Οι αυταπάτες κατέρρευσαν, τα σχέδια ακυρώνονται, η κατεύθυνση αλλάζει;

0

Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών της 26 Μάη για τις δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς ΛΑΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτέλεσαν μία διάψευση των προσδοκιών που είχαν εδώ και χρόνια δημιουργήσει για την εκτίναξή τους – μέσω των εκλογών – στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό. Και εάν για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ η απόσταση που είχε να καλύψει ήταν μεγάλη για την ΛΑΕ που από την επόμενη των εκλογών του Σεπτέμβρη του 2015 βρισκόταν σε διαρκή προεκλογική περίοδο τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών, ουσιαστικά σήμαναν και το τέλος της αναγκαιότητας ύπαρξής της. Καθώς για κάποιες δυνάμεις και στελέχη που αναφέρονται στην Αριστερά, το εργατικό και λαϊκό κίνημα, η «καταξίωσή» τους αρχίζει και τελειώνει στην κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.

Από την άλλη δεν μπορούμε να μην τονίσουμε την «άνεση» των δύο αυτών σχηματισμών να πάρουν μέρος στις ευρωεκλογές, καταγγέλλοντας την ΕΕ, βεβαίως- βεβαίως, την ίδια στιγμή που οι εκπρόσωποι του μονοπωλιακού κεφαλαίου σε Ευρώπη και Ελλάδα έκαναν καμπάνια για συμμετοχή των λαών στις εκλογές με στόχο την στήριξη και την λαϊκή νομιμοποίηση του αντιδραστικού οικοδομήματός τους. Και φυσικά αυτό δεν ισχύει μόνο για ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ΛΑΕ αλλά και για το ΚΚΕ, την ΟΚΔΕ και το Μ-Λ ΚΚΕ, επιβεβαιώνοντας έτσι το ρητό «κάλπη να’ ναι και ότι να’ ναι».

Σε όλους τους συμμετέχοντες στις ευρωεκλογές είτε χρησιμοποιούν σαν θεωρητικό προκάλυμμα τον «Αριστερισμό» του Λένιν είτε όχι από την μεριά μας θα θέλαμε να θέσουμε ένα πολιτικό ερώτημα και θα περιμέναμε μία ξεκάθαρη απάντηση. Θεωρούν ότι η συμμετοχή τους, ανεξάρτητα από τα εκλογικά αποτελέσματα, δυναμώνει την αντι – ΕΕ κατεύθυνση μέσα στον λαό πολύ περισσότερο από ότι θα την δυνάμωνε μία μαζική και ενιαία στάση όλων των δυνάμεων που αναφέρονται στην αριστερά, καταγγελίας της ΕΕ, του λεγόμενου ευρωκοινοβουλίου και αποχής από τις ευρωεκλογές; Μα, θα μπορούσε να πει κάποιος ότι το ερώτημα «μυρίζει» άποψη περί «παναριστεράς», κατάργησης αντίθετων απόψεων, ιστορικών διαδρομών και άλλα τέτοια. Ακόμα και αυτή η ένσταση είναι δείγμα της εξαιρετικής δυσκολίας που έχει η αριστερά «μας» να βρεθεί σε κοινή πολιτική δράση απέναντι σε έναν πολιτικό στόχο και ταυτόχρονα η ευκολία να καλέσει τον λαό να προσέλθει στις κάλπες για να την ενισχύσει.

Επιστρέφοντας στα αποτελέσματα των ευρωεκλογών αυτό που είναι άμεσα φανερό και κοινή διαπίστωση ότι για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ιδιαίτερα για την ΛΑΕ, όχι μόνο δεν υπήρξε μετακίνηση ψήφων από τις εκατοντάδες χιλιάδες που εγκατέλειψαν τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά έχασαν και χιλιάδες ψήφους σε σχέση με τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών του 2014 αλλά και των βουλευτικών του Σεπτέμβρη του 2015. Ακόμα και στο «προνομιακό» πεδίο των περιφερειακών και δημοτικών εκλογών από τις εκλογικές αποτιμήσεις των ίδιων υπάρχει μείωση που δεν καλύπτεται είτε με την επίκληση των περισσότερων συμβούλων, λόγω απλής αναλογικής, ούτε βέβαια με την επίκληση του αριθμού των υποψηφίων (!!) σαν στοιχεία ισχυρής πολιτικής παρουσίας και συγκρότησης. Επίσης ένα επιπλέον στοιχείο των αποτελεσμάτων είναι ότι παρά το γεγονός ότι πάνω από 120.000 δεν ξαναψήφισαν ΛΑΕ από τον Σεπτέμβρη του 2015 δεν υπήρξε καμία εκλογική μετατόπιση προς την μεριά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλά ενίσχυση του σχήματος του Βαρουφάκη. Τέλος δεν μπορεί να μην σημειώσουμε ότι ενώ στις ευρωεκλογές τα σχήματα που συγκροτούν την ΑΝΤΑΡΣΥΑ κατέβηκαν ενιαία, στις δημοτικές και περιφερειακές υπήρξε διάσπαση και ανταγωνιστικά ψηφοδέλτια και μάλιστα σε κεντρικούς δήμους όπως Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα και αλλού. Δείγμα και αυτό του επιπέδου συγκρότησης της «αντικαπιταλιστικής αριστεράς». Κατά τα άλλα εύκολη «πλακίτσα» για τα «μπρός και πίσω μ-λ» που δεν συνεχίζουν την εκλογική τους συνεργασία στις βουλευτικές εκλογές.

Κατά την άποψή μας στα αποτελέσματα των ευρωεκλογών αποτυπώθηκε αυτό που είχε διαμορφωθεί την προηγούμενη περίοδο, σαν αποτέλεσμα από την μία της συνεχιζόμενης επίθεσης των δυνάμεων του συστήματος στον εργαζόμενο λαό και τη νεολαία και από την άλλη της περιθωριοποίησης του εργατικού – λαϊκού παράγοντα, με ευθύνη των δυνάμεων που αναφέρονται στην αριστερά και το κίνημα. Αυτή η γενική διαπίστωση, στην περίπτωση της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και ιδιαίτερα των δυνάμεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της ΛΑΕ, έχει σαν κύριο στοιχείο την πλήρη κατάρρευση των αυταπατών του «μεταβατικού προγράμματος» σαν πολιτικής κατεύθυνσης. Μία πολιτική κατεύθυνση που ενώ είχε δεχθεί σοβαρό πλήγμα στο δημοψήφισμα τον Ιούλη του 2015 καθώς συνέβαλε στην δημιουργία αυταπατών για το «ΟΧΙ» του ΣΥΡΙΖΑ συνέχιζε χωρίς ίχνος αυτοκριτικής και επανεκτίμησης να αποτελεί το βασικό πολιτικό σχέδιο αυτών των δυνάμεων σε διάφορες παραλλαγές. Μάλιστα δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στο «μεταβατικό» είχε προστεθεί και η …. μακροχρόνια «δυαδική εξουσία» για να στηρίξει την υλοποίησή του στα πλαίσια του δοσμένου εξαρτημένου καπιταλιστικού συστήματος της χώρας μας.

Και ενώ στην ΛΑΕ το καταστροφικό εκλογικό αποτέλεσμα οδηγεί σε παραίτηση Λαφαζάνη και αυτοκριτική του στην ΚΕ του «Αριστερού Ρεύματος» γιατί δεν προχώρησε σε «ριζοσπαστικές λύσεις» και σε ένα «δημιουργικό σοκ» μίας πιο … δεξιάς μετατόπισης, στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ η αποτίμηση των εκλογικών αποτελεσμάτων περιορίζεται, προς το παρών, στην εκλογική ετοιμότητα για τις βουλευτικές εκλογές της 7 Ιούλη. Πάντως και στις δύο περιπτώσεις η επικείμενη εκλογική αναμέτρηση θα είναι «απαλλαγμένη» από το άγχος της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης που έφτανε σε σημεία γελοιότητας όπως αυτές του ιστότοπου της «ισκρα» (Λίγες ψήφοι λείπουν για να μπούμε στην ευρωβουλή) αλλά και των διάφορων κατασκευών περί «χρήσιμης» και «χαμένης» ψήφου που χρησιμοποιεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στον χώρο της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ψυχραιμία...

2

Ο Λαϊκός Δρόμος, αφού θεώρησε βέβαιο πως «ο καθένας μπορεί εύκολα να διαπιστώσει πως τα πιο δηλητηριώδη βέλη του τα στρέφει συστηματικά εναντίον του Μ-Λ ΚΚΕ» (η οργάνωσή μας υποτίθεται), αφού μπερδεύει εθνικές εκλογές με ευρωεκλογές (επιδεικνύοντας ασυγχώρητο ιδεολογικό αναλφαβητισμό), αφού προσπαθεί να βρει δικαίωση σε όλες τις «υπάρχουσες στη χώρα μας εξωκοινοβουλευτικές πολιτικές δυνάμεις, οργανώσεις, ομάδες κ.λ.π. που αναφέρονται στην Αριστερά» και συμμετέχουν στις ευρωεκλογές (το Μ-Λ ΚΚΕ έχει επιλεκτική στενότητα και επιλεκτική πλατύτητα), καταλήγει με πολλά ταρατατζούμ στο βαθύ συμπέρασμα ότι σερβίρουμε «χαλασμένες σούπες σε έναν κόσμο ανυποψίαστο» για να τον στήσουμε «απέναντι στο Μ-Λ ΚΚΕ»!

Δεν ξέρουμε τι φαντάσματα κυνηγάει το Μ-Λ ΚΚΕ. Ούτε ξέρουμε αν ο τρόπος και η αμετροέπεια του σχολίου του Λαϊκού Δρόμου δείχνει αδικαιολόγητα εκλογικού τύπου άγχη. Αν είναι έτσι, έχουμε να συστήσουμε στους συντρόφους του Μ-Λ ΚΚΕ ψυχραιμία. Εκλογές είναι, δε χάθηκε κι ο κόσμος. Και στο κάτω κάτω, ο εχθρός είναι αλλού.

Αν, από την άλλη δε νιώθουν πεισμένοι για την επιλογή τους να συμμετέχουν στις Ευρωεκλογές (που αποτελεί ένα θετικό ενδεχόμενο), τους συστήνουμε την επόμενη φορά να απέχουν και αυτοί. Ίσως θα είναι πιο ήρεμοι.

Σε κάθε περίπτωση, καλούμε τους συντρόφους του Λαϊκού Δρόμου να περιφρουρήσουν ένα στοιχειώδες επίπεδο σχέσεων και αντιπαράθεσης.

http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ(μ-λ): Ο ΣΥΡΙΖΑ έστρωσε το δρόμο της αντιδραστικής πορείας. Αγώνας για να ανοίξει ο δρόμος του λαού!

0

Οι εκλογές της 26^ης Μάη κατέγραψαν και ανέδειξαν όλα τα βασικά χαρακτηριστικά που διαμορφώθηκαν στην πολιτική και κοινωνική ζωή τα τελευταία χρόνια, μετά την ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση. Πορεία δεξιά, ολόκληρου του πολιτικού συστήματος, ενίσχυση των αντιδραστικών - εθνικιστικών - ακροδεξιών δυνάμεων, με το λαό και τη νεολαία στη γωνία να δέχονται τα απανωτά χτυπήματα της επίθεσης του συστήματος και να καλούνται σε υποταγή και συμμόρφωση σε ένα όλο και πιο αντιδραστικό σκηνικό.

Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών, αλλά και των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών, αποτελούν μια βάση για να συνεχιστεί η επιχείρηση αναδιάταξης των πολιτικών δυνάμεων του συστήματος σύμφωνα με τις ανάγκες του και μπροστά στα νέα κύματα αντιλαϊκής επίθεσης και έντασης των ιμπεριαλιστικών παρεμβάσεων και πολέμων στη χώρα και στην περιοχή.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πλήρωσε, βέβαια, τη δίκαιη οργή των λαϊκών μαζών, αλλά παραμένει ο ένας από τους δύο πυλώνες του συστήματος και θα επιχειρήσει με κάθε τρόπο να ανακτήσει την πρωτοκαθεδρία. Το ξεθωριασμένο αριστερό προσωπείο του και τα προεκλογικά φιλοδωρήματα δεν μπόρεσαν να κρύψουν το ότι υπηρέτησε με συνέπεια την αντιλαϊκή πολιτική των ιμπεριαλιστών και του ντόπιου κεφάλαιου. Η ΝΔ πέτυχε μια σημαντική νίκη και έβαλε σοβαρή υποθήκη να αποτελέσει τον κυβερνητικό κορμό (τουλάχιστον) της επόμενης περιόδου. Η ενίσχυση του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ σε σχέση με τις βουλευτικές του Σεπτέμβρη του 2015, το αναδεικνύει ως το αναγκαίο συμπλήρωμα του υπό διαμόρφωση νέου σκηνικού. Το ψαλίδισμα της –προβληματικής για πολιτικές χρήσεις– ΧΑ συνοδεύτηκε από την ανάδειξη του ανάλογου μορφώματος («Ελληνική Λύση»), αλλά και μιας σειράς άλλων φασίζουσων και ακροδεξιών δυνάμεων που όλες μαζί αθροίζουν διψήφιο ποσοστό. Έτσι, από τη μια, το άθροισμα των δύο πυλώνων είναι σχετικά χαμηλό (57%), αλλά, από την άλλη, μαζί με τις ενδιάμεσες και ακροδεξιές-αντιδραστικές δυνάμεις διαμορφώνει μια συντριπτική πλειοψηφία που μπορεί να παράξει τις αναγκαίες για το σύστημα κυβερνητικές και πολιτικές λύσεις.

Όπως έγινε αντιληπτό και σε όλη την προεκλογική περίοδο, αυτή ήταν η κύρια και βασική έγνοια των δυνάμεων του συστήματος που αντιμετώπισαν τις εκλογές της 26^ης του Μάη ως μια πολιτική προετοιμασία (από κάθε άποψη) των επόμενων και επικείμενων βουλευτικών εκλογών.

• Οι δυνάμεις που αναφέρονται στην Αριστερά συνέπραξαν στο να συρθεί ο λαός σε αυτό το «αντιδραστικό εργαστήρι» και, νομιμοποιώντας για άλλη μια φορά την ιμπεριαλιστική εξάρτηση και την απάτη των ευρωεκλογών, αλλά και την απάτη των περιφερειακών εκλογών. Γιατί, και με βάση μια ολόκληρη πορεία δεκαετιών προσαρμογής στην πολιτική του συστήματος, προέκριναν για άλλη μια φορά τη θέση «κάλπη να ’ναι κι ό,τι να ’ναι». Τα αρνητικά εκλογικά αποτελέσματα που κατέγραψαν δεν τις βγάζουν από αυτή τη ρότα. Η πιο χαρακτηριστική –και κυρίαρχη– περίπτωση είναι αυτή της ηγεσίας του ΚΚΕ που επιχειρεί να συγκαλύψει την ήττα της με τη μείωση των ποσοστών της ΧΑ. Κάνει ότι δεν βλέπει όλες τις υπόλοιπες φασίζουσες και ακροδεξιές δυνάμεις που αναδείχτηκαν και καταγράφηκαν. Και, κυρίως, δεν θέλει να δει τις δικές της ευθύνες που με την πολιτική της καταγγελίας της «τουρκικής επιθετικότητας», του «αλυτρωτισμού των Σκοπίων» και της πολιτικής της για το προσφυγικό (δίπλα στις αντιδραστικές δυνάμεις στα νησιά του Β. Αιγαίου) τροφοδότησε και στήριξε αυτή την πορεία.

Αλλά και οι δυνάμεις της ΛΑΕ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είδαν τα ποσοστά τους να μειώνονται, "εισπράττοντας" την προβολή της γραμμής των μεταβατικών προγραμμάτων, μιας άλλης –δήθεν φιλολαϊκής– κυβερνητικής διαχείρισης. Γραμμή αδιέξοδη για το λαϊκό κίνημα, συμφιλιωτική προς το σύστημα αλλά και προς το αφήγημα του ΣΥΡΙΖΑ. Γραμμή που, στην περίπτωση της ΛΑΕ, φλερτάρησε ανοιχτά και με εθνικιστικές δυνάμεις και απόψεις.

• Το ΚΚΕ(μ-λ) σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες πάλεψε πολιτικά σε όλη τη χώρα τη θέση της αποχής και της μαζικής καταγγελίας των ευρωεκλογών, της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης από ΕΕ-ΝΑΤΟ-ΗΠΑ. Στήριξε πολιτικά –και στο μέτρο των δυνάμεών του– το ρεύμα της αποχής, που –παρά τους εκβιασμούς και την πόλωση– διατηρήθηκε και οριακά ενισχύθηκε. Ταυτόχρονα, έδωσε και τη μάχη της αποχής από τα κρατικά όργανα των περιφερειών, και συνολικά στάθηκε απέναντι στην ημερήσια πολιτική διάταξη του συστήματος και των κομμάτων του. Πρόταξε την κατεύθυνση της αντίστασης στον ιμπεριαλισμό και το κεφάλαιο· το δρόμο της διεκδίκησης των δικαιωμάτων των μαζών· την προοπτική της αναμέτρησης με το σύστημα· τη διέξοδο της ανεξαρτησίας και του σοσιαλισμού.

• Λαός και εργατική τάξη καλούνται να αντιμετωπίσουν ένα αντιδραστικό πολιτικό τοπίο. Πολιτικό τοπίο που θα συμπληρωθεί από τους εκβιασμούς και τα ψεύτικα διλήμματα που θα κυριαρχήσουν στην προεκλογική περίοδο, τόσο ενόψει του δεύτερου γύρου των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών, όσο και –κυρίως– ενόψει των βουλευτικών εκλογών. Από τη μια, ο ΣΥΡΙΖΑ που με την πολιτική του διεύρυνε παραπέρα και συνέβαλε στη διαμόρφωση αυτού του αντιδραστικού τοπίου. Από την άλλη, η ΝΔ και ο Μητσοτάκης, γνήσιοι εκφραστές της πολιτικής των μνημονίων και της εξάρτησης, επιζητούν την εκλογική νομιμοποίηση για να πάνε αυτήν την πολιτική ακόμη παραπέρα. Παρά το δήθεν αναβαπτισμένο πολιτικό πρόσωπο που επιχειρεί να παρουσιάσει, με ψεύτικες υποσχέσεις προς τα μικρομεσαία και μεσαία λαϊκά στρώματα και φλυαρίες περί «κυβέρνησης όλων των Ελλήνων, η ΝΔ αγωνιά να αναλάβει πιο αναβαθμισμένο ρόλο, ώστε να υπηρετήσει πιο αποτελεσματικά τις δυνάμεις του κεφάλαιου και του ιμπεριαλισμού, τις δυνάμεις της αντίδρασης και της οπισθοδρόμησης.

• Η διέξοδος για το λαό και τη νεολαία βρίσκεται στην άρνηση όλων αυτών των εκβιασμών και των ψεύτικων διλημμάτων. Βρίσκεται στο δρόμο της μαζικής πάλης. Ο λαός έχει ανάγκη τους αγώνες. Το κίνημα έχει ανάγκη τους κομμουνιστές. Η ελπίδα βρίσκεται στην οργάνωση και την πάλη!

Με αυτήν την κατεύθυνση το ΚΚΕ(μ-λ) θα δώσει πανελλαδικά την πολιτική μάχη των βουλευτικών εκλογών, ώστε να προετοιμάσει και να συγκροτήσει δυνάμεις πάλης και αγώνα για την επόμενη, πιο δύσκολη και απαιτητική περίοδο.

Τρίτη 28 Μαΐου 2019

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΛΑΒΕΝ ΤΕΛΟΣ

0

Παραλειπω τα "κυριες μου και κυριοι και καλα μου παιδια", οπως και το "γεια σου μπαμπακο, γεια σου οικογενεια" και μπαινω κατευθειαν στην ουσια.

Παλιοτερα λεγαμε πως οταν υπαρχουν πολλες εκλογες, δεν υπαρχει κινημα. Ειτε γιατι οι αυταπατες αναζωπυρωνονται, με μεγαλυτερη συχνοτητα, ειτε γιατι οι ανθρωποι, και οι κινηματικοι, περιστρεφονται γυρω απο το γαϊτανακι των εκλογων και ξοδευονται εκει χρονοι και δυναμεις.

Αυτη τη φορα δεν υπηρχαν ουτε εκλογες, ουτε κινημα. Η απολυτη ξηρασια.

Κι ετσι οπως δεν υπηρχε κινημα, η πολιτικη σκεψη ατονησε, η τηλεοπτικη σαβουρα και τα υποπροϊοντα πηραν τα πανω τους, και οι εκλογες αυτες ηταν ισως οι λιγοτερο πολιτικες, οχι μονο του πλειστοκενου μνημονιακου αιωνα αλλα ολης της μετα το '90 παλινορθωσης του νεοφιλελευθερισμου.

Ειναι εντυπωσιακο δηλαδη, σε μια εποχη οπου η εκμεταλλευση εχει παρει χυδαιες προεκτασεις, οι εργασιακοι οροι εναποκεινται στην απληστη φαντασια που διαθετει το καθε λιγουρι αφεντικο, η εθνικη ανεξαρτησια εχει γινει μνημονιακος μειοδοτικος διαγωνισμος, οπου ολα ξεπουλιουνται μπιτ παρα και η "Ευρωπη των λαων" αποκαλυφθηκε ως δρακοσπηλια που ξεκοκκαλιζει κρατικες οικονομιες, σπερνει πολεμους και θεριζει ναυαγια κυνηγημενων, μεσα σ αυτη λοιπον τη συγκυρια, οχι μονο εντυπωσιακο, ειναι ανατριχιαστικο ποσο εχει υποχωρησει η πολιτικη σκεψη.

Η γαλαζια καλπη που αφορουσε τις ευρωεκλογες, ηταν ισως και η πιο καλπικη.

Το ευρωκοινοβουλιο ειναι ενα μονολεκτικο ανεκδοτο που δεν αποφασιζει για τιποτα. Παριστανει ομως οτι αποφασιζει, επικυρωνοντας τις ηδη ειλημμενες αποφασεις στα υπογεια των Βρυξελλων, γιατι οι ευρωπαιοι πολιτες δεν εχουμε ακομη απολυτα λοβοτομηθει και η συλλογικη μας μνημη συγκινειται οταν ανασυρει κατι κουρελια περι του "κυριαρχου λαου".

Το ευρωκοινοβουλιο ειναι ενα καλοπληρωμενο θεσμικο οργανο, νομιμοποιησης της Βρυξελικης πολιτικης που συνοψιζεται, σε Συμμαχιες των Προθυμων, Ευρωπη-φρουριο, τραπεζικη ολιγαρχια, πολιτικοι μιας χρησης τραπεζικων προδιαγραφων, Europol αγριας καταστολης και πυροδοτηση της φασιστικης λυσσας. Στο τελος αυτης.της ουρας και η επιφαση της δημοκρατιας, ψεκαστε, ψηφιστε, τελειωσατε.

Οι εκλογες για την "τοπικη αυτοδιοικηση" στο μεγαλυτερο μερος τους, απεκρυψαν επιμελως οτι η "αυτοδιοικηση" εχει χασει το "αυτο" κι εχει μετατραπει, μεσα απο μνημονιακες εντολες, σε μακρυ χερι της κεντρικης διοικησης, που με τη σειρα της διεπεται απο υπαγορευμενες πραξεις νομοθετικου περιεχομενου.

Οι "αυτοδιοικητικοι" υποψηφιοι, στη συντριπτικη τους πλειοψηφια, παρουσιασαν βιογραφικα, του τυπου "επιστημων, καλος οικογεκειαρχης, με ενδιαφερον για τα κοινα" Ειναι αυτο το ενδιαφερον για τα κοινα που δεν προεκυψε για το σωματειο, την απεργια, τη διαδηλωση, την αλληλεγγυη, την κινητοποιηση για τα τοπικα ή γενικα ζητηματα. Προκυπτει οταν το καφενειο γινεται βαρετο. Ιλουστρασιον φυλλαδια, ακριβης τετραχρωμιας, με επιμελημενο μακιγιαζ και τεραστιο ονοματωνυμο κατω απο πρωτοτυπες ονομασιες παραταξεων του τυπου, "Ελπιζω, Αλλαζω, Ονειρευομαι ή πιο μπαναλ,οπως Ενοτητα, Προκοπη, κλπ

Μεσα σ αυτη την απολιτικη χλαπατσα, εκαναν παρελαση και οι φασιστες, με τα αντιπροσωπευτικα τους μοτό, " μαχαιρωνω, ξεκοιλιαζω" επιμελως μακιγιαρισμενα με φιλολαϊκη και πατριδοκαπηλη μάσκαρα.

Η παρασταση ελαβεν τελος.

Η ζωη συνεχιζεται, με ορους που περιγραφηκαν συντομα σ' αυτο το σημειωμα και εκτενως σε οσα βιωνει η πλειοψηφια του κοσμου.

Αυτο που θα βγαλει η καλπη δεν θα ειναι η λυση. Ουτε καν η υποδειξη της

Και, οπως λεει και το τραγουδι, "καιρος ν αποφασισεις, καιρος να τραγουδησεις, καιρος να κλαψεις και να πονεσεις, καιρος να δεις".

Νίνα Γεωργιάδου

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ | Κορυφώθηκε το μεσημέρι η γιορτή της ευρω-ενωσιακής ...”δημοκρατίας” στην πόλη – έδρα του Ευρωκοινοβουλίου!

0

Εκατοντάδες πάνοπλοι αστυνομικοί, αρκετοί έφιπποι και άλλοι κρατώντας σκυλιά δίχως φίμωτρο, αντλίες για ρίψη νερού και κλούβες, βρέθηκαν απέναντι σε όσους διαδηλωτές ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα για την αντι-ΕΕ κινητοποίηση αλληλεγγύης στα Κίτρινα Γιλέκα και καταγγελίας των Ευρωεκλογών, στο κέντρο της βέλγικης πρωτεύουσας, σήμερα το μεσημέρι 26 Μαίου 2019, τελική ημέρα της εκλογικής πανευρωπαϊκής φάρσας.

Με αυτόν τον τρόπο απαγόρευσαν την προγραμματισμένη διαδήλωση στο κέντρο της πόλης με κατεύθυνση την έδρα του Ευρωκοινοβουλίου. Έγινε χρήση δακρυγόνων και προχώρησαν σε συλλήψεις.

Δύο και πλέον ώρες μετά, ελάχιστα καθεστωτικά ευρωπαικά ΜΜΕ έδωσαν εικόνα από τα γεγονότα για να μην χαλάσουν την ενορχηστρωμένη ευφορία για την γιορτή της ....ευρωενωσιακής “δημοκρατιας”!

Δείτε βίντεο από τα γεγονότα:https://www.facebook.com/sputnik.france/videos/2769174149763597/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ | Εκδήλωση και παρεμβάσεις του ΚΚΕ(μ-λ) για τις ευρωεκλογές

0

Παρεμβάσεις πραγματοποίησε το ΚΚΕ (μ-λ) στην Αλεξανδρούπολη με αφορμή τις ευρωεκλογές. Την Πέμπτη 23 Μαΐου πραγματοποιήθηκε πολιτική εκδήλωση της οργάνωσης στο Αναγνωστήριο της πόλης με σκοπό την προπαγάνδιση της θέσης για αποχή από τις ευρωεκλογές.

Την προηγούμενη εβδομάδα είχαν πραγματοποιηθεί παρεμβάσεις με την κομματική προκήρυξη στο νοσοκομείο της πόλης, στην ιατρική σχολή, στην φοιτητική λέσχη αλλά και έξω από το δημοτικό θέατρο. Στις παρεμβάσεις αυτές κολλήθηκαν αφίσες και αυτοκόλλητα ενώ άνοιξαν συζητήσεις με φοιτητές και εργαζομένους και τέλος αναρτήθηκε πανό στην είσοδο της πόλης.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

9+1 λόγοι για Αποχή από τις ευρωεκλογές

0

1|Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: Καμπάνια "αυτή τη φορά ψηφίζω"

https://www.aftitiforapsifizw.eu/ 

2|

άρθρο στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ (24.5.2019)

3|Volkswagen

Η αυτοκινητοβιομηχανία Volkswagen παρεμβαίνει ενεργά υπέρ των ευρωεκλογών και χρησιμοποιώντας την επιρροή της ως εργοδότης στους υπαλλήλους της, τους καλεί να προσέλθουν στις κάλπες, διότι “η Δημοκρατία χρειάζεται κάθε έναν ψήφο”.

 

4|
Υψηλόβαθμα στελέχη γερμανικών βιομηχανιών από την κοιλάδα του Ρουρ, φωτογραφίζονται για να προβάλλουν την πρωτοβουλία "Η Ευρώπη είμαστε εμείς!" με στόχο την προσέλκυση ψηφοφόρων στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 26 Μάη.

5|Lufthansa: Καμπάνια για τις ευρωεκλογές "πες ναι στην Ευρώπη"

6|Φέσσας - Μυτιληναίος

7|ΣΕΒ

http://www.sev.org.gr 

 

8|Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς

Καμπάνια της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς που καλεί σε συμμετοχή στις ευρωεκλογές και δωροδοκεί τη νεολαία με την Ευρωπαϊκή Κάρτα Νέων, η οποία προσφέρει εκπτώσεις σε συνεργαζόμενες επιχειρήσεις σε τομείς των μεταφορών, της ιδιωτικής εκπαίδευσης, της ιδιωτικής υγείας, της ένδυσης, της εστίασης κ.α.

9|ΓΣΕΒΕΕ

+1|

http://aristerastikarditsa.blogspot.com/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Όπου κάλπη και χαρά...

0

«Το θέμα δεν είναι ποιός παίζει στη σκακιέρα
το θέμα είναι τίνος είναι η σκακιέρα.
Κάθε στιγμή, κάθε μερόνυχτο
νέοι πύργοι υψώνονται και πέφτουν.
Στρατιές κουρντιστά στρατιωτάκια
ορμούν έτσι κι αλλιώς παράλογα
σ’ αντίπαλα οχυρά που τα τρομάζουν·
το θέμα είναι πότε αυτά τα πιόνια
θα γίνουν κυρίαρχοι της σκακιέρας»
Παύλος Λάλος, “Το θέμα”

Το ποίημα αυτό έχει γραφτεί το 1980, τότε δηλαδή που στη συνείδηση των περισσοτέρων ο μισός κόσμος, θεωρητικά τουλάχιστον, ήταν ακόμα κόκκινος. Επίσης, τότε σε Ασία, Λατινική Αμερική και προπαντός στην Αφρική, πάλευε πλήθος απελευθερωτικών κινημάτων, πολλά απ’ αυτά νικηφόρα και τα περισσότερα με μικρότερη ή μεγαλύτερη σοσιαλιστική αναφορά. Αλλά και στις δυτικές χώρες το εργατικό κίνημα -μολονότι συχνά σε ρεφορμιστική τροχιά- είχε κατακτήσει και κατακτούσε διαρκώς σημαντικά δικαιώματα.

Ετσι λοιπόν τα “πιόνια” τότε είχαν σοβαρές πιθανότητες να γίνουν “κυρίαρχοι” της σκακιέρας. Τουλάχιστον πολύ περισσότερο απ’ ότι σήμερα, που η εργατική κυρίως τάξη είναι αποσυγκροτημένη πολιτικά, συνδικαλιστικά και οργανωτικά. Καθώς και λόγω του ότι, μετά την ολοκληρωτική πια παλινόρθωση του καπιταλισμού σε Σοβ. Ενωση και Κίνα, οι δυο αυτές χώρες, από ελπίδα των λαών έχουν μετατραπεί σε δυο από τους χειρότερους εχθρούς των.

Μολαταύτα και σήμερα και πάντα “το θέμα είναι τίνος είναι η σκακιέρα”. Και καλά, όταν το παιχνίδι παίζεται στα εργοστάσια, στα γιαπιά, στα οδοφράγματα, στα σχολειά και στους δρόμους, στα ζωντανά δηλ. σπλάχνα και γήπεδα της κοινωνίας. Οταν όμως παίζεται στις κάλπες; Τι γίνεται τότε; Τι πιθανότητες υπάρχουν;

Αλλά ας δούμε τα πράγματα από την αρχή.

Το εκλογικό δικαίωμα, από την αρχαία Αθήνα του Κλεισθένη μα και πολύ αργότερα αφότου δηλ. η αστική τάξη μέσα από αλλεπάλληλες συγκρούσεις κατακτούσε την εξουσία και με κορύφωση τη Γαλλική Επανάσταση (1879), αποτέλεσε μεγάλη επαναστατική κατάκτηση.

Από τότε βέβαια, αρκετά φωτεινά μυαλά είχαν επισημάνει τ’ αρνητικά της αντιπροσωπευτικής αστικής δημοκρατίας, ότι δηλ. με την εφαρμογή “έξυπνων” εκλογικών συστημάτων και όχι μόνο έβρισκε πάντα τους τρόπους η κυρίαρχη τάξη να κυβερνά κατά τα συμφέροντά της, και να φιμώνει τις απείθαρχες φωνές. Οτι μια μέρα κάθε τέσσερα ή πέντε χρόνια ο λαός αποκαλείται κυρίαρχος, και τις υπόλοιπες “κάθεται στ’ αβγά” του, και υπομένει στο περιθώριο.

Μας λένε πως “η πλειοψηφία κυβερνά και η μειοψηφία ελέγχει”. Μα, απ’ όσο θυμάμαι, δυο μόνο πραγματικές πλειοψηφίες είχαμε στην χώρα μας μεταπολεμικά: Μια του Γ. Παπανδρέου το ’64 με το 53% (που δεν τον αφήσανε κιόλας να κυβερνήσει οι Αμερικανοί και το παλάτι) κι άλλη μια του Καραμανλή το ’75, με 54%. Η σημερινή κυβέρνηση επί παραδείγματι κυβερνά με το 32%+2% περίπου. Μα, θα μου πείτε έχει τη “σχετική” πλειοψηφία. Συμφωνώ, αλλά το… 66% δεν είναι η υπεραπόλυτη πλειοψηφία; Και η αποχή; Και ο Τραμπ στις ΗΠΑ;

Μια και αναφέρθηκα στην αποχή, αποχή έχουμε δυο ειδών: η συνειδητή αλλά και την αποχή λόγω αδιαφορίας (που κάτι ωστόσο μπορεί να σημαίνει κι αυτό). Μια κοντινή εκλογική συμπεριφορά με την αποχή είναι το λευκό ή το άκυρο.

Για την Αριστερά (και για να εξηγούμαι εννοώ την μαρξιστική Αριστερά) η εκλογική διαδικασία αποτελεί μεν πολύ σοβαρό ζήτημα , αλλά η συμμετοχή ή όχι, και πώς δεν είναι ζήτημα αρχής. Να θυμίσω τη διατύπωση του Κ. Μαρξ: «Αν οι εκλογές φέρναν την αλλαγή, θα ήσαν παράνομες».
Η συμμετοχή δηλ. κάθε φορά στις εκλογές έχει να κάμει με το κατά πόσον βοηθά ή όχι στην ανάπτυξη του εργατολαϊκού κινήματος. Ο Λένιν άλλωστε, περιγράφοντας τον “κόκκινο βουλευτή” τον παρομοιάζει με συνήγορο της εξωκοινοβουλευτικής λαϊκής πάλης μέσα στο αστικό κοινοβούλιο όπου “καθημερινά δικάζεται η εργατική τάξη”.

Η ιστορία έχει δείξει ότι το προνομιακό πεδίο της Αριστεράς και των εργαζομένων δεν είναι οι εκλογές, δίνεται ωστόσο τότε η δυνατότητα τόσο της εκπροσώπησης όσο και της απεύθυνσης των μηνυμάτων της σε ευρύτερα στρώματα κατά τον προεκλογικό αγώνα. Οταν φυσικά δεν την απαγορεύουν δια νόμου (βλέπε Τουρκία και αλλού), όταν δεν καταφεύγουν σε βία και νοθεία ή ακόμα σε ανοιχτή δικτατορία. Ολα τα ‘χουμε ζήσει. Το προνομιακό πεδίο της Αριστεράς είναι η εξωκοινοβουλευτική πάλη, στην οποία οφείλει να υποτάσσεται η κοινοβουλευτική. Αυτή είναι η λενινιστική θεωρία, εμπειρία και πρακτική.

Δυστυχώς, όμως σήμερα, κι όχι μόνο στον τόπο μας, στην συντριπτική πλειοψηφία των αριστερών κομμάτων και οργανώσεων συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: Οπου κάλπη και χαρά η… Βασίλω πρώτη!! Ακόμα και οι όποιες κινητοποιήσεις που όλο και λιγοστεύουν, γίνονται συχνά για… “να διορθώσει ο λαός την ψήφο του”!

Είναι, λένε, οι εκλογές, η… μητέρα των μαχών!! Κι ο πατέρας;

Και καλά όταν πρόκειται για τις Βουλευτικές ή για τις Δημοτικές εκλογές που έχουν φυσικά μεγάλη σημασία. Αλλά οι ευρωεκλογές;

Καλά οι ευρωπροσανατολισμένοι. Πώς γίνεται όμως, κόμματα και οργανώσεις της Αριστεράς που διακηρύσσουν την έξοδο της χώρας μας από την Ε.Ε., να καλούν το λαό να ψηφίσει σ’ αυτήν την κάλπη;

Σήμερα, 40 χρόνια μετά τη σύνδεσή μας με την Ε.Ε., 20 χρόνια μετά το διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας από ΝΑΤΟ και Ε.Ε.

Σήμερα, που ο μύθος των κοινών συνόρων έχει διαλυθεί πάνω στα πανύψηλα τείχη ενάντια στους πρόσφυγες των πολέμων που και με τη συμβολή των ιμπεριαλιστών της Ε.Ε. γίνονται.

Σήμερα, που ο μύθος των “χρυσών κουταλιών” και της “ισχυρής Ελλάδας της ΟΝΕ” έχει βουλιάξει στη θάλασσα των μνημονίων, και της αποβιομηχάνισης της χώρας μας.

Σήμερα, που είναι πια ξεκάθαρο πως η Ε.Ε. δεν είναι παρά μια λυκοσυμμαχία αντιτιθέμενων και αλληλοεξαρτώμενων ιμπεριαλιστικών συμφερόντων σε βάρος των εξαρτώμενων χωρών. Οπως και σε βάρος των δικών τους εργαζομένων, που με το πρόσχημα της κρίσης (που ωστόσο είναι πραγματική), παίρνουν πίσω δικαιώματα, καταδικάζουν αγωνιστές, εξομοιώνουν το φασισμό με τον κομμουνισμό και αναπτύσσουν τα φασιστικά μορφώματα για να τα χρησιμοποιήσουν όταν τα χρειαστούν.

Μας καλούν λοιπόν να ψηφίσουμε στο Ευρωκοινοβούλιο που δεν είναι τίποτ’ άλλο, παρά ένα ψευτοδημοκρατικό φκιασίδωμα για να σκεπάσει η Ε.Ε. την αποκρουστική πραγματική της φύση. Που δεν παίρνει καμία απολύτως απόφαση, δεν παίζει ούτε καν συμβουλευτικό ρόλο, απλά επικυρώνει αποφάσεις που έχουν ήδη παρθεί σε άλλα πιλοτικά κέντρα.

Τουλάχιστον για την Αριστερά των ευρωπαϊκών λαών και της χώρας μας θεωρώ απαράδεκτο να νομιμοποιούν με την ψήφο τους τον μηχανισμό αυτόν και να παίζουν το ρόλο του αριστερού μαϊντανού, πιστεύοντας και σκορπώντας ψευδαισθήσεις ότι κάτι μπορεί ν’ αλλάξει.

Μ’ αυτήν τη λογική λοιπόν, εγώ τάσσομαι υπέρ της αποχής στις Ευρωεκλογές και θεωρώ ότι καμία δημοκρατική και αριστερή ψήφος δεν πρέπει να πέσει σ’ αυτήν την κάλπη. Κάντε τι θα κάμετε, αλλά χωρίς τη δική μου υπογραφή, ευχαριστώ, δεν θα πάρω.

Αντιθέτως, τάσσομαι υπέρ των μαζικών καθημερινών ταξικών και κοινωνικών αγώνων. Και θεωρώ ότι η συνειδητή αποχή είναι πριν απ’ όλα μια στάση αξιοπρέπειας απέναντι στον εαυτό μας που είναι κι ο πιο αυστηρός κριτής, αλλά και στους γύρω μας, στους συναδέλφους, τους φίλους, τα παιδιά μας.

Για άλλους μπορεί να είναι μια έσχατη καταφυγή, για άλλους μπορεί να είναι το πρώτο βήμα αντίστασης και συμμετοχής στην ανάπτυξη των μαζικών αγώνων που τόσο έχουμε ανάγκη.

Η ψήφος δεν είναι υποχρέωση. Είναι δικαίωμα.

Γρηγόρης Νιόλης, μέλος της Πρωτοβουλίας Αντίστασης Χανίων

http://www.haniotika-nea.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Βίντεο από την εκδήλωση, με αφορμή τις ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές εκλογές, στα Γιάννενα

0

Με την κεντρική πολιτική εκδήλωση την Πέμπτη 23 Μάη, στον πεζόδρομο έξω από τη Ζωσιμαία βιβλιοθήκη, ολοκληρώθηκε η πολιτική παρέμβαση του ΚΚΕ(μ-λ) στα Γιάννενα, ενόψει των ευρωεκλογών και των αυτοδιοικητικών εκλογών.

Σε μια τοποθέτηση για τις πολιτικές εξελίξεις, την επίθεση του συστήματος σε δικαιώματα και κατακτήσεις - που θα ενταθεί το επόμενο χρονικό διάστημα, το βάθεμα της εξάρτησης από ευρωπαίους και αμερικάνους ιμπεριαλιστές, το ρόλο του ευρωκοινοβουλίου, το επίδικο αυτών των εκλογών, που θα αποτελέσουν ένα γκάλοπ για τις βουλευτικές εκλογές που θα ακολουθήσουν, τη στάση των αστικών πολιτικών κομμάτων αλλά και των κομμάτων της αριστεράς, το ΚΚΕ(μ-λ) κάλεσε σε αποχή από τη φάρσα των ευρωεκλογών και από τις περιφερειακές και σε άκυρο/λευκό στις δημοτικές εκλογές.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

26 του Μάη: Όλη η Ευρώπη στις Βρυξέλλες! Κάλεσμα για λαϊκή κινητοποίηση ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την φάρσα των Ευρωεκλογών μαζί με τα Κίτρινα Γιλέκα

0

Η Συμμαχία για την Επαναστατική Πρωτομαγιά, μια πρωτοβουλία δράσης και αντίστασης, απευθύνει κάλεσμα σε όλους και όλες τους επαναστάτες, αναρχικούς, κομμουνιστές, αντιφασίστες, οπαδούς της αυτονομίας, φεμινίστριες, αγωνιστές για την υπεράσπιση του κλίματος -όπως γράφει χαρακτηριστικά σε ανακοίνωση της που κυκλοφόρησε τις τελευταίες ημέρες- ώστε να συμμετάσχουν στην κινητοποίηση των Κίτρινων Γιλέκων που θα πραγματοποιηθεί αυτή την Κυριακή, 26 του Μάη, στις Βρυξέλλες. Η κινητοποίηση καλείται στην ευρωπαϊκή συνοικία της πόλης εκεί που βρίσκεται η έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Αυτή η μέρα -αναφέρει η ανακοίνωση- θα σημάνει την κινητοποίηση των Κίτρινων Γιλέκων του Βελγίου και της Ευρώπης ενάντια στη φάρσα των ευρωεκλογών. Δεν προσδίδουμε κανένα εύσημο δημοκρατικότητας σε αυτές τις εκλογές. Οι λαϊκές και εκμεταλλευόμενες τάξεις δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν παρά μόνον εάν οργανωθούν από κοινού στο δρόμο, ενάντια σε όλους αυτούς που τις καταπιέζουν εδώ και δεκαετίες. Εδώ και έξι μήνες, τα Κίτρινα Γιλέκα συμβολίζουν την ίδια μαζική βούληση από μεριάς των εκμεταλλευόμενων μαζών: να παύσουν να είναι έρμαια των καταστάσεων και να δημιουργούν προβλήματα στα κέντρα της εξουσίας. Κάθε Σάββατο, τα αστικά μέσα ενημέρωσης χαρακτηρίζουν αυτό το κίνημα ως «πεθαμένο», «ξοφλημένο» ή «αδιέξοδο». Κάθε Σάββατο δίνεται σε όσους και όσες ξέρουν να βλέπουν η ευκαιρία να διαπιστώσουν πως τα Κίτρινα Γιλέκα συνιστούν ένα από τα ωραιότερα κινήματα αντίστασης που έχουν ξεσπάσει στην Ευρώπη τις τελευταίες δεκαετίες.

Η ανακοίνωση καταλήγει: "Να κατέβουμε μαζικά στους δρόμους της Ευρωπαϊκής Συνοικίας και όλης της πόλης των Βρυξελλών, προκειμένου να μετατρέψουμε αυτή την ημέρα «ειρήνευσης» σε ημέρα αντίστασης". Όπως επισημαίνεται στο κάλεσμα της 26ης του Μάη: "Μέσα από το δρόμο των αγώνων θα οικοδομηθεί η Ευρώπη των λαών . Όλη η Ευρώπη στις Βρυξέλλες στις 26 του Μάη! Όλοι οι επαναστάτες να κατέβουν στο δρόμο! Εμπρός να οργανώσουμε το επαναστατικό στρατόπεδο!".

*Είναι αυτονόητο ότι η αναδημοσίευση γίνεται με σκοπό την ενημέρωση για τις αντιδράσεις κατά των ευρωεκλογών και την Ε.Ε. χωρίς να είναι απαραίτητη η πλήρη συμφωνία με όσα γράφονται από συλλογικότητες, πρωτοβουλίες και οργανώσεις

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Γιατί να ψηφίσουμε στις ιμπεριαλιστικές «ευρωκάλπες»;

0

Γιάννης Βάρλας, Δημήτρης Μπουγιούκας*

Για άλλη μία φορά καλείται ο λαός μας, οι εργαζόμενοι, η νεολαία, να ψηφίσουν στις ευρωεκλογές της 26ης του Μάη για την ανάδειξη των αντιπροσώπων για το «Ευρωκοινοβούλιο». Γι’ αυτή τη βιτρίνα «δημοκρατίας» και εξωραϊσμού του συνασπισμού του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού, που ακούει στο όνομα «Ευρωπαϊκή Ενωση». Γι’ αυτό το διακοσμητικό όργανο, που όχι μόνο δεν παίρνει τις ουσιαστικές αποφάσεις του συνασπισμού, αλλά λειτουργεί και σαν ένας μανδύας συγκάλυψης όλων των ιμπεριαλιστικών του εγκλημάτων. Γιατί τις αποφάσεις τις παίρνουν το ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις των ισχυρών της Ε.Ε., κάτι που το είδαμε ξανά και με τον ρόλο που έχουν λεγόμενα «άτυπα» όργανα σαν το Γιούρογκρουπ ή θεσμοί σαν την Κομισιόν.

Καλείται λοιπόν ο λαός μας -κι οι άλλοι λαοί των κρατών-μελών της Ε.Ε.- να συμμετάσχει στη φάρσα αυτή, για να «νομιμοποιηθεί» τόσο η ψεύτικη δημοκρατία όσο και η ξεφτισμένη «ευρωπαϊκή ιδέα», των «συμμάχων-ανταγωνιστών» του λεγόμενου «ευρωπαϊκού οικοδομήματος». Καλείται όμως ο λαός και να νομιμοποιήσει, άθελά του, την ιμπεριαλιστική εξάρτηση της χώρας από τον συνασπισμό αυτό, ο οποίος «δίπλα» στους Αμερικάνους φονιάδες αποτελεί τον άλλο πυλώνα της εξάρτησης αυτής.

Καλείται επίσης ο λαός, ψηφίζοντας στις ευρωεκλογές, να συμμετάσχει και σ’ ένα «επίσημο γκάλοπ» για τις βουλευτικές εκλογές, όποτε αυτές γίνουν, για την ανάδειξη του νέου διαχειριστή δηλαδή του συστήματος της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης. Γι’ αυτόν που θ’ αναλάβει αύριο να προχωρήσει παραπέρα την επίθεση ενάντια στον λαό, για λογαριασμό του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού, κάνοντας τη ζωή του ακόμα πιο μαύρη.

Την ίδια στιγμή βλέπουμε να εξελίσσεται μια μανιώδης κυριολεκτικά εκστρατεία, μια πολυέξοδη επιχείρηση προπαγάνδας, πίεσης, εκβιασμού και αποπροσανατολισμού των λαών, για να συμμετάσχουν μαζικά στις ευρωκάλπες! Οι πρωταγωνιστές είναι πολλοί: απ’ τη Φολκσβάγκεν και τις μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις της Ευρώπης, μέχρι τον «δικό» μας Σύνδεσμο Ελλήνων Βιομηχάνων. Κι από κοντά ΜΚΟ, ΜΜΕ, εκπαιδευτικά ιδρύματα, αλλά και οι δεξιοί, οι σοσιαλδημοκρατικοί και οι λεγόμενοι «αριστεροί» πολιτικοί σχηματισμοί και «ευρω-ομάδες».

Ομως όλη αυτή η επιχείρηση συγκάλυψης του χαρακτήρα και του ρόλου της Ε.Ε., όλη αυτή η προσπάθεια να «ωραιοποιηθούν» οι εκλογές της και το Ευρωκοινοβούλιό της δεν μπορεί να κρύψει το αποκρουστικό της πρόσωπο, που το έζησαν και το ζουν καθημερινά όλοι οι λαοί και σε όλα τα επίπεδα.

Δεν μπορεί να συγκαλύψει τα «μνημόνια» και τα αντιλαϊκά-αντεργατικά μέτρα, την υπερεκμετάλλευση, την ισοπέδωση εργασιακών δικαιωμάτων και κατακτήσεων, τη μαζική ανεργία, τη φτώχεια, τις λεγόμενες «επιτροπείες».

Δεν μπορεί να συγκαλύψει τη φασιστικοποίηση της επίσημης πολιτικής, τον αντικομμουνισμό, την άγρια κρατική βία και τρομοκρατία, όπου μόνο κάποια «δείγματά» της βλέπουμε σήμερα στη Γαλλία. Δεν μπορεί να συγκαλύψει τη γέννηση και την υπόθαλψη του νεο-ναζισμού και του φασιστικού τέρατος απ’ το ίδιο αυτό το σύστημα.

Δεν μπορεί να συγκαλύψει τα πολεμικά σχέδια, από κοινού με ΗΠΑ-ΝΑΤΟ, τις επεμβάσεις, τους βομβαρδισμούς, τις μαζικές δολοφονίες λαών, τις νέες πολεμικές εστίες κι εμπλοκές, τους άγριους ανταγωνισμούς των ισχυρών του πλανήτη.

Δεν μπορεί να συγκαλύψει το δράμα των εκατοντάδων χιλιάδων ξεριζωμένων προσφύγων και των μεταναστών, που αποτελούν και νέους αποδέκτες αιματηρής εκμετάλλευσης.

Να ΑΠΕΧΟΥΜΕ λοιπόν μαζικά και ενεργητικά απ’ τις ευρωεκλογές! Και να ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΟΥΜΕ, μαζικά, καθημερινά, επίμονα και μαχητικά, στους λαϊκούς, στους ταξικούς και νεολαιίστικους αγώνες, στους αντιιμπεριαλιστικούς, αντιπολεμικούς και αντιφασιστικούς αγώνες! Με προμετωπίδα την ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ και τη ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ απέναντι στο σύστημα και στην πολιτική του, και σε ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ και όχι σε συνδιαλλαγή μ’ αυτό.

*Στελέχη του ΚΚΕ(μ-λ)

https://www.efsyn.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μια διακαναλική συνέντευξη που δεν θα παίξει σε κανένα κανάλι!

0

Διακαναλική που βέβαια δεν πρόκειται να παίξει σε κανένα κανάλι, μιας και όπως είπαμε όταν η δημοκρατία, σαν την πραγματικότητα, δεν βολεύει τότε κρίμα για την δημοκρατία!

Την συνέντευξη έδωσαν οι Κώστας Μπεκιάρης, Δημήτρης Περίχαρος, Κωνσταντίνα Ζουλούμη και Δημήτρης Μπαμπίλης που οι υπογραφές τους είναι ανάμεσα στους 297 που καλούν σε αποχή από τις Ευρωεκλογές.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Τηλεοπτική συνέντευξη στην ΕΡΤ: Μας καλούνε να εκλέξουμε 21 γλάστρες που δεν θα έχουν κανέναν ρόλο.

0

Όπως είναι γνωστό στην Ελλάδα της Δημοκρατίας και στην ΕΡΤ του ...λαού οι πάντες έχουν χώρο προεκλογικά και μπορούν να πουν τη γνώμη τους. Όχι ισότιμα βέβαια αλλά ανάλογα με την εκλογική τους δύναμη τους, την προηγούμενη, δίνεται και ο ανάλογος προεκλογικός χώρος, προεξοφλώντας έτσι με ...δημοκρατικό πάντα τρόπο και το ποια θα είναι και η επόμενη εκλογική τους επίδοση. Το κόλπο της απόδοσης τηλεοπτικού και άλλου χρόνου σε κόμματα, οργανώσεις και συλλογικότητες ανάλογα με τις εκλογικές τους επιδόσεις είναι ένα δημοκρατικό κόλπο φίμωσης δυνάμεων, μικρών, μεσαίων και ...μικρότερων, που δεν πολυβολεύουν το σύστημα. Αυτά βέβαια λίγες μέρες πριν τις εκλογές, γιατί στο ενδιάμεσο διάστημα μαύρο φίδι που τις έφαγε! Τότε αν δεν έχεις βουλευτή ή ευρωβουλευτή δεν δικαιούσαι ούτε δευτερόλεπτο του πολύτιμου τηλεοπτικού χρόνου. Και στην ΕΡΤ και στα ιδιωτικά κανάλια. Βλέπετε τα φίδια και αυτά είναι πολλαπλών αποχρώσεων. Άλλα εκκολάπτουν φασισμούς, ρατσισμούς και κάθε είδους ακροδεξιές και άλλα δημοκρατίες που προσαρμόζονται ανάλογα με το πως βολεύει το κυρίαρχο σύστημα.

Αν τώρα η άποψη κάποιου είναι εντελώς παράταιρη του όλου (συστημικού) κλίματος τότε την τρώνε όλα τα φίδια! Τότε δεν έχει μονόλεπτα, πεντάλεπτα, τέταρτα, σαρανταπεντάλεπτα, μονόωρες και δίωρες συνεντεύξεις σε λιοντάρια, συνεργεία, ορμές, κτηνοτρόφους και σε πωλητές αυτόγραφων του Χριστού, όπως και σε δυνάμεις που δηλώνουν κόντρα στο σύστημα, αρκεί όμως όλοι μαζί να υπηρετούν το αφήγημα της συμμετοχής. Αν όμως πει κανείς ότι αυτή η συμμετοχή στη κάλπη είναι λάθος και θα πρέπει να έχει τον χαρακτήρα της αποχής χαλνώντας τη σούπα της ολιγοήμερης γιορτινής και συμμετοχικής ατμόσφαιρας τότε ξεχάστε τον. Με ποιο δικαίωμα ζητάς ρε φίλε να πεις την άποψή σου; Αφού συμμετοχή στην πολιτική σημαίνει να πας και να ψηφίσεις ντε και καλά! Αν δεν πας δεν έχεις άποψη. Το γαμώτο είναι ότι αυτό το λένε και δυνάμεις της Αριστεράς και καμιά δεν διαμαρτύρεται για την φίμωση απόψεων.

Αν πάλι καταφέρεις και υποχρεώσεις να βρεις έστω και τέσσερα λεπτά τότε είναι ολοφάνερη η προσπάθεια απαξίωσης όπου ο δημοσιογράφος σου δείχνει κατάμουτρα που πάει η "αντικειμενικότητά" του και μάλιστα στα τελευταία δευτερόλεπτα φροντίζει να σε "ακυρώνει" χωρίς βέβαια να σου δίνει και το χρόνο να τον αντικρούσεις!

Δείτε λοιπόν την συνέντευξη του εκπροσώπου του ΚΚΕ(μ-λ) στην ΕΡΤ:

https://webtv.ert.gr/ert1/themata/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ρουμανία, Αυστρία, Πρώην Γιουγκοσλαβία | Κοινό αντιιμπεριαλιστικό κάλεσμα για μποϊκοτάζ στις Ευρωεκλογές του 2019

0

Κάτω η ΕΕ! Κάτω ο ιμπεριαλισμός!

Ζήτω ο διεθνισμός!

«Κάθε τι αντιδραστικό είναι το ίδιο· αν δεν το χτυπήσεις, δεν θα πέσει.» (Μάο Τσετουνγκ)

Οι εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που διεξάγονται από τις 23 έως τις 26 Μαΐου, αποτελούν εξαιρετική ευκαιρία για να εκφραστεί η βαθιά απόρριψη, το μίσος και η εναντίωση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι ηγετικές δυνάμεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης καταβάλλουν με αυτές τις εκλογές μία τεράστια προσπάθεια για να κατοχυρώσουν μια φαινομενικά «δημοκρατική» νομιμοποίηση, μια προσπάθεια που είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, καθώς όλο και περισσότερο εκδηλώνουν τον αντιδραστικό τους χαρακτήρα μέρα με τη μέρα. Το γεγονός ότι η ΕΕ δεν έχει τίποτα κοινό με τη «δημοκρατία» έχει φανερωθεί όχι μόνο με την υποστήριξη του φασιστικού πραξικοπηματία Γκουαϊδό στη Βενεζουέλα, τη συμμετοχή στον πόλεμο στη Συρία και τη Λιβύη, ή την ανοιχτή εγκατάσταση φασιστικών ανδρεικέλων στην Ουκρανία, αλλά είναι θεμέλιο της ίδιας της φυσιογνωμίας και της πολιτικής της ΕΕ. Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κ. Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, το εξέφρασε με σαφήνεια λέγοντας: «Δεν υπάρχουν δημοκρατικές εκλογές κατά των Συνθηκών της ΕΕ». Είναι απλώς μια ψευδαίσθηση να πιστεύουμε ότι η ΕΕ μπορεί να «καταργηθεί» ή να «μεταρρυθμιστεί», ψευδαίσθηση η οποία στις μέρες μας διατηρείται ζωντανή μόνο από οπορτουνιστές και μεταρρυθμιστές. Ως αντιιμπεριαλιστές και επαναστάτες, λοιπόν, θέλουμε να παραμείνουμε σταθερά στο πλευρό των καταπιεσμένων εθνών, των εκμεταλλευόμενων εργαζομένων και των μαζών και να απευθύνουμε κάλεσμα για δυναμικές ενέργειες ενάντια στη φάρσα των εκλογών της ΕΕ στη βάση της διεθνούς αλληλεγγύης: Κάτω η ΕΕ! Κάτω ο ιμπεριαλισμός! Ζήτω ο διεθνισμός!

Το ότι «Ο ιμπεριαλισμός δεν θέλει ελευθερία, αλλά κυριαρχία!» είναι ένα σημαντικό μάθημα από την ιστορία της πάλης των τάξεων, και η ΕΕ αποτελεί ένα προεξέχον παράδειγμα αυτού. Η διάδοση της αποκαλούμενης «ευρωπαϊκής ενότητας» υπήρξε πάντα εργαλείο αυξημένης εκμετάλλευσης και καταπίεσης, ως αποτέλεσμα της κρίσης του ιμπεριαλισμού. Στις αρχές του 20ού αιώνα αναδύθηκε το αποκαλούμενο «Πανευρωπαϊκό Κίνημα», με στόχο την υποδούλωση των λαών της Νότιας και Ανατολικής Ευρώπης υπό ιμπεριαλιστική ηγεσία με το πρόσχημα της «ευρωπαϊκής ενότητας». Μια δεκαετία αργότερα, η «ευρωπαϊκή ενότητα» έγινε η ιαχή πολέμου των Γερμανών φασιστών, οι οποίοι, οραματιζόμενοι μια Ευρώπη υπό γερμανική ηγεσία, διεξήγαγαν μια σκληρή στρατιωτική εκστρατεία εξόντωσης. Μετά τη νίκη των αντιφασιστικών δυνάμεων υπό την ηγεσία της Σοβιετικής Ένωσης στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η ΕΕ δημιουργήθηκε ως μοχλός ευρωπαϊκών μονοπωλιακών κεφαλαίων, για να διαφυλάξει τους Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές από το χαμό τους. Για άλλη μια φορά, ακούγεται σήμερα η έκκληση για «ευρωπαϊκή ενότητα» των ιμπεριαλιστών ώστε να εξασφαλίσουν μια θέση στην κούρσα της παγκόσμιας κυριαρχίας, στην πλάτη των καταπιεσμένων εθνών, των εργαζομένων και των μαζών. Αυτό που βαφτίστηκε ως «ευρωπαϊκή ενότητα» είναι στην πραγματικότητα η έκφραση του διευρυνόμενου χάσματος μεταξύ των καταπιεσμένων και των καταπιεστών, των εκμεταλλευομένων και των εκμεταλλευτών. Πάνω απ' όλα, η «ευρωπαϊκή ενότητα» είναι σήμερα ο στόχος των φιλελεύθερων δυνάμεων του κεφαλαίου, καθώς μεταφράζεται σε μια Ευρώπη υπό γερμανο-γαλλική ηγεσία. Ωστόσο, και οι πιο επιθετικοί, οι ανοιχτοί φασίστες, εκπρόσωποι του κεφαλαίου, θέλουν επίσης να διατηρήσουν την ΕΕ, απλά με λιγότερους συμβιβασμούς και με ακόμη μεγαλύτερη επιθετικότητα. Η «επιλογή» είναι μεταξύ δύο αντιδραστικών τμημάτων των κεφαλαιοκρατών, που βρίσκονται τόσο στην υπηρεσία του κεφαλαίου, όσο και στην υπηρεσία του ιμπεριαλισμού.

Η ΕΕ είναι μια προσωρινή συμμαχία των ιμπεριαλιστών, που ζει σαν παράσιτο εις βάρος των καταπιεσμένων λαών και εθνών και πατάει στην εκμετάλλευση της εργατικής τάξης. Στην Ευρώπη είναι κυρίως τα Βαλκάνια και η Ανατολική Ευρώπη που καταπιέζονται περισσότερο. Ως αντιιμπεριαλιστές πρέπει ιδιαίτερα να στεκόμαστε ενάντια στα αντιδραστικά σχέδια της λεγόμενης «ανατολικής διεύρυνσης της ΕΕ», η οποία στοχεύει στον πλήρη έλεγχο πολλών χωρών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης στον ανταγωνισμό με τη Ρωσία και οδηγεί σε περαιτέρω ένταση της καταπίεσης στις χώρες αυτές. Το γεγονός ότι το σχέδιο αυτό δεν μπόρεσε ακόμη να επιτευχθεί και πρέπει να καθυστερήσει, δείχνει αφενός ότι η ΕΕ δεν είναι «παντοδύναμη», αλλά βρίσκει σε βαθιά κρίση. Αφετέρου, δείχνει ότι οι μάζες όλο και λιγότερο πιστεύουν το ψέμα της «θετικής ανάπτυξης μέσω της ΕΕ». Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι η ΕΕ, αντίθετα με την προπαγάνδα της για τα «άγια εξωτερικά σύνορα», δεν τα έθεσε ποτέ ως περιορισμό στον ίδιο τον εαυτό της. Στην Αφρική, η ληστρική εκστρατεία των Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών άφησε ένα βαθύ αυλάκι αίματος και πρέπει να είναι σαφές σε όλους τους αντιιμπεριαλιστές στην Ευρώπη ότι ο αγώνας ενάντια στην ΕΕ απαιτεί μια στενή σύνδεση με τις αγωνιζόμενες μάζες της αφρικανικής ηπείρου.

Ένδειξη παρασιτισμού δεν αποτελεί μόνον η ληστεία των πλουτοπαραγωγικών πηγών, όπως η αποψίλωση των τελευταίων παρθένων δασών της Ευρώπης στη Ρουμανία, ή η καταστροφή ποταμών στη Βοσνία ή τη Βόρεια Μακεδονία από ιμπεριαλιστικά ελεγχόμενα υδροηλεκτρικά εργοστάσια, αλλά και η μετανάστευση εκατομμυρίων εργατικών χεριών στις ιμπεριαλιστικές χώρες, την ίδια ώρα που εκατομμύρια εργατικά χέρια μαστίζονται από μόνιμη ανεργία στις χώρες τους. Η μετανάστευση που υπερβαίνει το 45% του πληθυσμού της Βοσνίας είναι ίσως το καλύτερο παράδειγμα του γεγονότος ότι η αναγκαστική μετανάστευση εντός της ΕΕ δεν αποτελεί ένδειξη «ελευθερίας μετακίνησης», αλλά σημάδι καταπίεσης, ρατσισμού και καταστροφής. Το να παρουσιάζεις την πολιτική της λιτότητας και την αιμορραγία μέχρι θανάτου ολόκληρων χωρών ως «επίτευγμα» της «ελευθερίας μετακίνησης των ανθρώπων», ή ακόμα και του «τουρισμού», δεν αποτελεί τίποτε άλλο παρά αηδιαστικό κυνισμό. Ως εκ τούτου, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η απόρριψη της ΕΕ στις καταπιεσμένες χώρες αυξάνεται, και είναι ήδη στις μέρες μας ιδιαίτερα ισχυρή, όπως αποδεικνύουν οι πρόσφατες Ευρωεκλογές που είχαν συμμετοχή μόνο 13% στη Σλοβακία.

Ταυτόχρονα, η μαζική μετανάστευση χρησιμοποιείται από τους ιμπεριαλιστές ως μέσο μισθολογικής πίεσης προς τα κάτω στις ιμπεριαλιστικές μητροπόλεις, αλλά και ως πρόσχημα για τη συντριβή των σκληρά κατεκτημένων συνδικαλιστικών και πολιτικών δικαιωμάτων, πολιτική που συμβαδίζει με τον πιο αντιδραστικό ρατσισμό και σοβινισμό. Ήδη, εδώ και πολύ καιρό, το ψευδεπίγραφο όραμα μιας «λευκής Ευρώπης» δεν αποτελεί μόνο σημείο αναφοράς των ανοιχτά φασιστικών δυνάμεων, αλλά και κοινή βάση των περισσότερων αστικών κομμάτων. Το να τοποθετείται κανείς υπέρ της ΕΕ, ανεξάρτητα αν είναι φιλελεύθερος ή όχι, σημαίνει να αντιτάσσεται στη διεθνιστική άποψη του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης των λαών και των εθνών, καθώς και της χειραφέτησης της εργατικής τάξης και των καταπιεσμένων. Η παρουσίαση μιας «δεξιάς» και «αριστερής» εναλλακτικής στην ΕΕ εκπληρώνει το μοναδικό σκοπό της τεχνητής αύξησης της συμμετοχής στις εκλογές και της παράλυσης του αγώνα κατά της ΕΕ. Ας αντιταχθούμε, λοιπόν, σε όλους εκείνους που, με το πρόσχημα του «σοσιαλισμού» και του «διεθνισμού», εκστρατεύουν για τις εκλογές της ΕΕ και επομένως εξυπηρετούν μόνο τους ιμπεριαλιστές, ενισχύοντας την ψευδαίσθηση ότι η ΕΕ θα μπορούσε να τσακιστεί χωρίς αγώνα. Οι εξελίξεις στην Ελλάδα, όπως και το λεγόμενο «Brexit», θα πρέπει να μας χρησιμεύσουν ως παράδειγμα για το ότι η δικαιολογημένη απόρριψη των μαζών της ΕΕ δεν μπορεί να μετατραπεί σε δύναμη στην ταξική πάλη μέσω μιας νέας «εναλλακτικής εκλογής», αλλά μόνο με τη σταθερή εμπιστοσύνη στην ίδια τη δύναμη των μαζών με τη σαφή προοπτική ότι η ΕΕ πρέπει να τσακιστεί. Δεν είδαμε άραγε ότι ήταν ο φερόμενος ως «αριστερός» ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ξεπούλησε ακόμα περισσότερο την Ελλάδα στους ιμπεριαλιστές, καμουφλάροντας την πολιτική του ως «κριτική της ΕΕ»; Γι' αυτό και καλούμε, να χρησιμοποιήσουμε το ενεργό μποϊκοτάζ των εκλογών ως μοχλό για να εδραιώσουμε έναν ισχυρό δεσμό με τους καταπιεσμένους και τους εκμεταλλευόμενους και να διεξάγουμε ενωμένοι τον αγώνα ενάντια στην ΕΕ.

Η τρέχουσα πολιτική κρίση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία αναδύεται στη βάση της γενικής κρίσης του ιμπεριαλισμού, ωθεί τους ιμπεριαλιστές να επιταχύνουν την καταπίεση, τον επανεξοπλισμό και τη στρατιωτικοποίησή τους. Αυτό περιλαμβάνει την εγκατάσταση και την υποστήριξη φασιστικών κυβερνήσεων, όπως στην Ουκρανία ή την Τουρκία, καθώς και τη δημιουργία ενός «κοινού» στρατού της ΕΕ ή της ΕΕ-PΕSCΟ (Permanent Structured Cooperation), η οποία προβλέπει δαπάνη επιπλέον 88 δισ. για εξοπλισμούς μόνο ως το 2027. Ως εκ τούτου, ο στρατός της ΕΕ πρέπει να συσταθεί ως συνεργαζόμενος εταίρος του ΝΑΤΟ, να αναλάβει στρατιωτικά τη σημερινή προσδοκώμενη θέση του μαζί με τον παγκόσμιο χωροφύλακα, τις ΗΠΑ. Προφανώς, οι ιμπεριαλιστές που ηγούνται της ΕΕ προετοιμάζονται για νέες στρατιωτικές επεμβάσεις, αντεπιχειρήσεις στο «εσωτερικό» και λαχταρούν έναν νέο ιμπεριαλιστικό παγκόσμιο πόλεμο! Αυτή η υστερία αποδεικνύει σαφώς τη βαθιά κρίση της ΕΕ, αποδεικνύει το φόβο της απέναντι στις σημερινές και τις επερχόμενες εξεγέρσεις και τους αγώνες των καταπιεζόμενων και εκμεταλλευόμενων. Ως εκ τούτου, ας φωνάξουμε τα συνθήματα: «Μακριά ο στρατός της ΕΕ! Αγώνας ενάντια στον επανεξοπλισμό της ΕΕ!» και «Για το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των λαών και των εθνών!» ακόμα πιο δυνατά!

Η καταστροφικότητα και η επιθετικότητα των ιμπεριαλιστών έχουν ενισχύσει την απόρριψη των μαζών απέναντι στην ΕΕ. Μεγάλα μαζικά κινήματα και πιο συχνοί μαχητικοί αγώνες μπορούν να τεθούν όλο και λιγότερο υπό έλεγχο και συχνά να κρατήσουν για μήνες. Την ίδια στιγμή, γίνεται επίσης προφανές ότι τα αυθόρμητα μαζικά κινήματα δεν φθάνουν «αυτόματα» σε ένα υψηλότερο επίπεδο, δεν αναπτύσσονται «αυτόματα», αλλά απαιτούν συνείδηση και προσανατολισμό. Ο Λένιν, ο οποίος ήδη πριν από πάνω από 100 χρόνια είχε διευκρινίσει τον αντιδραστικό χαρακτήρα μιας «Ενωμένης Ευρώπης» κάτω από ιμπεριαλιστική ηγεσία, συνέλαβε το σημαντικό δίδαγμα, ότι μόνο με μια «οργάνωση επαναστατών» οι συνθήκες μπορούν να αλλάξουν! Έχοντας πλήρη επίγνωση ότι η ΕΕ δεν μπορεί να τσακιστεί από τη μία μόνο χώρα, ούτε ότι θα «πέσει» μονομιάς, θέλουμε να προσφύγουμε, στο πνεύμα της διεθνούς αλληλεγγύης, σε όλους τους αντιιμπεριαλιστές, σε όλους τους επαναστάτες που αντιτίθενται στην ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκή Συμμαχία: Ας αγωνιστούμε ενάντια στην ΕΕ! Ας ενωθούμε στον αντι-ιμπεριαλισμό!

Κάτω η ΕΕ!

Για ένα μαχητικό μποϋκοτάζ των ευρωεκλογών!

Κάτω ο ιμπεριαλισμός!

Ζήτω ο διεθνισμός!

Partija Rada (Ex-Yugoslavia)

Communist Party of Romania

Red Front Collective (Austria)

• Κοινή ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στις 22 Μαΐου 2019 και υπογράφεται από το Partija Rada ( Κόμμα Εργασίας - Πρώην Γιουγκοσλαβία ), Κομμουνιστικό Κόμμα Ρουμανίας και Red Front Collective από την Αυστρία, στο πλαίσιο της διάδοσης ευρωπαϊκών πρωτοβουλιών κομμουνιστικών και αριστερών κομμάτων και οργανώσεων που καλούν σε αποχή από της Ευρωεκλογές του 2019. Η αναδημοσίευση δεν σημαίνει απαραίτητα και πλήρη συμφωνία με το περιεχόμενο.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ