Βολιβία: Οι λαοί ξεσηκώνονται παντού, αναζητούν έναν άλλο δρόμο

Το λεγόμενο καθεστώς "Παζ - Λάρα" πήρε την απόφαση στα τέλη του 2025 να πάρει πίσω την επιδότηση καυσίμου, κάτι που διπλασίασε τις τιμές. Με την πληθωρισμό να καλπάζει και τις τιμές τροφίμων - καυσίμων να είναι πλέον στα ύψη, ο λαός βγήκε στους δρόμους και συνεχίζει να διαδηλώνει.

Μάλιστα, φαίνεται να ξεκίνησαν και συνομιλίες των συνδικάτων με την κυβέρνηση, οι οποίες κατέληξαν σε αδιέξοδο και ο λαός συνέχισε πιο μαζικά να είναι στους δρόμους, αντιμετωπίζοντας και τις δυνάμεις καταστολής, στην προσπάθεια του να υπερασπιστεί τα κεκτημένα του.

Όλοι οι εργαζόμενοι είναι στους δρόμους! Έχουν μπλοκαριστεί οι αυτοκινητόδρομοι (9 μπλόκα έχουν καταμετρηθεί) και τίποτα δεν φαίνεται να σταματά την οργή ενός κόσμου που βγήκε στους δρόμους ενάντια στην εξαθλίωση που έρχεται λόγω της χειρότερης οικονομικής κρίσης που έχει βιώσει η χώρα.

Το κρίσιμο είναι να σκύψουμε πάνω από τις διαδηλώσεις που γίνονται παγκόσμια, από τα στοιχεία που βγάζουν τους λαούς στους δρόμους. Η "πυρίτιδα" της οργής, είναι όρος που δημιουργείται, όσο το καπιταλιστικό σύστημα, αυτό το αδηφάγο τέρας δεν έχει να προσφέρει τίποτα στους λαούς όλου του κόσμου και ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΕΙΣΕΙ! Οι ιμπεριαλιστές σέρνουν τους λαούς στον πιο επικίνδυνο χορό. Αναμιγνύονται και συγκροτούν όρους για να ευνοήσουν τις θέσεις της ενάντια στους άλλους ιμπεριαλιστές. Συγκεκριμένα στη Βολιβία, η στήριξη του Ροδρίγο Πας και η πτώση της προηγούμενης κυβέρνησης, ήταν όρος για την αποκατάσταση των "σχέσεων" ΗΠΑ - Βολιβίας - όπου σχέσεων εννοείται η επικύρωση της επιρροής των ΗΠΑ στην περιοχή.

Η καταλήστευση δικαιωμάτων και η επίθεση στους λαούς, έχει γεμίσει τους δρόμους παγκόσμια. Ποιος ξεχνά τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις στο Νεπάλ, στο Μπαγκλαντές, το Μαρόκο και την Κένυα. Ή τις ιμπεριαλιστικές μητροπόλεις των ΗΠΑ, της Γαλλίας και της Ιταλίας, απέναντι στη σφαγή του παλαιστινιακού λαού. Ακόμα και τον ίδιο τον παλαιστινιακό λαό που αντιστέκεται μαζικά και ένοπλα ενάντια στο θηρίο του ιμπεριαλισμού και του σιωνισμού. Και πιο πρόσφατα, θυμόμαστε τα πλήθη διαδηλωτών στη Βενεζουέλα όπου ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός έδωσε μία εικόνα από το πώς φαντάζεται το παρόν και το μέλλον των λαών.

Εμείς έχουμε καθήκον: στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε όλους τους λαούς του κόσμου που κόντρα σε όλα, αντιστέκονται στο σύστημα της εκμετάλλευσης και χαράζουν, ανιχνεύουν τους δρόμους για μία καλύτερη ζωή! Είναι ζήτημα διεθνιστικής αλληλεγγύης, αλλά και πείρα και κουράγιο για τους αγώνες του δικού μας λαού!

Αλληλεγγύη στον αγωνιζόμενο λαό της Βολιβίας!
Αλληλεγγύη στον αγώνα όλων των λαών, όπου γης!

Ν.Γ