Το έγκλημα στα Τέμπη δε μπορεί να ξεχαστεί. Και πως να διαγραφεί από τη λαϊκή μνήμη, όταν δίπλα σε αυτό το φρικτό έγκλημα, προστίθονται καθημέρινά τόσα νέα. Η Βιολάντα και οι 200 νεκροί το χρόνο, συνεχίζουν να θυμίζουν ότι η πολιτική απαξιώνει την εργασία και μαζι με αυτην την ανθρωπινη ζωή. Είναι μια πολιτική δολοφονική.
Και από την άλλη, πόσοι είναι αυτοί που σακατεύονται; πόσοι είναι αυτοί που κάνουν δύο δουλειές για να πληρώσουν νοίκι-σουπερμακετ; Πόση ελπίδα μπορεί να βρει η νέα γενιά σε ένα σύστημα, που όταν δεν τη σκοτώνει στα τρένα, τη διαγράφει, την καταστέλλει, την ξεζουμίζει; Πόση ελπίδα να βρει όταν της τάζουν φέρετρα, ότι θα δώσει τελικά και το αίμα της για τα ιμπεριαλιστικά σχεδια;
Οι αιτίες που έκαναν την περυσινή μέρα ιστορική, είναι ακόμα εδώ. Και παρά τις διαψέυσεις, την ολοφανερη προσπάθεια από κόμματα που έχουν αναλάβει το ρόλο της "αγωνιστικής " απορρόφησης των κοινωνικών κραδασμών (δες ΚΚΕ με αγροτικά), ο κόσμος επιμένει να αναζητά διέξοδο.
Και συναντάει τους αρνητικούς συσχετισμούς, που παρά ότι τα σωματεία γίνονται "κόκκινα", οι πραγματικοί συσχετισμοί για την εργατική τάξη και ευρύτερα το κόσμο της δουλειάς χειροτερεύουν.
Γι' αυτό πρέπει να οργανωθούν οι αντιστασεις, να υπάρξει κίνημα αντίστασης και διεκδίκησης για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής.
Η Πρωτοβουλία Αντίστασης παρέμβηκε με την προκύρηξη της στη συγκέντρωση. Συγκρότησε δυναμικό μπλοκ που πλαισιώθηκε από συναγωνιστές και λαό που φώναζε τα συνθήματα της ντουντούκας. Επίσης κατά τη διαρκεια της μεγάλης διαδήλωσης γινόντουσαν ανακοικώσεις απο το μπλοκ της Πρωτοβουλίας για τη νέα ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ στο Ιράν και την εμπλοκή της χώρας μας μέσω και της Σούδας.
Η σημερινή κινητοποίηση δεν χωράει σε εκλογικούς σχεδιασμούς. Πρέπει να γίνει εφαλτήριο μάχης για να δυναμώσουν οι αγώνες σε κάθε χώρο δουλειάς και σπουδών για το δικαίωμα στη δουλειά, τις σπουδές, τη ζωή. Ενάντια στη βρώμικη εμπλοκή της χώρας στην ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Ιράν .
Εκεί θα γεννηθεί η ελπίδα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου