Το λόγο πήραν άνεργοι, εργάτες (π.χ. Πέραμα), ελεύθεροι επαγγελματίες, φοιτητές και μαθητές, οργανωμένοι και ανοργάνωτοι, όλοι τους όμως πολιτικοποιημένοι, θιγμένοι από την επιθεση και με την αγωνία ο αγώνας αυτός να συνεχίσει και να έχει αποτελέσματα. Ο καθένας βέβαια μίλησε με βάση τις εμπειρίες του, κοινωνικές, επαγγελματικές, συνδικαλιστικές και αγωνιστικές. Οι απόψεις που ακούστηκαν πολλές αποκλίνουσες και άλλες συγκλίνουσες. Κοινό όλων ήταν η συμφωνία ότι ο αγώνας για τη μη ψήφιση του μεσοπρόθεσμου και την κατάργηση του μνημονίου αυτή την ώρα προέχει, ότι αυτό είναι το κοινό που μας ενώνει όλους και με βάση αυτό πρέπει να προχωρήσουμε.
Συζητήθηκε βεβαίως και το ζήτημα των οργανώσεων, πολιτικών και συνδικαλιστικών. Και 'δω οι απόψεις ήταν αντιφατικές. Ιδιαίτερα για τα συνδικάτα. Στη πραγματικότητα αυτό που έβγαινε ακόμη και από αυτούς που κατέληγαν ότι τα συνδικάτα πρέπει να ...καταργηθούν ήταν ότι μπούχτισαν με τις ξεπουλημένες ηγεσίες και πως θα πρέπει οι εργαζόμενοι να τις ξεπετάξουν και να μετατρέψουν τα σωματεία ξανά σε όργανα της τάξης τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου