Η κυβέρνηση προσπαθεί να παρουσιάσει το μαύρο ως άσπρο, λέγοντας
ότι η χώρα δεν συμμετέχει στο πόλεμο. Λογαριάζει ότι μια καθαρή δήλωση
συμμετοχής σε αυτή τη φάση θα προκαλέσει αντιδράσεις τόσο έξω, όσο και μέσα στη
χώρα.
Αναβάθμιση της εμπλοκής
Άπαντες όμως αντιλαμβάνονται ότι η εμπλοκή είναι
αναβαθμισμένη, ιδιαίτερα στο στρατιωτικό τομέα. Εδώ δεν έχουμε μια συμμετοχή
μετά την «επίσημη λήξη» της επέμβασης, σε ρόλο υποστηρικτικό όπως είχε γίνει σε
προηγούμενες ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις των ΗΠΑ -ΝΑΤΟ σε Βαλκάνια, Αφγανιστάν, κτλ.
Έχουμε ανάθεση ρόλου σε ενεργά μέτωπα. Και φυσικά τη κρίσιμη λειτουργία του
σύνολου της επικράτειας ως προγεφύρωμα για τα αμερικάνικα στρατεύματα. Αρκεί
μια καταγραφή για να φανούν τα παραπάνω.
Η πυροβολαρχία Patriot στη Σαουδική Αραβία, που
προκλητικά τη δράση της διαφήμισε ο Δένδιας, συμμετέχει στο πόλεμο καλύπτοντας
τα μετόπισθεν των επιτιθέμενων. Το ίδιο πράττουν τα πολεμικά πλοία και
αεροσκάφη που έχουν πάρει θέση μάχης στην Ανατολική Μεσόγειο με πρόσχημα
εσωτερικής κατανάλωσης την άμυνα της Κύπρου. Οι Patriot που
μετακινήθηκαν εσπευσμένα στη Κάρπαθο και στη Βόρεια Ελλάδα λειτουργούν ως
γραμμή κάλυψης για τις αμερικάνικες βάσεις στην περιοχή.
Επίσης είναι γνωστό ότι η βάση της Σούδας είναι σημαντικό
γρανάζι για τη πολεμική μηχανή των ΗΠΑ. Τα αεροπλανοφόρα, τα αεροσκάφη και τα
πολεμικά πλοία που εφορμούν από Ακρωτήρι και Μαράθι αυτές τις μέρες δεν αφήνουν
αμφιβολία. Η βάση του θανάτου είναι στις υπηρεσίες της επιδρομής των αμερικάνων
ιμπεριαλιστών για ακόμη μια φορά.
Συνολικά αυτό ισχύει για όλο το πλέγμα
των νατοϊκών εγκαταστάσεων στη χώρα. Αλλά και κάθε δρόμος, αεροδρόμιο ή λιμάνι,
πολιτικό ή στρατιωτικό είναι στη διάθεση των φονιάδων των λαών. Με βάση μάλιστα
τη συμφωνία MDCA που υπογράφτηκε προσφάτως δεν χρειάζεται και πολλές «γραφειοκρατίες»
για να χρησιμοποιούσουν οι ΗΠΑ οποιαδήποτε υποδομή. Από τις πρώτες μέρες του
πολέμου αναφέρθηκε η χρήση του αεροδρομίου της Ρόδου.
Συνοψίζοντας και επί της ουσίας, η Ελλάδα εμπλέκεται στο
πόλεμο και σαν ορμητήριο και με ενεργούς
ρόλους. Οι φρεγάτες, τα Patriot,τα
F-16 συμμετέχουν στη
πολεμική διάταξη των επιτιθέμενων, εκτελώντας τις αποστολές που τους έχει
αναθέσει ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός. Επίσης στα πλαίσια ενίσχυσης των επιδρομέων στείλαμε πολεμικό υλικό στη πρώτη γραμμή του μετώπου.
(βλήματα patriot στο Κατάρ).
Η κυβέρνηση σέρνει το λαό και τη χώρα όλο και πιο βαθιά στο
πόλεμο πάντα σε συνάρτηση με τις υπερατλαντικές επιταγές. Όλοι πλέον μπορούν να
συμπεράνουν για ποιο λόγο κάλεσε εκτάκτως
ο Ρούμπιο τον Γεραπετρίτη στην Ουάσινγκτον
δύο μέρες πριν ξεκινήσει η επίθεση και αυτός ο λόγος λίγη σχέση έχει με
τα ενεργειακά. Η επιδρομή εναντίον του
Ιράν γίνεται το εφαλτήριο για να ανέβουμε σκαλοπάτι στη κλίμακα πρόσδεσης στο
ιμπεριαλιστικό άρμα των ΗΠΑ με ακόμα πιο πειθήνιους και επικίνδυνους όρους από ότι στο πρόσφατο παρελθόν.
Για τις αιτίες
Φυσικά η κυβέρνηση δεν υποτάσσεται στις απαιτήσεις των
Αμερικάνων εν κενώ. Λειτουργεί, όπως όλες οι
κυβερνήσεις σε αυτό το τόπο, σε απόλυτη αναφορά με τα συμφέροντα της
εξαρτημένης αστικής τάξης. Η ντόπια
κεφαλαιοκρατία, ξενόδουλη στην ιδεολογία, με μια οικονομία παραρτημοποιημένη
στα μεγάλα δυτικά ιμπεριαλιστικά κέντρα, δεν έχει στρατηγική παρά μόνο να στηριχτεί στις επιλογές των προστατών
της. Άλλωστε έτσι έχει μάθει να κατοχυρώνει και να αναπαράγει την εξουσία της
πάνω στο ταξικό της αντίπαλο, την εργατική τάξη και το λαό. Έτσι μπορεί να ελπίζει ότι θα κερδίσει
πόντους εύνοιας απέναντι στον μεγάλο της αντίπαλο, την ανταγωνίστρια αστική
τάξη στην άλλη πλευρά του Αιγαίου.
Αυτή τη στάση έχει φανεί ότι την διατηρεί ακόμα και όταν
πλήττονται τα άμεσα οικονομικά συμφέροντά της. Παραδείγματος χάριν, όταν έχει
στήσει ένα σημαντικό μέρος της οικονομίας της γύρω από τον τουρισμό και πάραυτα
μπαίνει με τα μπούνια σε ένα πόλεμο που έχει βάλει φωτιά σε όλη τη περιοχή.
Σίγουρα ζημιά γίνεται για τα κέρδη του real estate όταν βρέχει κάθε μέρα πυραύλους
και βόμβες δίπλα στα τουριστικά τους θέρετρα, αλλά η κυβέρνηση στοιχίζει τη
χώρα στους πλέον πρόθυμους σε όλη την Ευρώπη.
Αυτή τη στάση έχει φανεί ότι κρατιέται ακόμα και αν σταθερά
οι μωροφιλοδοξίες της άρχουσας τάξης για ρόλους στη περιοχή διαψεύδονται η μία
μετά την άλλη. Αλήθεια πόσες μεγαλεπήβολες ανοησίες είχαν γραφτεί για το αγωγό east med, η λειτουργία του οποίου
με την ευλογία των Αμερικάνων βεβαίως, θα έκανε τη χώρα ενεργειακό κόμβο στη
περιοχή; Αρκούσε ένα μέιλ από το Στέιτ Ντιπαρτμεντ, για γίνουν όλοι οι
διθύραμβοι χαρτοπόλεμος. Αλήθεια πόσα δεν γράφτηκαν για το καλώδιο ηλεκτρικής
διασύνδεσης, που ξώμεινε στη Κύπρο; Για τη
συνεργασία με τους σιωνιστές γενοκτόνους που μπαίνει στο μάτι της
Τουρκίας; Για τους πολεμικούς εξοπλισμούς που χρυσοπληρώνει ο λαός που τάχα είναι για την άμυνα της χώρας και
τώρα αξιοποιούνται για την επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράν;
Αυτές οι διαψεύσεις παρότι παράγουν γκρίνια στο αστικό
πολιτικό σκηνικό, δεν ανατρέπουν τη πορεία βαθέματος της εξάρτησης. Ίσα-ίσα
αυτό που διακρίνεται, είναι ότι η άρχουσα τάξη προσαρμόζεται τάχιστα και από το
ένα αφήγημα πάει στο επόμενο αφήγημα, γυροφέρνει σαν το σκυλί γύρω από τον
αφέντη περιμένοντας που θα πετάξει το κόκκαλο για να το γλύψει. Το πολιτικό
προσωπικό γίνεται πιο αδίστακτο και πιο κυνικό, και γαντζώνεται σε αυτά που
γαλουχήθηκε, σε αυτό που ΕΙΝΑΙ: στη δύση με κάθε κόστος, έτοιμο για κάθε
τυχοδιωκτισμό, για κάθε βρομοδουλειά.
Αξίζει να αναφερθεί ότι στο παρελθόν έχουν κάνει και
χειρότερα. Να θυμίσουμε ότι ελληνική κυβέρνηση έχει στείλει στρατεύματα στην
Ουκρανία για να συνδράμει στην κατάπνιξη της Οκτωβριανής Επανάστασης(1919) και
έχει διεξάγει τη Μικρασιατική εκστρατεία (1919-1922) κάτω από τις επιταγές του
βρετανικού ιμπεριαλισμού. Επίσης ελληνική κυβέρνηση έχει στείλει τάγμα με 2000 άντρες στο πόλεμο της
Κορέας(1950) όπου έμεινε 5 χρόνια για να πολεμήσει... τους κομμουνιστές. Αυτά
δείχνουν το τι είναι ιστορικά ικανή να κάνει η άρχουσα τάξη και πρέπει να μας
προειδοποιούν ότι η σημερινή εμπλοκή δεν είναι το ταβάνι.
Στις μέρες μας η κυβέρνηση βαφτίζει εθνικό συμφέρον τις
αμερικάνικες απαιτήσεις και μετατρέπει με τη πολιτική της το τόπο που ζει ο
λαός σε στόχο αντιποίνων. Δηλώνουν ότι «στέκονται στη σωστή πλευρά της ιστορίας»
γεμίζουν τη χώρα βάσεις, συνδράμουν στο σφαγείο της Ουκρανίας, δηλώνουν
εθελοντές στη κατοχή της Γάζας, και
τρέχουν να μπουν σε ρυθμούς πολεμικής προετοιμασίας. Από τους εξοπλισμούς, μέχρι
την εθελοντική στράτευση των γυναικών, την εισαγωγή της κουλτούρας πολέμου.
Πρόκειται για μια προδιαγεγραμμένη πορεία που σήμερα έχει καταλήξει στην ενεργό
εμπλοκή στο Ιράν, αύριο άραγε που;
Η εργατική τάξη, οι νέοι ευρύτερα ο κόσμος της δουλειάς έχουν συμφέροντα
αντιδιαμετρικά αντίθετα με τη πορεία που οδηγεί τη χώρα η άρχουσα τάξη. Το
δικαίωμα να ζούμε ειρηνικά, η απαίτηση να μπορούμε να ζούμε από τη δουλειά μας,
το δικαίωμα στις σπουδές, η πρόσβαση στη περίθαλψη, στη στέγη κτλ βρίσκονται σε
μόνιμη σύγκρουση με τη κυρίαρχη πολιτική. Αυτό εκφράζεται ιδιαίτερα οξυμένα στο
ζήτημα του πολέμου, που είναι σε πρώτο πλάνο στη σημερινή συγκυρία.
Για αυτό το λόγο, είναι αναγκαίο να συμβάλλουμε για να
συγκροτηθεί κίνημα που θα αντισταθεί
στην εμπλοκή στο μακελειό των ιμπεριαλιστών. Που σε μια πορεία θα διαμορφώσει
όρους για πάλης σε μια πορεία για να φύγουν οι βάσεις του θανάτου, να σπάσουν
οι αλυσίδες της εξάρτησης. Οι δυσκολίες σε αυτή τη κατεύθυνση δεν είναι λίγες, αλλά
οφείλουμε να αναμετρηθούμε με αυτές.
Ν.Χ.
