ΕΛΕΟΣ πια με αυτή τη μεταθανάτια αγιογραφία!!!

1

Τις τελευταίες μέρες τα ΜΜΕ έχουν επιδοθεί σε έναν πραγματικό διαγωνισμό υπερβολής, προσπαθώντας να μας πείσουν ότι χάσαμε περίπου έναν μεγάλο δημιουργό, ένα λαϊκό σύμβολο, ένα ίνδαλμα της νεολαίας και μια προσωπικότητα που σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή.

Λίγη σοβαρότητα δεν θα έβλαπτε.

Άλλο καλός και δημοφιλής ερμηνευτής και άλλο μεγάλος καλλιτέχνης. Η δημοφιλία δεν είναι ταλέντο, οι πωλήσεις δεν είναι ποιότητα και η επιτυχία στη νύχτα δεν αποτελεί από μόνη της πολιτιστική προσφορά.

Και, κυρίως, ο θάνατος δεν μετατρέπει αυτομάτως μια ζωή σε παράδειγμα προς μίμηση.

Ξαφνικά όλα εξωραΐζονται. Οι υπερβολές γίνονται «αντισυμβατικότητα». Η νύχτα γίνεται «μύθος». Το εύκολο χρήμα γίνεται «επιτυχία». Οι αυτοκαταστροφικές επιλογές παρουσιάζονται περίπου ως στοιχεία μιας συναρπαστικής προσωπικότητας. Και στο τέλος όλο αυτό σερβίρεται στη νεολαία ως «ίνδαλμα».

Όχι. Δεν είναι όλα πρότυπα επειδή έγιναν διάσημα.

Το ίδιο σύστημα ενημέρωσης που αγνοεί επιστήμονες, ανθρώπους του πολιτισμού, δημιουργούς, εκπαιδευτικούς και ανθρώπους με πραγματική κοινωνική προσφορά, μπορεί να αφιερώνει ατελείωτες ώρες για να αναλύει ποιος πήγε σε ποιο νυχτερινό κέντρο, ποιος έκλαψε στην κηδεία, ποιος ήταν φίλος με ποιον και πόσο «λατρεύτηκε από τον κόσμο».

Αυτό δεν είναι ενημέρωση. Είναι τηλεοπτική βιομηχανία συναισθήματος.

Και κάπου εδώ έχουμε χάσει εντελώς το μέτρο.

Σεβασμός στον θάνατο ενός ανθρώπου σημαίνει ακριβώς αυτό: σεβασμός. Δεν σημαίνει υποχρεωτικός θαυμασμός. Δεν σημαίνει αγιοποίηση. Δεν σημαίνει ότι πρέπει όλοι να ανακαλύψουμε εκ των υστέρων ένα «τεράστιο καλλιτεχνικό έργο» εκεί όπου βλέπαμε απλώς έναν επιτυχημένο εμπορικό τραγουδιστή. Και σίγουρα δεν σημαίνει ότι κάθε διάσημος άνθρωπος πρέπει μετά θάνατον να ανακηρύσσεται «ίνδαλμα του λαού».

Ας αφήσουμε λοιπόν τα λιβανιστήρια.

Ένας άνθρωπος πέθανε. Είναι λυπηρό για τους δικούς του ανθρώπους και για όσους τον αγαπούσαν.

Από εκεί μέχρι να απαιτείται σχεδόν εθνικό πένθος και να ξαναγράφεται ολόκληρη η διαδρομή του για να χωρέσει στον ρόλο του «μεγάλου καλλιτέχνη και προτύπου της νεολαίας», υπάρχει τεράστια απόσταση.

Και αυτή την απόσταση τα ΜΜΕ την κάλυψαν μέσα σε λίγες μέρες με τόνους τηλεοπτικού λιβανιού.

ΕΛΕΟΣ!!!

B.T.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΙΧΜΕΣ | Πόσο κοστίζει μια ζωή;

0

 

Πόσο αποτιμάται η ζωή εν έτη 2023 από αυτούς που διατυμπανίζουν πως βρισκόμαστε «στη σωστή πλευρά της ιστορίας»;  Όπως φαίνεται, αν πρόκειται για τη ζωή του λαού δεν έχει καμιά αξία. Οι άνθρωποι χάνονται άδικα. Την περασμένη Κυριακή στην Κω, μια 63χρονη γυναίκα  ξεψύχησε σε καρότσα αγροτικού οχήματος. Δυο μέρες μετά, κόπηκε το νήμα της ζωής μιας εγκύου μόλις 19 ετών μαζί με το έμβρυο που κυοφορούσε, στη Νέα Μάκρη. Τα ασθενοφόρα δεν έφτασαν ποτέ για να τις βοηθήσουν. Δεν υπήρχε οδηγός.

Λόγω έλλειψης προσωπικού τα ασθενοφόρα μένουν ακίνητα και πανάκριβα ιατρικά μηχανήματα σκουριάζουν. Τα πληρώματα ασθενοφόρων αναγκάζονται να επιλέξουν ποιον θα διακομίσουν και οι γιατροί ποιος θα επιζήσει. Τα νοσοκομεία κλείνουν ή αδειάζουν από γιατρούς και νοσηλευτές. Λειτουργούν με προσωπικό εξουθενωμένο από τις άπειρες βάρδιες. Συγγενείς ασθενών πληρώνουν από την τσέπη τους ιδιωτικά ασθενοφόρα ή ακόμα και ελικόπτερα. Ούτε τα φάρμακά τους δεν μπορούν να βρουν οι ασθενείς. Αυτά  είναι τα αποτέλεσμα της πολιτικής που εφαρμόζουν οι κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια.

Η Κομισιόν προτείνει μείωση των δαπανών για υγεία περίθαλψη. Στην εποχή της κυριαρχίας του κεφαλαίου «δεν συμφέρει» να γιατρεύονται οι εργάτες και οι εργαζόμενοι! Κοστίζουν! Γι' αυτό πεθαίνουν στις καρότσες και στους δρόμους.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΣΤΟΙ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΑ, ΟΙ ΛΑΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΑΓΩΝΕΣ

0

Στην αρχή λένε έρχεται το σοκ. Στη συνέχεια η οργή και στο τέλος η αποδοχή. Σοκ όταν έρχεται ο λογαριασμός ρεύματος, σοκ όταν φτάνεις στο ταμείο του σουπερ μάρκετ, σοκ όταν πας να βάλεις βενζίνη και πάει λέγοντας. Είναι όμως έτσι;

Ηλικιωμένη πεινασμένη κυρία, λέει, έκλεψε από σουπερ μάρκετ για να φάει. Σοκαρίζεται το πάνελ γνωστού καναλιού, γίνεται είδηση, ως κάτι πρωτόγνωρο. Σπεύδουν η δημοτική αρχή και το κανάλι να βοηθήσουν. Οι μεν προβάλλοντας τις κοινωνικές δομές (κοινωνικά παντοπωλεία, κοινωνικά ιατρεία) οι οποίες γιγαντώθηκαν επί ΣΥΡΙΖΑ ως αποτέλεσμα της άκρατης αλληλεγγύης, το δε κανάλι ως φορέας ανθρωπιάς γεμάτο συγκίνηση και τέλος οι αστυνομικοί που την συνέλαβαν ζητώντας από την διεύθυνση του σουπερ μάρκετ ν αποσύρει την μήνυση, επειδή απλά είναι άνθρωποι.

Το γεγονός αυτό από μόνο του δυστυχώς δεν είναι το μόνο, αλλά ούτε και πρωτόγνωρο. Ο Γιάννης Αγιάνης από τους «Άθλιους» του Βίκτωρος Ουγκώ, έκανε 20 χρόνια φυλακή επειδή έκλεψε ένα ψωμί να φάει. Όσο και αν θέλουν κάποιοι να μας πείσουν πως έπεσαν από τα σύννεφα ξέρουμε πως ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ. Οι αυξήσεις σε βασικά είδη πρώτης ανάγκης, στα κοινωνικά αγαθά όπως το νερό, το ρεύμα, το πετρέλαιο είναι αποτέλεσμα της προσπάθειας του συστήματος να ελαχιστοποιήσει την μείωση του κέρδους του, συμπιέζοντας το κόστος παραγωγής. Οδηγεί όμως στην ανεργία, την εξαθλίωση, την ανέχεια, την περιθωριοποίηση μεγάλο κομμάτι του λαού. Ένα σύστημα που χαρίζει κερδοφόρες εταιρίες στο ιδιωτικό κεφάλαιο και πετά στο δρόμο δεκάδες εργαζόμενους, που δύο χρόνια κορονοϊού δεν έχει κάνει καμία πρόσληψη σε ιατρονοσηλευτικό προσωπικό και πεθαίνουν χιλιάδες συμπολίτες μας εκτός ΜΕΘ ή εκτός νοσοκομείων, δεν έχει το παραμικρό ψήγμα ανθρωπιάς.

Όχι λοιπόν δεν σοκαριζόμαστε. Όμως οργιζόμαστε και δεν αποδεχόμαστε την κατάσταση. Γιατί πολύ απλά πιστεύουμε πως μόνο ο λαός μπορεί να βοηθήσει το λαό. Όπως έκανε και στην περίπτωση της ηλικιωμένης που οι υπόλοιποι πελάτες ζήτησαν από την διεύθυνση να πληρώσουν αυτοί το ποσό και να μην φτάσει η υπόθεση στην αστυνομία.

Η λέξη «δικαίωμα» υπάρχει ακόμα στο ελληνικό λεξιλόγιο. Και είναι αξίωμα, όπως λεν και στα μαθηματικά. Δεν χρειάζεται απόδειξη, αλλά ούτε και επιχειρήματα. Χρειάζεται όμως υπεράσπιση. Αυτό προσπαθούν να μας κάνουν να ξεχάσουμε. Είναι δικαίωμά λοιπόν του λαού αυτής της χώρας, αλλά και όλων των χωρών, να οργανώνεται, να αγωνίζεται, να απαιτεί, να διεκδικεί πραγματικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, δωρεάν υγεία, εκπαίδευση για όλους. Με λίγα λόγια, να γεννιέται με αξιοπρέπεια, να πορεύεται στη ζωή με αξιοπρέπεια και στο τέλος να φεύγει με αξιοπρέπεια.

Τ.Β.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ