Τη φράση «αν οι εκλογές άλλαζαν τα πράγματα, θ α ήταν παράνομες» την αναφέρουν πολλοί αλλά δεν εννοούν όλοι το ίδιο ούτε αυτό που εννοούσε ο Μαρξ. Πως, δηλαδή, το αστικό κοινοβούλιο δεν μπορεί να αλωθεί εκ των έσω, να αναιρέσει τον εαυτό του, να μην υπηρετεί την αστική τάξη.
Οι συσχετισμοί στο αστικό κοινοβούλιο έχουν σημασία. Δεν είναι αδιάφορες οι εκλογές ούτε τα αποτελέσματά τους. Υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στα κόμματα. Ο στόχος του 3% και άνω δεν είναι αθέμητος, εκτός αν συνοδεύεται από μεταβατικά προγράμματα εξουσίας.
Φιλολαϊκό κοινοβούλιο με αστική κυριαρχία δεν μπορεί να υπάρξει. Το σύστημα ενσωματώνει, εκβιάζει και σκοτώνει όποιον το αμφισβητεί. Τα παραδείγματα πολλά. Αναμένουμε τον τρόπο που θα ημερέψουν κάποια άγρια εξωκοινοβουλευτικά νιάτα, εάν καθίσουν στα έδρανα της Βουλής.
Όλες οι κυβερνήσεις εκμεταλλεύτηκαν τον λαό. Το λαϊκό κίνημα ήταν αυτό που κατακτούσε δικαιώματα και επέβαλε νόμους. Αυτό πρέπει να ξαναδυναμώσει. Αν δυναμώσει ένα κόμμα, δεν δυναμώνει ο λαός.
Οι αστικές εκλογές δεν αλλάζουν αυτά που πρέπει να αλλάξουμε. Γι’ αυτό η ψήφος πρέπει να ενισχύσει τις εκτός των τειχών φωνές και την εξωκοινοβουλευτική πάλη.
ΥΣ: Οι
σπόντες φωτογραφίζουν όσους υποθέτετε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου