25 ΝΟΕΜΒΡΗ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ - ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ - ΧΩΡΙΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΙ ΑΓΩΝΑ Ο ΜΗΝΑΣ ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ
Συγκεντρώσεις:
Αθήνα: 10:00 Χαυτεία | Θεσσαλονίκη: 10:30 Άγαλμα Βενιζέλου | Γιάννενα: 10:30 Εργατικό Κέντρο | Κόρινθος: 10.00 Πλατεία Περιβολάκια | Ηγουμενίτσα 10:30 Πλατεία Δημαρχείου

22 Νοεμβρίου 2026

Ημερολόγιο οργής!

 

 

·      Πέμπτη, 19 Νοέμβρη, πρωί: γυναίκα 61 ετών δολοφονήθηκε μέσα στο σπίτι της, στην περιοχή του Θησείου από τον σύζυγό της. Πρώτα την ξυλοκόπησε, μετά την στραγγάλισε και στη συνέχεια πήρε τηλέφωνο την αστυνομία για να αναφέρει τον θάνατό της. Δικαιολογήθηκε λέγοντας πως δεν άντεχε τις κρίσεις και τα ξεσπάσματά της. Ακολούθησε τις οδηγίες του εκπρόσωπου της αστυνομίας, μετά τη δολοφονία της Καρολάϊν, όταν ενημέρωσε δημοσίως ότι αν σκοτώσεις τη γυναίκα σου και μετά καλέσεις την αστυνομία και παραδοθείς θα έχεις καλύτερη μεταχείριση από το κράτος και τη δικαιοσύνη.

·      Τετάρτη, 18 Νοέμβρη: γυναίκα 51 ετών ξυλοκοπήθηκε άγρια από το σύζυγό της και τον γιο της, στον Ασπρόπυργο. Ένα περιπολικό έφτασε μια ώρα μετά το τηλεφώνημα της γυναίκας που ζητούσε βοήθεια, αλλά οι δύο αστυνομικοί δεν ήταν προετοιμασμένοι για να κάνουν κάτι τέτοιο. Κανένας δεν παρέμβηκε για να τη βοηθήσει. Προσπάθησαν μόνο να προστατευτούν οι ίδιοι μη φάνε καμιά ξανάστροφη. Οι ενισχύσεις που ήρθαν αργότερα συνέλαβαν τους δράστες. Η χαλαρότητα της αστυνομίας στις εκκλήσεις για βοήθεια, ευτυχώς αυτή τη φορά δεν κόστισε τη ζωή της γυναίκας, όπως της Κυριακής Δρίβα.

·      Τρίτη, 17 Νοέμβρη, πρωί: 34χρονη γυναίκα συλλαμβάνεται μαζί με τις δυο ανήλικες κόρες της 13 και 16 χρονών και στη συνέχεια τέθηκαν υπό κατ’ οίκον περιορισμό η μητέρα και υπό επιτήρηση τα παιδιά, μέχρι να δικαστούν. Έμεναν στην εγκαταλελειμμένη οικοδομή στο Ζεφύρι που πήρε φωτιά από τις στάχτες της σόμπας που άναβαν για ζεσταθούν και τα πέταξαν στον ακάλυπτο όπου υπήρχαν σκουπίδια. Δυο πυροσβέστες έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια κατάσβεσης της πυρκαγιάς από τους καπνούς που εισέπνευσαν. Γιατί όμως δεν μπόρεσαν οι φιάλες οξυγόνου να τους προστατέψουν; Λειτουργούσαν άραγε και είχαν οξυγόνο; Κυβέρνηση και υπουργείο δε απολογήθηκαν για τις ελλείψεις στην πυροπροστασία, και το γεγονός ότι συνολικά έχουν σκοτωθεί 6 πυροσβέστες το 2026, κατά τη διάρκεια επιχειρήσεων κατάσβεσης, σε αντίστοιχες περιπτώσεις όπου οι ελλείψεις ή οι βλάβες σε οχήματα και εξοπλισμό στοίχισαν τη ζωή των πυροσβεστών. Η Δικαιοσύνη φόρτωσε όλες τις ευθύνες στις τρεις φτωχές ΡΟΜΑ και η κυβέρνηση βγήκε λάδι! Τρεις γυναίκες Ρομά στα κρατητήρια για ένα έγκλημα που δεν έπραξαν και ο ιδιοκτήτης του εργοστασίου Βιολάντα, που ευθύνεται για το θάνατο πέντε εργατριών και τον τραυματισμό πολλών άλλων, είναι ελεύθερος.

·      Τρίτη, 17 Νοέμβρη, βράδυ: στη επιχείρηση άγριας καταστολής της αστυνομίας μετά την ολοκλήρωση της μεγάλης πορείας του Πολυτεχνείου, τέσσερις γυναίκες διακομίστηκαν στο νοσοκομείο «Αλεξάνδρα» με τραύματα στο κεφάλι. Σε βίντεο που καταγράφει το τραυματισμό της μίας από αυτές, διακρίνεται πολύ καθαρά ο αστυνομικός που την χτυπάει αναίτια και πισώπλατα με δύναμη στο κεφάλι με το κλομπ και ταυτόχρονα ακούγονται οι βρισιές, που φώναζαν οι άντρες των ΜΑΤ στις γυναίκες που κυνηγούσαν. Το μίσος του κράτους απέναντι στους διαδηλωτές εκφράστηκε με το όργιο καταστολής και όχι τυχαία επέλεξε τέσσερις γυναίκες για να τρομοκρατήσει.

·      Κυριακή, 8 Νοέμβρη, στον Άγιο Παντελεήμονα, βρέθηκε μέσα σε μια βαλίτσα το πτώμα μιας 24χρονης μετανάστριας από την Μπουρκίνα Φάσο. Τη δολοφόνησε ο 20χρονος φίλος της από τη Γουινέα. Τα δεμένα πόδια της μαρτυρούν τον μαρτυρικό της θάνατο.

 Από την καταγραφή των περιστατικών βίας του πρώτου εικοσαήμερου του Νοέμβρη και όσα ανάλογα εγκλήματα έχουν συμβεί τον τελευταίο χρόνο και παλαιότερα, φαίνεται η αύξηση της βίας σε βάρος της γυναίκας και το ταξικό πρόσημο που έχουν οι δολοφονίες, οι ξυλοδαρμοί και η αστυνομική βία με θύματα γυναίκες λαϊκών στρωμάτων.

Η βία που ασκεί το σύστημα θεωρείται νόμιμη και με τη σειρά της νομιμοποιεί και δικαιολογεί κάθε είδους βία σε βάρος της γυναίκας. Το πιο σημαντικό είναι πως δημιουργεί, συντηρεί και οξύνει την ανισοτιμία και την καταπίεσή της, βαθαίνει την εκμετάλλευσή της και δημιουργεί συνθήκες που διευκολύνουν με κάθε τρόπο οποιονδήποτε για να την εκμεταλλευτεί. Οι νόμοι που ψηφίζει, δημιουργούν ένα ασφυκτικό περιβάλλον σε όλα τα επίπεδα της ζωής της, καθημερινά. Ορίζει τον εργοδότη για προστάτη της, προωθεί τις ατομικές συμβάσεις στο όνομα της εξάλειψης του μισθολογικού χάσματος, την κλείνει στο σπίτι να μεγαλώσει τα παιδιά αφού δεν έχει που να τα αφήσει, συντηρεί το καθεστώς που επιβάλλει λιγότερη αμοιβή των γυναικών για την ίδια εργασία. Συνολικά, η επίθεση του συστήματος στους λαούς, τους εργαζόμενους και τη νεολαία, έχει ως πρώτο θύμα τη γυναίκα και βαθαίνει την καταπίεσή της. Η αύξηση των δολοφονιών, των βιασμών, όλων των μορφών κακοποίησης και βίας είναι το βάρβαρο αποτέλεσμα της χειροτέρευσης της κοινωνικής της θέσης που συμβαδίζει με τη χειροτέρευση τα ζωής του λαού. Το γυναικείο ζήτημα είναι πλευρά του κοινωνικού ζητήματος.

Για να βελτιωθεί η θέση της γυναίκας σήμερα, πρέπει να ανατραπεί η επίθεση του συστήματος στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις μας. Για να αλλάξει ριζικά η θέση της στην κοινωνία πρέπει να εξαλειφθούν οι αιτίες της ανισοτιμίας της. Είναι οι ίδιοι λόγοι που δημιουργούν όλες τις ανισότητες στη σημερινή κοινωνία, συν ένας. Η γυναικεία ανισοτιμία και καταπίεση, πάει πιο πέρα από το σημερινό σύστημα εκμετάλλευσης. Οι ρίζες της προχωρούν βαθιά μέσα στον χρόνο, σε αιώνες εκμετάλλευσης και καταπίεσης.

Η γυναίκα πρέπει να τινάξει την σκουριά που άφησε πάνω στους ανθρώπους χιλιάδων χρόνων ταξική κοινωνία. Για να το κάνει αυτό απαιτείται η συμμετοχή της στην ταξική πάλη. Να παλέψει ώστε τα αιτήματά της να γίνουν αιτήματα του εργατικού λαϊκού κινήματος και η γυναικεία χειραφέτηση, υπόθεση των επαναστατικών δυνάμεων που παλεύουν για τη χειραφέτηση όλης της κοινωνίας.

Το βάρος πέφτει στις γυναίκες του κινήματος.

Ας ξεκινήσουμε με την αμφισβήτηση των ρόλων μας μέσα σε αυτή την κοινωνία και τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας. Δεν είμαστε ιδιοκτησία κανενός.

 Β.Δ. και Γ.Α.

0 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Χρύσα Χοτζόγλου: Εγώ από την τάξη μου δεν ξαναβγαίνω!

0

 

Εγώ από την τάξη μου δεν ξαναβγαίνω. Ακόμη δεν έχω προλάβει να μάθω απέξω τα πιο ήσυχα πρωτάκια μου.

Έχω όμως μάθει ότι την πρώτη ώρα δεν αντέχουν τα αναμμένα φώτα και τη δυνατή φωνή. Έρχονται από την αγκαλιά των μαμάδων, των πατεράδων και των γιαγιάδων τους και χρειάζονται χρόνο για να ξυπνήσουν για τα καλά. Δεν μπορώ να τα αφήσω έτσι ξαφνικά.

Έχω τα τριτάκια μου που τα έχασα ενάμιση χρόνο που έλειπα και τώρα παλεύω να στριμώξω μέσα στην απέραντη αγωνία τους για τις πανελλήνιες και το μέλλον τους, την αγάπη μου και λίγα κομμάτια Νεότερης Ιστορίας.

Και αυτά της Β' λυκείου που άκουγαν πέρυσι, όλη τη χρονιά, για "μια καθηγήτρια που την έδιωξαν από το σχολείο επειδή διαμαρτυρήθηκε μαζί με μαθητές και μαθήτριες" και εκπλήσσονται που δεν είμαι ένας σούπερ ήρωας αλλά "μια απλή γυναίκα, μια μάνα με δύο παιδιά".

Πάνω από όλα όμως έχω τον Π... που έρχεται κάθε μέρα, κολλάει το πρόσωπο του στο δικό μου και μου φωνάζει "Αίμα, τιμή...". Χρειαζόμαστε τον χρόνο μας να κουβεντιάσουμε και να γνωριστούμε. Είναι αδύνατο. ΟΧΙ. Εγώ σπίτι δεν ξαναγυρίζω.

https://agkinekp.blogspot.com/ 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Και όσο πιο πολύ βαθαίνει το σκοτάδι, τόσο περισσότερο πλησιάζει το ξημέρωμα. Προχωράμε!

0

Αναδημοσιεύουμε (από το μπλογκ των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών) ανάρτηση του δικηγόρου Κώστα Παπαδάκη στο facebook

 


Οι δικηγόροι της Χρύσας Χοτζόγλου και του Δημήτρη Χαρτζουλάκη αξιολογούμε την απόφαση του Πειθαρχικού και ετοιμάζουμε την προσβολή της. Όταν ολοκληρωθεί η σχετική επεξεργασία προφανώς θα υπάρξει κάποια συλλογική τοποθέτηση.

Επειδή ωστόσο η δημοσιοποίηση της απόφασης εύλογα γεννά την άμεση ανάγκη μιας πρώτης νομικής ενημέρωσης αναλαμβάνω την ευθύνη, παίρνω την σχετική πρωτοβουλία και εκφράζω την προσωπική μου άποψη που είναι η εξής :

Η απόφαση μας εκπλήσσει για μία ακόμα φορά δυσάρεστα, όπως είχε συμβεί με τις αποφάσεις του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, που αντίστοιχα απέρριψαν την αίτηση αναστολής και την αίτηση ακύρωσης της Χρύσας κατά της θέσης της σε δυνητική αργία. Και αυτό διότι από την ακροαματική διαδικασία και τη νομική αντιμετώπιση της πειθαρχικής δίωξης ήταν σαφές ότι πρόκειται για μια συνδικαλιστική δίωξη χωρίς νομικό έρεισμα, αφού όχι μόνο στο Σύνταγμα (άρθρο 23), αλλά ακόμα και στο νέο αυστηρότερο Υπαλληλικό Κώδικα (άρθρα 43, 107) προβλέπεται ότι η άσκηση συνδικαλιστικού δικαιώματος δεν συνιστά αναξιοπρεπή συμπεριφορά. Αλλά σημασία δεν έχει μόνο τι λένε οι νόμοι, αλλά τι λένε αυτοί που έχουν την εξουσία να τους εφαρμόζουν. Θα το ξαναπώ : Στη Χρύσα που κατηγορείται για ένα πλημμέλημα επιβλήθηκε δυνητική αργία που διήρκεσε σχεδόν ενάμισυ χρόνο. Στον αρχηγό του Λιμενικού που κατηγορείται για κακούργημα που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο 650 προσφύγων στο «ναυάγιο» της Πύλου κανένα μέτρο μέχρι που ολοκλήρωσε τη θητεία του. Αυτή είναι η δικαιοσύνη τους !

Ετσι, το πειθαρχικό παράπτωμα για το οποίο κρίθηκαν ένοχοι από το Τριμελές Πειθαρχικό Συμβούλιο (στο οποίο πλέον δεν συμμετέχουν αιρετοί, αλλά η Πρόεδρος – δικαστής, ένα μέλος του Ν.Σ.Κ. και ένας υπάλληλος της Δ/βάθμιας) ήταν ακριβώς αυτό : Η «ανάρμοστη» (αναξιοπρεπής) συμπεριφορά στην υπηρεσία, που δεν ήταν άλλο από την προσπάθειά τους να πείσουν χωρίς βία η ψυχολογική πίεση, τη συνάδελφό τους να σεβαστεί τη συλλογική απόφαση της Ε.Λ.Μ.Ε. Πειραιά (δεν αμφισβητείται από την απόφαση του Πειθαρχικού ούτε η ύπαρξη, ούτε η νομιμότητά της) για απεργία αποχή από την «αξιολόγηση» και να μην συμμετάσχει. Τους φόρτωσαν και την κινητοποίηση των μαθητών, τα συνθήματα και την «αναστάτωση που προκλήθηκε. Και τους επιβλήθηκε ποινή προσωρινής παύσης τριών μηνών με πλήρη στέρηση αποδοχών (που ειδικά για τη Χρύσα αθροίζονται με τη μερική στέρηση αποδοχών της 18μηνης περίπου περιόδου δυνητικής της αργίας) όχι ομόφωνα, αλλά κατά πλειοψηφία 2-1, με την πρόεδρο – δικαστή να προτείνει ποινή 10 ημερών με ιδιαίτερα εμπεριστατωμένο σκεπτικό.

Αλλά το ύψος της ποινής είναι δευτερεύον, το κύριο είναι το ότι κρίθηκαν ένοχοι. Εστω και αν για τα άλλα δύο αδικήματα που κατηγορούνταν (παράβαση καθήκοντος κατά τον Ποινικό Κώδικα και παράβαση υπηρεσιακού καθήκοντος) κρίθηκαν ομόφωνα αθώοι.

Πλέον η συνδικαλιστική δράση αντιμετωπίζει μια πρωτόγνωρη, εκδικητική, προκλητική, παραδειγματική απειλή πειθαρχοποίησής της, που δεν ανακόπηκε ακόμα παρά την πλούσια (αν και όχι πλήρη και ολόπλευρη) κινηματική συμπαράσταση που εκδηλώθηκε με πολλές κινητοποιήσεις στις δίκες, εκδηλώσεις κ.λ.π. Ακόμα και ο συνταξιούχος Γ. Καββαδίας τιμωρήθηκε για τον ίδιο λόγο με στέρηση αποδοχών ενός μηνός.

Και επειδή η καταδίκη αυτή είναι πιλοτική, πρέπει να αντιμετωπισθεί με την ανάλογη βαρύτητα. Αν μας φοβίσει θα περάσει. Αν γίνει ανεκτή από τις άλλες συνδικαλιστικές και πολιτικές δυνάμεις θα περάσει. Αν αντισταθούμε θα νικήσουμε. Το δεύτερο θα συμβεί.

Η κυβέρνηση προσπαθεί να διασωθεί πολιτικά επιστρατεύοντας διώξεις, δίκες και νομικές απειλές απέναντι στους αγωνιστές. Δεν θα τα καταφέρει, τελειώνει σε λίγους μήνες.

Και όσο πιο πολύ βαθαίνει το σκοτάδι, τόσο περισσότερο πλησιάζει το ξημέρωμα.

Προχωράμε!

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΠΕΤ (Σύλλογος Προσωπικού Εθνικού Τυπογραφείου): ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 25ης ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

0

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

Η απεργία της 25ης Νοεμβρίου δεν είναι μια απεργία σαν όλες τις άλλες.

Δεν είναι καν η «εθιμοτυπική» απεργία του προϋπολογισμού.


Γίνεται σε ένα πλαίσιο πολύ διαφορετικό. Γίνεται υπό την σκιά των έντονων πολεμικών ανταγωνισμών σε όλο τον κόσμο, των μεγάλων ανακατατάξεων στις σχέσεις των ισχυρών του πλανήτη και των ιδιαίτερων τυχοδιωκτισμών στην γειτονιά μας. Γίνεται υπό τη σκιά του τεράστιου κύματος ακρίβειας παγκοσμίως, της φτώχειας και της ανασφάλειας, των πολεμικών προϋπολογισμών που ξεζουμίζουν τα εισοδήματά μας και χρησιμοποιούνται για να ξηλώσουν τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις μας.

Αλλά, κυρίως, γίνεται υπό το φως των μεγάλων λαϊκών κινητοποιήσεων απ’ άκρη σ’ άκρη του πλανήτη. Από την Ινδία μέχρι τη Χιλή κι από τους εξαθλιωμένους εργάτες στη βιομηχανία ρούχων στο Μπαγκλαντές μέχρι το Παρίσι, οι λαοί, με πρωτοπόρα τη νεολαία, βγαίνουν στο δρόμο. Στη Γαλλία ενάντια στο εκπαιδευτικό σύστημα, στη Γερμανία ενάντια στον υποχρεωτική στράτευση, στην Ισπανία ενάντια στη στεγαστική κρίση και όχι μόνο. Βγαίνουν γιατί η ακρίβεια τους έχει γονατίσει και οι μισθοί δεν φθάνουν για να ζήσουν. Αντιστέκονται στην βάρβαρη πολιτική της εκμετάλλευσης, αντιστέκονται στην τρομοκρατία και την καταστολή και διεκδικούν στο δρόμο, κατά χιλιάδες και εκατομμύρια, ένα καλύτερο αύριο.

Μπορεί αυτό όλο να μας αφήσει ασυγκίνητους και αμέτοχους; Ποιος πιστεύει αλήθεια ότι δεν τον αφορά; Δεν αφορά τον ίδιο και τα παιδιά του; Αν συμβαίνουν αυτά στις μεγαλουπόλεις της «πολιτισμένης» Ευρώπης τι περιμένει αλήθεια το λαό σε μια εξαρτημένη χώρα σαν την Ελλάδα; Όταν το κόστος του σούπερ μάρκετ, της στέγασης και της ενέργειας εξανεμίζει τους μισθούς μας; όταν συνάδελφοι μας δεν μπορούν να βγάλουν τον μήνα; όταν εμείς οι δημόσιοι υπάλληλοι βλέπουμε μόνο μειώσεις κι από πάνω μας κοροϊδεύουν με αντίδωρα των 500 ευρώ με υποσχετική;

Κανένα «επίδομα» δεν λύνει το πρόβλημα. Είδαμε τι έγινε με τα επιδόματα το 2011. Δεν μπορούμε και δεν θέλουμε να ζούμε με …φιλοδωρήματα. Ζητάμε πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν το κόστος της ζωής. Ζητάμε να μπορούμε να ζούμε με αξιοπρέπεια. Να έχουμε μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα.

Το τεράστιο κύμα των κινητοποιήσεων σε όλο τον κόσμο είναι μεγάλο και το φοβούνται. Αν δεν το φοβόντουσαν δεν θα χρειάζονταν την καταστολή, ακόμα και τον στρατό όπως έγινε στην Ιταλία. Αν δεν είχαμε δύναμη δεν θα χρειάζονταν τα πειθαρχικά, την τρομοκρατία, την απαγόρευση των απεργιών, τις διώξεις. Έχουμε δύναμη, έχουμε και δίκιο και πρέπει να το διεκδικήσουμε.

Δεν μπορούμε να αφήνουμε τη τύχη μας στα χέρια άλλων. Ούτε η ΑΔΕΔΥ, πόσο μάλλον ούτε η ΓΣΕΕ, δεν μπορούν και δεν θέλουν να μας λύσουν τα προβλήματα. Δεν θέλουν καν να βρεθούμε στο δρόμο, ίσα-ίσα κάνουν ότι μπορούν για να μας αποθαρρύνουν. Δεν πρέπει όμως να τους κάνουμε τη χάρη. Πρόκειται για τη ζωή και το μέλλον μας.

Στις 25-11 ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ και ΔΙΝΟΥΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΜΑΣ

Συναντιόμαστε στις … Πατησίων και Χαλκοκονδύλη για να πάμε στην απεργιακή συγκέντρωση

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η επικίνδυνη προέλαση της ακροδεξιάς στη Λατινική Αμερική: η αμερικανική ηγεμονία, η ισραηλινή επέκταση και ο ευαγγελικός σιωνισμός απέναντι στην αντίσταση.*

0

Pedro Monzón Barata, 17 Οκτωβρίου 2026

Εισαγωγή: Ένα φαινόμενο μείζονος γεωπολιτικής σημασίας

Η στροφή προς την ακροδεξιά στη Λατινική Αμερική δεν αποτελεί μια απλή εναλλαγή πολιτικών δυνάμεων στην εξουσία, αλλά συνιστά ένα γεωπολιτικό κίνημα που ενισχύει την αμερικανική ηγεμονία και προσφέρει στο «Ισραήλ» μια πρωτοφανή στρατηγική ευκαιρία. Ανατρέπει δεκαετίες σχετικής αυτονομίας και πραγματιστικής διπλωματίας, συγκροτώντας, σε επίπεδο ημισφαιρίου, ένα μπλοκ ευθυγραμμισμένο με την Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΑΡΤΖΟΥΛΑΚΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΤΟΥ 1ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ

0

Στις 19 Νοέμβρη, δυο μέρες μετά την μεγαλειώδη πορεία για την 53η επέτειο του Πολυτεχνείου για την εκπαίδευση ξημέρωσε μια άλλη μέρα ή μάλλον ... η απόλυτη νύχτα!

Με ποινές ανήκουστες και απόλυτα εκδικητικές στην Χρύσα Χοτζόγλου και στον Δημήτρη Χαρτζουλάκη για τη συνδικαλιστική τους δράση - τρίμηνη παύση με πλήρη στέρηση μισθού!

Για παραδειγματισμό όλων των εκπαιδευτικών γιατί κάποιοι υπερασπιστηκαν τη θέση του κλάδου απέναντι στην αξιολόγηση,στη διεκδικηση, στο δίκιο του αγωνα.Και αυτό δεν επιτρέπεται να το προσπερνάμε σα να μην έγινε τίποτα και ακολουθούμε μόνο τους δοσμενους σχεδιασμούς.

Υπάρχει όμως και φως!

Σε μια άλλη άκρη της Δυτικης Αττικης,στο σχολείο του Δημήτρη του Χαρτζουλάκη ,οι συνάδελφοι μας

βγήκαν από την καθημερινότητα τους και ανεξάρτητα που ανήκει ο καθένας τους έγραψαν με το δικό τους τρόπο και υπέγραψαν ένα κείμενο που εκφράζει την αμέριστη συμπαράσταση τους στο διωκόμενο συνάδελφο.Αυτες είναι επιλογές ζωής που καλείσαι μια στιγμή να τις πάρεις κι ας μην ήσουν μέχρι χθες στις...επάλξεις.Το να δηλώνουν όλοι αγωνιστές και μπροσταρηδες του κινήματος και να κωφευουν μπροστά σε αυτή την επίθεση είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικό αλλά και πολύ ανησυχητικό.

Είμαστε με τους διωκόμενους και το δείχνουμε στην πράξη με κάθε τρόπο.

Ειμαστε με τους διωκόμενους γιατί κι αυτοί με τη σειρά τους είναι με τον κλάδο και τις διεκδικήσεις για όλους μας.

ΤΩΡΑ ΚΡΙΝΟΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ

ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΤΩΡΑ ΠΙΣΩ ΟΛΕΣ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ !

ΚΑΜΙΑ ΕΞΟΝΤΩΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ

ΚΑΜΙΑ ΦΡΟΝΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ.

ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΔΕΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΔΕ ΘΑ ΣΚΥΨΟΥΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ.


ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

21 Νοεμβρίου 2026

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ | Επιτυχημένη η συγκέντρωση-πικετοφορία της Ταξικής Πορείας στις δυτικές συνοικίες (εικόνες - video)

0

Αναδιμοσιεύουμε από το blog της Ταξικής Πορείας

Επιτυχημένη ήταν η συγκέντρωση-πικετοφορία που πραγματοποιήθηκε από την Ταξική Πορεία στην περιοχή Αμπελοκήπων-Μενεμένης, για το ζήτημα των μισθών και της ακρίβειας, αλλά και εν όψει της απεργίας στις 25 του μήνα. Στη συγκέντρωση και στην παρέμβαση συμμετείχαν με το υλικό τους οι συναγωνιστές του Διαρκή Αγώνα.

Αφού πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση με συνθήματα και μοίρασμα στην Πλατεία Επταλόφου, στο κέντρο των Αμπελοκήπων, ακολούθησε πικετοφορία στα κεντρικά σημεία της περιοχής, με πανό, κείμενα και τρικάκι, με το 4σελιδο και το εφημεριδάκι της Ταξικής Πορείας. Η παρέμβαση έληξε με συγκέντρωση στην κεντρική πλατεία της Μενεμένης.

Ο εργατόκοσμος, ειδικά οι νέοι εργαζόμενοι, αυτοί που στενάζουν λόγω της πολιτικής της ακρίβειας, παρακολουθούσαν με ενδιαφέρον την παρέμβαση και έπαιρναν το κείμενο. Είναι κάτι παραπάνω από προφανές, ότι ο κόσμος στις εργατικές-λαϊκές συνοικίες λέει ότι «δεν πάει άλλο» με το κόστος ζωής.


Ειδικά στις λαϊκές-εργατικές συνοικίες στα δυτικά της πόλης, όπου χύνεται το ακροδεξιό-φασιστικό δηλητήριο (με την προβιά του «αντισυστημικού»), και πρόσφατα πραγματοποιήθηκε η φασιστοσύναξη του Κασιδιάρη με τις πλάτες των ΜΑΤ, η παρέμβαση αυτή έχει ιδιαίτερο νόημα.

Γιατί μετέφερε εκεί που πρέπει το μήνυμα της απεργίας στις 25 του μήνα, το μήνυμα του αγώνα ενάντια στη μεγαλοαστική τάξη, την πλουτοκρατία και την ΕΕ και ανέδειξε ποιοι είναι εκείνοι που δρουν για το συμφέρον της εργατικής τάξης και του λαού.

Ανέδειξε την σχέση μεταξύ της φτώχειας και των εξοπλιστικών προγραμμάτων, μεταξύ της πολεμικής προετοιμασίας και της πολιτικής της εξαθλίωσης.

Ανέδειξε, τέλος, την λογική της καθημερινής οργάνωσης μέσα από τα σωματεία και της συνέχισης της πάλης, κόντρα στην αποκλιμάκωση που επιβάλλει ο σχεδιασμός των συνδικαλιστικών ηγεσιών.

Το ραντεβού ανανεώθηκε για την απεργιακή συγκέντρωση, την Τετάρτη 25 Νοέμβρη, στις 10.30 στο Άγαλμα Βενιζέλου. Όμως, η Ταξική Πορεία θα επαναφέρει σύντομα προς τις άλλες δυνάμεις την πρόταση για κοινές συγκεντρώσεις στις γειτονιές της πόλης με το ίδιο θέμα, γιατί η ανάγκη θα συνεχίσει να υπάρχει και μετά τις 25.












ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

20 Νοεμβρίου 2026

ΤΟ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΠΕΒΑΛΕ ΠΟΙΝΗ 3 ΜΗΝΩΝ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ ΠΑΥΣΗΣ ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΣΤΕΡΗΣΗ ΑΠΟΔΟΧΩΝ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ Δ. ΧΑΡΤΖΟΥΛΑΚΗ ΚΑΙ Χ. ΧΟΤΖΟΓΛΟΥ!

0

 



ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΞΟΝΤΩΤΙΚΗ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΑ!

ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ Η ΑΡΧΙΚΗ ΠΡΟΘΕΣΗ ΗΤΑΝ Η ΑΠΟΛΥΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

ΝΑ ΠΑΡΘΕΙ ΠΙΣΩ Η ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΑΠΟΦΑΣΗ!

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ!

ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ

Με  ψηφοφορία 2-1 το Πειθαρχικό Συμβούλιο αποφάσισε να επιβάλλει την πρωτοφανή ποινή της προσωρινής παύσης για 3 μήνες με πλήρη στέρηση αποδοχών για τον Δ. Χαρτζουλάκη και τη Χ Χοτζόγλου! Αυτό σημαίνει ότι διώχνονται από το σχολείο για 3 μήνες χωρίς μισθό! Πρόκειται για μια προσπάθεια παραδειγματισμού για μια υπόθεση που βρέθηκε στο επίκεντρο των συνδικαλιστικών διώξεων, όπου έφτασε –με απόφαση Υπουργού- να επιβάλει 18 μήνες δυνητική αργία στην Χρύσα, που σταμάτησε μόνο κάτω από την πίεση των συνεχών κινητοποιήσεων! Πρόκειται για ξεκάθαρη κλιμάκωση της πολιτικής της τρομοκρατίας και της καταστολής. Μάλιστα την ίδια μέρα ο συνταξιούχος Γ. Καββαδίας, ενημερώθηκε ότι του επιβλήθηκε ποινή 1 μήνα μισθού για άρθρο που είχε γράψει στο alfavita, αλλά και ο Ν Χατζηανδρέου με περικοπή μισθού  15 ημερών, για κριτική που άσκησε στον πρώην ΓΓ του ΥΠΑΙΘ Κόπτση! Δεν είναι τυχαίο που και οι 4 ήταν μέλη της συνδικαλιστικής παράταξης Ενότητα Αντίστασης Ανατροπής, στον Πειραιά που στοχοποιήθηκε από την διοίκηση και το ΥΠΑΙΘ!

Η απόφαση του Πειθαρχικού δεν καταδικάζει του 2 αγωνιστές για τις 2 από τα 3 κατηγορίες (της παράβασης καθήκοντος και της παράβασης καθήκοντος κατά τον Ποινικό Κώδικά), αλλά θεωρεί ότι είχαν «αναξιοπρεπή συμπεριφορά εντός υπηρεσίας»! Παρόλο που πρόκειται (και το παραδέχεται και το σκεπτικό της απόφασης) για συνδικαλιστική δράση, καταλήγει ότι υπερέβη τα όρια! Και ως εκ τούτου αποδίδει την παραπάνω πειθαρχική ποινή κατά πλειοψηφία! Φανταστείτε να τους καταδίκαζε και για τις 3 κατηγορίες, τι έπρεπε να γίνει; Μάλιστα το 1 μέλος που διαφοροποιείται και μειοψηφεί ισχυρίζεται ότι αποτελεί ιδιαίτερα επαχθή κύρωση!

Η πραγματικότητα όμως είναι ότι:

Α) το ΥΠΑΙΘ και η διοίκηση επιχείρησαν μέσω αυτής της υπόθεσης να ανοίξουν το δρόμο για τις απολύσεις στο δημόσιο σχολείο. Για αυτό η επιβολή αυτής της ποινής αποτέλεσε πολιτική απόφαση! Το γεγονός δε ότι δεν κατάφεραν να επιβάλλουν τις πραγματικές τους διαθέσεις για οριστική απόλυση των 2 αγωνιστών είναι αποτέλεσμα μόνο του αγώνα εδώ και 2 χρόνια!

Β) Η συγκεκριμένη ποινή που επιβλήθηκε έχει χαρακτήρα παραδειγματικό και μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις. Θέλουν να επιβάλλουν καθεστώς σιγής νεκροταφείου σε ένα δημόσιο σχολείο χωρίς δικαιώματα σε μαθητές και εκπαιδευτικούς.

Γ) η δημιουργία κινήματος με αιχμή τις διώξεις, το δικαίωμα στην απεργία και τον συνδικαλισμό, στις συλλογικές αποφάσεις των σωματείων αποτελεί κομβικό ζήτημα για το κίνημα. Η υποχώρησή του, σαν μέτωπο, με ευθύνη πρώτα από όλα των συνδικαλιστικών ηγεσιών, η υπονόμευση των κινητοποιήσεων, όπως ξαναείδαμε το τελευταίο διάστημα, αποθρασύνει την κυβερνητική πολιτική.

Οι πειθαρχικές αποφάσεις αυτές δε μπορούν να μείνουν αναπάντητες. Πρέπει να παρθούν ΑΜΕΣΑ όλες οι πρωτοβουλίες καταγγελίας και μαζικού ξεσηκωμού στον κλάδο. Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 25/11 πρέπει και μπορεί να παίξει έναν τέτοιο ρόλο. Αλλά δεν αρκεί! Να υψώσουμε τείχος αντίστασης απέναντι στην τρομοκρατία! Όπως κάναμε και επιβάλλαμε το σταμάτημα της αργίας της Χρύσας πρέπει να κάνουμε ξανά για να απαιτήσουμε να παρθούν πίσω όλες αυτές οι απαράδεκτες αποφάσεις των Πειθαρχικών. Να σταματήσουν όλες οι διώξεις!

Να παρθεί πίσω η εξοντωτική ποινή στον Δημήτρη Χαρτζουλάκη και τη Χρύσα Χοτζόγλου. Η συνδικαλιστική δράση δε διώκεται!

  • Να παρθούν πίσω οι ποινές για τον Γ. Καββαδία και σε όλους τους εκπαιδευτικούς
  • Να σταματήσουν τώρα όλες οι διώξεις!
  • Κάτω τα χέρια από τα σωματεία – τους αγώνες- τους αγωνιστές!
  • Η τρομοκρατία δε θα περάσει
  • Τα σωματεία έχουν ευθύνη να πάρουν ΑΜΕΣΑ απεργιακές πρωτοβουλίες αγώνα στο δρόμο!




 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΠΑΤΡΑ | Αντιφασιστική κινητοποίηση (19/11)

0


Πραγματοποιήθηκε σήμερα αντιφασιστική συγκέντρωση και πορεία στους δρόμους της Αγίας Σοφίας στην Πάτρα. Η κινητοποίηση που προέκυψε από συνεννόηση δυνάμεων με τη συμμετοχή και του ΚΚΕ(μ-λ), προσπάθησε να αναδείξει το ζήτημα του φασισμού και των επιθέσεων του τελευταίου διαστήματος ως μια πτυχή της επίθεσης του συστήματος που γεννά και θρέφει τον φασισμό. Στην κινητοποίηση με πανό συμμετείχαν το ΚΚΕ (μ-λ), η Κίνηση Υπεράσπισης Προσφύγων και Μεταναστών και η ΑΝΤΑΡΣYΑ.

Τη στιγμή που η επίθεση σε δικαιώματα λαού και νεολαίας οξυνεται το σύστημα επιστρατεύει και πάλι τις φασιστικές εφεδρείες για να κάνουν την βρώμικη δουλειά του. Δεν θα το αφήσουμε να περάσει αναπάντητο!


ΕΞΩ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ, ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΜΑΣ



ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

19 Νοεμβρίου 2026

ΧΑΝΙΑ| ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

0

Με μαζική συμμετοχή κόσμου πραγματοποιήθηκε η πορεία για το Πολυτεχνείο στα Χανιά. Εκατοντάδες διαδηλωτές τίμησαν την 53η επέτειο από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, αποδεικνύοντας ότι τα μηνύματα του Νοέμβρη παραμένουν επίκαιρα σήμερα και συνεχίζουν να εμπνέουν το λαό και τη νεολαία!

Η πορεία κινήθηκε στους κεντρικούς δρόμους της πόλης φωνάζοντας αντιπολεμικά και αντιφασιστικά συνθήματα αλλά και συνθήματα ενάντια στη φτώχεια και την εκμετάλλευση.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ: Για την επικίνδυνη και οπορτουνιστική τοποθέτηση της ΕΣΑΚ στη συνέλευση του ΣΜΤ- Μ πάνω στο ζήτημα του καλωδίου και των ελληνοτουρκικών

0

Όπως ήταν φυσικό και επόμενο, τη συνέλευση του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών Μακεδονίας απασχόλησαν οι επικίνδυνες εξελίξεις στο ζήτημα των ελληνοτουρκικών, και ειδικά τα όσα συνέβησαν με την πόντιση του καλωδίου. Αυτή η συζήτηση είναι απαραίτητη προκειμένου το εργατικό κίνημα να συγκροτηθεί απέναντι στους πολεμικούς κινδύνους και να οριοθετηθεί απέναντι τόσο στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, όσο και στα αφηγήματα της αστικής τάξης. Αντί όμως να συμβεί αυτό, και με κύρια ευθύνη της ΕΣΑΚ και του ΠΑΜΕ, το σωματείο έχει αφεθεί έκθετο μπροστά στους σχεδιασμούς και στα αφηγήματα.

Συγκεκριμένα, το πλαίσιο της ΕΣΑΚ που υπερψηφίστηκε, αναφέρει εκτός των άλλων, αφού πρώτα αναλύει τις εξελίξεις με το καλώδιο και τη ρηματική διακοίνωση: «Η Τουρκία το εκμεταλλεύτηκε αμέσως. Με αναγγελία προς τα πλοία (NAVTEX) δηλώνει ότι για τις εργασίες «έχει εξασφαλιστεί η συναίνεση των τουρκικών αρχών» και ότι γίνονται «επί της τουρκικής υφαλοκρηπίδας», δηλαδή σε βυθό που θεωρεί δικό της με βάση τη συμφωνία της με τη Λιβύη, που μοιράζει τη θάλασσα σαν να μην υπάρχει η Κρήτη. Με άλλα λόγια, η Τουρκία κάνει πως δεν τρέχει τίποτα, έργα σε θάλασσα όπου τα δικαιώματα ανήκουν στην Ελλάδα, και η κυβέρνηση κάνει πως δεν τρέχει τίποτα. Λέει ότι η διακοίνωση «δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα», και ο πρωθυπουργός βλέπει στα ενεργειακά έργα «πρότυπο» για συνεννόηση με την Τουρκία. Δηλαδή τα κυριαρχικά δικαιώματα μπαίνουν στο τραπέζι και ανοίγει το παζάρι της «συνεκμετάλλευσης», που θέλουν ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ: να «μοιραστούν» τον βυθό και τα κέρδη του οι όμιλοι των δύο χωρών, με μεσολαβητή τη Γαλλία, τον «σύμμαχο» που κάνει μπίζνες και με τους δύο». Στη συνέχεια, και για να καλύψει την οπορτουνιστική της τοποθέτηση, η ΕΣΑΚ πετάει μερικές τάχα διεθνιστικές κορώνες όπως «Οι εργαζόμενοι δεν έχουμε κανένα συμφέρον ούτε από τις παραχωρήσεις ούτε από τα ανταλλάγματα» ή ένα γενικόλογο «δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε με την εργατική τάξη της Τουρκίας».

Με την τοποθέτηση της η ΕΣΑΚ υιοθετεί αυτούσια τη θέση και τις διεκδικήσεις της μεγαλοαστικής τάξης για το ζήτημα των 12 μιλίων, των θαλασσίων ζωνών, την κήρυξη κοινής ΑΟΖ με την Κύπρο τέτοιας που να αποκλείει την Τουρκία. Όχι μόνο δεν ξεμπροστιάζει κανέναν από τους σχεδιασμούς και τις επιδιώξεις της αστικής τάξης, αλλά ίσα-ίσα την εγκαλεί και από πάνω γιατί δείχνει «υποχωρητικότητα» και «ενδοτισμό» στο να τους προωθήσει! Και δεν μιλάμε για ένα δευτερεύον ζήτημα χωρίς συνέπειες, αλλά ακριβώς το αντίθετο: ενδεχόμενη υλοποίηση αυτών των σχεδιασμών θα φέρει την εργατική τάξη άμεσα στο πολεμικό σφαγείο, για να μακελευτεί με την τούρκικη εργατική τάξη, «με την οποία δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε»!

Μάλιστα, ακόμα πιο ανησυχητικό, είναι ότι σε ολόκληρο το πλαίσιο της, η ΕΣΑΚ δεν γράφει πουθενά ότι η υπόθεση αυτή του καλωδίου είναι ξένη και εχθρική προς τα συμφέροντα του λαού. Λες και αυτό δεν αποτελεί έναν σχεδιασμό μέσα στα πλαίσια της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και του αντιδραστικού άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ. Λες και δεν αποτελεί το καλώδιο μια αναβάθμιση της σχέσης της χώρας με το κατοχικό σιωνιστικό-φασιστικό κράτος δολοφόνο του Ισραήλ, στα πλαίσια του αντιδραστικού ανταγωνισμού της με την Τουρκία… Λες και πρόκειται έτσι απλά για ένα «ενεργειακό έργο των επιχειρηματικών ομίλων»!

Ποια γραμμή έχει ανάγκη το εργατικό κίνημα;

Κατά την άποψη μας, το εργατικό κίνημα χρειάζεται να συγκροτηθεί σε πολύ βασικά ζητήματα που αφορούν τον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό, προκειμένου να μπορεί να υπηρετήσει την διεθνιστική, αντιπολεμική και αντιιμπεριαλιστική του αποστολή.

Ξεκινώντας από το πιο κομβικό ζήτημα, αυτό της εξάρτησης τόσο της Ελλάδας όσο και της Τουρκίας από τον ιμπεριαλισμό, και κυρίως τον Αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, στα πλαίσια του ΝΑΤΟ. Γιατί στα πλαίσια της εξάρτησης είναι που και οι δύο αστικές τάξεις, η τούρκικη και η ελληνική, προσπαθούν να επεκτείνουν τον χώρο κυριαρχίας τους η μία ενάντια στην άλλη, με καθοριστικό ζητούμενο την απόσπαση της «άδειας» και της «εύνοιας» των ΗΠΑ. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο έχει συμπτύξει η αστική τάξη τον άξονα με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ ενάντια στην Τουρκία, πολιτική που ακολουθείται από όλες τις αστικές κυβερνήσεις. Η πολιτική αυτή προωθείται και μέσω του καλωδίου, με την άδεια των Αμερικάνων και τη διαμεσολάβηση των Γάλλων.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, και οι δύο αστικές τάξεις προσπαθούν να κερδίσουν «πόντους» στον μεταξύ τους ανταγωνισμό και να προωθήσουν τα επεκτατικά τους σχέδια. Τόσο η Τουρκία που με τη «Γαλάζια Παρτίδα» και το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, διεκδικεί αποκλειστική κυριαρχία στο μισό Αιγαίο, αμφισβητεί την κυριαρχία σε μια σειρά ελληνικά νησιά και επιδιώκει την διαμόρφωση «γκρίζων ζωνών». Όσο και η Ελλάδα, με την επιδίωξη της επέκτασης στα 12 μίλια («ξεχνώντας» ότι το Δίκαιο της Θάλασσας στο οποίο αναφέρεται δεν προβλέπει εύρος χωρικών υδάτων 12 ν.μ. αλλά μέχρι 12 ν.μ.) ώστε να μετατρέψει το Αιγαίο σε «ελληνική λίμνη» και να αποκλείσει/αποκόψει τα τουρκικά παράλια από την πρόσβαση στα Διεθνή ύδατα. Αλλά και επίσης με την κήρυξη ΑΟΖ που αποκλείει την Τουρκία από την Ανατολική Μεσόγειο.

Η αστική τάξης της χώρας, παρουσιάζει τον εαυτό της ως «λευκή περιστερά», οικοδομώντας το αφήγημα ότι οι διεκδικήσεις της αποτελούν «τμήμα του διεθνούς δικαίου που αψηφά η Τουρκία». Αποκαλεί τις διεκδικήσεις της «κυριαρχικά δικαιώματα», και καλεί ύστερα το εργατικό κίνημα να συνταχθεί από πίσω της.

Όσον αφορά την «νομική διάσταση» του ζητήματος, είναι ψεύτικη η εικόνα ενός «ξεκάθαρου Δικαίου» που έχουν διαμορφώσει και στις δύο όχθες του Αιγαίου οι άρχουσες τάξεις. Κάθε πλευρά επικαλείται επιλεκτικά τα στοιχεία εκείνα που υποστηρίζουν τις επιδιώξεις της. Ακόμα και στο ζήτημα της υφαλοκρηπίδας –που δεν είναι ο πυρήνας του ανταγωνισμού– στο «Δίκαιο της Θάλασσας» (άρθρο 83), αλλά και συνολικά στη σχετική νομολογία υπάρχει πληθώρα κενών, ασαφειών και αντιφατικών κριτηρίων (π.χ. «αρχή μέσης γραμμής», «αρχή ευθυδικίας», «σχετικές περιστάσεις», «αναλογικότητα» κ.λπ.), που ένα και μόνο σημαίνουν: ο φανταστικός «ουδέτερος» δικαστής που θα καλούνταν να αποφασίσει το ποια είναι η υφαλοκρηπίδα κάθε χώρας δεν θα μπορούσε να καταλήξει σε ένα και μόνο ένα αποτέλεσμα.

Τι στάση πρέπει να κρατήσει το εργατικό κίνημα μπροστά στο ενδεχόμενο ενός πολέμου

Για να μπορέσει το εργατικό κίνημα να οροθετηθεί ενάντια σε όλους αυτούς τους σχεδιασμούς, απαιτείται το ξεσκέπασμα όλων των αστικών επιδιώξεων, και όχι μόνο των επιδιώξεων και των σχεδιασμών της αστικής τάξης της Τουρκίας, δίνοντας την αίσθηση ότι η ελληνική αστική τάξη στερείται σχεδιασμών και επιδιώξεων.

Για να μπορέσει το εργατικό κίνημα να οικοδομήσει στόχους πάλης ενάντια σε έναν ενδεχόμενο πόλεμο, πρέπει να καταδικάσει ανοιχτά τον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό και τους σχεδιασμούς και των δύο αστικών τάξεων, να καταδικάσει την παρέμβαση και τους σχεδιασμούς όλων ανεξαιρέτως των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων.

Για να μπορέσει να σταθεί το εργατικό κίνημα στο ενδεχόμενο ενός θερμού επεισοδίου ή ακόμα και πολέμου, πρέπει να μπορεί να προσδιορίσει αυτό τον ενδεχόμενο πόλεμο ως άδικο και από τις δύο μεριές, για να μπορεί να παλέψει τόσο ενάντια στο ξεκίνημα του, όσο και για το σταμάτημα του αν ξεκινήσει, χωρίς καμία αλλαγή συνόρων ή προσάρτηση εδαφών από καμία πλευρά.

Για να μπορέσει το εργατικό κίνημα να επιτελέσει το διεθνιστικό, αντιπολεμικό, αντιιμπεριαλιστικό του καθήκον, πρέπει να καταδικάσει ρητά κάθε είδους σχεδιασμό, είτε λέγεται «Γαλάζια Παρτίδα» και Τουρκολυβικό Μνημόνιο, είτε λέγεται «επέκταση στα 12 μίλια».

Η καταδίκη αυτή είναι που εξοπλίζει το εργατικό κίνημα και το συγκροτεί ενάντια στα αστικά, σοβινιστικά και εθνικιστικά αφηγήματα. Αυτό δεν σημαίνει κάλεσμα για «συνεκμετάλλευση» ή αποδοχή των συμβιβασμών των «ήρεμων νερών» που προωθούν οι ΗΠΑ, προκειμένου να έχουν ασφαλισμένη την Νοτιοανατολική Πτέρυγά του ΝΑΤΟ, όπως υπονοεί η ΕΣΑΚ. Και αυτό γιατί όλοι αυτοί οι συμβιβασμοί των «ήρεμων νερών» όχι απλώς δεν λύνουν, αλλά ίσα-ίσα συντηρούν τα προβλήματα, για να «κρατούν στο χέρι» και να εκβιάζουν και τις δύο χώρες, κρατώντας για τις ΗΠΑ το ρόλο του διαιτητή και επικυρίαρχου.

Μια επικίνδυνη και οπορτουνιστική στάση

Η στάση της ΕΣΑΚ, διαπνέεται από επικίνδυνο οπορτουνισμό, καθώς αφήνει το εργατικό κίνημα έκθετο στα αστικά αφηγήματα, τα οποία επιμελώς αποφεύγει να αντικρούσει. Το μονόπλευρο αναμάσημα από τμήμα της Αριστεράς μονάχα της «τουρκικής επιθετικότητας», ξεχνώντας την εξάρτηση και των δύο χωρών από τις ΗΠΑ, στρώνει το έδαφος για την εθνική ομοψυχία και το σύρσιμο πίσω από τις αστικές επιδιώξεις. Αφήνει έδαφος στα εθνικιστικά αφηγήματα, ενώ αποτυγχάνει να ορθώσει λόγο ενάντια στην σύσφιξη του άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, υπό τη σκέπη των ΗΠΑ.

Η Ταξική Πορεία θα συνεχίσει να παλεύει ώστε το εργατικό κίνημα να αποκτήσει ξεκάθαρο προσανατολισμό καταδίκης του αντιδραστικού ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού. Θα δώσει όλες τις δυνάμεις της ώστε να αναπτυχθεί κοινή αντιπολεμική αντιιμπεριαλιστική πάλη των λαών Ελλάδας-Τουρκίας ενάντια τόσο στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, όσο και τους σχεδιασμούς και των δύο αστικών τάξεων. Θα παλέψει για την αποτροπή ενός ελληνοτουρκικού πολέμου, ενάντια σε κάθε αλλαγή συνόρων που θα βαφτεί με το αίμα των λαών.

Θα υπηρετήσει την κοινή προοπτική των εργατικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας ενάντια στο ΝΑΤΟ, την εξάρτηση, τις βάσεις του θανάτου, για να γίνουν οι λαοί αφέντες στον τόπο τους και να ζήσουν ειρηνικά και αδερφωμένα.

Θεσσαλονίκη, 19/11/2026

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θεατρική παράσταση «Οι Δωσίλογοι»: Η μνήμη μιας ατιμώρητης προδοσίας

0

 Αναδημοσίευση από την Προλεταριακή Σημαία


Από τις 2 Νοεμβρίου, στο Θέατρο Χώρα, παρουσιάζεται η θεατρική παράσταση «Οι Δωσίλογοι», βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του ιστορικού Μενέλαου Χαραλαμπίδη. Πρόκειται για τη θεατρική διασκευή μιας έρευνας που φωτίζει μία από τις πιο σκοτεινές και λιγότερο συζητημένες πλευρές της περιόδου της Κατοχής: την ένοπλη, πολιτική και οικονομική συνεργασία Ελλήνων με τις δυνάμεις κατοχής.

Η παράσταση από τους Elephas tiliensis, σε σκηνοθεσία και δραματουργική επεξεργασία των Δημήτρη Αγαρτζίδη και Δέσποινας Αναστάσογλου, αποτελεί ένα ιδιαίτερο καλλιτεχνικό εγχείρημα. Η μεταφορά ενός ιστορικού ερευνητικού βιβλίου στη θεατρική σκηνή δεν είναι εύκολη υπόθεση. Στην αρχή, η ιδιαίτερη θεατρική γλώσσα της παράστασης μπορεί να δυσκολέψει τον θεατή να παρακολουθήσει πλήρως τη σύνδεση των σκηνών. Σταδιακά, όμως, η σκηνοθετική προσέγγιση σε παρασύρει στον δικό της ρυθμό και σε κάνει να αντιληφθείς τη δύναμη της σύλληψης. Η κίνηση, το σωματικό θέατρο, η μουσική, το τραγούδι, ο χορός, τα σκηνικά και τα οπτικά στοιχεία συνθέτουν μια παράσταση που δεν περιορίζεται στην αναπαράσταση ιστορικών γεγονότων, αλλά καταφέρνει να μεταφέρει στη σκηνή το βάρος και τη σκληρότητά τους.

Το ιστορικό υλικό παρουσιάζεται ωμό, χωρίς εξωραϊσμούς. Η δράση των συνεργατών των κατακτητών αποκαλύπτεται σε όλη της τη σκληρότητα: από την οικονομική εκμετάλλευση ενός λαού που λιμοκτονούσε μέχρι τα βασανιστήρια και τις εκτελέσεις αγωνιστών της Αντίστασης. Χαρακτηριστική είναι η αναφορά στην αισχροκέρδεια των συνεργατών που αγόραζαν το λάδι από τους παραγωγούς σε εξευτελιστικές τιμές και στη συνέχεια το πουλούσαν πανάκριβα, την ώρα που ο κόσμος πεινούσε. Μια χώρα γεμάτη ελιές και οι άνθρωποί της χωρίς λάδι. Παράλληλα, η παράσταση αναδεικνύει τα βασανιστήρια κομμουνιστών και αντιστασιακών, ακόμη και από ανθρώπους που γνώριζαν προσωπικά τα θύματά τους. Αναφορές στην Ηλέκτρα Αποστόλου, σε βιασμούς κρατουμένων αλλά και στους ανάπηρους αγωνιστές που επέστρεψαν από το αλβανικό μέτωπο και βρέθηκαν αντιμέτωποι με διώξεις και εκτελέσεις υπενθυμίζουν πόσο βαθιά έφτασε η βία.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και ο τρόπος με τον οποίο η παράσταση κατονομάζει τα πράγματα. Το ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ, η ΕΠΟΝ, ο κομμουνισμός, το σφυροδρέπανο και η Αντίσταση δεν κρύβονται πίσω από γενικόλογες αναφορές και εύπεπτες διατυπώσεις. Η πολιτική ταυτότητα των ανθρώπων που αντιστάθηκαν και η συμβολή τους στον αγώνα για την απελευθέρωση αναδεικνύονται ξεκάθαρα. Σε μια εποχή που τέτοιες αναφορές συχνά αποσιωπώνται, αποστειρώνονται ή και σκόπιμα διαστρεβλώνονται, η επιλογή αυτή έχει τη δική της βαρύτητα.

Σε όλη τη διάρκεια της παράστασης, ένας προτζέκτορας προβάλλει αποκόμματα εφημερίδων, κυβερνητικές ανακοινώσεις, διατάγματα, φωτογραφίες, αφίσες και ιστορικά τεκμήρια. Έτσι, η θεατρική αφήγηση συνομιλεί διαρκώς με τα πραγματικά ντοκουμέντα. Και η μεταπολεμική κατάληξη της υπόθεσης των δωσίλογων είναι εξίσου αποκαλυπτική. Στα Ειδικά Δικαστήρια Αθηνών και Πειραιά υποβλήθηκαν μηνύσεις για περισσότερα από 20.000 άτομα. Μόλις 3.227 παραπέμφθηκαν σε δίκη, οι 2.251 αθωώθηκαν ή η κατηγορία θεωρήθηκε αποσβεσμένη, ενώ από τους 976 που καταδικάστηκαν οι 420 δεν πήγαν καν στο δικαστήριο. Από τους 556 που καταδικάστηκαν παρουσία τους, 243 έλαβαν βασιλική χάρη ή μείωση της ποινής τους. Τελικά, μόλις 2 δωσίλογοι εκτελέστηκαν! Την ίδια περίοδο, στην Αθήνα και τον Πειραιά εκτελέστηκαν περισσότεροι από 103 αντιστασιακοί. Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους! Πολλοί από τους συνεργάτες των κατακτητών όχι μόνο απέφυγαν την τιμωρία, αλλά ενσωματώθηκαν στον κρατικό μηχανισμό και αποτέλεσαν βασικό πυλώνα συγκρότησης και εδραίωσης του αστικού κράτους μέχρι και σήμερα. Αντίθετα, οι άνθρωποι της Αντίστασης βρέθηκαν αντιμέτωποι με διώξεις, εκτελέσεις και αποκλεισμό.

Παρότι δεν υπήρχε καμία αμφιβολία για τα γεγονότα, η παράσταση αφήνει ένα βαθύ αίσθημα οργής και πόνου. Όχι φόβου. Γιατί μέσα στη φρίκη της Κατοχής αναδεικνύεται η δύναμη της αντίστασης, ο αγώνας ανθρώπων που, ακόμη και μέσα στην πείνα, τον πόλεμο και την εξαθλίωση, δεν εγκατέλειψαν τη διεκδίκηση της ελευθερίας. Ο πόνος έρχεται μαζί με την ταύτιση με αυτούς τους ανθρώπους, με όσα υπέστησαν και με το τίμημα που πλήρωσαν. Και ίσως η πιο ανατριχιαστική διάσταση της ιστορίας είναι πως η βία δεν ασκήθηκε μόνο από τον κατακτητή. Ασκήθηκε από ανθρώπους της ίδιας κοινωνίας, από εκείνους που γνώριζαν τα θύματά τους, μοιράζονταν τις γειτονιές τους και σε πολλές περιπτώσεις είχαν προσωπικούς δεσμούς μαζί τους.

Οι «Δωσίλογοι» είναι μια παράσταση που αξίζει να δει κανείς, όχι μόνο για την καλλιτεχνική της δύναμη, αλλά κυρίως γιατί φέρνει στο προσκήνιο μια ιστορία που δεν χωράει στη λήθη, στην αποσιώπηση ή στην παραχάραξη. Μια ιστορία που εξακολουθεί να αφορά το σήμερα και να φωτίζει τους δικούς μας αγώνες!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

XANIA | Η ανάπτυξή τους υποβαθμίζει τις ζωές μας, καταστρέφει τον τόπο μας. ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ TO DATA CENTER!

0

 

Αυτοπαινεύεται η κυβέρνηση για τα δις των επενδύσεων του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου σε data center, την ίδια ώρα που έχει αποδειχθεί, ότι οι ενεργοβόρες και ρυπογόνες εγκαταστάσεις σε ΗΠΑ και Ευρώπη έχουν μολύνει υπόγεια νερά, διοχετεύουν μεγάλα ποσά θερμότητας και τοξικών καυσαερίων στην ατμόσφαιρα από τις εφεδρικές γεννήτριες, έχουν συμβάλει  καθοριστικά στην αύξηση της τιμής ηλεκτρικής ενέργειας, λόγω της μεγάλης κατανάλωσης και των ρυθμιστικών χρεώσεων λόγω αναγκαίας αναβάθμισης των υποδομών που απαιτούν αυτά τα κέντρα δεδομένων. Αυξήσεις που καλείται να πληρώσει ο λαός. Είναι αυτοί οι λόγοι που οι κάτοικοι σε πολλές περιοχές των ΗΠΑ, αλλά και στην Ευρώπη, κινητοποιούνται ενάντια στα data center. Στις ΗΠΑ η τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας αυξήθηκε κατά 75.5% σε ένα χρόνο με καθοριστική τη συμβολή της λειτουργίας των κέντρων δεδομένων.

Το «κυνήγι» κατασκευής πληθώρας κέντρων δεδομένων σε ΗΠΑ, ΕΕ εντάσσεται στον ανταγωνισμό με την Κίνα για επενδύσεις σε ΑΙ. Σε χώρες εξαρτημένες όπως η Ελλάδα οι εγκαταστάσεις αυτές έρχονται να εξυπηρετήσουν αυτόν τον ανταγωνισμό και τα συμφέροντα του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου. Να δέσουν παραπέρα τη χώρα στα ιμπεριαλιστικά γεωπολιτικά τους σχέδια. 

Η κυβέρνηση της ΝΔ, αλλά και οι προηγούμενες προκειμένου να «κάνουν τη χώρα φιλική» προς τις επενδύσεις από το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο, έχουν ψηφίσει νόμους που επιβάλλουν τον εργασιακό μεσαίωνα και  fast-track διαδικασίες για αδειοδότηση, χωρίς καν τις προσχηματικές δεσμεύσεις για προστασία του περιβάλλοντος και της ζωής των κατοίκων. Έτσι, σύμφωνα με το νόμο που έχουν ψηφίσει, οι άδειες για τα data center δίδονται τμηματικά και όχι σαν ενιαίο έργο και δεν είναι υποχρεωμένοι οι επενδυτές να υποβάλλουν μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, έστω «για τα μάτια του κόσμου». Oπως για παράδειγμα στη Χριστούπολη Αττικής κατασκευάζονται τρία  data center ισχύος από 12,5 MW- 80MW δίπλα σε σπίτια και σχολεία.

Αμερικάνικες εταιρείες όπως η AMAZON στη Δυτ. Μακεδονία ή Ευρωπαϊκές όπως η ελληνοαγγλικών συμφερόντων Quadrivium Digital Ltd, που μαζί με την PODEA θέλει να φτιάξει το κέντρο στο Βαρύπετρο κατακλύζουν με αιτήσεις τον ΑΔΜΗΕ για ηλεκτροδότηση, την ίδια ώρα που ο λαός μας πληρώνει πανάκριβα την ηλεκτρική ενέργεια. Τα έργα που ήδη φτιάχνει ο ΑΔΜΗΕ για να καλύψει τις ανάγκες των κέντρων θα τα πληρώσει ο λαός.

 Η επιλογή της τοποθεσίας στο Βαρύπετρο δεν είναι τυχαία.

1. Είναι κοντά στη θάλασσα, διότι στόχος της εταιρείας Quadrivium Digital Ltd είναι η σύνδεση με κόμβο τηλεπικοινωνιακών καλωδίων που διέρχονται απ’ τη θάλασσα της Κρήτης και ενώνουν Ασία, Αφρική και Ευρώπη. Το επόμενο έργο είναι λοιπόν οι υποδομές προσαιγειάλωσης υποβρυχίων καλωδίων.  

2. Η επιστολή που έστειλε στο Δήμο, από τις 22 Μαΐου 2026, δεν αποκλείει τη χρήση νερού άρδευσης  με ότι αυτό συνεπάγεται για τις καλλιέργειες.

3. Oι δύο γεννήτριες βιομηχανικού τύπου (2 x 3100MVA) που η κάθε μία καταναλώνει 28m3 πετρέλαιο ανά ημέρα, ακόμη και με περιοδική χρήση, θα εκπέμπει μεγάλα ποσά θερμότητας και τοξικά καυσαέρια στην ατμόσφαιρα.  

Όσο για το επιχείρημα ότι οι εταιρείες επενδύουν δισεκατομμύρια, να θυμίσουμε ότι η PODEA αγόρασε το 2013 από την Εθνική, την εταιρεία ακινήτων που ξεπουλούσε όσο-όσο, λόγω μνημονιακών υποχρεώσεων και ο λαός καλούνταν να πληρώσει τα χρέη που δημιούργησαν οι πολιτικές των κυβερνήσεων. Η επένδυση στο Βαρύπετρο θα χρηματοδοτηθεί από τραπεζικό δανεισμό και το Ταμείο Ανάκαμψης. Δηλαδή πάλι θα το πληρώσει ό λαός.

Οι κινητοποιήσεις των κατοίκων του Βαρύπετρου είναι δίκαιες και αφορούν όλους τους Χανιώτες. Η κυβέρνηση και η αστική τάξη καταστρέφει τον παραγωγικό ιστό της χώρας, ξεπουλάει υποδομές και πλούτο που έχουν φτιαχτεί από τον ιδρώτα των εργαζομένων και αδιαφορεί  για το παρόν και το μέλλον του λαού μας. 

Στεκόμαστε μαζί στον δίκαιο αγώνα των κατοίκων του Βαρύπετρου για να μην γίνει το DATA CENTER. Ένας αγώνας που πρέπει να μαζικοποιηθεί και να γίνει υπόθεση όλων των Χανιωτών. Όσο για το Δήμο κι άλλους παράγοντες που αναγκάστηκαν  από τις κινητοποιήσεις των κατοίκων να βγάλουν ένα ψήφισμα, η στάση στήριξης στην αντιλαϊκή πολιτική των κυβερνήσεων που δείχνουν διαχρονικά και τα σφιχταγκαλιάσματα με τους διοικητές των αμερικανονατοϊκών βάσεων (τη μεγαλύτερη ρυπογόνα εγκατάσταση στα Χανιά, εκτός των άλλων) δεν αφήνουν περιθώρια εφησυχασμού. 

Μόνο ο λαός με την πάλη του και την πίστη στο δίκιο του αγώνα μπορεί να βάλει φρένο στις πολιτικές που καταστρέφουν τις ζωές μας. Ένας αγώνας που, για να είναι νικηφόρος, δεν πρέπει να εγκλωβιστεί σε εκλογικές αναμονές ούτε να μετατραπεί σε  κίνημα δια αντιπροσώπων.

 Χανιά 19-1-2026

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ  ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ