Με αφορμή την εξέγερση της «Κατσαρίδας», της «Gen Z», του Μπαγκλαντές

0

Τα τελευταία τρία χρόνια έχουμε δει τρεις λαϊκές εξεγέρσεις στη Νότια Ασία. Τους φοιτητές του Μπαγκλαντές, την «Gen Z» του Νεπάλ, τις «Κατσαρίδες» της Ινδίας. Και οι τρεις περιπτώσεις, νεολαιίστικες εξεγέρσεις που ξεκίνησαν από ένα στοιχείο της κρατικής τους δομής και συνεχίστηκαν ως την ανατροπή κυβερνήσεων ή υπουργείων. Και οι τρεις περιπτώσεις νεολαίας που μέσα στην οργή τους δεν υπολόγισαν τις σφαίρες των αστυνομικών, τις παρακρατικές ομάδες, το αίμα που έχυσαν μαχόμενοι, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, την άρχουσα τάξη.

Μπαγκλαντές

Βλέποντας αυτές τις εικόνες ασταμάτητων διαδηλωτών κανείς πολύ λογικά διερωτάται, εμείς πότε; Ο ελληνικός λαός που τα τελευταία χρόνια έχει βιώσει τόσες απογοητεύσεις, τόσες απώλειες, Τέμπη, Μάτι, πλημμύρες στην Θεσσαλία, πυρκαγιές σε όλη την Ελλάδα, ευλογιά των προβάτων και άλλα πολλά. Η ελληνική νεολαία που μαζί με όλα αυτά έχει να αντιμετωπίσει ΕΒΕ, Τράπεζα Θεμάτων, διαγραφές, πειθαρχικά, ταξικούς φραγμούς, εργασιακά κάτεργα από μικρές ηλικίες, λιώσιμο κάτω από μια ομπρέλα στις άθλιες σεζόν. Πότε θα έρθει και η σειρά του ελληνικού λαού να βγει στους δρόμους, να εξαγριωθεί, να διεκδικήσει, να νικήσει! Να αλλάξει την κατάσταση στην χώρα του, να διώξει τα ξένα αφεντικά που τον ετοιμάζουν για τα σφαγεία των πολέμων τους.

Νεπάλ

Αν όμως θέλουμε να ελπίζουμε στην προοπτική ενός λαϊκού ξεσηκωμού, στην προοπτική που θέλει τον λαό μας να βγει στους δρόμους, πρέπει να αναγνωρίσουμε τα λάθη και τις ελλείψεις αυτών των εξεγέρσεων, ώστε να μην τα κάνουμε και εμείς. Γιατί αν κάτι είναι πιο θλιβερό από την καπιταλιστική βία, είναι το θέαμα μιας εξέγερσης βαμμένης στο αίμα να σβήνει με την αλλαγή ενός καθεστώτος και να μην παλεύει για την δομική αλλαγή της κοινωνίας.

Μα πως να παλέψουν για την αλλαγή της κοινωνίας όταν λείπει το κόκκινο, το κομμουνιστικό, η οργάνωση, η εργατιά. Γιατί κακά τα ψέματα, η νεολαία έχει μεγάλη δύναμη, αλλά στην συνολική εικόνα την κοινωνίας δεν μπορεί να είναι πολλά περισσότερα από ένας δυνατός πυροκροτητής. Χωρίς την καθοριστική εμπλοκή της εργατικής τάξης δεν μπορεί να προχωρήσει πολύ η υπόθεση. Άλλωστε αν τα ίδια τα γρανάζια αυτής της κοινωνίας δεν ξεσηκωθούν και δεν πάρουν τα ηνία της, πως θα μπορούσε να αλλάξει στον πυρήνα της; Και αν αυτός ο ξεσηκωμός δεν είναι οργανωμένος, δεν έχει στόχο, δεν είναι βαμμένος κόκκινος, πως περιμένουμε να έχει αποτελέσματα;

Ινδία

Οι φοιτητές του Μπαγκλαντές έριξαν την χούντα. Η «Gen Z» του Νεπάλ έριξε την διεφθαρμένη κυβέρνηση. Οι «Κατσαρίδες» της Ινδίας έδιωξαν τον Υπουργό Παιδείας. Όμως όλοι συνεχίζουν και ζουν, δουλεύουν, μεγαλώνουν μέσα στην καπιταλιστική λαίλαπα. Γιατί η μόνη διέξοδος που έχουν οι λαοί της Νοτίου Ασίας, της Ελλάδας, του κόσμου όλου, είναι η συνειδητή ταξική πάλη, η προλεταριακή επανάσταση, ο σοσιαλισμός, ο κομμουνισμός! Οποιαδήποτε άλλη ρεφορμιστική, συνδιαχειριστική, συστημική κατεύθυνση είναι καταδικασμένη στην καλύτερη να αποτύχει, στην χειρότερη να αποπροσανατολίσει από τον πραγματικό στόχο, την κοινωνική απελευθέρωση! 

Μ.Π. - ΠΑΤΡΑ 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΑΜΟΣ | ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΣΤΗ ΓΑΖΑ - ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ – ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ - ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 9/8

0

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΣΤΗ ΓΑΖΑ - ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ – ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΕΝΟΧΗ – ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ

Έξω ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-βάσεις-ΕΕ

 

Το κράτος του Ισραήλ συνεχίζει εδώ και τρία χρόνια να διαπράττει καθημερινά εγκλήματα πολέμου στην Παλαιστίνη. Η επιχείρηση εθνοκάθαρσης της Γάζας βρίσκεται σε ημερήσια διάταξη και σε πλήρη εξέλιξη. Ο απάνθρωπος αποκλεισμός της περιοχής από κάθε εφοδιασμό σε νερό, τρόφιμα, φάρμακα και καύσιμα συνεχίζεται. Εκατοντάδες απελπισμένοι άνθρωποι συνεχίζουν να δολοφονούνται στην προσπάθεια τους να εξασφαλίσουν λίγη τροφή και λίγο νερό.

Στο πλευρό του Ισραήλ στέκονται αποφασιστικά ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ συμπεριλαμβανομένης και της ελληνικής κυβέρνησης. Αδιαφορούν για την συντελούμενη γενοκτονία των Παλαιστίνιων και στηρίζουν πολιτικά – οικονομικά και προστατεύουν στρατιωτικά το Ισραήλ.

Την Κυριακή 9 Αυγούστου, 19:00, σας καλούμε στην πλατεία Καρλοβάσου

Να διαδηλώσουμε μαζί με τους χιλιάδες εργαζόμενους και εργαζόμενες, νέους και νέες, σε όλη την Ελλάδα, ενάντια στη σφαγή και την εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων. Να καταγγέλλουμε την συμπαράταξη της ελληνικής κυβέρνησης με τους σφαγείς του παλαιστινιακού λαού. 

 

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κυριακή 9 Αυγούστου, το ΚΚΕ(μ-λ) καλεί στις συγκεντρώσεις αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό

0

Αθήνα 7.00 μμ Μοναστηράκι, Θεσσαλονίκη 7.30 μμ Άγαλμα Βενιζέλου, Ξάνθη 7.30 μμ Κεντρική Πλατεία, Πάτρα 7.30 μμ Πλατεία Γεωργίου, Χανιά 7.00 μμ Ενετικό Λιμάνι (Φρούριο Φιρκά), Σάμος 7.00 μμ Πλατεία Καρλοβάσου, Ικαρία 6.30 μμ Φύτεμα, Ισθμός 7.30 μμ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πολλαπλοί συντονισμοί πολλαπλών κρίσεων

0

Αν κάποιος σοβαρός αναλυτής επιχειρούσε να προχωρήσει σε μία συνολική εκτίμηση της... συμπεριφοράς των "αγορών"την εβδομάδα που διάγουμε και αυτής που προηγήθηκε θα έπρεπε χωρίς δεύτερη σκέψη να συμβουλευτεί τον... ψυχοθεραπευτή του και αν δεν έχει, να βρει έναν σύντομα!

Πως αλλιώς να εξηγηθεί ότι ενώ στην προηγούμενη εβδομάδα πιθανολογούνταν μια χρηματιστηριακή αναταραχή, πολύ περισσότερο που είχε διαπιστωθεί και καταγραφεί η μεγαλύτερη (γύρω στο 8%) για όλο τον Ιούλιο πτώση του δείκτη STSS (των τεχνολογικών εταιρειών υψηλής κεφαλαιοποίησης) ,όσο δηλαδή και στην κρίση του 2008, στην... εκπνοή του μήνα και με την είσοδο του Αυγούστου ο δείκτης Dow Jones να κάνει μία από τις μεγαλύτερες μετά το 2022 εκτινάξεις του καταγράφοντας ιστορικό υψηλό!

Οδηγοί στην εκτίναξη ήταν ο πυρήνας των ίδιων εταιρειών που την προηγούμενη εβδομάδα είχαν κατρακυλήσει!

Σεισμικές δονήσεις γεμάτες αντιφάσεις στην παγκόσμια οικονομία με τρία κατά βάση "επίκεντρα":

Το πρώτο αναφέρθηκε ήδη και έχει ως βάση την έλλειψη εμπιστοσύνης των "επενδυτών" στην αποδοτικότητα των επενδύσεων τους στην ΑΙ σε συνδυασμό πάντα με την συνειδητοποίηση (ο όρος χρησιμοποιείται καταχρηστικά!) ότι θα απαιτηθεί μεγάλη συσσώρευση κεφαλαίων άρα και υπέρογκος δανεισμός τώρα ειδικά που μεταφέρεται ο ανταγωνισμός στις υποδομές και στα φαραωνικά data centers.

To δεύτερο επίκεντρο εδράζεται στην αγορά κρατικών ομολόγων που πιεσμένα από τον ανερχόμενο πληθωρισμό , την αύξηση των πολεμικών δαπανών κλπ δεν αποτελούν πια το ασφαλές καταφύγιο ύστατης... ανάγκης , τουναντίον παρασέρνουν στην αύξηση των αποδόσεων τους και άλλα πρώην "ασφαλή" καταφύγια όπως ο χρυσός και τα κρυπτονομίσματα μόνο που τα τελευταία βλέπουν τις αποδόσεις τους να μειώνονται. Μαζί και τα χρέη των κρατών που αυξάνονται και απαιτούν όλο και μεγαλύτερο δανεισμό. Αλλά ποιος θα χρηματοδοτήσει αυτό το δανεισμό και πως θα εξισορροπηθεί από τον πλούτο που έχει παραχθεί;

Στο κάδρο πρέπει να προστεθεί και ο παράγοντας "αβεβαιότητα" σχετικά με το τι θα κάνουν οι Κεντρικές Τράπεζες (και ειδικά των ΗΠΑ) με τα επιτόκια και ενώ όλα δείχνουν αύξηση του κόστους δανεισμού. Άρα ανακύκλωση των αδιεξόδων.

Το τρίτο είναι η γεωπολιτική αναταραχή και ειδικά η ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Ιράν που αυξάνει τις τιμές των καυσίμων άρα και τον πληθωρισμό αλλά δεν είναι μόνο αυτό καθώς η γεωπολιτική αντιπαράθεση και η αβεβαιότητα υπονομεύουν τη θέληση για αγορές μετοχών γενικότερα..

Το σημαντικότερο όμως από αυτή την περιδιάβαση στον χάρτη της κρίσης είναι η διαπίστωση αυτού που οι αναλυτές ονομάζουν ως "διπλό συντονισμό".

Ο πρώτος αφορά την διπλή φυγή από μετοχές και ομόλογα , ο δεύτερος αφορά την γεωπολιτική αναταραχή όπως αυτή κλιμακώνεται από τον συντονισμό των δύο κυρίως πολεμικών μετώπων της Ουκρανίας και του Ιράν.

Στα μέσα της εβδομάδας που πέρασε και ενώ η Wall Street έδειχνε να προειδοποιεί για την επερχόμενη αναταραχή η φούσκα... έσκασε στην Ασία;

Η κορεάτικη εταιρεία τεχνολογίας υψηλής κεφαλαιοποίησης και ανταγωνίστρια της Samsung ,SK H ynix ,αν και παρουσίασε (άλλο ¨τρελό και αυτό") 557% αύξηση της κερδοφορίας της (!) απέτυχε να ανταποκριθεί στις εκτιμήσεις των αναλυτών με αποτέλεσμα ρευστοποιήσεις της μετοχής της ίσης με το 15% της χρηματιστηριακής της αξίας.

Γεγονός βέβαια που πυροδότησε πτώσεις χρηματιστηριακών αξιών ειδικά σε εταιρείες τεχνολογίας είτε ημιαγωγών είτε υπολογιστικού νέφους που έφτασαν μέχρι την Ιαπωνία.

Αν η κατρακύλα δεν πέρασε τις ακτές του Ειρηνικού αυτό οφείλεται σε δύο παράγοντες:

Ο ένας είναι το προσωρινό (;) φρενάρισμα των βομβαρδισμών στο Ιράν και οι δηλώσεις Τραμπ για μεγάλη πιθανότητα έναρξης συνομιλιών για νέα συμφωνία κατάπαυσης του πυρός. Γεγονός που αποκλιμάκωσε τις τιμές των καυσίμων .Να μην πούμε πως εδώ υπάρχει αμφιμονοσήμαντη αντιστοιχία και πως η πιθανή εκδήλωση της κρίσης να ήταν ίσως ο σημαντικότερος λόγος που καθόρισε τη στάση του επιτελείου Τραμπ.

Ο δεύτερος ανασχετικός παράγοντας ήταν η αναγγελία γάμου... συμφέροντος ανάμεσα στις εταιρείες ημιαγωγών και τις εταιρείες υπολογιστικού νέφους στους διάφορους ανταγωνιστικούς συνδυασμούς τους που έχει ως στόχο να δείξει πως μπορεί να πραγματοποιηθεί η υπερσυγκέντρωση κεφαλαίων ακόμη και χωρίς τραπεζικό δανεισμό (αν και οι τράπεζες είναι πανταχού παρούσες μέσα από διάφορα κανάλια).

500 δισεκατομμύρια δολάρια βάζει πλάτη η Νvidia στην ΟpenI προκειμένου να φτιαχτεί το μεγαλύτερο μέχρι σήμερα data center 80 χιλιόμετρα του Κολόμπου του Οχάϊο.

Ακόμα 350 δισ προγραμματίζει η Νvidia για να χρηματοδοτήσει την αγορά ημιαγωγών που είναι αναγκαίοι για το data center ενώ χρηματοδοτεί την νεοφυή επιχείρηση του ¨αποστάτη" αρχιεπιστήμονα της Οpen I .

Εδώ φαίνεται η υπεροχή της υλικότητας απέναντι στην "άυλη οικονομία"

Αντίστοιχες κινήσεις κάνει η Google με την ανταγωνιστική Anthropic ενώ εξήγγειλε νέες σειρές προσφερόμενων υπηρεσιών και προϊόντων...

Εδώ εκδηλώνεται επίσης επιταγχυντικά η πίεση των Κινέζων καθώς τελευταία ανακοινώθηκε η παραγωγή μηχανών λιθογραφίας πράγμα που κάνει την Κίνα πιο ανεξάρτητη από τις εισαγωγές της Δύσης...

Πόσο όμως μπορεί να αντέξει την πίεση των αγορών αυτή η ανασύνταξη;

Όπως πάλι γράφει η Ναυτεμπορική "στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης δεν αρκούν πια τα καλά εταιρικά αποτελέσματα αλλά απαιτείται υπέρβαση των ήδη υψηλών προσδοκιών".

Και έχετε το "χαρμάνι" της κρίσης μπροστά σας καθώς η ανοησία αυτής της... λογικής είναι έκδηλη!

Είτε από τη μαρξιστική σκοπιά της διευρυμένης αναπαραγωγής δει κανείς αυτή τη "λογική" είτε από την σκοπιά της αστικής πολιτικής οικονομίας της "απόσβεσης", καμία επένδυση δεν μπορεί να εξουδετερώσει ούτε το χώρο ούτε το χρόνο που είναι αναγκαίοι για να αρχίσει να αποδίδει...

Από την άλλη η προσωρινή παύση των βομβαρδισμών καθόλου δεν έχει κλείσει το δρόμο σε μία νέα κλιμάκωση της αντιπαράθεσης (ίσως αντίθετα την επωάζει).

"Μήπως λοιπόν βρισκόμαστε ήδη σε κρίση'" αναρωτιούνται οι Νew York Times σημειώνοντας ότι οι αποδόσεις των ομολόγων βρίσκονται στα επίπεδα του 2007 ένα χρόνο πριν την εκδήλωση της κρίσης του 2008.

Τα Χριστούγεννα του 2007 -είναι κάτι που πληροφορηθήκαμε κατόπιν... κρίσης- στελέχη χρηματιστηριακά και τεχνικά των οίκων αξιολόγησης και όχι μόνο, είχαν συνευρεθεί στο Λονδίνο προκειμένου να εξεταστεί μία πολιτική όσο γίνεται ελεγχόμενης απομόχλευσης (δηλαδή ξεπουλήματος) και να βρεθούν οι σχετικοί "μουντζούρηδες"(όπως και βρέθηκαν τελικά).

Το 2009 οι διεθνείς και εθνικοί τραπεζίτες αποφάσισαν μία κοινή αντίδραση φορτώνοντας τα βάρη στους κρατικούς προϋπολογισμούς...

Πρόκειται για κινήσεις που μέσα στην σημερινή διάρρηξη-να μην πούμε ρηγματοποίηση σχέσεων και την ένταση των ανταγωνισμών είναι δύσκολο αν όχι αδύνατο να επαναληφθούν.

Πολύ περισσότερο που οι βαθύτερες αιτίες της "κρίσης " που διαπερνούν τη χρηματιστηριακή φαινομενολογία και μερικές φορές φλυαρία χωρίς ουσία, είναι ενεργές και περιπεπλεγμένες όσο ποτέ τα τελευταία χρόνια,

Στο ερώτημα ,λοιπόν της αμερικάνικης εφημερίδας η απάντηση είναι :"γιατί πότε πάψαμε";




Δημήτρης Μάνος

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για ακόμη μία φορά η Αιγιάλεια καίγεται

0

Πάνω από 7000 χιλιάδες στρέμματα, χιλιάδες ελιές, αμπέλια και λαϊκές περιουσίες  κάηκαν στην περιοχή λόγω της φωτιάς που ξεκίνησε την Παρασκευή. Η φωτιά ξεκίνησε στο χωριό Νερατζιές, το οποίο μάλιστα καίγεται σχεδόν κάθε χρόνο, χωρίς προφανώς να υπάρχει η παραμικρή ενέργεια για την αποτροπή πυρκαγιάς από το κράτος.

Το πρόβλημα δεν είναι οι «ισχυροί άνεμοι» ή το «ανθρώπινο λάθος» αλλά η εγκληματική αδιαφορία και ανικανότητα των αρχών και του αστικού κράτους. Του κράτους το οποίο αποκαλεί ήρωες τους πυροσβέστες που έχασαν την ζωή τους στο Ρέθυμνο ενώ τον χειμώνα τους έπνιγε με χημικά. Η πολιτική που ευθύνεται για τις καταστροφές στην Αιγιάλεια, το Ρέθυμνο και την Δυτική Αττική είναι ίδια.

 Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος οι κάτοικοι αντιμετώπισαν σχεδόν μόνοι τους τις φλόγες στην προσπάθεια τους να σώσουν ότι μπορούν από τις περιουσίες τους. Οι αρχές από την άλλη πανηγυρίζουν που η φωτιά δεν επεκτάθηκε περαιτέρω την ώρα που έδιναν εντολή να απομακρυνθούν τα ελικόπτερα πριν σβήσει η φωτιά με αποτέλεσμα να υπάρχει αναζωπύρωση. 

«Τι νόημα έχει να τα ξαναφτιάξω? Αφού σε λίγα χρόνια θα ξανακαούν». Η φράση αυτή ενός αγρότη που έχασε την περιουσία και τα χωράφια του, εκφράζει την οργή των κατοίκων ενάντια στην εγκληματική πολιτική που καταστρέφει την περιοχή ξανά και ξανά. Η οργή αυτή πρέπει να εξελιχθεί σε αγώνα για πλήρεις αποζημιώσεις και πραγματικά μέτρα προστασίας.

Γιάννης Δ., Αίγιο

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ολοκληρώθηκε το 27ο Camping των Αγωνιστικών Κινήσεων και της Μαθητικής Αντίστασης – Δύναμη για τους αγώνες που έρχονται

0

Ολοκληρώθηκε επιτυχώς ένα δεκαήμερο γεμάτο συζητήσεις, πολιτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις. Ένα δεκαήμερο που έφερε κοντά συναγωνιστές και φίλους από όλη την Ελλάδα, που με βάση το τρίπτυχο «συλλογικότητα – αυτοοργάνωση – αλληλεγγύη» πραγματοποιήσαμε το camping μας, παρά τις δυσκολίες που προέκυψαν (φωτιές, βροχές, διακοπές ρεύματος).

Η επιλογή μας σε αυτό τον τρόπο διακοπών, παραμένει αναγκαία και φάνηκε φέτος πιο πολύ από ποτέ. Ξεκινήσαμε ένα camping υπό το βάρος της κρατικής δολοφονίας του 20χρονου στο Άργος και της αντίστοιχης δολοφονίας του 42χρονου στη Μπολόνια από την ιταλική αστυνομία. Φεύγοντας από το camping, είχε ήδη προστεθεί το εργοδοτικό έγκλημα στην Κόρινθο στη λίστα των εκατοντάδων «εργατικών ατυχημάτων», ενώ από την εγκληματική πολιτική του συστήματος καίγονταν δεκάδες περιοχές και ήδη μετρούσαμε δύο νεκρούς πυροσβέστες.

Υπό αυτές τις συνθήκες, παραμένει σωστή η επιλογή μας να πάμε ενάντια στα πρότυπα που προτάσσει το σύστημα, τα πρότυπα του ατομικού δρόμου, του υπερκαταναλωτισμού και να επιμένουμε να συζητάμε για όσα συμβαίνουν.

Συγκροτήσαμε τις ομάδες μας, οι οποίες αποτέλεσαν και φέτος τον κορμό της λειτουργίας του κάμπινγκ. Ήταν υπεύθυνες για το σύνολο των λειτουργιών: καθαριότητα, σίτιση, κυλικείο, βιβλιοπωλείο και μουσική.

Την Τρίτη πραγματοποιήθηκε η συγκρότηση των ομάδων και ακολούθησε ska – reggae dj set.

Την Τετάρτη έγινε μία πλούσια συζήτηση με αφορμή το εργαστήριο για το AI. Συζητήθηκαν πλευρές της τεχνολογικής ανάπτυξης και το πώς το σύστημα ανοίγει ένα νέο πεδίο παρέμβασης μέσω αυτών.

Την Πέμπτη, στην πρώτη κεντρική εκδήλωση του camping, έγινε η παρουσίαση της μπροσούρας «Η εκπαίδευση στην Ελλάδα, οι επιδιώξεις του συστήματος και οι στόχοι πάλης του κινήματος». Ήταν μία συζήτηση με πληθώρα τοποθετήσεων που έπιασαν το σύνολο της λειτουργίας του εκπαιδευτικού συστήματος στην Ελλάδα και τα χαρακτηριστικά του.

Την Παρασκευή λόγω βροχής αναβλήθηκε το μαθητικό εργαστήρι για το Σάββατο. Όταν η βροχή τελείωσε πραγματοποιήθηκε τουρνουά beach volley. Το βράδυ, οι Billy G και giagia_dalton παρουσίασαν ένα quiz night όπου διασκεδάσαμε και κλείσαμε ευχάριστα τη βραδιά μας.

Το Σάββατο πραγματοποιήθηκε το μαθητικό εργαστήριο, όπου μαθητές και μαθήτριες από όλη την Ελλάδα συζήτησαν για τα ζητήματα στα σχολεία τους και αντάλλαξαν εμπειρίες. Το βράδυ γλεντήσαμε με την μουσική των «ΝΗΜΑ», όπου με τη συμμετοχή του κόσμου από όλο το camping ζήσαμε μία βραδιά γεμάτη διασκέδαση και μουσική. Είχαμε προηγουμένως φροντίσει να το διαδώσουμε μοιράζοντας το αφισάκι μας, μία κίνηση που έλαβε θετική ανταπόκριση από το σύνολο του κόσμου.

Την Κυριακή πραγματοποιήσαμε την δεύτερη κεντρική μας εκδήλωση με τίτλο «Με τους λαούς ή με τους φονιάδες; Ποια κατεύθυνση μπορεί να βάλει φραγμό στο μακελειό που ετοιμάζουν;». Οι εισηγήσεις και οι τοποθετήσεις ανέδειξαν σε βάθος το «πού το πάνε» τα αφεντικά του πλανήτη, σε ποια πλευρά πρέπει να στέκονται οι λαοί και το πώς η πάλη τους θα ανακόψει τη σφαγή. Η συζήτηση ανέλυσε σε μεγαλύτερο ιδεολογικοπολιτικό βάθος τις λαθεμένες αντιλήψεις που κυριαρχούν στο σύνολο της αριστεράς.

Τη Δευτέρα έγινε η προγραμματισμένη εκδρομή μας στους Μολάους. Πέρα από την ξενάγηση, φροντίσαμε να καθαρίσουμε τον χώρο και να ξαναφτιάξουμε το διαλυμένο μνημείο που είχε βανδαλιστεί από εθνικιστικά συνθήματα, ενώ έγινε και κατάθεση στεφάνου. Με το σύνθημα «Δόξα στους 200 κομμουνιστές της Καισαριανής», τιμήσαμε τη μνήμη και τον αγώνα των ανταρτών.

Την Τρίτη άνοιξε πλατιά συζήτηση για τα γεγονότα του Μάη του ’36 και πιάστηκαν ζητήματα σχετικά με τη συγκρότηση της εργατικής τάξης, τα ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπίσει σήμερα και τους στόχους πάλης αλλά και τις δυνατότητες που έχει. Ακολούθησε κυνήγι θησαυρού σε όλο το κάμπινγκ, ενώ το βράδυ παρακολουθήσαμε την ταινία Persepolis.

Την τελευταία μέρα και με την απειλή της πυρκαγιάς, ο χώρος του camping εκκενώθηκε προληπτικά. Παρά τις εξαγγελίες του κρατικού μηχανισμού που ευαγγελίζεται την «ατομική ευθύνη», αποδείξαμε πως συλλογικά και οργανωμένα μπορούμε να αντιμετωπίσουμε κάθε δυσκολία. Το απόγευμα, αφού επιστρέψαμε στον χώρο κάναμε την απολογιστική μας συνέλευση και το αποχαιρετιστήριο πάρτυ.

Παρά τις διάφορες δυσκολίες, καταφέραμε να βγούμε πιο συγκροτημένοι από την πανελλαδική μας διαδικασία και πιο έτοιμοι για τις μάχες που έρχονται από Σεπτέμβρη. Μπροστά στο ξεσάλωμα της επίθεσης από την πλευρά του συστήματος, οι φοιτητές καλούμαστε να απαντήσουμε με την οργάνωση και τον αγώνα μας. Μπροστά στην αναθεώρηση του Συντάγματος (αναθεώρηση αρ. 16, άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων), τις διαγραφές στις 5ετείς σχολές, τα πειθαρχικά και την καταστολή, καλούμαστε να δώσουμε τη δική μας απάντηση!

Ανανεώνουμε το ραντεβού μας στην επόμενη πανελλαδική διαδικασία των Αγωνιστικών Κινήσεων, το πανελλαδικό μας συντονιστικό, καθώς και στα κινηματικά ραντεβού του επόμενου διαστήματος.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μερικές σκέψεις για τα αιολικά πάρκα

0

                              

Η εικόνα που ενέπνευσε αυτό το κείμενο

Μύρισε ελληνικός Αύγουστος και ήδη οι πιο τυχεροί από εμάς (αυτοί που δεν λιώνουμε στα κάτεργα της σεζόν και έχουμε το προνόμιο να στηρίξουμε οικονομικά μερικές μέρες διακοπών) παίρνουμε το πλοίο της γραμμής για ένα ταξίδι στο Αιγαίο. Σαλπάρεις από το λιμάνι του Πειραιά και ένα από τα πρώτα θεάματα που αντικρίζεις μέσα στο απέραντο γαλάζιο είναι ξερονήσια γεμάτα με ανεμογεννήτριες. Και σου έρχονται στο μυαλό οι αμέτρητες συζητήσεις γύρω από τα αιολικά πάρκα, την «πράσινη ενέργεια» κλπ. Είναι τελικά η αιολική ενέργεια, η «πράσινη ενέργεια», μια καινοτομία που θα σώσει τον πλανήτη μας, ή μήπως είναι ακόμη ένα εργαλείο της αστικής τάξης για περαιτέρω εκμετάλλευση, καταπίεση, κέρδος. Αυτή η άκακη μορφή ενέργειας που τόσο πλασάρουν έχει πράγματι όλα τα φόντα να λύσει πολλά προβλήματα ενεργειακά, περιβαλλοντικά κλπ. Παρόλα αυτά, δεν μπορεί κανείς να περιμένει την βάρβαρη καπιταλιστική κοινωνία να νοιαστεί για το συμφέρον του λαού.

Αλλά κάποιοι θα λέγανε ότι πολύ γκρινιάζουμε και δεν μιλάμε με επιχειρήματα. Πάμε λοιπόν να παραθέσουμε κάποια δεδομένα για να λυθεί αυτό το μυστήριο μια και καλή. Ας αρχίσουμε με την άμεση σύνδεση που έχουν τα αιολικά πάρκα με τις αμέτρητες φωτιές που ξεσπούν κάθε καλοκαίρι στην χώρα μας. Ουκ ολίγες είναι οι φορές που την μια χρονιά ξεσπάνε φωτιές που καταπίνουν τεράστιες εκτάσεις και την επόμενη βγαίνουν πολυετή πλάνα για αναδάσωση της περιοχής αλλά με ανεμογεννήτριες. Γιατί; Η απάντηση είναι πολύ απλή. Παρότι δεν είναι προμελετημένο και λόγω γραφειοκρατίας το πλάνο θα καθυστερήσει λίγο περισσότερο, η εγκατάσταση ανεμογεννητριών σε καμένη γη είναι πολύ πιο απλή και φθηνή καθώς δεν υπάρχει οικοσύστημα να σεβαστείς και δέντρα να αποφύγεις να κόψεις. Βρίσκουν μονίμως τρόπους να εκμεταλλευτούν τις τραγικότερες των καταστάσεων προς δικό τους οικονομικό και πολιτικό όφελος και αυτό φαίνεται σε κάθε τους κίνηση. Πόσες είναι, ακόμη, οι φορές που πυρκαγιά ξέσπασε μέσα σε δασική έκταση λόγω προβλήματος σε δίκτυο ανεμογεννητριών; Πολλές και δεν φταίνε αναπόφευκτα προβλήματα και ανθρώπινα λάθη. Φταίει η έλλειψη συντήρησης και μέτρων προστασίας. Φταίει το γεγονός ότι η σωστή εγκατάσταση, συντήρηση και συχνή επισκόπηση των εγκαταστάσεων είναι πράγματα που κοστίζουν και ο αστός αποφεύγει να κάνει. Γιατί κανείς πλούσιος δεν νοιάζεται αν ένα δασάκι καεί και πάρει μαζί του πέντε σπιτάκια και 15 ανθρώπους.

Πέρα όμως από τις πυρκαγιές πρέπει να εξεταστεί και ο τρόπος με τον οποίο τα αιολικά πάρκα εγκαθίστανται. Γιατί με γνώμονα το κέρδος οι αστοί δεν παίρνουν τα πιο ακριβά μηχανήματα, τα σύγχρονα μέτρα προστασίας και δεν δίνουν τους ανάλογους μισθούς. Αντιθέτως, είναι πολύ φθηνότερο να χρησιμοποιήσεις τον παλιό και φθαρμένο γερανό, να κατηγορήσεις τον εργάτη που δεν φοράει κράνος και δεν δένεται σωστά (και ας μην του έδωσες τα απαραίτητα εφόδια), να δίνεις πενιχρούς μισθούς για 12ωρα και 13ωρα εκτός έδρας. Και μετά απορούμε από που προκύπτουν τα «εργατικά ατυχήματα». Από που προκύπτουν οι θλιβεροί δείκτες φτώχειας και ανεργίας. Νομίζω μπορούν να μου έρθουν μερικά παραδείγματα…

Πάμε λίγο να δούμε και το περιβαλλοντικό κόστος που έχει η «πράσινη ενέργεια». Η εγκατάσταση ανεμογεννητριών σε πολλές περιπτώσεις έχει κριθεί παράνομη, ακόμη και σε ξερονήσια του Αιγαίου, καθώς διαταράσσει το εκάστοτε οικοσύστημα, την βιοποικιλότητά του, και άλλες λέξεις που σίγουρα ξέρουν πολύ καλά να αναλύουν οι ειδικοί του ίντερνετ και οι υπερασπιστές των «Γκαλαπάγκος του Αιγαίου». Καλά όλα αυτά και σίγουρα μεγάλης σημασίας, εγώ όμως θέλω να σταθώ στο περιβαλλοντικό κόστος που θα έχει στις ζωές του λαού, του μέσου ανθρώπου. Γιατί περιβάλλον δεν είναι μόνο τα απάτητα ξερονήσια του Αιγαίου με τα όμορφα και σπάνια είδη. Περιβάλλον είναι και ο βρώμικος πατραϊκός κόλπος που τα εργοστάσια πετάνε λήμματα και οι αστοί μιλούν για πλωτά αιολικά πάρκα, εκεί που ο πατραϊκός λαός αντιστάθηκε στα σχέδιά τους βλέποντας το μαύρο μέλλον που ετοίμαζαν για την περιοχή και την τοπική θάλασσα. Περιβάλλον είναι το Εθνικό Πάρκο Ροδόπης που θέλουν να ξεπουλήσουν σε Γερμανούς ιμπεριαλιστές για να παράγουν φθηνότερα το ρεύμα τους. Περιβάλλον είναι ο τόπος που ζεις, ο τόπος που μεγαλώνεις, ο τόπος που υπερασπίζεσαι και δεν θες να παραδόσεις στα χέρια ντόπιων και ξένων αφεντικών.

Αλλά καλή η κουβέντα για τις πυρκαγιές, τα εργοδοτικά εγκλήματα και τα περιβαλλοντικά προβλήματα. Θα έλεγε κανείς ότι η «πράσινη ενέργεια» έχει το θετικό πως η οικονομία της χώρας μεταβάλλεται, ελαφρύνεται αφού σταματάει να εισάγει ενέργεια, το ρεύμα για το μέσο νοικοκυριό θα φθηνύνει πάρα πολύ. Όλες αυτές οι υποθέσεις πολύ σωστές, μόνο που ξεχνάνε ένα πολύ βασικό πράγμα. Δεν ζούμε σε μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, χωρίς τάξεις και εξουσία. Ή τέλος πάντων δεν ζούμε σε μια κοινωνία που εξουσιάζουν οι πολλοί για το συμφέρον της κοινωνίας συνολικότερα και του ανθρώπου. Ζούμε σε μια κοινωνία που οι λίγοι εξουσιάζουν εις βάρος των πολλών και εκμεταλλεύονται κάθε σπιθαμή γης, ενέργειας, πρώτης ύλης και εργατοώρας τους επιτρέπεται. 

Τα αιολικά πάρκα, αρχικά, δεν ανήκουν καν στο ελληνικό κράτος, αλλά σε ιδιώτες και ξένα κεφάλαια. Είναι άλλο ένα μέσο να ξεπουλήσει η αστική τάξη της χώρας γη και ύδωρ (και αήρ στην προκειμένη) στους ιμπεριαλιστές. Αλλά πέρα από την εμφανή εξάρτηση της χώρας μας, το πρόβλημα συνεχίζει να το βλέπει το μέσο νοικοκυριό. Ενώ τα αιολικά πάρκα και η «πράσινη ενέργεια» πληθαίνουν στην χώρα μας βλέπουμε τον λογαριασμό του ρεύματος να αυξάνεται εκθετικά. Γιατί ακριβώς αυτή η «δωρεάν ενέργεια» (που κάθε άλλο παρά δωρεάν δεν είναι) δεν προορίζεται για το μέσο νοικοκυριό. Γιατί η καθημερινότητα του απλού ανθρώπου δεν θα έπρεπε να ελαφρύνει με κανέναν τρόπο και για κανένα λόγο. Γιατί η φτώχεια και η εξαθλίωση δεν είναι αμιγώς οικονομικά ζητήματα, αλλά βάρβαρος τρόπος άσκησης πολικής πίεσης. Γιατί όταν οι σειρήνες του πολέμου ηχούν από το βάθος, ο αγώνας για στέρηση δικαιωμάτων γίνεται πιο δύσκολος και επιτακτικός. Ποιος θα είναι αυτός που θα πέσει πρώτος για την αμερικάνικη και την ευρωπαϊκή σημαία; Ποια θα είναι η χώρα που θα ξεπουλήσει περισσότερα δάση για αιολικά πάρκα ευρωπαίων; Ποια θα είναι η χώρα που πρώτη θα πείσει τον λαό της να πολεμήσει για τον Αμερικάνο;

Π.Μ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ στις 9 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2026 7:30 μμ, ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

0

ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΙ ΟΙ ΣΙΩΝΙΣΤΕΣ ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΚΑΙ ΓΕΝΟΚΤΟΝΟΙ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ

ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ- ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ.

70.000 δολοφονημένους Παλαιστίνιους, πάνω από 170.000 τραυματίες, 10.000 αγνοούμενους άφησαν οι ναζιστικού τύπου βομβαρδισμοί που ισοπέδωσαν τις γειτονιές των πόλεων και των χωριών της Λωρίδας της Γάζας επί δύο χρόνια. Σ’ αυτούς έχουν προστεθεί πάνω από 1200 δολοφονημένοι και σχεδόν 4000 τραυματίες από την έναρξη της εκεχειρίας στις 10/10/2025 έως και σήμερα. Επιπλέον ο Παλαιστινιακός λαός στη Λωρίδα της Γάζας υφίσταται μια αργή γενοκτονία μέσω της έλλειψης φαγητού, πόσιμου νερού, φαρμάκων και περίθαλψης.

Εν τω μεταξύ στη Δυτική Όχθη οι δολοφονημένοι Παλαιστίνιοι από τον κατοχικό σιωνιστικό στρατό και τις φασιστικές συμμορίες των εποίκων που στηρίζονται από αυτόν ξεπερνούν τους 1100 και οι τραυματίες τους 7000. Παράλληλα το κράτος του Ισραήλ έχει κλιμακώσει την πολιτική του εποικισμού διώχνοντας με τη βία Παλαιστίνιους αγρότες από τα χωριά και τα χωράφια τους και απειλεί και με επίσημη προσάρτηση της Δυτικής Όχθης.

Μαζί με όλα αυτά η ισραηλινή βουλή ψήφισε τον νόμο που επιβάλλει την θανατική ποινή στους Παλαιστίνιους επειδή αντιστέκονται στον κατακτητή της πατρίδας τους, απειλώντας άμεσα και την ζωή χιλιάδων πολιτικών κρατούμενων που βρίσκονται στις ισραηλινές φυλακές, πολλοί από αυτούς χωρίς καν τις στημένες δίκες των ισραηλινών δικαστηρίων.

Αυτό το φρικτό, γενοκτόνο καθεστώς απαρτχάιντ και εποικισμού, στήριξαν και στηρίζουν με όλα τα μέσα – στρατιωτικά, πολιτικά, οικονομικά- οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι υποκριτικές φωνές ορισμένων ευρωπαϊκών χωρών δεν ξεπλένουν το ΑΙΜΑ των δεκάδων χιλιάδων Παλαιστινίων, με το οποίο έβαψαν τα χέρια τους αμερικάνοι και ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές.

Από κοντά και η ελληνική κυβέρνηση που κλιμακώνοντας την πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων, έχει μετατρέψει τη χώρα σε πλατφόρμα των πολεμικών εξορμήσεων των ΗΠΑ -ΝΑΤΟ. Ταυτόχρονα προσφέρει στους σιωνιστές φονιάδες του Ισραήλ μεγάλες στρατιωτικές διευκολύνσεις, έχει αναβαθμίσει την σχέση της με το γενοκτόνο Ισραήλ μέσω των τριμερών αξόνων, την αγορά στρατιωτικού υλικού και της στρατιωτικής συνεργασίας («Ασπίδα του Αχιλλέα»). Ενώ το ισραηλινό κεφάλαιο επεκτείνει την δράση του στην χώρα, τα νησιά, τα βουνά και οι πόλεις μας έχουν μετατραπεί σε «χώρους αναψυχής και ξεκούρασης» για τους «τουρίστες»- δολοφόνους του κατοχικού IDF.

Ο λαός μας, οι νέοι και οι νέες της χώρας μας, έχουν άλλη γνώμη. Ο τόπος μας δεν θα γίνει θέρετρο για τους δολοφόνους- γενοκτόνους του Ισραήλ, ούτε βάση εξόρμησης τους. Γι αυτό και στη Θεσσαλονίκη οργανώνουμε συγκέντρωση και διαδήλωση καταγγελίας των ισραηλινών φονιάδων και αλληλεγγύης στον λαό της Παλαιστίνης και στον δίκαιο αγώνα του!

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ στην ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ /Θεσσαλονίκη

ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ Η ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΗΘΕΙ ΑΜΕΣΑ ΤΟ ΟΜΟΦΩΝΟ ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ 22ΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΗΣ ΟΛΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΑΣ ΧΟΤΖΟΓΛΟΥ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ

0

Πρόταση της Ενότητας Αντίστασης Ανατροπής προς το Δ.Σ. ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ για την δημοσιοποίηση του ψηφίσματος από την ΟΛΜΕ για την αργία της Χ. Χοτζόγλου

 

Με δεδομένα:

• την παρέλευση σχεδόν 17 μηνών από την ημέρα που η αγωνίστρια συναδέλφισσά μας τέθηκε στο αδιανόητο καθεστώς της δυνητικής αργίας για την συνδικαλιστική της δράση,
• την ομόφωνη γνωμοδότηση του Πειθαρχικού ενάντια στη συνέχιση της δυνητικής αργίας της Χρύσας και στη θέση σε δυνητική αργία του Δημήτρη Χαρτζουλάκη, η οποία γνωστοποιήθηκε στους συναδέλφους με απαράδεκτη καθυστέρηση, μία μέρα μετά το κλείσιμο των σχολείων,
• την ανακοίνωση των πρώτων απαλλακτικών αποφάσεων των Πειθαρχικών στην Κομοτηνή για τους διωκόμενους συναδέλφους μας στην Ανατολική Μακεδονία-Θράκη που συμμετείχαν στην απεργία-αποχή από την αξιολόγηση, καθώς και τις νεότερες, επίσης απαλλακτικές, αποφάσεις του Πειθαρχικού Συμβουλίου Πελοποννήσου για έξι εκπαιδευτικούς του ΠΥΣΠΕ Λακωνίας. Η κινητοποίηση για την οποία διώκεται και βρίσκεται σε αργία η Χρύσα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του ίδιου αγώνα.
• την ΟΜΟΦΩΝΗ ΕΓΚΡΙΣΗ ψηφίσματος από το Σώμα του 22^ου Συνεδρίου της ΟΛΜΕ που καταγγέλλει την κωλυσιεργία και απαιτεί να επιστρέψει η Χρύσα στο σχολείο της,
• τις ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ που, εκτός όλων των άλλων, συνεπάγεται η απαράδεκτη κωλυσιεργία εκ μέρους του ΥΠΑΙΘ για την συναδέλφισσά μας,

το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Πειραιά καλεί την ΟΛΜΕ να δημοσιοποιήσει ΑΜΕΣΑ το ομόφωνο ψήφισμα που απαιτεί την επιστροφή της Χρύσας στο σχολείο της. Το ψήφισμα κατατέθηκε και εγκρίθηκε στις 4 Ιουλίου, την τελευταία μέρα των εργασιών του Συνεδρίου. Είναι, δε, το μοναδικό ψήφισμα που εγκρίθηκε από το Σώμα του Συνεδρίου και κάθε καθυστέρηση είναι αδικαιολόγητη.

Απαιτούμε:

• ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ Η ΧΡΥΣΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ! ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΡΓΙΑ ΣΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΛΛΟ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ! ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΩΡΑ Η ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΩΞΗ ΤΟΥΣ.
• ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΟΛΕΣ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΜΑΣ
• ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ-ΤΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ-ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μελίγια, βορειοδυτική Αφρική | Η ανθρωποσφαγή την ημέρα του Σαν Χουάν (2022)

0

Με αφορμή τα γεγονότα στη στη Θέουτα της Ισπανίας αναδημοσιεύσαμε άρθρο του Αθέατου Κόσμου από το 2014 (Μελίγια, βορειοδυτική Αφρική Ο ματωμένος φράκτης και το μαζικό σάλτο). Σήμερα αναδημοσιεύουμε και δεύτερο άρθρο από το 2022.

Φιέστα και μαγεία, από την μια πλευρά. Με ρίζες στις παγανιστικές τελετουργίες οι φωτιές του Σαν Χουάν το βράδυ στις 23 προς 24 Ιουνίου είναι έθιμο εξαπλωμένο στην Ισπανία και σε όλο τον καθολικό κόσμο. Για τον εορτασμό της Ημέρας του Σαν Χουάν, οι Ισπανοί ανάβουν φωτιές στις πλατείες πόλεων και χωριών. Συγκεντρώνουν φρεσκοκομμένα ξύλα, παλιά έπιπλα και δημιουργούν κατασκευές με συμβολισμούς. Σε αρκετές περιοχές υπάρχει η συνήθεια να πηδούν πάνω από τις φλόγες και σε μερικές, όπως στο Σαν Πέδρο Μανρίκε, στην Σόρια της Καστίλλης περπατούν στα κάρβουνα της βελανιδιάς. Η μέρα η οποία έχει συνδεθεί στα χριστιανικά χρόνια με την γέννηση του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή μεταφέρει το προαιώνιο έθιμο της γιορτής του θερινού ηλιοστασίου στο βόρειο ημισφαίριο, στην κορύφωση της γεωργικής συγκομιδής.

Προσμονή και αγωνία. Η Ελένα Φερνάντες Τρεβίνιο δεν έκρυβε την χαρά και την ανυπομονησία της. Ύστερα από δύο διαδοχικές ακυρώσεις εξαιτίας της πανδημίας, φέτος στην Μελίγια θα γιορτάζονταν όπως απαιτούν τα έθιμα η μέρα του Σαν Χουάν. Θα άναβε και πάλι η φωτιά την παραμονή και η πόλη θα γιόρταζε τη μικρότερη νύχτα του χρόνου. Έχοντας τον βαρύγδουπο τίτλο της Υπουργού Πολιτισμού, Παιδείας, Ισότητας και Εορτασμών (! ) της τοπικής κυβέρνησης της αυτόνομης πόλης, ήταν αυτονόητο πως η ευθύνη για την οργάνωση της φιέστας έπεφτε στις δικές της πλάτες. Γεγονός που διόλου δεν την στεναχωρούσε. Αντίθετα. Όλο αυτόν τον καιρό ήταν ενθουσιασμένη που θα προβαλλόταν η Μελίγια ως τουριστικός προορισμός αλλά και η ίδια θα βρισκόταν στο επίκεντρο της δημοσιότητας. Στέλεχος του PSOE, δηλαδή του Σοσιαλιστικού κόμματος του πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ που συγκυβερνά στην Ισπανία, η Τρεβίνιο είναι ένα από τα τρία στελέχη του που έχουν υπουργεία στην τοπική κυβέρνηση του ισπανικού θύλακα στο έδαφος της βόρειας Αφρικής. 

Στην παραλία του Σαν Λορέντζο ένα τεράστιο χρωματιστό γλυπτό από ξύλο, γύψο και χαρτόνι άρχισε να κατασκευάζεται για να καεί τα μεσάνυχτα. Μια φιγούρα από ένα μεγάλο απειλητικό σκουλήκι να μάχεται μια τοξοβόλο θεότητα επάνω σε μια βιβλιοθήκη! Για τους ευφάνταστους εμπνευστές, η σύνθεση απεικόνιζε τον αγώνα της επιστήμης ενάντια στο χάος! Η υπουργός παρουσίασε με υπερηφάνεια την κατασκευή αποκαλύπτοντας τις λεπτομέρειες της φιέστας. Πυροτεχνήματα, χοροί και μουσικές αλλά και μέτρα ασφαλείας για να μην ξεφύγει η φωτιά από τον άνεμο. Όλα τα είχε σκεφτεί η δραστήρια υπουργός ! Μέχρι και τους θεατές με ειδικές ανάγκες που θα πήγαιναν στην τελετή, για να προστατευτούν από τους δυνατούς ήχους. Όταν φωτίστηκε ο σκοτεινός ουρανός πάνω από την Μελίγια με κόκκινες μικρές εκρήξεις, υψώθηκε η φωτιά μετατρέποντας σε παρανάλωμα το τεράστιο γλυπτό και επικράτησε ευθυμία στο πλήθος η Ελένα Φερνάντες Τρεβίνιο ήταν τρισευτυχισμένη. Την επόμενη ημέρα στα σίγουρα θα είχε την τιμητική της στα μέσα ενημέρωσης ! Όλα είχαν πάει σύμφωνα με τα σχέδια της. Όλα ; Όχι ακριβώς.

Ανθρωποθυσία από την άλλη πλευρά. Λίγο πριν ξημερώσει η Παρασκευή 24, περισσότεροι από 2500 μετανάστες από την υποσαχάρια Αφρική, η πλειοψηφία τους από το νότιο Σουδάν, είχαν ήδη φτάσει στον φράκτη, προερχόμενοι από την γειτονική μαροκινή πόλη Ναντόρ, από την μεριά της λεγόμενης Τσάιναταουν και από τις πλαγιές του βουνού Γκουρούγκου. Είχαν μείνει ξάγρυπνοι όλοι την νύχτα βλέποντας τα πυροτεχνήματα από μακριά και ψάχνοντας ευκαιρία να μπουν στην Μελίγια. Με το πρώτο φως άρχισαν να σκαρφαλώνουν στα σύρματα και να αναζητούν διόδους στον φράκτη. Αμέσως έγιναν αντιληπτοί από την μαροκινή και ισπανική συνοριοφυλακή. Η αντίδραση ήταν σκληρή. Παραλυτικά αέρια, πλαστικές σφαίρες και πραγματικά πυρά εκτοξεύθηκαν στα τυφλά πάνω στο ανθρώπινο κύμα. Ακολούθησε πανδαιμόνιο, πανικός και οι πρώτες σειρές ποδοπατήθηκαν μη μπορώντας να αντιδράσουν και να υποχωρήσουν. Μόνο 133 μετανάστες μπόρεσαν να περάσουν στο χάος που επικράτησε. Εκατοντάδες παγιδεύτηκαν, τραυματίστηκαν βαριά και ένας απροσδιόριστος μέχρι τώρα αριθμός είχε ασφυκτικό θάνατο. Αρκετοί ψυχορράγησαν αβοήθητοι. Οι Μαροκινοί χωροφύλακες συνέχισαν να κτυπούν αδιάκριτα τους παγιδευμένους και να τους μαζεύουν σε σιδερένια κλουβιά. Οι απίστευτες εικόνες με πτώματα, τραυματίες και συλληφθέντες σε ένα σωρό όταν σταμάτησε η θηριωδία, έκαναν τον γύρο του κόσμου. Ήταν μια δυνατή γροθιά στο στομάχι ! Ο επίσημος απολογισμός από την μαροκινή πλευρά μιλά για 23 νεκρούς, αλλά ανεξάρτητες πηγές επιμένουν πως ο αριθμός έφτασε τους 45. Δημοσιογράφοι είδαν φρεσκοσκαμμένους λάκκους στο κοντινό νεκροταφείο. Οι δύστυχοι Αφρικανοί νέοι, θάφτηκαν στα γρήγορα δίχως ιδιαίτερες διατυπώσεις. Είναι η μεγαλύτερη σφαγή από τότε που το ισπανικό κράτος οχύρωσε τη Μελίγια με πανύψηλο φράκτη με λεπίδες, τάφρο, φυλάκια, κάμερες και άλλα αποτρεπτικά μέσα. H κατασκευή ξεκίνησε το 1996 για να εμποδίσει την προσπάθεια των Αφρικανών να περάσουν σε ευρωπαϊκό έδαφος.

El salto del "viernes negro". To άλμα της Μαύρης Παρασκευής! Έτσι ονόμασαν την μαζική προσπάθεια εισόδου τα τοπικά Μέσα στην Μελίγια. Δεν είναι η πρώτη φορά στα τελευταία χρόνια που επιχειρείται ένα μαζικό σάλτο στον φράκτη από τους Αφρικανούς που συρρέουν στις μεσογειακές ακτές του Μαρόκου αναζητώντας τρόπους να ταξιδέψουν χωρίς χαρτιά στην Ευρώπη μέσω κυρίως της Ισπανίας. Κάτι ανάλογο έγινε τον Μάιο του 2014 και σε μικρότερη κλίμακα άλλες φορές. Η διαφορά με όσα έγιναν τώρα είναι η δολοφονική βαρβαρότητα που επιδείχθηκε από τις μαροκινές και ισπανικές αρχές. Μόλις ένα χρόνο νωρίτερα η ισπανική κυβέρνηση είχε κατηγορήσει τους Μαροκινούς πως κάνουν τα στραβά μάτια στις προσπάθειες των μεταναστών να περάσουν. Ήταν τότε που για μια ακόμη φορά οι απελπισμένοι μετανάστες είχαν γίνει διπλωματικό εργαλείο. Τι μεσολάβησε και άλλαξε η αντιμετώπιση;

Το ισπανικό κράτος αγόρασε την σκληρότητα των Μαροκινών με σκοπό την αποτροπή των Αφρικανών μεταναστών δίνοντας την συνηγορία του στο σχέδιο της υποτιθέμενης αυτονομίας της Δυτικής Σαχάρας που σκαρφίστηκε το Ραμπάτ για να διαιωνίσει την κυριαρχία του. Δηλαδή η αναγνώριση της μαροκινής αποικιακής κατάκτησης της χώρας των Σαχράουι, την οποία αρνιόταν από το 1975 η Μαδρίτη. Την Αραβική Λαϊκή Δημοκρατία της Σαχάρας που ανακήρυξε το απελευθερωτικό κίνημα Πολισάριο υποστηρίζει η γειτονική Αλγερία και αναγνωρίζουν γύρω στα 40 κράτη. Η στροφή της Ισπανικής πολιτικής, η οποία πλησίασε τις αμερικάνικες θέσεις, δεν έγινε δίχως εσωτερικές αναταράξεις στον κυβερνητικό συνασπισμό. Και για να διαλυθεί κάθε αμφιβολία για την μεγάλη συναλλαγή που προηγήθηκε ο ίδιος ο Σάντσεθ από τη πρώτη στιγμή που έγινε γνωστή η σφαγή έσπευσε να συγχαρεί τις μαροκινές αρχές. Αντιμετώπισαν – δήλωσε με θράσος - μια καλά οργανωμένη, βίαιη επίθεση στην εδαφική μας ακεραιότητα από μαφίες διακίνησης μεταναστών ! Η πραγματικότητα βέβαια είναι εντελώς διαφορετική και διαψεύδει τον δήθεν προοδευτικό Ισπανό πρωθυπουργό. Οι δύστυχοι Αφρικανοί από την ώρα που αποκαταστάθηκαν οι σχέσεις Ισπανίας – Μαρόκου αντιμετωπίζουν τις επιχειρήσεις “σκούπα” των Μαροκινών οι οποίοι καταστρέφουν τους καταυλισμούς τους και τους αναγκάζουν να γυρίσουν στις πατρίδες τους. Μέσα στην απόγνωση οδηγούνται στην αυτοκτονική προσπάθεια να περάσουν τον φράκτη με τραγικά αποτελέσματα.

Η Αφρική είναι η ήπειρος με τον πιο νεαρό πληθυσμό. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΟΗΕ ο πληθυσμός της το 2050 θα φτάσει τα 2,5 δισεκατομμύρια. Ένας εκρηκτικός συνδυασμός απίστευτων κοινωνικών ανισοτήτων, ιμπεριαλιστικής λεηλασίας, εξαγοράς των τοπικών διεφθαρμένων ελίτ και πληθυσμιακής αύξησης, ιδιαίτερα στην υποσαχάρια ζώνη, την έχει καταστήσει πρωταγωνίστρια στις μεταναστευτικές μετακινήσεις. Κύριος προορισμός η Ευρώπη. Η Ισπανία και η Ευρωπαϊκή Ένωση για να αναχαιτίσουν τα κύματα των απελπισμένων Αφρικανών έχουν υπογράψει συμφωνίες με την Λιβύη και την Τυνησία, έχουν στείλει συνοριακούς φύλακες στην Σενεγάλη και αλλού για να εμποδίσουν τα ταξίδια προς τα Κανάρια νησιά και χρηματοδοτούν στρατόπεδα κράτησης σε κράτη της βόρειας Αφρικής. Υποκρισία, βαρβαρότητα με στόχο την αποτροπή αλλά και εγγυημένη μακροπρόθεσμα αποτυχία συνθέτουν αυτήν την πολιτική. Όσο η φτώχεια και η υπανάπτυξη θα κυριαρχούν στην μαύρη ήπειρο οι απελπισμένοι θα γίνονται περισσότεροι και κανένας φράκτης όσο δολοφονικός και αν είναι δεν θα μπορεί να τους σταματήσει.

Αδιαφορία και κλειστά μάτια μέχρι...τύφλωσης ! Η Μελίγια έγινε πρώτη είδηση στα διεθνή ΜΜΕ όχι για την φωτισμένη νύχτα του Σαν Χουάν αλλά για το ματωμένο πρωινό στα όρια του φράκτη που την περιβάλλει. Η κυρία Ελένα Φερνάντες Τρεβίνιο δεν βρήκε ούτε μια λέξη συμπάθειας. Από όσα προδίδει ο λογαριασμός της στο facebook, όχι μόνο δεν πτοήθηκε αλλά συνέχισε την δραστηριότητα της για την ανάπτυξη του πολιτισμού ! Αντίθετα στην Ισπανία, στο Μαρόκο και σε πολλά σημεία του κόσμου η αγανάκτηση για την βαρβαρότητα εκφράστηκε με διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες μπροστά σε ισπανικά και μαροκινά προξενεία. Οργανώσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων επιμένουν να ζητούν απόδοση ευθυνών για τις δολοφονίες. Αφηγήσεις βαριά κακοποιημένων μεταναστών που κρύβονται σε μαροκινές πόλεις συγκλονίζουν. Όπως ήταν αναμενόμενο η “πολιτισμένη” Δύση για μια ακόμη φορά, ύστερα από τις πρώτες εικόνες, απέστρεψε το βλέμμα της, έκανε πως δεν είδε και προσπάθησε να υποβαθμίσει τα γεγονότα. Θεωρώντας πως με αυτόν τον τρόπο θα ξεφύγει από τις βαριές ευθύνες της. Μάταια !

Πηγές και προτάσεις

ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΤΕ τον λογαριασμό της υπουργού www.facebook.com/elena.fernandeztrevino και δύο τοπικά Μέσα της Μελίγια, elalminardemelilla.com και elfarodemelilla.es

ΔΙΑΒΑΣΤΕ μια συνέντευξη ενός κακοποιημένου Σουδανού μετανάστη, που πήρε μέρος στο σάλτο, από μια φτωχογειτονιά στο Ραμπάτ, elfarodemelilla.es/las-heridas-sin-curar-de-la-valla-de-melilla-sanan-en-diez-metros-cuadrados

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ένα άρθρο της Lucile Daumas, vientosur.info/la-masacre-de-melilla και ένα άρθρο στο ισπανόφωνο Jacobin, jacobinlat.com/2022/07/03/la-masacre-de-melilla/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για τον Ηρακλή Γερόλυμπο, του Βασίλη Σαμαρά

0

«Έφυγε», λοιπόν, και ο Ηρακλής. Όσο αναμενόμενο κι αν ήταν αυτό με βάση την κατάσταση της υγείας του, η απώλεια έχει πάντα το δικό της βάρος. Και αυτό δεν είναι κάτι που αφορά μόνο τους οικείους του αλλά και κάθε άνθρωπο που συναναστράφηκε και κάθε σύντροφο που βάδισε μαζί του. Καθώς αναλογίζομαι το πρόβλημα που αντιμετώπιζε με τα μάτια του τα τελευταία χρόνια, μια φράση νιώθω να σχηματίζεται στη σκέψη μου. Όσο πολύτιμα κι αν είναι, δεν «βλέπει» κανείς μόνο με τα μάτια. Και ο σ. Ηρακλής είχε πάντα τον δικό του τρόπο να «βλέπει» τα πράγματα. Με τη δική του γνώση, το δικό του κριτήριο, τη δική του προσωπικότητα.

Γνωριστήκαμε προδικτατορικά στα πλαίσια της τότε ΠΠΣΠ. Με την επιβολή της δικτατορίας ο Ηρακλής διέφυγε στη Γαλλία, όπου συνέχισε την πολιτική του δράση μέσα από τις γραμμές του μ-λ κινήματος. Ξανασυναντηθήκαμε μετά την μεταπολίτευση και την επιστροφή του στην Ελλάδα και μέσα από την κοινή μας δράση ως μέλη του ΚΚΕ(μ-λ). Ο σ. Ηρακλής ως μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Γραφείου Πόλης της Θεσσαλονίκης είχε σημαντική συμβολή στη συγκρότηση της κομματικής οργάνωσης του ΚΚΕ(μ-λ) στην πόλη μας. Απ’ όλα όσα μου ‘ρχονται στο νου θα ‘θελα να σταθώ σε ένα και μόνο.

Μια από τις πιο σημαντικές παρεμβάσεις του ΚΚΕ(μ-λ) υπήρξε η αντιφασιστική διαδήλωση της 11ης Νοέμβρη του 1979. Η μαζικότητα και η αποφασιστικότητα με την οποία αντιμετωπίσαμε την επίθεση των ΜΑΤ προκάλεσε πανελλήνια αίσθηση. Έστω, λοιπόν, μετά από τόσα χρόνια, ας πληροφορήσω ότι αυτή η πρωτοβουλία του Γραφείου Πόλης Θεσσαλονίκης πάρθηκε μετά από πρόταση του σ. Ηρακλή. Μια απόφαση που υλοποιήθηκε παρά τις αρχικές επιφυλάξεις της τότε καθοδήγησης του ΚΚΕ(μ-λ). Ακολούθησε, όπως είναι γνωστό, μια δύσκολη περίοδος, έκφραση της γενικότερης οπισθοχώρησης του κινήματος. Μια από τις συνέπειες και η κρίση στα πλαίσια του ΚΚΕ(μ-λ) που κορυφώθηκε το 1982.

Η πρωτοβουλία που πήραμε ορισμένα μέλη της Κ.Ε. συσπείρωσε αρκετά μέλη αλλά ένα μεγάλο μέρος είτε αδρανοποιήθηκε είτε ακολούθησε άλλους δρόμους. Ο. σ. Ηρακλής δεν ακολούθησε καμία τάση. Αποσύρθηκε διακριτικά χωρίς μεμψιμοιρίες, αφορισμούς και μεγαλοστομίες που χαρακτήρισαν τη στάση ορισμένων άλλων. Μια στάση που βασικό της χαρακτηριστικό υπήρξε η διαφύλαξη της προσωπικής του αξιοπρέπειας πράγμα που έδωσε τη δυνατότητα διατήρησης φιλικών σχέσεων ανάμεσά μας.

Αρκετές φορές το επόμενο διάστημα και συνήθως μετά από πρωτοβουλία του σ. Στέλιου Αγκούτογλου συναντιόμασταν για ένα κρασάκι και φιλική κουβέντα. Δε συμφωνούσαμε σε όλα. Υπήρχε, ωστόσο, πάντα αμοιβαία εκτίμηση και σεβασμός του καθενός στις απόψεις του άλλου.

Στην τελευταία μας συνάντηση υποσχεθήκαμε στους εαυτούς μας να ξαναβρεθούμε. Μόνο που αυτό δεν είναι πλέον μπορετό.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ταξίδι στην Κρακοβία: Εντυπωσιακή αστική ομορφιά - εντυπωσιακά επιλεκτική ιστορική μνήμη

1

Ένα πρόσφατο ταξίδι στην πόλη της Κρακοβίας μας έδωσε την ευκαιρία να θαυμάσουμε τη μεσαιωνική πόλη, το κάστρο της, τα καλοδιατηρημένα σοκάκια. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για μια πόλη με εμβληματικά τοπόσημα που κουβαλάνε τεράστιο ιστορικό βάρος, ακόμα κι όταν μετατρέπονται σε «αξιοθέατα» του μαζικού τουρισμού. Μιλάμε βασικά για τα στρατόπεδα Άουσβιτς και Μπίρκεναου αλλά και για τα ιστορικά αλατωρυχεία της Βιελίτσκα, τα 2 σημεία που - δικαίως - γνωρίζουν την μεγαλύτερη τουριστική προβολή.

Αφορμή όμως για το σημείωμα αυτό, ήταν η ολοφάνερη - σχεδόν παντού στην πόλη και στην ευρύτερη περιοχή - προσπάθεια σβησίματος οποιουδήποτε στοιχείου θύμιζε το πρώιμο σοσιαλιστικό παρελθόν της περιοχής. Σε φανερή, μάλιστα, αντίστιξη με την υπερπροβολή της «Αλληλεγγύης» που με την βοήθεια της εξιδανικευμένης Δύσης - στο ρόλο του Σωτήρα - «απελευθέρωσε» την πόλη από τα «σοσιαλιστικά δεινά της».

Ας δούμε ένα από τα πλέον τρανταχτά παραδείγματα «αποκομμουνιστικοποίησης» (όρος που θεσμοθετήθηκε δια νόμου το 2017, χρόνια μετά την κατάρρευση του ανύπαρκτου σοσιαλισμού που κυριάρχησε στα τέλη της δεκαετίας του '50) και που σε κάποιες εκδηλώσεις του, αγγίζει τα όρια του γκροτέσκου.

Το σοσιαλιστικό προάστιο Nowa Huta

Άποψη ενός οικοδομικού τετραγώνου της Nova Huta

Η περιοχή Nowa Huta - «Νέα Χαλυβουργεία» - είναι μια τεράστια συνοικία ανατολικά της Κρακοβίας, που ξεκίνησε να χτίζεται το 1947 στα πρότυπα του σοσιαλιστικού μοντέλου ζωής και της σοσιαλιστικής αρχιτεκτονικής, για να στεγάσει τους εργάτες ενός από τα μεγαλύτερα χαλυβουργεία της Ευρώπης και τις οικογένειές τους. Χτίστηκε για να προσφέρει ποιότητα ζωής, μεγάλους δρόμους και ανοιχτούς δημόσιους χώρους και σε αντίστιξη προς τα στενά μεσαιωνικά σοκάκια της παλιάς πόλης που είχαν αλωθεί από την αστική τάξη και τον τρόπο ζωής της. Κάθε οικοδομικό τετράγωνο ήταν δομημένο έτσι ώστε σε κοντινή απόσταση με τα πόδια από κάθε πολυκατοικία να υπάρχουν σχολεία, παιδικοί σταθμοί, καταστήματα, χώροι πρασίνου και συνεργεία εξυπηρέτησης. 

Το θέατρο του Λαού

Το θέατρο του λαού (Teatr Ludowy), ένα από τα πιο σημαντικά δείγματα του λεγόμενου σοσιαλιστικού ρεαλισμού, κατασκευάστηκε με βάση την αρχή ότι η υψηλή τέχνη δεν είναι αστικό προνόμιο αλλά ανήκει στον λαό και λειτουργεί μέχρι σήμερα. Η κεντρική πλατεία (τότε: «Plac Centralny») είναι ένας τεράστιος ανοιχτός κόμβος από τον οποίον ξεκινούν ακτινωτά πέντε φαρδιές λεωφόροι. 

Οι παλιές υψικάμινοι του χαλυβουργείου

Σήμερα: Το Χαλυβουργείο Huta im. Lenina – αυτή ήταν η ονομασία του μεταξύ 1954 και 1990 - που στην περίοδο της ακμής του απασχολούσε 40.000 εργαζόμενους, σήμερα ονομάζεται ArcelorMittal Poland S.A. από το όνομα της πολυεθνικής – κολοσσού στην οποία ανήκει. Το χάλκινο άγαλμα του Λένιν στην «πλατεία των ρόδων» αποκαθηλώθηκε το 1989 και πουλήθηκε ως μέταλλο σε Σουηδό επιχειρηματία. Ο επίμονος επισκέπτης μπορεί να βρει φωτογραφίες της πλατείας με το άγαλμα και ένα mini αντίγραφο σε γειτονικό ιστορικό εστιατόριο. Το μόνο άγαλμα του Λένιν του μπορεί να δει κανείς στην πόλη είναι το μικρό πράσινο «Συντριβάνι του Μέλλοντος» με τον Λένιν να ουρεί, κομμάτι μίας έκθεσης σύγχρονης τέχνης του 2014, που αποφάσισαν να κρατήσουν μόνιμα.

Όσο για την κεντρική πλατεία, άλλοτε Plac Centralny, σήμερα ονομάζεται - μαντέψτε! - Πλατεία Ronalda Reagana, προς τιμήν βεβαίως του 40ού Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, φανατικού αντικομμουνιστή της εποχής του «ψυχρού πολέμου», και στο κέντρο της φέρει ένα ακόμα μνημείο της «Αλληλεγγύης». Όσο για τους παρακείμενους δρόμους, φέρουν ανάλογες ονομασίες όπως αυτή του πολωνική καταγωγής, Πάπα Ιωάννη Παύλου του Β. Φήμες λένε, ότι παρά τις τεκτονικές κοινωνικές αλλαγές που έχουν συντελεστεί στο μεταξύ, οι παλιοί κάτοικοι της περιοχής, ιδιαίτερα αυτοί που με τα χέρια τους έχτισαν την πόλη, εξακολουθούν να αναφέρονται στην πλατεία ως Plac Centralny. 

Η εργατική ιστορία που «κρύβεται» στα αλατωρυχεία

Στην Πολωνία η επιλεκτική διαγραφή της μνήμης είναι θεσμοθετημένη. Τα παραδείγματα δεν σταματούν στη Nowa Huta και θα μπορούσαμε να γράψουμε σελίδες ολόκληρες. Η ξενάγηση στο περίφημο – και πραγματικά εντυπωσιακό – αλατωρυχείο της Βιελίτσκα (Wieliczka), περιστρέφεται εξολοκλήρου:

1. Γύρω από τον Πολωνικό Καθολικισμό, τις επισκέψεις του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β΄, και την αισθητική ομορφιά των χτισμένων από αλάτι παρεκκλησίων και πολυελαίων, που αποδεικνύουν, σύμφωνα πάντα με τους ξεναγούς, την βαθιά πίστη των μεταλλωρύχων και

2. Γύρω από τον ευρύτερο μύθο της «Αλληλεγγύης» (Solidarność). Ούτε μία λέξη δεν περισσεύει – και θα πρέπει να ψάξει κανείς πολύ για να την ανακαλύψει – για τις άθλιες συνθήκες εργασίας, τις μεγάλες απεργιακές διεκδικήσεις και την «Ματωμένη Άνοιξη» του 1936 που πνίγηκε στο αίμα από το αυταρχικό καθεστώς του στρατάρχη Γιούζεφ Πιουσούτσκι. Αποσιωπούνται ακόμα και οι απεργίες του 1980 υπό την αιγίδα της «Αλληλεγγύης» (Solidarność), ακριβώς επειδή ήταν... απεργίες. 

Άουσβιτς και Μπίρκεναου: Ξενάγηση υπό κρατική εποπτεία

Όσο για την ξενάγηση στο Άουσβιτς και το Μπίρκεναου, γίνεται με ακουστικά και πολύ γρήγορους, βιομηχανοποιημένους ρυθμούς, που δεν επιτρέπουν να σταθείς λεπτό και να σκεφτείς τη συγκλονιστική Ιστορία που ξεδιπλώνεται μπροστά σου. Όλοι οι ξεναγοί, συνοδεύονται υποχρεωτικά από έναν/μία κρατικό επόπτη που … παρακολουθεί τι λένε και κυρίως, όπως μάθαμε μετά, αν παραβαίνουν τον αμφιλεγόμενο νόμο που ψήφισε η πολωνική κυβέρνηση το 2018 και απαγορεύει, μεταξύ άλλων, οποιαδήποτε αναφορά σε συνεργασία Πολωνών και Ναζί. Στο τέλος της ξενάγησης, έξω από την πύλη του Μπίρκεναου, η - νεότατη σε ηλικία - ξεναγός μας αναφέρθηκε για πρώτη και τελευταία φορά στην απελευθέρωση του στρατοπέδου από τον Σοβιετικό στρατό στις 27/1/1945, λέγοντας με χαμηλή φωνή «it was the Red Army». 

Το «παράδοξο» του κάστρου Βάβελ 

Τέλος, στις αίθουσες και το θησαυροφυλάκιο του κάστρου Βάβελ, μπορεί κανείς να δει μεσαιωνικά λάβαρα και σπαθιά αλλά και αναγεννησιακές ταπισερί που φέρουν μια πανομοιότυπη λεζάντα: «Το έκθεμα είχε κλαπεί από τη Ρωσική αυτοκρατορία. Συντηρήθηκε και επιστράφηκε στην Πολωνία την δεκαετία του 1920». Στην περίπτωση αυτή, οι λεζάντες αυτές όχι μόνο παραμένουν αλλά υπερτονίζονται, αφού η επιστροφή των εκθεμάτων ήταν όρος της Συνθήκης της Ρίγα που υπογράφηκε το 1921, και έληξε τον Πολωνο – Σοβιετικό πόλεμο που ξεκίνησε το 1919, όταν το νεοσυσταθέν αστικό πολωνικό κράτος προσπάθησε να εκμεταλλευτεί τις συνθήκες εμφυλίου και την ιμπεριαλιστική επέμβαση στα σοβιετικά εδάφη για να αποκαταστήσει τα παλαιότερα σύνορά του. Οι λεζάντες αυτές εξυπηρετούν απόλυτα το σημερινό πολωνικό εθνικό αφήγημα εφόσον υπενθυμίζουν μια μεγάλη στρατιωτική και διπλωματική νίκη της Πολωνία επί της νεαρής επαναστατικής Σοβιετικής Ένωσης. 

Λεζάντα εκθέματος

Ο αντικομμουνισμός καλά κρατεί – Το σύστημα φυλάει τα νώτα του

Η διαχείριση της Ιστορικής μνήμης είναι κάτι παραπάνω από πεδίο τουριστικής αξιοποίησης. Είναι πολιτικό εργαλείο. Στην Πολωνία, η «αποκομμουνιστικοποίηση» είναι επίσημος όρος. Ξεκίνησε το 1989, εντάθηκε με ειδικό νόμο το 2017 και πήρε επιθετική μορφή μετά τη εισβολή του ρωσικού ιμπεριαλισμού στην Ουκρανία. Το Κομμουνιστικό Κόμμα είναι παράνομο από το 2025 ενώ απαγορεύεται κάθε αναφορά ή χρήση σχετικών συμβόλων ή ονομάτων σε δρόμους και δημόσια κτήρια.

Ο αντικομμουνισμός και η θεωρία των δύο άκρων επελαύνουν ταχύτατα όχι μόνο στις χώρες του λεγόμενου «ανατολικού μπλοκ» αλλά σε όλη την Ευρώπη και παγκοσμίως. Ο καπιταλισμός προβάλλεται ως η «μόνη εναλλακτική» (TINA). Όσο για τα σύμβολα του Δυτικού πολιτισμού, όπως το λογότυπο των McDonald's,, όχι μόνο δεν απαγορεύονται αλλά φιγουράρουν υπερήφανα στην είσοδο της μεσαιωνικής πόλης της Κρακοβίας. Όπως εξάλλου και σε όλο τον κόσμο, χωρίς να υπολογίζουν μνήμη, ιστορία και ταξικούς αγώνες.

Θα μπορούσε κανείς να ρωτήσει: Μα είναι σήμερα ο κομμουνισμός υπαρκτός και άμεσος κίνδυνος για την αστική τάξη και τον καπιταλισμός; Η απάντηση είναι: Η αστική τάξη ξέρει. Ξέρει ότι ο ιμπεριαλισμός βρυχάται και οι λαοί έρχονται αντιμέτωποι με την απόλυτη βαρβαρότητα. Και πρέπει να φυλάξουν τα νώτα τους. Να πείσουν του καταπιεζόμενους αυτού του κόσμου πως μία άλλη καλύτερη κοινωνία είναι ανέφικτη. Και τρέμουν τη στιγμή που οι λαοί θα συνειδητοποιήσουν τη δύναμή τους και θα εμπνευστούν από το κομμουνιστικό όραμα μιας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση.

Κ.Α. 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μελίγια, βορειοδυτική Αφρική Ο ματωμένος φράκτης και το μαζικό σάλτο (2014)

0

Με αφορμή τα γεγονότα στη Θέουτα της Ισπανίας αναδημοσιεύουμε άρθρο του Αθέατου Κόσμου από το 2014, θα ακολουθήσει και δεύτερο άρθρο για παρόμοια γεγονότα το 2022:

Η Μελίγια υπήρξε μια από τις πρώτες κατακτήσεις της μακραίωνης ισπανικής αποικιοκρατικής ιστορίας. Στις 17 του Σεπτέμβρη του 1497, πέντε χιλιάδες στρατιώτες με επικεφαλής τον Πέδρο ντε Εστοπινάν, πολιόρκησαν την πόλη και ύστερα από λίγες μέρες την κατέλαβαν. Από τότε, αν και ισπανικά στρατεύματα χρειάστηκε πολλές φορές να την υπερασπιστούν από τις επιθέσεις κυρίως των Αράβων και ειδικά των φυλών που κατοικούν στο σημερινό Μαρόκο, συνέχισε να βρίσκεται στην κυριαρχία της Μαδρίτης για πάνω από πεντακόσια χρόνια. Από εδώ ξεκίνησαν οι πρώτες εκδηλώσεις των φασιστών πραξικοπηματιών το 1936 ενάντια στην νόμιμη κυβέρνηση του Λαϊκού Μετώπου, οι δεξιοί του Λαϊκού κόμματος είναι σταθερά πλειοψηφία και το μοναδικό άγαλμα του Φράνκο σε όλη την Ισπανία μένει ακόμη ορθό. Σήμερα, ο θύλακας των δώδεκα τετραγωνικών χιλιόμετρων στην μεσογειακή ακτή και των ογδόντα τεσσάρων χιλιάδων κατοίκων, αποτελεί ένα από τα τελευταία υπολείμματα της παλιάς αποικιοκρατικής αίγλης. Τον κρατά πεισματικά το ισπανικό κράτος,παρά την απαίτηση των Μαροκινών να τους επιστραφεί μαζί με την Θέουτα, την δεύτερη ισπανική κτήση στα εδάφη της βορειοδυτικής Αφρικής.

Στα τελευταία είκοσι χρόνια η Μελίγια αντιμετωπίζει μια διαφορετική , από τις παλιές, πολιορκία. Χιλιάδες απελπισμένοι, νεαροί κυρίως από την υποσαχάρια Αφρική αλλά και τις χώρες του Μαγκρέμπ, προσπαθούν να την χρησιμοποιήσουν σαν πύλη εισόδου στην Ευρώπη. Πιστεύουν μάταια πως αν καταφέρουν και πατήσουν στο θεωρούμενο ως ισπανικό έδαφος το ταξίδι για την ''γη της επαγγελίας” θα έχει αίσιο τέλος . Το ισπανικό κράτος μπροστά στην αυξανόμενη πίεση, ξεκίνησε από το 1996 να κατασκευάζει ένα φράκτη που ημικυκλικά προστατεύει όλη την εξωτερική περίμετρο της πόλης , μήκους δώδεκα χιλιομέτρων περίπου. Από το 1999 που ολοκληρώθηκε το έργο, ο φράκτης συνεχώς ψηλώνει και τα μέσα αποτροπής γίνονται όλο και πιο σύνθετα και ακριβά. Κατασκευάστηκαν τάφροι και σκοπιές, μπήκαν κάμερες για την νύκτα, δυνατός φωτισμός και προπαντός ένα ειδικό πυκνό σύρμα με λεπίδες σαν ξυράφια. Μέχρι και μη επανδρωμένο αεροπλάνο χρησιμοποιήθηκε κατά καιρούς για να καταγράψει τα καραβάνια των προσφύγων που συρρέουν γύρω από την πόλη. Σύμφωνα με συντηρητικές εκτιμήσεις το κόστος του φράκτη έχει ξεπεράσει τα διακόσια τριάντα εκατομμύρια δολάρια, χώρια τα χρήματα που ξοδεύονται καθημερινά για την συντήρηση και τις αμοιβές των συνοριακών φυλάκων. Αρκετά από αυτά τα ποσά τα έδωσε ο προϋπολογισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία συνεχίζει να οχυρώνει την γηραιά Ήπειρο από τα εκατομμύρια των απελπισμένων του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου , που ωθούνται από την φτώχεια και τους πολέμους που και η ίδια προκαλεί με τις πολιτικές της.

Οι ισπανικές κυβερνήσεις έχουν κατηγορηθεί πολλές φορές για την απάνθρωπη σκληρότητα με την οποία αντιμετωπίζουν τους θεωρούμενους ως εισβολείς. Όσοι καταφέρνουν και περνούν τον φράκτη κλείνονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης η στο διαβόητο φρούριο Λα Πουρισίμα, σε απαράδεκτες συνθήκες. Τόσο στην διάρκεια των συλλήψεων όσο και στις προσπάθειες αποτροπής η πολιτοφυλακή Γκουάρντια Σιβίλ, θεωρείται υπεύθυνη για αρκετούς βίαιους θανάτους και τραυματισμούς μεταναστών. Ανάλογες κατηγορίες έχουν διατυπωθεί και για τις μαροκινές αρχές που κυνηγούν τους μετανάστες από την άλλη πλευρά του φράκτη. Όσο για το σύρμα με τις λεπίδες είχε ξεσηκώσει τόση διεθνή κατακραυγή που ανάγκασε τον τότε πρωθυπουργό Θαπατέρο να δεσμευτεί πως θα το αποσύρει. Από το 2013, αφότου αυξήθηκαν κατακόρυφα οι προσπάθειες μαζικής εισόδου, το κοφτερό σύρμα ξανά-τοποθετήθηκε και οι ισπανικές αρχές αύξησαν τα μέτρα αποτροπής.

Σε πείσμα της τεχνολογίας, της βίας και του πανύψηλου θανατηφόρου φράκτη οι νεαροί Αφρικανοί δεν το βάζουν κάτω. Συγκεντρώνονται κατά εκατοντάδες στις κατάφυτες πλαγιές του βουνού Γκουρούγκου, κατασκηνώνουν κατά ομάδες συνήθως με βάση την εθνικότητα και οργανώνουν , συνήθως στις νυκτερινές ώρες, μαζικές εισβολές στα αδύνατα σημεία του φράκτη. Γνωρίζουν πως οι περισσότεροι δεν θα καταφέρουν να περάσουν και αρκετοί θα τραυματιστούν σοβαρά στα σύρματα. Ορισμένοι όμως θα προλάβουν να μπούνε ελπίζοντας πως θα χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο και νομικό έρεισμα για να αποφύγουν την απέλαση. Όσο περνάει ο καιρός αυτά τα μαζικά σάλτα αυξάνονται, επιβεβαιώνοντας όσους ισχυρίζονται πως τίποτε δεν μπορεί να εμποδίσει τους πεινασμένους και τους απελπισμένους να αναζητήσουν έστω ένα απατηλό όνειρο. Η σύγχρονη πολιορκία της Μελίγια ξανάρθε στο προσκήνιο ύστερα από ένα μαζικό σάλτο που έκαναν δύο χιλιάδες Αφρικανοί τα ξημερώματα της 28 του Μάη. Ήταν πεντέμισι το πρωί στο ύψος που βρίσκεται η συνοικία Τσαινατάουν όταν ξαφνικά έγινε η επίθεση και γκρεμίστηκε ένα τμήμα του φράκτη. Λίγο μετά τετρακόσιοι περίπου νεαροί, ζώντας μερικά λεπτά ευτυχίας, έφταναν με γέλια και συνθήματα στο κέντρο μεταναστών της πόλης στο οποίο τους υποδέχτηκαν με ζητωκραυγές οι έγκλειστοι. Την ίδια ώρα στην Μαδρίτη επικρατούσε νευρικότητα, κυβερνητικοί αξιωματούχοι έσπευσαν στην Μελίγια και λίγο μετά ανακοινώθηκε πως θα ξαναρχίσουν οι απελάσεις στο Μαρόκο.

ΔΕΙΤΕ φωτογραφίες από την Ελ Παις για το τελευταίο μαζικό σάλτο
politica.elpais.com/politica/2014/05/01/album/1398938789_709530.html#1398938789_709530_1398954816

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ένα ντοκιμαντέρ από την Ισπανία για τις συνθήκες ζωής των επίδοξων «εισβολέων» στην Μελίγια που ζούνε στο βουνό Gurugu και για την καταστολή που υφίστανται από τις μαροκινές αρχές.
www.youtube.com/watch?v=SfeWqY017Ns#t=29

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΛΑΡΙΣΑ | Σύλληψη του προέδρου του ΕΚΛ για αφισοκόλληση!

0

  

Σε μια πρωτοφανή και απαράδεκτη ενέργεια προέβησαν οι αστυνομικές δυνάμεις της Λάρισας την Παρασκευή 31/7, οι οποίες προχώρησαν στην απρόκλητη σύλληψη του προέδρου του Εργατικού Κέντρου Λάρισας Γιάννη Σκόκα την ώρα που με άλλους συνδικαλιστές πραγματοποιούσαν αφισοκόλληση για την προπαγάνδιση του  συλλαλητηρίου των σωματείων στη ΔΕΘ.

O Γ. Σκόκας κρατήθηκε με τη διαδικασία του αυτοφώρου στην Αστυνομική Διεύθυνση Λάρισας, έξω από την οποία βρέθηκαν μέλη της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου και άλλοι συνδικαλιστές, απαιτώντας την απελευθέρωση του. Μετά το σχηματισμό δικογραφίας εις βάρος του, αφέθηκε ελεύθερος αργά το βράδυ της Παρασκευής.

Δεν μιλάμε για μεμονωμένο περιστατικό, αλλά ένδειξη της όξυνσης της πολιτικής της κρατικής τρομοκρατίας και φασιστικοποίησης της δημόσιας και πολιτικής ζωής. Σε περίοδο που το ντόπιο αστικό πολιτικό σύστημα κινείται σε προεκλογική τροχιά, η πολιτική και συνδικαλιστική δράση θα διώκεται με ακόμα πιο εντατικούς ρυθμούς. Στην βιομηχανία διώξεων που έχει στηθεί για να τρομοκρατηθεί και να κατασταλεί το εργατικό, λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα, η «αφισορύπανση» είναι ακόμα ένα σημείο στη λίστα των ποινικοποιημένων ελευθεριών και δικαιωμάτων του λαού. Χρησιμοποιείται ως όχημα για προσαγωγές και συλλήψεις στοχοποιημένων αγωνιστών, για την φίμωση και εξαφάνιση πολιτικών απόψεων που στέκονται ενάντια στην πολιτική και κοινωνική βαρβαρότητα, για την αποστείρωση πολιτικών χώρων οργάνωσης αγώνων, αντιστάσεων και διεκδικήσεων. Οι συλλήψεις εν ώρα πολιτικών παρεμβάσεων, είναι κομμάτι του παζλ των εκατοντάδων διώξεων εκπαιδευτικών για συμμετοχή σε απεργία, τις δίκες αγωνιστών για συμμετοχή σε κινητοποιήσεις, τα πρόστιμα σε πολιτικές οργανώσεις για αφισοκολλήσεις σε προεκλογικές περιόδους. 

Να παρθούν πίσω όλες οι κατηγορίες σε βάρος του συνδικαλιστή Γιάννη Σκόκα.

Η πολιτική δράση δεν καταστέλλεται.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ