Να χτυπάς με μανία το λεωφορείο των ΜΑΤ, να το κουνάς και να κραδαίνεις λάβαρα και παλούκια κι όμως ο κατασταλτικός μηχανισμός να το παίζει… ζεν και αυτοσυγκράτηση! Όνειδος πραγματικό να μην μπορεί να στήσεις μία παράσταση εφόδου και μεγαλύτερο όνειδος να σε έχει προλάβει το ΚΚΕ και να έχει δώσει τη δική του παράσταση λίγο πιο πριν σχίζοντας τις κορδέλες της τροχαίας. Και προκαλώντας μία συγκρατημένη δόση δακρυγόνων….
Ούτε μία τέτοια να μην καταφέρεις να προκαλέσεις!
Άντε τώρα να ανεβάσεις τα ποσοστά και να διεκδικήσεις ως «κανονικό» αριστερό κόμμα (ή κόμματα μια και πολλοί οι εξωκοινοβουλευτικοί μνηστήρες) μία θέση στο κοινοβούλιο…
Πολύ περισσότερο που μία «αντιπαράθεση» όπως ο ερχομός του Τσίπρα στη φτωχομάνα Θεσσαλονίκη για το «αναπτυξιακό συνέδριο» είχε εδώ και καιρό αναγορευτεί σαν μία ακόμη έστω αν όχι μητέρα, τουλάχιστο…. μικρομάνα των μαχών. Επισκιάζοντας αναγκαιότητες όπως η συγκρότηση π.χ. αντιπολεμικών-αντιϊμπεριαλιστικών διαδηλώσεων.
Αλλά ας μην είμαστε επιπόλαια (και μικρόψυχα) κρίνοντες: Αυτή η επίδειξη αυτοσυγκράτησης εκ μέρους των κατασταλτικών μηχανισμών κρύβει ενδεχομένως το φόβο της κυβέρνησης απέναντι στις ταξικές δυνάμεις απ τις οποίες κινδυνεύει πραγματικά. Κι ίσως δεν θα ήθελε με αυτό τον τρόπο να τις δυναμώσει μπροστά στα μάτια των λαϊκών μαζών (που κατέκλυσαν τους δρόμους) χτυπώντας τες. Γι' αυτό επέλεξε να τις αγνοήσει . Για να μην οξύνει την ταξική πάλη στη χώρα… Μέρες που είναι…
Δ.Μ. (απ' τα… Τζουμέρκα).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου