ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ ΟΑΣΕ

0

Με αφορμή τη σύνοδο του ΟΑΣΕ στην Αθήνα, στις 1-2 Δεκέμβρη, οργανώσεις της επαναστατικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς καλούν τους εργαζόμενους και τη νεολαία να διαδηλώσουν την οργή τους με συγκέντρωση και πορεία την Τρίτη 1 Δεκέμβρη στις 6:30 μ.μ. στα Προπύλαια.

• Να καταδικάσουμε τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ,

• Να εναντιωθούμε στην Ευρώπη της εκμετάλλευσης και τρομοκράτησης των λαών και να πούμε όχι στον Ευρωστρατό!

• Να πούμε όχι σε κάθε εμπλοκή της Ελλάδας και να απαιτήσουμε την άμεση επιστροφή στη χώρα των ελλήνων φαντάρων!

• Έξω το νατο και οι βάσεις!

• Όχι στην "αντιπυραυλική ασπίδα" στη Μεσόγειο!

ΑΡΑΝ • ΑΡΑΣ • ΕΕΚ • ΕΚΚΕ • ΚΚΕ(μ-λ) • Κομμουνιστική Ανανέωση • ΝΑΡ • νΚΑ • Οικολόγοι Εναλλακτικοί • ΟΚΔΕ • ΟΚΔΕ-Σπάρτακος • ΣΕΚ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θύελλες και αυταπάτες ( ή η απουσία της Αριστεράς)

0

Οι δυσοίωνες προβλέψεις δίνουν και παίρνουν. Ο Αλμούνια "απειλεί" τη νέα κυβέρνηση και η ΕΕ απαιτεί νέες περικοπές, περισσότερη ελαστικότητα στην αγορά εργασίας, μείωση των μισθών, κατάργηση της ασφάλισης. Οι δείκτες της ανεργίας, ακόμη και αυτοί που οι ίδιοι παρουσιάζουν, καλπάζουν προς διψήφιο αριθμό, αγγίζοντας κατ' άλλους ακόμη και το 15%, ενώ είναι βέβαιο πως βρίσκονται ακόμη ψηλότερα. Το δημόσιο χρέος εκτοξεύεται στο 113% του ΑΕΠ και η οκονομική ανάπτυξη θα παραμείνει αρνητική για άλλα δυο χρόνια. Οι όροι δανεισμού, μετά την αρνητική εκτίμηση των διάφορων τραπεζικών οίκων που φροντίζουν να συμβάλλουν στην τιθάσσευση των αντιδράσεων των εργαζομένων, γίνονται στραγγαλιστικοί για το λαό που καλείται να πληρώσει όλα αυτά τα δάνεια.

Είναι φανερό ότι ανεξαρτήτως του μαγειρέματος των αριθμών από κυβέρνηση και ιμπεριαλιστικά - κεφαλαιοκρατικά κέντρα, η κρίση σαρώνει τα νοικοκυριά και αυξάνει ταχύτατα τον αριθμό των εργαζομένων που αθροίζονται στην κατηγορία αυτών που επιβιώνουν "κάτω του ορίου της φτώχειας".

Η νέα κυβέρνηση ήδη δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο. Ο γνωστός πασοκικός λαϊκισμός -που φτάνει στην πλήρη απαξίωση του κόσμου της εργασίας- φρόντισε να προωθήσει τις πρώτες μέρες μέτρα εντυπωσιασμού, που -όπως θα φανεί στη συνέχεια- ούτε αυτά δεν πρόκειται να προωθήσει, όπως η κατάργηση της οικοδόμησης στα καμένα, η επανεξέταση των αυτοκινητόδρομων, η απόσυρση του νόμου για την κουκούλα (παράλληλα με την περικύκλωση των Εξαρχείων και ΑΕΙ), η μη αποπληρωμή μικρών χρεών όσων αδυνατούν να τα εξοφλήσουν και να αποδείξουν τη φτώχεια τους(!!!) αλλά και το επίδομα κουλουριού (αλληλεγγύης το λέει) που μια πολύ μικρή ομάδα των εξαθλιωμένων -ούτε καν οι απασχολούμενοι με 500 ευρώ ή σε stage- καλείται να πάρει για να τα ξαναεισπράξουν το κεφάλαιο και το κράτος μέσω της κατανάλωσης. Επάνοδος δηλαδή στα επιδόματα και στα συσσίτια πείνας που η ...ιμπεριαλιστική Ελλάδα είχε δεκαετίες να ζήσει!!

Παράλληλα, νέοι έμμεσοι φόροι εξαγγέλθηκαν, πριμοδοτήθηκε ο ιδιωτικός τομέας με τη χρήση των stage, συζητιέται νέο νομοσχέδιο για τις μορφές μερικής απασχόλησης και ο προϋπολογισμός, όσο κι αν επιχειρείται μέσα από δυσνόητους αριθμούς και κωδικούς να καμουφλάρει την επίθεση στα εισοδήματα των εργαζόμενων, θα αποδειχτεί χειρότερος απ΄ότι προβλεπόταν. Ο ισοσκελισμός στην αντιλαϊκότητα επήλθε με το ...φοβερό μέτρο της έκτακτης φορολόγησης των 300 μεγαλύτερων τραπεζών και επιχειρήσεων. Μια φορολόγηση που έτσι κι αλλιώς θα μετακυλιστεί στην αγορά, δηλαδή στην τσέπη του λαού, αφού αυτοί είναι που ρυθμίζουν τις τιμές και εξασφαλίζουν τα κέρδη τους με καλπάζοντες ρυθμούς ακόμη και εν μέσω κρίσης.

Παρακάμπτοντας την ανυπαρξία συστημικής αντιπολίτευσης, που έτσι κι αλλιώς τα ίδια και χειρότερα εξήγγειλε προεκλογικά, το ζητούμενο για το λαό είναι πώς στέκεται στα νέα μέτρα η Αριστερά, όπως κι αν την ορίσει κανείς.

Η άνοδος του ΠΑΣΟΚ ξανάφερε τις ταλαντεύσεις και τις αυταπάτες σε μεγάλη μερίδα της επίσημης αλλά και της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Το έργο έχει ξαναπαιχτεί. Το ΚΚΕ βολοδέρνει στην αναζήτηση ισορροπίας ανάμεσα σε μερίδα των μελών του που φαίνεται να ξανασκέφτεται το "τι ΠΑΣΟΚ, τι ΝΔ" αλλά και στην αδυναμία του να εμπλακεί στο κεντρικό πολιτικό πεδίο, αφού αποστρέφεται κάθε σκέψη ανάπτυξης μαζικού κινήματος. Ο Αλέξης, δένοντας τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ στο γαιτανάκι της εποικοδομητικής κριτικής, αναζητά τρόπους να προωθήσει σε "θετική κατεύθυνση" τα άτολμα βήματα της νέας κυβέρνησης.

Από κοντά κι ένα τμήμα του εξωκοινοβουλίου που θέλει να ορίζεται ως επαναστατική Αριστερά αλλά αυτοαναιρείται ολοένα και συχνότερα από την πραγματικότητα, που επιμένει να λέει ότι όσο θα δυσκολεύουν οι συνθήκες για το λαό τόσο οι προτάσεις και η στάση του καθενός θα δοκιμάζονται αμείλικτα. Έτσι, αφού εκ των πραγμάτων “υλοποιήθηκε” το αίτημα-στόχος να πέσει η κυβέρνηση της ΝΔ, κάτι που υποτίθεται θα άνοιγε το δρόμο για αριστερότερη στροφή (δεν φανταζόμαστε βέβαια να θεωρείται ως τέτοια η άνοδος του εκλογικού τους σχήματος;!), το ΠΑΣΟΚ έρχεται να υιοθετήσει κι άλλα αιτήματα που εύκολα και άκριτα προβάλλονται απ΄ αυτόν το χώρο αλλά και απ' τη ρεφορμιστική αριστερά, όπως "την κρίση να πληρώσει το κεφάλαιο" ή, ακόμη παραπέρα, "να φορολογηθεί το κεφάλαιο". Αιτήματα που εύκολα μετατρέπονται από τους νέους κυβερνώντες σε βερμπαλισμούς, αιτήματα που αδυνατούν να δημιουργήσουν κινηματικές συσπειρώσεις αλλά λειτουργούν ως άλλοθι στα χέρια και στο λόγο της αστικής εξουσίας, γιατί προσανατολίζουν σε αδιέξοδες κατευθύνσεις μιας και αυταπατώνται ως προς την δυνατότητα αυτο....αναίρεσης(!!!) του κεφαλαίου πλην όμως αποτελούν και σπουδαίο πεδίο προτασεολογίας προς ...αντιμετώπιση (από ποιον και για ποιον) της κρίσης.

Η Αριστερά σήμερα οφείλει να σταθεί μέσα στους εργαζόμενους με αιτήματα (αυξήσεις, σταθερή και μόνιμη εργασία με πλήρη ασφάλιση, όχι στις απολύσεις, εργασιακά και δημοκρατικά δικαιώματα) που μπορούν να συσπειρώσουν ευρύτερες μάζες, που αντιπαρατίθενται άμεσα στις πολιτικές επιλογές των διαχειριστών της εξουσίας, που οικοδομούν κινήματα αντίστασης και όχι οραματικές επιβεβαιώσεις. Προπάντων με αιτήματα που κατεδαφίζουν όσες αυταπάτες άρχισαν να ξαναοικοδομούνται στη βάση των προπατορικών αμαρτημάτων που όλος αυτός ο χώρος κουβαλάει σχετικά με τις δυνατότητες και το ρόλο της σοσιαλδημοκρατίας και των λοιπών δημοκρατικών δυνάμεων.

Η θύελλα έχει ήδη έρθει και τσακίζει τα πιο φτωχά στρώματα. Εκείνο που δεν δείχνει να προετοιμάζεται είναι η αντίσταση σ' αυτήν και τούτο όχι επειδή ο κόσμος έχει αυταπάτες αλλά επειδή η Αριστερά λείπει κινηματικά αλλά και οραματικά. Εκεί καλούμαστε να δουλέψουμε.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θεωρίες αδύναμων κρίκων

0

Η θεωρία του αδύναμου κρίκου, αφού εξοβελίστηκε από τη σκέψη και τον προβληματισμό της Αριστεράς ως αποτέλεσμα της «παγκοσμιοποίησης» και του «ενιαίου κόσμου», αφού αποκηρύχθηκε σαν θεωρία περιοριστική, εμπόδιο στο να μιλάει κανείς για όλα (και να μη λέει συγχρόνως τίποτα), χρησιμοποιήθηκε αποτελεσματικά από τον ταξικό αντίπαλο, από το αστικό και ιμπεριαλιστικό υδραγωγείο σκέψης. Το επακόλουθο ήταν να κλυδωνιστούν προοδευτικές αντιλήψεις και συμπεριφορές, να εμπεδωθεί μια ανοχή απέναντι σε μέτρα «άμεσης αντιμετώπισης του προβλήματος», να αποπροσανατολιστούν άνθρωποι, συλλογικότητες και κινήματα από το πρωταρχικό, το κύριο και ουσιαστικό πρόβλημα.

Με ευρύτατο πεδίο δράσης, η θεωρία αυτή εφαρμόζεται σχεδόν παντού: από το βομβαρδισμό της (πρώην) Γιουγκοσλαβίας, του Ιράκ και του Αφγανιστάν, ώστε να «ξεμπερδεύουμε με δικτάτορες και διδακτορικά καθεστώτα», στην αφαίρεση εργασιακών δικαιωμάτων σε ευάλωτα ή συκοφαντημένα στρώματα εργαζομένων (δημόσιοι υπάλληλοι, λιμενεργάτες, stage, εργαζόμενοι μετανάστες) χωρίς ευρύτερες κοινωνικές αντιδράσεις, έως τα πογκρόμ και τις «σκούπες» στην Ομόνοια, τον Αγ. Παντελεήμονα και τα Εξάρχεια, ώστε να «απαλλαγούμε» από τα …ανθρώπινα σκουπίδια, τους «παράνομους» μετανάστες και τα «κακοποιά στοιχεία».

Ετσι, μετά την επιτυχή έκβαση της πρώτης φάσης (που αφορά τον αδύναμο και ευάλωτο κρίκο) τα μέτρα γενικεύονται. Εφαρμόζονται, πλέον, συνολικά στην κοινωνία, που, μουδιασμένη και αφοπλισμένη, αδυνατεί να αντιδράσει.

Με αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα, η θεωρία του αδύναμου κρίκου, αφού κατάφερε κατά καιρούς να σπάσει την ιμπεριαλιστική αλυσίδα, χρησιμοποιείται τώρα από τον ιμπεριαλισμό και το κεφάλαιο για να διαλύσει την «αλυσίδα» της ταξικής και κοινωνικής αλληλεγγύης.

Σε αδύναμο κρίκο εφαρμογής των πιο μεσαιωνικών εργασιακών και κοινωνικών σχέσεων στην Ευρώπη μετατράπηκε η Ελλάδα. Αυτό είναι το συμπέρασμα, αν κρίνουμε από τις επιθετικές δηλώσεις των πολιτικών και οικονομικών επιτελείων της ΕΕ που πιέζουν τη χώρα για λήψη άμεσων μέτρων. «Οταν οι καιροί είναι δύσκολοι, ο πιο αδύναμος κρίκος δέχεται έντονες πιέσεις. Και στην ομάδα των χωρών της ευρωζώνης ο πιο αδύναμος κρίκος είναι η Ελλάδα καθώς οι πολιτικές και οικονομικές δυσκολίες αποτελούν αντικείμενο άνευ προηγουμένου εξέτασης στο εξωτερικό» ξεσπά ευρωπαράγοντας σε μια κρίση ειλικρίνειας. Με συγκροτημένο ενθουσιασμό επικροτούν τα κυρίαρχα αστικά κόμματα του κεφαλαίου στην Ελλάδα και αμέσως μοχθούν για την εφαρμογή των «αναγκαίων» αντιλαϊκών μέτρων.

«Η Ελλάδα είναι ο πιο …αδύναμος κρίκος του φρουρίου που ονομάζεται Ευρώπη» δηλώνει ευρωπαίος αξιωματούχος. Στρατόπεδα συγκέντρωσης, άθλιες συνθήκες κράτησης, μαζικές απελάσεις, κατάργηση της έννοιας του ασύλου και του πρόσφυγα, βασανιστήρια αποτροπής και τιμωρίας εισόδου στην χώρα, νεοφασιστικός ρατσισμός είναι μέτρα που πρέπει πρώτα να εφαρμοστούν γενικευμένα στην «αδύναμη» Ελλάδα. Ενώ ο πολιτικός και οικονομικός ιμπεριαλισμός των ισχυρών δυτικών κρατών φροντίζουν ώστε να «μη μας λείψουν» τα κύματα των εξαθλιωμένων, κύματα που καμία δύναμη στον κόσμο δεν μπορεί να αποτρέψει (εκτός αν έρθει ο κόσμος ανάποδα και «μεταναστεύσει» στον αγύριστο το ίδιο το κεφάλαιο και ο ιμπεριαλισμός).

Πράγματι, η Ελλάδα του 2009 είναι «αδύναμος κρίκος»: εκτεταμένη φτώχεια, εκτίναξη της ανεργίας, διαλυμένο κοινωνικό κράτος, πρωτόγνωρες κοινωνικές ανισότητες και κοινωνικές εκρήξεις, εξάρτηση και αδυναμία της αστικής τάξης να χαράξει οποιαδήποτε αυτόνομη πολιτική, η οποία καθορίζεται εκτός χώρας και εις βάρος των κατοίκων της χώρας, πολιτική που εφαρμόζεται με βάση κυρίως τις ανάγκες των Ευρωπαίων και Αμερικανών ιμπεριαλιστών, χωρίς καμία ελπίδα εφαρμογής μιας άλλης πολιτικής. Κρίση σε όλους τους τομείς, αλλά και στην Αριστερά που αδυνατεί να «παίξει» τον κοινωνικό της ρόλο. Η εποχή είναι κατάλληλη για αντεπιθέσεις των ιμπεριαλιστών της ΕΕ, των ΗΠΑ, του ντόπιου κεφαλαίου, των εργοδοτών αλλά και για (Δεκεμβριανές ή μη) κοινωνικές εκρήξεις της νεολαίας και των εργαζομένων.

Κοινωνικές εκρήξεις καλοδεχούμενες για την αντικαθεστωτική Αριστερά που δεν φαντασιώνεται μια ακόμη «αριστερή διακυβέρνηση» στην Ευρώπη, με αντι-νεοφιλελεύθερα «νανουρίσματα» διακυβέρνησης μήπως και «εξανθρωπισθεί» ο ιμπεριαλισμός-καπιταλισμός και «αποκτηνωθούν» οι μάζες. Καλοδεχούμενες για μια Αριστερά που δεν επιζητά κοινοβουλευτική αναγνώριση για να «δικαιωθούν τα 90 χρόνια ιστορίας» (μερικά από αυτά μαύρα και άραχνα) ώστε να «μουμιοποιηθεί» η επαναστατική πολιτική.

Αδύναμος κρίκος, λοιπόν, η Ελλάδα. Το ερώτημα, όμως, είναι για ποιόν; Γιατί η (λενινιστική) θεωρία του αδύναμου κρίκου μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για τα δυο. Και για την ιμπεριαλιστική επέλαση του κεφαλαίου και για την έφοδο των κολασμένων στον ουρανό.

Από Προλεταριακή Σημαία 630, 21/11/09

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δε μας φοβίζουν οι εμπρηστές, θα μας βρουν μπροστά τους!

0

Τον τελευταίο καιρό οι κάτοικοι των Άνω Πετραλώνων αποφασίσαμε, μέσα από αυτοοργανωμένες λαϊκές συνελεύσεις και κινητοποιήσεις, να αντισταθούμε στην επέλαση της βιομηχανίας της διασκέδασης στη γειτονιά μας, στην απόπειρα μετατροπής μίας από τις τελευταίες ανθρώπινες γειτονιές της Αθήνας σε πεδίο ασυδοσίας επιχειρηματιών και εργολάβων. Ήδη από την πρώτη λαϊκή συνέλευση, που πραγματοποιήθηκε στις 8/11, η ενόχληση ορισμένων από την κίνηση των κατοίκων εκφράστηκε με έντονες υποδείξεις και χαλαρές απειλές…

Τα ξημερώματα της Παρασκευής 20/11 έγινε εμπρηστική επίθεση στο σπίτι κατοίκου των Πετραλώνων, παρόντα σε όλους τους αγώνες που έχουμε δώσει τα τελευταία χρόνια στην περιοχή. Οι δράστες της επίθεσης έσπασαν την είσοδο της πολυκατοικίας όπου διαμένει ο Γιάννης και έριξαν εύφλεκτο υγρό, στο οποίο στη συνέχεια έβαλαν φωτιά, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή του και των μελών της οικογένειάς του, καθώς φυσικά και των υπόλοιπων ένοικων της πολυκατοικίας. Θεωρούμε ότι η επίθεση στρέφεται εναντίον όλων μας.

ΠΟΡΕΙΑ – ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ 29/11 – 12.00 – ΠΛΑΤΕΙΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ

Λαϊκή συνέλευση κατοίκων Πετραλώνων, Θησείου, Κουκακίου

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πανελλαδική κινητοποίηση ωρομισθίων & αναπληρωτών

0

ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΖΙΚΟΣ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΜΠΡΟΣ !

· Η Υπουργός Παιδείας δηλώνει ότι το εκπαιδευτικό προσωπικό είναι πλεονάζον …

…η πραγματικότητα είναι ότι τα σχολεία υπολειτουργούν και οι σχολικές αίθουσες παραμένουν άδειες περιμένοντας χιλιάδες νηπιαγωγών-δασκάλων-καθηγητών. Την ίδια στιγμή ευαγγελίζεται ότι τα κενά θα καλυφθούν από τις ανακλήσεις των αποσπασμένων συναδέλφων τη στιγμή που δεν έχει γίνει κανένας διορισμός διοικητικών υπαλλήλων από το 1992.

· Η Υπουργός Παιδείας δηλώνει ότι δε χρειάζονται μόνιμοι διορισμοί στο δημόσιο σχολείο…

… η πραγματικότητα είναι ότι χιλιάδες οργανικές θέσεις παραμένουν ακάλυπτες και σπάνε σε χιλιάδες κενά ωρομισθίων και αναπληρωτών νομιμοποιώντας και μονιμοποιώντας την ελαστική εργασία, την ανασφάλεια, την ομηρία, τη συνεχή διάψευση των προσδοκιών μας. Με λίγα λόγια διαγράφει την πολυετή δουλειά και τους κόπους χιλιάδων ωρομίσθιων και αναπληρωτών συναδέλφων.

· Η Υπουργός Παιδείας δηλώνει το σύστημα πρόσληψης αλλάζει με την πρόφαση της αξιοκρατίας και της διαφάνειας…

…η πραγματικότητα δείχνει ότι το ΑΣΕΠ είναι εδώ και 11 χρόνια το φίλτρο απόρριψης των εκπαιδευτικών και επιβάλλει τη διά βίου εκπαίδευση και τη συλλογή τυπικών προσόντων εμμένοντας σε μια πολιτική διά βίου αδιοριστίας.

· Η Υπουργός Παιδείας με ύπουλους ελιγμούς τάζει μεταβατικές ρυθμίσεις ...

…η πραγματικότητα είναι ότι επιχειρεί να διασπάσει τον κόσμο της εκπαίδευσης εφαρμόζοντας τη λογική του «διαίρει και βασίλευε».

· Η Υπουργός Παιδείας προτίθεται να εφαρμόσει τη διετία επιτήρησης του δόκιμου εκπαιδευτικού…

…η πραγματικότητα είναι ότι αίρεται η μονιμότητα του εκπαιδευτικού και ότι η ανασφάλεια θα αντικαταστήσει την προοπτική της μόνιμης και σταθερής εργασίας.

· Η Υπουργός Παιδείας χρησιμοποιεί τη δημόσια διαβούλευση και επικαλείται την ηλεκτρονική δημοκρατία….

… η πραγματικότητα είναι ότι έχει ανάγκη από μία επίφαση δημοκρατικότητας. Συγχρόνως, απαξιώνει τις πάγιες συλλογικές θέσεις και τα αιτήματα έτσι όπως εκφράζονται μέσω των μεγάλων ομοσπονδιών και των φορέων της εκπαιδευτικής κοινότητας και επιβάλλει μια εικονική πραγματικότητα διαλόγου τη στιγμή που οι αποφάσεις του Υπουργείου είναι προειλημμένες.

Απέναντι στον κυνισμό και την κοροϊδία του Υπουργείου απαιτούμε: -Μόνιμους μαζικούς διορισμούς -Όχι στην απαξίωση της προϋπηρεσίας ,όχι στην κατάργηση του πίνακα προϋπηρεσίας -Κατάργηση της ωρομισθίας και όλων των μορφών ελαστικής εργασίας -Κατάργηση του διαγωνισμού ΑΣΕΠ

ΟΛΟΙ – ΟΛΕΣ Σάββατο 28/11: Πανελλαδική κινητοποίηση ωρομισθίων – αναπληρωτών, 12.30μ.μ. στα Προπύλαια Δευτέρα 30/11: Συμμετοχή στη στάση εργασίας ΟΛΜΕ και διδασκαλικών συλλόγων Πανελλαδική κινητοποίηση στο Υπουργείο Παιδείας, 12.30, στο σταθμό τρένου «Νερατζιώτισσα»

Συντονιστικό Ωρομίσθιων Εκπαιδευτικών-Πανελλήνια Ενωση Αδιόριστων Εκπαιδευτικών

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΔΕΝΔΡΟΦΥΤΕΥΣΗ ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤ

0

Από το blog του ΚΟΛΛΙΑ ΓΙΩΡΓΟΥ "ΥΠΟΘΕΣΗ ΧΩΜΑΤΕΡΗΣ":

Η δενδροφύτευση έγινε! Οι κάτοικοι της περιοχής ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Επιτροπής Πρωτοβουλίας, για την συμβολική αναδάσωση στο Μαύρο Βουνό Γραμματικού. Εκατοντάδες κάτοικοι κατέφθασαν στο χώρο του Ναού της Παναγιάς της Μαυροβουνιώτισας με τα εργαλεία τους για να συμμετάσχουν στην δενδροφύτευση.

Όπως ήταν φυσικό (!) οι δυνάμεις των ΜΑΤ, η Ασφάλεια και πλήθος αστυνομικών είχαν ζώσει τον χώρο. Έκαναν, όπως κάθε μέρα, το "καθήκον" τους. Ας μην ξεχνάμε ότι, εδώ και καιρό αποτελούν την ιδιωτική σεκιούριτι του εργολάβου του έργου κατασκευής ΧΥΤΑ στο Γραμματικό.

Όπως ήταν φυσικό οι κάτοικοι της περιοχής βλέποντας τις δυνάμεις των ΜΑΤ και τις αυθαίρετες περιφράξεις στον χώρο εξεμάνησαν και κατέστρεψαν μεγάλο τμήμα των περιφράξεων, υπό την διακριτική - είναι η αλήθεια- παρουσία των δυνάμεων των ΜΑΤ.

Οι κάτοικοι για μια ακόμη φορά απέδειξαν τόσο το ενδιαφέρον του για το περιβάλλον, όσο και την θέλησή τους να αγωνιστούν - με κάθε μέσο - ενάντια στην εγκατάσταση μονάδας απορριμμάτων στο Γραμματικό, είτε αυτή λέγε ΧΥΤΑ, είτε ΧΥΤΥ, είτε οποιοδήποτε άλλο όνομα της δώσουν.

Κι αυτός ο αγώνας θα έχει και συνέχεια και κλιμάκωση.

Στην συνέχεια οι κάτοικοι σε διαδικασία επιτόπιας λαϊκής συνέλευσης αποφάσισαν να εμποδίσουν την αλλάγη των δυνάμεων των ΜΑΤ.

Τοποθέτησαν πέτρες στο οδόστρωμα και παρέμειναν 4 ώρες στο σημείο αναγκάζοντας τους υπευθύνους να μεταφέρουν τους αστυνομικούς με τζίπ μέσα από κακοτράχαλους δρόμους.

Οι πολίτες πλέον απαιτούν από την Κοινότητα και την Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα συνεχείς δράσεις ενάντια στο επιχειρούμενο έγκλημα της χωματερής. Ξεπερνούν, πολλές φορές, την ηγεσία και προβαίνουν σε αυτοσχέδιες δράσεις, γιατί έχει εξαντληθεί η υπομονή τους.

Και οι μέρες που έρχονται δεν θα είναι καλύτερες για τους "εισβολείς".

Αυτό ας το λάβουν σοβαρά υπόψη τους.

ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ

Προς τον χώρο δενδροφύτευσης (τα ΜΑΤ παρόντα)

Η δενδροφύτευση αρχίζει..

Δενδροφύτευση υπό το βλέμμα των ΜΑΤ

Τα δέντρα...

Τα δέντρα και τα σύρματα

Τα σύρματα...

Λαϊκή Συνέλευση των κατοίκων

Οι κάτοικοι κλείνουν τους δρόμους

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

εδώ & εδώ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εν όψει της επετείου από τη δολοφονία του Α.Γρηγορόπουλου

0

ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΜΑΣ

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ

Δεν ήταν μόνο μια αφορμή αλλά και μια επιπλέον αιτία, η δολοφονία του Αλέξη για αυτό το ξέσπασμα οργής της νεολαίας τον περσινό Δεκέμβρη. Γιατί στο πρόσωπο του Αλέξη η νεολαία έβλεπε τον εαυτό της, έβλεπε το πόσο αξίζει η ζωή σ' αυτό το σύστημα. Και την συντάραξε! Βέβαια η νεολαία τα είχε πάρει τα μαθήματά της από χιλιάδες άλλα «περιστατικά» ...

Γιατί ο δολοφονημένος Αλέξης ήταν η φυσική κατάληξη της διαρκούς κρατικής τρομοκρατίας και βίας απέναντι στο φοιτητικό ξεσηκωμό (νόμος πλαίσιο, άρθρο 16), των εισαγγελικών επεμβάσεων στα σχολεία και των μαθητοδικείων.

Γιατί ο δολοφονημένος Αλέξης δένεται με ένα αόρατο νήμα με τα εκατοντάδες χιλιάδες δολοφονημένα παιδιά του Ιράκ, του Πακιστάν, της Παλαιστίνης που θάφτηκαν κάτω από τις αμερικανοΝΑΤΟικές βόμβες και τα ισραηλινά τανκς. Με τα εκατομμύρια παιδιά που συνεχίζουν να πεθαίνουν από έλλειψη τροφής και νερού, στην ξεχασμένη Αφρική, στις φαβέλες της Λατινικής Αμερικής. στις φτωχογειτονιές των πόλεων και των χωριών της Ασίας.

Επομένως η νεολαία μέσα από τη δολοφονία ενός από αυτήν διαπίστωσε την απανθρωπιά του ιμπεριαλιστικού-καπιταλιστικού συστήματος. Που η ακόρεστη δίψα του κεφαλαίου για μεγαλύτερα κέρδη δεμένη αδιάλυτα με τον ανταγωνισμό των ιμπεριαλιστών για νέες αγορές φέρνει πολέμους και εξαθλίωση, επιβάλλει την μετατροπή των εργαζομένων σε σύγχρονους δουλοπάροικους. Και ότι όλα αυτά δεν αφορούν κάποιους άλλους. Αλλά αφορούν όλες τις χώρες, όλους τους λαούς και τη νέα γενιά. Αφορούν την ίδια!

Όπως εκρηκτικά ήταν αυτά που ζούσε και έβλεπε η νεολαία στο σχολείο και τις σχολές, στο σπίτι, στη γειτονιά, στις απάνθρωπες πόλεις ή τα σχεδόν ερειπωμένα χωριά. Το ατέλειωτο τρέξιμο για να ανταπεξέλθουν σε ένα σχολείο που δεν είναι φτιαγμένο γι αυτά. Τις διαγραφές, την ξέφρενη εντατικοποίηση, την κατάργηση των δωρεάν παροχών, την μετατροπή των πτυχίων σε κουρελόχαρτα πιστοποίησης που καθιστούν αφιλόξενα για τη φοιτητική και σπουδαστική πλειοψηφία τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ. Την απόγνωση των πατεράδων για το μεροκάματο που δεν φτάνει, για το χωράφι που δίνεται προίκα στη τράπεζα. Την απελπισία της απολυμένης μάνας, και των φίλων του που συμπληρώνουν τις ουρές των ανέργων ή δουλεύουν «πακετάδες» για ένα κομμάτι ψωμί. Την απογοήτευση του «τυχερού» γιου της γειτόνισσας, που φτιάχνει, με το(α) πτυχίο(α) του και τα σεμινάριά του, συνεχώς βιογραφικά αναζητώντας δουλειά. Το αγκομαχητό του μετανάστη και των παιδιών του να τα βγάλουν πέρα σε ένα σύστημα που τους λέει «λαθραίους» και τους θεωρεί φτηνές μηχανές παραγωγής κερδών.

Και ΞΕΣΠΑΣΕ! Όπως τα ορμητικά νερά ενός χειμάρρου, που έχουν μπαζώσει την κοίτη του. Τρομάζοντας το σύστημα και τους εκφραστές του (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) που έβγαλε τους πραιτωριανούς του στο δρόμο και τους πληρωμένους δημοσιογράφους του στα κανάλια-εφημερίδες του, να τρομοκρατήσουν και να «συνετίσουν» τη νεολαία. Και όταν είδε ότι αυτό δεν ήταν αρκετό κάλεσε την Αλέκα και τον Αλέκο στο Μαξίμου απαιτώντας να συμβάλλουν στο σταμάτημα της νεανικής έκρηξης. Και το πράξανε περισσότερο ή λιγότερο. Το ΚΚΕ στάθηκε από την αρχή μέχρι το τέλος εχθρικό απέναντι στην έκρηξη. Ο ΣΥΡΙΖΑ αφού έπαιξε λίγο για ψηφοθηρικούς λόγους με τη νεανική έκρηξη προσαρμόστηκε γρήγορα στα όρια που του έχει θέσει το σύστημα. Με δύο λόγια ο Δεκέμβρης έθεσε ξανά την επίσημη «αριστερά» μπροστά στα υποταγμένα χαρακτηριστικά της και τον ρεφορμιστικό προσανατολισμό της.

Ο Δεκέμβρης ανέδειξε ταυτόχρονα τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες και την σύγχυση μεγάλου μέρους της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Κυριάρχησαν η εκλογικοποίηση του αγώνα («κάτω η κυβέρνηση»), η απαξίωση του μαζικού κινήματος και οι φαντασιώσεις περί των κέντρων αγώνα «ομφαλού» της εξέγερσης. Έτσι εξαντλήθηκαν οι κινηματικοί όροι αλλά και δεν διαμορφώθηκαν οι πολιτικοί που θα μετασχημάτιζαν τον Δεκέμβρη σε μαζικό αγωνιστικό κίνημα νεολαίας-λαού.

Έμεινε έτσι ο αναρχικός, αντιεξουσιαστικός χώρος. Που θεώρησε την εξέγερση δική του και μέγιστο προσόν της ακριβώς εκείνες τις αδιέξοδες και προς εκμετάλλευση από τον αντίπαλο μορφές που πήρε αυτή, αποτέλεσμα της κατάστασης του κινήματος και έλλειψης μιας μαζικής επαναστατικής αριστεράς. Γι αυτό το λόγο και δεν ήθελε να συμβάλλει στη μετουσίωση της νεανικής έκρηξης σε μαζικό νεολαιίστικο κίνημα. Μόνο που έτσι αποκάλυψε τον στενό του ορίζοντα και τις περιορισμένες στοχεύσεις του! Οι οποίες εξαντλούνται στην ταύτιση του συστήματος με τον μπάτσο, στον ατομικιστικό παραδειγματισμό της «βολεμένης κοινωνίας» και στέκονται μακριά από την πάλη για την ανατροπή του συστήματος.

Ένα χρόνο μετά οι αιτίες που έσπρωξαν μαζικά τη νεολαία στο δρόμο της εξέγερσης όχι μόνο παραμένουν αλλά έχουν μεγαλώσει. Η κρίση του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος σε παγκόσμιο επίπεδο καθορίζει και την ένταση της επίθεσης σε όλα τα μέτωπα. Η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, διαλύει γοργά τις αυταπάτες που είχε σπείρει. Εξαπολύει σε όλο το φάσμα των δικαιωμάτων και των καταχτήσεων λαού και νεολαίας ένα νέο γύρο επίθεσης. Πιο άγριο, πιο βαθύ, από τους προηγούμενους. Έχει βάλει μπροστά τη μηχανή κατεδάφισης των ασφαλιστικών δικαιωμάτων. Κλιμακώνει και επεκτείνει την επιβολή των ελαστικών σχέσεων εργασίας, τη σύγχρονη δουλεία. Προχωρά σε ένα νέο κύκλο ακόμα πιο σκληρής λιτότητας, παίρνει νέα φορομπηχτικά μέτρα, ενισχύει κατακόρυφα τις πολιτικές της φτώχειας και της ανεργίας. Έτσι με στόχο να αντιμετωπίσει την γενικευμένη κρίση, και να αποκαταστήσει τη κερδοφορία του κεφαλαίου, προχωρά ακόμα πιο γρήγορα στην οικοδόμηση ενός νέου εργασιακού και κοινωνικού μεσαίωνα. Γεγονός που επιβάλλει την εκτίναξη της κρατικής τρομοκρατίας και καταστολής στα ύψη. Γιατί η αστική τάξη μπροστά στο κίνδυνο των νέων εκρήξεων που γεννά η πολιτική της θωρακίζει το σύστημά της, θέλει με τη βία να καθυποτάξει λαό και νεολαία.

Μέσα στο λογαριασμό της νέας κυβέρνησης είναι και η απρόσκοπτη εξυπηρέτηση των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων. Υποκλίνονται στους αμερικανούς και στους σχεδιασμούς τους για Βαλκάνια - ορμητήριο στη πάλη τους για παγκόσμια κυριαρχία, αποδέχονται τη ΝΑΤΟποίηση του Αιγαίου, συναινούν σε λύσεις διχοτόμησης της Κύπρου. Λειτουργούν σαν ατζέντηδες της πολιτικής της ιμπεριαλιστικής ΕΕ. Προκειμένου να διασώσουν και να αναπαράγουν την κυριαρχία τους επάνω στο λαό και τη νεολαία δεν διστάζουν να προωθήσουν όλα εκείνα τα μέτρα που μετατρέπουν χώρα σε έρμαιο των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων και το λαό δούλο και επαίτη στο τόπο του: αποβιομηχάνιση, ξεκλήρισμα της αγροτιάς, ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου στο ξένο και ντόπιο κεφάλαιο.

Βασικό τμήμα της γενικευμένης αντιλαικής επίθεσης αποτελεί και η συνέχιση της εκπαιδευτικής αντιμεταρρύθμισης. Βασικοί πυλώνες της είναι ο ΝΟΜΟΣ ΠΛΑΙΣΙΟ, ο νόμος για τα ΚΕΣ και η ευρωπαϊκή οδηγία 36/05, η αξιολόγηση και η δια βίου εκπαίδευση. Αυτή στοχεύει στο χτύπημα της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης, στην ένταση των ταξικών φραγμών. Που ήδη δημιουργεί ένα ασφυκτικό πλαίσιο σπουδών ώστε να δημιουργηθεί το έδαφος πάνω στο οποίο θα προωθηθεί ένας κεντρικός στόχος του συστήματος και της ΕΕ: το σπάσιμο των ενιαίων σπουδών μας σε κύκλους, περιόδους και υποπεριόδους. Ώστε να μείνουν «λίγοι κι εκλεχτοί» αυτοί που θα φτάνουν στο τέλος των σπουδών. Ώστε για τους πολλούς να έρθει το τέλος των πτυχίων με κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα. Ώστε να εμπεδωθεί στους σημερινούς φοιτητές η αυριανή τους «προοπτική»: εργαζόμενοι που θα περιπλανιόνται στο φαύλο κύκλο της εργασιακής ανασφάλειας, της ανεργίας, της μισής δουλειάς, της μισής ζωής, χωρίς δικαιώματα, έρμαια των αδηφάγων ορέξεων του κεφαλαίου.

Ρωτάμε λοιπόν: αυτή η πολιτική διορθώνεται; Με προτάσεις, με διαβούλευση, με διάλογο; Διορθώνεται με τις εποικοδομητικές προτάσεις στα όργανα συνδιοίκησης; Μπορούμε να την αντιπαλέψουμε με δήθεν προτάγματα «λαϊκής εξουσίας» ή «αριστερής διακυβέρνησης» μέσα στο καπιταλισμό; Μπορούμε να δώσουμε αγωνιστική διέξοδο με δήθεν ριζοσπαστικές προτάσεις μπαλώματος της αστικής εκπαίδευσης; Μπορούμε να φτιάξουμε κίνημα αρνούμενοι την κοινή δράση για την οικοδόμηση μετώπου αντίστασης λαού και νεολαίας και απαιτώντας από τους άλλους την υιοθέτηση της δικής μας άποψης σαν την υπέρτατη αλήθεια, όπως κάνουν οι δυνάμεις της επίσημης αλλά και πολλές από τις δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και των παρατάξεών τους στα πανεπιστήμια;

Η πολιτική αυτή του συστήματος δεν διορθώνεται. ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ! Με μαζικούς, παρατεταμένους, ανυποχώρητους αγώνες της νεολαίας και του λαού. Αυτό το δρόμο μας δείχνει ο η νεανική αντιπολεμική πλημμυρίδα του 2003, ο αγώνας της γαλλικής νεολαίας ενάντια στο CPE, φοιτητικός ξεσηκωμός 2006-2007 η νεανική εξέγερση του περσινού Δεκέμβρη, οι αγώνες που διεξάγει αυτές τις μέρες η νεολαία της Γερμανίας, της Αυστρίας, του Βελγίου. Αυτό τον δρόμο δείχνουν οι παλαιστίνιοι πιτσιρικάδες, η νεπαλέζικη νεολαία.

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες, ας τιμήσουμε τον δολοφονημένο Αλέξη, όπως του αξίζει. Ξεδιπλώνοντας την πάλη μας ενάντια στην αντιδραστική κυβερνητική πολιτική, ενάντια στη πολιτική ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΕΕ. Ας μετατρέψουμε την επέτειο του ενός χρόνου από τη δολοφονία του Αλέξη σε βήμα έκφρασης του κινήματος μας και των δικαιωμάτων μας. Μαζί με την μαθητική και εργαζόμενη νεολαία, τους άνεργους νέους και νέες, τους εργαζόμενους. Ας προετοιμάσουμε έναν Δεκέμβρη λαϊκής και νεολαιίστικης ανάτασης. Εφαλτήριο για την οικοδόμηση ΜΕΤΩΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ λαού και νεολαίας με στόχο την ΑΝΑΤΡΟΠΗ αυτής της πολιτικής που δολοφονεί κάθε μέρα τα δικαιώματά μας και τα όνειρά μας. Ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης, της φτώχειας και των πολέμων και της ταξικής εκπαίδευσης.

ΟΛΟΙ στις ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΜΑΣ !

ΝΑ ΞΑΝΑΠΙΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΝΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ !

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ, ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ, ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ !

- ΚΑΤΩ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ

- ΟΛΟΙ στον ΑΓΩΝΑ για ΔΗΜΟΣΙΑ- ΔΩΡΕΑΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ , για ΣΤΑΘΕΡΗ και ΜΟΝΙΜΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΚΕΨΗΣ-ΔΡΑΣΗΣ.

- ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΤΟΥ ΠΕΡΣΙΝΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΧΩΡΙΣ ΟΡΟΥΣ, ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ . ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ -ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΑΛΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ :

1. ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ την ΚΥΡΙΑΚΗ 6 του ΔΕΚΕΜΒΡΗ. ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΛΑΟ.
2. ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΕΚΕΙΝΕΣ. ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΦΟΙΤΗΤΩΝ-ΣΠΟΥΔΑΣΤΩΝ-ΜΑΘΗΤΩΝ και ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ τη ΔΕΥΤΕΡΑ 7 του ΔΕΚΕΜΒΡΗ.
3. ΝΕΕΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ με ΚΑΤΕΛΛΕΙΜΕΝΕΣ τις ΣΧΟΛΕΣ.

25 ΝΟΕΜΒΡΗ 2009

Αγωνιστικές Κινήσεις

σε ΑΕΙ-ΤΕΙ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θεατρική ομάδα «Έναυσμα»

4

Η θεατρική ομάδα «Έναυσμα» δημιουργήθηκε το 2004 στα πλαίσια των πολιτικών-πολιτιστικών εκδηλώσεων του Εναύσματος των Αγωνιστικών Κινήσεων. Από τότε και κάθε χρόνο η ομάδα ανεβάζει μια παράσταση στις εκδηλώσεις του Εναύσματος, αλλά και στο κάμπινγκ των Αγωνιστικών Κινήσεων, όπως και το 2006 μετά την επιστροφή της πορείας στο Πολυτεχνείο στις 17 Νοέμβρη.

Σκοπός της θεατρικής ομάδας είναι να εμπλουτίσει τις εκδηλώσεις του Εναύσματος με πολιτιστικά δρώμενα, να αναδείξει ένα διαφορετικό τρόπο έκφρασης και ψυχαγωγίας της νεολαίας και να αναδείξει το πολιτικό θέατρο, που στις μέρες μας έχει εκλείψει, σε μια περίοδο όπου η καλλιτεχνική έκφραση και ο πολιτισμός έχει εκφυλιστεί τόσο πολύ λόγω της απουσίας του κινήματος και της επικράτησης της αστικής τάξης. Δεν υπάρχει, έτσι, κάποιος αντίλογος στην άρχουσα ιδεολογία περί τέχνης και αισθητικής. Οι Αγωνιστικές Κινήσεις, γνωρίζοντας πως η τέχνη δεν είναι για λίγους και εκλεκτούς, παρά είναι μια έκφραση της πάλης των λαών, των προβλημάτων και των ανησυχιών του, προσπαθούν να προβάλουν τον αντίλογο. Να δώσουν μέσα από την τέχνη και συγκεκριμένα το θέατρο, την πιο άμεση με το θεατή τέχνη, το πολιτικό τους στίγμα και να προβληματίσουν τη νεολαία. Γιατί η τέχνη είναι πολιτική και η άρχουσα τάξη προσπαθεί μέσα από αυτήν να περάσει το δικό της μήνυμα ή να την παρουσιάσει απολίτικη, που και πάλι είναι έκφραση πολιτικής.

Η ομάδα, δυστυχώς, δεν είναι συγκροτημένη όλη τη χρονιά, αλλά συγκροτείται μερικούς μήνες πριν τις εκδηλώσεις με πρωτοβουλία κάποιων μελών των Αγωνιστικών Κινήσεων. Στην ομάδα συμμετέχουν μέλη των Αγωνιστικών Κινήσεων όπως και φίλοι ή ανένταχτος κόσμος. Οι ηθοποιοί είναι ερασιτέχνες και με μικρή ή καθόλου εμπειρία, αλλά το ωραίο κλίμα και η συμμετοχή σε όλες τις διαδικασίες του θεατρικού (επιλογή έργου, σκηνοθεσία, κοστούμια, σκηνικά κ.α.) δίνει τη διάθεση και την επιθυμία για να γίνει δουλειά πάνω στο έργο και να επιτευχθεί ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα. Η συμμετοχή στην ομάδα έχει βοηθήσει τα μέλη της να αναπτύξουν τις προσωπικές τους και συναγωνιστικές τους σχέσεις, να έρθουν πιο κοντά στις Αγωνιστικές Κινήσεις και τη λογική που θέτουν για την τέχνη, αλλά και να νιώσουν ότι συμβάλουν ενεργά στις εκδηλώσεις του Εναύσματος.

Διακαής πόθος της ομάδας είναι να συγκροτηθεί μέσα από κάποιες διαδικασίες σε μόνιμη και να περιλαμβάνει στους κόλπους της ένα ευρύτερο δυναμικό που να συμμετέχει ενεργά και να δίνει το δικό του στίγμα στην ομάδα, πάντα όμως με ένα σκεπτικό που να συμπλέει με τις επιδιώξεις και τους στόχους της.

Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι από τη θεατρική παράσταση (δυστυχώς δε θυμάμαι το τίτλο) στη παραλία Βαρικού στα πλαίσια του κάμπινγκ των Αγωνιστικών Κινήσεων.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Σχεδιάζουν να κλείσουν πρόωρα τα σχολεία

0

Η πανδημία μαζί με τον κίνδυνο καταλήψεων οδηγεί σε σκέψεις για διακοπή των μαθημάτων 15 ημέρες πριν από τις γιορτές

ΤΟ ΒΗΜΑ

ΡΕΠΟΡΤΑΖ Β. ΧΙΩΤΗΣ | Πέμπτη 26 Νοεμβρίου 2009

Η ραγδαία αύξηση των κρουσμάτων της νέας γρίπης στα σχολεία, σε συνδυασμό με τον κίνδυνο καταλήψεων με αφορμή τη συμπλήρωση ενός έτους από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, επαναφέρει στην κυβέρνηση τις σκέψεις για πρόωρη διακοπή των μαθημάτων δεκαπέντε ημέρες πριν από τις γιορτές των Χριστουγέννων. Αν και προς το παρόν τα κρούσματα γρίπης στα σχολεία δεν ανησυχούν το υπουργείο Παιδείας, η συνολική κατάσταση όπως έχει δημιουργηθεί θα εκτιμηθεί σε ειδική σύσκεψη που θα πραγματοποιηθεί αύριο. Φαίνεται όμως ότι η ιδέα να διακοπεί συνολικά η λειτουργία των σχολείων μετά τις 7 Δεκεμβρίου κερδίζει διαρκώς έδαφος στην κυβέρνηση, αφού διασφαλίζει την ηρεμία στην πρωτοβάθμια και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, σε μια περίοδο όπου και το Μέγαρο Μαξίμου θα ήθελε να αποφύγει απρόσμενες εστίες έντασης. Σύμφωνα με την ενημέρωση που έχουν τα υπουργεία Υγείας και Παιδείας από τις αρμόδιες αρχές, ο αριθμός των κρουσμάτων της γρίπης εκτιμάται ότι θα αυξηθεί ραγδαία από την ερχόμενη εβδομάδα, γεγονός που επιβάλλει τη λήψη πρόσθετων μέτρων για να μη δημιουργηθούν φαινόμενα πανικού στην κοινή γνώμη.......

Εμείς ώρα τι να σχολιάσουμε; Tα σχολιάζει με το δικό του τρόπο ο Κωστάκης!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Βιβλιοπαρουσίαση «Παλαιστίνη: Αιτίες και μύθοι»

0

Με αφορμή την 29η Νοέμβρη, Διεθνή Ημέρα Αλληλεγγύης προς τον Παλαιστινιακό Λαό, ο Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ διοργανώνει το Σάββατο 28 Νοέμβρη, στις 7μμ, στο Χώρο Κινημάτων - Στέκι Μεταναστών (Ιωλκού 33, Βόλος) βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου του Νασίμ Αλατράς «Παλαιστίνη: Αιτίες και μύθοι». Πρόκειται για ένα αποκαλυπτικό βιβλίο που παρουσιάζει την ιστορία της Παλαιστίνης από το 1917 μέχρι σήμερα, φέρνει στην επιφάνεια τα βαθύτερα αίτια των συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή, συνιστά μια γροθιά στους μύθους και την ιστορία των ισχυρών.

Ο Νασίμ Αλατράς, διαφοροποιεί σε πολλά σημεία το βιβλίο του από πολλά άλλα βιβλία που κυκλοφορούν για το Παλαιστινιακό στην Ελλάδα. Ο δυνατός χαρακτήρας και η πρωτοτυπία του εντοπίζεται στην μεθοδικότητα και την πειστικότητα με την οποία καταρρίπτει μύθους που συνοδεύουν την ίδρυση του Ισραήλ.

Στη Μέση Ανατολή έχουν συμβεί χιλιάδες αιματηρά επεισόδια, εκατοντάδες μάχες και δεκάδες πόλεμοι. Μέσα από όλα αυτά είναι εύκολο ο καθένας να δημιουργήσει την δική του εκδοχή: Επιλέγει ένα περιστατικό και ξεκινά και τελειώνει την ιστορία με όποιο επίλογο επιθυμεί. Εδώ είναι το πρόβλημα: μένουν οι μύθοι που αργά ή γρήγορα παράγουν νέους πολέμους, νέες συμπλοκές και νέες μάχες.

Ο Νασίμ Αλατράς είναι Παλαιστίνιος δημοσιογράφος. Ζει στην Αθήνα και αρθρογραφεί στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία για ζητήματα Μέσης Ανατολής και διεθνών θεμάτων. Είναι παραγωγός του ντοκιμαντέρ «Γάζα Ερχόμαστε» για λογαριασμό του αραβικού τηλεοπτικού καναλιού Αλ-Τζαζίρα.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΔΕΚΕΜΒΡΗΔΕΣ

0

Ένα χρόνο μετά το μεγαλειώδες ξέσπασμα της νεολαίας, τα αίτια του είναι ακόμα εδώ. Το βάρβαρο αυτό σύστημα, προσπαθεί να φορτώσει την κρίση του πάνω μας, σκοτώνοντας το όνειρα μιας ολόκληρης γενιάς. Ο μόνος δρόμος που αξίζει να βαδίσουμε είναι αυτός που χαράξαμε στα κινήματα. Γι' αυτό ο Δεκέμβρης δεν είναι μνημόσυνο αλλά ορόσημο. Γι΄αυτό και φέτος θα μας βρει στους δρόμους, να παλεύουμε ενάντια στη λιτότητα, την τρομοκρατία, την παιδεία των λίγων κι εκλεκτών, τον εργασιακό μεσαίωνα.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ανοικτό κάλεσμα για συντονισμό δράσης μπροστά στον Δεκέμβρη - Βόλος

0

Από Παρέμβαση Πολιτών Βόλου:

Ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του νεαρού Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, ένα χρόνο μετά τη μεγαλειώδη έκρηξη της νεολαίας που για μέρες διαδήλωνε οργισμένη για να καταγγείλει την πολιτική που όπλισε το χέρι των δολοφόνων αστυνομικών, αντιμετωπίζουμε την ίδια καταστολή .

Ένα χρόνο μετά, το σκηνικό επαναλαμβάνεται με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αυτή τη φορά. Στα χνάρια των ίδιων κατασταλτικών επιλογών με τότε, με περικυκλωμένα τα Εξάρχεια και το κέντρο της Αθήνας, με καθημερινούς έλεγχους και προσαγωγές, με δημιουργία κλίματος ασφυκτικής κρατικής τρομοκρατίας.

Με μεταφορά της δίκης του δολοφόνου στην Άμφισσα και με εμφανή στόχο να υποβαθμιστεί η δίκη, να πέσει στα μαλακά η τιμωρία των δολοφόνων, αλλά και προληπτικά να μειωθεί η δυνατότητα να υπάρξουν σοβαρές λαϊκές και νεολαιίστικες αντιδράσεις .

Ένα χρόνο μετά, ωστόσο, η νεολαία και ο λαός δεν ξεχνάνε και δεν παραιτούνται από το δικαίωμα τους να καταγγείλουν την κρατική τρομοκρατία, να θυμηθούν τόσο τη δολοφονία όσο και την πολιτική που τη γεννάει, την πολιτική που παραμένει αναλλοίωτα επιθετική απέναντι στα εργασιακά, μορφωτικά πολιτικά, κοινωνικά και συνδικαλιστικά τους δικαιώματα και να εξεγερθούν απέναντι σε αυτή.

Καλούμε σε μία ανοικτή διαδικασία την Δευτέρα 30 Νοέμβρη 2009 στις 6μμ στο Θόλο (Παπαστράτος) εργαζόμενους, φοιτητές, μαθητές, πολιτικές οργανώσεις, κόμματα και συλλογικότητες για να διαμορφώσουμε όλοι μαζί μετά από ανοικτή συζήτηση το πλαίσιο και τις μορφές δράσης για μία μαζική απάντηση ένα χρόνο μετά την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μεταναστευτική πολιτική και πολιτική κατά των μεταναστών

0

Από την ιστοσελίδα του "Εκτός των Τειχών":

Μέχρι χθες ο Παπανδρέου του ΠΑΣΟΚ «υπήρξε και ο ίδιος μετανάστης στη ζωή του», ενώ ο Παυλόπουλος της ΝΔ «ευχαριστούσε τους μετανάστες» για τη συμβολή τους στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Σήμερα, οι ίδιοι και τα κόμματά τους αντιλαμβάνονται και αντιμετωπίζουν το "πρόβλημα της μετανάστευσης" με όρους ξενοφοβικούς και εθνικιστικούς.

Ο Παπανδρέου (ο... πρώην μετανάστης) εξαγγέλλει «μηδενική ανοχή στους λαθρομετανάστες», ενώ ο Παυλόπουλος και η κυβέρνηση της ΝΔ ετοιμάζουν, με την ανοχή ή στήριξη του ΠΑΣΟΚ, πολύμορφα πογκρόμ, στρατόπεδα συγκέντρωσης σε διάφορες περιοχές της χώρας και απελαύνουν Πακιστανούς με ρυθμούς ναζιστικής Γερμανίας.

Η κατάσταση με τους μετανάστες είναι πλέον «αφόρητη» για το πολιτικό κατεστημένο. Ετσι εμφανίζεται το πρόβλημα. Ή, για να το πούμε με όρους πρωτόγονου λαϊκισμού και άκρατης δημαγωγίας τύπου ΛΑΟΣ: δεν χωράνε άλλοι μετανάστες στο σπίτι μας! Ούτε μπορούμε να... ταϊσουμε περισσότερους! Ως γνωστόν, «σπίτι τους» θεωρούν τη χώρα και λαό ή έθνος την «οικογένειά τους». Ενώ οι μετανάστες είναι οι τρόφιμοι που ταϊζονται από του ίδιους προσωπικά! Θίγονται επομένως ως «κακοί οικογενειάρχες» κάθε φορά που τίθεται το θέμα των μεταναστών. Ιδού η "νέα προσέγγιση" όλου του επίσημου πολιτικού προσωπικού παρά τη διαφορετική φρασεολογία.

Ο καθένας βέβαια έχει δικαίωμα να αλλάξει γνώμη, όμως εδώ δεν πρόκειται γι’ αυτό. Δεν φταίει ούτε η εκλογική ενίσχυση του ΛΑΟΣ που έφερε αυτή την αντιμεταναστευτική στροφή στον "κεντροδεξιο ή κεντροαριστερό" λόγο (στα λόγια, δηλαδή, γιατί στην πράξη γινότανε… του ΛΑΟΣ). Ο λόγος για αυτήν τη μεταστροφή είναι βέβαια προφανής. Εκτός από… μετανάστες ή κοσμοπολίτες, οι πολιτικοί «μας» εκπροσωπούν, πριν απ’ όλα, τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Αυτά εννοούν όταν μιλούν για τα συμφέροντα της χώρας. Οσο το κεφάλαιο εκμεταλλευόταν τους μετανάστες, αποκομίζοντας (από τον ιδρώτα και το αίμα τους) τεράστια κέρδη, δεν υπήρχε μεγάλο πρόβλημα. Ομως η κρίση στενεύει τα περιθώρια για «κοινωνικές αβρότητες», ενώ ενισχύει τη μετανάστευση που γίνεται πλέον ο υπ' αριθμόν ένα εθνικός κίνδυνος ή, για την ακρίβεια, ο υπ' αριθμόν ένα αποδιοπομπαίος τράγος. Τώρα οι ίδιοι που μακελεύουν, ξεσπιτώνουν και οδηγούν στην εξαθλίωση ολόκληρους πληθυσμούς, που ρημάζουν χώρες ολόκληρες, που εκμεταλλεύονται με τον πιο άγριο τρόπο τους μετανάστες ολοκληρώνουν το βάρβαρο και αποκρουστικό τους έργο, αποδίδοντας την ευθύνη στα θύματά τους. Εμπλέκοντας μάλιστα σε αυτή τη βρόμικη υπόθεση και απάνθρωπη διαδικασία τα «άλλα» θύματα της εκμετάλλευσής τους, την εργατική τάξη, το λαό και τη νεολαία.

Τα άμεσα προβλήματα όμως απαιτούν άμεσες λύσεις. Αυτήν την αλήθεια κανείς δεν την αρνείται. Το ερώτημα είναι σε ποια κατεύθυνση πρέπει να αναζητηθούν οι λύσεις.

Για τους πάσης φύσεως αντιδραστικούς, η "λύση" είναι δεδομένη και "τελική". Η "τελική λύση" είναι ο διωγμός, οι εκκαθαρίσεις, ο εκτοπισμός. Ακόμη και η εξόντωση των μεταναστών. Γνωστά πράγματα δηλαδή που, αν και τελειοποίησε ο ναζισμός, δεν... "έλυσαν το πρόβλημα". Το αντίθετο μάλιστα. Μετά τους αλλοδαπούς, σειρά είχαν οι "καθαρόαιμοι" εργαζόμενοι.

Σήμερα επανέρχονται λογικές "τελικών λύσεων", αν και με πιο εξευγενισμένη μορφή. Είναι η μορφή που ονομάζει τα στρατόπεδα συγκέντρωσης «χώρους υποδοχής ή και φιλοξενίας (!) μεταναστών». Ωστόσο, η ουσία της λογικής παραμένει ίδια. Με φρασεολογία που ταιριάζει σε πολεμική αναμέτρηση απαιτείται να αντιμετωπιστεί η «εισβολή του εχθρού». Το αν ο «εχθρός» ονομάζεται μετανάστης ή «λαθρομετανάστης» λίγη σημασία έχει. Αλλωστε καμία ανθρώπινη ζωή δεν είναι ποτέ λαθραία.

Η επίσημη ιδεολογία του αστικού κράτους, που ξεκινάει κάθε εθνικιστικό κήρυγμά της με τη φράση… «δεν είμεθα δα και ρατσιστές», δεν περίμενε βέβαια την έλευση των μεταναστών για να εκδηλώσει την «κλίση» της σε κάθε είδους διακρίσεις και διαχωρισμούς (ταξικούς, θρησκευτικούς, εθνικούς, γλωσσικούς κ.λπ). Αυτή η «κλίση» είναι που εξυπηρετεί τη διαιώνιση της εξουσίας τους, Την κυριαρχία μιας μειοψηφίας εκμεταλλευτών πάνω στην πλειοψηφία των εκμεταλλευόμενων.

Για την κυρίαρχη μειοψηφία το πρόβλημα δεν ήταν ποτέ η φτώχεια αλλά οι φτωχοί, δεν είναι η πείνα αλλά οι πεινασμένοι, δεν είναι η ανεργία αλλά οι άνεργοι, δεν είναι ο πόλεμος αλλά ο αντίπαλος στρατός, δεν είναι η μετανάστευση αλλά ο μετανάστης. Αλλωστε, στο δουλοκτητικό σύστημα είχαμε τα πρώτα "ευεργετικά" αποτελέσματα της αναγκαστικής μετανάστευσης που έφτασε μέχρι τις μέρες μας. Σήμερα, όπως και τότε φανταζόμαστε, τη βασική δουλεία κάνουν «αξιοσέβαστοι» οίκοι... ενοικίασης εργαζομένων.

Ο ψυχρός υπολογισμός είναι, επομένως, αυτός που οδηγεί τους κυρίαρχους σε ρατσιστικά παραληρήματα. Τι όμως κινεί τον υπόλοιπο λαό; Μήπως η ανάγκη να συνταχθούν με τον ισχυρό;

Δεν έχει κανένα λόγο μια συνειδητοποιημένη εργατική τάξη, ένας συνειδητοποιημένος λαός, μια συνειδητοποιημένη νεολαία «να τα βάλει με τους μετανάστες». Οπως δεν έχουμε κανένα λόγο «να τα βάλουμε» με τους φτωχούς, τους άνεργους, τους εξαθλιωμένους. Εχουμε κάθε λόγο να τα βάζουμε με αυτούς που δημιουργούν τα δεινά, με αυτούς που θρέφονται από αυτά.

Καλείται λοιπόν η Αριστερά να πάρει θέση και να ενταχθεί στη μια ή στην άλλη «μεταναστευτική πολιτική». Πρόκειται όμως πάντα για μεταναστευτική πολιτική του κεφαλαίου. Καλείται η Αριστερά να βρει λύση σε ένα πρόβλημα που δημιούργησε το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα. Ομως, υπάρχει λύση και δεν μπορεί να είναι άσχετη από τη γενική πρόταση-λύση που (πρέπει να) έχει η Αριστερά απευθυνόμενη συνολικά στην κοινωνία και την εργατική τάξη. Των μεταναστών συμπεριλαμβανομένων.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για την επίθεση στο σπίτι του σ. Γιάννη Γιαννατσή

0

Το ΚΚΕ(μ-λ) καταδικάζει την εμπρηστική επίθεση από τραμπούκους στο σπίτι του Γιάννη Γιαννατσή γνωστού αγωνιστή των τοπικών κινημάτων στα Πετράλωνα και γενικότερα στις γειτονιές του 3^ου διαμερίσματος της Αθήνας. Η επίθεση συνοδεύτηκε με απειλητικά τηλεφωνήματα, το ίδιο βράδυ κατά τα διάρκεια συνεδρίασης κατοίκων για το θέμα. Ο συναγωνιστής γίνεται για δεύτερη φορά στόχος επίθεσης. Η πρώτη φορά ήταν το 2007 όταν δέχτηκε δολοφονική επίθεση μετά από συγκέντρωση στο Κεραμεικό για τον Προαστιακό.

Το τελευταίο διάστημα οι επιθέσεις αυτές εναντίον αγωνιστών καθώς και οι εμπρησμοί σε εκλογικά περίπτερα, στέκια μεταναστών, κινήσεων νεολαίας και οι τραμπουκισμοί σε συγκεντρώσεις κατοίκων γίνονται όλο και πιο συχνές. Οι ενέργειες αυτές στρέφονται ενάντια στο λαό και τη νεολαία συνολικά, ενάντια σε κάθε προσπάθεια να οργανωθεί η λαϊκή πάλη και οι αντιστάσεις του λαού και των εργαζομένων.

Απ’ ότι φαίνεται οι κάτοικοι της περιοχής που αγωνίζονται χρόνια τώρα για τις γειτονιές τους έχουν ενοχλήσει πολλούς. Αυτούς έχουν στόχο να τρομοκρατήσουν με τις επιθέσεις στο Γιάννη.

Καταδικάζοντας τις επιθέσεις δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας στο συναγωνιστή Γιάννη και στους αγωνιστές κατοίκους των Πετραλώνων.

Ο μόνος τρόπος περιφρούρησης του κινήματος και των αγωνιστών είναι η ένταση των προσπαθειών για την ενδυνάμωση του λαϊκού και εργατικού κινήματος.

ΚΚΕ(μ-λ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣ ΕΝ ΟΨΕΙ (ΚΑΙ ΤΟΥ) ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ! ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ!

0

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ-ΤΕΙ και το στέκι Σφεντόνα καταγγέλλουν στο λαό και τη νεολαία της Θεσσαλονίκης την παρακρατική-φασιστική επίθεση με βομβιστικό μηχανισμό στο στέκι της Αντιεξουσιαστικής Κίνησης – Αλληλεγγύη, Buena Ventura. Η επίθεση αυτή δεν είναι τυχαία. Είναι μέρος της λυσσασμένης προσπάθειας του κράτους και της αστυνομίας να βάλει χέρι στα στέκια, τους ελεύθερους χώρους, τις καταλήψεις, με φασιστικές επιθέσεις σε όλη την Ελλάδα. Είναι κομμάτι της ποινικοποίησης των αγώνων και πηγαίνει χέρι-χέρι με τις «παράνομες και καταχρηστικές» απεργίες, την εργοδοτική τρομοκρατία, τις απολύσεις συνδικαλιστών, τις διώξεις ενάντια στους αγωνιζόμενους μαθητές και τις μαθητικές καταλήψεις, των σχεδίων για άρση του ασύλου. Είναι μέρος της ασφυκτικής αστυνομοκρατίας, της στοχοποίησης οποιουδήποτε αντιστέκεται, των κουκουλονόμων-τρομονόμων, των φυλακίσεων αγωνιστών, της αστυνομικής βίας. Είναι η ίδια πολιτική που οπλίζει το χέρι του κάθε Κορκονέα, που ενθαρρύνει επιθέσεις όπως αυτή ενάντια στην Κ. Κούνεβα. Στόχος δεν είναι οι πολιτικοί χώροι, είναι ο ίδιος ο λαός και η νεολαία. Στόχος είναι να στείλουν ένα «μήνυμα» εν όψει της επετείου της δολοφονίας του Α. Γρηγορόπουλου, εν όψει των μαζικών κινητοποιήσεων που θα ακολουθήσουν, σε όλους όσους συνεχίζουν να αντιστέκονται. Στόχος είναι να πειθαρχήσουμε και να ανεχτούμε όλα αυτά που μας έβγαλαν στο δρόμο πέρσι. Τη λιτότητα, την ανεργία, την ελαστική εργασία, την παιδεία των λίγων κι εκλεκτών, τον εργασιακό μεσαίωνα, την ισοπέδωση της ασφάλισης, το μαύρο μέλλον που μας ετοιμάζουν. Στόχος είναι τα κινήματα ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, ενάντια στο ξεζούμισμα μίας ολόκληρης γενιάς. Γιατί γνωρίζουν ότι είμαστε ακόμα μόνο στην αρχή. Γιατί φοβούνται τα νέα κινήματα που θα ξεσπάσουν. Όλοι εμείς, που συναντηθήκαμε και θα συναντηθούμε στους δρόμους του αγώνα, δηλώνουμε ότι θα βαδίσουμε ξανά στο δρόμο του Δεκέμβρη! Όλοι εμείς, που θα είμαστε στην ίδια πλευρά ενάντια στο σύστημα και την πολιτική του, δηλώνουμε ότι δεν πειθαρχούμε! Όλοι εμείς, που αντιλαμβανόμαστε την ανάγκη να γίνει το ζήτημα της κρατικής και παρακρατικής τρομοκρατίας ζήτημα του λαού και της νεολαίας, υπόθεση κινήματος, οφείλουμε να δράσουμε κοινά! Να συγκροτήσουμε μέτωπο ενάντια στην καταστολή, να ανοίξουμε το ζήτημα στους συλλόγους, στα σωματεία, στη γειτονιά, σε αυτούς τους οποίους πραγματικά στοχεύουν.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αγία Παρασκευή Σύσταση τοπικών συμβουλίων πρόληψης παραβατικότητας (ΤοΣΠΑ)

0

Στις 10 Νοέμβρη στο δημοτικό συμβούλιο της Αγίας Παρασκευής η αντιδήμαρχος κ. Μοσχονά εισηγήθηκε τη σύσταση τοπικών συμβουλίων πρόληψης παραβατικότητας (ΤοΣΠΑ), πρόταση που τελικά υπερψηφίστηκε με ψήφους 10 υπέρ και 1 κατά. Από την έντονη πίεση που ασκήθηκε από ομάδα κατοίκων που εναντιωθήκαμε στο νέο μέτρο, 11 δημοτικοί σύμβουλοι αποχώρησαν, γι' αυτό και ο τόσο χαμηλός αριθμός ψηφισάντων.

Η συγκεκριμένη πρόταση δεν είναι καινούρια, αποτελεί παλαιότερη οδηγία του υπουργείου Δημόσιας Τάξης στην κατεύθυνση ενίσχυσης της ασφάλειας της τοπικής αυτοδιοίκησης. Παρ' ότι οι υπεύθυνοι της εισήγησης μας διαβεβαίωναν ότι οι ομάδες αυτές θα έχουν μόνο συμβουλευτικό χαρακτήρα και θα ασχολούνται με "ανώδυνα" θέματα (ασφάλεια παιδιών στο ίντερνετ), εμείς στην εισήγηση διαβάσαμε:

"Ο ρόλος των συμβουλίων αυτών είναι να οργανώνουν δράσεις που θα επιτρέπουν την παρακολούθηση και αντιμετώπιση προβληματικών καταστάσεων και παραβατικών φαινομένων". "Η ασφάλεια του πολίτη είναι από τα βασικά μελήματα της τοπικής αυτοδιοίκησης." "Οι ομάδες αυτές θα συνδράμουν στο κοινωνικό έργο της αστυνομίας"!..

Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στο κείμενο για τη μικροεγκληματικότητα μεταναστών (ευπαθείς ομάδες) και την αντικοινωνική συμπεριφορά των νέων.

Τα ερωτήματα που γεννιούνται είναι εύλογα. Πώς κρίνεται η παραβατική συμπεριφορά; Ποιες είναι οι προβληματικές καταστάσεις; Μια διαδήλωση, μια μαθητική κατάληψη, μια αφισοκόλληση, ένα γκράφιτι, ένα σύνθημα σ' έναν τόιχο προφανώς και εμπίπτουν στο γενικόλογο ορισμό περί παραβατικότητας, άρα και θα χρήζουν ανάλογης μεταχείρισης.

Η λογική τους είναι η λογική της καταστολής των συμπτωμάτων, διεγείροντας τα συντηρητικά αντανακλαστικά της κοινωνίας, κι όχι η ριζική αντιμετώπιση του εγκλήματος, το οποίο φυσικά έχει τις ρίζες του στο ίδιο το ταξικό σύστημα που αναπαράγει αποκλεισμούς, κοινωνικές ανισότητες, φτώχεια και ανεργία.

Μετά το παράδειγμα του Βύρωνα γνωρίζουμε ότι πλέον θα υπάρχει η θεσμική δυνατότητα για τη συγκρότηση εθελοντικών σωμάτων κατοίκων σε ρόλο μπάτσου, σε ρόλο χαφιέ, που θα συνεργάζονται με τους ένστολους, θα περιπολούν και θα μπορούν να επεμβαίνουν, να φωτογραφίζουν, να καλούν τις δυνάμεις καταστολής με την επίφαση της "λαϊκής εντολής" σε ό,τι και όποιον διαταράσσει την κοινωνική ομαλότητα.

Ακόμα, για όποιον νέο κριθεί ύποπτος για "διαφορετική" συμπεριφορά, ένας αχταρμάς από ιδεολόγους του συστήματος (παπάδες, ψυχοειδικούς, πολιτικάντηδες) θα αναλαμβάνει να τον συνετίσει και να τον επαναφέρει στον ίσιο δρόμο του ανελέητου σχολικού ανταγωνισμού και της αποχαύνωσης στις καφετέριες και τα internet cafe.

Κουβέντα βέβαια δεν γίνεται για τους πραγματικούς παραβάτες, για τις αυθαιρεσίες του Davinci-Ferrari club, τις στημένες δίκες προκειμένου να χάσει ο δήμος το κτήμα, τις σχέσεις επιχειρηματιών-πολιτικών, τους μαφιόζους, τους γνωστούς στις αρχές εμπόρους ναρκωτικών, κουβέντα για όλους αυτούς που καθορίζουν τις ζωές μας με βάση το κέρδος και τις κομματικές τους καριέρες.

Το ιδεολόγημα της ασφάλειας είναι αυτό που χρησιμοποιείται ξανά και ξανά για να επιφέρει περισσότερο κοινωνικό έλεγχο, να κατασκευάσει εσωτερικούς εχθρούς (ξενοφοβία, ρατσισμός) και τελικά να χτίσει τη συναίνεση στα σχέδια μιας πανίσχυρης πολιτικής και οικονομικής ελίτ.

Από τη μεριά μας οι κάτοικοι που παρεμβήκαμε στο δημαρχείο υπερασπιζόμαστε το δίκαιο της αδιαμεσολάβητης, κινηματικής δράσης, ανεξάρτητα από γραπτούς ή άγραφους νόμους, όπως κάναμε και στην 3ωρη κατάληψη του ιδιωτικού κτήματος Ιόλα, που οργάνωσε η Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Αγ. Παρασκευής την 1η Νοέμβρη. Δεν υποχωρούμε από τις διεκδικήσεις μας για μια ανθρώπινη ζωή σε μια ανθρώπινη πόλη και δηλώνουμε αποφασισμένοι να διαλύσουμε στην πράξη οποιοδήποτε νέο σώμα διευρυμένης αστυνόμευσης, καταστολής και υπόθαλψης παρακρατικών και λοιπών "αγανακτισμένων πολιτών" στη γειτονιά μας.

Ι.Α. (μέλος Ανοικτής Συνέλευσης κατοίκων Αγίας Παρασκευής)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ