Ταξίδι στην Κρακοβία: Εντυπωσιακή αστική ομορφιά - εντυπωσιακά επιλεκτική ιστορική μνήμη

0

Ένα πρόσφατο ταξίδι στην πόλη της Κρακοβίας μας έδωσε την ευκαιρία να θαυμάσουμε τη μεσαιωνική πόλη, το κάστρο της, τα καλοδιατηρημένα σοκάκια. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για μια πόλη με εμβληματικά τοπόσημα που κουβαλάνε τεράστιο ιστορικό βάρος, ακόμα κι όταν μετατρέπονται σε «αξιοθέατα» του μαζικού τουρισμού. Μιλάμε βασικά για τα στρατόπεδα Άουσβιτς και Μπίρκεναου αλλά και για τα ιστορικά αλατωρυχεία της Βιελίτσκα, τα 2 σημεία που - δικαίως - γνωρίζουν την μεγαλύτερη τουριστική προβολή.

Αφορμή όμως για το σημείωμα αυτό, ήταν η ολοφάνερη - σχεδόν παντού στην πόλη και στην ευρύτερη περιοχή - προσπάθεια σβησίματος οποιουδήποτε στοιχείου θύμιζε το πρώιμο σοσιαλιστικό παρελθόν της περιοχής. Σε φανερή, μάλιστα, αντίστιξη με την υπερπροβολή της «Αλληλεγγύης» που με την βοήθεια της εξιδανικευμένης Δύσης - στο ρόλο του Σωτήρα - «απελευθέρωσε» την πόλη από τα «σοσιαλιστικά δεινά της».

Ας δούμε ένα από τα πλέον τρανταχτά παραδείγματα «αποκομμουνιστικοποίησης» (όρος που θεσμοθετήθηκε δια νόμου το 2017, χρόνια μετά την κατάρρευση του ανύπαρκτου σοσιαλισμού που κυριάρχησε στα τέλη της δεκαετίας του '50) και που σε κάποιες εκδηλώσεις του, αγγίζει τα όρια του γκροτέσκου.

Το σοσιαλιστικό προάστιο Nowa Huta

Άποψη ενός οικοδομικού τετραγώνου της Nova Huta

Η περιοχή Nowa Huta - «Νέα Χαλυβουργεία» - είναι μια τεράστια συνοικία ανατολικά της Κρακοβίας, που ξεκίνησε να χτίζεται το 1947 στα πρότυπα του σοσιαλιστικού μοντέλου ζωής και της σοσιαλιστικής αρχιτεκτονικής, για να στεγάσει τους εργάτες ενός από τα μεγαλύτερα χαλυβουργεία της Ευρώπης και τις οικογένειές τους. Χτίστηκε για να προσφέρει ποιότητα ζωής, μεγάλους δρόμους και ανοιχτούς δημόσιους χώρους και σε αντίστιξη προς τα στενά μεσαιωνικά σοκάκια της παλιάς πόλης που είχαν αλωθεί από την αστική τάξη και τον τρόπο ζωής της. Κάθε οικοδομικό τετράγωνο ήταν δομημένο έτσι ώστε σε κοντινή απόσταση με τα πόδια από κάθε πολυκατοικία να υπάρχουν σχολεία, παιδικοί σταθμοί, καταστήματα, χώροι πρασίνου και συνεργεία εξυπηρέτησης. 

Το θέατρο του Λαού

Το θέατρο του λαού (Teatr Ludowy), ένα από τα πιο σημαντικά δείγματα του λεγόμενου σοσιαλιστικού ρεαλισμού, κατασκευάστηκε με βάση την αρχή ότι η υψηλή τέχνη δεν είναι αστικό προνόμιο αλλά ανήκει στον λαό και λειτουργεί μέχρι σήμερα. Η κεντρική πλατεία (τότε: «Plac Centralny») είναι ένας τεράστιος ανοιχτός κόμβος από τον οποίον ξεκινούν ακτινωτά πέντε φαρδιές λεωφόροι. 

Οι παλιές υψικάμινοι του χαλυβουργείου

Σήμερα: Το Χαλυβουργείο Huta im. Lenina – αυτή ήταν η ονομασία του μεταξύ 1954 και 1990 - που στην περίοδο της ακμής του απασχολούσε 40.000 εργαζόμενους, σήμερα ονομάζεται ArcelorMittal Poland S.A. από το όνομα της πολυεθνικής – κολοσσού στην οποία ανήκει. Το χάλκινο άγαλμα του Λένιν στην «πλατεία των ρόδων» αποκαθηλώθηκε το 1989 και πουλήθηκε ως μέταλλο σε Σουηδό επιχειρηματία. Ο επίμονος επισκέπτης μπορεί να βρει φωτογραφίες της πλατείας με το άγαλμα και ένα mini αντίγραφο σε γειτονικό ιστορικό εστιατόριο. Το μόνο άγαλμα του Λένιν του μπορεί να δει κανείς στην πόλη είναι το μικρό πράσινο «Συντριβάνι του Μέλλοντος» με τον Λένιν να ουρεί, κομμάτι μίας έκθεσης σύγχρονης τέχνης του 2014, που αποφάσισαν να κρατήσουν μόνιμα.

Όσο για την κεντρική πλατεία, άλλοτε Plac Centralny, σήμερα ονομάζεται - μαντέψτε! - Πλατεία Ronalda Reagana, προς τιμήν βεβαίως του 40ού Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, φανατικού αντικομμουνιστή της εποχής του «ψυχρού πολέμου», και στο κέντρο της φέρει ένα ακόμα μνημείο της «Αλληλεγγύης». Όσο για τους παρακείμενους δρόμους, φέρουν ανάλογες ονομασίες όπως αυτή του πολωνική καταγωγής, Πάπα Ιωάννη Παύλου του Β. Φήμες λένε, ότι παρά τις τεκτονικές κοινωνικές αλλαγές που έχουν συντελεστεί στο μεταξύ, οι παλιοί κάτοικοι της περιοχής, ιδιαίτερα αυτοί που με τα χέρια τους έχτισαν την πόλη, εξακολουθούν να αναφέρονται στην πλατεία ως Plac Centralny. 

Η εργατική ιστορία που «κρύβεται» στα αλατωρυχεία

Στην Πολωνία η επιλεκτική διαγραφή της μνήμης είναι θεσμοθετημένη. Τα παραδείγματα δεν σταματούν στη Nowa Huta και θα μπορούσαμε να γράψουμε σελίδες ολόκληρες. Η ξενάγηση στο περίφημο – και πραγματικά εντυπωσιακό – αλατωρυχείο της Βιελίτσκα (Wieliczka), περιστρέφεται εξολοκλήρου:

1. Γύρω από τον Πολωνικό Καθολικισμό, τις επισκέψεις του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β΄, και την αισθητική ομορφιά των χτισμένων από αλάτι παρεκκλησίων και πολυελαίων, που αποδεικνύουν, σύμφωνα πάντα με τους ξεναγούς, την βαθιά πίστη των μεταλλωρύχων και

2. Γύρω από τον ευρύτερο μύθο της «Αλληλεγγύης» (Solidarność). Ούτε μία λέξη δεν περισσεύει – και θα πρέπει να ψάξει κανείς πολύ για να την ανακαλύψει – για τις άθλιες συνθήκες εργασίας, τις μεγάλες απεργιακές διεκδικήσεις και την «Ματωμένη Άνοιξη» του 1936 που πνίγηκε στο αίμα από το αυταρχικό καθεστώς του στρατάρχη Γιούζεφ Πιουσούτσκι. Αποσιωπούνται ακόμα και οι απεργίες του 1980 υπό την αιγίδα της «Αλληλεγγύης» (Solidarność), ακριβώς επειδή ήταν... απεργίες. 

Άουσβιτς και Μπίρκεναου: Ξενάγηση υπό κρατική εποπτεία

Όσο για την ξενάγηση στο Άουσβιτς και το Μπίρκεναου, γίνεται με ακουστικά και πολύ γρήγορους, βιομηχανοποιημένους ρυθμούς, που δεν επιτρέπουν να σταθείς λεπτό και να σκεφτείς τη συγκλονιστική Ιστορία που ξεδιπλώνεται μπροστά σου. Όλοι οι ξεναγοί, συνοδεύονται υποχρεωτικά από έναν/μία κρατικό επόπτη που … παρακολουθεί τι λένε και κυρίως, όπως μάθαμε μετά, αν παραβαίνουν τον αμφιλεγόμενο νόμο που ψήφισε η πολωνική κυβέρνηση το 2018 και απαγορεύει, μεταξύ άλλων, οποιαδήποτε αναφορά σε συνεργασία Πολωνών και Ναζί. Στο τέλος της ξενάγησης, έξω από την πύλη του Μπίρκεναου, η - νεότατη σε ηλικία - ξεναγός μας αναφέρθηκε για πρώτη και τελευταία φορά στην απελευθέρωση του στρατοπέδου από τον Σοβιετικό στρατό στις 27/1/1945, λέγοντας με χαμηλή φωνή «it was the Red Army». 

Το «παράδοξο» του κάστρου Βάβελ 

Τέλος, στις αίθουσες και το θησαυροφυλάκιο του κάστρου Βάβελ, μπορεί κανείς να δει μεσαιωνικά λάβαρα και σπαθιά αλλά και αναγεννησιακές ταπισερί που φέρουν μια πανομοιότυπη λεζάντα: «Το έκθεμα είχε κλαπεί από τη Ρωσική αυτοκρατορία. Συντηρήθηκε και επιστράφηκε στην Πολωνία την δεκαετία του 1920». Στην περίπτωση αυτή, οι λεζάντες αυτές όχι μόνο παραμένουν αλλά υπερτονίζονται, αφού η επιστροφή των εκθεμάτων ήταν όρος της Συνθήκης της Ρίγα που υπογράφηκε το 1921, και έληξε τον Πολωνο – Σοβιετικό πόλεμο που ξεκίνησε το 1919, όταν το νεοσυσταθέν αστικό πολωνικό κράτος προσπάθησε να εκμεταλλευτεί τις συνθήκες εμφυλίου και την ιμπεριαλιστική επέμβαση στα σοβιετικά εδάφη για να αποκαταστήσει τα παλαιότερα σύνορά του. Οι λεζάντες αυτές εξυπηρετούν απόλυτα το σημερινό πολωνικό εθνικό αφήγημα εφόσον υπενθυμίζουν μια μεγάλη στρατιωτική και διπλωματική νίκη της Πολωνία επί της νεαρής επαναστατικής Σοβιετικής Ένωσης. 

Λεζάντα εκθέματος

Ο αντικομμουνισμός καλά κρατεί – Το σύστημα φυλάει τα νώτα του

Η διαχείριση της Ιστορικής μνήμης είναι κάτι παραπάνω από πεδίο τουριστικής αξιοποίησης. Είναι πολιτικό εργαλείο. Στην Πολωνία, η «αποκομμουνιστικοποίηση» είναι επίσημος όρος. Ξεκίνησε το 1989, εντάθηκε με ειδικό νόμο το 2017 και πήρε επιθετική μορφή μετά τη εισβολή του ρωσικού ιμπεριαλισμού στην Ουκρανία. Το Κομμουνιστικό Κόμμα είναι παράνομο από το 2025 ενώ απαγορεύεται κάθε αναφορά ή χρήση σχετικών συμβόλων ή ονομάτων σε δρόμους και δημόσια κτήρια.

Ο αντικομμουνισμός και η θεωρία των δύο άκρων επελαύνουν ταχύτατα όχι μόνο στις χώρες του λεγόμενου «ανατολικού μπλοκ» αλλά σε όλη την Ευρώπη και παγκοσμίως. Ο καπιταλισμός προβάλλεται ως η «μόνη εναλλακτική» (TINA). Όσο για τα σύμβολα του Δυτικού πολιτισμού, όπως το λογότυπο των McDonald's,, όχι μόνο δεν απαγορεύονται αλλά φιγουράρουν υπερήφανα στην είσοδο της μεσαιωνικής πόλης της Κρακοβίας. Όπως εξάλλου και σε όλο τον κόσμο, χωρίς να υπολογίζουν μνήμη, ιστορία και ταξικούς αγώνες.

Θα μπορούσε κανείς να ρωτήσει: Μα είναι σήμερα ο κομμουνισμός υπαρκτός και άμεσος κίνδυνος για την αστική τάξη και τον καπιταλισμός; Η απάντηση είναι: Η αστική τάξη ξέρει. Ξέρει ότι ο ιμπεριαλισμός βρυχάται και οι λαοί έρχονται αντιμέτωποι με την απόλυτη βαρβαρότητα. Και πρέπει να φυλάξουν τα νώτα τους. Να πείσουν του καταπιεζόμενους αυτού του κόσμου πως μία άλλη καλύτερη κοινωνία είναι ανέφικτη. Και τρέμουν τη στιγμή που οι λαοί θα συνειδητοποιήσουν τη δύναμή τους και θα εμπνευστούν από το κομμουνιστικό όραμα μιας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση.

Κ.Α. 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μελίγια, βορειοδυτική Αφρική Ο ματωμένος φράκτης και το μαζικό σάλτο (2014)

0

Με αφορμή τα γεγονότα στη Θέουτα της Ισπανίας αναδημοσιεύουμε άρθρο του Αθέατου Κόσμου από το 2014, θα ακολουθήσει και δεύτερο άρθρο για παρόμοια γεγονότα το 2022:

Η Μελίγια υπήρξε μια από τις πρώτες κατακτήσεις της μακραίωνης ισπανικής αποικιοκρατικής ιστορίας. Στις 17 του Σεπτέμβρη του 1497, πέντε χιλιάδες στρατιώτες με επικεφαλής τον Πέδρο ντε Εστοπινάν, πολιόρκησαν την πόλη και ύστερα από λίγες μέρες την κατέλαβαν. Από τότε, αν και ισπανικά στρατεύματα χρειάστηκε πολλές φορές να την υπερασπιστούν από τις επιθέσεις κυρίως των Αράβων και ειδικά των φυλών που κατοικούν στο σημερινό Μαρόκο, συνέχισε να βρίσκεται στην κυριαρχία της Μαδρίτης για πάνω από πεντακόσια χρόνια. Από εδώ ξεκίνησαν οι πρώτες εκδηλώσεις των φασιστών πραξικοπηματιών το 1936 ενάντια στην νόμιμη κυβέρνηση του Λαϊκού Μετώπου, οι δεξιοί του Λαϊκού κόμματος είναι σταθερά πλειοψηφία και το μοναδικό άγαλμα του Φράνκο σε όλη την Ισπανία μένει ακόμη ορθό. Σήμερα, ο θύλακας των δώδεκα τετραγωνικών χιλιόμετρων στην μεσογειακή ακτή και των ογδόντα τεσσάρων χιλιάδων κατοίκων, αποτελεί ένα από τα τελευταία υπολείμματα της παλιάς αποικιοκρατικής αίγλης. Τον κρατά πεισματικά το ισπανικό κράτος,παρά την απαίτηση των Μαροκινών να τους επιστραφεί μαζί με την Θέουτα, την δεύτερη ισπανική κτήση στα εδάφη της βορειοδυτικής Αφρικής.

Στα τελευταία είκοσι χρόνια η Μελίγια αντιμετωπίζει μια διαφορετική , από τις παλιές, πολιορκία. Χιλιάδες απελπισμένοι, νεαροί κυρίως από την υποσαχάρια Αφρική αλλά και τις χώρες του Μαγκρέμπ, προσπαθούν να την χρησιμοποιήσουν σαν πύλη εισόδου στην Ευρώπη. Πιστεύουν μάταια πως αν καταφέρουν και πατήσουν στο θεωρούμενο ως ισπανικό έδαφος το ταξίδι για την ''γη της επαγγελίας” θα έχει αίσιο τέλος . Το ισπανικό κράτος μπροστά στην αυξανόμενη πίεση, ξεκίνησε από το 1996 να κατασκευάζει ένα φράκτη που ημικυκλικά προστατεύει όλη την εξωτερική περίμετρο της πόλης , μήκους δώδεκα χιλιομέτρων περίπου. Από το 1999 που ολοκληρώθηκε το έργο, ο φράκτης συνεχώς ψηλώνει και τα μέσα αποτροπής γίνονται όλο και πιο σύνθετα και ακριβά. Κατασκευάστηκαν τάφροι και σκοπιές, μπήκαν κάμερες για την νύκτα, δυνατός φωτισμός και προπαντός ένα ειδικό πυκνό σύρμα με λεπίδες σαν ξυράφια. Μέχρι και μη επανδρωμένο αεροπλάνο χρησιμοποιήθηκε κατά καιρούς για να καταγράψει τα καραβάνια των προσφύγων που συρρέουν γύρω από την πόλη. Σύμφωνα με συντηρητικές εκτιμήσεις το κόστος του φράκτη έχει ξεπεράσει τα διακόσια τριάντα εκατομμύρια δολάρια, χώρια τα χρήματα που ξοδεύονται καθημερινά για την συντήρηση και τις αμοιβές των συνοριακών φυλάκων. Αρκετά από αυτά τα ποσά τα έδωσε ο προϋπολογισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία συνεχίζει να οχυρώνει την γηραιά Ήπειρο από τα εκατομμύρια των απελπισμένων του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου , που ωθούνται από την φτώχεια και τους πολέμους που και η ίδια προκαλεί με τις πολιτικές της.

Οι ισπανικές κυβερνήσεις έχουν κατηγορηθεί πολλές φορές για την απάνθρωπη σκληρότητα με την οποία αντιμετωπίζουν τους θεωρούμενους ως εισβολείς. Όσοι καταφέρνουν και περνούν τον φράκτη κλείνονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης η στο διαβόητο φρούριο Λα Πουρισίμα, σε απαράδεκτες συνθήκες. Τόσο στην διάρκεια των συλλήψεων όσο και στις προσπάθειες αποτροπής η πολιτοφυλακή Γκουάρντια Σιβίλ, θεωρείται υπεύθυνη για αρκετούς βίαιους θανάτους και τραυματισμούς μεταναστών. Ανάλογες κατηγορίες έχουν διατυπωθεί και για τις μαροκινές αρχές που κυνηγούν τους μετανάστες από την άλλη πλευρά του φράκτη. Όσο για το σύρμα με τις λεπίδες είχε ξεσηκώσει τόση διεθνή κατακραυγή που ανάγκασε τον τότε πρωθυπουργό Θαπατέρο να δεσμευτεί πως θα το αποσύρει. Από το 2013, αφότου αυξήθηκαν κατακόρυφα οι προσπάθειες μαζικής εισόδου, το κοφτερό σύρμα ξανά-τοποθετήθηκε και οι ισπανικές αρχές αύξησαν τα μέτρα αποτροπής.

Σε πείσμα της τεχνολογίας, της βίας και του πανύψηλου θανατηφόρου φράκτη οι νεαροί Αφρικανοί δεν το βάζουν κάτω. Συγκεντρώνονται κατά εκατοντάδες στις κατάφυτες πλαγιές του βουνού Γκουρούγκου, κατασκηνώνουν κατά ομάδες συνήθως με βάση την εθνικότητα και οργανώνουν , συνήθως στις νυκτερινές ώρες, μαζικές εισβολές στα αδύνατα σημεία του φράκτη. Γνωρίζουν πως οι περισσότεροι δεν θα καταφέρουν να περάσουν και αρκετοί θα τραυματιστούν σοβαρά στα σύρματα. Ορισμένοι όμως θα προλάβουν να μπούνε ελπίζοντας πως θα χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο και νομικό έρεισμα για να αποφύγουν την απέλαση. Όσο περνάει ο καιρός αυτά τα μαζικά σάλτα αυξάνονται, επιβεβαιώνοντας όσους ισχυρίζονται πως τίποτε δεν μπορεί να εμποδίσει τους πεινασμένους και τους απελπισμένους να αναζητήσουν έστω ένα απατηλό όνειρο. Η σύγχρονη πολιορκία της Μελίγια ξανάρθε στο προσκήνιο ύστερα από ένα μαζικό σάλτο που έκαναν δύο χιλιάδες Αφρικανοί τα ξημερώματα της 28 του Μάη. Ήταν πεντέμισι το πρωί στο ύψος που βρίσκεται η συνοικία Τσαινατάουν όταν ξαφνικά έγινε η επίθεση και γκρεμίστηκε ένα τμήμα του φράκτη. Λίγο μετά τετρακόσιοι περίπου νεαροί, ζώντας μερικά λεπτά ευτυχίας, έφταναν με γέλια και συνθήματα στο κέντρο μεταναστών της πόλης στο οποίο τους υποδέχτηκαν με ζητωκραυγές οι έγκλειστοι. Την ίδια ώρα στην Μαδρίτη επικρατούσε νευρικότητα, κυβερνητικοί αξιωματούχοι έσπευσαν στην Μελίγια και λίγο μετά ανακοινώθηκε πως θα ξαναρχίσουν οι απελάσεις στο Μαρόκο.

ΔΕΙΤΕ φωτογραφίες από την Ελ Παις για το τελευταίο μαζικό σάλτο
politica.elpais.com/politica/2014/05/01/album/1398938789_709530.html#1398938789_709530_1398954816

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ένα ντοκιμαντέρ από την Ισπανία για τις συνθήκες ζωής των επίδοξων «εισβολέων» στην Μελίγια που ζούνε στο βουνό Gurugu και για την καταστολή που υφίστανται από τις μαροκινές αρχές.
www.youtube.com/watch?v=SfeWqY017Ns#t=29

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΛΑΡΙΣΑ | Σύλληψη του προέδρου του ΕΚΛ για αφισοκόλληση!

0

  

Σε μια πρωτοφανή και απαράδεκτη ενέργεια προέβησαν οι αστυνομικές δυνάμεις της Λάρισας την Παρασκευή 31/7, οι οποίες προχώρησαν στην απρόκλητη σύλληψη του προέδρου του Εργατικού Κέντρου Λάρισας Γιάννη Σκόκα την ώρα που με άλλους συνδικαλιστές πραγματοποιούσαν αφισοκόλληση για την προπαγάνδιση του  συλλαλητηρίου των σωματείων στη ΔΕΘ.

O Γ. Σκόκας κρατήθηκε με τη διαδικασία του αυτοφώρου στην Αστυνομική Διεύθυνση Λάρισας, έξω από την οποία βρέθηκαν μέλη της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου και άλλοι συνδικαλιστές, απαιτώντας την απελευθέρωση του. Μετά το σχηματισμό δικογραφίας εις βάρος του, αφέθηκε ελεύθερος αργά το βράδυ της Παρασκευής.

Δεν μιλάμε για μεμονωμένο περιστατικό, αλλά ένδειξη της όξυνσης της πολιτικής της κρατικής τρομοκρατίας και φασιστικοποίησης της δημόσιας και πολιτικής ζωής. Σε περίοδο που το ντόπιο αστικό πολιτικό σύστημα κινείται σε προεκλογική τροχιά, η πολιτική και συνδικαλιστική δράση θα διώκεται με ακόμα πιο εντατικούς ρυθμούς. Στην βιομηχανία διώξεων που έχει στηθεί για να τρομοκρατηθεί και να κατασταλεί το εργατικό, λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα, η «αφισορύπανση» είναι ακόμα ένα σημείο στη λίστα των ποινικοποιημένων ελευθεριών και δικαιωμάτων του λαού. Χρησιμοποιείται ως όχημα για προσαγωγές και συλλήψεις στοχοποιημένων αγωνιστών, για την φίμωση και εξαφάνιση πολιτικών απόψεων που στέκονται ενάντια στην πολιτική και κοινωνική βαρβαρότητα, για την αποστείρωση πολιτικών χώρων οργάνωσης αγώνων, αντιστάσεων και διεκδικήσεων. Οι συλλήψεις εν ώρα πολιτικών παρεμβάσεων, είναι κομμάτι του παζλ των εκατοντάδων διώξεων εκπαιδευτικών για συμμετοχή σε απεργία, τις δίκες αγωνιστών για συμμετοχή σε κινητοποιήσεις, τα πρόστιμα σε πολιτικές οργανώσεις για αφισοκολλήσεις σε προεκλογικές περιόδους. 

Να παρθούν πίσω όλες οι κατηγορίες σε βάρος του συνδικαλιστή Γιάννη Σκόκα.

Η πολιτική δράση δεν καταστέλλεται.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΤΟ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ ΤΟΥ 2026

0

1. Γέννημα θρέμμα Δυτικής Αττικής - Ναταλία Κουτσούγερα

2. ΛΕΞ - Κωνσταντίνος Πατσίκας

3. Ασήμαντη Λεπτομέρεια - Adania Shibli

4. Πες της - Χρήστος Οικονόμου

5. Η Σεζόν - Κωνσταντίνα Τσουκαλά Σταθάκη

6. Λογοτεχνία και Επανάσταση - Joseph Andras

7. Ιστορία του Μακεδονικού Εθνικού Επαναστατικού Κινήματος - Ντίνο Κιόσεφ

8. Από το ποτάμι της οργής, στη θάλασσα του λαϊκού πολέμου - Πέτρος Πετρίδης

9. Μυθοκόμιξ - Σταύρος Παναγιωτίδης / Αντώνης Βαβαγιάννης

10. Πορεία προς τη Ρώμη και τα περίχωρα - Emilio Lussu

11. Σουπερόσαυρος - Meryem El Mehdati

12. Το ΕΑΜ και η εποχή του - Γιώργος Μαργαρίτης

13. Οι Αόρατες Πόλεις - Italo Calvino

Για τις περιγραφές των βιβλίων δείτε εδώ: https://ektostonteixon.gr/protaseis-vivliwn-gia-kalokairi-2026/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συγκέντρωση στο ΣΕΠΕ Κορινθίας για το εργοδοτικό έγκλημα στα Εξαμίλια

0

Πραγματοποιήθηκε η συγκέντρωση καταγγελίας για το εργοδοτικό έγκλημα στο εργοστάσιο στα Εξαμίλια Κορίνθιας που κόστισε τη ζωή σε έναν εργαζόμενο. Η συγκέντρωση η οποία είχε καλεστεί από Συνδικάτα και σωματεία που πρόσκεινται στο ΠΑΜΕ δεν συνοδευόταν ούτε από απεργία αλλά ούτε και από κάποια στάση εργασίας.

Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης ήταν ότι έγινε μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην Επιθεώρηση Εργασίας χωρίς εργαζόμενους ουσιαστικά αλλά κάποιους συνδικαλιστικούς εκπροσώπους . Στη συγκέντρωση συμμετείχε με κάλεσμα το Εργατικό Κέντρο της περιοχής όπως και ο Σύλλογος Ιδιωτικών Υπαλλήλων Κορινθίας για να … βγουν από την υποχρέωση μιας και ούτε αυτοί καλέσαν σε κάποια απεργία ή στάση για να μπορέσουν οι εργαζόμενοι να συμμετάσχουν στην κινητοποίηση.

 

Μπροστά σε τόσο σοβαρά γεγονότα τα οποία όχι μόνο δεν μειώνονται αλλά πληθαίνουν και κοστίζουν τη ζωή σε εκατοντάδες εργαζόμενους, τέτοιες κινήσεις υπονομεύουν την όποια αγωνιστική διάθεση και δεν συγκροτούν κανέναν αγώνα και καμία πάλη για υπεράσπιση του δικαιώματος στη ζωή και τη δουλειά με ασφάλεια. Στη συγκέντρωση παρέμβηκε με μοίρασμα προκήρυξης και πανό η ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ και έδωσε στίγμα ενάντια στην ηττοπάθεια που καλλιεργούν οι ξεπουλημένες ηγεσίες των Συνδικάτων.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ(μ-λ) | Ανεξέλεγκτα τα πύρινα μέτωπα στη χώρα! Κάτω η εγκληματική πολιτική που καταστρέφει τη ζωή του λαού!

0

Ανεξέλεγκτα συνεχίζουν να μαίνονται οι μεγάλες πυρκαγιές που κατακαίνε την Κρήτη, Πελοπόννησο, Λέσβο, Πάρο και άλλες περιοχές της χώρας. Δύο πυροσβέστες έχασαν τη ζωή τους στο Ρέθυμνο και ένας ακόμη στη φωτιά στο Γύθειο, ενώ δύο πυροσβέστες τραυματίστηκαν στην φωτιά στη Σητεία. Οι φλόγες έχουν αφήσει πίσω τους ανυπολόγιστες καταστροφές σε δασικές εκτάσεις, καλλιέργειες, σπίτια και λαϊκές περιουσίες, ενώ η απειλή για ακόμα μεγαλύτερη καταστροφή παραμένει, καθώς τα πύρινα μέτωπα απειλούν ολόκληρους οικισμούς. 

Κάθε καλοκαίρι η ίδια εικόνα, κάθε χρόνο νέα εγκλήματα! Για άλλη μια φορά η χώρα και ο λαός βρίσκονται απροστάτευτοι μπροστά στα πύρινα μέτωπα, ως αποτέλεσμα της εγκληματικής πολιτικής του συστήματος. Μιας πολιτικής που από τη μία παραδίδει τη γη, τα βουνά, τις ακτές και συνολικά τον τόπο στα αρπακτικά του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου και από την άλλη δεν ενδιαφέρεται ούτε για την προστασία του φυσικού πλούτου ούτε για τη ζωή και το βιός του λαού. 

Μέσα από τα εγκλήματα σε βάρος του λαού αποκαλύπτεται ο πραγματικός χαρακτήρας του κρατικού μηχανισμού, που δε διστάζει να καταστέλλει, να διώκει, να δολοφονεί εν ψυχρώ νέους ανθρώπους για ασήμαντες παραβάσεις, να επιβάλλει πρόστιμα και τρομοκρατία όταν πρόκειται να υπερασπιστεί τα συμφέροντα του συστήματος, αλλά αποδεικνύεται ανίκανος και σάπιος όταν πρόκειται να προστατεύσει τη ζωή του λαού και το φυσικό περιβάλλον. Δεν πρόκειται για «ανικανότητα», αλλά για τις προτεραιότητες ενός κράτους που υπηρετεί το κεφάλαιο και όχι τις λαϊκές ανάγκες. 

Το έγκλημα των πυρκαγιών δεν είναι μεμονωμένο γεγονός. Είναι μία ακόμη όψη της ίδιας πολιτικής που διαλύει κάθε πλευρά της ζωής του λαού. Τα νοσοκομεία καταρρέουν από τις ελλείψεις. Οι δρόμοι μετατρέπονται καθημερινά σε καρμανιόλες. Οι εργαζόμενοι λιώνουν στην τουριστική γαλέρα και συνολικά σε κάθε χώρο εργασίας, χωρίς δικαιώματα, με εξαντλητικά ωράρια και μισθούς πείνας, ριψοκινδυνεύοντας καθημερινά την ίδια τους τη ζωή. Για όλα αυτά «δεν υπάρχουν χρήματα». Υπάρχουν όμως δισεκατομμύρια για πολεμικούς εξοπλισμούς, για την εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, για τη διαρκή επέκταση των βάσεων του θανάτου, για την ενίσχυση των μηχανισμών καταστολής του λαού. 

Αυτή η πολιτική δεν διορθώνεται ούτε μπορεί να γίνει πιο ανθρώπινη. Είναι βαθιά αντιλαϊκή και παράγει καθημερινά φτώχεια, ανασφάλεια, καταστροφές και θάνατο. Καμιά αναμονή για εναλλαγές κυβερνήσεων και εκλογικές αυταπάτες δεν μπορεί να δώσει λύση. Η μόνη πραγματική απάντηση βρίσκεται στην οργάνωση της λαϊκής πάλης, στη συλλογική διεκδίκηση, στην ανάπτυξη των αντιστάσεων απέναντι στην πολιτική που καίει τα δάση, διαλύει τις κοινωνικές κατακτήσεις και υποθηκεύει το μέλλον του λαού και της νεολαίας. Μόνο ο οργανωμένος λαός μπορεί να βάλει φραγμό σε αυτή την εγκληματική πορεία και να ανοίξει τον δρόμο για μια ζωή με δικαιώματα, ασφάλεια και αξιοπρέπεια.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κόρινθος: Όλοι στη συγκέντρωση ενάντια στο εργοδοτικό έγκλημα - Πέμπτη 30/7 10:30 π.μ.

0

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ

ΠΕΜΠΤΗ 30 ΙΟΥΛΙΟΥ, 10:30πμ

Να καταγγελθεί μαζικά το εργοδοτικό έγκλημα στα Εξαμίλια

Κανένας στη δουλειά χωρίς τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας

Η ευθύνη για την ασφάλεια στη δουλειά βαραίνει κράτος και εργοδοσία 

Ανθρώπινους ρυθμούς δουλειάς, ανθρώπινα ωράρια και συνθήκες

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Τι έκανε, από την πρώτη στιγμή, νιάου νιάου!

0

"Βρήκαν" τις αποδείξεις που έψαχναν εδώ και 52 χρόνια οι συγγραφείς του νέου βιβλίου για το Κυπριακό με τον τίτλο "Ένοχος". Η έκδοση συμπίπτει (τυχαίο;) με την κινητικότητα στο ζήτημα και την προσωπική εμπλοκή του Γ.Γ. του ΟΗΕ που κατέφθασε στην Κύπρο, για να ξαναπιάσει το νήμα, όπως λέγεται, από εκεί που το άφησαν, πρώτα το διαβόητο Σχέδιο Ανάν του 2004 κι έπειτα το ναυάγιο στο Κραν Μοντανά του 2017.

Αποχαρακτηρισμένα αμερικανικά έγγραφα μαρτυρούν την εμπλοκή των Αμερικανών ιμπεριαλιστών, τόσο στο πραξικόπημα κατά του Μακαρίου όσο και στην τουρκική εισβολή και κατοχή τμήματος της Μεγαλονήσου, μέσω της στάσης-δράσης του τότε υπουργού τους των εξωτερικών και συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας, του γνωστού για τον βρώμικο ρόλο του στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα Χένρι Κίσινγκερ. 

Έμεινε μόνο η ..."πίκρα" στον εκ των συγγραφέων δημοσιογράφο Μιχάλη Ιγνατίου γι' αυτήν την αντιμετώπιση από πλευράς ΗΠΑ της πατρίδας του. Το να δίνεις τα πάντα στους Αμερικανούς και να σε αντιμετωπίζουν κατ' αυτό τον τρόπο, δεν το χωράει ...αστικός νους. Ή μήπως όχι;

Καλώς ορίσατε, έστω και με καθυστέρηση πάνω από μισό αιώνα, στην αδίστακτη ιμπεριαλιστική πραγματικότητα!

Σ.Π.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δημοκρατία των Κατσαρίδων: Άοπλη και Επικίνδυνη* της Arundhati Roy, 22 Ιουλίου 2026

0

Μπορείς να κοροϊδεύεις τους πάντες για πάντα; Μπορεί μια χώρα με πληθυσμό ενάμισι δισεκατομμυρίου ανθρώπων να σέρνεται για πάντα σαν πτώμα; Δεν μπορεί. Οι «Κατσαρίδες» έχουν βγει στους δρόμους.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ(μ-λ) | Για τον θάνατο του συναγωνιστή Θόδωρου Μεγαλοοικονόμου

0

Με θλίψη πληροφορηθήκαμε τον θάνατο του συναγωνιστή και αγωνιστή ψυχιάτρου Θόδωρου Μεγαλοοικονόμου. Ο συν/τής Θόδωρος με την στάση ολόκληρης της ζωής του μας αφήνει μια σημαντική παρακαταθήκη. Όχι μόνο στον τομέα της ψυχιατρικής που αφιερώθηκε, στηρίζοντας με πάθος τα δικαιώματα των ψυχικά ασθενών και βλέποντας την διέξοδο γι' αυτούς στην ένταξη στο κοινωνικό σύνολο και όχι στον αποκλεισμό και την ιδρυματοποίηση, αλλά και στο πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο με την στήριξη των πιο αδύναμων συνανθρώπων μας (προσφύγων, μεταναστών, άστεγων, κακοποιημένων κ.α.) και την συμμετοχή του στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες μέσα από οργανώσεις και σχήματα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς (ΕΔΕ/ΕΕΚ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ/ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ).

Τον θυμόμαστε άοκνο να βαδίζει δίπλα μας στις διαδηλώσεις και τις πορείες, μέσα από τις οργανώσεις που επέλεξε να συμμετέχει, για τα μεγάλα ζητήματα της ανάπτυξης της λαϊκής πάλης, πάντα με στόχο την ανατροπή του συστήματος και την κοινωνική απελευθέρωση. 

Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στους οικείους και στους συντρόφους του.

ΚΚΕ(μ-λ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πέθανε ο αρχιτέκτονας Ηρακλής Γερόλυμπος

0

  

Σύμφωνα με τοπικά δημοσιεύματα πέθανε σήμερα στην Θεσσαλονίκη ύστερα από πολυήμερη νοσηλεία ο Ηρακλής Γερόλυμπος .Υπήρξε στα φοιτητικά του χρόνια μέλος της προδικτατορικής ΠΠΣΠ στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και αρθρογράφος του «Σπουδαστικού Κόσμου». Ανέπτυξε σημαντική αντιχουντική δράση στο Παρίσι. Μετά την δικτατορία και μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1980 δραστηριοποιήθηκε μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ(μ-λ) με ιδιαίτερη χρέωση και δράση στην ΠΠΕΚΤ (Προοδευτική Παράταξη Επιστημόνων Καλλιτεχνών Τεχνικών)

Ο γιος του ανάρτησε έναν αποχαιρετισμό στα κοινωνικά δίκτυα στον οποίο μεταξύ άλλων γράφει:

«Ο Ηρακλής Γερόλυμπος, ο πατέρας μας, πέθανε σήμερα, 28 Ιουλίου 2026. Ήταν αρχιτέκτων-μηχανικός, αποφοίτησε από την Αρχιτεκτονική Σχολή του ΑΠΘ το 1968 και όντας έντονα πολιτικοποιημένος στο αριστερό κίνημα και ως εκ τούτου διωκόμενος εν μέσω της δικτατορίας έφυγε για τη Γαλλία όπου έλαβε πολιτικό άσυλο. Έζησε και δούλεψε σε αρκετά αρχιτεκτονικά γραφεία των Παρισίων για σχεδόν δέκα χρόνια με πρώτο του Γεωργίου Κανδύλη και επέστρεψε στην Ελλάδα με τη γυναίκα του Αλέκα και τον γιο του Γιώργη με την αποκατάσταση του δημοκρατικού πολιτεύματος και τη μεταπολίτευση, λίγα χρόνια μετά ήρθε στη ζωή του και η κόρη του Βαλεντίνα.

Με την επάνοδο του στην Ελλάδα συνέχισε τόσο την πολιτική του δράση όσο και την επαγγελματική του δραστηριότητα, ασχολούμενος με τα κοινά σε πολιτικό, θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο, παρεμβαίνοντας σε κοινωνικά ζητήματα που σχετίζονταν με την πόλη τόσο ως κοινωνικοποιημένος πολίτης όσο και ως αρχιτέκτων-συνθέτης……

…Πέραν του αρχιτεκτονικού του έργου, ο πατέρας μας Ηρακλής υπήρξε ένας από τους πλέον διαβασμένους και βαθιά μορφωμένους ανθρώπους που απαντήσαμε ποτέ. Υπήρξε λόγιος, έχοντας εις βάθος γνώση τόσο των δικών του επιχειρημάτων όσο και της βιβλιογραφίας των επιχειρημάτων της απέναντι άποψης. Υπήρξε ένας από τους λίγους, ανοικτά άθεους διανοητές, που είχε διαβάσει τη Βίβλο, την Τορά και το Κοράνι, σε μία προσπάθεια να γνωρίζει εις βάθος τα επιχειρήματα όλων των πλευρών πριν διαμορφώσει τη δική του, πάντοτε με επιχειρήματα…

… Τα τελευταία χρόνια ήταν δύσκολα, όταν αρχικά έχασε την όραση του, και την δυνατότητα του να διαβάζει και να οδηγεί, που υπήρξαν μεγάλες αγάπες του και μετά τη μητέρα μας Αλέκα με την οποία υπήρξαν ζευγάρι για 62 χρόνια και αποκλειστική παρέα ο ένας στην άλλη και αντίστοιχα. Ήταν αναπόσπαστη παρέα οι δυο τους για μια ζωή, τους ακούγαμε να συζητούν στα μεσημεριανά γεύματα μεταξύ τους και μαθαίναμε η αδελφή μου και εγώ περισσότερα από όσα ακούγαμε στο σχολείο, οι μεσημεριανές συζητήσεις τους διαμόρφωσαν το ποιοι είμαστε σήμερα περισσότερο από οτιδήποτε. Στο τέλος, τα πράγματα δυσκόλεψαν, όταν η Αλέκα έχασε τη διαύγειά της κι ο πατέρας μας την όραση του, όπως έλεγε ο ίδιος “η ζωή έκλεψε το μυαλό από την διανοούμενη και τα μάτια από τον αρχιτέκτονα”. Παρά ταύτα, δεν υπήρξε μεμψίμοιρος ποτέ, το πάλεψε ως το τέλος. Παρά το πολύ δύσκολο τελευταίο διάστημα, έζησε μια υπέροχη ζωή με μακρύ βίο, με ταξίδια στον κόσμο και σ’ όλη τη χώρα όπου μας δίδαξε τη γεωγραφία του τόπου μας και την αγάπη τόσο της χώρας μας όσο και της δεύτερης πατρίδα του της Γαλλίας, τη χώρα που τον περιέθαλψε στη δυσκολότερή του στιγμή και που έδωσε στο κόσμο ότι ο ίδιος υπερασπίστηκε σε όλη του τη ζωή, τον ανθρωπισμό, την δικαιοσύνη, την ισότητα και κυρίως τo κοσμικό κράτος, τη συνθήκη της κοινής λογικής, την παραδοχή ότι σε αυτό τον κόσμο οφείλεις να αφήσεις τη ζωή καλύτερη απ’ ότι την παρέλαβες. Έφυγε, αφήνοντας πίσω του μια κληρονομιά άμεμπτης προσωπικής ηθικής και αξιοπρέπειας σε όλα τα επίπεδα, εξαιρετική αρχιτεκτονική, δύο παιδιά και τρία εγγόνια: δύο εγγονές, την πολυαγαπημένη του Αλεξάνδρα και τη γλυκιά του Διδώ και έναν εγγονό, τον Ηρακλή Γερόλυμπο που φέρει το όνομα του. Πατέρα, υπήρξες μέγας, και γνωρίζοντας τη μία μόνιμη έγνοια σου, σου λέω: ησύχασε τώρα και μην ανησυχείς άλλο για τίποτα, όλα θα πάνε καλά με εμάς. Σε χαιρετώ με τα δικά σου λόγια: “Κάτθανε Ηρακλή, ουκ ες Όλυμπον αναβήση”



Σύμφωνα με το δημοσίευμα και κατά την επιθυμία του θα γίνει πολιτική κηδεία την Πέμπτη 30/7 στις 13:30 στο Billy’s Palace απέναντι από τα κοιμητήρια Αναστάσεως του Κυρίου ενώ η καύση της σορού του θα γίνει στο αποτεφρωτήριο της Αλεξάνδρειας Ημαθίας την Παρασκευή 31/7 στις 15:30.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κόρινθος - Η δολοφονική έκρηξη μπήκε από το κεφάλαιο και την εργοδοσία

0

 

Ένας  67χρονος ηλεκτροσυγκολλητής νεκρός και μια εργαζόμενη τραυματίας. Αυτός είναι ο απολογισμός από την έκρηξη σε εργοστάσιο ξυδιού στα Εξαμίλια Κορινθίας. Ενώ καλά-καλά οι εργαζόμενοι δεν έχουν θρηνήσει τον νεκρό από την έκρηξη στο εργοστάσιο του Ασπροπύργου και ενώ οι άλλοι 2 εγκαυματίες βρίσκονται ακόμα σε κρίσιμη κατάσταση, ένα νέο εργοδοτικό έγκλημα έρχεται να προστεθεί στον μακρύ κατάλογο των θανατηφόρων εργοδοτικών εγκλημάτων. 

Η ασφάλεια στη δουλειά είναι ευθύνη των εργοδοτών

Θα ξαναξεκινήσουν οι «έγκριτοι» δημοσιογράφοι και τα πληρωμένα μέσα μαζικής εξαπάτησης τη δουλειά τους μέσα στις επόμενες ώρες· από τα υπονοούμενα για τα «λάθη» του ηλεκτροσυγκολλητή και την ευθεία υπεράσπιση του εργοδότη. Όπως άλλωστε έγινε και στα προηγούμενα εγκλήματα. Δεν πρόσεχε, δεν πήρε τα μέτρα που έπρεπε, έφταιγε η κακιά στιγμή. Όπως έφταιγε η κακιά στιγμή για τη διαρροή που οδήγησε στην έκρηξη στον Ασπρόπυργο ή και στη Βιολάντα. Φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από το κεφάλαιο και το κράτος. Αυτό θα μας πουν. Για να θάψουν τις ευθύνες τους και το φταίξιμό τους, που, μέσα σε μόλις 2 εβδομάδες, εκρήξεις σε εργοστάσια οδηγούν εργάτες στον θάνατο. Για να αποσιωπήσουν τις ευθύνες τους που δεν δουλεύουμε με ασφάλεια και δεν ξέρουμε αν θα γυρίσουμε σπίτι μας. Τη συνέχεια την ξέρουμε και την έχουμε δει. Στην καλύτερη περίπτωση θα συλληφθούν για λίγες μέρες ο ιδιοκτήτης και οι αυτοφοράκηδές του (τεχνικοί ασφαλείας) και σε λίγες μέρες θα είναι ελεύθεροι. Το δικαστήριο θα γίνει μετά από πολύ καιρό και θα πέσουν στα μαλακά και αυτοί.

 

Διαβάστε τη συνέχεια της ανακοίνωσης της Ταξική Πορείας εδώ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ