Και στις δυο περιπτώσεις ένιωθα ότι έδινα έναν αγώνα εκτός έδρας, όχι γιατί τα επιχειρήματα μου δεν είχαν την λάμψη των άλλων, αλλά γιατί ενώ εγώ μιλούσα για αγώνες και συγκρούσεις, το σύστημα και οι μηχανισμοί του έχουν κάνει τόσο καλά την δουλεία τους έτσι ώστε οι σημερινοί ταξικοί συσχετισμοί να είναι τόσο δυσμενείς ώστε οποιαδήποτε φωνή αντίστασης να καταπνίγεται από μια πληθώρα αστικών απόψεων.
Και η αλήθεια είναι πως τότε άρχισα να προβληματίζομαι και να απογοητεύομαι για το κατά πόσο όντως την προεκλογική περίοδο κατάφερα να «δώσω» και να «πάρω» πράγματα από τον κόσμο.
Σύντομα όμως, όχι απλά διαψεύστηκα αλλά ένιωσα ένα πρωτόγνωρο για τα δεδομένα της περιόδου αίσθημα ελπίδας. Στα πλαίσια της παρέμβασης κατά τη διάρκεια των εκλογών βρέθηκα σε μια κουβέντα σε ένα καφενείο της μουσουλμανικής μειονότητας στην Ξάνθη. Μια από τα ίδια θα έλεγε κάποιος, εισήγηση-τοποθέτηση-χειροκρότημα. Η αλήθεια είναι ότι πρώτη φορά ένιωσα να κερδίζω τόσα πολλά αλλά συγχρόνως να νιώθω και τόσο αμόρφωτος. Δυο τοποθετήσεις από εργάτες της μειονότητας ήταν αρκετές για να αναδείξουν ποσό πίσω βρίσκεται η αριστερά και πόσα ακόμα έχει να μάθει! Τοποθετήσεις απλές, λιτές αλλά ουσιαστικές και βαθιά ταξικές, που πηγάζουν από τη διπλή καταπίεση που βιώνουν αυτοί οι άνθρωποι και την ταξική αλλά και την εθνική, τοποθετήσεις οι οποίες ξεδίπλωναν όλο το πλαίσιο της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας και τις αδικίες που γεννά αυτό το σάπιο σύστημα. Τοποθετήσεις, οι οποίες δεν είχαν πηγή μια βαθιά μελέτη του μαρξισμού-λενινισμού αλλά την ίδια την συμμέτοχη τους στην ταξική πάλη.
Πόσο πίσω βρισκόμαστε άραγε όσο αφορά την ένταξη τέτοιων ατόμων σε πιο βαθιά κινηματική τροχιά αλλά και ποσό χρειαζόμαστε τη σοφία αυτών των ανθρώπων και για την χάραξη της άποψης μας αλλά και για τον τρόπο παρέμβασης μας. Οι επιλογές μιας οργάνωσης και ο προτεραιότητες που θέτει δεν θα πρέπει να πηγάζουν μονό από εσωστρεφείς διαδικασίες , και από αντιθέσεις που οξύνονται στο εσωτερικό της αλλά και με βάση το τι βλέπει και εκτιμάει μέσα από τις σχέσεις που έχει με την κοινωνία και την τάξη που υπηρετεί ! Για εμάς είναι ξεκάθαρο ότι οι πραγματικά μεγάλοι αγώνες, αυτοί που βάζουν παρακαταθήκες και αλλάζουν τους ταξικούς συσχετισμούς είναι αυτοί οι οποίοι έχουν εργατικό πρόσημο. Αυτοί δηλαδή που η εργατική τάξη έχει καταφέρει να αποκτήσει την ιδεολογική ηγεμονία έναντι της μικροαστικής, θέτει τους αγώνες στην πραγματική τους ταξική βάση και όχι με βάση προσωρινά μπαλώματα και αδημονίες. Η μονή τάξη η οποία θα μπορέσει να αποτελέσει το πραγματικό υποκείμενο της επαναστατικής πάλης, να θέσει ζητήματα εθνικής ανεξαρτησίας και σοσιαλισμού, να έρθει σε πραγματική ρήξη με αυτό το σύστημα είναι η εργατική.
Σε μια άλλη εκδήλωση τέθηκε το ζήτημα των αγώνων και των κινημάτων που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια, αγώνες όπως ο Δεκέμβρης, οι πλατείες, οι αντιφασιστικές διαδηλώσεις για τον Φυσσα. Αγώνες που ενώ υπήρχε μια συγκεκριμένη κίνηση κόσμου είχαν ένα ταβάνι. Γιατί? Γιατί φυσικά έλειπε η εργατική τάξη, ΠΟΣΟ διαφορετικός θα ήταν ο Δεκέμβρης άμα η νεολαία είχε συνδέσει τον αγώνα της με ευρύτερα κομμάτια της κοινωνίας, εάν στο δρόμο κατέβαιναν χιλιάδες εργάτες με τα σωματεία τους και έβαζαν αναβαθμισμένα αιτήματα πάλης? ΠΟΣΟ διαφορετικές θα ήταν οι πλατείες που πέρα από το πιο αντιδραστικό τους κομμάτι κυριαρχούσε έντονα η μικροαστική αδημονία, εάν η εργατική τάξη είχε μεγαλύτερη συμμέτοχη και έπαιρνε το πεδίο της αντιπαράθεσης από τους 300 της βουλής και την αλλαγή κυβέρνησης και έθετε πραγματικά αιτήματα πάλης και ρήξης με το σύστημα, ΠΟΣΟ διαφορετικός θα ήταν ο αντιφασιστικός αγώνας που δόθηκε πρόσφατα εάν είχε ποτιστεί με γενικότερα στοιχεία για το τι σημαίνει φασισμός και φασιστικοποίηση και έθετε ως επίδικο τη σύνδεση της αντιφασιστικής πάλης με την αντι-ιμπεριαλιστική και αντι-καπιταλιστική;
Η εργατική τάξη είναι η τάξη που πρέπει να συγκροτηθεί ως τάξη για τον εαυτό της για να μπορέσει να αποτελέσει το πραγματικό επαναστατικό υποκείμενο και να υλοποιήσει το ταξικό της καθήκον. Όσοι ονειρεύονται αλλαγές και ανατροπές χωρίς αυτήν, όπως αλλαγές κυβερνήσεων, τότε μιλάνε εκ-μέρους άλλης τάξης και σίγουρα δεν ονειρεύονται την ανατροπή αυτού του συστήματος παρά μόνο τη διαχείριση του. Η αριστερά θα πρέπει να ξαναγυρίσει στην βάση της, να δει που βρίσκεται η εργατική τάξη, να δομήσει σχέσεις πολιτικές μαζί της, να δανειστεί την σοφία που έχει να δώσει και να βάλει τα δυνατά της να βοηθήσει στην συγκρότηση της και έτσι μονό θα έρθει η ανατροπή... Μέχρι τότε ας αφήσουμε τα μπαράκια για λίγο και ας πάμε στο διπλανό καφενείο, είμαι σίγουρος ότι και εκεί έχουμε να μάθουμε πολλά.
από το Διαλεκτικό Μουστάκι του http://resistancetoujours.blogspot.gr/
37 σχόλια:
Η αμάθεια είναι ο κανόνας και χαρακτηρίζει βέβαια όλους τους ομαδοποιημένους σε παρέες και εσάς.
https://www.marxists.org/ellinika/archive/lenin/works/1917/staterev/ch01.htm
Η "αμάθεια" στην οποία αναφέρεται ο, καταπώς φαίνεται, νεαρός σύντροφος που συνέγραψε το παραπάνω κείμενο δεν "διορθώνεται" με διάβασμα και μελέτη.
Όχι πως έχουμε επάρκεια στη μελέτη και τις αναλύσεις των κλασικών, ή μας περισσεύουν οι "καταρτισμένοι κομμουνιστές". Αλλά το πρόβλημα της σύνδεσης - σχέσης με την εργατική τάξη, από το οποίο πάσχουν όλες οι οργανώσεις (και όχι παρέες), για να αντιμετωπιστεί πρέπει καταρχήν και τουλάχιστον να αναγνωρίζεται ως τέτοιο.
[...] ας πάμε στο διπλανό καφενείο, είμαι σίγουρος ότι και εκεί έχουμε να μάθουμε πολλά.
Νομίζω ειδικά με αυτό το τελευταίο σχόλιο, γίνεται ξεκάθαρο, πως το κείμενο προτείνει ως διέξοδο τη μελέτη, για να διορθωθεί η αμάθεια.
Α ναι, κι εδώ:
[...]Η αριστερά θα πρέπει να ξαναγυρίσει στην βάση της, να δει που βρίσκεται η εργατική τάξη, να δομήσει σχέσεις πολιτικές μαζί της, να δανειστεί την σοφία που έχει να δώσει και να βάλει τα δυνατά της να βοηθήσει στην συγκρότηση της και έτσι μονό θα έρθει η ανατροπή...
Και στα μπαράκια και στα καφενεία, παντού-κι εδώ βέβαια, αμήχανη σιωπή και συνομιλίες με ''κάποιους''.
Αφιερωμένο στα ενσωματωμένα, ΚΚΕ, ΚΚΕ μ-λ, Λ-Μ , ΑΝΤΑΡΣΥ(ες).... που κάνουν αμήχανο μπανιστήρι. γιατί ο εκλογικά μεγάλος κάνει αυτός, τη δουλειά του κυβερνητισμού.
Κατά τα λοιπά......
http://www.defencenet.gr/defence/item/%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%BE%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CF%85%CE%B2%CE%AD%CF%81%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82-%CF%83%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B6%CE%B1-%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%BB-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%83%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%B4%CF%85%CE%BD%CE%AC%CE%BC%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B2%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%85%CE%B4%CF%89%CF%81%CE%B1%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%AF%CE%B6%CF%89-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B5%CE%B3%CF%8E
Οι ''εθνικές προσοχές'' του Μπαλτάκου και του Κοκού είναι γνωστές μάλλον....
εγώ φταίω Νίκο για όλα, ομολογώ.
να είσαι προσεκτικότερος όταν βάζεις τον ναζισμό σαν επιχείρημα στις κουβέντες της αριστεράς, δεν είναι αστείο, είναι επικίνδυνο.
"κάποιος σύντροφος"
Αγαπητέ μου ''κάποιε'', έχουμε πια ψιλογνωρισθεί. Όταν εδώ δεν πολυκαταλάβαιναν τι ακριβώς έλεγες, σου είχα απαντήσει ότι καθυστερημένα σαν τέως μαοικός(?) που μάλλον είσαι, συνάντησες τη μεταφυσική του Πουλαντζά. Ένα μήνα πριν τις εκλογές, όταν ακόμη καμωνόσουν τον κριτικό οπαδό του συρφετού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, σου είχα γράψει πως έχεις κοινή επιλογή με τη Ραχήλ.
Όταν χρησιμοποιούσες τον δεαλιστικό ευρωκομμουνιστικό οπορτουνισμό, λέγοντας πως ο ναζισμός είναι εξουσία των μικροαστών!!!!! ήμουν από τους όχι πολλούς, που τουλάχιστον καταλάβαινα την αφετηρία σου.
Κι όχι γιατί είμαι ξύπνιος,κάποιος που αισθάνομαι την ανάγκη μελέτης του επαναστατικού μαρξισμού πριν κινηθώ είμαι, αλλά γιατί κι εδώ μέσα, κυριαρχεί η μαρξιστική αμάθεια, αντικαθίσταται από τον λαικίστικο κουτσαβακισμό και την δήθεν αυθεντία μεγαλοσχημόνων που τους γνωρίζουν πέντε...και δεν καταλαβαίνουν τι ακριβώς (αντι)γράφουν και που αυτα οδηγούν.
Γ ι αυτό εσύ έχεις στασίδι εδώ, ενώ εγώ λογοκρίνομαι μονίμως κι όχι γιατί ''πρόδωσα ενώ με αγαπούσαν''. Γνωστά αυτά κι αδιάφορα.....ναι φίλε, ΚΑΙ οι ναζιστικές ακόμη δυνάμεις ''παίζουν''- περιμένοντας στη γωνία- με τη δεξιά σοσιαλδημοκρατική ψευτοαριστερή νέα διαχείριση....και τώρα δεν είναι το ζήτημα ( επίδικο που λέτε κι εσείς λαικά), οι ''αγανακτισμένοι'', αλλά πολύ πιο σοβαρά ζητήματα για το κίνημα και την εργατική τάξη.
Φανταστείται να μη λογοκρινόταν μονίμως η μαρξιστική λενινιστική αυθεντία τι θα γινόταν!
Είμαι από αυτούς που παρακολουθούν αυτό το μπλογκ και σπάνια παρεμβαίνω. Αλλά αυτή τη κλάψα και τη μανία καταδίωξης του Κυριακίδη δεν μπορώ να μην τη σχολιάσω!
Απορώ δε πως και επιμένεις Ν.Κ. να έρχεσαι και να παρεμβαίνεις σε ένα χώρο που δεν του έχεις και καμιά ιδιαίτερη εκτίμηση! Αυτό βέβαια δεν ίσχυε όσο σου δημοσίευαν τα κείμενα και τα ποιήματα!
Διαστροφή να το πω;
Όπως απορώ γιατί δεν είσαι συνεπής με αυτό που αρκετές φορές έχεις αναφέρει ότι δεν πρόκειται να "ξαναενοχλήσεις"!
Τόσο βαριεστημάρα σε διακατέχει; Δεν έχεις τίποτ' άλλο να κάνεις στη ζωή σου;
Η δε μεγαλύτερη απορία μου είναι πόσο μεγάλα μπορεί να είναι τα όρια ανοχής του Α.σ.Γ.!
Αλλά τι να περιμένει κανείς από έναν που το παίζει αυθεντία και μεγαλοσχήμονας συνδυάζοντας τον λαϊκισμό ενός κουτσαβακίου!
Σιγά ρε διανοούμενε! Εσένα σε γνωρίζουν περισσότεροι;
Κ.
Πάντα πολιτική η απάντηση των δειλών......
Που εχουν δει κλαψα τα τσαμένα?
μάλλον λένε κλάψα το να μη μασάς στις απαγορεύσεις....όχι παιδάκια των μ-λ
Μάλλον χρειάζεται να υπενθυμιστεί εδώ προς πάσα κατεύθυνση, ότι το ιστολόγιο αυτό δεν ήταν και δεν είναι επίσημο ιστολόγιο του ΚΚΕ(μ-λ). Είναι προσωπική επιλογή και υλοποίηση του ΑσΓ που παραμένει και ο διαχειριστής του.
Σε αυτή τη βάση ορισμένα σχόλια, "συμπεράσματα", "χρεώσεις" και προτροπές, είναι μάλλον χωρίς νόημα.
"Ο πρώτος Ανώνυμος"
Μα,λογοκρίνεται στ'αλήθεια το blog,τη στιγμή που ο ΑΣΓ δηλώνει,ότι δε γίνεται λογοκρισία,παρά μόνο σε φασιστικά σχόλια;Όχι,ότι δεν έχει δικαίωμα,να κανει ό,τι θέλει στο δικό του blog,αλλά δεν είναι σωστό να λέγουνται άλλα.
Ε, αυτό κι αν είναι φευγάτο. Ο Ασγ αφήνει τα πάντα να περνάνε (και καλά κάνει λέω εγώ) χουλιγκανισμούς, τρολαρίσματα και άλλα ωραία χόμπι και βρίσκεται χρεωμένος ότι κάνει λογοκρισία! Τι άλλο θα ακούσουμε...
Πάνος
Τρικυμια σε ποτηρι βιωνει ο μεγαλος περισπουδαστος μαρξιστης-λενινιστης και περιδιαβαινων στην αριστερα Ν.Κ. Αφου πρωτα, σε προσφατη αναρτηση, σχολιασε οτι χρειαζεται μετωπο με το ΚΚΕ, τωρα δινει τα φοντα του στα "παιδακια των μ-λ". Ντροπη σου κομπλεξικε, αμορφωτε και παρετημενε. Αντε γραψε κανενα ποιημα να εκτονωσεις τη μοιρολατρια σου και την ηττοπαθεια σου και ασε τους νεους αγωνιστες να παλεψουν.
Δεν είναι ακριβώς όπως τα λες σ. Πάνο.Επειδή υπάρχει υποκειμενισμός,ως προς το τι είναι χουλιγκανισμός κλπ, όποιος θέλει να μην κάνει λογοκρισία,πρέπει να αφήνει τα πάντα,μέχρι κ τα σκουπίδια.Είναι ζήτημα ακριβολογίας,αλλά έχει κ ουσιαστική σημασία.Κατανοώ τη δυσκολία,αλλά να,άλλο αποτέλεσμα έχει το επακριβώς κ άλλο το περίπου.
Μαθηματα υψηλης μαρξιστικης επαναστατικης θεωριας απο την ακρη ενος pc. Ετσι κανουν οι επαναστατες των πληκτρολογιων, παραδιδουν μαθηματα σε "παιδακια των μλ" που κινδυνευουν απο ενσωματωση. Αντε να αποφοιτησουμε και εμεις για να πας τσιμπουρι και στην επομενη οργανωση να δωσεις τα φωτα σου και να ανακλυψεις τις ενδοοργανωτικες διαφωνιες, που μονο οι αναπτυγμενες σου επαναστατικες διαισθησεις μπορουν να αποκαλυψουν. Σε μερικες περιπτωσεις ανθρωπων νιωθω να δικαιωνονται οι ΑΝ.ΕΛ. οντως μας ψεκαζουν....
Αν διαβαστεί πιο προσεκτικά η πολιτική περί σχολίων θα έπρεπε να μου γίνει κριτική αλλά άλλου είδους!
Από εκεί και πέρα ασκώ τις κατασταλτικές μου δυνατότητες, όπως κάθε διαχειριστής που σέβεται το ρόλο του σε αυτό το ντουνιά, και απαγορεύω την παραπέρα ενασχόλησή σας με τον ...Κυριακίδη γιατί το θεωρώ άδικο για το κείμενο του συντρόφου!
Για τον ίδιο δε ανακαλώ προηγούμενες αποφάσεις μου μετά τον αιματηρό αγώνα που έδωσε να σπάσει την απαγόρευση!
Μπορεί να συνεχίσει!
Η επιστροφή στο σπίτι, είναι η νεκροφανής αδράνεια του μικροαστού.
Επιστρέφει, κοντολογίς υπερασπίζεται ''ένα σπίτι',' γιατί αλλιώς θ αναγκαστεί ν αντικαταστήσει τη βολή της συνήθειας της ίδιας παρέας, της ίδιας κουβέντας, με τους δρόμους. Γιατί ''χωρίς συνήθεια δεν υπάρχει επιστροφή στο σπίτι'', που έλεγε ο Προύστ.
Ακόμη κάποιοι που καμώνονται τους αριστερούς, βρίζουν όσους με πόνο-προσπάθεια από μικροί προσπάθησαν να διαβάσουν, επαίρονται για την άγνοιά τους στο όνομα του Λένιν..ναι αυτού, της θεμελίωσης του- ''η επαναστατική θεωρία προηγείται της επαναστατικής πράξης'', αυτού που επέβαλε την ανάγνωση σε προλετάριους αναλφάβητους στο 90%τους μέσα σε σπίτια χωρίς φως, του φιλοσοφικού του ''Εμπειριοκριτικισμού'' ,από κομματικά στελέχη. Μιλάμε στο όνομα του Λένιν, αλλά μας βολεύει η ''πολιτιστική'' αποβλάκωση μάχης φατριών ενός κόκκινου βίπερ κομφουκιανών παροιμιών ενός Μάο και η προβολή από τύπους σαν τον Φλωράκη, της συνηδητής τους άρνησης να μελετήσουν μαρξισμό, απ το να λέει ( ο συγκεκριμένος), Πλαστήριες συνταγές και μαγκιές.
....''Αντρική -λαική'' προβολή, πως είναι ένας από αυτούς που άμα λάχει δέρνουν τη γυναίκα, ή έχουν τα παιδια αναγκαστικά στη δουλειά, δωρεάν βέβαια....
Η ελληνική αριστερά της ήττας...όταν ο Μπάσης έγραφε λίγο πριν εκτελεστεί το επικό έργο για τη βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα, όταν συνεχώς φυλακισμένος ο Ζαχαριάδης ανέλυε όπως μπορούσε, τη μεγαλοσύνη και τις αντιφάσεις του Παλαμά.
Αλλά εκείνοι έπρατταν επανάσταση, όχι ημερήσια απασχόληση βαθιά ενσωματωμένων πολιτικά αργόσχολών...
Μπατήρικα κουτσαβάκια, που αντί γηπεδικής επιλογής και μόνον, έχουν και ''οργανωτικές'' πορώσεις και γι αυτό, σπεύδουν να μετρήσουν κάθε φορά στην ανυπαρξία τους, στο πόσο τοις εκατό ενός Λεβέντη ή μιας.''Τελείας'', ήταν τα κουκιά που πήραν στη φιέστα των αστικών εκλογών, πόσο έγραψαν κάτι προσβλητικά ''σουβλερό'' σε κάποιον που τους τσάντισε, σαν τους λούμπεν συνταξιούχους στα καφενεία, που λένε -'' δεν ξέρω για την ουσία, αλλά ο ...με τσαντίζει, μου κάνει είδειξη γνώσεων'', μου επιβεβαιώνει δηλαδή, πως κακώς δεν διάβασα και δεν θα διαβάσω ποτέ μου...παρά εξώφυλλα.
Καληνύχτα ήττα...κι ας μη ξέρουμε το όμορφο πρόσωπο του αντίθετού της.
Υπάρχει όμως εκεί που ''το φτύσιμο'' του καπιταλισμού, δεν γίνεται κουτσαβακίστικα λαικίστικο, αγοροφοβικό, ψυχωσικό, προσωπικών ή πολιτικών εμμονών..δηλαδή ασθενές βαριά.
Γίνεται με ψάξιμο εκεί κι ΟΧΙ ΕΚΕΙ που και η ΠΟΙΗΣΗ από τους δήθεν λενινιστές θεωρείται σαν ενασχόληση άξια φτηνής κριτικής σαν ενασχόληση από κάποιους, που και σήμερα θα βρίζαν τη Γώγου, που έσπευδαν μέσω των ψευτοδιανοούμενών τους, ν αποθεώσουν δυο χρόνια πριν, τις κυριλέ κασιδιάρικες απόψεις....τύπου Σώτη Τριαταφύλλου.
Αρκετά μου προσφέρατε με ευθύνη μου παιδάκια, όπως και στην εργατική τάξη που σας αγνοεί
''αναγούλες ικανοποιητικές'' ,για να παραφράσω τον Εγγονόπουλο
παλι σπιρτοκουτο εγινε εδω μεσα...
σε αλλα πιο ενδιαφεροντα, ποια ειναι η αντιληψη της οργανωσης (εκτος απο ενα προ ημερων κειμενο) για την αυριανη συγκεντρωση που θα γινεο, αν αξιζει να κατεβει κοσμος σε αυτες και αν θα παρεμβετε σε αυτες.
ΒΚ, είσαι σε λάθος σπιρτόκουτο για το θέμα που θέλεις να ανοίξεις. Εδώ άλλο τέθηκε και άλλα αντ' άλλων συζητιούνται...
Βλέποντας τον τίτλο του πόστ μάλλον συναγωνιστή 9/2/15, 1:14 μ.μ, είναι μια κουβέντα απόλυτα στο θέμα. Μη πουλάμε τρέλα όπως και η παρέμβαση του συναγωνιστή ΒΚ επίσης είναι στο θέμα, με σκοπό να διαχωριστεί απ όλους.
Σε ποια συγκέντρωση να συμμετάσχει κανείς;
Σε αυτή στην ΕΡΤ ή σε αυτή του Συντάγματος; Ή και στις δύο;
Και καλά στην ΕΡΤ είναι πιο ξεκάθαρα τα πράγματα και αρκετά θολά από μεριάς κυβέρνησης σε σχέση με το εργασιακό μέλλον των απολυμένων. Αυτά να τα βλέπουν οι υποστηρικτές του θεσμού της δημόσιας τηλεόρασης που πρότασαν αυτό αντί για το δικαίωμα στη δουλειά!
Στο Σύνταγμα πως να πάει κανείς; Σε αντίθεση με τους εκβιασμούς τους προερχόμενους από την Ε.Ε.. κυρίως από τη Γερμανία, και σε ένδειξη αλληλεγγύης στη κυβέρνηση;
Ή για να εκφράσει την αντίθεσή του στην εξάρτηση, που αφορά και το ΔΝΤ - ΗΠΑ, εκτός από την Ε.Ε. και την ΕΚΤ; Για να καταγγείλει την διαραγμάτευση, άρα και την κυβέρνηση, ως υποταγή, κόντρα στο ρεύμα;
Πως λοιπόν; Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί και στις δύο συγκεντρώσεις!!! Άλλες οργανώσεις δεν είδα. Αναμένουμε το ΚΚΕ(μ-λ) και την Λαϊκή Αντίσταση.
Κατά τα άλλα δίκιο έχει και καλά έκανε ο Β.Κ.!
Λεωνίδας Σαμαράς
Κάποια λόγια
Καταρχάς να δηλώσω με ότι συμφωνώ με το κεντρικό νόημα του άρθρου, αν βέβαια το αντιλαμβάνομαι σωστά. Αν ισχύει η υπόθεση αυτή και αυτό είναι ότι η λύση βρίσκεται στην εργατική τάξη στην συγκρότησή της και ότι χρειάζεται η διαμόρφωση του πρωτοπόρου κόμματός της και μόνο εκεί βρίσκεται η δουλεία μας αν αυτή υπάρχει, τότε συμφωνώ.
Ξεκινώντας δηλώνοντας τα προηγούμενα ως δεδομένα με ότι αυτό σηματοδοτεί ως προς την άποψή μου γενικά, αλλά και για την ειδική, θετική, άποψη μου για το άρθρο θέλω να κάνω κάποιες παρατηρήσεις και να καταθέσω κάποιες απόψεις
1) "Η αλήθεια είναι ότι πρώτη φορά ένιωσα να κερδίζω τόσα πολλά αλλά συγχρόνως να νιώθω και τόσο αμόρφωτος"
Πολύ μου αρέσει αυτή η πρόταση. Καταδεικνύει ότι ο αρθρογράφος δεν πήγε με κλειστά αυτιά, δεν διακατέχεται από το γνώρισμα της παντογνωσίας.
Εκτιμώ ότι κάτι αντίστοιχο έχω και εγώ νοιώσει, σε τετ α τετ ιστορίες, και σε μαζικές διαδικασίες. Από τις πρώτες δεν θα αναφέρω καμία αλλά από τις δεύτερες θα αναφέρω μία που εκτιμώ ότι δίνει και το στίγμα αυτού που θα πω παρακάτω.
Μετά τις κινητοποιήσεις της φοιτητικής νεολαίας το 2006 και πριν από αυτές του 07 έκανα κάπου μια τοποθέτηση που έλεγε σε ένα τμήμα της : -"πριν το ξέσπασμα του κινήματος νόμιζα ότι ήξερα τον φοιτητικό συνδικαλισμό στο σήμερα και τις ανάγκες του σε ποσοστό 80%, μετά κατάλαβα πως το σωστό ποσοστό είναι 5 με 10%". Η κινηματική έξαρση, η εμπλοκή μου σε αυτή, ΑΛΛΑ ΚΑΙ Η ΣΥΛΛΟΙΓΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΠΟΥ ΕΦΕΡΑ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΗΣ, με έκαναν να συνειδητοποιήσω αυτό και έτσι να το ανεβάσω (το ποσοστό).
Γιατί τα λέω αυτά ? Για να πω ότι χρειάζεται η εμπλοκή μας στους αγώνες, το μπλέξιμο με τον κόσμο, φέροντας συγκεκριμένη άποψη σε αυτά και όντας έτοιμοι να δούμε που επιβεβαιώνεται, πως και πόσο, έτσι ώστε να μπορούμε ατομικά και συλλογικά να την αναβαθμίσουμε. Έτσι ώστε "η πραγματικότητα να την επιβεβαιώσει και να την τροποποιήσει ταυτόχρονα". Στις εκλογές, στην παρέμβαση σε αυτές καλό, θεμιτό και αναγκαίο να παίρνονται μηνύματα, αλλά αυτό σηματοδοτεί και κάτι ακόμα. Την ανάγκη και την έλλειψη λήψης κατανόησης επεξεργασίας και παρέμβασης σε αυτά και σε άλλα μηνύματα πριν και μετά.
2) "Οι επιλογές μιας οργάνωσης και ο προτεραιότητες που θέτει δεν θα πρέπει να πηγάζουν μονό από εσωστρεφείς διαδικασίες , και από αντιθέσεις που οξύνονται στο εσωτερικό της αλλά και με βάση το τι βλέπει και εκτιμάει μέσα από τις σχέσεις που έχει με την κοινωνία και την τάξη που υπηρετεί !"
Προφανώς και είναι σωστό και κατανοητό το μήνυμα που στέλνει ο αρθογράφος ενάντια στην εσωστρέφεια. Αλλά αυτό το "και" μετά το "αλλά" επιδέχεται πολλές αναγνώσεις. Δηλαδή τι είδους εξωστρέφεια μπορείς να έχεις αν δεν διασφαλίσεις ενιαιότητα, από την μία, και πως θα επιτευχθεί αυτή χωρίς εξωστρέφεια, από την άλλη. Νομίζω ότι την άποψη μου την έχω επί της ουσία ήδη πει. Λίγα εσωστρεφή λόγια και καθαρά, δημοκρατία, ανάπτυξη άποψης σε συνδυασμό και μόνο σε συνδυασμό με την εξωστρέφεια. Αλλιώς είτε εξωστρεφώς είτε εσωστρεφώς, πράξεις και λόγια σπουδαία δεν θα βγαίνουν από χείλη και από χέρια....
Οι αντιθέσεις άλλωστε δεν είναι παρά προϊόν αντανάκλασης των αντιθέσεων στους κόλπους του λαού, άρα αν και μόνο αν ερμηνευτούν ως τέτοιες υπάρχει περίπτωση να λυθούν, αν δεν ερμηνευτούν έτσι ή προσπεραστούν δεν λύνονται διογκώνονται αναβαθμίζονται και επουδενί δεν απαντιούνται εξωστρεφώς και επαναστατικά.
3) "ΠΟΣΟ διαφορετικές θα ήταν οι πλατείες που πέρα από το πιο αντιδραστικό τους κομμάτι κυριαρχούσε έντονα η μικροαστική αδημονία, εάν η εργατική τάξη είχε μεγαλύτερη συμμέτοχη και έπαιρνε το πεδίο της αντιπαράθεσης από τους 300 της βουλής και την αλλαγή κυβέρνησης και έθετε πραγματικά αιτήματα πάλης και ρήξης με το σύστημα".
Η μικροαστική αδημονία κυριαρχούσε συνολικά στις πλατείες, το πιο αντιδραστικό τους κομμάτι όμως ήταν το μικροαστικό στο οποίο επικράτησε η φασίζουσα ή και η φασιστική λογική. Αυτό το κομμάτι του κειμένου σε συνδυασμό με το παρακάτω : "Η εργατική τάξη είναι η τάξη που πρέπει να συγκροτηθεί ως τάξη για τον εαυτό της για να μπορέσει να αποτελέσει το πραγματικό επαναστατικό υποκείμενο και να υλοποιήσει το ταξικό της καθήκον" πέραν από την ορθότητα και την αναγκαιότητα κατάθεσής του, για να μην τελεστεί ευχολόγιο πρέπει να αναζητηθούν συγκεκριμένοι τρόποι γείωσης της πραγματοποίησης σύνδεσης με την βοήθεια στην πραγματοποίησή του.
4) "Η αριστερά θα πρέπει να ξαναγυρίσει στην βάση της, να δει που βρίσκεται η εργατική τάξη, να δομήσει σχέσεις πολιτικές μαζί της".
Η αριστερά δεν είναι ένα ενιαίο πράγμα. Η αμφισβήτηση της καθιστιαίας τάξης πραγμάτων είναι ένα στοιχείο ενοποιητικό αλλά υπάρχουν παράλληλα με αυτό πολλά διαφοροποιητικά με προεξάρχον αυτών το ποια η ταξική της αναφορά. Η ρεφορμιστική αναφορά δεν έχει αναφορά στην εργατική τάξη παρά μόνο σαν τμήμα του λαού το οποίο θα χρησιμοποιήσει για να αναρριχηθεί στην εξουσία και δεν θα διστάσει να το δώσει βορά στα κανόνια εσωτερικών ή εξωτερικών εχθρών. Από το Παρίσι 250 χρόνια πριν μέχρι το 17 μέχρι το σήμερα. Η κομμουνιστική αριστερά είναι αυτή που έχει αυτή την αναφορά.
Αλλά εδώ αρχίζουν τα προβλήματα. Ποια κομμουνιστική αριστερά αυτή που έβλεπε την εξαφάνιση της εργατικής τάξης, που έβλεπε και βλέπει την ενσωμάτωσή της (Α/συνέχεια,α/α χώρος, συσπειρώσεις) ? Αυτή που ανάγει τους πάντες σε εργατική τάξη για να ανακηρύξει τον εαυτό της σε πρωτοπορία των εργατών (αντρασύα και πάρα πολλοί συνοδοιπόροι), ή αυτή που νομίζει πως η συντριβή των ανταγωνιστών της ρεφορμιστών δεν θα πλήξει και τα εργατικά στρώματα αν αυτά δεν οργανωθούν αλλά ανα μένουν την σειρά αυτής να πάρει την διαχείριση ("κ"κε) ? Λοιπόν όχι δεν είναι η βάση όλης της αριστεράς η εργατική τάξη. Είναι της κομμουνιστικής αριστεράς η οποία σήμερα δεν έχει υπόσταση συγκροτημένη και έτσι γεννιούνται οι εσωστρεφείς διαδικασίες..... Άρα πρέπει να υπάρξει αναδόμηση αυτής της αριστεράς, εκεί είναι το πρώτο βήμα στο οποίο πρέπει να συμβάλλουμε. Και αυτό περιλαμβάνει τόσο την εξωστρέφεια, όσο και την εσωστρεφή, για να γίνει εξωστρεφής, υπεράσπιση αρχών. Όπου στην εξωστρέφεια περιλαμβάνονται πολλά με ένα σημαντικό εξ αυτών την μελέτη, αλλά κανένα δεν συγκρίνεται με την σημασία της συμμετοχής στην πάλη, της βοήθειας της οργάνωσης της αντίστασης και την οικοδόμηση σχέσεων με τον λαό. Έβαλα λαό και όχι εργατική τάξη και αυτό θα μπορούσε να ερμηνευτεί σαν ανατρεπτικό στοιχείο του κειμένου και όσων λέω. Καθόλου ο στόχος είναι δεδομένος τα βήματα όμως ξεκινάνε από το πρώτο, και το δάχτυλο να δείχνει σταθερά τον προσανατολισμό για να μην χαθείς....
Λεωνίδας Σαμαράς
Υ.γ. αυτή τη φορά διάβασα πρώτα το κείμενο και όχι τα σχόλια, μετά την δημοσίευσή μου θα το κάνω κα αυτό για να δω τον κ.σ. και όσους άλλους επιχειρούν να στρέψουν την κουβέντα αλλού. Αν δεν έχουν γράψει φαινομενικά θα εκτεθώ, στην ουσία όμως όχι, και άλλωστε οι πιθανότητες είναι συντριπτικά εναντίον ενός τέτοιου ενδεχόμενου οπότε μικρό το "ρίσκο".
@ 9/2/15, 2:33 μ.μ.
Τον τίτλο του ποστ τον ερμηνεύει προφανώς ο καθένας όπως του κατέβει. Το περιεχόμενο πάντως, μιλάει για τη σύνδεση της αριστεράς με την εργατική τάξη. Συγκεκριμένα ο γράφων θεωρεί ότι αυτή η σύνδεση είναι τουλάχιστον ελλιπής (αν όχι ανύπαρκτη) και καταλήγει σε διάφορα "τι θα γινόταν αν..." που μάλλον δεν προσφέρονται και για πολύ παραπέρα συζήτηση.
Κάπου εκεί αισθάνθηκε την ανάγκη ο ΝΚ να μας ξανα-ματα-πει τη γνωστή (φαντάζομαι πλέον) αντίληψη του ότι για όλα φταίει η λειψή μαρξιστική παιδεία της αριστεράς. Πιθανόν επειδή αυτό θεωρεί ως αιτία και της λειψής σύνδεσης με την εργατική τάξη. Πιθανόν επειδή αυτό θεωρεί ως αιτία όλων των κακών γενικώς. Πιθανότερο ακόμα, επειδή του δόθηκε άλλη μια ευκαιρία να τα "χώσει" σε "παρέες" σαν κι εμάς που αρνούμαστε πεισματικά να αναγνωρίσουμε το μαρξιστικό μεγαλείο του. Πιάστηκε κι αυτός (όπως κι εσύ) από τον τίτλο, "ξεχνώντας" το περιεχόμενο του κείμενου. Επειδή έτσι τον βόλευε βρε αδερφέ. Έτσι γούσταρε και έτσι έκανε. Άσε που για να το καταφέρει έσπασε απαγορεύσεις, λογοκρισίες, και κάνα ποτήρι ίσως.
Στη συνέχεια γράφτηκαν διάφορα άσχετα με το θέμα, αλλά μου φάνηκε εξαιρετικά οξύμωρο το σχόλιο του ΒΚ όπου ξεκινάει αναγνωρίζοντας το "άσχετο" της συζήτησης: "παλι σπιρτοκουτο εγινε εδω μεσα..."
για να συνεχίσει ο ίδιος, αλλάζοντας τελείως το θέμα: "σε αλλα πιο ενδιαφεροντα, ποια ειναι η...".
Δηλαδή άλλα λόγια για να αγαπιόμαστε; Με ποιον; Το ΝΚ; Ή απλώς ψάχνουμε πώς να γυρίσουμε τη συζήτηση μήπως και στριμωχτεί η "παρέα";
Μην πουλάνε λοιπόν τρέλα ορισμένοι λέγοντας μαλακίες όπως: "...η παρέμβαση του συναγωνιστή ΒΚ επίσης είναι στο θέμα, με σκοπό να διαχωριστεί απ όλους".
7/2/15, 12:40 μ.μ.
8/2/15, 12:53 μ.μ.
9/2/15, 1:14 μ.μ.
Στο εξής Χ
Αυτό που συμβαίνει εδώ είναι να αγνοείται ένα κείμενο, το οποίο μάλιστα θέτει το μεγαλύτερο ίσως πρόβλημα που θα έπρεπε να απασχολεί την κομμουνιστική αριστερά.
Ο ΒΚ απ' ότι κατάλαβα δεν θεωρεί το ερώτημά του εντός του θέματος, σε αντίθεση με τους ...υποστηρικτές του, αλλά θεωρεί πιο ενδιαφέρον να ρωτήσει τι άποψη έχουμε και τι θα κάνουμε για τις μεθαυριανές συγκεντρώσεις. Κάτι που θα μπορούσε να γίνει κάτω από το κείμενο που βγάζει "εκτός". Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι το γιατί το βγάζει "εκτός". "Εκτος απο ενα προ ημερων κειμενο" λέει. Να ρωτήσω γιατί αυτό το "εκτός"; Με αυτά που αναφέρει αυτό το κείμενο που λέει συμφωνεί, διαφωνεί, θεωρεί ότι πρέπει να αλλάξουμε κάτι στην έως τώρα στάση και αποψή μας;
Σταματώ όμως εδώ και ελπίζω η συνέχιση αυτής της συζήτησης να γίνει κάτω από σχετική ανάρτηση.
την ενταση καποιων ειλικρινα δεν την καταλαβαινω. αν θεωρειτε οτι προβοκατορικα εκανα την ερωτηση για να "στριμωξω την παρεα", τοτε μαλλον καποιον εκτος απο το οτι πασχετε απο μανια καταδιωξης, μαλλον δεν εχετε και καθολου εμπιστοσυνη στην αποψη και την οργανωση σας για να πιστευετε οτι ενας ανενταχτος/τυχαιος σε ενα σχολιο στο μπλογκ μπορει να σας προβοκαρει ή και να σας κανει προβλημα. με τον ιδιο ακριβως τροπο θεωρω βλακωδη οσα σχολια κατηγορουν τον καποιο συντροφο για προβοκατορα, εμμισθο και αλλες παπαριες, ασχετα αν διαφωνω μαζι του συνολικα.
και ο νκ που κολλαει σε σχεση με αυτο που εγραψα? (_Δηλαδή άλλα λόγια για να αγαπιόμαστε; Με ποιον; Το ΝΚ; Ή απλώς ψάχνουμε πώς να γυρίσουμε τη συζήτηση μήπως και στριμωχτεί η "παρέα";_)
το ερωτημα μου προφανως και ειναι εντος του θεματος του τελευταιου σκελους του κειμενου, αλλα θεωρω τον τροπο που εγινε η συζητηση απο κατω κατι σαν το σπιρτοκουτο (την ταινια) και εν τελει ακυρη και σιγουρα χωρις τελικα να σχολιαζεται το κειμενο, εξ ου και το "_σε αλλα πιο ενδιαφεροντα_".
το γιατι δεν εγραψα κατω απο το αλλο κειμενο εχει να κανει με το οτι πολυ απλα ΒΑΡΙΟΜΟΥΝ να κανω scroll down για να ψαξω το κειμενο. πολυ περιεργο?
για την συγκεντρωση στην οποια αναφεροταν εκεινο το κειμενο δεν ημουν λογω εργασιας οποτε δεν μπορω να εχω πληρη αποψη. ουτε στη μεθαυριανη μαλλον θα ειμαι για τον ιδιο λογο.
επισης δεν εχω ιδιαιτερα καταληγμενη αποψη για τη χρησιμοτητα παρεμβασης σε αυτες τις συγκεντρωσεις, τεινοντας να θεωρησω οτι ναι μεν ειναι πολυ προβληματικες γιατι εμπεριεχουν το κομματι στηριξης της κυβερνησης, και με εντονα εθνικοπατριωτικα στοιχεια χωρις ωστοσο να τιθεται εντονα καποια αντι-εε κατευθυνση, παρολα αυτα πιθανοτατα εχει αξια η παρεμβαση των οργανωσεων με πανο, υλικα κλπ απο την αποψη της προπαγανδισης της αντι-εε/αντι-ιμπ/αντικαπιταλιστικης αντιληψης, ενδεχομενως και με κειμενα τα οποια θα απαντουν στις προγραμματικες δηλωσεις της κυβερνησης κλπ, τα σχεδια και τις δεσμευσεις της σε σχεση με τη διαπραγματευση. ισως επισης εχει αξια η παρεμβαση επειδη συνεχιζει να επικρατει νηνεμια (λογικο εν μερει) και απο το να περιμενουν οι οργανωσεις μοιρολατρικα να ξεσπασουν αγωνες, ισως ειναι καλυτερα να κατεβουν εκει που θα βρεθει κοσμος (αν βρεθει). δεν ξερω παντως για σιγουρα, αποψεις ηθελα να ακουσω, αλλα φαινεται οτι καποιοι εχουν θεματα.
οσον αφορα το κειμενο καθε αυτο, θεωρω οτι η προταση "Και στις δυο περιπτώσεις ένιωθα ότι έδινα έναν αγώνα εκτός έδρας, όχι γιατί τα επιχειρήματα μου δεν είχαν την λάμψη των άλλων, αλλά γιατί ενώ εγώ μιλούσα για αγώνες και συγκρούσεις, το σύστημα και οι μηχανισμοί του έχουν κάνει τόσο καλά την δουλεία τους έτσι ώστε οι σημερινοί ταξικοί συσχετισμοί να είναι τόσο δυσμενείς ώστε οποιαδήποτε φωνή αντίστασης να καταπνίγεται από μια πληθώρα αστικών απόψεων" ειναι πολυ σημαντικη, και κατι που αντιμετωπιζουμε πολυ εντονα οσοι προσπαθουμε να ασχοληθουμε ειδικα με τα σωματεια, και πως ακριβως θα καταφερουμε στο χωρο δουλειας τους συναδελφους που εστω εκαναν ενα βημα και απεγκλωβιστηκαν εκλογικα απο το παλιο δικομματισμο, να τους δωσεις να καταλαβουν οτι αυτο δεν αρκει, οτι η εργοδοτικη τρομοκρατια παρα την "αριστερη" κυβερνηση συνεχιζεται και οτι τιποτα δεν θα αλλαξει αν οι ιδιοι δεν ενεργοποιηθουν στα σωματεια.
"αμαθείς", "παρέα", "ενσωματωμένοι που κάνουν αμήχανο μπανιστήρι", "μαρξιστικά αμαθείς", "λαϊκίστικα κουτσαβάκια", "δήθεν αυθεντίες", "λογοκριτές", "δειλοί", "τσαμένα", "παιδάκια των μ-λ", "μικροαστοί", "δήθεν αριστεροί" που τους "βολεύει η πολιτιστική αποβλάκωση", "βαθειά ενσωματωμένοι πολιτικά αργόσχολοι", "μπατήρικα κουτσαβάκια που έχουν 'οργανωτικές' πορώσεις", "σαν τους λούμπεν συνταξιούχους που δεν θα διαβάσουν ποτέ παρά μόνο εξώφυλλα", "ψυχασθενείς"
...άσε που κάποιοι από εμάς πουλάμε και τρέλα.
Εμ βέβαια, πώς να την καταλάβει την ένταση κάποιων ο ΒΚ! Κι εγώ και οι υπόλοιποι σύντροφοι που εκνευρίστηκαν, πρέπει να πάσχουμε από "μανία καταδιώξεως", δεν εξηγείται αλλιώς!
Έγραψα και σε προηγούμενο σχόλιο ότι το ιστολόγιο είναι του ΑσΓ και όχι της οργάνωσης. Από εκεί και πέρα, το τι εμπιστοσύνη έχω εγώ (και όχι έχουμε), στην άποψη μου και στην οργάνωση μου, δεν το θέτω στην κρίση σου.
Ενδιαφέρουσα η πλευρά που πιάνεις πάνω στο κείμενο. Να με συγχωρείς που δεν θα σχολιάσω παραπέρα αυτή τη στιγμή. Είμαι ακόμα εκνευρισμένος.
Χ
Η αλήθεια πάντως είναι, ότι η θέληση για μελέτη ενισχύεται πάρα πολύ από την συμμετοχή στο κίνημα και από συζητήσεις σαν και αυτές που αναφέρεται ο σύντροφος-μουστάκι.
Τότε διαπιστώνεις τις ανεπάρκειες σου και μπαίνεις στην λογική να τις αντιμετωπίσεις. Κάτι παρόμοιο είπε και ο ΛΣ σε ένα σημείο.
Η πάλη είναι αυτή που δίνει την πρώτη ύλη για να κατανοείς αυτό που διαβάζεις. Γιατί μπορεί κάποιος να διαβάζει πολύ, αλλά να καταλαβαίνει ελάχιστα. Ή ακόμα καλύτερα, για να διαβάσει κάποιος σωστά, πρέπει η πραγματικότητα να του υποδείξει το δρόμο.
ο χωρισμός θεωρίας-πράξης δεν ήταν ατύχημα, ήταν συστατικό της σταλινικής τομής (μπλα μπλα, όποιος λέει "σταλινικός", είναι αντικομμουνιστής, πάμε παρακάτω).
στα πλαίσια της επαναφοράς βασικών πλευρών του δευτεροδιεθνιστικου μαρξισμού μετά τον θάνατο του Λένιν (παραγωγισμός, οικονομισμός, σοσιαλιστικός τρόπος παραγωγής, μυστικό της γνώσης, αντίθεση διαννοητικής χειρωνακτικής εργασίας, λαού και πολιτικής) η φιλοσοφία και η θεωρία έγιναν κάτι για τους φιλόσοφους και τους θεωρητικούς, η ιδεολογία ένα φάντασμα. η πολιτική για το κόμμα (το ΠΓ) και για τον λαό το να είναι καλοί πολίτες.
ότι είναι κάτι που κρατάει κοντά 100 χρόνια δεν πρέπει να μας απελπίζει βέβαια. Άλλωστε υπήρξαν ρωγμές. Η επαναστατική αυτομόρφωση του αγωνιζόμενου λαού στην κατοχή πχ ήταν ρωγμή. Η φιλοσοφική έκρηξη στον ευρωπαϊκό μαρξισμό της δεκαετίας του 60, δεμένη με την πάλη των εργαζομένων και της νεολαίας να βάλουν την προοπτική της αντικαπιταλιστικής τομής στον αναπτυγμένο καπιταλισμό, ήταν τομή.
Σήμερα η διάσταση ότι η νέα συμφιλίωση της θεωρίας με την πράξη, το ανέβασμα του λαού στην θεωρία, αλλά και η λαικοποίηση της θεωρίας, η δημιουργία "οργανικών διαννοούμενων" της εργατικής τάξης που έλεγε ο Γκράμσι, που στελεχώνουν τις πολιτικές και κοινωνικές οργανώσεις και κάνουν μαζική φιλοσοφία με την πολιτική πάλη, δεν είναι μόνο θέμα αγώνων.
Είμαστε στην στιγμή που είναι και θέμα νικών. Αλλά αυτό θα ανοίξει την κουβέντα πολύ, θα βάλλει ενδεχομένως και την διάσταση αυτού που λέει ο ΒΚ, για το τι θα κάνει ο καθένας πχ αύριο.
Γιατί αναπάντεχα στο καφενείο ο κόσμος μπορεί να σου πει πως θα πάει "γιατί δεν πάει άλλο, έστω είπαν κάποια όχι, θα πάω στην πλατεία". Ο εύκολος δρόμος θα είναι να αφορίσεις τον πολιτικά απαίδευτο κόσμο που πάει με ξένες σημαίες. Ο δύσκολος είναι να δεις τι δυνατότητες εγγράφει το "δεν πάει άλλο" σε μια συγκυρία που δύσκολα "πάει αλλιώς" χωρίς μεγάλες τομές.
(ευχαριστώ τον ΒΚ, έλεγα και γω, σε κανέναν δεν έχει κάνει εντύπωση αυτό το πράγμα !!)
"κάποιος σύντροφος"
Ψυχασθενείς όχι
γιατί σέβομαι κάθε ασθενή, όλες τις αρρώστειες, δεν είναι βρισιά
ψυχωσική προσωπική εμμονή με κάποιους, είναι περιγραφή ενός μικροαστικού εγωισμού a la αναρχία, αν κάποιος ξέρει λίγα ελληνικά.
Επειδή χάρηκα με το μαγαζάκισας, αλλά δεν έχω καμιά διάθεση καμιάς άλλης επαφής..ναι, ναι δεν θα ''ξαναμπώ σε πειρασμό'', οι αυταπάτες τελειώνουν, το ίδιο και οι πολιτικές ανοησίες μου-τουλάχιστον οι ίδιες,
δεν θα ήθελα-και δεν υπάρχει λόγος-κάποιοι, ακριβώς όπως τους χαρακτήρισα πολιτικά, ν ασχοληθούν άλλο, μ έναν από ατύχημα ''συνομιλητή'', μιας μικρής περιόδου.
Και για τον σύντροφό μου ΒΚ, ποτέ η φυγή στον οργανωτισμό δεν αποτελεί απάντηση σε ''σπιρτόκουτα'', είναι ο ίδιος ο οργανωτισμός, σπιρτόκουτο και το ξέρει καλά κάποιος που ξέρει από Στάλιν κι επαναστατικό μαρξισμό..
Μάλλον θα πρέπει να αποκτήσουμε τη τέχνη να μένουμε ανεπηρέαστοι από συμπεριφορές άλλων ώστε να μην παίρνουν οι αντιδράσεις μας μπάλα και άλλους! Δύσκολο έως και ακατόρθωτο πολλές φορές. Αυτό για τον Β.Κ.
Αυτό που έχουμε αποφασίσει προς το παρόν να κάνουμε είναι να παρεμβαίνουμε σε αυτές τις συγκεντρώσεις όχι όμως με πανό και χωριστό μπλογκ. Και αυτό γιατί δεν θέλουμε να θεωρηθεί ότι νομιμοποιούμε πολιτικά μια ιστορία στήριξης της κυβέρνησης η οποία ενώ έχει αποδεχτεί σχεδόν όλο το πλαίσιο που του έχει θέσει η Τρόικα (ή μιας και την αρνείται οι Ε.Ε, Ε.Κ.Τ. και το Δ.Ν.Τ,.!) μας λέει ότι δίνει μάχες για κάποια ψίχουλα (γιατί περί αυτών πρόκειται και αν δοθούν κι αυτά μιας και τα πιο σοβαρά αποκτούν βάθος χρόνου, όσο και αν ενοχλεί κάποιους που θεωρούν το λαό ικανό μόνο για ψίχουλα) κόντρα στους εκβιασμούς της Ε.Ε. - Γερμανίας!
Η πρόταση η δική μας και στα καφενεία, και στους χώρους δουλειας, σπουδών και όπου ζούμε, είναι ότι ο λαός ότι πάρει από αυτά που υπόσχεται η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να τα δει σαν αποτέλεσμα της δικής του ανάγκης και πάλης και ότι δεν πρέπει να αρκεστεί σε αυτά. Δεν μας ταιριάζει σα λαό να είμαστε ευχαριστημένοι με το "ξεροκόματο" που λέει και η Αλεπού, θέλουμε όλο το καρβέλι και αυτό μόνο με αγώνα κατακτιέται. Να μην πω για την επιλεκτικότητα σε σχέση με τους ιμπεριαλιστές που ξαφνικά μας προέκυψαν φίλοι οι Αμερικάνοι! Η δική μας πρόταση είναι ότι αν είναι να κάνουμε διαδηλώσεις κόντρα στους εκβιασμούς να αφορούν τους εκβιασμούς όλων των ιμπεριαλιστών και όχι κατ΄ επιλογήν με βάση τις προτεραιότητες της κάθε κυβέρνησης! Στηρίζοντάς τες μάλιστα!
Από εκεί και πέρα για το θέμα του κειμένου και το ερώτημα που απασχολεί και τον Β.Κ.. Θα μιλήσω εμπειρικά όσο και αν αυτό ενοχλεί κάποιους! Έχουμε ένα πολύ πρόσφατο παράδειγμα εργασιακού χώρου όπου η ανάγκη, κλείσιμο, αναγκαστικές μεταθέσεις, διαθεσιμότητες, μείωση έως και κλοπή αποδοχών έβαλε σε κίνηση κόσμο που πολύ λίγο διάστημα πριν δεν θα μπορούσε καν να το διανοηθεί. Θα μου πεις ηττήθηκε τελικά. Ηττήθηκε γιατί το γενικότερο περιβάλον ήταν τέτοιο που όχι απλά δεν βοηθούσε αλλά ήταν και ξεκάθαρα ή και καλυμένα κόντρα στον αγώνα αυτού του κόσμου. Από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες εκτός του χώρου μέχρι και αριστερές δυνάμεις που αρνούνται να έρθουν σε πραγματική τριβή με τη θέληση του κόσμου γιατί τον θεωρούν σαν και αυτό που λέει ο "κάποιος σύντροφος" (εννοώντας όμως άλλα πράγματα) πολίτες που πρέπει να ακολουθήσουν τις ντιρεκτίβες. Αντίθετα αυτοί που θεώρησαν ότι η κίνηση των εργαζομένων δεν έχει να κάνει με την ανάθεση και τον ακολουθητισμό κέρδισαν. Και δεν εννοώ σε ψήφους! Εννοώ ότι έπεισαν ένα κόσμο ότι χωρίς ουσιαστική ενεργοποίηση και αγώνα δε γίνεται τίποτα προς όφελός τους. Αρκετοί από αυτούς, όπου και αν βρίσκονται τώρα, εξακολουθούν να το πιστεύουν κι ας ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ για να φύγει η δεξιά! 'Η να το πω αλλιώς σε επόμενη φάση δεν θα δυσκολευτούν να πεισθούν τόσο πολύ ότι πρέπει να μπουν μπροστά. Γιατί αν μη τι άλλο έζησαν τι σημαίνει να έχουν ένα σωματείο δικό τους και όχι του ...Δ.Σ.!
Αυτό που θέλω να πω με όλα αυτά είναι ότι η ανάγκη και οι αγώνες είναι που θα πείσουν τους εργαζόμενους να ξεπεράσουν τις λογικές της ανάθεσης και της αναποτελεσματικότητας των αγώνων.
Αρκεί οι πρωτοπόρες δυνάμεις να μην κατεβαίνουν με τις έτοιμες θεωρίες και ιδεοληψίες τους σα να σερβίρουν συνταγές αλλά με την άποψή τους την οποία μέσα από τη ζυμωση του αγώνα να έχουν τη δυνατότητα ακόμη και να την αλλάξουν! Να δείξουν εμπιστοσύνη σε αυτούς που αναφέρονται, στους εργαζόμενους. Αυτό βέβαια για να γίνει θα πρέπει να έχουν εμπιστοσύνη και στον ίδιο τους τον εαυτό, να πιστεύουν αυτά που λένε περί λαού, εργαζόμενων και εργατικής τάξης, περί πρωτοπορίας και λοιπά! Δύσκολα πράγματα αλλά μια κατάσταση που κρατάει δεκαετίες δεν είναι μπορεί να είναι εύκολο να αντιστραφεί, ειδικά όταν στα πλαίσια των διάφορων "ταξικών" πρωτοπορειών εξακολουθεί να είναι ισχυρή η ήττα και όσο πάει να γίνεται ακόμη πιο ισχυρή! Παρ' όλα αυτά όμως από το Φλεβαρη του '10 μέχρι και το Φελβάρη του ΄12 ήταν πολλές χιλιάδς που έδινα μάχες στους δρόμους και στους χώρους δουλειάς. Τις έδιναν γιατί "αυθόρμητα" έβλεπαν ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος είναι άλλο τι "πιάσαμε" εμείς, πως το "εκμεταλλευτήκαμε" όπως και το αν είχαμε τη δυνατότητα να τα "πιάσουμε" και να τα εκμεταλλευτούμε".
Οι σχέσεις θεωρίας και πράξης είναι αμοιβαία και καθόλου ξεκομένη, άλλο τώρα αν κάποιοι φρόντισαν οι "θεωρητικοί" να βγουν από πάνω και οι "πρακτικοί" από κάτω που θα έπρεπε να ακολουθούν τους από πάνω, και δεν ήταν καθόλου "σταλινικοί"! Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε όλων των "ανανεωτών" της επαναστατικής θεωρίας να χρεώνουν τα δικά τους αποτελέσματα στον Στάλιν! Ακόμη και τις σημερινές τους πράξεις υποταγής εκεί τις χρεώνουν!
Αυτές τις λίγες σκέψεις με αφορμή το διάλογο που ξεκίνησε με το κείμενο του Διαλεκτικού Μουστακίου!
http://www.theseis.com/index2.php?option=com_content&do_pdf=1&id=996
ωραίες κουβέντες είναι αυτές, επισυνάπτω ένα, για το θέμα, σύντομο(πως το παθε) κείμενο του συντρόφου Μπελαντή που είναι νομίζω χρήσιμο για την αποσαφήνιση βασικών εννοιών και κριτηρίων του επαναστατικού μαρξισμού.
"κάποιος σύντροφος"
Σύντροφε ΑΣΓ,εγώ είχα στείλει ένα σχόλιο σε απάντηση του Πάνου σχετικά με τη λογοκρισία.Ούτε φασιστικό ούτε χουλιγκάνικο ούτε υβριστικό ούτε καν ποίημα.Γιατί χάθηκε αυτό;Φταίει τώρα το σύστημα ή να κακοβάλω;Κανονικά,βέβαια,δεν υπάρχει κανένας λόγος.Αλλά έλα που συμβαίνει συνήθως όταν θίγω "λεπτά" ζητήματα.Τι να υποθέσω;
Γιατί πότε έχει ξανασυμβεί; Και τι θα έπρεπε να υποθέσεις;
Το έχω ξαναπεί πολλές φορές. Για κάποιο λόγο που δεν τον ξέρω κάποια σχόλια πετιούνται στα ανεπιθύμητα, αν κάποιος σχολιαστής με ειδοποιήσει, υπάρχει και το e-mail, ή αν το πάρω χαμπάρι από μόνος μου, τότε διορθώνεται.
Παράλληλα έχω ζητήσει να μου πει κάποιος που το έχει πάθει αυτό να μου πει τι κινήσεις κάνει μήπως και βγάλω κάποια άκρη. Αν θες κάντο, θα προτιμούσα στο mail, όχι εδώ.
Δημοσίευση σχολίου