Σας καλούμε στο λαϊκό γλέντι οικονομικής ενίσχυσης, με ζωντανή μουσική, που διοργανώνουμε την Παρασκευή 13/2, από τις 21:00 και μετά, στο Καφενείο "Μπούρχας" (Ελ. Βενιζέλου 61, Νέα Ιωνία)!
09 Φεβρουαρίου 2026
Άμεση απελευθέρωση- Όχι στην απέλαση του παλαιστίνιου αγωνιστή Μοχάμεντ Χατίμπ
Ο παλαιστίνιος αγωνιστής Μοχάμεντ Χατίμπ (Mohammed Khadib), συντονιστής του Δικτύου Αλληλεγγύης στους Παλαιστίνιους κρατούμενους (Samidoun), συνελήφθη το Σάββατο από τις ελληνικές αστυνομικές αρχές στο αεροδρόμιο Ηρακλείου και εξακολουθεί να κρατείται με σκοπό την απέλαση του από τη χώρα. Ο Μοχάμεντ, ταξίδευε από την Αθήνα για το Ηράκλειο προκειμένου να παρευρεθεί σε εκδήλωση αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό για να καταδείξει τις απάνθρωπες συνθήκες που βιώνουν οι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι στις Ισραηλινές φυλακές-κολαστήρια. Μαζί του ταξίδευε και η Κωνσταντίνα Καρτσιώτη, μέλος του Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου, η οποία συνελήφθη επίσης αλλά αφέθηκε ελεύθερη.
Η σύλληψη, η κράτηση και η επιχείρηση του ελληνικού κράτους να τον απελάσει, χαρακτηρίζοντάς τον ως “ανεπιθύμητο” στη χώρα για λόγους “εθνικής ασφαλείας”, έρχεται να προστεθεί στην συνολικότερη προσπάθεια ποινικοποίησης της Παλαιστινιακής Αντίστασης και απαγόρευσης της όποιας έκφρασης αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό.
Αποτελεί άλλη μια κίνηση στοίχισης της εξαρτημένης ντόπιας άρχουσας τάξης με τα δυτικά αφεντικά της και κύρια τις ΗΠΑ, την ευθυγράμμιση της στα ιμπεριαλιστικά τους σχέδια και άξονες με το σιωναζιστικό κράτος του Ισραήλ με στόχο να επωφεληθεί η ίδια με ρόλους και μπίζνες στην περιοχή.
Επιπλέον, η επίκληση λόγων “εθνικής ασφαλείας” δεν είναι καθόλου άσχετοι με το ρόλο της βάσης της Σούδας στον τόπο μας. Αρκεί να θυμηθούμε το αντίστοιχο περιστατικό με τη σύλληψη και απέλαση των 2 μελών του συγκροτήματος Grup Yorum στα Χανιά το 2024, σε μια περίοδο που η βάση της Σούδας βρισκόταν σε ετοιμότητα λόγω της κλιμάκωσης του πολέμου στην Μ. Ανατολή και την επέμβαση του Ισραήλ στο Λίβανο.
Τώρα, σε μια φάση που ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός απειλεί εκ νέου το Ιράν με επίθεση (άμεση η εμπλοκή της βάσης στον προηγούμενο βομβαρδισμό), την ίδια ώρα που αναθερμαίνει την τριμερή Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ για την προώθηση των ιμπεριαλιστικών σχεδίων του και με το μαντρόσκυλό τους να βομβαρδίζει ξανά τη Γάζα, απαιτείται να ακυρωθούν εκδηλώσεις αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό, να επιβληθεί κλίμα τρομοκρατίας στο λαό μας μέσω των συλλήψεων και ταυτόχρονα, τυχόν απέλαση του Μοχάμεντ θα είναι “δώρο” για το Ισραήλ.
Το δυνάμωμα του αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος είναι η μόνη απάντηση απέναντι στα αιματοβαμμένα ιμπεριαλιστικά σχέδια που μας σέρνει η αστική μας τάξη. Ένα μαζικό κίνημα αλληλεγγύης είναι αυτό που μπορεί να πετύχει την ακύρωση της απέλασης του Μοχάμεντ.
- Ζήτω η φιλία και η αλληλεγγύη των λαών!
- Η τρομοκρατία δεν θα περάσει!
- Έξω οι βάσεις του θανάτου απο τον τόπο μας!
- Λευτεριά στην Παλαιστίνη από τη θάλασσα ως τον ποταμό!
Πανελλαδική Σύσκεψη Ταξικής Πορείας - Εισηγητικό κείμενο: Η κυριαρχία των ρεφορμιστικών απόψεων και του εικονικού συνδικαλισμού έρχεται από το παρελθόν
Το παρακάτω κείμενο αποτελεί εισηγητικό κείμενο της Πανελλαδικής Σύσκεψης της Ταξικής πορείας η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 14 & 15 Φεβρουαρίου, στην Αθήνα (Πάντειο Πανεπιστήμιο), με τίτλο "Μπροστά στην ανάγκη ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος, κάθε εργαζόμενος κομμάτι της απάντησης". ΕΔΩ βρίσκονται τα εισηγητικά κείμενα της Σύσκεψης και παράλληλα, ανοίγει η διαδικασία διαλόγου. Μπορείτε να στέλνετε τα κείμενα συμβολής σας στον διάλογο στο email taxikiporeia@gmail.com με την ένδειξη "Διάλογος". Τα κείμενα του διαλόγου θα δημοσιεύονται στον χώρο διαλόγου της ιστοσελίδας.
Η κατάσταση οπισθοχώρησης και αποσυγκρότησης του εργατικού κινήματος που διανύουμε σήμερα έχει βάθος και ιστορία. Οι δυνάμεις του ρεφορμισμού στη χώρα έχουν παίξει καθοριστικό ρόλο στην εξάπλωση της ήττας και της απογοήτευσης. Πάντα σε ρόλο συμπληρωματικό στις επίσημες αστικές και κυβερνητικές δυνάμεις, στο όνομα «των εργατικών διεκδικήσεων» και με μπόλικη «φασαρία» συνέβαλαν τα μέγιστα στην οπισθοχώρηση, την αποσυγκρότηση και τη γενικευμένη αποστασιοποίηση των μαζών από τα όργανα πάλης τους.Τα τελευταία 10-15 χρόνια, το κεφάλαιο και η αντεργατική πολιτική των κυβερνήσεων έχουν καταφέρει τεράστιες ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις. Η σύγχρονη εργασιακή βαρβαρότητα για να εφαρμοστεί χρειάστηκε την αμέριστη βοήθεια των κάθε λογής ψεύτικων φίλων. Οι επίσημες συνδικαλιστικές ηγεσίες (ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ) και ο αστικός συνδικαλισμός, έχοντας τον ρόλο του επίσημου κυβερνητικού συνομιλητή, αποτέλεσαν τον βασικό συνοδοιπόρο της αντεργατικής επίθεσης. Η «εργασιακή ειρήνη», η κατεύθυνση της «ταξικής συνεργασίας/συνδιαχείρισης/συνεννόησης» αποτέλεσε και συνεχίζει να αποτελεί τη βασική γραμμή ενσωμάτωσης των εργατικών αντιστάσεων και διεκδικήσεων. Αποτέλεσε και συνεχίζει να αποτελεί το βασικό όχημα καθυπόταξης των εργατικών μαζών στις επιλογές του κεφαλαίου και της αντεργατικής επίθεσης.
Οι δυνάμεις του ΚΚΕ/ΠΑΜΕ μέσα σε αυτά τα ταραγμένα χρόνια της σκληρής ταξικής αναμέτρησης, επέλεξαν και συνεχίζουν να επιλέγουν να κινούνται στα πλαίσια της παραπάνω λογικής, της ταξικής ενσωμάτωσης. Η προσπάθεια ισορροπίας στο τεντωμένο σχοινί της επίθεσης είναι πρακτικά αδύνατη και αποτυπώνεται στη συστηματική αποφυγή της αντιπαράθεσης, της σύγκρουσης με τις αστικές πολιτικές και την υπόκλιση στη νομιμότητα και τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες. Αποτυπώνεται με την επένδυση στην εικονική αγωνιστικότητα, τη δημιουργία εντυπώσεων, τη «φασαρία» και τις «έντονες αγωνιστικές κορώνες» σε περιόδους νηνεμίας. Αντίθετα σε περιόδους που διαφαίνονται ή κυοφορούνται τοπικά ή κεντρικά ξεσπάσματα, κυριαρχεί η απροθυμία, η απαξίωση και η ανεμπιστοσύνη/φόβος στις δυνάμεις των εργαζόμενων μαζών. Στις περιπτώσεις που οι εξελίξεις ξεφεύγουν από τον έλεγχο των δυνάμεών τους, η λάσπη, η ανοιχτή υπονόμευση έως και οι τραμπουκισμοί μπαίνουν σε πλήρη εφαρμογή.
Αποθέωση της αστικής νομιμότητας
Όσο κι αν προσπαθούν να βαφτίσουν το κρέας ψάρι, είναι δύσκολο να ξεχαστεί η κατάπτυστη στάση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ γύρω από την ψήφιση και εφαρμογή του αντεργατικού νόμου Χατζηδάκη (4808/2021), που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Ήταν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ μαζί με τον επίσημο υποταγμένο συνδικαλισμό της ΑΔΕΔΥ που, σύμφωνα με την υπόδειξη της ΓΣΕΕ, πήραν πίσω και ακύρωσαν τη διαφαινόμενη μαζική απεργία στις 3 του Ιούνη 2021, πριν την ψήφιση του νόμου. Ήταν οι ίδιες δυνάμεις που μετά την ψήφιση, πρωτοστάτησαν στην ενσωμάτωση των αγωνιστικών διαθέσεων επιβάλλοντας την εργασιακή ειρήνη μέσα από το σύνθημα «ο νόμος θα μείνει στα χαρτιά». Σήμερα η κυβέρνηση και το κεφάλαιο εφαρμόζουν κατά ριπάς και επεκτείνουν τις πτυχές του νόμου που σχετίζονται με τα συνδικαλιστικά δικαιώματα, την επιχείρηση κρατικού ελέγχου των συλλογικών οργάνων και την ποινικοποίηση της συνδικαλιστική δράσης. Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ/ΚΚΕ είτε σφυρίζουν αδιάφορα και επιλέγουν να μην εμπλακούν σε κινήσεις που δεν μπορούν να ελέγξουν (βλέπε διώξεις εκπαιδευτικών και αξιολόγηση) ή, σε κάποιες περιπτώσεις, επιλέγουν να είναι ο βασικός φορέας εφαρμογής της νομιμότητας (βλέπε εφαρμογή των ηλεκτρονικών καλπών). Αν σε κάποιους προκαλεί γέλια η ευφάνταστη ατάκα της ΕΣΑΚ στο ΣΜΤ Μακεδονίας ότι η εφαρμογή των ηλεκτρονικής κάλπης στις πρόσφατες εκλογές του σωματείου αποτελεί «ελιγμό αντεπίθεσης», στην πραγματικότητα καταδεικνύει πόσο κατάφορα κυνικοί μπορούν να γίνουν όταν ΠΡΕΠΕΙ να επιβάλουν τη νομιμότητα.
Το ζήτημα της «νομιμότητας/νομιμοφροσύνης», σε όλες τις εκφάνσεις του, για τις δυνάμεις του ρεφορμισμού, του ΠΑΜΕ/ΚΚΕ, αποτέλεσε και αποτελεί ίσως μια από τις σημαντικότερες κόκκινες γραμμές που ΔΕΝ μπορούν να ξεπεραστούν. Η όλη συζήτηση γύρω από τη νομιμότητα, τα όριά της και τη στάση της κάθε πολιτική και συνδικαλιστικής δύναμης παίρνει νέες διαστάσεις όσο η αντεργατική πολιτική επεκτείνεται και η εργασιακή βαρβαρότητα γίνεται όλο και πιο «νόμιμη». Επίσης για το ΠΑΜΕ/ΚΚΕ τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο «περίπλοκα» ή -πιο σωστά- πιεστικότερα, όσο οι επίσημες συνδικαλιστικές δυνάμεις εντός των εργασιακών χώρων υποχωρούν και ο ρεφορμισμός διεκδικεί για τον εαυτό του αναβαθμισμένο ρόλο «νέου» επίσημου συνομιλητή.
Σε ένα τέτοιο πλαίσιο η γραμμή της ταξικής ειρήνης επιβάλει κατευθύνσεις και όρια στις διεκδικήσεις, όπως ακριβώς συμβαίνει με την απογείωση των δικαστικών αγώνων και της νομικής οδού όπου τα σωματεία και οι εργατικοί αγώνες λειτουργούν συμπληρωματικά και σαν κομπάρσοι. Για να φτάσουμε στο σημείο οι δυνάμεις του ρεφορμισμού να αποτελούν τους βασικούς θεματοφύλακες της νομιμότητας μέσα στους εργασιακούς χώρους. Η απαρέγκλιτη στοίχιση πίσω από την εφαρμογή του αντιδραστικού πλαισίου ελέγχου των σωματείων του νόμου 1264/1982 (ανοιχτή υπεράσπιση των καλπονοθευτικών διατάξεων) έρχεται σταδιακά να δώσει τη θέση της στο ανανεωμένο πλαίσιο ελέγχου του νόμου Χατζηδάκη 4808/2021.
Κοινοβουλευτικές αυταπάτες, αποφυγή της μάχης και αναζήτηση «ευκαιριών»
Καθοριστικό ρόλο στην πολιτική που ασκεί το ΠΑΜΕ/ΚΚΕ αποτελεί η στάση «υπεύθυνης κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης». Οι «ολοκληρωμένες» και «υπεύθυνες» προτάσεις, οι προγραμματικές θέσεις μιας «άλλης» διαχείρισης, μιας «άλλης» οικονομίας, που βέβαια σύμφωνα πλέον με το ΚΚΕ θα μπορούσαν να εφαρμοστούν και άμεσα από μια άλλη κυβέρνηση, βάζουν το εργατικό κίνημα σε ρόλο κομπάρσου, κλακαδόρου της επίσημης κοινοβουλευτικής πάλης. Τι άλλα χαρακτηριστικά θα μπορούσε να έχει η πρόσφατη (Δεκέμβρης 2024) πρόταση νόμου του ΚΚΕ για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, την οποία στήριξαν και υπέγραψαν 627 συνδικαλιστικές οργανώσεις του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα; Με την πρόταση νόμου «καταργούνται όλες οι αντεργατικές διατάξεις» των εργασιακών νόμων από τα μνημόνια μέχρι σήμερα, «διασφαλίζονται πλήρως οι συλλογικές διαπραγματεύσεις», «αποκαθίσταται ο 13ος και 14ος μισθός στο δημόσιο» και άλλα παρόμοια. Όσο το ΠΑΜΕ/ΚΚΕ καταργούσε την επίθεση «με έναν νόμο και ένα άρθρο», η κυβέρνηση προωθούσε το νομοσχέδιο για τον κατώτατο μισθό χωρίς υπαρκτές αντιδράσεις, «χωρίς να ανοίξει ρουθούνι».
Σε συνέχεια της ίδιας λογικής και με δεδομένο ότι τα τελευταία χρόνια η κυβέρνηση και το κεφάλαιο προωθούν τη διάλυση των ωραρίων, την κατάργηση του οχταώρου και την επέκταση του εργάσιμου χρόνου ως και τις 13 ώρες τη μέρα, οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ/ΚΚΕ, όπως επίσης και το σύνολο των δυνάμεων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, προωθούν ως κεντρικό αίτημα τη μείωση του εργάσιμου χρόνου, το 7ωρο-35ωρο. Σε εργασιακούς χώρους όπως αυτοί της κατασκευής και ενώ η εργοδοσία του κλάδου έχει από καιρό καθιερώσει τις 10-12 ώρες τη μέρα και τις 6 μέρες την εβδομάδα, η ομοσπονδία οικοδόμων διεκδικεί 7ωρο-35ωρο. Πόσο μακριά άραγε μπορεί να βρίσκεται το «αίτημα» από την πραγματική διεκδικητική δυνατότητα ενός κλάδου; Πού αλήθεια αποσκοπεί η παραπάνω πολιτική ακροβασία; Θα λέγαμε πως μια τέτοια τακτική εξυπηρετεί τη ζύμωση και προπαγάνδα γενικώς δίκαιων αιτημάτων χωρίς συγκεκριμένα και άμεσα καθήκοντα. Αιτήματα που κουμπώνουν «φούστα-μπλούζα» με την αποφυγή της σύγκρουσης και τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες των προτάσεων νόμων που καταργούν την επίθεση και την εργασιακή βαρβαρότητα.
Οι ιδεολογικές αναφορές στο ζήτημα της «επιλογής» αιτημάτων δεν θα μπορούσαν να λείπουν, τόσο σε σχέση με το ίδιο το αίτημα και την προέλευσή του (βλέπε τη σχέση της μείωσης εργάσιμου χρόνου με τη θεωρία των παραγωγικών δυνάμεων), όσο και σε σχέση με το πώς το κάθε αίτημα συμβάλει ή όχι στην όξυνση αντιθέσεων αλλά και στην ενίσχυση, ενεργοποίηση, μαζικοποίηση του μπλοκ αγώνα σε ενεστώτα χρόνο.
Η υπόθεση των ΣΣΕ και ο χαρακτήρας της πάλης των σωματείων τα τελευταία χρόνια για την επανακατάκτησή τους έχει έντονα στοιχεία της παραπάνω παραδοχής. Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ/ΚΚΕ, που εμφανίζονται να πρωτοστατούν σε ένα τέτοιο αγώνα, για άλλη μια φορά κινούνται με χαρακτηριστικά γενικής ζύμωσης και προπαγάνδας, χωρίς στην πραγματικότητα να επιδιώκουν ή να μπορούν να διαμορφώσουν όρους αντιπαράθεσης που να μπορούν έστω να κατορθώσουν σε κάποιους κλάδους να υπογραφούν ΣΣΕ με αυξήσεις στους μισθούς και διεύρυνση δικαιωμάτων. Είναι βέβαιο ότι η συντονισμένη επανεκκίνηση ανάδειξης του ζητήματος των ΣΣΕ τα τελευταία χρόνια από δυνάμεις όπως αυτές του ΠΑΜΕ/ΚΚΕ μετά τις τεράστιες ανατροπές των μνημονίων, δεν συνέπεσε τυχαία με την πρωτοβουλία της Ε.Ε. και κατά συνέπεια της κυβέρνησης να ανακατέψει ξανά την τράπουλα. Η ευρωπαϊκή οδηγία για τις ΣΣΕ, που αποτέλεσε τη βάση για τον νόμο για τον κατώτατο μισθό και για το νομοσχέδιο που ετοιμάζεται στο έδαφος της «κοινωνικής συμφωνίας» για τις ΣΣΕ ώστε να εξυπηρετήσει ξανά την αντεργατική επίθεση, δημιούργησε βλέψεις «ευκαιρίας» έως και αυταπάτες για πιθανές θετικές πλευρές.
Εικονικοί αγώνες και εικονικές ανατροπές
Γράφουμε συχνά ότι οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ/ΚΚΕ επενδύουν στην «φασαρία» προσπαθώντας να διαμορφώσουν μια εικονική αγωνιστικότητα που τις περισσότερες φορές βρίσκεται πολύ μακριά από την πραγματικότητα. Κατά τη γνώμη μας, είναι εντελώς διαφορετικό να βλέπεις τα γεγονότα με αισιοδοξία και να τονίζεις τη δυναμική της κάθε κίνησης ή πρωτοβουλίας και άλλο να προωθείς μια εντελώς εικονική πραγματικότητα που αργά ή γρήγορα θα προσκρούσει στον πραγματικό συσχετισμό με πολύ αρνητικές συνέπειες για κάθε εμπλεκόμενο. Το βασικό πρόβλημα της παραπάνω τακτικής όμως δεν βρίσκεται στο πόσο μισοάδειο ή μισογεμάτο βλέπει ο καθένας το ποτήρι. Βρίσκεται στο ότι η «φασαρία» και η «εικονική αγωνιστικότητα» είναι οι «έξοδοι κίνδυνου» μιας κατεύθυνσης που δεν θέλει να συγκρουστεί τόσο με τον πραγματικό συσχετισμό δύναμης, όσο και με την αντεργατική επίθεση.
Οι πρόσφατες εξελίξεις γύρω από την προώθηση του νέου αντεργατικού νόμου Κεραμέως, που πέρασε για άλλη μια φορά με μικρές ή και ελάχιστες αντιδράσεις δείχνουν εμφατικά του λόγου το αληθές. Οι δύο απεργίες και το ένα απογευματινό συλλαλητήριο μέσα σε περισσότερους από έξι μήνες όπου η κυβέρνηση είχε ανακοινώσει τις αντεργατικές της προθέσεις βρίσκονται πολύ μακριά από τις πραγματικές απαιτήσεις μιας δύσκολης κατά γενική ομολογία μάχης. Ωστόσο οι ανταποκρίσεις της περιόδου, οι βαρύγδουπες ανακοινώσεις νίκης και αγωνιστικής αδιαλλαξίας όταν δεν συνοδεύονται από πραγματική οργάνωση και κίνηση των εργαζομένων μέσα από τα εργαλεία πάλης τους μόνο αυταπάτες και απογοήτευση μπορούν να παράξουν.
Σε ένα τέτοιο κλίμα, ένα νέο ερώτημα πλανάται στο εργατικό κίνημα: Οι πρωτιές του ΠΑΜΕ στην ΑΔΕΔΥ, το ΕΚΑ, το ΕΚΠ και άλλα εργατικά κέντρα ή ομοσπονδίες υποδηλώνουν θετικές ποιοτικές μεταβολές στο εργατικό κίνημα ή όχι; Αν μετρούσαμε τη δυναμική του εργατικού κινήματος με συνέδρους και αντιπροσώπους, όχι ότι δεν έχει και αυτό τη σημασία του, θα λέγαμε πως μπορεί κάτι να αλλάζει. Μια πιο προσγειωμένη ανάγνωση όμως θα αποκάλυπτε πως η σημαντική οπισθοχώρηση των αστικών δυνάμεων εντός των εργασιακών χώρων έχει αφήσει κενά που αναζητούν συμπλήρωση. Κενά που κατά βάση αφορούν τις ισορροπίες της «εργασιακής ειρήνης» και της διαμεσολάβησης ανάμεσα στην εργοδοσία και τις εργαζόμενες μάζες. Αντίστοιχα στο κεντρικό επίπεδο, η απόλυτη στοίχιση της ΓΣΕΕ με την κυβερνητική πολιτική και την επίθεση έχει αφήσει και εδώ παρόμοια κενά διαμεσολάβησης που ψάχνουν τρόπο να καλυφθούν. Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ/ΚΚΕ, με επίκεντρο τις οργανωτικές τους δυνατότητες, έχουν αρπάξει την «ευκαιρία» και πορεύονται. Ωστόσο η επόμενη ημέρα της πρωτιάς στην ΑΔΕΔΥ με την πρώτη απεργία χωρίς απεργιακή συγκέντρωση δίνει το στίγμα για τη συνέχεια.
Τα βασικά ζητήματα του εργατικού κινήματος που βρίσκονται στη βάση, τις εργαζόμενες μάζες, τα εργαλεία πάλης και την προοπτική ανατροπής της υποχώρησης, της απαξίωσης και της αποσυγκρότησης, συνεχίζουν να μένουν αναπάντητα. Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ/ΚΚΕ ούτε θέλουν ούτε μπορούν να κινηθούν προς μια τέτοια κατεύθυνση. Αποτελούν βασικούς φορείς της ανάθεσης μέσα στα σωματεία, στηρίζουν και προωθούν τη λογική των σωματείων-σφραγίδα, χωρίς γενικές συνελεύσεις και πολιτική λειτουργία, με επίκεντρο τα ΔΣ και τους εκλεγμένους συνδικαλιστές στην καλύτερη των περιπτώσεων και τη βάση στη γωνία, παρακολουθητή εξελίξεων και αποφάσεων. Αποτελούν φορείς μπλοκαρίσματος σημαντικών αγωνιστικών πρωτοβουλιών. Όποια κίνηση δεν εντάσσεται στο οργανωτικό και πολιτικό πλαίσιο του ΠΑΜΕ θεωρείται αντιπαραθετική και ξένη. Η περιχαράκωση και ο ηγεμονισμός δεν οφείλεται στο αίσθημα οργανωτικής υπεροχής, αλλά αποτελεί στοιχείο φόβου μπροστά σε ό,τι δεν μπορεί να ελέγξει.
Η επίδραση των ρεφορμιστικών απόψεων
Την ίδια στιγμή μπορεί να βρει κανείς κοντινές ή και ίδιες αντιλήψεις τόσο σε οργανωτικά, όσο και σε πολιτικά ζητήματα στο σύνολο των δυνάμεων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς που παρεμβαίνουν στους εργασιακούς χώρους. Οι ηγεμονισμοί στα πλαίσια των διάφορων «συντονισμών» και της κοινής δράσης συνεχίζουν να κυριαρχούν παρά τη σημαντική υποχώρηση των δυνατοτήτων τους να παράγουν πολιτικά γεγονότα. Ταυτόχρονα με το ανέβασμα των τόνων της αντιπαράθεσης προς τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ συνυπάρχει και ένα εμφανές δέος, που συχνά αποτυπώνεται με έναν πολιτικό και οργανωτικό ετεροκαθορισμό.
Στο επίπεδο της κατεύθυνσης, τα «συνολικά» πλαίσια πάλης, που αναπαράγουν ολόκληρο το πρόγραμμα της αντίστοιχης πολιτικής δύναμης, συνεχίζουν να αποτελούν προαπαιτούμενο για οποιαδήποτε κίνηση. Μπορεί τα μεταβατικά προγράμματα και οι μεταβατικές κυβερνήσεις να προσέκρουσαν με φόρα στην πραγματικότητα της «πρώτη φορά αριστεράς», όμως τα στοιχεία που τα συνθέτουν (εθνικοποιήσεις, εργατικός έλεγχος, λιγότερη δουλειά-δουλειά για όλους) συνεχίζουν να σπέρνουν αυταπάτες για τον ρόλο του κράτους και τα χαρακτηριστικά του αγώνα για την ανατροπή της επίθεσης.
08 Φεβρουαρίου 2026
Ηράκλειο | ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Το τελευταίο διάστημα η "Πρωτοβουλία ενάντια στις διώξεις στην εκπαίδευση" έχει πραγματοποιήσει μια σειρά παρεμβάσεις, τόσο για το ζήτημα των διώξεων όσο και για την κατάργηση του 9ου Γυμνασίου και του 10ου Λυκείου που η κυβέρνηση έχει ανακοινώσει ότι θα λειτουργήσουν ως Ωνάσεια
Οι παρεμβάσεις αυτές έγιναν μετά από συνελεύσεις της Πρωτοβουλίας, στις οποίες και αποφασίστηκαν. Διακινήθηκαν υλικά σε σχολεία και αναρτήθηκαν αφίσες και πανό σε αρκετά σημεία του Ηρακλείου.
Στις συγκεντρώσεις που έγιναν στις 21/1 και 30/1, με αφορμή τις διώξεις των τριών δασκάλων στην Τρίπολη, δεν συμμετείχαν πολλοί εκπαιδευτικοί, αφού τα ΔΣ του ΣΕΠΕ και της ΕΛΜΕ πήραν τη σχετική απόφαση την παραμονή της αντίστοιχης κινητοποίησης και κάλεσαν σε παράσταση διαμαρτυρίας στις 2 μ.μ. στη ΠΔΕ Κρήτης.
Πραγματικά, αν έλειπε η Πρωτοβουλία από αυτές τις συγκεντρώσεις, δεν θα γινόταν τίποτα, πέρα από την κουβεντούλα των ΔΣ με τον Περιφερειακό Διευθυντή και τον ΔΙΔΕ.
Αντίστοιχη στάση είχε το ΔΣ της ΕΛΜΕ και στο σοβαρό ζήτημα των Ωνάσειων σχολείων. Αν και οι σύλλογοι των εκπαιδευτικών, των γονέων και τα 15μελή των μαθητών των δύο σχολείων είναι ενάντια στην ίδρυση και λειτουργία των Ωνάσειων, το ΔΣ της ΕΛΜΕ δεν έχει πάρει φέτος καμία πρωτοβουλία για μαζική κινητοποίηση. Περιορίστηκε στην έκδοση ενός ψηφίσματος και σε ηλεκτρονικά καλέσματα των μαθητών και των συλλόγων γονέων, που προφανώς δεν ανταποκρίθηκαν.
Η "Πρωτοβουλία ενάντια στις διώξεις" κουβέντιασε το θέμα των Ωνάσειων στη συνέλευσή της και αποφάσισε να παρέμβει στη γειτονιά των Δειλινών όπου βρίσκονται τα δύο σχολεία. Γράφτηκε προκήρυξη, τυπώθηκαν και κολλήθηκαν αφίσες και αυτοκόλλητα, διακινήθηκαν τα υλικά στα σχολεία και την Πέμπτη 5/2 έγινε μια μαζική παρέμβαση έξω από τα δύο σχολεία, στην κεντρική λεωφόρο των Δειλινών και στην κεντρική πλατεία.
Πραγματικά υπήρξε μια μεγάλη ανταπόκριση από μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς, που ήρθαν στην παρέμβαση, την στήριξαν και ζήτησαν να επαναληφθεί την επόμενη εβδομάδα ώστε να συμμετέχει περισσότερος κόσμος.
Φάνηκε για άλλη μια φορά ότι η απεύθυνση στον κόσμο φέρνει μια άλλη ποιότητα στις παρεμβάσεις μας. Οι εργαζόμενοι και οι μαθητές που βρέθηκαν κοντά μας, μας έδωσαν κουράγιο να συνεχίσουμε. Να συνεχίσουμε να παίρνουμε πρωτοβουλίες που να ενώνουν και να κάνουν ξεκάθαρο τι είναι κίνημα και τι δεν είναι...
Αμέσως μετά την παρέμβαση της Πέμπτης αποφασίστηκε από τους συναγωνιστές και τις συναγωνίστριες που συμμετείχαν, να γίνει νέα Παρέμβαση στα Δειλινά την Τετάρτη 11/2 στις 6 μ.μ., Αυτό το κάλεσμα θα απευθυνθεί σε όλους (μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικούς). Έχουμε πολύ αγώνα μπροστά μας...
Στρατηγική Ασφάλειας των ΗΠΑ και αν-ασφάλειας των λαών
Του Βασίλη Σαμαρά
Πρόλογος
Στο κείμενο που ακολουθεί επιχειρείται μια προσέγγιση της στρατηγικής των ΗΠΑ, όπως αυτή εκτίθεται στην έκθεση για τη «Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ». Πέραν αυτών, ωστόσο, που διατυπώνονται σε αυτή την έκθεση όλο και πιο έντονα στο μεταξύ διάστημα αναδεικνύεται ένα σημαντικό ζήτημα. Αναφέρομαι σε κινήσεις των ΗΠΑ που καταδείχνουν το πώς αντιλαμβάνονται την προώθηση αυτής της στρατηγικής στην πράξη.
1000 Φύλλα Προλεταριακή Σημαία | Βίντεο από την εκδήλωση - συζήτηση της Αθήνας
Η "Προλεταριακή Σημαία" έκλεισε τα 1000 φύλλα συνεχούς έκδοσης και σχεδόν 44 χρόνια, απ' τον Ιούλη του 1982 και την τελευταία περίοδο της κυκλοφορίας της.
1000 φύλλα προβολής της επαναστατικής κομμουνιστικής αντίληψης και προοπτικής.
1000 φύλλα αναζητήσεων, ερμηνειών, αναλύσεων, πολιτικής άποψης και τοποθέτησης στην υπηρεσία της εργατικής τάξης, του λαού και του κινήματος.
1000 φύλλα εναντίωσης στο σάπιο εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα, στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση, στις αντιλαϊκές πολιτικές των κυβερνήσεων, στο ρεφορμισμό και τις διαχειριστικές δήθεν "διεξόδους" για το λαό.
1000 φύλλα στην υπηρεσία της αντίστασης, της διεκδίκησης, της συμβολής στην ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος της εποχής μας.
ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ!
---------------------
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 3/2, στην ΕΣΗΕΑ.
Δε θέλουμε Ωνάσεια σε καμία γειτονιά! Θέλουμε σχολεία για όλα τα παιδιά!
τα Ωνάσεια δεν είναι μόνο αυτο που νομίζεις…
ΌΧΙ τα Ωνάσεια είναι ακριβώς αυτό που νομίζεις!
Κ.Ο. Ηρακλείου του ΚΚΕ(μ-λ) | Να αφεθεί ελεύθερος και μην απελαθεί ο παλαιστίνιος αγωνιστής Μοχάμεντ Χατίμπ!
Το Σάββατο το πρωί στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου, οι αστυνομικές αρχές συνέλαβαν τον Μοχάμεντ Χατίμπ (Mohammed Khatib) ο οποίος είναι συντονιστής του Δικτύου Αλληλεγγύης στους Παλαιστίνιους κρατούμενους, Samidoun. Ο Μοχάμεντ Χατίμπ μαζί με την Κωνσταντίνα Καρτσιώτη μέλος του Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου, η οποία επίσης συνελήφθη αλλά στη συνέχεια αφέθηκε ελεύθερη, ταξίδευαν από Αθήνα προκειμένου να πάρουν μέρος σε εκδήλωση στην πόλη του Ηρακλείου που αφορούσε τις εξελίξεις στην Παλαιστίνη.
Η αιτιολογία της σύλληψης είναι ότι θεωρείται ανεπιθύμητος στην Ελλάδα για λόγους «εθνικής ασφάλειας» και η πρόθεση του ελληνικού κράτους είναι να τον απελάσει. Ο Μοχάμεντ Χατίμπ είναι ιδιαίτερα γνωστός για τη δράση τους στην Ευρώπη ειδικά στο θέμα της ανάδειξης των συνθηκών κάτω από τις οποίες βρίσκονται χιλιάδες φυλακισμένοι αγωνιστές της παλαιστινιακής αντίστασης και με έδρα το Βέλγιο συχνά συμμετέχει σε εκδηλώσει σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης, χωρίς να έχει συναντήσει κάποιο αντίστοιχο πρόβλημα στις αεροπορικές του μετακινήσεις.
Η στάση της Ελληνικής κυβέρνησης η οποία έχει την πολιτική ευθύνη για αυτήν την ενέργεια βρίσκεται σε συνέχεια όλων αυτών που προηγήθηκαν το προηγούμενο διάστημα σε κάθε εκδήλωση αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό που εκφράστηκε στη χώρα μας. Από την αστυνομοκρατία στα λιμάνια όταν έφθαναν κρουαζιερόπλοια με Ισραηλινούς μέχρι τις διώξεις, τα πειθαρχικά και γενικότερα την ποινικοποίηση κάθε έκφρασης στήριξης του ελληνικού λαού στην Παλαιστινιακή Αντίσταση. Η σύλληψη του παλαιστίνιου αγωνιστή είναι ακόμη μια δήλωση στήριξης της κυβέρνησης της ΝΔ στο καθεστώς του Ισραήλ και της γενοκτονίας που αυτό συνεχίζει στη Λωρίδα της Γάζας.
Η πρόσφατη επανενεργοποίηση της τριμερούς συνεργασίας Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, κάτω από τις επιταγές των συμφερόντων του Αμερικάνικου Ιμπεριαλισμού στην περιοχή, δίνει αέρα στα πανιά της ελληνικής κυβέρνησης να αποδείξει υπερατλαντικά αφεντικά της ότι ακολουθεί πιστά τον ρόλο της σε όλα τα επίπεδα. Από κοντά και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, τα οποία αποδέχονται και υπηρετούν το ίδιο πλαίσιο σχέσεων και εξάρτησης και προφανώς με τη στάση τους δείχνουν ότι συμφωνούν με όλες αυτές τις ενέργειες ποινικοποίησης.
Κινήσεις σαν αυτές, φανερώνουν ότι το κίνημα αλληλεγγύης που εκφράστηκε σε όλον τον κόσμο με ένταση επιμονή και διάρκεια τον προηγούμενο διάστημα , είναι αυτό που ενοχλεί τις ΗΠΑ-ΙΣΡΑΗΛ και για αυτό επιτίθενται σε αγωνιστές και συλλογικότητες που επιμένουν. Στο Ηράκλειο, με το που έγιναν γνωστές οι συλλήψεις, πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε έξω από το αστυνομικό τμήμα στο οποίο είχαν πάει οι συλληφθέντες και με συνθήματα απαιτούσε την απελευθέρωση τους.
Η ανάδειξη του θέματος και η συγκέντρωση ψηφισμάτων από σωματεία και φορείς είναι αναγκαία προκειμένου να αναπτυχθεί μαζικό κίνημα που να πετύχει την απελευθέρωση και τη μη απέλαση του Μοχάμεντ Χατίμπ!
Λευτεριά στην Παλαιστίνη!
Η τρομοκρατία δεν μας σταματά!
ΚΚΕ (μ-λ)
Κ.Ο. Ηρακλείου
Ο ΣΕΠΕ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΜΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΕΚΘΕΙΑΖΟΥΝ ΤΟΝ ΟΜΙΛΟ GRIMALDI! ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΑ ΔΟΥΜΕ!
Δεν υπάρχει κανένα όριο για τις λεγόμενες ταξικές δυνάμεις! Σε ένα εμετικό γλείψιμο και ξέπλυμα προς τον όμιλο Grimaldi - ναι, αυτού που "αγόρασε" το λιμάνι Ηγουμενίτσας! - προχώρησε το ΔΣ του συλλόγου εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Θεσπρωτίας.. Την ανακοίνωση υπογράφουν ο πρόεδρος και η γραμματέας, αμφότεροι μέλη του ΠΑΜΕ, που είναι και η πλειοψηφούσα δύναμη στο σύλλογο!
Φανταζόμαστε ότι τα δυο εισιτήρια για Ιταλία που χάρισε ο Grimaldi στο σύλλογο ήταν ένα ισχυρότατο κίνητρο, "μια ιδιαίτερα σημαντική προσφορά", καθώς και μια αδιάσειστη απόδειξη που "αναδεικνύει το κοινωνικό πρόσωπο του ομίλου" και την "ενίσχυση των τοπικών φορέων της Ηγουμενίτσας", όπως γράφουν !! Ποιοι "επιχειρηματικοί όμιλοι", ποιοι "εφοπλιστές που θησαυρίζουν", ποια "επικίνδυνα σχέδια σε βάρος των εργαζόμενων και του περιβάλλοντος", ποιοι "ναυτεργάτες που σακατεύονται"; Δυο εισιτήρια αρκούν! Ίσως και άλλες τέτοιες κρυφές "χορηγίες" βρίσκονται πίσω από την ανακοίνωση, που προσβάλλει βάναυσα τα μέλη του συλλόγου και όλους τους εκπαιδευτικούς, μιας και μιλάει στο όνομά τους, αλλά και τον λαό της περιοχής και αποτελεί μνημείο σύγχρονου δωσιλογισμού!
Και για να προλάβουμε τη γνωστή δικαιολογία ότι το ψήφισε η πασοκοδεξιά πλειοψηφία (ΔΗΣΥ- ΔΑΚΕ), και ο πρόεδρος ήταν αναγκασμένος να το υπογράψει, και μήπως να τον λυπηθούμε και δηλαδή που τον κρατάνε και όμηρο....ε, το δούλεμα πάει πολύ! Με τις δικές τους ψήφους πήραν τις δυο θέσεις στο προεδρείο ! Άλλωστε τα αναλογικά προεδρεία που υποστηρίζει το ΠΑΜΕ για να βρίσκεται ανάμεσα στους επίσημους συνομιλητές με το κράτος και την κυβέρνηση, περιλαμβάνουν και πολλά τέτοια επεισόδια "συγκυβέρνησης" που όχι μόνο δεν τους ενοχλούν, αλλά δείχνουν και μέχρι πού μπορούν να φτάσουν για τα διαπιστευτήρια προς το σύστημα.
Αυτό που μένει είναι να μιλήσουν οι εκπαιδευτικοί. Αυτοί είναι οι πρώτοι που "θίγονται" από την ελεεινή ανακοίνωση. Και αυτοί είναι και οι μόνοι που μπορούν να βάλουν "κάθε κατεργάρη στον πάγκο του"!
Παραθέτουμε την ανακοίνωση του ΣΕΠΕ( που το λογαριάζουν για δικό τους σωματείο) και την ανακοίνωση της ΤΕ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ ΤΟΥ ΚΚΕ για το λιμάνι, που δείχνει τη διγλωσσία, τον καιροσκοπισμό και τα "αγωνιστικά" λόγια του αέρος!
https://www.thespro.gr/2026/02/grimaldi.html
Ρ.Γ., συνταξιούχος εκπαιδευτικός, πρώην συνδικαλίστρια μέλος των ΑΚΕ στη Θεσπρωτία
Καλαμάτα: Εξόρμηση μπροστά στην Πανελλαδική Σύσκεψη της Ταξικής Πορείας
Το Σάββατο 7 Φλεβάρη πραγματοποιήθηκε εξόρμηση στην Καλαμάτα, με το 4σελιδο, το εφημεριδάκι και την αφίσα, ενόψει της Πανελλαδικής Σύσκεψης της Ταξικής Πορείας στις 14 και 15 Φλεβάρη, στην Αθήνα. Η εξόρμηση ξεκίνησε απ' την κεντρική λαϊκή αγορά της Καλαμάτας, που βρίσκονταν σε ώρα αιχμής. Εκεί, η ανταπόκριση του κόσμου στο να πάρει τα έντυπα που μοιράζονταν, ήταν ιδιαίτερα καλή, ενώ με ευκολία ανοίγονταν και συζητήσεις. Ενδεικτικά σημεία του προβληματισμού και της έκφρασης αρκετών ανθρώπων που συναντήσαμε: Το ερώτημα του "τι να κάνουμε" απέναντι στη μαυρίλα που ζούμε. Το αν και τι μπορεί να κάνει ο λαός, αλλά και, γενικά, οι λαοί, απέναντι σ' αυτή την κατάσταση. Η χλεύη απέναντι στον Παναγόπουλο και στους εργατοπατέρες. Το αν και σε τι φάση βρίσκεται η πολιτική συγκρότηση/ανασυγκρότηση του ρεύματος απ' το οποίο προήλθε η Ταξική Πορεία. Πολλά και κρίσιμα ερωτήματα και ζητήματα, που αναδείχθηκαν σε μια απλή επαφή με τον λαϊκό κόσμο!
Η εξόρμηση συνεχίστηκε στους κεντρικούς δρόμους της Καλαμάτας, με μοίρασμα του 4σελιδου και αφισοκόλληση, με γενικά ευμενή ανταπόκριση.
ΑΘΗΝΑ | Πάντειο: ΟΧΙ στο σεμινάριο του ΙΔΙΣ για τον πόλεμο! | Να συγκροτήσουμε στις σχολές αντιιμπεριαλιστικό κίνημα!
Το Ινστιτούτο ΔΙεθνών Σχέσεων του Παντείου διοργανώνει σεμινάριο με τίτλο Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΟΣΜΟ: ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΟΠΛΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΑΚΤΙΚΕΣ. Το ΙΔΙΣ είναι ένα δήθεν ερευνητικό κέντρο που λειτουργεί στο Πάντειο και ασχολείται με τις διεθνείς σχέσεις. Το συγκεκριμένο ινστιτούτο ανά τα χρόνια έχει κάνει μια σειρά εκδηλώσεις και σεμινάρια που με το ΝΑΤΟ, την ΕΕ και άλλους οργανισμούς. Το Μάρτη διοργανώνει ένα ακόμα σεμινάριο. Στο πρόγραμμα του αναφέρεται πως όσοι συμμετάσχουν θα μάθουν για τη στρατιωτική ισχύ, τακτικές του πολέμου, τεθωρακισμένα, στρατιωτική ψυχολογία κι άλλα τέτοια… φιλειρηνικά.
Σε μια φάση που οι ανταγωνισμοί των ιμπεριαλιστών οξύνονται. Που στην Ουκρανία η σύγκρουση των ιμπεριαλιστών ΗΠΑ-ΝΑΤΟ από τη μία και της επίσης ιμπεριαλιστικής Ρωσίας από την άλλη, συνεχίζεται για τέταρτο χρόνο. Μετά την ιμπεριαλιστική εισβολή στη Βενεζουέλα (όχι για τα… πετρέλαια άλλα για την γεωπολιτική). Που πραγματοποιούνται από την ΕΕ εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων. Που η σφαγή του παλαιστινιακού λαού συνεχίζεται. Που η χώρα μας έχει μετατραπεί σε μια απέραντη αμερικανονατοϊκή βάση και η εξαρτημένη αστική της τάξη δίνει γη και ύδωρ στους φονιάδες συμμετέχοντας τόσο στη σφαγή του παλαιστινικού λαού όσο και στον πόλεμο στην Ουκρανία. Οι ισχυροί του πλανήτη ετοιμάζονται για τον επόμενο γενικευμένο πόλεμο. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το να διοργανώνονται τέτοιου είδους σεμινάρια.
Θέλουν οι φοιτητές να συνηθίσουμε την προοπτική του πολέμου. Θέλουν να μας φαίνονται φυσικές οι σφαγές, τα τανκς, τα οπλικά συστήματα. Το να πνίγονται - δολοφονούνται πρόσφυγες στο Αιγαίο. Το να πεθαίνουν παιδιά στην Παλαιστίνη. Να είμαστε προετοιμασμένοι και ιδεολογικά να δούμε ‘’σημαίες πάνω σε φέρετρα’’. Να πάμε σε μια πάμε σε μια επόμενη φάση να σφαχτούμε στον πόλεμό τους. Για αυτή την προοπτική θέλουν να μας προετοιμάσουν και αυτό κρύβεται πίσω από το πέπλο της επιστήμης και της έρευνας (που είναι δήθεν ουδέτερα).
Να μην ξεχνάμε άλλωστε και τα τόσα άλλα συνέδρια που έχει κάνει το ΙΔΙΣ με το ΝΑΤΟ. Τα μαθήματα για τις διεθνείς σχέσεις του Ισραήλ στο ΔΕΠΣ. Το σεμινάριο που πήγε να συνδιοργανώσει το Πάντειο με Ισραηλινά πανεπιστήμια.
Εμείς, οι φοιτητές, ο λαός και η νεολαία είμαστε με τους λαούς που αγωνίζονται. Είμαστε με το δίκιο. Δεν διαλέγουμε για ποιόν ιμπεριαλιστή πρέπει να σφαγούμε. Παλεύουμε μαζί με τους άλλους λαούς για έναν κόσμο που θα μπορούμε να ζούμε ειρηνικά.
ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΣΧΟΛΕΣ ΜΑΣ ΦΥΤΩΡΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ – ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΟΛΕΜΟΧΑΡΗ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ
Να συγκροτήσουμε αντιπολεμικό - αντιιμπεριαλιστικό κίνημα μέσα στις σχολές
Η Σύνοδος Πρυτάνεων στον Βόλο έληξε και άφησε… «πικρή γεύση» στις δυνάμεις υποταγής…
Η ρεφορμιστική αριστερά στα πανεπιστήμια, αφού πέρασε όλο το προηγούμενο διάστημα εφαρμογής των διαγραφών να προπαγανδίζει την Σύνοδο των Πρυτάνεων ως την μητέρα των μαχών του φοιτητικού κινήματος, μαζεύει ένα ακόμα «χαστούκι» στην τεράστια λίστα αυταπατών για τον ρόλο των διοικήσεων και του μεγαλοκαθηγητικού κατεστημένου απέναντι στις διεκδικήσεις των φοιτητών. Έβγαλε μάλιστα σωρεία ανακοινώσεων (φυσικά όχι αυτοκριτικές, αναγνώρισης της λαθεμένης αντίληψης των δήθεν συμμάχων της ακαδημαϊκής κοινότητας) αλλά για να εκφράσει την μεγάλη απογοήτευσή της για τις αποφάσεις της Συνόδου!
Ρεσιτάλ συνδιαλλαγής έδωσε φυσικά η πρώτη δύναμη στα πανεπιστήμια, η ΠΚΣ, με ανακοίνωση στην οποία μας ενημερώνει ότι η Σύνοδος δεν έδωσε καμία απάντηση στα αιτήματα και τόλμησε μάλιστα να αντικαταστήσει τους «κόκκινους εκλεγμένους» των Φοιτητικών Συλλόγων με τον… γιαλαντζί εκπρόσωπο των ηλεκτρονικών εκλογών που δέχτηκε να συμπεριλάβει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Μόνο η πρώτη δύναμη θα συνδιαλλαγεί και θα βάλει στο ζύγι τα δικαιώματα των φοιτητών και τις… δυνατότητες των Πρυτανικών Αρχών!
Αλλά και οι υπόλοιποι δεν πάνε πίσω…
Από δηλώσεις για προδοσία, μέχρι την εμμονική αντίληψη για την ακαδημαϊκή κοινότητα που … ενιαία αντιτίθεται στις διαγραφές (την ίδια στιγμή που η σύνοδος τις προσυπογράφει!), η σύγχυση και η τρικυμία είναι κοινός παρονομαστής σε όλους αυτούς τους χώρους.
Οι εκπλήξεις όμως δεν σταματάνε εκεί… όχι μόνο προδοτική προς τους φοιτητές είναι η φετινή σύνοδος, αλλά και ΑΝΕΝΤΙΜΗ προς την περσινή! Οι καλοί πρυτάνεις που πέρσι μας στήριξαν, τρώνε κι αυτοί λοιπόν σφαλιάρα από τους κακούς, φετινούς πρυτάνεις, φερέφωνα της ΝΔ!
Φαίνεται ότι τις «απαντήσεις» που
έψαχναν από τους δήθεν συμμάχους τους δεν τις βρήκαν στην ψήφιση των
νόμων και στην εφαρμογή τους. Φαίνεται ότι η διαγραφή 308.605 φοιτητών
δεν ήταν αρκετά «ηχηρή» δήλωση από πλευράς πρυτάνεων και υπουργείου και για αυτό αναζητούσαν με μανία να αποσπάσουν τοποθέτηση για τις διαγραφές. Φαίνεται να πιστεύουν ότι οι πρυτάνεις βρίσκονται
στις θέσεις τους τυχαία και ότι η δουλειά τους είναι κάποια άλλη από το
να εφαρμόζουν κατά γράμμα τις κατευθύνσεις του υπουργείου. Ή μήπως συνειδητά εθελοτυφλούν, μέχρι να μην μπορούν άλλο να αρνηθούν την πραγματικότητα και τότε να δηλώσουν «προδομένοι»;
Αλλά
όσο ο ρεφορμισμός χάνει -έστω για τώρα!- τους συμμάχους του και παλεύει
με νύχια και με δόντια για να βρει αποκούμπι, εμείς δεν έχουμε
αυταπάτες. Τίποτα δεν έχει τελειώσει όσον αφορά τις διαγραφές. Τίποτα
δεν αποδεχόμαστε από το τσάκισμα των δικαιωμάτων μας. Όσο αυτοί παλεύουν
για να αποσπάσουν τοποθετήσεις και καταγγελίες, εμείς παλεύουμε για
φοιτητικό κίνημα που θα στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις.Που θα
συνεδριάζει, θα κάνει καταλήψεις και διαδηλώσεις και θα βλέπει τους
πρυτάνεις, τις διοικήσεις, το μεγαλοκαθηγητικό κατεστημένο απέναντι και
θα αναζητά στηρίγματα στον λαό και τα παιδιά του, στους εκπαιδευτικούς,
τους μαθητές, τους εργαζόμενους μέσα και έξω από τα πανεπιστήμια.
ΠΑΤΡΑ | ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ ΤΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ 15 ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΣΤΗ ΧΙΟ
Το ΚΚΕ (μ-λ) συμμετείχε τόσο στη συγκέντρωση μοιράζοντας πλατιά την προκήρυξη καταγγελίας του εγκλήματος και το 1000στο φύλλο της Προλεταριακής Σημαίας, όσο και στη διαδήλωση με διακριτό πανό και συνθήματα καταγγελίας του εγκλήματος αλλά και ανάδειξης του δρόμου του κοινού αγώνα ντόπιων και μεταναστών ενάντια στο σύστημα που μας δολοφονεί, μας ξενιτεύει και μας πνίγει.
Μπροστά στις νέες επικίνδυνες εξελίξεις, πρέπει ο λαός μας να υψώσει τείχος αντίστασης απέναντι στα σχέδια ντόπιων και ξένων αφεντικών, απέναντι στις πολιτικές που ξεκληρίζουν λαούς και κομματιάζουν χώρες, τις ίδιες πολιτικές που δηλητηριάζουν τα μυαλά του λαού και της νεολαίας με τον φασισμό και την ακροδεξιά ρητορική. Να οικοδομήσουμε το αναγκαίο αντιιμπεριαλιστικό - αντιπολεμικό κίνημα στη χώρα μας, που θα βάλει φρένο στα ματωμένα σχέδιά τους.
07 Φεβρουαρίου 2026
Ηράκλειο | Από την εκδήλωση της Ταξικής Πορείας ενόψει της πανελλαδικής σύσκεψης
Πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 6/2 στο Ηράκλειο Κρήτης στο στέκι Ζάλο η εκδήλωση–συζήτηση ενόψει της πανελλαδικής σύσκεψης της Ταξικής Πορείας στις 14–15 Φλεβάρη στην Αθήνα. Η εκδήλωση άνοιξε τη συζήτηση γύρω από τις εξελίξεις στα εργατικά δικαιώματα και την κατάσταση του εργατικού κινήματος, σε μια περίοδο έντασης της επίθεσης του κεφαλαίου και του κράτους απέναντι στους εργαζόμενους.
Στις εισηγήσεις αναπτύχθηκαν κεντρικά ζητήματα που αφορούν το νέο τοπίο που έχει διαμορφωθεί από τη συστηματική επίθεση στα εργατικά δικαιώματα, τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων και το νομοθετικό πλαίσιο που τη θωράκισε τα προηγούμενα χρόνια. Παράλληλα, τέθηκε το ερώτημα σε ποια βάση μπορεί και πρέπει να γίνει η ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, με αναφορά στην κατάσταση των συνδικάτων, την κυριαρχία των ρεφορμιστικών αντιλήψεων και του εικονικού συνδικαλισμού, αλλά και στο πώς μπορεί να εμπνευστεί ξανά ο κόσμος της δουλειάς στον αγώνα του απέναντι στον ταξικό αντίπαλο.
Ακολούθησαν τοποθετήσεις και ένας ζωντανός, ουσιαστικός διάλογος, που συνέβαλαν στην εξαγωγή κρίσιμων συμπερασμάτων για το επόμενο διάστημα. Αναδείχθηκε η ανάγκη η Ταξική Πορεία να συμβάλει αποφασιστικά τόσο στην ανάδειξη των βασικών ζητημάτων που απασχολούν τους εργαζόμενους, όσο και στην ουσιαστική παρέμβαση στα σωματεία, με στόχο την ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος σε ταξική, αγωνιστική κατεύθυνση.
Κομματική Οργάνωση Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ (μ-λ): Καταγγελία για το όργιο βίας και καταστολής της νεολαίας στο ΑΠΘ (07-02-2026)
Το σύστημα της φτώχιας και της βαρβαρότητας καταστέλλει απροκάλυπτα πλέον τη νεολαία γιατί τη θέλει τρομοκρατημένη και πειθήνια στο μαύρο μέλλον που της ετοιμάζει. Ένα μέλλον που από τη μια θα την πετάνε έξω από τις σχολές και τα σχολεία (βλ. διαγραφές, εθνικό απολυτήριο κ.τ.λ) και μόνη της προοπτική θα είναι η εργασιακή περιπλάνηση και η ανασφάλεια χωρίς κανένα δικαίωμα να δουλεύει με μισθούς πείνας που δε θα φτάνουν για να ζήσουμε. Ένα μέλλον το οποίο μυρίζει μπαρούτι για όλους τους λαούς, όπως φάνηκε και από την πρόσφατη επέμβαση των Αμερικανών στη Βενεζουέλα. Ένα μέλλον που η νεολαία προορίζεται να γινεί κρέας για τα κανόνια στο νέο παγκόσμιο πόλεμο του οποίου τους όρους ετοιμάζουν.
Η Κυβέρνηση φοβάται τις αντιδράσεις της νεολαίας γι’ αυτό και την χτυπά. Εν μέσω διαγραφών εκατοντάδων χιλιάδων φοιτητών χτυπά το λαϊκό Άσυλο αγώνων μέσα στις σχολές. Άλλωστε δεν είναι τόσο χρονικά μακριά ο αγώνας που έδωσε το φοιτητικό κίνημα ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστήμια ή οι αντιδράσεις της νεολαίας σε παγκόσμιο επίπεδο ενάντια στη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού. Όλα αυτά είναι δείγματα γραφής που δείχνουν ότι η νεολαία δεν θα μείνει με σταυρωμένα τα χέρια. Αυτούς τους εφιάλτες προσπαθεί να προλάβει το σύστημα με την τρομοκρατία.
Αυτούς τους εφιάλτες τους να κάνουμε οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι νέοι και οι νέες πραγματικότητα. Με οργάνωση μέσα στα συλλογικά μας όργανα (σωματεία, συλλόγους) να παλέψουμε για το λαϊκό δικαίωμα στις σπουδές και τη δουλειά που χτυπιούνται βάναυσα. Να βάλουμε φρένο στα νέα σφαγεία που ετοιμάζουν. Να σπάσουμε την τρομοκρατία και την καταστολή στο δρόμο.
Να αφεθούν ελεύθεροι όλοι οι προσαχθέντες - Να μην αποδοθεί καμία κατηγορία
Κάτω τα χέρια από το λαϊκό Άσυλο αγώνων
Κάτω τα χέρια από τη νεολαία
Κομματική Οργάνωση Θεσσαλονίκης του KKE (μ-λ)
ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ: Οι «αποκαλύψεις» για τις μπίζνες του Παναγόπουλου, προάγγελος μεγαλύτερης επίθεσης στα εργατικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα
ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΦΗΣΥΧΑΣΜΟΣ!
ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΟΥ!
Περισσεύει η «έκπληξη» αλλά και η προθυμία των αστικών ΜΜΕ για τις «αποκαλύψεις» σχετικά με τις δραστηριότητες του προέδρου της ΓΣΕΕ Παναγόπουλου και διάφορων γύρω από αυτόν. Πρώτη είδηση στα δελτία ειδήσεων οι καταγγελίες για τις διάφορες οικονομικές κομπίνες στις οποίες ήταν χωμένος ο γνωστός εργατοπατέρας της ΠΑΣΚΕ αλλά και η –για χρόνια και επί διαφόρων κυβερνήσεων– γενική γραμματέας του υπουργείου Εργασίας, Άννα Στρατινάκη. «Δεν ήξερε τίποτε» η πολιτική ηγεσία (κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ) τόσα χρόνια για τα δεκάδες εκατομμύρια που διαχειριζόταν η συνδικαλιστική ηγεσία.
Θεσσαλονίκη | Πάνω από 300 προσαγωγές χτες στο Πολυτεχνείο του ΑΠΘ!
Όργιο καταστολής εξελίχθηκε χτες το βράδυ σε live στο Πολυτεχνείο του ΑΠΘ. Κατά τη διάρκεια του live η αστυνομία απέκλεισε την Εγνατία, έφερε την αύρα και άρχισε να περικυκλώνει το Πολυτεχνείο από παντού. Λίγη ώρα μετά εισέβαλε στο χώρο, ρίχνοντας χημικά, ξύλο και προσαγάγοντας όλον τον κόσμο του live.
Αυτό είναι το Πανεπιστήμιο που οραματίζεται η κυβέρνηση την ώρα που μας διαγράφει κατά εκατοντάδες χιλιάδες. Ένα Πανεπιστήμιο αποστειρωμένο, χωρίς καμία πολιτική-συνδικαλιστική, ακόμα και πολιτιστική, δράση. Ένα Πανεπιστήμιο χωρίς φοιτητές να αντιδράνε, να πολιτικοποιούνται, να αγωνίζονται. Ένα Πανεπιστήμιο για λίγους και εκλεκτούς, όπου είτε θα σε διαγράφουν στα ν+2... είτε νωρίτερα αν τολμήσεις και σηκώσεις κεφάλι.
Η κυβέρνηση μας έχει βάλει στο στόχαστρο. Πρώτα μας διαγράφει και μετά μας καταστέλλει. Γιατί πώς αλλιώς θα εξασφαλίσει ότι δεν θα υπάρξουν αντιδράσεις μπροστά στον κατακλυσμό των μέτρων που φέρνει στην εκπαίδευση; Διαγραφές, πειθαρχικές διώξεις, αναθεώρηση του άρθρου 16... Ετοιμάζουν να αλλάξουν άρδην το πλαίσιο μέσα στο οποίο σπουδάζουμε και υπάρχουμε καθημερινά.
Η τρομοκρατία τους όμως δεν θα περάσει! Να βγάλουμε τον φόβο τους πραγματικότητα, να μπούμε στις γενικές μας συνελεύσεις, να παλέψουμε ενάντια στις διαγραφές και την καταστολή.
Να αφεθούν ελεύθεροι όλοι οι προσαχθέντες - Να μην αποδοθεί καμία κατηγορία!
Κάτω τα χέρια από το λαϊκό άσυλο αγώνων!
Καμία διαγραφή φοιτητή - Καμία πειθαρχική δίωξη!
Ανατροπή των νόμων Κεραμέως και Ζαχαράκη!
Αγωνιστικές Κινήσεις






















