Είχε πάει για μπάνιο με το αυτοκίνητο της μητέρας του. Δεν είχε μαζί του το δίπλωμα. Δεν σταμάτησε σε σήμα ελέγχου των αστυνομικών. Τον καταδίωξαν και τον εγκλώβισαν. Βγήκε από το αυτοκίνητο και άρχισε να τρέχει πανικόβλητος. Τον «γάζωσαν» με 21 σφαίρες διασποράς. Η ιαχή «Είναι κάτω ο Τουρκάλας!» έσκισε τον αέρα, ξημέρωμα Τετάρτης 8/7/26 στο Αργος.
Τέσσερις μέρες αργότερα, άφηνε την τελευταία του πνοή στην εντατική του ΚΑΤ ο Θοδωρής Ζαβραδινός - Καραμπαμπάς, το νεαρό παιδί με αυτισμό και αναπηρία 89% που δολοφονήθηκε άγρια από το κράτος. Πέντε από τις 21 σφαίρες τον βρήκαν στο κεφάλι και το σώμα, «άνοιξαν» μέσα του και σμπαράλιασαν την ευάλωτη ζωή του.
Ο θεσμικός φασισμός δικαιολόγησε και επικρότησε τις υπηρεσίες των οργάνων της (νεκρικής) τάξης. Καμπόσοι... εκπρόσωποι της κοινωνικής σαπίλας έχυσαν το δηλητήριό τους, προσπαθώντας να πνίξουν την πηγαία οργή για ακόμα ένα κρατικό, ρατσιστικό έγκλημα.
Η δολοφονία του ανυπεράσπιστου Θοδωρή δεν είναι μεμονωμένο γεγονός ούτε άτυχη στιγμή. Είναι η πολιτική της τάξης που μισεί και εχθρεύεται τον λαό, τα παιδιά του, τους αδύναμους, τους ανυπάκουους, τους αγωνιστές. Είναι η πρακτική των οργάνων της τάξης που πατά πάνω σε πτώματα. Που πυροβολεί τη σκέψη. Που «γαζώνει» την αντίσταση. Που τρέφεται δολοφονώντας νέους και εργάτες. Που μας έχει για αναλώσιμα στην περπατησιά της.
·ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 15/7 ΣΤΙΣ 7 μ.μ.
·ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΟΥΣ ΘΟΔΩΡΗΔΕΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
·ΓΙΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ
Σήμερα αυτή η κανονικότητα αποτυπώνεται στην κρατική δολοφονία του 20χρονου στο Άργος από την αστυνομία που τον καταδίωξε μέχρι να τον εκτελέσει μπροστά από έναν τοίχο με δεκάδες σφαίρες . Αποτυπώνεται και στην δολοφονία του 54χρονου εργάτη στον Ασπρόπυργο που πήγε για μεροκάματο και έφυγε με σοβαρά εγκαύματα από την έκρηξη από τα οποία και κατέληξε. Η μεγαλύτερη όμως απόδειξη πως για αυτό το σύστημα είμαστε αναλώσιμοι, είναι πως αυτά τα περιστατικά προστίθενται σε μια απέραντη ματωμένη λίστα. Κοινός παρονομαστής όλων των εργοδοτικών εγκλημάτων, όλων των κρατικών δολοφονιών είναι η εγκληματική πολιτική τους, που δεν διστάζει να μας θυσιάσει στο βωμό του κέρδους. Σε αυτή την πολιτική φρένο μπορούν να βάλουν μόνο ο λαός και η νεολαία. Με μαζικούς αγώνες στον δρόμο μπορεί να υπερασπιστεί το δικαίωμα στην ζωή που και αυτό αμφισβητείται. Για τον 20χρονο στο Άργος. Για τους εργάτες στον Ασπρόπυργο. Για κάθε νέο, εργάτη, εργαζόμενο που δολοφονείται στυγνά από το κράτος και τους μηχανισμούς του, αύριο όλοι και όλες στην συγκέντρωση στις 19:00 στα Προπύλαια.
Το ΚΚΕ(μ-λ) καλεί το γιαννιώτικο λαό να διαδηλώσει απέναντι στο σύστημα που δολοφονεί και να καταγγείλει τη δολοφονία του 20χρονου στο Άργος
ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ 15/7, 19:00, ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ
Δύο δολοφονημένοι από την πολιτική του συστήματος μέσα σε μερικές ημέρες.
Ένας 20χρονος νέος στο Άργος και ένας 54χρονος εργάτης στον Ασπρόπυργο. Σε άλλο τόπο και υπό άλλες συνθήκες, αλλά με κοινό παρονομαστή την ίδια εγκληματική πολιτική, που αντιμετωπίζει ως περιττές και αναλώσιμες τις ζωές των εργατών, του λαού και της νεολαίας.
Απέναντι στη δολοφονική βία και τη βαρβαρότητα ο λαός και η
νεολαία μπορούν και πρέπει να παλέψουν στο δρόμους για να υπερασπιστούν το
δικαίωμα τους στη ζωή.
 |
| Κεντρικό σύνθημα από την αφίσα "Οργανώσεις - Συλλογικότητες" που καλεί στην συγκέντρωση στις 15/7 |
Δύο δολοφονημένοι από την πολιτική του συστήματος μέσα σε μερικές ημέρες. Ένας 20χρονος νέος στο Άργος και ένας 54χρονος εργάτης στον Ασπρόπυργο. Σε άλλο τόπο και υπό άλλες συνθήκες, αλλά με κοινό παρονομαστή την ίδια εγκληματική πολιτική, που αντιμετωπίζει ως περιττές και αναλώσιμες τις ζωές των εργατών, του λαού και της νεολαίας.
Ο Θοδωρής Ζαβραδινός, ο 20χρονος δολοφονημένος εν ψυχρώ από τις σφαίρες της αστυνομίας, προστέθηκε στη μακρά λίστα των κρατικών δολοφονιών δίπλα στους Καλτεζά, Γρηγορόπουλο, Σαμπάνη, Φραγκούλη, Μάγγο, Μιχαλόπουλο και τόσους άλλους. Ο νεκρός εργάτης, μαζί με τους 10 τραυματίες συναδέλφους του -με τους 2 να βρίσκονται ακόμα σε κρίσιμη κατάσταση- προστέθηκε στην ατελείωτη λίστα των εργοδοτικών εγκλημάτων, που τείνουν πλέον να γίνουν κανονικότητα στους χώρους δουλειάς, λίγους μόνο μήνες μετά τη Βιολάντα.
Είναι σημείο των καιρών και της έντασης της φασιστικοποίησης το γεγονός πως η κυβέρνηση και οι παρατρεχάμενοί της επέλεξαν να διαχειριστούν την οργή που γεννούν αυτά τα περιστατικά με όρους μιας επικοινωνιακής «αντεπίθεσης», ανασύροντας από τα σκοτάδια την υπόθεση της Marfin, χωρίς κανένα ουσιαστικό στοιχείο. Προετοιμάζουν νέα αντιδραστικά μέτρα, στήνουν σκευωρίες, την ίδια ώρα που συνεχίζουν την κατασυκοφάντηση της Αριστεράς και των επαναστατικών ιδεών, με αφορμή την προβοκάτσια με τα γκαζάκια στη Θεσσαλονίκη.
Σημείο των καιρών και της υποχώρησης του κινήματος είναι και η εντελώς αναντίστοιχη κινηματική απάντηση που (δεν) έχει δοθεί μέχρι στιγμής. Ακόμα περισσότερο, οι δυσκολίες έως και αρνήσεις μιας μαζικής παρέμβασης καταγγελίας του εργοδοτικού εγκλήματος, που κινδυνεύει ως γεγονός να περάσει σε δεύτερη μοίρα. Το κάλεσμα για τις διαδηλώσεις της Τετάρτης αποτελεί σίγουρα ένα θετικό στοιχείο, που πρέπει να προβληθεί και να στηριχτεί από όλους. Με στόχο μια πλατιά, μαζική διαδήλωση, για να εκφραστεί η οργή και η αγανάκτηση του λαού και της νεολαίας απέναντι στα νέα συστημικά εγκλήματα. Με αναζήτηση των όρων για να υπάρξει συνέχεια και για να δυναμώσει η γραμμή της ανατροπής της κυρίαρχης πολιτικής της εκμετάλλευσης και της φασιστικοποίησης.
Το σύνθημα «Δικαιοσύνη», βέβαια, που επιχειρείται να προκριθεί ως κεντρικό των κινητοποιήσεων αυτών, κάθε άλλο παρά συμβάλλει σε αυτήν την κατεύθυνση. Δεν αντιστοιχεί καν στο αυθόρμητο «ΔΗΚΕΟΣΙΝΗ» που είχε εκφραστεί στο παρελθόν κατά τη διάρκεια κινητοποιήσεων των Ρομά ενάντια στην κρατική βία. Περισσότερο παραπέμπει σε μια απόπειρα αναβίωσης της γραμμής που κυριάρχησε στις μεγαλειώδεις λαϊκές κινητοποιήσεις για τα Τέμπη, αποτελώντας και το πολιτικό-οργανωτικό τους όριο. Γιατί, θέλοντας και μη, η αναζήτηση «απόδοσης δικαιοσύνης» στις σημερινές συνθήκες στενεύει τον ορίζοντα των κινητοποιήσεων στον στόχο της «τιμωρίας» των υπεύθυνων-φυσικών αυτουργών των εγκλημάτων. Τοποθετείται με τους όρους που η αστική νομιμότητα επιτρέπει και δεν μπορεί να ξεφύγει από τον τρόπο αντιμετώπισης του ζητήματος που και οι ίδιοι οι κυβερνητικοί παράγοντες επιβάλλουν, με τις γνωστές εκκλήσεις για την εμπιστοσύνη που πρέπει να δείξει ο λαός στη δικαστική εξουσία, ακόμα και αν αυτός υιοθετείται από την «ανάποδη».
Οι στόχοι πάλης που μπορεί να θέσει το κίνημα δεν γίνεται να εξαντλούνται στην άσκηση πίεσης για να αποδοθούν οι ποινικές ευθύνες εντός των ορίων των αστικών θεσμών και μηχανισμών. Η λαϊκή απαίτηση για να καταδικαστούν οι κάθε λογής υπεύθυνοι, φυσικά, είναι υπαρκτή και πρέπει να στηρίζεται. Είναι εντελώς διαφορετικό ζήτημα, ωστόσο, το ποια πρέπει να είναι η γραμμή πάλης μιας κινητοποίησης, πόσο μάλλον ενός κινήματος. Εξίσου, άλλωστε, πρέπει να στηρίζεται πολιτικά από τις δυνάμεις με αναφορά στο κίνημα και το λαϊκό αίσθημα που γυρνάει την πλάτη στην αστική δικαιοσύνη, που την αντιλαμβάνεται ως ένα ξένο και εχθρικό πεδίο. Το αταξικό σύνθημα «Δικαιοσύνη», που μπορεί για αυτόν τον λόγο να υιοθετείται με πάσα ευκολία μέχρι και από την αστική αντιπολίτευση, άραγε υπηρετεί ή υπονομεύει αυτήν την κατεύθυνση;
Η σύγκρουση με το σύστημα και την πολιτική που δολοφονεί, σε όλες της τις εκφάνσεις, παραμένει το υπ’ αριθμόν ένα ζήτημα που μπορεί και πρέπει να τεθεί. Γύρω από αυτό το σημείο μπορούν να ενοποιηθούν πραγματικά οι μεμονωμένες εστίες αντιδράσεων απέναντι στα διαφορετικά κρατικά-συστημικά εγκλήματα. Αυτό είναι και η μοναδική πολιτική βάση για τη συγκρότηση μιας γραμμής πάλης που θέτει σε πρωταγωνιστικό ρόλο τις εργατικές-λαϊκές δυνάμεις, απελευθερώνοντάς τες από τον εγκλωβισμό στην εκλογική «κανονικότητα» των ημερών μας.
ΟΛΟΙ ΤΗΝ TETAPTH 15/7, 7:00 μμ ΠPOΠYΛAIA
KATΩ H EΓKΛHMATIKH ΔOΛOΦONIKH ΠOΛITIKH!
OI ZΩEΣ ΛAOY KAI EPΓAZOMENΩN ΔEN EINAI ANAΛΩΣIMEΣ!
ΚΚΕ(μ-λ)
Ένας 20χρονος Ελληνορώσος στο Άργος και ένας 54χρονος εργάτης στον Ασπρόπυργο προστίθενται στη μακάβρια λίστα της δολοφονικής βίας των δυνάμεων καταστολής και των εγκλημάτων που ονομάζουν εργατικά ατυχήματα.
Για ακόμα μια φορά οι αστυνομικοί δολοφονούν ένα νέο παιδί, αφού το καταδίωξαν επειδή δεν σταμάτησε το αυτοκίνητό του για έλεγχο. Οι 13 κάλυκες που βρέθηκαν στο σημείο της δολοφονίας αποδεικνύουν τη μανία τους που τους οδήγησε να τον πυροβολήσουν τόσες φορές πισώπλατα.
Το χέρι των δολοφόνων όπλισε η πολιτική της φασιστικοποίησης, που εντείνεται συνεχώς τα τελευταία χρόνια. Δεν είναι μόνο οι δολοφονίες σαν κι αυτήν, είναι τα χτυπήματα στις κινητοποιήσεις, οι διώξεις των εκπαιδευτικών, τα πειθαρχικά των φοιτητών και τόσα άλλα. Η πολιτική που υπερασπίζεται με τη βία τα συμφέροντα του κεφαλαίου, ντόπιου και ξένου.
Είναι η ίδια πολιτική που μπροστά στα κέρδη του συστήματος που υπηρετεί δεν λογαριάζει τις ανθρώπινες ζωές. Αντίθετα τις έχει ανάγκη, τις χρειάζεται για λογαριασμό του, για να εξασφαλίσει τα συμφέροντά του. Όχι μόνο γιατί τσιγκουνεύεται τα μέτρα ασφάλειας, αλλά γιατί θέλει συνολικά την εργατική τάξη υποταγμένη στις ορέξεις του, διαθέσιμη κάθε στιγμή, για να την ξεζουμίζει, χωρίς δικαιώματα.
Αυτό που έγινε στον Ασπρόπυργο είναι μια δεύτερη “Βιολαντα”! Μήνες μόνο μετά και με τις υποσχέσεις ότι τα μέτρα ασφαλείας είναι πάντα προτεραιότητα, η εργατική τάξη θρηνεί ακόμα ένα θύμα του κεφαλαίου. Στον Ασπρόπυργο με τη βιομηχανική ζώνη στην οποία πυρκαγιές εχουν ξανασυμβεί και όπου οι εργοστασιάρχες δεν άφηναν τους εργάτες να φύγουν μετά την έκρηξη. Στον Ασπρόπυργο της εργατιάς και της φτώχειας, που οι κυβερνήσεις αγνοούν εγκληματικά για εργαζόμενους και κατοίκους.
Κι ύστερα απ’ όλα αυτά, έχουν το θράσος να ανακαλύπτουν ξαφνικά τους «δολοφόνους της Marfin» μετά από τόσα χρόνια και να κόπτονται για τη δημοκρατία και τον αγώνα κατά της τρομοκρατίας! Όταν οι μόνοι πραγματικοί τρομοκράτες είναι αυτοί και τα αφεντικά τους, που κατασφάζουν ολόκληρους λαούς ή τους καταδικάζουν στην προσφυγιά, τη φτώχεια και την εξαθλίωση.
Ο λαός, η νεολαία, οι εργάτες και οι εργαζόμενοι μόνο έναν τρόπο έχουν για να αντιμετωπίσουν αυτήν την κατάσταση, Κι αυτός δεν είναι οι προεκλογικές υποσχέσεις που του σερβίρουν με το τσουβάλι αυτόν τον καιρό, δεξιοί και υποτιθέμενοι αριστεροί. Είναι η οργάνωση και ο αγώνας του για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του, ενάντια στο σύστημα που τους τα κλέβει!
12/7/2026
Κατέληξε σήμερα Κυριακή 12/7 ο ένας από τους εργάτες που βγήκαν με εγκαύματα σε όλο τους το σώμα από τη διπλή έκρηξη στην επιχείρηση που δούλευαν στον Ασπρόπυργο το πρωί της Πέμπτης. Η εργατική τάξη θρηνεί το νέο θύμα της εγκληματικής πολιτικής κυβέρνησης και κεφαλαίου.
Είναι ανάγκη να προκηρυχτεί άμεσα απεργία!
Ακουλουθεί η ανακοίνωση που μοίρασε η Ταξική Πορεία σε παρέμβασή της στην περιοχή του Ασπροπύργου:
Παρεμβάσεις πραγματοποίησε το ΚΚΕ(μ-λ) σε περιοχές της Κορινθίας, (Κιάτο και Ξυλόκαστρο), ενάντια στην Σύνοδο του ΝΑΤΟ, την Τρίτη 7/7 και την Τετάρτη 8/7, αντίστοιχα. Μοιράστηκε μαζικά η προκήρυξη και αναρτήθηκαν πανό με αντιπολεμικά συνθήματα. Ανοίχτηκαν συζητήσεις με κόσμο, που εξέφραζε την αγωνία του για τον συνεχιζόμενο πόλεμο στην Ουκρανία, και την πολεμική ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή. Με την παρέμβαση αυτή, το ΚΚΕ(μ-λ), επιδίωξε να σπάσει το κλίμα σιωπής που επικρατεί στην περιοχή και να συμβάλει στην ανάπτυξη του αντιιμπεριαλιστικού - αντιπολεμικού κινήματος.
Δεν πρόκειται για μια «κακιά στιγμή» ούτε για ένα μεμονωμένο περιστατικό. Είναι άλλη μία έκφραση της κρατικής βίας, που εντείνεται όσο βαθαίνει η αντιλαϊκή πολιτική. Οι κατασταλτικοί μηχανισμοί εκπαιδεύονται και εξοπλίζονται για να επιβάλλουν τον φόβο και την υποταγή, έχοντας στο στόχαστρό τους τη νεολαία, τους πρόσφυγες, τους μετανάστες, τους Ρομά, τους αγωνιζόμενους ανθρώπους και, συνολικά, τον λαό, που αμφισβητεί, αντιστέκεται και διεκδικεί!
Για ακόμη μία φορά επιχειρείται να αναζητηθούν ελαφρυντικά για τη δράση της αστυνομίας και να μεταφερθεί η συζήτηση στο προφίλ του θύματος. Παρότι κρίθηκαν προφυλακιστέοι, είναι γνωστή η προσπάθεια συγκάλυψης των ευθυνών και νομιμοποίησης της κρατικής καταστολής, την ώρα που η χρήση όλο και πιο ακραίας βίας παρουσιάζεται ως «κανονικότητα».
Η κρατική τρομοκρατία δεν είναι ξένη προς την αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζεται. Είναι το αναγκαίο συμπλήρωμά της. Απέναντι στην ένταση της καταστολής, η μόνη απάντηση μπορεί να είναι η οργάνωση, η αλληλεγγύη και η ανάπτυξη των λαϊκών αγώνων.
