To ΚΚΕ(μ-λ) διοργανώνει την κεντρική προεκλογική του εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη,
την Δευτέρα 1η Ιουλίου στις 7:30 μ.μ.
στο Δημαρχείο Θεσσαλονίκης, (αίθουσα Μαν. Αναγνωστάκης) με σύνθημα «Οι αυταπάτες γκρεμίζονται - Η επίθεση συνεχίζεται. Οργάνωση και αντίσταση ο δρόμος του λαού»
Εδώ συνεχίζουμε με την παρουσίαση του ψηφοδελτίου:
Οι νεολαίοι έχουν μια αντιπροσωπευτική παρουσία στα ψηφοδέλτια του ΚΚΕ(μ-λ) τόσο στην Α’ και Β’ Θεσσαλονίκης όσο και στις υπόλοιπες εκλογικές περιφέρειες. Ο Δημήτρης Χατζηκωνσταντίνου, μιλώντας εκ μέρους της νεολαίας του ΚΚΕ(μ-λ), έδωσε μια γλαφυρή εικόνα της αντιλαϊκής πραγματικότητας που βιώνουν οι νέοι σήμερα , της επίθεσης που δέχονται στο δικαίωμα τους στη ζωή. Μια επίθεση που θα συνεχιστεί ανεξαρτήτως εκλογικού αποτελέσματος και που μόνο ο αγώνας των ίδιων των νέων μπορεί να ανατρέψει.
Ο Γιώργος Ξάκης, υποψήφιος στη Β’ Θεσσαλονίκης, άνεργος οικοδόμος με συνδικαλιστική δράση και με ενεργή συμμετοχή στην «Επιτροπή Αγώνα Θεσσαλονίκης ενάντια στην εξόρυξη χρυσού», μίλησε για την ανάγκη ανασυγκρότηση της εργατικής τάξης ως τάξη για τον εαυτό της.
Ο υποψήφιος στην Α’ Θεσσαλονίκης Γιώργος Ματσούκας, γιατρός, με πλούσια συνδικαλιστική και κινηματική δράση, αρχικά στο φοιτητικό κίνημα και στη συνέχεια στο χώρο της υγείας επισήμανε την ανάγκη διεκδίκησης Ίσης, Πλήρους και Δωρεάν ιατροφαρμακευτικής Περίθαλψης για όλους.
Η Τασούλα Γκενίδου, υποψήφια στην Α’ Θεσσαλονίκης , ανέπτυξε πλούσια δράση στη κατεύθυνση ανάπτυξης αγώνων και συγκρότησης των εργαζομένων στους εργασιακούς της χώρους (σύλλογος εργαζομένων ΟΤΑ) και σήμερα, ως συνταξιούχα συμμετέχει ενεργά στη δημιουργία και ενίσχυση εστιών αντίστασης στη γειτονιά και στη πόλη. Στην τοποθέτησή της ανέλυσε στο τι αποβλέπει το ΚΚΕ(μ-λ) με την συμμετοχή του στις εκλογές της 7ης Ιούλη.
Την Παρασκευή 28/6 στο Περιστέρι πραγματοποίησε την κεντρική του προεκλογική συγκέντρωση για την Αθήνα το ΚΚΕ(μ-λ).
Ξεκίνησε με μια σύντομη εισαγωγική ομιλία από τον σ. Κώστα Μπεκιάρη και ακολούθησαν οι ομιλίες των σ. Γιάννη Βάρλα, Γιάννας Αντωνιάδη και Δημήτρη Γαγγάδη.
Στην Αθήνα, και συνολικά στην Αττική, η προεκλογική δραστηριότητα της οργάνωσης του ΚΚΕ(μ-λ) είναι αρκετά έντονη. Δεν περιορίζεται μόνο στην αφισοκόλληση, στην ανάρτηση πανό και χαρτονιών ή στην αναγραφή συνθημάτων αλλά έχει ως κύριο χαρακτηριστικό τις καθημερινές εξορμήσεις σε γειτονιές, στις συσκέψεις σε σπίτια και δημόσιους χώρους, τις εξορμήσεις σε εργασιακούς χώρους, τις εξορμήσεις σε περιοχές όπως η Μάνδρα και το Μάτι.
Η συγκέντρωση στο Περιστέρι μπορεί να ήταν η κορύφωση της όλης δραστηριότητάς της στην Αττική αλλά αυτή θα συνεχισθεί και τις επόμενες μέρες, μέχρι και την μέρα των εκλογών. Ήδη έχουν προγραμματισθεί ανοιχτές συζητήσεις, συσκέψεις και εξορμήσεις σε διάφορες περιοχές αλλά και σε εργασιακούς χώρους.
Οι ομιλητές στάθηκαν αναλυτικά σε όλα όσα απασχολούν την εσωτερική και διεθνή πολιτική επικαιρότητα, σε όλα όσα επικεντρώνει η Οργάνωση, σε όλα όσα απασχολούν τον εργαζόμενο λαό και τη νεολαία προβάλλοντας τη μια και μοναδική πρόταση που θεωρούν ως ρεαλιστική για το λαό. Αυτή της οργάνωσής του, της αντίστασής του, της διεκδίκησης όσων δικαιούται και της αναμέτρησης με τις πολιτικές του συστήματος. Αυτή του αγώνα χωρίς προτάσεις διακυβέρνησης και διαχείρισης του συστήματος, αναζήτησης τελικά ενός νέου σωτήρα.
Ήταν πετυχημένη και δεδομένου ότι γινόταν σε μια ώρα όπου έτσι κι αλλιώς στο κέντρο του Περιστερίου ο κόσμος ήταν πολυπληθής προκάλεσε το ενδιαφέρον αρκετών που πλησίαζαν για να δουν και ν' ακούσουν.
Η συγκέντρωση έκλεισε μ' ένα δυναμικό κάλεσμα παρουσίασης των υποψήφιων βουλευτών της Οργάνωσης.
Μόνο οργή και θλίψη μπορεί να προκαλέσει ο θάνατος μιας νέας γυναίκας, που ενώ εργαζόταν στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας ως αποκλειστική νοσοκόμα για ένα κομμάτι ψωμί, έβαλε τέλος στην ζωή της πηδώντας στο κενό προσπαθώντας να αποφύγει έλεγχο.
Με τραγικό τρόπο αναδεικνύονται για μια ακόμα φορά τα τεράστια προβλήματα που υπάρχουν στα νοσοκομεία και τα βιώνουμε καθημερινά, εργαζόμενοι και ασθενείς. Παρά τις ηρωικές, καθημερινές προσπάθειες του νοσηλευτικού προσωπικού, οι ανάγκες των νοσηλευόμενων δεν καλύπτονται.
Γι' αυτό, ενώ ο θεσμός των αποκλειστικών νοσοκόμων δεν θα έπρεπε να υπάρχει, το σύστημα φροντίζει να βάζει το χέρι στην τσέπη όσων έχουν ανάγκη περισσότερης φροντίδας από αυτή που έχει επιλέξει το ίδιο να παρέχει κάνοντας έτσι «οικονομία» στις υπηρεσίες που θα έπρεπε δωρεάν και ισότιμα να παρέχει σε κάθε ασθενή. Φροντίζει λοιπόν να αποζημιώνει για χρήση αποκλειστικής, κατόπιν γνωμάτευσης γιατρού, μόνο για επτά βραδινά ωράρια (για τις υπόλοιπες μέρες και ώρες ούτε λόγος).
Πόσοι όμως είναι αυτοί που έστω και έτσι μπορούν να καλύψουν τα έξοδα που απαιτούνται για μια νομότυπη αποκλειστική (που το μεγαλύτερο κομμάτι δεν το παίρνει η ίδια ); Έτσι αν ο άρρωστος δεν έχει συγγενείς που να αναλάβουν αυτό το ρόλο, αναγκαστικά καταφεύγουν στις «παράνομες» αποκλειστικές όπως έχουμε συνηθίσει να τις λέμε. Γυναίκες όλων των ηλικιών που κάτω από την ανάγκη για επιβίωση αναγκάζονται να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους με χαμηλά μεροκάματα, ανασφάλιστες, στην πλειοψηφία τους όμηροι μαφιόζων εργολάβων που λυμαίνονται τα νοσοκομεία.
Αυτές οι συνθήκες δημιουργούν την βάρβαρη πραγματικότητα που βιώνουμε καθημερινά. Αυτές, ακόμα χειρότερα, δημιουργούν και τους όρους αντιπαράθεσης μεταξύ των εργαζόμενων, με τις νομότυπες να θεωρούν αιτία των προβλημάτων τους, τις «παράνομες» αποκλειστικές. Αυτές δημιουργούν και τους όρους που οδήγησαν αυτή τη γυναίκα στο θάνατο.
Πόσο κοστίζει λοιπόν η ζωή μιας αποκλειστικής; Πενήντα ευρώ που είναι το μεροκάματο της «παράνομης» ή εκατόν τριάντα που είναι το μεροκάματο μιας νόμιμης;
Εμείς όμως, ο λαός και οι εργαζόμενοι πρέπει να βρούμε το νήμα που μας ενώνει. Γιατί η δουλειά είναι δικαίωμα, όπως και η δωρεάν περίθαλψη. Και τα δύο, απαραίτητοι όροι για να ζήσουμε είτε μας νομιμοποιεί το σύστημα είτε όχι. Γι' αυτό στον ατέλειωτο κατάλογο των θυμάτων του, στον ατέλειωτο κατάλογο των εργοδοτικών εγκλημάτων, πρέπει να χρεώσουμε και αυτόν το θάνατο μιας ακόμα συναδέλφου μας που προσπάθησε να δουλέψει.
Οργή λοιπόν και αγανάκτηση μας κατακλύζει. Αλλά και ανάγκη να ενωθούμε και να αντισταθούμε στην εκμετάλλευση για να μην θρηνήσουμε ξανά άλλον έναν από εμάς.
Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους.
Η δύναμη στην αλληλεγγύη των εργαζόμενων.
ΙΣΗ - ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ
ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ
Η Ταξική Πορεία θα πραγματοποιήσει παρέμβαση με αφορμή τον θάνατο της αποκλειστικής νοσοκόμας, την Δευτέρα στις 11:00 π.μ. στο νοσοκομείο της Νίκαιας.
Τέσσερα χρόνια μετά τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές και οι νέες εξαγγελίες από μεριάς συστήματος παραμένουν ίδιες. Φαντεζί λέξεις όπως ανάπτυξη, εξέλιξη, ανταγωνιστικότητα και επενδύσεις δεσπόζουν στους προεκλογικούς τους λόγους. Αν ξύσει όμως κάποιος την επιφάνεια των λεγόμενών τους, θα βρει την «σκληρή» πραγματικότητα. Αυτή που λαός και νεολαία βιώνουν πολλά χρόνια τώρα και είναι πολύ συγκεκριμένη. Καθημερινά χτυπήματα στις κοινωνικές κατακτήσεις και στις λαικές ελευθερίες, ανεργία, φασιστικοποίηση και καταστολή.
Μέσα σε όλη αυτή τη κατάσταση διαφαίνεται και νέος γύρος επίθεσης που ετοιμάζουν για τη νεολαία με στόχο να πάρουν ότι έχει απομείνει. Βέβαια προσπαθούν να παρουσιάσουν τα ζητήματα διαφορετικά. Προσπαθούν να χτίσουν τις νέες αυταπάτες, μιας και οι παλιές γρήγορα γκρεμίστηκαν. Από τη μια η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ διατυμπανίζει το πόσο χαμήλωσε το ποσοστό της ανεργίας και από την άλλη η Νέα Δημοκρατία μιλάει για περισσότερα κονδύλια στην εύρεση εργασίας, ελαστικά κριτήρια και «στοχευμένα» επιδόματα.
Χαμήλωσε όντως όμως το ποσοστό της ανεργίας; Σε καμία περίπτωση. Εργαζόμενοι θεωρούνται όλοι αυτοί οι χιλιάδες που δουλεύουν με συμβάσεις 8μηνου ή αυτοί που δουλεύουν 3ωρα και 4ωρα έναντι 200 και 300 ευρώ. Υπάρχει ελπίδα να αντιμετωπιστεί η ανεργία και η νεολαία να ξεφύγει από τη μάχη της επιβίωσης; Αν κρίνουμε από τα σχέδια της ΝΔ που λένε μέχρι και για 7ημερη εργασία αν προκύπτει συμφωνία έπειτα από μια συνηθισμένη «δημοκρατική» συζήτηση με το αφεντικό σου, τότε πάλι όχι.
Μπροστά σε όλο αυτό, χιλιάδες νέων, που υπολογίζονται από το 2008 πάνω από μισό εκατομμύριο αναγκάστηκαν από τις πολιτικές τους να καταφύγουν στο εξωτερικό με στόχο να αντιμετωπίσουν και να λύσουν το βιοποριστικό τους πρόβλημα. Μια απόφαση που πήρανε με πολύ μεγάλη δυσκολία. Σε αυτό το τεράστιο κομμάτι της νεολαίας τέθηκε με τον πλέον βάρβαρο τρόπο να διαλέξει μεταξύ της οικογένειας, των φίλων και του κύκλου της ή την προσπάθεια για επιβίωση κάπου αλλού. Ο εργασιακός μεσαίωνας που έφτιαξαν για τους νεολαίους οι ιμπεριαλιστές, -και οι ντόπιοι εκπρόσωποί του εφάρμοσαν με μεγάλη επιτυχία- ευθύνονται για αυτή τη κατάσταση. Παρόλα αυτά με τον λαό «στη γωνία» και απογοητευμένο από τις συνεχόμενες ήττες, δεν αισθάνονται να τους απειλεί κάτι. Δεν αισθάνονται καμία ευθύνη, γιατί ο μόνος που μπορεί να τους το χρεώσει είναι ασυγκρότητος, εξαθλιωμένος, απογοητευμένος ή ακόμα και εκτός της χώρας πλέον. Οπότε με περίσσιο θράσος έρχονται για ακόμα μια φορά από αυτόν τον λαό να του μιλήσουν για εμπιστοσύνη, μονόδρομους, ρεαλισμό και να του ζητήσουν την ψήφο του.
Λαός και νεολαία όμως πρέπει να τους απαντήσουν. Και η απάντηση περνά μονάχα από την οργάνωση και τον ανυποχώρητο αγώνα για τα δικαιώματά μας. Όσον αφορά τη νεολαία του εξωτερικού πάντως δεν θα πρέπει από μεριά της να έχει αυταπάτες ότι τώρα που έφυγε από την Ελλάδα «γλίτωσε»! Η επίθεση των ιμπεριαλιστών στην εργασία και στις ελευθερίες μπορεί να αλλάζει μορφή από χώρα σε χώρα άλλα πάντα είναι εκεί! Είτε στον χώρο εργασίας που θα έχεις είτε στις ελευθερίες σου. Είναι γεγονός για παράδειγμα ότι το δικαίωμα στη διαδήλωση χτυπιέται έντονα σε όλο τον πλανήτη. Η ποινικοποίηση των κομμουνιστικών ιδεών στις «δημοκρατικές» χώρες του δυτικού κόσμου γίνεται ολοένα και εντονότερη. Μέρα με τη μέρα βλέπουμε ότι η κατάσταση για τον λαό δυσχεραίνει σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη. Κανένας δεν μπορεί να αισθάνεται ασφαλής βλέποντας τις εξελίξεις που διαμορφώνονται στο παγκόσμιο ταμπλό.
Δεν αποτελεί λύση, απλά η αγνόηση των ζητημάτων. Σε πολλές περιπτώσεις βλέπεις είτε μια τεράστια αποστροφή των νέων του εξωτερικού για τη πολιτική όντας απογοητευμένοι είτε να αισθάνονται ακόμα πιο «αδύναμοι» από ότι στην Ελλάδα για να παρέμβουν και να επηρεάσουν τις εξελίξεις όντας σε ένα νέο περιβάλλον. Αυτή η νεολαία όμως είναι που πρέπει να απαντήσει στα ιδεολογήματα του συστήματος που της λένε «μη μιλάς γιατί εδώ ήρθες να δουλέψεις» και «να λες ευχαριστώ που έχεις ένα πιάτο φαγητό». Σε αυτές τις φωνές είναι που πρέπει να φωνάξουμε ότι δεν θα κάνουμε βήμα πίσω από τα δικαιώματά μας! Από την άλλη, το γεγονός ότι οι πολιτικές του συστήματος κατάφεραν να διώξουν χιλιάδες νέους από τη χώρα, δεν πρέπει να τους πείσουν ότι η χώρα τους είναι μια «χαμένη» υπόθεση. Δεν πρέπει να αποδεχτούν την ήττα και να παρατήσουν το «παιχνίδι» ολοκληρωτικά στα χέρια τους. Ακόμα και χιλιόμετρα μακριά πρέπει όλοι μας να παλεύουμε όπως μπορούμε για τα δικαιώματα μας και να οργανώσουμε τον αγώνα μας ακόμα και αν αυτός είναι σε πρωτόλειο επίπεδο.
Στις εκλογές της 7ης Ιουλίου το κεφάλαιο προσπαθεί να θέσει εκ νέου μια σειρά από ψευτοδιλήμματα. Δεν πρέπει να υποταχθούμε όμως. Το ΚΚΕ (μ-λ) συμμετέχει στις εκλογές για να ζητήσει την στήριξη του λαού στις απόψεις του. Τις απόψεις της αντίστασης και της διεκδίκησης, κόντρα στην υποταγή και την απογοήτευση. Τις απόψεις που καλούνε τον κόσμο να αντιταχθεί τόσο στις συστημικές φωνές του «ρεαλιστικού μονόδρομου» όσο και στις ρεφορμιστικές που σπέρνουν αυταπάτες πέρι μιας άλλης διαχείρισης. Η «έδρα» της εργατικής τάξης, του λαού και της νεολαίας όπου και αν βρίσκονται στον πλανήτη είναι στους δρόμους του αγώνα και της αντίστασης στα σχεδία τους. Μόνο έτσι μπορούμε να κερδίσουμε το μέλλον μας.
Η Κ.Ο. Ηρακλείου του ΚΚΕ(μ-λ), καταγγέλλει στον δημοκρατικό λαό της πόλης, τον βανδαλισμό του εκλογικού περιπτέρου του κόμματος που είναι στημένο στην πλατεία Ελευθερίας. Σύντροφοι που πήγαν στον χώρο το πρωί του Σαββάτου 29/06/2019, είδαν την πόρτα του περιπτέρου σπασμένη.
Το πρώτο που θα θέλαμε να πούμε είναι ότι, δεν περνάει η προσπάθεια του δράστη ή των δραστών να μας στείλουν μήνυμα τρομοκράτησης μας. Κι αυτό γιατί εμείς θα συνεχίσουμε να παρεμβαίνουμε και να παλεύουμε την άποψη μας εκεί που έχουμε μάθει δεκαετίες τώρα. Δηλαδή. ανοιχτά και φανερά στον κόσμο, στους αγώνες (μικρούς ή μεγάλους) του λαού μας, στα σωματεία, τις σχολές, στη γειτονιά.
Το δεύτερο, σε μια περίοδο όπου η επίθεση ενάντια στο λαό θα συνεχιστεί αλλά και θα ενταθεί, ανεξάρτητα από το ποιος θα είναι κυβέρνηση στις 8 Ιούλη, αυτή πρέπει να συνδυαστεί με την ένταση της τρομοκρατίας αλλά και την φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής. Σ’ αυτή την κατεύθυνση, οι τραμπούκικες μεθοδεύσεις, ο αντικομουνισμός είναι χαρακτηριστικό στοιχείο του σήμερα. Και σ’ αυτές τις εκλογές η οργάνωση μας είναι αποδέκτης τέτοιων βανδαλισμών – μηνυμάτων και σε άλλες περιοχές της χώρας.
Δηλώνουμε ότι δεν πρόκειται να μας αποθαρρύνουν τέτοιες ενέργειες. Ότι θα συνεχίσουμε να απευθυνόμαστε στο λαό γιατί θεωρούμε ότι τώρα, περισσότερο παρά ποτέ, πρέπει να αναδειχτεί η ανάγκη για ΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΓΩΝΑ, ο ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ. Και σ’ αυτή την κατεύθυνση το ΚΚΕ(μ-λ) θα είναι παρών. Επίσης, δεν πρόκειται να χαρίσουμε και να απεμπολήσουμε το δικαίωμα μας να διαδίδουμε τις απόψεις μας με κάθε μέσο.
Μέλη και φίλοι της κομματικής οργάνωσης Χανίων σε καθημερινή βάση παρεμβαίνουν με το εκλογικό υλικό και συζητούν με τους εργαζόμενους τους απλούς ανθρώπους για την επόμενη μέρα των εκλογών και την ανάγκη ο λαός να βρει ξανά το δρόμο της συλλογικής δράσης, της αντίστασης και του αγώνα. Η στήριξη στις απόψεις και τη δράση του ΚΚΕ(μ-λ) και με την ψήφο στις 7 Ιούλη αποτελεί για εμάς δέσμευση για την παραπέρα συμβολή μας στο εργατικό – κομμουνιστικό κίνημα του σήμερα.
Μέσα στις δυο βδομάδες έγιναν παρεμβάσεις στην Κίσσαμο, στην Παλιόχωρα, στον Αποκόρωνα, στο Ακρωτήρι Χανίων και στην πόλη σε χώρους δουλειάς, στις λαϊκές αγορές και στην πλατεία της Δημ. Αγοράς. Έχουν πραγματοποιηθεί μαζώξεις και συζητήσεις, ενώ έχουν δοθεί συνεντεύξεις από τους υποψηφίους στον τοπικό τύπο και στην ΕΡΤ Χανίων. Αποσπάσματα από την παρουσίαση του ψηφοδελτίου και την κεντρική εκδήλωση προβλήθηκαν στην τοπική τηλεόραση.
Αποτέλεσμα αυτών των παρεμβάσεων και της διαχρονικής παρουσίας της οργάνωσης στα Χανιά ήταν και η πετυχημένη πολιτική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 24 Ιούνη στην πλατεία 1866 στις 8 το βράδυ. Περίπου 100 συμπολίτες μας παραβρέθηκαν και άκουσαν την παρουσίαση των υποψηφίων από τον σ. Γρηγόρη Νιόλη και την κεντρική ομιλία από τον σ. Κοκολαντωνάκη Νεκτάριο. Επίσης διαβάστηκε η κοινή ανακοίνωση του ΚΚΕ(μ-λ) και TKP/ML.
Τις επόμενες μέρες θα συνεχιστούν οι παρεμβάσεις και οπωσδήποτε θα ενταθεί η προσπάθεια να γίνει πιο πιστικό στους εργαζόμενους και τη νεολαία το κάλεσμα για ψήφο στο ΚΚΕ(μ-λ), κόντρα στις αυταπάτες των «σωτήρων» και λεγόμενων «χρήσιμων» ψήφων.
Με το μοίρασμα της προκήρυξης, τα χαρτόνια και την αφίσα του κόμματος και συζητήσεις με τον κόσμο επιδιώκουμε και στο Ρέθυμνο να φτάσει η άποψη της οργάνωσης. Αυτή της μοναδικής διεξόδου που είναι η οργάνωση και η αντίσταση για την επόμενη μέρα κόντρα στις λογικές της «χρήσιμης» ψήφου και του εγκλωβισμού του λαού στα ψευτοδιλήμματα της εκλογής «σωτήρα». Να αναδείξουμε, όπως γράφει και η ανακοίνωση που δόθηκε στον τοπικό τύπο, ότι «η προοπτική του λαού μας δεν είναι η βαρβαρότητα του καπιταλιστικού συστήματος και η εξάρτηση της χώρας από τους ιμπεριαλιστές, αλλά η ανεξαρτησία και ο σοσιαλισμός με την εργατική τάξη στην πρωτοπορία της χάραξης αυτού του δρόμου μαζί με το λαό».
Παρεμβάσεις γίνονται στο κέντρο της πόλης του Ρεθύμνου και σε χωριά. Την Τρίτη 2 Ιουλίου στις 10 π.μ θα γίνει παρουσίαση του ψηφοδελτίου στο εργατικό Κέντρο Ρεθύμνου και όσο πλησιάζουν η 7 ιουλίου, θα ενταθούν οι προσπάθειες η φωνή του ΚΚΕ(μ-λ) και οι απόψεις του να φτάσουν σε περισσότερους εργαζόμενους και νέους, ώστε να πεισθούν και να στηρίξουν και με τη ψήφο τους.
Με εντολή της αστυνομίας, το πλοίο έπρεπε να σταματήσει περίπου ένα ναυτικό μίλι από το λιμάνι. Το πλοίο είχε σώσει 53 ανθρώπους από τις ακτές της Λιβύης. Η κυβέρνηση Σαλβίνι συνέλαβε τη Ράκετε μετά τον ελλιμενισμό της στη Λαμπεντούζα.
Ένα πλοίο που μεταφέρει 42 ανθρώπινα όντα περιμένει δύο βδομάδες ανοιχτά της νήσου Λαμπεντούζα. Είναι άνθρωποι που προσπαθούν να ξεφύγουν από τον πόλεμο, τη φτώχεια και τη φυλάκιση. Οι υπεύθυνοι για αυτούς τους πολέμους και αυτή η δυστυχία κάθονται στα κοινοβούλια και στα επιχειρηματικά γραφεία της Ιταλίας και της Ευρώπης. Οι ίδιοι άνθρωποι που τώρα κάνουνε μπαλάκι, από τη Ρώμη στο Στρασβούργο, την ευθύνη να τους αφήσουν να βγουν στη στεριά.
Δεν είμαστε ούτε ήρωες ούτε πολιτικοί. Κάποιος μάς είπε «ταραχοποιούς». Είμαστε απλοί λιμενεργάτες της Γένοβας, αλλά ακριβώς ως εργαζόμενοι αναγνωριζόμαστε μόνο στις ιδρυτικές αξίες του εργατικού κινήματος: την αδελφότητα μεταξύ των ανθρώπων, τη διεθνή αλληλεγγύη. Επειδή γνωρίζουμε καλά, όπως το γνωρίζουν όλοι, ότι αυτοί οι άντρες και αυτές οι γυναίκες που φεύγουν διωγμένες για να βρουν ελπίδα, θα καταλήξουν, στην Ιταλία και αλλού, να κάνουν τις δουλειές με τη μεγαλύτερη εκμετάλλευση για πέντε δεκάρες, κυνηγημένοι, πλουτίζοντας ακριβώς αυτούς που φωνάζουν με όλη τους τη δύναμη ότι δεν τους θέλουν και ότι «πρέπει να γυρίσουν στη χώρα τους».
Ε, λοιπόν, έρχονται εδώ μόνο και μόνο επειδή οι κυβερνήσεις μας έχουν καταστρέψει τις χώρες τους.
Πιστεύουμε ότι εάν το Sea Watch 3 διασπάσει το μπλόκο που θέλει να επιβάλει η κυβέρνηση, θα πρέπει να το υποδεχτούμε με συγκεκριμένη και ενεργή αλληλεγγύη, με όλη τη δύναμη την οποία είναι ικανοί να δείξουν οι εργαζόμενοι και οι αντιρατσιστές. Καθόσον μας αφορά, το Sea Watch 3 μπορεί να χαράξει ρότα προς το λιμάνι μας· για εμάς θα είναι ευπρόσδεκτοι. Mπορούμε να κλείνουμε τα λιμάνια, αλλά μπορούμε και να τα ανοίγουμε.
Τις τελευταίες εβδομάδες είχαμε σταματήσει, όχι μόνοι μας φυσικά, δύο φορές το φορτίο μιας εταιρείας –της Bahri- που ειδικεύεται στην εμπορία όπλων, όπως ήμασταν παρόντες και στην πλατεία για να «εξηγήσουμε» στους φασίστες και τους προστάτες τους ότι στην πόλη μας δεν έχουν καμία ελπίδα.
Καθώς πλησιάζει η 30η Ιουνίου και ο Σαλβίνι σχεδιάζει να κάνει άλλη μια επίσκεψη στη Γένοβα, δεν μπορούμε παρά να υπενθυμίσουμε σε όλους –και πρώτα απ’ όλα στους εαυτούς μας- ότι ένας άλλος ακρογωνιαίος λίθος της εργατικής παράδοσης είναι ο αγώνας.
Ξέρουμε πώς να μπλοκάρουμε τα λιμάνια, μπορούμε να το ξανακάνουμε.
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ-ΦΡΟΥΡΙΟ
Προκήρυξη που μοιράζεται στο Ίλιον με αφορμή τη διοργάνωση "Λευκής Νύχτας" σήμερα:
Το Σάββατο 29 Ιούλη, για άλλη μια χρονιά, θα παραμείνουν ανοιχτά τα μαγαζιά μέχρι αργά τη νύχτα στο Ίλιον με την υποστήριξη, φυσικά, του Δήμου. «Λευκή Νύχτα» το λένε. Ως «Ευρωπαϊκή επιτυχία που καθιερώθηκε και στο Ίλιον» μας το πλασάρουν. -υποστηρίζουν- αλλά για να τονωθεί η κίνηση στην αγορά και να προβληθεί η πόλη».
«Δεν είναι πολιτική κίνηση
Αλήθεια αυτά τα μαγαζιά μόνα τους θα δουλέψουν μέχρι αργά τη νύχτα; Ή μήπως θα μοιράσουν τα κέρδη τους στους εμποροϋπαλλήλους που είναι ήδη απλήρωτοι σε πολύ μεγάλο ποσοστό.
Αυτή η κίνηση είναι ενταγμένη στην επίθεση της εργοδοσίας και του κεφαλαίου στους εργαζόμενους, που θέλει να μετατρέψει τους εργαζόμενους σε απλά εργαλεία, για την αύξηση των κερδών τους. Είναι η ίδια κατεύθυνση που θέλει τους εργαζόμενους να δουλεύουν και τις Κυριακές. Είναι η κατεύθυνση των ΔΝΤ και της ΕΕ που υπηρετήσαν πιστά οι προηγούμενες κυβερνήσεις, υπηρέτησε η τωρινή των ΣΥΡΙΖΑ και λοιπών, θα υπηρετεί και η επόμενη ανεξάρτητα από το ποια θα είναι.
Αυτή είναι λοιπόν η Ευρωπαϊκή «επιτυχία»! Τα ελαστικά ωράρια, παρέα με την ανεργία και την απλήρωτη εργασία. Η κατάργηση όλων των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Ο εργασιακός μεσαίωνας. Οι Λευκές Νύχτες είναι άλλη μια επίθεση στα δικαιώματα των εμποροϋπαλλήλων.
ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΝΟΜΑΣΤΕ – ΝΑ ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ
ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ – ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ
Εργαζόμενοι, εργαζόμενες
ΕΝΑ ΔΡΟΜΟ ΕΧΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ.
Το δρόμο της ταξικής ενότητας και της μαζικής αντίστασης. Μόνο αυτός μπορεί να ανακόψει τον εργασιακό μεσαίωνα.
Να στηριχτούμε στις δικέςμας δυνάμεις!
Να κάνουμε τα πρώτα βήματα αντίστασης σπάζοντας την ηττοπάθεια.
Να φτιάξουμε σε κάθε χώρο δουλειάς εστίες αντίστασης μέσα απ’ τη δική μας συνεννόηση. Εργαζόμενος με εργαζόμενο! Να βάλουμε βάσεις για ένα πλατύ μέτωπο αντίστασης – διεκδίκησης ενάντια στην πολιτική που θέλει να μας εξαθλιώσει.
Ραδιοφωνική συνέντευξη στο Θέμα 104,6 FM έδωσε ο υποψήφιος βουλευτής της Α΄ εκλογικής περιφέρειας Ανατολικής Αττικής Δημήτρης Μπαμπίλης. Στη συνέντευξη δεν θα μπορούσε να λείπει αναφορά και στα περσινά καταστροφικά γεγονότα στο Μάτι. Με αφορμή αυτό αναδημοσιεύουμε και το κείμενο για το Μάτι που υπέγραψαν πριν λίγες μέρες οι υποψήφιοι βουλευτές της περιφέρειας. Η συνέντευξη:
Ένα σχεδόν χρόνο μετά….
Οι κάτοικοι στο Μάτι έχουν συνειδητοποιήσει ότι τους παράτησαν για να καούν και τους έχουν φλομώσει στην υπόσχεση χωρίς να έχει γίνει το παραμικρό για να αποζημιωθούν.
Οι κάτοικοι στο Μάτι, όπως κι αυτοί της Μάνδρας από την οδυνηρή τους εμπειρία κατάλαβαν ότι δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από τους νυν και τους επόμενους κυβερνώντες. Όποιοι κι αν είναι αυτοί!
Οι κάτοικοι στο Μάτι «χορτάσαν» από επισκέψεις πολιτικών αρχηγών, υπερφίαλους ακτιβισμούς δημάρχων(παρόντων κι απόντων), χτυπήματα συμπάθειας στην πλάτη, ως και παραινέσεις και συγκαλυμμένους εκβιασμούς να μην ζητούν πλήρεις αποζημιώσεις γιατί θα χάσουν και τα λίγα.
Οι κάτοικοι στο Μάτι είδαν οι 101 νεκροί τους, η καταστροφή των σπιτιών τους, της γειτονιάς τους, της ζωής τους να γίνεται αντικείμενο χυδαίας προεκλογικής εκμετάλλευσης και δακρύβρεχτων ρεπορτάζ στα ΜΜΕ που στηρίζουν την εξουσία της καταστροφής. Σε λίγες μέρες θα αρχίσει ένας νέος γύρος, επετειακός πια αλλά και προεκλογικός ξανά, εκμετάλλευσής τους.
Σε όλο αυτό το διάστημα δεν έλειψαν οι μελέτες, οι αναλύσεις, τα άρθρα για το τι έφταιξε για την καταστροφή αλλά και για το τι θα μπορούσε να την αποτρέψει. Όπως συμβαίνει και θα συμβαίνει σε κάθε καταστροφή. Κοινός παρανομαστής ο …κακός τους ο καιρός αλλά και η αυθαίρετη δόμηση (για να νοιώθει ενοχές ο κόσμος που καταστράφηκε) στην οποία επιδίδεται ο …Έλληνας, έτσι γενικά. Άλλωστε για να μην ξεχνιόμαστε έτσι όπως τα «φάγαμε όλοι μαζί» έτσι και τα «χτίσαμε όλοι μαζί»! Άλλο βέβαια ποιος έβγαινε κερδισμένος απ’ όλη αυτή την …αυθαιρεσία. Πολιτικά και οικονομικά!
Και γιατί το «αυθαίρετο» ΜΑΤΙ κάηκε τώρα; Το Μάτι δεν ήταν πιο αυθαίρετο από άλλες περιοχές που όμως την έχουν γλυτώσει από καθαρή τύχη. Στην περίπτωση του Ματιού συμπυκνώθηκε (αλλά και λίγο πριν στην Μάντρα) όλη η ουσία και το αποτέλεσμα των πολιτικών των μνημονίων που φροντίζουν να μεταφέρεται χρήμα στις τσέπες των ευρωπαίων τοκογλύφων της ΕΕ σε βάρος και των μέσων πυρόσβεσης αλλά και των επικουρικών μέσων και του ανθρώπινου δυναμικού που μπορεί να κινητοποιηθεί για να αντιμετωπίσει πχ τις πυρκαγιές.
Ένα χρόνο μετά και είμαστε στην ουσία στο σημείο μηδέν σε σχέση με τα προβλήματα επιβίωσης των εγκαυματιών, διαβίωσης των πληγέντων, έκδοσης αδειών και αποκατάστασης του οικισμού.
Το ότι δεν έχει γίνει τίποτα δικαίως προκαλεί οργή και αγανάκτηση. Το ελληνικό κράτος, οι πολιτικοί του διαχειριστές είτε ΣΥΡΙΖΑ είτε Ν.Δ. είτε ΚΙΝΑΛ και όπως αλλιώς λέγονται για άλλη μια φορά αποδεικνύουν στην πράξη ότι πρωταρχικό τους μέλημα είναι η εξυπηρέτηση των συμφερόντων του ντόπιου κεφαλαίου (αυτού που ανάμεσα στ’ άλλα κερδίζει από την αυθαίρετη δόμηση), κυρίως δε τον «δανειστών» ιμπεριαλιστών της Ε.Ε. και του ΔΝΤ, των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, που ξεζουμίζουν το λαό αυτής της χώρας κλέβοντάς του ότι έχει και δεν έχει μην επιτρέποντας να πηγαίνει το παραμικρό προς όφελός του.
Η απάντηση των κατοίκων του Ματιού, όπως και κάθε κατοίκου περιοχής που καταστράφηκε, δεν μπορεί να είναι οι διαβουλεύσεις και οι διαπραγματεύσεις «επιτροπών» με την όποια κυβέρνηση. Ούτε μπορεί να είναι η ενόψει εκλογών παθητική επιλογή για το με ποιον κυβερνήτη θα διαβουλεύονται!
Είναι ξεκάθαρο! Κανένας από αυτούς που κυβέρνησαν ή πρόκειται να κυβερνήσουν δεν πρόκειται να τους λύσει το πρόβλημα.
Να τους γυρίσουν την πλάτη λοιπόν!
Να τους γυρίσουν την πλάτη και να οργανωθούν. Όλοι μαζί, και με την πραγματική συμπαράσταση ενός λαϊκού κινήματος αλληλεγγύης, να αντισταθούν στις προεκλογικές σειρήνες που το μόνο που υπόσχονται είναι μια επόμενη καταστροφή. Είτε στο Μάτι, είτε αλλού!
Να διεκδικήσουν την αποκατάσταση της ζωής τους, των σπιτιών τους, του οικισμού τους. Να διεκδικήσουν την πραγματική τους ασφάλεια με μέσα και μέτρα πρόληψης και άμεσης αντίδρασης σε περιπτώσεις παρόμοιες και όχι την ψεύτικη ασφάλεια του φόβου, της διαίρεσης και της καταστολής που υπόσχεται η Ν.Δ.. Να αναμετρηθούν με το σύστημα που σκυλεύει τους νεκρούς τους.
ΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ είναι ο μόνος τρόπος του λαού, είναι αυτά που τρομάζουν και αναγκάζουν το σύστημα να «ενδιαφερθεί» και να «δώσει» πραγματικές λύσεις για τα προβλήματά τους. Για τα προβλήματα όλων μας!
Κουρκούλου Χρυσούλα
Μπαμπίλης Δημήτρης
Χρονάκης Γιάννης
Υποψήφιοι βουλευτές του ΚΚΕ(μ-λ), Α΄ εκλογική περιφέρεια Ανατολικής Αττικής
Την Δευτέρα 24 Ιούνη, στα πλαίσια της προεκλογικής του κίνησης, το ΚΚΕ(μ-λ) οργάνωσε την παρουσίαση των ψηφοδελτίων του στην Α’ και Β’ εκλογική περιφέρεια Θεσσαλονίκης στον χώρο Νεολαίας και πολιτισμού «Σφεντόνα». Στο κάλεσμά του ανταποκρίθηκαν δημοσιογράφοι από την ΕΤ3(πρόβαλαν στιγμιότυπα δευτερολέπτων στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων), από το ΑΤΛΑΣ TV και από το Αθηναϊκό & Μακεδονικό πρακτορείο Ειδήσεων.
Την παρουσίαση των υποψηφίων έκανε η εκπρόσωπος του ΚΚΕ(μ-λ) Ελένη Στριμπάκου. Στη συνέχεια έγιναν σύντομες τοποθετήσεις από υποψηφίους. Ο Γιάννης Χατζής, με συμμετοχή στο μ-λ κίνημα από το 1965 και με δραστηριοποίηση τα τελευταία χρόνια στον τομέα της γειτονιάς στην κατεύθυνση ανάδειξης των λαϊκών προβλημάτων και δημιουργίας εστιών αντίστασης, ανέδειξε τους λόγους που ωθούν κάποιον να στηρίξει το ΚΚΕ(μ-λ) στις προσεχείς εκλογές. Ο Στέλιος Αγκούτογλου, ιστορικό στέλεχος του ΚΚΕ(μ-λ), με χρόνια παρέμβαση στον χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης παρουσίασε τις θέσεις της οργάνωσης για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Μαζική παρέμβαση πραγματοποιήθηκε στην αγορά και στις καφετέριες στην Παραμυθιά και στην Ηγουμενίτσα το Σάββατο το πρωί από υποψήφιους και μέλη του ΚΚΕ(μ-λ) μιλώντας με κόσμο ενώ μοιράστηκε η εκλογική προκήρυξη. Οι παρεμβάσεις θα συνεχιστούν και την υπόλοιπη εβδομάδα σε χωριά του νομού όπως Πέρδικα και Πλαταριά με τα υλικά της οργάνωσης.
Στα πλαίσια της συνεχιζόμενης προεκλογικής παρέμβασης στα Τρίκαλα, πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του ψηφοδελτίου του ΚΚΕ(μ-λ) την Παρασκευή 28/6 στο ξενοδοχείο «Πανελλήνιον». Ο σ. Κώστας Μιχαλάκης παρουσίασε τους υποψήφιους βουλευτές που, όπως ο ίδιος τόνισε, είναι γνωστοί στο λαό της πόλης μας για την κινηματική και πολιτική τους δράση.
Οι παρεμβάσεις στα ΜΜΕ της περιοχής μας θα συνεχιστούν και την επόμενη εβδομάδα, παράλληλα φυσικά με την ζωντανή παρέμβαση στο λαό και τη νεολαία της πόλης. Αφετηρία μας είναι καθημερινά το προεκλογικό περίπτερο που λειτουργεί καθημερινά στην πλατεία Ρήγα Φεραίου. Το βίντεο του TV 10 Θεσσαλίας από την παρουσίαση του ψηφοδελτίου μπορείτε να το παρακολουθήσετε εδώ:
Ο υποψήφιος βουλευτής του ΚΚΕ(μ-λ) μιλά για τη συμμετοχή στις επερχόμενες εθνικές εκλογές.
Η ψήφος στα δύο μεγάλα κόμματα ουσιαστικά στρέφεται σε βάρος των συμφερόντων του λαού, επισημαίνει ο υποψήφιος βουλευτής του ΚΚΕ (μ-λ) στα Χανιά Νεκτάριος Κοκολαντωνάκης.
Παράλληλα, τάσσεται υπέρ της κοινής δράσης των αριστερών δυνάμεων αλλά ενάντια στο «εμπόριο της ενότητας», ενώ τονίζει ότι η προοπτική της επανάστασης και του σοσιαλισμού «είναι ξανά στις μέρες μας ιστορική αναγκαιότητα αλλά και δυνατότητα».
• Πώς θα περιγράφατε την πολιτική συγκυρία όπου διεξάγονται οι εθνικές εκλογές. Ως ΚΚΕ (μ-λ) τι εκτιμάτε;
Ο καθένας είναι υποχρεωμένος να δει την πραγματικότητα της φτώχειας, της ανέχειας και ανασφάλειας που ζει ο εργαζόμενος λαός, την ίδια στιγμή που προκύπτουν πολεμικοί κίνδυνοι από την όλο και πιο βαθιά εμπλοκή της χώρας στα σχέδια των ιμπεριαλιστών. Φτώχεια, ανεργία, φασισμός, πόλεμος, είναι μια πραγματικότητα έντονη. Αυτά έχει να δώσει στην εποχή μας το καπιταλιστικό – ιμπεριαλιστικό σύστημα στους λαούς. Είναι μια κατάσταση που με ραγδαίους ρυθμούς επιβλήθηκε τα χρόνια των μνημονίων και στην Ελλάδα και φυσικά δεν τελειώνει. Επιβλήθηκε με πρόσχημα την κρίση χρέους, με τη τεχνογνωσία του ΔΝΤ και των Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών, και σήμερα το χρέος είναι μεγαλύτερο. Την ίδια στιγμή πήραν πίσω κατακτήσεις ενός ολάκερου αιώνα και δεν θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσει η πάλη του λαού. Ένα δεύτερο που πρέπει να δει ο καθένας είναι το γεγονός ότι η αφαίρεση των δικαιωμάτων της εργατικής τάξης συντελείται σε μια σειρά άλλες χώρες: Στις ΗΠΑ, τη Γαλλία, την Αυστρία με το 12ωρο, το φαινόμενο «καρόσι» στην Ιαπωνία που σημαίνει θάνατος από υπερεργασία, την Κίνα με το «9-9-6» που σημαίνει δουλειά από τις 9 το πρωί μέχρι τις 9 το βράδυ – 6 ημέρες την εβδομάδα σε μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες υψηλής τεχνολογίας. Σε δουλειές δηλαδή «καλές» από αυτές που επικαλείται ο Μητσοτάκης κ.ά. Δουλειές που επικρατεί η ασυδοσία του κεφαλαίου το «όλα στο κεφάλαιο – όλα για το κεφάλαιο». Κι όλο αυτό έχει την αιτία του στην ανατροπή των συσχετισμών. Οι λαοί μέσα από μια πορεία ανάπτυξης με σταθμούς την Κομούνα, το Σικάγο και την Οκτωβριανή Επανάσταση, κατέκτησαν δικαιώματα που δεν ήθελε ποτέ το ιμπεριαλιστικό σύστημα να τα δώσει και σήμερα εξαιτίας της ήττας αυτού του κινήματος με λύσσα το καπιταλιστικό – ιμπεριαλιστικό σύστημα δεν θέλει να αφήσει τίποτα όρθιο. Αυτή είναι η συγκυρία και για τη χώρα μας και όποια κυβέρνηση και να βγει ο λαός μας θα έχει να αντιμετωπίσει μια συνέχεια αυτής της κατάστασης.
• Μέσα σ’ αυτή τη συγκυρία η Αριστερά είναι πάλι πολυδιασπασμένη και δεν σχηματίζεται αυτό το περίφημο ευρύ μέτωπο που όλες οι αριστερές δυνάμεις επικαλούνται. Γιατί;
Καταρχήν αν συζητούσαμε τις προηγούμενες εκλογές του 2015 Αριστερά ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ όπου μια σειρά οργανώσεις είχαν συνασπιστεί και εμείς δεχόμασταν τα πυρά τους γιατί δεν ήμασταν μέσα σ’ αυτές. Κι είμαστε ευτυχείς που δεν συμβάλαμε στην αμαύρωση κάθε έννοιας αριστερής ιστορίας από πλευράς του ΣΥΡΙΖΑ. Είμαστε μια οργάνωση που ιδιαίτερα στην πόλη μας έχουμε μια παρουσία δραστήρια η οποία αποτυπώνει και την αντίληψή μας, δηλαδή, την κοινή δράση. Θεωρούμε ότι στην κατεύθυνση της αντίστασης – οργάνωσης που λέμε γίνεσαι αξιόπιστος όταν προσπαθείς να δράσεις μαζί με άλλους. Όταν μέσα από την κίνηση κατακτάται εμπιστοσύνη και ωριμάζουν συμφωνίες τότε βεβαίως και μετά μπορεί να προκύψουν και εκλογικές συνεργασίες και συχνά το ΚΚΕ (μ-λ) έχει κατέβει με εκλογικές συνεργασίες. Είναι, λοιπόν, ζητούμενο η κοινή δράση, αλλά είμαστε ενάντια στο εμπόριο ενότητας. Θέλουμε μια πραγματική ενότητα που να προκύπτει μέσα από τους αγώνες.
• Σε αυτούς που χαρακτηρίζουν χαμένη την ψήφο στα μικρά κόμματα τι απαντάτε;
Καταρχήν ότι στα μεγάλα κόμματα η ψήφος δεν είναι απλά χαμένη αλλά σε βάρος του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας. Πρόκειται για κάλπικα διλήμματα και εκβιασμούς που κάνουν. Εμείς ως ΚΚΕ (μ-λ) ζητάμε την ψήφο της νεολαίας και των εργαζομένων για να την επενδύσουμε σε μια γραμμή αντίστασης και αγώνα. Θεωρούμε ότι ο λαός και η νεολαία μέσα από τις εκλογές δεν μπορούν να βγάλουν τίποτα κι ότι οι εκλογές απλώς καταγράφουν συσχετισμούς. Όμως πολλά μπορεί να βγάλει η νεολαία και ο λαός μέσα από την ταξική πάλη και τους αγώνες. Εκεί ο λαός και η νεολαία πρέπει να διατρανώσουν τα δικαιώματά τους, σε δουλειά, σύνταξη, δωρεάν ασφάλιση κ.λπ. Αυτή η γραμμή «αντίσταση – οργάνωση ο δρόμος του λαού» έχει μεγάλη αξία να ενισχυθεί και στην κάλπη. Ουσιαστικά είναι η μόνη κερδισμένη ψήφος δεδομένου ότι η ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ αλλά και σε μια σειρά άλλα κόμματα «τσόντες» τους, όχι μόνο δεν είναι χαμένη αλλά σε βάρος του λαού.
• Το ΚΚΕ (μ-λ) πρωταγωνιστεί στο αντιβασικό κίνημα στα Χανιά. Όμως την ίδια στιγμή που βλέπουμε μια επέκταση και αναβάθμιση του ρόλου της Βάσης της Σούδας το κίνημα βρίσκεται σε ύφεση. Γιατί συμβαίνει αυτό;
Το ίδιο συμβαίνει και με το κίνημα ενάντια στην επίθεση του κεφαλαίου. Δεν είναι όμως ευθεία η συσχέτιση. Η αντικειμενική πραγματικότητα είναι αυτή που περιγράψαμε για τη σημερινή πολιτική συγκυρία και οι κίνδυνοι είναι πλέον και πολεμικοί. Η μεγαλοαστική τάξη έχει μετατρέψει τη χώρα σε έρμαιο των Τραμπ και Νετανιάχου, των μεγαλύτερων πολεμοκάπηλων. Η κυβέρνηση μετέτρεψε όλη τη χώρα σε μια βάση και η Σούδα είναι η πιο μεγάλη βάση της πολεμικής μηχανής των Αμερικάνων. Βλέποντας τον ανταγωνισμό ΗΠΑ – Ρωσίας, τις εξελίξεις στο Ιράν, από τα Βαλκάνια μέχρι τη Μέση Ανατολή, είναι σαφές ότι η χώρα μας με το καθεστώς των βάσεων είναι στη διακεκαυμένη ζώνη. Και αυτά που κινδυνεύουν να μακελευτούν είναι τα παιδιά του εργαζόμενου λαού καθώς η μεγαλοαστική τάξη συνήθως κατοικοεδρεύει στις Ελβετίες και τα Λονδίνα. Γι’ αυτό υπάρχει μεγάλη ανάγκη να παλέψει ο λαός ενάντια στον καρκίνο της βάσης, για την απεμπλοκή της χώρας από τον κίνδυνο των ιμπεριαλιστών.
• Ως ΚΚΕ (μ-λ) μιλάτε για τον δρόμο προς τον σοσιαλισμό. Σε διεθνές επίπεδο βρίσκονται σε ύφεση αυτές οι προσπάθειες. Διακρίνεται σημάδια που έναν τέτοιο δρόμο;
Έχουμε πλήρη επίγνωση των αρνητικών συσχετισμών επειδή θέλουμε να ανατρέψουμε αυτούς τους συσχετισμούς. Μιλάμε για την πλήρη διάλυση του εργατικού επαναστατικού κινήματος. Όμως οι λαοί δεν έχουν κανένα άλλο δρόμο πέρα από το να ξαναπροσπαθήσουν αξιοποιώντας την εμπειρία του προηγούμενου γύρου όπου μέσα από την πάλη των λαών ο άνθρωπος έγινε άνθρωπος, η εργασία αξία και παράχθηκε πολιτισμός. Σήμερα ελλείψει αυτού του κινήματος επελαύνει η καπιταλιστική – ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα και δεν υπάρχει κανένας άλλος τρόπος από το να μπολιαστούν ξανά με τις κομμουνιστικές ιδέες οι υπαρκτές αντιστάσεις που γεννά η επίθεση του συστήματος. Παράλληλα, οι κομμουνιστές έχουν ευθύνη να εξηγήσουν τις αιτίες της ήττας ώστε να γίνει ξανά ελκτικό το σοσιαλιστικό όραμα. Αυτό όμως οφείλει να γίνει μέσα και με όρους ταξικής πάλης ώστε τα ιδανικά του κομμουνισμού να γίνονται πράξη με την κίνησή μας καθημερινά. Η προοπτική συνεπώς της επανάστασης και του σοσιαλισμού είναι ξανά στις μέρες μας ιστορική αναγκαιότητα αλλά και δυνατότητα.
Την Τρίτη 25 Ιούνη πραγματοποιήθηκε η ανοιχτή προεκλογική εκδήλωση του ΚΚΕ(μ-λ) στην πλατεία Ελευθερίας στο Ηράκλειο, στο χώρο που είναι στημένο το κιόσκι, με επιτυχία. Ανοιχτή προεκλογική εκδήλωση είχε να πραγματοποιήσει η οργάνωση Ηρακλείου από το μακρινό 1989, ενώ μια δεύτερη ανοιχτή εκδήλωση έγινε στο πάρκο Γεωργιάδη για τα 100 χρόνια της Οκτωβριανής επανάστασης. Αρκετές δεκάδες συναγωνιστών και φίλων παρακολούθησαν τις εισηγήσεις, ενώ και αρκετοί περαστικοί στέκονταν για να ακούσουν. Ταυτόχρονα με την εκδήλωση υπήρχε προβολή φωτογραφιών και video από προτζέκτορα που είχε στηθεί. Την Δευτέρα έγινε η παρουσίαση του ψηφοδελτίου στα τοπικά ΜΜΕ με την παρουσία των δυο καναλιών. Ωστόσο, όμως, μέχρι και αυτή τη στιγμή οι πόρτες των τοπικών καναλιών, εφημερίδων και ραδιοφώνων είναι ερμητικά κλειστές παρά τις σοβαρές προσπάθειες που έγιναν από τους συντρόφους.
Εκατοντάδες χιλιάδες νέων με πτυχία, μεταπτυχιακά και διδακτορικά έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό προς ανεύρεση εργασίας την τελευταία δεκαετία. Οι εκπρόσωποι κυβέρνησης, αντιπολίτευσης και όλων των κομμάτων την βουλής χύνουν κροκοδείλια δάκρυα και ζητούν την ψήφο του λαού με την υπόσχεση να φέρουν την ανάπτυξη και τις επενδύσεις ή να μοιράσουν πιο δίκαια τη φτώχεια μας για να την αντέξουμε. Οι συζητήσεις που ανοίγονται στη βουλή και στην τηλεόραση αποπροσανατολίζουν όποιον τις παρακολουθεί. Ως μόνη πιθανή λύση παρουσιάζεται η αλλαγή της κυβέρνησης, αποκρύπτοντας τόσο τις αιτίες του προβλήματος όσο και τις πραγματικές προθέσεις του συστήματος.
Συγκαλύπτονται οι πραγματικές πολιτικές ευθύνες όλων των κομμάτων (ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ) που ως κυβερνώντες όλα αυτά τα χρόνια έκαναν ότι μπορούσαν για να εξασφαλίσουν την ανεργία, την επισφάλεια και την απλήρωτη εργασία για τη νεολαία που ζει, σπουδάζει και εργάζεται (; ) σε αυτή τη χώρα. Τα επίσημα στοιχεία κατέγραψαν ποσοστό ανεργίας στους νέους 39,5% το Δεκέμβρη του 2018 και μεγάλο ποσοστό όσον επισήμως καταγράφονται ως εργαζόμενοι υποαπασχολούνται με 4 τετράωρες ή ολιγοήμερες συμβάσεις και αμοιβές της τάξης των 200-300 ευρώ μηνιαίως. Την ίδια στιγμή οι μεγάλες επιχειρήσεις καταγράφουν ανάλογη αύξηση των κερδών τους κάνοντας ξεκάθαρο τι εννοεί το σύστημα όταν μιλάει για αύξηση της ανταγωνιστικότητας και ανάπτυξη της οικονομίας.
Όλα τα μέτρα που πάρθηκαν από τις κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων με πρόσχημα την μείωση της ανεργίας στους νέους είχαν ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα. Δημιούργησαν μια μεγάλη δεξαμενή φτηνού εργατικού δυναμικού εξασφαλίζοντας ακόμα μεγαλύτερα κέρδη τόσο για το ντόπιο όσο και το ξένο κεφάλαιο. Σίγουρα όλα αυτά δεν έγιναν κατά λάθος, δεν πρόκειται για ανορθογραφία που πρόκειται τα επόμενα χρόνια να διορθωθεί. Πρόκειται για βασικές επιδιώξεις του συστήματος που επί δεκαετίες, σχεδιάζονται και προωθούνται από τα αφεντικά και τις κυβερνήσεις. Η κρίση αποτέλεσε τη μεγάλη ευκαιρία για την εφαρμογή αυτών των σχεδίων και την κατάργηση βασικών εργασιακών δικαιωμάτων. Οι επενδύσεις αν και όσο έρθουν δεν πρόκειται να καλυτερέψουν το μέλλον της νεολαίας. Το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο με την καθοδήγηση της ΕΕ και του ΔΝΤ έχει εξασφαλίσει όλες τις προϋποθέσεις που θα του επιτρέψουν να επενδύσει ελάχιστα, αφού όλα ξεπουλιούνται όσο όσο, να πληρώσει ακόμα λιγότερα με εργαζόμενους λάστιχο, αναλώσιμους και με πολύ χαμηλές αμοιβές, με στόχο πάντα το μέγιστο κέρδος.
Όσο και αν είναι στριμωγμένη στη γωνία η νεολαία, όσο και αν είναι πολιτικά αφοπλισμένη πάντα υπάρχει ο φόβος για το σύστημα. Και αν αντιδράσει; Αν κάποια στιγμή πει φτάνει ως εδώ; Αν βγει στο δρόμο να διεκδικήσει; Απέναντι σε αυτό τον κίνδυνο το σύστημα δεν έχει να προβάλει κάποιο όραμα. Εν μέσω κρίσης και έντασης των ανταγωνισμών μέχρι πολεμικών συρράξεων δεν έχει να προβάλλει καμία προοπτική. Προσπαθεί να αδρανοποιήσει τη συνείδηση της νεολαίας με την προβολή της ατομικής στάσης ενάντια σε κάθε συλλογικό και τον φόβο ενάντια στην ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Έτσι καλείται η νεολαία να μισήσει τους γείτονες λαούς και να πολεμήσει αν χρειαστεί; Για ποιους άραγε; Μήπως για τα συμφέροντα των μεγάλων αφεντικών (ΗΠΑ-ΕΕ); Να πατήσει επί πτωμάτων για μια θέση εργασίας προκειμένου να ανταποκριθεί στο μύθευμα ότι όποιος δουλεύει σκληρά πετυχαίνει, έτσι η αποτυχία γίνεται προσωπική και άρα όχι επικίνδυνη για αυτούς που δημιούργησαν τους όρους ύπαρξής της. Στόχος η εμπέδωση στη νεολαία ότι μια ζωή χωρίς δικαιώματα είναι μια φυσιολογική κατάσταση. Ότι το όνειρο για μια δίκαιη κοινωνία είναι μια χίμαιρα.
Η νεολαία καλείται να παίξει σε ένα παιχνίδι στημένο και από την αρχή ξεπουλημένο. Καλείται να ψηφίσει πολιτικούς εκπροσώπους με την αυταπάτη ότι θα δουλέψουν για το καλό της. Όμως αυτοί είναι εκεί για να δουλέψουν για τα συμφέροντα του αντίπαλου. Το ερώτημα είναι τί κάνεις μπροστά σε ένα στημένο παιχνίδι; Συνεχίζεις και παίζεις με την ελπίδα να φας τα λιγότερα γκολ; Παρατάς το παιχνίδι και βγαίνεις στον πάγκο, νικημένος χωρίς να προσπαθήσεις; Ή μήπως υπάρχει και άλλος δρόμος; Μήπως μπορείς να κοιτάξεις γύρω σου, να βρεις τους συμπαίχτες σου και να προσπαθήσετε από κοινού να αλλάξετε τους όρους του παιχνιδιού; Να διεκδικήσετε ένα δίκαιο παιχνίδι; Μια ζωή με δικαιώματα, όπου θα μπορείς να δουλεύει, να δημιουργείς με ανθρώπινους όρους χωρίς φόβο και χωρίς μίσος για τον διπλανό σου. Τελικά η ελπίδα βρίσκεται στους αγώνες που έρχονται γιατί δεν μπορούμε να γεράσουμε χωρίς να προσπαθήσουμε να ζήσουμε.
Γιάννα Αντωνιάδη Υποψήφια με το ΚΚΕ (μ-λ) στην Β2 Εκλογική Περιφέρεια Δυτικού Τομέα Αθηνών
Με έργα υποδομής που βελτιώνουν τη ζωή μας, με αντιπλημμυρική και αντιπυρική προστασία που αποτρέπουν τραγωδίες όπως στη Μάνδρα και το Μάτι, με ελεύθερους χώρους και χώρους πρασίνου, με πάρκα, με παιδικές χαρές και αθλητικά κέντρα, με παροχή υγείας και παιδείας σε όλους ανεξαιρέτως. Με όλα αυτά θα έπρεπε κανονικά να συνδέονται οι λέξεις «ανάπτυξη και επενδύσεις». Δηλαδή, με έργα που εξυπηρετούν την κοινωνία και το λαό.
Κι όμως, ο καπιταλισμός δεν είναι ένα σύστημα της «κανονικότητας». Είναι ένα σύστημα όπου κάθε ανάπτυξη, κάθε επένδυση, κάθε «ευλογία» μετατρέπεται αυτομάτως σε κατάρα. Τα ζούμε ήδη με όσα συμβαίνουν στο Αιγαίο με τις ΑΟΖ. Όπου εκτός από την αναπόφευκτη περιβαλλοντική καταστροφή επικρέμεται και ο κίνδυνος ενός πολέμου που φέρνουν οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμών και η λογική της κυριαρχίας, της εκμετάλλευσης και του κέρδους.
Θα το δούμε στη «μεγάλη επένδυση» στο Ελληνικό με την οποία (παρά τη «σφοδρή» προεκλογική αντιπαράθεση για το πότε θα γίνει), συμφωνούν ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ-ΚΙΝΑΛ κ.λπ. και που θα μετατρέψει 6.000 στρέμματα σε ένα πολυτελές «γκέτο» πλουσίων με καζίνο, βίλες, ουρανοξύστες, mall, ξενοδοχεία, καταστήματα αναψυχής με όρους Ειδικής Οικονομικής Ζώνης.
Το βλέπουμε στη διαχείριση των απορριμμάτων όπου δίπλα σε κατοικημένες περιοχές λειτουργούν χωματερές που μολύνουν κατοίκους και περιβάλλον (Α. Λιόσια, Γραμμματικό, Κορωπί, Μέγαρα), γιατί έτσι βολεύει την «επιχειρηματικότητα».
Το βλέπουμε στο Πάρκο Τρίτση που μαραζώνει γιατί δεν έχει βρεθεί ακόμη η πιο κερδοφόρα προσφορά για τα ιδιωτικά συμφέροντα.
Το βλέπουμε στις συγκοινωνίες και στα διόδια όπου κάθε μετακινήσει μοιάζει με μια πανάκριβη οδύσσεια προς… το άγνωστο.
Το βλέπουμε γενικά στην ποιότητα των υπηρεσιών και υποδομών (παιδικοί σταθμοί, σχολεία, κέντρα υγείας κ.λπ.) που «μετριέται» ανάλογα με την τσέπη που διαθέτει ο καθένας.
Τέλος, το βλέπουμε στο γεγονός ότι δεν εξαιρείται καμία πτυχή και δραστηριότητα της ζωής που να μην «κοστολογείται», να μην μετατρέπεται σε ευρώ ενώ τα έχουμε ξανά και ξανά χρυσοπληρώσει.
Πρέπει πράγματι να «επανακατακτήσουμε» τις γειτονίες μας. ‘Όχι όμως από τους πρόσφυγες και τους μετανάστες όπως κραυγάζει με απίστευτο θράσος και άπιαστη απανθρωπιά η συστημική «συμμορία» του κεφαλαίου και της υποταγής στα μεγάλα αφεντικά, αυτή που ψάχνει ανθρώπους-αποδιοπομπαίους τράγους για να φορτώσουν τη δική της ενοχή. Πρέπει να «επανακατακτήσουμε» και να απελευθερώσουμε τις γειτονίες μας από το κεφάλαιο, από την λογική της «επιχειρηματικότητα» που βλέπει μόνο κέρδη και ζημιές εκεί που υπάρχουν οι άνθρωποι, οι ανάγκες και τα δικαιώματα τους.
Την Πέμπτη 27/06 βρήκαμε τις αφίσες στο εκλογικό περίπτερο του ΚΚΕ(μ-λ) στο Χαλάνδρι σκισμένες.
Πρόκειται για μια ακόμη επίθεση που μπαίνει στη λίστα με τις υπόλοιπες που έχουμε δεχτεί σε εκλογικά μας περίπτερα όλες αυτές τις ημέρες, λίγο πριν τις εκλογές της 7ης Ιούλη. Είναι φανερό ότι κάποιοι ενοχλούνται από την παρουσία του ΚΚΕ(μ-λ) και γενικότερα από τις κόκκινες ιδέες.
Καταγγέλλουμε την επίθεση αυτή, δηλώνοντας ότι δε μας πτοούν τέτοιες ενέργειες, όποιοι κι αν είναι οι εμπνευστές και υλοποιητές τους. Θα συνεχίσουμε να γινόμαστε «ενοχλητικοί» με την παρουσία, τις θέσεις, τις απόψεις και τη στάση μας, αναγκάζοντάς τους να «χάνουν τον ύπνο τους» κινούμενοι στα σκοτάδια της νύχτας.
Το ΚΚΕ(μ-λ) θα συνεχίσει να δίνει τον αγώνα για δουλειά και ζωή με δικαιώματα, ειρήνη και ελευθερίες. Αγώνα ενάντια στον πόλεμο, τη φτώχεια, τη φασιστικοποίηση και τη συντριβή των λαϊκών κατακτήσεων.
Οι Πανελλαδικές εξετάσεις κάθε χρόνο απασχολούν εκατοντάδες χιλιάδες ελληνικές οικογένειες , εμάς τους εκπαιδευτικούς που εμπλεκόμαστε ποικιλοτρόπως σε αυτή την ιστορία, ακόμη και τα ΜΜΕ (έντυπα και ηλεκτρονικά). Πολλές φορές τίθεται το ερώτημα: γιατί τόσος ντόρος ή μήπως γίνεται πολλή φασαρία για το τίποτα; Τίποτα όμως δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστούν τα μορφωτικά δικαιώματα της νεολαίας. Τίποτα δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστούν τα βιώματα και οι συνθήκες διαβίωσης ή μάλλον επιβίωσης των εργαζόμενων γονέων που ευελπιστούν ότι η είσοδος στο Πανεπιστήμιο θα είναι το εισιτήριο για μια καλύτερη ζωή για τα παιδιά τους και μάλιστα την εποχή της επαναφοράς του εργασιακού μεσαίωνα. Και η ανεργία των πτυχιούχων; Θα αναρωτηθούν κάποιοι. Και θα απαντήσουν κάποιοι άλλοι, γιατί και η ανεργία των μη πτυχιούχων; Κυμαίνεται σε καλύτερα επίπεδα;
Γι αυτό λοιπόν οι Πανελλαδικές είναι το μέσο για την υλοποίηση του μύθου, και του «ονείρου», γιατί οι εργαζόμενοι γονείς και η νεολαία δεν έχει παραιτηθεί από τα μορφωτικά της δικαιώματα. Μπορεί να συνιστούν πραγματικά μια στρέβλωση σε όλο της το μεγαλείο σε σχέση με το πώς μπορούμε να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας αλλά σε αυτό το επίπεδο βρισκόμαστε στο σήμερα όσο το μαθητικό και το φοιτητικό κίνημα είναι σε ύφεση και υποχώρηση.
Ως εκ τούτου χρήζουν ορισμένες ερμηνείες ορισμένες επιλογές και συμπεριφορές της Κεντρικής Επιτροπής Εξετάσεων και κυρίως του Υπουργείου Παιδείας. Γιατί φέτος σε μια προεκλογική περίοδο και μάλιστα εν όψει εθνικών εκλογών στις οποίες εκλογείς θα είναι και οι 17άρηδες και οι 18άρηδες, επέλεξαν να βάλουν μεγάλης δυσκολίας θέματα σε δύο τουλάχιστον μαθήματα και κυρίως της θετικής κατεύθυνσης; Τι αξία έχουν τα δύσκολα θέματα εφόσον πρόκειται για διαγωνισμό, δηλαδή οι 120 που θα γράψουν καλύτερα θα περάσουν στην Ιατρική μιας μεγαλούπολης, είτε γράψουν 20 στη Χημεία είτε γράψουν 17.
Γιατί καταρρακώνουν ψυχολογικά ανυποψίαστα παιδιά που έδωσαν το είναι τους μια χρονιά που μένει ανεξίτηλη χαραγμένη στις ψυχές τους; Γιατί τους κάνουν να νιώθουν άχρηστοι και ανεπαρκείς, ενώ τελικά θα πετύχουν τους στόχους τους; Μια πρώτη απάντηση έχει δοθεί ήδη με τα ερωτήματα. Με άλλα λόγια είναι στόχος του συστήματος να εξατομικεύονται τα κοινωνικά ζητήματα, να βιώνεται ως «προσωπική αποτυχία» η μη πρόσβαση. Να εμπεδώνονται τα ιδεολογήματα ότι δεν είναι όλοι άξιοι, δεν μπορούν να γίνουν όλοι επιστήμονες κοκ.
Βέβαια υπάρχουν και πιο άμεσες πολιτικές απαντήσεις. Καταρχάς υπάρχει σκοπιμότητα να αποθαρρυνθούν πλατιά στρώματα της νεολαίας από τις σχολές υψηλής ζήτησης κυρίως της θετικής κατεύθυνσης, ιατρικές, πολυτεχνικές, στρατιωτικές. Την εποχή της έντασης των ταξικών φραγμών δεν είναι επιθυμητή για το σύστημα καμιά κοινωνική κινητικότητα έστω και στοιχειώδης. Επίσης προλειαίνεται πιθανά η επαναφορά της βάσης του 10. Όταν αυξάνεται με βάση τη δυσκολία των θεμάτων το ποσοστό των υποψηφίων που γράφει κάτω από τη βάση, εύκολα αναμοχλεύεται η συζήτηση για το ότι οι «αγράμματοι» δεν μπορούν να μπαίνουν στο Πανεπιστήμιο, τώρα μάλιστα που δεν υπάρχουν και ΤΕΙ!
Η νεολαία λοιπόν παίρνει τα μηνύματα και πεισματικά δεν παραιτείται από τα μορφωτικά της δικαιώματα. Εμείς οι εκπαιδευτικοί στεκόμαστε στο πλάι της και την υπερασπιζόμαστε και μέσα στην τάξη καθημερινά και ακάματα αλλά κυρίως έξω από αυτή με τη συγκρότηση νικηφόρων και αποτελεσματικών αγώνων αντίστασης και διεκδίκησης.
Και αυτό το σημείωμα δεν θα μπορούσε να κλείσει χωρίς ένα σχόλιο για τον χρόνο διεξαγωγής των Πανελλαδικών Εξετάσεων και τις συνθήκες βαθμολόγησης των γραπτών. Η τωρινή κυβέρνηση αλλά και κάθε άλλη πιστή υπηρέτης των μνημονιακών τους δεσμεύσεων για την αύξηση του διδακτικού χρόνου στο ελληνικό σχολείο, παρέτειναν τη λήξη του διδακτικού έτους στα τέλη ΜαΪου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τα παιδιά να παρατείνουν για ένα ολόκληρο μήνα την προετοιμασία τους, να δίνουν εξετάσεις αλλά και να μελετούν σε συνθήκες ανυπόφορης ζέστης και καύσωνα και η βαθμολόγηση των γραπτών να γίνεται μέσα στις ίδιες αφόρητες συνθήκες. Και μάλιστα επειδή οι βαθμολογίες έπρεπε να εκδοθούν την τελευταία μέρα που οι εκπαιδευτικοί παρουσίαζονται στα σχολεία, ασκήθηκαν μεγάλες πιέσεις στους βαθμολογητές, να τελειώνουν γρήγορα, προκαλώντας στρες σε πολλούς συναδέλφους, οι οποίοι όταν διορθώνουμε γραπτά πανελλαδικών αισθανόμαστε μια τεράστια ευθύνη απέναντι στα παιδιά και στις οικογένειές τους. Γι αυτό και η βαθμολόγηση είναι αναγκαίο να γίνεται σε τελείως διαφορετικές συνθήκες, ευχάριστου, άνετου περιβάλλοντος και χωρίς πίεση χρόνου. Οι συνδικαλιστικές μας ηγεσίες, δηλαδή η ΟΛΜΕ και πάλι ανύπαρκτη, καθώς έβγαλε μια χλιαρή ανακοίνωση μόλις στις 24/6, δηλαδή δύο μέρες πριν κλείσουν τα βαθμολογικά κέντρα.
Φανή Ζυμβρακάκη Μέλος του ΔΣ της Ε ΕΛΜΕ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ με τις Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών
