26 Μαΐου 2026
Εκτός των Τειχών | Νέο βιβλίο - Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου
Ένα νέο βιβλίο έρχεται να προστεθεί στη λίστα των εκδόσεών μας!
Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου, ο θρυλικός καπετάνιος των ανταρτών της Χαλκιδικής, ταξίαρχος του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας
Χριστόφορος Στεφανίδης
Το βιβλίο του Χριστόφορου Στεφανίδη Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου, ο θρυλικός καπετάνιος των ανταρτών της Χαλκιδικής, ταξίαρχος του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εκτός των Τειχών, αποτελεί μια σπονδή στη μνήμη του ταξίαρχου του ΔΣΕ, που υπήρξε επικεφαλής του συγκροτήματος Χαλκιδικής σε όλη τη διάρκεια του αγώνα και είχε τραγικό τέλος. Εκπλήρωση μιας προσωπικής αποστολής για την αποκατάσταση και την ανάδειξη του ρόλου του καπετάνιου των ανταρτών, που δολοφονήθηκε εν ψυχρώ από χωροφύλακες και παρακρατικούς, αφού συνελήφθη τις πρώτες ημέρες του 1950. Το τέλος μιας άνισης προσπάθειας για να διασωθούν οι ολιγάριθμες ομάδες των μαχητών ύστερα από την ήττα και την υποχώρηση των δυνάμεων του ΔΣΕ. Προσπαθούσε αυτός και οι εναπομείναντες κυνηγημένοι αντάρτες στη Χαλκιδική να βρούνε τρόπο να ξεφύγουν από τον κλοιό και να διαφύγουν.
Ταυτόχρονα, το βιβλίο παρουσιάζει αναλυτικά αυτούς που έπεσαν, άνδρες και γυναίκες, στα χρόνια της γερμανικής κατοχής και της Αντίστασης και στον τρίχρονο αγώνα του ΔΣΕ στη Χαλκιδική. Χαλκιδικιώτες αλλά και μη Χαλκιδικιώτες, με σκοπό να διασωθεί η μνήμη και η υπέρτατη προσφορά τους. Από οικογένεια με συμμετοχή στον ΕΛΑΣ και στον ΔΣΕ, ο Χριστόφορος Στεφανίδης από νεαρή ηλικία πήρε ενεργά μέρος στους κοινωνικούς αγώνες, υπήρξε συνδικαλιστής μεταλλωρύχος και συμμετείχε μέσα από τις γραμμές του αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος (ΕΔΑ, ΚΚΕ) στους κοινωνικούς-πολιτικούς αγώνες. Για αυτούς τους αγώνες διώχθηκε και πέρασε συνολικά 3,5 χρόνια κρατούμενος και εξόριστος από τη στρατιωτική δικτατορία. Διατέλεσε πέντε φορές πρόεδρος της κοινότητας Ορμύλιας και για αρκετά χρόνια πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού.
Εξηγώντας τον λόγο που τον οδήγησε στη συγγραφή του βιβλίου, ο Χριστόφορος Στεφανίδης γράφει χαρακτηριστικά στον επίλογο:
"Βεβαίως, την ιστορία δεν τη δημιουργεί καμιά προσωπικότητα όσο ικανή και ταλαντούχα κι αν είναι. Την ιστορία τη δημιουργεί η λαϊκή μάζα και στην προκειμένη περίπτωση το σύνολο των μαχητών του Δημοκρατικού Στρατού και του λαού που παντοιοτρόπως τους βοηθούσε. Η λαϊκή μάζα, όμως, μένει μοιρολατρικά αδρανής και ξεσηκώνεται μόνο όταν αναδειχτούν μέσα από τα σπλάχνα της κάποια πρόσωπα ταλαντούχα, που είναι ικανά να την εμπνέουν, να την οργανώνουν και να την καθοδηγούν. Τα πρόσωπα αυτά είναι οι λαϊκοί ηγέτες, που εκτός από τις ικανότητες και το ταλέντο που διαθέτουν, φλέγονται οι ίδιοι από τα ιδανικά που θέλουν να πραγματώσουν με τον αγώνα τους. Έχουν τον διάβολο μέσα τους, όπως έλεγε χαρακτηριστικά ο ήρωας του 1821 Οδυσσέας Ανδρούτσος. Αυτόν τον διάβολο μεταλαμπαδεύουν στη συνείδηση της λαϊκής μάζας, την εμπνέουν, την ξεσηκώνουν, την οργανώνουν, μπαίνουν μπροστά και την καθοδηγούν στον αγώνα. Τέτοιος λαϊκός ηγέτης ήταν ο Καπετάνιος των ανταρτών Χαλκιδικής, Ταξίαρχος του ΔΣΕ, Κώστας Παπαγεωργίου. Παραδίνω στη νεολαία τον καπετάνιο Κώστα Παπαγεωργίου αποκαθαρμένο από τη λάσπη που του ρίξανε, με τη βεβαιότητα ότι θα αποτελέσει πρότυπο και οδηγό μαζί με τους τόσους άλλους ήρωες του τόπου μας και δίπλα στους καταφώτεινους φάρους του Σουκατζίδη, του Βελουχιώτη, του Μπελογιάννη και του μεγάλου διεθνιστή Τσε Γκεβάρα και θα φωτίζει τον δρόμο τους στους αγώνες που έχουμε μπροστά μας."
Βρείτε το:
• Στο site μας: https://ektostonteixon.gr/product/konstantinos-papageorgiou/
• Στο βιβλιοπωλείο μας στην Αθήνα: Γραβιάς 10-12, Εξάρχεια
• Σε επικοινωνία μαζί μας στο 2103303348 ή στο ett.books@yahoo.com
25 Μαΐου 2026
Ηράκλειο | Από την προβολή ντοκιμαντέρ στο Στέκι «Ζάλο»
Με καλή συμμετοχή (20-25 άτομα) με αρκετούς νέους, πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 22/5 στο στέκι μας η προβολή του ντοκιμαντέρ «Εργατικά Ατυχήματα: Οι άνθρωποι πέρα από τους αριθμούς», την οποία ακολούθησε μια πλούσια και αναγκαία συζήτηση.
Το ντοκιμαντέρ: Σπάζοντας τη βιτρίνα των στατιστικών
Η προβολή μάς έφερε αντιμέτωπους με την σκληρή πραγματικότητα που κρύβεται πίσω από τα ψυχρά δελτία τύπου και τις τηλεοπτικές «ειδήσεις» των λίγων δευτερολέπτων. Εκεί που τα εργοδοτικά εγκλήματα βαφτίζονται «κακές στιγμές» και «ατυχήματα», το ντοκιμαντέρ έδωσε φωνή και πρόσωπο στους ίδιους τους πρωταγωνιστές.
Μέσα από μια βαθιά έρευνα ενός έτους, παρακολουθήσαμε:
Τον Τάκη Πέττα, που επέζησε από πτώση 14 μέτρων στο λιμάνι του Πειραιά, και τη σύζυγό του, Στέλλα, που περιέγραψε το αποτύπωμα του τραύματος στην οικογένειά τους.
Τον Κώστα Χήτα, που μετά από 31 μέρες στην εντατική λόγω της φύσης της δουλειάς του (επιμεταλλώσεις), ζει πλέον με μόνιμο πρόβλημα στους πνεύμονες.
Τον Στέλιο Αφράτη, που συνεχίζει τον αγώνα για τη δικαίωση του αδερφού του, Μανώλη, ο οποίος έχασε τη ζωή του όταν έσπασαν τα φρένα του φορτηγού που οδηγούσε.
Οι μαρτυρίες αυτές, σε συνδυασμό με τις τοποθετήσεις του Μιχάλη Καλκάνη (πρώην ειδικού επιθεωρητή εργασίας) και του Ανδρέα Στοϊμενίδη (προέδρου ΟΣΕΤΕΕ), ανέδειξαν το μέγεθος της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, την πλήρη υποβάθμιση των ελεγκτικών μηχανισμών και, κυρίως, τον διάχυτο φόβο που επιβάλλεται στους χώρους δουλειάς ώστε να μη μιλάνε οι εργαζόμενοι με το όνομά τους.
Η συζήτηση: Γιατί πεθαίνουμε στη δουλειά;
Μετά την προβολή, το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε στο φλέγον ερώτημα: Γιατί φτάσαμε σήμερα να μετράμε τόσα εργατικά ατυχήματα –ή ορθότερα, εργοδοτικά εγκλήματα;
Στη συζήτηση που άνοιξε είχε μεγάλη συμμετοχή όπου αναζητήθηκαν οι αιτίες πέρα από την προφανή απληστία του κεφαλαίου, εστιάζοντας στην κατάσταση που επικρατεί μέσα στο ίδιο το εργατικό κίνημα. Οι βασικοί άξονες και οι απαντήσεις που αναδείχθηκαν ήταν:
Η αποσυγκρότηση του εργατικού κινήματος: Τα χρόνια της κρίσης, της εντατικοποίησης και των αντεργατικών νόμων επέφεραν ένα ισχυρό πλήγμα στις συλλογικές αντιστάσεις, αφήνοντας τον κάθε εργαζόμενο μόνο του απέναντι στην εργοδοτική πίεση.
Η αποδιοργάνωση των σωματείων: Διαπιστώθηκε η βαθιά κρίση που διέρχονται τα συνδικάτα σήμερα. Πολλά από αυτά είναι γραφειοκρατικοποιημένα, αποκομμένα από τη βάση, χωρίς ενεργή συμμετοχή των ίδιων των εργαζομένων, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να αποτελέσουν πραγματική ασπίδα προστασίας στους χώρους δουλειάς.
Η απογοήτευση και η ηττοπάθεια: Συζητήθηκε έντονα το αίσθημα που κυριαρχεί σε μεγάλο κομμάτι της τάξης μας, ότι «οι αγώνες δεν κερδίζουν». Αυτή η απογοήτευση οδηγεί στην παθητικότητα και στην ανοχή της επικινδυνότητας, καθώς η επιβίωση (το μεροκάματο) ιεραρχείται αναγκαστικά πάνω από την ίδια την ασφάλεια.
Η εκδήλωση στο Ζάλο δεν ήταν απλά μια υπενθύμιση της βαρβαρότητας που βιώνουμε καθημερινά στους χώρους δουλειάς, αλλά και μια αφορμή για αυτοκριτική και ανασυγκρότηση. Για να πάψουν οι ζωές μας να είναι απλά νούμερα στις στατιστικές των υπουργείων, ο μόνος δρόμος είναι το σπάσιμο του φόβου, η επιστροφή στις συλλογικές διαδικασίες και η αναζωογόνηση των σωματείων μας από τα κάτω.
Καμία θυσία στον βωμό του κέρδους τους. Τα κέρδη τους, οι νεκροί μας.
24 Μαΐου 2026
ΞΑΝΘΗ | Από την εκδήλωση για τη χαρακτική και την τυπογραφία στη Ρωγμή
Με επιτυχία
πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση με θέμα «Χαρακτική και τυπογραφία στην κοινωνική
και πολιτική ζωή», το Σάββατο 23/5 στη Ρωγμή, με κεντρικό ομιλητή τον Ξανθιώτη χαράκτη
Ευάγγελο Τάσιο. Εισηγητικά αναδείχθηκαν οι απαρχές της τυπογραφίας, η συμβολή
της στην καταγραφή και μετάδοση της γνώσης, ο κομβικός της ρόλος στην
ιδεολογική αφύπνιση των μαζών σε όλη την πρόσφατη ιστορία της ανθρωπότητας. Έγινε επίσης αναφορά στη συγκρότηση των τυπογράφων σε συνδικαλιστικές οργανώσεις και στον πρωτοπόρο ρόλο
τους στην ανάπτυξη του εργατικού κινήματος στη χώρα μας.
Από την άλλη, η
χαρακτική λογίζεται ως η πιο δημοκρατική μορφή τέχνης, λόγω της δυνατότητας
πολλαπλής αναπαραγωγής του ίδιου έργου και με χαμηλές οικονομικές απαιτήσεις.
Έγινε αναφορά σε έργα χαρακτών που έχουν στο επίκεντρο τους «απλούς και
καθημερινούς» λαϊκούς ανθρώπους, που εκφράζουν τις αγωνίες τους αλλά και τους
αγώνες τους, που στέλνουν μηνύματα ενάντια στον πόλεμο, την εκμετάλλευση και
την καταπίεση. Παρουσιάστηκε επίσης το προσωπικό έργο του χαράκτη Ε. Τάσιου,
που εμπνευσμένος από τη Β. Κατράκη, κορυφαία ελληνίδα χαράκτρια, έχει αναδείξει
μέσα από τις δημιουργίες του τη σημερινή εγκατάλειψη της υπαίθρου, το μόχθο των
ανθρώπων αυτών, όντας και ο ίδιος από αγροτική και κτηνοτροφική οικογένεια της
περιοχής.
Ακολούθησε μία
πολύ ζωντανή συζήτηση που κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον των παρευρισκομένων για
πάνω από δυο ώρες, Μέσα από αυτήν αναδείχτηκαν διάφορες πλευρές του θέματος, ενώ
συζητήθηκαν και οι μορφές παρέμβασης των οργανωμένων αριστερών απόψεων στην
κοινωνία και την πολιτική. Παράλληλα, στο χώρο υπήρχαν δείγματα έργων του Ε.
Τάσιου, εργαλεία χαρακτικής και μολυβένια τυπογραφικά στοιχεία που χρησιμοποιούνται
στις τυπογραφικές πρέσες.
Η ΜΠΟΧΑ ΠΟΥ ΕΠΝΙΞΕ ΤΑ ΝΟΤΙΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥΣ!
Επί δύο μέρες, Τρίτη και Τετάρτη μια έντονη δυσάρεστη οσμή δημιούργησε αίσθημα δυσφορίας στους κατοίκους της Νότιας Αθήνας. Ιδιαίτερα αισθητή έγινε και στη Νέα Σμύρνη. Υπήρξε ανησυχία καθώς η μυρωδιά την πρώτη μέρα παρέπεμπε σε υγραέριο, ενώ τη δεύτερη μέρα σε μυρωδιά λυμάτων
Οι αρμόδιοι άρχισαν… το ψάξιμο. Αλλά δεν έβρισκαν τίποτε όπου κοίταξαν!! Διαβεβαίωσαν ότι η Ρεβυθούσα δεν είχε διαρροή φυσικού αερίου, οι μυρωδιές δεν ήταν από βιομηχανική δραστηριότητα μας ενημέρωσαν επίσης. Οι μετεωρολόγοι παραπέμπουν σε επίκεντρο κάπου κοντά στο Πέραμα και μεταξύ Αίγινας και Σαλαμίνας, λόγω της φοράς του ανέμου. Βέβαια ‘’ξέχασαν’’ το στοιχειώδες ,που ήταν η ανάλυση δειγμάτων του αέρα στις περιοχές που η οσμή ήταν ασφυκτική. Καμία επίσημη ανακοίνωση και καμία ανάληψη ευθύνης. Η τοπική αυτοδιοίκηση έκανε μεμονωμένες κινήσεις, όπως να φύγουν νωρίτερα κάποια παιδιά απ’ τα σχολεία στη Νέα Σμύρνη και σε κοντινούς Δήμους. Η προστασία μας ήταν η αναμονή μέχρι να περάσει το πρόβλημα! Μια μόνο προκλητική ανακοίνωση πως ευτυχώς ...ο θεός άνεμος (μνήμες Πολύδωρα) διέλυσε τα αέρια σωματίδια!
Οι ίδιοι δεν απαντούν στο ερώτημα κατά πόσο θειούχα αέρια προκαλούν βλάβες στην υγεία μας και ιδίως σε μικρά παιδιά και ευάλωτες ομάδες. Απλούστατα γιατί είναι σίγουρα ιδιαίτερα επιβαρυντικές!
Μιλάμε για τις ζωές μας και ξέρουμε πως αδιαφορούν! Φάνηκε πως επιδιώκουν να «μπαζώσουν» και αυτό το θέμα! Η πολιτική τους μας καίει, μας πνίγει, μας δηλητηριάζει!
- Να καταγγείλουμε την πολιτική του συστήματος που κάνει πλάτες στην ανεξέλεγκτη δράση ντόπιου και ξένου κεφαλαίου, βάζοντας σε πραγματικό κίνδυνο τις ζωές των κατοίκων του λεκανοπεδίου.
- Να υπερασπιστούμε το δικαίωμα μας να ζούμε σε ασφαλές περιβάλλον. Να παλέψουμε για τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας
Ο κίνδυνος φτάνει χιλιόμετρα μακριά και είναι σοβαρός!
ΞΑΝΘΗ | Για τη συγκέντρωση καταγγελίας της σιωνιστικής επιδρομής στον Στολίσκο Ελευθερίας
Με αφορμή μια φωτογραφία (για τον υπό κατασκευή πύργο του Ελληνικού)
![]() |
| φωτογραφία του Βασίλη Στάμου |
Ένα ακόμη «μεγάλο έργο» λοιπόν που, σήμερα, 8 χρόνια μετά τη δημοσίευση αυτού του άρθρου, αποτελεί το μεγαλύτερο εργοτάξιο της Ευρώπης, σύμφωνα με τη Lamda Development. Αλλά, κυρίως, αυτό στο οποίο σήμερα εκατοντάδες εργάτες δουλεύουν κάτω από εξαντλητικές συνθήκες και ωράρια, αυτό στο οποίο η εργατική τάξη μετράει τους νεκρούς της τον έναν μετά τον άλλο…
Μια και ο λόγος αυτές τις μέρες γίνεται για την αλλαγή της όψης του λεκανοπεδίου, το παρακάτω άρθρο μοιάζει δραματικά επίκαιρο.
Προλεταριακή Σημαία, 10 Μάρτη 2018, φύλλο 819
Απόφαση ΣτΕ για το Ελληνικό: Συνταγματικό το σχέδιο για το μητροπολιτικό τερατούργημα
Στις 22 Φλεβάρη δημοσιεύθηκε η απόφαση του ΣτΕ σχετικά με τη συνταγματικότητα του σχεδίου Προεδρικού Διατάγματος που αφορά στη μετατροπή του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού σε μητροπολιτικό πάρκο. Το σχέδιο κρίθηκε νόμιμο και συνταγματικό κι έτσι βγήκε από τη μέση ένα ακόμη αγκάθι στο δρόμο για τη... μεγάλη επένδυση.
Το ΣτΕ λοιπόν, αναγνωρίζει μεν ότι στη μελέτη υπάρχουν παρεκκλίσεις από τις πολεοδομικές διατάξεις όσον αφορά τους όρους δόμησης και ειδικότερα το μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος κτιρίου, αλλά αποφαίνεται ότι «οι παρεκκλίσεις [...] δικαιολογούνται για την εξυπηρέτηση σκοπού δημόσιου συμφέροντος [...] το οποίο συνίσταται στη δημιουργία μητροπολιτικού πόλου πολλαπλών λειτουργιών εθνικής εμβέλειας και διεθνούς αναφοράς, στην κατασκευή και συντήρηση μητροπολιτικού πάρκου πρασίνου και αναψυχής στην Αττική και στην ίδρυση μητροπολιτικού πόλου ανάπτυξης στην περιοχή, με πολλαπλούς ειδικότερους στόχους που αφορούν, μεταξύ άλλων, την αντιμετώπιση της οξείας οικονομική κρίσης, την ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας, την αύξηση της απασχόλησης και τη μείωση της ανεργίας, την καταπολέμηση της φτώχειας, την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, τη μείωση του δημοσίου χρέους, την ανάδειξη της Αθήνας σε πολιτιστική μητρόπολη, σε τουριστικό πόλο διεθνούς ακτινοβολίας, σε σημαντικό κέντρο οικονομικής ανάπτυξης και επιχειρηματικότητας κ.ά.». Εδώ, να θυμίσουμε σχετική απόφαση της υπουργού Πολιτισμού Λυδίας Κονιόρδου από τον περασμένο Νοέμβριο, σύμφωνα με την οποία «[...] το υπέρμετρο ύψος δεν συνάδει με την ύπαρξη αρχαιοτήτων και το ιστορικό αττικό τοπίο και κρίνεται σκόπιμο να επανεξεταστούν τα προτεινόμενα υψηλά κτίρια κατά την εκπόνηση των πολεοδομικών μελετών». Με την απόφαση του ΣτΕ όμως, φαίνεται ότι ο «δημόσιο συμφέρον» έχει τον πρώτο λόγο κι έτσι οι πολυόροφοι ουρανοξύστες που προβλέπονται από τη μελέτη καθαγιάζονται ως πολεοδομικό και οικιστικό αρχιτεκτονικό στοιχείο. Χαρακτηριστικό σε αυτό είναι και το σχετικό απόσπασμα από την απόφαση του ΣτΕ: «[...] τα πολυώροφα κτήρια αναμένεται να φέρουν σημαντικά στρατηγικά πλεονεκτήματα και αναγνώριση στη νέα, ζωντανή αστική ανάπτυξη. Αυτά μπορεί να λειτουργήσουν ως καταλύτης για την αστική ανάπτυξη στην προσέλκυση ξένων επενδύσεων, την ενθάρρυνση ή ανάπτυξη των επιχειρήσεων υποστήριξης και τη δημιουργία θέσεων εργασίας και εσόδων.».
Συνολικά, το πολυσέλιδο κείμενο της απόφασης του ΣτΕ υπερθεματίζει σε όλα όσα ενδεικτικά παραθέσαμε και χαρακτηρίζεται από μια αγωνία να επισημανθεί η μοναδική ευκαιρία μπροστά στην οποία βρίσκονται οι κάτοικοι της Αττικής. Έναν μητροπολιτικό πόλο, από φιλικό έως ευεργετικό για το περιβάλλον, που περίπου θα σώσει οικονομικά την Αττική. Φυσικά, επιστρατεύεται σειρά μελετών για τη σύγχρονη οικιστική ανάπτυξη και τις σχετικές αρχιτεκτονικές τάσεις, που προωθούν την έννοια της «συλλογικής κατοικίας [...] με αιχμή του δόρατος την ενδυνάμωση της αίσθησης της συλλογικότητας και της κοινωνικότητας στις αστικές περιοχές.». Αυτό το τελευταίο μάλιστα, προβάλλεται ως καινοτομία και νεωτερικότητα που προσομοιάζει τμήματα μεγάλων μητροπόλεων (συγκεκριμένα, αναφέρεται η Ν. Υόρκη και το Λονδίνο) που επίσης θα λειτουργήσει ως πόλος έλξης.
Είναι πραγματικά εντυπωσιακός ο τρόπος με τον οποίο καταφέρνει ο κρατικός μηχανισμός να ξεπεράσει οποιοδήποτε εμπόδιο συναντά ο σχεδιασμός τους για το Ελληνικό. Οι πολεοδομικές διατάξεις διαγράφονται μονοκοντυλιά ή/και τροποποιούνται φωτογραφικά, αρκεί να δικαιολογείται το δημόσιο συμφέρον, τουλάχιστον όπως το αντιλαμβάνονται οι υπερασπιστές της καπιταλιστικής ανάπτυξης σε βάρος πάντα των κατοίκων του λεκανοπεδίου συνολικά. Και αυτό είναι τουλάχιστον προκλητικό, την ίδια στιγμή που γύρω από τις πολεοδομικές παρεκκλίσεις στο επίπεδο της λαϊκής κατοικίας έχει στηθεί ένας πρώτης τάξης εισπρακτικός μηχανισμός (τακτοποιήσεις, αυθαίρετα κ.λπ.) μέσα σε όλους τους άλλους.
Τώρα λοιπόν, το ΣτΕ έρχεται να νομιμοποιήσει την κατασκευή των έξι οικοδομημάτων με ύψος έως 200 μέτρα και μερικά ακόμη με ύψη από 50 έως 70 μέτρα. Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, το ψηλότερο σημείο του λόφου της Ακρόπολης βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 150 μέτρων από τη στάθμη της θάλασσας, ενώ το ύψος του λόφου είναι περίπου 60 μέτρα. Αντίστοιχα, ο λόφος του Λυκαβηττού βρίσκεται σε υψόμετρο 270 μέτρων και έχει ύψος περίπου 170 μέτρα. Ο Πύργος των Αθηνών στη συμβολή των οδών Αλεξάνδρας και Β. Σοφίας είναι ένα κτίσμα ύψους περίπου 90 μέτρων, το Χίλτον έχει ύψος περίπου 55 μέτρα και το κτίριο του ΟΤΕ στη Λεωφόρο Κηφισίας έχει ύψος περίπου 80 μέτρα. Μπορούμε να καταλάβουμε λοιπόν, ποιος είναι ακριβώς ο σχεδιασμός τους για τον χαρακτήρα που θα προσδώσει το Ελληνικό συνολικά στο λεκανοπέδιο και τις επιπτώσεις που θα έχει και στο επίπεδο της φυσιογνωμίας της πόλης. Αυτό είναι άλλωστε κάτι για το οποίο καμαρώνουν, για τα νέα τοπόσημα (landmarks) της πόλης, σύμφωνα με τα σύγχρονα πρότυπα.
Η κατασκευή πολύ υψηλών κτιρίων νομιμοποιείται και για έναν ακόμη λόγο. Σύμφωνα με την απόφαση του ΣτΕ, αλλά και σύμφωνα με συγκεκριμένες αρχιτεκτονικές τάσεις: «Με την ανέγερση υψηλών κτιρίων βελτιώνεται η ποιότητα ζωής λόγω της μείωσης της κάλυψης, της αύξησης ελεύθερου χώρου και πρασίνου και τη βελτίωση του φωτισμού και ηλιασμού». Έτσι είναι, εάν το δούμε με... γεωμετρικούς όρους. Όμως, μιλάμε για την Αττική και για την Αθήνα, μια πόλη που έχει στοιβάξει 5 εκατομμύρια ανθρώπους στα όριά της, γεγονός από το οποίο απορρέει η πλειοψηφία των προβλημάτων στην ποιότητα ζωής των κατοίκων. Και επειδή αυτό που κυρίως ενδιαφέρει τους επενδυτές και το κεφάλαιο είναι η περεταίρω ανάπτυξη της τερατούπολης κι όχι φυσικά οι ανθρώπινες συνθήκες ζωής ή η ανάπτυξη της υπαίθρου για παράδειγμα, μπορούμε να μεγαλώσουμε τη χωρητικότητα... καθ' ύψος...
Η λεγόμενη επένδυση του Ελληνικού λοιπόν, προσπερνάει ένα-ένα τα εμπόδια. Όπως προσπεράστηκε ο δασικός χαρακτήρας τμημάτων της έκτασης, όπως προσπερνιέται ο ιστορικός χαρακτήρας υφιστάμενων κτισμάτων, έτσι ξεπεράστηκαν και οι πολεοδομικές διατάξεις που εμπόδιζαν την υλοποίηση της μελέτης. Πάντα στο όνομα της προσέλκυσης ντόπιων και ξένων κεφαλαίων, ποδοπατιέται μια τεράστια έκταση της Αττικής, που θα επηρρεάσει ολόκληρο το λεκανοπέδιο με πολλαπλούς τρόπους. Άλλωστε, το Ελληνικό και οι καθυστερήσεις που παρουσιάστηκαν τη χρονιά που πέρασε, αποτέλεσε έναν από τους βασικούς λόγους για τους οποίους δεν πιάστηκε ο περσινός στόχος για έσοδα 1,9 δισ. ευρώ από αξιοποίηση δημόσιας περιουσίας. Ο φετινός στόχος των 2 δισ. ευρώ λοιπόν, πρέπει να επιτευχθεί το συντομότερο δυνατόν, εν όψει μάλιστα και της 4ης αξιολόγησης.
95η Γενική Συνέλευση της ΔΟΕ: Να δυναμώσει η γραμμή του αγώνα στο κίνημα - Ψήφισε Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών
ü Την αργία της Χρύσας Χοτζόγλου, του Δημήτρη Χαρτζουλάκη και τις διώξεις αγωνιστών, τις κάναμε υπόθεση του κινήματος.
üΑναδείξαμε το ζήτημα των συνδικαλιστικών διώξεων και απολύσεων στην εκπαίδευση και σε όλους τους εργασιακούς χώρους στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
ü Η αλληλεγγύη στους διωκόμενους απλώθηκε πέρα από τους εκπαιδευτικούς.
ΤΟ ΟΞΥΓΟΝΟ ΤΟΥ ΜΑΖΙΚΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΘΑ ΔΙΑΛΥΣΕΙ ΤΗΝ ΔΥΣΟΣΜΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΟΥΣ
Η έντονη δυσοσμία που τις τελευταίες ημέρες πλήττει τον Πειραιά και τα νότια προάστια δεν είναι ένα «περαστικό φαινόμενο».
Το πρόσφατο γεγονός, είναι άλλη μια προειδοποίηση για τη συνεχή περιβαλλοντική επιβάρυνση που βιώνουν εδώ και χρόνια οι γειτονιές μας. Αλλά και μια ακόμη επιβεβαίωση ότι το σύστημα θα συνεχίζει να «μπαζώνει» τις ζωές μας.
Γι΄αυτό το λόγο το «επιτελικό κράτος» τόσες μέρες δεν έχει δώσει καμία υπεύθυνη απάντηση για τα αίτια της δυσοσμίας.
Δεν είναι φυσιολογικό:
- Να ανοίγουμε τα παράθυρά μας και να μην μπορούμε να αναπνεύσουμε.
- Να ζούμε δίπλα σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις, αποθήκες καυσίμων, δίπλα στα σχολεία να υπάρχουν τα καζάνια - από τύχη δεν θρηνήσαμε πρόσφατα θύματα στο Πέραμα.
Ο Πειραιάς και οι λαϊκές συνοικίες των νότιων προαστίων είναι διαχρονικά επιβαρυμένες από:
* ατμοσφαιρική ρύπανση και καυσαέρια
* αυξημένη κίνηση βαρέων οχημάτων
* λιμενική, ναυπηγοεπισκευαστική και βιομηχανική δραστηριότητα
* αποθήκες καυσίμων και επικίνδυνες εγκαταστάσεις
* έλλειψη ελεύθερων χώρων και πρασίνου
* ανεπάρκεια, αν όχι ανυπαρξία περιβαλλοντικών ελέγχων.
Το κράτος και οι κυβερνήσεις διαχρονικά υπηρετούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου, ελληνικού και ξένου, αδιαφορώντας και θυσιάζοντας την ασφάλεια, την υγεία μας, τη ζωή μας στο βωμό του κέρδους.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
- Άμεση δημόσια ενημέρωση των αιτιών της δυσοσμίας
- Άμεσα μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας.
- Απομάκρυνση/ μετεγκατάσταση εγκαταστάσεων που απειλούν την ασφάλεια και την υγεία μας.
Να διώξουμε από τις γειτονιές μας την μπόχα της πολιτικής τους.
Μέσα από επιτροπές κατοίκων, πρωτοβουλίες γειτονιάς και αγώνα από τα κάτω, μπορούμε να υπερασπιστούμε το δικαίωμά μας σε καθαρό αέρα, ασφάλεια και αξιοπρεπή ζωή.
Ø Η υποβάθμιση της ζωής μας δεν είναι μοίρα - Η σιωπή δεν είναι λύση.
Ø Απαντάμε με οργάνωση, αλληλεγγύη, συλλογικούς αγώνες.
Ø Οργανωνόμαστε – διεκδικούμε – παλεύουμε.
Ø Ο Πειραιάς και τα νότια προάστια δεν θα γίνουν θυσία για τα κέρδη κανενός.
Λαϊκή Αντίσταση Πειραιά
Όλοι στο πλευρό των εργαζομένων στα Notos! Όχι στις απολύσεις!
Όλοι στο πλευρό των εργαζομένων στα Notos!
Όχι στις απολύσεις!
Επιμένει στην απόφασή της να κλείσει το κατάστημα της Αθήνας (Σταδίου και Αιόλου) στα τέλη Αυγούστου η διοίκηση της «NOTOS com», παρά το γεγονός ότι η απόφαση αυτή πετάει περισσότερους από 260 εργαζόμενους στην ανεργία και την ανασφάλεια. Στη συνάντηση που είχε με τους εκπροσώπους των εργαζομένων την Δευτέρα 18 Μάη (στην Κηφισιά, παρακαλώ, στα γραφεία της εταιρείας, μην τυχόν και έρθει σε επαφή με τη μάζα των εργαζομένων που πετάει στον δρόμο!) επανέλαβε το γνωστό τροπάρι: ότι τους διώχνει η εταιρεία που διαχειρίζεται το ακίνητο. Λες και δεν υπάρχουν άλλα διαθέσιμα κτίρια στο κέντρο της Αθήνας!
Νεκρός συνάδελφος σε εργοτάξιο της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ
Στην μεγάλη λίστα των θανάτων, που σημειώθηκαν σε εργοτάξια τον τελευταίο καιρό, προστίθεται ένας 63χρονος οδηγός μηχανήματος βαρέως τύπου στις Σκουριές Χαλκιδικής. Ο συνάδερφος εργαζόταν σε εργολάβο (ΙΝΤΕΡΚΑΤ ΑΕ) που εκτελούσε εργασίες στο εργοτάξιο της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ. Παρά την ηλικία του, δούλευε υπό εξαντλητικές συνθήκες. 10 ώρες τη μέρα, 6 μέρες την εβδομάδα. Πριν από δύο μήνες, στο ίδιο εργοτάξιο, σημειώθηκε άλλο εργατικό ατύχημα, με αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό ενός εργαζομένου.
Από την αρχή του 2026 έχουμε χάσει στη χώρα 69 εργάτες και έχουν τραυματιστεί σοβαρά πάνω από
110. Και αυτοί ήταν μόνο οι δηλωμένοι ως εργατικά ατυχήματα. Πόσοι ακόμα σακατεύτηκαν και δεν
εμφανίστηκαν στα επίσημα στοιχεία.
Η κερδοφορία των αφεντικών πατά γερά στις ζωές των εργατών και θεριεύει με το αίμα τους.
Οι ευχές, η ανάθεση και η συμβιβαστική στάση δεν είναι διέξοδος. Πρέπει να αγωνιστούμε για να
κερδίσουμε την ζωή μας.







