ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΣΗΜΕΡΑ ΚΥΡΙΑΚΗ

Στο Σύνταγμα σήμερα από ένα σημείο και μετά ήταν τόσο στριμωχτά που νόμιζε κανείς ότι θα πάθουμε ασφυξία! Χιλιάδες κόσμου ερχόταν από νωρίς μέχρι και τις 10 παρά που έφυγα. Όλοι οι δρόμοι που περιβάλουν την πλατεία αλλά και μέσα ήταν γεμάτοι από κόσμο. Στη Πανεπιστημίου έφτανε σχεδόν μέχρι τη Βουκουρεστίου. Οι διαθέσεις πολλές, οι απόψεις πολλές. Άλλοι κατέβαιναν για πρώτη φορά άλλοι το είχαν ξανακάνει. Σήμερα είδαμε και αρκετές γνωστές φάτσες, από τις ...συνηθισμένες! Καιρός ήταν! 
Η ουσία είναι ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι κατέβηκαν στο Σύνταγμα για να εκφράσουν την αντίθεσή τους, την αγανάκτησή τους για αυτό που "μας συμβαίνει". Όλος αυτός ο κόσμος μοιάζει να ανακαλύπτει ξανά το "μαζί", όπως γράφει μια συντρόφισσα στο blog της. Για έναν αριστερό, έναν κομμουνιστή αυτό πρέπει να είναι το κυρίαρχο. Από 'κει ξεκινάμε.
Τα πηγαδάκια πολλά. Και σήμερα η αντιπαράθεση για το δικαίωμα ύπαρξης κομμάτων και οργανώσεων στο χώρο ήταν έντονη. Κάποιοι, αυτοπαρουσιαζόμενοι μάλιστα και σαν οργανωτές ή περιφρούρηση, στο όνομα της "ελευθερίας" του "ακηδεμόνευτου" και κυρίως της ..."λαϊκής απόφασης" (πως και πότε πάρθηκε αυτή η απόφαση δεν ξέρω) θέλησαν να κηδεμονεύσουν το χώρο και να επιβάλουν το ποιός και πως θα εκφράζεται απαιτώντας να φύγουμε. 
Θα μπορούσαν πολλά να γραφτούν εδώ για τα τεκταινόμενα στη πλατεία. Δεν είναι όμως αυτό το κυρίαρχο. Το κυρίαρχο είναι ότι ο λαός και με αυτόν τον τρόπο εκφράζεται κατά της πολιτικής της εξαθλίωσης της ζωής μας, ότι ξέρει ποιοί και γιατί μας οδηγούν εκεί και ότι ψάχνει να βρει τρόπους να εκφράσει την αγανάκτησή του. Αυτό κυριαρχούσε με τον περισσότερο "απλό" κόσμο και όχι η όποια υπογραφή. Το ζητούμενο είναι το πως θα αντισταθούμε όλοι μαζί ανεξάρτητα από τις πολιτικές μας επιλογές. Και όταν αυτή η αναζήτηση γίνεται στους δρόμους και τις πλατείες με χιλιάδες εργαζόμενους, άνεργους, μικρομεσαίους, γυναίκες, άντρες, νεολαίους και παιδιά συγκεντρωμένους τότε οι αριστεροί πρέπει να νοιώθουμε σαν το ψάρι στο νερό!