ΓΚΑΖΟΖΑ ΘΕΤΕ;

0

Αργήσαμε, σύντροφε. Αργήσαμε πολύ.
Πρέπει να πούμε το δικό μας τραγούδι.

Όταν το 1960, οι σεναριογράφοι της εξαιρετικής ασπρόμαυρης κωμωδίας «Τα Κίτρινα Γάντια», σκιαγραφούσαν το χαρακτήρα του αγαθού γκαρσονιού, καφενείου της Εθνικής Οδού, Μπρίλη, σίγουρα δε φαντάζονταν ότι η ατάκα για τη Γκαζόζα, θα έφτανε στις μέρες μας. Ο ιστορικός διάλογος ανάμεσα στο γκαρσόνι Μπρίλη, (Γιάννης Γκιωνάκης) και στον παθολογικά ζηλιάρη σύζυγο (Νίκος Σταυρίδης), αρχίζει έτσι: «Μπρίλης: Τι θέτε; θέτε τίποτα;». Για να περάσει, ο διάλογος, ανάμεσα σε κύματα ασυνεννοησίας για το αν θέλει πορτοκαλάδα από πορτοκάλια και να καταλήξει: «Γκαζόζα θέτε;».

60 χρόνια μετά, ο μετεωριστής βουλευτής Αριστείδης Φωκάς, θα μείνει στις πολιτικές ατάκες και τις γελοιογραφίες, για την Γκαζόζα που… «ήπιε». Άλλωστε σαν τόπος έχουμε ιστορία στις πολιτικές αρλούμπες και άλλη τόση ιστορία στην πολιτική γελοιογράφησή τους. Εύκολα θυμόμαστε δυο. Τον Κων/νο Τσάτσο και την κότα που τον συνόδευε στις γελοιογραφίες, προδικτατορικά, μετά την εθνικοφρονική απαγόρευση της παράστασης των «Ορνίθων» του Αριστοφάνη, δια χειρός Καρόλου Κουν, το 1959 στο Ηρώδειο. Και τον «Γαργάλατα», Αθανασιάση -Νόβα, με τη γνωστή γελάδα.

Πίσω στο Φωκά πάλι. Με εφαλτήριο την Ένωση Κεντρώων, τις οργανώσεις του «Γέροντα Παΐσιου» και τον… ΠΑΟΚ, βρέθηκε στη Βουλή το 2015. Στα τέλη του Σεπτέμβρη του 2018, διακρίνοντας πως η …Λεβέντικη Ένωση δεν έχει μέλλον, ανεξαρτητοποιήθηκε, περιμένοντας την «αξιοποίησή» του από δυνατότερο άλογο κούρσας. Βουλευτικής. Τέτοιο άλογο αναγνώρισε στον Καμμένο(!) και προσχώρησε στους ΑΝΕΛ, αποτελώντας μάλιστα μέλος Επιτροπής της Βουλής, για το νομοσχέδιο για τον ΑΣΕΠ. Την ώρα της ψηφοφορίας στην Επιτροπή, βγήκε από την αίθουσα, όχι γιατί διαφωνούσε με το θέμα, αλλά γιατί όπως είπε: «Είχα πιει στο καφενείο μια Γκαζόζα και πήγα στην τουαλέτα και εκείνη την ώρα ξεκίνησε η ψηφοφορία. Πού το προβλέπει ο Κανονισμός να ξεκινά με αυτό τον τρόπο η ψηφοφορία; Είναι γελοία η διαδικασία». Γελοίος ισχυρισμός, γελοία διαδικασία, γελοίοι εκπρόσωποι. Αντί να πουν αντρίκια, Ναι! θέλουμε να δείξουμε πως μπορούμε να δημιουργήσουμε προβλήματα, κρύβονται πίσω από παιδιακίσιες δικαιολογίες. Στο ίδιο μάγκικο στυλ τον κάλυψε και ο καμένος Καμμένος! «Τον κέρασα μια γκαζόζα». Μάλιστα! Τον πέτυχε στους διαδρόμους και τον ρώτησε: «Γκαζόζα θέτε;» και όταν ο Φωκάς κατένευσε, ο Καμμένος απάντησε: «Άντε ρε καρντάση, στην κερνάω».

Πραγματική τουαλέτα και αποφορά απόπατου, τα κοινοβουλευτικά παζάρια. Βυζαντινές ίντριγκες το αστικό πολιτικό σκηνικό. Από τη μια ο ΣΥΡΙΖΑ. Παλιές, ξεσκολισμένες καραβάνες στο χειρισμό «διαδικασιών», «κανονισμών», «καταστατικών», από τον καιρό του ΚΚΕεσ. Από την άλλη η ΝΔ, καταγγέλλει ως ανήθικο, να περνούν βουλευτές από το ένα κόμμα στο άλλο, έχοντας στεγάσει και η ίδια τέτοιου τύπου λεβέντες, σε αυτήν τη Βουλή. Και από πίσω τα μικρά, λυσσασμένα για τηλεοπτική προβολή, καθώς γνωρίζουν καλά πως αν χάσουν αυτές τις εκλογές, θα περάσουν πολλά χρόνια για να ξαναπαίξουν στην πολιτική σκηνή. Όχι, για το τι νομοθετεί η Βουλή, δεν ενδιαφέρεται κανείς.

Λίγο πιο αριστερά στο χάρτη και πάντως Δυτικά, καθότι ανήκομεν εις την Δύσιν, στας Βρυξέλλας, κληθείς να απαντήσει στην εξηντάχρονη πλέον ερώτηση, «Γκαζόζα θέτε;», ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Παπαδημούλης, κατένευσε και εξήλθε προς γκαζόζα. Την ίδια στιγμή εντός αιθούσης, οι διπλωμένοι στις αμερικανικές πιέσεις ευρωβουλευτές, της «δημοκρατικής» Ευρώπης, αναγνώριζαν τον Χουάν Γκουαϊδό ως νόμιμο «προσωρινό πρόεδρο» της Βενεζουέλας. Α! Και για να μην ανησυχείτε, τον πως τον λένε, Γαϊδαρό, αναγνώρισε και ο Κούλης. Αυτόν που πριν λίγες βδομάδες το 80% του λαού της Βενεζουέλας, δεν γνώριζε ούτε το όνομά του, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, αλλά οι μυστικές αμερικανικές υπηρεσίες φαίνεται να γνώριζαν καλά. Άσε μας βρε Κούλη! Τράβα να πιεις καμιά γκαζόζα.

Λίγο, πολύ λίγο, πιο νότια από τη Βουλή, στον Πειραιά, το ενοίκιο των γραφείων της ΝΔ Πειραιά, το πληρώνει ο …Μαρινάκης, του Ολυμπιακού και του εφοπλισμού. Όχι δεν πρόκειται για διαπλοκή οικονομικών παραγόντων με «εκπροσώπους» του λαού, που να σε κάνει να μπερδεύεις τίνος εκπρόσωπος είναι ο πολιτικός. Θα έχουν ωραία θέα τα γραφεία και ο εφοπλιστής πάει εκεί, για να πιει καμιά γκαζόζα.

Τάνια - Λαϊκός Δρόμος

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΜΙΝΩΪΚΑ ΓΕΥΜΑΤΑ

0

Κρατάτε βήμα σταθερό!

Κι έχουμε ακοίμητον εχθρό!

Η δουλοφροσύνη των κυβερνητών της δύστυχης πατρίδας δε γνωρίζει όρια. Έφτασε η επίσκεψη του Κάρολου και της Καμίλας, για να δώσουν ρέστα. Τους λύθηκαν τα βρακιά. Σπάσανε οι μέσες τους στην οσφυοκαμψία. Τους έτρεξαν ποταμοί σιέλων. Και φυσικά ξηλώσανε τις τσέπες μας, (όχι τις δικές τους) για την ανταξία πριγκηπικής προσωπικότητος, φιλοξενία. Αν θυμόμαστε καλά, δεν καλέσαμε, εμείς, τον Κάρολο να μας επισκεφτεί. Τον πληρώσαμε όμως. Και σα να μη μας έφτανε η φούρκα μας, μάς γανώσανε τα αυτιά μέρα- νύχτα για το τι ακριβώς έκαναν οι δυο πριγκηπικοί ντενεκέδες.

Τον πληρώσαμε και μας δούλευε κι από πάνω. Από τον Τύπο τα παρακάτω: «Ο Πρίγκιπας της Ουαλίας υπογράμμισε ότι οι Έλληνες έχουν υποφέρει στα χρόνια της οικονομικής κρίσης. Όπως τόνισε οι Έλληνες αντιμετώπισαν τις παραπάνω εξαιρετικά δύσκολες καταστάσεις επιδεικνύοντας φοβερό χαρακτήρα, θάρρος και καρτερία. Εξάλλου ας μην ξεχνάμε ότι ο πατέρας του Καρόλου, πρίγκιπας Φίλιππος, και σύζυγος της Βασίλισσας Ελισάβετ, έχει γεννηθεί στην Κέρκυρα». Μη λες Καρτερία!! Μη λες Καρτερία!! Διότι η «Καρτερία», ήταν το ένα από τα έξι ίδια, πολεμικά, ατμόπλοια που αγοράστηκαν με τα περιβόητα δάνεια της Ανεξαρτησίας, από την Αγγλία στα 1825. Ήταν το μόνο που έφτασε στην Ελλάδα. Τα άλλα πέντε, είχαν την ακόλουθη τύχη. Το ένα καθώς έκανε δοκιμή πλεύσης στον Τάμεση, εξερράγη, εξαιτίας ενός κατασκευαστικού λάθους. Τα πετάλια ώθησης δεν έμπαιναν εξολοκλήρου στο νερό, με αποτέλεσμα να μειώνεται η ώθηση. Προκειμένου να αυξηθεί η ταχύτητα, οι μηχανές υπερθερμαίνονταν, με αποτέλεσμα μεγαλειώδες ...μπαμ. Το τρίτο δεν τελείωσε ποτέ και τα άλλα τρία δεν κατασκευάστηκαν ποτέ. Εμείς, δε, τα πληρώσαμε όλα. Μα όλα! Τι νομίσατε μόνο υποβρύχια που γέρνουν, μπορούμε να αγοράζουμε από τη Γερμανία; Εμείς παιδάκι μου έχουμε εμπειρία. Μπορούμε να αγοράζουμε και επιπλέουσες κολοκύθες από την Αγγλία.

Ας μην έχουμε όμως παράπονο. Τώρα πια, γνωρίζουμε και ολόκληρο των τίτλο των δυο ευγενών εξ Εσπερίας.

Ο Κάρολος εκτός από Πρίγκιπας του Ηνωμένου Βασιλείου είναι και Δούκας της Κορνουάλης, Δούκας του Ρόθσι, Κόμης του Κάρικ, Βαρόνος του Ρένφρου, Λόρδος των Νήσων και Πρίγκιπας και Μεγάλος Επόπτης της Σκωτίας, ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα. Η πληθότητα των τίτλων σημαίνει, απλά, τον απόλυτο χαραμοφάη. Που με Βασιλική καρτερία, αρμέγει τα πλούτη της αγγλικής αυτοκρατορίας, από το 927 μΧ.

Οι πλήρεις προσφωνήσεις και οι τίτλοι της Καμίλας είναι: Η Αυτής Βασιλική Υψηλότητα η Δούκισσα της Κορνουάλης, Δούκισσα του Ρόθσι, Κόμισσα του Τσέ­στερ, Τιμημένη με Μεγαλόσταυρο του Βασιλικού Βικτοριανού Τάγματος. Μη μπλέκεστε. Δεν γράφεται το όνομά της, Γκαμήλα. Η Γκαμήλα, είναι ένα φιλότιμο ζωντανό, που τρέφεται από την καμπούρα της, στην έρημο, μεταφέροντας πραμάτειες. Δεν τρέφεται από το ζουμί των λαών, της Αυτοκρατορίας- Κοινοπολιτείας και πολλών άλλων λαών. Καμία σχέση.

Μια μικρή χαρά τη πήραμε όμως, από την παρακάτω άποψη στο διαδίκτυο, που πήρε φωτιά. Η άποψη, υπογράμμιζε πως μπορεί οι Άγγλοι σταυρωτήδες να μας πνίξανε στο αίμα το '44 -'45, για να μην οδεύσουμε προς τον σοσιαλισμό, αλλά εμείς τον κατακτήσαμε, το σοσιαλισμό, το 2015, με αρχηγό τον Τσίπρα, που καθόταν στο ίδιο τραπέζι, χαριεντιζόμενος. Την ίδια ώρα, που η Θεσσαλονίκη πνιγόταν από τη βροχή.

Τους πήγαν και στην Καπνικαρέα. Και χάρηκαν πολύ. Φυσικά αφού ήταν συμμαθητές.

Τους πήγαν και στην Κνωσσό, στην Κρήτη, όπου φάγανε λέει και Μινωικό γεύμα. Δηλαδή η αίγα ήταν από τον καιρό του Μίνωα; Για τους ανεγκέφαλους που βγήκαν στα κανάλια με μαντινάδες καλωσορίσματος, στα αγγλικά, οι κουμπάροι εκεί κάτω, ας ρίξουν καμιά κρητική φάπα, ντελόγο...

Για τους ξελιγωμένους με την επίσκεψη του Κάρολου, επισημαίνουμε. Εμείς τον Κάρολο και η Μέϊ τον Ερντογάν. Για να μη λησμονούμε το νόημα της αγγλικής ιμπεριαλιστικής πολιτικής, σαλιάρηδες.

Ψαχτείτε αδέρφια, μπας και μας λείπει κανά νησί, τίποτα αγάλματα από τον Παρθενώνα, ή καμιά τοιχογραφία από την Κνωσσό. Αν, δε, ψυλλιαστείτε, πως αυξήθηκε ο στόλος με καμιά φρεγάτα, η αεροπορία με κανένα ελικόπτερο κλπ, μη διστάσετε να το αναφέρετε αμέσως. Με δαύτους ποτέ δεν ξέρεις.

Λαϊκός Δρόμος - http://www.m-lkke.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ο σαράφης Τζαφάρ

0

Κρατάτε βήμα σταθερό!

Κι έχουμε ακοίμητον εχθρό!

Μια φορά, λέει, ο Ναστραντίν Χότζας, περιπλανώμενος στη Μπουχάρα, βρέθηκε μπροστά σε μια λίμνη. Στην όχθη της ήταν μαζεμένο ένα πλήθος λαϊκών και φτωχών ανθρώπων.

Παρατηρώντας καλύτερα συνειδητοποίησε πως όλοι αυτοί οι άνθρωποι προσπαθούσαν να σώσουν ένα συνάνθρωπό τους, που μια βυθιζόταν στα πράσινα βουρκαριασμένα νερά της λίμνης, μια ανέβαινε στην επιφάνεια. «Τούτος εδώ δεν ξέρει κολύμπι», έβγαλε το πρώτο συμπέρασμα ο Χότζας. Παρατηρώντας καλύτερα, είδε τους ανθρώπους να ουρλιάζουν: «Δώσε το χέρι σου!», «Δώσε το χέρι σου!»,«Δώσε το λοιπόν!», απλώνοντας τα χέρια τους, προς τον άνθρωπο που κινδύνευε να πνιγεί. Ο άνθρωπος, σαν να μην άκουγε τίποτα, δεν άπλωνε το χέρι του και συνέχιζε να βουλιάζει και να ξαναβγαίνει στον αφρό.

Ο Χότζας, αφού παρατήρησε για μερικά λεπτά τον άνθρωπο να ανεβαίνει στον αφρό και να ξαναβυθίζεται, φώναξε στους υπόλοιπους: «Δε βλέπετε το πλούσιο καφτάνι και το μεταξωτό τουρμπάνι που φοράει; Τούτος ο άνθρωπος είναι ή αφεντικό, ή άρχοντας. Και σας ρωτώ: είδατε ποτέ αφεντικό ή άρχοντα να δώσει το παραμικρό σε κάποιον; Και εσείς του φωνάζετε δώσε- δώσε»; Τότε κάποιοι, φουρκισμένοι, του φώναξαν: «Τότε σώσε τον εσύ, κατά πως ξέρεις». Ο Χότζας, περίμενε μέχρι να ανέβει στην επιφάνεια ξανά ο σκούρος όγκος και απλώνοντας το χέρι του, φώναξε στον άνθρωπο : «Πάρε, πάρε, πάρε το χέρι μου». Με μιας ο μισοπνιγμένος άρπαξε το χέρι του Χότζα τόσο δυνατά που τον έκανε να πονέσει. Μάλιστα όταν τον έβγαλαν στην όχθη, χρειάστηκε να του τραβήξουν δυο- τρεις το χέρι, για να ελευθερώσει το χέρι του Χότζα.

Όταν η ομήγυρις αναγνώρισε τον άνθρωπο που έσωσε από βέβαιο πνιγμό, ένα μουρμουρητό αποδοκιμασίας και απελπισίας απλώθηκε πάνω στα νερά της λίμνης. «Τι πάθατε; Τι έκανα;», ρώτησε ο Χότζας. Τότε οι φτωχοί άνθρωποι είπαν στο Χότζα πως μόλις τώρα, είχε σώσει τον Τζαφάρ, τον πιο απάνθρωπο σαράφη στη Μπουχάρα. Σαράφης, δηλαδή τοκογλύφος, στον καιρό του Χότζα, ήταν ο «δανειστής» που για δάνειο λίγων γροσιών, απαιτούσε την υποθήκη του σπιτιού του δανειζόμενου ή τη μετατροπή του καημένου και της οικογένειάς του σε σκλάβους, που είχε το δικαίωμα να πουλήσει στο παζάρι. Κάτι σαν τις σημερινές Τράπεζες. Και τέτοιες «δανειοδοτήσεις» είχε κάνει αμέτρητες ο Τζαφάρ. Η ιστοριούλα συνεχίζεται διηγούμενη τις αμέτρητες αδικίες που συνέχισε να διαπράττει ο Τζαφάρ, μέχρις ότου, η κινητοποίηση των φτωχών, η θεία δίκη και η εξυπνάδα του Χότζα, οδήγησαν το σαράφη Τζαφάρ στον πάτο της λίμνης από την οποία, αυτήν τη μέρα, είχε σωθεί. Τέλος καλό, όλα καλά, όπως κάθε παραμύθι που σέβεται τον εαυτό του, προνοεί.

Το ηθικό δίδαγμα του μύθου δεν είναι το «κάνε το καλό και ρίξτο στο γιαλό». Αλλά ότι κανένα αφεντικό ή άρχοντας δε δίνει, παρά μόνο παίρνει.

Και το θυμηθήκαμε, το παραμύθι, όταν μας θυμήθηκε ο Ντράγκι, ο σαράφης των σαράφηδων -δανειστών μας, (αλλά και ...εταίρων και ...φίλων). Απαιτεί, λέει, πολλούς περισσότερους, πλειστηριασμούς σπιτιών για λίγα γρόσια δάνειο. Και μπορεί, ακόμα, επίσημο σκλαβοπάζαρο στην Ευρώπη, να μην έχει στηθεί, όπως εδώ δίπλα, στη Λιβύη, αλλά οι μεσαιωνικοί φτωχοί της εποχής του Χότζα, είναι η πραγματικότητα.

Σε μια Ευρώπη που τρίζει συθέμελα, μέσα στην κρίση, σαν τον Τζαφάρ στη λίμνη, το μόνο που κάνουν τα αφεντικά της είναι το : «Πάρε κι αυτό»! «Πάρε κι αυτό»! «Πάρε κι αυτό»! Φτιάχνουν ένα νέο κύκλο υποσαράφηδων, δανειοδοτημένους από τις μεγάλες Τράπεζες, τα γνωστά και ως «κοράκια». Αυτοί με ακόμα μεγαλύτερη λύσσα, χρωστάνε και αυτοί βλέπετε, πέφτουν πάνω στους φτωχούς, σαν τους γενίτσαρους. Και δεν αφήνουν ούτε πέτρα, ούτε κεραμίδι, ούτε το στεφάνι, ούτε το γεράνι, όταν τελειώσουν το έργο τους.

Μα για να καταλήξουν οι σύγχρονοι Τζαφάρ, οριστικά, στον πάτο της λίμνης, χρειάζεται πολλή δουλειά.

http://www.m-lkke.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Σακούλα ή στάμνα;

0

Κρατάτε βήμα σταθερό!

Κι έχουμε ακοίμητον εχθρό!

Πέρασε σχεδόν ένας μήνας από την εφαρμογή του σωτηρίου, για το περιβάλλον, μέτρου της αγοράς πλαστικής σακούλας από τα σουπερμάρκετ. Να υπενθυμίσουμε πως το μέτρο πασπαλισμένο με μπόλικη φιλοπεριβαντολογική χρυσόσκονη, μας έπιασε στον ύπνο. «Μα το είχανε ψηφίσει καιρό τώρα», με τα προαπαιτούμενα υπ' αριθμ. ...562, κακώς δεν το θυμάστε, μας είπαν κι από πάνω. Να υπενθυμίσουμε ακόμα, πως οι εν λόγω σακούλες είχαν λανσαριστεί στην αγορά, ως βιοδιασπώμενες.

Καιρός να βγάλουμε τα πρώτα βασικά συμπεράσματα.

Συμπέρασμα 1. Όποιος έχει λεφτά για να αγοράζει τις πλαστικές σακούλες, μπορεί να ρυπαίνει. Είναι ακριβώς ο ίδιος που μπορεί να παραβιάζει το Κόκκινο, σηματοδότη, στα φανάρια, το STOP στις διασταυρώσεις, αφού μπορεί και να πληρώσει τα «τσουχτερά» πρόστιμα που επιβάλλονται από την «πρώτη φορά αριστερά».

Συμπέρασμα 2. Όποιος ΔΕΝ έχει λεφτά για να αγοράζει τις πλαστικές σακούλες, ΔΕΝ μπορεί να ρυπαίνει. Πρέπει να μεριμνήσει να έχει μόνιμα στην τσάντα του, (αν είναι γυναίκα) ή στην τσέπη του, (αν είναι άντρας), ή στο αυτοκίνητό του, δυο - τρεις από τις πρώην τσάμπα διατιθέμενες από τα ίδια σουπερμάρκετ. Να υπολογίσει σωστά αν του φτάνουν οι δυο - τρεις ή πρέπει να κουβαλάει περισσότερες, ανάλογα με τα ψώνια που κάνει, συνήθως. Σίγουρα, το μέτρο βοηθάει τους άφραγκους να συνηθίσουν να οργανώνουν τη ζωή τους. Αν αλλάξει τσάντα ή απλά πρέπει εκτάκτως να ψωνίσει δυο- τρία πράγματα και ξέχασε τις σωστά υπολογισμένες σακούλες, τότε: τα αυγά στην κωλότσεπη, το γάλα και το ψωμί στις μασχάλες. Και όλα αυτά για ένα γεύμα που θα περιλαμβάνει δυο τηγανητά αυγά και ένα ποτήρι γάλα. Εναλλακτική, προτεινόμενη από τη στήλη: Να λανσάρουμε τη μόδα «Έσω έτοιμος!», όπου τσάντα μας, πια, να είναι το καροτσάκι της λαϊκής, σε καρώ αποχρώσεις για τη δουλειά και λαμέ αποχρώσεις για δεξιώσεις, γάμους, βαφτίσια κλπ.

Συμπέρασμα 3. Μπορεί μεν οι πλαστικές- βιοδιασπώμενες σακούλες των σουπερμάρκετ να ρυπαίνουν, αλλά οι πλαστικές συσκευασίες των προϊόντων των σουπερμάρκετ ΔΕΝ ρυπαίνουν. Ας αραδιάσουμε μερικά: Coca Cola και συναφή ποτά πολυεθνικών, λάδι σε πλαστική μπουκάλα, γάλα, ξίδι, αλάτι, οινόπνευμα, εμφιαλωμένο νερό, συσκευασίες χαρτιών κουζίνας και υγείας οπισθίων, συσκευασίες τυριών τυποποιημένων και περιτύλιγμα των χύμα τοιούτων, χαρτοπετσέτες, απορρυπαντικά, γυαλιστικά παπουτσιών, καλλυντικά, πλαστικά ποτήρια -πιάτα -μαχαιροπίρουνα για το πάρτι του κανακάρη. Σκεφτείτε και συμπληρώστε τη λίστα. Ωστόσο μην είμαστε εριστικοί. Ας συμβάλουμε στον αγώνα για τη διάσωση του περιβάλλοντος. Μερικές ιδέες: Στο ταμείο μπροστά, η Coca Cola και τα συναφή ποτά πολυεθνικών, να μεταγγίζονται σε αναλόγου μεγέθους χαρτοσακούλα. Για το λάδι να προσκομίζει με δική του υποχρέωση ο αγοραστής το κιούπι της γιαγιάς, όπου και να μεταγγίζεται, αυτό της πλαστικής συσκευασίας. Για το εμφιαλωμένο νερό, η στάμνα της Μαρίας της Πεντα­γιώτισσας, θεωρείται ήδη απολύτως επιβεβλημένη.

Και να σκεφτεί κανείς πως βρισκόμαστε στο τέλος της πρώτης εικοσαετίας του 21ου αιώνα, του τεχνολογικά πιο ανεπτυγμένου μέχρι σήμερα. Η κατασκευή σακούλας που να μη βλάπτει το περιβάλλον, είναι εφικτή, αλλά και ακριβότερη...

Συμπέρασμα ακροτελεύτιον. Πριν μερικά χρόνια, οι βιοδιασπώμενες σακούλες στα σουπερμάρκετ πλασαρίστηκαν ως η «ευαισθησία» ψυχής των μεγαλοϊδιοκτητών και η σωτηρία για τον ταλαίπωρο πλανήτη. Λίγα χρόνια μετά μας πληροφορούν πως αυτές, οι ίδιες σακούλες, βλάπτουν τον πλανήτη. Αν τους συμφέρει, άσπρο, αν δεν τους συμφέρει, μαύρο. Περασμένα -ξεχασμένα τα παλιά επιχειρήματα. Ζήτω τα καινούργια. Όλη η καινούργια «ευαισθησία», δεν είναι τίποτα περισσότερο, από ένα δωράκι ακόμα στους μεγαλοεπιχειρηματίες, δίπλα στις φοροαπαλλαγές. Μια ακόμα αύξηση στην τιμή των προϊόντων, σε βάρος μας. Και μην τρέφετε ελπίδες για τις χάρτινες σακούλες. Να είστε σίγουροι πως για την επιβολή αύξησης και σε αυτές, θα θυμηθούνε πως παρόλο που είναι φιλικές προς το περιβάλλον, γίνονται από τα δάση, που η μείωσή τους θα επιβαρύνει το περιβάλλον, που θα μειώσει το οξυγόνο, που θα αυξήσει την τρύπα του όζοντος, που...

Εσείς πάντως δε νοιώθετε μια κάποια βελτίωση στο περιβάλλον, από τότε που άρχισαν να χρεώνουν τις σακούλες; Όχι;

Τάνια

http://www.m-lkke.gr/ - Λαϊκός Δρόμος

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΝΙΣΟΤΗΤΕΣ!

0

Κρατάτε βήμα σταθερό!

Κι έχουμε ακοίμητον εχθρό!

«Δεν τρέφω αυταπάτες για μια κοινωνία χωρίς ανισότητες, κάτι τέτοιο είναι αντίθετο στην ανθρώπινη φύση, όσοι το επιχείρησαν καταστρατήγησαν τελικά την ίδια τη δημοκρατία και τα ατομικά δικαιώματα».

Σε αυτές τις βαθυστόχαστες, από φιλοσοφικής απόψεως, αναζητήσεις και τελικά βεβαιότητες, μας έκανε κοινωνούς ο Κούλης το επονομαζόμενο και «γουρλό», στη ΔΕΘ. Η φράση έπεσε στην ήρεμη λίμνη της θανατερής βαρεμάρας, που προκάλεσαν οι κοκορομαχίες του καλοκαιριού για το ποιος ευθύνεται για τις πυρκαγιές, σαν τσιμεντόλιθος και προκάλεσε θαλασσοταραχή και κύματα ευωχίας. Και εγένετο της καημένης στις ρούγες και στις πλατείες.

Οι μεν, το τράβηξαν ως στην ανισότητα που επικρατεί στη φύση: «Το λιοντάρι τρώει την αντιλόπη», ξεφώνισαν. Την καημένη την αντιλόπη! Συμπαθέστατο ζώον. Έγινε ένα μάτσο κόκαλα, προτού συνειδητοποιήσει πως το λιοντάρι τρώει Όταν Πεινάσει. Δε σκοτώνει όλες τις αντιλόπες και τα άλλα ζωάκια της ζούγκλας, για να τα βάλει στο ψυγείο – Τράπεζα για να έχουν να τρώνε και τα τρισέγγονά του, κατά κανόνα ανίκανα να δουλέψουν για τα προς το ευ ζην, (όχι απλά προς το ζην). Και τα επίσημα παπαγαλάκια, έσπευσαν, με σπουδή: «Οι άνθρωποι προφανώς γεννιούνται άνισοι, ζουν άνισα, πεθαίνουν άνισα. Κάποιοι είναι πιο προικισμένοι σωματικά, διανοητικά από κάποιους άλλους». Όπερ έδει δείξαι.

Οι δε, άρχισαν να μιλάνε για την ανισότητα στα ανθρώπινα, που πρέπει να καταργηθεί. Και τι δεν θυμήθηκαν. Τη Γαλλική Επανάσταση με το Ελευθερία - Ισότητα – Αδελφότητα, 228 χρόνια πίσω. Τον Διαφωτισμό και τους «Άθλιους» του Ουγκώ και ό,τι ακόμα μπορείς να φανταστείς. Ισχυρίστηκαν πως είναι αυτή η ρημάδα η ανισότητα που έκανε τον Κούλη να πάει στο Χάρβαρντ και στο Στάνφορντ μαζί, (δυο ξένα πανεπιστήμια), να γίνει ο υπουργός που απέλυσε 15.000 ανθρώπους, κατώτερους στην πυραμίδα της αξιοσύνης, αντιπαραβάλλοντάς τον με το Μήτσο το φούρναρη, που δεν κατόρθωσε να πάει ούτε καν σε ένα ημεδαπό πανεπιστήμιο. Δεν θυμήθηκαν καθόλου, πως δεν υπάρχει τρανότερη απόδειξη της ανθρώπινης αξιοσύνης, από το γεγονός ότι ο Μήτσος επέλεξε στον επαγγελματικό προσανατολισμό του, να γίνει φούρναρης, ενώ ο Κούλης επέλεξε στον επαγγελματικό προσανατολισμό του να γίνει Μητσοτάκης. Γιατί το Μητσοτάκης είναι επάγγελμα, αποδεδειγμένα καλοπληρωμένο. Αδελφές, ανίψια και μια στρατιά βαφτιστήρια, το εγγυούνται.

Και άρχισαν και τις πλάκες. «Εμένα η φύση με έκανε ψηλό», «Εμένα η φύση με έκανε ξανθό και όμορφο», «Εμένα η φύση με έκανε έξυπνο». «Εμένα η φύση με έκανε με γαλάζια μάτια». Τι να πούμε! Έχουν ένα μέρος δίκιο! Και εμείς πρέπει να διαμαρτυρηθούμε που η φύση δεν μας έδωσε, και εμάς, τα τσακίρικα μάτια του Κούλη. Αυτό, δε, συνιστά και ανισότητα και αδικία.

Ποιοι όμως επιχείρησαν την κοινωνική ισότητα, αλλά «... καταστρατήγησαν τελικά την ίδια τη δημοκρατία και τα ατομικά δικαιώματα», και τι εννοούσε ο ποιητής, ο Κούλης; Έ! Λοιπόν, δυο φορές επιχειρήθηκε στη νεώτερη Ιστορία του ανθρώπινου γένους, η ισότητα. Η μία στην Κομμούνα του Παρισιού το 1871, 147 χρόνια πίσω και η άλλη το 1917, στη Μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση, 100 χρόνια πίσω, (δε μετράμε το Σπάρτακο). Και οι μόνοι που έχασαν τα ατομικά - φαταουλικά τους δικαιώματα, ήταν ο Κούλης και η τάξη του. ΌΛΟΙ οι άλλοι είχαν ίσα δικαιώματα.

Εκατοντάδες χρόνια τώρα οι λαϊκοί ζητούν ίσα δικαιώματα και οι ισχυροί απαντούν με τον ίδιο τρόπο: περικοκλάδες για την ανθρώπινη φύση. Σε κάθε κακή χρονιά για τα σπαρτά, τη σοδειά, τα ζώα: «κάντε υπομονή, θα έρθουν καλύτερες μέρες» και όταν αυτές έρχονται, «πού σε είδα πού σε ξέρω. Και άσε που ξέρω πως μια κοινωνία χωρίς ανισότητες, είναι αντίθετη στην ανθρώπινη φύση».

Συνελόντι ειπείν, και εις άπταιστα αρχαϊκά: δηλαδή με δυο λόγια, η ισότητα για τον Κούλη και την τάξη του εφαρμόζεται στις «ζημίες», (Μαζί τα φάγαμε), ενώ η ανισότητα, για τον Κούλη και την τάξη του εφαρμόζεται απόλυτα στα «κέρδη», (στην Ελλάδα το 1% του πληθυσμού συγκεντρώνει το 56,1% του εγχώριου πλούτου).

Αυτά.

Λαϊκός Δρόμος - http://www.m-lkke.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΜΠΑΓΑΣΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΝΕΦΟΥΛΕΣ

0

Κρατάτε βήμα σταθερό!

Κι έχουμε ακοίμητον εχθρό!

Δεν έχουν το Θεό τους. Δεν τους φτάνει να κάνουν κουμάντο στην αυλή τους, στα κατηχητικά, μπαίνουν και σε άλλα χωράφια. Με το θράσος του τσιφλικά. Για την τζιχαντιστική ιεραρχία μιλάμε, που πριν περίπου δέκα μέρες απαίτησε από το Υπουργείο Παιδείας κλπ, να έχει άποψη, η ιεραρχία, για τα τραγούδια που θα χρησιμοποιούν οι καθηγητές, σαν βοηθητικά της διδασκαλίας τους, στο ελληνικό δημόσιο σχολείο.

Σύμφωνα με τον Τύπο: «Καταργούνται τα τραγούδια της Ριάνα, του Διονύση Σαββόπουλου και του Νικόλα Άσιμου από το πρόγραμμα μαθήματος των Θρησκευτικών, όπως εισηγήθηκε η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος»... «Τα τραγούδια που καταργήθηκαν είναι τα εξής: «Umbrella» της Ριάνα, «Συννεφούλα» του Σαββόπουλου και «Μπαγάσας» του Άσιμου».

Δε γνωρίζουμε αν η «Συννεφούλα», προτρέπει σε ασταθείς δεσμούς ή σε προγαμιαίο σεξ, «...μ’ όσους θέλεις κάθε βράδυ». Υποψιαζόμαστε, ακόμα, ότι η απελπισμένη επίκληση προς τον ουρανό - μπαγάσα - ανώτερη δύναμη, «Πρότεινέ μου κάποια λύση/ δε θα σου παρά κοστίσει», του μακαρίτη, σε αδιέξοδο, Άσιμου, αφού δεν ονοματίζει τον συγκεκριμένο θεό της Ιεροπαππαδοσύνης, είναι άχρηστο. Όσο για το ξενόγλωσσο τραγούδι «Ομπρέλα» της Ριάνα, τι να σας πούμε; Η στήλη δεν είχε την τύχη να γνωρίζει την αοιδό, μέχρι που την έκανε γνωστή η Ιεραρχία και διαβεβαιώνει ότι δε γνωρίζει τις βλαβερές του συνέπειες.

Πέρασε η ωραία εποχή που οι αφορεσμένοι, σαν τον Ροΐδη, έστελναν τα παπούτσια τους στην Ιεραρχία να τους τα αφορίσει, για να μη λιώνουν και ξοδεύονται στον τσαγκάρη. Κάτι που ο Άσιμος, εκεί που είναι, δεν χρειάζεται παπούτσια, ώστε να τα στείλει για αφορισμό. Κάτι που ο Σαββόπουλος, είναι ματσό και μπορεί να αγοράσει όσα παπούτσια θέλει, ακόμα κι αν του λιώνουν κάθε μέρα. Κάτι που η Ριάνα, είναι άλλου θρησκεύματος και ό,τι της αφορίσουν, μπλούζες - φούστες - καλτσόν - μαλλιά, θα λιώσουν γιατί είναι αλλόθρησκη και ο ημεδαπός αφορεσμός δεν πιάνει. Ήρθανε άλλες εποχές!

Με σύμφωνη γνώμη της Ιεραρχίας, (μέχρι νεωτέρας, δεν παίρνουμε και όρκο), δεν είναι βλαβερό το τραγούδι: «Η ζωή μου όλη είναι ένα τσιγάρο/ που δεν το γουστάρω κι όμως το φουμάρω», του Άκη Πάνου, όπου στην ύλη της Γ’ Γυμνασίου, προτείνεται προς τους διδάσκοντες, στο θέμα εργασίας: «Διευρύνοντας τις εμπειρίες μας – Χτίζοντας τον κόσμο μας». Ενθουσιασμένη η στήλη, προτείνει να συμπεριληφθεί και το τραγούδι της Καίτης Γκρέη: «Άναψε το τσιγάρο δως μου φωτιά/ έχω μεγάλο ντέρτι μες την καρδιά/ Α! Α! Α! Α! Α! Α! Α!». Παθημένοι άνθρωποι και οι καπνιστές, με τα ντέρτια τους και με τις εμπειρίες τους. Έχουν χτίσει εργοστάσια και εργοστάσια σ' όλο τον κόσμο.

Μόνο από το γεγονός ότι η «Συννεφούλα» γράφτηκε το 1966, ο «Μπαγάσας» το 1987 και το τραγούδι της Ριάνα πριν από τουλάχιστον επτά χρόνια, αποδεικνύει ότι δεν είναι το υποτιθέμενα επικίνδυνο περιεχόμενό τους, που κάνει την Εκκλησία να ζητάει την απαγόρευσή τους. Θα το είχε ζητήσει νωρίτερα, αν αυτή ήταν η περίπτωση. Πέρσι, πρόπερσι, πριν από χρόνια. Με τη λογοκρισία χουντικής έμπνευσης, κάνει τον τσαμπουκά της, επιδεικνύοντας την ισχύ της, πάνω σε μια κυβέρνηση που παραπαίει, με το βλέμμα στις εκλογές και τα ψηφαλάκια που μπορεί να της παρέχει Αυτή.

Μένει να δούμε τους ηγέτες της ... Ιεραρχίας να προτείνουν για τραγούδι προς συζήτηση στα σχολειά, το απείρου κάλους, άσμα, που συνέπερνε τη χουντική καθημερινότητα: «Τα Χριστιανόπουλα θα πάμε με φτερά... Τίποτα στον δρόμο δε μας σκιάζει... Έχουμε μαζί μας τον Χριστό». (Το σωστό Χριστό, όχι τον λάθος).

Όσο για τη σοβαρότητα της Ιεραρχίας τι να πούμε! Από την Πόλη έρχομαι και στην κορφή... «Umbrella».

Λαϊκός Δρόμος - http://www.m-lkke.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΛΙΑΝΟΧΟΡΤΑΡΟΥΔΙΑ

0

Κρατάτε βήμα σταθερό!

Κι έχουμε ακοίμητον εχθρό!

Δω στα λιανοχορταρούδια/ τι τρανός χορός θα γένει... Έτσι είναι ο λαός. Πατάει γερά πάνω στα λιανά, τα μικρά, για να κάνει τα τρανά! Και τα αγαπάει τα λιανά και τα κανακεύει: Χορταρούδια.

Ανάσταση ήταν και πέρασε, από τους ηλιοπάτητους δρόμους. Και είτε είχαν γύρω μπαχτσέδες, είτε βαθύ τσιμέντο, οι μυρωδιές των ξινών σκέπασαν ακόμα και την οδό Στουρνάρα της οσμής των χημικών της βαρετά επαναλαμβανόμενης, βδομαδιάτικης ανόητης «επανάστασης». Και οι χοροί ήταν τρανοί και η αναθρώσκουσα τσίκνα των ψητών, λιανών ή μεγαλύτερων, έφτασε στον αποδέκτη της. Τους θεούς. Τα κοψίδια, οι θνητοί και καλά το κάναν, τα κρατούσαν αρχαιώθεν για τον εαυτό τους.

Για να φτάσουμε ωστόσο την Ανάσταση, περάσαμε τη Μεγαλοβδομάδα. Μεγάλα τα Πάθη.

Η τζιχαντιστική Ορθοδοξία δεν μας απογοήτευσε και αυτήν τη χρονιά. Ευφάνταστη πάντα, Μεγάλη Τετάρτη, χτύπησε ξανά. Ο φασιστώτατος Πειραιώς, έστειλε επιστολή προς τον Ερντογάν, ζητώντας του να ...«ασπαστεί την Ορθοδοξία και να βαπτισθεί» !!! Πρότεινε μάλιστα να ζητήσει να γίνει νουνός του ο... Πούτιν και να βαπτιστεί στο Φανάρι, στο Πατριαρχείο, με προεξάρχοντα του μυστηρίου τον Βαρθολομαίο. Αξεπέραστος! Ο «άγιος», είναι πολύ μπροστά!

Περιβόλι η επιστολή. Αφού τον κατηγόρησε, (τον Ερντογάν), ότι θέλει να κατακτήσει τη Δύση και να επεκτείνει το Ισλάμ, στέλνοντας εκεί τους μετανάστες, δήλωσε πως διαφωνεί «απολύτως» με τη μη έκδοση των οκτώ Τούρκων στρατιωτικών. Του «στόλισε» για τα καλά τον Μωάμεθ, ως εγκληματία ψευδοπροφήτη, που διέπραξε αιμομιξία, παιδεραστία και παντρεύτηκε και οχτώ γυναίκες, από πάνω. Με τα ανάλογα στόλισε και τον ισλαμισμό που αποτελεί «ένα συμπίλημα διαφόρων ανθρωποπαθών αιρετικών θρησκευτικών παραδοχών, όπως της ειδωλολατρείας, του ζωροαστρισμού, του μανιχαϊσμού, του αρειανισμού, του νεστοριανισμού, του μονοφυσιτισμού...». Βρείτε και μερικά ακόμα σε -ισμού και προσθέστε τα. Μα εκείνο το «συμπίλημα»; Θεϊκό! Και για να μην αφήνουμε άγνωστες λέξεις πίσω μας, συμπίλημα: βιβλίο φτιαγμένο από ένα σύνολο αποσπασμάτων διαφόρων πηγών, χωρίς πρωτοτυπία. Τον Ερντογάν να δεις, πώς θα ζοριστεί να βρει τη λέξη στα λεξικά.

Τώρα, αφού του έκανε τα μούτρα κρέας, μένει να δούμε τον Ερντογάν να μεταμελείται, για τη λάθος πορεία στη ζωή του και να φάμε κουφέτα από τη βάφτιση. Αν την πάρει τη επιστολή, ποτέ, στα χέρια του, μιας και απευθύνεται προς τον «Εξοχώτατον κ.κ. Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν, Πρόεδρον της Τουρκίας και του Κόμματος «Δικαιοσύνη και Ανάπτυξη», ΤΟΥΡΚΙΑ» και δεν την πετάξουν τα ΕΛΤΑ, μόλις μπαίνεις Τουρκία, δεξιά.

Και ότι γέλασε τ'αχείλι μας και περνάγαμε καλά, να και ο Τραμπ «με τη μητέρα των βομβών». Μεγάλη Πέμπτη, που κανονικά θα 'πρεπε να ακούει τα δώδεκα Ευαγγέλια, ο Χριστιανός, πάτησε το κουμπί. Αποδέκτης της σωτήριας, για την παγκόσμια ...ειρήνη, νέας πολεμικής μηχανής της ξεσαλωμένης υπερδύναμης, τα λιανοχορταρούδια του Αφγανιστάν. Πριν μια βδομάδα από τη Μεγάλη Πέμπτη, είχε πατήσει το κουμπί για τα λιανοχορταρούδια της Συρίας. Τα λιανοχορταρούδια, τους λαούς, από νωρίς εφεύραν πώς να τους εξοντώνουν. Άλλωστε αυτοί ζουν και παλεύουν πάνω στη γη. Τώρα η αμερικάνικη υπερδύναμη δηλώνει με θράσος «μπορώ να ανατινάξω και από δω που κάθομαι, καταφύγια σε 50 και 60 μέτρα βάθος» . Και επειδή δεν έχουν κατασκευαστεί τέτοια για τους λαούς, τώρα τελευταία, (παλιά ο Στάλιν και ο Μάο είχαν προβλέψει), ποιος είναι ο χρήστης των καταφυγίων αυτών; Οι ηγέτες χωρών. Με πλήρη χριστιανική ευσυνειδησία, Σταυροφόρου του Μέσου και Ύστερου Μεσαίωνα, τους δηλώνει «σας έχω στο χέρι».

Όχι θα άφηνε τον Πειραιώς να του πάρει τη δόξα.

Μετά την ανάπαυλα της Λαμπρής, η χρόνια Μεγαλοβδομάδα που επέπεσε σα πούσι πάνω στη χώρα, συνεχίζεται. Όλα τα μέτωπα ανοιχτά. Συντάξεις, απολύσεις, ασφαλίσεις. Και για να φύγει το πούσι, θέλει δουλειά πολλή.

http://www.m-lkke.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΑΣΤΡΟΝΑΥΤΗΣ ΝΕΟΝ ΕΡΓΟΝ

0

ΣΚΗΝΗ ΠΡΩΤΗ
(Ο Καραγκιόζης έξω από την παράγκα του σιγοτραγουδάει, μερεμετίζοντας το ημίψηλο.)

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: ... «Χάρτινο το κεφτεδάκι/ ψεύτικ' είν' η τηγανιά,/ αν δεν πείναγα λιγάκι/ θα 'ταν όλα μια χαρά»... Καταραμένη λιτότητα! Πάλι νηστικός σήμερα. Ας πάρω καναν υπνάκο, γιατί μόνο όταν κοιμάμαι δεν πεινάω.
(Κάνει να γείρει, αλλά βλέπει έναν άνθρωπο να τρέχει).
Πώς τρέχουν οι δαιμονισμένοι με τέτοια λιτότητα! ...Βρε μπας κι είναι ο Χατζατζάρης;
ΧΑΤΖΙΑΒΑΤΗΣ: (Λαχανιασμένος). Καραγκιόζη σήκω, γρήγορα! Μας θέλει ο Παππάπασας.
ΚΑΡ: Τι να μας κάνει;
ΧΑΤΖ: Ψάχνουν για επιστήμονες, για τη νέα Διαστημική Υπηρεσία.
ΚΑΡ: Τι επιστήμονες;
ΧΑΤΖ: Διαστημικούς.
ΚΑΡ: Και καλά δε βρήκε άλλους;
ΧΑΤΖ: Μπα! Όλοι έχουν γίνει επιστήμονες Βρυξελλών. Σαν τα λαχανάκια. Δεν υπάρχει κανείς.
ΚΑΡ: Ε! Αφού μας ζητάει η Πατρίς, πρέπει να πάμε. Για την Πατρίδα και το κεφτεδάκι. (Φοράει το ημίψηλο και φεύγουν)

ΣΚΗΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ
(Έξω από το σαράι περιμένει ο Παππάπασας).

ΧΑΤΖ: Προσκυνώ πολυχρονεμένε μου πασά, Σου τον έφερα.
ΠΑΠΠΑΠΑΣΑΣ: Αυτός είναι; Ξέρει από διαστημόπλοια; Είναι επιστήμων;
ΚΑΡ: Επιστήμων πασά μου. Από τους καλύτερους. Απόφοιτος του Πανεπιστημίου της Λόρδας.
ΠΑΠΠΑΠΑΣΑΣ: Της Λόρδας; Δεν το ξέρω αυτό το πανεπιστήμιο.
ΚΑΡ: Της Λόντρας Παππαπασά μου. Της Λόντρας.
ΠΑΠΠΑΠΑΣΑΣ: Α!... Ξέρεις ορέ Καραγκιόζη να φτιάχνεις διαστημόπλοια και να τα οδηγάς;
ΚΑΡ: Και διαστημόπλοια φτιάχνω και κοτέτσια φτιάχνω. Από μικρός οδηγάω διαστημόπλοια. Μου είχε πάρει ο πατέρας μου ένα, όταν ήμουν μικρός και το 'χαμε παρκαρισμένο στην αυλή.
ΠΑΠΠΑΠΑΣΑΣ: Καλά λοιπόν φτιάξε ένα στα γρήγορα και πηγαίντε στο φεγγάρι να φυλάξετε τα συμφέροντα της Ελλάδος. Ο μισθός σας θα είναι 20.000 ευρώ το μήνα.
ΚΑΡ: 20.000 ευρώ το μήνα και κεφτέδες και σάλτσα.
ΠΑΠΠΑΠΑΣΑΣ: Εντάξει. Γρήγορα όμως.
(Δίνουν τα χέρια και ο Καραγκιόζης με τον Χατζιαβάτη φεύγουν).

ΣΚΗΝΗ ΤΡΙΤΗ
(Δίπλα από τη χωματερή στο Γραμματικό).

ΧΑΤΖ: Τι είναι εδώ Καραγκιόζο; Τι το θες αυτό το παλιολεωφορείο;
ΚΑΡ: Εδώ είναι το Καραγκιοζοδρόμιο. Και αυτό δεν είναι λεωφορείο, είναι το διαστημόπλοιο. Το πήρα από τον ΟΑΣΑ. Το δίναν τσάμπα. Δεν είχε λεφτά η κυβέρνηση για να το επισκευάσει.
ΧΑΤΖ: Τρελάθηκες ρε Καραγκιόζη; Αυτό δεν τσουλάει, είναι σαράβαλο. Να μας σκοτώσεις θέλεις;
ΚΑΡ: Δεν θέλουμε να τσουλάει. Να πετάει θέλουμε. Με μια πατάτα στην εξάτμιση, θα γίνει πυ- πυ- πύραυλος.
(Βάζουν μια πατάτα στην εξάτμιση και ανάβουν τη μηχανή. Ακούγεται ένας τρομακτικός θόρυβος και το λεωφορείο εκτοξεύεται στο διάστημα).

ΣΚΗΝΗ ΤΕΤΑΡΤΗ
(Στο διάστημα. Το λεωφορείο παραλίγο να τρακάρει με ένα αεροπλάνο της πολεμικής αεροπορίας).

ΧΑΤΖ: Κράτα καλά το καπίστρι ρε Καραγκιόζο. Τι χτυπήσαμε;
ΚΑΡ: Α! Δεν ήταν τίποτα. Ο Καμμένος είχε πάρει το αεροπλάνο του για την πρωινή περιπολία.
ΧΑΤΖ: Τι περιπολεί εδώ στο διάστημα;
ΚΑΡ: Εδώ μπορεί να περιπολεί. Πιο κάτω δεν μπορεί.... Να! φτάσαμε στο φεγγάρι. (Κατεβαίνουν κρατώντας κορδέλες ασπροκόκκινες, σαν αυτές που βάζει η τροχαία για τις ρυθμίσεις κυκλοφορίας, όταν γίνονται διαδηλώσεις).
ΚΑΡ: Κράτα εσύ εδώ. Εγώ πάω εκεί... Τώρα βάλε μια πέτρα εκεί που είσαι και έλα εδώ που είμαι εγώ. Εγώ θα πάω εκεί. Τώρα βάλε μια πέτρα εκεί που είμαι εγώ και εγώ θα πάω εκεί...
ΧΑΤΖ: Τι κάνουμε εδώ ρε Καραγκιόζη;
ΚΑΡ: Χαράζουμε την περιοχή των Ελληνικών Συμφερόντων για να μη μας τα αμφισβητήσει κανείς. Άλλωστε, αν θέλουμε, μπορούμε μετά να τα βάλουμε και στο ΤΑΙΠΕΔ, για πούλημα. Κάτσε τώρα να πάρω τον Παππάπασα να του αναφέρω ότι εκτελέσαμε την αποστολή. (Μιλάει από το μικρόφωνο του λεωφορείου).
ΚΑΡ: Εδώ Ελληνική Αποστολή στο Διάολο. Όχι λάθος στο Διάστημα. Γη μας ακούς;
ΦΩΝΗ ΣΤΟ ΜΕΓΑΦΩΝΟ: Μπρικ μπρικ πρικ -μπαρακ μπαρακ μπαρακ -τσουκου τσουκου τσουκ.
ΧΑΤΖ: Παναγιά μου εξωγήινοι!!
ΚΑΡ: Έλα ρε Χατζατζάρη μη φοβάσαι. Ο Φλαμπουράρης είναι. Κάνει θαύματα.

Με άλλη ματιά - http://www.m-lkke.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

«ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ» ΓΙΑΤΙ ΧΑΝΟΜΑΣΤΕ

0

Ήτανε να μη βγάλει τα 'σώψυχά του ο Κούλης, ενώπιόν μας. Να αποκαλύψει, δηλαδή, αυτό που κρατούσε μέσα του, από σεμνότητα θέλεις, από σοβαρότητα, (λέμε τώρα, καμιά κουβέντα να περνάει η ώρα), από ο,τιδήποτε τέλος πάντων. Το ότι ήταν πολιτικός κρατούμενος σε ηλικία έξι μηνών, στη χούντα !!! Και δεν αναφερόμαστε καθόλου στο ουρανομήκες χάχανο που την ακολούθησε.

Αναφερόμαστε στο γεγονός ότι αυτή την πράξη αναγνώρισης της προσωπικής αντίστασης, της αντισυστημικότητας, της προσήλωσης στα ...ιδανικά, την ακολούθησαν αμέσως και άλλοι παράγοντες της δημόσιας ζωής. Με πρώτο τον ΔΟΛ. Τώρα που τρίβεται με το ΣΥΡΙΖΑ, δε μπορεί παρά να παρουσιάζει περγαμηνές αντίστασης στη χούντα -και αυτός- που από σεμνότητα θέλεις, από σοβαρότητα, (λέμε τώρα, καμιά κουβέντα να περνάει η ώρα), από ο,τιδήποτε τέλος πάντων, δεν τα είχε δημοσιοποιήσει μέχρι τώρα.

Στο «ΒΗΜΑ», πριν από λίγες μέρες, δημοσιεύτηκε αρχειακό υλικό από την «Γενικήν Διεύθυνσιν Εθνικής Ασφαλείας του υπουργείου Δημοσίας Τάξεως», (της χούντας και των πρώτων μεταπολιτευτικών χρόνων), όπου αποδεικνύεται ότι οι παράγοντες της εφημερίδας και δη ο ίδιος ο Λαμπράκης παρακολουθείτο από ασφαλίτες. Μάλιστα οι ασφαλίτες υπεύθυνοι εντέλλονταν: «Παρακαλούμεν εξακριβώσατε αθορύβως και αναφέρατε». Αθορύβως, διότι θορυβωδώς οι Έλληνες κομμουνιστές πήγαιναν στα στρατόπεδα εξορίας για... διακοπές.

Μικρή η Ελλάδα και γνωριζόμαστε όλοι, μεταξύ μας. Το ποιοι πήγαν φρόνιμα και τακτικά με εκείνον που νικά, ανελλιπώς και με επιμονή την κάθε φορά, το ξέρουμε. Για περίπου 100 χρόνια τώρα ο ΔΟΛ (1922), ανακατεύτηκε με τις λάσπες, βρέθηκε πάντα με την πλευρά των αδικητών και πάλεψε σθεναρά για να προβάλει και να ντύσει με επιχειρήματα την ιδεολογία της ολιγαρχίας. Πολλά δημοσιεύματα καταπιάστηκαν αυτές τις μέρες με το βίο και την πολιτεία του ΔΟΛ.

Στη διάρκεια της ναζιστικής Κατοχής, ο ΔΟΛ με εφημερίδες του τα «Αθηναϊκά Νέα» και το «Ελεύθερο Βήμα», (που κυκλοφορούσαν απρόσκοπτα), συμμετείχε σε εταιρεία που αποτελείτο από την ημικρατική Γερμανική εταιρεία «Mundus», που είχαν από νωρίτερα συστήσει τα γερμανικά υπουργεία Εξωτερικών και Προπαγάνδας και τον ΔΟΛ. Λίγο αργότερα,στη διάρκεια της επέμβασης των Αμερικανο-Άγγλων ιμπεριαλιστών, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου, υπηρέτησε τον «αντικομμουνισμό».

Στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ, (νέος τίτλος) στο φύλλο της 2ας Μαρτίου 1948 δημοσιεύεται ολόκληρη η ανακοίνωση της στρατιωτικής διοίκησης Αθήνας για τη δολοφονία των υπερτριακοσίων νεολαίων, κρατουμένων στο Α'ΕΤΟ (Το Κόκκινο Τάγμα), στη Μακρόνησο: «Την 29η Φεβρουαρίου, άνδρες του στρατοπέδου Μακρονήσου, εις το οποίον υπηρετούν επικίνδυνοι κομμουνισταί, κατά την διάρκειαν θρησκευτικής τελετής επετέθησαν κατά της φρουράς του στρατοπέδου προς αφοπλισμόν της. Η τελευταία αμυνομένη έκαμε χρήσιν των όπλων και η τάξις απεκατεστάθη»...

Στη διάρκεια της χουντικής επταετίας, τα έντυπα του ΔΟΛ κυκλοφορούσαν κανονικά. Το να μην είσαι με τη χούντα όπως η «Ελεύθερη Ώρα» του Κωσταντόπουλου, ή η «ΕΣΤΙΑ», έχει κάποια σημασία. Όση και η αντίσταση του Μητσοτάκη Μπαμπά, που ήταν εξόριστος στο... Παρίσι. Στη μνημονιακή εποχή, δεν υπήρξε αγώνας συνδικαλιστικός, λαϊκός ή άλλος που να μη συκοφαντήθηκε, δεν υπήρξε επιχείρημα υπέρ των μνημονίων που να μην τυπώθηκε, από το συγκρότημα του ΔΟΛ. Ε!! λοιπόν, θυμόμαστε.

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκει στον ΔΟΛ το άλλο του μισό, ας είναι. Όμοιος στο όμοιο και κοπριά στα λάχανα. Οι πολιτικοί παράγοντες σε όλο τον κόσμο, αφού αποκαλύφθηκαν στα μάτια των λαών γύπες, προσπαθούν να φτιάξουν τη φθαρμένη εικόνα τους. Ο καθένας ό,τι έχει. Από αριστερό, από δεξιό, ακόμα και εγκληματικό.

Ο υπουργός Εξωτερικών του Ομπάμα, Κέρι, βρέθηκε στο Βιετνάμ. Οι ... Ομπαμαίοι, έχουν πάρει σβάρνα τον κόσμο, για να επιθεωρήσουν τα εμπεδωμένα «συμφέροντά» τους απανταχού της γης (και να τα εξασφαλίσουν από τους επόμενους που έρχονται χειρότερα αχόρταγοι). Θυμήθηκε και τόμαθε ολάκερος ο κόσμος, ότι σκότωσε τον επικεφαλής τμήματος των Βιετναμέζων ανταρτών, που ωστόσο τους νίκησαν, (οι αντάρτες). Σου λέει τώρα που ο πατριωτισμός θα πάει σύννεφο στην Αμερική, ας δηλώσω κι εγώ «ήμουν κι εγώ εκεί με τους Ούννους της Πατρίδας». Και φωτογραφήθηκε, σαν καουμπόης, στον μαρτυρικό ποταμό της βιετναμικής εποποιίας, Μεκόνγκ...

Με άλλη ματιά - http://www.m-lkke.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΟΙ ΜΚΟ... ΜΕ ΤΑ ΤΡΙΑ ΣΠΙΡΤΑ

0

Κρατάτε βήμα σταθερό!

Κι έχουμε ακοίμητον εχθρό!

Δηλαδή πόσο... Τζήμερος μπορεί να είσαι ώστε να σκεφτείς και μόνο, τέτοια βαναυσότητα. Μη κυβερνητική οργάνωση (ΜΚΟ), μοίρασε Χριστουγεννιάτικα δένδρα στους... άστεγους!!!

Στολισμένα μάλιστα. Του άστεγου, το μόνο που του έλειπε ήταν ένα δεντράκι πλαστικό. Ο ανεγκέφαλος, υπερόπτης, που συνέλαβε τη ρηξικέλευθη ιδέα, σίγουρα δεν έχει συναντήσει άστεγο σ' ολόκληρη την άδεια του ζωή. Ο εξευτελισμός και η κοροϊδία σε όλο της το μεγαλείο. Ηλίθιοι, στέγη δεν έχουν οι άνθρωποι. Αξιοπρέπεια, έχουν.

Τόσο... Τζήμερος, και συγκεκριμένο Ίδρυμα, ευαγές και θαυμαστό, γνωστού εφοπλιστικού κεφαλαίου, το οποίο προχώρησε σε Πρόγραμμα που αφορά μαθητές που φοιτούν σε δημόσια σχολεία που βρίσκονται σε «κοινωνικο-οικονομικά ευπαθείς» περιοχές. Με δυο κουβέντες και χωρίς γελοίους, λεκτικούς ευφημισμούς, σε περιοχές φτωχών, μοιράζουν δωρεάν γεύματα. Μα δε σταμάτησαν στα δωρεάν γεύματα. Το ευαγές, από την ιντερνετική του σελίδα, μας πληροφορεί: «Με τη σχεδίαση ειδικά διαμορφωμένου υλικού και τη διοργάνωση ενημερωτικών εκδηλώσεων και δραστηριοτήτων, το Πρόγραμμα ενισχύει την υγιεινή διατροφή και την ευρύτερη προαγωγή της υγείας, τόσο των μαθητών όσο και των οικογενειών τους, διασφαλίζοντας ότι τα οφέλη του θα επηρεάσουν θετικά όχι μόνο τους σύγχρονους πολίτες και κατοίκους της χώρας, αλλά και τις επόμενες γενιές της». Οι άνθρωποι, ή μάλλον οι απάνθρωποι, θα μοιράσουν φυλλάδια για υγιεινή διατροφή, σε πεινασμένους... Και τι περιμένουν δηλαδή, μετά τη διαφωτιστική τους εκστρατεία. Αντί για τα ληγμένα φαγητά στους κάδους έξω από τα σούπερ μάρκετ, να επιλέγουν οι φτωχοί, μαραμένα μαρουλόφυλλα για να αποφύγουν τα λίπη που συμβάλλουν στην παχυσαρκία;

Ας τους έδιναν τουλάχιστον τρία σπίρτα. Θα είχαν ίσως την ευκαιρία σαν το «Κοριτσάκι με τα Σπίρτα», του Άντερσεν, (γραμμένο το 1845!!!), να ανάψουν ένα σπίρτο τη φορά και να οραματιστούν με τη σειρά, 1.μια μεγάλη σιδερένια θερμάστρα, 2.μια ψητή χήνα, (έστω σε έκδοση με 2% λιπαρά), γεμισμένη με μήλα και ξερά δαμάσκηνα, 3.μικροσκοπικές κούκλες. Ή να κάνουν κάτι καλύτερο. Να βάλουν φωτιά στο δέντρο και τα φυλλάδια, έξω από τα γραφεία των ψυχικάρηδων.
Ξεχείλισαν οι τηλεοράσεις από την... αγάπη των Χριστουγέννων. Τηλεμαραθώνιοι της «αγάπης», διαφημίσεις «φιλευσπλαχνίας», για τους αναξιοπαθούντες, από τις συνωστιζόμενες μπροστά στα κονδύλια του ΕΣΠΑ, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που, χωρίς, τάχα, να είναι κυβερνητικές βυζαίνουν τα κρατικά χρήματα. Εκεί να δεις συνωστισμός. Ποια παραλία της Σμύρνης στη Μικρασιατική Καταστροφή και ποιος συνωστισμός. Οι φαρισαίοι και οι Μαρίες Αντουανέτες, ξένοιαστα πάντα, απαντούν: «δεν έχουν ψωμί να φάνε; ας φάνε παντεσπάνι».

Και τι κατάφεραν οι αγαθοεργίες, (έστω και οι ειλικρινείς), χρόνια, για να μην πούμε αιώνες τώρα; Οι μακρές ουρές των πεινασμένων της γης μεγαλώνουν, αντί να μικραίνουν. Κάθε καλοπροαίρετος, πρέπει να αναγνωρίσει πως οι αγαθοεργίες, δεν καταφέρνουν τίποτα περισσότερο, από την ανακούφιση της μιας ώρας, της μιας μέρας, των ελάχιστων ανθρώπων, ανάμεσα στα δισεκατομμύρια των πεινασμένων του πλανήτη, που έχει τη δυνατότητα να θρέψει όλα του τα παιδιά. Ήταν και είναι ο φερετζές του αστικού συστήματος.

«Ένα μέρος της αστικής τάξης θέλει να θεραπεύσει τις κοινωνικές πληγές, για να σταθεροποιήσει την υπόσταση της αστικής κοινωνίας. Εδώ ανήκουν: οικονομιστές, φιλάνθρωποι, ανθρωπιστές, ανορθωτές της θέσης των εργαζόμενων τάξεων, οργανωτές αγαθοεργιών, προστάτες των ζώων, ιδρυτές συλλόγων υπέρ της μετριοπάθειας, οι ψευτομεταρρυθμιστές.» Αναφέρεται στο Κομμουνιστικό Μανιφέστο, από το 1848 ήδη. Πόσο αντικατοπτρίζουν τις σημερινές συνθήκες αυτές οι... μακρινές διαπιστώσεις!

***

«Κοινή μας επιδίωξη, η παγκόσμια ειρήνη» είπε ο Τσίπρας κατά την επίσκεψή του στη Μέρκελ. Μια ο Τσίπρας, μια η Μέρκελ για την παγκόσμια ειρήνη. Και ειδικά η Μέρκελ αποτελεί τον... ακρογωνιαίο λίθο στην πάλη για την ειρήνη. Αυτή και ο Τραμπ. Ωστόσο, μπερδευτήκαμε λίγο. Σε συνάντηση πολιτικών βρισκόμασταν, ή σε καλλιστεία για τη μις Κόσμος της προηγούμενης δεκαετίας, όπου όλες οι υποψήφιες πλαστικές κούκλες, εύχονταν πανομοιότυπα «Ειρήνη σε όλο τον κόσμο».
Άντε και καλή αγωνιστική χρονιά

Με άλλη ματιά - Λαϊκός Δρόμος - http://www.m-lkke.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Οι καλυτερότεροι της χρονιάς!

0

Κρατάτε βήμα σταθερό!
Κι έχουμε ακοίμητον εχθρό!

Καθώς πλησιάζει το τέλος της χρονιάς, τα διάφορα παγκόσμιας φήμης περιοδικά μας πληροφορούν ποιοι είναι οι δέκα ή οι εκατό κλπ εξέχουσες από τη μετριότητα, προσωπικότητες, σε διάφορους τομείς, της παγκόσμιας ζωής.

Δημοφιλία, πολιτική, πλούτος ακόμα και το σεξ-απίλ, αποτελούν θέματα για σύγκριση και απονομή πρωτιάς, σε αυτό τον ανατριχιαστικά ανταγωνιστικό κόσμο, όπου ή είσαι ανάμεσα στους πρώτους ή είσαι «χαμένος» και κατά την αμερικάνικη έκφραση «λούζερ». Άλλη μια αμερικανιά, δίπλα στις «Μπλακ Φράιντεϊ» και στον αγώνα δρόμου των... αγιοβασίλιδων, της χώρας όπου ο ανταγωνισμός είναι τρόπος ζωής και το πάτημα πάνω σε πτώματα για την κατάκτηση της πρωτιάς είναι εθνική συνείδηση.

Μέσα στο 2016, αναδείχτηκαν οι 62 πλουσιότεροι άνθρωποι στον πλανήτη. Το πράγμα δε θα είχε ιδιαίτερη σημασία, αν δεν προσετίθετο και η είδηση ότι αυτοί οι 62 πλουσιότεροι άνθρωποι του πλανήτη το 2016, έχουν τόσο πλούτο στα χέρια τους, όσο ο μισός πληθυσμός της Γης, περίπου 3,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι, δηλαδή για να καταλαβαίνουμε την σύγκριση με όλα τα μηδενικά της= 3.500.000.000 άνθρωποι!!!

Αν γράψετε κοντά κοντά: 62 vs 3.500.000.000, τότε η σχέση φαίνεται αυτό που πραγματικά είναι. Τρομακτική. Και η είδηση συνεχίζει: Ο πλούτος των 62 πλουσιότερων ανθρώπων στον κόσμο έχει αυξηθεί κατά 44% από το 2010, ενώ ο πλούτος των φτωχότερων 3,5 δισεκατομμυρίων ανθρώπων μειώθηκε κατά 41%. Σχεδόν οι μισοί υπερ-πλούσιοι είναι από τις Ηνωμένες Πολιτείες, 17 από την Ευρώπη, και οι υπόλοιποι από χώρες που περιλαμβάνουν την Κίνα, τη Βραζιλία, το Μεξικό, την Ιαπωνία και τη Σαουδική Αραβία.

Για να φάει, να ντυθεί, να ποδεθεί, να διασκεδάσει ένας μόνο, από τους «πλουσιότερους» το 2016, χρειάζεται τόσα πλούτη, όσα, (σύμφωνα με τη διαίρεση), χρειάζονται 56,5 εκατομμύρια φτωχών, για να πεινούν, να μην έχουν παπούτσια ή ρούχα και να παίξουν στους λασπόλακους που αφήνουν πίσω τους οι βόμβες και η εγκατάλειψη.

Τα «παγκόσμιας φήμης περιοδικά», από την άλλη μεριά δεν αφιέρωσαν ούτε μισή έρευνα για να βρουν τους 62 φτωχότερους ανθρώπους του πλανήτη, το 2016. Αν οι 62 πλουσιότεροι έχουν διεύθυνση και ονοματεπώνυμο, οι φτωχότεροι δεν έχουν. Πού να ψάξουν; Στις αχυροκαλύβες της μαύρης Αφρικής, στους καταυλισμούς των προσφύγων πολέμου της Μέσης Ανατολής, στη λωρίδα της Γάζας, στις φαβέλες της Λατινικής Αμερικής, στο Μπρόνξ στη Νέα Υόρκη, στους 400.000 άστεγους στο Λονδίνο; Η «έρευνα» θα γινόταν ακόμη δυσκολότερη, όταν οι ερευνητές θα συναντούσαν εκατοντάδες χιλιάδες φτωχούς ίδιου επιπέδου: σιτίζονται με κουπόνι στη Νέα Υόρκη πχ 2.000.000 άνθρωποι. Ζουν με μισό δολάριο τη μέρα 179.600.000 στην Ινδία. Ακόμα και αν έβρισκαν τα ονόματά τους, δε θα χωρούσαν να γραφτούν στις γυαλιστερές σελίδες των «έγκυρων» περιοδικών.
Αυτή είναι η ισότητα των ευκαιριών, που παρέχει ο κόσμος τους. Ο κόσμος της «ελευθερίας», της «δημοκρατίας», των «ευκαιριών» για οικονομική άνοδο του ατόμου, όπως τον διαφήμισε ο Ομπάμα, πριν από λίγες μέρες. Είναι ο κόσμος της γκρίζας, απέραντης, παγερής φτώχειας. Είναι ο κόσμος της εκμετάλλευσης.

Ωστόσο. Ωστόσο, μη μεμψιμοιρείτε. Το πασίγνωστο αμερικάνικο περιοδικό, PEOPLE, (Πιπλ) βρίσκει τον Τσίπρα έναν από τους 5 πιο σέξι πολιτικούς στον κόσμο. Αναμφίβολα, αυτό μας κάνει ελαφρότερα τα 3 μνημόνια, που κουβαλάμε στην πλάτη μας και ακόμα πιο ελαφρό το επερχόμενο 4ο μνημόνιο. Μας κάνει περήφανους βρε παιδί μου. Τόσο περήφανους, που μας κάνει να συμφωνούμε απολύτως με τον πασίγνωστο καραγκιόζη- Λεβέντη, πως πρέπει να κόψουμε άλλα 200 ευρώ από τις συντάξεις, προκειμένου να αγοράσει, ο Λεβέντης, μαχητικά αεροπλάνα 5ης γενιάς, για να τα παίζει μαζί με τα τρενάκια του και τα κουβαδάκια του. Μάλιστα. Αύριο το πρωί. Το πρώτο πράγμα που θα κάνουμε, είναι να του δώσουμε από 200 ευρώ. Έκαστος.

Λαϊκός δρόμος - http://www.m-lkke.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ο ΚΡΑΦΤ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΙΧΟΣ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ

0

Κρατάτε βήμα σταθερό!

Κι έχουμε ακοίμητον εχθρό!

Ο Μπράουν, ο Φίσερ κι ο Κράφτ/ αχώριστοι γίνανε φτιάχνοντας τραστ...

Κάπου εκεί στη δεκαετία του '90, και το ονόμασαν Παγκοσμιοποίηση.

Και δεν έχει σημασία αν λέγονται Μπράουν, Φίσερ και Κράφτ, ή ιμπεριαλιστές, με τα μετρημένα στα δάχτυλα, παγκόσμια, μονοπώλια -γίγαντες. Στα κρυφά ή στα φανερά, όλοι ενωμένοι, άπλωσαν τα γαμψά νύχια τους και άρχισαν να ρίχνουν μέσα στο απύλωτο στόμα τους, χώρες που διέλυαν, λαούς που ρήμαζαν από την αχαλίνωτη επέλασή τους, δημοκρατικά δικαιώματα. Στήσανε «πολύχρωμες επαναστάσεις», έκαναν καταιγιστική προπαγάνδα για την υποτιθέμενη «ανωτερότητα της δημοκρατίας» τους και αιματοκύλισαν όλη τη γη. Η γυμνή αλήθεια είναι πως παραδομένοι στην αλαζονεία τους, στους πυρρίχιους χορούς για το τέλος της ιστορίας και του σοσιαλισμού, έπραξαν παγκόσμια αίσχη.
Σήμερα, 27 χρόνια μετά τις εορτές και πανηγύρεις, ο Μπράουν, ο Φίσερ κι ο Κράφτ/ εχθροί τάχα γίναν, διαλύσαν το τραστ. Παραδομένοι σε μια γιγάντια οικονομική κρίση, που η αδηφάγα απληστία τους δημιούργησε, χτίζουν τείχη γύρω από τα σύνορά τους, έχοντας εγκαταλείψει τις ιαχές για την επικράτηση της «ελευθερίας» στον κόσμο, με την πτώση του τείχους του Βερολίνου στις 9 Νοέμβρη του 1989. Όμως μέσα στα τείχη τους, δεν επικρατεί η ευτυχία. Οι διάφοροι Κραφτ, κάνουν λυσσαλέο αγώνα ποιος θα καταβροχθίσει τον άλλο και οι λαοί τους τρέφονται από τα σκουπίδια και ζουν στα χαρτόκουτα.
27 χρόνια, είναι μια απειροελάχιστη στιγμή στον ιστορικό χρόνο. Για τον κύκλο της ζωής του ανθρώπου, όμως, είναι ικανός χρόνος για να μπορείς να θυμάσαι, να συγκρίνεις, να διαπιστώνεις αλήθειες και ψέματα. Τι απόμεινε λοιπόν από τις πολύχρωμες «επαναστάσεις» και «ανοίξεις» που καθοδήγησαν οι Κραφτ του 20ου και 21ου αιώνα; Τις κοτσίδες της Τιμοσένκο και το πορτοκαλί χρώμα, διαδέχτηκαν τα μαύρα, παραμορφωμένα- αντι­αν­θρώπινα πρόσωπα των φασιστών του Δεξιού Τομέα στην Ουκρανία, των βασανιστών στο Αμπού Γκράιμπ στο Ιράκ, η μούρη του Τραμπ, της Λεπέν, του Γιάτσενιουκ. Τι παρήγαν λοιπόν οι πολύχρωμες «επαναστάσεις»; Ανείπωτη φτώχεια, Ανελευθερία- Αντιδημοκρατία με απαγόρευση της δράσης των κομμουνιστών, Πόλεμο και Φασισμό. Δεν έμπνευσαν κανένα, δεν τις τραγούδησε κανένας. Αυτή είναι η αλήθεια. Την αναγνωρίζουν πια οι λαοί σε όλη τη γη.
Για τους Κραφτ της εποχής, η συνταγή είναι παλιά. Καταφεύγουν στο φασισμό, αλέθοντας τα μυαλά των ανθρώπων με ό,τι πιο ποταπό, σαν τα προσωπικά ξεκατινιάσματα στον προεκλογικό ...αγώνα του Τραμπ με την Κλίντον. Με το μεγαλοϊδεατισμό για Μεγάλη Αμερική, Μεγάλη Μεγάλη Βρετανία, Μεγάλη Ελλάδα, Μεγάλη Τουρκία και πάει λέγοντας. Χρησιμοποιούν απίθανες ανοησίες, για να κάνουν χυλό το αδιαμόρφωτο κεφάλι εκείνου του χωρικού, που διαβεβαίωνε στην κηδεία του Παττακού πως αν τον άφηναν να κυβερνήσει, τον Παττακό, θα έπαιρνε και την Κωνσταντινούπολη και την Ιερουσαλήμ... Ήμαρτον Κύριε!!! Διαμορφώνουν ρατσιστικούς χωρισμούς, υποδαυλίζοντας το μίσος και τη βια, ανάμεσα στους λαούς και ανάμεσα στον ίδιο το λαό σε μια χώρα.
Οι Κραφτ της εποχής, ξανά ...«σκεφτήκαν και βρήκαν πως φταίει ο Μαρξ...». Ο άγριος αντικομμουνισμός αποτελεί πια επίσημη προπαγάνδα σε όλες τις χώρες του κόσμου. Μα για ποιον εχθρό - κομμουνισμό μιλάνε; Αυτόν που κατατρόπωσαν από το 1989, με την πτώση του τείχους του Βερολίνου; Ή μήπως δεν τον κατατρόπωσαν...
Ο κατάστικτος από επετείους Νοέμβρης, έχει να μας δώσει στις 7 του μήνα, τα 99 χρόνια από τη Μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση. Αυτή η φωτεινή επανάσταση, των κομμουνιστών μπολσεβίκων, παρήγε πλούτο για το λαό και κατάργησε την εκμετάλλευση, έκανε το λαό αφέντη στον τόπο του, παρήγε πολιτισμό και έμπνευσε τον παγκόσμιο πολιτισμό. Γι' αυτό φλόγισε την οικουμένη ολόκληρη. Γι' αυτό τραγουδήθηκε. Γι' αυτό φωλιάζει στις καρδιές των ανθρώπων.
....
Καταφεύγουμε συχνά, στη λογοτεχνία ή την ποίηση και αντιγράφουμε αποσπάσματα όχι για να πιάνουν χώρο, μα για να ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ, ότι αυτά που συμβαίνουν σήμερα, όχι μόνο έχουν ξανασυμβεί, αλλά έχουν γραφτεί και καταγγελθεί, όπως στο τραγούδι των Λοΐζου- Νεγρεπόντη Τρίτος παγκόσμιος – (1974).

Λαϊκός Δρόμος - http://www.m-lkke.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΠΕΡΑΣΤΕ ΑΥΡΙΟ

0

Κρατάτε βήμα σταθερό!

Κι έχουμε ακοίμητον εχθρό!

Περασμένες δώδεκα το βράδυ, ακούμπησε το κεφάλι της στο μαξιλάρι, αποκαμωμένη. Ποιος Μορφέας και ποια αγκαλιά. Μέσα στο κεφάλι της όρμηξαν ουρλιάζοντας οι σκέψεις.
Αυτά τα «συν», τα «πλην», τα «αν» που χαράζονται στο μυαλό, με τον ανατριχιαστικό θόρυβο, του καρφιού που αυλακώνει τη λαμαρίνα, χωρίς καν να είναι απολογισμός μια μέρας. Ήταν μια αυθαίρετη παράθεση εικόνων, σε τόπο και χρόνο, χωρίς καμιά απόχρωση.
Από το πρωί έτρεχε να μαζέψει «στοιχεία και παραστατικά», όπως τα είχε ονομάσει ο δικηγόρος, μήπως και μπορέσει να σώσει το διαμερισματάκι της, με το κόκκινο δάνειο, από τον πλειστηριασμό. Τι διαστροφή της γλώσσας και αυτή! Να ονομάζουμε τα δάνεια από τις μαύρες Τράπεζες, κόκκινα. Το κόκκινο είναι λαμπερό χρώμα. Μαύρα πρέπει να τα ονομάζουμε, Μαύρα, σκέφτηκε.
Άρχισε να κυνηγάει τα... παραστατικά. Πρώτα στο ΙΚΑ. Η ουρά στο γκισέ, ίδια ουρά κινέζικου δράκου, με μακρύ σώμα, χωρίς φτερά, με τέσσερα πόδια με πέντε δάχτυλα το καθένα. Στο ΙΚΑ, για να μαζέψει τα ένσημα από τους διαδοχικούς εργοδότες. «Δεν φαίνεστε ασφαλισμένη στο Σύστημα, αυτό το διάστημα». Στο Σύστημα. Πάντα έφτιαχνε θεούς ο άνθρωπος. Τώρα έφτιαξε το Σύστημα. Μια αόρατη δύναμη. Αν δεν το λέει το Σύστημα, δεν εργάστηκες. Και πώς ζούσες; Μπορεί να πληρωνόσουν με μαύρα. Επιτιμητική υποψία: Θα το εξετάσουμε κι αυτό. Σκέτος τρόμος, ενοχή, αμφιβολία για τα σίγουρα. Βρε μπας και δεν κόλλαγα ένσημα τότε; Μα να στο βιβλιάριό μου είναι κολλημένα! «Καλώς. Περάστε αύριο να δούμε τα χειρόγραφα αρχεία, γιατί δεν φαίνεστε στο Σύστημα».
Ύστερα στην Εφορία. Οι άνθρωποι στην ουρά, ίδιοι οι ψυχές μπροστά στον Κωκυτό, τον ποταμό των θρήνων στον Άδη. Αντίγραφα των εκκαθαριστικών, βεβαιώσεις παρακράτησης φόρου, δήλωση στο Ε9, Ε2, 3, 4, 529 και όποιας άλλης υποδήλωσης γεννούσε το διεστραμμένο μυαλό του εκάστοτε υπουργού των Οικονομικών. «Λυπούμαι. Το Σύστημα έπεσε, δεν μπορώ να σας εκδώσω τα παραστατικά που ζητάτε. Περάστε αύριο». Έπεσε; Πέφτουν και τα Συστήματα;
Και συνέχεια, στην τράπεζα να πάρει την κίνηση του λογαριασμού της. «Φοβούμαι πως εδώ εμφανίζονται 100 ευρώ που δεν προέρχονται από τη μισθοδοσία σας. Θα έχετε πρόβλημα με την εφορία. Περάστε αύριο, να δούμε από ποιο λογαριασμό προέρχονται, διότι ξέρετε, αυτά έπρεπε να συνοδεύονται από δήλωση δωρεάς». Τι να είναι αυτά τα 100 ευρώ αναρωτήθηκε θολωμένη. Τότε θυμήθηκε τους συναδέλφους της, που της έκαναν δώρο στη γιορτή της, ρεφενέ. Και γυρίζοντας πλευρό χαμογέλασε.
Κάθε λέξη που περιγράφει το κάθε απαιτούμενο παραστατικό, δυσνόητη. Για να πάρεις το ακριβές παραστατικό και όχι ένα με παραπλήσιο όνομα, πρέπει να έχεις πάρει πτυχίο των Νομικών, ή των Οικονομικών Επιστημών. Ποια Επιστήμη μπορεί να παράξει τόσο άχρηστο χαρτομάνι; Υπάλληλοι αφυδατωμένοι, ανίδεοι και περιδεείς μπροστά στις χιλιάδες «διευκρινιστικές», των υπουργικών διευκρινίσεων και κατατρομαγμένοι, πως θα χάσουν τη θεσούλα τους, αν εκδώσουν λάθος παραστατικό.
«Αν» δεν είχα πάρει το δάνειο και έμενα στο νοίκι, το νοίκι, θα μου ήταν «πλην» στο μηνιάτικο. Παίρνοντας το δάνειο, στα «συν» ήταν ότι θα μου έμενε το σπίτι..., έτσι είπε η Τράπεζα. Να μπορούσε να τα ξεχάσει όλα, να τα διαγράψει. Να κάνει delete (ντιλίτ), που λέει και το... Σύστημα. Αλησμονώ και χαίρομαι/ θυμάμαι και λυπούμαι... σιγομουρμούρησε με ραγισμένη φωνή.
Ο ανατριχιαστικός θόρυβος, του καρφιού που αυλακώνει τη λαμαρίνα, της τρύπησε το κεφάλι. Τι ώρα να 'ναι; Χτες ή σήμερα; Άνοιξε τα μάτια της. Ένα αχνό φως μπήκε από τις γρίλιες του παραθύρου. Η Ηώς! σκέφτηκε, η Αουρόρα των Λατίνων, η θεότητα στην Ελληνική Μυθολογία- προσωποποίηση της Αυγής, απόγονη του Υπερίωνα, (=εκείνου που πορεύεται πάνω από τη Γη), και της Ευρυφάεσσας (= της διαχέουσας τη λάμψη της μακριά), η «Ροδοδάκτυλος» και «Χρυσοδάκτυλος», η «Χρυσόθρονος», η «Κροκόπεπλος»... Άνοιξε το παράθυρο με προσμονή. Ο ουρανός γκρίζος, χωρίς καμιά απόχρωση.
«Περάστε αύριο».
Υπάρχει άραγε ένα σύστημα που να κάνει τους ανθρώπους ευτυχισμένους και κοκκινοπολύχρωμους; Αναρωτήθηκε. Δεν μπορεί θα υπάρχει, είπε με κάποια αμυδρή υπόνοια αισιοδοξίας.

http://www.m-lkke.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΟΜΙΛΟΙ – ΜΥΛΟΙ ΚΑΙ ΑΕΕΡΑΑΑΣ

0

Κρατάτε βήμα σταθερό!
Κι έχουμε ακοίμητον εχθρό!

Πολύ διδακτικές αποδεικνύονται οι καταθέσεις των καναλαρχών, των συναφών -συγγενών, κουστουμάτων στελεχών, των τραπεζών και των «Ομίλων» που παρελαύνουν στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, κυρίως για τα τηλεοπτικά κανάλια, μιας και εκεί είναι το ζουμί για τον έλεγχο της παραπληροφόρησης.

Η στήλη προτείνει να παίζονται σε πανελλαδικό τηλεοπτικό δίκτυο, μια φορά το μήνα, για να αντιληφθούμε επιτέλους, να το εμπεδώσουμε, ποιοι και πώς μας κυβερνάνε, αποφασίζοντας για τη μιζέρια στη ζωή μας.
Απίθανα πράγματα ξεστομίζονται. Ανοησίες που προκαλούν γέλιο, ψέμματα που προκαλούν αγανάκτηση και «άγνοιες» του τύπου «ΔΕΝ ΞΕΡΩ- ΔΕ ΘΥΜΑΜΑΙ». Άνθρωποι αδίστακτοι, θρασείς, υποκριτές, (όλοι είχαν ένα δάκρυ για τους καημένους τους εργαζόμενους που θα απολυθούν), καρφώνουν ο ένας τον άλλο για οικονομικά σκάνδαλα, σαν τα μικρά παιδιά που ενώ το παντελόνι τους έχει σκιστεί και φαίνεται ο πισινός τους, δείχνουν το διπλανό τους. Μόνο λίγες από τις δηλώσεις μπορεί να φιλοξενήσει η στήλη στο χώρο της. Δυστυχώς. Πάμε δηλώσεις; Πάμε!
Ο Κοντομηνάς του ALPHA, με μάγκικο ύφος δήλωσε: «Η μόνη μου σχέση με το δημόσιο είναι ότι αγοράζω γραμματόσημα». Για την αλληλογραφία, ή μήπως από φιλοτελισμό; Αυτός, προφανώς, αγόραζε τέτοιου είδους γραμματόσημα, σπάνιο εξωτικό είδος που του εξασφάλιζαν θαλασσοδάνεια από το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, τέτοια δάνεια, που ήταν αρκετά για να παραπεμφθεί σε δίκη, για κακουργηματικές πράξεις, όπως οι κατηγορίες της απιστίας και απάτης με τις επιβαρυντικές διατάξεις του ν. 1608/1950 περί καταχραστών του Δημοσίου και του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος.
Ο υιός Βαρδινογιάννη πάλι, σε ερώτηση γιατί συντηρεί μια επιχείρηση, το STAR, που είναι ζημιογόνα, κόντρα στους νόμους της αγοράς, απάντησε κιμπάρικα «Μου κάνει κέφι να την συντηρώ». Μάλιστα. Ό,τι πείτε. Σε άλλη ερώτηση γιατί η οικογένειά του συμμετέχει σε δυο κανάλια, το STAR και το MEGA, ενώ αυτό απαγορεύεται από το νόμο, η αφοπλιστική απάντηση μας άφησε... βλάκες: «Είμαστε μια μεγάλη οικογένεια. Τι θέλετε να κάνω, να μικρύνω την οικογένεια; Είμαστε αρκετά εύποροι και μπορούμε να μετέχουμε σε πολλές επιχειρήσεις»!!!
Αποκορύφωμα όμως ήταν η δήλωση του υιού Ψυχάρη για το πώς πήρε 15εκατομμύρια ευρώ -δάνειο από τράπεζα για το MEGA και τον μπαμπά του Σταύρο, που ομοίως διώκεται για οικονομικές αρπαχτές. Εν πλήρει αθωότητι διακήρυξε πως το πήρε με... Αέρα!!! Και εξήγησε πως όταν λέμε Αέρα, εννοούμε να βάλει απλά την υπογραφή του και να του πει ο τραπεζίτης, ωραία! τώρα κύριε Ψυχάρη μου έχετε και 15 μύρια ακόμα. Χωρίς μάλιστα να υποθηκευθεί, ούτε καν μια υπόγεια αποθήκη πολυκατοικίας. Τι διάολο είχε αυτή η υπογραφή καλλιτεχνικά καλικαντζαρούδια στο Ψι, στο Χι και στο Ρο, υψηλής καλλιτεχνικής αξίας; Δεν υποθηκεύτηκε ούτε καν η γνωστή εκπομπή μαγειρικής, που ωστόσο εκτιμήθηκε από τις τράπεζες ότι αξίζει ...28εκατομμύρια!! Εδώ και το DVD με την ταινία «Ελ Σίντ», που ήταν η ακριβότερη, ποτέ, παραγωγή του Χόλιγουντ, να πας να αγοράσεις, κάνει 13ευρώ. Όχι συνταγές μαγειρικής. Α! Και το «Όσα παίρνει ο Άνεμος» τόσα κάνει. 13ευρώ.
Ο καλός ο Μύλος όλα τα αλέθει. Και οι «Όμιλοι» μας τα άλεσαν όλα. Τα μισθά, τις αποταμιεύσεις, τα σπίτια, την υπεραξία. Μιλάνε με τόση ευκολία και ανεμελιά για εκατομμύρια ευρώ, δανεικά και αγύριστα, που μασάνε τα χρεοκοπημένα κανάλια τους, που σε κάνουν έξαλλο. Κι όμως όλη αυτή η φασαρία και η σκόνη που σηκώνεται, κρύβει καλά, τα πολλά περισσότερα δισεκατομμύρια ευρώ που άρπαξαν και συνεχίζουν να αρπάζουν σε συνθήκες βάρβαρης λιτότητας οι μεγαλοαστοί, κυριολεκτικά από το στόμα του λαού. Νάτος λοιπόν ο Ιδιωτικός Τομέας της ελληνικής οικονομίας που χρωστάει τα μαλλιοκέφαλά του, ενώ ο Δημόσιος, πρέπει να κάνει οικονομία και στη... γάζα.
Το αστικό σύστημα έχει σαπίσει και η μεγαλοαστική τάξη στη χώρα μας ξεσκίζεται, αγκαλιάζεται για να ξαναδιαιρεθεί, μέσα σε συνθήκες μπόχας. Το ζητούμενο είναι να πει ο λαός αυτή τη φορά: Μπόχα!, Αεέρααα να φύγουνε.
★★★

Ενώ ο γερμανικός κολοσσός της Ντόιτσε Μπανκ μπαίνει σε αξεπέραστη κρίση... Η Ελλάδα βγαίνει από την κρίση, όπως δήλωσε ο Τσίπρας...

http://www.m-lkke.gr/  - Λαϊκός δρόμος

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΕΥΤΥΧΩΣ;

0

Κρατάτε βήμα σταθερό!

Κι έχουμε ακοίμητον εχθρό!

Ολο και πιο πυκνά, τα κατευθυνόμενα μικρόφωνα της ενσωματωμένης δημοσιογραφίας, πλησιάζουν νεολαίους.
Όχι γιατί είναι συγκλονισμένα από το 50% της ανεργίας τους, μα για να προωθήσουν τον μαζικό εκφοβισμό. Μια κοπελίτσα που δουλεύει σε μαγαζί με ρούχα, ένας νεαρός σε σουβλατζίδικο, άλλος ένας σε καφετέρια σερβιτόρος. Η ερώτηση η ίδια: «Είστε ευχαριστημένοι εδώ;». Και η απάντηση, τραγικά η ίδια: «Ευτυχώς που έχω και αυτήν τη δουλειά και βγάζω το χαρτζιλίκι μου». Τα πρόσωπα ευγενικά, άδεια από οποιαδήποτε διάθεση νεανικής δημιουργικότητας, γκρίζα. Είναι αυτό το αίσθημα μελαγχολικής αυτοπαρηγόριας που τσακίζει κόκαλα.
...Ευτυχώς που υπάρχει και το «χαρτζιλίκι» των 350 ή 500ευρώ, με δωδεκάωρη απασχόληση. Αυτό θέλουν να τρυπώσει, βαθιά μέσα στο μυαλό των λαϊκών ανθρώπων. Ότι είναι μεγάλη τύχη που έχουν «δουλειά», γιατί αλλιώς ...δείτε, υπάρχουν και οι άνεργοι. Που μπορούν να πάρουν τη θέση σας. Την κάθε στιγμή. Και να πουν με τη σειρά τους ανακουφισμένοι: «Ευτυχώς»...
Οι άνεργοι, επίσημα, είναι 1.195.084 άτομα στην πατρίδα μας, (το 70,3% από αυτούς είναι μακροχρόνια άνεργοι). Και ο αχός απαντάει από την άλλη μεριά του Ατλαντικού: «Σχεδόν οι μισοί από τους μακροχρόνια άνεργους Αμερικανούς πολίτες εγκατέλειψαν την αναζήτηση εργασίας».
Είναι και το πρόσφατα μεταλλαγμένο σε κανίβαλο αφεντικό, που επαναλαμβάνει κρώζοντας: «Ξέρεις πόσοι μου ζητάνε τη μέρα, δουλειά!». Και πίσω από αυτόν, τα μεγάλα κοράκια που καθοδηγούν τα μικρόφωνα. Σαν εκείνο τον καναλάρχη της Ιδιωτικής τηλεόρασης, που απέλυσε στον αέρα δημοσιογράφους, γιατί δεν επαίνεσαν επαρκώς εμετικά την ...αγαθοεργία του, ωρυόμενος, «δε φτάνει που σας πληρώνω κανονικά».
Στον αρχαίο χορό της σύγχρονης τραγωδίας και οι πατεράδες των νέων και οι παππούδες. Με τους κομμένους μισθούς και τις πετσοκομμένες συντάξεις. «Πώς τα φέρνεις βόλτα;», «Δύσκολα, αλλά τι να κάνουμε. Ας έχουμε τουλάχιστον την υγειά μας. Υγεία πάνω απ' όλα». Νάτην πάλι, η Αυτοπαρηγόρια, που μας στέλνει πίσω στα 1870, στα «Ναυαγίων ναυάγια» του αγίου των φτωχών, του Παπαδιαμάντη. «Ας είναι υγεία και θα κάμουμε άλλο τσερνίκι, μεγαλύτερο». Παρηγορεί το γιο του, ο πατέρας, καθώς θρηνεί το βούλιαγμα του τσερνικιού τους (οξύπρυμνο και οξύπλωρο καΐκι), σε μια τρικυμία, που όπως πάντα τσακίζει μόνο τους φτωχούς.
Ένας λαός σαστισμένος, τρομαγμένος, προσπαθεί να συνειδητοποιήσει την κόλαση που του επέβαλαν, εναποθέτοντας, προς το παρόν, μεταφυσικά, στην αόρατη, ανώτερη και αμφιλεγόμενα φιλολαϊκή, Δύναμη, το καθημερινό φαΐ, μέσω της όποιας δουλειάς, και την υγεία του. Μετακινώντας τις δικές του κόκκινες γραμμές, κατά πως θέλει η μοδάτη ορολογία, προς τα πίσω. Όπως αυτή του άρθρου 22 του Συντάγματος: «H εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών και για την ηθική και υλική εξύψωση του εργαζόμενου αγροτικού και αστικού πληθυσμού». Δικαίωμα και όχι ελεημοσύνη που χαρίζει το κάθε αφεντικό. Το Σύνταγμα των λίγων, ωστόσο, δεν προβλέπει ποινή για αυτούς τους κυβερνήτες που δεν κατορθώνουν να προστατεύσουν το δικαίωμα στη δουλειά. Που το θυμόνται (το Σύνταγμα), όταν είναι να αναδιανείμουν τις βουλευτικές έδρες.
Αυτό προσπαθούν να επιβάλλουν οι δυνάστες του τόπου. Να αντιμετωπίζουμε τη φτώχεια μας με ευχές. Να ξεχάσουμε πως έχουν ονοματεπώνυμο αυτοί που μας θέλουν χωρίς δουλειά, που να μας εξασφαλίζει αξιοπρέπεια και ηθική και υλική εξύψωση. Εντάξει, δεν είναι και ολόκληρος ο λαός στις ευχές. Το αποδεικνύουν οι πυκνές διαδηλώσεις. Τότε όμως θα έχουμε κάνει ένα βήμα μπροστά, όταν στις ερωτήσεις για τη δουλειά και την υγειά μας, οι ερωτώμενοι θα απαντούν: ΔΥΣΤΥΧΩΣ ο μισθός που παίρνω δεν μου φτάνει για να ζήσω και ΔΥΣΤΥΧΩΣ, το κράτος δεν εξασφαλίζει την υγεία μου. Αυτό θέλω να αλλάξει..

http://www.m-lkke.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΕΧΕΙ ΤΟ ΘΡΑΣΟΣ ΟΡΙΑ;

0

Κρατάτε βήμα σταθερό!
Κι έχουμε ακοίμητον εχθρό!

Αναισχυντία, ξετσιπωσιά, τουπέ, ξεδιαντροπιά, αναίδεια, κυνισμός, προπέτεια, αμετροέπεια, ανερυθρίαστος, αναιδής, προκλητικός, δεν έχει τσίπα.
Αυτά ξεδιάλεξε η στήλη σαν συνώνυμα του θράσους, του ανθρώπου που ενεργεί με θράσος και των επιθετικών προσδιορισμών του θρασύ ανθρώπου. Τα έβαλε όλα μαζί, όχι σαν εκείνον το μαθητή δημοτικού, που μην ξέροντας που να βάλει κόμματα και τελείες στην έκθεση, έβαλε μετά το τέλος του κειμένου πολλά κόμματα και τελείες, αράδα, με την προτροπή: «κυρ Δάσκαλε βάλτα όπου χρειάζονται», αλλά γιατί θα μας χρειαστούν κατωτέρω.
Έ! λοιπόν το θράσος του Τσιπροπρωθυπουργού, δεν έχει όρια. Ό,τι του έχουν ζητήσει, απότοκο της περίφημης συμφωνίας του Ιουλίου του 2015 με τους «εταίρους», αλλά και ό,τι καινούργιο του ζήτησαν μέχρι προχθές, το ΥΠΟΓΡΑΨΕ. Και μέχρι εκεί, τον αποκαλείς κότα και τελείωσε. Το να παριστάνει τον ιδιοφυή πολιτικό που έσωσε την πατρίδα και το λαό, είναι ξετσιπωσιά. Δε ματάγινε τέτοια μετατροπή του μαύρου σε άσπρο. ΔΕ ΜΑΤΑΓΙΝΕ. Το σαξές στόρι του Σαμαρά ωχριά μπροστά στις... νέες ιστορίες επιτυχίας του Τσίπρα.
Υπογράφει τον αγωγό πετρελαίου, τον ΤΑΠ, τρώγοντας ουρανομήκη σφαλιάρα από τους Αμερικανούς και θριαμβολογεί για: τη «μεγαλύτερη επένδυση στον κόσμο», «τις 8.000 νέες θέσεις εργασίας», τα τόσα πολλά χιλιόμετρα του αγωγού, την «αναβάθμιση γεωστρατηγικά της χώρας». Το ότι πέρσι τέτοιο καιρό, κουνιότανε με τον ρώσικο αγωγό (τον ITGI), ως απόδειξη της πολυπολικής ανεξάρτητης πολιτικής προς όφελος του λαού και σήμερα βγάζει το σκασμό κάτω από την αμερικάνικη μπότα, ανερυθρίαστος, είναι ξεδιαντροπιά.
Και τα μικρά παιδιά στην πατρίδα μας ξέρουν πως ο μισθός της μάνας και του πατέρα, η σύνταξη του παππού, θα κοπούν δραματικά, χάρις τις άοκνες, συντονισμένες, διαπραγματευτικές προσπάθειες του Τσίπρα και του «κομμουνιστή» υπουργού, Κατρούγκαλου. Αυτού ντε!, που «πρόδωσε» την... τάξη του. Όλοι ξέρουν; Λάθος! Ο Τσιπροπρωθυπουργός μάς ανακοινώνει με τουπέ, πως αυτό ονομάζεται «Επιστροφή στις αγορές το 2017». Ακούσατε, ακούσατε τι είπε ο στόμας του: «Μετά την αξιολόγηση, δημοσιονομικά μέτρα τέλος... Αν πετύχουμε αυτό που επιδιώκουμε για το χρέος, στις 24 Μαΐου, το 2017 θα επιστρέψουμε στις αγορές και ίσως πολύ νωρίτερα από τη λήξη του προγράμματος (Αύγουστος του 2018), θα έχουμε βγει οριστικά από τα μνημόνια». Αν πετύχουμε- Θα επιστρέψουμε- Θα βγούμε από τα μνημόνια. Αν, Θα, Αν, Θα. Με τα Θα της Θεσσαλονίκης, βγήκε πρωθυπουργός. Με τα Αν προσπαθεί να κρατηθεί. Ο Μανώλης με τα λόγια χτίζει ανώγια και κατώγια.
Αμετροέπεια, υπερβάλλοντος θράσους, όμως είναι ο χαρακτηρισμός του γνωστού «κόφτη» ως «εξαιρετικά ευφυούς κίνησης στη σκακιέρα της διαπραγμάτευσης». Αναριγούν οι ανά τον κόσμο σκακιέρες. Δε χρειάζεται, εξαιρετικά υψηλό IQ, ελληνιστί Άι κιου, δηλαδή, δείκτης ευφυίας, για να αντιληφθεί, ότι τον έχουν πάρει χαμπάρι. Άι κιου ραδικιού.
Το θεϊκό, το αξεπέραστο, το ανυπέρβλητο, το δεν υπάρχει, είναι η ακόλουθη ρήση Τσίπρα: «...Μέχρι το Μάιο του 2019, η Ελλάδα θα έχει αναπτύξει την οικονομία της κατά επτά (7), περίπου μονάδες». Για να το εμπεδώσετε, εφτά, δηλ. 6+1=7, 5+2=7, 4+3=7. Έτσι! Η Κίνα έχει ανάπτυξη 6,7 μονάδες. Αδέρφια τη φάγαμε την Κίνα!!! Ούυυυυιιιιι! Το 2019, θα αγοράσουμε το λιμάνι του Πεκίνου, (δεν έχει θάλασσα), την ΤΡΑΙΝΟΣΕ κορυφής Ιμαλαΐων και το υδροηλεκτρικό φράγμα των Τριών Ποταμών. Κουράγιο αδέρφια! Σε τρία χρόνια από τώρα. Σε 36 μήνες, σε 13.140 μέρες, σε 315.000 ώρες, σε 18.921.600 λεπτά της ώρας. Πάμε: 1 λεπτό, 2 λεπτά, 3 λεπτά, 4 λεπτά, 5 λεπτά, 6 λεπτά...

Μετράτε κι ο Τσίπρας σάς δουλεύει.
Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;

http://www.m-lkke.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Με άλλη ματιά - ΤΡΕΙΣ ο ΤΖΟΚΕΡ και ο ΚΑΣΤΑΝΑΣ

0

Κρατάτε βήμα σταθερό!
Κι έχουμε ακοίμητον εχθρό!

Για να βοηθήσει τους δικούς του στο ΣΥΡΙΖΑ, να διεξάγουν αποτελεσματικά τη φιλομνημονιακή προπαγάνδα τους, ο υπουργός Οικονομικών Τσακαλώτος, τους είπε: «Πρέπει να σας βοηθήσω σύντροφοι και συντρόφισσες του ΣΥΡΙΖΑ. Εγώ θα σας πω τέσσερις αριθμούς και θα λέτε μόνο αυτούς τους τέσσερις αριθμούς, είναι τρεις αριθμοί και ένας τζόκερ. Είναι το 25, το 28 το 33 και το 50. Αυτούς θα λέτε από εδώ και πέρα. Το 25 είναι το ποσοστό που έπεσε το εθνικό εισόδημα στα πέντε χρόνια διακυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, το 28 είναι η ανεργία, το 33 είναι το ποσοστό του πληθυσμού που είναι ή σε κατάσταση φτώχειας ή κινδυνεύει με φτώχεια» . «Ο τζόκερ είναι 50 γιατί είναι οι ποσοστιαίες μονάδες που έχετε χάσει από τότε που ο δικομματισμός έπαιρνε πάνω από 80%». Βρε! το Τσακαλώτο!!
Κάθε πρωί ο σωστός Συριζαίος: Άγιος ο Θεός, 25- Άγιος ισχυρός- 28, Άγιος Αθάνατος- 33, Ελέησον ημάς- 50. Όχι μόνο Ελέησον, αλλά και Σώσον μαζί. Η στήλη τη βλέπει την εικόνα. Τρισδιάστατη. Παραλοϊσμένοι Συριζαίοι, να περπατούν στο δρόμο μουρμουρίζοντας: 25, 28, 33, 50. 25, 28, 33, 50. 25, 28, 33, 50.
Ο ΣΥΡΙΖΑ εξαντλεί ένα- ένα όλα τα τερτίπια που εφάρμοσαν οι κυβερνήσεις των αστικών κομμάτων, τις δεκαετίες που πέρασαν. Από την Ελπίδα που έρχεται, από το ΠΑΣΟΚ ακόμα την περιμένουμε να έρθει, στη θεωρία της «καμμένης γης». Το 'χε πει ο αξέχαστος Βαγγέλης Γιαννόπουλος, του ΠΑΣΟΚ. Εκείνος με το «κωλόσπιτο της Εκάλης» και το λευκό κουστούμι που σύχναζε σε αίθουσες τέχνης, όπως τα σκυλάδικα. «Θα πούμε πως παραλάβαμε καμμένη γη». Πάντα με την... καμμένη γη, που άφησε πίσω της η προηγούμενη αστική κυβέρνηση, η επόμενη αστική κυβέρνηση προχωρούσε σε μέτρα λιτότητας, για να συμμαζέψει τάχα τα άδεια κρατικά ταμεία. Τα ταμεία παρέμεναν εκκωφαντικά άδεια, (μια δραχμή να έριχνες μέσα έκανε αντήχηση), οι τσέπες των λίγων φούσκωναν και ο λαός έβαζε και νέα τρύπα στο ζωνάρι.
Αυτό θέλει τώρα να σηκώσει ο ΣΥΡΙΖΑ δια στόματος του τζόκερ- Τσακαλώτου. Ότι παρέλαβε καμμένη γη και δεν μπορεί παρά να εφαρμόζει «δυσάρεστα» μέτρα. Καλεί τους βουλευτές του και το λαό να μη θυμόνται, να μη λένε τίποτε άλλο. Κυρίως δε να μη θυμούνται τις υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Να γίνουν λωτοφάγοι.
Φυσικά και άφησαν πίσω τους καμμένη γη οι μνημονιακές κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ- ΝΔ. Όμως ο ΣΥΡΙΖΑ πηγαίνει από πίσω τους, μαζεύοντας, τους καμμένους κορμούς, τα κλαράκια και τη στάχτη από την έρημη γη. Για να τα παραδώσει στους ιμπεριαλιστές.
Ο Τζόκερ, εκτός από παιχνίδι τζόγου και χαρτί στην τράπουλα, ήταν ο γελωτοποιός του βασιλιά και των ευγενών στις μεσαιωνικές αυλές, που τους διασκέδαζε με τα αστεία του. Αυτήν τη θέση αγωνίζεται να πάρει ο Τσακαλώτος. Του γελωτοποιού στις αυλές των διάφορων Σόιμπλε, Ντάισελμπλουμ και Μοσκοβισί. Αγωνίζεται να τους ευχαριστήσει. Να πάρει τα μπράβο τους. Μόνο που όταν ο γελωτοποιός, ξέμενε από ευρηματικά αστεία και τον βαριόταν ο βασιλιάς, τον αποκεφάλιζε...
Η ιστορία του καστανά που συνελήφθη από 12 ολόκληρους αστυνομικούς, γιατί δεν είχε άδεια λειτουργίας της... φουφούς, αντικατοπτρίζει απολύτως πιστά τη διάθεση των κυβερνώντων για το λαό. Άδεια λειτουργίας φουφούς δεν είχε ο άνθρωπος. Δεν ήταν δα και στη λίστα Λαγκάρντ. Γιαυτό και συνελήφθη. Α! Τη φουφού την πήγανε για τεκμήριο στο τμήμα; Με τα κάρβουνα μαζί;
Αφού επιτηδεύεται στους αριθμούς, ο ξενόγλωσσος υπουργός, γιατί δεν παίζει στο Τζόκερ να βγάλει μερικά εκατομμύρια να τα δώσει στο κράτος. Μόνο έτσι θα μπορέσει να βάλει χρήματα στα δημοσία Ταμεία, αφού χρειάζεται να εισπραχθούν 7,5 δις ευρώ μέσα σε 15 μέρες. Όσους καστανάδες, λουστράκους και παιδάκια που λένε κάλαντα και να συλλάβει η οικονομική αστυνομία, για μη έκδοση αποδείξεων και απόδοση ΦΠΑ, το ποσό είναι Άπιαστο.
Η στήλη σας περιμένει στους αγώνες της νέας χρονιάς, ευχόμενη από καρδιάς, Καλή Χρονιά.

http://www.m-lkke.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Με άλλη ματιά - ΑΝΑΒΑΛΛΟΜΕΝΟΣ ΟΡΙΣΤΙΚΑ

0

“Πατρίδα; Πουλημένη στο σφυρί! Λευτεριά; Με χαλκάδες δεν μπορεί!”.

«Σύμμαχος στις προσπάθειες των ελληνικών τραπεζών να καλύψουν τις όποιες ανάγκες προκύψουν από τα Stress Tests της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας είναι η ρύθμιση για τον αναβαλλόμενο φόρο». (Από τις εφημερίδες).

Ας χαζέψουμε τη δομή της πρότασης που η στήλη ανέσυρε από τα μεγάλα έντυπα ΜΜΕ. Δεν έχει σημασία από ποιο ακριβώς, μιας και όλα χρησιμοποιούν τις ίδιες ειδήσεις, διατυπωμένες με τις ίδιες εκφράσεις. «Σύμμαχος», καλή λέξη. Προξενεί θετικά συναισθήματα. «Ρύθμιση», καλή και αυτή η λέξη. «Αναβαλλόμενος φόρος». Αλληλούια! Εδώ μιλάμε για θεϊκό κουαρτέτο εγχόρδων. Ποιος τυφλός δε θέλει να δει το φως του. Ποιος φορολογούμενος δε θέλει την αναβολή των φόρων του... Στη μέση της πρότασης οι «ελληνικές τράπεζες». Σκεπτικισμός, υποψία. Τελικά δεν πρόκειται για τον καθένα μας, μα για τις τράπεζες. Ωστόσο κανένα δημοσίευμα δεν εξηγούσε τι ακριβώς είναι ο «αναβαλλόμενος φόρος». Η στήλη αναγκάστηκε να καταφύγει στο διαδίκτυο. Να καταφεύγετε στο διαδίκτυο, όσο ακόμα είναι δωρεάν. Διότι στην Ουγγαρία κοστίζει, ήδη, η χρήση του. Στην Ουγγαρία γίνεται η αρχή, για τον αποκλεισμό από την πληροφορία των μη εχόντων χρήματα για να την αποκτήσουν. Αν και βαδίζουμε τον αιώνα της πληροφορίας, όπως μας πιπίλισαν το μυαλό χρόνια τώρα, οι φτωχοί δε θα έχουν πρόσβαση στην πληροφορία - γνώση. Αυτή θα παραμένει, μελλοντικά, στα χέρια των ιερατείων. Τέλος πάντων. Ας ξαναγυρίσουμε στον αναβαλλόμενο φόρο. Πρόκειται για ένα μέτρο «φορολογικής βοήθειας», που δόθηκε στις τράπεζες ως αντιστάθμισμα για τις ζημιές που υπέστησαν από το πρόγραμμα ανταλλαγής ομολόγων PSI. Σύμφωνα με τραπεζικούς κύκλους, το όφελος για τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα μπορεί να ξεπεράσει τα 2,5δις ευρώ. Όπως προβλέπει η σχετική ρύθμιση: «οι τράπεζες έχουν τη δυνατότητα να συμψηφίσουν κάποιες από τις απώλειες του κουρέματος, με φόρο που θα έπρεπε να καταβάλουν στο μέλλον. Δηλαδή ουσιαστικά οι τράπεζες αποκτούν έναν «κουμπαρά» τον οποίο αξιοποιούν σήμερα και συνυπολογίζουν στα κεφάλαιά τους. Στη συνέχεια, και για την επόμενη 30ετία θα αφαιρούν από τον «κουμπαρά» αυτό τα χρήματα που έπρεπε να καταβάλλουν ως φόρο στο δημόσιο, μέχρι το ποσό αυτό να μηδενιστεί». Δηλαδή, δηλαδή, δυο φορές για να το κατανοήσουμε, η κυβέρνηση των τραπεζιτών, απαλλάσσει τους τραπεζίτες από φόρους που θα έπρεπε να καταβάλλουν. Σιγά - σιγά και αγάλι - αγάλι, μέσα σε 30 χρόνια. Δηλαδή Οριστικά. Έχασαν βλέπετε οι καημένες οι τράπεζες από το PSI και τις φροντίζουν. Και εμείς, ο λαός, χάσαμε από το PSI, αλλά αναβολή φόρου δεν λάβαμε. Χάσαμε τα Ταμεία μας με το PSI και αποκτήσαμε Αναβαλλόμενη Υγεία. Τώρα αρρωσταίνουμε, σε 30 χρόνια θα μας γιατρέψει το σύστημα υγείας τους. Χάσαμε το μισθό και την σύνταξη και η «φροντίδα» που πήραμε ήταν νόμοι και παράγραφοι που σε κάνουν βλάκα, που σε κάνουν να μην ξέρεις πόσος είναι ο μισθός σου και η σύνταξή σου κάθε μήνα και γιατί είναι τόσο ακριβώς. Θα πρέπει να σημειωθεί επίσης ότι το όφελος αυτό έχει την εγγύηση του Δημοσίου, που σημαίνει ότι σε περίπτωση που κάποιο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα τεθεί σε εκκαθάριση, το δημόσιο θα πρέπει να καλύψει το ποσό του αναβαλλόμενου φόρου με μετρητά. Και από ποιον θα τα ληστέψουν τα 2,5 δις ευρώ; Από τα συνήθη υποζύγια των «ισοδύναμων μέτρων», φυσικά. Που ήδη έχουν πληρώσει άμεσα από την τσέπη τους, ή με χρέη και δάνεια, άλλα 128 δις για να τα καταβροχθίσουν οι τραπεζίτες και το κεφάλαιο. Η είδηση είναι ομολογουμένως φτιαγμένη με συντακτική, γραμματολογική και εννοιολογική μαστοριά. Πληροφορεί τον αναγνώστη για μια καραμπινάτη κλεψιά, σε βάρος του λαού, σαν να πρόκειται για την πιο αισιόδοξη είδηση των τελευταίων ημερών. Ή μάλλον δεν πληροφορεί. Αποκρύπτει. Μαστοριά στη μετατροπή του άσπρου σε μαύρο. Πώς θα το έλεγαν αυτό στον θανατοποινίτη; Σήμερα θα έχετε μια θαυμάσια μέρα. Σύμμαχός σας το εκτελεστικό απόσπασμα, η επιλογή του τοίχου για την εκτέλεση, σε απαλό, ήρεμο χρώμα και η ρύθμιση για αναβολή της σκέψεώς σας ... αιωνίως.

http://www.m-lkke.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ