Αποστολή φρεγατών και F-16 στην Κύπρο – Πιο αναγκαίο από ποτέ να σημάνει αντιπολεμικός συναγερμός!

0

Κατά πολλούς ίσως είχε καταντήσει γραφικό να ακούν συνθήματα όπως «Καμιά συμμετοχή – καμία εμπλοκή» και «Έξω οι ΗΠΑ – Έξω οι βάσεις». Μας λέγανε παλιακούς, επέμεναν πως άλλαξε πια η κατάσταση, πως πια ο πόλεμος είναι μονάχα οικονομικός και άλλα κουραφέξαλα. Γελούσε ο Λένιν, μα πιο πολύ γελούσε η πραγματικότητα. Η ιστορία έχει τους δικούς τους νόμους και όσο και αν σκούζουν διάφοροι, στο τέλος η πραγματικότητα είναι προσδιορισμένη συγκεκριμένα και αμείλικτη.

Έπειτα από την αιματηρή πολεμική επιδρομή των ΗΠΑ – Ισραήλ στο Ιράν, ο ασκός του Αιόλου άνοιξε για τα καλά. Οι μηχανές του ιμπεριαλισμού πήραν φωτιά, ιδιαίτερα μετά τη διακήρυξη του Ιράν, πως θα απαντήσει τόσο για την επίθεση όσο και για τους νεκρούς του (συμπεριλαμβάνονται δεκάδες μικρά παιδιά, αλλά και ο θρησκευτικός και πνευματικός ηγέτης του Ιράν αγιατολάχ Χαμενεΐ).

Και τώρα στο πιο κρίσιμα για τον λαό μας.

Η εικόνα του μεγαλύτερου αεροπλανοφόρου να κατευθύνεται στη Σούδα, ήταν ο προπομπός για τη προχθεσινή έκτακτη ανακοίνωση. Έπειτα από το χτύπημα της βρετανικής βάσης στο Ακρωτήρι της Κύπρου από ιρανικά drone, ενεργοποιήθηκε το ενιαίο αμυντικό δόγμα Ελλάδας – Κύπρου. Στέλνονται δύο φρεγάτες στην Κύπρο (η μία είναι ο Κίμων, η φρεγάτα Belharra), δύο F-16 και το anti – drone σύστημα «Κένταυρος». Ο ίδιος ο Δένδιας και ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ χθες βρέθηκαν στην Κύπρο.

Αυτό είναι η πρόγευση της εμπλοκής. Με την Σούδα να είναι εντός εμβέλειας ενδεχόμενου χτυπήματος του Ιράν, η κυβέρνηση παίζει για ακόμα μια φορά το χαρτί του «καλού παιδιού», δίνοντας τα πάντα στις διαθέσεις των ιμπεριαλιστών. Η εξαρτημένη βέβαια αστική μας τάξη, δεν θα έπραττε αλλιώς, δεν τρέφουμε αυταπάτες. Είναι άμεσο χρέος μας, πιο αναγκαίο από ποτέ, να αγωνιστούμε για να φύγουν οι βάσεις του θανάτου από την Ελλάδα και την Κύπρο.

Όχι μόνο γραφική δεν είναι, λοιπόν η αντιιμπεριαλιστική πάλη. Αλλά αν θέλουμε να διασφαλίσουμε πως ο λαός μας θα μπορέσει να ζήσει, είναι πιο επίκαιρη από ποτέ.

Ν.Γ. (Πάτρα)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Βολιβία: Οι λαοί ξεσηκώνονται παντού, αναζητούν έναν άλλο δρόμο

0

Το λεγόμενο καθεστώς "Παζ - Λάρα" πήρε την απόφαση στα τέλη του 2025 να πάρει πίσω την επιδότηση καυσίμου, κάτι που διπλασίασε τις τιμές. Με την πληθωρισμό να καλπάζει και τις τιμές τροφίμων - καυσίμων να είναι πλέον στα ύψη, ο λαός βγήκε στους δρόμους και συνεχίζει να διαδηλώνει.

Μάλιστα, φαίνεται να ξεκίνησαν και συνομιλίες των συνδικάτων με την κυβέρνηση, οι οποίες κατέληξαν σε αδιέξοδο και ο λαός συνέχισε πιο μαζικά να είναι στους δρόμους, αντιμετωπίζοντας και τις δυνάμεις καταστολής, στην προσπάθεια του να υπερασπιστεί τα κεκτημένα του.

Όλοι οι εργαζόμενοι είναι στους δρόμους! Έχουν μπλοκαριστεί οι αυτοκινητόδρομοι (9 μπλόκα έχουν καταμετρηθεί) και τίποτα δεν φαίνεται να σταματά την οργή ενός κόσμου που βγήκε στους δρόμους ενάντια στην εξαθλίωση που έρχεται λόγω της χειρότερης οικονομικής κρίσης που έχει βιώσει η χώρα.

Το κρίσιμο είναι να σκύψουμε πάνω από τις διαδηλώσεις που γίνονται παγκόσμια, από τα στοιχεία που βγάζουν τους λαούς στους δρόμους. Η "πυρίτιδα" της οργής, είναι όρος που δημιουργείται, όσο το καπιταλιστικό σύστημα, αυτό το αδηφάγο τέρας δεν έχει να προσφέρει τίποτα στους λαούς όλου του κόσμου και ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΕΙΣΕΙ! Οι ιμπεριαλιστές σέρνουν τους λαούς στον πιο επικίνδυνο χορό. Αναμιγνύονται και συγκροτούν όρους για να ευνοήσουν τις θέσεις της ενάντια στους άλλους ιμπεριαλιστές. Συγκεκριμένα στη Βολιβία, η στήριξη του Ροδρίγο Πας και η πτώση της προηγούμενης κυβέρνησης, ήταν όρος για την αποκατάσταση των "σχέσεων" ΗΠΑ - Βολιβίας - όπου σχέσεων εννοείται η επικύρωση της επιρροής των ΗΠΑ στην περιοχή.

Η καταλήστευση δικαιωμάτων και η επίθεση στους λαούς, έχει γεμίσει τους δρόμους παγκόσμια. Ποιος ξεχνά τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις στο Νεπάλ, στο Μπαγκλαντές, το Μαρόκο και την Κένυα. Ή τις ιμπεριαλιστικές μητροπόλεις των ΗΠΑ, της Γαλλίας και της Ιταλίας, απέναντι στη σφαγή του παλαιστινιακού λαού. Ακόμα και τον ίδιο τον παλαιστινιακό λαό που αντιστέκεται μαζικά και ένοπλα ενάντια στο θηρίο του ιμπεριαλισμού και του σιωνισμού. Και πιο πρόσφατα, θυμόμαστε τα πλήθη διαδηλωτών στη Βενεζουέλα όπου ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός έδωσε μία εικόνα από το πώς φαντάζεται το παρόν και το μέλλον των λαών.

Εμείς έχουμε καθήκον: στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε όλους τους λαούς του κόσμου που κόντρα σε όλα, αντιστέκονται στο σύστημα της εκμετάλλευσης και χαράζουν, ανιχνεύουν τους δρόμους για μία καλύτερη ζωή! Είναι ζήτημα διεθνιστικής αλληλεγγύης, αλλά και πείρα και κουράγιο για τους αγώνες του δικού μας λαού!

Αλληλεγγύη στον αγωνιζόμενο λαό της Βολιβίας!
Αλληλεγγύη στον αγώνα όλων των λαών, όπου γης!

Ν.Γ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ο αθλητισμός και το.. ζήτημα του εποικοδομήματος στον πόλεμο.

0

Οι λαοί - μαζί και ο δικός μας - ανιχνεύουν τις προοπτικές αντίστασης σε μία φάση που ο ιμπεριαλισμός σηκώνει ψηλά τη σημαία της "πολεμικής οικονομίας" και ματώνει τους λαούς και την εργατική τάξη στο όνομα της κούρσας εξοπλισμών. Από την Ιαπωνία και τις μεγαλειώδεις διαδηλώσεις, μέχρι τη δική μας χώρα που τα καλέσματα για την Παλαιστίνη στις 10/08 ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο, όπως και η μαζική λαϊκή συμμετοχή σε αυτά, αποδεικνύουν κάτι:

Οι λαοί δεν θα μείνουν αμέτοχοι στη σφαγή - δεν θα συνταχθούν με τους φονιάδες τους!

Με την οικονομική βάση του συστήματος να παίρνει την πολεμική της μορφή και περιεχόμενο (ReArm Europe, 5% του ΑΕΠ για εξοπλιστικά κλπ.), υπάρχει αναγκαιότητα το εποικοδόμημα να λάβει αντίστοιχα χαρακτηριστικά, να ακολουθήσει δηλαδή την οικονομική βάση στον ρυθμό που δίνουν τα τύμπανα του πολέμου.

Καθόλου τυχαία λοιπόν τα όσα συμβαίνουν και εντείνονται με τις συνεργασίες των πανεπιστημίων με το κράτος - δολοφόνο, καθόλου τυχαία τα κρουαζιερόπλοια που σουλατσαρουν ανενόχλητα με δολοφόνους του IDF στα νησιά μας (που βαφτίζονται από τα συστηματικά μέσα σαν φιλειρηνικοί τουρίστες), καθόλου τυχαίες οι διώξεις όσων σηκώνουν ψηλά τη σημαία της Παλαιστίνης σε σχολεία και χώρους δουλειάς - μηχανισμοί του κράτους σε ένα ταξικό εποικοδόμημα θυμίζουμε -, όπως και (για όσους θυμούνται) καθόλου τυχαία η αλλαγή κειμένου σε σχολικό βιβλίο που από ονομαστική αναφορά στην Παλαιστίνη επεξεργάστηκε για να γίνει γενικά και αόριστα "αντιπολεμικό". "Όταν οι από πάνω μιλούν για ειρήνη..." που έλεγε και ο ποιητής...

Είναι λοιπόν σαφές: η ιδεολογική "δουλειά" που καλείται να κάνει το εποικοδόμημα στον λαό και τη νεολαία είναι κρίσιμη, πρέπει να γίνει με κάθε μέσο γιατί προκύπτει ακριβώς αυτό το ζήτημα, το ζήτημα του αστάθμητου παράγοντα, το ζήτημα της πλευράς της αντίθεσης ιμπεριαλισμού - λαών που μπορεί να ανατρέψει τα πράγματα: το ζήτημα των λαών και της αντίστασης τους!

Έτσι λοιπόν, την ημέρα που ο λαός σε πάνω από 100 σημεία στη χώρα σήκωνε την ηρωική σημαία του παλαιστινιακού λαού ψηλά και διαδήλωνε μαζικά, η Εθνική Ελλάδος έδινε έναν "φιλικό" αγώνα στο μπάσκετ με την αντίστοιχη Εθνική ομάδα του Ισραήλ.

Η είδηση τα λέει όλα. Για να μην το κουράζουμε, τέτοιες κινήσεις θα γίνονται και θα ξανά γίνονται σε κάθε επίπεδο, με κάθε δυνατό μέσο έτσι ώστε να γίνει αντιληπτό στις συνειδήσεις του λαού πως η ιστορία έχει μία πλευρά: με το κράτος - τρομοκράτη.

Η αναφορά σε αυτή την ιστορία γίνεται μονάχα για έναν λόγο: για να θυμηθούμε όλοι πως υπάρχει η πλευρά που στέκεται με τους λαούς και η πλευρά που στέκεται με τους ιμπεριαλιστές - σιωνιστές φονιάδες. Και το εποικοδόμημα του καπιταλισμού έχει συγκεκριμένα, ταξικά χαρακτηριστικά, στέκεται πάντα με τον ιμπεριαλισμό και νομιμοποιεί τις σφαγές στις συνειδήσεις. Δίνει τη μάχη των ιδεών από την πλευρά του συστήματος.

Η μάχη των ιδεών (η μάχη του εποικοδομήματος) θα δοθεί και είναι πολύ κρίσιμη για το σύστημα να δοθεί. Η εξαρτημένη αστική τάξη έχει δύσκολη δουλειά: να πείσει πως οι ιμπεριαλιστές - φονιάδες των λαών, οι ίδιοι που έχουν γονατίσει τον παραγωγικό ιστό της χώρας, οι ίδιοι που μας σέρνουν στους πολέμους τους και τώρα θα δημιουργήσουν εκ νέου βάσεις του θανάτου, έχουν κάθε δικαίωμα να εξοντώσουν έναν ολόκληρο λαό για να δώσουν τη σοβαρή μάχη της γεωπολιτικής αντιπαράθεσης στη Μ. Ανατολή.

Τους χαλάει τη συνταγή όμως ο γίγαντας λαός της Παλαιστίνης, ο μικρός πια, μα πάντα τεράστιος σε μπόι και αξιοπρέπεια, πάντα μάχιμος και πάντα φωτίζοντας τον δρόμο των λαών στην πάλη τους έναντια στα δεσμά του ιμπεριαλισμού.

Και τους χαλάει τη συνταγή και κάθε λαός που υψώνει την παλαιστινιακή σημαία σε κάθε γωνιά της γης. Γιατί τους ενοχλεί που ανυψώνεται το λαϊκό αίσθημα μπρος στην εικόνα του Παλαιστίνιου μαχητή και της Παλαιστίνιας μαχήτριας, που με το όπλο στο χέρι και κόντρα στα θεριά, κουβαλά 80 χρόνια αβυσσαλέας αντίστασης και αγώνα.

Οι λαοί παλεύουν και θα νικήσουν. Χρέος μας να δώσουμε τη δική μας μάχη, μια μάχη που περνά από την πάλη ενάντια στην εξάρτηση από τους ιμπεριαλιστές αλλά και μια μάχη που περνά από την αλληλεγγύη στην πάλη των λαών. Μια μάχη που τελικά οικοδομεί τους όρους ανάπτυξης αντιπολεμικού - αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, κινήματος που στη φάση που μας κλέβουν κάθε δικαίωμα - κατάκτηση, συγκροτείται, όπου συγκροτούνται εστίες Αντίστασης - Διεκδίκησης και Αγώνα.

Ν.Γ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η Αχαΐα στις φλόγες! Το σύστημα του κέρδους καίει τον λαό και τον μόχθο του!

0

Πρωτοφανής η κατάσταση για την Αχαΐα. Από το πρωί της Τρίτης (12/08) και μέχρι την ώρα που γράφονται τούτες οι γραμμές η περιοχή βλέπει τον πύρινο εφιάλτη να καίει σε πολλές διαφορετικές περιοχές, να απειλεί περιουσίες και ανθρώπινες ζωές. Από την πρώτη εστία που ανακοινώθηκε κοντά στο Ίσωμα, την φωτιά στο Πλατάνι που αναχαιτίστηκε, μέχρι και την πραγματική επέλαση της πύρινης λαίλαπας σε χωριά και κωμοπόλεις της Δυτικής Αχαΐας (Αλισσός, Κ. Αχαΐα και γύρω χωριά) οι εικόνες είναι ανατριχιαστικές και αν και δεν έχουμε καθαρή εικόνα για τις ζημιές, η κατάσταση δεν είναι καθόλου ενθαρρυντική.

Στη ΒΙΠΕ Πατρών, τα ρεπορτάζ μιλούν ήδη για δύο εργοστάσια καμένα, ενώ στα γύρω χωριά (Περιστέρα) κάηκαν σπίτια και χωράφια. Μεγάλη πρόβλημα και κρίσιμο ζήτημα αποτέλεσε, που καθόλου δεν απασχόλησε τα συστημικά Μ.Μ.Ε., ήταν οι ζωές των κρατούμενων στις φυλακές Αγ. Στεφάνου. Την ώρα που η φωτιά πλησίαζε τις φυλακές και οι καπνοί έμπαιναν στα κελιά δεν υπήρχε σχέδιο εκκένωσης με τις ζωές 500 κρατουμένων να κρέμονται από μία κλωστή! Ανατριχιαστική η δήλωση σωφρονιστικού υπάλληλου: «Αν είναι να πεθάνουμε, θα πεθάνουμε μαζί!». Απ’ ότι φαίνεται για το σύστημα, οι ζωές των κρατουμένων δεν αξίζουν ούτε στο ελάχιστο.

Η μεγάλη εστία της φωτιάς που σάρωσε τη Δυτική Αχαΐα (Καμίνια, Αλισσός κλπ.) ήδη υπολογίζεται πως έχει κάνει τεράστιες ζημιές, παρότι σύμφωνα με τις τελευταίες εικόνες το μέτωπο αναζωπυρώνεται σποραδικά, αλλά είναι σχετικά ελεγχόμενο. Από τις τραγικές εικόνες με τις πύρινες γλώσσες να έχουν φτάσει στη θάλασσα για να σβήσουν, με τις βάρκες να ετοιμάζονται για εκκένωση, μέχρι τα καμένα μαγαζιά στα Καμίνια, τις μεγάλες ζημιές σε χωράφια, θερμοκήπια και σπίτια στον Αλισσό και τα γύρω χωριά, η αποτίμηση είναι ήδη κακή για τον λαό της περιοχής. 

Η τελευταία εστία μέσα στον αστικό ιστό (!) της Πάτρας, στη Βούντενη που ξεκίνησε το βράδυ της Τρίτης, συνεχίζει να καίει και να απειλεί σπίτια, ενώ ήδη γνωρίζουμε πως έχει κάψει 2 σπίτια.

Με την «ετοιμότητα» του κρατικού μηχανισμού να αρκείται στις εκκενώσεις και την αποστολή μηνύματος στο 112 – να μην χρεωθούν το κόστος των ανθρώπινων απωλειών, τόσο νοιάζονται για τις ζωές μας -, προφανώς ο λαός και ο μόχθος της ζωής του, βρίσκεται στο έλεος των πυρκαγιών. Οι αναφορές που γίνονται για την ανυπαρξία μέσω πυρόσβεσης, την καθυστερημένη άφιξή τους από αέρα και έδαφος (χαρακτηριστική εικόνα στη Βούντενη που μέχρι τη μία το ξημέρωμα παλεύανε με τα λάστιχα), οδηγούν τους κατοίκους, που τους εγκαλούν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, να δίνουν σχεδόν μόνοι τους τη μάχη ενάντια στις φλόγες με ό,τι έχουν και δεν έχουν.

Φυσικά αυτό δεν εμπόδισε τη Βούλτεψη να δηλώσει με απόλυτη αναλγησία πως η ευθύνη είναι στους… εθελοντές που είναι λίγοι. Ατομική ευθύνη, φιλελεύθερες χυδαιότητες και άλλες ιστορίες για αγρίους. Την ώρα που καίγεται όλη η χώρα για άλλη μία χρονιά, παλεύουν να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα.

Ο κρατικός μηχανισμός είναι σε πλήρη ετοιμότητα όταν πρέπει να χτυπήσει διαδηλωτές αλληλέγγυους στην Παλαιστίνη, τον εργαζόμενο λαό στις απεργίες και την σπουδάζουσα και μαθητιώσα νεολαία όταν βγαίνει στους δρόμους του Αγώνα και της Διεκδίκησης. Είναι ακόμα πιο έτοιμος, όταν οι ίδιοι πυροσβέστες που με τα πενιχρά μέσα και την ανύπαρκτη βοήθεια του κράτους επιχειρούν να «σώσουν ό,τι σώζεται» άυπνοι και κατάκοποι, ζητούν τη μονιμοποίηση τους, τρώνε ξύλο στο Σύνταγμα και αύρες ως απάντηση στα αιτήματά τους.

Τραγική ειρωνεία ότι την ώρα που καίγεται η χώρα, τα ΜΑΤ σε πλήρη ετοιμότητα χτυπήσανε διαδηλωτές στον Βόλο, που διαδηλώνανε ενάντια στην έλευση δολοφόνων του IDF στο λιμάνι.

Το κράτος αυτού του συστήματος (η οντότητα, όχι ο χώρος), είναι ταξικά τοποθετημένο, στηρίζεται και ισχυροποιεί την κυριαρχία του συστήματος, βάζει τη σφραγίδα στην επίθεση στις ζωές μας.

Κόντρα στο σύστημα του κέρδους και της καταστροφής, στο σύστημα της εξάρτησης και της επίθεσης στις λαϊκές ανάγκες υπάρχει διέξοδος: ο αγώνας του λαού της περιοχής να πάρει πραγματικές αποζημιώσεις για τον καμένο και χαμένο κόπο μίας ζωής. Ο αγώνας του λαού της περιοχής αλλά και κάθε πληγείσας περιοχής για πραγματικά (!), όχι εικονικά μέσα προστασίας. Να γίνει ο αγώνας υπόθεση όλων μας, για να μην είμαστε στο ίδιο έργο θεατές κάθε χρονιά.

Για να ζήσουμε, πρέπει να αγωνιστούμε!

Ν.Γ. από Πάτρα

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η προκλητικότητα του ταξικού εποικοδομήματος

0

Ποια είναι η κυρίαρχη δουλειά που πρέπει να κάνει μία κυβέρνηση ενός αστικού κράτους; Με σιγουριά μπορούμε να πούμε πως ο ρόλος της είναι να ισχυροποιεί τη θέση του κεφαλαίου έναντι της εργατικής τάξης, να επιβεβαιώνει και να διαιωνίζει την κυριαρχία του. Διόλου ασήμαντος ο ρόλος του κράτους και ας ανήκει στη "δευτερεύουσα πλευρά" της σχέσης βάση - εποικοδόμημα. Σε μία εξαρτημένη χώρα, ο ρόλος του κράτους έχει και μερικές ακόμα ιδιαιτερότητες που σχετίζονται με το βάθεμα της εξάρτησης και την υπαγωγή του ντόπιου κεφαλαίου στα θελήματα του ξένου.

Αυτή είναι ίσως μία γενική καταγραφή της κατάστασης. Η Ν. Κεραμέως επιβεβαιώνει και με το παραπάνω αυτόν τον ρόλο, τον ρόλο της αστικής τάξης σε μία εξαρτημένη χώρα, προσπαθώντας μέσα από τα εργαλεία του ίδιου του κράτους (Μ.Μ.Ε.) να πείσει τον λαό πως "κάτι δεν κατάλαβε καλά". Μα η εφορία λέει δεν σου παίρνει όλο το ποσό, σου μένουν γύρω στα 30 ευρώ τον μήνα στην τσέπη, λέει. Και αυτό είναι ένα μικρό αποτύπωμα της ειδικής κατάστασης.

Ενώ οξύνεται η λυσσαλέα επίθεση του συστήματος, που ξεσαλωμένο πια βαθαίνει την επίθεση σε πρωτόγνωρα επίπεδα με φόντο την προετοιμασία ενός πολέμου (ποια τάξη με κατακτημένα δικαιώματα, με καλύτερη θέση στον συσχετισμό θα πάει έτσι εύκολα να σφαγιαστεί;), μία επίθεση υπαγορευμένη βεβαίως από τους ιμπεριαλιστές - πατρόνες της εξαρτημένης αστικής μας τάξης, η μεγαλύτερη μερίδα του λαού βλέπει όλο και πιο κοντά στην καθημερινότητά του τη φτώχεια και την εξαθλίωση. Και μέσα σε αυτή την αβάσταχτη καθημερινότητα, στην καθημερινότητα της ακρίβειας, της καθημερινότητας που δεν ο μήνας δεν βγαίνει και ο μισθός δεν φτάνει ούτε στα μισά, οι δυνάστες του λαού παλεύουν να βαφτίσουν το κρέας ψάρι, τα ψίχουλα που δίνουν στον φτωχό λαό να τα βαφτίσουν "ουσιαστική αύξηση".

Ο λαός όμως νιώθει την κοροϊδία. Βλέπει τι σημαίνει το κατά μέσο όρο 1 ευρώ την ημέρα αύξηση στον μισθό του, την ίδια ώρα που γίνονται πιο γενναιόδωρες αυξήσεις στα σώματα ασφαλείας (το εποικοδόμημα χωρίς τους μηχανισμούς του πώς θα επιβάλλει την κυριαρχία του κεφαλαίου στην εργασία; Πώς θα επιβάλλει την κυριαρχία του ιμπεριαλισμού απέναντι στον λαό;).

Μα πραγματικά, δεν πρέπει να εκπλήσσει κανέναν η χυδαιότητα των στελεχών του συστήματος. Είναι συγκεκριμένη η θέση τους. Αρμόζουν συγκεκριμένες απαντήσεις που μόνο το λαΐκό κίνημα μπορεί να δώσει. Ας είναι, γυρίζει ο τροχός.

Ν.Γ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Άστεγος νεκρός στην Ομόνοια. Αυτός είναι ο καπιταλισμός!

0

Πριν λίγες μέρες βρέθηκε νεκρός έξω από μαγαζί εστίασης στην Ομόνοια 57χρονος άντρας. Όπως διαπιστώθηκε αργότερα, ο ίδιος – άγνωστο πώς μέχρι ώρας – είχε τραυματιστεί εντός του καταστήματος και είχε χάσει τις αισθήσεις του. Αφού ο μαγαζάτορας και δύο υπάλληλοι τον μετέφεραν και κυριολεκτικά τον παράτησαν τραυματισμένο στο πεζοδρόμιο, χωρίς να κληθεί ασθενοφόρο και φυσικά χωρίς να του παράσχουν τις πρώτες βοήθειες, βάλθηκαν να καθαρίσουν τον χώρο του καταστήματος...

Πρόκειται για μία ωμή και συμπυκνωμένη αποτύπωση της βαρβαρότητας του καπιταλιστικού συστήματος, του συστήματος που από τη μια δημιουργεί και θρέφεται από την εξαθλίωση, την ανεργία και τη φτώχεια και από την άλλη περιθωριοποιεί και δολοφονεί τους κολασμένους αυτού του κόσμου. Το σύστημα που μας κλέβει το «οξυγόνο» είναι υπεύθυνο για τις απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης σημαντικού μέρους του λαού μας, καθώς είναι υπεύθυνο για την ακρίβεια, τις αυξήσεις σε ενοίκια και την ανεργία.

Η απάντηση στο σύστημα που θέλει νεκρούς μετανάστες στην Πύλο, δεκάδες νεκρούς και τραυματισμένους εργάτες στις οικοδομές, που θέλει το σύνολο του λαού και της νεολαίας να ζει στην εξαθλίωση, την αβεβαιότητα την επισφάλεια, που θέλει ανέργους, αστέγους και περιθωριοποιημένους, είναι ο μαζικός λαϊκός αγώνας για οξυγόνο, η αντίσταση στην λυσσαλέα επίθεση του συστήματος στα δικαιώματά μας και η διεκδίκηση μιας ζωής με αξιοπρέπεια. Η απάντηση είναι η ανατροπή της πολιτικής του συστήματος που είναι βαμμένο από το αίμα αμέτρητων ανθρώπων.

Ν.Γ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Και άλλο εργοδοτικό έγκλημα… Και η λίστα δεν τελειώνει.

0

Ένας εργάτης χάνει τη ζωή του κάθε δεύτερη μέρα εν ώρα εργασίας, λέει ένα στατιστικό. Οι ζωές των εργατών όμως δεν είναι στατιστικά. Οι όροι ζωής του λαού είναι το άλφα και το ωμέγα της ανάπτυξης της πάλης του. Οι όροι αυτοί χάνονται και κερδίζονται στον συσχετισμό με το ντόπιο και το ξένο κεφάλαιο.

Στις 12 Μαρτίου χάνουν τη ζωή τους ένας 28χρονος χειριστής γερανοφόρου και ένας 57χρονος δασεργάτης στη Φθιώτιδα. Στις 19 Μαρτίου ανακοινώθηκε πως 61χρονος διανομέας κατέληξε έπειτα από πολύμηνη νοσηλεία που είχε μετά από τραυματισμό εν ώρα εργασίας, μίας εργασίας που έκανε προκειμένου να συμπληρώσει τα απαραίτητα ένσημα για να βγει στη σύνταξη. Επίσης, βαριά τραυματισμένος διανομέας της ΕΛΤΑ, καταγγέλλει πως τραυματίστηκε εν ώρα εργασίας, από φρένα που κόλλησαν λόγω μη συντήρησης.

Στα μέσα Μαρτίου, μετράμε 40 θανάτους εργαζομένων και πάνω από 50 βαριά τραυματισμένους για το 2025. Αυτός είναι ο απολογισμός του βάρβαρου συστήματος τους πρώτους 2,5 μήνες.

Φυσικά, έτσι λογαριάζει και ο καπιταλισμός την ανθρώπινη ζωή, την καθιστά αναλώσιμη. Και στα πλαίσια αυτής της καθημερινότητας, η σύνδεση της ξεσαλωμένης επίθεσης του κεφαλαίου στα εργασιακά δικαιώματα και την υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής, με την ανάγκη του εργαζόμενου λαού να αγωνιστεί για το οξυγόνο του, για την πραγματική βελτίωση της καθημερινότητας του, είναι πια αναγκαία. Αλλά αυτή η ζωή, κατακτιέται μόνο με αγώνες!

Ν.Γ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

70χρονος οικοδόμος νεκρός στη Φωκίδα από «εργατικό δυστύχημα».

0

Το πρωί του Σαββάτου στη Φωκίδα, έπεσε από τη σκαλωσιά συνταξιούχος που δούλευε στην οικοδομή. Η κανονικότητα του σάπιου καπιταλιστικού – ιμπεριαλιστικού συστήματος, θέλει 70χρονους συνταξιούχους να πρέπει να συμπληρώσουν την πενιχρή σύνταξη της δημοσιονομικής πειθαρχίας της Ε.Ε., δουλεύοντας σε άθλιες συνθήκες στην οικοδομή.

Η βαρβαρότητα αυτού του συστήματος γεννά το αβάσταχτο κόστος ζωής και τις συντάξεις – κοροϊδία, δημιουργεί τις ανάλογες συνθήκες εξαθλίωσης της εργατικής τάξης και του λαού, «ρουφά» το οξυγόνο από τις ζωές των νέων και των εργατών, που γίνονται θυσία για τα κέρδη των καπιταλιστών.

Καμία «διαλεύκανση» δεν χρειάζεται ο λαός για τους δεκάδες νεκρούς και σακατεμένους. Πρέπει να αναπτύξει τους αγώνες του, να αντιληφθεί το μέγεθος της επίθεσης, να αντισταθεί στο σύστημα που αδιαφορεί για την ανθρώπινη ζωή και να διεκδικήσει το οξυγόνο που του κλέβουν.

Ν.Γ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ