Καμιά ποινή στις συναδέλφισσες του 3ου Δ.Σ. Ραφήνας ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΑΘΩΩΣΗ ΤΟΥΣ! Όλοι/όλες στην κινητοποίηση τη ΔΕΥΤΕΡΑ 2 ΝΟΕΜΒΡΗ στις 13:00 στο ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ Νηρηίδων 10 (HILTON, τέρμα Μιχαλακοπούλου)

0

 

                                     Καμιά ποινή στις συναδέλφισσες του 3^ου Δ.Σ. Ραφήνας

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΑΘΩΩΣΗ ΤΟΥΣ!

Όλοι/όλες στην κινητοποίηση τη ΔΕΥΤΕΡΑ  2 ΝΟΕΜΒΡΗ στις 13:00

στο  ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ

Νηρηίδων 10 ( HILTON, τέρμα Μιχαλακοπούλου )

ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ 12:00 – 16:00 από τον ΣΕΠΕ «Αλ. Δελμούζος»

ΟΛΜΕ  - ΔΟΕ – ΕΛΜΕ – ΣΕΠΕ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ

Τη Δευτέρα 2 Νοεμβρίου παρουσιάζονται στο πειθαρχικό οι 12 συναδέλφισσες του 3^ου ΔΣ Ραφήνας γιατί υπερασπίστηκαν τα δικαιώματα των μαθητών τους. Γιατί τόλμησαν να διατυπώσουν τη διαφωνία τους για τη συγχώνευση που έγινε σε τμήματα του σχολείου τους. Καλούνται να απολογηθούν γιατί απευθύνθηκαν στο σωματείο τους και συμμετείχαν σε κινητοποιήσεις! Είναι τόσο μεγάλο το έγκλημά τους, που δύο μήνες νωρίτερα προσπάθησαν να θέσουν σε αργία 5 από τις διωκόμενες!

Στα πλαίσια της πιο σφοδρής επίθεσης των τελευταίων χρόνων σε κάθε πτυχή της ζωής μας, η κυβέρνηση έστησε μια πανελλαδική βιομηχανία διώξεων, όπου επιχειρείται η μετατροπή του σχολείου σε στρατώνα. Με διώξεις και τρομοκρατία επιδιώκουν σιγή νεκροταφείου, την καταστολή κάθε αντίθετης φωνής στην πολιτική της φτωχοποίησης και των περικοπών, της πλήρης διάλυσης κάθε δικαιώματος εκπαιδευτικών και μαθητών.

Η διεύθυνση Ανατολικής Αττικής πρωτοστατεί στην τρομοκρατία. Στέλνει εκδικητικά τις συναδέλφισσες του 3^ου ΔΣ Ραφήνας στο πειθαρχικό με βαριές κατηγορίες γιατί σήκωσαν το ανάστημά τους ενάντια στις συγχωνεύσεις.  Διώκει ολόκληρους συλλόγους διδασκόντων όταν πέφτουν ταβάνια, όπως στο 1^ο ΔΣ Πόρτο Ράφτη. Πιστή στη γραμμή κυβέρνησης και υπουργείου να μας τσακίσουν.

Δε θα τους περάσει! Θα παλέψουμε ενάντια στις διώξεις! Θα σταθούμε δίπλα στις συναδέλφισσες μας και θα απαιτήσουμε την πλήρη αθώωσή τους! Με τον «αέρα» που έχουμε από τις θετικές αποφάσεις στα πειθαρχικά για την απεργία – αποχή  σε Τρίπολη και Κομοτηνή, με την παρακαταθήκη από τον μεγάλο αγώνα για την επιστροφή της Χρύσας Χοτζόγλου στο σχολείο της.

Στις 2 Νοεμβρίου είναι απαραίτητη η μαζική παρουσία όλων μας έξω από το πειθαρχικό που θα απαιτεί να μην επιβληθεί καμία ποινή στις συναδέλφισσες, την πλήρη αθώωσή τους! Να διαδηλώσουμε το δικαιώμά μας να αγωνιζόμαστε, να υπερασπιστούμε τις διωκόμενες! Με τον αγώνα μας  θα τους αναγκάσουμε να πάρουν πίσω τη δίωξη του 3^ου ΔΣ Ραφήνας, να πάρουν πίσω όλα τα πειθαρχικά και τις διώξεις! Τρέμουν τα σωματεία και τη συλλογική δράση γι’ αυτό προσπαθούν να τα ποινικοποιήσουν.

ΔΟΕ – ΟΛΜΕ ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ να αναλάβουν τις ευθύνες τους!

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΝΗΡΗΙΔΩΝ 10, ΤΕΡΜΑ ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ, ΑΘΗΝΑ, 13:00.

ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ 12:00-16:00 από τον ΣΕΠΕ Α.ΔΕΛΜΟΥΖΟΣ.

ΚΑΜΙΑ ΠΟΙΝΗ – ΝΑ ΑΘΩΩΘΟΥΝ ΠΛΗΡΩΣ ΟΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΣΣΕΣ ΤΟΥ 3^ου ΔΣ ΡΑΦΗΝΑΣ.

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ανταπόκριση από την Κινητοποίηση στο Πειθαρχικό της Χρύσας Χοτζόγλου και του Δημήτρη Χαρτζουλάκη. ( Φωτό-βίντεο)

0

Μαζική συγκέντρωση παραγματοποιήθηκε έξω από το πειθαρχικό της Περιφέρειας στην Αθήνα στις 23 Οκτωβρίου 2026, όπου εκδικαζόταν το οριστικό πειθαρχικό της Χρύσας Χοτζόγλου και του Δημήτρη Χαρτζουλάκη. Τα συνθήματα που απαιτούσαν την πλήρη αθώωση των αγωνιστών εκπαιδευτικών αντηχούσαν παντού.

Οι συγκεντρωμένοι κατήγγειλαν τη βιομηχανία διώξεων και πειθαρχικών, που έχει στήσει η κυβέρνηση στη βάση της επίθεσης που διεξάγει σε κάθε λαϊκό δικαίωμα και στην εκπαίδευση. Φώναξαν, επίσης,  συνθήματα ενάντια στη βάρβαρη πολιτική της φτώχειας, της καταστολής, των περικοπών και του πολέμου.

Στη συγκέντρωση παρευρέθηκαν με στάσεις εργασίας αρκετά πρωτοβάθμια σωματεία της Αττικής που συμπλήρωσαν τη στάση εργασίας της ΟΛΜΕ μετατρέποντάς τη σε απεργία αλλά και σύλλογοι της πρωτοβάθμιας που με αποφάσεις τους ξεπέρασαν το γεγονός ότι η ΔΟΕ δεν έβγαλε κανένα κάλεσμα στην κινητοποίηση. Με τα πανό τους έκαναν επίσης αισθητή την παρουσία τους η Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Ενάντια στις Συνδικαλιστικές Διώξεις και Απολύσεις, η ΠΕΣΕΚ, η Ταξική Πορεία και οι Αγωνιστικές Κινήσεις Φοιτητών

Συγκεντρωμένοι εκπαιδευτικοί, μέλη της ΕΛΜΕ Πειραιά, απαίτησαν να επεκταθεί η στάση εργασίας του σωματείου τους ( είχε κηρύξει στάση εργασίας μόνο μιας ώρας,  11:00 - 12:00), ώστε να μπορέσουν να παραμείνουν μέχρι το τέλος, υπερσπιζόμενοι τους διωκόμενους, με την πλειοψηφία του ΔΣ της ΕΛΜΕ να το αρνείται πεισματικά. 

Κόντρα στα εμπόδια και στις υπονομεύσεις, η κινητοποίηση συνεχίστηκε με μαζική και δυναμική πορεία προς το Μέγαρο Μουσικής, όπου οι διαδηλωτές απευθύνθηκαν με τα συνθήματα τους στον λαό.

Οι αγώνες ενάντια στα πειθαρχικά και τις διώξεις, για την υπεράσπιση της συνδικαλιστικής δράσης και του δικαιώματος να αγωνιζόμαστε είναι σε εξέλιξη και απαιτείται η μέγιστη ενεργοποίηση για να καταφέρουμε νικήσουμε!

Ακολουθούν οι δηλώσεις που έγιναν μετά την εκδίκαση του πειθαρχικού από τους αγωνιστές, διωκόμενους εκπαιδευτικούς Χρύσα Χοτζόγλου και Δημήτρη Χαρτζουλάκη και τους δικηγόρους Κώστα Παπαδάκη και Θωμά Ντίντα

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θεσσαλονίκη | Να αθωωθούν πλήρως Χοτζόγλου-Χαρτζουλάκης

0

Διαμαρτυρία στο Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης

Την Παρασκευή 23/10, μέρα του τελικού πειθαρχικού για τη Χρύσα Χοτζόγλου και τον Δημήτρη Χαρτζουλάκη, πραγματοποιήθηκε στις 13:30 στο ΥΜΑΘ συγκέντρωση αλληλεγγύης στους δύο διωκόμενους εκπαιδευτικούς.

Φωνάχτηκαν συνθήματα καταγγελίας της τρομοκρατίας που εφαρμόζει η κυβέρνηση και το σύστημα για να περάσει την Αξιολόγηση και την πολιτική της φτώχειας, των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, των ταξικών φραγμών. Έγιναν ανακοινώσεις που τόνιζαν τη μεγάλη νίκη της επιστροφής της Χρύσας στο σχολείο της και την αποτροπή της πρώτης απόλυσης δημόσιου υπαλλήλου μετά τη Χούντα χάρη στον μαζικό, δυναμικό και παρατεταμένο αγώνα εκπαιδευτικών και κομματιών του λαού. Δημοσιοποιήθηκε για μία ακόμη φορά η απαίτηση να αθωωθούν πλήρως Χοτζόγλου.

Η μη έγκαιρη δημοσιοποίηση του ψηφίσματος για την πλήρη αθώωση των δύο αγωνιστών με το συγκεκριμένο κάλεσμα στο Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης από την Γ’ και Ε’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης καθώς και από τον Β’, Ζ’ και ΣΕΠΕ Λαγκαδά, αλλά και η -τουλάχιστον- ελλιπής κινητοποίηση κόσμου επέδρασε στη μαζικότητα της συγκέντρωσης, που θα μπορούσε αριθμητικά να είναι μεγαλύτερη.

Ανοιχτή και κυνική ήταν η υπονόμευση της συγκεκριμένης διαμαρτυρίας από την Α’, Β’ και Δ’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης, στις οποίες η ΑΣΕ/ΠΑΜΕ κυριαρχεί. Συγκεκριμένα και οι τρεις είχαν γίνει αποδέκτες του ψηφίσματος πολλές μέρες πριν, αφού αυτό είχε σταλεί κεντρικά σε όλες τις ΕΛΜΕ. Στη Β’ και Δ’, μάλιστα, είχε σταλεί επανειλημμένα το ψήφισμα και από συναγωνιστές όλη την προηγούμενη εβδομάδα. Το αποτέλεσμα ήταν το εξής: η Β’ και Δ’ ΕΛΜΕ δεν έβγαλαν καν το ψήφισμα. Η Α’ ΕΛΜΕ, ως πρόφαση, δημοσιοποίησε το ψήφισμα το βράδυ της Πέμπτης, ενώ ήδη από το πρωί της Τετάρτης στην απεργιακή συγκέντρωση είχε «πιεστεί» να βγάλει το ψήφισμα και την κινητοποίηση στο ΥΜΑΘ. Κανένα μέλος ούτε καν των ΔΣ της Α’, Β’, και Δ’ ΕΛΜΕ δεν παραβρέθηκε στο Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης το μεσημέρι της Παρασκευής. Οι συνάδελφοι/-ισσες των εν λόγω ΕΛΜΕ προφανώς δεν το έμαθαν…

Γίνεται φανερό ότι η άνοδος σε ψήφους της ΑΣΕ και η πρωτιά σε σωματεία και ομοσπονδίες είναι ανάλογη με την ανοιχτή ή καλυμμένη υπονόμευση των αγώνων από την παράταξη αυτή που στα λόγια μόνο υποστηρίζει και οργανώνει αγώνες.

Παρόλα αυτά, είναι ενθαρρυντική η παρουσία έστω και κάτω από αυτές τις συνθήκες, ενός δυναμικού που αναλαμβάνει να προωθήσει στην πράξη και να συμβάλλει στην κίνηση εργαζομένων και νεολαίας ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης και του συστήματος.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θεσσαλονίκη | Πετυχημένη κοινή εκδήλωση Αγωνιστικών Κινήσεων και Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών

0

Δεκάδες εκπαιδευτικοί, φοιτητές και εργαζόμενοι συμμετείχαν στην κοινή εκδήλωση των Αγωνιστικών Κινήσεων και των Αγτωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών για τα συμπεράσματα από το νικηφόρο αγώνα για την επιστροφή της Χρύσας Χοτζόγλου στο σχολείο. Η εκδήλωση στο στέκι Σφεντόνα την Πέμπτη 22/10 χρονικά έγινε μια μέρα μετά από την απεργία στις 21/10 και μία μέρα πριν το οριστικό Πειθαρχικό για τη Χρύσα Χοτζόγλου και τον Δημήτρη Χαρτζουλάκη.

 

Το άνοιγμα εκ μέρους των ΑΚΕ επικέντρωσε στα χαρακτηριστικά του σχεδόν δίχρονου αγώνα για την επιστρο΄φη της Χρύσας στο σχολείο και την αποτροπή της πρώτης απόλυσης δημόσιου υπαλλήλου μετά τη Χούντα. Τονίστηκε ότι η αναφορά, η ανάλυση και η εξαγωγή συμπερασμάτων από τον μαζικό αυτό αγώνα δεν είναι παρελθοντολογία, αφου τα χαρακτηριστικά του και οι πολιτικές βάσεις στις οποίες στηρίχτηκε και οργανώθηκε, χρησιμεύουν ως παρακαταθήκες για τους τωρινούς και μελλοντικούς αγώνας.

Το άνοιγμα εκ μέρους των φοιτητών εστίασε στην επίθεση κυβέρνησης και συστήματος ενάντια σε μαθητές, φοιτητές αλλά και εκπαιδευτικούς. Τονίστηκε η αναγκαιότητα και η δυνατότητα οικοδόμησης πανεκπαιδευτικού μετώπου για την απόκρουση της κυβερνητικής-συστημικής επίθεσης για την υπεράσπιση και διεκδίκηση των δικαιωμάτων του λαού στην εκπαίδευση, στη μόνιμη και σταθερή εργασία, στη συνδικαλιστική και πολιτική δράση.

 

Στην εκδήλωση έκανε διαδικτυακή παρέμβαση ο Δημήτρης Χαρτζουλάκης τονίζοντας και αυτός, όπως και οι προηγούμενοι, ότι ο λαός και η νεολαία μόνο με τους αγώνες τους μπορούν να έχουν νίκες ακόμα και στον αρνητικό συσχετισμό σε βάρος των λαϊκών δυνάμεων που βιώνουμε στις μέρες μας, όπως έδειξε περίτρανα ο αγώνας για την επιστροφή της Χρύσας στο σχολείο. Αναδείχθηκε η σημασία του πανευρωπαϊκού νεολαιίστικού κυρίως ξεσηκωμού και το καθήκον να συμβάλλουμε ως διακριτή, οοργανωμένη συλλογικότητα στο ξεδίπλωμα των αγώνων και στη χώρα μας.

Ακολούθησαν αξιόλογες παρεμβάσεις από εκπαιδευτικούς, φοιτητές και εργαζόμενους που αναφέρθηκαν στηνεπίθεση που δεχόμαστε στην εκπαίδευση και όχι μόνο και στις δυνατότητες κοινής πάλης για να τη σταματήσουμε. Καταδείχθηκε ο υπονομευτικός ρόλος της ΑΣΕ/ΠΑΜΕ στον αγώνα για την επιστροφή της Χρύσας στο σχολείο.

Αναδείχθηκε ο συστημικός ρόλος των φασιστικών και ακροδεξιών κομμάτων, που, όπως στον τωρινό νεολαιίστικο ξεσηκωμό, έτσι στο παρόν και το μέλλον των αγώνων στη χώρα μας αποτελούν το «μακρύ χέρι» του συστήματος. Επισημάνθηκε ότι η κινητοποίηση και οι αγώνες του λαού σε αντικυβερνητική -αντισυστημική κατεύθυνση είναι προϋπόθεση για την απόκρουσηκαι της ανόδου φασιστικών, ακροδεξιών, εθνικιστικών μορφωμάτων.

Μία μέρα μετά την πετυχημένη απεργία και απεργιακή συγκέντρωση και πορεία στη Θεσσαλονίκη, η κοινή μας εκδήλωση ανέδειξε όχι μόνο την αναγκαιότητα αλλά και τη δυνατότητα να οργανωθούν αγώνες για την υπεράσπιση και διεύρυνση των δικαιωμάτων λαού και νεολαίας σε αντικυβερνητική-αντισυστημική-αντιρεφορμιστική κατεύθυνση κόντρα σε λογικές και πρακτικές απογοήτευσης, παραίτησης ή ανάθεσης και κοινοβουλευτικών αυταπατών.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΜΕΓΑΛΕΣ ΟΙ ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΧΩΡΑ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΣΕ ΚΟΙΝΟ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑ ΕΙΝ’ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ: ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ

0

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23/10 ΣΤΙΣ 09:00 ΣΤΗΝ ΠΔΕ ΑΤΤΙΚΗΣ (ΞΕΝΙΑΣ 24), ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ) ΠΟΥ ΕΚΔΙΚΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΤΩΝ Δ. ΧΑΡΤΖΟΥΛΑΚΗ ΚΑΙ ΧΡΥΣΑΣ ΧΟΤΖΟΓΛΟΥ! ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΛΜΕ, ΟΙ ΣΕΠΕ ΚΑΙ Η ΔΟΕ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΠΕΡΓΙΑ!

Δεκάδες χιλιάδες απεργοί εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι, αλλά και φοιτητές και μαθητές που έκλεισαν τα σχολεία τους κατέκλυσαν τις πόλεις σε όλη τη χώρα, οικοδομώντας κοινό μέτωπο ενάντια στις πολιτικές που διαλύουν τις ζωές μας! Εμπνεόμενοι από τις συνεχιζόμενες κινητοποιήσεις στην Γαλλία, στην Ισπανία, στην Αλβανία, στο Βέλγιο αλλά και σε άλλες χώρες δείξαμε για ακόμα μια φορά τι μπορεί να κάνει ο κόσμος όταν αποφασιστικά βγει στο δρόμο και διαδηλώσει!

Η απεργιακή κινητοποίηση της 21/10 αποτέλεσε μήνυμα στην κυβέρνηση και στις πολιτικές στην εκπαίδευση, των περικοπών, των μισθών που δε φτάνουν ούτε για ζήτω, της τρομοκρατίας μέσω της αξιολόγησης, της διάλυσης των δικαιωμάτων στην δημόσια και δωρεάν παιδεία. Αποτέλεσε απάντηση στο κλίμα τρομοκρατίας και καταστολής που επιχειρήθηκε να στηθεί όλο το προηγούμενο διάστημα, με βασική ανησυχία από τα διάφορα συστημικά παπαγαλάκια «να μην γίνουμε και Γαλλία».

Καταγγέλλουμε τις προσαγωγές που έγιναν για ακόμα μια φορά από τα μπλόκα της αστυνομίας προκειμένου να μην προσεγγίσει ο κόσμος τη συγκέντρωση στην Αθήνα. Όπως και την ισχυρή παρουσία των ΜΑΤ στο Σύνταγμα που περικύκλωσε τους συγκεντρωμένους. Η απεργία στις 21/10 αποτελεί όμως και μήνυμα και σε όλους εκείνους που λένε κατά καιρούς ότι «ο κόσμος δε τραβάει», «δε μπορούμε να κάνουμε συνέχεια απεργίες» κτλ. Είναι ένα μήνυμα δηλαδή που φωνάζει για την συνέχεια! Για τη συγκρότηση κινήματος που θα απαιτήσει την ανατροπή όλων αυτών των πολιτικών! Που είναι φανερό ότι δε μπορεί να γίνει με τον «σχεδιασμό» της ΑΔΕΔΥ για επόμενη απεργία τέλη Νοέμβρη. Απαιτούνται Γενικές Συνελεύσεις για τη συνέχεια του αγώνα!

Όλο αυτό το ισχυρό αγωνιστικό μήνυμα αισιοδοξίας δε μπορούν καν να το αμαυρώσουν οι θλιβερές προσπάθειες συνδικαλιστικών στελεχών της ΑΣΕ/ΠΑΜΕ αλλά και φοιτητών τους (ΜΑΣ), να τραμπουκίσουν και να επιβάλλουν τους δικούς τους όρους στην διαδήλωση στην Αθήνα. Στην αρχή της συγκέντρωσης, με την συμφωνία τους με τον κυβερνητικό συνδικαλισμό -που και καλά κατέρριψαν- (σε ΔΟΕ και ΟΛΜΕ) , να απαγορεύσουν σε εκπροσώπους πρωτοβάθμιων σωματείων να βγάλουν χαιρετισμό στην συγκέντρωση. Με την προσπάθεια με το στανιό να επιβάλλουν τη δική τους διάταξη προσπαθώντας να πετάξουν εκπαιδευτικά σωματεία της μη αρεσκείας τους προς τα πίσω! Ακόμα πιο γελοία ήταν η εικόνα φοιτητικών τους μπλοκ που ενώ οι διαδηλωτές πλημύριζαν τη Σταδίου, αυτοί επέλεξαν να ρίξουν ένα «σπριντ» στο πεζοδρόμιο για να προσπεράσουν άλλα πανό στην πορεία. Θα ήταν για γέλια αν δε ακολουθούσαν τραμπουκισμοί σπρωξιές και βρισιές σε απεργούς εκπαιδευτικούς, δείγμα του πώς αντιλαμβάνονται το «κοινό μέτωπο».

Το μήνυμα όμως πέρασε! Και βροντοφωνάζει για την συνέχεια του αγώνα. Και αυτή η συνέχεια μπορεί να δοθεί και την Παρασκευή 23/10 όπου εκδικάζεται το Πειθαρχικό των αγωνιστών εκπαιδευτικών Δ. Χαρτζουλάκη και Χ. Χοτζόγλου, που κατηγορούνται για συμμετοχή σε κινητοποίηση ενάντια στην αξιολόγηση! Πρόκειται για την υπόθεση που αξιοποιήθηκε από τη διοίκηση και το ΥΠΑΙΘ για να βγει 18(!) μήνες σε δυνητική αργία η Χρύσα, και που τερματίστηκε μόνο κάτω από την συνεχή και αποφασιστική κινητοποίηση αλληλέγγυων. Στις 23/10 λοιπόν γίνεται το ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ που θα αποφασίσει τελικά αν οι 2 συνάδελφοι εκπαιδευτικοί είναι ένοχοι ή όχι! Και μάλιστα με ένα κατηγορητήριο που μπορεί να οδηγήσει στην οριστική παύση (απόλυση)! Για αυτό και πρέπει να δοθεί ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ από έξω όπως και τις άλλες 2 φορές που εκδικαζόταν το ερώτημα της δυνητικής αργίας για τους 2 συναδέλφους!

Για αυτό όλες οι ΕΛΜΕ, οι ΣΕΠΕ η ΔΟΕ πρέπει να πάρουν αποφάσεις για να γίνει μέρα απεργίας στην εκπαίδευση! Να σταματήσουν οι αστείες δικαιολογίες των συνδικαλιστικών δυνάμεων στα ΔΣ των σωματείων που είτε καταψηφίζουν τις συμπληρωματικές στάσεις εργασίας που προτείνονται (λέγοντας ότι ο κόσμος δε μπορεί να απεργήσει τόσο σύντομα 2 φορές, ενώ ταυτόχρονα ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΥΝ με τα βδελυγμίας την πρόταση για Απεργιακά Ταμεία) είτε δε βγάζουν άχνα για το ζήτημα (για να μην πούμε τι λένε στα σχολεία). Που απαντάνε γελοιότητες σε συναδέλφους που απαιτούν από τα σωματεία, να προχωρήσουν σε αποφάσεις που θα εξασφαλίσουν την παρουσία τους έξω από το Πειθαρχικό καθ’ όλη τη διάρκεια της συγκέντρωσης! Το μόνο που δείχνουν είναι η αγωνία τους μην γίνει τόσο μεγάλη φασαρία όπως και τις άλλες 2 φορές! Συνολικά εκείνη η μέρα πρέπει να είναι μια μέρα που η μαζική συμμετοχή κόσμου θα επισφραγίσει την επιτυχία της επιστροφής της Χρύσας στο σχολείο, αποσπώντας μία οριστική ΝΙΚΗ για λογαριασμό όλου του κινήματος. ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΚΑΜΙΑ ΠΟΙΝΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ!

Σε αυτή την κατεύθυνση να παλέψουμε το επόμενο διάστημα για νέο γύρο Γενικών Συνελεύσεων στα σωματεία μας, να πιέσουμε για συνέχιση των απεργιακών κινητοποιήσεων Να ζωντανέψουμε τον αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση, ενάντια στις διώξεις και την τρομοκρατία, ενάντια στη φτώχεια και τους μισθούς πείνας. Ενάντια στην επιδείνωση των εργασιακών μας σχέσεων που φέρνει η πολιτική περιορισμού των προσλήψεων, των συγχωνεύσεων σε 26άρια και 27άρια τμήματα, του φορτώματος με υπερωρίες, της διαρκούς αβεβαιότητας των συναδέλφων αναπληρωτών. ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ!

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23/10 ΣΤΙΣ 09:00 ΣΤΗΝ ΠΔΕ ΑΤΤΙΚΗΣ (ΞΕΝΙΑΣ 24), ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ) ΠΟΥ ΕΚΔΙΚΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΤΩΝ Δ. ΧΑΡΤΖΟΥΛΑΚΗ ΚΑΙ ΧΡΥΣΑΣ ΧΟΤΖΟΓΛΟΥ! ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΛΜΕ, ΟΙ ΣΕΠΕ ΚΑΙ Η ΔΟΕ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΠΕΡΓΙΑ!

Παναττική στάση εργασίας από την ΟΛΜΕ 8-11

 

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θεσσαλονίκη | ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ, ΔΙΑΔΗΛΩΣΑΝ ΜΕ «ΑΡΩΜΑ ΓΑΛΛΙΑΣ»!

0

 Πολύς κόσμος, κυρίως νέοι και νέες, με διάθεση και μαχητικο πνεύμα συγκεντρώθηκαν στο Άγαλμα Βενιζέλου. Χιλιάδες φοιτητές, μαθητές και εκπαιδευτικοί και εργαζόμενοι του δημόσιου τομέα διαδήλωσαν σήμερα τα δικά τους θέλω, κόντρα στην πολιτική του συστήματος στην εκπαίδευση και όχι μόνο.

Ούτε οι προκλητικές προσαγωγές νέων από την αστυνομία πριν την συγκέντρωση, ούτε το κλείσιμο των πέντε από τους δεκατρεις σταθμούς του μετρό, ούτε η τρομοκρατία της κυβέρνησης και των παπαγάλων του συστήματος στα ΜΜΕ «για να μην έρθει και εδώ το χάος και η ανομία», στάθηκαν ικανές να εμποδίσουν τους νέους και τους εργαζόμενους να διατρανώσουν την αλληλεγγύη τους στη νεολαία και το λαό της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Αλβανίας και να αναδείξουν τα κοινά προβλήματα αλλά και τον κοινούς αγώνες που πρέπει να ξεδιπλωθούν. Η διαδήλωση, με προκλητική σνεχώς την παρουσία των ΜΑΤατζήδων, ακολούθησε τη γνώριμη διαδρομή από Εγνατία, Αγίας Σοφίας, Τσιμισκή καταλήγοντας στο ΥΜΑΘ, όπου για αρκετή ώρα οι διαδηλωτές φώναζαν συνθήματα.

Με κοινό μπλόκ που πλαισιώθηκε από αρκετούς νέους και εργαζόμενους, οι Αγωνιστικές Κινήσεις (των φοιτητών) και οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών, ανέδειξαν την πάλη που πρέπει να συνεχιστεί ενάντια στην πολιτική των ταξικών φραγμών, στην αξιολόγηση, τα πειθαρχικά και τις διώξεις εκπαιδευτικών, τις διαγραφές φοιτητών και τα αντιδραστικά μέτρα που αποθαρρύνουν τους μαθητές από το σχολείο. Πολλές φορές ακούστηκαν συνθήμετα όπως: «ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΧΤΥΠΑΝΕ ΜΕ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΦΡΑΓΜΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ». «ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ, ΤΟΥΣ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ», «ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ, ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΠΑΛΕΥΟΥΝ ΓΙΑ ΔΩΡΕΑΩΝ ΣΠΟΥΔΕΣ». Στο στόχαστρο τους βρέθηκε το σύνολο της πολιτικής του συστήματος που καταδικάζει τη νεολαία στο γκρίζο παρόν και σε ένα μαύρο μέλλον που τα δικαιώματα της συνθλίβονται στις μυλόπετρες της φτώχειας και ακρίβειας, των εξοπλισμών και των πολέμων τους: «ΑΠΟ ΤΗ ΣΧΟΛΗ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ, ΧΤΥΠΑΝ ΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΤΙΔΡΑ», «ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ, Ο ΠΟΛΕΜΟΣ , Η ΠΕΙΝΑ ΚΑΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ». Και φυσικά τα συνθήματα και ο παλμός του μπλοκ, όπως και συνολικά των διαδηλωτών είχε «άρωμα Γαλλίας» αλλά και των άλλων ευρωπαϊκών χωρών που η νεολαία και οι λαοί δείχνουν με την πάλη τους τον δρόμο, το πως αντιστεκόμαστε στη βαρβαρότητα του συστήματος και το πως κατακτάμε το μέλλον σαν νέοι και σαν λαοί: «ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΙΑΣ, ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΝ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΟΙ ΝΕΟΙ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ»!

Αλγεινή εντύπωση προκάλεσε η προσπάθεια του ΠΑΜΕ/ΑΣΕ και της ΚΝΕ να καπελώσει το συλλαλητήριο, ελέγχοντας την μικροφωνική και αρνούμενοι να δώσουν τον λόγο σε προέδρους σωματείων που δεν ελέγχουν, αλλά και βάζοντας στην κεφαλή του συλλαλητηρίου ένα πανό με την υπογραφή «Συντονιστική Επιτροπή Μαθητών Θεσσαλονίκης», που κανείς δεν ξέρει πότε εκλέχτηκε και από ποιους. Όπως επίσης και η εμφάνιση στη διαδήλωση - για μια ακόμη φορά- δύο (!!) πανό με την αόριστη υπογραφή «Φοιτητικοί Σύλλογοι Θεσσαλονίκης», το ένα από την ΠΚΣ -ΚΝΕ και το άλλο από ΑΡΑΣ/ΕΑΑΚ, εργαλειοποιώντας παραταξιακά τους Φοιτητικούς Συλλόγους.

Στο επόμενο διάστημα πρέπει να μεγαλώσουν και να πολλαπλασιαστούν οι προσπάθειες, ώστε το απεργιακό βήμα της 21ης Οκτώβρη να έχει αγωνιστική συνέχεια και κλιμάκωση. Γνωρίζοντας ότι το σύστημα θα σκληρύνει την στάση του απέναντι στο λαό και με δεδομένη

επίσης την προσπάθεια της συμβιβασμένης αριστεράς των «εκλεγμένων εκπροσώπων» να εκτονώσουν τις αγωνιστικές διαθέσεις των νέων και των εργαζομένων. Ενδεικτική από αυτή την άποψη η άρνηση τριών ΕΛΜΕ (Α, Β και Δ) στις οποίες το ΠΑΜΕ είναι πρώτη δύναμη, να καλέσει την Παρασκευή 23/10, σε τρίωρη στάση εργασίας και σε συγκέντρωση στο ΥΜΑΘ στις 2μμ στην οποία έχουν ήδη καλέσει η Γ και η Ε ΕΛΜΕ, την δηλαδή μέρα που γίνεται το πειθαρχικό, με το ερώτημα έως και της απόλυσης, για τους αγωνιστές εκπαιδευτικούς Χρύσα Χοτζόγλου και Δημήτρη Χαρτζουλάκη.

Σε πείσμα του συστήματος και των ρεφορμστικών δεκανικιών του, η νεολαία και οι εκπαιδευτικοί, ξαναβρίσκουν τον βηματισμό του αγώνα, τον μόνο ικανό να φέρει νίκες, για σπουδές, δουλειά και ζωή με δικαιώματα και ελευθερίες!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θεσσαλονίκη | Συζήτηση 22/10: ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΑΣ Χ. ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

0

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις φοιτητών και οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών σας προσκαλούμε την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου, στις 7:00μμ στο στέκι "Σφεντόνα" (Συγγρού 24, 2ος όροφος) για να συζητήσουμε τα συμπεράσματα από τη νίκη του αγώνα για την επιστροφή της Χρύσας Χοτζόγλου στο σχολείο, κόντρα στην κυβερνητική απόφαση απόλυσης για συνδικαλιστική δράση. 

Η νίκη αυτή αποτελεί σημαντική παρακαταθήκη για όλους τους εργαζόμενους και τη νεολαία. Νίκη που πρέπει να ολοκληρωθεί με την πλήρη απαλλαγή της Χρύσας και του Δημήτρη από την δίωξη για συνδικαλιστική δράση ενάντια στην αξιολόγηση στο τελικό πειθαρχικό που θα λάβει χώρα την Παρασκευή 23/10. Ο αγώνας συνεχίζεται.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ! ΟΛΗ Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ! ΤΕΤΑΡΤΗ 21/10 ΑΠΕΡΓΙΑ - ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23/10 στο Πειθαρχικό των Δ. Χαρτζουλάκη και Χ. Χοτζόγλου

0

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ! ΟΛΗ Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ!

ΤΕΤΑΡΤΗ 21/10 ΑΠΕΡΓΙΑ ΟΛΜΕ-ΔΟΕ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 12:00 ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23/10 στο Πειθαρχικό των Δ. Χαρτζουλάκη και Χ. Χοτζόγλου ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 09:00 στην ΠΔΕ ΑΤΤΙΚΗΣ (ΞΕΝΙΑΣ 24, κοντά στο μετρό Μέγαρο Μουσικής) -

3ΩΡΗ ΠΑΝΑΤΤΙΚΗ από ΟΛΜΕ, ΝΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΛΕΣ οι ΕΛΜΕ και να ΚΑΛΕΣΟΥΝ ΔΟΕ-ΣΕΠΕ. Να μην επιβληθεί καμία ποινή στους συναδέλφους!

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

Οι απεργιακές κινητοποιήσεις των επόμενων ημερών πρέπει να αποτελέσουν βήμα έκφρασης της οργής ενάντια στις πολιτικές που διαλύουν τις ζωές μας:

ü Ενάντια στην φτωχοποίηση, στην ακρίβεια που εξανεμίζει το εισόδημά μας, που απαιτεί οι ανάγκες μας να χωρέσουν στους δημοσιονομικούς κόφτες και τις πολεμικές απαιτήσεις!

ü Ενάντια στις περικοπές στις προσλήψεις, στις συγχωνεύσεις τμημάτων, της καθημερινότητας στα σχολεία που έχει γίνει ασφυκτική.

ü Ενάντια στην αξιολόγηση που το μόνο που έχει φέρει στα σχολεία είναι εντατικοποίηση, ανταγωνισμό, τρομοκρατία και απειλές.

ü Ενάντια στην καταπάτηση των εργασιακών μας κεκτημένων που με διάφορες αφορμές καταπατούνται, ενώ για δεκάδες χιλιάδες αναπληρωτές αυτό είναι μια συνεχής καθημερινότητα!

ü Ενάντια στις διώξεις, στην βιομηχανία πειθαρχικών που απειλεί χιλιάδες δικούς μας συναδέλφους!

Η απεργία στις 21/10, πρέπει να αποτελέσει τέτοιο βήμα! Έπρεπε βέβαια ήδη να είχε γίνει! Και για αυτό αποκλειστική ευθύνη έχουν οι συνδικαλιστικές παρατάξεις που κυριαρχούν στις Ομοσπονδίες και στα σωματεία μας! Γιατί οι συνθήκες σε εμάς δε διαφέρουν πολύ από την κοινωνική κατάσταση στη Γαλλία! Και εμείς αυτόν το δρόμο πρέπει να ακολουθήσουμε! Του παρατεταμένου αγώνα για την ανατροπή όλων αυτών των πολιτικών. Αυτός ο δρόμος είναι η μόνη διέξοδος. Δεν περιμένουμε τίποτα από τις κάλπες και τις προεκλογικές υποσχέσεις! Κατεβαίνουμε όλοι στο δρόμο απαιτούμε συνέχεια στα σωματεία μας. Με νέες Γενικές Συνελεύσεις!

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

Για τις 23/10 ορίστηκε το Πειθαρχικό (που θα αποφασίσει αν και ποια ποινή θα επιβληθεί) για τον Δ. Χαρτζουλάκη και τη Χ. Χοτζόγλου για την συνδικαλιστική τους δράση! Η ΠΡΟΤΑΣΗ των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών είναι ότι εκείνη η μέρα πρέπει να είναι μέρα ΑΠΕΡΓΙΑΣ στην εκπαίδευση. Γιατί όταν ανοίγει το ζήτημα των απολύσεων στο δημόσιο σχολείο για συνδικαλιστικούς λόγους πρέπει να δίνεται απεργιακή απάντηση για να μην περάσει! Αυτό προτείναμε και στο ΔΣ της ΟΛΜΕ.

Με ευθύνη και πρόταση της ΑΣΕ στην ΟΛΜΕ και με αστεία «επιχειρήματα», που στήριξαν η ΔΑΚΕ, και το Αυτόνομο Δίκτυο (πρώην μέλος των ΣΥΝΕΚ), πάρθηκε απόφαση για στάση εργασίας μόνο για την Αττική, ενώ οι δυνάμεις τους στα ΔΣ των κατά τόπους ΕΛΜΕ, δε ψηφίζουν επιπλέον στάσεις εργασίας για να γίνει απεργία! Δηλαδή επιχειρούν να δυσκολέψουν τους συναδέλφους να είναι όλη την ώρα στην συγκέντρωση, όπως ακριβώς έγινε και στα πειθαρχικά στις 30/09! Μάλιστα δεν απάντησαν ΤΙΠΟΤΑ σε αυτά που έθεσαν οι διωκόμενοι που ζητούσαν να κηρυχτεί απεργία. Απλά επαναλάμβαναν μονότονα την «θέση» τους.

Καλούμε τα πρωτοβάθμια σωματεία (ΕΛΜΕ-ΣΕΠΕ), να πάρουν αποφάσεις για στάσεις εργασίας. Τους συναδέλφους να πιέσουν ΟΛΑ τα σωματεία της Αττικής να δώσουν το παρόν με απεργία στις 23/10 στο Πειθαρχικό Συμβούλιο, να συμπληρώσουν με στάσεις εργασίας την απόφαση της ΟΛΜΕ. Όπως έγινε κατορθωτή και τις άλλες 2 φορές που πέρασαν από Πειθαρχικό οι συνάδελφοι! Όπως καταφέραμε με τους αγώνες μας να γυρίσει η Χρύσα στο σχολείο! Αυτό τον δρόμο βαδίζουμε ξανά!

Στο δρόμο θα απαντήσουμε στις πολιτικές που διαλύουν τα δικαιώματά μας! Θα προσπεράσουμε τις υπονομεύσεις!

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ!

• Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς.

• Ανατροπή όλων των νόμων της αξιολόγησης.

• Μαζικοί, μόνιμοι διορισμοί – μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών.

• Να σταματήσουν όλες οι διώξεις και τα πειθαρχικά. Να μην επιβληθεί καμιά ποινή στους Δ. Χαρτζουλάκη και Χ. Χοτζόγλου!

• Κάτω οι ταξικοί φραγμοί, ΕΒΕ – Εθνικό Απολυτήριο – Τράπεζα Θεμάτων – Ωνάσεια – Τεχνικά γυμνάσια.

• Ενάντια στα σχέδια για την Συνταγματική αναθεώρηση.

• Ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό – Λευτεριά στην Παλαιστίνη

ΤΕΤΑΡΤΗ 21/10 ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 12:00 ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23/10 ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΑΠΕΡΓΙΑ!

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 09:00 στην ΠΔΕ ΑΤΤΙΚΗΣ (ΞΕΝΙΑΣ 24, κοντά στο μετρό Μέγαρο Μουσικής)

 

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΝΑ ΑΘΩΩΘΟΥΝ ΠΛΗΡΩΣ Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΡΤΖΟΥΛΑΚΗΣ ΚΑΙ Η ΧΡΥΣΑ ΧΟΤΖΟΓΛΟΥ! ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23/10 ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ στην ΠΔΕ Αττικής

0

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23/10 στις 09:00 ΞΑΝΑ ΟΛΟΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ στην ΠΔΕ Αττικής 

(Ξενίας 24, κοντά στο μετρό Μέγαρο Μουσικής)

ΝΑ ΑΘΩΩΘΟΥΝ ΠΛΗΡΩΣ Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΡΤΖΟΥΛΑΚΗΣ ΚΑΙ Η ΧΡΥΣΑ ΧΟΤΖΟΓΛΟΥ!

ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΚΑΜΙΑ ΠΟΙΝΗ!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ!

ΟΙ ΕΛΜΕ-ΣΕΠΕ ΚΑΙ ΟΙ ΟΛΜΕ-ΔΟΕ-ΑΔΕΔΥ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ (3+3 ή 24ωρη)

               Ορίστηκε για τις 23/10 (Παρασκευή) το «τελικό» πειθαρχικό για τους αγωνιστές εκπαιδευτικούς Δημήτρη Χ. και Χρύσα Χ., που παραπέμφθηκαν με απόφαση του ΔΔΕ Πειραιά (και νυν ΠΔΕ Αττικής), με βαρύ κατηγορητήριο, που επισύρει μέχρι και την ποινή της απόλυσης, για τη συμμετοχή τους σε κινητοποίηση ενάντια στην αξιολόγηση σε σχολείο του Πειραιά, μαζί με μαθητές και άλλους εκπαιδευτικούς!

               Πρόκειται για την υπόθεση που κλιμάκωσε την βιομηχανία των διώξεων, αφού επιχειρήθηκε να ανοίξει ο δρόμος για τις απολύσεις στο δημόσιο σχολείο για συνδικαλιστικούς λόγους. Αφού επιβλήθηκε, με πολιτική απόφαση, για 18 μήνες το καθεστώς της δυνητικής αργίας στην Χρύσα και επιχειρήθηκε να γίνει το ίδιο και με τον Δημήτρη.

               Τώρα λίγο διάστημα μετά που ανακοινώθηκε στη Χρύσα η επιστροφή στο σχολείο της, αποτέλεσμα όλου αυτού του επίμονου αγώνα που εξελισσόταν 2 χρόνια τώρα, οι 2 αγωνιστές εκπαιδευτικοί σέρνονται ξανά στο Πειθαρχικό για να κριθεί αν είναι ένοχοι ή όχι! Αν είναι ενοχή δηλαδή (που να επισύρει μάλιστα την ποινή της οριστικής παύσης) η συμμετοχή στην συλλογική πάλη, η υπεράσπιση του δωρεάν δημόσιου σχολείου, η υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών!

               Γιατί αυτό επιχειρείται με όλη την βιομηχανία διώξεων! Η επιβολή οριστικής σιωπής απέναντι στον οδοστρωτήρα των δικαιωμάτων μας, απέναντι στην φτωχοποίηση στις πολιτικές που μας σέρνουν στην πολεμική εμπλοκή!

               Δεν θα τους περάσει! Όπως καταφέραμε με τους αγώνες μας και είχαμε τις επιτυχίες στα πειθαρχικά και τις διώξεις το προηγούμενο διάστημα, έτσι θα συνεχίσουμε! Και όλα αυτά τα πετύχαμε με ΟΠΛΟ την ΑΠΕΡΓΙΑ. Με τη μαζική κινητοποίηση του κόσμου στον δρόμο τόσο εκείνη την ημέρα όσο και όλο το προηγούμενο διάστημα. Που προσπέρασε τις αγκυλώσεις και τις υπονομεύσεις του αγώνα και του επέβαλλε μαζικά και πανελλαδικά χαρακτηριστικά! Έτσι ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΙ ΤΩΡΑ.

               ΕΛΜΕ-ΣΕΠΕ και ΟΛΜΕ-ΔΟΕ-ΑΔΕΔΥ να παρουν αποφάσεις έτσι ώστε εκείνη την μέρα να αποτελέσει μέρα πανελλαδικής απεργιακής κινητοποίησης ενάντια στις διώξεις (με 3+3 στάσεις εργασίας ή 24ωρη). Δε θα ανεχτούμε άλλο εκφυλισμό όπως αυτόν που είδαμε στα Πειθαρχικά στις 30/9 όπου ο κόσμος έφευγε, ενώ οι διωκόμενοι απολογούνταν στο Πειθαρχικό επειδή η πλειοψηφία στην ΟΛΜΕ (ΑΣΕ-ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ) δεν έβγαλε καθόλου στάση εργασίας, με αστεία «επιχειρήματα»!

               Καλούμε όλους τους συναδέλφους να κινητοποιηθούν μαζικά στα σωματεία τους ώστε να παρθούν οι απαραίτητες αποφάσεις για να υπάρξει για ακόμα μια φορά μια μεγάλη απεργιακή συγκέντρωση στις 23/10 έξω από την ΠΔΕ Αττικής αλλά και σε όλη τη χώρα.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23/10 στις 09:00 ΞΑΝΑ ΟΛΟΙ στην ΠΔΕ Αττικής (Ξενίας 24, κοντά στο μετρό Μέγαρο Μουσικής). ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΑ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΔΙΩΞΕΙΣ

ΝΑ ΑΘΩΩΘΟΥΝ ΠΛΗΡΩΣ Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΡΤΖΟΥΛΑΚΗΣ ΚΑΙ Η ΧΡΥΣΑ ΧΟΤΖΟΓΛΟΥ

ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΟΛΕΣ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ ΤΑ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΣΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ ΤΟΥ ‘40. 82 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

0

Ο αγώνας του ελληνικού λαού ενάντια στον φασισμό και τον ναζισμό ξεκίνησε στις 28 Οκτωβρίου 1940 και έληξε με την απελευθέρωση της χώρας τον Οκτώβρη του 1944.

Στα χρόνια αυτά η χώρα υπέστη τα πάνδεινα: Χιλιάδες νεκροί και τραυματίες από τον πόλεμο, πάνω από 1000 χωριά κάηκαν, δεκάδες χιλιάδες πέθαναν από την πείνα, χιλιάδες εκτελέστηκαν, οι Έλληνες εβραίοι εξοντώθηκαν, η αγροτική και αγροτική οικονομία διαλύθηκε, ενώ βιομηχανικές και άλλες υποδομές καταστράφηκαν.

Παράλληλα όμως, γράφτηκαν σελίδες δόξας, τόσο στα βουνά της Αλβανίας, όσο και στα Οχυρά και την Κρήτη. Κι ενώ τυπικά η χώρα ήταν κατεχόμενη και η επίσημη κυβέρνηση είχε φύγει, η Αντίσταση ξεκίνησε σχεδόν αμέσως, όχι μόνο για την απαλλαγή από τους κατακτητές, αλλά και για μία πατρίδα πιο δημοκρατική και ελεύθερη. Δεκάδες μικρές αντιστασιακές οργανώσεις έδρασαν, καμία όμως δεν είχε την οργάνωση, την συσπείρωση και την δυναμική που είχε το ΕΑΜ, με τον στρατό του, τον ΕΛΑΣ, την ΕΠΟΝ, την Εθνική Αλληλεγγύη και τις άλλες οργανώσεις του.

Τα Τρίκαλα, λόγω θέσης, αλλά και διάφορων συγκυριών, βρέθηκαν στο κέντρο τόσο της πολεμικής προσπάθειας κατά την διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου, της ιταλικής και γερμανικής κατοχής, αλλά και της αντίστασης. Πολλά σημεία της πόλης μαρτυρούν το δράμα, αλλά και την δόξα εκείνων των χρόνων.

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών σας καλούν να περπατήσετε μαζί τους την Κυριακή 18 Οκτωβρίου, για να ανακαλύψουμε ξανά τα τοπόσημα αυτά και να διδαχθούμε από τους αγώνες του λαού μας.

Ο περίπατος θα αρχίσει στις 11 έξω από τον Άγιο Νικόλαο και εκτιμάται ότι θα διαρκέσει περίπου 1:30 ώρα.

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών | Πανηγυρικά αθώοι οι 4 συνδικαλιστές στον Πειραιά που διώκονταν μετά από μηνύσεις του ΔΔΕ. Θα συνεχίσουμε πιο αποφασιστικά τον αγώνα ενάντια στις διώξεις και στα πειθαρχικά

0

  

Μετά από 7 μήνες αναβολής –από την προηγούμενη δίκη που ξεκίνησε τον Μάρτιο-  αθωώθηκαν τελικά τα 3 μέλη του ΔΣ της ΕΛΜΕ Πειραιά, Ηλίας Πατίδης (πρώην πρόεδρος), Ακρίτας Καλούσης (μέλος) και Πάνος Χουντής (πρώην γραμματέας) αλλά και ο Πρόεδρος του ΕΚΠ Μάρκος Μπεκρής.

Οι τρεις συνδικαλιστές της ΕΛΜΕ Πειραιά κατηγορούνταν για την κινητοποίηση που είχε γίνει στα γραφεία της ΔΔΕ ενάντια στις πρώτες διώξεις εκπαιδευτικών και ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά για την κινητοποίηση που είχε γίνει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά στις 17/3/23 ενάντια στη διαφημιστική διημερίδα για την ιδιωτική εκπαίδευση που είχε οργανώσει η ΔΔΕ Πειραιά.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ποινικοποιούν ξανά την συνδικαλιστική δράση - Όλοι και όλες στις 7/10, στις 10 πμ στα Δικαστήρια Πειραιά

0

Στάση εργασίας από ΕΛΜΕ Πειραιά 10:00-14:00 

Σε δίκη για κινητοποιήσεις τρία συνδικαλιστικά στελέχη της ΕΛΜΕ: ο πρόεδρος του ΔΣ Ηλίας Πατίδης, ο Ακρίτας Καλούσης μέλος του ΔΣ και ο Παναγιώτης Χουντής πρώην γραμματέας του ΔΣ. Και ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά Μάρκος Μπεκρής. 

Κάτω τα χέρια από τα σωματεία, τους λαϊκούς αγώνες και την απεργία

Μετά την αναβολή της δίκης στις 23/3, στις 7/10 θα εκδικαστεί η μήνυση που έχει καταθέσει ο ΔΙΔΕ Πειραιά ενάντια στους 4 συνδικαλιστές για μια κινητοποίηση που είχε γίνει στις 30/11/2022 στα γραφεία της ΔΔΕ ενάντια στις πρώτες διώξεις εκπαιδευτικών και για μια άλλη κινητοποίηση στις 17/3/2023 στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, ενάντια σε διαφημιστική ημερίδα της ιδιωτικής εκπαίδευσης από την ΔΔΕ Πειραιά!

Στο κατηγορητήριο για τους 4, η κινητοποίηση στη ΔΔΕ μεταφράζεται σε «φωνασκίες» και «διατάραξη της ομαλής λειτουργίας δημόσιας υπηρεσίας». Και επειδή αυτά είναι προφανώς ανεπαρκή, η μήνυση φορτώνεται με χαλκευμένες κατηγορίες για φθορές σε μυστηριώδεις πόρτες και με σοβαρότερες χαλκευμένες κατηγορίες στον πρόεδρο του ΕΚ Πειραιά για πρόκληση «σωματικής βλάβης» που θα «μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο ζωής»!

Η εξέλιξη, δυστυχώς, δεν είναι καθόλου πρωτοφανής. Εντάσσεται στο συνολικό κλίμα επίθεσης του συστήματος και των κυβερνήσεών του στα συνδικαλιστικά δικαιώματα, στο δικαίωμα στον αγώνα, την κινητοποίηση, τη διαδήλωση, με τα χιλιάδες πειθαρχικά για συμμετοχή στην απεργία- αποχή από την αξιολόγηση, με το πλήθος άλλων συνδικαλιστικών διώξεων, με το καθεστώς διοικητικής και εργοδοτικής τρομοκρατίας σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, με το νέο φασίζον πειθαρχικό πλαίσιο στο Δημόσιο, με το χτύπημα των διαδηλώσεων, τις συλλήψεις μαθητών και φοιτητών, τις διαγραφές φοιτητών.

Μια πολιτική που πάει χέρι χέρι με τη φτώχεια και την εξαθλίωση πλατιών λαϊκών στρωμάτων, αλλά και με την προετοιμασία μιας κοινωνίας να μην σηκώνει κεφάλι μπροστά στο μαύρο μέλλον της συντριβής των πιο βασικών δικαιωμάτων στη ζωή αλλά και μπροστά στην απεχθή προοπτική της όξυνσης των άδικων πολέμων.

Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι ο ενορχηστρωτής των διώξεων αυτών έχει ανταμειφθεί από τους πολιτικούς του προϊσταμένους (θέση στο ΔΣ του ΙΕΠ, θέση στην Επιτροπή για το Εθνικό Απολυτήριο).

Η δίκη αυτή δεν αφορά τους 4. Αφορά κάθε εργαζόμενο και εργαζόμενη, όλο το κίνημα των εργαζομένων. Άλλωστε οι αγώνες μας μπορούν να ανατρέψουν τους σχεδιασμούς τους! Φάνηκε με τη νίκη της επιστροφής της Χρύσας στο σχολείο, όπως και με τις πρώτες αποφάσεις για την απεργία αποχή που απαλλάσσουν τους εκπαιδευτικούς από την κατηγορία.

Η τρομοκρατία δεν θα περάσει – του λαού η πάλη θα τη σπάσει! Οι αγώνες θα νικήσουν!

Όλοι και όλες στις 7/10, στις 10 πμ στα Δικαστήρια Πειραιά

Καλούμε όλα τα σωματεία να πάρουν αποφάσεις και να καλέσουν ώστε στις 7/10, η δίκη του συνδικαλιστικού κινήματος να μετατραπεί σε μια μεγάλη διαδήλωση υπεράσπισης των αγώνων και των σωματείων.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΑΜΟΣ | Οι μαθητές έχουν δικαιώματα και δύναμη να τα υπερασπιστούν!

0

Οι μαθητές έχουν δικαιώματα και δύναμη να τα υπερασπιστούν

·         Κάτω τα χέρια από τους μαθητές και τους μαθητικούς αγώνες!

·         Να αποσυρθούν τώρα οι κατηγορίες!

·         Οι μαθητικοί αγώνες είναι δίκαιοι και δεν ποινικοποιούνται

Ως Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών καταγγέλλουμε την επιχείρηση τρομοκράτησης και ποινικοποίησης των  μαθητικών αγώνων στη Σάμο. Έξι μαθητές Γυμνασίου, επειδή συμμετείχαν σε μαθητική κινητοποίηση και κατάληψη του σχολείου τους, υλοποιώντας με συμμαθητές τους την απόφαση των μαθητικών τους οργάνων,  βρέθηκαν στο Αστυνομικό Τμήμα κρατήθηκαν αυτοί και οι γονείς τους όλη τη νύχτα στην Αστ. Διεύθυνση Σάμου και οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα. Αντιμετωπίζουν κατηγορίες που συνδέονται με τη συμμετοχή τους στην κινητοποίηση, ενώ διώκονται και οι γονείς τους. Η δικάσιμος των μαθητών έχει οριστεί για τις 10 Δεκεμβρίου και των γονιών τους για τις 27 Μαΐου 2027.

Οι μαθητές κινητοποιήθηκαν ενάντια στις συγχωνεύσεις τμημάτων στο σχολείο τους, θέτοντας ζητήματα ασφάλειας, χωρητικότητας των αιθουσών και ποιότητας της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Η απάντηση ήταν προσαγωγή και δίκες.

Υπήρξε άμεση απάντηση και καλέσματα για κινητοποίηση αλληλεγγύης στον αγώνα των μικρών μαθητών και ενάντια στο στήσιμο μαθητοδικείου, από τα τοπικά σωματεία εκπαιδευτικών, το ΝΤ της ΑΔΕΔΥ και το ΕΚ Σάμου. Η ανταπόκριση μαθητών-γονέων-εκπαιδευτικών ήταν ενθαρρυντική και αισιόδοξη. Χρειάζεται όμως και συνέχεια για την ανατροπή των εναντίον τους αποφάσεων και ανάκλησης των καλεσμάτων τους σε δίκη! Να μη δεχτούμε να παρουσιάζεται η μαθητική κινητοποίηση ως «παραβατικότητα» και οι μαθητές ως «παραβάτες». Να μη δεχτούμε να αντιμετωπίζονται παιδιά Γυμνασίου σαν εγκληματίες, επειδή συμμετείχαν σε μια κινητοποίηση.

·         Το σχολείο δεν είναι φυλακή-Οι μαθητές δεν είναι κρατούμενοι.

·         Η διεκδίκηση δεν είναι αδίκημα, είναι αναφαίρετο δικαίωμά τους.

Ένα σχολείο για λίγους και εκλεκτούς

Η καταστολή των μαθητικών αγώνων πάει χέρι χέρι με την κυβερνητική πολιτική που διαμορφώνει το σημερινό σχολείο. Ένα σχολείο όλο και πιο εξεταστικό και ανταγωνιστικό, με την Τράπεζα Θεμάτων να ενισχύει τη διαρκή εξεταστική πίεση, την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής να υψώνει έναν ακόμη ταξικό φραγμό στην πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και τα Ωνάσεια, Πρότυπα και άλλα σχολεία επιλογής να δημιουργούν διαφορετικές ταχύτητες μέσα στη δημόσια εκπαίδευση. Για να μπορέσει να περάσει η κυβέρνηση όλα αυτά τα αντιδραστικά μέτρα, χρειάζεται να καταστείλει από νωρίς κάθε είδους αντίσταση και διεκδίκηση με τρομοκρατία κι εκφοβισμό.

Την ίδια πολιτική άλλωστε αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί. Όταν αντιστέκονται στην αξιολόγηση και στην κατηγοριοποίηση των σχολείων, η κυβέρνηση απαντά  με διώξεις, πειθαρχικές διαδικασίες και απειλές. Οι εκπαιδευτικοί όμως δεν σκύβουν το κεφάλι οργανώνονται μπροστά στις διώξεις και αγωνίζονται. Και πετυχαίνουν νίκες όπως στην περίπτωση της Χρύσας Χοτζόγλου που ξαναγύρισε στο σχολείο της μετά από αγώνες 18 μηνών. Αυτά βλέπει η κυβέρνηση και στην περίπτωση των μαθητών και σπεύδει να τους τρομοκρατήσει συνολικά, στέλνοντας επιλεκτικά κάποιους στα δικαστήρια για να σπάσει τη ζέση των μαθητών να αγωνιστούν για το σχολείο που τους αξίζει

Να μην περάσει η τρομοκρατία!

Απέναντι στην ποινικοποίηση των μαθητικών αγώνων, στις διώξεις των εκπαιδευτικών, σε όποια μορφή τρομοκράτησης, να απαντήσουμε με συλλογικό αγώνα και αλληλεγγύη.

Καλούμε τα τοπικά σωματεία εκπαιδευτικών, τους μαθητές, τους συλλόγους γονέων και τα εργατικά σωματεία να πάρουν θέση και να οργανώσουν άμεσα κοινές κινητοποιήσεις.

Ø  Να απαιτήσουμε την απόσυρση των κατηγοριών από τους μαθητές της Σάμου.

Ø  Να σταματήσουν οι διώξεις μαθητών και εκπαιδευτικών.

Ø  Να δικαιωθούν τα αιτήματά τους.

Ø  Να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στη συλλογική δράση και στον αγώνα.

Ø 


Οι μαθητές έχουν δίκια και φωνή. Έχουν τη συλλογικότητα, την αλληλεγγύη και τον αγώνα τους. Και δεν πρόκειται να σωπάσουν!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ «ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΑ, ΠΩΣ ΕΙΠΑΤΕ, ΟΡΙΣΤΕ;»

0

Σε μία εποχή που τα πειθαρχικά έχουν αναλάβει έργο και βγάζουν όλο και νέες φουρνιές εκπαιδευτικών προς εξέτασή (και στη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Ανατολικής Θεσσαλονίκης)…

Σε μία εποχή που οι εκπαιδευτικοί καλούνται να «διαχειριστούν» τη φτώχεια τους, αποδεχόμενοι τα κλεισίματα και τις συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων και τμημάτων ενώ παράλληλα σύμφωνα με το νέο πειθαρχικό δίκαιο για τους δημόσιους υπαλλήλους πρέπει να σιωπούν και να μη… φωνασκούν επί τη απειλή ποινής…

Σε μία εποχή που οι μισθοί και οι συντάξεις φτάνουν δε φτάνουν μέχρι το πρώτο δεκαπενθήμερο….

Σε μία εποχή που ο ένας υπουργός μιλά για την ανάγκη να αποδεχτούν οι οικογένειες να δέχονται φέρετρα με την σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ο άλλος ότι «αν χρειαστεί και πάλι θα χύσουμε το αίμα μας για τους Αμερικάνους»…

…Σε αυτή τη ζοφερή εποχή η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Ανατολικής Θεσσαλονίκης θα γιορτάσει λέει την «ημέρα του εκπαιδευτικού», η παρουσία μάλιστα Προϊσταμένων και Διευθυντών σχολικών μονάδων «κρίνεται απαραίτητη» θυμίζοντας όχι απλά «άλλες εποχές» αλλά το βαρύ σκοτάδι που μας ετοιμάζουν σήμερα.

Αλλά ποιου εκπαιδευτικού;

Αυτού που έχει γίνει λάστιχο για να καλύψει τα κενά και για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις ενός προγράμματος που γίνεται όλο και πιο σκληρό και άπιαστο για τα παιδιά των εργαζόμενων, που πρέπει να αξιολογηθεί γιατί είναι «ανεπαρκής», που σέρνεται στις τάξεις γιατί δεν μπορεί να συνταξιοδοτηθεί ξεπερνώντας αρκετές φορές τα εξήντα γιατί η σύνταξη εξακοντίζεται στο μέλλον;

Είναι αρκούντως προκλητικός ένας τέτοιος εορτασμός!

Αρκούντως προκλητική είναι και η στάση (ή καλύτερα η …μη στάση) των συνδικαλιστικών οργάνων, ΔΣ και Συλλόγων πρωτοβάθμιας.

Ούτε μία ανακοίνωση, λέξη για την πρόκληση!

Ενδεχομένως κάποιοι να σκέφτονται και να συμμετέχουν, εκφράζοντας την γκρίνια τους ίσως ή και καθόλου υποτασσόμενοι στο πνεύμα του νέου πειθαρχικού πλαισίου με το οποίο κατά τα άλλα διαφωνούν.

Όπως έκαναν αρκετοί πρόεδροι και ΔΣ πριν δύο χρόνια όταν έδιναν παρόν στη συνάντηση με τον Περιφερειάρχη και τον Επόπτη αλλά βροντερό… απών έξω από τις διευθύνσεις όπου οι νεοδιόριστοι έδιναν τη δική τους μάχη ΜΟΝΟΙ ενάντια στην αξιολόγηση.

Φαίνεται ότι η αγωνιστική εμπειρία του Πειραιά, όπου επιχειρήθηκε η καθιέρωση δυνητικής αργίας στο κατώφλι της απόλυσης για την Χρύσα Χοτζόγλου και τον Δημήτρη Χαρτζουλάκη αλλά προσέκρουσε σε ένα μαζικό κίνημα αντίστασης που ανάγκασε την κυβέρνηση να υποχωρήσει και να επιτευχθεί μία νίκη μεγάλης σημασίας, όλα αυτά δεν μετρούν για τους «συνδικαλιστές» του κρατικού συνδικαλισμού και της συνδιαχείρησης.

Οι εκπαιδευτικοί θα γιορτάσουν τη μέρα «τους» στους δρόμους του αγώνα γιατί μόνο η μαζική και συλλογική πάλη μπορεί να ανοίξει χαραμάδες νίκης και αισιοδοξίας φωτίζοντας το ζόφο των ημερών που ζούμε και θέλουν να μας επιβάλλουν κυβέρνηση και πιθανοί διάδοχοι της επίθεσης.

Πολλά ερωτήματα μπορούν να τεθούν, όμως ένα είναι σίγουρο:

«Έτσι ήρθαν τα πράγματα μα έτσι δεν θα πάνε»!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Παναττική Σύσκεψη των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών

0

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΤΕΤΑΡΤΗ 30/09 ΗΜΕΡΑ ΠΑΝΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ

0

ΕΛΜΕ & ΣΕΠΕ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΣΤΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΟΛΜΕ-ΔΟΕ ΝΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΜΕ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΣΤΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΟΛΟΙ στις 9 πμ στην ΠΔΕ Αττικής (Ξενίας 24, κοντά στο μετρό Μέγαρο Μουσικής)

ΝΑ ΑΠΑΛΛΑΧΘΟΥΝ ΠΛΗΡΩΣ ΚΑΙ ΟΙ 5 ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ μέλη της ΕΛΜΕ Πειραιά, που διώκονται για συνδικαλιστική δράση

Στις 30/9 εκδικάζονται τα πειθαρχικά 5 συναδέλφων από την ΕΛΜΕ Πειραιά, για άσκηση συνδικαλιστικής δράσης!

Οι 4 για τη συμμετοχή τους στην πετυχημένη κινητοποίηση που είχε γίνει το 2023 σε σχολείο του Κερατσινίου ενάντια στις εξετάσεις Pisa. Γι’ αυτή την κινητοποίηση διώκονται με την κατηγορία της αναξιοπρεπούς συμπεριφοράς! Μάλιστα για τον έναν εξ αυτών (ήταν και μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ τότε), Γιώργο Καββαδία, εκδικάζονται και άλλα δύο(!) Πειθαρχικά εκείνη τη μέρα, ένα με την κατηγορία της «κακόβουλης κριτικής στην προϊστάμενη αρχή» γιατί έγραψε δημόσια ότι η πολιτική του Υπουργείου διαλύει τη δημόσια δωρεάν παιδεία, και το άλλο με την κατηγορία της «παραβίασης εχεμύθειας», ακριβώς γιατί κατήγγειλε δημόσια τη δίωξή του! Μάλιστα ο Γ.Κ. είναι εδώ και 2 χρόνια συνταξιούχος! Και όμως συνεχίζει να διώκεται πειθαρχικά! Να σημειώσουμε επίσης ότι η ποινική δίωξη που κινήθηκε από τον -πρώην- ΔΔΕ Πειραιά έχει αρχειοθετηθεί από το 2024.

Ο άλλος συνάδελφος (Νεκτάριος Χατζηανδρέου) διώκεται με την κατηγορία της «κακόβουλης κριτικής στην προϊστάμενη αρχή», για σχόλιο που είχε γράψει με αφορμή την κατάρρευση της τράπεζας θεμάτων στις ενδοσχολικές εξετάσεις τον Ιούνιο του 2023.

Οι διώξεις αυτές έχουν μεγάλη σημασία για το κίνημα στην εκπαίδευση αλλά και γενικά αφού:

1) Οι εξετάσεις Pisa και οι αντιδράσεις των εκπαιδευτικών, γονιών και μαθητών έχουν αποτελέσει κεντρικό ζήτημα στην αντιπαράθεση με την κυβέρνηση και την πολιτική της. Δεν είναι τυχαίο ότι χρησιμοποιούν αυτές τις εξετάσεις (όπως έκαναν και φέτος), για να εξάγουν τα δικά τους συμπεράσματα σε σχέση με τα προβλήματα, που υπάρχουν στα σχολεία.

2) Για τη συγκεκριμένη δίωξη στα πλαίσια της ΕΔΕ χρησιμοποιήθηκε με πρωτοφανή τρόπο η ανακοίνωση συνδικαλιστικής παράταξης της ΕΑΑ, όπου χαιρέτιζε τους εκπαιδευτικούς που έκαναν στάση εργασίας και τους μαθητές που κινητοποιήθηκαν ως αποδεικτικό στοιχείο ενοχής των «κατηγορούμενων». Στοχοποιήθηκε δηλαδή ανοικτά συνδικαλιστική παράταξη!

3) Αλλά και οι διώξεις των Ν.Χ και Γ.Κ. για «κακόβουλη κριτική», επιχείρησαν να ανοίξουν το παράθυρο για την επιβολή σιωπής, για να μην μιλάει κανείς και να ασκεί δημόσια κριτική στις πολιτικές της κυβέρνησης. Αντίστοιχη δίωξη είχε προχωρήσει και για τη Σοφία Καψαλάκη!

Για όλους τους παραπάνω λόγους η 30/9 πρέπει να είναι μέρα πανκινητοποίησης στην εκπαίδευση. Τα σωματεία (ΕΛΜΕ-ΣΕΠΕ) και οι Ομοσπονδίες (ΟΛΜΕ-ΔΟΕ) θα έπρεπε ήδη να είχαν ξεκινήσει την οργάνωση μιας μεγάλης απεργιακής συγκέντρωσης εκείνη τη μέρα έξω από το πειθαρχικό. Η κατάσταση είναι δείγμα των προθέσεων των δυνάμεων που κυριαρχούν σ’ αυτά.

Καλούμε τις ΕΛΜΕ & τους ΣΕΠΕ να πάρουν αποφάσεις για ΣΤΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ (8-11) και ΟΛΜΕ-ΔΟΕ να συμπληρώσουν με επιπλέον στάσεις εργασίας (11-2)

Ο κόσμος της εκπαίδευσης θα δώσει ξανά μαζικό παρόν έξω από την Ξενίας 24, κόντρα σε όλες τις υπονομεύσεις και την τρομοκρατία! Όπως κάναμε και με τον αγώνα ενάντια στη δυνητική αργία της Χρύσας και καταφέραμε να αναγκάσουμε το ΥΠΑΙΘ να πάρει πίσω την απόφαση. Όπως έγινε και με τις πρώτες αποφάσεις των πειθαρχικών για την Απεργία Αποχή. Συνεχίζουμε!

ΟΛΟΙ την Τετάρτη 30/9 στις 9πμ στην ΠΔΕ Αττικής (Ξενίας 24, κοντά στο μετρό Μέγαρο Μουσικής)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συμπεράσματα ενός νικηφόρου αγώνα απέναντι σε εχθρούς και ψεύτικους φίλους

0

Αχτίδες φωτός μέσα στο σκοτάδι! Στις 25 Αυγούστου, με μεγάλη καθυστέρηση από τη θετική απόφαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου, η συναγωνίστρια Χρύσα Χοτζόγλου παρέλαβε την απόφαση της υπουργού για τη λήξη της δυνητικής αργίας, η οποία της είχε επιβληθεί με πολιτική απόφαση του πρώην υπουργού Παιδείας, παρά την αντίθετη γνωμοδότηση του Πειθαρχικού Συμβουλίου. Παράλληλα, και κάτω από την πίεση του κινήματος ενάντια στις συνδικαλιστικές διώξεις, είχαμε τις αθωωτικές αποφάσεις για τη συμμετοχή στην απεργία-αποχή από την αξιολόγηση και για τη συμμετοχή σε διαδήλωση την περίοδο της πανδημίας.

\

 

Πρόκειται, αναμφίβολα, για σημαντικές νίκες και δικαίωση, τόσο για τους συναγωνιστές και τις συναγωνίστριες όσο και συνολικά για τον κλάδο. Αποτελούν δικαίωση της επιμονής στην άποψη ότι οι νίκες απαιτούν αγώνες, ενάντια στη δηλωμένη προσπάθεια της κυβέρνησης και του συστήματος να επιβάλουν απολύσεις στο Δημόσιο για συνδικαλιστικούς -και όχι μόνο- λόγους, ενάντια στο χτύπημα του δικαιώματος στην απεργία και την ποινικοποίηση της διαμαρτυρίας. Αλλά και κόντρα στη λογική του συμβιβασμού, των «θεσμικών» διαπραγματεύσεων, της ηττοπάθειας και της υποταγής.

 

Με αυτές, λοιπόν, τις παρακαταθήκες και την εμπειρία που κατακτήθηκε, θα αναμετρηθούμε με τη βάρβαρη πολιτική που είναι σε πλήρη εξέλιξη.

Ο συνδικαλισμός των «αγώνων του σαλονιού» και ο συνδικαλισμός του πραγματικού αγώνα

Ο κυβερνητικός και ρεφορμιστικός συνδικαλισμός αντιμετωπίζει το σωματείο ως θεσμικό εργαλείο διαμεσολάβησης και διαπραγμάτευσης μεταξύ εργαζομένων και εργοδότη, με δηλωμένο στόχο τη βελτίωση της θέσης τους, των μισθών τους και των συνθηκών εργασίας. Προμετωπίδα του είναι η αναζήτηση «λύσεων» στη λογική της «τακτοποίησης», της ταξικής συνεργασίας για την άμβλυνση της αντιπαράθεσης, είναι η χρεοκοπημένη λογική της «συνδιοίκησης» με την εργοδοσία. Ξεκινάει από μια απόλυτα αβάσιμη και εξωπραγματική αντίληψη ότι οι εκπαιδευτικοί και το υπουργείο, οι εργαζόμενοι και η κυβέρνηση μπορούν να καθίσουν στο «κοινό τραπέζι του διαλόγου», αναζητώντας «κοινές λύσεις», καταθέτοντας «τεκμηριωμένες», «επεξεργασμένες», «ρεαλιστικές» και «κοστολογημένες» προτάσεις «κοινής κοινωνικής ωφέλειας». Μια λογική που σταδιακά οδήγησε στον εκφυλισμό της έννοιας του συνδικαλισμού και των αγώνων, σε απανωτές ήττες και στο πέρασμα μεγάλου μέρους της αντιδραστικής πολιτικής στα σχολεία και την κοινωνία.

Τα ίδια τα μέλη των σωματείων αντιμετωπίζονται ως εφεδρεία που «θα πιέσει όποτε χρειαστεί», ως ψηφοφόροι που αναθέτουν την επίλυση της «ασυμφωνίας» στις εκλεγμένες ηγεσίες. Η λογική αυτή βρίσκει πρόσφορο έδαφος στη λειτουργία των ομοσπονδιών ΟΛΜΕ-ΔΟΕ-ΑΔΕΔΥ (ενώ η ΓΣΕΕ… βγάζει μάτι), αλλά και πολλών πρωτοβάθμιων σωματείων, ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ. Για τον συνδικαλισμό της ανάθεσης οι συσχετισμοί αποτυπώνονται στην όποια εκλογική καταγραφή και όχι στη δυναμική του αγώνα, στις γενικές συνελεύσεις, τις κινητοποιήσεις και την καθημερινή αγωνιστική προσπάθεια του κόσμου

Ο συνδικαλισμός του «ρεαλισμού» (δηλαδή, της ηττοπάθειας) απευθύνει ερωτήματα σαν… εταιρεία δημοσκοπήσεων: «Μπορούμε, συνάδελφοι; Αντέχουμε να απεργούμε;», επικεντρώνοντας στο κόστος και στις συνέπειες του αγώνα. Αποζητάει «λαϊκή υποστήριξη» στην υποταγή! Όσο για τους συσχετισμούς που «ανατρέπονται στις κάλπες», πρόκειται για μια… κάλπικη ανατροπή χωρίς αγωνιστικό-διεκδικητικό αντίκρισμα. Ακριβώς, επειδή, αυτός ο συσχετισμός δεν προέκυψε από τους αγώνες αλλά από την απόγνωση που προκαλεί η απουσία αγώνων. Ενισχύοντας έναν συνδικαλισμό του «σαλονιού» μακριά από τις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων. Όσο οι «εκλογικές επιτυχίες» και οι «πρωτιές» δεν συνάδουν με τη ζοφερή πραγματικότητα, τόσο μεγαλώνει η ανάγκη για ψεύτικες νίκες και άσφαιρους πανηγυρισμούς, ενώ η «ταξική» ρητορική επιχειρεί να συγκαλύψει την οπισθοχώρηση και τη δεξιά μετατόπιση.

Η μάχη ενάντια στην αξιολόγηση και τις διώξεις έχει «κερδηθεί» ή είναι «χαμένη» κατά το δοκούν. Σταχυολογούμε χαρακτηριστικές εκφράσεις: «Η κυβέρνηση έχει φάει τα μούτρα της». «Έχουμε ακυρώσει τα σχέδια της κυβέρνησης στην πράξη». «Οι νόμοι μένουν στα χαρτιά». «Δεν υπάρχουν πλέον διώξεις, έχουν μπει στο αρχείο». «Οι απειλές της κυβέρνησης πέφτουν στο κενό». «Το σωματείο κάνει ό,τι μπορεί και παραπάνω». Αλλά και: «Δε διαφωνούμε από θέση αρχής με την αξιολόγηση». «Οι διώξεις -που δεν υπάρχουν- τρομάζουν τον κόσμο». Όποιος δεν επιθυμεί μπορεί να κάνει απεργία-αποχή από την αξιολόγηση (σα να πρόκειται για μια… προσωπική επιλογή και όχι συλλογική απόφαση αγώνα). Ενώ για… «όσους επιθυμούν αξιολόγηση» - τί να κάνουμε;- είμαστε δημοκράτες!

Κι αφού αφέθηκε απροστάτευτο το 98% του κλάδου που διαφωνούσε με την αξιολόγηση, τώρα βρίσκεται «υπόλογο» επειδή υποκύπτει στον αξιολογητή!

Παρόλα αυτά, η κυβέρνηση δυσκολεύεται να επιβάλει πογκρόμ διώξεων και ποινών, αργίες και απολύσεις, καθώς και την πλήρη εφαρμογή της αξιολόγησης ως μηχανισμού πειθάρχησης και απολύσεων. Κι αυτό έγινε κατορθωτό γιατί από άτομα που υφίστανται ξεχωριστά τις συνέπειες της επίθεσης μετατραπήκαμε σε συλλογικό υποκείμενο αγώνα. Τίποτα, επομένως, δεν τελείωσε, όπως κρυφά ή φανερά ισχυρίζονται οι συνδικαλιστικές ηγεσίες.

Σχετικά με την πολιτική των διώξεων: Το ερώτημα δεν ήταν ποτέ απλώς πώς θα κερδηθεί μια πειθαρχική ή ποινική υπόθεση, πώς δεν θα τιμωρηθούμε, πώς θα μειώσουμε την ποινή, πώς θα αποφύγουμε τις συνέπειες του αγώνα. Δεν πρόκειται για μια δικαστική υπόθεση ή διαμάχη. Πρόκειται για μια πολιτική μάχη που μπορεί και πρέπει να κερδηθεί πολιτικά και ιδεολογικά, συμβάλλοντας στη συγκρότηση ενός κινήματος πραγματικά έτοιμου για μάχη. Γιατί οι συνέπειες της πολιτικής τους είναι πάντα μεγαλύτερες από το «κόστος» του αγώνα. 

Κανένας πραγματικός αγώνας δεν μπορεί να οριοθετείται από το πλαίσιο που θέτει ο αντίπαλος. Η επιμονή στη «νομιμότητα», στη δικαστική δικαίωση, στην «υπηρεσιακή υποχρέωση» έφερε: την αξιολόγηση (κατά προτίμηση «αντικειμενική και επιστημονική»), την τηλ-«εκπαίδευση» που «είναι καλύτερη από το τίποτα»», τη συμμόρφωση στη «συνδικαλιστική» νομοθεσία, την εγγραφή στο μητρώο συνδικαλιστικών οργανώσεων, τις ηλεκτρονικές εκλογές, τον οικονομικό έλεγχο από το κράτος, τη διεξαγωγή εκλογών με την παρουσία δικαστικών αντιπροσώπων. Με επιχείρημα να… αναγνωριστεί και να «νομιμοποιηθεί» το σωματείο και το εκλογικό αποτέλεσμα από το κράτος! Ένας μαχητικός συνδικαλισμός, ωστόσο, δεν υποτάσσεται στη θεσμική «νομιμοποίηση» και στην «αναγνώριση» από το κράτος. Η όποια «αναγνώριση» και «νομιμοποίηση» ήταν και είναι πάντα προϊόν ύψωσης και όχι υποστολής της σημαίας των αγώνων. Αγώνες που δεν είναι «νόμιμοι» ή «παράνομοι» αλλά δίκαιοι και αναγκαίοι.

Για τον οικονομικό αγώνα: Δε διεκδικούμε καλύτερους μισθούς και συντάξεις ως ατομικοί καταναλωτές. Διεκδικούμε ως εργαζόμενοι, για να ζήσουμε με αξιοπρέπεια από τη δουλειά και τον μισθό μας. Γι’ αυτό διεκδικούμε πραγματικές αυξήσεις που να ανταποκρίνονται στο κόστος ζωής και όχι έκτακτα επιδόματα και φιλοδωρήματα.

Η διαφορετική αντίληψη για την «ενότητα»: Ιδιαίτερα χαρακτηριστική είναι η διαφορετική αντιμετώπιση της έννοιας της ενότητας. Όταν ο καθεστωτικός συνδικαλισμός μιλά για ενότητα, εννοεί την «ενότητα» όλων στην πλειοψηφία των ΕΛΜΕ-ΟΛΜΕ-ΔΟΕ κ.λπ., σύμφωνα με τα κοινοβουλευτικά ήθη. Αποκρύπτει, όμως, το περιεχόμενο της ενότητας και πού αυτή οδηγεί. Γιατί ενότητα στην υποταγή δεν είναι ενότητα. Είναι κάλεσμα υποταγής. Η πραγματική ενότητα είναι ενότητα αγώνα και κοινής δράσης ενάντια στις δυνάμεις που επιτίθενται. Οι κατηγορίες που εκτοξεύουν οι υποταγμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες για «διάσπαση» και «επίθεση στο σωματείο» στρέφονται εναντίον όσων αρνούνται να αποδεχτούν ότι στο όνομα της «ενότητας» πρέπει να διευκολύνεται η επίθεση του αντιπάλου. Όσο αναγκαία είναι η πλατιά ενότητα και ο συντονισμός για την προετοιμασία και κατά τη διάρκεια του αγώνα, άλλο τόσο είναι αναγκαία η σκληρή αντιπαράθεση σε κάθε προσπάθεια που αποπροσανατολίζει, υπονομεύει και υποτιμάει τη δυνατότητα της μαζικής πάλης.

Η διαφορετική αντίληψη για και το κράτος: Παρά τις διαβεβαιώσεις ότι το κράτος δεν είναι «ουδέτερος διαχειριστής», δίνουν και παίρνουν οι αναφορές για ένα δημόσιο και ένα κράτος προς όφελος του λαού και του τόπου, που θα σεβαστεί τις κοινωνικές ανάγκες αντί τους αντιδραστικούς νόμους. Η υπεράσπιση του δημόσιου χαρακτήρα δεν γίνεται τόσο επειδή αποτελεί καλύτερο πεδίο διεκδικήσεων για τον λαό, αλλά μετατρέπεται σε αυτοσκοπό που - με «λαϊκό έλεγχο»- υποτίθεται ότι θα φέρει την κοινωνική αλλαγή και ανατροπή.

Από πού αντλεί, όμως, τη δύναμή του αυτός ο καθεστωτικός, στην ουσία, συνδικαλισμός; Η δύναμή του δεν είναι «δική του». Είναι δύναμη που αντλεί από την κυρίαρχη αστική πολιτική και ιδεολογία, από τα προνόμια που απολαμβάνει από την εκάστοτε κυβέρνηση και το κράτος. Συνεπώς, «όσο πιο δεξιά, τόσο πιο καλά». Μέχρι να αναλάβει η αυθεντική δεξιά ή ακροδεξιά, όπως συμβαίνει όταν υποχωρείς στις απόψεις του αντιπάλου.

«Αγωνίζομαι, αγωνίζεσαι»… αποφασίζουν ή μαζικός αποφασιστικός αγώνας για τα συμφέροντα του λαού

 

Σε αντίθεση με τα παραπάνω, η ουσία του συνδικαλισμού βρίσκεται στην οργάνωση της συλλογικής δύναμης και αντίστασης των εργαζομένων. Η όποια διαπραγμάτευση στηρίζεται στη δύναμη του αγώνα, που θέτει πραγματικούς όρους διαπραγμάτευσης ή και συνολικής ρήξης. Η απεργία, η διαδήλωση, η αλληλεγγύη, ο συντονισμός μεταξύ των εργαζομένων είναι συλλογική άρνηση υποταγής και δεν έχουν απλώς διαπραγματευτική χρησιμότητα. Αποτελούν διαδικασίες ωρίμανσης στην πράξη. Έμπρακτη συνειδητοποίηση ότι μόνο η συλλογική δύναμη των εκπαιδευτικών και των εργαζομένων μπορεί να αμφισβητήσει την αντιδραστική και βάρβαρη πολιτική τους. Συλλογική δύναμη με όλες τις δυνατές μορφές οργάνωσης: τις γενικές συνελεύσεις, τις επιτροπές και πρωτοβουλίες αγώνα, τις ανοιχτές συνελεύσεις, τα συντονιστικά, τις συνδικαλιστικές παρατάξεις, τις κινητοποιήσεις των σωματείων και, προφανώς, τα ίδια τα σωματεία.  

Η διάκριση των δύο αντιλήψεων δεν είναι απλώς θεωρητική. Δεν είναι ζήτημα διαφορετικής τακτικής, αλλά διαφορετικής αντίληψης για τον συνδικαλισμό. Επηρεάζει το τι θεωρείται «αγώνας», ποιοι στόχοι τίθενται, ποια μέσα χρησιμοποιούνται, ποιοι θεωρούνται σύμμαχοι, τί ανοίγει και τί φράζει τον δρόμο και, τελικά, ποια προοπτική αποδίδεται στο ίδιο το συνδικαλιστικό κίνημα: Του «λαμπρού» επαίτη-διαπραγματευτή ή «όπλο» στα χέρια του εργαζόμενου λαού, που του ανήκει το μέλλον. Ένα μέλλον που καταστρέφεται με τις πολιτικές τις φτώχειας, της καταστολής και του πολέμου.

Οι δύο γραμμές μπορούν να χρησιμοποιούν ακριβώς τις ίδιες λέξεις -«αγώνας», «απεργία», «διεκδίκηση», «ενότητα», «νίκη»- αλλά με εντελώς διαφορετικό περιεχόμενο. Γιατί αν αποστολή του συνδικαλισμού είναι να δίνει «συμβουλές» και να κάνει «υποδείξεις» στην κυβέρνηση, οι επιτελικές διαπραγματεύσεις με τον κόσμο στη γωνία, ο «αγωνιστικός» ρεφορμισμός και ο κατευνασμός του αντιπάλου, ο «διεκδικητικός» καθωσπρεπισμός και «ρεαλισμός», τότε, ο «φυσικός χώρος δράσης» ενός τέτοιου «καθεστωτικού» επί της ουσίας συνδικαλισμού είναι κυρίως το υπουργείο και οι συναντήσεις με τον/την υπουργό και όχι ο δρόμος της αντίστασης, της διεκδίκησης και του αγώνα. Τότε ακούγονται «κανονικές» αλλόκοτες εκφράσεις, όπως: «αντί το υπουργείο να…», «η κυβέρνηση πρέπει..» ή «ακούει κανείς στην κυβέρνηση;» κ.λπ.

Ωστόσο, ακόμη και αυτός ο συνδικαλισμός υποβάλλεται σε περιορισμούς και κυρώσεις. Όταν προκηρύσσονται απεργίες, στάσεις εργασίας ή απεργία - αποχή. Σε μια εποχή που τα συνδικαλιστικά και δημοκρατικά δικαιώματα και οι ελευθερία έκφρασης (π.χ. υπέρ του παλαιστινιακού αγώνα), επιχειρείται να μπουν στην παρανομία. Με ένα κάθε φορά αντιδραστικότερο και αυστηρότερο νομικό και πειθαρχικό πλαίσιο.

Οι συνέπειες των δύο γραμμών

 Οι διαφορετικές αντιλήψεις για τον συνδικαλισμό παράγουν και διαφορετικά αποτελέσματα. Η απομάκρυνση από το συνδικάτο και τον συνδικαλισμό δεν έχει ως αιτία μια «ιδιώτευση που έπεσε από τον ουρανό». Η λογική της ανάθεσης δεν κινητοποιεί πραγματικά τους εργαζόμενους αλλά αναθέτει στους «ειδικούς», όχι για να αγωνιστούν αλλά για να «διαπραγματευτούν», αφού «ξέρουν», έχουν τις «διασυνδέσεις» και κατέχουν «θεσμικό πόστο» απέναντι στη διοίκηση, την κυβέρνηση και το κράτος.

Το σωματεία, όμως, δεν είναι «ντεκόρ» για παρηγοριά, δεν είναι «αποκούμπι» στον «αναξιοπαθούντα» εκπαιδευτικό και τον «φουκαρά» εργαζόμενο. Τα σωματεία είναι όπλα οργάνωσης της συλλογικής δύναμης των εργαζομένων, για να μπορούν να αγωνιστούν, να αντισταθούν, να διεκδικούν και να νικάνε. Ήδη ο συνδικαλισμός της διαπραγμάτευσης και της υποταγής επιχειρεί να σφετεριστεί τις επιτυχίες του αγώνα ενάντια στις διώξεις αλλοιώνοντας το περιεχόμενό τους, με νέο κάλεσμα «ενότητας» σε μια γραμμή που στάθηκε εμπόδιο σε αυτές τις νίκες. Ώστε να μετατραπούμε ξανά σε θεατές, ψηφοφόροι και χειροκροτητές.

Ωστόσο, είμαστε αντικείμενο της επίθεσης και μπορούμε να γίνουμε υποκείμενο του αγώνα. Διεκδικούμε έναν άλλον συνδικαλισμό. Αυτόν της οργάνωσης των αντιστάσεων, των αγώνων που μπορούν και νικάνε!

Συνεχίζουμε, επομένως, πιο αποφασιστικά! Η εμπειρία έδειξε ότι αυτός είναι ο μόνος ρεαλιστικός δρόμος που αξίζει και μπορούμε να βαδίσουμε.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ