Σοκ, θλίψη αλλά και οργή έχει προκαλέσει στο πανελλήνιο τις τελευταίες ημέρες η είδηση της τεράστιας έκρηξης που σημειώθηκε στο εργοστάσιο της Βιολάντα στα Τρίκαλα, το οποίο τυλίχθηκε στις φλόγες με αποτέλεσμα τον τραυματισμό εργαζομένων και τον τραγικό απολογισμό 5 νεκρών εργατριών που εκείνη τη μέρα έφυγαν για τη δουλειά και δε γύρισαν ποτέ στα σπίτια τους…
Και όπως πάντα, πίσω από την κάθε «κακιά στιγμή», το κάθε «ατύχημα» σαν όλα τα άλλα, φάνηκε για μία ακόμη φορά ο πραγματικός υπαίτιος για το θάνατο των εργατριών, το κεφάλαιο και η εργοδοσία που, καλυμμένοι πλήρως από κάθε αντεργατικό νόμο, όσο πάει και μεγαλώνουν τη μαύρη λίστα των εργαζομένων που έχασαν τις ζωές τους στη βάρδια, που έγιναν θυσία στο βωμό του κέρδους. Σύμφωνα με μαρτυρίες στο εργοστάσιο που περιγραφόταν ως υποδειγματικό σε δομή και λειτουργία, οι εργαζόμενοι για πάνω από ένα μήνα πριν το τραγικό γεγονός προειδοποιούσαν για διαρροή αερίου στο χώρο του εργοστασίου, πράγμα με το οποίο η διοίκηση αρνήθηκε πεισματικά να ασχοληθεί.
Άλλωστε, κάθε μέρα οι εργαζόμενοι ήταν που ρίσκαραν τη ζωή τους (και από τύχη δεν ήτανπερισσότεροι στο χώρο την ώρα της έκρηξης) και όχι η εργοδοσία που μόνο διατάζει και… εισπράττει. Ενδεικτική ήταν και η μόνιμη προσπάθεια της διοίκησης να μπλοκάρει την ίδρυση σωματείου εργαζομένων μέσα στο εργοστάσιο, καθώς και ο αποκλεισμός του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων από το να παρέμβει στους εργαζομένους του εργοστασίου, «έργο» για το οποίο είχαν επιστρατευτεί μέχρι και αστυνομικές δυνάμεις.
Όσο μελάνι και να σπαταλιέται όμως, όσα κούφια λόγια και να ειπώνονται από επίσημους και ανεπίσημους εκφραστές του σάπιου συστήματος που καλούν το λαό να στηρίξει τον… δύσμοιρο κολοσσό αγοράζοντας τα προϊόντα του «γιατί είναι ελληνικά», η αλήθεια δεν μπορεί να κρυφτεί. Η αλήθεια που λέει ότι η βάρβαρη πολιτική του συστήματος, σε όλους τους χώρους που εφαρμόζεται, μετράει μόνο νεκρούς, σακατεμένους, ανθρώπους στα όρια της φτώχειας και της εξαθλίωσης. Και η ίδια πολιτική δεν αφήνει στο απυρόβλητο τη δικιά μας γενιά, που την πετάει από τις σχολές και τα σχολεία για να γίνει κι αυτή από νωρίς ανειδίκευτο δυναμικό στα κάτεργα που υπόσχονται 13ωρα, μισθούς πείνας, άθλιες συνθήκες εργασίας και σε κάποιους ίσως να κοστίσουν μέχρι και τη ζωή.
Μόνος δρόμος για ζωή με αξιοπρέπεια είναι οι κοινοί αγώνες φοιτητών-εργαζομένων για την ανατροπή αυτής της πολιτικής, η πάλη στα σωματεία και τους συλλόγους που θα βγάλει συνολικά το λαό στο δρόμο για σπουδές, δουλειά, ζωή με δικαιώματα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου