Νομπέλ πολέμου!

0

Δεν το πήρε –ακόμα– ο Τραμπ! Η Σουηδική Ακαδημία το έδωσε φέτος στη Ματσάδο, μια παραδοσιακή φίλη των ΗΠΑ που η πρώτη επίσκεψή της στον Λευκό Οίκο ήταν τον Μάιο του 2005, επί προεδρίας Τζόρτζ Μπους. Η Ματσάδο είναι γνωστή ηγετική φιγούρα των ακροδεξιών δυνάμεων στη Βενεζουέλα, που προβάλλει και προωθεί με τον «ακούραστο αγώνα της», όπως λέει και η Σουηδική Ακαδημία, ό,τι πιο σκοταδιστικό και αντιδραστικό: από την απαγόρευση των αμβλώσεων μέχρι τη θεσμοθέτηση της καταλήστευσης των πλουτοπαραγωγικών πηγών της Βενεζουέλας από τις ΗΠΑ. Πάνω απ' όλα, όμως, έχει ταχθεί ανοιχτά υπέρ της ξένης (δηλαδή της αμερικάνικης) επέμβασης για να... σωθεί η χώρα της!

Η Ματσάδο, λοιπόν, έκανε ό,τι χρειαζόταν, ό,τι περνούσε από το χέρι της, για να της δώσει η Ακαδημία το Νομπέλ πολέμου. Ενώ ο Τραμπ –ως ηγέτης της πιο δολοφονικής δύναμης στον κόσμο– είναι ακόμα στην αρχή του έργου του. Συνεπώς –και ενώ «εκκρεμεί» η επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και πολλά άλλα– η απόφαση της Ακαδημίας μπορεί να διαβαστεί σαν μια δημιουργική προτροπή και υπόδειξη προς τον επικεφαλής των φονιάδων των λαών! 

Ν.Π.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ο Όργουελ - της CIA - διδάσκει και στις πανελλαδικές εξετάσεις!

1

 

Ανάμεσα στον Πλάτωνα και τον Ξενοφώντα, μπήκε στις πανελλαδικές εξετάσεις των Αρχαίων Ελληνικών και ο Όργουελ! Για να διδάξει, με το διαβόητο «1984», τους μαθητές, το πόσο απόλυτα καταπιεστικό είναι το «Κόμμα» και να τους προφυλάξει  - ποιος ξέρει - από καμιά απροσδόκητη έλξη που μπορεί να νοιώσουν για το «Κόμμα».

Αλλά μην πάει το μυαλό σας στο κακό! Το Υπουργείο, οι επιτροπές του (εξεταστικές, πειθαρχικές και όποιες άλλες…) και συνολικά η εκπαίδευση, δεν είναι ισοπεδωτική! Είναι απλώς αστική! Δεν διδάσκει την άρνηση, την εναντίωση, την απόρριψη, για το κάθε κόμμα. Και μάλιστα σε τέτοιους καιρούς, που τα γκάλοπ - και όχι κυρίως αυτά - καταγράφουν τεράστια ποσοστά άρνησης και απόρριψης των νέων ανθρώπων απέναντι στα κόμματα του συστήματος.

Η αστική τάξη και η εκπαίδευση της είναι  …πλουραλιστική. Έχει μιλήσει με καλά λόγια, ακόμα και με ύμνους, όχι μόνο για τα δικά της κόμματα, αλλά και για πολλά άλλα. Όπως για το κόμμα του Γκορμπατσώφ, του Τενγκ, του Χρουστσώφ. Γι αυτό, εξάλλου, και το Στεητ Ντιπάρτμεντ - αφού οι ΗΠΑ είναι το προπύργιο του ελεύθερου κόσμου - έσπευσε να δημοσιεύσει την «μυστική» έκθεση του Χρουστσώφ, που κατήγγειλε τα «εγκλήματα» του Στάλιν, μόλις δύο μήνες αφότου δόθηκε, στο 20^ο συνέδριο του ΚΚΣΕ 

Ο κίνδυνος για τους νέους - και για όλο το λαό - δεν προέρχεται από τέτοια κόμματα. Ο κίνδυνος είναι από κόμματα, σαν αυτά στα οποία ηγούνταν ο Στάλιν, ο Λένιν, ο Μάο… Αυτά απειλούν την ελευθερία που υπερασπίζεται ο Όργουελ στο «1984». Ποια ελευθερία; Μα τι ρωτάτε τώρα!

Την ελευθερία να μειώνονται σε 65.000 οι εισακτέοι στα ΑΕΙ, από 150.000, και να ετοιμάζονται τα Τεχνικά Γυμνάσια, γιατί πολλοί πάνε στα Λύκεια και μάλιστα παίρνουν και απολυτήριο!

Την ελευθερία να ορίζεται η κατάληψη του σχολείου ή της σχολής σαν «ποινικό αδίκημα».

Την ελευθερία να καταργείται η μόνιμη και σταθερή δουλειά, να δουλεύεις 13ωρα, ενώ τον κατώτατο μισθό να τον ορίζει ο υπουργός, σύμφωνα με «τις ανάγκες της οικονομίας».

Την ελευθερία να καταδικάζεται η δασκάλα που, μαζί με τους μαθητές της, ζωγράφισαν το ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ.

Την ελευθερία, μια χούφτα παράσιτα να θησαυρίζουν με τη δυστυχία του λαού και την απόγνωση της νεολαίας, και υποθηκεύοντας τη χώρα στα ξένα αφεντικά…

Μικρή ελευθερία είναι όλα αυτά; Και που θέλει «να πάει», επιτέλους, αυτή η νέα γενιά; Σε κόμματα, οργανώσεις και ιδεολογικές - πολιτικές  επιλογές, που αρνούνται αυτή την ελευθερία;

Με κάθε τρόπο και «επί της αρχής» λοιπόν που θα’ λεγε κι ο Μητσοτάκης, πρέπει να απαγορευτεί, να κλείσει ο δρόμος, για …νέες περιπέτειες. Η Ιστορία τέλειωσε με τη δικτατορία των λίγων πάνω στους πολλούς. Το αντίστροφο είναι …καταπιεστικό για τους λίγους και δεν επιτρέπεται. Δεν θα αλλάξει ο κόσμος. Θα διδάσκεστε  Όργουελ. Μόνο «τυχαίος» δεν είναι. Η CIA τον είχε σε περίοπτη θέση στο «πολιτιστικό» τμήμα που είχε συγκροτήσει, για να διαδώσει παγκόσμια, τις ελευθερίες που η ίδια υπηρετούσε και έντεχνα υμνούσε, η πένα του συγγραφέα.

Γι αυτόν τον παρατάσσουμε. Δίπλα στους φραγμούς και τους εκβιασμούς. Μαζί με την τρομοκρατία και τις διώξεις. Μαζί και με την τεχνητή νοημοσύνη που εκτίμησε με θετικό τρόπο τα θέματα των εξετάσεων, αναπαράγοντας τις πηγές της κρίσης της. Μαζί με τον πρωθυπουργό που μάζεψε τους πρυτάνεις για να κάνει άλλο ένα διάγγελμα ενάντια στην «ανομία της νεολαίας». Μεγάλη «επιστράτευση» για έναν αντίπαλο - την «ανελευθερία» - που ηττήθηκε. Μήπως είναι μεγάλη η ανάγκη να ξαναγεννηθεί;

Ν.Π.        

       

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Σε νέα τροπή οι εξελίξεις!

2

 Θα χρειαστεί χρόνος για να διαμορφωθούν οι απαντήσεις που απαιτούνται αλλά τα δεδομένα ήδη πιέζουν και χρειάζεται να επισημανθούν και να ανοίξει η γόνιμη συζήτηση που είναι αναγκαία μπροστά στη νέα τροπή των εξελίξεων που διαμορφώνεται διεθνώς και στη χώρα. Έστω και βιαστικά ας σημειώσουμε δύο βασικές διαπιστώσεις για τα νέα δεδομένα.

1./ Το παζάρι ΗΠΑ-Ρωσίας για τον πόλεμο στην Ουκρανία πλησιάζει στην επιτυχημένη ολοκλήρωση του. Στον καυγά για τη λεία του ορυκτού πλούτου της πολύπαθης χώρας αμερικάνικα ειδησεογραφικά κανάλια παρουσιάζουν τον Τραμπ γενναιόδωρο αφού έτσι θα καταφέρει να «μπουκώσει» τους Ρώσους ολιγάρχες και να λήξει τον πόλεμο. Το πιο εντυπωσιακό και ανατρεπτικό στα δεδομένα δεκαετιών ωστόσο είναι η προετοιμαζόμενη συμφωνία για «καταστροφή μεγάλης κλίμακας» των πυρηνικών όπλων ΗΠΑ-Ρωσίας. Αν για τη Ρωσία αυτό είναι εύκολο να εξηγηθεί –αφού οι ολιγάρχες της απαιτούν αλλού να κατευθυνθούν οι επενδύσεις για άμεσα κέρδη- υπάρχει ωστόσο ακόμα πιο ισχυρή βάση για την επιλογή αυτή όσον αφορά τις ΗΠΑ. Η διοίκηση Τραμπ θέλει τα ιλιγγιώδη ποσά των εξοπλισμών να χρησιμοποιηθούν στον οικονομικό πόλεμο με την Κίνα. Ταυτόχρονα η απόφαση αυτή «επανασυνδέει» ΗΠΑ- ΕΕ καθώς διευκολύνει τους Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές στην επιστροφή τους στην οικονομική ανάπτυξη. Η διεθνής ειδησεογραφία σε αυτό το πλαίσιο κάνει λόγο μέχρι και για τη διαμόρφωση ειδικής σχέσης μεταξύ ΕΕ και Λευκορωσίας! Σε κάθε περίπτωση υπάρχει στροφή και απόσταση των μεγάλων δυνάμεων από τον πόλεμο και οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι προτάσεις για «αποπυρηνικοποίηση» και «αφοπλισμό» που υπήρξαν το τελευταίο διάστημα από ελληνικές οργανώσεις ήταν έως και προφητικές/διεισδυτικές για την πορεία των εξελίξεων! Ερώτημα βέβαια παραμένει για το ματοκύλισμα και τη γενοκτονία του λαού της Παλαιστίνης. Στο φόντο όμως  των παραπάνω εξελίξεων ισχυροποιούνται οι πιθανότητες μιας οικονομικής προσέγγισης και αυτού του ζητήματος με μια συμφωνία Αράβων-Ισραήλ υπό τη Δυτική επιδιαιτησία. Μια συμφωνία που δεν θα έχει τα στοιχεία της πρότασης Τραμπ (να γίνει «Ριβιέρα» η Λωρίδα της Γάζας) αλλά οπωσδήποτε θα φέρει μια στοιχειώδη ανοικοδόμηση. Ίσως με βάση όλα αυτά να ήρθε πιο κοντά η υλοποίηση των αποφάσεων του ΟΗΕ για δύο κράτη στα σύνορα του 1967…  

2./ Στη χώρα μας όλα αυτά θα παραγάγουν –όχι πολύ αργά- σοβαρές εξελίξεις. Οι δυνάμεις της λεγόμενης κεντροαριστεράς (από το ΠΑΣΟΚ ως τη ΝεΑρ) παρά τα χάλια τους πιέζονται και θα πιεστούν ακόμα περισσότερο να πρωταγωνιστήσουν με μια όποια μορφή συντονισμού/ συμπαράταξης. Το μανιφέστο Τσίπρα («νέα εθνική πυξίδα») είναι μόνο ένα πρόπλασμα του νέου κοινού κυβερνητικού προγράμματος που ετοιμάζεται ήδη. Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού/σύνταξης, κρατικοποίηση του σιδηροδρόμου, κατάργηση των διαγραφών στους φοιτητές, ενιαίος τύπος δημόσιου σχολείου (9χρονου ή 12χρονου) είναι στοιχεία του προγράμματος αυτού. Η πίεση που προκαλεί αυτή η αλλαγή πολιτικής έγινε ήδη αισθητή στην κυβέρνηση όπως εκτός των άλλων φανερώνει η συνέντευξη Ζαχαράκη στο Ν. Χατζηνικολάου που αναπαρήγαγε η Εφ Συν. Βέβαια βασικό πρόβλημα –αφού η πολιτική έχει διαμορφωθεί- αποτελεί η ανάδειξη ηγέτη που θα εμπνέει το λαό, αλλά πολλά δείχνουν ότι θα υπάρξει απάντηση και στο πρόβλημα αυτό. 

Οι εξελίξεις αυτές δικαιώνουν εκτός των άλλων και την ηγεσία του ΚΚΕ που μόλις προχθές στη συνάντηση της με τη ΔΟΕ κατήγγειλε την κυβέρνηση πως «για άλλα τυρβάζει» αντί «να δώσει τις απαντήσεις που χρειάζονται για το δημόσιο σχολείο». Αλλά βέβαια το ΚΚΕ θα κρατήσει αποστάσεις από τη νέα κυβερνητική λύση παρόλο που δημοσιογραφικές εκτιμήσεις αναφέρουν πως θα τηρήσει στάση ανοχής και άτυπα θα προτείνει για τη θέση του υπουργού πολιτισμού τον Δεληβοριά.

Όσον αφορά τις εξωκοινοβουλευτικές δυνάμεις είναι προφανές ότι αντιμετωπίζουν ερωτήματα για το πως θα σταθούν μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις. Για  το πως θα μπορέσουν να σταθεροποιήσουν και να εμβαθύνουν τα θετικά στοιχεία τους κατακτώντας ρόλο στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό… 

ΥΓ1 Καλό μήνα σε όλους!

ΥΓ2 Για να μην ξεχνιόμαστε όλοι στην απεργία της 9 Απρίλη!

01-04-25

Ν.Π.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΙΧΜΕΣ | Ο Κατρούγκαλος «αποκαλύπτει» τα συμβόλαια εκτέλεσης των λαϊκών δικαιωμάτων!

0

Σε αναγκαστική και… περίπου απόσυρση του Κατρούγκαλου από τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ οδηγήθηκε τρεις μέρες πριν τις εκλογές η ηγεσία του κόμματος αυτού. Αιτία η ομολογία Κατρούγκαλου για την «ανάγκη» μιας ακόμα επιδρομής, μέσω των ασφαλιστικών εισφορών, στα εισοδήματα των ελεύθερων επαγγελματιών.

Αν κάτι επιβεβαιώνει η ομολογία Κατρούγκαλου είναι πως τα περιβόητα «συμβόλαια με το λαό» είναι αέρας κοπανιστός. Όπως διαψεύστηκαν οικτρά οι προεκλογικές εξαγγελίες της ΝΔ το 2019 για «αποκατάσταση» της λεγόμενης «μεσαίας τάξης» το ίδιο και περισσότερο θα διαψευστούν από την επομένη των εκλογών τα ψίχουλα που υπόσχονται στο λαό σήμερα και η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ. 

Ωστόσο δεν χρειαζόταν η ομολογία Κατρούγκαλου για να μάθουμε την πραγματική κατεύθυνση της πολιτικής του συστήματος που την έχουν ήδη αναδείξει Στουρνάρας και Παπαδόπουλος. Το φούντωμα της κρίσης και η ένταση των ληστρικών απαιτήσεων των Ευρωπαϊκών και Αμερικάνικων αφεντικών της χώρας είναι οι πιο δυνατές «φωνές» σε αυτή την προεκλογική περίοδο! 

Το μόνο πραγματικό συμβόλαιο που έχουν τα κόμματα που προαλείφονται για την κυβερνητική διαχείριση είναι αυτό με το κεφάλαιο και τους ιμπεριαλιστές πάτρωνες τους. Είναι το συμβόλαιο εκτέλεσης των λαϊκών –εργατικών δικαιωμάτων! 

Όσο για την τύχη του Κατρούγκαλου που βιάστηκε να αποκαλύψει τα αδιέξοδα της πολιτικής του συστήματος, δεν «ανησυχούμε»! Η υπευθυνότητα του έναντι των αφεντικών αργά ή γρήγορα θα ανταμειφθεί. Θα του βρουν κάποια θέση στις κυβερνήσεις που θα εφορμούν ενάντια στο λαό τα επόμενα ταραγμένα και άγρια χρόνια.

Το συμπέρασμα για το λαό είναι δεδομένα: ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΠΡΠΕΙ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ! Αρνούμαστε τους κυρίαρχους και τις ψεύτικες λύσεις. Ψηφίζουμε ΚΚΕ(μ-λ)!   

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

«Εργατικός έλεγχος εδώ και τώρα» (ένα χρήσιμο παράδειγμα)

0

Τα παραδείγματα βοηθούν. Ο Λέανδρος Μπόλαρης με άρθρο του στην ιστοσελίδα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (https://antarsya.gr/node/6348) επιχειρηματολογεί για αυτό που βρίσκεται στον πυρήνα αυτού που η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποκαλεί «αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα». Δηλαδή προβάλλει όχι μόνο την ανάγκη αλλά και τη «δυνατότητα» να επιβληθεί «εδώ και τώρα» (όπως ο ίδιος λέει) εργατικός έλεγχος ως αναγκαίο συνοδευτικό των κρατικοποιήσεων που προτείνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στους σιδηροδρόμους, την υγεία κλπ.

Για να υποστηρίξει λοιπόν ο αρθρογράφος πως «εδώ και τώρα ανοίγει το ζήτημα της κρατικοποίησης χωρίς αποζημίωση για τα αφεντικά και με εργατικό έλεγχο» παραθέτει ένα συγκεκριμένο παράδειγμα.

Γράφει ο Λ. Μπόλαρης:
«Το εργατικό κίνημα έχει εμπειρία από τέτοιες μάχες αλλά και από νίκες. Το 1990-93 η κυβέρνηση του Μητσοτάκη πατρός αποπειράθηκε μια κατά μέτωπο σύγκρουση με την εργατική τάξη με σημαία τις ιδιωτικοποιήσεις και έσπασε τα μούτρα της στη ναυαρχίδα αυτής της προσπάθειας, την «αποκρατικοποίηση» της ΕΑΣ, των μπλε λεωφορείων της Αθήνας. Η κυβέρνηση έπεσε, και οι εργαζόμενοι της ΕΑΣ επέβαλαν στην επόμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ την επανακρατικοποίηση των λεωφορείων.»

Νομίζουμε πως το παράδειγμα είναι πράγματι πολύ σαφές για το σε τι (σε ποια κυβέρνηση που «μπορεί να κάνει κρατικοποιήσεις»)  πρέπει να «προσβλέπουν» σήμερα οι εργαζόμενοι ενόψει των εκλογών της 21/5. Και είναι ακόμα πιο σαφές για το με ποιες πολιτικές προϋποθέσεις «ανοίγει ο δρόμος»  για να εφαρμοστεί  αυτό που η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ονομάζει «αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα».

Ευχαριστούμε Λέανδρε!

ΥΓ. ίσως η μόνη παράλειψη του παραδείγματος είναι ότι δεν μας λέει αν μετά την επανακρατικοποίηση των λεωφορείων που έκανε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχαμε και (για κάποιο έστω διάστημα) «εργατικό έλεγχο» στα λεωφορεία. Αλλά μπορεί τότε να μην είχε διαμορφωθεί το «ολοκληρωμένο αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα» που σήμερα υπάρχει…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ