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά που -απαράδεκτα- απορρίπτει την αίτηση ακύρωσης της αργίας της Χρύσας! Και ενώ στον Πειραιά σέρνονται σε δίκη μετά από μήνυση του Διευθυντή Δευτεροβάθμιας, 3 μέλη της ΕΛΜΕ και ο Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου.

Εξελίσσεται με ραγδαίους ρυθμούς η βιομηχανία διώξεων στην εκπαίδευση, με τις απανωτές εκδικάσεις πειθαρχικών για συμμετοχή στην απεργία – αποχή από την αξιολόγηση. Με την ψήφιση νέου νόμου για τα πειθαρχικά στο δημόσιο, με τις απειλές για άρση της μονιμότητας. Θέλουν να σπείρουν την ηττοπάθεια και την υποταγή. Δεν θέλουν ούτε να μιλάμε, γυρίζοντας την εκπαίδευση, αλλά και όλη την κοινωνία πίσω σε μαύρα χρόνια! Δεν μπορούν να πείσουν για τις πολιτικές τους και χρησιμοποιούν μόνο το μαστίγιο για να τις επιβάλουν. Ειδικά τώρα που τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν σε ολόκληρο τον κόσμο. Θέλουν να συνηθίσουμε στα «φέρετρα με σημαία πάνω», να αποδεχτούμε τη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού, τη σφαγή των λαών της Μ. Ανατολής και να «συμφιλιωθούμε» με την ιδέα ενός γενικευμένου ολοκαυτώματος. Μας θέλουν παθητικούς θεατές των εξελίξεων, αλλά δεν θα τους κάνουμε τη χάρη. Η δύναμή μας βρίσκεται στον δρόμο του συλλογικού αγώνα από τα κάτω, στα σωματεία μας, μαζί με τους εργαζόμενους από όλους τους κλάδους.

• ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΜΕΘΟΔΕΥΣΗ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΔΥΝΗΤΙΚΗΣ ΑΡΓΙΑΣ
• ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΝΕΟΔΙΟΡΙΣΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΑΡΤΖΟΥΛΑΚΗ
• ΝΑ ΠΑΡΘΕΙ ΠΙΣΩ Η ΔΥΝΗΤΙΚΗ ΑΡΓΙΑ ΤΗΣ ΑΓΩΝΙΣΤΡΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΧΡΥΣΑΣ ΧΟΤΖΟΓΛΟΥ, ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΣΕΡΝΟΥΝ ΞΑΝΑ ΣΕ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΝ ΤΗ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΗΣ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΚΟΜΑ ΧΡΟΝΟ
• ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ, ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΗΣ!
• ΝΑ ΠΑΥΣΟΥΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ! – Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!
• ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ, ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΟΣΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ
• ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 29/4 ΣΤΙΣ 8:30 ΣΤΟ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΟ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ (ΞΕΝΙΑΣ 24)

Καλούμε συνδικαλιστικές και κοινωνικές οργανώσεις να εκδώσουν ψηφίσματα καταδίκης των συνδικαλιστικών διώξεων ενάντια στους αγωνιστές εκπαιδευτικούς. Να υψώσουμε τοίχος αλληλεγγύης για τη Χρύσα Χότζογλου και τον Δημήτρη Χαρτζουλάκη. 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΥΒΧΨΜΑ | ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ Χ. ΧΟΤΖΟΓΛΟΥ KAI Δ. ΧΑΡΤΖΟΥΛΑΚΗ – Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ Ο ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ

0

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής

Λόντου 6, Εξάρχεια – Αθήνα | 2103820537 & 6980182255 | sylyp_vivliou@yahoo.gr

ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ Χ. ΧΟΤΖΟΓΛΟΥ KAI Δ. ΧΑΡΤΖΟΥΛΑΚΗ

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ Ο ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ

Με μια εξωφρενική απόφαση, ο υπουργός Πιερρακάκης έθεσε, την Τετάρτη 5 Μάρτη, την εκπαιδευτικό και μέλος της ΕΛΜΕ Πειραιά, Χρύσα Χοτζόγλου σε ΔΥΝΗΤΙΚΗ ΑΡΓΙΑ. Κόντρα όχι μόνο στο μεγάλο κύμα κινητοποίησης και συμπαράστασης ενάντια στη μεθόδευση της απόλυσής της, με αποκορύφωμα την απεργία της 23^ης Οκτώβρη και τη μαχητική συγκέντρωση χιλίων και πλέον εκπαιδευτικών και αλληλέγγυων έξω από το πρωτοβάθμιο πειθαρχικό συμβούλιο, αλλά προσπερνώντας μέχρι και τη γνωμοδότησή του, που ομόφωνα τάχθηκε κατά της αργίας. Η απόφαση αυτή παίρνεται για πρώτη φορά κατά τη μεταπολίτευση. Συνοδεύεται από αλλαγές στα πειθαρχικά συμβούλια, ώστε να υλοποιηθεί ένα δρακόντειο πλαίσιο επιβολής ποινών.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΥΒΧΨΜ Αττικής | ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

0

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής Λόντου 6, Εξάρχεια – Αθήνα | 2103820537 και 6980182255 | sylyp_vivliou@yahoo.gr

Ψήφισμα ενάντια στις συνδικαλιστικές διώξεις και απολύσεις εκπαιδευτικών

Να σταματήσουν τώρα οι διώξεις κατά των τριών (μέχρι στιγμής) αγωνιστών εκπαιδευτικών της ΕΛΜΕ Πειραιά, που απειλούνται άμεσα με αργία και απόλυση εξαιτίας της συνδικαλιστικής τους δράσης. Να σταματήσουν οι τρομοκρατικές απειλές και οι δεκάδες (πειθαρχικές και ποινικές) διώξεις εκπαιδευτικών για συνδικαλιστικούς και πολιτικούς λόγους που έχει στήσει το υπουργείο και βρίσκονται σε εξέλιξη τόσο στον Πειραιά, όσο και σε όλη τη χώρα, ενάντια στη μαχόμενη εκπαίδευση.

Οι δύο εκπαιδευτικοί (η Χρύσα Χοτζόγλου και ο Δημήτρης Χαρτζουλάκης, μέλη του ΔΣ της ΕΛΜΕ Πειραιά) διώκονται διότι εξέφρασαν την αντίθεση του κλάδου στην αξιολόγηση και τη διαδικασία τρομοκράτησης, πειθάρχησης και κατηγοριοποίησης σχολείων που φέρνει, κάτι που αποτυπώνεται και στις συλλογικές αποφάσεις ΟΛΜΕ και ΕΛΜΕ, με τη συμμετοχή τους σε κοινή κινητοποίηση με συναδέλφους τους και μαθητές σε σχολείο του Πειραιά. Ο τρίτος εκπαιδευτικός (ο Γιώργος Καββαδίας, πρώην μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Πειραιά, ο οποίος μάλιστα μόλις συνταξιοδοτήθηκε), διώκεται για τη συμμετοχή του σε κινητοποίηση του σωματείου κατά των εξετάσεων PISA και για την αρθρογραφία του, η οποία θεωρήθηκε «κακόβουλη κριτική» (!) της πολιτικής του υπουργείου.

Η Χρύσα Χοτζόγλου και ο Γιώργος Καββαδίας έχουν κληθεί να απολογηθούν στο Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Αττικής, την Τετάρτη 23/10, με την απειλή της δυνητικής αργίας, δηλαδή της απόλυσης μέχρι να γίνει το.. κανονικό πειθαρχικό (!). Γιατί τόλμησαν να σηκώσουν κεφάλι, υπερασπιζόμενοι τις εργασιακές κατακτήσεις των εκπαιδευτικών και τις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών και μαθητριών τους, στο δημόσιο σχολείο. Για τον Δημήτρη Χαρτζουλάκη, που είναι αναπληρωτής, αναμένονται αντίστοιχες ενέργειες, καθώς η απόλυση στην περίπτωσή του γίνεται απευθείας με σχετική υπουργική απόφαση.

Πρόκειται για κλιμάκωση και αναβάθμιση της βιομηχανίας διώξεων. Η με fast-track διαδικασίες μεθόδευση προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για την απόλυσή τους δεν έχει προηγούμενο. Είναι η πρώτη φορά που εργαζόμενοι οδηγούνται σε απολύσεις από το δημόσιο σχολείο για συνδικαλιστικούς λόγους. Η εξέλιξη αυτή ανοίγει την πόρτα για επιτάχυνση όλων των πειθαρχικών στον Πειραιά, και σε όλη τη χώρα, με στόχο τη θέση σε αργία συνδικαλιστών και σκοπό την τρομοκράτηση ολόκληρου του κλάδου. Δεκάδες άλλωστε είναι και οι διώξεις για συμμετοχή εκπαιδευτικών στην απεργία-αποχή από την αξιολόγηση.

Η μανία του συστήματος να τσακίσει κάθε φωνή αντίστασης, απλώνεται σε όλους τους εργαζομένους, σε όλη την κοινωνία. Χαρακτηριστική είναι η πρόσφατη εισβολή των ΜΑΤ στο ΕΜΠ, που συνοδεύτηκε από βίαιες προσαγωγές και εν τέλει συλλήψεις αλληλέγγυων στον παλαιστινιακό λαό μελών του Πανελλαδικού Σωματείου Εργαζομένων στην Έρευνα και την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, με τον πρύτανη να τους αποκαλεί «μη συμβατά μοσχεύματα» (!), η εκδικητική απόλυση του αγωνιστή διοικητικού υπαλλήλου Δημήτρη Αντωνίου από το ΕΚΠΑ, οι δεκάδες φοιτητές που βρίσκονται αντιμέτωποι με συλλήψεις, δικαστήρια και πειθαρχικές διώξεις στα πανεπιστήμια.

Αυτοί που χτυπούν το δικαίωμα του λαού στη δημόσια δωρεάν εκπαίδευση, αυτοί που αναγκάζουν τα παιδιά να στοιβάζονται στις τάξεις, να μετακινούνται χιλιόμετρα από το σπίτι τους, αυτοί που επιχειρούν να τα αποθαρρύνουν από τις σπουδές, να τα μετατρέψουν σε πειθήνιο προς εκμετάλλευση υλικό σε μια εργασιακή ζούγκλα, αποδεχόμενα αδιαμαρτύρητα ένα μέλλον κόλαση, αυτοί οι ίδιοι είναι που θέλουν να διώξουν από τα σχολεία τους εκπαιδευτικούς που αντιστέκονται στην αντιλαϊκή και αντεργατική πολιτική τους. Δεν θα τους περάσει!

Οποιοσδήποτε κλάδος, είτε στον δημόσιο είτε στον ιδιωτικό τομέα, αγωνίζεται και διεκδικεί, βρίσκεται αντιμέτωπος με απειλές, διώξεις, συλλήψεις, απολύσεις. Η πολιτική της φτώχειας και της εξαθλίωσης πάει μαζί με την πολιτική της καταστολής και της τρομοκρατίας. Η επίθεση στις εργασιακές κατακτήσεις και τις βασικές κοινωνικές ανάγκες πάει μαζί με την επίθεση στις πολιτικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες. Επιδιώκεται να επιβληθεί απόλυτη σιγή στους εργαζομένους που αγωνίζονται, που αντιστέκονται και διεκδικούν, επιδιώκεται να επιβληθεί σιγή νεκροταφείου στην κοινωνία, ώστε να κραυγάζουν μόνο αυτοί που επιβάλλουν την κυρίαρχη πολιτική. Δεν θα το επιτρέψουμε!
 

Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα της ελεύθερης συνδικαλιστικής δράσης, της δυνατότητας των εργαζομένων να αποφασίζουν συλλογικά, να υλοποιούν τις αποφάσεις των σωματείων τους, της ελευθερίας της σκέψης και του λόγου στη λειτουργία τους.

Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα στον αγώνα και την απεργία.

ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΟΛΕΣ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ, ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ
ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΟΙ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΡΓΙΕΣ/ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ
ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΤΙΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ

 

https://bookworker.wordpress.com/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ο Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ) καταγγέλλει την καταδίκη σε θάνατο της Ιρανής ακτιβίστριας Sharifeh Mohammadi.

0

Ο Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ) καταγγέλλει την καταδίκη σε θάνατο της Ιρανής ακτιβίστριας Sharifeh Mohammadi. 

Ενώνουμε φωνή διαμαρτυρίας με συνδικαλιστικές και κοινωνικές οργανώσεις από όλο τον κόσμο απαιτώντας ακύρωση της θανατικής καταδίκης και άμεση απελευθέρωση της Ιρανής ακτιβίστριας. Ακολουθεί η ενημέρωση που λάβαμε από το Συνδικάτο Εργαζομένων της Εταιρείας Λεωφορείων της Τεχεράνης και των Προαστίων:  

Η Sharifeh Mohammadi, ακτιβίστρια εργατικών και πολιτικών δικαιωμάτων, δικάστηκε από το πρώτο τμήμα του Επαναστατικού Δικαστηρίου του Ραστ και καταδικάστηκε σε θάνατο χωρίς να περάσει από καμία διαφανή ή νόμιμη διαδικασία. Αυτή η ετυμηγορία εκδόθηκε στις 4 Ιούλη 2024 με βάση την ψευδή και αβάσιμη κατηγορία του «Baghi» (για Εξέγερση) και με το πρόσχημα την προηγούμενη συμμετοχή της Sharifeh Mohammadi στην «Συντονιστική Επιτροπή για τη Βοήθεια στη Δημιουργία Εργατικών Οργανώσεων» πριν από μια δεκαετία, η οποία είναι μια ανεξάρτητη και νόμιμη εργατική οργάνωση. Αυτή η σκληρή ποινή δεν έχει την παραμικρή ανθρώπινη ή νομική βάση και πρέπει να ακυρωθεί άμεσα.

Το Συνδικάτο Εργαζομένων της Εταιρείας Λεωφορείων της Τεχεράνης και των Προαστίων έχει εκφράσει επανειλημμένα την αντίθεσή του στην έκδοση βάρβαρων θανατικών ποινών. Η δημιουργία ψευδών υποθέσεων εναντίον ακτιβιστών για τα εργατικά και πολιτικά δικαιώματα από τους πράκτορες του Υπουργείου Πληροφοριών, η πλήρης εξάρτηση των δικαστών και της δικαιοσύνης από τους θεσμούς του Υπουργείου Πληροφοριών και η έλλειψη αυτονομίας τους, παραβιάζουν εδώ και καιρό όλες τις αρχές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τα θεμελιώδη νομικά δικαιώματα και αξίες. Η κυβέρνηση στο σύνολό της πρέπει να λογοδοτήσει για αυτές τις σκληρές θανατικές ποινές.
Το Συνδικάτο Εργαζομένων της Εταιρείας Λεωφορείων της Τεχεράνης και των Προαστίων καλεί τους εργαζόμενους, τις ανεξάρτητες εργατικές και πολιτικές οργανώσεις και τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν και σε όλο τον κόσμο να καταδικάσουν σθεναρά τη σκληρή θανατική ποινή κατά της Sharifeh Mohammadi και να απαιτήσουν την άμεση ακύρωση αυτής της άδικης ποινής και την άνευ όρων απελευθέρωσή της, καθώς και την απελευθέρωση άλλων φυλακισμένων ακτιβιστών για τα εργατικά και πολιτικά δικαιώματα στο Ιράν. 
 #No_to_execution 

Λευτεριά στην Sharifeh Mohammadi Με την ελπίδα να εγκαθιδρυθεί πλήρης δικαιοσύνη στο Ιράν και σε ολόκληρο τον κόσμο

4 Ιούλη 2024

…………………………………………………………………………………………………..

Συνδικάτο Εργαζομένων της Εταιρείας Λεωφορείων της Τεχεράνης και των Προαστίων

https://www.instagram.com/vahedsyndica/

vsyndica@gmail.com

https://t.me/vahedsyndica

@Vahed_Syndica

https://www.instagram.com/vahedsyndica/

vsyndica@gmail.com

https://t.me/vahedsyndica@Vahed_Syndica

Ιστορικό:
Η Sharifeh Mohammadi συνελήφθη στις 5 Δεκέμβρη 2023 στην πόλη Rasht και κρατήθηκε στην απομόνωση για αρκετούς μήνες. Σύμφωνα με έγκυρες πηγές, η Sharifeh Mohammadi βρισκόταν υπό έντονη σωματική και ψυχολογική πίεση για μεγάλο χρονικό διάστημα για να κάνει ομολογία ενοχοποίησής της. 

Για πολύ καιρό στερήθηκε τη συνάντηση με την οικογένειά της, ιδιαίτερα το μικρό της παιδί, και δεν της επέτρεπαν να τηλεφωνήσει στην οικογένειά της για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Από την άλλη πλευρά, η σωματική πίεση και η επανειλημμένη κακομεταχείριση της Sharifeh από το Υπουργείο Πληροφοριών ήταν τέτοια που οδήγησαν ακόμη και στη διαμαρτυρία των σωφρονιστικών υπαλλήλων για τον ξυλοδαρμό της λόγω του φόβου να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή της Sharifeh.
Η Sharifeh έχει υποβάλει καταγγελία λόγω των βασανιστηρίων που υπέστη. Είναι πλέον γνωστό ότι η Sharifeh Mohammadi βασανίστηκε σκληρά τουλάχιστον δύο φορές κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Σύνδεσμοι για περισσότερες πληροφορίες στα φαρσί:

https://t.me/vahedsyndica/5904

https://www.instagram.com/p/C87ncnGRUhO/?igsh=MTgzbDl5aHk2NTRlNA==https://t.me/vahedsyndica/5902 
 

Ο ΣΥΒΧΨΑ καλεί τα συνδικάτα της Ελλάδας, καθώς και κοινωνικές και πολιτικές οργανώσεις να βγάλουν ψηφίσματα διαμαρτυρίας και να τα αποστείλουν στο μέιλ του 

Συνδικάτου Εργαζομένων της Εταιρείας Λεωφορείων της Τεχεράνης και των Προαστίων (Syndicate of Workers of Tehran and Suburbs Bus Company <vsyndica@gmail.com) καθώς και στο μέιλ της Ιρανικής Πρεσβείας στην Αθήνα: gremb.teh@mfa.gr

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Σωματείο Εργαζομένων Public: Η κανιβαλιστική πρακτική της ονομαστικής πώλησης δεν θα εφαρμοστεί!

0

Η εταιρεία της Public (PMM) που κόπτεται τόσο πολύ για την ατομική εξέλιξη καθενός και καθεμίας από εμάς, δεν σταματάει να μας το αποδεικνύει… Λίγες μέρες πριν τις γιορτές (και όλου του φόρτου εργασίας που αυτές συνεπάγονται), τα στελέχη της εταιρείας, προσπαθώντας μάλλον να φανούν αντάξιοι του Εμπενίζερ Σκρούτζ αποφάσισαν να εφαρμόσουν την άθλια πρακτική της ονομαστικής πώλησης για όλους τους συναδέλφους πωλητές. Κάθε φορά που ο κάθε συνάδελφος στέλνει τον πελάτη στο  ταμείο (ακόμα και αν έχει ψωνίσει μόνο μπαταρίες ή γομολάστιχες) θα πρέπει να του δίνει ένα χαρτάκι με τον κωδικό του ώστε να καταγράφεται από τα ταμεία η ατομική του επίδοση στις πωλήσεις.

Τί σημαίνει όμως για εμάς τους εργαζόμενους αυτή η πρακτική;

Με λίγα λόγια εμείς, οι εργαζόμενοι που αμειβόμαστε στη συντριπτική μας πλειοψηφία με τον κατώτατο μισθό –ένας πολύ μεγάλος αριθμός από εμάς με καθεστώς μερικής απασχόλησης– θα πρέπει να ανταγωνιζόμαστε ο ένας τον άλλον για να αποδείξουμε ότι είμαστε άξιοι της ανταμοιβής μας. Όλα αυτά μάλιστα τη στιγμή που οι διάφορες τεχνικές εντατικοποίησης των ρυθμών εργασίας μας και εξουθένωσης μας με την μετατροπή μας σε παιδιά για όλες τις δουλειές δεν λείπουν καθόλου (βλ. στόχοι πωλήσεων ανά κατάστημα και τμήμα, δείκτες NPS, καταγραφή ατομικών πωλήσεων στα ακριβά προϊόντα τεχνολογίας μέσω dma, διαρκής πίεση στους πωλητές να τιμολογούν μέσω genie, δανειοδοτήσεις μέσω klarna, κάθε άτομο σε 3-4 διαφορετικά πόστα ανάλογα την υποστελέχωση και πάει λέγοντας).

Είναι προφανές λοιπόν ότι αυτή η πρακτική έρχεται να προστεθεί σε μία πλειάδα άλλων που αποσκοπούν στη μετατροπή μας σε «μηχανάκια» στα πλαίσια της εντατικοποίησης των ρυθμών εργασίας (σε πρότυπα Amazon). Μιας πρακτικής που επιδιώκει την επικράτηση ενός ακραία ανταγωνιστικού κλίματος όπου για χάρη του μπόνους θα προσπαθεί ο ένας να κλέψει την πώληση από τον άλλο, να ξεπετάξει στα γρήγορα τον πελάτη για να προλάβει τον επόμενο, ακόμη και στο κυνήγι των υπερωριών (δουλεύοντας παραπάνω κόβεις παραπάνω χαρτάκια!), ακόμη-ακόμη και στο να αποφεύγουν συνάδελφοι να δηλώσουν ασθένεια μήπως χάσουν καμία πώληση ή να παραμελούν άλλες δουλειές όπως τα web, τις επιστροφές, τις παραλαβές κτλ («γιατί να κάνω παραλαβή και όχι πώληση αφού από εκεί θα πάρω μπόνους;»). Από την άλλη δεν είμαστε αφελείς, γνωρίζουμε ότι αργά ή γρήγορα, αν αυτή η πρακτική  γίνει κανονικότητα, θα αποτελεί την επόμενη εύκολη δικαιολογία απόλυσης ή απειλής απόλυσης για τον καθένα μας.

Μήπως θα γίνουμε πλούσιοι από το μπόνους;

Η μέχρι τώρα εμπειρία είναι αμείλικτη: ΟΧΙ. Δεν αρκεί καν για να απαλύνει τα τεράστια προβλήματα απώλειας της αγοραστικής δύναμης των πενιχρών μισθών μας λόγω της ακρίβειας και του πληθωρισμού. Αντίθετα αυτό που διδάσκει η εμπειρία είναι πως τέτοιου είδους bonus λειτουργούν σαν δόλωμα για ένα χρονικό διάστημα, μέχρι να εδραιωθεί η πρακτική την οποία θέλει  να εισάγει η διοίκηση της εταιρείας και μετά το bonus παύει μαγικά μια μέρα να υπάρχει ο στόχος για την επίτευξή του ή γίνεται πρακτικά απλησίαστος. Δηλαδή το bonus φεύγει αλλά οι πρακτικές κανιβαλισμού συναδέλφων και οι εξοντωτικοί ρυθμοί εργασίας μένουν.

Αντιλαμβανόμαστε ότι οι καιροί είναι δύσκολοι και ότι έστω και λίγα ευρώ παραπάνω τον μήνα μας είναι αναγκαία.  Η ευθύνη όμως για  αυτό δεν βαραίνει εμάς, και μάλιστα τον καθένα και καθεμία μας ατομικά. Βαραίνει την κυβέρνηση και τις πολιτικές που εφαρμόζει (με πιο πρόσφατη την εξαφάνιση 12 χρόνων προϋπηρεσίας που βάφτισε «ξεπάγωμα τριετιών») υπέρ των εργοδοτών και  βαραίνει την διοίκηση της εταιρείας που παρόλο που αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες αλυσίδες λιανικών πωλήσεων συνεχίζει να δίνει το παράδειγμα στην αγορά αρνούμενη να υπογράψει συλλογική σύμβαση εργασίας που θα δίνει στους εργαζόμενούς της αυξήσεις και συνθήκες για δουλειά με αξιοπρέπεια.

Το ερώτημα μάλλον θα πρέπει να αντιστραφεί. Μήπως κάποιοι άλλοι γίνονται πλούσιοι από τα bonus; Και για να κάνουμε το ερώτημα πιο συγκεκριμένο, τι bonus θα πάρουν τα στελέχη της εταιρείας για την σύλληψη και την εφαρμογή αυτής της κανιβαλιστικής πρακτικής; Πριν ξεκινήσουν λοιπόν τις αναλύσεις και τις νουθεσίες για το πόσο «καλή» ή «αναγκαία» είναι η νέα τους σύλληψη και πόσο πολύ την «θέλαμε όλοι» ας ξεκινήσουν απαντώντας σε αυτό.

Τι πρέπει να κάνουμε;

Όπως πολλές φορές έχουμε τονίσει στα κείμενά μας, στο τέλος της ημέρας οι συναδέλφισσες και οι συνάδελφοι δεν έχουμε παρά μόνο ο ένας τον άλλον. Αυτή η επαίσχυντη πρακτική που υπονομεύει αυτή τη σχέση δεν θα γίνει ανεκτή! Όπως δεν θα γίνει ανεκτή καμία πρακτική ή συμπεριφορά που δεν σέβεται την αρχή της συναδελφικότητας και της αξιοπρέπειας των εργαζομένων! Δεν δουλεύουμε για την πάρτη μας, δουλεύουμε ο ένας για τον άλλον, με αλληλεγγύη και ομαδικότητα και όχι σε βάρος του άλλου! Οι ταμίες δεν είναι και ούτε θα γίνουν οι ρουφιάνοι της εταιρείας καταχωρώντας τα σκονάκια τους !

– Καλούμε όλους τους συναδέλφους να μην εφαρμόσουν αυτή την άθλια πρακτική! Ούτε ένα χαρτάκι να μην φτάσει στα ταμεία!

– Σε περίπτωση πιέσεων ή απειλών από προϊσταμένους ή διευθυντές να έρθουν άμεσα σε επικοινωνία με το σωματείο!

– Η διοίκηση να πάρει τα χαρτάκια και να τα βάλει εκεί που ξέρει πολύ καλά ως αυτοαποκαλούμενη «Πράσινη Εταιρεία»…  Στην ανακύκλωση!

– Η αξιοπρέπεια μας είναι αδιαπραγμάτευτη!

– Υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας τώρα!

Καμιά συνάδελφος μόνη της, κανένας συνάδελφος μόνος του!

Σωματείο Εργαζομένων στην Εταιρεία RetailWorld A.E.- Καταστήματα Public

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΥΒΧΨΑ: Νοιάζεται κανείς για τους αστέγους; το βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟΣ ούτε θέλει να τους βλέπει!

0

Ως Σύλλογος Υπάλληλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής εκφράζουμε (για μια άλλη φορά) τον αποτροπιασμό μας για τις πρακτικές της εταιρείας «πολιτισμού» Ιανός. Το ποιόν μιας επιχείρησης φαίνεται, μεταξύ άλλων, από τις οδηγίες και τη συμπεριφορά του/της υπεύθυνης προσωπικού και στην προκειμένη περίπτωση, ταιριάζει απόλυτα με όσα μας έχει συνηθίσει η συγκεκριμένη εταιρεία κατά καιρούς: απολύσεις, ανάκριση συναδέλφων αν τολμήσουν να συνδικαλιστούν, προτροπή για αποκήρυξη του σωματείου από τους εργαζόμενους, ασφυκτικές μέθοδοι αξιολόγησης των πωλήσεων των υπαλλήλων. Η εταιρεία ΙΑΝΟΣ δεν δίστασε να καλέσει την αστυνομία και τα ΜΑΤ (Δεκέμβρης 2014) για να χτυπηθούν και να συλληφθούν εργαζόμενοι από το χώρο του Βιβλίου και αλληλέγγυοι που απεργούσαν και διαμαρτύρονταν έξω από τον ΙΑΝΟ για την Κυριακάτικη λειτουργία των καταστημάτων και την κατάργηση της Κυριακάτικής αργίας στο Εμπόριο.

Αυτή τη φορά στο στόχαστρο του «πολιτισμού» βρέθηκαν οι άστεγοι. Η πρακτική να βρέχεται η μοκέτα έξω από το κατάστημα για να μην κοιμούνται οι άστεγοι συνάνθρωποί μας, προκαλεί αηδία. Καμία κοινωνία και κανένας πολιτισμός δεν πρέπει να επιτρέπει αυτή την πρακτική για όσους δεν έχουν σπίτι. Οι άστεγοι είναι άνθρωποι που έχουν ανάγκες. Η επιχείρηση Ιανός κατάφερε πάλι να γίνει πρωτοπόρος στο σύνθημα για λουστραρισμένες βιτρίνες και όλα τα υπόλοιπα να εξαφανιστούν, με βάρβαρες και απάνθρωπες πρακτικές αν χρειαστεί, για να μην «ενοχλούνται» οι πελάτες.

Η δήλωση δε ότι μετά το βρέξιμο με νερό, θα έρθει το κλομπ των δυνάμεων καταστολής δεν μας εκπλήσσει. Η αλυσίδα «βαρβαρότητας» ΙΑΝΟΣ είναι ικανή για τα πάντα. Ως εργαζόμενοι στο χώρο του βιβλίου παλεύουμε για καλύτερες συνθήκες ζωής για όλους. Σε αυτή την προσπάθεια θα είναι πάντα απέναντί μας εργοδότες που καταπατούν την αξιοπρέπεια όλων μας.
Εμείς παλεύουμε για ένα άλλο πολιτισμό που θα χωράει όλους και όλες.

Ντροπή στην εταιρεία ΙΑΝΟΣ
Δομές για όλους τους αστέγουςστέγαση, σίτιση και ιατρική περίθαλψη για όλους

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)

https://bookworker.wordpress.com/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΥΒΧΨΑ | Παύση κάθε δίωξης και άρση κάθε προστίμου για τις κινητοποιήσεις Όχι στην αστυνομική διαχείριση της πανδημίας!

0

Στις μέρες των κινητοποιήσεων για την εξέγερση του Πολυτεχνείου, για την απεργία στις 26/11, για τις 6 Δεκέμβρη και στη συνέχεια αντιμετωπίζουμε μια έξαρση της αστυνομικής καταστολής, του μπαράζ των διώξεων και των προστίμων σε όλη την χώρα σε βάρος όσων συμμετέχουν ή η αστυνομία πιθανολογεί ότι θα συμμετάσχουν σε αγωνιστικές δράσεις. Πρόσχημα της κυβέρνησης αποτελεί η προστασία της δημόσιας υγείας, αφού την ίδια ώρα μειώνει τις δαπάνες για την υγεία, δεν δείχνει σπουδή για τα μέτρα προστασίας στους μαζικούς χώρους εργασίας, στα ΜΜΜ, ενώ στη διάρκεια της καταστολής στοιβάζει όσους διαδήλωναν και τηρούσαν τα μέτρα προστασίας.

Η κυβερνητική επιδρομή εξελίσσεται με πρωθυπουργικές και υπουργικές εξαγγελίες, ΦΕΚ απαγορεύσεων κυκλοφορίας και συγκεντρώσεων, επίκληση του Ποινικού Κώδικα, αποφάσεις του Αρχηγού της Αστυνομίας, και το νόμο απαγόρευσης των διαδηλώσεων που ψηφίστηκε το καλοκαίρι. Η κρατική τρομοκρατία, οι απαγορεύσεις, η επιβολή των εξοντωτικών προστίμων παραβιάζουν στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα και όπως μαρτυρούν και οι δηλώσεις του Υπουργού ΠΡΟΠΟ Χρυσοχοϊδη, στοχεύουν να διατηρηθούν και μετά την πανδημία.

Η εντεινόμενη αστυνομοκρατία, η αμφισβήτηση του δικαιώματος στην ελεύθερη κυκλοφορία στους ανοικτούς χώρους, που σύμφωνα με τις δηλώσεις τους δεν ευθύνεται για τη μετάδοση του ιού και η αστυνομική διαχείριση της πανδημίας εντάσσονται στο γενικότερο σχεδιασμό του συστήματος για επιβολή μέτρων επιτήρησης, ελέγχου, παρακολουθήσεων, περιστολής ελευθεριών. Είναι φανερό ότι αυτά τα μέτρα αποτελούν το απαραίτητο συμπλήρωμα στην κυβερνητική πολιτική για να αντιμετωπίσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια για τις εγκληματικές ευθύνες της για τη δημόσια υγεία και για την αντεργατική πολιτική της που εντείνει τη φτώχεια και την ανεργία, οδηγώντας το λαό στην εξαθλίωση, ώστε να καταστείλει «εν τη γενέσει» τους τις λαϊκές αντιδράσεις το επόμενο διάστημα. 

Ο αγώνας για την υπεράσπιση του δικαιώματος στην πολιτική και κινηματική δράση και για τις λαϊκές ελευθερίες και η έμπρακτη αλληλεγγύη από την πλευρά του κινήματος σε όσους διώκονται για συμμετοχή σε κινητοποιήσεις είναι αναγκαία για να ορθώσουμε τείχος υπεράσπισης όσων αγωνίζονται, αλλά και για την προστασία στο καθένα και την καθεμιά που έρχεται αντιμέτωπος με τον κυβερνητική και κρατική τρομοκρατία, την αστυνομική βία και καταστολή  και για να αντιμετωπίσουμε συλλογικά την επίθεση στο λαό.

 · Απαιτούμε να διαγραφούν τα εξοντωτικά πρόστιμακαι να αποσυρθούν όλες οι κατηγορίες από τους συλληφθέντες.

· Καταδικάζουμε την εκμετάλλευση της πανδημίας ως πρόσχημα  για την επίθεση στα εργατικά & δημοκρατικά δικαιώματα (με τις απαγορεύσεις στην κυκλοφορία αλλά και στην συνάθροιση) . Υποστηρίζουμε το δικαίωμα στους αγώνες.

· Δηλώνουμε την αντίθεσή της στο νόμο απαγόρευσης των διαδηλώσεων & στην ποινικοποίηση της πολιτικής, κινηματικής δράσης. 

Ο Σύλλογός μας συμμετέχει στην ΚΑΜΠΑΝΙΑ «Μαζί στον αγώνα-Μαζί στην υπεράσπιση, δύναμη μας η αλληλεγγύη και το δίκιο του λαού» και στηρίζει τις δράσεις της Επιτροπής Αλληλεγγύης σε διωκόμενους/ες για την ελευθερία σε κινητοποιήσεις.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ – ΧΑΡΤΟΥ – ΨΗΦΙΑΚΩΝ ΜΕΣΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ

https://bookworker.wordpress.com/ 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κάτω τα χέρια από τους ανθρακωρύχους των Soma και Ermenek της Τουρκίας. Να καταβληθούν τώρα οι αποζημιώσεις των εργατών και των οικογενειών τους!

0

Κάτω τα χέρια από τους ανθρακωρύχους των Soma και Ermenek της Τουρκίας.Να καταβληθούν τώρα οι αποζημιώσεις των εργατών και των οικογενειών τους !

Το 2013 στη πόλη Soma της Τουρκίας δολοφονήθηκαν εκατοντάδες ανθρακωρύχοι ύστερα από έκρηξη και φωτιά στις στοές στις οποίες εργάζονταν, δύο χιλιόμετρα κάτω από τη γη. Από τους 787 εργάτες που παγιδεύτηκαν, 301 πέθαναν από δηλητηρίαση από μονοξείδιο του άνθρακα.

Το 2014 στο βωμό του κέρδους θυσιάστηκαν άλλοι 18 ανθρακωρύχοι στα ορυχεία της πόλης Ermenek. 

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία στην Τουρκία για κάθε ένα εκατομμύριο τόνους εξόρυξης κάρβουνου πεθαίνουν πάνω από επτά εργάτες. Δηλαδή πέντε φορές περισσότερο από ό,τι στη Κίνα.

Στέλεχος της εταιρίας Soma Holding το 2014 ισχυρίστηκε, ότι το κόστος της εξόρυξης ενός τόνου κάρβουνου από την ιδιωτικοποίηση των ορυχείων και μετά έπεσε από 140$ σε 24$ !

To 2020 οι ανθρακωρύχοι μαζί με τις οικογένειες τους με πρωτοβουλία του Συνδικάτου Bagimsiz Maden, ξεκίνησαν πορεία προς την Άγκυρα για να διεκδικήσουν τις αποζημιώσεις τους που έως τώρα δεν έχουν καταβληθεί. Στις 12 Οκτώβρη στην πορεία επιτέθηκε η αστυνομία.

Ο Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ) εκφράζει την αμέριστη αλληλεγγύη του στο πλευρό των Τούρκων εργατών.

Σε μια εποχή που για τα κέρδη των πολυεθνικών και των εξορύξεων τους οι σειρήνες του πολέμου σε Ελλάδα και Τουρκία διαλαλούν εθνικιστικό μίσος, η ενότητα των εργατών πρέπει γίνει η γέφυρα για την ειρήνη των λαών.

Οι εργάτες όλου του κόσμου είναι αδέρφια!

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ – ΧΑΡΤΟΥ –
ΨΗΦΙΑΚΩΝ ΜΕΣΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣΛόντου 6 και Μεσολογγίου (β’ όροφος), Εξάρχεια      210-3820537 & 6980182255
email: sylyp_vivliou@yahoo.gr     http://www.bookworker.wordpress.com

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΥΒΧΨΑ: Ανακοίνωση για την εργασιακή βαρβαρότητα της «σχολικής περιόδου»

0

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα της «ανάπτυξης» στον κλάδο του βιβλίου αποτελεί και ο χώρος διανομής και εμπορίας σχολικού και ξενόγλωσσου εκπαιδευτικού βιβλίου. Πρόκειται για μια μεγάλη πίτα με πολλούς μικρούς και μεγάλους μνηστήρες να ερίζουν για αυτήν, κάνοντας ό,τι είναι δυνατόν για να αυξήσουν το μερίδιό τους στο τόσο επικερδές αυτό κομμάτι της αγοράς. Μετά τις μεγάλες ανακατατάξεις της τελευταίας δεκαετίας, με μεγάλες επιχειρήσεις-φούσκες να σκάνε (βλ. Ευσταθιάδης, Απόλλωνας) αφήνοντας εκατοντάδες εργαζόμενους στο δρόμο, γρήγορα άλλες, μικρομεσαίες έως πρόσφατα εταιρείες (βλ. Τσιγαρίδας, Συμμετρία) γιγαντώνονται, καθώς έσπευσαν να καλύψουν το κενό. Παράλληλα, στο κομμάτι της λιανικής πώλησης, ο ανταγωνισμός μεταξύ των μεγάλων βιβλιοπωλείων και πολυκαταστημάτων με τμήμα βιβλίου και χαρτικών (όπως Public, Πλαίσιο κ.ά.) οξύνεται, ενώ τα μικρότερα βιβλιοχαρτοπωλεία προσπαθούν κι αυτά να συντηρήσουν τα κέρδη που τους αναλογούν.

Σε τι αφορά όμως εμάς τους εργαζόμενους ο ανταγωνισμός των εργοδοτών; Φυσικά στο γεγονός πως τα κέρδη τους περνούν από τις πλάτες μας, καθώς ο χώρος του εκπαιδευτικού βιβλίου αντανακλά έντονα τη σύγχρονη ελληνική εργασιακή πραγματικότητα. Η λεγόμενη «σχολική περίοδος» στον κλάδο του βιβλίου (Σεπτέμβριος-Οκτώβριος) είναι η περίοδος της υπέρμετρης εργασιακής εντατικοποίησης και της απαίτησης από πλευράς εργοδοσίας πως όλοι αγόγγυστα «βάζουμε πλάτη» για το καλό της επιχείρησης. Επίσης, είναι η περίοδος των μαζικών προσλήψεων εποχικά εργαζόμενων, με συμβάσεις λίγων βδομάδων ή μηνών, τόσο όσο χρειάζεται για να βγει η δουλειά, συμβάσεων με τους χειρότερους δυνατούς όρους στην πλειοψηφία τους (ενώ σε αρκετά μικρά μαγαζιά του κλάδου δεν υπογράφεται καν σύμβαση, αλλά ζητούνται εργαζόμενοι για λίγα «μαύρα» κακοπληρωμένα μεροκάματα).

Ατομικές συμβάσεις με 6ημερα, 10ωρα ή και 12ωρα και μισθούς πείνας, που κάποιες φορές ανανεώνονται ακόμα και βδομάδα με τη βδομάδα, ανάλογα με τον όγκο της δουλειάς, εργαζόμενοι που δουλεύουν νυχτερινές βάρδιες σε αποθήκες που δεν κλείνουν ποτέ (!), ατελείωτο κουβάλημα, απλήρωτες υπερωρίες, εργασία σε αποθήκες που δεν πληρούν ούτε στο ελάχιστο τις βάσει νόμου προϋποθέσεις υγιεινής και ασφάλειας, διαλυμένα μηχανάκια με τα οποία διανομείς δουλεύουν καθημερινά πολύ περισσότερες από οχτώ ώρες, εκτελώντας υπερβολικά πολλά δρομολόγια με συνεχή πίεση για ταχύτητα, εις βάρος της ασφάλειάς τους. Ρεπό που δεν δίνονται, νόμιμες μέρες άδειας που δεν πληρώνονται, υπερωρίες που ποτέ δεν δηλώνονται. Ο ανταγωνισμός μεταξύ των εργοδοτών δημιουργεί συνθήκες έντονης πίεσης προς τους εργαζόμενους για υπεραπόδοση και εντατικούς ρυθμούς δουλειάς. Και πολλοί είναι οι εργαζόμενοι που αποδέχονται χωρίς διαμαρτυρία το ειδικό αυτό καθεστώς, καθώς η ανάγκη για εργασία έστω λίγους μήνες ή εβδομάδες είναι μεγάλη, ενώ τα αφεντικά πατώντας πάνω σε αυτήν την ανάγκη, τροφοδοτούν τους εργάτες με ελπίδες για ανανέωση συμβάσεων ή μια μελλοντική πιο μόνιμη εργασιακή σχέση, εφόσον βέβαια αποδείξουν πως είναι ικανοί και πρόθυμοι να εργαστούν στις απάνθρωπες συνθήκες που τους επιβάλλονται.

Όλα αυτά έρχονται να δέσουν μαζί με τους διαχωρισμούς της εργοδοσίας μεταξύ «μόνιμων» και «εποχικών», μεταξύ «προϊστάμενων» και «υφιστάμενων», προκειμένου να δημιουργήσουν συνθήκες κανιβαλισμού μεταξύ των εργαζόμενων, διαχωρισμοί που ενίοτε τροφοδοτούνται και από μερίδα των ίδιων των εργαζόμενων, ενάντια σε κάθε έννοια ταξικής συνείδησης και συναδελφικής αλληλεγγύης, που θα μπορούσαν να βάλουν ένα φρένο στις εργοδοτικές αυθαιρεσίες και στην εκμετάλλευση.
Τέρμα λοιπόν τα ψέματα. Δεν υπάρχουν μικρά και μεγάλα αφεντικά, υπάρχουν μόνο μεγάλες αλήθειες και κανένας από εμάς δεν πρέπει να τις κρύβει. Τα αφεντικά πλουτίζουν από την εκμετάλλευση και τη σιωπή μας. Μια σιωπή που το Σεπτέμβρη γίνεται σχεδόν εκκωφαντική «λόγω της περιόδου» και τους αφήνει ελεύθερους να συντηρούν ένα κλίμα ανασφάλειας, φόβου και εντατικοποίησης. Όλη αυτή η κατάσταση όμως δεν είναι ούτε «εποχική» ούτε αφορά μόνο τους εργαζόμενους στα σχολικά και ξενόγλωσσα. Είναι υπόθεση όλου του κλάδου του βιβλίου και όλων των εργαζόμενων. Το μόνο που μας μένει είναι να σπάσουμε αυτή τη σιωπή και χτίζοντας δεσμούς αλληλεγγύης να υπερασπιστούμε μέσα από συλλογικές διεκδικήσεις τις κοινές μας ανάγκες για αξιοπρεπείς όρους δουλειάς. Γιατί πίσω από κάθε «καλή σχολική χρονιά» που ακούνε οι μαθητές, οι γονείς, οι δάσκαλοι, όταν αγοράζουν τα σχολικά και φροντιστηριακά βιβλία τους, λειτουργώντας συχνά και οι ίδιοι ως βιαστικοί, απαιτητικοί καταναλωτές, υπάρχει μια αλυσίδα κακοπληρωμένων, εξοντωμένων εργατών.

Αν όπως μας λένε η δουλειά είναι πολλή, τότε είναι και τα κέρδη πολλά. Ως εργαζόμενοι λοιπόν απαιτούμε όσα μας αναλογούν και δικαιούμαστε:

– Προσλήψεις τόσων όσοι χρειάζονται για να βγαίνει η δουλειά χωρίς την εξόντωσή μας με ατελείωτες υπερωρίες και υπερεντατική εργασία.

– Μισθούς που να μας επιτρέπουν να ζούμε με αξιοπρέπεια.

– Πλήρη σεβασμό των εργασιακών μας κεκτημένων, όπως το δικαίωμα στην ανάπαυση, τα ρεπό, οι άδειες, το οχτάωρο, το διάλειμμα.

– Αξιοπρεπείς συνθήκες στους χώρους εργασίας. Δεν αποδεχόμαστε να δουλεύουμε σε βρώμικους, μη ασφαλείς και συνολικά ακατάλληλους χώρους.

Καλούμε όλους τους συναδέλφους και όλες τις συναδέλφισσές μας, ασφαλώς και όσους-όσες δουλεύουν ως εποχικοί-ες (που άλλωστε σε αρκετές περιπτώσεις καταλήγουν να εργάζονται επί χρόνια στον κλάδο), να έρχονται σε επαφή και με το Σύλλογό μας, έτσι ώστε να ισχυροποιήσουμε τη συλλογική δύναμή μας και να συμβάλλουμε όλοι και όλες μαζί στην πάλη απέναντι στη δυσχερή πραγματικότητα που βιώνουμε. Να συμμετέχουμε όλοι και όλες και στην προσεχή Γενική Συνέλευση του Συλλόγου την Κυριακή 20 Οκτώβρη 2019, στις 11πμ, στα γραφεία μας.

ΝΑ ΜΗ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΤΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΜΑΣ

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής
Λόντου 6, Εξάρχεια – Αθήνα | 2103820537 & 6980182255 | sylyp_vivliou@yahoo.gr | https://bookworker.wordpress.com

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΥΒΧΨΑ: για τη στοχοποίηση-δίωξη εργαζόμενου στα Leroy Merlin, την προφυλάκιση και τις διώξεις με αφορμή απόπειρα μικροκλοπής

0

Την Παρασκευή 12/7/19 στο κατάστημα της πολυεθνικής Leroy Merlin στην περιοχή του Ρέντη, ένα καθημερινό περιστατικό απόπειρας μικροκλοπής μετατρέπεται σε μια κακοστημένη μεθόδευση με τη συμπαιγνία της εργοδοσίας της Leroy Merlin και της εταιρείας security OVIT A.E.

Συγκεκριμένα, αντί να ζητηθούν από τους 2 ανθρώπους που αποπειράθηκαν την κλοπή τα χρήματα που αντιστοιχούσαν στα προϊόντα που επιχείρησαν να πάρουν, να υπογράψουν σχετική υπεύθυνη δήλωση και να τους γίνουν οι συνήθεις συστάσεις (να ακολουθηθεί δηλαδή η πάγια πολιτική ασφαλείας του συγκεκριμένου καταστήματος), τους ζητείται με βίαιους και εκβιαστικούς όρους να κατονομάσουν τον Γ.Α., εργαζόμενο του καταστήματος, ως δήθεν «συνεργό» τους. Η προσωπική γνωριμία και η συντροφική-πολιτική σχέση του ενός ατόμου (Χ.Κ.) με τον εργαζόμενο στέκεται αρκετή για τον ιδιοκτήτη της εταιρείας OVIT A.E, Κωνσταντίνο Δρίβα (πρώην στρατιωτικός με ειδική στρατιωτική εκπαίδευση γύρω από την άντληση, συλλογή, διαχείριση και αξιοποίηση υπηρεσιακών πληροφοριών με σειρά στρατιωτικών σεμιναρίων που ακολουθούν τα πρότυπα του ΝΑΤΟ), ώστε να προβεί σε ανακριτικές μεθόδους στο δωματιάκι ασφαλείας του καταστήματος με σκοπό να ενοχοποιηθεί ο εργαζόμενος και να εξωθηθεί στη συνέχεια από την εργοδοσία της Leroy Merlin σε παραίτηση. Κάτι βέβαια που δεν έγινε αποδεχτό από το συνάδελφο, ο οποίος μάλιστα κατέδειξε εξ αρχής την όλη μεθόδευση εναντίον του.

Ο συνάδελφος Γ.Α., ο οποίος εργάζεται στο κατάστημα εδώ και 6 χρόνια στοχοποιείται μ’ αυτόν τον δόλιο τρόπο λόγω της ενεργούς συνδικαλιστικής-πολιτικής του δράσης. Είναι δραστήριο μέλος του Σωματείου Εμποροϋπαλλήλων Πειραιά (ΣΕΙΥΠ) κι εργατικών συλλογικοτήτων βάσης, συμμετέχει στις απεργίες (σε γενικές απεργίες και σε κλαδικές, όπως αυτές που γίνονται για την προάσπιση της Κυριακάτικης αργίας δραστηριοποιούμενος μέσα κι από το Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα «απελευθερωμένα» ωράρια), συμβάλλει ενεργά στην από τα κάτω οργάνωση των συναδέλφων και στις συλλογικές αντιστάσεις μέσα στο χώρο δουλειάς του και ευρύτερα στον κλάδο του εμπορίου και στέκεται αλληλέγγυος σε συναδέλφους-συναδέλφισσες που στοχοποιούνται από την εργοδοσία. Παράλληλα, ο Γ.Α. εδώ και πολλά χρόνια δίνει το σταθερό και πολύτιμο παρών και σε μια σειρά από ταξικούς και κοινωνικούς αγώνες που γίνονται σε διάφορους εργασιακούς κλάδους και χώρους δουλειάς, όπως άλλωστε και στο δικό μας κλάδο, και σε μια σειρά από διάφορα μέτωπα πάλης.

Την ίδια μέρα ο συνάδελφος οδηγείται στην Αστυνομική Διεύθυνση Πειραιά για κατάθεση ως μάρτυρας. Μέσα στις επόμενες μέρες γίνεται γνωστό ότι στη δικογραφία που στήνεται αναφέρεται ως κατηγορούμενος σε βαθμό κακουργήματος για «άμεση συνέργεια», ενώ την Πέμπτη 18/7 καλείται σε απολογία από τον Δ’ ανακριτή Πειραιώς. Ο συνάδελφος αντέκρουσε την μεθόδευση εναντίον του και τελικά αφέθηκε ελεύθερος χωρίς κανέναν περιοριστικό όρο (γεγονός που αποκαλύπτει και την κακοστημένη μεθόδευση εναντίον του), αλλά με την κατηγορία εις βάρος του να συνεχίζει να υφίσταται, ενώ συνεχίζει κανονικά την εργασία του στα Leroy Merlin.

Είναι ξεκάθαρο ότι μέσα από τη στοχοποίηση και τη δίωξη του Γ.Α. επιχειρείται με έναν αρκετά ευθύ τρόπο μια ακόμα επίθεση στους ίδιους τους αγώνες που συμμετέχει ενεργά στους χώρους δουλειάς κι ευρύτερα, στους αγώνες όλων μας για τα εργατικά συμφέροντα και δικαιώματα, για τις ανάγκες, τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας. Κι έτσι γίνεται αντιληπτό, ότι κάθε επίθεση προς αυτόν είναι επίθεση προς όλους και όλες μας και ότι στοχεύει στην κατατρομοκράτηση και την κατασυκοφάντηση των αγώνων μας. Στη θέση του θα μπορούσε να βρίσκεται κάθε εργαζόμενος που εξαιτίας της αγωνιστικής στάσης του «μπαίνει στο μάτι της εργοδοσίας». Ενώ και ως Σύλλογος έχουμε έρθει αντιμέτωποι πολλές φορές με το συνολικότερο σχέδιο καταστολής, ποινικοποίησης και κατατρομοκράτησης των εργατικών αγώνων και της συνδικαλιστικής δράσης.

Μια τέτοια μεθόδευση από την πλευρά της εργοδοσίας των Leroy Merlin, όσο «ανθρωποκεντρική» και αν αυτοπροβάλλεται, μόνο εντύπωση δεν μας προκαλεί. Μιας κι έχουν καταγγελθεί μια πληθώρα κρουσμάτων εργοδοτικής αυθαιρεσίας και τρομοκρατίας από την πλευρά της εν λόγω πολυεθνικής, όπως άλλωστε και σε άλλες αλυσίδες και καταστήματα του κλάδου. Μάλιστα, πολύ πρόσφατα η Leroy Merlin επιχείρησε την επιβολή του 9ωρου στα κεντρικά γραφεία. Ενώ της είχε επιβληθεί και τεράστιο πρόστιμο για τις αμέτρητες αδήλωτες υπερωρίες που είχε επιβάλει στο προσωπικό της. Επίσης, είναι σε όλους γνωστή η υπόθεση της δικαίωσης εργαζόμενης που είχε απολυθεί από τα Leroy Merlin επειδή έπασχε από σκλήρυνση κατά πλάκας. Και σε κάθε περίπτωση, το γεγονός ότι η εν λόγω εταιρία δεν έχει προχωρήσει σε μήνυση καθόλου δεν την απαλλάσσει από την ευθύνη της για την όλη εξέλιξη της υπόθεσης αυτής.

Επίσης, δεν προκαλεί εντύπωση ούτε και ο πρωταγωνιστικός ρόλος της OVIT στην εν λόγω μεθόδευση. Οι ιδιωτικές εταιρείες ασφάλειας στα εμπορικά καταστήματα μπορούν ν’ αποτελέσουν έναν οργανωμένο αντεργατικό μηχανισμό στα χέρια των εργοδοτών. Καθώς, πέρα από το ότι σε πάρα πολλά καταστήματα οι εργαζόμενοι βιώνουν την ταπεινωτική έρευνα των προσωπικών τους αντικειμένων κατά την είσοδο-έξοδο από τον χώρο εργασίας τους, οι εργοδότες μέσω αυτών επιχειρούν πολλές φορές να δικαιολογήσουν τις απολύσεις ή την εξώθηση εργαζομένων σε παραίτηση. Και μάλιστα, όπως και στην εν λόγω περίπτωση, οι ιδιοκτήτες-εργολάβοι των εταιρειών ασφαλείας δείχνουν να αντιλαμβάνονται ότι πρέπει να «επιδείξουν έργο» στις επιχειρήσεις-πελάτες τους.

Βέβαια η όλη αυτή υπόθεση έλαβε και μια ακόμα κρίσιμη διάσταση, καθώς μια μέρα μετά ο Χ.Κ. συλλαμβάνεται (από αστυνομικούς που του φορούν κουκούλα και τον ξυλοκοπούν αγρίως) και τελικά προφυλακίζεται για μια απόπειρα κλοπής προϊόντων (ηλεκτρολογικό υλικό) αξίας μόλις 180€, τα οποία και χρειαζόταν για την άσκηση του επαγγέλματός του. Ο Χ.Κ., ένας άνθρωπος με πολύχρονη συμμετοχή στους κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες, είχε διωχθεί και φυλακιστεί και παλιότερα με την κατηγορία για συμμετοχή στην οργάνωση Επαναστατικός Αγώνας, αν και ο ίδιος είχε αρνηθεί την οποιαδήποτε εμπλοκή. Μάλιστα, στη δίκη αυτή ως πολιτικός μάρτυρας υπεράσπισης του Χ.Κ. είχε καταθέσει και ο Γ.Α. Η λύσσα του ιδιοκτήτη της εταιρείας ασφάλειας OVIT, Κ. Δρίβα, να «παράγει έργο» (γνωρίζοντας καλά ποιον έχει αιχμάλωτο στο δωματιάκι ασφαλείας του καταστήματος) και η ψευδομαρτυρία του σε συνδυασμό με την διόγκωση του κατηγορητηρίου από μέρους των εντεταλμένων δικαστικών μηχανισμών (καθώς η αρχική κατηγορία της «κλοπής» μετατρέπεται σε «ληστρική κλοπή»), ήταν αρκετές ώστε να αρθεί η αναστολή του Χ.Κ. και να καταστεί και πάλι όμηρος. Μάλιστα στην αιτιολογία της απόφασης για την προφυλάκιση αναφέρεται ότι «ενόψει της οικονομικής αδυναμίας του για την αποκομιδή επαρκούς εισοδήματος βιοπορισμού του, προκύπτει δε σκοπός του για πορισμό παράνομου εισοδήματος και ροπή του προς διάπραξη εγκλημάτων κλοπής και ληστείας ως στοιχείο της προσωπικότητάς του…». Και κάπως έτσι ποινικοποιείται η ίδια η δυσχερής οικονομική κατάσταση ενός ανθρώπου, ο οποίος και τιμωρείται προληπτικά (με την προφυλάκισή του)! Κι αυτο σε μια εποχή που το σύστημα και οι μηχανισμοί του επιβάλλουν στον κόσμο της τάξης μας ολοένα και σε πιο οξυμένο βαθμό τη φτωχοποίηση και την κοινωνική αδικία.

Επιπλέον, ποινική δίωξη, πέρα από το δεύτερο άτομο που συμμετείχε στην απόπειρα κλοπής, ασκήθηκε και σε άλλα 4 άτομα, επίσης με συμμετοχή στους ταξικούς-κοινωνικούς αγώνες, τα οποία έσπευσαν στο κατάστημα, προκειμένου να επιλύσουν την οικονομική διαφορά (κάτι που αρνήθηκε να πραγματοποιηθεί πεισματικά ο ιδιοκτήτης της OVIT) και να καταγγείλουν την παράνομη παρακράτηση 2 ανθρώπων για 3 ώρες σε ένα δωματιάκι ασφαλείας. Κι έτσι μέσω της όλης αυτής μεθόδευσης επιχειρείται να ποινικοποιηθεί και η ίδια η αυτονόητη έκφραση αλληλεγγύης με το να της αποδίδονται χαρακτηριστικά συμμορίας.

Είναι σαφές λοιπόν ότι όλες αυτές οι διώξεις αποκτούν πολιτικό, φρονηματικό και εκδικητικό χαρακτήρα από την πλευρά του κράτους, του κεφαλαίου και της ταξικής δικαιοσύνης. Είναι ενταγμένες στο σταθερό σχέδιο τους για εξουδετέρωση των ταξικών-κοινωνικών αντιστάσεων και των πολιτικών χώρων με λόγο και δράση με αντισυστημικό πρόσημο, στην περίπτωση αυτή του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού χώρου.

Για εμάς τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες η πιο καίρια απάντηση στις μεθοδεύσεις αυτές είναι η συνέχιση και το δυνάμωμα της οργανωμένης από τα κάτω συλλογικής δράσης μας στους χώρους δουλειάς μας. Η ολοένα μεγαλύτερη και πιο ενεργή συμμετοχή στα συλλογικά όργανα της ταξικής πάλης μας, όπως τα σωματεία και οι εργατικές συλλογικότητες, στις απεργίες, στις εργατικές διαδηλώσεις, στις οργανωμένες και συλλογικες κόντρες μας με την εργοδοσία. Η αταλάντευτη αλληλεγγύη μεταξύ συναδέλφων και η ξεκάθαρη ταξική στάση μας και απέναντι στις όποιες συκοφαντίες ενορχηστρώνουν οι εργοδότες και τα όποια τσιράκια τους.

Η στοχοποίηση-δίωξη του συναδέλφου μας Γ.Α. που εργάζεται στα Leroy Merlin, όπως και η προφυλάκιση του Χ.Κ. και η δίωξη και των υπολοίπων 5 αγωνιστών είναι υπόθεση όλων μας.
Καλούμε όλα τα εργατικά σωματεία και τις συλλογικότητες να καταγγείλουμε την όλη μεθόδευση, να στηρίξουμε έμπρακτα όλους τους διωκόμενους της υπόθεσης αυτής και να συμβάλλουμε με όλες τις δυνάμεις μας στο μπλοκάρισμα της εργοδοτικής-κρατικής τρομοκρατίας. Ήδη μια σειρά από κάποιες πρώτες εργατικές-κινηματικές παρεμβάσεις, ενημερωτικές εξορμήσεις σε καταστήματα, συζητήσεις με συναδέλφους-συναδέλφισσες έχουν συμβάλει σημαντικά στην κατεύθυνση αυτή.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ Χ.Κ. ΚΑΙ ΠΑΥΣΗ ΚΑΘΕ ΔΙΩΞΗΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΑΜΕΣΑ Η ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ-ΔΙΩΞΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ Γ.Α.

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής
Λόντου 6, Εξάρχεια – Αθήνα | 2103820537 & 6980182255 | sylyp_vivliou@yahoo.gr | https://bookworker.wordpress.com

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΥΒΧΨΜΑ: Ψήφισμα αλληλεγγύης στον αγωνιστή Sami Solmaz

0

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής
Λόντου 6, Εξάρχεια – Αθήνα | 2103820537 & 6980182255 sylyp_vivliou@yahoo.gr | bookworker.wordpress.com

Αθήνα, 29/5/2019

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΗ SAMI SOLMAZ

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη και τη συμπαράστασή μας στον Τούρκο αγωνιστή Sami Solmaz, που κρατείται άδικα στις φυλακές του Αγ. Στεφάνου. Απαιτούμε τη μη έκδοσή του στην Τουρκία και την άμεση απελευθέρωσή του.

Ο Sami Solmaz είναι ένας πολιτικός πρόσφυγας, με κατοχυρωμένο πολιτικό άσυλο στη Γαλλία. Κατηγορείται από το τουρκικό καθεστώς, γιατί υπερασπίζεται τα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα, μέσα από τις γραμμές του αριστερού και επαναστατικού κινήματος. Διώκεται για τις ιδέες του, για τη συμμετοχή του στους λαϊκούς αγώνες, τους οποίους το τουρκικό καθεστώς βαφτίζει «τρομοκρατία», στέλνοντας χιλιάδες αγωνιστές στις φυλακές, με στημένα κατηγορητήρια. Ένα καθεστώς που, μετά τα γεγονότα του Ιουλίου του 2016, έχοντας υπό τον απόλυτο έλεγχό του τον κρατικό μηχανισμό, έχει εκδιώξει περισσότερους από 150.000 δημοσίους υπαλλήλους και έχει φυλακίσει δεκάδες χιλιάδες πολίτες.

Πρόκειται συνεπώς για ένα ακόμα δείγμα συντονισμού και συνεργασίας μεταξύ ελληνικού και τουρκικού κράτους για την από κοινού αντιμετώπιση «τρομοκρατών», για την καταστολή δηλαδή πολιτικών προσφύγων και αγωνιστών. Μία ακόμα περίπτωση από εκείνες όπου Τούρκοι και Κούρδοι αγωνιστές συλλαμβάνονται και φυλακίζονται στην Ελλάδα μόνο και μόνο για τις ιδέες τους και την πολιτική τους δράση στην Τουρκία.

Η υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων, των κοινωνικών αναγκών, των λαϊκών δικαιωμάτων, καθώς και η πάλη για μια άλλη κοινωνία, δεν είναι πράξεις «τρομοκρατίας», δεν είναι «παράνομες», είναι δίκαιες! Εκφράζουμε την ταξική – διεθνιστική αλληλεγγύη μας και στεκόμαστε ανεπιφύλακτα στο πλευρό του Sami Solmaz. Ο αγώνας για την απελευθέρωσή του και τη μη έκδοσή του εντάσσεται στον ευρύτερο αγώνα ενάντια στη δικαστική αυθαιρεσία και την κρατική καταστολή.

Άμεση απελευθέρωση του Sami Solmaz

Καμία έκδοσή του στο δικτατορικό-ολοκληρωτικό τουρκικό καθεστώς

Η ταξική και διεθνιστική αλληλεγγύη είναι όπλο των λαών

https://bookworker.wordpress.com/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Απλήρωτες υπερωρίες και τσιγγούνικα “φιλοδωρήματα” στα Public [ανακοίνωση ΣΥΒΧΨΑ]

0

Στις 31 Γενάρη ο Σύλλογός μας οργάνωσε κινητοποίηση έξω από το Public Συντάγματος για την υποστήριξη συναδέλφου στον οποίο η εταιρεία αρνείτο να καταβάλει τις δεδουλευμένες υπερωρίες που του χρωστούσε.

Η υπόθεση έκτοτε, όχι μόνο δεν έχει επιλυθεί, αλλά η εταιρεία έχει προβεί σε μια σειρά από απαράδεκτες μεθοδεύσεις και πιέσεις εναντίον του συναδέλφου, προκειμένου να τον αναγκάσει να παραιτηθεί από τις δίκαιες διεκδικήσεις του.

Όπως είχε αναφερθεί σε προηγούμενη ανακοίνωση του ΣΥΒΧΨΑ:

“Στο Public του Συντάγματος ένας συνάδελφος μετά από σχεδόν 4 χρόνια δουλειάς, εξοντωμένος από τις απαράδεκτες συνθήκες εργασίας, την εντατικοποίηση, την παραβίαση ωραρίου παραιτείται και ζητά τα δεδουλευμένα του. Μεταξύ αυτών και 300 ώρες υπερωρίες. Του υπόσχονται να τις πληρώσουν σε χρήματα –όπως υποχρεούνται– ή σε… διατακτικές! Για όσους δεν κατάλαβαν, σε κουπόνια σουπερμάρκετ! Ο συνάδελφος φυσικά απαίτησε να πληρωθεί κανονικά τις υπερωρίες του. Το Public έκτοτε τηρεί σιγήν ιχθύος!

Ο συνάδελφος αναγκάστηκε να προχωρήσει σε καταγγελία στο Σύλλογο μας και στην επιθεώρηση εργασίας. Ο Σύλλογος, σε μια προσπάθεια να λυθεί το ζήτημα, επικοινώνησε με τον υπεύθυνο προσωπικού, ο οποίος –φυσικά– δεν γνώριζε τίποτα ούτε για τα οφειλόμενα στον εργαζόμενο ούτε και για τα κουπόνια και δεσμεύτηκε να δει το θέμα. Έκτοτε καμιά απάντηση από την πλευρά της εργοδοσίας. Παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες από την πλευρά του Συλλόγου, κανείς από την εταιρεία δεν εμφανίστηκε, κανείς δεν δεσμεύτηκε ότι θα πληρωθούν οι υπερωρίες του εργαζομένου! Ώσπου ήρθε η στιγμή της τριμερούς συνάντησης στην Επιθεώρηση Εργασίας, όπου η εργοδοσία έφτασε στο σημείο να μην αποδέχεται καν τις οφειλόμενες υπερωρίες.”

Στην τριμερή συνάντηση η εταιρεία ακολούθησε τη συνηθισμένη εργοδοτική τακτική «Εμείς τα κάναμε όλα νόμιμα. Το λένε και τα χαρτιά μας» και κατέθεσε βιβλίο υπερωριών, για να αποδείξει ότι δεν χρωστούσε στον συνάδελφο ούτε ένα ευρώ. Διαπιστώθηκε όμως ότι οι υπογραφές στο βιβλίο αυτό δεν ήταν του συναδέλφου. Και επειδή αυτό είναι αυτεπάγγελτο ποινικό αδίκημα, αρμόδιος για τα παραπέρα είναι ο Εισαγγελέας.

Παρ’ όλ’ αυτά η Επιθεώρηση Εργασίας επέμεινε ότι θα μπορούσε να βρεθεί μια κοινά αποδεκτή λύση, που να ικανοποιεί τον συνάδελφο, θέση την οποία υποστήριξε και ο Σύλλογός μας (ΣΥΒΧΨΑ).

Για την εργοδοσία, όμως, τα ζητούμενα ήταν δύο: πρώτον, να μην ανοίξει τον ασκό του Αιόλου κι αρχίσουν κι άλλοι συνάδελφοι να διεκδικούν απλήρωτες υπερωρίες και δεύτερον να αποφύγει τα χειρότερα με όσα διαπιστώθηκαν στο βιβλίο της. Έτσι, επιχείρησε να εκβιάσει τον συνάδελφο να αποδεχτεί μια συμφωνία με την οποία θα παραιτείτο επί της ουσίας από τις διεκδικήσεις του και θα απέσυρε την καταγγελία του στην Επιθεώρηση Εργασίας, με αντάλλαγμα …700 ευρώ. Μάλιστα, τα λεφτά αυτά -που δεν αντιστοιχούν ούτε στο ελάχιστο στα χρωστούμενα- δεν θα του τα έδινε σε εξόφληση των υπερωριών, αλλά, ούτε λίγο ούτε πολύ, επειδή ήταν… “καλό παιδί”.

Συγκεκριμένα, στο συμφωνητικό που η εταιρεία του έστειλε να υπογράψει, αναφέρεται επί λέξει: “παρά το γεγονός ότι δεν πραγματοποιήθηκαν οι φερόμενες υπερωρίες, η Εταιρεία επιθυμεί να καταβάλει εξ’ ελευθεριότητας στον Πρώην Εργαζόμενο και προς τερματισμό οποιασδήποτε ατέρμονης διένεξης μαζί του το ποσό των Επτακοσίων Ευρώ (700€) […] η Εταιρεία δεν αποδέχεται τον ισχυρισμό του πρώην Εργαζομένου σχετικά με την οφειλή δήθεν υπερωριών […] λαμβάνοντας υπόψη, την εν γένει συνολική συμπεριφορά του πρώην Εργαζομένου κατά τη διάρκεια της εργασιακής του απασχόλησής στην Εταιρεία, αναλαμβάνει να του καταβάλει καλή τη πίστη και εξ’ ελευθεριότητας το ποσό των Επτακοσίων Ευρώ (700€) ως αναγνώριση της εν γένει προσφοράς του. […] υπό την αναβλητική αίρεση ότι ο πρώην Εργαζόμενος θα παραιτηθεί από και θα αποσύρει, ευθύς αμέσως μετά την υπογραφή του παρόντος (ήτοι εντός μίας εργάσιμης ημέρας), την προαναφερθείσα υπ’ αριθμ. 749/2018 καταγγελία που έχει υποβάλει ενώπιον του Σ.Ε.Π.Ε.”

Όμως γιατί άραγε η εταιρεία, ενώ από τη μία διαβεβαιώνει ότι οι διεκδικήσεις του εργαζόμενου δεν είναι δίκαιες, δηλώνει ταυτόχρονα διατεθειμένη να του… χαρίσει 700 ευρώ (τα οποία υποστηρίζει ότι δεν δικαιούται);

Ο λόγος που η εταιρία επιχειρεί να κλείσει τη διαφορά με καταβολή του (ασήμαντου γι’ αυτήν) ποσού των 700 ευρώ ως δήθεν αναγνώριση της προσφοράς του συναδέλφου και όχι έναντι των υπερωριών του, είναι επειδή φοβάται να μην βγει στην επιφάνεια η πάγια τακτική -ιδιαίτερα στις αποθήκες- της μη καταγραφής των υπερωριών και της μη πληρωμής τους, πράγμα το οποίο γίνεται με πρακτικές γενικευμένης καταστρατήγησης της εργασιακής νομοθεσίας. Γι’ αυτές τις πρακτικές μπορεί η άμεση ευθύνη να αποδίδεται από την εταιρεία στον εκάστοτε διευθυντή καταστήματος, όμως κανένας από τους διευθυντές δεν θα μπορούσε να ενεργεί με αυτόν τον τρόπο, εάν τα ανώτερα στελέχη της εταιρείας δεν είχαν δώσει κεντρική κατεύθυνση – οδηγία για “να βγαίνει η δουλειά”.

Η αποδοχή ότι ακολουθούνται τέτοιες πρακτικές σε οποιαδήποτε κατάστημα θα αφαιρούσε το “φύλλο συκής” της “σύγχρονης λειτουργικής ελληνικής επιχείρησης”, με το οποίο η εταιρεία προσπαθεί να καλύψει την πραγματική συμπεριφορά της απέναντι στους εργαζόμενούς της (χαμηλοί μισθοί, εξαντλητική εργασία, απαράδεκτες συμβάσεις…).

Ένας άλλος όμως πολύ βασικός λόγος που εξηγεί αυτή τη στάση της εταιρείας απέναντι στον συνάδελφο, έχει να κάνει με το γεγονός ότι ο συνάδελφός μας είχε το θάρρος να διεκδικήσει το δίκιο του απέναντι σε μια πολυεθνική εταιρεία, απευθυνόμενος στον Σύλλογο του. Κι αυτό είναι κάτι που φοβάται περισσότερο η εταιρεία: η συλλογική δράση των εργαζομένων, η αλληλεγγύη μεταξύ τους και ένας Σύλλογος που δεν διστάζει να σταθεί στο πλευρό όλων των συναδέλφων που θα αντιμετωπίσουν τις πιέσεις της εταιρείας. Η εταιρεία καταλαβαίνει ότι οι διεκδικήσεις του συγεκριμένου συναδέλφου, εάν ικανοποιηθούν, ανοίγουν τον δρόμο για πολλούς άλλους εργαζόμενους με το ίδιο πρόβλημα, να διεκδικήσουν κι αυτοί το δίκιο τους. Όπως ακριβώς είχε συμβεί με τη δικαίωση των συναδέλφων στα Multirama/Public σε Καλαμάτα/Πάτρα.

Ο Σύλλογος, που βρίσκεται στο πλευρό όλων συναδέλφων που υφίστανται την αδικία και την αυθαιρεσία της εργοδοσίας, βρέθηκε, όπως ήταν φυσικό, και στο πλευρό του συναδέλφου του Public Συντάγματος. Τα αιτήματά του είναι δίκαια και αφορούν όλους τους συναδέλφους. Γι’ αυτό ούτε ο συνάδελφος, ούτε και ο Σύλλογος πρόκειται να δεχτούν καμιά αναξιοπρεπή συμφωνία, με την οποία ο εργαζόμενος, έναντι πενιχρού “φιλοδωρήματος”, θα υπογράψει ότι σταματά να διεκδικεί να πληρωθεί για τον ιδρώτα και τον κόπο του.

Έστω και μια ώρα απλήρωτης υπερωρίας έχει για τον Σύλλογό μας την ίδια βαρύτητα με όλες τις άλλες διεκδικήσεις, από την Κυριακάτικη Αργία, μέχρι την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας που θα σταματήσει τον εργασιακό μεσαίωνα που επιβάλλει η εργοδοσία.

Και επειδή η πίεση που δέχτηκε και συνεχίζει να δέχεται ο εργαζόμενος είναι αφόρητη, καθώς η εταιρεία χρησιμοποιεί ολόκληρο το οπλοστάσιο που διαθέτει για τέτοιες περιπτώσεις (δικηγόρους, χρήμα, δυνατότητα να πληρώνει δικαστικά έξοδα κτλ), πρέπει όλοι να σταθούμε στο πλευρό του.

Απαιτούμε την άμεση καταβολή του συνόλου των δεδουλευμένων του συναδέλφου.

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής
Λόντου 6, Εξάρχεια – Αθήνα | 210-3820537 & 6980182255 | sylyp_vivliou@yahoo.gr | bookworker.wordpress.com

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θεσσαλονίκη | Μια άσχημη είδηση για το βιβλίο και την πνευματική ζωή της πόλης

0

Το κλείσιμο ενός βιβλιοπωλείου δεν σημαίνει απλά ένα ακόμη λουκέτο σε μια εμπορική επιχείρηση. Είναι μια απώλεια για την διακίνηση των ιδεών και την πνευματική ζωή της πόλης. Πολύ περισσότερο όταν αυτό το βιβλιοπωλείο έκανε προσπάθειες για την προώθηση του ποιοτικού βιβλίου και αποτελούσε φιλόξενο χώρο για παρουσιάσεις και εκδηλώσεις που σχετίζονταν με νέες εκδόσεις, βοηθώντας με αυτόν τον τρόπο στην διάδοση προοδευτικών πολιτικών ιδεών και αναζητήσεων. Οι εκδόσεις “Προλεταριακή Σημαία” και “Εκτός Των Τειχών” βρήκαν πάντα ορθάνοικτες τις πόρτες του.

Ταυτόχρονα χάνουν την δουλειά τους εργαζόμενοι που πάλεψαν νυχθημερόν αυτά τα χρόνια να το κρατήσουν και υποστήριξαν με τον τρόπο τους αυτήν την φιλόξενη φυσιογνωμία του. Η είδηση που μάθαμε σήμερα το πρωί, πως διακόπτει την λειτουργία του το βιβλιοπωλείο των εκδόσεων Σαββάλα στην Θεσσαλονίκη μας προξένησε αληθινή στεναχώρια. Ξέραμε για την μάχη που δίνονταν να κρατηθεί ανοικτό και γνωρίζουμε για τον σκληρό και άγριο ανταγωνισμό στον χώρο του βιβλίου.

Η ανακοίνωση του σωματείου που μιλά για την νίκη των μεγάλων αλυσίδων-σούπερ μάρκετ ενάντια στα μικρά και μεσαία βιβλιοπωλεία και επισημαίνει μερικές πλευρές αυτού του ανταγωνισμού και τις επιπτώσεις του πρέπει να προβληματίσει. Οι εργαζόμενοι στο βιβλιοπωλείο (είχαν μείνει το τελευταίο διάστημα λιγοστοί) πρέπει να πάρουν στο ακέραιο όσα δικαιούνται αν και αυτό δεν αλλάζει εμπρός τους την ζοφερή προοπτική της ανεργίας. Τους δηλώσαμε μόλις μάθαμε τα άσχημα νέα πως θα έχουν την αμέριστη συμπαράσταση μας σε ότι χρειαστούν.

π.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ-ΧΑΡΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΛΟΥΚΕΤΟ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΛΑ

0

Ακόμα ένα λουκέτο στον κλάδο του βιβλίου  στη Θεσσαλονίκη έρχεται να συμπληρώσει το θλιβερό σκηνικό της μαζικής ανεργίας και της φτωχοποίησης που εξαπλώνεται στον χώρο και την πόλη. Το βιβλιοπωλείο του Σαββάλα στην Θεσσαλονίκη ανακοίνωσε στους εργαζόμενους του ότι κλείνει οριστικά καθώς η λειτουργία της επιχείρησης στην πόλη είναι ζημιογόνος.

Ο κλάδος του βιβλίου στην Θεσσαλονίκη συνεχίζει την δραματική συρρίκνωση του καθώς μέσα στην τελευταία δεκαετία της καπιταλιστικής κρίσης έχουν μπει λουκέτα στις μεγαλύτερες αποθήκες χονδρικής (Απόλλων, Γεωργίου κ.α.), σε παραρτήματα εκδοτικών οίκων και σε πολλά βιβλιοπωλεία (Ελευθερουδάκης, Φλωράς, Παπασωτηρίου, Κυριακίδης κ.α.). Η αγορά του βιβλίου έχει ουσιαστικά περιοριστεί σε 3-4 μεγάλες αλυσίδες και αυτοί που την πληρώνουν είναι δεκάδες εργαζόμενοι.

Στις περισσότερες από αυτές τις επιχειρήσεις είχε προηγηθεί των λουκέτων η εφαρμογή όλων των αντεργατικών μέτρων (μειώσεις μισθών, ατομικές συμβάσεις, ελαστικές εργασιακές σχέσεις) στο όνομα της προσπάθειας “σωτηρίας”. Φυσικά κανένας εργαζόμενος δεν σώθηκε, αντίθετα πολλοί από τους “χρεωκοπημένους” επιχειρηματίες συνέχισαν τις δραστηριότητες τους με άλλες επωνυμίες ή σε άλλους κλάδους.

Η περίπτωση του Σαββάλα δείχνει ότι την ευθύνη για την κρίση δεν την έχει φυσικά το εργασιακό κόστος (το όποιο έχει συρρικνωθεί στο όριο της επιβίωσης). Ο Σαββάλας στήριζε μέχρι τώρα την δραστηριότητα του με τον κλάδο της εκπαίδευσης. Και σε αυτόν όμως έχουν εφαρμοστεί τα μέτρα της μνημονιακής βαρβαρότητας. Στο δημόσιο σχολείο οι εκπαιδευτικοί είδαν τους μισθούς τους να πετσοκόβονται ενώ μαζικοποιήθηκε η ελαστική εργασία (αναπληρωτές, ωρομίσθιοι) λόγω των μηδενικών προσλήψεων. Στα φροντίστηρια το ωρομίσθιο έχει φτάσει στα 3,5 ευρώ. Τα ιδιωτικά σχολεία και οι μεγάλες αλυσίδες φροντιστηρίων ελαχιστοποιούν το κόστος με φωτοτυπίες και εσωτερικό εκπαιδευτικό υλικό. Η σχολική περίοδος του φθινοπώρου δεν είναι τα τελευταία χρόνια η κότα με τα χρυσά αυγά καθώς ο τζίρος έχει μειωθεί συνολικά για τον κλάδο.

Το λουκέτο επομένως του Σαββάλα κάνει φανερό ότι η εργατική τάξη πρέπει να καταλάβει επιτέλους συνολικά ότι όσο θα συνεχίζεται η καταβύθιση των μισθών και των δικαιωμάτων, δεν θα είναι εφικτό να υπάρχουν “εξαιρέσεις”. Η καπιταλιστική κρίση δεν έχει τέλος καθώς το σύστημα αυτό δεν έχει πλέον δυνατότητες να αντιστρέψει την πορεία του. Οι εργαζόμενοι έχουμε χάσει ότι κερδίσαμε τον προηγούμενο αιώνα και η κατάσταση αυτή θα αλλάξει αν ξαναστήσουμε τα σωματεία μας για να ξανακερδίσουμε τη ζωή μας, Οι εργατικές κατακτήσεις έγιναν μέσα από ισχυρά σωματεία και αγώνες, τίποτα δεν μας χαρίστηκε.

Το Σωματείο Βιβλίου-Χάρτου Θεσσαλονίκης στέκεται αλληλέγγυο στους εργαζόμενους του Σαββάλα ώστε να διασφαλιστούν όλες οι πληρωμές,  τα δικαιώματα στις αποζημιώσεις και την τήρηση όλων των δικαιωμάτων τους.

Καλεί παράλληλα όλους τους εργαζόμενους του κλάδου να στηρίξουν την προσπάθεια μαζικοποίησης του Σωματείου μας για διεκδίκηση ξανά Συλλογικής Σύμβασης με αυξήσεις μισθών, κατάργηση ελαστικής εργασίας και επαναφορά όλων των δικαιωμάτων μας. Με ισχυρά σωματεία σε κάθε κλάδο, σε κάθε επιχείρηση θα μπει φραγμός στην φτωχοποίηση μας συνολικά ως εργατική τάξη.

Δυναμώνουμε τη φωνή μας. Κανένας μόνος του

Γινόμαστε όλοι και όλες μέλη στο Σωματείο μας

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Να μην εκδοθεί στην Τουρκία ο Τουργκούτ Καγιά! [Ψήφισμα συμπαράστασης – ΣΥΒΧΨΑ]

0

Να μην εκδοθεί στην Τουρκία ο Τουργκούτ Καγιά!

Αλληλεγγύη στον αγώνα των Τούρκων & Κούρδων πολιτικών κρατουμένων στην Ελλάδα

Στις 30 Μαΐου, ο Άρειος Πάγος ανακοίνωσε την απόφαση και τη σύστασή του υπέρ της έκδοσης στην Τουρκία του Τουργκούτ Καγιά, ενός Τούρκου πολίτη. Ο Τουργκούτ Καγιά είναι ένας επαναστάτης δημοσιογράφος και συγγραφέας με πάνω από 20 χρόνια αγώνων για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία. Από την εποχή των φοιτητικών του χρόνων έχει διωχθεί και φυλακιστεί επανειλημμένως από το τουρκικό κράτος. Ο Τουργκούτ Καγιά συνελήφθη τον Φεβρουάριο από τις ελληνικές αρχές σύμφωνα με τον «Κόκκινο Συναγερμό» της Ιντερπόλ έπειτα από αίτημα του τουρκικού καθεστώτος.

Η απόφαση του Αρείου Πάγου, στις 30 Μαΐου, ολοκληρώνει τη διαδικασία της δικαστικής ακρόασης διάρκειας δύο μηνών, όπου σύμφωνα με την υπερασπιστική γραμμή:

• Ο Τουργκούτ Καγιά είναι πολιτικός πρόσφυγας λόγω των πολιτικών διώξεων στη χώρα του.
• Έχει υποβληθεί επανειλημμένα σε φυλάκιση, απομόνωση, σοβαρά βασανιστήρια και κακομεταχείριση από τις τουρκικές αρχές.
• Σε προηγούμενη καταγγελία του Τουργκούτ Καγιά στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατά της κυβέρνησης της Τουρκίας για κακομεταχείριση, η τουρκική κυβέρνηση αναγκάστηκε να δεχθεί εξωδικαστικό συμβιβασμό λόγω των συντριπτικών αποδεικτικών στοιχείων εναντίον της.
• Δεν υπάρχει πιθανότητα δίκαιης δίκης εναντίον του από την τουρκική κυβέρνηση.

Είναι προφανές ότι μετά από την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος τον Ιούνιο του 2015 και την επιβολή «μέτρων έκτακτης ανάγκης», τη σύλληψη χιλιάδων αντιπάλων της κυβέρνησης του ΑΚΡ, τον αυξανόμενο περιορισμό της ελευθερίας του λόγου και του συνεταιρίζεσθαι και την απόλυση του βασικού κορμού της ανεξάρτητης δικαστικής εξουσίας (οι σημερινοί δικαστές διορίζονται πλέον απευθείας από τον Ερντογάν) δεν υπάρχει πιθανότητα δίκαιης δίκης για οποιονδήποτε θεωρείται αντίπαλος της κυβέρνησης πόσω μάλλον για τον Τουργκούτ Καγιά και κάθε πατριώτη, προοδευτικό και επαναστάτη στην Τουρκία.

Είναι σαφές ότι η απόφαση του Αρείου Πάγου που συνιστά στον υπουργό Δικαιοσύνης την έκδοση του Τουργκούτ Καγιά είναι άδικη, και υποκρύπτει πολιτική συμφωνία ή συμπαιγνία με την καταπιεστική κυβέρνηση της Τουρκίας υπό την ηγεσία του Ερντογάν και του ΑΚΡ. Είναι επιτακτικό να μη γίνει δεκτή αυτή η σύσταση από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και την κυβέρνηση.

Εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στον αγώνα του Τουργκούτ Καγιά και καλούμε και κάθε προοδευτικό και δημοκράτη, κάθε αγωνιζόμενο άνθρωπο, κάθε οργάνωση και συλλογικότητα του κινήματος στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο να συσπειρωθούν και να εκφράσουν τη διαμαρτυρία τους για την υπόθεση του Τουργκούτ Καγιά και να αντιταχθούν σε αυτή την παραβίαση της δικαιοσύνης και στην άδικη απόφαση των ελληνικών δικαστηρίων.

Θα συμβάλλουμε στο μέτρο των δυνατοτήτων μας σε ενέργειες διαμαρτυρίας μαζί με άλλες συλλογικότητες, εκφράζοντας την αντίθεσή μας στην έκδοση του Τουργκούτ Καγιά στην Τουρκία.

• Απαιτούμε την άμεση και ανεπιφύλακτη αναστολή του εντάλματος της Ιντερπόλ κατά του Τουργκούτ Καγιά, με βάση το γεγονός ότι η τουρκική κυβέρνηση χρησιμοποίησε αυτή τη διαδικασία για να επιτύχει την πολιτική δίωξη του Τουργκούτ Καγιά.
• Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να σταματήσει όλες τις προσπάθειες και τα αιτήματα για την έκδοση του Τουργκούτ Καγιά και άλλων αγωνιστών στην Τουρκία.
• Απαιτούμε από την ελληνική κυβέρνηση να αναγνωρίσει και να σεβαστεί τα δικαιώματα του Τουργκούτ Καγιά ως πολιτικού πρόσφυγα και σύμφωνα με τους διεθνείς νόμους και συμβάσεις, να χορηγήσει το καθεστώς του πολιτικού πρόσφυγα και να προστατεύσει τον Τουργκούτ Καγιά.

Καλούμε όλα τα εργατικά σωματεία και όλο τον κόσμο του αγώνα να δείξουν την έμπρακτη συμπαράστασή τους.

Να μην εκδοθεί στην Τουρκία ο Τουργκούτ Καγιά!

Άμεση απελευθέρωση όλων των κρατούμενων Τούρκων αγωνιστών

Καμία έκδοση στο δικτατορικό-ολοκληρωτικό καθεστώς Ερντογάν

Ταξική και διεθνιστική αλληλεγγύη στους αγωνιζόμενους στην Τουρκία

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής
Λόντου 6, Εξάρχεια – Αθήνα | 2103820537 & 6980182255 | sylyp_vivliou@yahoo.gr | bookworker.wordpress.com

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αλληλεγγύη στους 2 συλληφθέντες συναδέλφους της απεργίας της Κυριακής 28/12/14

0

Εργατική συγκέντρωση έξω από τον “Ιανό” (Τρ. 22/5, 7μμ) & συγκέντρωση αλληλεγγύης στα Δικ. Ευελπίδων (Πέμ. 24/5, 9πμ)

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 28/12/14 ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Την Πέμπτη 24 Μάη 2018 πρόκειται να εκδικαστεί σε δεύτερο βαθμό η υπόθεση της δίωξης των 2 συναδέλφων μας, οι οποίοι είχαν συλληφθεί κατά την επίθεση των ΜΑΤ στην απεργιακή μας συγκέντρωση έξω από το βιβλιοπωλείο Ιανός (κατόπιν σχετικής μήνυσης της εργοδοσίας) την Κυριακή 28/12/14, ημέρα απεργίας στον κλάδο του βιβλίου, στο πλαίσιο του αγώνα ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας.

Η υπόθεση είχε αρχικά εκδικαστεί την 1/12/15 με τους συναδέλφους μας να καταδικάζονται για τη συμμετοχή τους στην απεργιακή συγκέντρωση με την κατηγορία για «παράνομη βία» σε 10 μήνες με 3ετή αναστολή. Από την πλευρά μας ασκήθηκε έφεση επί της καταδικαστικής απόφασης. Η δίκη αυτή είχε σημαδευτεί από την προκλητικά και ασυγκάλυπτα μεροληπτική στάση της δικαστικής έδρας υπέρ της εργοδοσίας του Ιανού, των διευθυντικών στελεχών του και του αστυνομικού που κατέθεσαν ως μάρτυρες κατηγορίας.

Αν, όπως γράφαμε και στη σχετική ανακοίνωσή μας, τη μέρα που δεχθήκαμε την επίθεση «αποκαλύφθηκε περίτρανα ότι πίσω από τη βιτρίνα της κουλτούρας και του πολιτισμού βρίσκεται η πιο στυγνή εργοδοσία, που συμβαδίζει με την κρατική καταστολή και βία», στη δίκη αυτή καταδείχθηκε ότι στο πλάι τους έχουν και τη δικαστική εξουσία.

Αυτό που η αστική δικαιοσύνη καταδίκασε είναι την οργάνωσή μας ως αγωνιζόμενοι εργαζόμενοι και τις συλλογικές αντιστάσεις που ως σωματείο κι από κοινού με τους συναδέλφους μας και με τον κόσμο του αγώνα ορθώνουμε απέναντι στην εργοδοτική ασυδοσία και τρομοκρατία και απέναντι στους αντεργατικούς νόμους που τη στηρίζουν. Αυτή η απόφαση ήρθε να προστεθεί σε μια πλειάδα αντίστοιχων φιλοεργοδοτικών αποφάσεων ενάντια σε μια σειρά εργατικών αγώνων. Ήταν πλήρως ενταγμένη στο μέχρι και σήμερα και ολοένα εξελισσόμενο και με αμείωτο ρυθμό εφαρμοζόμενο σχέδιο ποινικοποίησης, καταστολής και κατατρομοκράτησης των εργατικών αγώνων και της συνδικαλιστικής δράσης.

Η Κυριακή 28 Δεκέμβρη 2014 ήταν μια ακόμα Κυριακή με τα μαγαζιά ανοιχτά, στο πλαίσιο του περιβόητου νόμου περί “7 Κυριακών” που μόλις λίγες ημέρες πριν είχαν γίνει “8” (!) μέσω τροπολογίας σε άσχετο νόμο. Μια 3η στη σειρά Κυριακή σε έναν ούτως ή άλλως εξαντλητικό Δεκέμβρη για τους εργαζόμενους στα μαγαζιά. Το σωματείο μας είχε προκηρύξει απεργία στον κλάδο του βιβλίου, μιας και η ΟΙΥΕ είχε αρνηθεί να προχωρήσει σε αντίστοιχη κίνηση για όλο τον κλάδο του εμπορίου. Και όπως ακριβώς κάνουμε σε όλες τις αντίστοιχες περιστάσεις, μαζί και με το Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα «απελευθερωμένα» ωράρια, προχωρήσαμε σε περιφρούρηση της απεργίας. Αυτή τη φορά στα βιβλιοπωλεία Ιανός και Παπασωτηρίου.

Έξω από τον Ιανό ήταν λοιπόν αυτήν την ημέρα που βιώσαμε, όπως και τόσοι άλλοι αγωνιζόμενοι συνάδελφοί μας από άλλους κλάδους, από πρώτο χέρι για μια ακόμη φορά (αν και για πρώτη φορά και σε τέτοιο βαθμό έξω από ένα βιβλιοπωλείο) την ωμή καταστολή και ποινικοποίηση των εργατικών αγώνων και της συνδικαλιστικής μας δράσης. Η εργοδοσία του Ιανού και οι πολυάριθμες αστυνομικές δυνάμεις που μαζεύτηκαν κινήθηκαν εναντίον μας. Από την επίθεση των ΜΑΤ συνελήφθησαν στο σωρό 4 άτομα (2 εκ των οποίων ήταν περαστικοί, οι οποίοι και αθωώθηκαν τελικά). Το όργιο καταστολής συνεχίστηκε κι έξω από το ΑΤ Ακροπόλεως, όπου τα ΜΑΤ επιτέθηκαν απρόκλητα και βίαια στη συγκέντρωση αλληλεγγύης, που είχε ακολουθήσει και συνέλαβαν και ξυλοφόρτωσαν 3 ακόμα συναδέλφους μας. Βέβαια, στη δίκη τους που έγινε πριν από ενάμιση χρόνο περίπου, όλες οι κατηγορίες εναντίον τους κατέπεσαν.

Επρόκειτο για μια ακόμα μάχη που δίναμε στο πλαίσιο του δίκαιου κι επίμονου αγώνα μας ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, αλλά και του συνολικού αγώνα μας για την προάσπιση των εργατικών μας συμφερόντων και δικαιωμάτων, της ζωής και της αξιοπρέπειάς μας. Ένας αγώνας που συνεχίζεται ακόμα, καθώς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στην πρώτη της θητεία και παρά τις όποιες προεκλογικές εξαγγελίες και τις προγραμματικές δηλώσεις που είχε κάνει, διατήρησε το σχετικό νόμο. Και όχι μόνο δεν είχε φανεί τελικά διατεθειμένη να κάνει βήματα προς την ουσιαστική νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας, αλλά έχει ήδη αυξήσει για το δήμο Αθήνας και για άλλες “τουριστικές” περιοχές τις Κυριακές με τα μαγαζιά ανοιχτά σε 32!

Για το σωματείο μας η επίθεση που δεχθήκαμε έξω από το βιβλιοπωλείο Ιανός και οι διώξεις προς τους συναδέλφους μας είναι βαρύνουσας σημασίας και για τον εξής επιπρόσθετο λόγο: Οι πρακτικές της εργοδοσίας του Ιανού (του περιβόητου Νίκου Καρατζά), περήφανο μέλος της εργοδοτικής οργάνωσης ΕΝΕΛΒΙ, συμπυκνώνουν μια πληθώρα εκδοχών της άγριας εργασιακής εκμετάλλευσης που βιώνουμε στους χώρους δουλειάς. Διάλυση των εργασιακών σχέσεων με ατομικές συμβάσεις, ελαστική απασχόληση, καταπάτηση ωραρίων, απλήρωτες υπερωρίες. Μηχανάκια-scanner καταγραφής ατομικών επιδόσεων στο λαιμό των συναδέλφων μας. Πρόστιμα προς τους εργαζομένους. Χρήση δωρεάν ή πάμφθηνης εργασίας μέσω προγραμμάτων κατάρτισης (βλ. εκμετάλλευσης) ανέργων (πχ stage παλιότερα, voucher πλέον). Αλλεπάλληλοι εκβιασμοί προς τους εργαζόμενους να υπογράψουν (υπαγορευμένα από τον Καρατζά και διευθυντικά στελέχη) κείμενα καταδίκης των σωματείων μας αλλά και των συναδέλφων τους που διεκδίκησαν δικαιώματα, κείμενα αποδοχής της κατάργησης της αργίας του Αγίου Πνεύματος, κείμενα αποδοχής των scanners. Εκδικητικές απολύσεις και δυσμενείς μεταθέσεις, καθώς και εξαναγκασμοί σε παραίτηση για πολλούς συναδέλφους που τολμούν να ορθώνουν αντιστάσεις. Σχετικά πρόσφατα μάλιστα η όλη αυτή δράση εμπλουτίστηκε με μπράβους έξω από το βιβλιοπωλείο να υποδέχονται τις εργατικές κινητοποιήσεις μας και με συνεργάτες του Ιανού να μας επιτίθενται λεκτικά και με μπουκάλια. Και όλα αυτά πίσω από ένα πέπλο-βιτρίνα κουλτούρας και πολιτισμού, που χτίστηκε και σε μεγάλο βαθμό συνεχίζει να χτίζεται ακόμα και με τη συνενοχή μέρους του κόσμου «των γραμμάτων και των τεχνών», που στα λόγια τουλάχιστο αυτοπροσδιορίζεται ως υποστηρικτής ή ακόμα και ως κομμάτι του κόσμου του αγώνα.

Κι όλα αυτά είναι ζητήματα που έχουμε αναδείξει ως Σύλλογος (όπως και το σωματείο των συναδέλφων μας στη Θεσσαλονίκη) και για τα οποία έχουμε δώσει μια σειρά αγώνων. Κι αυτό είναι που ενοχλεί την εργοδοσία του Ιανού. Να υπάρχουν εργαζόμενοι τόσο μέσα από την επιχείρησή τους όσο και συνάδελφοί από άλλους χώρους δουλειάς που οργανώνονται και αγωνίζονται. Γι’ αυτό και η εργοδοσία του Ιανού μετέφερε το μήνυμα ότι δε θα προχωρούσε από την πλευρά της τη διαδικασία διώξεων προς τους συλληφθέντες με τον όρο ότι το σωματείο μας θα δεσμευόταν ότι δε θα ασχολούνταν ποτέ ξανά με τον Ιανό! Άλλωστε είναι ξεκάθαρο ότι εκεί στόχευαν μέσα από την μεθόδευση της επίθεσης που μας εξαπέλυσαν την Κυριακή 28/12/14 έξω από το βιβλιοπωλείο και με τις επακόλουθες διώξεις.

Από την πλευρά μας, συνεχίζουμε να δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι δε θα υποστείλουμε τη δράση μας απέναντι στην εργοδοτική ασυδοσία και τρομοκρατία, όπου κι αν αυτή εκδηλώνεται. Η καταστολή που δεχόμαστε δεν μας κάμπτει, αλλά αντιθέτως μας κάνει να αγωνιζόμαστε με μεγαλύτερο πείσμα, με ολοένα και πιο καλά σχεδιασμένες κινήσεις. Και ήδη από τότε έχουμε βρεθεί σε διάφορες περιστάσεις μέσα κι έξω από το κατάστημα του Ιανού για επικοινωνία με συναδέλφους και αναγνωστικό κοινό, καθώς και για παρεμβάσεις διαμαρτυρίας. Κάτι που σε κάθε περίπτωση θα συνεχίσουμε να κάνουμε. Ήδη για την Τρίτη 22/5/18 στις 7μμ έχουμε προγραμματίσει και νέα παρέμβαση έξω από τον Ιανό. Παράλληλα, συνεχίζουμε και τον αγώνα μας ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας.

Δεν έχουμε καμιά αυταπάτη ότι κάποιοι άλλοι θα αγωνιστούν για λογαριασμό μας, για τα δίκια μας ή θα έρθουν να δικαιώσουν τους αγώνες μας. Στηριζόμενοι στις δικές μας πλάτες, μαζί με τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους μας που δίνουν τη μάχη στους χώρους δουλειάς και από κοινού με όλον τον κόσμο του αγώνα συνεχίζουμε και προσπαθούμε να δυναμώνουμε τις αντιστάσεις μας.

Συνεχίζουμε να είμαστε δίπλα στους συναδέλφους μας που συνελήφθηκαν στην απεργία της Κυριακής 28/12/14. Θα είμαστε μαζί τους και την Πέμπτη 24/5/18 στα Δικαστήρια Ευελπίδων, στην εκδίκαση της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό. Απαιτούμε να παύσει κάθε δίωξη εις βάρος τους.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΑΠΟ ΚΑΤΩ, ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ-ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

ΚΑΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΑΝΟΙΧΤΑ! ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ.

ΑΜΕΣΗ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗΣ ΑΡΓΙΑΣ

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου - Χάρτου - Ψηφιακών Μέσων Αττικής
Λόντου 6, Εξάρχεια - Αθήνα | 210-3820537 & 6980182255 | sylyp_vivliou@yahoo.gr | bookworker.wordpress.com

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ