Μελίγια, βορειοδυτική Αφρική Ο ματωμένος φράκτης και το μαζικό σάλτο (2014)

0

Με αφορμή τα γεγονότα στη Θέουτα της Ισπανίας αναδημοσιεύουμε άρθρο του Αθέατου Κόσμου από το 2014, θα ακολουθήσει και δεύτερο άρθρο για παρόμοια γεγονότα το 2022:

Η Μελίγια υπήρξε μια από τις πρώτες κατακτήσεις της μακραίωνης ισπανικής αποικιοκρατικής ιστορίας. Στις 17 του Σεπτέμβρη του 1497, πέντε χιλιάδες στρατιώτες με επικεφαλής τον Πέδρο ντε Εστοπινάν, πολιόρκησαν την πόλη και ύστερα από λίγες μέρες την κατέλαβαν. Από τότε, αν και ισπανικά στρατεύματα χρειάστηκε πολλές φορές να την υπερασπιστούν από τις επιθέσεις κυρίως των Αράβων και ειδικά των φυλών που κατοικούν στο σημερινό Μαρόκο, συνέχισε να βρίσκεται στην κυριαρχία της Μαδρίτης για πάνω από πεντακόσια χρόνια. Από εδώ ξεκίνησαν οι πρώτες εκδηλώσεις των φασιστών πραξικοπηματιών το 1936 ενάντια στην νόμιμη κυβέρνηση του Λαϊκού Μετώπου, οι δεξιοί του Λαϊκού κόμματος είναι σταθερά πλειοψηφία και το μοναδικό άγαλμα του Φράνκο σε όλη την Ισπανία μένει ακόμη ορθό. Σήμερα, ο θύλακας των δώδεκα τετραγωνικών χιλιόμετρων στην μεσογειακή ακτή και των ογδόντα τεσσάρων χιλιάδων κατοίκων, αποτελεί ένα από τα τελευταία υπολείμματα της παλιάς αποικιοκρατικής αίγλης. Τον κρατά πεισματικά το ισπανικό κράτος,παρά την απαίτηση των Μαροκινών να τους επιστραφεί μαζί με την Θέουτα, την δεύτερη ισπανική κτήση στα εδάφη της βορειοδυτικής Αφρικής.

Στα τελευταία είκοσι χρόνια η Μελίγια αντιμετωπίζει μια διαφορετική , από τις παλιές, πολιορκία. Χιλιάδες απελπισμένοι, νεαροί κυρίως από την υποσαχάρια Αφρική αλλά και τις χώρες του Μαγκρέμπ, προσπαθούν να την χρησιμοποιήσουν σαν πύλη εισόδου στην Ευρώπη. Πιστεύουν μάταια πως αν καταφέρουν και πατήσουν στο θεωρούμενο ως ισπανικό έδαφος το ταξίδι για την ''γη της επαγγελίας” θα έχει αίσιο τέλος . Το ισπανικό κράτος μπροστά στην αυξανόμενη πίεση, ξεκίνησε από το 1996 να κατασκευάζει ένα φράκτη που ημικυκλικά προστατεύει όλη την εξωτερική περίμετρο της πόλης , μήκους δώδεκα χιλιομέτρων περίπου. Από το 1999 που ολοκληρώθηκε το έργο, ο φράκτης συνεχώς ψηλώνει και τα μέσα αποτροπής γίνονται όλο και πιο σύνθετα και ακριβά. Κατασκευάστηκαν τάφροι και σκοπιές, μπήκαν κάμερες για την νύκτα, δυνατός φωτισμός και προπαντός ένα ειδικό πυκνό σύρμα με λεπίδες σαν ξυράφια. Μέχρι και μη επανδρωμένο αεροπλάνο χρησιμοποιήθηκε κατά καιρούς για να καταγράψει τα καραβάνια των προσφύγων που συρρέουν γύρω από την πόλη. Σύμφωνα με συντηρητικές εκτιμήσεις το κόστος του φράκτη έχει ξεπεράσει τα διακόσια τριάντα εκατομμύρια δολάρια, χώρια τα χρήματα που ξοδεύονται καθημερινά για την συντήρηση και τις αμοιβές των συνοριακών φυλάκων. Αρκετά από αυτά τα ποσά τα έδωσε ο προϋπολογισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία συνεχίζει να οχυρώνει την γηραιά Ήπειρο από τα εκατομμύρια των απελπισμένων του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου , που ωθούνται από την φτώχεια και τους πολέμους που και η ίδια προκαλεί με τις πολιτικές της.

Οι ισπανικές κυβερνήσεις έχουν κατηγορηθεί πολλές φορές για την απάνθρωπη σκληρότητα με την οποία αντιμετωπίζουν τους θεωρούμενους ως εισβολείς. Όσοι καταφέρνουν και περνούν τον φράκτη κλείνονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης η στο διαβόητο φρούριο Λα Πουρισίμα, σε απαράδεκτες συνθήκες. Τόσο στην διάρκεια των συλλήψεων όσο και στις προσπάθειες αποτροπής η πολιτοφυλακή Γκουάρντια Σιβίλ, θεωρείται υπεύθυνη για αρκετούς βίαιους θανάτους και τραυματισμούς μεταναστών. Ανάλογες κατηγορίες έχουν διατυπωθεί και για τις μαροκινές αρχές που κυνηγούν τους μετανάστες από την άλλη πλευρά του φράκτη. Όσο για το σύρμα με τις λεπίδες είχε ξεσηκώσει τόση διεθνή κατακραυγή που ανάγκασε τον τότε πρωθυπουργό Θαπατέρο να δεσμευτεί πως θα το αποσύρει. Από το 2013, αφότου αυξήθηκαν κατακόρυφα οι προσπάθειες μαζικής εισόδου, το κοφτερό σύρμα ξανά-τοποθετήθηκε και οι ισπανικές αρχές αύξησαν τα μέτρα αποτροπής.

Σε πείσμα της τεχνολογίας, της βίας και του πανύψηλου θανατηφόρου φράκτη οι νεαροί Αφρικανοί δεν το βάζουν κάτω. Συγκεντρώνονται κατά εκατοντάδες στις κατάφυτες πλαγιές του βουνού Γκουρούγκου, κατασκηνώνουν κατά ομάδες συνήθως με βάση την εθνικότητα και οργανώνουν , συνήθως στις νυκτερινές ώρες, μαζικές εισβολές στα αδύνατα σημεία του φράκτη. Γνωρίζουν πως οι περισσότεροι δεν θα καταφέρουν να περάσουν και αρκετοί θα τραυματιστούν σοβαρά στα σύρματα. Ορισμένοι όμως θα προλάβουν να μπούνε ελπίζοντας πως θα χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο και νομικό έρεισμα για να αποφύγουν την απέλαση. Όσο περνάει ο καιρός αυτά τα μαζικά σάλτα αυξάνονται, επιβεβαιώνοντας όσους ισχυρίζονται πως τίποτε δεν μπορεί να εμποδίσει τους πεινασμένους και τους απελπισμένους να αναζητήσουν έστω ένα απατηλό όνειρο. Η σύγχρονη πολιορκία της Μελίγια ξανάρθε στο προσκήνιο ύστερα από ένα μαζικό σάλτο που έκαναν δύο χιλιάδες Αφρικανοί τα ξημερώματα της 28 του Μάη. Ήταν πεντέμισι το πρωί στο ύψος που βρίσκεται η συνοικία Τσαινατάουν όταν ξαφνικά έγινε η επίθεση και γκρεμίστηκε ένα τμήμα του φράκτη. Λίγο μετά τετρακόσιοι περίπου νεαροί, ζώντας μερικά λεπτά ευτυχίας, έφταναν με γέλια και συνθήματα στο κέντρο μεταναστών της πόλης στο οποίο τους υποδέχτηκαν με ζητωκραυγές οι έγκλειστοι. Την ίδια ώρα στην Μαδρίτη επικρατούσε νευρικότητα, κυβερνητικοί αξιωματούχοι έσπευσαν στην Μελίγια και λίγο μετά ανακοινώθηκε πως θα ξαναρχίσουν οι απελάσεις στο Μαρόκο.

ΔΕΙΤΕ φωτογραφίες από την Ελ Παις για το τελευταίο μαζικό σάλτο
politica.elpais.com/politica/2014/05/01/album/1398938789_709530.html#1398938789_709530_1398954816

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ένα ντοκιμαντέρ από την Ισπανία για τις συνθήκες ζωής των επίδοξων «εισβολέων» στην Μελίγια που ζούνε στο βουνό Gurugu και για την καταστολή που υφίστανται από τις μαροκινές αρχές.
www.youtube.com/watch?v=SfeWqY017Ns#t=29

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΛΑΡΙΣΑ | Σύλληψη του προέδρου του ΕΚΛ για αφισοκόλληση!

0

  

Σε μια πρωτοφανή και απαράδεκτη ενέργεια προέβησαν οι αστυνομικές δυνάμεις της Λάρισας την Παρασκευή 31/7, οι οποίες προχώρησαν στην απρόκλητη σύλληψη του προέδρου του Εργατικού Κέντρου Λάρισας Γιάννη Σκόκα την ώρα που με άλλους συνδικαλιστές πραγματοποιούσαν αφισοκόλληση για την προπαγάνδιση του  συλλαλητηρίου των σωματείων στη ΔΕΘ.

O Γ. Σκόκας κρατήθηκε με τη διαδικασία του αυτοφώρου στην Αστυνομική Διεύθυνση Λάρισας, έξω από την οποία βρέθηκαν μέλη της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου και άλλοι συνδικαλιστές, απαιτώντας την απελευθέρωση του. Μετά το σχηματισμό δικογραφίας εις βάρος του, αφέθηκε ελεύθερος αργά το βράδυ της Παρασκευής.

Δεν μιλάμε για μεμονωμένο περιστατικό, αλλά ένδειξη της όξυνσης της πολιτικής της κρατικής τρομοκρατίας και φασιστικοποίησης της δημόσιας και πολιτικής ζωής. Σε περίοδο που το ντόπιο αστικό πολιτικό σύστημα κινείται σε προεκλογική τροχιά, η πολιτική και συνδικαλιστική δράση θα διώκεται με ακόμα πιο εντατικούς ρυθμούς. Στην βιομηχανία διώξεων που έχει στηθεί για να τρομοκρατηθεί και να κατασταλεί το εργατικό, λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα, η «αφισορύπανση» είναι ακόμα ένα σημείο στη λίστα των ποινικοποιημένων ελευθεριών και δικαιωμάτων του λαού. Χρησιμοποιείται ως όχημα για προσαγωγές και συλλήψεις στοχοποιημένων αγωνιστών, για την φίμωση και εξαφάνιση πολιτικών απόψεων που στέκονται ενάντια στην πολιτική και κοινωνική βαρβαρότητα, για την αποστείρωση πολιτικών χώρων οργάνωσης αγώνων, αντιστάσεων και διεκδικήσεων. Οι συλλήψεις εν ώρα πολιτικών παρεμβάσεων, είναι κομμάτι του παζλ των εκατοντάδων διώξεων εκπαιδευτικών για συμμετοχή σε απεργία, τις δίκες αγωνιστών για συμμετοχή σε κινητοποιήσεις, τα πρόστιμα σε πολιτικές οργανώσεις για αφισοκολλήσεις σε προεκλογικές περιόδους. 

Να παρθούν πίσω όλες οι κατηγορίες σε βάρος του συνδικαλιστή Γιάννη Σκόκα.

Η πολιτική δράση δεν καταστέλλεται.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΤΟ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ ΤΟΥ 2026

0

 

Το Εκτός των Τειχών ενόψει των διακοπών του καλοκαιριού προτείνει ένα, ή και περισσότερα, από τα παρακάτω βιβλία:

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συγκέντρωση στο ΣΕΠΕ Κορινθίας για το εργοδοτικό έγκλημα στα Εξαμίλια

0

Πραγματοποιήθηκε η συγκέντρωση καταγγελίας για το εργοδοτικό έγκλημα στο εργοστάσιο στα Εξαμίλια Κορίνθιας που κόστισε τη ζωή σε έναν εργαζόμενο. Η συγκέντρωση η οποία είχε καλεστεί από Συνδικάτα και σωματεία που πρόσκεινται στο ΠΑΜΕ δεν συνοδευόταν ούτε από απεργία αλλά ούτε και από κάποια στάση εργασίας.

Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης ήταν ότι έγινε μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην Επιθεώρηση Εργασίας χωρίς εργαζόμενους ουσιαστικά αλλά κάποιους συνδικαλιστικούς εκπροσώπους . Στη συγκέντρωση συμμετείχε με κάλεσμα το Εργατικό Κέντρο της περιοχής όπως και ο Σύλλογος Ιδιωτικών Υπαλλήλων Κορινθίας για να … βγουν από την υποχρέωση μιας και ούτε αυτοί καλέσαν σε κάποια απεργία ή στάση για να μπορέσουν οι εργαζόμενοι να συμμετάσχουν στην κινητοποίηση.

 

Μπροστά σε τόσο σοβαρά γεγονότα τα οποία όχι μόνο δεν μειώνονται αλλά πληθαίνουν και κοστίζουν τη ζωή σε εκατοντάδες εργαζόμενους, τέτοιες κινήσεις υπονομεύουν την όποια αγωνιστική διάθεση και δεν συγκροτούν κανέναν αγώνα και καμία πάλη για υπεράσπιση του δικαιώματος στη ζωή και τη δουλειά με ασφάλεια. Στη συγκέντρωση παρέμβηκε με μοίρασμα προκήρυξης και πανό η ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ και έδωσε στίγμα ενάντια στην ηττοπάθεια που καλλιεργούν οι ξεπουλημένες ηγεσίες των Συνδικάτων.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ(μ-λ) | Ανεξέλεγκτα τα πύρινα μέτωπα στη χώρα! Κάτω η εγκληματική πολιτική που καταστρέφει τη ζωή του λαού!

0

Ανεξέλεγκτα συνεχίζουν να μαίνονται οι μεγάλες πυρκαγιές που κατακαίνε την Κρήτη, Πελοπόννησο, Λέσβο, Πάρο και άλλες περιοχές της χώρας. Δύο πυροσβέστες έχασαν τη ζωή τους στο Ρέθυμνο και ένας ακόμη στη φωτιά στο Γύθειο, ενώ δύο πυροσβέστες τραυματίστηκαν στην φωτιά στη Σητεία. Οι φλόγες έχουν αφήσει πίσω τους ανυπολόγιστες καταστροφές σε δασικές εκτάσεις, καλλιέργειες, σπίτια και λαϊκές περιουσίες, ενώ η απειλή για ακόμα μεγαλύτερη καταστροφή παραμένει, καθώς τα πύρινα μέτωπα απειλούν ολόκληρους οικισμούς. 

Κάθε καλοκαίρι η ίδια εικόνα, κάθε χρόνο νέα εγκλήματα! Για άλλη μια φορά η χώρα και ο λαός βρίσκονται απροστάτευτοι μπροστά στα πύρινα μέτωπα, ως αποτέλεσμα της εγκληματικής πολιτικής του συστήματος. Μιας πολιτικής που από τη μία παραδίδει τη γη, τα βουνά, τις ακτές και συνολικά τον τόπο στα αρπακτικά του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου και από την άλλη δεν ενδιαφέρεται ούτε για την προστασία του φυσικού πλούτου ούτε για τη ζωή και το βιός του λαού. 

Μέσα από τα εγκλήματα σε βάρος του λαού αποκαλύπτεται ο πραγματικός χαρακτήρας του κρατικού μηχανισμού, που δε διστάζει να καταστέλλει, να διώκει, να δολοφονεί εν ψυχρώ νέους ανθρώπους για ασήμαντες παραβάσεις, να επιβάλλει πρόστιμα και τρομοκρατία όταν πρόκειται να υπερασπιστεί τα συμφέροντα του συστήματος, αλλά αποδεικνύεται ανίκανος και σάπιος όταν πρόκειται να προστατεύσει τη ζωή του λαού και το φυσικό περιβάλλον. Δεν πρόκειται για «ανικανότητα», αλλά για τις προτεραιότητες ενός κράτους που υπηρετεί το κεφάλαιο και όχι τις λαϊκές ανάγκες. 

Το έγκλημα των πυρκαγιών δεν είναι μεμονωμένο γεγονός. Είναι μία ακόμη όψη της ίδιας πολιτικής που διαλύει κάθε πλευρά της ζωής του λαού. Τα νοσοκομεία καταρρέουν από τις ελλείψεις. Οι δρόμοι μετατρέπονται καθημερινά σε καρμανιόλες. Οι εργαζόμενοι λιώνουν στην τουριστική γαλέρα και συνολικά σε κάθε χώρο εργασίας, χωρίς δικαιώματα, με εξαντλητικά ωράρια και μισθούς πείνας, ριψοκινδυνεύοντας καθημερινά την ίδια τους τη ζωή. Για όλα αυτά «δεν υπάρχουν χρήματα». Υπάρχουν όμως δισεκατομμύρια για πολεμικούς εξοπλισμούς, για την εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, για τη διαρκή επέκταση των βάσεων του θανάτου, για την ενίσχυση των μηχανισμών καταστολής του λαού. 

Αυτή η πολιτική δεν διορθώνεται ούτε μπορεί να γίνει πιο ανθρώπινη. Είναι βαθιά αντιλαϊκή και παράγει καθημερινά φτώχεια, ανασφάλεια, καταστροφές και θάνατο. Καμιά αναμονή για εναλλαγές κυβερνήσεων και εκλογικές αυταπάτες δεν μπορεί να δώσει λύση. Η μόνη πραγματική απάντηση βρίσκεται στην οργάνωση της λαϊκής πάλης, στη συλλογική διεκδίκηση, στην ανάπτυξη των αντιστάσεων απέναντι στην πολιτική που καίει τα δάση, διαλύει τις κοινωνικές κατακτήσεις και υποθηκεύει το μέλλον του λαού και της νεολαίας. Μόνο ο οργανωμένος λαός μπορεί να βάλει φραγμό σε αυτή την εγκληματική πορεία και να ανοίξει τον δρόμο για μια ζωή με δικαιώματα, ασφάλεια και αξιοπρέπεια.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κόρινθος: Όλοι στη συγκέντρωση ενάντια στο εργοδοτικό έγκλημα - Πέμπτη 30/7 10:30 π.μ.

0

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ

ΠΕΜΠΤΗ 30 ΙΟΥΛΙΟΥ, 10:30πμ

Να καταγγελθεί μαζικά το εργοδοτικό έγκλημα στα Εξαμίλια

Κανένας στη δουλειά χωρίς τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας

Η ευθύνη για την ασφάλεια στη δουλειά βαραίνει κράτος και εργοδοσία 

Ανθρώπινους ρυθμούς δουλειάς, ανθρώπινα ωράρια και συνθήκες

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Τι έκανε, από την πρώτη στιγμή, νιάου νιάου!

0

"Βρήκαν" τις αποδείξεις που έψαχναν εδώ και 52 χρόνια οι συγγραφείς του νέου βιβλίου για το Κυπριακό με τον τίτλο "Ένοχος". Η έκδοση συμπίπτει (τυχαίο;) με την κινητικότητα στο ζήτημα και την προσωπική εμπλοκή του Γ.Γ. του ΟΗΕ που κατέφθασε στην Κύπρο, για να ξαναπιάσει το νήμα, όπως λέγεται, από εκεί που το άφησαν, πρώτα το διαβόητο Σχέδιο Ανάν του 2004 κι έπειτα το ναυάγιο στο Κραν Μοντανά του 2017.

Αποχαρακτηρισμένα αμερικανικά έγγραφα μαρτυρούν την εμπλοκή των Αμερικανών ιμπεριαλιστών, τόσο στο πραξικόπημα κατά του Μακαρίου όσο και στην τουρκική εισβολή και κατοχή τμήματος της Μεγαλονήσου, μέσω της στάσης-δράσης του τότε υπουργού τους των εξωτερικών και συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας, του γνωστού για τον βρώμικο ρόλο του στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα Χένρι Κίσινγκερ. 

Έμεινε μόνο η ..."πίκρα" στον εκ των συγγραφέων δημοσιογράφο Μιχάλη Ιγνατίου γι' αυτήν την αντιμετώπιση από πλευράς ΗΠΑ της πατρίδας του. Το να δίνεις τα πάντα στους Αμερικανούς και να σε αντιμετωπίζουν κατ' αυτό τον τρόπο, δεν το χωράει ...αστικός νους. Ή μήπως όχι;

Καλώς ορίσατε, έστω και με καθυστέρηση πάνω από μισό αιώνα, στην αδίστακτη ιμπεριαλιστική πραγματικότητα!

Σ.Π.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δημοκρατία των Κατσαρίδων: Άοπλη και Επικίνδυνη* της Arundhati Roy, 22 Ιουλίου 2026

0

Μπορείς να κοροϊδεύεις τους πάντες για πάντα; Μπορεί μια χώρα με πληθυσμό ενάμισι δισεκατομμυρίου ανθρώπων να σέρνεται για πάντα σαν πτώμα; Δεν μπορεί. Οι «Κατσαρίδες» έχουν βγει στους δρόμους.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ(μ-λ) | Για τον θάνατο του συναγωνιστή Θόδωρου Μεγαλοοικονόμου

0

Με θλίψη πληροφορηθήκαμε τον θάνατο του συναγωνιστή και αγωνιστή ψυχιάτρου Θόδωρου Μεγαλοοικονόμου. Ο συν/τής Θόδωρος με την στάση ολόκληρης της ζωής του μας αφήνει μια σημαντική παρακαταθήκη. Όχι μόνο στον τομέα της ψυχιατρικής που αφιερώθηκε, στηρίζοντας με πάθος τα δικαιώματα των ψυχικά ασθενών και βλέποντας την διέξοδο γι' αυτούς στην ένταξη στο κοινωνικό σύνολο και όχι στον αποκλεισμό και την ιδρυματοποίηση, αλλά και στο πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο με την στήριξη των πιο αδύναμων συνανθρώπων μας (προσφύγων, μεταναστών, άστεγων, κακοποιημένων κ.α.) και την συμμετοχή του στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες μέσα από οργανώσεις και σχήματα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς (ΕΔΕ/ΕΕΚ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ/ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ).

Τον θυμόμαστε άοκνο να βαδίζει δίπλα μας στις διαδηλώσεις και τις πορείες, μέσα από τις οργανώσεις που επέλεξε να συμμετέχει, για τα μεγάλα ζητήματα της ανάπτυξης της λαϊκής πάλης, πάντα με στόχο την ανατροπή του συστήματος και την κοινωνική απελευθέρωση. 

Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στους οικείους και στους συντρόφους του.

ΚΚΕ(μ-λ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πέθανε ο αρχιτέκτονας Ηρακλής Γερόλυμπος

0

  

Σύμφωνα με τοπικά δημοσιεύματα πέθανε σήμερα στην Θεσσαλονίκη ύστερα από πολυήμερη νοσηλεία ο Ηρακλής Γερόλυμπος .Υπήρξε στα φοιτητικά του χρόνια μέλος της προδικτατορικής ΠΠΣΠ στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και αρθρογράφος του «Σπουδαστικού Κόσμου». Ανέπτυξε σημαντική αντιχουντική δράση στο Παρίσι. Μετά την δικτατορία και μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1980 δραστηριοποιήθηκε μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ(μ-λ) με ιδιαίτερη χρέωση και δράση στην ΠΠΕΚΤ (Προοδευτική Παράταξη Επιστημόνων Καλλιτεχνών Τεχνικών)

Ο γιος του ανάρτησε έναν αποχαιρετισμό στα κοινωνικά δίκτυα στον οποίο μεταξύ άλλων γράφει:

«Ο Ηρακλής Γερόλυμπος, ο πατέρας μας, πέθανε σήμερα, 28 Ιουλίου 2026. Ήταν αρχιτέκτων-μηχανικός, αποφοίτησε από την Αρχιτεκτονική Σχολή του ΑΠΘ το 1968 και όντας έντονα πολιτικοποιημένος στο αριστερό κίνημα και ως εκ τούτου διωκόμενος εν μέσω της δικτατορίας έφυγε για τη Γαλλία όπου έλαβε πολιτικό άσυλο. Έζησε και δούλεψε σε αρκετά αρχιτεκτονικά γραφεία των Παρισίων για σχεδόν δέκα χρόνια με πρώτο του Γεωργίου Κανδύλη και επέστρεψε στην Ελλάδα με τη γυναίκα του Αλέκα και τον γιο του Γιώργη με την αποκατάσταση του δημοκρατικού πολιτεύματος και τη μεταπολίτευση, λίγα χρόνια μετά ήρθε στη ζωή του και η κόρη του Βαλεντίνα.

Με την επάνοδο του στην Ελλάδα συνέχισε τόσο την πολιτική του δράση όσο και την επαγγελματική του δραστηριότητα, ασχολούμενος με τα κοινά σε πολιτικό, θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο, παρεμβαίνοντας σε κοινωνικά ζητήματα που σχετίζονταν με την πόλη τόσο ως κοινωνικοποιημένος πολίτης όσο και ως αρχιτέκτων-συνθέτης……

…Πέραν του αρχιτεκτονικού του έργου, ο πατέρας μας Ηρακλής υπήρξε ένας από τους πλέον διαβασμένους και βαθιά μορφωμένους ανθρώπους που απαντήσαμε ποτέ. Υπήρξε λόγιος, έχοντας εις βάθος γνώση τόσο των δικών του επιχειρημάτων όσο και της βιβλιογραφίας των επιχειρημάτων της απέναντι άποψης. Υπήρξε ένας από τους λίγους, ανοικτά άθεους διανοητές, που είχε διαβάσει τη Βίβλο, την Τορά και το Κοράνι, σε μία προσπάθεια να γνωρίζει εις βάθος τα επιχειρήματα όλων των πλευρών πριν διαμορφώσει τη δική του, πάντοτε με επιχειρήματα…

… Τα τελευταία χρόνια ήταν δύσκολα, όταν αρχικά έχασε την όραση του, και την δυνατότητα του να διαβάζει και να οδηγεί, που υπήρξαν μεγάλες αγάπες του και μετά τη μητέρα μας Αλέκα με την οποία υπήρξαν ζευγάρι για 62 χρόνια και αποκλειστική παρέα ο ένας στην άλλη και αντίστοιχα. Ήταν αναπόσπαστη παρέα οι δυο τους για μια ζωή, τους ακούγαμε να συζητούν στα μεσημεριανά γεύματα μεταξύ τους και μαθαίναμε η αδελφή μου και εγώ περισσότερα από όσα ακούγαμε στο σχολείο, οι μεσημεριανές συζητήσεις τους διαμόρφωσαν το ποιοι είμαστε σήμερα περισσότερο από οτιδήποτε. Στο τέλος, τα πράγματα δυσκόλεψαν, όταν η Αλέκα έχασε τη διαύγειά της κι ο πατέρας μας την όραση του, όπως έλεγε ο ίδιος “η ζωή έκλεψε το μυαλό από την διανοούμενη και τα μάτια από τον αρχιτέκτονα”. Παρά ταύτα, δεν υπήρξε μεμψίμοιρος ποτέ, το πάλεψε ως το τέλος. Παρά το πολύ δύσκολο τελευταίο διάστημα, έζησε μια υπέροχη ζωή με μακρύ βίο, με ταξίδια στον κόσμο και σ’ όλη τη χώρα όπου μας δίδαξε τη γεωγραφία του τόπου μας και την αγάπη τόσο της χώρας μας όσο και της δεύτερης πατρίδα του της Γαλλίας, τη χώρα που τον περιέθαλψε στη δυσκολότερή του στιγμή και που έδωσε στο κόσμο ότι ο ίδιος υπερασπίστηκε σε όλη του τη ζωή, τον ανθρωπισμό, την δικαιοσύνη, την ισότητα και κυρίως τo κοσμικό κράτος, τη συνθήκη της κοινής λογικής, την παραδοχή ότι σε αυτό τον κόσμο οφείλεις να αφήσεις τη ζωή καλύτερη απ’ ότι την παρέλαβες. Έφυγε, αφήνοντας πίσω του μια κληρονομιά άμεμπτης προσωπικής ηθικής και αξιοπρέπειας σε όλα τα επίπεδα, εξαιρετική αρχιτεκτονική, δύο παιδιά και τρία εγγόνια: δύο εγγονές, την πολυαγαπημένη του Αλεξάνδρα και τη γλυκιά του Διδώ και έναν εγγονό, τον Ηρακλή Γερόλυμπο που φέρει το όνομα του. Πατέρα, υπήρξες μέγας, και γνωρίζοντας τη μία μόνιμη έγνοια σου, σου λέω: ησύχασε τώρα και μην ανησυχείς άλλο για τίποτα, όλα θα πάνε καλά με εμάς. Σε χαιρετώ με τα δικά σου λόγια: “Κάτθανε Ηρακλή, ουκ ες Όλυμπον αναβήση”



Σύμφωνα με το δημοσίευμα και κατά την επιθυμία του θα γίνει πολιτική κηδεία την Πέμπτη 30/7 στις 13:30 στο Billy’s Palace απέναντι από τα κοιμητήρια Αναστάσεως του Κυρίου ενώ η καύση της σορού του θα γίνει στο αποτεφρωτήριο της Αλεξάνδρειας Ημαθίας την Παρασκευή 31/7 στις 15:30.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κόρινθος - Η δολοφονική έκρηξη μπήκε από το κεφάλαιο και την εργοδοσία

0

 

Ένας  67χρονος ηλεκτροσυγκολλητής νεκρός και μια εργαζόμενη τραυματίας. Αυτός είναι ο απολογισμός από την έκρηξη σε εργοστάσιο ξυδιού στα Εξαμίλια Κορινθίας. Ενώ καλά-καλά οι εργαζόμενοι δεν έχουν θρηνήσει τον νεκρό από την έκρηξη στο εργοστάσιο του Ασπροπύργου και ενώ οι άλλοι 2 εγκαυματίες βρίσκονται ακόμα σε κρίσιμη κατάσταση, ένα νέο εργοδοτικό έγκλημα έρχεται να προστεθεί στον μακρύ κατάλογο των θανατηφόρων εργοδοτικών εγκλημάτων. 

Η ασφάλεια στη δουλειά είναι ευθύνη των εργοδοτών

Θα ξαναξεκινήσουν οι «έγκριτοι» δημοσιογράφοι και τα πληρωμένα μέσα μαζικής εξαπάτησης τη δουλειά τους μέσα στις επόμενες ώρες· από τα υπονοούμενα για τα «λάθη» του ηλεκτροσυγκολλητή και την ευθεία υπεράσπιση του εργοδότη. Όπως άλλωστε έγινε και στα προηγούμενα εγκλήματα. Δεν πρόσεχε, δεν πήρε τα μέτρα που έπρεπε, έφταιγε η κακιά στιγμή. Όπως έφταιγε η κακιά στιγμή για τη διαρροή που οδήγησε στην έκρηξη στον Ασπρόπυργο ή και στη Βιολάντα. Φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από το κεφάλαιο και το κράτος. Αυτό θα μας πουν. Για να θάψουν τις ευθύνες τους και το φταίξιμό τους, που, μέσα σε μόλις 2 εβδομάδες, εκρήξεις σε εργοστάσια οδηγούν εργάτες στον θάνατο. Για να αποσιωπήσουν τις ευθύνες τους που δεν δουλεύουμε με ασφάλεια και δεν ξέρουμε αν θα γυρίσουμε σπίτι μας. Τη συνέχεια την ξέρουμε και την έχουμε δει. Στην καλύτερη περίπτωση θα συλληφθούν για λίγες μέρες ο ιδιοκτήτης και οι αυτοφοράκηδές του (τεχνικοί ασφαλείας) και σε λίγες μέρες θα είναι ελεύθεροι. Το δικαστήριο θα γίνει μετά από πολύ καιρό και θα πέσουν στα μαλακά και αυτοί.

 

Διαβάστε τη συνέχεια της ανακοίνωσης της Ταξική Πορείας εδώ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ: Ταξική λαιμητόμος

0

 

Μια ακόμη χρονιά πανελληνίων εξετάσεων έφτασε στο τέλος της. Οι συζητήσεις και τα αφηγήματα -αστικά και μη- γύρω από το γεγονός αυτό αναζωπυρώνονται. Ερωτήματα προκύπτουν κι απαντήσεις δίνονται συνήθως από τις κυρίαρχες πλευρές του συστήματος. Μια προσέγγιση σχετική με το θέμα με ερωταπαντήσεις θα επιχειρηθεί και με αυτό το άρθρο μέσα όμως και από μια άλλη οπτική. 

 

 

1. Γιατί ένα μεγάλο μέρος της νεολαίας και των οικογενειών τους επιμένει και αγωνίζεται για την είσοδο της στα Πανεπιστήμια;

-Γιατί στην Ελλάδα μέσα από λαϊκούς αγώνες έχει κατακτηθεί ένα μαζικό σχολείο και ένα μαζικό σχετικά δημόσιο πανεπιστήμιο, που το σύστημα και οι κυβερνήσεις του λυσσαλέα για δεκαετίες ορθώνουν ταξικούς φραγμούς για την απομαζικοποίησή του. Οι πολλαπλές αλλαγές στα εξεταστικά συστήματα αποκαλύπτουν αυτή την πολιτική. Από τις εξετάσεις σε Β και Γ Λυκείου σε όλα τα μαθήματα (Αρσένης 1997), εξετάσεις σε 9, 6 μαθήματα έως και την Τράπεζα του Αρβανιτόπουλου (2013) ή άλλες αλλαγές, όπως οι απόφοιτοι να μην κρατάνε μαθήματα ή επαναληπτικές εξετάσεις σε όλα τα μαθήματα, όλα αυτά είναι όψεις της ίδιας πολιτικής. Μιας πολιτικής που απαντήθηκε (με μεγαλειώδεις μαθητικές καταλήψεις, διαδηλώσεις, εκπαιδευτικές απεργίες) ή όχι ανάλογα με την κατάσταση του νεολαιίστικου και του εργατικού κινήματος.

2. Ποιοι είναι οι φραγμοί που τα τελευταία χρόνια εντείνονται;

-Θα μπορούσαν να διακριθούν σε εκπαιδευτικούς και κοινωνικούς. Από τη μια οι κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια οξύνουν την επίθεση ενάντια στο δικαίωμα στις σπουδές. Ψηφίστηκαν νομοσχέδια, όπως εξάωρα διδασκόμενα μαθήματα και αύξηση της ύλης των μαθημάτων για τις Πανελλήνιες (Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ), η Τράπεζα Θεμάτων και η ΕΒΕ (κυβερνήσεις ΝΔ), που από τη μια μετέτρεψαν το λύκειο σε εξεταστικό κάτεργο και πιο εχθρικό για τα παιδιά και από την άλλη μείωσαν δραματικά τους εισακτέους. Προφανώς λιγόστεψαν τα παιδιά που δίνουν πανελλαδικές εξετάσεις και αυξάνονται εκείνα που παίρνουν μόνο απολυτήριο και από την άλλη η ΕΒΕ αφήνει κενές θέσεις. Το 2026 από τους 70.000 υποψήφιους ΓΕΛ και ΕΠΑΛ «πέρασαν» 60.000 περίπου. Στους 10.000 που κόπηκαν λόγω ΕΒΕ, που είναι ένα ποσοστό 15%, σίγουρα υπάρχουν ταξικές διαφοροποιήσεις. Για παράδειγμα σε περιοχές εργατικές υπάρχουν σχολεία που το 40% των υποψηφίων δεν έκαναν μηχανογραφικό λόγω ΕΒΕ και υπάρχουν και σχολεία σε άλλες περιοχές ή πρότυπα σχολεία κ.λπ. που το ποσοστό είναι μονοψήφιο ή και μηδενικό.

Για την ΕΒΕ-κόφτη αξίζει να σημειωθεί ότι έχει λειτουργήσει εδώ και έξι χρόνια συσσωρευτικά αποκλείοντας 60.000 και πλέον νεολαίους από τα ΑΕΙ. Μάλιστα μετά τον πρώτο χρόνο εφαρμογής της οι πανεπιστημιακές σχολές ανακοίνωσαν και μειωμένες θέσεις εισακτέων, με βάση τις κενές θέσεις που είχαν διαμορφωθεί λόγω ΕΒΕ.

Παράλληλα έχουν θεσμοθετηθεί κι άλλες ρυθμίσεις που μειώνουν περαιτέρω τους εισακτέους. Για παράδειγμα τα τελευταία χρόνια δεν εισάγονται όλοι οι ισοβαθμίσαντες στη βάση μιας σχολής κάτι που δεν ίσχυε παλιότερα.

Βέβαια, εκτός από την αντιλαϊκή εκπαιδευτική πολιτική είναι και η γενικότερη πολιτική που δημιούργησε στα λαϊκά στρώματα ασφυκτικές συνθήκες επιβίωσης. Αυτό σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι είτε δεν μπορούν να προσφέρουν στα παιδιά τους εκπαιδευτικό υποστηρικτικό πλαίσιο για την προετοιμασία για τις πανελλήνιες είτε δεν μπορούν να σπουδάσουν τα παιδιά τους όχι μόνο σε άλλη πόλη αλλά είναι αναγκαίο για πολλές οικογένειες να βγουν τα παιδιά στο μεροκάματο από τα 18 για να συμβάλλουν στο οικογενειακό εισόδημα. Τα παραπάνω εκμεταλλεύεται η κυρίαρχη πολιτική και ιδεολογία ώστε να μιλά για αποτυχημένα πανεπιστημιακά τμήματα με μονοψήφιο αριθμό εισακτέων (παράδειγμα Μαθηματικό Σάμου, 4 εισακτέοι το 2026) και την ανάγκη αναμόρφωσης του ακαδημαϊκού χάρτη, δηλαδή κλεισίματα περιφερειακών τμημάτων και περαιτέρω μείωση θέσεων.

Τα προηγούμενα σε συνδυασμό με την εσκεμμένα προβαλλόμενη ανεργία των πτυχιούχων -όχι ότι δεν είναι υπαρκτή, αλλά εργασιακοί παράδεισοι στο εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα δεν υπάρχουν για τον λαό- είναι οι γενικότεροι πολιτικοί όροι που απορρίπτουν τη νεολαία και την εξωθούν σε παραίτησή της από το δικαίωμα στις σπουδές. Φυσικά η διαπίστωση αυτή τροφοδοτείται όχι μονομερώς από την επίθεση του συστήματος αλλά κυρίως από την έλλειψη των πολιτικών κινητήρων που θα πυροδοτήσουν την οργάνωση μαθητικού, φοιτητικού και εν γένει εκπαιδευτικού κινήματος.

3. Εύκολα ή δύσκολα θέματα;

-Το ερώτημα δεν έχει αξία, ωστόσο η επιλογή των θεμάτων κάθε φορά έχει και πολιτικές σκοπιμότητες, μπορεί να είναι προϊόν και πολιτικής γραμμής και δεν είναι αποκλειστική «επιλογή» ή «ευθύνη» της Κεντρικής Επιτροπής Εξετάσεων.

Α. Τα δύσκολα θέματα και οι χαμηλές επιδόσεις των υποψηφίων οδηγούν σε αυθαίρετα «συμπεράσματα» -που αναπαράγονται από τα καθεστωτικά ΜΜΕ- για «αγράμματους» υποψήφιους, για ανεπαρκείς εκπαιδευτικούς, για ανάγκη αλλαγής του συστήματος εισαγωγής.

Από την άλλη καταρρακώνεται η ψυχολογία των παιδιών που εσωτερικεύουν και εξατομικεύουν την επίδοσή τους και τη βιώνουν ως προσωπική τους αποτυχία χωρίς να την αποδίδουν στο ίδιο το εξεταστικό, απορριπτικό σύστημα που τους στερεί το δικαίωμα στην εκπαίδευση.

Β. Ας δούμε όμως και την περίπτωση των «εύκολων» θεμάτων. Αν κι απαντώνται σπάνια σε τέτοιες εξετάσεις, χαρακτηρίζονται εύκολα σε σύγκριση με προηγούμενα πολύ εξεζητημένα και έξω από το πλαίσιο που μπορεί να καλυφθεί στη διάρκεια της Γ λυκείου σε πολυμελείς τάξεις ενός δημόσιου σχολείου. Αλλά ακόμη και σ’ αυτή την περίπτωση έχουν συγκεκριμένες στοχεύσεις. Ας πάρουμε το φετινό παράδειγμα της εξέτασης του μαθήματος της Φυσικής στο 2ο και 3ο επιστημονικό πεδίο που χαρακτηρίστηκαν τα πιο «εύκολα» των τελευταίων ετών και για τα οποία έγινε πολύ μεγάλη συζήτηση. Τα ποσοστά μιλάνε από μόνα τους. Το ποσοστό των μαθητών που έγραψαν από 18-20 το 2026 στη Φυσική στο 2ο πεδίο ήταν κατά προσέγγιση 30% κι αυτοί που έγραψαν από 17-20 ήταν 40% ενώ τα αντίστοιχα ποσοστά το 2025 ήταν 10% και 17%. Αυξήθηκαν δηλαδή κατακόρυφα οι άριστες και πολύ καλές επιδόσεις κι επομένως αυξήθηκε και η ΕΒΕ του πεδίου που από 12,89 το 2025 έφτασε 13,74 το 2026 και οι σχολές με υψηλό συντελεστή 1,20 έφτασαν να έχουν ΕΒΕ 15,71 το 2026 από 14,73 το 2025.

Αυτό, όμως, που δεν τονίστηκε, είναι ότι οι μέτριες επιδόσεις δεν άλλαξαν το 2025 και το 2026 στη Φυσική. Δηλαδή το ποσοστό των μαθητών που έγραψαν από 14-16,9 είναι κατά προσέγγιση και τις δύο χρονιές 15,5%. Τα αποτελέσματα αυτών των στατιστικών στοιχείων είναι συγκεκριμένα. Αφενός τα περιφερειακά Πολυτεχνεία και όσα τμήματα είχαν υψηλό συντελεστή ΕΒΕ παρουσίασαν αύξηση των βάσεων ακόμη και πάνω από 1000 μόρια. Οι βάσεις από 14.000-16.000 μόρια του 2025 ανέβηκαν σε 15.500-17.500 μόρια στα αντίστοιχα τμήματα. Οι μαθητές με πάνω από 18.000 μόρια δεν μπήκαν όλοι στις πρώτες τους επιλογές, άλλοι με πάνω από 17.000 πέρασαν εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων και πιθανόν και εκτός του τόπου κατοικίας τους και το κυριότερο οι λεγόμενοι «μέτριοι» μαθητές έμειναν εκτός των περιφερειακών «περιζήτητων» Πολυτεχνικών Σχολών. Ανακεφαλαιωτικά, τα «εύκολα» θέματα είχαν ως βασικό στόχο το «κόψιμο» μαθητών με μέτριες επιδόσεις από τις σχολές που ήθελαν.

4. Για ποιον είναι αναγκαία η αλλαγή του συστήματος των Πανελληνίων;

-Οι υποκριτικές δηλώσεις της Υπουργού Παιδείας για το πόσο σκληρά εργαζόμενοι είναι οι μαθητές, οι διαπιστώσεις των εκπαιδευτικών αναλυτών ότι η ΕΒΕ είναι «εθνικό εκπαιδευτικό αδιέξοδο», οι εξαγγελίες της ΕΛΑΣ για κατάργηση των Πανελλαδικών για τμήματα χαμηλής ζήτησης αποτελούν εκφάνσεις πλευρών του συστήματος και της επιδίωξης του, μέσω ενός συγκαταβατικού και εφησυχαστικού προσωπείου, να σκληρύνει την επίθεσή του σε αυτό το πεδίο απέναντι στη μαθητική νεολαία. Τα επόμενα βήματα έχουν σχεδιαστεί. Και ήδη έχουμε πάρει μία πρώτη γεύση.

-Νέα Αναλυτικά Προγράμματα και Πολλαπλό Βιβλίο. Παρόλο που η υλοποίησή τους συνεχώς αναβάλλεται και η προβλεπόμενη περίοδος εφαρμογής τους είναι το σχολικό έτος 2027-2028, ωστόσο οι «επιμορφώσεις» των εκπαιδευτικών ξεκίνησαν, οι τελευταίοι κλήθηκαν με «εντέλεσθαι» επί της ουσίας να «επιλέξουν» βιβλίο. Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών ξεκάθαρα καλέσαμε τον κλάδο να καταψηφίσει οποιαδήποτε πρόταση επ’ αυτού με το σκεπτικό ότι το πολλαπλό βιβλίο οδηγεί σε αχανή ύλη, και πολύ δυσκολότερη από την τωρινή με βάση τα νέα αναλυτικά καθώς και κατηγοριοποίηση σχολείων.

-Εθνικό Απολυτήριο. Προβάλλεται ως αναγκαιότητα κι εκσυγχρονισμός. Όμως, όχι! Το Εθνικό απολυτήριο δεν «ισχυροποιεί» το Απολυτήριο της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, δεν «αποτελεί ευκαιρία και δίκαιο σύστημα, γιατί δεν θα κρίνεται το μέλλον του παιδιού από μια τρίωρη εξέταση (όπως συμβαίνει με τις Πανελλήνιες)», όπως ισχυρίζεται το ΥΠΑΙΘΑ. Εθνικό απολυτήριο σημαίνει εξετάσεις Πανελλαδικού Τύπου στις δύο ή και στις τρεις τάξεις του Λυκείου, με θέματα από Τράπεζα Θεμάτων στο 100% και σε αχανή και σε δυσκολότερη ύλη από τη σημερινή. Εθνικό Απολυτήριο σημαίνει ότι πολλά παιδιά δεν θα καταφέρουν να το αποκτήσουν κι όσα το αποκτήσουν θα δίνουν και Πανελλαδικές για να εισαχθούν στα ΑΕΙ.

Επί της ουσίας, δεν υπάρχει καλύτερο ή χειρότερο σύστημα εισαγωγής στην Ανώτατη Εκπαίδευση, δικαιότερο ή πιο άδικο. Οι εξετάσεις δε στοχεύουν στην ανάδειξη των αρίστων αλλά στον αποκλεισμό και την απόρριψη των πολλών. Τα εξεταστικά συστήματα, η σκλήρυνση ή η ήπια προσαρμογή τους αντικατοπτρίζουν τους ταξικούς συσχετισμούς. Όταν αυτοί είναι αρνητικοί για τους εργαζόμενους, οι αλλαγές εξυπηρετούν το σύστημα και όσους το υπηρετούν.

Γι’ αυτό η νεολαία, οι γονείς και οι εργαζόμενοι το μόνο που μπορούν να κάνουν και είναι στο χέρι τους είναι η οργάνωση αντίστασης και αγώνων για την αναχαίτιση και την ανατροπή αυτής της πολιτικής που κατακρεουργεί τα δικαιώματά τους στην εκπαίδευση και στη ζωή. 

 

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ