Αναφέρομαι στη γενιά που ως νεολαίοι στην δεκαετία του 1960 και επόμενα ανέλαβαν να πάρουν στη πλάτη τους την υπόθεση της ανασυγκρότησης του κομμουνιστικού κινήματος στη χώρα μας. Στήριγμά τους οι κομμουνιστές της προηγούμενης γενιάς που δεν ενέδωσαν στην ρεβιζιονιστική στροφή και η πάλη του ΚΚ Κίνας και του ΚΕ Αλβανίας. Πηγές έμπνευσης η ένδοξη παράδοση του κομμουνιστικού κινήματος αλλά και η ΜΠΠΕ στην Κίνα.
Παρ’ όλα αυτά δύσκολο έργο. Το οποίο μάλιστα αποδείχτηκε δυσκολότερο καθώς περνούσαν τα χρόνια και οι συνέπειες της ήττας ανέδειξαν ζητήματα μεγαλύτερα απ’ όσο αρχικά υπολογίζονταν. Πολλοί δεν άντεξαν και έκαναν στην άκρη. Άλλοι ''έφυγαν'' από φυσικά αίτια. Ο Μήτσος ο ''καράφλας'' έμεινε στο πόστο του μέχρι το τέλος. Με τον δικό του τρόπο. Τις απόψεις τις αντιλήψεις του. Αλλά πάντα έντιμα ασυμβίβαστα και χωρίς να τις παζαρεύει.
Έτσι θα τον θυμόμαστε. Αυτή είναι η κληρονομιά του στην νέα γενιά που καλείται να πάρει την σκυτάλη. Να την προχωρήσει πιο πέρα απ’ όσο μπόρεσε να τη φτάσει η προηγούμενη.
Αντίο Μήτσο. Κουράγιο Βαλέρια.
Βασίλης Σαμαράς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου