31 Ιανουαρίου 2014

Ανακοίνωση του σωματείου των εργαζόμενων στο Θριάσιο νοσοκομείο

0
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΘΡΙΑΣΙΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ
Ελευσίνα 31/01/2014
Αρ. Πρωτ. 95

Μαχητική διαμαρτυρία εργαζομένων και ασθενών στο Θριάσιο νοσοκομείο ματαίωσε “φιλανθρωπική” φιέστα του υπουργείου υγείας, για τον εξωραϊσμό της κυβερνητικής πολιτικής

Η επίσκεψη του υπουργού υγείας στο νοσοκομείο μας έγινε την ώρα που ψηφίζουν την κατάργηση της πρωτοβάθμιους δημόσιας υγείας, οργανώνουν το κλείσιμο δεκάδων νοσοκομείων και ετοιμάζουν απολύσεις –διαθεσιμότητες, εμπορευματοποιούν την υγεία και περικόπτουν τους προϋπολογισμούς των νοσοκομείων με αποτέλεσμα τεράστιες ελλείψεις σε υλικό και προσωπικό.
Αυτή την ώρα το η κυβέρνηση παρουσία του αρχιεπίσκοπου και του υπουργού υγείας, διάλεξε να οργανώσει «φιλανθρωπική» φιέστα στο Θριάσιο νοσοκομείο με παράδοση δωρεάς υγειονομικού υλικού, θέλοντας να γιορτάσει την παράδοση ενός “ολοκλήρου κοντέινερ” για όλα τα νοσοκομεία της ΑΤΤΙΚΗΣ (περιπου μια κούτα για κάθε νοσοκομείο…!!).
Απέναντι σε αυτή τη πρόκληση το σωματείο εργαζομένων οργάνωσε συγκέντρωση διαμαρτυρίας. Μαζί με ασθενείς και εργαζομένους και με συνθήματα όπως : δεν έχουμε ανάγκη τη φιλανθρωπία – κάτω τα χέρια από τα νοσοκομεία, δωρεάν υγεία για όλο το λαό για κάθε μετανάστη και ανασφάλιστο, και με δυναμική παρουσία στο χώρο της παράδοσης του υλικού όπως και σε κάθε χώρο που επιχείρησε να επισκεφθεί, ματαιώθηκε η σχεδιασμένη φιέστα. (χαρακτηριστικό είναι ότι ο αρχιεπίσκοπος δεν εμφανίστηκε και η προσπάθεια να κάνει δηλώσεις ο υπουργός απέτυχε.)
Προσπαθώντας να σώσει τα προσχήματα ο υπουργός προσπάθησε να επισκεφθεί τμήματα του νοσοκομείου όπου πέρα από τη παρουσία των εργαζομενων συνάντησε και την αποδοκιμασία των ασθενών για την πολιτική του, με αποτέλεσμα να αποχωρήσει αμήχανος οριστικά.
Το σωματείο εργαζομένων δηλώνει ότι η επιτυχημένη απάντηση στις προκλήσεις του υπουργείου υγείας θα βρει συνέχεια στους μαζικούς αγώνες για την ανατροπή αυτής της πολιτικής και καλεί τους εργαζομένους να συμμετέχουν μαζικά στην απεργία στις 6/2/2014 και στη συγκέντρωση στο υπουργείο υγείας
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Τη γνωστή υποδοχή από εργαζόμενους και ασθενείς είχε ο Γεωργιάδης και στο Θριάσιο

0
Πήγε για άλλη μια φιέστα, αυτή τη φορά με τον Αρχιεπίσκοπο, ο υπουργός Υγείας στο Θριάσιο και όπως δήλωσε ο ίδιος, ομολογώντας το σκοπό της επίσκεψής του: "«Το μόνο δυστύχημα είναι ότι χάλασαν την ωραία εικόνα μίας μεγάλης δωρεάς»! (3ο βίντεο) Βέβαια οι εικόνες της εφημερίας, σαν τη χθεσινή στο Θριάσιο, όπου γίνεται χαμός και οι ασθενείς κινδυνεύουν από την έλλειψη προσωπικού και ιατροφαρμακευτικού υλικού, αλλά και από τις κατά πολύ μειωμένες δυνατότητες εξυπηρέτησης μετά το κλείσιμο ή την υποβάθμιση 8 νοσοκομείων στην Αττική, τον υπουργό της Τρόικα και της κυβέρνησης δεν τον πολυαπασχολούν. Άλλωστε είναι περήφανος για το έργο του το οποίο το διαφημίζει διεκδικώντας τη ...δόξα από την τρόικα. Έκανε και άλλη μια δήλωση, μιλώντας με το γνωστό του θράσος σε ανάπηρο άνθρωπο, που μάλλον πέρασε απαρατήρητη. Η χώρα λέει χρεοκόπησε (4ο βίντεο). Και 'μεις που άλλα ακούγαμε από τον πρωθυπουργό της χώρας ότι τη γλυτώσαμε και πάνε καλά τι να πιστέψουμε;
Οι εργαζόμενοι και οι ασθενείς λοιπόν υποδέχτηκαν τον εκπρόσωπο του ΔΝΤ, της Ε.Ε. και της κυβέρνησης όπως έπρεπε, του χάλασαν τη φιέστα φωνάζοντας συνθήματα κατά της πολιτικής που εξαθλιώνει τους εργαζόμενους ανθρώπους αυτού του τόπου και δηλώνοντας ότι με αμερικάνικες φιλανθρωπίες δεν βολεύονται. Απαιτούν αυτά που πραγματικά δικαιούνται. Δωρεάν υγεία, να λειτουργούν τα νοσοκομεία με πλήρες προσωπικό και με όλα τα υλικά που χρειάζονται.











Υ.Γ.: Αυτή τη φορά, σε αντίθεση με την ανάλογη αντίδραση των εργαζόμενων στο Αγία Όλγα (εδώ), θετικό ήταν και το ρεπορτάζ του 902.gr. Αυτή τη φορά, και σωστά βεβαίως, η αντίδραση των εργαζόμενων χαρακτηρίζεται αγωνιστική (εδώ). Να εκφράσουμε την απορία μας γιατί δύο μέτρα και σταθμά;
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πολιτικό μνημόσυνο του Ηλία Καμαρέτσου

0
για να θυμηθούν και να τιμήσουν τον άνθρωπο, τον λαϊκό αγωνιστή, τον κομμουνιστή Ηλία Καμαρέτσο, η οικογένεια, οι σύντροφοι, οι συναγωνιστές και οι φίλοι του θα συναντηθούν στο μνημόσυνό του που θα γίνει το Σάββατο 1 Φλεβάρη, 11 το πρωί στο ξενοδοχείο ΚΙΕΡΙΟ

O Ηλίας Καμαρέτσος γεννήθηκε το 1945 στο ορεινό χωριό Καροπλέσι των Αγράφων (τότε νομού Ευρυτανίας, σήμερα Καρδίτσας), μια περιοχή αγροτική και κτηνοτροφική. Ήταν το ένατο από τα δέκα παιδιά της οικογένειας του Παναγιώτη και της Βασιλικής. Μόνο πέντε από αυτά τα παιδιά κατάφεραν να ζήσουν πολλά χρόνια. Κάποια πέθαναν σε πάρα πολύ μικρή ηλικία, από τις κακουχίες και τις αρρώστιες. Τα Άγραφα είχανε μεγάλη παράδοση προσφοράς στο κομμουνιστικό κίνημα και ειδικά στον ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Η οικογένεια του Ηλία όπως και όλος ο κόσμος θα αναγκαστεί να κρυφτεί από τους βομβαρδισμούς των Άγγλων ενώ θα ακούσει τους κρότους των αντάρτικων πολυβόλων που απελευθέρωναν την Καρδίτσα. Από μικρή ηλικία κατέβηκε στην Καρδίτσα για να παρακολουθήσει το Γυμνάσιο και κατάφερε να εισαχθεί στη Νομική σχολή.
Στα μαθητικά χρόνια αποκτά την πρώτη του καταγραφή στους φακέλους της ασφάλειας για «αντεθνική δράση»: τη συμμετοχή του σε ένα συλλαλητήριο αλληλεγγύης στην Κύπρο. Κατατάχθηκε στο στρατό το 1965 και υπηρέτησε ως την κήρυξη του στρατιωτικού πραξικοπήματος το 1967. Για 18 μήνες ήτανε στο Νεοχώρι του Έβρου. Μετά την απόλυση από το στρατό, τον πρώτο καιρό της δικτατορίας έρχεται σε επαφή με το μαρξιστικό-λενινιστικό κίνημα και την παράνομη ΟΜΛΕ.
Εγγράφεται στους καταλόγους των καταζητούμενων της Χούντας, περνά στην παρανομία και γι’ αυτό δεν μπορεί να παρακολουθήσει τη σχολή του. Στο χωριό έρχονταν συχνά τηλεγραφήματα για την σύλληψή του. Τον πρώτο καιρό δρα παράνομος στην Θεσσαλονίκη. Το 1970 , ύστερα από τις συλλήψεις ηγετικών στελεχών της ΟΜΛΕ το 1969, κατεβαίνει στην Αθήνα για τις ανάγκες της οργάνωσης. Πετυχαίνει να διατηρήσει την σύνδεσή του και να αναπτύξει πολιτική δράση. Κάνοντας κάθε λογής δουλειές για την επιβίωση, αλλάζοντας σπίτια, ελέγχοντας τους ανθρώπους με τους οποίους δούλευε, τηρώντας τους κανόνες συνωμοτικότητας, κατορθώνει να μείνει ασύλληπτος μέχρι το 1973. Επιχειρεί μαζί με άλλους να στήσουν παράνομο τυπογραφείο για την έκδοση της «Προλεταριακής Σημαίας». Κατάφερε να βοηθήσει την φοιτητική δουλειά της ΟΜΛΕ, ειδικά στην παρέμβαση για αποχή από τις εκλογές που διοργάνωσε η Χούντα στους ελεγχόμενους φασιστικούς φοιτητικούς συλλόγους. Το 1973, η καθοδήγηση της ΟΜΛΕ του δίνει εντολή να διαφύγει στο εξωτερικό καθώς ο κλοιός έσφιγγε επικίνδυνα γύρω του. Θα διαφύγει με πλαστό διαβατήριο μαζί με τον Στέφανο Καραμήτρο (τον άνθρωπο που υπήρξε ο στενότερος σύντροφός του στα χρόνια της παρανομίας) στην Γαλλία, το Βέλγιο και θα φτάσει στον τελικό προορισμό: το Δυτικό Βερολίνο. Στον τελωνειακό έλεγχο για την είσοδο στην Γερμανία, ο υπάλληλος έβγαλε αφρούς από το στόμα όταν είδε τα βιβλία του Λένιν και του Στάλιν και του αρνήθηκε την είσοδο. Όμως κατάφερε να μπει με άλλο τρένο. Εκεί θα δραστηριοποιηθεί έντονα στον σύλλογο των ελλήνων μεταναστών του Βερολίνου, όπου θα παρεμβαίνει μέσω του ΑΜΕΕ, συσπειρώνοντας αξιόλογο δυναμικό. Το 1975, όταν η κατάσταση στην χώρα έχει ομαλοποιηθεί , επιστρέφει στην Ελλάδα. Τότε θα γνωριστεί με την συντρόφισσα της ζωής του, Στέλλα.
Τα επόμενα χρόνια εκλέγεται στην ΚΕ του ΚΚΕ(μ-λ). Ζει και σπουδάζει στην Θεσσαλονίκη, όμως δραστηριοποιείται κομματικά στο χώρο των εργαζομένων και ειδικά των οικοδόμων. Αναλαμβάνει την ευθύνη της παρέμβασης στο συνδικάτο οικοδόμων, το θρυλικό «Καραβάν Σαράι» και βοηθάει στην ανάπτυξη της ΠΕΣΠ. Συμμετέχει με το ψηφοδέλτιο της ΠΕΣΠ στις αρχαιρεσίες στο συνδικάτο. Είχε επίσης έντονη συμμετοχή στην λαϊκή οργάνωση για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που δημιούργησαν οι σεισμοί του 1978 στην Θεσσαλονίκη.
Όταν γίνεται φανερή η προσπάθεια διάλυσης του ΚΚΕ(μ-λ) με την ανοχή της τότε καθοδήγησης της οργάνωσης, θα συγκρουστεί με τον διαλυτισμό και θα συμβάλλει στην ανασυγκρότηση της οργάνωσης το 1982. Συνυπογράφει το κείμενο των μελών της μειοψηφίας της ΚΕ, συμμετέχει ενεργά στην εσωκομματική συζήτηση και αντιπαράθεση και από κοινού αναλαμβάνει την δύσκολη επιλογή της ανοικτής αναμέτρησης για να ανακοπεί η ραγδαία διάλυση. Τόσο πριν όσο και μετά την συνδιάσκεψη της ανασυγκρότησης, ο Ηλίας Καμαρέτσος θα αναδειχθεί σε μια από τις βασικότερες σταθερές για πολλούς νέους συντρόφους και ολόκληρες κομματικές οργανώσεις στην Θεσσαλονίκη και την επαρχία. Εκείνους τους δύσκολους καιρούς για την ύπαρξη του ΚΚΕ(μ-λ), μάχεται καθημερινά ενάντια στην απογοήτευση, το κύμα της αποστράτευσης και τις παραλυτικές επιδράσεις της σοσιαλδημοκρατίας και του ρεφορμισμού. Αν και είναι δύσκολο και εν πολλοίς αυθαίρετο να γίνουν αξιολογήσεις τέτοιου χαρακτήρα, δεν θα ήταν μακριά από την αλήθεια να πούμε πως εκείνη η περίοδος υπήρξε μια από τις κορυφαίες συνεισφορές του Ηλία Καμαρέτσου όχι μόνο στενά στο ΚΚΕ(μ-λ) αλλά ευρύτερα στο ελληνικό κομμουνιστικό κίνημα. Εκείνη ακριβώς την περίοδο ο Ηλίας Καμαρέτσος θεμελίωσε την ευρύτερη αναγνώρισή του στην οργάνωση και το κίνημα. Αρκετά από τα κομματικά κείμενα εκείνης της περιόδου και η αρθρογραφία στην «Προλεταριακή Σημαία» είναι αποτελέσματα της πνευματικής πολιτικής δουλειάς του Ηλία Καμαρέτσου, θεωρητική δουλειά που με σεμνότητα μέχρι παρεξήγησης δεν ήθελε να γίνεται γνωστό πως προερχόταν από εκείνον. Φανατικός οπαδός της συλλογικής εργασίας, αρνούνταν να γίνονται προσωπικές αναφορές στις επεξεργασίες του και στην συμβολή του.
Το 1987 μετακομίζει στην Καρδίτσα και αρχίζει να εργάζεται ως δικηγόρος. Δραστηριοποιείται μέσα από την οργάνωση της Καρδίτσας και καθοδηγεί για μεγάλο διάστημα τις επαρχιακές οργανώσεις της Θεσσαλίας. Το 2010 συνταξιοδοτήθηκε και μετακόμισε με την οικογένεια του στην Θεσσαλονίκη. Από την πρώτη ημέρα η καινούρια παρουσία του στην ΚΟ Θεσσαλονίκης υπήρξε αισθητή και πολλαπλώς σημαντική. Δραστηριοποιείται τόσο σε κομματικό όσο και ευρύτερα σε κοινωνικό επίπεδο. Συμμετέχει στην ανάπτυξη της Πρωτοβουλίας Κατοίκων Τούμπας και παίρνει μέρος σε κάθε μικρή και μεγάλη κινητοποίηση αυτά τα τρία και πλέον χρόνια. Οι παλιοί σύντροφοι ξαναβλέπουν τον ίδιο και απαράλλαχτο δραστήριο αγωνιστή και οι καινούριοι γνωρίζουν έναν κομμουνιστή παλιό και ταυτόχρονα σύγχρονο, παράδειγμα και στήριγμα στους καθημερινούς πολιτικούς αγώνες. Μέχρι την τελευταία στιγμή στην κυριολεξία, λίγο πριν μπει στο νοσοκομείο για την τελευταία μεγάλη αναμέτρηση, ο Ηλίας Καμαρέτσος ήταν όρθιος και παρών στις δράσεις της οργάνωσης Θεσσαλονίκης. Παρότι πονούσε και η ασθένεια δυνάμωνε, δεν το έβαζε κάτω. Η δημόσια παρέμβασηή του σε εκδήλωση στο στέκι «Σφεντόνα», τις τελευταίες ημέρες του Νοέμβρη, το πιστοποιεί. Στους δύσκολους καιρούς που ήρθαν αλλά και στους δυσκολότερους που έρχονται, το αγωνιστικό πνεύμα, το πείσμα και η αποφασιστικότητα του Ηλία Καμαρέτσου θα μας συντροφεύουν. Θα αποτελεί για όλους μας πηγή έμπνευσης και κουράγιου.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η ΕΠΟΧΗ "ΜΕΤΑ" ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΜΑΛΙΑ ΦΛΕΜΙΓΚ.

0
<<...Τι άλλο πρέπει να πούμε για να γίνει κατανοητό πως δεν μπορεί να βγει εφημερία με δύο νοσηλευτές για 30 ώς ...και 40 αρρώστους; Πως ΜΙΑ νοσηλεύτρια δεν γίνεται να τους νοσηλεύσει μόνη της το απόγευμα;


ΕΙΝΑΙ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ ΚΑΙ  ΕΠΙΚΊΝΔΥΝΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΡΩΣΤΟ!!! ...καταργήθηκε η νεφρολογική κλινική από το νοσοκομείο!!! Δυστυχώς όμως για τους φωστήρες του υπουργείου οι νεφροπαθείς αρνούνται να "καταργηθούν". Έτσι αναγκάζονται οι νεφρολογικοί ασθενείς να νοσηλεύονται επιβαρύνοντας άλλα τμήματα που δεν έχουν επαρκές  προσωπικό ούτε για τους "δικούς τους" αρρώστους. ... Τι να πούμε για τη μία τραπεζοκόμα που πρέπει να φροντίσει 50 άτομα...για μία βοηθό θαλάμου που πιέζεται να κόψει το μοναδικό repos της και να τρέχει για βάρδια από το ένα τμήμα στο άλλο...>>


Η ΕΠΟΧΗ "ΜΕΤΑ" ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΜΑΛΙΑ ΦΛΕΜΙΓΚ.

Ανακοίνωση – δελτίο τύπου


Από τον περασμένο Σεπτέμβρη, όταν ο τυφώνας της "διαθεσιμότητας - κινητικότητας" και των άλλων "μέτρων" χτύπησε (και) τα νοσοκομεία, μια νέα κατάσταση έχει διαμορφωθεί συνολικά. Ασθενείς και εργαζόμενοι έχουν συσσωρεύσει μια ακόμα τραγική εμπειρία καθώς τα τροϊκανά σχέδια της κυβέρνησης δεν είναι πλέον αποφάσεις στα χαρτιά, αλλά πολλά από αυτά έχουν δυστυχώς υλοποιηθεί.
    Νοσοκομεία ολόκληρα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη έχουν βάλει κανονικό λουκέτο και έχουν διαλυθεί. Άλλα, όπως το Α. Φλέμιγκ, έχουν χάσει μια σειρά από τις λειτουργίες τους. Κλινικές ολόκληρες, κρεβάτια νοσηλείας, χειρουργικές αίθουσες και εργαστήρια, προσωπικό κάθε ειδικότητας έχουν καταργηθεί.
  Αλήθεια περίσσευαν όλα αυτά στη χώρα μας; Έχουμε πολλά και δεν θέλουμε άλλα; Το νοσηλευτικό προσωπικό, οι τραυματιοφορείς, οι τραπεζοκόμες, οι παρασκευαστές, οι διοικητικοί περισσεύουν;
   Το νοσοκομείο Αμαλία Φλέμιγκ χτυπήθηκε σκληρά από τα μέτρα διάλυσης της δημόσιας υγείας. Τριακόσιοι εργαζόμενοι έφυγαν, κλινικές έκλεισαν, μια ολόκληρη πτέρυγα - η πτ. "Μπόμπολα" πλήρως εξοπλισμένη και λειτουργική, με χειρουργεία, θαλάμους νοσηλείας, ιατρεία και άλλες υποστηρικτικές υπηρεσίες είναι άδεια. Την ίδια ώρα ασθενείς ψάχνουν κρεβάτι σε νοσοκομείο, βάζουν "μέσο" για ράντζο, παρακαλάνε για χειρουργείο.
   Εργαζόμενοι και κάτοικοι, συνδικαλιστικοί φορείς της περιοχής, δημοτικές παρατάξεις είχαμε την εμπειρία των έντονων κινητοποιήσεων όλη αυτή την περίοδο προκειμένου να κρατήσουμε το νοσοκομείο ανοιχτό. Απαντήσαμε άμεσα με κινητοποιήσεις στα Μελίσσια, πορείες και διαμαρτυρίες με μαζική συμμετοχή, άνοιγμα του ζητήματος, ενημέρωση του κόσμου για το έγκλημα που βρισκόταν σε εξέλιξη, Θεωρούμε ότι αποτέλεσμα  ΚΥΡΙΩΣ, αυτών των κινητοποιήσεων , είναι το γεγονός ότι το νοσοκομείο, αν και βαριά "κουτσουρεμένο" είναι ακόμα ανοιχτό.
   Εχθροί και δήθεν "φίλοι", αναγκάστηκαν να αναδιπλωθούν. Εκεί που ο υπουργός από τα παράθυρα απαξίωνε το προσωπικό, μας αποκαλούσε τεμπέληδες και το νοσοκομείο β' διαλογής, μετά την απάντηση που πήρε από τους εργαζόμενους, τους ασθενείς και το λαό της περιοχής, αναγκάστηκε να αρχίσει ξαφνικά την "αναβάθμιση". Ταυτόχρονα άρχισε μια επιχείρηση συκοφάντησης των αγώνων μας και της αποτελεσματικότητάς τους. Η προσωρινή αναστολή του κλεισίματος του νοσοκομείου επιχειρείται να παρουσιαστεί ως αποτέλεσμα των συντονισμένων ενεργειών (τρομάρα τους) διαφόρων "παραγόντων" αλλά και ελάχιστων προκλητικά "βολεμένων" από τη διοίκηση που χρειάζεται έστω και αυτά τα ανυπόληπτα στηρίγματα.(Που να βρει άλλα καλύτερα;)
    Από την άλλη τόσα καλά λόγια, επαίνους για το προσωπικό και υποσχέσεις για αποκατάσταση των λειτουργιών του νοσοκομείου από τη (νέα) διοίκηση είχαμε να ακούσουμε  πολλά χρόνια. Βεβαίως τα λόγια δεν κοστίζουν, ιδίως όταν δεν συνοδεύονται από βελτίωση- έστω- της τραγικής κατάστασης και σκοπεύουν κατ΄ευθείαν να κατευνάσουν τις δικαιολογημένες αντιδράσεις εργαζομένων και ασθενών.
   Η πραγματικότητα όχι μόνο δεν "ταιριάζει" με τα λόγια αλλά γίνεται όλο και χειρότερη καθώς η λειτουργία του νοσοκομείου έχει ξεπεράσει τα όρια της επικινδυνότητας. Καθώς το προσωπικό έχει διαλυθεί στις βάρδιες που δεν βγαίνουν, στις άδειες που δεν δίνονται, σε εντελώς βασικές λειτουργίες νοσηλευτικές και άλλες που δεν μπορούν να εκτελεστούν λόγω ΤΡΑ-ΓΙ-ΚΗΣ έλλειψης προσωπικού.
   Πώς αλλιώς μπορεί να περιγραφεί το γεγονός πως  ενώ, για παράδειγμα, στο νοσοκομείο υπάρχει υψηλής ποιότητας και λειτουργούσα πλήρως Μονάδα Τεχνητού Νεφρού καταργήθηκε η.... νεφρολογική κλινική από το νοσοκομείο!!! Δυστυχώς όμως για τους φωστήρες του υπουργείου δεν καταργήθηκαν οι νεφροπαθείς. Έτσι αναγκάζονται οι νεφρολογικοί ασθενείς να νοσηλεύονται επιβαρύνοντας άλλα τμήματα που δεν έχουν επαρκές  προσωπικό ούτε για τους "δικούς τους" αρρώστους. 
    Τι άλλο πρέπει να πούμε για να γίνει κατανοητό πως δεν μπορεί να βγει εφημερία με δύο νοσηλευτές για 30 ώς ...και 40 αρρώστους; Πως ΜΙΑ νοσηλεύτρια δεν γίνεται να τους νοσηλεύσει μόνη της το απόγευμα;
ΕΙΝΑΙ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ ΚΑΙ  ΕΠΙΚΊΝΔΥΝΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΡΩΣΤΟ!!! 
   Τι άλλο πρέπει να πούμε για το ότι δεν μπορεί η γιατρός που χειρούργησε τον άρρωστο αμέσως μετά την επέμβαση να κουβαλάει και το φορείο γιατί δεν υπάρχουν τραυματιοφορείς;
  Τι να πούμε για τη μία τραπεζοκόμα που πρέπει να φροντίσει 50 άτομα διάσπαρτα σε διάφορους ορόφους και ταυτόχρονα προετοιμάσει το φαγητό, να πλύνει,να...να...
  Το ίδιο ισχύει για τους οδηγούς που ταλαιπωρούνται μαζί με τους ασθενείς, με το φαρμακείο που έχει κλείσει και βασιζόμαστε στο αντίστοιχο του Σισμανογλείου, με χίλια προβλήματα και δυσκολίες. Τα φάρμακα είναι πλέον δυσεύρετα και η διαδικασία προμήθειάς τους ταλαιπωρεί προσωπικό και ασθενείς. Δεν θέλουμε καν να σκεφτούμε την περίπτωση που κάποιος ασθενείς θα χρειαστεί επειγόντως κάποιο φάρμακο. (Είναι ζωτική ανάγκη να επαναλειτουργήσει, με όποια διοικητική μορφή το φαρμακείο στο νοσοκομείο).
  Σκοπός μας δεν είναι να παρουσιάσουμε εδώ ένα προς ένα τα σοβαρά προβλήματα του Α. Φλέμιγκ, που αν αφήσουμε να συνεχιστούν θα οδηγήσουν στο κλείσιμό του. Σκοπός μας είναι να κάνουμε γνωστές σε όλους τις συνθήκες που αντιμετωπίζουμε ,δίνοντας ημέρα με την ημέρα, την μάχη για τους ασθενείς, για τη δουλειά μας, για να κρατήσουμε ανοιχτό το νοσοκομείο που χρειαζόμαστε όλοι μας.
   Και για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα: Το Σωματείο και οι εργαζόμενοι συνολικά ΔΕΝ συνδιοικούν, ΔΕΝ είναι συν-υπεύθυνοι για τις αποφάσεις ούτε του Υπουργείου ούτε της Διοίκησης που τις εφαρμόζει. ΔΕΝ ΣΥΝΔΙΟΙΚΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ ΤΟΥΣ!

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΌ ΓΙΑ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ ΤΟ ΦΛΕΜΙΓΚ ΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΑ!
ΔΙΩΞΑΤΕ 300 ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ! ΦΕΡΤΕ ΚΟΣΜΟ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ!
ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΛΟΥΚΕΤΟ

ΤΟ ΑΜΑΛΙΑ ΦΛΕΜΙΓΚ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΟΙΧΤΟ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ!


ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΑΜΑΛΙΑ ΦΛΕΜΙΓΚ
http://flemig-hospital.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μαζική παρέμβαση για το δικαίωμα του λαού στην περίθαλψη, στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ

0
 
Ασφαλισμένοι και ανασφάλιστοι, νέοι και μεγαλύτεροι, διαθέσιμοι και απολυμένοι γέμισαν την αυλή του νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ και το πεζοδρόμιο. Άνθρωποι που βιώνουν στο πετσί τους την βαρβαρότητα της επίθεσης της κυβέρνησης και της λυκοσυμμαχίας ΕΕ και ΔΝΤ, σε όλους τους τομείς της ζωής τους. Κομμάτι του λαού που βλέπει να καταργείται το δικαίωμά του στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, που του λένε χωρίς λόγια, αλλά με νομοθετήματα, ότι αν είναι φτωχός και άρρωστος θα πεθάνει.
Μαζική ήταν η παρέμβαση με συμμετοχή πολλών φορέων, όπως τα κοινωνικά ιατρεία Θεσσαλονίκης και Θέρμης, τους οροθετικούς, συντονιστικά των καθηγητών σε διαθεσιμότητα, των σχολικών φυλάκων, των καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών, το σωματείο ΒΙΟΜΕ, τους απεργούς της ΚΟΚΑ-ΚΟΛΑ, τους εκπαιδευτικούς και τη Λαϊκή Αντίσταση-ΑΑΣ.
Μετά από την παρέμβαση στην αυλή του νοσοκομείου έγινε πορεία μέσα στο νοσοκομείο, ανάμεσα στους ασθενείς και τους εργαζόμενους μέχρι τα ταμεία, όπου συμβολικά τα έκλεισαν. Παρά το γεγονός ότι ήταν γενική εφημερία και ο κόσμος που βρισκόταν εκεί είχε προβλήματα, επικροτούσε την κινητοποίηση και έπαιρνε με ικανοποίηση τις ανακοινώσεις.
Η Λαϊκή Αντίσταση – ΑΑΣ συμμετείχε με δικό της πανό, στα πλαίσια της πανελλαδικής καμπάνιας για το δικαίωμα στην περίθαλψη. Τα μέλη και οι φίλοι της μοίρασαν προκήρυξη στους εργαζόμενους και τους ασθενείς, συζήτησαν μαζί τους και τους κάλεσαν σε κοινό μαζικό μέτωπο λαϊκής αντίστασης και διεκδίκησης του δικαιώματος στην περίθαλψη χωρίς προϋποθέσεις. Ιδιαίτερα ενθαρρυντικό και ελπιδοφόρο το γεγονός ότι η νεολαία συμμετείχε μαζικά και με ενθουσιασμό, έπαιρνε και έδινε ελπίδα και δύναμη. Γιατί στην επαφή με το λαό ατσαλώνει η πίστη ότι οι αγώνες μπορούν να οργανωθούν και μπορούν να νικήσουν.


Φωτογραφίες
Από thesstoday και δράση Ωραιόκαστρο

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΞΑΝΘΗΣ για την υγεία

0
Την Παρασκευή 17/1/14 και το Σάββατο 25/1/2014, πραγματοποιήθηκαν ανοιχτές συσκέψεις για το ζήτημα της υγείας. Στις συσκέψεις αυτές συμμετείχαν εργαζόμενοι του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, από τον -υπό κατάργηση- ΕΟΠΥΥ, από την Περιφερειακή Ενότητα, δάσκαλοι, καθηγητές, ιδιωτικοί υπάλληλοι, νέοι εργαζόμενοι, φοιτητές, επαγγελματίες, η Πρωτοβουλία Υγειονομικών Ενάντια στα Μέτρα (νοσοκομείο), η Ένωση Νοσοκομειακών Γιατρών, η ΕΛΜΕ, ο Ιατρικός Σύλλογος κ.α.
Κοινή ήταν η διαπίστωση, ότι οι πολιτικές των μνημονίων έχουν καταστήσει τη δωρεάν υγειονομική περίθαλψη άπιαστο όνειρο για τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού. Κλείνουν ή υποβαθμίζουν δημόσια νοσοκομεία, διαλύουν την πρωτοβάθμια περίθαλψη, οδηγούν στη διαθεσιμότητα και την απόλυση χιλιάδες εργαζόμενους στον τομέα της Υγείας. Το νέο νομοσχέδιο για την α΄βάθμια φροντίδα υγείας (ΠΦΑ) και τον ΕΟΠΥΥ κάνει σαφείς τις προθέσεις της κυβέρνησης της τρόικας και των μνημονίων να διαλύσει την πρωτοβάθμια περίθαλψη προς όφελος των ιδιωτικών συμφερόντων που βλέπουν το χώρο της υγείας ως πεδίο κερδοφορίας. Επίσης, βγάζει σε διαθεσιμότητα χιλιάδες εργαζόμενους σ’ όλη τη χώρα, με κατάληξη την απόλυση 2000 από αυτούς (τουλάχιστον).
Κοινή ήταν η διαπίστωση, επίσης, ότι είναι ανάγκη ζωής για όλους να αντιδράσουμε συλλογικά, να βάλουμε φρένο σ’ αυτόν τον εγκληματικό κατήφορο, να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στην υγεία και στη ζωή.
Γι αυτό το σκοπό αποφασίστηκε η συγκρότηση Επιτροπής Αγώνα για την Υγεία. Η Επιτροπή απευθύνει ανοιχτό κάλεσμα σε εργαζόμενους και άνεργους, σε νέους και ηλικιωμένους, να συμμετέχουν στις συνελεύσεις και τις δράσεις της, γιατί μόνο ο μαζικός αγώνας του λαού μπορεί να ανακόψει την κατεδάφιση των πιο στοιχειωδών δικαιωμάτων μας.
• Η Υγεία είναι Κοινωνικό Αγαθό και όχι Εμπόρευμα. Δεν πρέπει να πουλιέται και να αγοράζεται. Πρέπει να παρέχεται δωρεάν.
• Διεκδικούμε πλήρη και δωρεάν περίθαλψη για όλους, χωρίς προϋποθέσεις. Εργαζόμενους και άνεργους, ασφαλισμένους και ανασφάλιστους, έλληνες και μετανάστες.
• Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις. Να μην κλείσει, να μην υποβαθμιστεί καμιά μονάδα υγείας (ΙΚΑ, Νοσοκομεία, Κέντρα Υγείας).
• Στηρίζουμε και διεκδικούμε την ενίσχυση της πρωτοβάθμιας περίθαλψης, κόντρα στην ουσιαστική κατάργηση και κατεδάφιση των δομών πρωτοβάθμιας φροντίδας. Να αποσυρθεί το νομοσχέδιο για την ΠΦΑ.
• Όχι στη μείωση των χορηγούμενων φαρμάκων και εξετάσεων μέσω του πλαφόν συνταγογράφησης.
• Είμαστε αντίθετοι στη διαθεσιμότητα-απόλυση υγειονομικών και γιατρών τόσο στον ΕΟΠΥΥ όσο και στα Κέντρα Υγείας και τα Νοσοκομεία και στηρίζουμε τον αγώνα των εργαζόμενων του ΕΟΠΥΥ.

Καλούμε σε ανοιχτή συνέλευση την Παρασκευή 31/1/2014 στις 7.30 μ.μ. στο ξενοδοχείο Δημόκριτος, για τον προγραμματισμό των επόμενων δράσεων της Επιτροπής.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΞΑΝΘΗΣ
για την υγεία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ξάνθη: για τα προγράμματα «κοινωφελούς χαρακτήρα»

0
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ
ΞΑΝΘΗΣ ΠΑΜΘ (Σ.Υ.Π.Ε.ΞΑ.)                                                                                  Ξάνθη 27-1-2014

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Τις ημέρες των Χριστουγέννων γέμισε το διοικητήριο από νέους εργαζόμενους, που προσλήφθηκαν μέσω προγραμμάτων «κοινωφελούς χαρακτήρα», υποτίθεται προς αντιμετώπιση της ανεργίας και προώθηση της εργασίας.
Όχι τυχαία, οι εργαζόμενοι αυτοί ονομάζονται «ωφελούμενοι», με μισθό 420 ή 490 ευρώ, χωρίς δικαίωμα άδειας, επιδόματος παιδιών, προϋπηρεσίας κλπ.
Αφού εκτίναξαν την ανεργία για τους νέους στο 60%, κυβέρνηση και Ευρωπαϊκή Ένωση, παίζοντας με την απελπισία και την ανάγκη των ανέργων, προωθούν προγράμματα που διαλύουν κάθε έννοια εργασιακών δικαιωμάτων και επεκτείνουν-μονιμοποιούν την ανεργία.
Οι στόχοι τους είναι εμφανείς:
• Να εμπεδώσουν, κυρίως στους νέους, αλλά και σε όλους τους εργαζόμενους, την πεποίθηση, ότι δεν μπορούν να απαιτούν σταθερή και μόνιμη δουλειά. Ότι στο μόνο που μπορούν να ελπίζουν είναι κάποια σύντομη, περιοδική, μερική απασχόληση, χωρίς δικαιώματα και με εξευτελιστικό μισθό.
• Να χτυπήσουν τα εργασιακά δικαιώματα σε όσους χώρους υπάρχουν ακόμη, όπως στο δημόσιο. Απ’ αυτή την άποψη τα προγράμματα αυτά λειτουργούν συμπληρωματικά και ενισχυτικά με τις πολιτικές των διαθεσιμοτήτων-απολύσεων που εξελίσσονται, γεγονός που γίνεται πιο καθαρό στους δήμους και στην εκπαίδευση (σχολικοί φύλακες κλπ).
• Να διασπάσουν τους εργαζόμενους και να εμποδίσουν την ενιαία συνδικαλιστική τους δράση.
Και όλα αυτά δεν προωθούνται μέσω κάποιων ιδιωτικών επιχειρήσεων, αλλά μέσω του επίσημου δημόσιου τομέα, που γίνεται ο πιο σκληρός, μνημονιακός εργοδότης.
Το ΔΣ του ΣΥΠΕΞΑ θα σταθεί στο πλευρό των νέων συναδέλφων, σε όποια μισθολογικά, ασφαλιστικά και εργασιακά ζητήματα προκύψουν.
  • Η δουλειά δεν είναι χάρη, είναι δικαίωμα
  • Διεκδικούμε μόνιμη, σταθερή δουλειά, δουλειά με δικαιώματα και αξιοπρεπή μισθό για όλους.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΒΟΜΒΕΣ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ
ΓΕΝΝΟΥΝ ΤΑ ΚΑΡΑΒΑΝΙΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ!

0
Νωπές οι μνήμες της τραγωδίας στο Φαρμακονήσι, όπου το μικρό αλιευτικό στο οποίο επέβαιναν πρόσφυγες με προορισμό τη χώρα μας μετατράπηκε σε τόπο θανάτου για 12 από αυτούς, με αποκαλυφθείσες τις δολοφονικές πρακτικές των ανδρών του λιμενικού και κατά των υπολοίπων 16. Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που φαρμάκι στάζει πάνω στα ταλαιπωρημένα κορμιά των μεταναστών. Είχαν προηγηθεί το Πάλαιρο της Λευκάδας, η Λαμπεντούζα και πιο πριν τα φραουλοχώραφα στη Μανωλάδα. Τη στιγμή που άλλωστε αποτελούν καθημερινότητα στο κέντρο της Αθήνας οι προσαγωγές-συλλήψεις, διώξεις, εξευτελισμοί και ξυλοδαρμοί των «παρανόμων», των «λαθραίων», από τα όργανα του «νόμου και της τάξης»…
Κι όμως, δε λείπουν δίπλα από κάθε θάνατο τα κροκοδείλια δάκρυα των εκπροσώπων του κεφαλαίου, των κονδυλοφόρων και των παπαγαλακίων τους. Είτε μιλάμε για τους «δικούς μας» Σαμαράδες, Βενιζέλους και σία, που μπροστά στη γενική κατακραυγή και οργή, δίνουν ρεσιτάλ συγκίνησης και λύπης. Είτε μιλάμε για τους ξένους προστάτες μας Αμερικάνους και Ευρωπαίους, με τους ιθύνοντες της ΕΕ να πρωτοστατούν, στο ίδιο έργο, κάθε φορά που η Μεσόγειος των φρακτών, των συνόρων, των ναρκών γίνεται νεκροθάφτης ανθρώπινων ζωών. Κι αυτά τα δάκρυα αποτελούν την καλύτερη περίπτωση, αφού δε διστάζουν ενίοτε να προβούν και σε ωμές, επαίσχυντες δηλώσεις υπεράσπισης της πολιτικής της εξαθλίωσης και δολοφονίας των μεταναστών, βλ. Βαρβιτσιώτη, Δένδια, Καμίνη, Πρετεντέρη, προκαλώντας ακόμα περισσότερο τα δημοκρατικά αισθήματα του λαού μας.
Περισσή η υποκρισία τους και η ξεδιαντροπιά τους, όταν μέρα με τη μέρα οι ίδιοι, με τη βοήθεια των φασιστικών μορφωμάτων τους, προσθέτουν ένα νέο κομμάτι στο πάζλ της φασιστικοποίησης της δημόσιας και πολιτικής ζωής. Πρόκειται για την πολιτική που θέλει τους μετανάστες αντικείμενα της πιο σκληρής εκμετάλλευσης, μέσα στην καπιταλιστική κρίση να φυλακίζονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και να απελαύνονται. Να πνίγονται στο αίμα από μεγαλοτσιφλικάδες και μερικοί να πνίγονται στο Αιγαίο από λιμενικούς, για παραδειγματισμό… Εν συνοδεία της πιο σιχαμερής ρατσιστικής υστερίας, του φορτώματος σε αυτούς όλων των δεινών, κι εκείνης της δικιάς τους κρίσης, μήπως και ντόπιοι και ξένοι κυρίαρχοι καταφέρουν να κρύψουν και να προωθήσουν παραπέρα τα βρώμικα εγκλήματά τους και τη λυσσαλέα αντιλαϊκή τους πολιτική.
Πρόκειται για την πολιτική που επιτάσσει τις συλλήψεις και επιστρατεύσεις αγωνιστών και απεργών, τις παραβιάσεις ασύλου, τις απαγορεύσεις συγκεντρώσεων, την τρομοκράτηση καθένα που συζητά, οργανώνεται, αντιστέκεται, ανεξαρτήτως εθνικότητας και φύλου, με μοναδικό κριτήριο την ταξικότητα. Με σημερινό κομμάτι του πάζλ τις 45 προσαγωγές μελών της ΑΡΕΝ που συγκεντρώθηκαν και διαμαρτυρήθηκαν το πρωί στο γραφείο του Βαρβιτσιώτη, για να καταγγείλουν τα γεγονότα του Φαρμακονησίου. Μια νέα επίδειξη κρατικής καταστολής την οποία απερίφραστα καταδικάζουμε. Πόσο μάλλον όταν γίνεται φανερό, ότι είναι τέτοια η βιαιότητα των μνημονίων και η ανάγκη πάση θυσία εφαρμογής τους, που ακόμα και ακτιβίστικες ενέργειες με χαρακτήρα εντυπωσιασμού δε μένουν στο απυρόβλητο από την επίσημη πλέον πολιτική της φασιστικοποίησης.
Να τος λοιπόν ο «νόμος» που επικαλούνται και προσπαθούν να εδραιώσουν! Είναι ο νόμος της διηνεκούς καταπίεσης Ελλήνων και ξένων εργαζομένων και νεολαίων. Και η «παρανομία», η λαθραιότητα, το θανατηφόρο λάθος των μεταναστών, του πιο εξαθλιωμένου κομματιού της εργατικής μας τάξης; Μα η «μοίρα τους» η μετανάστευση, το προϊόν δηλαδή των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και σχεδιασμών, που ξεριζώνει λαούς από την πατρίδα τους, τους βυθίζει στην ανέχεια, διαλύει και καταστρέφει χώρες. Γιατί οι Αμερικάνοι, Ευρωπαίοι- αλλά και Ρώσοι και Κινέζοι- ιμπεριαλιστές και οι εκπρόσωποί τους μπορεί να παρουσιάζουν στα τηλεοπτικά πάνελ και στις συνόδους όπου γράφουν τα success story την αιτία τάχα του προβλήματος, τα παράνομα κυκλώματα διακίνησης. Μπορεί να αναδεικνύουν παράλληλα και τη «λύση», την αναβάθμιση των frontex και των κάθε frontex και την «επανεισδοχή». Δεν μπορούν ωστόσο να σβήσουν την πραγματικότητα: την ακόρεστη δίψα τους για κέρδος και τα οικονομικά, στρατιωτικά, γεωπολιτικά τους συμφέροντα, στο φόντο της επανακοιοποίησης του κόσμου και του ξεζουμίσματος των λαών διεθνώς. Γιατί όσοι φράχτες κι αν φτιαχτούν και όσες «επαναπροωθήσεις» κι αν γίνουν, οι πάτρωνές μας δε ξεδιψούν, δε σταματούν τις επεμβάσεις σε Συρία και Μ. Ανατολή, Λιβύη και Αίγυπτο, Παλαιστίνη. Όπως δεν παύουν και οι ντόπιοι υποτακτικοί τους να ελπίζουν σε ξεροκόμματα από την πίτα, καθιστώντας τη χώρα ορμητήριο για κάθε είδους φιλοπόλεμα σχέδια, δίνοντας το ΟΚ στο άδειασμα των χημικών για τη Συρία στις θάλασσές μας, έχοντας εδώ και δεκαετίες παραχωρήσει γη και αέρα στα ξένα αρπακτικά και καταληστεύσει τον δικό μας λαό συγχρόνως… Για να αναρωτιούνται εν τέλει όλοι αυτοί, γιατί τα καραβάνια των μεταναστών όχι απλά υπάρχουν αλλά πολλαπλασιάζονται, γιατί υπάρχουν θύματα στους πολέμους που διεξάγουν, τις τοπικές συγκρούσεις που υποδαυλίζουν, την κατοχή και τον φασισμό που επιβάλλουν, γιατί 1+1 κάνει 2, ενώ πασχίζουν να μας πείσουν ότι κάνει 3!
Φυσικά, το πράγμα έχει και συνέχεια. Γιατί άλλο πράγμα οι «καημένοι» νεκροί μετανάστες και άλλο οι περιθωριοποιημένοι ζωντανοί «λαθρο»-μετανάστες! Για δες πώς αλλάζουν οι όροι για όσους καταφέρνουν και φτάνουν στους νέους τόπους διαμονής τους, στην Ευρώπη και αλλού… Πράγματι, τα βάσανα των ξεριζωμένων αυτής της γης δεν έχουν τελειωμό. Από την εκμετάλλευση, τις βόμβες και τη διάλυση της παραγωγικής βάσης της χώρας τους από τους ιμπεριαλιστές, καταλήγουν να γίνονται φτηνά και ανασφάλιστα εργατικά χέρια, για να αβγατίζουν τα κέρδη τους οι καπιταλιστές. Με τη γνωστή μάλιστα σε μας περίπτωση της ολυμπιάδας και των «μεγάλων έργων» του 2004, φαίνεται πώς οι κυβερνώντες χρησιμοποιούν τους μετανάστες, συμπιέζοντας τελικά συνολικά τα εργασιακά δικαιώματα και τους μισθούς των εργαζομένων. Κι αυτά χωρίς να λαβαίνουμε υπόψη πώς το κράτος τους μετακινεί μαζικά σε συγκεκριμένες περιοχές, αξιοποιώντας την υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου τους και την πτώση των τιμών των οικοπέδων, για να θησαυρίζει από τις αγορές και τις πωλήσεις. Πώς, σε περιόδους κρίσης, διώκονται και δολοφονούνται γιατί δεν είναι απαραίτητοι… Όσο για το «ελληνικό λαό» στο όνομα του οποίου μιλούν οι από πάνω, σπεύδουν να τον δηλητηριάσουν με τη ξενοφοβία. Τρίβουν μάλιστα τα χέρια στον καβγά που στήνουν οι από κάτω, καθόσον η βάρβαρη πολιτική συνεχίζεται αλώβητη, με μόνες πληγές τις δικές μας, ντόπιων και μεταναστών.
Δε χάνουν, λοιπόν, χρόνο να βαφτίσουν εχθρό τον μετανάστη που δεν έχει χαρτιά, που βρίσκεται υπό τη μόνιμη απειλή της απέλασης, χωρίς δικαιώματα. Και πράγματι είναι εχθρός, ο ΔΙΚΟΣ ΤΟΥΣ εχθρός, όπως είμαστε κι εμείς εχθροί ΤΟΥΣ. Όπως είναι ο στόχος των πετσοκομμένων δικαιωμάτων η εργατική τάξη συνολικά, χωρίς χαρτί και εγγύηση για μια αξιοπρεπή ζωή, υπό τη μόνιμη απειλή της απόλυσης και την τσάκιση των συνδικαλιστικών ελευθεριών της. Και αναδεικνύεται ακριβώς στη βάση της ταξικής ενότητας και αλληλεγγύης, η ανάγκη από κοινού αγώνα ντόπιων και μεταναστών ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα και την ιμπεριαλιστική επέλαση, για ίσα δικαιώματα, για ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και διαβίωσης, σίτισης, στέγασης.
Κι η νεολαία άλλωστε του πτυχίου που καταργήθηκε, υπό τη μόνιμη απειλή των διαγραφών και της ποινικοποίησης των αγώνων της είναι ακριβώς η νεολαία που προορίζεται να επανδρώσει τις στρατιές δούλων που απαιτεί ο εργοδότης. Γι’ αυτό και πρέπει να καταδικάσει κάθε είδους δολοφονικές πρακτικές απέναντι σε μετανάστες και αγωνιστές, μέσα από τους συλλογικούς της αγώνες για σπουδές- δουλειά- ελευθερίες, ενάντια σε ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, καταγγέλλοντας φασισμό και φασιστικοποίηση στο πλευρό των μεταναστών.
Χιλιάδες οι βάρκες που αναποδογυρίζουν τα τελευταία χρόνια μεταφέροντας δεκάδες και εκατοντάδες μετανάστες. Ας γίνουν η δική μας απάντηση οι χιλιάδες φωνές της αντίστασης των καταπιεσμένων λαών, εργατών και νεολαίων, απέναντι στην επίθεση που δεχόμαστε!
-Όχι στα πογκρόμ και τις απελάσεις- Κάτω η φασιστικοποίηση
-Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών χωρίς προϋποθέσεις
-Ίσα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα για όλους, μετανάστες και Έλληνες
-Κοινός αγώνας ενάντια στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση και την καπιταλιστική βαρβαρότητα
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Προσαγωγές πολιτικών προσφύγων για ...χάρη του Φιλλιπίδη!

0

29.01.2014

Η ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΑΜΕΣΑ
ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ,
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΙΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ !

Μετά τις ειδήσεις που γραφτήκαν στην Τουρκία και στην Ελλάδα που αναφέρει ότι η Τουρκία θέλει τους δυο πράκτορες ΜΙΤ και έναν μελό της οργάνωσης DHKP-C έναντι του Αγγέλου Φιλιππίδη που καταζητείται για διαφθορά, έγιναν προσαγωγές και δίκες εκδόσεων.
Η Ημέρα που εκδόθηκε η είδηση, έγιναν προσαγωγές στους δυο μελή του Λαϊκού Μετώπου που πήγαν για ανανέωση άδειας παραμονής, με αίτια ότι έχουν ένταλμα Ιντερπόλ εις βάρος τους. Και χθες 28-01-2014 ήμερα Τρίτη, O Sinan Oktay Ozen πολίτικος κρατούμενος που βρισκόταν ¨στις φύλακες του Κορυδαλλού, παρουσιάστηκε στο δικαστήριο εφετών με αίτια ότι η Τουρκία ζητεί την έκδοση του. Στον Sinan Oktay Ozen που δηλώθηκε ότι έχει εις βάρος του ένταλμα σύλληψης και ζήτησε έκδοσης του από την Τουρκία, και μη αναγνωρίζοντας τους διεθνείς νομούς ¨, εκβιάζοντας τα δικαιώματα του πολικού πρόσφυγα, παρότι είχε πολίτικο άσυλο εκδικάστηκε για έκδοση του στη Τουρκία.
Όπως αναφέρει και οι ελληνικές μέσα ενημέρωσης, και να συμβαίνει αυτό το γεγονός στο ίδιο χρονικό διάστημα, που στην επικαιρότητα είναι η έκδοση του Α. Φιλιππίδη, δεν είναι τυχαίο. Το 2013 προσπάθησαν να εκδόσου αρκετούς αγωνιστές του Λαϊκού Μετώπου, αλλά με αντίσταση πολλών μηνών και ειδικά αντίσταση απεργία πείνας 53 μερών από τους πολιτικούς κρατούμενους, οι εκδόσεις σταμάτησαν. Η Ελλάδα τώρα θέλει να διαπραγματευτεί μέσω αγωνιστών του Λαϊκού Μετώπου έναντι Φιλιππίδη, προσπαθεί να πουλήσει τους αγωνιστές στον φασισμό της Τουρκιάς.
Όπως τις προηγούμενες φορές αυτό δεν θα το δεχτούμε. Τις εκδόσεις που μέχρι σήμερα σταματήσαμε με απεργία πείνας, προσαγωγές, με τμήματα, δεν θα αφήσουμε να πραγματοποιηθούν. Ξέρουμε πολύ καλά ότι αυτή η επίθεση δεν είναι μόνο για διαπραγμάτευση για τον Φιλιππίδη. Αυτή η επίθεση είναι το αποτέλεσμα συμφωνιών με το φασισμό της Τουρκιάς ως προς τις ιδέες και την οργάνωση μας. Θα συνεχίζουμε να υπερασπιστούμε την οργάνωσης και τις ιδέες μας, και δεν θα παρατήσουμε τον αγώνα μας εναντίον φασισμό και ιμπεριαλισμό
Το κράτος της Ελλάδας θέλει να παραδώσει τους αγωνιστές του Λαϊκού Μετώπου στο φασισμό της Τουρκιάς, ο όποιος βασανίζει ανθρώπους μεσ’το δρόμο, με δακρυγόνα θέλει να πνίξει τον κόσμο, που προσπαθεί να δολοφονήσει τους χιλιάδες κρατούμενους που βρίσκονται στις Φύλακες τύπου F. To έγκλημα είναι να γίνεις συνεταίρος σε αυτά τα εγκλήματα. Η Κυβέρνηση του Σαμαρά να σταματήσει να πατεί τους διεθνείς νομούς, και να εκβιάζει τα δικαιώματα των πολιτικών προσφύγων. Η Κυβέρνηση συνεχίζει το έγκλημα του, προσπαθώντας να εκδώσει τους αγωνιστές στον φασισμό της Τουρκιάς, που συνεργάζεται.

Η ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΑΜΕΣΑ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ, ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΙΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ!
ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΚΔΟΘΕΙ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ
ΚΑΤΩ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΖΗΤΩΝ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ

oagonas.blogspot.gr
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Σύλλογος πρωτοβάθμιας «Προμηθέας» στην Καλαμαριά: Ευχάριστων εκπλήξεων συνέχεια…

0
Οι ευχάριστες εκπλήξεις συνεχίζονται στον «συντηρητικό» σύλλογο της Καλαμαριάς. Στα όρια της απαρτίας πραγματοποιήθηκε ΓΣ για την αντιμετώπιση της αυτοαξιολόγησης-χειραγώγησης. Μια ΓΣ που ξεπέρασε σε μαζικότητα την απεργιακή Γενική Συνέλευση στην αρχή της χρονιάς. Οι ματαιώσεις των σεμιναρίων, το γεγονός ότι το ΔΣ (έστω με την κυρίαρχη και ομόθυμη παρακαλώ, γραμμή της «ανυπακοής») οργάνωσε το προηγούμενο διάστημα συναντήσεις κατά σχολικά συγκροτήματα (σίγουρα κάτι τέτοιο του πιστώνεται θετικά) αλλά και το γενικότερο κλίμα ανησυχίας συνέτειναν στο να έχει μαζικότητα η ΓΣ.
Ενθαρρυντικό των αγωνιστικών διαθέσεων των συναδέλφων είναι ότι ζητούσαν κατευθύνσεις για το τι θα κάνουν και πως θα αντιμετωπίσουν τις αυθαιρεσίες ή τη διάθεση υποταγής και συμμόρφωσης των διευθυντών. Διάχυτη η ανησυχία για το επόμενο βήμα αλλά προς το παρόν αυτή σκιάζεται από τον προσανατολισμό της σκέψης στο πως θα αντιμετωπιστεί το άμεσο, η μη συγκρότηση των ομάδων εργασίας. Και φυσικά η αποδέσμευση της σκέψης όχι μόνο δεν βοηθιέται από μεριάς των Παρεμβάσεων αλλά η προβολή της ομοθυμίας και της ενότητας του κλάδου καλύπτει τον Πασκίτη Πρόεδρο του Συλλόγου ότι θέση του κλάδου είναι όχι η πειθαρχική αξιολόγηση αλλά η «αυτοαξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου». Ακούστηκαν βέβαια και πολιτικά μαργαριτάρια για άλλου τύπου κοινωνική λογοδοσία και αντίστροφη αξιολόγηση.
Ανεξάρτητα όμως από τα παραπάνω πολιτικά βαρίδια η συγκέντρωση τόσο κόσμου, η διάθεση να αντισταθεί (στο μέτρο και στο βαθμό που το αντιλαμβάνεται) και προπαντός ότι είναι υποχρεωμένος να προβληματιστεί και να σκεφτεί για το πώς θα αντιμετωπίσει το επόμενο βήμα του «εντέλλεσθε» και που τον οδηγεί ακούει –έστω- την πιθανότητα απεργιακού αγώνα λαμβάνοντας το σοβαρά ως ενδεχόμενο, δείχνει ότι αυτές οι μάχες στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση διαμορφώνουν εξ ανάγκης μια άλλη «κρίσιμη μάζα» συναδέλφων. Όπως αυτή της απεργίας και των διαθεσιμοτήτων στη δευτεροβάθμια. Και είναι ένα ερώτημα για τις κυρίαρχες δυνάμεις (αλλά μήπως και για την αριστερά;) τι θα κάνουν αυτή τη μάζα.
Οι Αγωνιστικές Κινήσεις καλά κάνουν και τονίζουν την πλευρά της πολιτικής προοπτικής και του απεργιακού αγώνα κόντρα στην μίζερη λογική ότι «οι κλαδικοί αγώνες τελείωσαν» σε αντιπαράθεση ακόμα με τη γραμμή της ανυπακοής.
Όμως δεν θα πρέπει να είναι οι «γκρινιάρηδες» της υπόθεσης και να χάνουν την δυναμική αυτής της πλευράς ,δηλαδή ότι διαμορφώνεται μια κρίσιμη μάζα συναδέλφων που είναι διατεθειμένη να αγωνιστεί έστω και σε λάθος κατεύθυνση. Μήπως αυτό δεν συμβαίνει σε ολόκληρη την κοινωνία; Μήπως το απλό και γειωμένο κριτήριο του κόσμου δεν τον σπρώχνει να αναζητεί απαντήσεις άλλου είδους;
Το μεγάλο ζητούμενο είναι πως θα δεθεί το «πράσινο χρώμα» της –έστω και όχι ορθής πολιτικά δράσης- με το «γκρίζο χρώμα» της πολιτικής σκέψης, για να θυμηθούμε τον Γκαίτε…
Προσωπικά νομίζω πως μέσα σε λιγότερο από δύο μέρες (Βέροια-Καλαμαριά) «έζησα» αυτές τις δύο αντιφατικές πλευρές της κατάστασης του κινήματος όπως αποτυπώνονται στις ανταποκρίσεις. Που χρωματίζονται από την κάθε φορά κυρίαρχη πλευρά και τον τρόπο φυσικά που την αντιλήφτηκα.

Δ.Μ.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συνεδρίαση του ΔΣ της Πανελλήνιας Ένωσης γονέων μουσικών και καλλιτεχνικών σχολείων.

0
Το ΔΣ της Πανελλήνιας Ένωσης γονέων μουσικών και καλλιτεχνικών σχολείων θα συνεδριάσει το Σάββατο 1/02/2014 και ώρα 11.30 στο χώρο του Μουσικού Σχολείου στην Πυλαία Θεσσαλονίκης.
Καλούνται όσοι γονείς επιθυμούν να παρευρεθούν καθώς σύμφωνα με τον τρόπο λειτουργίας της Ένωσης κάθε φορά η συνεδρίαση γίνεται σε διαφορετική πόλη και έχει το δικαίωμα κάθε γονιός όχι μόνο να παρευρίσκεται και να ενημερώνεται αλλά ακόμα να κάνει ερωτήσεις ή τοποθέτηση στις οποίες το ΔΣ είναι υποχρεωμένο να ανταποκριθεί και να απαντήσει πριν ξεκινήσει τις διαδικασίες του.
Το ΔΣ του Συλλόγου γονέων του Καλλιτεχνικού σχολείου Αμπελοκήπων Μενεμένης καλεί τους γονείς του σχολείου μας να παρευρεθούν για να αποχτήσουν μια εικόνα των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τα σχολεία μας πανελλαδικά και να συνεισφέρουν στον προβληματισμό για την καλύτερη οργάνωση του αγώνα μας να κρατήσουμε τα σχολεία μας ζωντανά.

Το ΔΣ του Συλλόγου γονέων Καλλιτεχνικού Σχολείου Αμπελοκήπων-Μενεμένης.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

30 Ιανουαρίου 2014

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ

0
Με ένα ακόμη αναντίστοιχο του γεγονότος, ως προς τη μαζικότητα, συλλαλητήριο διαδήλωσαν σήμερα στο κέντρο της Αθήνας, κατά κύριο λόγο οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Πραγματικά θα πρέπει όλοι μας να προβληματιστούμε στα σοβαρά γιατί υποτιμιέται έτσι μια υπόθεση που μας αφορά όλους. Η μαζική δολοφονία στο Φαρμακονήσι, οι συνεχιζόμενες επιθέσεις στους μετανάστες από το κράτος, τα καθημερινά πογκρόμ που όποιος κυκλοφορεί στο κέντρο της Αθήνας κοντεύουν να του γίνουν συνήθεια, η νέα επίδειξη δύναμης σε Κερατσίνι, Πέραμα και αλλού της Χρυσής Αυγής (πάντα με τις πλάτες του κράτους) δεν είναι "απλά" μια υπόθεση ρατσιστικών επιθέσεων κάποιων θερμόαιμων κυβερνητικών ή φασιστοειδών. Είναι μέρος της συνολικότερης επίθεσης απέναντι στον εργαζόμενο λαό της χώρας από το ντόπιο κεφάλαιο και τους ιμπεριαλιστές πάτρωνές του, απέναντι σε όλους τους λαούς από τους ιμπεριαλιστές σε όλο το κόσμο.
Πέρα λοιπόν από τα προβληματικά, τουλάχιστον κατά τη γνώμη μας, πλαίσια που στοχοποιούν ως βασικό υπεύθυνο τον Δένδια καλώντας τον σε παραίτηση (λες και αν παραιτηθεί αυτός και έρθει κάποιος άλλος θα αλλάξει κάτι), είναι να απορεί κανείς ακόμη και για τον τρόπο που διοργανώνονται αυτά τα συλλαλητήρια. Ακόμη και αυτό το απλό των κοινών διαδηλώσεων που υπήρχε, όχι πολύ καιρό πριν, έχει πάψει να γίνεται. Από τη μια οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ το Σάββατο με μικρή συμμετοχή και από την άλλη, η ΚΕΕΡΦΑ και τμήμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ουσιαστικά, με όλους τους υπόλοιπους να ακολουθούμε κάνοντας την ανάγκη φιλοτιμία. Έχει χαθεί και η ελάχιστη συνεννόηση μεταξύ των δυνάμεων της αριστεράς για τη διοργάνωση συλλαλητηρίων άσχετα από πλαίσια και απόψεις. Για να μην πούμε για την ανυπαρξία οποιασδήποτε προσπάθειας η υπόθεση των μεταναστών να γίνει πραγματικά υπόθεση του μαζικού εργατικού και λαϊκού κινήματος. Θα είχε άδικο άραγε κάποιος αν σκεφτόταν ότι τα πάντα έχουν υποταχθεί στις προεκλογικές σκοπιμότητες;
Η φασιστικοποίηση της δημόσιας και πολιτικής ζωής, έτσι όπως εκφράστηκε και σήμερα με την επίθεση στους νεολαίους της ΑΡ.ΕΝ. δεν αντιμετωπίζεται έτσι. 




ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΕ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΑΡ.ΕΝ.

0
30/01/2014

Για άλλη μια φορά φανερώνεται με τον πιο απροκάλυπτο τρόπο το βίαιο πρόσωπο του συστήματος της φτώχειας, της ανεργίας και της τρομοκρατίας.
Για άλλη μια φορά χτυπιέται βάναυσα μια ειρηνική παράσταση διαμαρτυρίας απέναντι στην πολιτική που γεννά τα καραβάνια των μεταναστών, που τροφοδοτεί το φασισμό και δολοφονεί.
Η κινητοποίηση που πραγματοποίησαν σήμερα, έξω από το γραφείο του υπ. ναυτιλίας Βαρβιτσιώτη, μέλη της Αριστερής Ενότητας (ΑρΕν) και της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, ενάντια στη δολοφονία μεταναστών στο Φαρμακονήσι, δέχτηκε άγρια καταστολή. Ομάδες καταστολής χτύπησαν φοιτητές με γκλοπ και στη συνέχεια προέβησαν σε 47 προσαγωγές (με τον ένα εκ των προσαχθέντων να είναι εργαζόμενος σε κοντινό μαγαζί) και με τη μία από αυτές να μετατρέπεται σε σύλληψη με κατηγορίες για «αντίσταση κατά της αρχής» και «εξύβριση».
Η επίθεση αυτή εντάσσεται στα πλαίσια της φασιστικοποίησης της δημόσιας και πολιτικής ζωής και μόνο στόχο έχει να τρομοκρατήσει όποιον αντιστέκεται και να “κουκουλώσει” τις δολοφονίες.
Η κρατική καταστολή είναι το μόνο που έχει απομείνει για να συνεχιστεί η προώθηση της πολιτικής που χτυπά τα δικαιώματά μας, προς όφελος της αστικής τάξης και του ιμπεριαλισμού. Δε δείχνουν καμία απολύτως ανοχή ακόμα και σε κινήσεις “ακτιβίστικου” χαρακτήρα, που δεν αποτελούν σοβαρή απειλή για αυτούς.
Είναι όμως γελασμένοι αν νομίζουν ότι η νεολαία και ο λαός θα μείνουν με το στόμα κλειστό απέναντι στο μαύρο μέλλον που μας ετοιμάζουν!
Οι αντιστάσεις μας δεν κάμπτονται! Θα συνεχιστούν και θα κλιμακωθούν απέναντι σε αυτή την πολιτική!
Όσο και αν προσπαθούν να κρύψουν τα αίτια της μετανάστευσης, να βαφτίσουν “λάθος” τη δολοφονία στο Φαρμακονήσι και να χαρακτηρίσουν “κατάληψη γραφείου” μια διαμαρτυρία ...έξω από το γραφείο του κάθε Βαρβιτσιώτη, αυταπατώνται αν νομίζουν ότι το λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα θα σταματήσει να αντιστέκεται και να παλεύει.
Καταδικάζουμε την οποιαδήποτε κίνηση τρομοκράτησης αγώνων και αγωνιστών, όπως ήταν η σημερινή.
Η μόνη απάντηση απέναντι στη βία του συστήματος θα είναι ένα μαζικό και ανυποχώρητο κίνημα απέναντι στην πολιτική που τσακίζει τα δικαιώματά μας και σπέρνει την εξαθλίωση.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Επίθεση ΜΑΤ και ΔΕΛΤΑ σε νεολαίους της ΑΡ.ΕΝ.

0
Media preview
Ενοχλήθηκε - τρόμαξε ο υπουργός των φόνων στο Αιγαίο, αυτός που χωρίς κανένα δισταγμό χαρακτήρισε τις δολοφονίες στο Φαρμακονήσι "ατυχής απώθηση", προφανώς επειδή κάποιοι γλύτωσαν από τα "παιδιά" που απλά έκαναν τη δουλειά τους υπερασπιζόμενα τα σύνορα ...έθνους, από τη συμβολική κίνηση των νεολαίων της ΑΡ.ΕΝ. να διαμαρτυρηθούν και να καταγγείλουν τους φόνους. Και έστειλε τους "άνδρες" της ΔΕΛΤΑ και των ΜΑΤ να καθαρίσουν.
Με αυτή τη κίνηση η κυβέρνηση το μόνο που έκανε ήταν απλά να επιβεβαιώσει τις καταγγελίες, να επιβεβαιώσει ότι η φασιστικοποίηση της δημόσιας και πολιτικής ζωής είναι ο μόνος τρόπος αντίδρασης ενός φονικού για όλους μας συστήματος απέναντι σε οποιαδήποτε διαμαρτυρία. Από κοντά και τα ΜΜΕ μετέτρεψαν τη παράσταστη διαμαρτυρίας σε εισβολή και κατάληψη, τα αυτοκόλλητα σε ...βόμβα (ναι ακούστηκε και αυτό!) και ένα σωρό άλλα ψέμματα που μεταδίδουν οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης και της ΓΑΔΑ που θέλουν να λέγονται δημοσιογράφοι.
Αντιγράφουμε από το ρεπορτάζ του left.gr όπου μπορείτε να δείτε πολύ περισσότερες καθώς και βίντεο:
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 31 ΓΕΝΑΡΗ,
6:00μμ, Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ-ΑΜΦΙΑΛΗ

22
Η φασιστική πρόκληση δεν θα περάσει!
Στους λαϊκούς αγώνες ενάντια στο κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό θα τσακιστεί ο φασισμός

Τα τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής έκαναν την προκλητική τους εμφάνιση στο Κερατσίνι, τέσσερις μήνες μετά τη στυγνή δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Το Σάββατο 25/1, οι δολοφόνοι του Παύλου παρέλασαν προκλητικά στους κεντρικούς δρόμους του Κερατσινίου. Ξεκινώντας από την Αμφιάλη, βεβηλώνοντας το σημείο της δολοφονίας του Παύλου, κατεβάζοντας αντιφασιστικά πανό, τραμπουκίζοντας, γράφοντας και φωνάζοντας τα εμετικά τους συνθήματα, έφτασαν στα Ταμπούρια για να υλοποιήσουν την οργανωμένη και σχεδιασμένη επίθεση τους στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο ΡΕΣΑΛΤΟ. Προκάλεσαν εκτεταμένες ζημιές στο στέκι, στα γειτονικά σπίτια, σε αυτοκίνητα και μηχανάκια. Από τύχη δεν θρηνήσαμε θύματα, αφού σπασμένες τζαμαρίες από πέτρες βρέθηκαν σε παιδικό δωμάτιο γειτονικού σπιτιού, αποκαλύπτοντας για άλλη μια φορά τα δολοφονικά ένστικτα που γεννά η φασιστική-ναζιστική ιδεολογία.
Η φασιστική επίθεση που δέχτηκε το ΡΕΣΑΛΤΟ, η βεβήλωση των γραφείων του ΚΚΕ στο Πέραμα την επόμενη μέρα, είναι συνέχεια των επιθέσεων σε αγωνιστές, σε οργανώσεις και κόμματα της αριστεράς, σε αυτοδιαχειριζόμενα στέκια. Αυτά είναι τα θρασύδειλα φασιστικά αποβράσματα. Αυτή είναι η δράση τους, να στοχοποιούν, να επιτίθενται, να χτυπούν και να δολοφονούν αγωνιστές με στόχο να τρομοκρατήσουν το λαό και να επιβάλουν την υποταγή στα κελεύσματα των ξένων και ντόπιων δυναστών. Γι’ αυτό λειτουργούν πάντα ως συμπληρωματική δύναμη και μακρύ χέρι του κράτους, γι’ αυτό λειτουργούν πάντα υπό την ανοχή και τη κάλυψη των μηχανισμών καταστολής (όπως και στη συγκεκριμένη περίπτωση).
Σε καμία περίπτωση, ο λαός, οι εργαζόμενοι και η νεολαία, δεν πρέπει να ξεγελαστούν από την επιχείρηση «κουρέματος» της Χ.Α. που εξελίσσεται. Αυτή εντάσσεται στα σχέδια του συστήματος για την αναδιοργάνωση του αστικού πολίτικου σκηνικού και των κομμάτων του. Δεν έχει καμία σχέση με το χτύπημα του φασισμού. Αντιθέτως, είναι η φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής που ως βασικό εργαλείο του συστήματος για την επιβολή και εμπέδωση της βαρβαρότητας που προωθεί, τον τρέφει, τον δυναμώνει και τον ενισχύει. Γι’ αυτό είτε ως Χ.Α., είτε ως άλλο μόρφωμα θα παραμένει πιστό σκυλί στην υπηρεσία του συστήματος. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ξεγελαστούν από τον λαϊκισμό και τις εικονικές κόντρες στη Βουλή. Τα βάζουν με τους «αληταράδες» πολιτικούς που τα φάγανε, για να στηρίξουν το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, το κεφάλαιο και την εργοδοσία. Μιλανε για τους «τοκογλύφους δανειστές» για να στηρίξουν την ιμπεριαλιστική εξάρτηση της χώρας με τους ίδιους ή άλλους προστάτες. Στήριξαν τις φοροαπαλλαγές του μεγάλου κεφαλαίου, τις απολύσεις των δημοσίων υπάλληλων, το τσάκισμα του δικαιώματος στην εκπαίδευση και την περίθαλψη, τα μεροκάματα της πείνας, την κρατική καταστολή ενάντια στους αγώνες του λαού και τις απεργιακές κινητοποιήσεις, τα εγκλήματα στη Μανωλάδα και το Φαρμακονήσι. Οι φασίστες είναι τσιράκια του κεφαλαίου, είναι συστημικοί μέχρι το μεδούλι. Γι’ αυτό είναι εχθροί του λαού, των εργαζομένων, της νεολαίας.
Η ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ! Στο Κερατσίνι και στις εργατολαϊκές γειτονιές του Πειραιά που γνώρισαν την προσφυγιά, που γέννησαν την Αντίσταση, που έζησαν με τη φτώχεια, που βιώνουν σήμερα την βαρβαρότητα της ανεργίας και την εξαθλίωση, ο φασισμός δεν θα περάσει! Ο λαός του Κερατσινίου, ο λαός του Πειραιά πρέπει αποφασιστικά και μαζικά να την καταδικάσει. Με το βροντερό παρόν του στη διαδήλωση της Παρασκευής, με την ανάπτυξη των αγώνων για την ανατροπή της αντιλαϊκής-αντεργατικής πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ. Με την οργανωμένη αντίσταση και διεκδίκηση για το δικαίωμα στην δωρεάν εκπαίδευση και περίθαλψη, με τον ανυποχώρητο αγώνα για το δικαίωμα στη δουλειά, για το δικαίωμα στη ζωή!

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 31 ΓΕΝΑΡΗ, 6:00μμ,
Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ-ΑΜΦΙΑΛΗ (στο σημείο της δολοφονίας του Π. Φύσσα)

Λαϊκή Αντίσταση Πειραιά

e-mail: laikiantistasi@yahoo.gr                                                                                                         29/1/14
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΔΡΑΣΗ Ή ΓΙΑ ΑΠΟΔΡΑΣΗ;

0
με αφορμή μια ημερίδα από τα… παλιά.

Η ημερίδα για την αξιολόγηση-χειραγώγηση που πραγματοποιήθηκε για όλη την Κεντρική και Δυτική Μακεδονία (!) στη Βέροια και στην οποία εκτός των «στελεχών» θα μπορούσε να αντιπροσωπεύονταν κάθε σύλλογος διδασκόντων από ένα συνάδελφο ή συναδέλφισσα ήταν αποκαλυπτική του πλήρους αδιέξοδου και της έλλειψης πολιτικής προοπτικής για ένα κλάδο που βρίσκεται αντιμέτωπος με τη μεγαλύτερη επίθεση που έχει μέχρι τα τώρα δεχτεί.
Μια συζήτηση που θαρρείς και γίνονταν όχι το 2014 αλλά το 2004 (τουλάχιστον) με κεντρικούς εισηγητές πανεπιστημιακούς που ο ένας υποστήριζε την αναγκαιότητα μιας «άλλης» αξιολόγησης ενώ ο άλλος την απόρριπτε δεν ήταν αυτό που χρειάζονταν αυτή τη στιγμή το συνδικαλιστικό κίνημα.
Αλλά προσπερνώντας τις τοποθετήσεις των συνδικαλιστικών εκπροσώπων των αστικών συνδικαλιστικών δυνάμεων που έτσι και αλλιώς βρίσκονται «απέναντι», ήταν χαρακτηριστικές οι τοποθετήσεις των συνδικαλιστικών δυνάμεων της αριστεράς (ΠΑΜΕ- Αυτόνομη Παρέμβαση- ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ).
Σε μια πρώτη φάση ένα μεγάλο μέρος των τοποθετήσεων τους ήταν κομμάτι του…. «διαλόγου» για να πείσουν (ποιον; τους λίγους συνάδελφους της βάσης που παρακολουθούσαν, την πληθώρα των διευθυντών και των «στελεχών» ή μήπως τους εκπρόσωπους τους αστισμού;) ότι η αξιολόγηση-χειραγώγηση είναι ταξική, εργαλείο για το ξεπέρασμα της καπιταλιστικής κρίσης σε βάρος των εκπαιδευτικών, είναι πειθαρχική κλπ.
Αλλά κομμάτια ας γίνει ας θεωρήσουμε πως ήθελαν να ενισχύσουν την ιδεολογική αντιπαράθεση το εντυπωσιακό στοιχείο ήταν αυτή η μεγάλη ψαλίδα ανάμεσα σε μια αβυσσαλέα ιδεολογική και ταξική διαφοροποίηση από τη μια και την ταυτόχρονα κοινή μέχρι ταυτίσεως –με κάποιες διαφορές στα… σημεία- συνδικαλιστική πρόταση περί ανυπακοής των συλλόγων διδασκόντων, του μαζέματος υπογραφών, της πίεσης στα στελέχη να μην αξιολογήσουν κλπ! Γιατί διαφορές στα σημεία είναι η κριτική στην ΠΑΣΠ –από τις Παρεμβάσεις- πως διακίνησε δικό της πρακτικό άρνησης των ομάδων αυτοαξιολόγησης και όχι το κοινό της ΔΟΕ, ή η κριτική του ΠΑΜΕ πως το δικό του πρακτικό θέτει σε πιο… ταξική βάση την άρνηση. Η κατάθεση των χιλιάδων υπογραφών πόσο διαφέρει –ως λογική- με τα χαράτσια που συμβολικά έκαιγε το ΠΑΜΕ για λογαριασμό των πολιτών πριν δύο χρόνια;
Με δυο λόγια στην ημερίδα η ταξική πάλη αντανακλάστηκε σε πολύ υψηλό επίπεδο! Τόσο ψηλό που δεν μπορούσες να τη δεις, την έχανες μαζί με τους φορείς της!
Θα τολμούσε μάλιστα κανείς να ισχυριστεί πως αν και το ΠΑΜΕ και η Αυτόνομη Παρέμβαση από τη σκοπιά τους έθεταν κάποια όρια στις κινήσεις ανυπακοής και κάποιες προϋποθέσεις (συνδεδεμένες βέβαια με την εκλογικίστικη αντίληψη και πολιτική τους περί «συσχετισμού δύναμης») αυτή που ήταν πραγματικά απογειωμένη σε σχέση με το τι αποτελεσματικότητα θα είχε η γενίκευση της ανυπακοής ήταν η τοποθέτηση του εκπροσώπου των Παρεμβάσεων. Πολύ περισσότερο όταν θεώρησε την συγκυρία ως ευκαιρία για την προβολή ενός άλλου οράματος για το αν θα ξεπεραστεί η κρίση προς των καπιταλιστικών συμφερόντων ή των εργαζόμενων!
Σ `αυτό το σημείο ήρθαμε; (όπως λέγαμε παλιά στις κινηματογραφικές παραστάσεις, γιατί αυτή η ημερίδα ήταν πραγματικά μια ημερίδα από τα… παλιά).
Παρακολουθώντας τέτοιες διαδικασίες βρίσκεις απαντήσεις γιατί φθάσαμε ως κλάδος και ως κίνημα εδώ που φθάσαμε….
Η τοποθέτηση του εκπροσώπου των Αγωνιστικών Κινήσεων (μοιράστηκε προκήρυξη και γίνανε δηλώσεις στα τοπικά κανάλια) αν και στριμώχθηκε σε πέντε λεπτά στη λίγη ώρα που είχε απομείνει για έκφραση των συναδέλφων, έθεσε μερικά κρίσιμα ζητήματα αυτού που θα έπρεπε να είναι η κύρια ατζέντα και ο πραγματικός εσωτερικός διάλογος του κινήματος σήμερα:.
Είναι αυτή η πραγματική μάχη με προοπτική που πρέπει να δώσουμε;
Ποια θα είναι η κορύφωση της «ανυπακοής»;
Σε ποιο πλαίσιο και σε πιο «κάδρο» πρέπει να ενταχτεί;
Τι «μαγικό» έγινε σε Ηγουμενίτσα και Καρδίτσα και είχαμε μαζικές κινήσεις; (αναφέρθηκαν ως παραδείγματα από άλλους ).
Πως το συνδικαλιστικό κίνημα θα καταφέρει να απεγκλωβιστεί από τις διαθέσεις, τις κλιμακώσεις και τους χειρισμούς του Υπουργείου;
Ακόμα και αν δεν κλιμακωθεί το Μάρτη αντίστοιχα η επίθεση θα είναι νίκη του κινήματος η μισο-καθιέρωση της η κατάθεση του νομοσχεδίου για τις οργανικότητες ή η καταρχήν εφαρμογή της μέσω των διευθυντών;
Είναι ή δεν είναι αλήθεια ότι το κυβερνητικό μέτωπο έχει απλωθεί πολύ επικίνδυνα για τη σταθερότητα της επίθεσης (πχ ΟΤΑ), ότι υπολογίζει τον κλάδο των εκπαιδευτικών (εξ ου και οι χειρισμοί με τις διαθεσιμότητες και αρχική δήθεν εθελοντική συμμετοχή στις ομάδες) περισσότερο απ' ότι φανταζόμαστε;
Διαβάζοντας από την… ανάποδη, αυτές οι κινήσεις ανυπακοής και αντίστασης που σε αρκετές περιπτώσεις πήραν μαζική μορφή δεν αποδεικνύουν ότι υπάρχει το έδαφος και (πολύ περισσότερο στη δευτεροβάθμια τώρα και στην πρωτοβάθμια) πως διαμορφώνεται μια κρίσιμη μάζα συναδέλφων που έχουν τη διάθεση να αγωνιστούν και να αναμετρηθούν με την κυρίαρχη πολιτική παρά και ενάντια στο καθεστώς φασιστικοποίησης και πειθαρχικών διώξεων;
Και αν κερδίζουμε-στην τελική χρόνο,-για χάρη ποιου πράγματος τον κερδίζουμε;
Το πραγματικό επίδικο ενός εσωτερικού διαλόγου του κλάδου δεν είναι τα… ποτάμια σκέψης για το τι θα κάνουμε τις υπογραφές που μαζέψαμε ή τα στελέχη που δεν θα συμμορφωθούν με τους αιρετούς κομισάριους του κινήματος (σε έναν σύλλογο της Αθήνας ο αιρετός εκπρόσωπος των Παρεμβάσεων υποσχέθηκε στους συναδέλφους πως θα τους μαυρίσει στις επόμενες κρίσεις!!!).
Το πραγματικό επίδικο είναι πως θα οργανωθεί, μέσα από ποιες διαδικασίες, ένας απεργιακός αγώνας με διάρκεια και προοπτική. Αγώνας που μπορεί να λειτουργήσει ως πυροκροτητής της λαϊκής και νεολαιίστικης οργής.
Μια τέτοια προετοιμασία στην καλύτερη περίπτωση θα υποχρεώσει τις συνδικαλιστικές δυνάμεις που κυριαρχούν στον κλάδο αν όχι σε μια τυπική «ανόρεκτη» συμμόρφωση -το αντίθετο-σε ξεγύμνωμα του ρόλου τους, αλλά και στη χειρότερη περίπτωση (γιατί υπάρχει πάντα ο γενικότερος συσχετισμός και οι συσχετισμοί στα όργανα) θα στείλει μήνυμα στην κυβέρνηση και τα κέντρα εξουσίας πως μια επέλαση δεν θα είναι καθόλου εύκολη υπόθεση γι αυτούς.
Θα οξύνει και θα αποκαλύπτει δεν θα αποπροσανατολίζει και δε θα συγκαλύπτει μέσα από επίπλαστη ενότητα όταν σήμερα πρέπει να ανοίξουν και να ξεδιπλωθούν τα πολιτικά μέτωπα με τις δυνάμεις του αστισμού στη πράξη (και όχι στη ζεστασιά των θεωρητικών αναλύσεων).
Και απέναντι σε τούτη την κριτική πρέπει να πάρουν θέση δυνάμεις που δρουν στα πλαίσια των Παρεμβάσεων (όπως καλή ώρα στο αντίστοιχο σχήμα της Ημαθίας που παρά την αντίθεση του η ΔΟΕ μετέτρεψε τον σύλλογο σε αναγκαστικό οικοδεσπότη της ημερίδας).
Καλές είναι οι δράσεις ανυπακοής αλλά όταν προετοιμάζουν την μεγάλη απεργιακή δράση και δεν γίνονται ευκαιρίες για… απόδραση από το πραγματικό ζητούμενο…

ΔΜ

Υ.Γ.: Η τοποθέτηση των Αγωνιστικών Κινήσεων χειροκροτήθηκε από αρκετούς απλούς συναδέλφους στο έτσι και αλλιώς αποσυγκροτημένο σώμα της ημερίδας προς το τέλος της. Υπήρχε μια αμηχανία από τον κόσμο των Παρεμβάσεων και από τις κατ` ιδίαν συζητήσεις διαπιστώθηκε ένα κόλλημα, μια «εμμονή» με την γραμμή της ανυπακοής που όλοι στα… ιδιωτικά παραδέχονται πως είναι ροκάνισμα χρόνου. Το θέμα είναι ποιος ροκανίζει ποιον. Αλλά και ποιος… ψεκάζει ποιον. Όχι από τα αεροπλάνα αλλά με… αυταπάτες.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εντέλλομαι…

3
Στα σχολεία ζούμε αυτή τη χρονιά στιγμές απείρου κάλλους. Εδώ και ένα χρόνο έχει αυξηθεί το ωράριο, έχουμε επιστρατευτεί, έχουν καταργηθεί ολόκληροι κλάδοι, έχουν βγει σε διαθεσιμότητα 2000 συνάδελφοι μας, 500 εκ των οποίων θα απολυθούν, χωρίς καμιά εξήγηση, πέρα από την εκπληκτική ομολογία του υφυπουργού ότι «μας το ζητάει η Τρόικα», τα τμήματα είναι 27 ατόμων και, φυσικά, οι μισθοί μας έχουν μειωθεί κι άλλο, με την κατάργηση των δώρων. Επίσης, υπάρχουν ακόμα ελλείψεις σε πολλά σχολεία πανελλαδικά, ενώ η νέα χρονιά προβλέπεται ακόμα δυσκολότερη με τις αποχωρήσεις κι άλλων συναδέλφων.
Και μέσα σε όλα αυτά, το υπουργείο, το οποίο παρανόμως δεν έχει εκδώσει την εγκύκλιο μεταθέσεων, ενώ ο νόμος όριζε ότι έπρεπε να το κάνει ως τις 30 Νοεμβρίου του 2013, μας υποχρεώνει (ακριβώς έτσι, με μαύρα γράμματα και υπογραμμισμένα) να προχωρήσουμε στον θεσμό της λεγόμενης αυτοαξιολόγησης. Για όποιον έχει την υπομονή να διαβάσει, πρόκειται για ατελείωτες σελίδες επαναλήψεων, γραφειοκρατίας και χαρτούρας, οι οποίες προσπαθούν να καταγράψουν σε δείκτες την κατάσταση των σχολείων, γιατί δεν την ξέραμε ως τώρα. Επίσης, μας ζητούνται να δημιουργήσουμε σχέδια δράσης όπως…ιστοσελίδα, εκδρομές και άλλα τέτοια πρωτότυπα, που σίγουρα θα κάνουν το σχολείο αγνώριστο!
Ωραίο όνομα, θα μου πείτε, και ωραίος θεσμός, που θα κάνει καλύτερα τα σχολεία μας. Άντε, επιτέλους, να δουλέψετε κι εσείς οι τεμπέληδες καθηγητές, να ξεχωρίσουν τα ερίφια από τα πρόβατα, να φανούν τα καλύτερα σχολεία! Είναι έτσι όμως;
Αυτός ο θεσμός της αυτοαξιολόγησης είναι ένα χρηματοδοτούμενο πρόγραμμα ΕΣΠΑ, του οποίου ο προϋπολογισμός δεν έχει ανακοινωθεί και ουδείς εξ όσων ρωτήσαμε γνώριζε κάτι σχετικό. Δεν ξέρουμε λοιπόν ποιος καρπώνεται τα χρήματα αυτά. Γνωρίζουμε μόνο ότι δε θα δοθεί δεκάρα τσακιστή σε εκπαιδευτικούς και σχολεία, αν και θα χρειαστούν χιλιάδες εργατοώρες πανελλαδικά.
Επίσης, η αυτοαξιολόγηση είχε λειτουργήσει πιλοτικά σε μερικά σχολεία. Πέρα από μερικές εκθέσεις ιδεών, δεν υπάρχουν απτά αποτελέσματα που να αποδεικνύουν ότι αυτός ο θεσμός έκανε τα σχολεία που αυτοαξιολογήθηκαν καλύτερα από τα υπόλοιπα. Δεν υπάρχει συγκριτική μελέτη γι’ αυτό. Επίσης, κάτι το οποίο υποκρύπτεται επιμελώς, πολλά από τα σχολεία που αυτοαξιολογήθηκαν, και μάλιστα με υψηλούς δείκτες, έκλεισαν εξ αιτίας των εκπαιδευτικών αλλαγών του υπουργείου. Όσο καλό και να παρουσιάσεις το σχολείο σου, το υπουργείο θα το κλείσει αν δεν βολεύει η ύπαρξη του.
Φυσικά, δεν αξιολογούνται οι αποτυχημένες εκπαιδευτικές πολιτικές των υπουργών παιδείας (δεν τις λέω εγώ αποτυχημένες, οι ίδιοι οι υπουργοί αποκαλούν έτσι το έργο των προκατόχων τους), ούτε τα ανεδαφικά αναλυτικά προγράμματα, ούτε η ελλιπής χρηματοδότηση των σχολείων. Για την τελευταία μάλιστα ειπώθηκε ότι, τι να κάνουμε, αφού το κράτος δε δίνει χρήματα, ας ψάξουμε να βρούμε αλλού. Αυτό το οποίο αξιολογείται είναι ουσιαστικά το ανθρώπινο δυναμικό και οι δράσεις του.
Κι εδώ αρχίζει άλλο κεφάλαιο της κωμωδίας. Σε ερωτήσεις ποιος και πώς θα χρησιμοποιήσει τα αποτελέσματα αυτού του προγράμματος, ουδείς γνώριζε να απαντήσει, ενώ κανείς δε μπορεί με σιγουριά να απαντήσει αν η αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας συνδέεται με την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού. Μια αξιολόγηση που, θυμίζω, σχετίζεται με προαγωγές, στασιμότητες και (με εύσχημο τρόπο) απολύσεις. Τέλος, δεν είναι γνωστό πώς θα γίνει προγραμματισμός εκπαιδευτικού έργου από έναν εκπαιδευτικό, τη στιγμή που αυτός δεν γνωρίζει αν η ειδικότητα του θα υπάρχει, αν αυτός θα βρίσκεται στο σχολείο, στον νομό ή κάπου αλλού.
Βεβαίως, σε αυτές και άλλες απορίες δεν υπάρχουν ή δεν μας ανακοινώνονται οι απαντήσεις, καθώς εμείς, ως δημόσιοι υπάλληλοι εντελλόμεθα, μας λένε, να είμαστε απλά πιόνια και να εκτελούμε διαταγές. Έστω…
Ως πολίτες όμως, ως σκεπτόμενοι άνθρωποι, ως επιστήμονες και ως άνθρωποι που ενδιαφερόμαστε για την εκπαίδευση, έχουμε το δικαίωμα να κάνουμε ερωτήσεις και να περιμένουμε απαντήσεις. Αν αυτές δεν έρθουν, τότε θεωρώ ότι είναι δίκαιο να μιλάω για έναν συνδυασμό οικονομικού σκανδάλου αδιαφάνειας και ενός αντιπερισπασμού: Προβάλλεται ως πανάκεια για τα προβλήματα της εκπαίδευσης ένα πρόγραμμα αμφιβόλου ποιότητας για τις ακόμα χειρότερες εξελίξεις που θα έρθουν στην εκπαίδευση, με το κλείσιμο των ακόμα περισσότερων σχολείων, την απόλυση κι άλλων συναδέλφων. Τι ακόμη έχουν να δουν τα μάτια μας…
Κι εμείς; Τι κάνουμε εμείς; Στεκόμαστε απαθείς, άβουλοι και μοιραίοι σε ό, τι μας ζητάνε ή θα προσπαθήσουμε να αντισταθούμε στη λαίλαπα που μας έρχεται; Νομίζω ότι η συσπείρωση και οι αγώνες μας πρέπει να είναι η απάντηση. Η 7η Φεβρουαρίου, ημέρα που συζητείται στο ΣτΕ η αντισυνταγματικότητα της διαθεσιμότητας, είναι μια ευκαιρία ενημέρωσης και αγώνα. Ας μην τη χάσουμε!

Κώστας Μιχαλάκης, φιλόλογος
Μέλος της Αγωνιστικής Κίνησης Εκπαιδευτικών Τρικάλων
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗ ΤΟΥΜΠΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ ΚΟΚΑ ΚΟΛΑ

0
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΤΗΣ Coca-Cola
Ο αγώνας των απεργών, αγώνας όλων μας !

Πάνω από 4 μήνες (118 μέρες μέχρι τις 25/1/2014) κρατάει η απεργία των εργαζομένων στην Coca-Cola 3E. Ένας αγώνας που δίνουν οι εργαζόμενοι με αποφασιστικότητα, τεράστια αποθέματα δύναμης και αισιοδοξίας ενάντια στις 33 απολύσεις και στο κλείσιμο του εργοστασίου της Θεσσαλονίκης. Παρά τις απειλές και τις μηνύσεις της εταιρείας, οι εργαζόμενοι δεν έχουν κάνει ούτε βήμα πίσω, αντιθέτως μέσα από τις καθημερινές τους παρεμβάσεις, την επαφή τους με τον κόσμο, βγαίνουν πιο δυνατοί, γνωρίζουν πως έχουν δίκιο και βλέπουν πως ο αγώνας είναι η μόνη λύση στα προβλήματά τους. Προτιμούν τον δρόμο του συλλογικού αγώνα και αρνούνται τα όποια ψευτοδιλήμματα τους βάζει η εταιρία.
Βέβαια, όλο αυτό δεν μπορούμε να το δούμε ως ένα μεμονωμένο γεγονός αλλά ως ένα κομμάτι της συνολικότερης επίθεσης που δέχεται ο λαός τα τελευταία χρόνια. Είναι κομμάτι των πολιτικών που ασκεί η κυβέρνηση με τις επιταγές της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. Των ίδιων πολιτικών που έχουν οδηγήσει τον λαό στην φτώχεια, την ανεργία και την εξαθλίωση.
Μια νίκη των εργαζομένων της Coca-Cola θα είναι μια νίκη όλου του λαού, μια και ο αγώνας τους έχει ως βασικό του χαρακτηριστικό την υπεράσπιση του δικαιώματος στη δουλειά. Βρισκόμαστε σε μια περίοδο όπου τίθενται υπό αμφισβήτηση όλα τα δικαιώματα που είχαμε κατεκτημένα, μας προορίζουν για συγχρόνους δούλους χρησιμοποιώντας την τρομοκράτηση και τη διάσπαση των εργαζομένων. Ο αγώνας αυτός όπως και κάθε αγώνας πρέπει να γίνει κτήμα κάθε εργαζόμενου, άνεργου, νεολαίου.
Η Πρωτοβουλία Κατοίκων Τούμπας σας καλεί να γίνουμε όλοι κομμάτι του, να δείξουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας, ώστε αυτός ο αγώνας να βγει νικηφόρος. Πρέπει, σε κάθε γειτονία να δημιουργηθούν επιτροπές αλληλεγγύης, να ενημερωθεί ο κόσμος, να γίνουμε ενεργό κομμάτι αυτού του αγώνα.
Είναι πολλοί αυτοί που φοβούνται μια ενδεχόμενη νίκη, γιατί γνωρίζουν πολύ καλά πως μετά από αυτήν ο λαός θα βγει ενωμένος και πιο δυνατός. Θα καταλάβει την πραγματική του δύναμη. Είμαστε όμως πιο πολλοί αυτοί που ελπίζουμε και πρέπει να βάλουμε πλάτη για τη νίκη του. Για τη υπεράσπιση όλων των δικαιωμάτων μας.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ
Θα μιλήσουν εκπρόσωποι του σωματείου της ΚΟΚΑ-ΚΟΛΑ 3Ε
ΠΕΜΠΤΗ 30 ΓΕΝΑΡΗ 6μμ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥΜΠΑΣ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΟΥΜΠΑΣ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ