26 Δεκεμβρίου 2013

120 χρόνια από την γέννησή του
Ο υπέρ-αιωνόβιος Μάο Τσε Τουνγκ συνεγείρει τους νέους στην Κίνα

Στη Κόκκινη Βάση Γενάν, 1942
Στις 26 του Δεκέμβρη, συμπληρώνονται 120 χρόνια από την γέννηση του Προέδρου Μάο Τσε Τουνγκ. Ο ηγέτης της κινέζικης επανάστασης και μια από τις εξέχουσες ηγετικές προσωπικότητες του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος, γεννήθηκε στις 26 Δεκέμβρη του 1893, στο Σαοσάν της επαρχίας Χουνάν σε μια αγροτική οικογένεια. Πέθανε στις 9 του Σεπτέμβρη του 1976 στο Πεκίνο. Υπήρξε συνιδρυτής του Κομμουνιστικού Κόμματος και πρώτος πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας, την ανακήρυξη της οποίας έκανε την 1η του Οκτώβρη του 1949 από τις πύλες της Απαγορευμένης Πόλης.
Στην Κίνα η επέτειος είναι πανεθνικό γεγονός για το οποίο από καιρό έχουν ξεκινήσει οι προετοιμασίες με επίκεντρο την γενέτειρα του Μάο, στην οποία συρρέουν τις τελευταίες εβδομάδες χιλιάδες κόσμου.
Το κινέζικο καθεστώς - οι γιοι που άρπαξαν την εξουσία και εν ονόματι του σοσιαλισμού έστρεψαν την Κίνα στην αντίθετη κατεύθυνση, στον καπιταλισμό, (σύμφωνα με την εντυπωσιακή προειδοποίηση του Μάο το 1962 στην Κεντρική Επιτροπή) αντιμετωπίζουν την επέτειο με έκδηλη αμηχανία. Αμφισημία είναι η λέξη που χρησιμοποιούν σε άρθρο τους οι Νιου Γιορκ Τάιμς. Γιατί ο Μάο με την θεωρητική και πολιτική κληρονομιά του δεν είναι καθόλου εύκολο να προσαρμοστεί, να μουσειοποιηθεί, και να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης και καθεστωτικής προπαγάνδας. Ο Μάο δεν μπορεί να γίνει εύκολα το αντίθετο, να μεταφραστεί κατά το δοκούν, να λογοκριθεί και να ερμηνευτεί ανάποδα.
Εκατομμύρια και εκατομμύρια Κινέζοι, (τα εγγόνια και τα δισέγγονα - κατά Μάο - που κάποια στιγμή θα ξαναγυρίσουν την κινέζικη κοινωνία προς την επαναστατική κατεύθυνση) στρέφονται με όλο και πιο θετική άποψη στην κληρονομιά του Μάο, θεωρώντας πως όχι μόνο υπήρξε ο θεμελιωτής της ανεξάρτητης και κυρίαρχης Κίνας αλλά και προσπάθησε να οικοδομήσει μια κοινωνία ισότητας και δικαιοσύνης. Η κινέζικη ηγεσία ζήτησε αυτοσυγκράτηση στις εκδηλώσεις, δείχνει την ενόχληση της στις ζωντανές μαζικές μορφές που επιλέγουν οι νέοι για να τιμήσουν την επέτειο, κατηγορεί ανοικτά το κίνημα των κόκκινων επαναστατικών τραγουδιών που αναπτύσσεται και συνεχώς
προσπαθεί να υπενθυμίσει πως ο Μάο έκανε και σοβαρά λάθη. Εννοώντας φυσικά τις πρωτοβουλίες και τον αγώνα του ενάντια στην δεξιά πτέρυγα του κόμματος, το κίνημα της Πολιτιστικής Επανάστασης και τις ιδέες του για την συνέχιση της ταξικής πάλης στον σοσιαλισμό.
Αφίσα από εκδηλώσεις στο Μπαγκλαντές
Στον αντίποδα κάνουν ότι μπορούν για να μουσειοποιήσουν τον Μάο φτιάχνοντας αγάλματα, χρυσές προτομές και οργανώνουν κρατικές εκδηλώσεις μακριά από τις μάζες. Γνωρίζουν καλά πως αν οι εκρηκτικές κοινωνικές αντιθέσεις που αναπτύσσονται γοργά σε όλη την έκταση της τεράστιας χώρας καταφέρουν να συνδεθούν με την ζωντανή παρακαταθήκη των κομμουνιστικών ιδεών που εκπροσωπεί κυρίως το έργο και η κληρονομιά του Μάο, τότε αυτό μπορεί να συνεγείρει τα εκατομμύρια που βιώνουν την καπιταλιστική κόλαση και τις κοινωνικές αδικίες. Η περίπτωση του Μπο Ξιλάι, ηγέτη στην Τσονγκίνγκ, η οποία εξελίχθηκε σε μια σκληρή εσωκομματική αναμέτρηση, υπήρξε αποκαλυπτική. Αν και ήταν μια ενδοκαθεστωτική αντίθεση, έδειξε πως οι λαϊκές μάζες στην Κίνα είναι έτοιμες να κινητοποιηθούν για τις κόκκινες ιδέες της κοινωνικής ισότητας.
Ο Μάο δεν τιμάται αυτές τις ημέρες μόνο στην Κίνα. Σε όλο σχεδόν τον κόσμο οργανώνονται εκδηλώσεις, σεμινάρια και άλλες μορφές για να αναδειχθεί η συμβολή του στην διεθνή επαναστατική πάλη του Εικοστού αιώνα. Ειδικά στην Ασία, εκατομμύρια φτωχοί και αδικημένοι εμπνέονται από τις ιδέες του για την δύναμη των μαζών στον επαναστατικό αγώνα και τα κηρύγματά του για την διεκδίκηση μιας κοινωνίας ισότητας και ελευθερίας.

Δ.Π.

Στα πλαίσια του σύντομου αυτού αφιερώματός μας στην επέτειο της γέννησης του Μάο δημοσιεύουμε στη βιβλιοθήκη μας το βιβλίο ΠΩΣ ΝΙΚΗΣΕ Ο ΚΙΝΕΖΙΚΟΣ ΛΑΟΣ που εκδόθηκε από το εκδοτικό του ΚΚΕ "Νέα Ελλάδα" το 1951 με τα εξής κείμενα:

1) Μαο Τσε Τουνγκ, Πρόεδρος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας: Η διχτατορία της Λαϊκής Δημοκρατίας (“Πράβντα”, 6 /7/1949).

2) Τσου Ντε, Μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚ της Κίνας: Πώς Νίκησε Ο Κινεζικός Λαός (“Για σταθερή Ειρήνη, για τη Λαϊκή Δημοκρατία, 26(138), 29 /6/ 1951).

3) Τσενγκ Γιουνγκ, Μέλος του ΠΓ του ΚΚ της Κίνας: Το Κόμμα στον Αγώνα για το Χτίσιμο της Νέας Κίνας (“Για σταθερή Ειρήνη, για τη Λαϊκή Δημοκρατία, 26(138), 29 /6/ 1951).

4) Τενγκ Χσιάο Πινγκ, Μέλος της ΚΕ του ΚΚ της Κίνας: Οι στενοί δεσμοί με τις λαϊκές μάζες είναι δοξασμένη παράδοση του Κόμματός μας (“Για σταθερή Ειρήνη, για τη Λαϊκή Δημοκρατία, 26(138), 29 /6/ 1951).

5) Λου Τινγκ Γι, Μέλος της ΚΕ του ΚΚ της Κίνας: Η Διεθνής Σημασία της Κινεζικής Επανάστασης (“Για σταθερή Ειρήνη, για τη Λαϊκή Δημοκρατία, 26(138), 29 /6/ 1951).

6) Λι Βέι Σεν, Υπεύθυνος του Τμήματος του Ενιαίου Μετώπου δίπλα στην ΚΕ του ΚΚ της Κίνας: Το ΚΚ της Κίνας και το Ενιαίο Λαϊκοδημοκρατικό Μέτωπο (“Για σταθερή Ειρήνη, για τη Λαϊκή Δημοκρατία, 27(139), 6 /7/ 1951).

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Η σελίδα αντιγραφής μπορεί να είναι γραφική (Χότζια κλασσικός, συνεχιστής του Στάλιν και λοιπές αρλούμπες), το παλιό αυτό άρθρο όμως, είναι πάντα σημαντικό, παρά την επίδραση του ΚΕΑ και λογικές που μέσω αυτού διατυπώθηκαν σε αντιλενινιστική κατεύθυνση.
Η κουβέντα είναι παντελώς άκαιρη, ίσως όσο και η επιστροφή στις ρίζες του ΚΚΕ μ-λ καθώς και ο όρος υπερ-αιωνόβιος για νεκρό, που σημαίνει ιδεαλιστικό προσκύνημά του, γραφικού τύπου.
Από τότε το μ-λ κίνημα είχε δώσει ασθενικές απαντήσεις, αλλά νεότεροι αγωνιστές δεν γνωρίζουν καν, γι αυτό το σημαντικό κείμενο που πρέπει να διαβαστεί κριτικά.
http://leninstalin1917.blogspot.gr/2010/12/30-30.html

Ανώνυμος είπε...

http://tuiter.nicolasmaduro.org.ve/8256

κάποιος σύντροφος

Αντίσταση στις γειτονιές! είπε...

Ανώνυμε.
Το ΚΚΕ(μ-λ) δεν επιστρέφει πουθενά γιατί δεν έφυγε από κάπου!
Κατά τα άλλα το κείμενο που μας παραθέτεις είναι αρκετά μεγάλο για να μπορέσω, εγώ τουλάχιστον να το διαβάσω, και να πω κάτι με μια πιο σοβαρή αντιμετώπιση πέρα από μια γρήγορη ματιά που μου θύμισε κείμενα ρεβιζιονιστών που διάβαζα στα νιάτα μου! Και έχει και κάμποσες διαστρεβλώσεις.
Όσο για το λογοπαίγνιο στον τίτλο και την αντιμετώπισή σου μάλλον δείχνει ότι δεν ξέρεις ιδιαίτερα καλά τη στάση μας απέναντι στα "ιδεαλιστικά προσκυνήματα".
Κατά τα άλλα αυτές τις μέρες, προφανώς φαίνεται και στο blog, είμαι ιδιαίτερα απασχολημένος με άλλα πράγματα και δεν προλαβαίνω για περισσότερο σχολιασμό. Φαίνεται άλλωστε και στη λειτουργία του blog. Θα επανέρθουμε τις επόμενες μέρες στους γνωστούς ρυθμούς μας.

Ανώνυμος είπε...

Το ΚΚΕ μ-λ θεωρεί πάλι πως η σκέψη Μαο Τσε Τουνγκ είναι ισότιμη-συμπλήρωμα του μαρξισμού-λενινισμού; ας βγάλει τα κείμενα του που μιλάνε για το αντίθετο, για να δω κι εγω το λάθος μου.
Και αυτό χρήσιμο είναι( η επίσημη θέση Μάο-ΚΚΚ για το εικοστό συνέδριο, αφου είπες για ρεβιζιονιστή)
http://ubuntuone.com/p/VlQ/
Η εισαγωγή του στα ελληνικά

Το 20ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης, συνόψισε την νέα εμπειρία που έχει αποκτηθεί τόσο στις διεθνείς σχέσεις και την τοπική οικοδόμηση. Πήρε μια σειρά βαρυσήμαντων αποφάσεων σχετικά με την ακλόνητη εφαρμογή της πολιτική του Λένιν όσον αφορά τη δυνατότητα της ειρηνικής συνύπαρξης μεταξύ των χωρών με διαφορετικά κοινωνικά συστήματα, την ανάπτυξη της σοβιετικής δημοκρατίας, τη λεπτομερή τήρηση του Κομματικής αρχή της συλλογικής ηγεσίας, την κριτική των ανεπαρκειών μέσα στο Κόμμα, και το έκτο πενταετές σχέδιο για την ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας.
Το ζήτημα της πάλης εναντία στη προσωπολατρία είχε σημαντική θέση στις συζητήσεις του 20ου Συνεδρίου. Το Συνέδριο ξεσκέπασε με έντονο τρόπο την εξάπλωση της προσωπολατρίας η οποία, για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα της ζωής των Σοβιέτ, έγινε αφορμή για πολλά λάθη και οδήγησε σε αρνητικά επακόλουθα. Αυτή η γενναία αυτοκριτική από το Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης για τα λάθη του παρελθόντος δείχνει το υψηλό επίπεδο της αρχής της εσωκομματικής ζωής και τη μεγάλη ζωτικότητα του Μαρξισμού-Λενινισμού. (σελ 1)