Πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη στις 10/7 η συγκέντρωση με αφορμή τις συλλήψεις που έγιναν έξω από το κατάστημα των Yes στη Θεσσαλονίκη. Υπενθυμίζουμε ότι εργαζόμενος των Yes διεκδίκησε να αμείβεται σύμφωνα με την κλαδική σύμβαση του επισιτισμού και ο εργοδότης αρχικά τον κατηγόρησε για εκβιασμό και στη συνέχεια κάλεσε την αστυνομία η οποία με εντολή εισαγγελέα συνέλαβε όλη την συγκέντρωση διαμαρτυρίας που γινόταν έξω από το κατάστημα με το πρόσχημα της συκοφαντικής δυσφήμησης.
Στέφανος Ματσούκας*, Μυρτώ Περράκη**
Η πρόσφατη κοινή επιχείρηση εργοδοσίας - αστυνομίας - εισαγγελίας στην ανατολική Θεσσαλονίκη ενάντια στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας σε κατάστημα της αλυσίδας «YES! STORES» ανοίγει ένα νέο, επικίνδυνο κεφάλαιο στο πεδίο της κρατικής και εργοδοτικής τρομοκρατίας ενάντια στο εργατικό κίνημα.
Η κινητοποίηση αυτή, πέρα από ήδη γνωστά ζητήματα του χώρου του επισιτισμού, ανέδειξε και τις -αναβαθμισμένες πλέον- μεθόδους καταστολής που έχει στα χέρια της η εκάστοτε εργοδοσία. Συγκεκριμένα, από την πρώτη στιγμή που εργαζόμενος του καταστήματος διεκδίκησε να εφαρμοστεί η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας στον Επισιτισμό και να πληρωθούν τα νόμιμα δεδουλευμένα, η εργοδοσία δεν σταμάτησε τις μεθοδεύσεις προκειμένου να βγει αυτή η διεκδίκηση στην παρανομία.
Ενώ αρχικά και προφορικά ο εργοδότης συμφώνησε στα νόμιμα, όταν έγινε η συνάντηση προχώρησε σε μήνυση «για εκβιασμό» προς τον εργαζόμενο, αλλά και σε αλληλέγγυο συνάδελφο, μέλος του σωματείου Επισιτισμού. Είναι τουλάχιστον προκλητικό να προσάπτουν τέτοιες κατηγορίες οι πραγματικοί εκβιαστές στον χώρο του επισιτισμού, δηλαδή η εργοδοσία, η οποία, με τον εκβιασμό της ανεργίας και των απολύσεων, έχει το προσωπικό της να δουλεύει μαύρα, με απλήρωτες υπερωρίες ή χωρίς ΣΣΕ. Η εργοδοσία ξεγυμνώθηκε στο δικαστήριο, όπου αποκαλύφθηκε ότι οι εργαζόμενοι στο κατάστημα είναι δηλωμένοι ως… πωλητές(!) ενώ στην πραγματικότητα φτιάχνουν καφέδες…
Αντί όμως να πτοηθεί ο εργοδότης που η μήνυσή του κατέπεσε, αμέσως μετά κλιμάκωσε την αυθαιρεσία του απολύοντας άμεσα τον εργαζόμενο που έκανε την καταγγελία. Και σαν να μην έφτανε αυτό, όταν πραγματοποιήθηκε νέα συγκέντρωση από την Επιτροπή Αλληλεγγύης, προχώρησε σε μήνυση για «συκοφαντική δυσφήμιση» καλώντας την αστυνομία να συλλάβει τους συγκεντρωμένους. Μια πρακτική που συναντάται συχνά πλέον σε εργατικές διεκδικήσεις και αρκετές φορές και στον χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Ομως η διαφορά στο συγκεκριμένο συμβάν βρίσκεται στον τρόπο υλοποίησης της δίωξης από τη μεριά των Αρχών.
Η αστυνομία Θεσσαλονίκης, δρώντας ως εκτελεστικό όργανο της εργοδοσίας, έστησε ολόκληρη επιχείρηση με διμοιρίες ΜΑΤ, κλούβες, ασφαλίτες, περικύκλωσε τη συγκέντρωση και συνέλαβε όλους τους συγκεντρωμένους! Είκοσι οκτώ διαδηλωτές οδηγήθηκαν στο τμήμα, όπου η εισαγγελέας ζήτησε την κράτησή τους με τη διαδικασία του αυτόφωρου. Την επόμενη μέρα οδηγήθηκαν με χειροπέδες στο δικαστήριο, όπου η πρόεδρος διέταξε προανακριτική διαδικασία με ανοιχτό το ενδεχόμενο ορισμού δικασίμου.
Ανεξάρτητα από την εξέλιξη της συγκεκριμένης υπόθεσης, που είναι αντικείμενο πάλης για το εργατικό κίνημα της Θεσσαλονίκης, εγείρεται το εξής σοβαρό ερώτημα: δεδομένου ότι η πλειονότητα των εργατικών κινητοποιήσεων έχει τη μορφή της συγκέντρωσης έξω από τον χώρο δουλειάς (με ή χωρίς στάση εργασίας ή απεργία), νομιμοποιείται η αστυνομία ύστερα από μια απλή μήνυση να συλλαμβάνει τη συγκέντρωση και να τη σέρνει στο τμήμα και τα δικαστήρια; Και τι άλλο συνιστά αυτή η πρακτική παρά μια απόπειρα να βγουν στην παρανομία και να απαγορευτούν όλες οι συγκεντρώσεις;
Μάλιστα, πέρα από τη νομική σαθρότητα της κατηγορίας για «συκοφαντία» ή «εκβιασμό», προκύπτει και η εξής διαπίστωση: κάθε εργατική κινητοποίηση αποτελεί de facto μια διαφωνία με την εργοδοσία, αλλιώς πολύ απλά δεν θα υπήρχε. Από πότε μια διαφωνία και μια διεκδίκηση ανάμεσα σε τάξεις με αντιτιθέμενα συμφέροντα μπορεί να βαφτίζεται «δυσφήμιση»; Λίγο ώς πολύ για ακόμα μία φορά αξιώνεται η… κατάργηση της ταξικής πάλης!
Φυσικά το γεγονός ότι η οικογένεια του εργοδότη έχει σχέσεις με την πολιτική γραμματεία της Ν.Δ. και με τον πρωθυπουργό προσωπικά εξηγεί την «άνεση» με την οποία υλοποιούνται οι εντολές του, πλην όμως αυτό είναι η κορυφή του παγόβουνου. Γιατί πίσω από το θράσος του συγκεκριμένου εργοδότη δεν βρίσκονται μόνο οι «υψηλές γνωριμίες», αλλά και ένα ολόκληρο νομοθετικό οπλοστάσιο.
Το περιστατικό αυτό αποτελεί ευθεία συνέχεια και εφαρμογή του πλαισίου που έχουν ορίσει οι νόμοι Χατζηδάκη, Γεωργιάδη και Χρυσοχοΐδη, ο οποίοι έχουν δώσει τα νομικά εργαλεία για την ποινικοποίηση όλων των μορφών πάλης που έχει το εργατικό κίνημα: εκλογές, συνέλευση, απεργία, αφισοκόλληση, συγκέντρωση, απεργιακή περιφρούρηση, συνθήματα. Στην πράξη η κυβέρνηση θέλει να βγάλει στην παρανομία το εργατικό κίνημα βαφτίζοντάς το άλλοτε «ψυχολογική βία», άλλοτε «εκβιασμό» και άλλοτε «συκοφαντία».
Αυτή η επιδίωξη προστίθεται στο συνολικό κατασταλτικό πλαίσιο που έχει στηθεί: δυνητική αργία στη Χρύσα Χοτζόγλου και 2.500 πειθαρχικά στους εκπαιδευτικούς, άρση μονιμότητας στο Δημόσιο, διαγραφές φοιτητών, πρόστιμα για ανάρτηση πανό και αφισοκόλληση, απαγορεύσεις συναθροίσεων. Πρόκειται για μια επιχείρηση φίμωσης του λαϊκού κινήματος συνολικά με συνευθύνη όλων των κυβερνήσεων, συνολικά του αστικού κρατικού μηχανισμού και του συνόλου των υποταγμένων συνδικαλιστικών ηγεσιών.
Η δίωξη στους «28 των YES» αποτελεί ευθεία αμφισβήτηση του δικαιώματος στη συνδικαλιστική δράση, επιχείρηση απαγόρευσης των συγκεντρώσεων -και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπιστεί από το εργατικό κίνημα της χώρας. Απαιτείται άμεσα η ενεργοποίηση και η επαγρύπνηση όλων των πραγματικά ταξικών δυνάμεων που αντιλαμβάνονται αυτή τη συνθήκη και θέλουν να αναμετρηθούν με αυτή.
*Μέλος του Δ.Σ. του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών Μακεδονίας (ΣΜΤ-Μ), συλληφθείς και διωκόμενος
**Μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ)
δημοσιεύτηκε στην ΕφΣυν
ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΕΣΤΙΑΣΗ ΝΤΕΛΙΒΕΡΙ. ΕΝΑ ΚΑΖΑΝΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ!
Από τα ξενοδοχεία και τις μεγάλες αλυσίδες καφέ και ντελίβερι που συγκεντρώνουν δεκάδες εργαζομένους μέχρι τις μικρές επιχειρήσεις, οι εργαζόμενοι στον επισιτισμό με τον ιδρώτα μας «κινούμε» την τουριστική οικονομία που γεμίζει τις τσέπες των αφεντικών. Οι παράγοντες της πόλης και τα αφεντικά χτίζουν πάνω σ' αυτόν τον ιδρώτα μια βιτρίνα. Πίσω όμως απ’ αυτή τη βιτρίνα η παροχή υπηρεσιών πατάει πάνω σε εργαζόμενους που λιώνουν σόλες παπουτσιών δουλεύοντας σε συνθήκες γαλέρας, που αυξάνουν καθημερινά και τα λεγόμενα εργατικά «ατυχήματα». Με εξαντλητικά, σπαστά ωράρια, χωρίς ρεπό, 7 μέρες τη βδομάδα. Συνθήκες σεζόν όλο το χρόνο με ελάχιστες απολαβές. Και αν κάπου δεν υπάρχει δουλειά πετιούνται στο δρόμο χωρίς δυνατότητα ούτε για ταμείο ανεργίας.
ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΟΧΙ ΔΟΥΛΟΙ ΚΑΙ ΕΠΑΙΤΕΣ! Τα πουρμπουάρ δεν είναι μισθός! Είμαστε εργαζόμενοι όχι ζητιάνοι. Η ασφάλιση δεν πάει με ποσοστό, να μας βάζουν δύο στα πέντε μεροκάματα. Τα δώρα και τα επιδόματα είναι καθολικά δικά μας, δεν εξαρτώνται απ’ το αν έχει δουλειά ή όχι η επιχείρηση. Εμείς άλλωστε τα ίδια θα πάρουμε κι όταν έχει δουλειά, δεν είμαστε συνεργάτες.
Αυτά και πολλά άλλα που δείχνουν μια συνεχή καταπάτηση δικαιωμάτων και σε μικρές αλλά και σε μεγάλες επιχειρήσεις του κλάδου δεν είναι αυθαιρεσίες μεμονωμένων εργοδοτών. Είναι κατεύθυνση της πολιτικής που τους λύνει τα χέρια. Είναι η επίθεση της κυβέρνησης, των μηχανισμών του κράτους που στόχο έχουν να φοβίζουν όλους εμάς είτε κάνοντας τα στραβά μάτια (πχ επιθεώρηση εργασίας) είτε απειλώντας ανοιχτά (αστυνομία, δικαστήρια).
ΑΝΤΙΣΤΑΣΟΥ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕ! Γιατί συνολικά οι εργαζόμενοι βρισκόμαστε μπροστά σε μια ταξική πολιτική επίθεσης του κεφαλαίου και του κράτους απέναντι μας, με στόχο να αυξάνουν την κερδοφορία τους. Δεκάδες αντεργατικοί νόμοι διαλύουν τα δικαιώματά μας και γιγαντώνουν την εκμετάλλευση. Ο ν. Χατζηδάκη και ο πρόσφατος του Γεωργιάδη φτιάνουν έναν εργασιακό μεσαίωνα. Γιατί η υποταγή στην εκμετάλλευση και η φτώχεια που μεγαλώνει μέσω της ακρίβειας θα χειροτερεύουν κι άλλο τις συνθήκες. Μόνο ένα μαζικό εργατικό κίνημα μπορεί να αντισταθεί, να διεκδικήσει και να κατακτήσει δικαιώματα. Να επιβάλει αυξήσεις πραγματικές με συλλογικές συμβάσεις εργασίας, συνθήκες ασφάλειας κτλ. Γιατί όπως αυξάνουν οι πολεμικοί κίνδυνοι και μπλέκουν τη χώρα σ’ αυτούς τους κινδύνους για τα συμφέροντα των Αμερικάνων σε λίγο θα μας πουν να πάμε και να σκοτωθούμε γι' αυτούς.
ΟΡΓΑΝΩΣΕ τον ΑΓΩΝΑ – ΓΡΑΨΟΥ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ! Γιατί όσοι σου λένε μακριά απ’ τα «πολιτικά», μακριά απ’ το σωματείο, μακριά από τις απεργίες, εννοούν να κάτσεις στα αυγά σου και να σκύβεις μια ζωή το κεφάλι. Αν τα αφεντικά δε μας υπολογίζουν, αυτό είναι πολιτικό ζήτημα και μόνο με μαζικό αγώνα αλλάζει. Αν η ΓΣΕΕ κάνει απεργίες τουφεκιές είναι για να μας απομακρύνει από την ταξική οργάνωση. Η λύση είναι να οργανώνουμε εμείς τους αγώνες και τους στόχους μας. Αν το σωματείο δεν κάνει συνελεύσεις αλλά είναι απλά μια σφραγίδα, η λύση είναι να ενισχύσουμε τις μαζικές διαδικασίες και την πίεση για περισσότερες. Να αλλάξουμε το συσχετισμό μέσα σ' αυτό.
ΨΗΦΙΣΕ - ΣΤΗΡΙΞΕ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ
Ενίσχυσε την κατεύθυνση της μαζικής σύγκρουσης με το κεφάλαιο. Όχι την αδιέξοδη προσπάθεια συνεννόησης με τους εργοδότες. Όχι τη λογική των «καλών» προτάσεων για να «τα βρούμε» κάπου στη μέση, που προσπαθούν συμβιβάσουν αντίθετα συμφέροντα. Όχι την λογική του «θα διεκδικήσουμε στα δικαστήρια».
Αλλά την κατεύθυνση των συλλογικών διαδικασιών, των συζητήσεων των εργαζομένων, της ενότητάς τους, των αποφάσεων αγώνα από εμάς τους ίδιους για εμάς. Την κατεύθυνση της ανασυγκρότησης ενός εργατικού κινήματος που δε θα κινείται στα όρια που του επιτρέπουν αλλά στις δυνατότητες της εργατικής τάξης.
Όταν εργαζόμενος που θέλει να εργαστεί στον επισιτισμό πήγε στο εν λόγω τμήμα για να εκδώσει άδεια, του έδωσαν να υπογράψει υπεύθυνη δήλωση ότι δεν τον βαραίνουν μια σειρά εγκλήματα. Αφού ο εργαζόμενος υπέγραψε, του αρνήθηκαν την έκδοση άδειας, πατώντας πάνω σε σύλληψή του που είχε συμβεί στις φοιτητικές κινητοποιήσεις του 2021, και συγκεκριμένα κατά τη βίαιη επίθεση των ΜΑΤ στην Πρυτανεία του ΑΠΘ. Στη συνέχεια τον τρομοκράτησαν περαιτέρω, λέγοντάς του ότι «αφού το υπέγραψες, ενώ εκκρεμεί δίκη με μία σειρά κατηγοριών, θα μπορούσα να σε τυλίξω σε μία κόλλα χαρτί, θα μπορούσαμε να σε πάμε αυτόφωρο, κρατητήριο για ψευδή δήλωση» καθώς και «αυτό τιμωρείται μέχρι και με δέκα χρόνια φυλάκισης».
Η ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ
Ως ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ στεκόμαστε αλληλέγγυοι/ες στην ποινική δίωξη του προέδρου του Σωματείου Επισιτισμού Χανίων από μεγάλη αλυσίδα ψητοπωλείων της πόλης, με πρόσχημα τη διατάραξη της λειτουργίας του εστιατορίου και η αιτία ήταν η παρέμβαση την οποία πραγματοποίησαν μέλη του σωματείου στο εν λόγω μαγαζί με σκοπό την ενημέρωση των συναδέλφων τους για τα εργασιακά τους δικαιώματα.
Με μια εγκύκλιο που εξέδωσε το υπ. Εργασίας την περασμένη Πέμπτη επιδιώκει να καταργήσει και επίσημα το 5νθήμερο,40ωρο στον κλάδο του τουρισμού-επισιτισμού και ανοίγει το δρόμο για τη μετατροπή της 5ήμερης εργασίας σε 6ήμερη για τους εργαζόμενους του κλάδου. Παρά την αρχική προσπάθεια της κυβέρνησης να διασκεδάσει τις εντυπώσεις και την τεράστια οργή που έχει συσσωρευτεί στους εργαζόμενους, κηρύσσοντας τη ΣΣΕ ως υποχρεωτική και εξαγγέλλοντας εντατικούς ελέγχους για τη διασφάλιση τάχα των δικαιωμάτων των εργαζομένων, πολύ γρήγορα φάνηκε πως δε σκοπεύει να κάνει βήμα πίσω από την προώθηση της αντεργατικής πολιτικής.
Το σύστημα προχωρά στην παραπέρα νομιμοποίηση των όρων της εργασιακής βαρβαρότητας για τους εργαζόμενους στον κλάδο του τουρισμού-επισιτισμού και σε μία ακόμη προσπάθεια εφαρμογής του αντεργατικού νόμου Χατζηδάκη. Την ίδια ώρα, η γενική γραμματέας του υπουργείου Εργασίας παρουσιάζει αυτή την ερμηνεία ως «διευκόλυνση» για τους εργαζόμενους! Ισχύει υποτίθεται το 40ωρο-5μερο αλλά, κάλλιστα μπορεί να γίνει 6μερο αν το θέλει ο εργαζόμενος. Απλά θα υποβάλλει μια αίτηση στο ΕΡΓΑΝΗ και ο εργοδότης του θα αποφασίσει αν θα του κάνει τη χάρη! Πρόκειται φυσικά, για την ίδια λογική που διαπνέει ολόκληρο το ν. Χατζηδάκη, που τάχα λαμβάνει υπόψιν τις ιδιαίτερες ανάγκες κάθε εργαζόμενου, αλλά στην πραγματικότητα διευκολύνει και εξυπηρετεί μονάχα τις ανάγκες της εργοδοσίας, η οποία διαθέτει ακόμη ένα όπλο για να μπορεί να εκβιάζει τους εργαζόμενους.
Οι εργαζόμενοι του κλάδου δεν πρέπει να υποτιμήσουμε αυτή την εξέλιξη, αλλά να κατανοήσουμε πού πραγματικά αποσκοπεί και να οργανώσουμε την πάλη μας για να αντισταθούμε σε αυτή. Η κατάργηση του 5μερου (στα πρότυπα του νόμου Χατζηδάκη) μόνο νέες, ακόμη πιο δύσκολες συνθήκες θα δημιουργήσει στον κλάδο του επισιτισμού- τουρισμού. Η εργοδοτική αυθαιρεσία, τα εξοντωτικά ωράρια, οι απλήρωτες υπερωρίες, τα χαμένα ρεπό, τα κουτσουρεμένα ένσημα, η ανασφάλιστη εργασία γίνονται καθημερινότητα και με τη βούλα του νόμου. Το μόνο σίγουρο είναι ότι το σύστημα δεν πρόκειται να σταματήσει, ίσα ίσα θέλει κι άλλα, για αυτό το λόγο και στήνει όλο το νομικό πλαίσιο για να προωθήσει την πολιτική του.
Οι εργαζόμενοι στον επισιτισμό-τουρισμό, όπως και οι εργαζόμενοι σε όλους τους κλάδους πρέπει να αντισταθούμε στην πολιτική που μας θέλει σκλάβους χωρίς κανένα δικαίωμα. Η ερμηνεία της κλαδικής ΣΣΕ που εξέδωσε το υπουργείο δεν πέφτει από τον ουρανό, αλλά είναι συνέχεια των επιλογών του κεφαλαίου. Το έδαφος έχει στρωθεί καιρό πριν, τόσο με το νόμο 4808, όσο και με νόμους άλλων κυβερνήσεων, που άνοιγαν την πόρτα για αυτό που έχουμε τώρα μπροστά μας.
Μπροστά στην επίθεση που βιώνουμε στα δικαιώματα μας, στην εργασιακή καθημερινότητα που γίνεται όλο και πιο δύσκολη, στους όρους γαλέρας που επιβάλλονται στη «βαριά βιομηχανία» του τουρισμού- επισιστισμού πρέπει να αντισταθούμε! Βαφτίζουν το μαύρο άσπρο για να περάσουν την πολιτική «όλα στο κεφάλαιο- όλα για το κεφάλαιο». Την μαυρίλα της εργασιακής βαρβαρότητας όμως δεν πρέπει να την αποδεχτούμε! Πρέπει να οργανώσουμε την πάλη μας, μέσα από τα συλλογικά μας όργανα για να την απαντήσουμε. Οι εργαζόμενοι για να έχουμε το δικαίωμα στην εργασία και στη ζωή με δικαιώματα πρέπει να αγωνιστούμε! Να κάνουμε υπόθεση μας την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας!
Πρόκειται για τραμπουκισμό σερβιτόρου σε ώρα εργασίας, μόνο που τώρα έγινε από πελάτη που έψαξε να βρει τα «δίκια» του για την καθυστέρηση φωνάζοντας...
Συγκεκριμένα επιτέθηκε στο σερβιτόρο λεκτικά και με την απειλή άσκησης σωματικής βίας - σπρώχνοντάς τον - χρησιμοποιώντας συγχρόνως την ιδιότητά του για να τρομοκρατήσει (δήλωσε υπάλληλος του υγειονομικού).
Η εντατικοποίηση της δουλειάς και τα εξαντλητικά ωράρια όμως που οδηγούν σε τέτοια περιστατικά είναι ευθύνη των εργοδοτών που για να μην προβούν σε επιπλέον προσλήψεις προσωπικού επιλέγουν να ξεζουμίσουν τους υπάρχοντες... είναι άλλωστε σύνηθες σε περιόδους αιχμής όπως συνέβαινε κάθε χρόνο και στην εμποροπανήγυρη.
Ήδη πλέον μετά την ψήφιση του τερατουργήματος Χατζηδάκη, όλα πια γίνονται και με το νόμο ώστε να την πληρώνουν οι εργαζόμενοι που πρέπει δήθεν να βάζουν πλάτη...
Οι εργαζόμενοι πρέπει να καταγγείλουν τα φαινόμενα αυτά και δεν πρέπει να συνηθίσουν σε τέτοια περιστατικά που δεν είναι καθόλου μεμονωμένα και συνθέτουν τον εργασιακό μεσαίωνα αλλά να οργανωθούν, να αντισταθούν και τελικά να τον ανατρέψουν.
Όπως γράφει και το πανό, οι εργαζόμενοι στον κλάδο της εστίασης πεινάνε. Οι περισσότεροι έχουν μείνει άνεργοι εδώ και μήνες, χωρίς να λαμβάνουν κάποιο επίδομα στήριξης. Όσοι δουλεύουν έχουν υποστεί σοβαρές μειώσεις μισθών και ελαστικοποίηση του ωραρίου.
Με την εστίαση να παραμένει κλειστή για τουλάχιστον 3-4 μήνες ακόμη, εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι του κλάδου οδηγούνται στην απόγνωση.
Τα σωματεία και οι ομοσπονδίες δεν πρέπει να μείνουν σε συμβολικές και ακτιβίστικες κινήσεις, αλλά να οργανώσουν συνελεύσεις και μαζικές συγκεντρώσεις. Μόνο οι ίδιοι οι εργαζόμενοι μπορούν να ανατρέψουν την επίθεση που διεξάγει η κυβέρνηση και η εργοδοσία.
Να αφεθούν ελεύθεροι οι προσαχθέντες - να μην επιβληθεί κανένα πρόστιμο
Να δοθεί επίδομα που καλύπτει τις ανάγκες διαβίωσης σε όλους τους εργαζόμενους της εστίασης.
