ΤΗΝ ΑΙΜΑΤΗΡΗ ΑΛΥΣΙΔΑ ΒΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ Η ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ!
Η τελευταία δολοφονία γυναίκας στην Ηγουμενίτσα από τον «σύντροφό» της, μιας γυναίκας εργάτριας, δεν είναι τυχαίο και μεμονωμένο γεγονός και αποτελούν πρόκληση οι δικαιολογίες τύπου «θόλωσα» και «η κακιά η ώρα», ούτε μπορεί να εξηγηθεί από ερμηνείες που το αποδίδουν στην βίαιη «φύση» των αντρών! Αυτές οι ερμηνείες προβάλλονται και επιβάλλονται από το ίδιο το σύστημα που θέλει να βαθαίνει την καταπίεση των γυναικών, ρίχνοντας το φταίξιμο ακόμα και στις ίδιες για να μπορεί να τις κρατά υποταγμένες και να τις εκμεταλλεύεται!
Το γεγονός ότι οι δολοφονίες γυναικών και οι επιθέσεις σε γυναίκες από τους «συντρόφους» τους πολλαπλασιάζονται με γρήγορους ρυθμούς τα τελευταία χρόνια και στην πόλη μας καταγράφονται δύο! σχεδόν απανωτές, αποκαλύπτει ότι τα δεσμά της γυναίκας μεγαλώνουν, σκληραίνουν, γίνονται όλο και πιο απάνθρωπα, βάρβαρα και αιματηρά! Και αυτά τα δεσμά, αυτές οι αιματηρές αλυσίδες που θέλουν τη γυναίκα εύκολο θύμα απέναντι σε κάθε μορφή βίας δεν είναι ένα συγκυριακό φαινόμενο. Εντάσσονται και είναι μέρος και έκφραση των πολιτικών και της επίθεσης του κεφαλαίου που δεν αφήνει λαϊκό δικαίωμα για δικαίωμα όρθιο! Πάνω σε αυτό το έδαφος της επίθεσης οι γυναίκες είναι τα πρώτα θύματα! Είναι αποτέλεσμα της κοινωνικής θέσης τους, η οποία χειροτερεύει και ραγδαία επιδεινώνεται μέσα σε ένα σύστημα απάνθρωπο, που δε λογαριάζει τη ζωή, που ξεχειλίζει από βία, που διαφημίζει τη βία για να εδραιώσει την κυριαρχία και την εξουσία του απέναντι στις λαϊκές τάξεις, στα φτωχά λαϊκά στρώματα, στον εργαζόμενο λαό και στη νεολαία και σε κάθε αδύναμη κοινωνική κατηγορία όπως οι πρόσφυγες, μετανάστες κλπ.
Κάθε επίθεση εναντίον των γυναικών, κάθε δολοφονία, κάθε κακοποίηση και εκδήλωση έμφυλης βίας, είναι ο καθρέφτης του βάρβαρου καπιταλιστικού συστήματος! Του συστήματος που στηρίζει την ύπαρξή του στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, που από τα σπλάχνα του και την εγκληματική του «φύση» προέρχεται η διπλή καταπίεση των γυναικών, στο σπίτι, στη ζωή και στη δουλειά, η καταπίεση λόγω φύλου και λόγω τάξης. Γιατί αν το ένα πρόσωπο της βίας φανερώνεται στις σχέσεις με το άλλο φύλο, το άλλο πρόσωπο εκδηλώνεται όλο και πιο άγριο, στις πλάτες των εργαζόμενων γυναικών, εκεί που τσαλαπατούνται δικαιώματα και κατακτήσεις των γυναικών, στη δουλειά, στο μισθό, στο ωράριο, στη μητρότητα, στις αμβλώσεις, στην προστασία των παιδιών! Και εκεί που το κεφάλαιο θυσιάζει ζωές εργατριών μαζικά, όπως έδειξε το εργοδοτικό έγκλημα στη «Βιολάντα»!
Να λοιπόν σε ποιο έδαφος «ριζώνουν και τρέφονται» οι αντιλήψεις που θέλουν τη γυναίκα «ιδιοκτησία» και αντικείμενο εκμετάλλευσης χωρίς κανένα δικαίωμα και δίχτυ προστασίας. Που «δικαιολογούν» τη βία και τις δολοφονίες , τροφοδοτούν την ανισοτιμία, αναβιώνουν τις πιο σκοταδιστικές και μεσαιωνικές απόψεις και τις αναπαράγουν μέσα από «επιστημονικές» ημερίδες, συνέδρια αλλά το κυριότερο, τις σφραγίζουν με αντιλαϊκούς και αντεργατικούς νόμους, με κοινό παρονομαστή να ενοχοποιούν τα ίδια τα θύματα, για να είναι αιώνια και στο απυρόβλητο η αντιδραστική πολιτική!
Αυτή τη σαπίλα του συστήματος πρέπει να δουν και να αναγνωρίσουν οι γυναίκες του λαού, και να σηκώσουν το δάχτυλο δείχνοντας τον ένοχο των δεινών τους και ενάντια σε ποιον πρέπει να στρέφεται το μεγαλύτερο «κατηγορώ»!
Απέναντί μας έχουμε έναν εχθρό, το σύστημα και τους μηχανισμούς του! Δε θα μείνουμε άφωνες και άπραγες, θεατές στις επιθέσεις εναντίον μας!
Θα αντιπαλέψουμε μαζί με τα άλλα κομμάτια του λαού και δίπλα τους τα αμέτρητα εγκλήματα του καπιταλισμού, τις πολιτικές και τη βάση που τα γεννά! Θα σπάσουμε τις αλυσίδες μας, θα συμμετέχουμε στους λαϊκούς αγώνες για δουλειά και ζωή με δικαιώματα, για ισοτιμία και χειραφέτηση και θα κερδίσουμε τη ζωή που μας αξίζει!
γυναίκες του


























