ΓΙΑ ΤΟ "ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - ΕΡΕΥΝΑ" ΤΗΣ ΠΟΕΔΗΝ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΑΜΑΛΙΑ ΦΛΕΜΙΓΚ.

0

Είναι γνωστή εδώ και χρόνια η άποψή μας για την καταρρέoυσα κατάσταση των Νοσοκομείων και της περίθαλψης γενικότερα. Την έχουμε εκφράσει με χίλιους τρόπους, έχουμε διαμαρτυρηθεί με μαζικές κινητοποιήσεις τόσο κεντρικά όσο και στην τοπική κοινωνία.
Ακόμα περισσότερο, έχουμε εκφραστεί για την κατάσταση του Νοσοκομείου μας.
Όλοι γνωρίζουν πως το ΦΛΕΜΙΓΚ είναι ένα ιδιαίτερο Νοσοκομείο. Ένα Νοσοκομείο που στενάζει αλλά και ένα Νοσοκομείο σύμβολο. Ένα Νοσοκομείο που λειτουργεί με το πείσμα και το φιλότιμο των εργαζομένων του. Τόσο πείσμα και φιλότιμο που δεν κατάφερε να το κλείσει η μνημονιακή λαίλαπα.
Αυτά είναι γνωστά. όπως και το ότι χρόνια τώρα αγωνιζόμαστε ενάντια σε θεούς και δαίμονες και διεκδικούμε να παραμείνει το Φλέμιγκ στο σύστημα εφημερίας ΚΑΝΟΝΙΚΑ και να εξυπηρετεί το λαό που έχει ανάγκη. Και το έχουμε καταφέρει ως σήμερα.

Πρόσφατα σε δελτίο Τύπου που εξέδωσε η ΠΟΕΔΗΝ, μεταξύ άλλων, αναφέρει "οργισμένα" πως το ΦΛΕΜΙΓΚ εφημερεύει μέχρι τις 14.30 το Μεσημέρι.
Έχουμε να πούμε τούτο: Συνάδελφοι της ΠΟΕΔΗΝ, τόσα χρόνια που αγωνιζόμαστε για να κρατηθεί το Φλέμιγκ ανοιχτό δε σας είδαμε. Θα μπορούσατε όμως να ξέρετε πως το Νοσοκομείο ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΑ ΠΟΛΗΣ ΜΕ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΟΜΕΣ ΤΟΥ και ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ 4.000 ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΘΕ ΜΗΝΑ.

Ανεξάρτητα από τη δοθείσα αφορμή να πούμε και τούτο: Όσο κι αν ορισμένοι επιμένουν να κάνουν τους "παράγοντες", να λοιδωρούν όσους αγωνίζονται και κρυφά να γλείφουν για τις καρέκλες τους, ξέρουμε καλά, πως μόνο με τον αγώνα μας θα αναστήσουμε το Νοσοκομείο. Αλλοι "Σωτήρες" δεν υπάρχουν, ούτε για το Φλέμιγκ, ούτε για το ΕΣΥ, ούτε για την κοινωνία.

Αυτά προς ώρας και συγχωρέστε μας για την οργή...

http://flemig-hospital.blogspot.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ιμπεριαλιστές και σύστημα εφορμούν ξανά ενάντια στο λαό. Οι νέες δυνατότητες της πάλης δεν θα χτιστούν με τα υλικά της ήττας!

0

Μακρύ, αναδεικνύεται το διάστημα από την εκλογή ως την ανάληψη της προεδρίας του Τραμπ στις ΗΠΑ, καθώς οι υπό διαμόρφωση νέες επιλογές και τακτικές της αμερικάνικης υπερδύναμης φορτώνουν με παρενέργειες και μπλοκαρίσματα το έτσι κι αλλιώς περιπλεγμένο τοπίο. Και όσον αφορά τους βασικούς παίκτες αυτού του τοπίου (ιμπεριαλιστές) αλλά και αναφορικά με τις περιφερειακές και εξαρτημένες δυνάμεις που αναζητούσαν στάση και ρόλο στο πλαίσιο που πάει για… αναμόρφωση!

Παραπάνω από φανερό είναι το τέντωμα των σκοινιών για το λεγόμενο ελληνικό ζήτημα που βρίσκεται ξανά –και περισσότερο από πριν- έρμαιο της αναμονής διαμόρφωσης νέων όρων στα βασικά ιμπεριαλιστικά κέντρα της Δύσης. Έρμαιο όχι μόνο για το οικονομικό ζήτημα («χρέος» ,πρόγραμμα» κλπ) αλλά και για τα γεωπολιτικά θέματα που αφορούν στο ρόλο και στις σχέσεις της χώρας στην περιοχή. Κυπριακό, ο υποτιθέμενος «τριγωνικός άξονας» με Αίγυπτο-Ισραήλ, και βέβαια οι σχέσεις-αντιθέσεις με Τουρκία, βγάζουν νέα προβλήματα ακόμα και αδιέξοδα. Τόσο ώστε να προκύψει ανοιχτός και ένθερμος και ο αλβανικός εθνικισμός θεωρώντας ότι είναι ώρα κάτι να διεκδικήσει κι αυτός.

Η ταραχή είναι μεγάλη στην κυβέρνηση και συνολικά στον αστικό πολιτικό κόσμο. Ωστόσο μέσα σε όλη την αναστάτωση παραμένει αμετακίνητη και κυρίαρχη μια σταθερά. Είτε χωρίς, είτε με εκλογές, είτε με σενάρια εκτάκτων κυβερνητικών λύσεων, είτε με παράταση του βίου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η επίθεση στο λαό θα συνεχιστεί, θα δυναμώσει, θα απλωθεί ακόμα περισσότερο! Αυτός είναι ο κοινός παρανομαστής όλων των εξελίξεων απέναντι σε ένα λαό που δοκιμάζεται σε πολλαπλά μέτωπα και χρειάζεται να βγάλει στο προσκήνιο νέες δυνατότητες για την πάλη του , για τη ζωή του!

Εν μέσω αδιεξόδων

Τίποτα δεν θέλει να μείνει το ίδιο αλλά κουβαλά όλα τα δεδομένα και τα μπλοκαρίσματα της προηγούμενης φάσης! Ο λόγος βέβαια για την αμερικάνικη υπερδύναμη που επιχειρεί μια εσωτερική πολιτική αναμόρφωση και μια αναδιαμόρφωση στις επιλογές της για παγκόσμια κυριαρχία, για να γίνει «ισχυρή η Αμερική». Η επιχείρηση αυτή δεν είναι απρόσκοπτη. Ακόμα και αυτός ο Ομπάμα αξιοποίησε το ταξίδι του στην Ευρώπη για να υπερασπιστεί την προηγούμενη φάση και να βάλει «όρους» , να δημιουργήσει «δεδομένα» απέναντι σε όσα προτίθεται να προωθήσει ο Τραμπ! Η ένταση και η ανησυχία στα ιμπεριαλιστικά κέντρα είναι εμφανής, με πρώτα και καλύτερα τα Ευρωπαϊκά, που έχουν βέβαια τους «εσωτερικούς» τους τριγμούς και αντιθέσεις. Ξεχωρίζει η Γερμανική περίπτωση που βάλλεται από όλους τους συμμάχους-ανταγωνιστές της στο πλαίσιο της ΕΕ και πιέζεται να «παραχωρήσει» μέρος των κερδών της και της κυριαρχίας της στο οικονομικό πεδίο.

Μπήκε έτσι ξανά σε πρώτο πλάνο το «ελληνικό ζήτημα» με το Βερολίνο να εμφανίζεται ακόμα σταθερό στη γραμμή των «μη υποχωρήσεων» για να μην ανοίξει δρόμος για άλλες μοιρασιές και «άλλα μοντέλα» σχέσεων που θα δώσουν αέρα σε Γαλλία και Ιταλία και ενώ ταυτόχρονα είναι υπό εξέλιξη το Brexit. Στην αντιπαράθεση έχει μπει για τα καλά και το ΔΝΤ που με «μοχλό» την Ελλάδα πιέζει τη Γερμανία.

Γύρω από αυτόν τον κόμπο που γίνεται πιο σφιχτός καθώς αναμένεται η νέα προεδρία στις ΗΠΑ, παίζεται ξανά αυτό που δημοσιογραφικά αποκαλείται ελληνικό δράμα: Θα σωθεί το «πρόγραμμα» με ένα ακόμα συμβιβασμό ΗΠΑ-Γερμανίας-Γαλλίας; Και τι όρους θα έχει αυτή η νέα «σωτηρία» όσον αφορά το ζήτημα του χρέους που αποτελεί το διακαές ζήτημα για την άρχουσα τάξη της χώρας όπως και ο Μητσοτάκης αναγνώρισε δημόσια;

Η κυβέρνηση που έχει την πρώτη ευθύνη της διαχείρισης αυτής της εξέλιξης-και που βασικά δεν την ελέγχει-, είχε σπεύσει να διατάξει εαυτόν –μέσω ανασχηματισμού- σε κατάσταση μέγιστης δυνατής προθυμίας. Σκοπεύοντας βέβαια να «κλείσει γρήγορα την αξιολόγηση» αλλά και να πάρει ανταλλάγματα που θα την επιβεβαίωναν στα ντόπια κέντρα. Το μπλοκάρισμα που εξελίσσεται –και γιατί υπήρχαν από πριν οι αιτίες και γιατί η εκλογή Τραμπ έφερε νέες περιπλοκές- αφήνει μετέωρο το σχέδιο της. Ταυτόχρονα βέβαια η εκλογή Τραμπ αποτελεί έναν ακόμα όρο βραχυκύκλωσης των συζητήσεων για το Κυπριακό καθώς από τη μια εντείνονται οι Ευρωπαϊκές ανησυχίες και από την άλλη θερμαίνονται οι τουρκικές φιλοδοξίες για το ποια «λύση» (δεν) μπορεί να δοθεί! Ενώ ερώτημα αποτελεί και το κατά πόσο η Αίγυπτος που τα προηγούμενα χρόνια με αμερικάνικη υπόδειξη ήταν μέρος του «τριγωνικού άξονα» στον οποίο είχε δεσμευτεί η πολιτική όλων των ελληνικών κυβερνήσεων, θα συνεχίσει να έχει αυτό το ρόλο.

Με τους όρους που υπάρχουν η εκδοχή των εξελίξεων πιο δείχνει πιο πιθανή είναι να παραταθεί για μήνες-ήδη ακούγεται ότι ως τον Μάιο «βγαίνουν» τα αποθέματα- η διελκυστίνδα μεταξύ των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων που καθορίζουν τις τύχες της χώρας. Σε αυτό συντείνει και η ακύρωση της συνάντησης του Βερολίνου, χωρίς ωστόσο να μπορεί να αποκλειστεί μια κάποια διαφοροποίηση της σκληρής γερμανικής στάσης Σε μια τέτοια όμως εκδοχή παράτασης των αντιθέσεων η κυβέρνηση θα βρεθεί αφενός να διαψεύδεται ως προς τις επιδιώξεις της για την άρχουσα τάξη και αφετέρου να εξαπολύει κύματα άγρια επιθέσεων ενάντια στο λαό. Σε κάθε περίπτωση η κυβέρνηση είναι κολλημένη στον τοίχο και δεν είναι βέβαιο ότι θα «αντέξει». Γι αυτό εκδηλώθηκαν ήδη και οι κυβερνητικές απειλές για εκλογές, που ωστόσο είναι μια ακόμα περιπλοκή αν λάβουμε υπόψη μας το σύνολο των ζητημάτων στην περιοχή και τα προβλήματα του πολιτικού συστήματος στη χώρα. Σε αυτή τη βάση υπάρχουν και τα «παράλληλα σενάρια» μιας «σωτηρίας» του ΣΥΡΙΖΑ, μέσω της «απόσυρσης» του(χωρίς εκλογές) και της ανάδειξης μιας «έκτακτης λύσης» με ένα πιο ενεργητικό ρόλο της ΝΔ που διεκδικεί και κινείται προς μια τέτοια κατεύθυνση.

Ακόμα πιο θολό είναι το τοπίο όσον αφορά τις εξελίξεις στο γεωπολιτικό επίπεδο που προφανώς αλληλεπιδρούν και συνυπολογίζονται από τους ιμπεριαλιστές στους εκβιασμούς τους για το «πρόγραμμα». Το τηλεφώνημα Τράμπ στον Τσίπρα –ήδη από τώρα!- δείχνει και αυτό πως οι ΗΠΑ και με τη νέα προεδρία θέλουν βέβαια τις ελληνικές υπηρεσίες και δεσμεύσεις στα σχέδια τους που κάθε άλλο παρά σχέδια «απομονωτισμού» είναι!

Ο λογαριασμός του λαού

Η ανασχηματισμένη κυβέρνηση Τσίπρα-Καμένου συζητώντας με τους θεσμούς στα πλαίσια της δεύτερης αξιολόγησης, δίνει στη δημοσιότητα –και ενώ πολλά αποκρύπτει- πολλά στοιχεία του νέου εφιάλτη που θα αντιμετωπίσει ο λαός μας. Απολύσεις (σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα), υποκατώτατος μισθός εξαθλίωσης, γενίκευση –άπλωμα της ελαστικότητας στις εργασιακές σχέσεις, χτυπήματα στο δικαίωμα στην απεργία και στον αγώνα, ακόμα μεγαλύτερος οδοστρωτήρας στην περίθαλψη, ταξική βαρβαρότητα στην Εκπαίδευση, νέο άνοιγμα του ασφαλιστικού με κατάργηση του εφάπαξ και ακόμα περισσότερο πετσόκομμα των ήδη άθλιων συντάξεων, είναι ένας ενδεικτικός κατάλογος τίτλων αυτού του εφιάλτη!

Η σταθερά της επίθεσης μεγαλώνει και θα μεγαλώνει όσο οι εξελίξεις καθορίζονται από την αρπακτικότητα και τις αντιθέσεις των ιμπεριαλιστών μαζί με την λύσσα ενάντια στο λαό του ντόπιου κεφαλαίου και των κυβερνήσεων της υποτέλειας. Όσο δηλαδή δεν βγαίνει στο προσκήνιο και η δύναμη της λαϊκής πάλης! Εξάλλου η αντιδραστική έφοδος της ΝΔ όσον αφορά τα λαϊκά δικαιώματα δεν γίνεται βέβαια απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης αλλά στο πλάι της. Το –όποιο- αντιπολιτευτικό φούσκωμα έχει καταγράψει και διαμορφώσει αποτελεί δύναμη ενίσχυσης και προώθησης των αντιλαϊκών μέτρων και της αντιδραστικής κατεύθυνσης. Η γκρίνια της και η διαφοροποίηση της αφορά αποκλειστικά στα ζητήματα φόρων με τα οποία επιχειρεί να κλείσει το μάτι σε μεσαία αστικά στρώματα και καθόλου δεν αγγίζει τα ζητήματα επιβίωσης που αντιμετωπίζουν οι εργάτες και ο φτωχός λαός. Γι αυτούς η ΝΔ έχει την ίδια πολιτική στάση που έχει για τους πρόσφυγες/μετανάστες: περισσεύετε και είστε καταδικασμένοι να ζείτε μια ολοένα μεγαλύτερη βαρβαρότητα!

Είναι αναγκαίο λοιπόν κοιτάζοντας μπροστά και καθαρά τις εξελίξεις που έρχονται να κάνουμε μια πρώτη αποτίμηση των απαντήσεων που έδωσε ο λαός σε επίπεδο αγώνων και κινήματος στις πολλαπλές επιθέσεις και απαιτήσεις αντιμετώπισε τις τελευταίες πυκνές και φορτωμένες εβδομάδες. Αν αυτή η αποτίμηση είναι ειλικρινής όπως οφείλει να είναι, θα διαπιστώσει ότι οι απαντήσεις είναι πολύ κάτω όχι μόνο από αυτό που απαιτείται αλλά και από αυτό που θεωρητικά υπάρχει ως δυνατότητα σήμερα. Ο κόσμος που βρέθηκε στις κινητοποιήσεις απέναντι στην επίσκεψη του Ομπάμα αλλά και του Πολυτεχνείου, είναι πολλές φορές υποπολλαπλάσιος των εκλογικών καταγραφών των δυνάμεων που υποτίθεται ότι αποτελούν το «κόμμα του παντός καιρού» ή τη «ριζοσπαστική επαναστατική αριστερά». Με άλλα λόγια, οι πολιτικές του συμβιβασμού και της υποταγής στον αντίπαλο, οι πολιτικές του κυβερνητισμού και των εικονικών κινημάτων, μπορεί ακόμα να σώζουν τον εαυτό τους καταγράφοντας εκατοντάδες χιλιάδες ψήφους σε βουλευτικές εκλογές και ευρωεκλογές, μαζεύοντας δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους στις κάλπες των κρατικών («συνδιοικητικών») οργάνων ή επιτυγχάνοντας «νίκες» στα Ειρηνοδικεία, αλλά καμιά πραγματική αντίσταση και πολύ περισσότερο νίκη δεν καταγράφουν απέναντι στις απανωτές (και πραγματικές, καθόλου εικονικές) επιθέσεις του αντιπάλου! Έκφραση της χρεωκοπίας αυτών των πολιτικών κατευθύνσεων και της αδυναμίας και άρνησης τους να βρουν τρόπου σύνδεσης τους με το λαό αποτέλεσαν και τα πολλαπλά σημάδια ενάντια στην Κοινή Δράση που επίσης καταγράφηκαν αυτές τις εβδομάδες. Περίσσεψαν οι μικροηγεμονισμοί, οι ασυνέπειες, η παραβίαση των συμφωνημένων και έλειψε η συναγωνιστική στάση, η λογική και η πρακτική να γίνουν βήματα στη διαμόρφωση όρων μαζικής απάντησης στις πολύ μεγάλες και σοβαρές επιθέσεις που δέχεται ο λαός.

Ο απολογισμός λοιπόν στο πολιτικό επίπεδο αναδεικνύει πως ο λογαριασμός για το λαό-και πολύ φανερά τα 6-7 τελευταία χρόνια- γίνεται ολοένα και πιο αρνητικός. Και ότι οι διεργασίες διαμόρφωσης αντίρροπων τάσεων σε αυτήν την πορεία που υπάρχουν –είτε εντοπίζονται σε μικρή κλίμακα ακόμα είτε όχι- δεν μπορούν να αναπτυχθούν και να εξελιχθούν με φορέα αυτές τις πολιτικές γραμμές που επικρατούν στην Αριστερά μας! Αντίθετα αυτές οι πολιτικές λειτουργούν ως φίλτρα διαστροφής και κατάπνιξης αυτών των διεργασιών, στέκονται απέναντι τους.

Η πάλη που έχουμε μπροστά μας, δεν είναι ούτε εύκολη ούτε σύντομη. Αλλά δεν θα διευκολυνθεί αν θεωρείται στήριγμα της ένα δυναμικό που παραπαίει, ένα δυναμικό που θέλει να «νεκραναστήσει» την περίοδο που ο ρεφορμισμός φάνταζε «ισχυρός» ενώ το κίνημα ήταν στην πραγματικότητα σε πορεία υποχώρησης και αποσυγκρότησης.

Οι διεργασίες που υπάρχουν χρειάζεται να απελευθερωθούν πολιτικά από τις «μνήμες των νεκρών» , να συναντήσουν και να συγκροτήσουν εκ νέου την αντικαπιταλιστική-αντιιμπεριαλιστική-αντισυνδιαχειριστική κατεύθυνση πάλης. «Μέσα» σε αυτή την κατεύθυνση και στην επαναστατική της προοπτική, «υπάρχει» η συγκρότηση εκ νέου της εργατικής τάξης και των συνδικάτων της, η συγκρότηση του λαού και της νεολαίας σε δύναμη αντίστασης και διεκδίκησης. Με βάση αυτή την κατεύθυνση μπορεί να παλευτεί αυτό που είναι επείγον και το κύριο ζητούμενο σήμερα: Η σύνδεση με το λαό και τη νεολαία, η ανάδειξη νέων
δυνατοτήτων της πάλης σε ένα τοπίο που πολλοί θέλουν να φαίνεται και να ερμηνεύεται ως αδύνατος κάθε πραγματικός αγώνας και κάθε πραγματική νίκη!

Για να υπηρετηθεί αυτό το ζητούμενο, το ΚΚΕ(μ-λ), τα μετωπικά σχήματα εργαζομένων, νεολαίας , γειτονιάς που αναφέρονται σε αυτό, η Λαϊκή Αντίσταση-ΑΑΣ οφείλουν να δώσουν όλες τους τις δυνάμεις!

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πραξικόπημα στο ΑΤΕΧΝΩΣ

0

Λάβαμε στο e-mail μας από τον "Οικοδόμο" και αναδημοσιεύουμε την παρακάτω καταγγελία:

Στις 25 Νοέμβρη το ΑΤΕΧΝΩΣ έληξε, σε ό,τι μας αφορά ως “Οικοδόμο” και “Σφυροδρέπανο”. Καταλήφτηκε ανοίκεια, αιφνιδιαστικά και χωρίς προηγουμένως κήρυξη πολέμου από τον ως τώρα συνταξιδιώτη Ηρακλή Κακαβάνη, που μπορεί να μας κατηγορήσει άδικα ―ήδη δεν είναι η πρώτη φορά― ότι δε σταθήκαμε Ηρακλείς στο στέμμα του. Ουδέποτε είχε θρόνο το ΑΤΕΧΝΩΣ. Τώρα αποχτά και παύει να είναι ΑΤΕΧΝΩΣ.

Ο Ηρακλής Κακαβάνης επιχειρεί να μετατρέψει το ΑΤΕΧΝΩΣ σε μαγαζί, χωρίς τη δική μας σύμφωνη γνώμη, για την εξυπηρέτηση των προσωπικών του φιλοδοξιών, παραβιάζοντας κάθε κανόνα συνεργασίας και τις αρχές στις οποίες βασίστηκε το ΑΤΕΧΝΩΣ, από την πρώτη μέρα της λειτουργίας του, μέχρι που μας ανακοίνωσε ως άλλος Ανδρέας: “Θέσατε εαυτούς εκτός περιοδικού”.

Όταν ξεκινήσαμε ούτε λεφτά είχαμε στο κεφάλι μας, ούτε επιχειρηματικά σχέδια, μόνο την ελπίδα ότι χάρη στη συμβολή τόσων και τόσων συνεργατών, που αγκάλιασαν το ΑΤΕΧΝΩΣ με την ανιδιοτελή, εθελοντική συμμετοχή τους και γέμισαν τις σελίδες του με δουλειά, φαντασία, μεράκι, την αφειδώλευτη και χωρίς υλικά ανταλλάγματα προσφορά τους, μπορεί κάποια μέρα να μετατραπεί σε μεγαλύτερη και πιο επαγγελματικοφανή ιστοσελίδα.

Τρεις άνθρωποι δε μπορούν να συμφωνούν πάντα, ούτε να διαφωνούν συνεχώς. Έτσι για παράδειγμα όταν τρεις άσχετοι τεχνικά με το διαδίκτυο, ανακαλύψαμε ότι το domain το ’χει στο όνομά του ο κατασκευαστής της ιστοσελίδας, και είπαμε να το πάρουμε, προσφέρθηκε ο Ηρακλής Κακαβάνης να το πάρει αυτός. Για μας ισοδυναμούσε ότι το είχαμε ως η καλώς εννοούμενη «τρόικα» του ΑΤΕΧΝΩΣ. Για τον Ηρακλή Κακαβάνη το domain ισοδυναμεί με dominium (κυριαρχία).

Τώρα πώς και γιατί ένα πρωί ο Ηρακλής Κακαβάνης μάς αφαίρεσε τη δυνατότητα να έχουμε πρόσβαση στην ιστοσελίδα του ΑΤΕΧΝΩΣ για να μη μπορούμε να κάνουμε αναρτήσεις, άλλαξε τους κωδικούς των λογαριασμών ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και τους κωδικούς του προφίλ του περιοδικού στο facebook, καθώς και τους κωδικούς των σελίδων του ΑΤΕΧΝΩΣ στο facebook και στο twitter, εκπαραθυρώνοντας ουσιαστικά τους δύο από τους τρεις συνδημιουργούς του περιοδικού από το σπίτι τους, είναι και κρίμα και άδικο. Το κρίμα άντε να το επιμερίσουμε στους λαιμούς των τριών μας, το άδικο αφορά στον Ηρακλή Κακαβάνη που δεν άντεξε προφανώς τη συλλογικότητα, όταν ονειρευόταν τη θέση του διαδικτυακά και όχι μόνο.

Αν το κρατήσει μόνος του θα το δούμε. Από δω κι εμπρός, δυστυχώς, εμάς δεν θα μας αφορά γιατί δεν μετρήσαμε ποτέ, ούτε αποτιμήσαμε υλικά αριθμό αναρτήσεων, προσωπικές και ανθρώπινες σχέσεις με συνεργάτες, σχέδια και προτάσεις, με αντίληψη ένα… ΕΣΠΑ που έσπασε τα αυγά και κανείς δεν τρώει ―Ατέχνως― ομελέτα.

Ο Ηρακλής Κακαβάνης οφείλει να δώσει λόγο, όχι σε εμάς, αλλά στους συνεργάτες και τους αναγνώστες του περιοδικού γιατί διέσπασε το ΑΤΕΧΝΩΣ και ποια κίνητρα δικαιολογούν τις κινήσεις του. Και το κυριότερο, τι θεωρεί ότι εκπροσωπεί και υπερασπίζεται, στο όνομα του ΑΤΕΧΝΩΣ και από ποιον, ενεργώντας αυθαίρετα και πραξικοπηματικά.

Από τις 25 Νοέμβρη το ΑΤΕΧΝΩΣ δεν είναι το ίδιο. Δεν είναι το ΑΤΕΧΝΩΣ της συντακτικής του ομάδας και των δεκάδων συνεργατών του. Δεν είναι το ΑΤΕΧΝΩΣ που εμπιστεύτηκαν οι χιλιάδες αναγνώστες και οι φίλοι του. Εξακολουθεί να υφίσταται τυπικά και να 'χει το ίδιο όνομα.

Συμμεριζόμαστε απόλυτα τη δύσκολη θέση των συνεργατών (έχουν ήδη ενημερωθεί) και των φίλων του περιοδικού που ξαφνιάζονται δυσάρεστα από όσα μαθαίνουν σήμερα. Αυτή η κατάληξη μάς στενοχωρεί περισσότερο από τον καθένα. Έχουμε όμως καθαρή τη συνείδησή μας ότι εξαντλήσαμε κάθε περιθώριο, προτού αναγκαστούμε να καταγγείλουμε ανοιχτά αυτές τις ενέργειες.

Θα μας λείψει, μας λείπει ήδη, και από αυτό το μετερίζι δεν αποχαιρετάμε κανέναν. Άλλωστε η θάλασσα είναι πολύ πλατιά, και χάριν των όσων ζήσαμε από τον Γενάρη του 2015 ως τώρα, αφήνουμε παρακαταθήκη στο αρχείο του ΑΤΕΧΝΩΣ ό,τι μας αφορά, φτάνει να μην αλλάξει η χρήση του.

Νίκος Πουρναράς (Οικοδόμος) - Βασίλης Κρίτσας (Σφυροδρέπανο)

http://e-oikodomos.blogspot.gr/ - http://sfyrodrepano.blogspot.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Όταν περνούν οι γερανοί, του ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΑΤΟΖΟΦ, ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ (1957)

0

(Στο πλαίσιο αφιερώματος της ΑΛΚΥΟΝΙΔΑΣ στο αντιπολεμικό σινεμά)

Ιούνιος 1941. Ο σχηματισμός των γερανών που πετούν πάνω απ’ τη Μόσχα “σαν πλοία που σαλπάρουν”, γνέφει συνωμοτικά σ’ ένα ζευγάρι ερωτευμένων. Ο ουρανός χαμογελάει στη νιότη, κι οι δυο νέοι κάνουν σχέδια για το μέλλον – δεν θα ευοδωθούν.

Στις 22 του ίδιου μήνα η χιτλερική Γερμανία εισβάλλει στη Σοβιετική Ένωση, η αντίδραση είναι άμεση. Στη φλογερή έκκληση για ενότητα στο “μεγάλο πατριωτικό αγώνα” ενάντια στο ναζί εισβολέα, ο λαός ανταποκρίνεται σύσσωμος. Στο Λένινγκραντ, το Κίεβο, τη Μόσχα, συγκροτούνται οι πρώτες μεραρχίες λαϊκής εθνοφυλακής. Μια μόλις μέρα πριν γιορτάσει με την αγαπημένη του Βερόνικα τα γενέθλιά της, ο Μπόρις Ιβάνοβιτς σπεύδει να καταταγεί στον Κόκκινο Στρατό. Η κοπέλα δεν καταφέρνει ν’ αποχαιρετίσει τον στρατιώτη. Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει, ο άνεμος του πιο καταστροφικού πολέμου που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα δεν αφήνει τίποτα ασάρωτο.

Η ακατάβλητη Αλκυονίς, συνεπής στην πρόθεσή της να προβάλλει ανά τακτά χρονικά διαστήματα αριστουργήματα του Σοβιετικού Σινεμά, διοργάνωσε αντιπολεμικό κινηματογραφικό φεστιβάλ από τις 18 ως τις 30 του τρέχοντος μήνα. Στο πλαίσιο αυτό προσκλήθηκε πολυμελής ομάδα εκπροσώπων της θρυλικής Mosfilm με επικεφαλής τον Κάρεν Σαχναζάροβ ο οποίος και εγκαινίασε το αφιέρωμα, και στο πρόγραμμα συμπεριλήφθηκαν επικές ταινίες όπως το “Έλα να δεις” του Κλίμοφ (1985), ή το “Όταν περνούν οι γερανοί” (1957) του Καλατόζοφ. Για την ιστορική δημιουργία του τελευταίου, που βραβεύτηκε παρεμπιπτόντως τον επόμενο χρόνο με Χρυσό Φοίνικα στο φεστιβάλ των Κανών (1958), κάμποσοι δυτικοθρεμμένοι κριτικοί έσπευσαν ν’ αποφανθούν ότι επρόκειτο για αντισταλινικό σάλπισμα κι άλλα τέτοια συναφή.

Τους διαψεύδει πριν απ’ όλα αυτή καθεαυτή η διαδρομή του Καλατόζοφ. Για την ιστορία, ο γεννημένος στην Τιφλίδα της Γεωργίας στα 1903 Μιχαήλ Καλατοζβίλι, διατέλεσε επικεφαλής των κινηματογραφικών στούντιο Καρτούλι Πίλμι από τα 1936, υπήρξε στη συνέχεια μέλος της Κρατικής Επιτροπής Κινηματογράφου της ΕΣΣΔ, όπως και υφυπουργός κινηματογράφου αργότερα (1950), στη δε διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου σκηνοθέτησε πλήθος προπαγανδιστικών ταινιών, γεγονός που ερμηνεύει σ’ ένα βαθμό και την επιλογή της θεματικής του “Όταν περνούν οι γερανοί”.

Με το “Είμαι η Κούβα”, που σκηνοθέτησε στα 1964 κατόπιν παραγγελίας της Κουβανέζικης επαναστατικής ηγεσίας, ταινία-σταθμός για το σύγχρονο κινηματογράφο, ο Καλατόζοφ, εμφανώς επηρεασμένος από τον Αϊζενστάιν, στόχευσε – όπως ο ίδιος καταθέτει, στη δημιουργία ενός Κουβανέζικου “Θωρηκτού Ποτέμκιν”, που θ’ αποτύπωνε την απελευθέρωση της Κούβας από το λαό και τις επαναστατικές δυνάμεις ως “ιστορική αναγκαιότητα”, πηγαίνοντας παράλληλα ένα βήμα παραπέρα την κινηματογραφική γλώσσα που χαρακτήρισε το “Όταν πετούν οι γερανοί”: τις εξπρεσιονιστικές αιχμές, την ιδιαίτερη “τεφρόχρωμη” φωτογραφία, τις πρωτότυπες γωνίες λήψης και τα έξοχα λοξά πλάνα, διατηρώντας ταυτόχρονα πολλά από τα στοιχεία που καθιέρωσαν οι μεγάλοι του Σοβιετικού κινηματογράφου τη 10ετία του ’20 (Βερτόφ, Αϊζενστάιν, Ντοβζένκο, Πουντόβκιν): τη διαλεκτική σχέση φόρμας – περιεχομένου και χώρου – χρόνου, την αξία του διαλεκτικού υλισμού και της σύγκρουσης, την “πρωτοποριακή χρήση του μοντάζ”, τη δραματουργική υπογράμμιση της ιστορικής διάστασης, την εναλλαγή ρεαλιστικού και λυρικού ύφους, τις ποιητικές αποστροφές, το εικαστικό καδράρισμα, την έμφαση (και την αναπαραστατική πιστότητα) στις σκηνές πλήθους, και ουχί λιγότερο, την ακλόνητη δυναμική του οράματος.

Χαρακτηριστικά – κι αδιάψευστα, στο “Όταν περνούν οι γερανοί”, εξυμνείται το πατριωτικό καθήκον ως ανυπέρβλητο χρέος (αποκαλυπτική η καθυστερημένη ανάγνωση του γράμματος του Μπόρις “δεν υπάρχει δρόμος που να παρακάμπτει τον πόλεμο, όταν ο θάνατος θερίζει τον τόπο μας”), ο ηρωισμός των στρατιωτών του Κόκκινου Στρατού (ο Μπόρις σηκώνει τον καταβεβλημένο συμπολεμιστή του στην πλάτη), η προτεραιότητα του συλλογικού έναντι του ατομικού (η καθοριστική επιλογή του Μπόρις, το βροντερό ξέσπασμα του Φιοντόρ Ιβάνοβιτς στο νοσοκομείο “είσαι ακόμα και πάντα στρατιώτης του Κόκκινου Στρατού”, το σμίξιμο της Βερόνικα με τους συμπατριώτες της στο γιορτασμό της μεγάλης νίκης), η ηθική συνέπεια ως κυρίαρχη αξία (το ξεμπρόστιασμα του διεφθαρμένου αξιωματούχου μπρος στον Φιοντόρ Ιβάνοβιτς), ο ασταμάτητος αγώνας και το προχώρημα της ζωής (“τις πόλεις και τα χωριά μας, θα τα ξαναχτίσουμε”). Όσο δε για τα πρότυπα του ίδιου του Μπόρις, θα ‘πρεπε να ‘ναι τυφλός κανείς για να μην διακρίνει την επίδραση της ηθικής του πατέρα του στη διαμόρφωση των επιλογών του ή τη μικρή γύψινη προτομή του Λένιν πάνω στο γραφείο του.

Αποφασιστικής σημασίας, τέλος, υπήρξε η συμβολή του χαρισματικού διευθυντή φωτογραφίας Σεργκέι Ουρουσέβσκι, αλλά και του σεναριογράφου Βίκτορ Ροζόβ. Όσο για τους ηθοποιούς που στελεχώνουν την ταινία, περισσότερο ακόμα από τις διαχρονικά προβεβλημένες ερμηνείες των Αλεξέι Μπατάλοβ (Μπόρις) και Τατιάνα Σαμοΐλοβα (Βερόνικα), καθηλώνει το μέτρο της Αντονίνα Μπογκντάνοβα (μπάμπουσκα), κι η επιβλητική παρουσία του Βασίλη Μερκούριεβ (Φιοντόρ Ιβάνοβιτς).

Σπουδαία κινηματογραφική τέχνη, που πασχίζει να αρθεί στο ύψος μιας ανυπέρβλητης ιστορικής στιγμής: της πιο μεγαλειώδους υπόθεσης συλλογικής αντίστασης στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Λαϊκός Δρόμος - http://www.m-lkke.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Λαϊκή Αντίσταση - Α.Α.Σ. Θεσ/νίκης: ΟΛΟΙ στην ΑΠΕΡΓΙΑ στις 8 ΔΕΚΕΜΒΡΗ!

0

ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ!

Νέα αντεργατική επίθεση είναι προ των πυλών από κουαρτέτο και κυβέρνηση. Στη ρότα των μνημονίων για το “κλείσιμο” της δεύτερης αξιολόγησης, ο νέος γύρος αφορά όλο τον κόσμο της δουλειάς και μια σειρά από εναπομείναντα δικαιώματα και κατακτήσεις. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στο δρόμο που χάραξαν ΝΔ-ΠΑΣΟΚ χορεύει στο χορό των ιμπεριαλιστών της ΕΕ και του ΔΝΤ για λογαριασμό τους και για λογαριασμό του ντόπιου κεφαλαίου, εμπαίζοντας για ακόμη μια φορά τους εργαζόμενους και τους ανέργους με την κακόγουστη φάρσα της δήθεν διαπραγμάτευσης και των «κόκκινων γραμμών». Η κατάληξη είναι από τώρα γνωστή.

Η νέα δραστική μείωση στις κατώτατες αποδοχές - με ή χωρίς ηλικιακή διάκριση - με τον λεγόμενο κατώτατο μισθό θα σημάνει την γενικευμένη εμπέδωση της φτώχειας και της ανέχειας στο σύνολο των εργαζομένων, αφού θα συμπαρασύρει προς τα κάτω όλους τους μισθούς σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Η επιδιωκόμενη και τυπική κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, ιδιαίτερα της Εθνικής Γενικής και των Κλαδικών και Ομοιοεπαγγελματικών, θα καταστήσει όλους τους εργαζόμενους έρμαια στις ορέξεις του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου. Η νέα φοροεπιδρομή με 2,6 δις άμεσους και έμμεσους φόρους και η παραπέρα περικοπή στις κοινωνικές δαπάνες κατά 1,4 δις, για να συγκεντρωθεί το κρατικό οικονομικό πλεόνασμα που θέλουν να εισπράξουν οι δανειστές, θα κάνουν ακόμα πιο δραματική την οικονομική επιβίωση των λαϊκών στρωμάτων και την, ήδη, άθλια κατάσταση των δημόσιων κοινωνικών υπηρεσιών.

Παράλληλα η απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων θα οδηγήσει σε νέα εκτίναξη της ανεργίας σε ιδιωτικό τομέα, πρώην ΔΕΚΟ και τράπεζες και γιγάντωση των εκβιασμών της εργοδοσίας για δουλειά κυριολεκτικά για ένα κομμάτι ψωμί, την ώρα που το επίδομα ανεργίας μετατρέπεται σε επιδότηση της εργοδοσίας και ουσιαστικά καταργείται. Στο Δημόσιο η νέα κακόφημη αξιολόγηση δομών και προσωπικού θα έχει ως αποτέλεσμα ανασφάλεια, μείωση μισθού και κινητικότητα με ανοιχτό το ενδεχόμενο απόλυσης.

Η γενίκευση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, της μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης, η κατάργηση της μόνιμης, πλήρους και σταθερής δουλειάς αποτελούσε για χρόνια στόχο ιμπεριαλιστών και κεφαλαίου. Σήμερα η κυβέρνηση με τη δεξιά της πολιτική όχι μόνο έχει διαμορφώσει συνθήκες de facto επιβολής της στη λεγόμενη αγορά εργασίας αλλά ετοιμάζεται να τους το προσφέρει και θεσμικά. Η δουλειά, αντί για δικαίωμα των εργαζομένων χρησιμοποιείται ως όχημα μεγιστοποίησης του βαθμού εκμετάλλευσής τους όταν δεν πετιούνται στον καιάδα της ανεργίας.

Ταυτόχρονα θα επιχειρηθεί το χτύπημα στον ελεύθερο εργατικό συνδικαλισμό και την συνδικαλιστική δράση των εργαζομένων με ιδιαίτερη έμφαση στο δικαίωμα στην απεργία, αξιοποιώντας και την υπονομευτική και δυσφημιστική στάση των πάσης φύσης εργατοπατέρων της αστικής και ρεφορμιστικής κατεύθυνσης. Ο κίνδυνος που νοιώθει το σύστημα και οι εκπρόσωποί του από τις εργατολαϊκές αντιστάσεις και διεκδικήσεις, ακόμα και στη σημερινή φάση αποσυγκρότησης, είναι κάτι περισσότερο από φανερός, γι' αυτό και σπεύδουν μάταια να καταργήσουν και εμποδίσουν την έκφραση της ταξικής πάλης, των αντιστάσεων και διεκδικήσεων.

Και πλάι σ' όλα αυτά η “μεγάλη εικόνα” της υπόκλισης στους Αμερικάνους και Ευρωπαίους φονιάδες των λαών που είναι οι πραγματικοί επικυρίαρχοι στη χώρα, το 4ο μνημόνιο διαρκούς επίθεσης που εξυφαίνεται, το αντιδραστικό-οπισθοδρομικό ρεύμα που ξεπροβάλλει, μαζί με την φασιστικοποίηση και αναβάθμιση των μηχανισμών καταστολής που είναι η μόνη που δεν φείδεται κόστους. Η υποσχετική της αβέβαιης μελλοντικής “ανάπτυξης”, ωστόσο, είναι φανερό ότι δεν αρκεί να χορτάσει τους πεινασμένους του σήμερα και τη λεηλασία της χώρας, του εργατικού εισοδήματος και των εργατολαϊκών δικαιωμάτων.

Κόντρα, λοιπόν, στους φορείς της αντεργατικής επέλασης αλλά και στην υποταγμένη και συμβιβασμένη συνδικαλιστική ηγεσία που υπονομεύει ανοιχτά και ξετσίπωτα κάθε εργατική διάθεση και αγώνα, χρειάζεται να ορθώσουμε το ανάστημά μας όλοι εμείς οι άνθρωποι της δουλειάς και του μόχθου σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Και ν' αντισταθούμε, να υπερασπιστούμε κατακτήσεις δικές μας, συχνά κερδισμένες με αίμα, σε μορφή και περιεχόμενο. Γιατί η δουλειά, το εισόδημα, οι ελευθερίες, η ανεξαρτησία, η ζωή η ίδια είναι πολύτιμα αγαθά για να τα τσαλαπατούν ξένοι και ντόπιοι δυνάστες και οι κυβερνήσεις τους αλλά και να τα διαχειρίζονται ηγεσίες που έχουν προ πολλού περάσει στο αντίπαλο στρατόπεδο.

• ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΑ ΝΕΑ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ!
• ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ!
• ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΕ ΜΙΣΘΟΥΣ, ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ!
• ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ' ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ!
• ΚΑΤΩ Η ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΕ, ΔΝΤ, ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ!

www.la-aas.blogspot.gr email: l.a.a.a.synergasia@gmail.com

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 22/11/2016

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ (για την ποινικοποίηση των μαθητικών αγώνων στο Κιλκίς)

3

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η προσπάθεια τρομοκράτησης όποιων μαθητών διεκδικούν αυτά που τους ανήκουν, δηλαδή ένα καλύτερο σχολείο, γίνεται εντονότερη το τελευταίο διάστημα.
Στις 27/10/2016, πραγματοποιήθηκε μαθητοδικείο, το οποίο έκρινε ένοχους 13χρονους μαθητές μετά από μήνυση της διευθύντριας του γυμνασίου — παρά την κατάργηση της σχετικής Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου.
Στις 7/11/2016, διευθυντής λυκείου στο Κιλκίς καταγγέλλει φοιτήτρια για «διατάραξη οικογενειακής ειρήνης». Το «έγκλημά» της ήταν ότι κουβέντιαζε με μαθητές έξω από τη σχολική μονάδα (Λύκειο του Κιλκίς) για τις κινητοποιήσεις που θα γίνονταν την ίδια ημέρα σε όλη την χώρα. Η κινητοποίηση αφορούσε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μαθητές και ο χώρος της εκπαίδευσης γενικότερα, στην οποία με αποφάσεις τους συμμετείχαν και αρκετοί σύλλογοι εκπαιδευτικών.
Στις 2 Δεκεμβρίου, δικάζεται η παραπάνω φοιτήτρια με βάση το άρθρο 184 του Ποινικού Κώδικα (ο οποίος ισχύει από το 1951). Η δίωξη που της ασκήθηκε εξομοιώνει οποιοδήποτε καλέσματα σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις (αποχή, απεργία, διαδήλωση, κατάληψη, διαμαρτυρία) με πρόσκληση σε διάπραξη εγκλήματος ή πλημμελήματος. Ως εκ τούτου, επαναφέρει στο νομικό αλλά κυρίως στο πολιτικό προσκήνιο το πλαίσιο περιορισμού των ελευθεριών και πολιτικής καταστολής που ίσχυσε στην μετεμφυλιακή Ελλάδα.
Είναι ξεκάθαρο πως ο οργανωμένος αγώνας για ένα καλύτερο σχολείο είναι αυτό που ενοχλεί κάποιους. Οι μαθητές και οι φοιτητές διώκονται για να τρομοκρατηθούν, να μην παλεύουν, για να σκύβουν απογοητευμένοι και φοβισμένοι το κεφάλι μπροστά στην αδικία, να είναι υπάκουοι και εύκολα χειραγωγήσιμοι.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, την ώρα που βάζει όλο και περισσότερα εμπόδια στη μόρφωση των παιδιών και προσαρμόζει ακόμη περισσότερο την εκπαίδευση στις ανάγκες των επιχειρηματιών — πράγμα που αποτυπώνεται και στο πρόσφατο πόρισμα του «εθνικού διαλόγου για την Παιδεία»— φτάνει μέχρι το σημείο της τρομοκράτησης των μαθητών και της ποινικοποίησης των αγώνων τους, ώστε να μη βρίσκει εμπόδιο στο δρόμο της.
Ο αγώνας για ένα καλύτερο σχολείο και για μια καλύτερη κοινωνία, μέσα από μαζικές δημοκρατικές διαδικασίες, είναι στοιχείο κοινωνικοποίησης της νέας γενιάς και διαπαιδαγώγησής της σε αξίες και ιδανικά που το σχολείο οφείλει να προάγει. Αξίες όπως: Αλληλεγγύη — αλληλοσεβασμός — κοινοί αγώνες για την αντιμετώπιση των προβλημάτων είναι στάση ζωής. Δεν είναι δυνατόν να ασκείται τρομοκρατία, δεν είναι δυνατόν τα παιδιά μας να μην έχουν δικαίωμα να εκφράσουν τις απόψεις τους με όποιο τρόπο αυτά θεωρούν σωστό.
Ως γονείς έχουμε την απαίτηση να κάνουν το ίδιο και οι εκπαιδευτικοί για να διαμορφώσουμε πάνω από όλα σκεπτόμενους και ελεύθερους αυριανούς πολίτες, που δεν θα φοβούνται να διεκδικούν τα δικαιώματά τους.
Εκφράζουμε τη συμπαράστασή μας στη φοιτήτρια που διώκεται, και δηλώνουμε ότι θα βρεθούμε στο πλευρό της.

• Ζητάμε να σταματήσει τώρα κάθε μορφή τρομοκράτησης μαθητών, γονιών και φοιτητών
• Να αποσυρθούν οι κατηγορίες και να τεθεί η υπόθεση στο αρχείο
• Καμία ανάμειξη της εισαγγελίας, των δικαστών και της αστυνομίας στη σχολική ζωή και δράση
• Όχι στην ποινικοποίηση των αγώνων.

Γρ. Τύπου

Ομοσπονδίας Ενώσεων Γονέων

Περιφ. Κεντρ. Μακεδονίας

Νοέμβρης 2016

http://omegokmak.blogspot.gr
omegokmak@gmail.com

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ "ΤΟ ΓΑΛΑ" ΣΤΟ «ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ»

0

Το βιβλιοπωλείο-καφέ «Εκτός των τειχών»

σας προσκαλεί την Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου

στην προβολή της ταινίας «Το γάλα»

που σκηνοθέτησε ο Γιώργος Σιούγας

το 2011.

Η ταινία αποτελεί την κινηματογραφική μεταφορά του εξαιρετικού θεατρικού έργου του Βασίλη Κατσικονούρη, που παιζόταν για χρόνια, με πολύ μεγάλη επιτυχία.

Το έργο αναφέρεται στην τραγική ιστορία τριών μεταναστών από την Τιφλίδα, της Ρήνας και των δύο παιδιών της, του Αντώνη και του Λευτέρη. Ο Αντώνης, ο μεγαλύτερος, θέλει να ξεχάσει την καταγωγή του, αποζητά την ενσωμάτωσή του και ετοιμάζεται να παντρευτεί μία Ελληνίδα. Ο Λευτέρης, δυο χρόνια μικρότερος, με ψυχολογικά προβλήματα, αδυνατεί να αποδεχτεί την τωρινή κατάσταση, μένει προσκολλημένος στο παρελθόν και αποζητά όσα έχει στερηθεί, τη στοργή και την αποδοχή. Κι ανάμεσά τους η μητέρα, η Ρήνα, και η προσπάθειά της να ισορροπήσει τις δύο καταστάσεις, αλλά και τις δικές της ενοχές για την κατάσταση του Λευτέρη.

Η κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού αποτελεί μια σημαντική επιτυχία του σκηνοθέτη Γιώργου Σιούγα, ο οποίος καταφέρνει να μεταφέρει την ένταση και την εσωτερικότητα των χαρακτήρων, τη δύναμη των διαλόγων και τις συναισθηματικές κορυφώσεις.

Έναρξη προβολής: 8:00 μ.μ

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ-ΚΑΦΕ

Εκτός των τειχών

Γραβιάς 10-12 • Εξάρχεια

Τηλ. 210-3303348

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Καμιά δίωξη σε μέλη του Συλλόγου Φοιτητών Ξάνθης

0

Από την Δευτέρα 28/11 η δικαστική αρχή της Ξάνθης ξεκίνησε να τηλεφωνεί σε φοιτητές μέλη του ΣΦΞ που συμμετείχαν στις περσινές κινητοποιήσεις ενάντια στην καθηγητική αυθαιρεσία, ζητώντας να δώσουν προσωπικά στοιχεία χωρίς να διευκρινίζει τον λόγο. Μέσα σε αυτά τα άτομα βρίσκονται δυο (για την ώρα) μέλη των Αγωνιστικών Κινήσεων όπου είχαν ενεργή συμμετοχή στην προετοιμασία και διεξαγωγή του συγκεκριμένου αγώνα.

Οι συγκεκριμένες κινήσεις μόνο τυχαίες δεν είναι αλλά συνδέονται με τις μηνύσεις που είχαν γίνει πέρσι σε 3 μέλη του συλλόγου για την συνδικαλιστική τους δράση. Οι μηνύσεις αυτές είχαν γίνει μετά από υπόδειξη του καθηγητή Παύλου (κάτι το οποίο έμμεσα παραδέχθηκε ο ίδιος) ο οποίος προσπαθούσε να τρομοκρατήσει τους φοιτητές που σήκωσαν κεφάλι ενάντια στην πολιτική της εντατικοποίησης και της φασιστικοποίησης που προωθούσε.

Φαίνεται έτσι ότι ανοίγει ένας νέος κύκλος διώξεων ενάντια σε φοιτητές οι οποίοι το μόνο τους «αδίκημα» ήταν η συνδικαλιστική τους δράση. Αναδεικνύεται για άλλη μια φορά το πόσο ενόχλησε τον Παύλο αλλά και τον κάθε Παύλο το γεγονός ότι μια μεγάλη μερίδα φοιτητών επέλεξε τον δρόμο του αγώνα ενάντια στις πολιτικές που εφάρμοζε και όχι τον δρόμο της υποταγής και της συνδιαλλαγής. Έτσι χρησιμοποιεί τις μηνύσεις για να στείλει μήνυμα ως εκπρόσωπος του συστήματος μέσα στα πανεπιστήμια ότι όποιος αντιστέκεται θα τιμωρείται. Θέλοντας έτσι να καλλιεργήσει κλίμα φόβου στους φοιτητές. Ο συγκεκριμένος καθηγητής μάλιστα, φαίνεται να έχει και σχέσεις με την φασιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής η οποία έκανε και ερώτηση στη Βουλή για τα γεγονότα στους ΗΜΜΥ.

Αυτές οι κινήσεις δεν είναι καθόλου ξεκομμένες από την συνολικότερη πολιτική του συστήματος. Το σύστημα στα πλαίσια της επίθεσης του ενάντια σε λαό και νεολαία χρησιμοποιεί την πολιτική της φασιστικοποίησης της δημόσιας και πολιτικής ζωής για να δημιουργήσει ένα αντιδραστικό κλίμα και να τρομοκρατήσει κάθε άνθρωπο που δεν υποτάσσεται σε αυτό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι δίκες που γίνονται στο Μόναχο όπου δικάζονται οι Τούρκοι αγωνιστές της ΑΤΙΚ με μόνη κατηγορία ότι είναι κομμουνιστές.

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις πιστεύουν ότι δεν πρέπει να μας τρομοκρατούν καθηγητές και πρυτάνεις αλλά ότι πρέπει να διαλέξουμε να δώσουμε πολιτική απάντηση ενάντια σε αυτές τις διώξεις. Πρέπει οι φοιτητές μέσω των συλλογικών τους οργάνων -και όχι μόνο-, να καταγγείλουν τις διώξεις και την φασιστικοποίηση και να δώσουν μαζικές και μαχητικές απαντήσεις μέσω του κινήματος.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΑΝΤΙΟ

0

Με θλίψη πληροφορήθηκα τον πρόωρο χαμό του συντρόφου Τάκη Τσίτσου, μέλους του ΝΑΡ.

Γνώρισα τον σ. Τάκη μέσα απ' τη συμμετοχή του στην Επιτροπή Υποστήριξης των Τούρκων Αγωνιστών της ΑΤΙΚ (Συνομοσπονδίας Τούρκων Εργατών στην Ευρώπη), ιδιαίτερα στην πρώτη δύσκολη φάση της περσινής σύλληψης τεσσάρων εξ αυτών στη χώρα μας.

Έχοντας περάσει κι απ' τα ίδια θρανία της Νομικής, με διαφορά μιας περίπου δεκαετίας, του έδειξα την εκτίμησή μου - πιστεύω αμοιβαία - θεωρώντας ότι ήταν ένας αξιόλογος μάλλον χαμηλών τόνων αλλά ουσιαστικός σύντροφος στην πολιτική μας αυτή επαφή, στο πλαίσιο της συναγωνιστικής μας κοινής προσπάθειας.

Σχετικά πρόσφατα, στην επαναδραστηριοποίηση της Επιτροπής μας για την δίκη της ΑΤΙΚ στη Γερμανία, αντιλήφθηκα τα χρόνια προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε με αξιοπρέπεια.

Εκφράζω τα βαθιά μου συλλυπητήρια καθώς και της οργάνωσής μου, του ΚΚΕ(μ-λ), στους οικείους του και στην οργάνωσή του.

29/11/16                                                                                                         Σπύρος Παπακωνσταντίνου

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΚΥΡΩΘΗΚΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΜΟΣΚΟΒΙΣΙ ΣΤΟ 7ο ΔΣ ΓΕΡΑΚΑ

0

Κάπου ανάμεσα στις σιβυλλικές δηλώσεις του Μοσκοβισί για την πορεία της περίφημης αξιολόγησης στα πλαίσια του 3ου φαρμακερού μνημονίου, ακυρώθηκε την τελευταία στιγμή η επίσκεψή του στο 7ο ΔΣ Γέρακα την Τρίτη 29/11. Έτσι, ενώ το πρωί η κρατική τηλεόραση ενημέρωνε για την συγκεκριμένη επίσκεψη και οι αστυνομικοί του περιπολικού που είχε πάρει θέση από νωρίς κοντά στο σχολείο έλεγαν σε μέλος του ΔΣ του Συλλ. Π.Ε. «Αλ. Δελμούζος» πως ο Μοσκοβισί θα ερχόταν στις 2:00, η δ/ντρια του σχολείου μας ενημέρωσε πως την ειδοποίησαν ότι η επίσκεψη του… σημαντικού προσώπου(!) δε θα πραγματοποιηθεί.

Οι ανακοινώσεις και η κινητοποίηση των σωματείων Π.Ε και ΕΛΜΕ έστειλαν σαφές μήνυμα πως δε θα περάσει αναπάντητη αυτή η επίσκεψη-πρόκληση προς τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και τους γονείς. Φαίνεται, τα κυβερνητικά επιτελεία θα υπολόγισαν πως η κινητοποίηση θα τους χαλούσε την επικοινωνιακή παράσταση-φιέστα και άλλαξαν το πρόγραμμά τους.

Έτσι, ο Μοσκοβισί προφυλαγμένος από αποδοκιμασίες, επισκέφτηκε μόνο τα διάφορα κυβερνητικά επιτελεία και τους κρατικούς θεσμούς και ασχολήθηκε με την προώθηση των επιταγών των δανειστών - δυναστών. Όπως φαίνεται από αυτά που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας, η αξιολόγησή των δανειστών για να κλείσει, θα ανοίξει κι άλλες βαθιές πληγές στο σώμα του ελληνικού λαού.

Με αφορμή το γεγονός της επίσκεψης Μοσκοβισί σε σχολείο της περιοχής μας, αποκαλύπτεται για άλλη μια φορά ο τυχοδιωχτικός και ξενόδουλος χαρακτήρα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που δε διστάζει να προγραμματίζει περιφορά των λαομίσητων εκπροσώπων της τρόικας στα σχολεία της χώρας. Καταγγέλλουμε την κυβέρνηση και τους ξένους πάτρωνές της, που διαλύουν την χώρα και κατακρεουργούν τον ελληνικό λαό.

Κάθε κινητοποίηση μπορεί να έχει αποτέλεσμα. Η οργάνωση αγώνων και η μαζική συμμετοχή σε αυτούς είναι ο μόνος τρόπος για να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας. Οι εργαζόμενοι παίρνουμε κουράγιο από την ίδια μας την πάλη.

Οι διοικήσεις των σωματείων οφείλουν να λαμβάνουν όλα εκείνα τα μέτρα που να διασφαλίζουν τη μεγαλύτερη δυνατή μαζικότητα στις κινητοποιήσεις και να μην απευθύνουν τα καλέσματά τους σε ολίγους «αποφασισμένους». Η κήρυξη στάσης εργασίας είναι απαραίτητη όταν υπάρχουν συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις.

Την περίοδο αυτή που κυβέρνηση, ΕΕ και ΔΝΤ ετοιμάζονται για νέο γύρο άγριας επίθεσης, πρέπει να αναπτυχθούν μαζικοί αγώνες αντίστασης, αναμέτρησης και διεκδίκησης. Το «σύνδρομο του Πάπα» που χαρακτηρίζει κάποιους πολιτικούς χώρους που θεωρούν τα πολιτικά τους πλαίσια αλάθητα και αδιαπραγμάτευτα, που περιχαρακώνονται πίσω από την συστημική αντίληψη «όποιος θέλει πίσω μου ας έρθει», διαιωνίζει την κινηματική απραξία. Οι δυνάμεις που έχουν αναφορά στο κίνημα πρέπει με λογική κοινής δράσης, να δώσουν όλες τους τις δυνάμεις ώστε να οργανωθούν αγώνες που να ανοίγουν προοπτική νίκης!

Καλούμε τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς να συμμετέχουν ενεργητικά στη ζωή του σωματείου για να οργανώσουμε και να ελέγξουμε την πορεία των αγώνων, να στηρίξουμε την αντίσταση χωρίς να περιμένουμε εύκολες λύσεις. Να συγκροτήσουμε δυνάμεις αναμέτρησης.

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

Συλλ. Π.Ε. «Αλ. Δελμούζος»

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΤΙΚ: Οι κομμουνιστές δεν θα σκύψουν το κεφάλι, ούτε στην Άγκυρα ούτε στο Μόναχο!

0

Συνεχίζεται η δίκη των μελών της ΑΤΙΚ με διακοπές και χαρακτηριστικές αλλαγές που αποκαλύπτουν τους αληθινούς στόχους της. Στις 7 Νοέμβριου, ο Μουσλούμ Ελμά και ο Σείτ Αλί Ουγούρ υπέβαλαν αναφορές καταδικάζοντας τις συλλήψεις των συν-προέδρων και των βουλευτών του HDP από το τουρκικό καθεστώς. Αναφέρει χαρακτηριστικά ο Μουσλούμ Ελμά: «Η αντίσταση στο φασιστικό κράτος είναι δικαίωμα. Ποτέ δεν είναι τρομοκρατία. Δεν είναι καιρός για κλάματα και παράπονα. Είναι η ώρα να βάλουμε πλάτη στον δίκαιο αγώνα των καταπιεσμένων. Είναι η μέρα που πρέπει να συνεχίσουμε αυτή την πορεία μέχρι τέλους, με το σύνθημα της Αντίστασης ενάντια στην αυταρχική πολιτική της εξουσίας και τις πολιτικές των διώξεων».

Στη διαδικασία της 7ης Νοέμβρη, αποφασίστηκε η δίκη να συνεχιστεί στις 14 του μήνα σε αίθουσα υψίστης ασφαλείας των φυλακών Στάντελχαϊμ. Στην πραγματικότητα, έγιναν προσπάθειες να υλοποιηθεί η απόφαση της 7/11 αλλά δεν τα κατάφεραν. Η 22η συνεδρίαση στις 14 του Νοέμβρη ήταν η πρώτη και η τελευταία που έγινε σ’ αυτή την αίθουσα. Επιχειρήθηκε η εκδίκαση αλλά αντιμετώπισε ένα χάος. Οι κατηγορούμενοι κομμουνιστές μπήκαν στην αίθουσα με σφιγμένη τη γροθιά και το σήμα της νίκης και καταχειροκροτήθηκαν από τους παριστάμενους. Οι φωτογράφοι των ΜΜΕ, οι σύντροφοί τους, όλοι φωτογράφιζαν παρά τις παρατηρήσεις του δικαστηρίου.
Στις 7 Νοεμβρίου, οι συνήγοροι είχαν καταθέσει ενστάσεις για την ακαταλληλότητα της αίθουσας και χαρακτήρισαν τη μεταφορά της δίκης σαν ποινή που επιβάλλεται στους κρατούμενους εκ των προτέρων, με στόχο να πλήξει την αξιοπιστία τους και να τους στιγματίσει σαν «επικίνδυνους τρομοκράτες».

Ο δικηγόρος του Μεχμέτ Γιεσίλτζαλι, στην ένστασή του, έγραψε : «Εννέα κελιά για δέκα κρατούμενους, καμιά τουαλέτα, παρά μόνο ένας χώρος υγιεινής που χρησιμοποιείται σαν τουαλέτα απ’ όλους τους κρατούμενους. Οι κρατούμενοι είναι αναγκασμένοι να παραμένουν σ’ αυτά τα κελιά από το πρωί, μετά τη μεταγωγή, μέχρι την έναρξη και στη διάρκεια των διακοπών της διαδικασίας. Είμαι εξοργισμένος. Σπαταλήθηκαν τεράστια ποσά για την “υψηλή ασφάλεια”, αλλά αγνοήθηκαν τα ελάχιστα για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το κελί που διαθέτει αυτόν τον χώρο υγιεινής, μετατράπηκε σε δημόσια τουαλέτα. Σκεφτείτε τι αποτελέσματα έχει μια τέτοια χρήση τουαλέτας χωρίς αερισμό!».

Ο δικηγόρος της Μπανού Μπουγιούκαβτζι αναφέρθηκε και στο θέμα των καμερών: «Τοποθετήθηκαν κάμερες υψηλής ευκρίνειας σε όλους τους χώρους, ακόμη και πάνω στα έδρανα των συνηγόρων. Οι κάμερες περιορίζουν το δικαίωμα υπεράσπισης και καταγράφουν σε βίντεο όλα όσα θα χρησιμοποιήσει ο συνήγορος στην υπεράσπιση. Όλη αυτή η κατάσταση στοχεύει στον στιγματισμό των κρατουμένων ως επικίνδυνων τρομοκρατών, στην τρομοκράτηση όσων έρχονται στην δίκη, στη μείωση του ενδιαφέροντος της κοινής γνώμης. Μου δημιουργείται η εντύπωση ότι είναι μια προσαρμογή με το πνεύμα του καθεστώτος του Ερντογάν όσον αφορά τα δικαιώματα των κρατουμένων».

Οι διαμαρτυρίες των κατηγορούμενων, η αυστηρή κριτική της υπεράσπισης και το ενδιαφέρον του γερμανικού τύπου και των τοπικών ΜΜΕ ανάγκασαν τον πρόεδρο του δικαστηρίου να μεταφέρει την εκδίκαση για τις 18 Νοέμβρη στην αρχική αίθουσα. Είναι μια μικρή νίκη, επειδή στη νέα αίθουσα περιοριζόταν σαφώς το δικαίωμα υπεράσπισης των κατηγορουμένων όπως και η έκφραση αλληλεγγύης.

Εν τω μεταξύ οι εκδηλώσεις αλληλεγγύης συνεχίζονται. Μαζική εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στην πόλη Λιντς της Αυστρίας, με συμμετοχή 600 ανθρώπων και πολλών καλλιτεχνών και μουσικών γκρουπ. Έγιναν χαιρετισμοί, διαβάστηκαν ψηφίσματα αλληλεγγύης και τα γράμματα που εστάλησαν από τους κρατούμενους. Συναυλία αλληλεγγύης πραγματοποιήθηκε στην Στουτγκάρδη, στο πολιτιστικό κέντρο Τοχούμ, με μαζική συμμετοχή μουσικών συγκροτημάτων, αντιπροσωπειών και αλληλέγγυων.

Για τις 25 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε μεγάλη συγκέντρωση αλληλεγγύης έξω από το δικαστήριο. Αφίσες και προσκλήσεις για τη συγκέντρωση εκδόθηκαν και κυκλοφορούσαν από την «Ομοσπονδία Τούρκων Εργατών στην Ελβετία» και την οργάνωση «Νέες Γυναίκες», καλώντας σε υπεράσπιση όλων όσων διώκονται και δικάζονται για τους αντιιμπεριαλιστικούς και αντιφασιστικούς αγώνες τους. Καλούσαν, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Βίας ενάντια στις γυναίκες, να εκφραστεί η αλληλεγγύη στο πρόσωπο της Μπανού Μπουγιούκαβτζί και όλων των επαναστατών κρατουμένων και να ενισχυθεί ο αγώνας.

Προλεταριακή Σημαία

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Στον δεινόσαυρο καβάλα

0

Άνετα θα το ’λεγε κανείς και «επιστημονική φάρσα», όμως το Μουσείο του Δημιουργισμού στο Κεντάκι των ΗΠΑ φαίνεται να το πιστεύει.

Για τον λόγο αυτό, έχει γίνει σημαιοφόρος στο εγχείρημα παραστατικής συμπύκνωσης μιας (σκληροπυρηνικής θρησκευτικής) προσέγγισης της ιστορίας, σύμφωνα με την οποία όλη η Αλήθεια για τον άνθρωπο -και για τα πάντα- βρίσκεται ...στη Βίβλο.

Οι δημιουργιστές, μετρώντας μία προς μία τις διαδοχικές γενιές των ανθρώπων από την εποχή του …Αδάμ και της Εύας, και θεωρώντας ότι το βιβλίο της Γένεσης συνιστά τον …Κυριολεκτικό Λόγο του Θεού, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η γη δημιουργήθηκε πριν 6 έως 10 χιλιάδες χρόνια. Με άλλα λόγια, οι δημιουργιστές έχουν απόκλιση από την κυρίαρχη επιστημονική άποψη για την ηλικία της γης, μόλις κατά 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια.

Έτσι λοιπόν, ο Λόγος του Θεού Έρχεται σε σύγκρουση με την ανθρώπινη λογική σε μια μακρά σειρά ζητημάτων, όπως μαρτυρούν εξάλλου και οι ταμπέλες στο Μουσείο του Δημιουργισμού: Σύμφωνα με τον Λόγο του Θεού, τα στρώματα απολιθωμάτων σχηματίστηκαν στον …Κατακλυσμό του Νώε (πριν περίπου 4.350 χρόνια, κατά τη μέτρηση των δημιουργιστών) και ως συνέπεια αυτού. Σύμφωνα με την ανθρώπινη λογική, τα στρώματα που περιέχουν απολιθώματα δημιουργήθηκαν από διαδικασίες που αναγνωρίζονται και σήμερα στη διάρκεια εκατομμυρίων ετών.

Μα καλά, είναι δυνατόν να μπαίνουν σε σύγκριση τα θεία με τα ανθρώπινα;

Στο Μουσείο του Δημιουργισμού δίνονται επιστημονικές -ο θεός να τις κάνει- απαντήσεις, σε ένα σωρό προβλήματα που αφορούν τον άνθρωπο, την ιστορία, το σύμπαν που μας περιβάλλει. Η βασική ιδέα πίσω από κάθε απάντηση είναι ότι η ιστορία είναι πολύ μικρότερη απ’ όση ορκίζονται διάφοροι φυσικοί επιστήμονες ότι είναι. Αυτή η παραδοχή δημιουργεί ένα ντόμινο προβλημάτων, στα οποία όμως οι δημιουργιστές απαντούν με νηφαλιότητα και, βασικά, …πίστη.

Ωραία λοιπόν, θα μπορούσε να πει κανείς, πότε πρόλαβαν σε έξι χιλιάδες χρόνια και εμφανίστηκαν τόσα πολλά είδη ζωής; Το Μουσείο και οι δημιουργιστές, απαντούν: «Ένα ζεύγος από κάθε γένος χερσαίων ζώων εκπροσωπήθηκε στην Κιβωτό. Άλλα είδη από κάθε γένος εμφανίστηκαν αμέσως μετά τον Κατακλυσμό. Ο Δημιουργός Έχτισε αυτήν την ποικιλία μέσα στους αρχικούς οργανισμούς, κατά τη Δημιουργία. - Παράδειγμα: τους τελευταίους αιώνες, εκατοντάδες ποικιλίες από σκύλους εκτράφηκαν, υποδηλώνοντας ότι απίστευτη ποικιλία είναι ενσωματωμένη στους αρχικούς οργανισμούς - Οι σκύλοι που βγήκαν από την Κιβωτό γέννησαν όλα τα είδη σκύλων που βλέπουμε σήμερα, συμπεριλαμβανομένων των κογιότ, λύκων και αλεπούδων».

Μάλιστα. Και πώς να εξηγήσει κανείς ότι οι γεωλόγοι, οι παλαιοντολόγοι και ένα σωρό άλλοι φυσικοί επιστήμονες διατείνονται ότι πολλά απολιθώματα μετρούν εκατομμύρια χρόνια ζωής. Στο Μουσείο Δημιουργισμού, προσφέρονται, εκτός από απαντήσεις, πολλά διδακτικά παιχνίδια και γρίφοι για τους μικρούς επισκέπτες του: «Τα απολιθώματα δεν συνοδεύονται από ετικέτες που να μας λένε πόσο παλιά είναι. Πρέπει να μελετήσουμε τα στοιχεία που βρίσκουμε, για να μπορέσουμε να διαπιστώσουμε την ηλικία τους…» (μέχρι εδώ, καλά? βέβαια, στη συνέχεια, οι μουσειο-παιδαγωγοί του Μουσείου Δημιουργισμού προτρέπουν:) «…Χρησιμοποιώντας τη Βίβλο ως σημείο έναρξης, δες αν μπορείς να διαπιστώσεις πόσο παλιό είναι αυτό το απολίθωμα». Το πρώτο στοιχείο που οδηγεί τους νεαρούς φίλους του Μουσείου στην Αλήθεια, αποκαλύπτει: «Στοιχείο 1: Ο Θεός Ήταν εκεί από την αρχή, και Κατέγραψε στη Βίβλο πότε και πώς Δημιούργησε τα πάντα».

Να, λοιπόν, που η συνύπαρξη, χρονικά, του ανθρώπου με τον …δεινόσαυρο δεν αποτελεί μονάχα υπόθεση σεναρίων επιστημονικής φαντασίας. Οι δημιουργιστές υποστηρίζουν με κάθε τρόπο την εμπέδωση αυτής τής αλήθειας τους, και χτίζουν μουσεία (και μυαλά) στα οποία τοποθετούν τους προγόνους μας πλάι πλάι στους τυραννόσαυρους και τους ράπτορες. Πρωτότυπο, αν μη τι άλλο! Μήπως το Jurassic Park έρχεται δεύτερο;

Τέλος πάντων, θα μπορούσε να διερωτηθεί ο φι­λαλήθης μαθη­τής- επισκέ­πτης του Μουσείου Δημιουργισμού, και πως χωρέσανε τόσοι δεινόσαυροι μέσα στην Κιβωτό; Και σε αυτό, υπάρχει πληρωμένη απάντηση από τους δημιουργιστές: "Οι περισσότεροι δεινόσαυροι ήταν αρκετά μικροί, στο μέγεθος ενός προβάτου ή ενός πόνυ, κατά μεσον όρο. Ακόμη και τα μεγάλα ενήλικα σαυρόποδα δεν ήταν υπερβολικά ευμεγέθη. Έτσι η Κιβωτός του Νώε είχε αρκετό χώρο για όλα τα χερσαία είδη ζώων, συμπεριλαμβανομένου κάθε “γένους” δεινοσαύρων».

Κηρύσσοντας το «όπισθεν ολοταχώς» με τέρμα της διαδρομής τον Μεσαίωνα και την Ιερά Εξέταση, θρονιάζοντας τη θρησκεία στη θέση της επιστήμης, ανατρέποντας την ανθρώπινη λογική και συνέπεια, και υποκαθιστώντας την με την …πίστη, οι σύγχρονοι σκοταδιστές βγαίνουν απ’ τα καβούκια τους, και φτιάχνουν και ...μουσεία. Ανάμεσά τους, το μαύρο διαμάντι, ο ξακουστός επιστήμων νευροχειρουργός, Μπεν Κάρσον. Πριν λίγους μήνες αντίπαλος του Τραμπ στη διεκδίκηση του χρίσματος των Ρεπουμπλικανών, τώρα υποψήφιος για τη θέση του υπουργού Υγείας (!) ή …Παιδείας (!!) στην κυβέρνηση του Τραμπ. Ίσως πάλι να αναλάβει το Υπουργείο Αστικής Ανάπτυξης, όπως λένε οι τελευταίες ειδήσεις, και σίγουρα κάτι θα έχει να προσφέρει και στον τομέα αυτόν. Ίσως να πολλαπλασιάσει τα μουσεία των δημιουργιστών μέσα στις πόλεις.

Άλλοτε, όταν ο Κάρσον ήταν 14 ετών, μαχαίρωσε έναν συμμαθητή του. Με τα χρόνια όμως ωρίμασε, από όλες τις απόψεις. Αν αναλογιστεί κανείς ότι τρεις δεκαετίες αργότερα εξηγούσε από επίσημο βήμα ότι, κατά την άποψή του, οι πυραμίδες της Αιγύπτου δεν ήταν τάφοι των φαραώ, αλλά …αποθήκες που έφτιαξε ο Ιωσήφ για τα χρόνια των «ισχνών αγελάδων», καταλαβαίνει γιατί ο επιστήμονας αυτός προωθήθηκε και έγινε ο νεότερος σε ηλικία Γενικός Διευθυντής Τμήματος στο Τζων Χόπκινς.

Αν συνεκτιμήσει κανείς ότι το λαμπρό αυτό πνεύμα έχει αποκηρύξει τη θεωρία της Εξέλιξης ονομάζοντάς την «διαβολική ιδέα», ότι υποστηρίζει την προέλευση του σύγχρονου ανθρώπου από τον Αδάμ και την Εύα οι οποίοι φτιάχτηκαν από χώμα και νερό, ότι διδάσκει πως ο άνθρωπος έχει μετωπιαίο λοβό διότι αντίστοιχα μετωπιαίο λοβό έχει και ο Θεός, τότε καταλαβαίνει ότι ο πολιτικός αυτός, προφανώς, έχει θέση στην κυβέρνηση Τραμπ.

Με έναν ιδιαίτερο από σημειολογικής άποψης τρόπο, ο άνθρωπος που παρουσιάζεται καβάλα στον δεινόσαυρο στα μουσεία (και στα μυαλά) των δημιουργιστών, μοι­άζει με τη σύγχρονη κοινωνία που βάζει πλώρη προς το μεσαίωνα ή και ακόμη παλαιότερα-χειρότερα, προς την απώτερη βαρβαρό­τητα.

Λαϊκός Δρόμος - http://www.m-lkke.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Σφεντόνα, Θεσσαλονίκη: Πρόγραμμα εκδηλώσεων Δεκέμβρη 2016

0

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Τετάρτη 7/12, 7.30μμ

«Τα χρόνια ανάμεσα», του Βασίλη Τσιράκη

Παρουσιάζουν:

Βασίλης Αλεξίου, επίκουρος καθηγητής Θεωρίας Λογοτεχνίας του ΠΤΔΕ-ΑΠΘ

Δημήτρης Μάνος, Νηπιαγωγός ειδικής αγωγής / συγγραφέας

* Στην εκδήλωση θα παραστεί ο συγγραφέας

ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Κυριακή 11/12, 5.30μμ

Των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών

«Η κλιμάκωση της επίθεσης στην εκπαίδευση»

ΚΥΚΛΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ

Σάββατο 17/12, 6.30μμ

«Το τόξο ιμπεριαλιστικής περικύκλωσης

και η διάταξη των δυνάμεων στον κόσμο»

Εισηγείται ο Λάκης Βόντσης, μέλος του ΚΚΕ(μ-λ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Σφεντόνα, Θεσσαλονίκη: βιβλιοπαρουσίαση - "Τα χρόνια ανάμεσα"

1

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ
«Τα χρόνια ανάμεσα», του Βασίλη Τσιράκη
Τετάρτη 7 Δεκέμβρη, 7.30μμ

Παρουσιάζουν:
Βασίλης Αλεξίου,
επίκουρος καθηγητής Θεωρίας Λογοτεχνίας του ΠΤΔΕ-ΑΠΘ
Δημητρης Μάνος,
Νηπιαγωγός ειδικής αγωγής / συγγραφέας

* Στην εκδήλωση θα παραστεί ο συγγραφέας

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ: Οργανωνόμαστε-Αντιστεκόμαστε-Διεκδικούμε. Σε πανεπιστήμια και χώρους δουλειάς!

0

Δεν φτάνουν τα 2,5 ευρώ την ώρα για σέρβις στην καφετέρια, όταν το εισιτήριο έχει 1,5ευρώ και η λέσχη βάζει εισιτήριο για την σίτιση. Δεν φτάνει το 8ωρο στα φυλλάδια όταν κόβουν το δωρεάν βιβλίο και θέλουν να φέρουν δίδακτρα. Όταν μας θέλουν να τρέχουμε από μάθημα σε μάθημα με υποχρεωτικές παρακολουθήσεις και απουσίες αλλά εμείς δουλεύουμε, τότε η ολοκλήρωση των σπουδών φαντάζει απίθανη…

Εμείς, οι εργαζόμενοι φοιτητές, ένα κομμάτι που συνεχώς μεγαλώνει, αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε για να ολοκληρώσουμε τις σπουδές μας, καθώς ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα πανεπιστήμιο, στο οποίο συνεχώς υψώνονται ταξικοί φραγμοί. Αναγκαζόμαστε να εργαζόμαστε επειδή προερχόμαστε από τις οικογένειες των λαϊκών και εργατικών στρωμάτων και ασφυκτιούμε από την υπάρχουσα πραγματικότητα.

Δουλεύουμε ανασφάλιστοι με χαμηλά μεροκάματα. Αντιμετωπίζοντας καθημερινά όλους αυτούς που μας λένε «να λέτε και ευχαριστώ στα αφεντικά σας» πατώντας πάνω στην απειλή της ανεργίας. Αυτούς που μας αντιμετωπίζουν μόνο ως φοιτητές, που «βγάζουν το χαρτζιλίκι τους». Θέλοντας να μας πουν πως πρόκειται για κάτι το προσωρινό, ούτως ώστε να συνεχίζουν να μας εκμεταλλεύονται με τους χειρότερους όρους εργασίας, χωρίς να έχουμε κανένα δικαίωμα. Μόνο που αυτές οι συνθήκες εργασίας δεν είναι προσωρινές. Καθώς, οι όροι με τους οποίους δουλεύουμε σήμερα, διαμορφώνουν το πεδίο στο οποίο θα αναζητήσουμε την επιβίωσή μας και μετά τις σπουδές. Καθώς τα μεροκάματα πείνας, τα ελαστικά ωράρια, η αναίρεση της έννοιας του εργαζόμενου και η αντικατάσταση της με αυτή του απασχολούμενου δεν αφορούν μόνο εμάς αλλά είναι η πραγματικότητα που επιβάλλουν σήμερα για όλους τους εργαζόμενους. Στόχος τους είναι το χτύπημα στο δικαίωμα στη δουλειά. Να σπάσουν αυτό το ενιαίο και καθολικό δικαίωμα σε: ελαστική/ εκ περιτροπής/ ανασφάλιστη/ προσωρινή εργασία, επιβάλλοντας συνθήκες βαρβαρότητας στους χώρους δουλειάς.

Η πρακτική άσκηση των σχολών μας πραγματοποιείται τις περισσότερες φορές με τις ίδιες συνθήκες εκμετάλλευσης. Με μεροκάματο κάτω από τον κατώτατο μισθό, χωρίς ένσημα και περίθαλψη. Η πρακτική άσκηση δεν έχει μοναδικό στόχο να μας διδάξει το αντικείμενο εργασίας μας. Μας μαθαίνει να σκύβουμε το κεφάλι στην εργοδοσία.

Σε αυτόν, λοιπόν, τον σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα πρέπει να αναπροσαρμοστεί και το πανεπιστήμιο. Ένα πανεπιστήμιο όλο και πιο ταξικό, στο οποίο τα παιδιά από τις φτωχές και λαϊκές οικογένειες δεν θα έχουν καμία θέση. Όπου όσοι «τυχεροί» από εμάς, κατορθώσουν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους θα πρέπει να βγουν στην αγορά εργασίας χωρίς κανένα δικαίωμα. Σε αυτό στοχεύουν τα χτυπήματα στο πτυχίο, ώστε να πάψει να αποτελεί τη μόνη προϋπόθεση για δουλειά. Με βάση αυτό προωθούν την διάσπαση των κύκλων σπουδών σε (bachelor-master), την κατάργηση της διδακτικής επάρκειας από τις παιδαγωγικές σχολές. Την μετατροπή του πτυχίου σε «ατομικό φάκελο προσόντων», όπου ο καθένας, μόνος του θα τρέχει μια ζωή σε σεμινάρια και επιμορφώσεις. Αυτή είναι η «δια βίου μάθηση», όπου θα έχουμε «λίγο από όλα» με μηδέν επαγγελματικά δικαιώματα.

Οι αγωνίες μας, η αγανάχτηση μας και η αντίθεσή μας στην επίθεση που δεχόμαστε να γίνει αγώνας.
Αγώνας ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική Κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ. Για να μην περάσουν τα νέα αντεργατικά μέτρα που φέρνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Να οργανώσουμε τις αντιστάσεις και τις διεκδικήσεις μας, την αναμέτρησή μας με τις δυνάμεις τις εκμετάλλευσης. Παίρνοντας αποφάσεις αγώνα μέσα από τους φοιτητικούς μας συλλόγους και αναζητώντας συγχρόνως την οργάνωση της πάλης μας στους χώρους δουλειάς. Φοιτητές και εργαζόμενοι αυτή η μάχη μας αφορά όλους και οφείλουμε να τη δώσουμε από κοινού.

• Πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα στους εργαζόμενους φοιτητές.
• Κανένα μεροκάματο κάτω από το βασικό μισθό
• Καμία πρακτική άσκηση απλήρωτη/ανασφάλιστη
• Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους με δικαιώματα
• Διευκολύνσεις παρακολούθησης των μαθημάτων για τους εργαζόμενους φοιτητές

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ Ο ΜΟΣΚΟΒΙΣΙ. Προκλητική η επίσκεψή του σε σχολείο

0

Στο πλαίσιο της διήμερης παρουσίας του στην Ελλάδα ο επίτροπος οικονομικών της ΕΕ Μοσκοβισί επισκέπτεται την Τρίτη 29/11 και ώρα 14:00 το 7ο Δημοτικό Σχολείο Γέρακα που φτιάχτηκε με πρόγραμμα ΣΔΙΤ (Σύμπραξη Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα). Η επίσκεψή του πραγματοποιείται σε μια περίοδο που εκκρεμεί η αξιολόγηση των μνημονίων των δανειστών-ιμπεριαλιστών, η οποία θα φέρει νέα δεινά στον ελληνικό λαό.

Σκοπός της κυβέρνησης και του εκπροσώπου της ΕΕ είναι, στήνοντας μια φιέστα εγκαινίων, να διαφημίσουν τα προγράμματα ΣΔΙΤ που αναπτύχθηκαν πάνω στη διάλυση του ΟΣΚ και έδωσαν άλλο ένα πεδίο κερδοφορίας στο ιδιωτικό κεφάλαιο καθώς και να ξεπλύνουν την πολιτική της ΕΕ που ρημάζει μαζί με το ΔΝΤ τη χώρα. Οι ιδιωτικές εταιρίες επιβάλλουν σε εκπαιδευτικούς, μαθητές και γονείς αυστηρούς όρους χρήσης των κτιρίων ενώ οι ίδιες μπορούν να τα εκμεταλλεύονται για να κερδοσκοπούν. Την ίδια ώρα τα σχολεία της χώρας μαραζώνουν από την οικονομική ασφυξία που τους έχουν επιβάλει κυβέρνηση, ΕΕ και ΔΝΤ. Ταυτόχρονα, στα πλαίσια των προσταγών της τρόικας, που εκτελεί πιστά η κυβέρνηση, έχει εξαπολυθεί μια βάρβαρη επίθεση σε βάρος των εργασιακών και μορφωτικών δικαιωμάτων εκπαιδευτικών και μαθητών.

Η παρουσία του Μοσκοβισί, ως εκπροσώπου των δανειστών-δυναστών στο 7ο Δημοτικό Σχολείο Γέρακα, αποτελεί πρόκληση για τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς, τους μαθητές και συνολικά τον ελληνικό λαό, που στενάζουν από τα βάρβαρα μέτρα που έχουν επιβάλει τα επανωτά μνημόνια που όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν ψηφίσει. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επιχειρεί να ξεπλύνει τα εγκλήματα των δανειστών-ιμπεριαλιστών σε βάρος του ελληνικού λαού και δε διστάζει να βάζει τον Μοσκοβισί να κόβει κορδέλες εγκαινίων.

Η πρόκληση αυτή δεν πρέπει να μείνει αναπάντητη.

Καταγγέλλουμε την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που, ως πιστός υπηρέτης, εφαρμόζει τις εντολές των δανειστών και τους παραδίνει σιδηροδέσμιο τον ελληνικό λαό. Καταγγέλλουμε τις πολιτικές της ΕΕ που εκπροσωπεί ο Μοσκοβισί που γυροφέρνει τη χώρα προωθώντας τα συμφέροντα των δανειστών-ιμπεριαλιστών.

Συμμετέχουμε και καλούμε στην κινητοποίηση που οργανώνουν σωματεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης

την Τρίτη 27/11 ώρα 13:30 στο 7ο Δ.Σ Γέρακα (Αισώπου 11Β, Γέρακας)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Athens, Greece Protest of Solidarity with the political prisoners and condemnation of the murders of Revolutionaries, outside the Indian Embassy

0

On Saturday 26 November 2016 there was a protest outside the Indian Embassy in Athens. The protesters condemned the continuing imprisonment of Indian revolutionaries Ajith and Kobad Gandhy as well as other political prisoners in India. It was an initiative by the Solisarity Commitee which is supported by Left organizations.

In this gathering the protesters shouted slogans of solidarity to the Indian militants and of condemnation of the unjust accusations and the harsh conditions of imprisonment. They condemned the barbaric and murderous policies of the Modi government. Through their slogan they declared that the real terrorists are the imperialists and not the oppressed peoples and the militants who are an obstacle to the imperialist schemes.

The gathering and the resolution of the Solidarity Commitee condemned intensely the mass murders, tortures, rapes and extrajudicial executions that are an everyday occurrence in India in the context of Operation Green Hunt. We demanded a stop to this murderous operation that targets the communists and the poor peasantry who struggle for their land against the plunder of multinationals and mining corporations.

The protesters demanded to paste the resolution on the Indian Embassy entrance, but police forces denied them access to the Embassy. There was also presence of Indian security personel who videoscoped the protesters' faces. Of course we chased them away. We condemned the denial of our right to paste the resolution on the Embassy door as well as the attempt to terrorize us by mass presence of police forces.

We declare that state terrorism cannot silence all those that want to shout for peoples' rights! The Solidarity Commitee will continue acting in support of Indian revolutionaries and express in every instance its solidarity!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θυσία τα εργασιακά, στον βωμό της αξιολόγησης

0

«Τεχνική λεπτομέρεια» παρουσιάζει η κυβέρνηση τις τερατώδεις απαιτήσεις των τροϊκανών για τα εργασιακά, δηλώνοντας με κάθε ευκαιρία και στους «μέσα» (συμπεριλαμβανομένων των βουλευτών της) και στους «έξω» την επιθυμία της να προσαρμοστεί σε όλες τις απαιτήσεις των ιμπεριαλιστών, προκειμένου να περάσει με «άριστα» την αξιολόγηση της εφαρμογής του τρίτου μνημονίου και να πάρει μια κάποιου είδους συμφωνία σχετικά με το χρέος. Το μόνο της μέλημα είναι το πώς θα διαχειριστεί πολιτικά το προχώρημα της επίθεσης, πώς θα κάνει ξανά το μαύρο άσπρο, πώς θα γλιτώσει ένα αποφασιστικό μέτωπο αντίστασης που θα αποτελούσε κίνδυνο για τη σταθερότητα όχι μόνο τη δική της αλλά και συνολικά του πολιτικού συστήματος, που δυσκολεύεται να ανασυγκροτηθεί.

Στο πλαίσιο αυτής της τακτικής διατηρείται το «μυστήριο» σχετικά με τα συγκεκριμένα μέτρα. Με τη στήριξη των αστικών ΜΜΕ και τις μηδαμινές τοποθετήσεις της αναβαθμισμένης Ε. Αχτσιόγλου, ως «στέλεχος με καλές σχέσεις με την τρόικα», γίνεται προσπάθεια να κρυφτούν τα ζητήματα πίσω από την ανάγκη (του κεφαλαίου) να διαχειριστεί το χρέος. Οι κατευθύνσεις όμως που μπαίνουν οδηγούν σε σημαντική χειροτέρευση της θέσης των εργαζομένων και ενισχύουν τα όπλα της εργοδοσίας απέναντί τους.

Στο ζήτημα των ομαδικών απολύσεων, η πρόταση της κυβέρνησης για απεριόριστη ευελιξία ωραρίου -και μισθών- σε περιπτώσεις «οικονομικής δυσκολίας» μιας επιχείρησης κατοχυρώνει σε ακόμα ένα επίπεδο τη σύνδεση των εργασιακών δικαιωμάτων με την κατάσταση των επιχειρήσεων. Προσπαθεί έτσι να εμπεδώσει στους εργαζόμενους τη λογική των «κοινών συμφερόντων» με την εργοδοσία, που οδηγεί στην πλήρη υποταγή στις διαθέσεις του κεφαλαίου, χτυπάει την έννοια του δικαιώματος και συνδέει την προοπτική των εργαζομένων με την προοπτική της άρχουσας τάξης. Συμπληρώνεται δε από την πρόταση να καλύπτει ο ΟΑΕΔ μέρος του μισθού που θα χάνεται λόγω του μειωμένου (έως μηδενικού) ωραρίου («κοινωνικό σχέδιο» το ονομάζουν), χτυπώντας από άλλη μια πλευρά το δικαίωμα στο επίδομα ανεργίας. Για όλους αυτούς τους λόγους, ο ΣΕΒ καλοβλέπει μια τέτοια πρόταση, η οποία μόνο αντιπαραθετική δεν είναι στην απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων που απαιτούν οι «θεσμοί», είτε μέσω της αύξησης των ορίων, είτε μέσω της μεταφοράς της αρμοδιότητας έγκρισής τους από τον υπουργό Εργασίας σε «ανεξάρτητη αρχή».

Στο μέρος που αφορά τα συνδικαλιστικά δικαιώματα -και όχι στενά τον συνδικαλιστικό νόμο, όπως παρουσιάζεται- οι απαιτήσεις πλέον φανερά εστιάζουν στην παραπέρα ποινικοποίηση των εργατικών αγώνων, μέσα από την αλλαγή του τρόπου λήψης αποφάσεων για απεργία και την άρση της απαγόρευσης απόλυσης των εκπροσώπων των εργαζομένων. Η κυβέρνηση, στην προσπάθεια να χτίσει γέφυρες επικοινωνίας και με τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό, συμπληρώνει με την πρόταση ηλεκτρονικού μητρώου στις συνδικαλιστικές οργανώσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της κατεύθυνσης, δηλαδή της ευθείας παρέμβασης του κράτους στα συνδικαλιστικά όργανα των εργαζομένων, ήταν η δικαστική απόφαση που αναίρεσε τις αποφάσεις του πρόσφατου συνεδρίου του ΕΚΑ και διόρισε νέο ΔΣ.

Αυτή είναι η πραγματικότητα που πρέπει να αναδειχτεί πλατιά σε όλη τη χώρα. Και παράλληλα να αναδειχτεί η ανάγκη οι εργαζόμενοι να δώσουν τη δική τους πραγματική, αγωνιστική απάντηση στην προπαγάνδα της κυβέρνησης. Κόντρα και στους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ, οι οποίοι, πιστοί στο «εθνικό μέτωπο» που συγκρότησαν μαζί με τις εργοδοτικές ενώσεις και την κυβέρνηση, της κάνουν πλάτες ώστε να «διαπραγματευτεί» με το πεδίο ελεύθερο από εργατικές και λαϊκές κινητοποιήσεις. Μέσα από αυτό το πρίσμα πρέπει να παλευτεί, σε κάθε χώρο δουλειάς και συνολικά, η συμμετοχή στην απεργία στις 8 Δεκέμβρη. Με στόχο να ματαιώσει το σχεδιασμό της ΓΣΕΕ για μια άνευρη και άμαζη, υπονομευμένη απεργία. Να εκφράσει την αντίθεση των εργαζομένων στην αντιλαϊκή πολιτική. Να αποτελέσει ένα βήμα στην κατεύθυνση της ανασυγκρότησης του κινήματος. Να αξιοποιηθεί για τη βελτίωση των όρων της σύγκρουσης με τις δυνάμεις του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου.

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Όπου επικουρικός γιατρός και η μοίρα του! Φεύγουν από το ΕΣΥ ο ένας μετά τον άλλον

0

Συνεχίζονται οι απομακρύνσεις επικουρικών γιατρών η θητεία των οποίων λήγει και παρά τις αυξημένες ανάγκες του ΕΣΥ 

 

Η ηγεσία του υπουργείου Υγείας δεν πήρε πίσω την απόφασή της και έτσι ανανεώθηκαν οι συμβάσεις μόνο ορισμένων επικουρικών γιατρών.
Τι κι αν οι γιατροί και οι εργαζόμενοι των νοσοκομείων έκαναν κινητοποιήσεις για να μην απομακρυνθούν οι επικουρικοί γιατροί η θητεία των οποίων λήγει.
Δείτε ΕΔΩ «Τι απαντά το υπ.Υγείας για τους επικουρικούς γιατρούς που απολύονται!»
Οι υπόλοιποι αναγκάζονται να απομακρυνθούν από τα νοσοκομεία.
Αποτέλεσμα όμως είναι να δημιουργούνται και νέα κενά έως ότου καλυφθούν και πάλι οι θέσεις με άλλους επικουρικούς γιατρούς με συγκεκριμένη θητεία.
Τις επόμενες ημέρες απολύεται από το μεγαλύτερο Νοσοκομείο της χώρας, επικουρική ορθοπεδικός ενώ έπεται και συνέχεια. Γιατροί και εργαζόμενοι του Ευαγγελισμού είναι ανάστατοι, καθώς μέρα με τη μέρα λιγοστεύει και το ιατρικό προσωπικό με συνέπεια να μην μπορούν να εξυπηρετηθούν οι ασθενείς.
Σύμφωνα με την Ένωση Νοσοκομειακών Γιατρών του Ευαγγελισμού αλλά και το Σωματείο των Εργαζομένων, πριν τις συγχωνεύσεις των νοσοκομείων υπηρετούσαν 14 ειδικευμένοι ορθοπεδικοί.
Σήμερα υπηρετούν μόλις οκτώ, ενώ μετά τη λήξη της θητείας της ορθοπεδικού θα μείνουν μόλις επτά γιατροί της ίδιας ειδικότητας και μάλιστα οι περισσότεροι με 30 -35 χρόνια υπηρεσίας με ότι αυτό σημαίνει από άποψη φυσικής αντοχής.
Άλλωστε την πόρτα του Ευαγγελισμού περνούν καθημερινά εκατοντάδες ορθοπεδικά περιστατικά ενώ οι ανάγκες για εφημερίες και χειρουργεία είναι τεράστιες.
Οι εργαζόμενοι στον Ευαγγελισμό συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις τους ενώ να σημειωθεί ότι πρόσφατα απολύθηκε και επικουρικός ενδοκρινολόγος από τη Νίκαιαόπου επίσης οι εργαζόμενοι ήταν σε κινητοποιήσεις.

Μαρία Γλένη (health report)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΗΠΑ: 29 Νοέμβρη 2016 – Εμείς τώρα!

0

Ελεγε ένα παλιό σύνθημα που αναφερόταν στα κινήματα απελευθέρωσης στην Λατινική Αμερική ότι “η επανάσταση έμαθε κολύμπι” και κατάφερε, τελικά, να περάσει στην άλλη μεριά του Ατλαντικού. Σήμερα, πέντε και πλέον δεκαετίες μετά, πολλά φαίνονται να έχουν αλλάξει ανεπίστρεπτα. Και πολύ πιθανό να ισχύει. Ένα πράγμα, όμως, παραμένει ίδιο κι απαράλλαχτο: το προλεταριάτο είναι παγκόσμιο! Και είναι ακόμα εδώ!

Μετά από τέσσερα χρόνια συστηματικών, σοβαρών και μαχητικών αγώνων για αύξηση του βασικού ωρομισθίου στα 15$, οι αμερικάνοι χαμηλόμισθοι προετοιμάζουν την οργάνωση της μεγαλύτερης απεργίας που έχουν διεξάγει όλο αυτό το διάστημα. Εργάτες και εργάτριες (μεξικανοί, λατίνοι, αφροαμερικάνοι, λευκοί κ.ά.) από όλο το φάσμα του τομέα των υπηρεσιών (εργαζόμενοι σε fast food, εργάτες οικιακής φροντίδας, εργαζόμενοι στα αεροδρόμια κ.ά.) ετοιμάζονται να διαδηλώσουν σε παραπάνω από 340 πόλεις απ’ άκρη σ’ άκρη των Η.Π.Α., κάνοντας σαφές αυτό που λέει το βασικό σύνθημα της κινητοποίησής τους: ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΟΧΩΡΗΣΟΥΜΕ. Με τα δικά τους λόγια και όλον τον σεβασμό που τους αναλογεί:

Οι πρόσφατα εκλεγμένοι πολιτικοί και τα φρεσκο-ενδυναμωμένα ειδικά εταιρικά συμφέροντα σπρώχνουν μια ακραία ατζέντα ώστε η χώρα να κινηθεί προς τα δεξιά -Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο θα είμαστε στους δρόμους στις 29 Νοέμβρη – ο ήδη τετραετής αγώνα μας για $ 15 δεν θα υποχωρήσει! Οποιεσδήποτε προσπάθειες μπλοκαρίσματος των αυξήσεων στους μισθούς, περικοπής εργατικών δικαιωμάτων και υγειονομικής κάλυψης, απέλασης μεταναστών ή ακόμη υποστήριξης του ρατσισμού ή ρατσιστικών πολιτικών, θα συναντήσουν την ΑΔΥΣΩΠΗΤΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ.
Θα χτυπήσουμε σκληρά – διοργανώνοντας τις πιο ταραχώδεις έως τώρα διαδηλώσεις μας, στις 29 του Νοέμβρη. Επεκτείνουμε τις κινητοποιήσεις μας σε περίπου 20 αεροδρόμια που εξυπηρετούν 2 εκατομμύρια επιβάτες την ημέρα, και διακινδυνεύοντας τη σύλληψη μας μέσω εκδηλώσεων μαζικής πολιτικής ανυπακοής μπροστά από εστιατόρια McDonald ‘s από το Ντιτρόιτ έως το Ντένβερ.
Το εργατικό κίνημά μας καλύπτει το σύνολο της οικονομίας – συμπεριλαμβανομένων χειριστών αποσκευών, μαγείρων σε fast food, εργαζομένων στην οικιακή φροντίδα, δασκάλων, φροντιστών παιδιών και πανεπιστημιακών βοηθών- και θα ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ 15 ΔΟΛΛΑΡΙΑ ΤΗΝ ΩΡΑ, συνδικαλιστικά δικαιώματα, όχι στους επαναπατρισμούς και τις απελάσεις, να μπει ένα τέλος στις αστυνομικές δολοφονίες των μαύρων, και οι πολιτικοί να κρατήσουν τα χέρια τους μακριά από την κάλυψη της υγειονομικής μας περίθαλψης.

Αυτά συμβαίνουν στις Η.Π.Α. Αυτά φαίνεται πως θα συνεχίσουν να συμβαίνουν και για τα επόμενα χρόνια. Γιατί πέρα από τον Trump ή την Clinton, η πραγματική αναμέτρηση δεν έχει γίνει ακόμα. Την ερχόμενη Τρίτη είναι η ψήφος της εργατικής τάξης των Η.Π.Α. Κι η απάντησή τους θα είναι και δική μας. 29 Νοέμβρη: εμείς τώρα!

http://7yx.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο 7ο δημοτικό Γέρακα που θα βρεθεί ο Μοσκοβισί

0

Διαβάστε παρακάτω την ανακοίνωση του Συλλόγου ΠΕ αντ.Αττικής "Κώστας Σωτηρίου", του Συλλόγου ΠΕ "Αλέξαξανδρος Δελμούζος" και της Ε' ΕΛΜΕ Ανατολικής Αττικής

ΟΛΟΙ έξω από το σχολείο (Αισώπου 11Β, Γέρακας), την Τρίτη 29 Νοέμβρη στις 13:30:

Ο επίτροπος Οικονομικών της Ε.Ε. Πιέρ Μοσκοβισί, φτάνει στην Αθήνα στις 27/11 για διήμερη επίσκεψη. Σκοπός του να εξασφαλίσει ότι θα κλείσει η συμφωνία για τη Β΄ αξιολόγηση που θα φέρει νέα βάρβαρα, αντιλαϊκά μέτρα που θα προστεθούν στα προηγούμενα των 3 μνημονίων που έχουν ψηφίσει όλα τα κόμματα της αστικής διαχείρισης.

Τεράστια πρόκληση για γονείς, εκπαιδευτικούς, μαθητές, για όλους τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα αποτελεί το γεγονός ότι στο πρόγραμμα της επίσκεψης του η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει συμπεριλάβει και τα εγκαίνια του διδακτηρίου του 7ουΔημοτικού Σχολείου Γέρακα.

Αποτελεί εμπαιγμό ο εκπρόσωπος των δανειστών, το πολιτικό προσωπικό των ευρωπαϊκών μονοπωλίων και της διακρατικής ιμπεριαλιστικής ένωσής τους να καλείται να εγκαινιάσει ένα σχολείο. Ένα σχολείο που κατασκεύαστηκε μέσω Σύμπραξης Ιδιωτικού και Δημόσιου Τομέα (ΣΔΙΤ)

Αυτοί που έκλεισαν τον Οργανισμό Σχολικών Κτηρίων (ΟΣΚ) που κατάργησαν και συγχώνευσαν πάνω από 2500 σχολεία, αύξησαν τους μαθητές σε 27 και 30 ανά τμήμα, κόβουν χιλιάδες ώρες διδασκαλίας και αφήνουν χιλιάδες κενές θέσεις εκπαιδευτικών. Αυτοί, προηγούμενες και σημερινή κυβέρνηση, που εφαρμόζουν την πολιτική της ΕΕ και του ΟΟΣΑ στην παιδεία, που καταδικάζουν χιλιάδες μαθητές να κάνουν χρόνια τώρα μάθημα σε κοντέινερς, χωρίς προαύλια και υποδομές δείχνουν ξεκάθαρα πώς αντιμετωπίζουν την Παιδεία και στο θέμα της σχολικής στέγης .

Σα μια τεράστια μπίζνα, ένα πεδίο κερδοφορίας για το κεφάλαιο ένα ακόμη βήμα στην ιδιωτικοποίηση της Παιδείας. Με το 90% της επένδυσης από τα Ευρωπαϊκά Ταμεία οι μεγαλοκεφαλαιούχοι ανάδοχοι - επενδυτές αναλαμβάνουν για 25 χρόνια με δαπάνη του Δημοσίoυ μετά την παράδοση του σχολείου την συντήρηση, φύλαξη και εκμετάλλευση των σχολείων βάζοντας τους δικούς τους όρους για το ποιος, πότε, και πώς θα τα χρησιμοποιεί.

Καλούμε εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές να αντιδράσουμε δυναμικά απέναντι σε αυτή την πρόκληση

ΟΛΟΙ έξω από το σχολείο (Αισώπου 11Β, Γέρακας),

την Τρίτη 29 Νοέμβρη στις 13.30 να φωνάξουμε

Η ΓΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ

ΕΞΩ ΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

https://www.alfavita.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κύπρος: Στη διακεκαυμένη ζώνη της αστάθειας και των μεγάλων κινδύνων για τους λαούς

0

Το πιο άσχημο σε ότι αφορά τις εξελίξεις στην Κύπρο αλλά και την ευρύτερη ζώνη επικίνδυνης αστάθειας που περιλαμβάνει πλέον και την Ελλάδα, είναι η αποσυγκρότηση των λαϊκών δυνάμεων και η αδυναμία τους να παρέμβουν κόντρα σε ολοένα και πιο αντιδραστικές άρχουσες τάξεις και σε έναν ολοένα και πιο επικίνδυνο ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό.

Πολύς λόγος γίνεται για τον πράγματι ανεκδιήγητο και εξαιρετικά επικίνδυνο λόγω και του στριμώγματός του Τ. Ερντογάν. Είναι ο ανεπιθύμητος, για όλους ουσιαστικά τους ιμπεριαλιστές, ισχυρός πολιτικός ηγέτης, ενός παραδοσιακά αντιδραστικού κράτους και μιας ισχυροποιημένης τελευταία αστικής τάξης με έντονες ανασφάλειες αλλά και φιλοδοξίες. Ωστόσο, η Τουρκία και ο Ερντογάν δεν καθορίζουν τις εξελίξεις στην περιοχή, αντίθετα ετεροκαθορίζονται, με συνεχείς έως και απροσδόκητες αναπροσαρμογές, από τον άγριο ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό σε μια περιοχή που τους τελευταίους μήνες έχει γίνει παγκόσμιο επίκεντρο έκφρασής τους.

Οι καθημερινές σχεδόν, ηχηρές δηλώσεις του Ερντογάν όπως εκείνες για τη συνθήκη της Λωζάνης, προδίδουν εκνευρισμό και αγωνία για τα σοβαρά διακυβεύματα στην περιοχή και καθόλου δεν είναι δείγμα ισχύος και ελέγχου της κατάστασης.

Γιατί η τουρκική αστική τάξη είναι ισχυρή παρά τις παθογένειές της, όμως στην περιοχή παρεμβαίνουν με όλο το βάρος τους ΗΠΑ και Ρωσία, οπότε δεν υπάρχει σύγκριση ισχύος. Η μετάβαση από τον Ομπάμα στον Τράμπ επιτείνει την ρευστότητα και φέρνει νέες ανατροπές, όμως η περιοχή της Μέσης Ανατολής είναι αρκετά κρίσιμη για να αφεθεί στους Ρώσους, που δεν χάνουν στιγμή να ενισχύουν όπου μπορούν τις θέσεις τους. Επιπλέον, τα δεδομένα βραχυκυκλώματα στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ κάθε άλλο παρά οδηγούν σε ειρήνευση και σταθερότητα της περιοχής Βαλκάνια-Μεσόγειος-Μέση Ανατολή, μιας και η αστάθεια και ο πόλεμος είναι μόνιμη κατάσταση πλέον, έργο της συνεχούς ιμπεριαλιστικής επέμβασης, ιδιαίτερα των ΗΠΑ, εδώ και δεκαετίες. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, οι εξελίξεις στην Κύπρο σε κάθε περίπτωση αποκτούν κρίσιμο χαρακτήρα για την ειρήνη στο νησί αλλά και την ευρύτερη περιοχή.

Έχουμε αναφερθεί στον αντιδραστικό χαρακτήρα του ξαναζεσταμένου ιμπεριαλιστικού σχεδίου Ανάν, που ποντάρει πλέον για την επιβολή του στην ενίσχυση της ιμπεριαλιστικής παρέμβασης της Δύσης στο νησί. Εκτιμούμε, από την πλευρά μας, πως το πρόβλημα δεν είναι εδαφικό. Ούτε αφορά τόσο τη Μόρφου και τον αριθμό των προσφύγων που θα επιστρέψουν, το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων Αναστασιάδη-Ακιντζί. Ούτε είναι μόνο το κρίσιμο, σε κάθε περίπτωση, ζήτημα της ασφάλειας και των «αναχρονιστικών», όπως λέγονται, εγγυήσεων από Ελλάδα – Τουρκία – Αγγλία. Το πρόβλημα που υποβαθμίζεται και κρύβεται από όλες τις αστικές μεριές είναι το ζήτημα της κυριαρχίας και της λειτουργίας της κρατικής οντότητας που θέλουν να επιβάλουν οι δυτικοί ιμπεριαλιστές. Παρεμπιπτόντως, η Ρωσία, με τις παρεμβάσεις Λαβρόφ, εγγράφει παρακαταθήκες, θεωρώντας δοσμένες τόσο τις δυσκολίες στη συμφωνία όσο και το μετά εφόσον υπάρξει συμφωνία.

Ουσιαστικά, και τώρα και διαχρονικά, όλοι οι ιμπεριαλιστές θέλουν την Κύπρο αβύθιστο αεροπλανοφόρο τους. Στη συγκυρία αυτή, οι δυτικοί, με τις ΗΠΑ σε πρώτο ρόλο, θέλουν επιτέλους και ένα κράτος, ή ένα κρατικό μόρφωμα πιο σωστά, προτεκτοράτο τους, αδιαφορώντας για τη ζωή, τα προβλήματα και το μέλλον των Κυπρίων. Το σχέδιο των ιμπεριαλιστών, που, παρά το ναυάγιο των συνομιλιών Αναστασιάδη-Ακιντζί στο Μον Πελερέν της Αυστρίας, συνεχίζουν να πιέζουν να προχωρήσει, δεν είναι απλά διχοτομικό, όπως λέγεται. Σίγουρα αναπαράγει τη διχοτόμηση που επιβλήθηκε με την τουρκική επέμβαση και κατοχή το 1974. Όμως το σχέδιο της ιμπεριαλιστικής διχοτόμησης του κυπριακού που υπαγορεύει ο Άιντε του ΟΗΕ, σύμφωνα με τις οδηγίες του Μπάιντεν και των ΗΠΑ, βάζει σίγουρα την Κύπρο σε νέο κύκλο περιπέτειας με βάση και τις εξελίξεις στην περιοχή. Αν μη τι άλλο, η αστάθεια και η δυσλειτουργία, εφόσον το σχέδιο προχωρήσει, θα είναι δοσμένη και οι κίνδυνοι ενίσχυσης του διχασμού του κυπριακού λαού, επίσης. Κάτι τέτοιο είναι φυσικό μιας και επιχειρείται μια ψευδεπίγραφη συγκόλληση με την πίεση του ιμπεριαλισμού, τα παζάρια των τοπικών ελίτ και των αστικών τάξεων Ελλάδας-Κύπρου-Τουρκίας και με τους Κύπριους εργαζόμενους και το λαό και των δύο εθνοτήτων στο περιθώριο.

Θα επαναλάβουμε εδώ τη θέση μας, πως μόνο ο κοινός αγώνας όλων των Κυπρίων ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τους ντόπιους δυνάστες τους, που στηρίζουν την ιμπεριαλιστική επέμβαση και υπονομεύουν την συμφιλίωση, μπορεί να ενώσει ξανά το νησί και τους κατοίκους του. Και όσο κάτι τέτοιο αργεί, η διχοτόμηση, που είναι μια ντε φάκτο κατάσταση που επέβαλε η τουρκική επέμβαση μετά τους προδοτικούς και ολέθριους ψευτοπατριωτισμούς της ελληνικής χούντας, παγιώνεται.

Ταυτόχρονα, τα πράγματα γίνονται επικίνδυνα για τους λαούς ευρύτερα. Και αυτό, γιατί, πέρα από τις ιμπεριαλιστικές διευθετήσεις που στηρίζουν Τσίπρας και Αναστασιάδης, ταυτόχρονα συμμαχούν με το σιωνιστικό Ισραήλ και τη χούντα της Αιγύπτου, υπηρετώντας ορέξεις των αστικών τους τάξεων και τα πιο επικίνδυνα σχέδια της «δημοκρατικής» Δύσης των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ. Στην περιοχή συνωστίζονται ήδη αντιπυραυλικά συστήματα, εκατοντάδες βομβαρδιστικά, αεροπλανοφόρα και στόλοι, που κάνουν πολύτιμη τη στρατιωτική χρήση της Κύπρου. Κρίσιμος επίσης είναι ο ρόλος του νησιού στη μεταφορά φυσικού αερίου από τη Μέση Ανατολή και τη νοτιοανατολική Μεσόγειο προς την Ευρώπη. Σε μια τέτοια κατάσταση, οι ιμπεριαλιστικοί σχεδιασμοί συναντούν και αξιοποιούν τα συμφέροντα και τις μωροφιλοδοξίες των αστικών τάξεων Ελλάδας-Κύπρου-Τουρκίας-Ισραήλ-Αιγύπτου σε συμμαχίες και ανταγωνισμούς μεταξύ τους. Συμμαχίες τις οποίες όμως τελικά θα καθορίσει το πλαίσιο του ανταγωνισμού των ισχυρών παικτών του ιμπεριαλισμού.

Η επίσκεψη Ομπάμα, όπως ήταν αναμενόμενο, ευλόγησε τις συμμαχίες που πρεσβεύουν τα συμφέροντα και τις «αξίες τις δημοκρατικής Δύσης» στην περιοχή και τόνισε την σημασία τους. Όμως, την ίδια ώρα που οι αντιδραστικές και επικίνδυνες συμμαχίες Ελλάδας-Κύπρου με Ισραήλ και Αίγυπτο προκαλούν τις ανησυχίες της τουρκικής αστικής τάξης, της δίνουν και τη δυνατότητα να απειλεί με προσάρτηση της Βόρειας Κύπρου, για να σώσει τάχα τους ομόθρησκούς της από το αντιισλαμικό μένος και έχθρα της Δύσης. ΗΠΑ και Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές όχι μόνο κάνουν πως δεν ακούνε τις απειλές αλλά τις αξιοποιούν, για να πιέσουν την ελληνο-κυπριακή πλευρά να προχωρήσει σε ανοιχτούς ενδοτισμούς υπέρ των ιμπεριαλιστικών σχεδίων και σε βάρος της σταθερότητας της ειρήνης και των συμφερόντων του κυπριακού λαού και των λαών στην περιοχή.

Άθλιος και επικίνδυνος ο ρόλος της ελληνικής αστικής τάξης, του πολιτικού προσωπικού και της κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου-Κοτζιά. Βρώμικες πάντα, ύποπτες και ακόμη πιο επικίνδυνες οι μισαλλόδοξες φωνές κάθε λογής ακροδεξιών και φασιστών ιδιαίτερα σε τέτοιους καιρούς. Όμως, αλήθεια, τι στάση κρατά σε αυτά τα ζητήματα η αριστερά; Θα λέγαμε ότι κυριαρχεί η υποταγή στις επιλογές της αστικής τάξης, ο εθνικισμός και η ελαφρότητα. Αποτέλεσμα της σύγχυσης αλλά και της απώλειας ταξικής αναφοράς και προσανατολισμού. Το ΚΚΕ επιλέγει τον σεχταρισμό και το φραστικό βερμπαλισμό για να κάθεται στη γωνιά του. Δεν αποτολμά όμως να δει την ιμπεριαλιστική εξάρτηση και τις ευθύνες για το ψυχροπολεμικό κλίμα στην Κύπρο, το Αιγαίο και τη Θράκη, στις δύο αστικές τάξεις (Ελλάδα-Τουρκία) και στις ορέξεις που τους ανοίγονται, παρά τα αφόρητα στριμώγματα από τον ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό. Το ΚΚΕ και άλλοι στην αριστερά αρκούνται να καταγγέλλουν τον επεκτατισμό του Ερντογάν και τις δηλώσεις του για τη Λωζάνη, ξεχνώντας πως η κατάργηση των συνόρων της Λωζάνης είναι μια πραγματικότητα που έχει επιβάλει η ιμπεριαλιστική επέμβαση και η διάλυση του Ιράκ και της Συρίας εδώ και χρόνια. Υποτιμούν την ανάγκη λαϊκού ξεσηκωμού ενάντια στις βάσεις και τον νατοϊκό στόλο στο Αιγαίο, που μπλέκει τη χώρα στον πόλεμο και γκριζάρει τα σύνορά της.

Στο ζήτημα του Κυπριακού, το ΚΚΕ πρόσφατα άλλαξε τη θέση που είχε από τότε που αναφερόταν στη «σωτήρια παρέμβαση» του σοσιαλιμπεριαλισμού της ΕΣΣΔ, υποτιμώντας από τότε και υπονομεύοντας την πάλη των λαών. Με το αίτημα για διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, με βάση τις αποφάσεις του ΟΗΕ, νομιμοποιούσε χρόνια τώρα την ιμπεριαλιστική επέμβαση εξωραΐζοντας τον ρόλο του ΟΗΕ. Ούτε τώρα φυσικά, που το ΚΚΕ άλλαξε θέση, ποντάρει στην προοπτική της πάλης των λαών Ελλάδας-Κύπρου-Τουρκίας. Αλλά το παλιό του αίτημα έμοιαζε πολύ με το σχέδιο που πλασάρουν και πιέζουν για εφαρμογή οι ιμπεριαλιστές. Οι ομογάλακτοί τους, το ΑΚΕΛ, ξεσηκώθηκαν και δημιουργήθηκε ρήξη, ενώ κάτι τέτοιο δεν έγινε το 2004, που και τότε το ΑΚΕΛ ουσιαστικά είχε «φάει» το σχέδιο Ανάν και απλά αναγκάστηκε από τον κόσμο του τελικά στο ΟΧΙ.

Το «Κύπρος ενιαία, ανεξάρτητη» αλλά και η εναντίωση στη διχοτόμηση της Κύπρου είναι κούφια λόγια, όταν δεν υπάρχει συμβολή, με όλες τις δυνάμεις, μιας αριστερής δύναμης στην κινητοποίηση του λαϊκού παράγοντα για το δίκιο του αλλά και για την ειρήνη ενάντια στην ντόπια αστική τάξη και τον ιμπεριαλισμό. Η ιμπεριαλιστική εξάρτηση δεν είναι κατοχή και κάθε αστική τάξη, μεγάλη ή μικρή, έχει τις βλέψεις της. Ταυτόχρονα η σημερινή κατάσταση στο Αιγαίο και την Κύπρο καθόλου δεν μοιάζει με την επίθεση του Μουσολίνι το 1940, για να φτιάξουμε γραμμή με κάποιο από τα γράμματα του Ζαχαριάδη. Η ελαφρότητα και ο επιπόλαιος αντιτουρκισμός της αριστεράς, την ίδια ώρα που η αστική τάξη, με Τσίπρα-Μητσοτάκη, δένει τη χώρα και τον λαό στα πιο επικίνδυνα σχέδια των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ, είναι σημάδι της παραπέρα συνολικότερης υποχώρησης και υποταγής του ρεφορμισμού στην αστική τάξη. Υποχώρηση που εξελίσσεται στη βάση της έντασης της επίθεσης, της αποσυγκρότησης της εργατικής τάξης και της αδυναμίας της επαναστατικής κομμουνιστικής άποψης. Πέρα από τους υπαρκτούς κινδύνους που δεν αντιμετωπίζονται, αυτή η στάση της αριστεράς, παραλύει τις όποιες υπαρκτές δυνατότητες αντίστασης στην επίθεση του κεφαλαίου. Τίποτα δεν ενώνει την εργατική τάξη και το λαό με το σύστημα της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης.

Αντίθετα, οι αγώνες της εργατικής τάξης και του λαού ενάντια στην επίθεση του κεφαλαίου και την ιμπεριαλιστική εξάρτηση, για την επιδίωξη της ειρήνης και της φιλίας με τους γύρω λαούς, είναι αλληλοτροφοδοτούμενοι. Το κυπριακό δεν πρέπει να είναι ένα «βαρετό» ζήτημα, όπως το θέλει το σύστημα. Ο αγώνας των λαών Ελλάδας-Κύπρου-Τουρκίας ενάντια σε νέους διχασμούς και στη μετατροπή της Κύπρου σε ιμπεριαλιστικό προτεκτοράτο είναι συμβολή στον αγώνα για ειρήνη που ποθούν οι λαοί όλης της γύρω περιοχής. Μια τέτοια κατεύθυνση πάλης των λαών δεν ξεκινά ούτε φυσικά τελειώνει με την κατάληξη ή με την αποτυχία επιβολής του σχεδίου των ιμπεριαλιστών. Γιατί η κλιμακούμενη ιμπεριαλιστική επέμβαση και οι κίνδυνοι για τους λαούς ενισχύονται, ανεξάρτητα από την τύχη του ξαναζεσταμένου σχεδίου Ανάν.

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ