Ο μεγάλος αγροτικός ξεσηκωμός έληξε χωρίς η κυβέρνηση να ικανοποιήσει κανένα από τα βασικά αιτήματα των αγροτών για εισόδημα επιβίωσης.
Ο μαζικός, πολύμορφος και πολυήμερος αγροτικός ξεσηκωμός, τα μπλόκα,
οι κινητοποιήσεις, οι συνελεύσεις, οι συσκέψεις κ.λπ. ήταν «σχολείο» για
χιλιάδες νέους αγροτοκτηνοτρόφους, αλλά και παράδειγμα για τα υπόλοιπα
κομμάτια του λαού και της νεολαίας. Αυτός ο αγώνας
- στρίμωξε την κυβέρνηση και ακύρωσε στην πράξη τα σχέδια και τους ελιγμούς του κυβερνητικού επιτελείου.
- Δεν πέρασαν οι κυβερνητικές απειλές και οι απαγορεύσεις, η καταστολή των ΜΑΤ, των χημικών, των δικογραφιών.
- Δεν πέρασε ο κοινωνικός αυτοματισμός που επίμονα υποδαυλίζονταν από κυβέρνηση και συστημικά ΜΜΕ.
- Δεν πέρασε ο αποπροσανατολισμός με τις επικοινωνιακές ανακοινώσεις-φιέστες των Χατζηδάκη-Τσιάρα.
- Δεν πέρασε το «διαίρει και βασίλευε», ούτε η προσπάθεια διάσπασης του αγροτικού μετώπου που μεθόδευσε η κυβέρνηση.
Τα μέτρα που αναγκάστηκε να ανακοινώσει η κυβέρνηση κάτω από τη πίεση των κινητοποιήσεων είναι «ασπιρίνες» και «σταγόνα στον ωκεανό» μπροστά στα προβλήματα και την πορεία καταστροφής και ξεκληρίσματος της φτωχομεσαίας αγροτιάς. Ούτε πρόσθετα μέτρα είναι, ούτε ικανοποιούν τα αγροτικά αιτήματα, ούτε εξασφαλίζουν εισόδημα επιβίωσης για τους φτωχομεσαίους αγρότες που να καλύπτει το κόστος της ζωής. Είναι μέτρα που κινούνται στις γνώριμες «ράγες» της αντιαγροτικής πολιτικής, εντός των αντιλαϊκών «δημοσιονομικών περιορισμών» των ματωμένων μνημονιακών πλεονασμάτων και εντός του «ευρωπαϊκού πλαισίου» της αντιαγροτικής ΚΑΠ.
Τα αγροτικά μπλόκα παρότι ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο και σε έκταση και σε διάρκεια, ωστόσο, με βάση τις αδυναμίες του αγροτικού κινήματος, δεν αξιοποιήθηκαν για να αναπτυχθεί η πάλη που απαιτούνταν. Οι αγροτοσυνδικαλιστικές ηγεσίες των κομμάτων του συστήματος και του ρεφορμισμού, απ’ την αρχή αναζητούσαν τον συμβιβασμό και την απόσυρση από την πάλη με το επιχείρημα του λεγόμενου «ουσιαστικού διαλόγου». Αυτές οι ηγεσίες που έκαναν σημαία τους τον «διάλογο» και διαγκωνίζονταν μεταξύ τους για το ποιος θα αποτελέσει τον «επίσημο» συνομιλητή με την κυβέρνηση, είναι υπεύθυνες απέναντι στους αγωνιζόμενους αγρότες, γιατί έσπειραν αυταπάτες και οδήγησαν έναν σπουδαίο αγώνα σε υποχώρηση.
Παρά το σπάσιμο των μπλόκων, οι λογαριασμοί της φτωχομεσαίας αγροτιάς με την αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-ΚΑΠ παραμένουν ανοιχτοί. Όπως ανοιχτοί παραμένουν και οι λογαριασμοί με την ηττοπάθεια και τον συμβιβασμό των συνδικαλιστικών ηγεσιών.
Τα προβλήματα του αγροτικού κόσμου όχι μόνο δεν λύθηκαν, αλλά στο
επόμενο διάστημα θα οξυνθούν ακόμα παραπέρα. Οι 55 μέρες αγώνα της
φτωχομεσαίας αγροτιάς δεν ολοκλήρωσαν τους στόχους της, αλλά άνοιξαν
τους μεγάλους λογαριασμούς της πάλης που έχει ανάγκη. Ο δρόμος του αγώνα
εξακολουθεί να είναι μονόδρομος. Με τη γραμμή της αναμέτρησης και όχι
με «μία από τα ίδια».
Ξεπερνώντας τις φωνές ηττοπάθειας.
Παραμερίζοντας
αυτούς που διαγκωνίζονται για το ποιος θα πρωτοκάνει «διάλογο» και
ποιος θα γίνει αποδεκτός ως «συνομιλητής» της κυβέρνησης.
Με άπλωμα του αγώνα και κοινό μέτωπο με τα άλλα κομμάτια του λαού και της νεολαίας.
Για ανατροπή της αντιαγροτικής πολιτικής.
Για ζωή με δικαιώματα & μέλλον με αξιοπρέπεια

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου