Χανιά: Όχι στην απάτη του διαλόγου ΜΕΤΩΠΟ ΑΓΩΝΑ για να μη περάσει η αντιασφαλιστική επιδρομή!!!

0

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΛΕΣΜΑ της Πρωτοβουλίας Αντίστασης

Εκδήλωση συζήτηση πραγματοποιεί η Πρωτοβουλία Αντίστασης τη Δευτέρα 1 Φλεβάρη 7:30 μμ στο Εργατικό κέντρο Χανίων. Η εκδήλωση γίνεται στα πλαίσια των δράσεων και της καμπάνιας της Πρωτοβουλίας Αντίστασης που θέλουν να συμβάλλουν στο δυνάμωμα των λαϊκών αντιστάσεων για να μη περάσει η νέα αντιασφαλιστική επιδρομή.
Θέμα της εκδήλωσης είναι ο ταξικός χαρακτήρας της επίθεσης στο ασφαλιστικό και η ανάγκη συγκρότησης μετώπου από αγρότες –εργαζόμενους-αυτοαπασχολούμενους που μαζί με ανέργους και συνταξιούχους οφείλουν να παλέψουν για να υπερασπιστούν το κοινωνικό δικαίωμα στην ασφάλιση και στη σύνταξη που για άλλη μια φορά μπαίνει στο στόχαστρο από τις δυνάμεις του κεφαλαίου. Οι αυξήσεις των ορίων ηλικίας ο νέος τρόπος υπολογισμού της σύνταξης και οι νέες εισφορές-χαράτσια σε αγρότες αυτοαπασχολούμενους, αφανίζουν το δικαίωμα στη κοινωνική ασφάλιση γι’ αυτό ο ενωμένος αγώνας όλου του κόσμου της δουλειάς είναι μια κρίσιμη αναγκαιότητα.

Χιλιάδες αγρότες σε μια σειρά σημεία της Ελλάδας αψηφούν την παγωνιά και βγαίνουν στις εθνικές οδούς, ενώ σε κάθε καφενείο και σε κάθε αγροτόσπιτο της χώρας επικρατεί αγωνιστικός αναβρασμός. Παρά τη συκοφάντηση και τις υπαρκτές αδυναμίες του αγροτικού κινήματος, ο αγώνας κλιμακώνεται καθημερινά από τη δύναμη του δίκιου του.
Ήδη μιλάμε για μια ελπιδοφόρα κατάσταση που δίνει κουράγιο σ’ όλους τους ανθρώπους της δουλειάς για να μπουν και οι ίδιοι στον αγώνα. Ένα μέτωπο εργαζομένων, αγροτών και αυτοαπασχολούμενων με το αίτημα ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΝΕΑ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΔΡΟΜΗ, που σήμερα ενώνει όλο τον κόσμο της εργασίας ενάντια στον κόσμο του κεφαλαίου, τη μεγαλοαστική τάξη και τον ιμπεριαλισμό, είναι αναγκαίο και μπορεί να γίνει εφικτό.
Η αγροτιά δίπλα στην εργατιά έχει γράψει ιστορία σ’ αυτό τον τόπο και κάτι τέτοιο είναι ανάγκη να ξανασυμβεί και για το μέλλον αυτού του τόπου και των ανθρώπων του. Γιατί είναι ξεκάθαρο πως δε θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσουμε….. Χρόνια τώρα ξηλώνουν δικαιώματα που κατακτήθηκαν με τους αγώνες και το αίμα των λαϊκών δυνάμεων. Είναι επιτακτική ανάγκη να φράξουμε το δρόμο στη βαρβαρότητα. Κάτι τέτοιο, είναι ξεκάθαρο ότι, απαιτεί σκληρό και παρατεταμένο αγώνα που έχει μια σειρά απαιτήσεις και προϋποθέσεις. Συλλογικότητα, αγωνιστική αλληλεγγύη, ταξικός προσανατολισμός και τόλμη απέναντι στην έκδηλη βαρβαρότητα του συστήματος είναι κάποιες απ’ αυτές. Και όλες αυτές οι προϋποθέσεις κατακτιούνται όταν βγαίνουμε στο δρόμο, όταν οι άνθρωποι της δουλειάς ενώνουμε τις δυνάμεις μας και μέσα από την πάλη ξεκαθαρίζουμε τους εχθρούς και τους φίλους μας.
Ο αγώνας των αγροτών έχει ήδη φέρει σε δύσκολη θέση όχι μόνο την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, μα και τη ΝΔ που είναι ενάντια στα αγροτικά μπλόκα και όλους αυτούς που απ’ το καλοκαίρι ψήφισαν το τρίτο και πιο βάρβαρο αντιλαϊκό μνημόνιο. Οι αγρότες αρνούνται αποφασιστικά ένα νέο άγριο χαράτσι για κάτι που είναι δικαίωμά τους. Ταυτόχρονα αρνούνται το ξεκλήρισμά τους που φέρνει ο συνδυασμός ασφαλιστικού – φορολογικού. Το δικαίωμα σε ασφάλιση – περίθαλψη- σύνταξη είναι καθολικό και αναφαίρετο για όλους αυτούς που παράγουν τον πλούτο της κοινωνίας. Όμως οι δυνάμεις του κεφαλαίου στη βάση του συσχετισμού που έχουν πετύχει, ένεκα της αποσυγκρότησης της εργατικής τάξης και συνολικά των λαϊκών δυνάμεων, έχουν αποθρασυνθεί και δεν έχουν σκοπό ν’ αφήσουν τίποτα όρθιο. Με την ίδια ευκολία που οι ιμπεριαλιστές καταστρέφουν χώρες και οδηγούν λαούς στο θάνατο και την προσφυγιά, απαιτούν μνημόνια λεηλασίας του λαού και της χώρας χωρίς σταματημό. Οι επόμενες μέρες είναι κρίσιμες για αυτή τη φάση της αναμέτρησης των δυνάμεων της εργασίας με τις δυνάμεις του συστήματος της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και της εκμετάλλευσης. Να συμβάλλουμε στο δυνάμωμα του αγώνα των αγροτών και κόντρα στην απάτη του ψευτοδιαλόγου που θέλουν να τους παγιδέψουν, να συμπαραταχθούμε μαζί τους όλος ο κόσμος της δουλειάς για ν’ αποσυρθεί το προσχέδιο και ν’ ανατραπεί ο μνημονιακός σχεδιασμός ενάντια στο δικαίωμα στην ασφάλιση – σύνταξη.
Η συμβολή σε μια τέτοια κατεύθυνση είναι καθήκον κάθε αριστερού αγωνιστή. Η εκδήλωση της Πρωτοβουλίας Αντίστασης τη Δευτέρα 1 Φλεβάρη στις 7.30μ.μ. στο Εργατικό Κέντρο αυτή την κατεύθυνση θέλει να υπηρετήσει και η προσυγκέντρωση στο Δημαρχείο στις 4 Φλεβάρη αυτό το αγωνιστικό στίγμα θέλει να διατρανώσει τη μέρα της γενικής απεργίας, που πρέπει εργάτες, αγρότες αυτοαπασχολούμενοι να πλημμυρίσουμε τους δρόμους.

• ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ’ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΙΣΗ
• ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ Της ΑΝΤΙΛΑΪΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Πρωτοβουλία Αντίστασης Χανιά 

1-2-2016

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μαζική παρέμβαση στη Ξάνθη

0

Μαζική παρέμβαση στην κεντρική πλατεία και πικετοφορία στους κεντρικούς δρόμους της πόλης έκανε η Λαϊκή Αντίσταση το Σάββατο 30/1 στην Ξάνθη. Η παρέμβαση έγινε από κοινού με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τη ΛΑΕ, όπως είχε συμφωνηθεί στη σύσκεψη της Τρίτης, μόνο που η συμμετοχή των οργανώσεων αυτών ήταν πάρα πολύ περιορισμένη.
Επίσης βγήκε κοινή ανακοίνωση που καλεί στην απεργία της 4ης Φλεβάρη και σε προσυγκέντρωση στην Πλατεία Ελευθερίας στις 10 το πρωί.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΣΚΗ: παρεμβάσεις για την απεργία

0

Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Ηλιούπολης
Παρεμβάσεις μπροστά στην απεργία της 4 Φλεβάρη
Το πρωι του Σαββάτου 30/1, σε συνέχεια και της σχετικής εκδήλωσής μας μέσα στην εβδομάδα, προχωρίσαμε σε μια ακόμα κίνηση για τη στήριξη της γενικής απεργίας της 4ης Φλεβάρη και ενάντια στη νέα αντιασφαλιστική επίθεση που δεχόμαστε. Ξεκινώντας από την οδό Μαρίνου Αντύπα (Σκλαβενίτης) και περνώντας από Κανάρια και Νησάκι φτάσαμε μέχρι την κεντρική πλατεία, μοιράζοντας κείμενα μέσα σε καταστήματα και καφετέριες και έξω στο πεζοδρόμιο, κολλώντας τη σχετική αφίσα μας, αναρτώντας πανό και γράφοντας και με σπρέυ μερικά συνθήματα.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εργάτες και λαός μαζικά στον αγώνα! Να μην περάσει η επίθεση σε ασφάλιση, σύνταξη, περίθαλψη. Έξω από ΕΕ –ΝΑΤΟ- ΔΝΤ

0

Από τη μια η S&P έσπευσε να αναβαθμίσει την «πιστοληπτική ικανότητα της χώρας» και από κοντά και άλλοι ανάλογοι οίκοι (Citigroup, Capital Economics) βρήκαν να πουν «καλά λόγια» για τη χώρα, «τη βελτίωση των σχέσεων με τους δανειστές» και την –επερχόμενη και ποθούμενη- αξιολόγηση. Από την άλλη ωστόσο οι «δανειστές» βρίσκουν τα μέτρα ισοπέδωσης του ασφαλιστικού «γάτα αντί γελάδα», απαιτούν «αυτοχρηματοδότηση του ασφαλιστικού» (!), θέτουν δίπλα και μαζί με αυτό ζητήματα εργασιακών σχέσεων και ό,τι άλλο, ώστε η πίεση –προς κάθε κατεύθυνση- να διατηρείται αμείωτη αν όχι αυξανόμενη.
Την ίδια ώρα στο Νταβός ο Σόιμπλε ξαναπαίτησε προώθηση (εφαρμογή) της επίθεσης, οι Αμερικάνοι ξαναέθεσαν θέμα αγωγών και μέσω ΔΝΤ ζήτησαν και άλλα μέτρα και ο πρωθυπουργός έμεινε με το… αδιέξοδο της φαντασίωσης για την «εκμετάλλευση» των αντιθέσεων μεταξύ των πατρώνων του. Και, τέλος, μέσα στη χώρα, Τσίπρας και Μητσοτάκης συναγωνίζονται ποιος θα υιοθετήσει περισσότερο την επίθεση Σημίτη- Γιαννίτση στην κοινωνική ασφάλιση για να αποδείξουν πόσο αποφασιστικοί και συνεπείς «μεταρρυθμιστές» (θα) είναι!
Όλα αυτά δεν είναι παρά σημάδια και εκφράσεις τής όλο και πιο άγριας και αντιδραστικής τροχιάς των εξελίξεων και των αντιθέσεων των πολλαπλών ιμπεριαλιστικών κέντρων, που δεν υποχωρούν και μπορεί να φουντώσουν, αλλά προσπαθούν να πάρουν υπόψη τους και τις εγχώριες ανάγκες. Τις ανάγκες ενός πολιτικού σκηνικού και συστήματος που ήταν και παραμένει σε κατάσταση ασταθούς ισορροπίας, που δεν εγγυάται απαντήσεις απέναντι στις προκλήσεις και τις ταραχές που μπορεί να αντιμετωπίσει.
Ήδη ο αγροτικός ξεσηκωμός κυρίως, αλλά και οι κινητοποιήσεις των μικρομεσαίων τμημάτων των ελεύθερων επαγγελματιών και ενόψει της γενικής απεργίας της 4 του Φλεβάρη, παρά τα σημαντικά ελλείμματα που έχουν, δημιουργούν αισθητές πιέσεις και έχουν στριμώξει την κυβέρνηση. Και φαίνεται ότι το κυβερνητικό επιτελείο αναζητά ελιγμούς και βοήθειες από πολλές κατευθύνσεις, για να εκτονωθεί η κατάσταση και κυρίως να μη στερεωθεί και διευρυνθεί με την είσοδο στο πεδίο της πάλης εργατών και εργαζομένων μαζών. Στην αντίθετη κατεύθυνση –και με την προοπτική του Μετώπου Πάλης συνολικά ενάντια στην εξάρτηση και την επίθεση να παλεύεται καθημερινά- βρίσκονται οι ανάγκες και οι ελπίδες του κόσμου της δουλειάς και της νεολαίας.

Επίθεση αλλά και «πολεμικό μνημόνιο»

Στο πρώτο πλάνο των κυβερνητικών καθηκόντων και συνολικά των δυνάμεων του συστήματος παραμένει η γενικευμένη επίθεση στους εργάτες –ντόπιους και ξένους-, τους εργαζόμενους, τη φτωχομεσαία αγροτιά, τη νεολαία και όλο το λαό. Η πορεία που με ξετσιπωσιά περιγράφει ο Τσίπρας ως την «αξιολόγηση» και τη «ρύθμιση του χρέους» είναι ακριβώς μια πορεία προώθησης και εφαρμογής αντεργατικών-αντιλαϊκών μέτρων. Μια πορεία δημιουργίας πεδίου για το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο και με τις ιδιωτικοποιήσεις (υπογράφτηκε ο ΟΛΠ, ετοιμάζουν ΤΡΑΙΝΟΣΕ και ΕΡΓΟΣΕ) αλλά και με την προσφορά άφθονης φτηνής και εξαθλιωμένης εργατικής δύναμης. Ένα φτηνό εργατικό δυναμικό που δεν προκύπτει «μόνο» από τη συντριβή των εργασιακών σχέσεων και της κοινωνικής ασφάλισης, αλλά και από το ξεκλήρισμα-ξεπάστρεμα των φτωχών και μεσαίων αγροτών και των μικροεπαγγελματιών με μοχλό το «φορολογικό» και τα εργαλεία της φαρέτρας του ΟΟΣΑ.
Οι ιμπεριαλιστές σπεύδουν λοιπόν κάθε στιγμή να θυμίσουν πως αυτή η πορεία δεν μπορεί να έχει ανακοπές αλλά ούτε και τέλος. Αυτή η –ομόθυμη- στάση τους από τη μια εκφράζει τις μεταξύ τους αντιθέσεις και τριβές και τις ιδιαίτερες του καθενός επιδιώξεις στη χώρα και για τη χώρα. Αλλά επίσης τα διαγγέλματα μόνιμης εφόδου των Σόιμπλε, Ρέγκλινγκ κ.ά. δεν γίνονται με μοναδικό στόχο τη χώρα μας. Αποτελούν το πλαίσιο επίθεσης και απαιτήσεων των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων της Ευρώπης συνολικά για την ευρωζώνη και την ΕΕ, όπου οι εργάτες και οι λαοί της ολοένα περισσότερο στενάζουν από την ανάλογη επίθεση στο σύνολο των δικαιωμάτων τους και των κατακτήσεών τους.
Αυτή είναι η πραγματικότητα και όχι οι διαστροφές της και οι μύθοι (για τις «επιτυχίες» της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας, για τον «άλλο» άνεμο του Ολάντ, για τις «κοινωνικές επιλογές του Ρέντσι, για την «έξοδο από το Μνημόνιο» της Κύπρου εσχάτως…) που ο ΣΥΡΙΖΑ, η ελληνική κεντροαριστερά και βέβαια η ΝΔ κατασκευάζουν για να «επιχειρηματολογήσουν» στο λαό την υποτέλεια στη «μεγάλη και αιώνια ιδέα» της ΕΕ και του ευρώ.
Ωστόσο, πίσω από αυτό το πρώτο πλάνο της εξέλιξης των Μνημονίων και συνολικά της επίθεσης στο λαό και την εργατική τάξη βρίσκεται, διαμορφώνεται και εξελίσσεται ένα «παράλληλο Μνημόνιο». Αυτό που αφορά τις δεσμεύσεις, το ρόλο και τις αποστολές που καλείται να αναλάβει η χώρα έναντι των αμερικανονατοϊκών «συμμάχων» της για την υπηρέτηση των γεωστρατηγικών και πολεμικών σχεδίων και πράξεών τους στην ευρύτερη περιοχή, που βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη. Και παρόλο που ΗΠΑ και ΝΑΤΟ έχουν όλο το τελευταίο διάστημα επιδείξει μια «συγκράτηση» στο πόσα θα «φορτώσουν» στην ελληνική πλευρά και με άμεσο τρόπο για την υπηρέτηση των επιδιώξεών τους, και δεσμεύσεις υπάρχουν και προεργασίες εξελίσσονται.
Όπως είναι οι πυκνές επαφές και η διαμόρφωση μιας σειράς συμφωνιών της κυβέρνησης Τσίπρα–Καμμένου με το Ισραήλ στο πλαίσιο του «στρατηγικού άξονα» που ξεκίνησε επί ΓΑΠ το 2010 και από τότε -με όλες τις κυβερνήσεις- διαρκώς ενισχύεται και αναβαθμίζεται. Σε μια περιοχή που οι ιμπεριαλιστές έχουν μακελέψει, έχουν «ρευστοποιήσει» σύνορα και χώρες και εκκρεμούν κρίσιμα ζητήματα του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού (μεταφορά υδρογονανθράκων, Κυπριακό, συσχετισμοί ισχύος σε Α. Μεσόγειο και Βαλκάνια…), για ποια χρήση προορίζουν άραγε οι ΗΠΑ τον άξονα αυτό, που έχει ήδη πλαισιωθεί από Αίγυπτο και Κύπρο και δημοσιεύματα κάνουν λόγο για την προσθήκη Ιορδανίας και… Βουλγαρίας;

Ασταθές και αντιδραστικό πολιτικό σκηνικό

Με την πίεση και τις εν δυνάμει απειλές που προκύπτουν από όλα αυτά πορεύεται –όχι άνετα- η σημερινή κυβέρνηση. Στο λογαριασμό πρέπει βέβαια να προστεθεί το προσφυγικό ζήτημα, που εκτός των άλλων έχει προστεθεί στους όρους πίεσης που ασκούν οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές στην ελληνική πλευρά. Και είναι εξαιτίας αυτών των παραγόντων, των συνδυασμών τους και των εξελίξεων που μπορούν να δώσουν που ούτε η ίδια πρέπει να αισθάνεται άνετα αλλά ούτε και τα διάφορα κέντρα «ασφαλή» για τις δυνατότητές της στο ενδεχόμενο οξύνσεων.
Η διαπίστωση μιας φθοράς της ήδη ομολογείται και εκφράζεται με διάφορους τρόπους και είναι φανερή η απομάκρυνση ενός ολόκληρου κοινωνικού-πολιτικού δυναμικού που μέχρι ένα χρόνο πριν -αλλά και στους πρώτους μήνες της «πρώτης φοράς»- αποτελούσε βάση στήριξης του ΣΥΡΙΖΑ. Φυσικά, όντας στην κυβερνητική εξουσία, αναλαμβάνει ευθύνες και δημιουργεί σχέσεις και δεδομένα και με τμήματα της αστικής τάξης και με ιμπεριαλιστικά κέντρα. Παράλληλα, με την ανάδειξη του Μητσοτάκη στη ΝΔ επιχειρείται και προωθείται η συγκρότηση του κόμματος αυτού που ήταν έτσι κι αλλιώς αναγκαία και επιθυμητή από το σύστημα και όχι γιατί επίκειται σε σύντομο διάστημα μια κυβερνητική αλλαγή.
Μια τέτοια εξέλιξη δεν προγραμματίζεται, αλλά το σύστημα όφειλε να «φροντίσει» να υπάρχει η δυνατότητα αυτή μιας και τόσο οι αντιθέσεις των ιμπεριαλιστών όσο και οι εξελίξεις γύρω από αυτό που ονομάσαμε «παράλληλο Μνημόνιο» είναι παράγοντες ενεργοί και απροσδόκητοι και μπορούν να δώσουν σοβαρές αναταράξεις μέσα στη χώρα, αν πάρουμε υπόψη μας το όλο πλαίσιο των εξελίξεων στην περιοχή. Προς το παρόν, νέος και παλιός «μεταρρυθμιστής» θα διαγκωνιστούν για το ποιος θα αποσπάσει τα μεγαλύτερα κομμάτια από τους «ανάμεσά» τους (ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, Ε.Κ.) στα πλαίσια ενός αγώνα αγριότητας και ταχύτητας για την προώθηση της επίθεσης στο λαό.

Με ποια κατεύθυνση θα αγωνιστεί ο λαός;

Ο λαός και η πάλη του είναι ο άλλος μεγάλος παράγοντας που θα μπορούσε να προκαλέσει αναταραχή και σοβαρά προβλήματα στην επίθεση του συστήματος και ως εκ τούτου στις ψευδεπίγραφες αντοχές και ισορροπίες της κυβέρνησης και του πολιτικού συστήματος. Και αυτό είναι σχεδόν ήδη ορατό σαν δυνατότητα με τον αγροτικό ξεσηκωμό και τις άλλες κινητοποιήσεις.
Παρόλα αυτά και επειδή το ζητούμενο δεν είναι να υπάρξει μια «φασαρία» την οποία η κυβέρνηση θα καταφέρει να ξεπεράσει με λίγες ή περισσότερες μανούβρες και να περάσει το αντιασφαλιστικό τερατούργημα, ανοίγοντας δρόμο για τη συνέχεια της επίθεσης, ενώ παράλληλα η ΝΔ και ίσως και το ΠΑΣΟΚ θα καρπώνονται τη δυσαρέσκεια μικρομεσαίων τμημάτων που θα αισθάνονται «προδομένα» από την κυβέρνηση, είναι αναγκαίο να προσδιοριστούν τα ζητούμενα για το λαό και το κίνημα, ο στόχος στη βάση του οποίου πρέπει να δοθεί η μεγάλη αυτή μάχη και η κατεύθυνση που πρέπει να υπηρετεί και να αναδεικνύει η μάχη αυτή.
Το κεντρικό ζητούμενο δεν είναι άλλο από την ανάγκη να γίνονται βήματα συγκρότησης των εργατών, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας σαν δύναμη αντίστασης, διεκδίκησης και αντιπαράθεσης απέναντι στο κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό. Το εύρος της επίθεσης, το ατελείωτο «πρόγραμμά» της δεν πρέπει να αφήνουν καμιά αμφιβολία για την αναγκαιότητα αυτή. Εξάλλου το ίδιο το σύστημα χρησιμοποιεί την καθολικότητα και τη γενίκευση της επίθεσης στη χώρα και στην ΕΕ ως επιχείρημα για να εμφανίσουν μάταιη την πάλη ακόμα και σε ένα μέτωπο όπως το ασφαλιστικό και να παραλύσουν έτσι κάθε αντίσταση. Αυτό το ζητούμενο προσδιορίζει, όπως ήδη αναφέρθηκε, ως απαράγραπτη ανάγκη να μπουν μαζικά στο στίβο του αγώνα οι δυνάμεις εκείνες που λόγω κοινωνικής θέσης (εργάτες, εργαζόμενοι) μπορούν να τον «στερεώσουν» και να δώσουν βήματα στην υπόθεση της πάλης συνολικά.
Ο στόχος που είναι αναγκαίος για να υπάρξει αυτός ο αγώνας δεν μπορεί να είναι άλλος από το «να μην περάσει η νέα αντιασφαλιστική επίθεση». Ο στόχος αυτός είναι προϋπόθεση για να συσπειρωθούν στον αγώνα εργατικά και φτωχά λαϊκά τμήματα που δεν εκφράζονται βέβαια τα συμφέροντά τους από «προτάσεις βελτίωσης» του τερατουργήματος, που δεν τα αφορά καθόλου το ενδεχόμενο μιας «σταδιακής αύξησης» των εισφορών ή ό,τι ανάλογο. Όπως επίσης εργάτες, εργαζόμενοι και φτωχά λαϊκά στρώματα δεν συσπειρώνονται και δεν συγκροτούνται σε δύναμη αντίστασης και διεκδίκησης από τη ρεφορμιστική προτασεολογία που υπονομεύει-ακυρώνει το «να μην περάσει».
Όλες οι σχετικές προτάσεις, από το «φέρτε πίσω τα κλεμμένα» ως τη «διαγραφή του χρέους» ως «λύση» για να βρουν πόρους τα Ταμεία, έχουν ως πολιτικό διά ταύτα την αναζήτηση μιας άλλης κυβερνητικής διαχείρισης, ενός άλλου ΣΥΡΙΖΑ που «δεν θα τα διπλώσει» και αποτελούν όχι πολιτικοποίηση, αλλά απο-πολιτικοποίηση του αγώνα και γραμμή υποταγής του λαού και της εργατικής τάξης στο σημερινό συσχετισμό.
Τέλος, και επειδή ακριβώς η επίθεση είναι γενικευμένη και καθολική και επειδή είναι αναγκαία η απάντηση στο ερώτημα των εργατών, του λαού, της νεολαίας «πού πάμε δίνοντας αυτή τη μεγάλη μάχη;», πρέπει να είναι σαφής και διακηρυγμένη η κατεύθυνση της πάλης. Παλεύουμε να χτίσουμε Μέτωπο Αντίστασης και Διεκδίκησης με κορμό τους εργάτες και τη φτωχολογιά, μαζί με τη νεολαία και τα μικρομεσαία στρώματα. Μέτωπο Αντίστασης και Διεκδίκησης απέναντι στην επίθεση συνολικά, απέναντι και ενάντια στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση, στην κατεύθυνση της πάλης για έξοδο από ΕΕ και ΝΑΤΟ.
Η κατεύθυνση αυτή είναι αναγκαία για να δοθεί η μάχη με σωστό προσανατολισμό. Είναι όρος που παρά τις μεγάλες δυσκολίες και ακόμα ανεξάρτητα από την έκβασή της μπορεί να εξασφαλίζει τη συνέχεια στη συγκέντρωση δυνάμεων, θετικές μετατοπίσεις στον πολιτικό-ταξικό συσχετισμό. Ταυτόχρονα, πρέπει να είναι πλατιά κατανοητό ότι η κατεύθυνση αυτή δεν έχει βάση πλατιάς στήριξης αν δεν υπάρχει η μάχη, αν δεν αναπτύσσεται και δυναμώνει ο εργατολαϊκός αγώνας για να μην περάσει η νέα αντιασφαλιστική επιδρομή.

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Καρδίτσα: κοινή δράση ενάντια στο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο

9

Μαζική παρέμβαση για το ασφαλιστικό έγινε το πρωί του Σαββάτου 30/1 στην κεντρική πλατεία της Καρδίτσας από τις τοπικές οργανώσεις του ΚΚΕ(μ-λ), της Λαϊκής Αντίστασης-Α.Α.Σ. και της Λαϊκής Ενότητας η οποία πλαισιώνονταν και από ανένταχτους αγωνιστές. Είχε προηγηθεί σύσκεψη στην οποία αποφασίστηκαν κοινές δράσεις για το ασφαλιστικό με κορύφωση την απεργία της 4 Φλεβάρη. Με ντουντούκα, χαρτοπανό και μοίρασμα προκήρυξης καταγγέλθηκε το αντιασφαλιστικό έκτρωμα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και καλούνταν οι Καρδιτσιώτες να συμμετέχουν μαζικά στην απεργία και τη συγκέντρωση της 4 Φλεβάρη για να μην περάσουν τα βάρβαρα μνημονικά μέτρα κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ.
Μοιράστηκε η παρακάτω προκήρυξη:

Κάτω τα χέρια απ’ την ασφάλιση

ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ!

Πέμπτη 4 Φλεβάρη: ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ-ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, νέοι και νέες
Με το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο-έκτρωμα που φέρνει αυτές τις μέρες στη Βουλή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συνεχίζεται η πολιτική των προηγούμενων μνημονιακών κυβερνήσεων και δυναμώνει η ολομέτωπη επίθεση που δέχεται ο κόσμος της εργασίας.
Αυτοί που με απανωτά Μνημόνια παρέδωσαν τις τύχες της χώρας, του λαού και των εργαζομένων στα χέρια των ιμπεριαλιστών της ΕΕ και του ΔΝΤ, αυτοί που υποθήκευσαν τις ζωές μας και τις ζωές των παιδιών μας, μεθοδεύουν και νέα χτυπήματα εναντίον μας.
Σε κοινό μέτωπο ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ, Λεβέντης, αναμασάνε τα ίδια χιλιοειπωμένα «επιχειρήματα» για «άδεια ταμεία», «κακοδιαχείριση», «γήρανση του πληθυσμού», «αύξηση του προσδόκιμου ηλικίας» κλπ και ετοιμάζουν νέο χτύπημα σε ασφάλιση-σύνταξη-περίθαλψη. Δεν τους αρκούν οι απανωτοί αντιασφαλιστικοί νόμοι (Σιούφα, Ρέππα, Πετραλιά, Λοβέρδου) που έχουν εκτινάξει τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, που έχουν συρρικνώσει τις συντάξεις και έχουν καταστήσει άγνωστη λέξη την υγειονομική περίθαλψη… θέλουν τώρα να καταργήσουν οριστικά το δικαίωμα στην ασφάλιση.
ΑΡΓΟΤΕΡΑ-ΛΙΓΟΤΕΡΑ-ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ: αυτό είναι το σχέδιο της κυβέρνησης για το ασφαλιστικό. Θα δουλεύετε (αν έχετε δουλειά) μέχρι να πεθάνετε και αν τα καταφέρετε θα επιβιώνετε με σύνταξη-φιλοδώρημα και ξεχάστε την ιατροφαρμακευτική σας περίθαλψη. Κυβέρνηση και κεφάλαιο θέλουν να μην έχουν την παραμικρή υποχρέωση απέναντι στους εργαζόμενους που με τον κόπο και τον ιδρώτα τους παράγουν όλο τον πλούτο αυτής της κοινωνίας. Να ξεριζώσουν από τη συνείδηση των εργαζομένων ότι η ασφάλιση είναι ΑΠΟΛΥΤΟ ΚΑΙ ΚΑΘΟΛΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ της εργατικής τάξης, που προκύπτει από τη συνολική συνεισφορά της στην κοινωνική παραγωγή.
Εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, νέοι και νέες
Οι σημερινές συνδικαλιστικές ηγεσίες σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ δεν θέλουν να κοντράρουν αυτά τα μέτρα. Ίσα-ίσα αποπροσανατολίζουν πολιτικά τους αγώνες και υπονομεύουν την ανάπτυξή τους με αποσπασματικές απεργίες χωρίς σχέδιο και προοπτική κλιμάκωσης. ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ ενώ συμφωνούν με την ουσία των μέτρων, προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την αγανάκτηση και την οργή του λαού για να προετοιμάσει τον διάδοχο μνημονιακό διαχειριστή.
Είναι ξεκάθαρο σήμερα, μετά από σχεδόν 6 χρόνια μνημονίων και «διαπραγματεύσεων», πως δεν μπορεί να αναπτυχθεί νικηφόρος αγώνας που θα φέρει και τον ίδιο το λαό στο προσκήνιο των εξελίξεων, αν δεν παραμεριστούν συντεχνιακές λογικές επιμέρους ρυθμίσεων, αν δεν πάψουν οι αυταπάτες για λύση των προβλημάτων μας εντός του μνημονιακού πλαισίου, αν δεν σπάσουν τα δεσμά της εξάρτησης από ΕΕ-ΝΑΤΟ-ΔΝΤ, αν δεν παλέψουμε για την ανατροπή του καθεστώτος της αποικίας χρέους που έχουν επιβάλει οι δανειστές, αν δεν παλέψουμε ενάντια στην μετατροπή της χώρας σε ιδιότυπο προτεκτοράτο, ορμητήριο των μεγάλων δυνάμεων για την επιβολή των πολιτικών τους στη φλεγόμενη από συγκρούσεις περιοχή μας, αν δεν διώξουμε τους ληστές ιμπεριαλιστές από τη χώρα μας.
Μόνη ελπίδα η ανάπτυξη αγώνων που θα έχουν διαρκή μορφή, παλλαϊκό χαρακτήρα και πανελλαδικό συντονισμό και που θα έχουν σαν στόχο την ανατροπή των μνημονίων και όσων τα υπηρετούν.
Μέτωπο Αντίστασης και Πάλης ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ τα αντιασφαλιστικά σχέδια.
· Να αποσυρθεί το αντιασφαλιστικό σχέδιο.
· Κάτω όλοι αντιασφαλιστικοί νόμοι Ρέππα-Πετραλιά-Σιούφα-Λοβέρδου-Κουτρουμάνη.
· Ασφάλιση-Σύνταξη-Περίθαλψη ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.
· Να ανατραπεί η αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ

ΚΚΕ(μ-λ)

ΛΑΪΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ–Α.Α.Σ.

ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

http://aristerastikarditsa.blogspot.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Όλοι στον αγώνα με την αγροτιά και όλο το λαό. Να μην περάσει η αντιασφαλιστική επιδρομή!

0

Η αντιλαϊκή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για ακόμα μια φορά αποδεικνύει αυτό που πραγματικά είναι. Μια ακόμα κυβέρνηση στην υπηρεσία του συστήματος της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης . Στόχος της αυτή τη φορά στο νέο αυτό γύρω της επίθεσης και η φτωχή αγροτιά, χωρίς να αφήνει απ’ έξω τον υπόλοιπο λαό. Με τα νομοσχέδια για το ασφαλιστικό και το φορολογικό που θέλει να περάσει από τη βουλή στοχεύει στο ξεκλήρισμα και την οριστική εξόντωση της φτωχομεσαίας αγροτιάς. Τη στιγμή που πάνω από το 40% των αγροτών έχουν απλήρωτες εισφορές στον Ο.Γ.Α. η κυβέρνηση νομοθετεί σχέδια τριπλασιασμού των εισφορών, καταργεί τα ασφαλιστικά κλιμάκια και το αφορολόγητο, εισάγει διπλασιασμό των φόρων από 13% στο 26% από το πρώτο ευρώ κ.α. Οι αγρότες φορτώνονται με εισφορές ανεξάρτητα από το αν είχαν σοδιά, ανεξάρτητα αν θα έχουν εισόδημα.
Η κατεύθυνση που υπηρετεί η κυβέρνηση για λογαριασμό του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος έχει στόχο το πέταγμα των φτωχών αγροτών από την παραγωγή, το να γίνει φθηνότερη η γη τους ώστε να επιτευχθεί η συγκέντρωση και συγκεντροποίηση της αγροτικής παραγωγής στο κεφάλαιο και τους μεγαλοαγρότες. Η πολιτική αυτή υπηρετεί την διάλυση της αγροτικής παραγωγής και του πρωτογενούς τομέα, ενισχύοντας τις αλυσίδες της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης από τις Η.Π.Α. και την Ε.Ε.. Γνωρίζει η κυβέρνηση ότι τα πακέτα μέτρων που ανακοινώνει και που πρόκειται να θέσει προς ψήφιση στοχεύουν την πλειοψηφία του λαού και της αγροτιάς. Σε αυτή της την προσπάθεια έχει συμμάχους της την αντιπολίτευση της Ν.Δ. και τα άλλα συστημικά δεκανίκια καθώς και τα ιμπεριαλιστικά της αφεντικά. Αυτές τις μέρες εξελίσσεται μια αναμέτρηση, οι αγρότες αντιστέκονται και αναμετριούνται με την πολιτική που τους οδηγεί στο ξεκλήρισμά τους. Αυτός ο αγώνας δεν είναι μόνο δική τους υπόθεση. Η κυβέρνηση υλοποιεί κάθε μέτρο που προτείνει η Ε.Ε., που διαλύει πλήρως όλα τα ασφαλιστικά δικαιώματα. Το νέο νομοσχέδιο για την ασφάλιση αφορά πρώτα και κύρια εμάς τη νεολαία εργαζόμενη και σπουδάζουσα. Οι δικές μας οικογένειες τα μετράνε για το πως θα μας σπουδάσουν. Είμαστε κομμάτι του λαού και ως κομμάτι του πρέπει να μπούμε στη πρώτη γραμμή της πάλης του. Δεν είναι λίγοι οι φοιτητές που τα μετράν και δεν τους βγαίνουν, που δουλεύουν χωρίς κανένα δικαίωμα, με απαράδεκτα ωράρια και εκβιασμούς. Εμείς είμαστε που όταν θα βγούμε, αν καταφέρουμε να τελειώσουμε τη σχολή (εντατικοποίηση, διαγραφές, δηλώσεις για δίδακτρα), θα αναζητήσουμε δουλειά στα voucher και τα πεντάμηνα, που θα περιπλανηθούμε στην ανεργία και τα αδιέξοδα. Έχουμε όλους τους λόγους να μπούμε στην πάλη μαζί με το λαό. Τα μπλόκα της αγροτιάς δείχνουν το δρόμο και τροφοδοτούν με αγωνιστική αισιοδοξία όλους μας. Αυτός είναι και ο δρόμος που και η σπουδάζουσα πρέπει να παλέψει μαζί με το λαό. Κάτω τα μέτρα εξόντωσης της φτωχομεσαίας αγροτιάς. Να συγκροτήσουμε μέτωπο εργαζομένων-αγροτών και φοιτητών ώστε να μπει φραγμός στη νέα αντιασφαλιστική επιδρομή.

Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλη τη νεολαία με πλήρη ασφάλιση και δωρεάν περίθαλψη
Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις στο κόστος της ζωής

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 4 ΦΛΕΒΑΡΗ

http://www.agonistikeskiniseis.org/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Νοτιάς του ΤΑΣΟΥ ΜΠΟΥΛΜΕΤΗ

4

Ελλάδα (2015)

Ο Σταύρος, μοναχογιός μικροαστικής Αθηναίικης οικογένειας, διασχίζει την απόσταση από την παιδική ηλικία στην εφηβεία και την ενηλικίωση κι από τη 10ετία του ’60 σ’ αυτήν του ’70 και του ’80, παλινδρομώντας ανάμεσα στην ιστορική αφήγηση της Δεξιάς, τους ισχυρότερους εθνικούς μύθους, τις νεανικές απόπειρες αποδόμησής τους και την ανάγκη δημιουργίας νέων, το ταξίδι στον έρωτα και την εμπειρία του συλλογικού βίου, με σταθερή αναφορά στην αξία της φαντασίας και της προσωπικής γωνίας “λήψης”.
Ο Τάσος Μπουλμέτης ξέρει αναμφίβολα πώς να στήνει γοητευτικές ιστορίες και πώς ν’ αφηγείται με μαστοριά. Χαρήκαμε με το παραπάνω αυτό του το ταλέντο στην Πολίτικη Κουζίνα, μια ταινία όλο καρδιά, όπου η ωρίμανση του ήρωα ολοκληρώνεται μέσα από τη συνεχή αναβάπτισή του στις ρίζες του και σε μιαν ανεκτίμητη πολιτιστική κληρονομιά.
Μεσολάβησαν έκτοτε δεκατρία χρόνια, στη διάρκεια των οποίων ο Μπουλμέτης χρημάτισε (πρώτος) πρόεδρος της συσταθείσας το 2009 Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, διαρρηγνύοντας παράλληλα τους όποιους δεσμούς του με την αριστερά, συνυπογράφοντας το 2011 ως άνθρωπος “των γραμμάτων και των τεχνών” ομού με τους γνωστούς και μη εξαιρετέους Απόστολο Δοξιάδη, Γιώργη Γιατρομανωλάκη και Γιάννη Στουρνάρα, το άθλιο κείμενο με τίτλο “Τολμήστε!” με το οποίο ο εντόπιος πολιτικός κόσμος καλούνταν από 32 δήθεν προσωπικότητες μεγάλου βεληνεκούς να συσπειρωθεί γύρω από το Μνημόνιο και τον “ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας”.
Η ικανότητά του παρόλα αυτά να διηγείται γοητευτικές ιστορίες διατηρείται σε μεγάλο βαθμό αναλλοίωτη σ’ αυτή την τρίτη του ταινία, τον πολυδιαφημισμένο Νοτιά, ο οποίος δεν θα δυσκολευτεί καθόλου να συναντήσει ανταπόκριση από ένα πολυπληθές αστικό- και μικροαστικό- κοινό που συμμερίστηκε από τη μεταπολίτευση κι εδώ την αξία της εξατομίκευσης και της “προσωπικής επιτυχίας”.
Και δεν θα μπορούσε να δυσκολευτεί, δεδομένου ότι ο Μπουλμέτης εστίασε στην αποτύπωση αναγνωρίσιμων βιωμάτων που γενικεύονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο: η καθημερινότητα της μικροαστικής οικογένειας, οι πρώτες ερωτικές εμπειρίες, η αναλλοίωτη γοητεία της εξουσίας. Η ματιά είναι αρκούντως ανθρωποκεντρική, οι ήρωες συμπαθείς και χαριτωμένοι, το αφηγηματικό νήμα κρατάει ικανοποιητικά, και ο κάθε οπαδός της ατομικής πορείας θα καθρεφτιστεί με ευχαρίστηση στους νεαρούς τότε γόνους μικροαστικών οικογενειών που προσπέρασαν χωρίς τύψεις κι ενοχές την Αριστερά και τα οράματά της τη δεκαετία του ’80, για ν’ αφοσιωθούν στην κατασκευή του προσωπικού μύθου και το κυνήγι του φιλελεύθερου ονείρου.
Ο Μπουλμέτης έχει αφομοιώσει καλά τους βασικούς κινηματογραφικούς αφηγηματικούς κώδικες. Εκεί που λαθεύει παραδειγματικά, είναι στην ανάγνωση της ιστορίας. Οι ήρωές του βιώνουν – κι εν τέλει αποκαθηλώνουν την ιδεολογία και την πολιτική στράτευση (χαρακτηριστική η σκηνή της συμμετοχής στη διάλυση του τείχους του Βερολίνου – αλλά και η σύσταση του φινάλε για μετριοπάθεια) ως περιστασιακό σταθμό μιας μεγάλης ατομικής περιπέτειας, της μόνης εν τέλει που έχει νόημα και ουσία. Εκεί έγκειται και η βασική μας διαφωνία: η ελευθερία επιλογής πορείας του ήρωα του Νοτιά (αλλά και καθενός από τους Σταύρους της εποχής) και οικοδόμησης ενός προσωπικού μύθου, δεν ήταν τίποτα παραπάνω από μια λαμπερή ψευδαίσθηση, είτε φυσούσε Νοτιάς είτε Βοριάς, όπως εκ των πραγμάτων καταδείχτηκε με τραγικούς όρους στον τόπο.
Η φιλοσοφία που διαπνέει την ταινία, εξαντλείται σε μιαν αναγνωρίσιμη σε κάθε περίπτωση, αμφισβητήσιμου περιεχομένου ωστόσο επιφάνεια. Το ψέμα ή η παγαποντιά που υπαγορεύεται από τη μικροαστική συνείδηση δεν μπορεί να δικαιώνεται ως αποστροφή μιας προσωπικής μυθολογίας, κι η ηθική δεν μπορεί ποτέ να εξαντλείται στη γωνία λήψης ενός φακού.
Κατά τα άλλα η μουσική της Ευανθίας Ρεμπούτσικα είναι σαγηνευτική, κι η ερμηνεία του Θέμη Πάνου ως Κωνσταντινοπολίτη φωτογράφου – ες αεί πιστού στη μία, μεγάλη αγάπη της ζωής του, υπόδειγμα μέτρου.

http://www.m-lkke.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Γιάννενα: Σήμερα στις 6μμ στο Εργατικό Κέντρο η σύσκεψη της Ταξικής Πορείας και της Επιτροπής Αγώνα Νέων για το ασφαλιστικό

0

Η Ταξική Πορεία και η Πρωτοβουλία Αγώνα Νέων (εργαζόμενων,ανέργων, επισφαλώς εργαζόμενων) σήμερα Σάββατο 30 Γενάρη συνδιοργανώνει συζήτηση στις 6:00 μμ στο Εργατικό Κέντρο.

Η επίθεση σε όλον το λαό συνεχίζεται ακάθεκτη και με μεγαλύτερη ένταση από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εξυπηρετώντας τα ξένα αφεντικά τους (ΕΕ,ΗΠΑ) και την ντόπια αστική τάξη.
Ανοίγωντας χυδαία το ζήτημα του ασφαλιστικού με συνοδοιπόρους όλα τα αστικά κόμματα, τα ΜΜΕ, και φυσικά τους κεφαλαιοκράτες σε Ελλάδα και εξωτερικό με το νέο νομοσχέδιο θέλει άμεσα και γρήγορα να τελειώσει το ζήτημα του ασφαλιστικού.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η γραβάτα βγαίνει αλλά η θηλιά παραμένει. Ανάγκη να βγουν στο προσκήνιο οι εργατολαϊκές μάζες!

0

Από το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας ΕΣΤΙΑ («Η εξέγερσις της αστικής τάξεως») μέχρι τα αντίστοιχα «οι γραβάτες επαναστάτησαν», «γέμισαν οι δρόμοι με γραβάτες» που γράφονται και μεταδίδονται στα συστημικά ΜΜΕ, κατασκευάζεται περίτεχνα μια «πραγματικότητα» που από τη μια θέλει το κυβερνητικό ασφαλιστικό σχέδιο να αφορά αποκλειστικά τους ελεύθερους επαγγελματίες-επιστήμονες (μαζί με τους αγρότες) και από την άλλη να χρίζει μοναδικό αντίπαλο ή και πρωτοπορία στον αγώνα ενάντια στην κατεδάφιση της κοινωνικής ασφάλισης-περίθαλψης το Τεχνικό Επιμελητήριο, τους Δικηγορικούς-Ιατρικούς Συλλόγους κοκ.
Μια κατάσταση αξιοποιήσιμη από την κυβέρνηση, με τον Τσίπρα δίχως τσίπα να δηλώνει ότι δεν βάζει στο ίδιο τσουβάλι τα μπλοκάκια με τις γραβάτες και θα τηρήσει στάση κοινωνικής δικαιοσύνης(!), προστατεύοντας τους φτωχούς και αδύναμους. Επαναφέρει δηλαδή τη δοκιμασμένη -από προηγούμενες κυβερνήσεις- συνταγή του κοινωνικού αυτοματισμού, της διαίρεσης, όπου επιδιώκεται κοινωνικές ομάδες να αντιπαρατίθενται μεταξύ τους, αφήνοντας στο απυρόβλητο- να συνεχίζει να «βασιλεύει»- το σύστημα και οι εκάστοτε διαχειριστές του. Σ’ αυτό το σκηνικό, προστίθενται πινελιές «κατσαρόλας», με τον Αλέξη σε ρόλο …Αλιέντε να τα βάζει με τους πλούσιους που θέλουν να τον ρίξουν. Καλό το παραμύθι, μόνο που ο δράκος είναι σύμμαχος, καθώς η μόνη τάξη που εξέφρασε τη συμφωνία της με τα κυβερνητικά μέτρα είναι αυτή που εκπροσωπεί ο ΣΕΒ.
Το σπάσιμο των συμβολαίων της άρχουσας τάξης με τα μεσοστρώματα και η βύθιση που βιώνουν έχει σπρώξει αυτά τα τμήματα της κοινωνίας να αντιδρούν στη συνεχόμενη και ραγδαία υποβάθμισή τους. Έκφραση αυτής της αντίδρασης ήταν και οι πλατείες. Μόνο που τα στρώματα αυτά από τη φύση τους, όταν απαιτούν την ανέλιξή τους (παλιότερα), είτε όταν όπως σήμερα επιδιώκουν να βάλουν ένα τέλος, ένα όριο στην καταστροφή τους, διαμορφώνουν και ανάλογες προτάσεις προς το σύστημα και τη μεγαλοαστική τάξη για διαπραγμάτευση. Ζητούν ιδιαίτερη μεταχείριση, μια ήπια για τους ίδιους εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής. Τα αιτήματά τους κινούνται στη λογική των λύσεων στα πλαίσια του συστήματος αποφεύγοντας να θιχτούν τα «ιερά και τα όσιά» του. Παρά το γεγονός ότι μπορεί οι αντιδράσεις- κινητοποιήσεις τους να πάρουν και μαχητικές μορφές.
Σ’ αυτή τη βάση, οι επιστημονικοί φορείς δε ζητούν την απόσυρση του νομοσχεδίου Κατρούγκαλου αλλά απόσυρση επίμαχων διατάξεων, συμμετέχοντας στο διάλογο που κάλεσε ο Τσίπρας. Κάνουν παζάρια για τις ασφαλιστικές εισφορές, ζητούν επαγγελματικά ταμεία, συνέχιση της εγγυοδοσίας της Τράπεζας Αττικής με το ΤΕΕ/ΤΣΜΕΔΕ. Διαπραγματεύονται μ’ άλλα λόγια σημεία που ενδιαφέρουν τα ψηλότερα εισοδήματα των κλάδων αυτών.
Αυτή η κατάσταση δεν αναιρείται με τη σημαντική συμμετοχή στις κινητοποιήσεις των «κατώτερων» στρωμάτων των κλάδων αυτών (μπλοκάκι – αυτοαπασχολούμενοι που δεν έχουν μεταναστεύσει ακόμα και δεν τα βγάζουν πέρα κλπ). Μόνο που αποτελεί πρόβλημα να συνυπάρχουν στην ίδια διαδήλωση ο εργοδότης με τον εργαζόμενο. Και οι ιδιοκτήτες μεγάλων ιδιωτικών κέντρων υγείας με τους γιατρούς υπαλλήλους τους και οι μεγαλοεργολάβοι με τους μηχανικούς εργαζόμενούς τους. Η ανάγκη συγκροτημένης και οργανωμένης έκφρασης του κόσμου αυτού και διαφοροποίησής του από τις καθεστωτικές ηγεσίες των κλάδων αυτών είναι ζητούμενο. Ο χειρισμός, το καναλιζάρισμα του δυναμικού αυτού στη λογική της εξαίρεσης και όχι της πάλης και της ανατροπής είναι σαφώς πιο εύκολο και υλοποιήσιμο στα πλαίσια των επιστημονικών φορέων και των  συγκροτήσεών τους (ΤΕΕ, ΔΣΑ, ΙΣΑ, άλλα επιμελητήρια κλπ). Δεν είναι δυνατό να πιστεύει κανείς ότι οι παραπάνω, υπερασπιστές των προτάσεων Γιούνκερ και προπαγανδιστές του «ΝΑΙ», μπορούν να ηγηθούν της πάλης για την υπεράσπιση της κοινωνικής ασφάλισης.
Η εξέλιξη αυτή είναι βολική και για τη μνημονιακή αντιπολίτευση, που υιοθετεί τις κινητοποιήσεις αυτές, ώστε να εμφανίζεται από τη μια να διαφωνεί με τη κυβέρνηση, επιχειρώντας να ξεχαστεί ότι μαζί τα ψήφισαν και ότι παλιότερα αντίστοιχα μέτρα υλοποίησαν. Από την άλλη, θεωρεί ότι έτσι αποφεύγει να στριμωχτεί από ένα γενικότερο λαϊκό ξεσηκωμό, οριοθετώντας τις αντιδράσεις σε ακίνδυνες τελικά τροποποιήσεις πλευρών του νομοσχεδίου Κατρούγκαλου. Ο Μητσοτάκης απευθύνεται στον κόσμο αυτό προσπαθώντας να ξανασυνδεθεί μαζί του, καθώς ΝΔ και ΠΑΣΟΚ χτύπησαν παλιότερα τους κλάδους αυτούς. Έχει αποδειχθεί άλλωστε ότι λόγω της ανυπαρξίας εργατικού επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος, οι όποιες αντιδράσεις-αμφισβητήσεις αυτών των κοινωνικών τμημάτων πολλές φορές καταλήγουν ή επανέρχονται στην αγκαλιά καθεστωτικών και αντιδραστικών δυνάμεων.
Στη βάση των παραπάνω, προκύπτει και το καθήκον για τις αριστερές δυνάμεις. Όχι να φορέσουν γραβάτα (όπως αντίστοιχα κάποιες ντύθηκαν με «πολιτικά» στις πλατείες) για να αυταπατώνται ότι έτσι θα δώσουν τη μάχη για την ανατροπή του ασφαλιστικού, αλλά να κινηθούν στην κατεύθυνση να βγουν στο προσκήνιο οι εργατολαϊκές μάζες, η νεολαία, οι εργαζόμενοι υπάλληλοι στο δημόσιο (εκπαιδευτικοί, υγειονομικοί, ΟΤΑ κλπ) και στον ιδιωτικό τομέα, κόντρα στις δικές τους ξεπουλημένες ηγεσίες ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Να βάλουν τη σφραγίδα τους στις εξελίξεις και στη μάχη του ασφαλιστικού όλοι αυτοί για τους οποίους η κοινωνική ασφάλιση αποτελεί στοιχείο ζωής και συγκρότησης. Αυτός είναι ο αναγκαίος και ικανός όρος ώστε και  τα μεσοστρώματα να γυρίσουν την πλάτη τους στις αντιδραστικές δυνάμεις.
Κόντρα στην κατεύθυνση της «γραβάτας», δηλαδή ενάντια στη γραμμή της διαπραγμάτευσης, του συμβιβασμού και της συνδιαχείρισης, να ηγεμονεύσει η κατεύθυνση της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ-ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ-ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗΣ. Με αυτή τη λογική κυρίαρχη, μπορεί να γίνουν συμμαχίες και να συγκροτηθεί ΜΕΤΩΠΟ ΠΑΛΗΣ για την υπεράσπιση της κοινωνικής ασφάλισης για ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ.  Για να σπάσει η θηλιά που σφίγγει όλο και περισσότερο το λαιμό του λαού.

http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΑΠΑ: ΜΕ ΜΑΖΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΕ ΣΥΝΤΑΞΗ - ΑΣΦΑΛΙΣΗ

0

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ, υλοποιώντας το τρίτο μνημόνιο που έφερε μαζί με τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, με την διαδοχική ψήφιση εφαρμοστικών νόμων και των προαπαιτούμενων που υπαγορεύουν ΕΕ και ΔΝΤ, έρχεται τώρα να επιβάλλει δραματικές αλλαγές στην ασφάλιση των εργαζομένων. Σύμφωνα με το σχέδιο που παρουσίασε, προβλέπονται μεγάλες μειώσεις στα τελικά ποσά των συντάξεων και αυξήσεις τόσο στα όρια όσο και στα ύψη των εισφορών των εργαζομένων. Κανένας δεν μένει έξω από αυτή τη νέα άγρια αντιασφαλιστική επιδρομή. Νέοι και παλιοί εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, η αγροτιά, οι αυτοαπασχολούμενοι και οι ελεύθεροι επαγγελματίες θα υποστούν τις συνέπειες της
Εδώ και χρόνια προσπαθούν να μας ρίξουν στάχτη στα μάτια, λέγοντας ότι τα ταμεία δεν αντέχουν, ότι κάποιοι πέρνανε παχυλές συντάξεις, ότι το ασφαλιστικό καταρρέει γιατί δεν το αντέχει η οικονομία και είναι νομοτελειακο να μειωθούν τελικά οι συντάξεις. Πίσω όμως από όλα αυτά τα ψέμματα, κρύβεται η ίδια ακριβώς πολιτική των μνημονίων που έχει οδηγήσει σε τεράστια ανεργία, σε μεγάλη φτώχεια, στην κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων και το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου. Μια πολιτική που καθόλου δεν αποσκοπεί στην αντιμετώπιση της κρίσης και το ξαναζωντάνεμα της οικονομίας όπως διατίνονται, αλλά στην αρπαγή από το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο, ολοένα και μεγαλύτερο κομμάτι από τον πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι.
Το ασφαλιστικό σύστημα, η σύνταξη, η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και οι άλλες κοινωνικές παροχές, θεσμοθετήθηκαν σε παλαιότερες εποχές μέσα από σκληρούς αγώνες και διεκδικήσεις. Σήμερα όμως με αφορμή και δικαιολογία την κρίση, το κεφάλαιο θέλει να καταργήσει αυτό το δικαίωμα και να ιδιοποιηθεί και αυτό το κομμάτι, παρόλο που ο πλούτος που παράγεται στην ανθρωπότητα είναι αρκετές φορές περισσότερος από ότι παλαιότερα. Το ύψος της σύνταξης, όπως και του μισθού είναι αποτέλεσμα του ταξικού συσχετισμού και του αγώνα και όχι τι έχουν και αν έχουν τα ταμεία. Εξ’ άλλου τα χρήματα των ταμείων τα διαχειρίστηκαν οι κυβερνώντες διαχρονικά και σε καμιά περίπτωση ο λαός.
Μπροστά στο νέο εκβιασμό ότι δεν θα έχουν τάχα για συντάξεις εάν δεν προχωρήσουν οι αλλαγές στο ασφαλιστικό, να αντιτάξουμε την οργάνωση και τον αγώνα. Τα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων δεν είναι και δεν μπορεί να είναι «ατομική» υπόθεση. Ο κάθε εργαζόμενος λειτουργεί ενταγμένος σε μια συνολική διαδικασία, συμβάλλει μέσα από αυτή την ένταξή του στην παραγωγή του συνολικού πλούτου και για τον ίδιο λόγο δικαιούται αυτό που του ανήκει είτε σαν ενεργός εργαζόμενος είτε σαν απόμαχος της δουλειάς. Να δράσουμε από κοινού για να χτιστεί ένα πλατύ και ισχυρό μέτωπο αντίστασης και πάλης που να φράξει το δρόμο στην αντιασφαλιστική επίθεση που προωθούν η ΕΕ, το ΔΝΤ, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και τα άλλα μνημονιακά κόμματα.

Κάτω το νέο αντιασφαλιστικό έκτρωμα!
Όλοι στις απεργιακές κινητοποιήσεις στις 4 Φλεβάρη!

ΚΙΝΗΣΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΤΗΣ ΚΑΙ ΠΑΛΗΣ
http://kapaperisteri.blogspot.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΗ ΘΗΤΕΙΑ, ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ, ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟ: ΛΟΥΦΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ… Ή ΠΕΙΘΑΡΧΗΣΗ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ;

0

 

Με βάση το σχέδιο νόμου που κατατέθηκε στη Βουλή, την Τρίτη στις 22 Δεκεμβρίου και ψηφίστηκε χθες Πέμπτη 28/1, αλλά και τις δηλώσεις που έχουν γίνει από τα αρμόδια στελέχη Π. Καμμένο (υπουργός Εθνικής Άμυνας) και Ν. Τόσκα (αναπληρωτής υπουργός Προστασίας Πολίτη) η κυβέρνηση προωθεί αλλαγές στη στρατιωτική θητεία. Αλλαγές που αφορούν τόσο την ίδια την καθημερινότητα της θητείας όσο και «νέες» τομές που θέλουν να πειθαρχήσουν και να διοχετεύσουν αλλού την οργή ενός νέου ανθρώπου.
«Τα συζητάμε όλα». Με αυτήν τη φράση ο αναπληρωτής υπουργός Άμυνας Δ. Βίτσας επιβεβαίωσε τις δηλώσεις του Καμμένου για το ζήτημα της στράτευσης των γυναικών. Σύμφωνα με τις ως τώρα τοποθετήσεις, «οι γυναίκες που επιθυμούν να κάνουν καριέρα στα Σώματα Ασφαλείας θα υπηρετούν υποχρεωτικά», ενώ σχεδιάζουν «6μηνη προαιρετική θητεία για τις υπόλοιπες». Φυσικά αυτά στο όνομα της «ισότητας» και της «ανάγκης κάλυψης των ελλείψεων που υπάρχουν σε προσωπικό». Βέβαια, αν δούμε και τις υπόλοιπες σκέψεις του υπουργού Άμυνας, καταλαβαίνουμε αμέσως πού το πάει: στη δημιουργία στρατιωτικών λυκείων που θα «εκπαιδεύουν» τους νέους και θα τους πριμοδοτούν με μόρια για τις στρατιωτικές σχολές. Μιλάμε λοιπόν για «σχολεία κατήχησης», που θα παίρνουν από τα 15 χρόνια του ένα νέο παιδί και θα του μαθαίνουν τις πιο ακροδεξιές και εθνικιστικές «αξίες» αυτού του συστήματος. Από το αντιδραστικό «ΠΑΤΡΙΣ-ΘΡΗΣΚΕΙΑ-ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ», στην υπεράσπιση, μέχρι τέλους, του αστικού κράτους, στην εναντίωση στον «εχθρό»-Τούρκο/μετανάστη (και όχι φυσικά τον φίλο/σύμμαχο Δυτικό) και γιατί όχι μέχρι και στον ίδιο τον εχθρό-λαό που μπορεί να εξεγερθεί.
Θα θελήσουν να διαμορφώσουν μια μερίδα νέων που από πολύ μικρούς δεν θα τους αφήνουν τη δυνατότητα ούτε καν να σκέφτονται και να προβληματίζονται, αφού θα είναι πλήρως στρατιωτικοποιημένοι. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι συνεχίζει να είναι στην ατζέντα του συστήματος (άσχετα αν προσωρινά το έχει αποσύρει) το μέτρο για υποχρεωτική στράτευση στα 18. Έτσι, για να σιγουρευτούμε από νωρίς ότι δεν θα «ξεφύγει» κανείς. Όλα αυτά γιατί είμαστε σε μια περίοδο που από τη μια οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται και τα πολεμικά μέτωπα πληθαίνουν. Αυτό σημαίνει ότι και οι απαιτήσεις των ιμπεριαλιστών προς την ελληνική αστική τάξη θα αυξάνονται (παραχώρηση και επέκταση των βάσεων, ενσωμάτωση της χώρας στα στρατιωτικά σχέδια των Αμερικάνων). Από την άλλη, η ζωή της νεολαίας χειροτερεύει καθημερινά και μέσα στα αδιέξοδα που υψώνει το σύστημα ψάχνει τρόπο για να βρει προοπτική. Σε αυτήν την κατάσταση η κυβέρνηση βρίσκει άλλον έναν τρόπο για να εκτονώσει αυτήν την οργή. Γιατί, προβάλλοντας τα στρατιωτικά σχολεία και τις σχολές όπως και τις αστυνομικές σχολές (ιδιαίτερα πριν από το 2008) σαν μια εναλλακτική επαγγελματική διέξοδο με αποκατάσταση και καλό μισθό, δίνει άλλη μια δυνατότητα στο σύστημα να ποτίζει τους νέους με το εθνικιστικό του δηλητήριο.
Δεν τους φτάνει λοιπόν η όλη χολιγουντιανή-αμερικάνικη κουλτούρα των video games και των ταινιών που βομβαρδίζουν την καθημερινότητά μας. Που το μόνο που θέλουν είναι να αποβλακώσουν τη νεολαία, να τη συνηθίσουν στο αίμα και στους βασανισμούς (για να μην ευαισθητοποιείται από το πραγματικό αίμα και βασανισμούς που σκορπά καθημερινά το σύστημα), που δείχνουν ότι ο μεγαλύτερος εχθρός μας είναι οι λαοί των ανατολικών χωρών (ενίοτε και των Βαλκανίων, ανάλογα με το τι τους συμφέρει) και φυσικά και πάνω από όλα οι κομμουνιστές. Δεν τους φτάνουν λοιπόν μονό αυτά, αλλά θέλουν με κάθε τρόπο να μολύνουν τα μυαλά των νέων ανθρώπων με τις αντιδραστικές ιδέες τους. Να μας έχουν από μικρούς πειθαρχημένους και πάντα έτοιμους και πρόθυμους να δώσουμε και τη ζωή μας για τα συμφέροντά τους. Σε αυτό το πλαίσιο πειθάρχησης εντάσσονται και οι σκέψεις για την (μέχρι στιγμής) προαιρετική θητεία των γυναικών. Μιλάμε για τεράστιες «προοδευτικές τομές» από την κυβέρνηση της δεύτερης φοράς –ακόμα πιο αντιλαϊκής- αριστεράς. Σε τέτοιο επίπεδο που οι απόψεις του Καμμένου να ταυτίζονται με της Χρυσής Αυγής!
Σε αυτό το κλίμα της παραπέρα στρατιωτικοποίησης γίνονται αλλαγές και στο ίδιο το πλαίσιο της θητείας. Από τη θέσπιση «5μηνης υποχρεωτικής θητείας για όλους τους οπλίτες σε μονάδες επιχειρησιακής εκπαίδευσης» στα σύνορα μέχρι και τη νομιμοποίηση της «εισαγωγής της αρνητικής μοριοδότησης για τον οπλίτη που υποπίπτει σε πειθαρχικά παραπτώματα» φαίνεται η διάθεση της κυβέρνησης να σκληρύνει τους όρους θητείας των φαντάρων στην κατεύθυνση της «μεγαλύτερης και αποτελεσματικότερης πειθαρχίας». Μάλιστα, όσον αφορά τους «αρνητές στράτευσης», το σχέδιο νόμου διατηρεί την ώς τώρα διάταξη για την «εναλλακτική υπηρεσία» που έχει 15μηνη διάρκεια και απασχόληση σε μια θέση ΟΤΑ σε δήμο με 223,53 (!) ευρώ μηνιαίως (χωρίς παροχή σίτισης, στέγασης, μετακίνησης). Όσον αφορά τους γιατρούς, θα κάνουν στα πλαίσια της θητείας τους το -υποχρεωτικό πλέον- αγροτικό τους. Οι ανακοινώσεις μέχρι τώρα λένε ότι οι γιατροί αυτοί θα πληρώνονται κανονικά από το υπ. Υγείας. Βέβαια αυτό δεν το διασφαλίζει τίποτα, καθώς είναι σαφώς πιο δύσκολο να αντιδράσει ένας φαντάρος στη μείωση μισθού, σε σχέση με έναν εργαζόμενο, αν λάβουμε υπόψη μας τις ίδιες τις προθέσεις του υπουργού Εθνικής Άμυνας για «τη δωρεάν εργασία των φαντάρων, που θα καλύπτει επιπλέον θέσεις εργασίας». Αλλά και το γεγονός ότι μέσω του «στρατιωτικού αγροτικού» θα υπάρχει παρουσία στρατού στο κάθε μικρό χωριό της χώρας είναι δεδομένο παραπέρα φασιστικοποίησης.
Η στρατιωτική θητεία ήταν πάντα (άσχετα από τη «χαλαρότητα» που μπορεί να υπάρχει κατά περιόδους) ένα μέσο της αστικής τάξης και του κράτους για να περνάει αποτελεσματικά την προπαγάνδα του στη νεολαία, να της διαμορφώνει συνείδηση και να ισοπεδώνει χαρακτήρες. Δεν είναι τυχαία τα περιστατικά αυτοκτονιών που παρουσιάζονται κατά καιρούς αλλά και πολλές φορές η ίδια η συμπεριφορά μερικών φαντάρων μεταξύ τους, που αναπαράγουν την αξία του συστήματος (είμαι δυνατός και πατάω τον αδύναμο). Οι σκέψεις και οι αλλαγές που προωθεί η κυβέρνηση (με μπροστάρη τον Καμμένο) έρχονται να φασιστικοποιήσουν ακόμα περισσότερο την καθημερινή ζωή, να πειθαρχήσουν τη νεολαία αλλά και να μας «προετοιμάσουν» για τα πολεμικά σχέδια που έχουν οι ιμπεριαλιστές. Η νεολαία θα πρέπει να μην αποδεχτεί την αντιδραστικοποίηση αυτή, να γυρίσει την πλάτη στον εθνικισμό που προβάλλεται για να μη δούμε τον πραγματικό εχθρό που έχουμε απέναντί μας, να εναντιωθεί στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και στην εμπλοκή της χώρας μας σε αυτόν. Να παλέψει μαζί με τους εργαζόμενους αλλά και τους λαούς της περιοχής για ειρήνη, για δουλειά, για δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες.

Δ.Χ.

Προλεταριακή Σημαία

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πάσα ΜΚΟ και εκ προοιμίου μη αντιιμπεριαλιστική, υπηρέτης βαρβάρων

1

Αναμφίβολα οι διάφοροι εθελοντές και μέλη των ΜΚΟ διακρινόμενοι από περισσό ζήλο και ύποπτη αυταπάρνηση στην αρωγή των προσφύγων αφουγκράζονται και υλοποιούν με την απόλυτη σημασία της κυριολεξίας την παραίνεση της λαϊκής ρήσης ρίχνοντας το καλό στον γιαλό. Ειδικά όταν οι παραλίες κατακλύζονται από τη σαγήνη των τηλεοπτικών καμερών και ανταποκριτών ειδησεογραφικών πρακτορείων, όπου αυτοί θα αποθανατίσουν και διαμηνύσουν το φιλάνθρωπο ετούτο έργο όχι μονάχα στο πανελλήνιο, μα και στα πέρατα της οικουμένης. Η θυμοσοφία όμως των γνωμικών συνάμα μας συμβουλεύει να δυσπιστούμε απέναντι σε ότι λάμπει, γιατί δεν τεκμαίρεται πάντοτε σαν χρυσός.

Το ψέμα, η αλήθεια τους
Καταρρακτώδη στοιχεία δύναται κανείς να παραθέσει μεμφόμενος τον τάχατε ανιδιοτελή αλτρουισμό τους. Θα παρακαμφθούν όμως μια σειρά από καθόλου δευτερευούσας βαρύτητας δεδομένα και θα σχολιασθεί το κορυφαίο ζήτημα που συνιστά και την ειδοποιό διαφορά δυο διαμετρικά αντίθετων κοσμοαντιλήψεων και συμπεριφορών. Στη μια μεριά του στερεώματος συναντιέται ο εσμός των κάθε λογής φιλεύσπλαχνων που αποτελούν γρανάζια μιας μηχανής που χαρίζει μυθικό πλούτο στους παρασιτικούς άρχοντες και στην κοινωνική πλειοψηφία αφειδώς τη φτώχεια, την πείνα και την πανωλεθρία του πολέμου και του εκπατρισμού. Ευεργετούν λοιπόν τον κάθε κατατρεγμένο με τα ψιχία της οποιασδήποτε μορφής ανάπηρης και σκοτεινής ελεημοσύνης (συχνά με ληγμένα τρόφιμα) και βοήθειας. Που εν τοις πράγμασι σε μηδαμινό βαθμό ανακουφίζουν τον χορηγούμενο. Στην αντίπερα όχθη βρίσκονται οι δυστυχώς λιγοστές οργανωμένες και ριζοσπαστικές δυνάμεις του μη κίβδηλου ανθρωπισμού που πασχίζουν να εξουδετερώσουν ακριβώς την ίδια την αποκρουστική μήτρα των πάσης φύσης αειθαλών προβλημάτων. Αξίζει λοιπόν να τονιστεί το απόλυτα διακριτό στοιχείο που χασμικά διαχωρίζει την φαρισαϊκή πολύμορφη αγαθοεργία, η οποία επιμελώς όχι μόνο αφήνει στο απυρόβλητο το πρωταρχικό αίτιο κάθε ανθρώπινης δυστυχίας μα και το διακονεί τυφλά, από το ορθολογιστικό και επαναστατικό όραμα της οριστικής διαγραφής από το προσκήνιο της ιστορίας όλων των πηγών των σπαρακτικών φαινόμενων. Εκείνων δηλαδή της λιμοκτονίας (όταν ο κυρίαρχος παράγοντας της παγκόσμιας κρίσης είναι η δυστοκία απορρόφησης εξωφρενικά υπερπαραγμένων ποσοτήτων προϊόντων!!) και των πρωτοφανών κυμάτων μετανάστευσης με τους αμέτρητους συνακόλουθους πνιγμούς που άπτονται της ευεργεσίας των πολυπρόβλητων ποικιλώνυμων Σαμαρειτών. Αυτονόητα δηλαδή παρελκόμενα των πολεμικών συμφορών. Οι οποίες δεν προέρχονται από το υπερπέραν ή από την οργή του θεού Άρη, ούτε οφείλονται στην αγριότητα της μιας χούφτας των και δυτικογενών εφτάψυχων τζιχαντιστών, αλλά αποτελούν κραυγαλέα απόρροια των ωμών ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων.

Μαύρες σκοπιμότητες
Όχι εννοείται πως έχει ευτελή σημασία φερειπείν το τεράστιο και δύσοσμο ζήτημα της οικονομικής στήριξης της ανά τον πλανήτη πανσπερμίας των ΜΚΟ και αυτεπάγγελτα του πολιτικού ελέγχου των από μια σειρά αντιδραστικές κυβερνήσεις και αντιδραστικούς θεσμούς. Μέχρι και η διαβόητη CIA και το κακόφημο ΔΝΤ προσφέρουν τον οβολόν τους σε υπάκουες σχετικές οργανώσεις, όπου λειτουργούν σαν ο παραπλανητικός πολιορκητικός κριός τους σε περιοχές που η απροσχημάτιστη παρουσία τους θα ήταν δυσχερής και απορριπτέα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η δράση τους στην από τους ΙΔΙΟΥΣ καθημαγμένη Αφρικανική ήπειρο, τολμώντας απόβαση πρόσφατα έως και στο προηγούμενο (της Συρίας) μήλο της ιμπεριαλιστικής έριδας, την Ουκρανία. Ακόμη και η μνημονιακή χώρα μας συμμετέχει στη χρηματοδότηση ορισμένων αποστολών και μάλιστα ο εγγονός του γέρου της δεκεμβριανής δημοκρατίας του Σκόμπι είχε πλούσια θητεία στον εν λόγω επικερδέστατο τομέα (ήμαρτον, ίδρυσαν μέχρι και ΜΚΟ που κατέγραφε τις υπάρχουσες!!). Αντιπαρέρχομαι επίσης κατάπτυστα περιστατικά που αποκρυπτογραφούν τον γνήσιο ρόλο των ΜΚΟ, όπως είναι οι καταγγελίες για "παρεκτροπή" και εκβιαστικό χρηματισμό τύπου μαφίας ορισμένων εκδοχών τους (πχ της ισπανικής ομάδας στη Λέσβο) με αντάλλαγμα τη διάσωση Σύριων ναυαγών. Ή την παρακρατική ασυδοσία και την αμέριστη εμπιστοσύνη που απολαμβάνουν από την ελληνική πολιτεία οργώνοντας σαν τσιφλίκι τους ακατάλληλους χώρους φιλοξενίας των προσφύγων και μεταναστών. Την ίδια στιγμή που ορθώνονται σοβαρά εμπόδια (ή και εκδιώχνονται κιόλας) στην δυνατότητα επίσκεψης, επικοινωνίας και παροχής του συγκεντρωμένου υλικού από οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς στα πλαίσια της αγνής διεθνιστικής αλληλεγγύης. Δεν είναι τυχαία εξάλλου η υποδειγματική και αναντίρρητη πειθάρχηση και αποχώρηση των εθελοντών από την Ειδομένη κατόπιν της απαίτησης των αστυνομικών αρχών με σκοπό την εκκένωση της περιοχής. Άλλωστε πως είναι δυνατόν να μην υπάρχει αμοιβαία συμπάθεια ανάμεσα σε ΜΚΟ και συγκυβέρνηση, αφού αμφότεροι είναι πειθήνιοι απέναντι σε κοινούς προϊστάμενους (τους ιμπεριαλιστές) και διαχειρίζονται (με όποιον τρόπο και ούτε καν φυσικά αποδοτικά παρηγορητικό) τις συνέπειες, το αποτέλεσμα αφήνοντας άθικτη στο αποτρόπαιο βάθρο της τη γενεσιουργή προέλευση. Εγείρει σοβαρό σκεπτικισμό επίσης (μέχρι και τα μέσα εξαπάτησης εξανέστησαν και αναρωτήθηκαν στηλιτεύοντας την απουσία τους) για την αυθεντικότητα της αυτοθυσίας που υποτίθεται διακρίνει τις ΜΚΟ στις επιχειρήσεις σωτηρίας, η αποχή του περιλάλητου και πανάκριβου εξειδικευμένου σκάφους ιδιοκτησίας μιας ΜΚΟ στο νέο περιστατικό της Καλόλιμνου. Παρά μάλιστα τον εγγύτατο ελλιμενισμό του πλοιαρίου και τις αλλεπάλληλες εκκλήσεις για παρέμβαση του στην εξελισσόμενη νέα τραγωδία με κοντά σαράντα χαμένες ψυχές. Φυσικά ίσως υπάρχει μια αφοπλιστική εξήγηση που δικαιολογεί τη μη συμμετοχή τους και φωτογραφίζει τον κύριο ένοχο: την ανυπαρξία καμερών και φώτων δημοσιότητας… Ούτε τέλος επεκτείνομαι στην επίπλαστη καλοσύνη της ντυμένης στα χρυσοποίκιλτα και σμαραγδένια άμφια ανώτερης ιεραρχίας του κλήρου (άλλος τροφοδότης ΜΚΟ) που από τον έρανο των πιστών ασκεί ανέξοδα τη γενναιοδωρία της. Ή στα κροκοδείλια δάκρυα που χύνει η γνωστή μεγαλοαστή φαραωνική κυρία για να ανθίσει δήθεν το χαμόγελο στα πρόσωπα των άρρωστων παιδιών. Όταν την επόμενη μέρα με απύθμενο κυνισμό και κοινωνική αναλγησία μεγέθους παγετώνα το σβήνει σε χιλιάδες άλλα. Λόγω του μισθού πείνας και του ειδοποιητηρίου της απόλυσης που δίνει στους ζωντανούς γονείς των, σαν αυτοί -όντας τυχεροί- γλιτώσουν από τη δολοφονική έλλειψη μέτρων ασφάλειας στα διυλιστήρια και στις λοιπές επιχειρήσεις της.

Οχετός βαθύς
Παρενθετικά αξίζει να αναφερθούν ενδεικτικά, εξόχως αποκαλυπτικά και ασχολίαστα κάποια επιπλέον στοιχεία που μαρτυρούν τον βεβαρυμμένο και κολάσιμο βίο και πολιτεία των ΜΚΟ. Τον Απρίλη του 2013 ψηφίζεται στην ελληνική Βουλή ν-τροπολογία με την οποία παρέχεται ασυλία σε αυστηρά συγκεκριμένους μη εξοφλούντες δανειολήπτες. Δεσπόζουσα θέση στους αμνηστευόμενους φορείς μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα (κόμματα, Εκκλησία) καταλαμβάνουν και οι ΜΚΟ. Ανάλογη ψευδαισθησιακή απαίτηση ευνοϊκών (ούτε καν χαριστικών όπως για τις ΜΚΟ ) ρυθμίσεων για ιδιοκτήτες μεροκαματιάρηδες και κατόχους κόκκινων δανείων θεωρείται πως ανάγεται σε σφαίρα εξωγήινης φαντασίας. Αρκετά μακρύτερα το δανέζικο κράτος και προστάτης δικών του ΜΚΟ (με κορυφαία την εμπλεκόμενη στα hotspot αιγαιοπελαγίτικων νησιών DRC) σχεδόν έχει αποφασίσει την κουρσάρικη ιδέα δήμευσης βαρύτιμων τιμαλφών που μεταφέρουν μαζί τους οι πρόσφυγες. Η φροντίδα των δυστυχισμένων, στα όρια της … λατρείας. Υφίσταντο επίσης εισπρακτικές ΜΚΟ απείρου κάλους και ευρηματικότητας, όπως τέτοια αποναρκοθέτησης του Λιβάνου και άλλη με στόχο την προώθηση του χριστιανισμού στη Βόρειο Κορέα (ε, εντάξει, αυτό το κατανοούμε !!). Υπάρχει δε και ανάμιξη τους έως και στα γεωπολιτικοοικονομικά παιχνίδια και στον ευρωατλαντικό ανταγωνισμό. Με πιο ευανάγνωστη περίπτωση της ΜΚΟ που πρώτη αποκάλυψε το σκάνδαλο της Volkswaggen με τις γνωστές γερμανικές αλχημείες στην εκπομπή ρύπων. Το πάνθεον πληροφοριών γύρω από το αίσχος και τη διαπλοκή των ΜΚΟ θα χρειάζονταν εγκυκλοπαιδικούς τόμους για να αποτυπωθεί πλήρως.

Ο αντίποδας
Όλες οι προηγούμενες αλλά και κάθε άλλη ομοειδής έκφανση της διατεταγμένης και ψεύτικης ανθρωπιάς συγγενεύουν με τις αυθόρμητες, συγκινητικές και ανυστερόβουλες εκδηλώσεις βοήθειας των φτωχών ψαράδων και των καλοσυνάτων γριούλων με τα ροζιασμένα χέρια (ορίστε, να τις, οι γνήσια μεγάλες κυρίες, αυτές του τίμιου μόχθου) όσο ο καρχαρίας και το λυθρίνι. Σχετίζονται όσο η έκφραση μιας έστω και ασύντακτης (αλλά αλλοίμονο, ένας λαός που δεν καταφέρνει να υπερασπίσει τα δικά του θεμελιακά συμφέροντα, πως θα κατορθώσει να συμπαρασταθεί άρτια στους αδελφικούς) πλην όμως ενστικτώδους και άδολης ταξικής αλληλοϋποστήριξης με την παράκρουση να επιβιώσει και εξωραϊστεί ένα βάνδαλο σύστημα εκμετάλλευσης και τυραννίας. Αυτό που συντρίβει τα πιο στοιχειώδη δικαιώματα του λαού και απεγνωσμένα επιχειρεί επί ματαίω να σκιαγραφήσει μαζί με την υπαλληλία των ΜΚΟ μια κουρελιασμένη εικόνα συμπόνιας και στοργής.

Η επαναστατική Νέμεσις
Μες στα θολά όμως και φουρτουνιασμένα νερά της κοινωνικής και διεθνούς κατάστασης, όσο και αν η σύγχυση, ο θρήνος, η απελπισία και το προσποιητό χάδι των ΜΚΟ ζουν στη βαθιά σκιά και το έρεβος της βασιλείας του καπιταλιστικού άδικου και της παρανοϊκότητας και θηριωδίας των δυναστών της οικουμένης, έρχεται να τα αντιπαλέψει ένα κύμα αμφισβήτησης και αναζήτησης που σμίγει με τον ζωογόνο αγέρα της αντίστασης των καταπιεσμένων και καταφρονεμένων. Στη Τυνησία πχ τα τύμπανα της εξέγερσης μάλλον ξαναηχούν και εκρήξεις νεολαιίστικες και εργατικές καταγράφονται όλο και πυκνότερα στην "ευημερούσα" Δύση από τους παρισινούς δρόμους ως τα γκέτο της μητρόπολης στο Φέργκιουσον. Εκεί ακριβώς αρχίζει να φεγγοβολά η συμπαντική αλήθεια. Για την πείνα, τον πόλεμο, τον ξεσπιτωμό και τους πνιγμούς στη Μεσόγειο υπάρχει φταίχτης. Έχει όνομα. Λέγεται καπιταλισμός και ιμπεριαλισμός. Έχει διεύθυνση, είναι οι επαύλεις της ακόρεστης και αιματοβαμμένης ολιγαρχίας ή καλλίτερα αντιπροσωπεύεται συλλογικά από το κράτος και τις κυβερνήσεις και οργανισμούς της. Διαθέτει συνηγόρους, πράκτορες και κατάσκοπους μες στις γραμμές της αντίπαλης εργατικής τάξης, που αποκαλούνται αριστεροκάπηλοι ρεφορμιστές. Ποτίζουν μάλιστα τις μάζες με το συνδιαχειριστικό (ήτοι με ανάερες εκλογικοκοινοβουλευτικές διαδικασίες να μεταρρυθμιστεί το τερατώδες οικοδόμημα) παραισθησιογόνο και δηλητήριο της λαϊκής εξουσίας και των μεταβατικών προγραμμάτων μέσα στους ακέραιους κόλπους του κεφαλαιοκρατικού κανιβαλισμού. Η εργαλειοθήκη τους εξάλλου είναι κατάμεστη από προτάσεις (λιγότερη δουλειά για όλους, συνδιοίκηση, λογιστικοποίηση της επίθεσης στο ασφαλιστικό, κλπ) που ενστερνίστηκε πρόθυμα το σύστημα για να αλώσει, συγκαλύψει και προωθήσει τον σφαγιασμό κατακτήσεων. Σε ανησυχητικές για τα επιτελεία του συστήματος μάλιστα φάσεις κοινωνικού αναβρασμού και έξαρσης του κινήματος (τωρινός ενθαρρυντικός ξεσηκωμός του αγροτόκοσμου) όλη δαύτη η ρεφορμιστική συνομοταξία συμπεριφέρεται σαν πολύτιμος πυροσβεστήρας που με τις αρχετυπικές πια και αρτηριοσκληρωτικές τακτικές της πασχίζει να αλλοτριώσει, συσκοτίσει, εκφυλίσει και εκτονώσει την κοχλάζουσα οργή. Αρκεί να αντικρίσει κανείς το θέαμα των ελεγχόμενων άνευρων και φθοροποιών ολιγόωρων τωρινών αποκλεισμών ενάντια στον χείμαρρο της αγανάκτησης και των αγωνιστικών διαθέσεων της αγροτιάς. Απασχολεί αγγελιοφόρους και σύγχρονους παπάδες, τις ΜΚΟ, για να το λιβανίζουν προσδοκώντας να σκεπάσουν την εμετική απόπνοια που αναδίδει. Χρησιμοποιεί σαν λειαντήρες τις παραφυάδες του, τις ΜΚΟ, που αποπειρώνται να αμβλύνουν τις αιχμηρές άκρες του. Πλαισιώνεται με ιεραπόστολους και σταυροφόρους, τις ΜΚΟ για να διεισδύει υστερόβουλα, εκεί που ξεγυμνωμένα δεν μπορεί να το πετύχει. Το συνδράμουν οι ίδιες οι ΜΚΟ και όλοι οι ομογάλακτοι εθελοντές (πχ αριστεριάζουσες -κατά το ελευθεριάζον- κοινωνικές κουζίνες και είναι παρεμπιπτόντως εξοργιστική η σύμπνοια αυτή) που ξεγελούν τους εξαθλιωμένους και τους πακτώνουν στη θέση των ζητιάνων με το απλωμένο χέρι της επαιτείας. Και ποτέ παρακινώντας τους ώστε να σηκώσουν τη γροθιά τους (άξιος ο σύντροφος που εφεύρε αυτή την έκφραση με συμπυκνωμένο τόσο απέραντο νόημα). Μετασχηματιζόμενοι τουτέστιν σε αγωνιζόμενους που θα διεκδικούν με παρρησία όσα δικαιούνται και είναι ταυτόχρονα σε θέση οι πελώριες παραγωγικές δυνάμεις να τους τα εξασφαλίσουν. Ευτυχώς όμως για την πρόοδο, αυτό το σύστημα αντιμετωπίζει και λιβελικές καταγγελίες από αγανακτισμένους επικριτές που επωμίζονται το χρέος του τιμωρού. Από τις λαϊκές μάζες που υποφέρουν. Από τα νιάτα, την εργατιά, την αγροτιά, τους μετανάστες, τους απόκληρους της ζωής. Του απευθύνουν δριμύτατο κατηγορητήριο. Το θωρούν να επιτίθεται λυσσομανώντας και πασχίζοντας να τους ρυμουλκήσει βίαια στην υπανάπτυξη και την κακομοιριά δεκαετίες και εκατονταετίες πίσω στην αλήστου μνήμης ημιπρωτόγονη εποχή των προγιαγιάδων μας με τα μαγκάλια. Κρίματα του λοιπόν ασυγχώρητα, η πείνα, η δυστυχία, η θλίψη, η στέρηση της γνώσης, της περίθαλψης και της σύνταξης, το φασιστικό στιλέτο και οι βόμβες. Η έσχατη ποινή που του αρμόζει για όλα αυτά είναι μία και αμετάκλητη: η κατάληξη του σαν ιστορικό απόβλητο. Το υποκείμενο δε που θα το σύρει από το εδώλιο στο απόσπασμα, σίγουρα θα είναι υποχρεωτικά αρματωμένο, μαζικό, κατασταλαγμένο, προλεταριακό και μετωπικό.

Δεν θυμιάζεις το κακό, το γκρεμίζεις
Αν η φτώχεια αποτελεί ένα ανάθεμα του ηλεκτρονικού πολιτισμού με τις διαστημικές εκτινάξεις, συγκρινόμενη όμως με τη φρίκη των πολέμων και τα ποτάμια αίματος και δακρύων που προξενούν, φαντάζει δίχως υπερβολή σαν μια παραβατική παρωνυχίδα του άθλιου καπιταλιστικού- ιμπεριαλιστικού συστήματος. Αν οι ΜΚΟ δεν λειτουργούσαν σαν εκτελεστικά υποχείρια των εγκληματικών συμμοριών που καθυποτάσσουν τον πλανήτη, θα όφειλαν πέραν της αμφιλεγόμενης λοιπόν υποστήριξης που προσφέρουν στα θύματα του πολέμου να διόρθωναν τη μυωπική τους θωριά. Που θέλει πεισματικά, επιλεκτικά και μονοσήμαντα να βλέπει και να συγκλονίζεται με αυτό που παρατηρεί να συμβαίνει αποκλειστικά στις ακτογραμμές των ελληνικών νησιών και όχι εκεί που οι βόμβες πέφτουν σαν βροχή για αήθεις σκοπιμότητες. Όταν μαστιγώνει κάποιος βάναυσος Γολιάθ έναν αδύναμο, ο σωστός, ο ουσιαστικός συμπαραστάτης δεν απαλύνει τον πόνο αλείφοντας μονάχα τις πληγές του θύματος, αλλά πρωταρχικά πρέπει να στοχεύει στην παρεμπόδιση της τέλεσης της απάνθρωπης πράξης σταματώντας τον δράστη. Όποιος βαθειά συμμερίζεται και συνταράσσεται από το σκελετωμένο ετοιμοθάνατο Αιθιοπάκι, οφείλει να αποστραφεί και να καταδιώξει τις δυνάμεις που λεηλατούν τους πλουσιοπάροχους φυσικούς πόρους της πατρίδας του. Η λυτρωτική υποστήριξη στον πένητα δεν είναι το ξεροκόμματο της ελεημοσύνης, μα η αναίρεση του ταξικού παράγοντα, των κοινωνικοοικονομικών κανόνων που τον εξαθλιώνει. Θα άπλωναν λοιπόν (για να επανέλθουμε στο προκείμενο) οι ΜΚΟ τη ματιά τους πιο μακριά, εκεί ακριβώς στο επίκεντρο των δεινών, στο θέατρο των πολέμων, όπου τα πυρά των αποκτηνωμένων ιμπεριαλιστών ισοπεδώνουν πόλεις και χωριά απανθρακώνοντας και διαμελίζοντας ανθρώπινα κορμιά. Θα καυτηρίαζαν τις επιδρομές τους που δεν επιδιώκουν απλά την καθαίρεση του αυταρχικού καθεστώτος του Άσαντ (αυτοί οι άγγελοι της δημοκρατίας και οι σεβόμενοι την ελευθερία και την προκοπή των λαών). Αλλά εντάσσονται στη ασυγκράτητη ανάγκη τους για ξαναμοίρασμα της γης. Θα ρίχνονταν στη μάχη για να τερματιστεί το συντελούμενο μακελειό με το φούντωμα ενός αντιιμπεριαλιστικού συνασπισμού εξασφαλίζοντας τοιουτοτρόπως τις προϋποθέσεις (εξασθένιση της πολεμοχαρούς αρπακτικότητας τους, όπως αν θυμούνται έγινε κάποτε σε ένα Βιετνάμ) για την αποφυγή μιας νέας πιθανόν βαθύτερης πολεμικής πληγής στο σώμα κάποιου άλλου αθώου λαού. Για να μην ταλαιπωρούνται μάλιστα και οι ίδιοι περιθάλποντας ναυαγούς μιας επόμενης εθνικότητας, έστω και αν έτσι μοιραία χάσουν το αντικείμενο της απασχόλησης τους. Θα τους αγανακτούσε η ύπαρξη των αμερικανικών βάσεων που και από εκεί εκπορεύεται το κατακρεούργημα των γειτονικών λαών και θα καταντούσαν οι πιο αποφασισμένοι αντιιμπεριαλιστές και φιλειρηνιστές σαν συνειδητοποιούσαν τον διόλου αβάσιμο κίνδυνο μιας γενικευμένης θερμοπυρηνικής σύρραξης. Μιας και στο ανατριχιαστικό εκείνο ενδεχόμενο θα αφανίζονταν και οι ίδιοι και ποιος θα απόμενε τελικά να περιποιείται ποιους και πως.

Οι Αϊλάν ξανασταυρώνονται
Παρά την πολυπλοκότητα και αντιφατικότητα των τραγικά διαδραματιζόμενων τριγύρω μας, εμείς στέκουμε και περιστρεφόμαστε στην πιο απλή και κρίσιμη διαπίστωση. Ο μικρός Αϊλάν (και όλοι οι νυν και μελλούμενοι Αϊλάν του πλανήτη) θα μπορούσε να ήταν ακόμη και σήμερα ένα ξένοιαστο παιδάκι, που θα έτρεχε στους ηλιόλουστους μαχαλάδες της πόλης του παίζοντας και γελώντας με τους ανέμελους συνομηλίκους του. Δεν τον ξερίζωσε από τη γη των παππούδων του και έπνιξε στη συνέχεια κάποιος αδιόρατος κακός δαίμονας η` ο αφιονισμένος φονταμενταλιστής. Οι ένοχοι είναι συγκεκριμένοι. Είναι και εκείνοι οι ανίεροι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές που τόλμησαν να τον ξανασκοτώσουν πιο πρόστυχα αυτή τη φορά παρουσιάζοντας τον -αν ζούσε φυσικά- σαν μελλοντικό ενηλικιωμένο βιαστή Γαλλίδων γυναικών. Αποθρασυμένοι στον έσχατο βαθμό προσπαθούν να νομιμοποιήσουν και εξιλεώσουν την ιμπεριαλιστική τους θηριωδία μηχανευόμενοι μια ανόητη σεξουαλική τρομοκρατία!! Αυτουργός είναι επίσης ο αρχιδήμιος των λαών Ομπάμα που ως επικοινωνιακό τέχνασμα δήθεν συνταράχτηκε μόλις αντίκρισε τον δύσμοιρο Σύριο πατέρα των οκτώ πνιγμένων παιδιών. Παρόλο που τα αεροπλάνα του κατεδάφιζαν την προηγούμενη μέρα το μέχρι πρότινος ήρεμο σπιτικό του, υποχρεώνοντας τον έτσι να το εγκαταλείψει και να γραπωθεί αλυσιδωτά από τα γαμψά νύχια των επιτήδειων τούρκων δουλεμπόρων. Μερτικό ευθύνης συνάμα αναλογεί και στους Τσιπραϊκούς βαστάζους τους, που επιτρέπουν στους αλύπητους ληστές και εκτελεστές να αλωνίζουν ελεύθερα στη χώρα μας.

Η διέξοδος, η λύση
Μπροστά σε αυτή την εκτυφλωτική αλήθεια οι ΜΚΟ βουβαίνονται και αλληθωρίζουν. Τύποις ονομάζονται Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, μα ουσιαστικά είναι Μισθοφορικά Κρατικά Όργανα. Αφήνουν ανενόχλητους τους ιμπεριαλιστές φονιάδες να τους στέλνουν ασταμάτητα ανθρώπινα ράκη για να τα καταπραΰνουν με το βάλσαμο της υποκρισίας. Εμείς διακηρύσσουμε πως η ελπίδα των κατατρεγμένων αναβλύζει από τη σύσταση Μαχόμενων Κομουνιστικών Ομάδων. Παλεύουμε για να πάψουν να συρρέουν τα καραβάνια των Αϊλάν σε νέα εχθρικά εδάφη. Οι συνυπαίτιες (του προσφυγικού ζητήματος) ευρωπαϊκές κρατικές δομές να πιεστούν για να τους προσφέρουν φιλόξενο άσυλο και πρώτιστα να μην χρειάζεται καν να τρέπονται σε φυγή από τις πατρογονικές εστίες τους. Για να διαφεντεύουν τα Παλαιστινιόπουλα τα χώματα τους, για να μπορούν τα Ελληνόπουλα να μορφώνονται, να δουλεύουν και συνταξιοδοτούνται με αξιοπρέπεια. Για να γίνουν όλα αυτά επιβάλλεται συν τοις άλλοις και η αναζωογόνηση του αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, που θα εστιάζει την πολεμική του στο αδιόρθωτο λίκνο των περισσότερων βάσανων της ανθρωπότητας. Η σπουδαιότερη υποστήριξη στους κυνηγημένους είναι η αποδυνάμωση του θηρευτή, όπερ σημαίνει η ενίσχυση της αντιιμπεριαλιστικής πάλης. Συμπερασματικά, ο μόνος τρόπος για να μην μείνει ανεκπλήρωτο ευχολόγιο η ευαγγελική ρήση για επί γης ειρήνη και πρόοδο και η ανθρωπότητα να μη δακρύζει και ματώνει κοιτώντας τον μικρούλη άψυχο Αϊλάν ξαπλωμένο στην αμμουδιά και να μη ζήσει νομοτελειακά σκηνές παρμένες από το άλλο θεολογικό βιβλίο της Αποκάλυψης, πρέπει να βροντοφωνάξουν οι λαοί: θάνατος στον ιμπεριαλισμό.

Καπετανάκης Μανώλης, μέλος της Πρωτοβουλίας Αντίστασης Χανίων, μέλος της ΛΑ-ΑΑΣ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ηράκλειο: Όλοι στον αγώνα, με την αγροτιά και όλο το λαό.

0

ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΝΕΑ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΔΡΟΜΗ!

Η αντιλαϊκή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για ακόμα μια φορά αποδεικνύει αυτό που πραγματικά είναι. Μια ακόμα κυβέρνηση στην υπηρεσία του συστήματος της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης . Στόχος της αυτή τη φορά στο νέο αυτό γύρω της επίθεσης και η φτωχή αγροτιά, χωρίς να αφήνει απ’ έξω τον υπόλοιπο λαό. Με τα νομοσχέδια για το ασφαλιστικό και το φορολογικό που θέλει να περάσει από τη βουλή στοχεύει στο ξεκλήρισμα και την οριστική εξόντωση της φτωχομεσαίας αγροτιάς. Τη στιγμή που πάνω από το 40% των αγροτών έχουν απλήρωτες εισφορές στον Ο.Γ.Α. η κυβέρνηση νομοθετεί σχέδια τριπλασιασμού των εισφορών, καταργεί τα ασφαλιστικά κλιμάκια και το αφορολόγητο, εισάγει διπλασιασμό των φόρων από 13% στο 26% από το πρώτο ευρώ κ.α.. Οι αγρότες φορτώνονται με εισφορές ανεξάρτητα από το αν είχαν σοδιά, ανεξάρτητα αν θα έχουν εισόδημα.
Η κατεύθυνση που υπηρετεί η κυβέρνηση για λογαριασμό του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος έχει στόχο το πέταγμα των φτωχών αγροτών από την παραγωγή, το να γίνει φθηνότερη η γη τους ώστε να επιτευχθεί η συγκέντρωση και συγκεντροποίηση της αγροτικής παραγωγής στο κεφάλαιο και τους μεγαλοαγρότες. Η πολιτική αυτή υπηρετεί την διάλυση της αγροτικής παραγωγής και του πρωτογενούς τομέα, ενισχύοντας τις αλυσίδες της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης από τις Η.Π.Α. και την Ε.Ε. Γνωρίζει η κυβέρνηση ότι τα πακέτα μέτρων που ανακοινώνει και που πρόκειται να θέσει προς ψήφιση στοχεύουν την πλειοψηφία του λαού και της αγροτιάς. Σε αυτή της την προσπάθεια έχει συμμάχους της την αντιπολίτευση της Ν.Δ. και τα άλλα συστημικά δεκανίκια καθώς και τα ιμπεριαλιστικά της αφεντικά.
Αυτές τις μέρες εξελίσσεται μια αναμέτρηση, οι αγρότες αντιστέκονται και αναμετριούνται με την πολιτική που τους οδηγεί στο ξεκλήρισμά τους. Αυτός ο αγώνας δεν είναι μόνο δική τους υπόθεση. Η κυβέρνηση υλοποιεί κάθε μέτρο που προτείνει η Ε.Ε., που διαλύει πλήρως όλα τα ασφαλιστικά δικαιώματα. Το νέο νομοσχέδιο για την ασφάλιση αφορά πρώτα και κύρια εμάς τη νεολαία εργαζόμενη και σπουδάζουσα. Οι δικές μας οικογένειες τα μετράνε για το πως θα μας σπουδάσουν. Είμαστε κομμάτι του λαού και ως κομμάτι του πρέπει να μπούμε στη πρώτη γραμμή της πάλης του. Δεν είναι λίγοι οι φοιτητές που τα μετράν και δεν τους βγαίνουν, που δουλεύουν χωρίς κανένα δικαίωμα, με απαράδεκτα ωράρια και εκβιασμούς. Εμείς είμαστε που όταν θα βγούμε, αν καταφέρουμε να τελειώσουμε τη σχολή(εντατικοποίηση, διαγραφές, δηλώσεις για δίδακτρα), θα αναζητήσουμε δουλειά στα voucher και τα πεντάμηνα, που θα περιπλανηθούμε στην ανεργία και τα αδιέξοδα. Έχουμε όλους τους λόγους να μπούμε στην πάλη μαζί με το λαό. Τα μπλόκα της αγροτιάς δείχνουν το δρόμο και τροφοδοτούν με αγωνιστική αισιοδοξία όλους μας. Αυτός είναι και ο δρόμος που και η σπουδάζουσα πρέπει να παλέψει μαζί με το λαό.
Να συγκροτήσουμε μέτωπο εργαζομένων-αγροτών και φοιτητών ώστε να μπει φραγμός στη νέα αντι-ασφαλιστική επιδρομή.
Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλη τη νεολαία με πλήρη ασφάλιση και δωρεάν περίθαλψη. Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις στο κόστος της ζωής .
Κάτω τα μέτρα εξόντωσης της φτωχομεσαίας αγροτιάς.

Όλοι στην απεργία 4 Φλεβάρη. Προσυγκέντρωση 9.30 στο Καπετανάκιο

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Όσα κερδήθηκαν με τα μαρτύρια τα παζαρεύουν πάλι στα χαρτιά!

0

Η Πρωτοβουλία Νέων Εργαζομένων & Ανέργων διοργανώνει συζήτηση για το ασφαλιστικό με θέμα "η αντιασφαλιστική καταιγίδα και οι νέοι εργαζόμενοι/άνεργοι" την Κυριακή 31/1 στις 12:00 στο Στέκι Σφεντόνα.

Καμία εντύπωση δεν μας προκαλεί πια η αντιλαϊκή στάση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Στη συνολική επίθεση ενάντια σε όλα τα δικαιώματα που κερδήθηκαν με σκληρούς αγώνες, έρχονται τώρα να προστεθούν μια σειρά από νέα μέτρα που θα διαλύσουν την κοινωνική ασφάλιση. Σύμφωνα με τις επιταγές της ΕΕ και ΔΝΤ που δεν είναι ικανοποιημένοι και ζητούν όλο και σκληρότερα μέτρα. “Ζητήσαμε αγελάδα, μας έφεραν γάτα” σχολίασαν, στην τελευταία πρόταση για το ασφαλιστικό.
Μας καταδικάζουν στην ανεργία, στις ελαστικές σχέσεις εργασίας, στην ημιαπασχόληση, στη φτώχεια και μας αποκαλούν η “χαμένη γενιά”. Αφού δεν ξέρουμε αύριο τι μας ξημερώνει, λογικά έρχεται η ερώτηση : “Εμάς τι μας αφορά η ασφάλιση;”
Κι όμως μας αφορά! Όχι μόνο στο μέλλον, αλλά και άμεσα.
Οι ήδη μειωμένες συντάξεις θα περικοπούν. Αυτό σημαίνει ότι οι οικογένειες, που ζούνε με μόνο σταθερό έσοδο τη σύνταξη κάποιου μέλους, θα εξαθλιωθούν.
Για όσους από μας έχουν δουλειά, οι αυξήσεις εισφορών στα ταμεία θα σημάνουν μειώσεις μισθών και επιπλέον πίεση από τα αφεντικά που θα προσπαθήσουν και τις δικές τους εισφορές, να τις πάρουν από την τσέπη μας.
Οι ελεύθεροι επαγγελματίες καταδικάζονται σε επαγγελματικό θάνατο, καθώς σχεδόν ολόκληρο το κέρδος που θα παρουσιάσουν θα τους το τρώνε οι εισφορές και το ΦΠΑ, οι οποίοι ακόμα και αν παρουσιάζουν ζημιά, πάλι καλούνται να πληρώσουν.
Αυτοί που προκαλούν τα τεράστια ποσοστά ανεργίας σε συνδυασμό με τις αυξήσεις των ορίων ηλικίας φροντίζουν, ουσιαστικά, να πεθαίνουμε πριν το δικαίωμα στη σύνταξη. Έτσι η σύνταξη για τον νέο εργαζόμενο, από δικαίωμα, θα γίνει “βραχνάς” γιατί θα πρέπει να την πληρώνει χωρίς ποτέ να την απολάβει.
Επιπλέον, τα δικαιώματα για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη έχουν καταστρατηγηθεί ετσι ωστε πολύς κόσμος να αναγκάζεται να στρέφεται σε ιδιωτικές ασφαλίσεις και να πληρώνει διπλά αν ακόμα έχει να πληρώνει. Για τους περισσότερους από μας τους νέους, σημαίνει καμία πρόσβαση σε δομές υγείας. Αρρωσταίνουμε χωρίς πρόσβαση σε διάγνωση, πόσο μάλλον σε θεραπεία. Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με διλήμματα τύπου “να κάνω το σφράγισμα ή να βγάλω τη βδομάδα?”
Οι δηλώσεις του υπουργού οικονομικών Γ.Κατρούγκαλου, ότι με τα νέα μέτρα θα αναγκαστούμε να πατάξουμε την “μαύρη” εργασία ο καθένας μόνος του, ενάντια στο κάθε αφεντικό, κυνηγώντας την “βασική σύνταξη” που ουσιαστικά είναι ένα επίδομα πείνας (384ευρώ το μήνα), είναι προκλητικές και εκτός πραγματικότητας. Υπό την απειλή της ανεργίας και της ανέχειας αναγκαζόμαστε να υποκύπτουμε ατομικά στις πιέσεις των εργοδοτών. Η κυβέρνηση προσπαθεί να καταστείλει και να “καπελώσει” τους αγώνες πριν ξεσπάσουν, ζητάει από το λαό να κάνει λίγη υπομονή, και ταυτόχρονα να στηρίξει με αγώνες την διαπραγμάτευση της κυβέρνησης! Θέλουν να μας πουλήσουν την πολιτική της διαπραγμάτευσης, ως μόνη λύση.
Δεν θα παζαρέψουμε τα δικαιώματα μας. Με αγώνες κερδήθηκαν και με αγώνες θα τα υπερασπιστούμε. Η επίθεση δε θα σταματήσει αν δεν τη σταματήσουμε. Δεν θα γίνουμε δούλοι για να πλουτίζουν στις πλάτες μας! Να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας! Να κάνουμε τα δικά μας όνειρα και για αυτά να αγωνιστούμε! Να μην αφήσουμε να περάσει η τρομοκρατία, η λογική της παραίτησης, της μοναξιάς.

Να βγούμε ξανά στο δρόμο της φωτιάς

ΌΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ Πέμπτη 4/2, 10:00 στην Καμάρα

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΝΕΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΑΝΕΡΓΩΝ
http://pnea-thess.blogspot.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΑΜΟΣ: ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

0

 «Ασφαλιστικό: Ζήτημα διαχείρισης ή διεκδίκησης;

Οι εκπαιδευτικοί να πάρουμε το λόγο!»

Καταιγιστική η κυβερνητική-συστημική προπαγάνδα για «τα ταμεία που καταρρέουν», για «το ασφαλιστικό που δεν είναι βιώσιμο». Ακόμα πιο βίαιοι και αντιδραστικοί οι εκβιασμοί τους: Ή δέχεστε τα μέτρα κατάργησης της κοινωνικής ασφάλισης ή κόβονται οι συντάξεις!
Θέλουν να μας πείσουν ότι είναι «αντικειμενικό» και «μοιραίο» να καταργηθεί πλήρως η κοινωνική ασφάλιση! Να συντριβεί η περίθαλψη και οι συντάξεις να γίνουν επιδόματα κηδείας! Θέλουν να μας πείσουν πως είναι «αντικειμενικό» να ζούμε σε μια κοινωνία στην οποία οι εργαζόμενοι δεν θα έχουν κανένα δικαίωμα!
Πίσω από τις αναλογιστικές μελέτες τους και τα βαρύγδουπα «στοιχεία» τους κρύβεται μια βασική αλήθεια: Ο πλούτος που παράγουν οι εργαζόμενοι «δεν φτάνει» για περίθαλψη-σύνταξη γιατί τον αρπάζουν η αστική τάξη και οι ιμπεριαλιστές πάτρωνες της! Με την πολύχρονη επίθεση τους θέλουν να καταργήσουν θεμελιώδεις κατακτήσεις του εργαζόμενου λαού, να επιβάλλουν τους πιο βάρβαρους εργασιακούς και κοινωνικούς όρους.
Πως πρέπει να σταθεί λοιπόν ο εργαζόμενος κόσμος και το κίνημα απέναντι σε αυτή την αντιδραστική έφοδο που φέρνει στην ημερήσια κοινωνική διάταξη τα παραμύθια του Ντίκενς, την πιο ζοφερή κατάσταση;

• Με προτάσεις διαχείρισης για το που «θα βρεθούν» τα λεφτά για τις συντάξεις που δεν θέλουν να μας δίνουν, ή με στόχους ανατροπής της επίθεσης και διεκδίκησης των δικαιωμάτων μας;
• Με κινητοποιήσεις «διαμαρτυρίας» και θεαματικές συμβολικές κινήσεις ή με πραγματικούς μαζικούς παρατεταμένους αγώνες;
• Και ποιος θα αναδείξει αυτούς τους στόχους, και θα συγκροτήσει αυτόν τον αγώνα; Οι ομοσπονδίες (ΟΛΜΕ-ΔΟΕ) που αντιγράφουν το πλαίσιο διαχείρισης και προδιαγεγραμμένης υποταγής της ΑΔΕΔΥ; Η γραμμή του συμβιβασμού και της ηττοπάθειας που άνωθεν μας επιβάλλεται για να μας πείσει πως … σωστά δεν ξεστρατίζουμε στο δρόμο της σύγκρουσης και της πάλης;

Οι εκπαιδευτικοί - όπως όλοι οι εργαζόμενοι -

έχουν κάθε λόγο … να πάρουν το λόγο!

Να αναλάβουν το ρόλο που μόνο αυτοί μπορούν: Να συγκροτήσουν τα σωματεία τους, και την κατεύθυνση της πάλης τους! Να ενωθούν και να αγωνιστούν μαζικά. Για να υπερασπίσουν την κοινωνική ασφάλιση. Για να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους. Υπάρχει αλήθεια άλλη διέξοδος από το λαβύρινθο της εξαθλίωσης και της βαρβαρότητας στον οποίο παλιοί και νέοι διαχειριστές, μας έχουν εγκλωβίσει;

Συζήτηση Κυριακή 31 Ιανουαρίου, 6μμ στο Γυμνάσιο Καρλοβάσου

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών Σάμου

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εκδήλωση για το Ασφαλιστικό στη Ξάνθη

0

Εκδήλωση για τις επερχόμενες αλλαγές στο ασφαλιστικό, 

και την απάντηση του λαϊκού-εργατικού κινήματος, 

θα πραγματοποιήσει η Λαϊκή Αντίσταση-ΑΑΣ στη Ξάνθη, 

το Σάββατο 30/1, στις 7.00μμ στην αίθουσα του Εργατικού Κέντρου.

Το πρωί του Σαββάτου στις 11.00, θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση-πορεία στην κεντρική πλατεία, για την καλύτερη προπαγάνδιση της απεργίας. Την Πέμπτη 4 Φλεβάρη, μέρα γενικής απεργίας, θα γίνει προσυγκέντρωση στην πλατεία Ελευθερίας στις 10.00. 

Τα παραπάνω αποφασίστηκαν σε σύσκεψη για την κοινή δράση που κάλεσε η ΛΑ-ΑΑΣ την Τρίτη 26/1, όπου παρεβρέθηκαν εκπρόσωποι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, του ΣΕΚ, και της ΛΑΕΝ. Η πρόταση της ΛΑ-ΑΑΣ ήταν η συνδιοργάνωση της εκδήλωσης του Σαββάτου, όμως παρά την αρχική συμφωνία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (η ΛΑΕΝ είχε δηλώσει εξαρχής αδυναμία), τελικά λόγω προβλημάτων στο να βρεθεί ομιλητής, η συνδιοργάνωση δεν προχώρησε. 

Η ΛΑ-ΑΑΣ ήδη κινείται με καθημερινές παρεμβάσεις στο κέντρο της πόλης, σε εργασιακούς χώρους (Πλαστικά, ΣΕΚΑΠ, e-value), στο πανεπιστήμιο, καθώς και σε στέκια μειονοτικών.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Τα σχολεία στην υπηρεσία της συμμόρφωσης της κυβέρνησης με τα ιμπεριαλιστικά σχέδια.

19

Με αφορμή την επέτειο του ολοκαυτώματος που συνέπεσε και με την επίσκεψη της ελληνικής κυβέρνησης στο Ισραήλ, στάλθηκε εγκύκλιος στα σχολεία που καλούσε να αφιερώσουν ένα διδακτικό δίωρο στην ημέρα μνήμης. Ταυτόχρονα έγιναν σήμερα και τα αποκαλυπτήρια του Μνημείου Ελλήνων Δικαίων των Εθνών, στο προαύλιο της Συναγωγής Αθηνών.
Ο πρωθυπουργός, από το Ισραήλ στέλνει μήνυμα στη φίλη χώρα Ισραήλ και καυχιέται πως σε όλη την Ελλάδα γιορτάστηκε η μέρα μνήμης.
Η κυβέρνηση εκμεταλλευόμενη ένα βαρύ ιστορικό γεγονός, που σημάδεψε τους λαούς που υπέστησαν τις θηριωδίες του ναζισμού, υποταγμένη και συμμορφούμενη στα ιμπεριαλιστικά σχέδια για τον άξονα Ελλάδας-Κύπρου -Ισραήλ κατ' εντολήν των Αμερικάνων, χρησιμοποιεί και τα σχολεία στην προώθηση αυτής της πολιτικής. Διότι τι άλλο εκτός από δήλωση υποταγής και συμμόρφωσης είναι η χρησιμοποίηση των φρικαλεοτήτων του ναζισμού, μόνο και μόνο για να εξιλεωθούν στα μάτια του λαού και της νεολαίας οι σημερινές ισραηλινές θηριωδίες από το κράτος- δολοφόνο, στη μαρτυρική Παλαιστίνη;
Η κυβέρνηση ανακαλύπτει πόσα πολλά ενώνουν τις δυο χώρες,την αστική τάξη και τα επιχειρηματικά της συμφέροντα, θεωρώντας την “στρατηγικής σημασίας συνεργασία.” Στρατηγική συνεργασία για την εξυπηρέτηση των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων των ΗΠΑ, που δένει όλο και πιο πολύ τη χώρα στα φιλοπόλεμα σχέδια τους.
Ο ελληνικός λαός, χρόνια τώρα στέκεται στο πλευρό του αγωνιζόμενου Παλαιστινιακού λαού για λεύτερη πατρίδα. Σήμερα που οι λαοί της Μέσης Ανατολής σφάζονται και ξεριζώνονται απ' τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και οι Παλαιστίνιοι δολοφονούνται καθημερινά απ' τις δυνάμεις του Ισραήλ είναι ανάγκη να ξαναζωντανέψει η αντιιμπεριαλιστική πάλη γιατί είναι αυτή μόνο που μπορεί να δώσει απάντηση στα σχέδια των ιμπεριαλιστών που εξυφαίνονται στην περιοχή. Δεν ξεχνάμε τις θηριωδίες του Ναζισμού, αλλά ταυτόχρονα δεν ξεχνάμε τις ολόιδιες πολιτικές του κράτους του Ισραήλ, απέναντι στον Παλαιστινιακό λαό.
Αντιτασσόμαστε σε κάθε προσπάθεια εμπλοκής των εκπαιδευτικών και των μαθητών στα πολιτικά σχέδια του ιμπεριαλισμού και παλεύουμε μέσα από τους λαϊκούς αγώνες να τσακίζουμε το φασισμό, όπως κι αν εκφράζεται.

http://deltioake.blogspot.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Χανιά: Η αγροτιά μαζί με την εργατιά και όλο τον κόσμο της δουλειάς μπορούν ν’ αντισταθούν και να νικήσουν!

0

Χιλιάδες αγρότες σε μια σειρά σημεία της Ελλάδας αψηφούν την παγωνιά και βγαίνουν στις εθνικές οδούς, ενώ σε κάθε καφενείο και σε κάθε αγροτόσπιτο της χώρας επικρατεί αγωνιστικός αναβρασμός.
Ήδη μιλάμε για μια ελπιδοφόρα κατάσταση που δίνει κουράγιο σ’ όλους τους ανθρώπους της δουλειάς για να μπουν και οι ίδιοι στον αγώνα. Ένα μέτωπο εργαζομένων, αγροτών και αυτοαπασχολούμενων με το αίτημα ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΝΕΑ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΔΡΟΜΗ που σήμερα ενώνει όλο τον κόσμο της εργασίας ενάντια στον κόσμο του κεφαλαίου, τη μεγαλοαστική τάξη και τον ιμπεριαλισμό, είναι αναγκαίο και μπορεί να γίνει εφικτό.
Η αγροτιά δίπλα στην εργατιά έχει γράψει ιστορία σ’ αυτό τον τόπο και κάτι τέτοιο είναι ανάγκη να ξανασυμβεί και για το μέλλον αυτού του τόπου και των ανθρώπων του. Γιατί είναι ξεκάθαρο πως δε θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσουμε…..
Χρόνια τώρα ξηλώνουν δικαιώματα που κατακτήθηκαν με τους αγώνες και το αίμα των λαϊκών δυνάμεων. Είναι επιτακτική ανάγκη να φράξουμε το δρόμο στη βαρβαρότητα. Κάτι τέτοιο, είναι ξεκάθαρο ότι, απαιτεί σκληρό και παρατεταμένο αγώνα που έχει μια σειρά απαιτήσεις και προϋποθέσεις. Συλλογικότητα, αγωνιστική αλληλεγγύη, ταξικός προσανατολισμός και τόλμη απέναντι στην έκδηλη βαρβαρότητα του συστήματος είναι κάποιες απ’ αυτές. Και όλες αυτές οι προϋποθέσεις κατακτιούνται όταν βγαίνουμε στο δρόμο, όταν οι άνθρωποι της δουλειάς ενώνουμε τις δυνάμεις μας και μέσα από την πάλη ξεκαθαρίζουμε τους εχθρούς και τους φίλους μας.
Ο αγώνας των αγροτών έχει ήδη φέρει σε δύσκολη θέση όχι μόνο την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, μα και τη ΝΔ που είναι ενάντια στα αγροτικά μπλόκα και όλους αυτούς που απ’ το καλοκαίρι ψήφισαν το τρίτο και πιο βάρβαρο αντιλαϊκό μνημόνιο. Οι αγρότες αρνούνται αποφασιστικά ένα νέο άγριο Το δικαίωμα σε ασφάλιση - περίθαλψη - σύνταξη είναι καθολικό και αναφαίρετο γι’ αυτούς που παράγουν τον πλούτο της κοινωνίας. Όμως οι δυνάμεις του κεφαλαίου στη βάση του συσχετισμού που έχουν πετύχει, ένεκα της αποσυγκρότησης της εργατικής τάξης και συνολικά των λαϊκών δυνάμεων, έχουν αποθρασυνθεί και δεν έχουν σκοπό ν’ αφήσουν τίποτα όρθιο. Με την ίδια ευκολία που οι ιμπεριαλιστές καταστρέφουν χώρες και οδηγούν λαούς στο θάνατο και την προσφυγιά, απαιτούν μνημόνια λεηλασίας του λαού και της χώρας χωρίς σταματημό. Οι επόμενες μέρες είναι κρίσιμες για αυτή τη φάση της αναμέτρησης των δυνάμεων της εργασίας με τις δυνάμεις του συστήματος της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και της εκμετάλλευσης. Να δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας για να δυναμώσουν τα μπλόκα των αγροτών και μαζί με τους εργαζόμενους και τους αυτοαπασχολούμενους στις 4 Φλεβάρη να πλημμυρίσουν οι δρόμοι στα Χανιά και σε κάθε πόλη της χώρας.
χαράτσι για κάτι που είναι δικαίωμά τους. Ταυτόχρονα αρνούνται το ξεκλήρισμά τους.

Η συμβολή σε μια τέτοια κατεύθυνση είναι καθήκον κάθε αριστερού αγωνιστή. Η εκδήλωση της Πρωτοβουλίας Αντίστασης τη Δευτέρα 1 Φλεβάρη στις 7.30μ.μ. στο Εργατικό Κέντρο αυτή την κατεύθυνση θέλει να υπηρετήσει και η προσυγκέντρωση στο Δημαρχείο στις 4 Φλεβάρη αυτό το αγωνιστικό στίγμα θέλει να διατρανώσει.

• ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ’ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΙΣΗ
• ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ

4 ΦΛΕΒΑΡΗ ΟΛΟΙ στους ΔΡΟΜΟΥΣ

Πρωτοβουλία Αντίστασης Χανιά 

26-1-2016

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μια βόλτα στην παραλία…

0

Κινούμενος στην παραλία της Θεσσαλονίκης με μέτωπο προς το… «μέτωπο» του αγροτικού αποκλεισμού της έκθεσης «agrotica», στο οπτικό μου πεδίο ξεδιπλώθηκε ένα τοπίο γεμάτο συμβολισμούς.
Οι αναμμένες μηχανές των τρατών και των μικρών καϊκιών που αποχωρούσαν από το «μπλόκο» δια της θαλάσσης κατευθυνόμενα στα παράλια του Θερμαϊκού κόλπου και στην Χαλκιδική δονούσαν όλη την ατμόσφαιρα. Τοπίο σίγουρα ειδυλλιακό αν μη τι άλλο…
Μία εικόνα με χίλιους συμβολισμούς και μεταφορές…
Η νηνεμία του κόλπου, η λάδι θάλασσα, ο κόσμος που έκανε την βόλτα του σαν να ήταν μία συνηθισμένη μέρα, με όλα τα κεφάλια γερμένα προς την κατεύθυνση των καϊκιών…
Δεν θα μπορούσε καλύτερα να μεταφερθεί οπτικά το «πέσιμο», και το αλφάδιασμα των διαθέσεων του κόσμου της δουλειάς και σε αντιδιαστολή αυτό που λείπει σήμερα πιο πολύ από ποτέ, οι… ντηζελοκινητήρες της λαϊκής οργής που υπόκωφα κάνουν αισθητή την παρουσία τους και που θα έπρεπε «κανονικά» να δονούν το τοπίο. Δεν υπήρχε αμφιβολία ήταν μία θαυμάσια μέρα ύστερα από τόσες μέρες κρύου και παγωνιάς.
Αυτές τις σκέψεις έκανα πριν πλησιάσω στη βουή του αυτοκινητόδρομου και λίγο πριν καλυφτεί από τον ήχο των λεωφορείων η βουή των θαλασσινών μηχανών καθώς απομακρύνονταν οι βάρκες με τις μαύρες σημαίες της διαμαρτυρίας.
Τότε η μετάβαση από τη συμβολική μεταφορά στην πεζή πραγματικότητα μου έφερε στο νου τα λόγια της συναδέλφισσας που πήγα να πείσω για να απεργήσει: «δεν ξέρω που να πάω, δεν ξέρω που να στραφώ».
Θυμήθηκα τότε πως έπρεπε να φέρω στη συζήτηση τα παραδείγματα: οι εργάτες στης ΣΚΟΤ και της Ανακύκλωσης, οι λιμενεργάτες, παλιότερα οι εργαζόμενοι στη Wind, μέσα σε αυτό το «ακίνητο» και… ανίκητο τοπίο κατέκτησαν τις νίκες τους…
Αλλά από μεριάς μου επέμεινα στην υπογράμμιση αυτού του αδιεξόδου. Στην συνειδητοποίηση της έλλειψης αυτών των κινητήρων πολλαπλασιασμού της λαϊκή δόνησης. Στην επιταγή όχι μόνον των απαραίτητων, όσο γίνεται πιο πλατιών, μετώπων αντίστασης αλλά και στη ανάγκη μιας νέας αριστεράς που να τα «υποκινεί». Γιατί παρ' όλες τις κραυγές αυτή η… υποκίνηση είναι που λείπει. Αυτό το μέτωπο, η αριστερά το κόμμα της… υποκίνησης αναζητούν οι άνθρωποι που τάχα μου ειδυλλιακά και ανέμελα βαδίζουν στην παραλία και «αδιάφορα» κοιτούν προς τα καΐκια της οργής… Ενδεχομένως και χωρίς να το έχουν συνειδητοποιήσει.
Αριστεράς νέας αλλά ταυτόχρονα τόσο… παλιάς όσο οι αγωνιστικές παραδόσεις και παρακαταθήκες, το πνεύμα της ταξικής αδιαλλαξίας που μας έδωσαν τα δικαιώματα που σήμερα μας παίρνουν πίσω.
Τόσο πραγματικά νέας όμως που θα μπορούσε να ενώσει τον αγώνα για ένα άλλο κόσμο με τις ανάγκες του αγώνα μέσα σε αυτό τον κόσμο των φαινομενικά ακίνητων και ανίκητων τοπίων.
Και σκέφτηκα πως στον πάτο της γραφής μια τέτοια συνειδητοποίηση δεν μπορεί παρά να είναι επώδυνη όπως η κάθε γέννα…

Δημήτρης Μάνος

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ