ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Γ.Ν.Ε. ΘΡΙΑΣΙΟ: Να αθωωθούν οι 62 συλληφθέντες διαδηλωτές της 6ης Δεκεμβρίου 2020

0

Στις 29 Νοεμβρίου 2021 στα δικαστήρια της Ευελπίδων καλούνται να δικαστούν ως κατηγορούμενοι 62 διαδηλωτές που συμμετείχαν στις εκδηλώσεις για την ημέρα επετείου της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου στις 6 Δεκέμβρη του 2020 στην Αθήνα, κόντρα στην απαγόρευση διαδηλώσεων που επέβαλε η κυβέρνηση της ΝΔ.

Η κατηγορία που τους βαραίνει είναι για διασπορά μεταδοτικής νόσου, ενώ σε πολλούς προστέθηκε και η κατηγορία για απείθεια, λόγω άρνησης να δώσουν δακτυλικά αποτυπώματα. Ενδεικτικό της κρατικής υποκρισίας είναι το ότι οι συλληφθέντες τηρούσαν τις υγειονομικές προφυλάξεις, ενώ ακόμη πιο προκλητικό ήταν το ότι στη συνέχεια στοιβάχτηκαν κατά δεκάδες και για ώρες στα κρατητήρια της ΓΑΔΑ.

Πολλοί από τους κατηγορούμενους συνελλήφθησαν πριν καν κατεβούν στο δρόμο, όταν ήταν ακόμα και πάνω στο πεζοδρόμιο ή έξω από γραφεία. Οι συλλήψεις που έγιναν την ίδια μέρα σε πολλές πόλεις αποτέλεσαν συνέχεια της άγριας καταστολής και των απαγορεύσεων για την επέτειο του Πολυτεχνείου του 2020.

Αποτελεί πρόκληση να επικαλείται την προστασία της δημόσιας υγείας η κυβέρνηση της ΝΔ που, με την απαράδεκτη πολιτική της «ατομικής ευθύνης» αυξάνει τον κίνδυνο για την υγεία των λαϊκών οικογενειών. Που ακόμα και σήμερα, που καταγράφονται δεκάδες νεκροί καθημερινά και συνεχώς αυξάνεται ο αριθμός των νοσηλευομένων και διασωληνωμένων με COVID αρνείται την ουσιαστική ενίσχυση των δημόσιων μονάδων υγείας, τη λήψη των αναγκαίων μέτρων για την προστασία της υγείας σε εργασιακούς χώρους, Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, σχολεία και σχολές καθώς και την επίταξη ιδιωτικών μονάδων υγεία για την αντιμετώπιση της επιδημίας.

Ταυτόχρονα, αξιοποιεί την επιδημία για την επέκταση της επιχειρηματικής δράσης στην Υγεία και Ασφάλιση αλλά και για να επιφέρει νέο χτύπημα στα δημοκρατικά μας δικαιώματα. Απόδειξη γι' αυτό ήταν οι δεκάδες αντεργατικές πράξεις νομοθετικού περιεχομένου και ο νόμος απαγόρευσης των διαδηλώσεων.

Γνωρίζουμε ότι ο κρατικός αυταρχισμός συνοδεύει την αντιλαϊκή πολιτική και εντείνεται ενόψει τη προσπάθειας εφαρμογής ακόμη σκληρότερων αντιλαίκών μέτρων, όπως αυτά που περιλαμβάνονται στο «Σχέδιο Ανάπτυξης της Ελληνικής Οικονομίας» (Έκθεση επιτροπής Πισσαρίδη). Αντιλαϊκά μέτρα που είναι προαπαιτούμενα για την εκταμίευση δις ευρώ για επιδοτήσεις και φοροαπαλλαγές στους επιχειρηματικούς ομίλους, από το Ταμείο Ανάκαμψης, και για τα οποία «περισσεύουν» οι πανηγυρισμοί της κυβέρνησης, της αξιωματικής αντιπολίτευσης και των υπόλοιπων κομμάτων της άρχουσας τάξης.

Μάταια όμως ελπίζουν ότι θα μας τρομοκρατήσουν με τέτοιες ενέργειες. Προειδοποιούμε ότι θα υπερασπισθούμε τα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες μας, που κατακτήθηκαν κυριολεκτικά με αιματηρούς αγώνες και δε σκοπεύουμε να τα παραδώσουμε στο αστικό κράτος και τους μηχανισμούς τους.

Στην κατεύθυνση αυτή, εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους 62 συλληφθέντες διαδηλωτές και απαιτούμε να αθωωθούν και να ακυρωθούν όλα τα πρόστιμα που τους επιβλήθηκαν.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο
Ο Πρόεδρος                   Η Γραμματέας
Βαρδαβάκης Μανώλης  Φεργάδη Αννα

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δυτική Αττική: Πρώτα μας θυσιάζουν και τώρα θέλουν να μας φυλακίσουν! Η κυβέρνηση και το σύστημά τους οι μόνοι υπεύθυνοι για την πανδημία!

0

Καθολικό Lock Down επέβαλε η κυβέρνηση στις περιοχές Ασπρόπυργου, Ελευσίνας, Μάνδρας. Δείχνοντας άλλη μια φορά την αδυναμία της να διαχειριστεί την εξάπλωση της πανδημίας, επιβάλλει τη γνωστή της επιλογή: καταστολή.

Από το Μάρτιο που επέβαλε την πρώτη καραντίνα, στην περιοχή του Θριασίου Πεδίου δεν είχε πραγματοποιηθεί ούτε ένας έλεγχος. Σε μια περιοχή με 85.000 κατοίκους συνολικά και άλλους τόσους που καθημερινά φθάνουν για δουλειά από διάφορα σημεία της Αττικής, δεν διενεργήθηκε όλο αυτό το διάστημα ούτε ένα τεστ. Παρά τα επιβεβαιωμένα κρούσματα σε χώρους εργασίας (που δεν παίρνεται κανένα μέτρο προστασίας), οι επιχειρήσεις συνεχίζουν να εργάζονται με τους ίδιους ρυθμούς.

Στα σχολεία της περιφέρειας συνωστίζονται καθημερινά χιλιάδες μαθητές και εκπαιδευτικοί, με μόνη προστασία τη μάσκα (που οι οικογένειές τους έπρεπε να καλύψουν το οικονομικό της κόστος), σε αίθουσες που φθάνουν τα 29 άτομα και με σχολικές μονάδες που 600 παιδιά προαυλίζονται στον ίδιο χώρο. Το 2^ο ΓΕΛ Ασπροπύργου καταργήθηκε πριν ακόμα λειτουργήσει και το ΕΠΑΛ ακόμα αναζητά κτίριο. Τα κρούσματα που έκλεισαν τμήματα ή και ολόκληρες σχολικές μονάδες, ουδέποτε ιχνηλατήθηκαν, ούτε έγιναν τεστ στο ευρύτερο περιβάλλον. Μαθητές και εκπαιδευτικοί καθημερινά ρισκάρουν τη ζωή τους για να καταλήξουν τελικά στο φιάσκο της τηλεκπαίδευσης. Οι αποκλεισμοί μεγάλων μερίδων μαθητών είναι πια γεγονός.

Σε μια τόσο επιβαρυμένη περιοχή, που εξαιτίας των περιβαλλοντικών επιπτώσεων είναι τεράστια τα ποσοστά των ομάδων υψηλού κινδύνου (καρκινοπαθείς και πνευμονοπαθείς) κανένα μέτρο προστασίας δεν λήφθηκε για να προστατευθεί ο πληθυσμός.

Τα κρούσματα στο Θριάσιο, το μοναδικό Νοσοκομείο της περιοχής, φθάνουν καθημερινά τα 45. Με γιατρούς και νοσηλευτές απλήρωτους, να δουλεύουν σε εξουθενωτικούς ρυθμούς και ελλείψεις σε υλικοτεχνικές υποδομές, με ΙΚΑ και κέντρα υγείας να έχουν καταργηθεί τα προηγούμενα χρόνια, ο λαός της περιοχής δεν έχει καμία δυνατότητα να προσφύγει για παροχή ιατρικής φροντίδας.

Η άθλια κατάσταση των συγκοινωνιών (με γραμμές να έχουν καταργηθεί πολύ πρόσφατα, όπως το Α16, Β16, Γ16 και 805) εξαναγκάζει τους κατοίκους της Δυτικής Αττικής να στοιβάζονται στα λεωφορεία που τους εξυπηρετούν κάθε 40 λεπτά. Η πιθανότητα μετάδοσης του ιού είναι τεράστια.

Και σήμερα ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΚΟΥΝΗΣΟΥΝ ΤΟ ΔΑΚΤΥΛΟ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΕΙΛΗΣΟΥΝ ότι θα σφραγίσουν ακόμα και σπίτια για να μας συνετίσουν, όλοι αυτοί που όλο αυτό το διάστημα αδιαφόρησαν ακόμα και για την ύπαρξη μας!!! Αυτοί που με τον πιο κυνικό τρόπο θεωρούν τους εκατοντάδες θανάτους καθημερινά ως άλλο ένα φυσικό φαινόμενο. Όπως τα «φόρτωσαν» στη φύση για τους πνιγμούς της Μάνδρας.

Τόσο οι κυβερνήσεις όσο και οι τοπικές αρχές, έχουν δείξει πλήρη αδιαφορία για την ανθρώπινη ζωή στην «πίσω αυλή» της Αθήνας. Δεκαετίες τώρα επιβαρύνουν τους κατοίκους με τις πολιτικές τους και ξαφνικά έρχονται να μας πουν πως θέλουν να βοηθήσουν. Πώς αλήθεια; Θα ανοίξουν τις δομές υγείας που έκλεισαν; Θα προσλάβουν γιατρούς και θα λειτουργήσουν το κέντρο υγείας που υπολειτουργεί; Θα κάνουν μαζικά τεστ στους κατοίκους και συχνό έλεγχο στους εργαζομένους των επιχειρήσεων; Θα παρέχουν μέτρα προστασίας; Θα ανοίξουν σχολεία; Θα επιδοτήσουν τους ανθρώπους που έχασαν τη δουλειά τους με αντικατάσταση των μισθών τους; Θα προσλάβουν εκπαιδευτικούς; Θα σταματήσουν να ανοίγουν το κεφάλι και να συλλαμβάνουν όποιον διεκδικεί; Θα ανοίξουν κλίνες ΜΕΘ με προσωπικό; Θα σταματήσουν την επιδρομή στους μισθούς και τις συντάξεις;

Είναι φανερό πως αυτή η επιλογή είναι αντίθετη στα συμφέροντα τους. Είναι επίσης φανερό πως μόνο ο δικός μας αγώνας μπορεί να βάλει φραγμό στην εξόντωση του λαού και να δώσει μια άλλη προοπτική.

• ΝΑ ΑΝΤΙΠΑΛΕΨΟΥΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΘΕΩΡΕΙ ΑΝΑΛΩΣΙΜΟΥΣ!
• ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΞΟΥΜΕ ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΥΝ ΦΡΑΓΜΟΣ ΣΤΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ!
• ΜΕ ΑΠΕΡΓΙΕΣ, ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ, ΠΟΡΕΙΕΣ ΝΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΖΩΗ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΛΑΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ!

Οργανώσεις του ΚΚΕ(μ-λ) στη Δυτική Αττική

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΔΥΤΙΚΗ ΑΤΤΙΚΗ | Ούτε τα μυαλά, ούτε το στόμα δεν θα μας σφραγίσουν!

0

Μένω σε μια περιοχή που συχνά-πυκνά είναι στα δελτία ειδήσεων, όχι για καλό. Ο Ασπρόπυργος κι η αδελφή Ελευσίνα, τόσο διαφορετική, σήμερα μπήκαν στο στόχαστρο του υπουργού ΠΡΟΠΟ Χρυσοχοΐδη, λόγω της εξάπλωσης του κορωνοϊού. Βγήκε όχι λέει για να απειλήσει, αλλά να βοηθήσει όλους εμάς να μας διδάξει πώς να μην κάνουμε του κεφαλιού μας.

Θα μπορούσαμε να γελάσουμε αν δεν ήταν τόσο τραγική η συγκυρία. Να βοηθήσουν ποιοι; Αυτοί που όλο αυτό το διάστημα το μόνο που κάνουν είναι να επιβάλλουν καταστολή και πρόστιμα. Έκοψαν τις λεωφορειακές γραμμές Α16, Β16, Γ16, 805. Μπήκα εκατοντάδες φορές σε λεωφορεία που είμαστε στοιβαγμένοι ο ένας πάνω στον άλλο, που ακόμα κι αν ξέρω τον κίνδυνο που διατρέχω, δεν μπορώ ούτε να διανοηθώ πως θα το αφήσω να πάρω το επόμενο μετά από 40 λεπτά. 

Τα παιδιά στα σχολειά μας 27 στις τάξεις, δεν φιλοτιμήθηκε κανένας να τους κάνει τεστ. Απαιτούσαμε να φορούν μάσκες και να τις αλλάζουν και δεν αναρωτήθηκε κανένας αν έχουν τα χρήματα να καλύψουν τα έξοδα οι οικογένειες. Όσα παιδιά αρρώστησαν, τα στέλναμε σπίτι και οι γιατροί το ίδιο. Κανένα τεστ. Καμία διάγνωση. Όταν τα άνοιξαν για δυο εβδομάδες τον Ιούνιο, έβαλαν τους μισούς μαθητές. Το Σεπτέμβριο δεν κολλούσε ο ιός και τους έβαλαν όλους. 

Οι χώροι δουλειάς ήταν πεδίο μετάδοσης χωρίς κανένα μέτρο προστασίας. 

Η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας ανύπαρκτη. Αν ήθελες να κάνεις τεστ, έπρεπε να είσαι ένα βήμα πριν το θάνατο. Κι αν έφτανες στο νοσοκομείο, έπρεπε να ρισκάρεις αν θα έμπαινες από την πόρτα και θα έβγαινες με τον ιό, ή αν δεν επέστρεφες σπίτι χωρίς να σε δει γιατρός. Αν είχες ασθενή μέσα έπρεπε να κάνεις ιδιωτικά τεστ μοριακό για να μπορείς να τον επισκεφθείς. Ούτε προσλήψεις γιατρών, ούτε εκπαιδευτικών, ούτε άνοιγμα κλινικών, ούτε ΜΕΘ ούτε ΜΑΦ. Μόνο προσλήψεις δυνάμεων καταστολής με ταχύρυθμα σεμινάρια και στρατιωτικές δαπάνες για τον εξωτερικό εχθρό. 

Κι έρχεται σήμερα να μας τραμπουκίσει άλλη μια πως θα μας σφραγίσει ακόμα και στα σπίτια μας. 

Δεν είναι καιρός να σωπάσουμε. ΠΡΕΠΕΙ πλέον να μιλήσουμε, να χρεώσουμε. Να χρεώσουμε τις εκατόμβες νεκρών. Το άνοιγμα δραστηριοτήτων χωρίς κανένα μέτρο. Το κλείσιμο των δραστηριοτήτων χωρίς να νοιάζονται πώς θα ζήσουν οι εργαζόμενοι. Της τηλεκπαίδευσης του φιάσκου και των αποκλεισμών. Των δημάρχων που δεν κίνησαν καμιά διαδικασία προστασίας των πολιτών τους κι έρχονται τώρα να σταθούν στο πλάι στον υπουργό της καταστολής που κατ’ ευφημισμό το ονομάζουν “προστασίας του πολίτη”. Να οργιστούμε που με υφάκι τσαμπουκά μας λέει πως θα μας σφραγίσει. 

Ούτε τα μυαλά, ούτε τα στόματα δεν θα μας σφραγίσει. Ακόμα και σκεφτόμαστε και αποφασίζουμε ότι δε θα μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια στη δολοφονική πολιτική τους.

Ο.Σ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Με το όπλο στην εφημερία της Ψυχιατρικής του Θριασίου! Καταγγελία της ΟΕΝΓΕ

0

Αντιδράσεις έχουν προκληθεί από το επεισόδιο στο Θριάσιο Νοσοκομείο, όπου αστυνομικός μπήκε οπλοφορώντας στη ψυχιατρική κλινική.

Όταν η γιατρός που εφημέρευε -πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ και στέλεχος του ΚΚΕ- του ζήτησε να το απομακρύνει, όπως άλλωστε προβλέπει και η νομοθεσία, εκείνος έσπευσε να καλέσει άλλους πέντε αστυνομικούς για... να τη συλλάβουν!!!

Η Ομοσπονδία των Νοσοκομειακών Γιατρών (ΟΕΝΓΕ) επισημαίνει σε επιστολή της προς τους υπουργούς Κικίλια και Χρυσοχοΐδη ότι η σχετική νομοθεσία προβλέπει πως οι αστυνομικοί φρουροί κρατουμένων ασθενών πρέπει να εισέρχονται άοπλοι σε ειδικές μονάδες.

Διαβάστε παρακάτω όλη την επιστολή της ΟΕΝΓΕ στους Βασίλη Κικίλια και Μιχάλη Χρυσοχοΐδη:

«Καταγγέλλουμε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την τραμπούκικη, αυταρχική συμπεριφορά αστυνομικών φρουρών και ανδρών της ομάδας ΔΙΑΣ ενάντια στη συνάδελφο ψυχίατρο και πρόεδρο της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας, Αφροδίτης Ρέτζιου.

Το Σάββατο 17 Αυγούστου η εφημερεύουσα συνάδελφος ζήτησε από αστυνομικό φρουρό κρατούμενου ασθενούς να μην οπλοφορεί μέσα στην ψυχιατρική κλινική του Θριάσιου νοσοκομείου στην οποία νοσηλεύονται 34 ασθενείς, γιατί αυτό εγκυμονεί κινδύνους για την ασφάλεια των ασθενών.

Όπως η σχετική νομοθεσία (ΠΔ 215/2006 – ΦΕΚ 217/Α’/12.10.2006) προβλέπει, οι αστυνομικοί φρουροί κρατουμένων ασθενών πρέπει να εισέρχονται άοπλοι σε ειδικές μονάδες (όπως αυτονόητα είναι οι ψυχιατρικές πτέρυγες). Είναι άλλωστε νωπό το περιστατικό που συνέβη στη γενική εφημερία του νοσοκομείου του Ρίου, όταν 28χρονος ασθενής άρπαξε το όπλο από τον αστυνομικό που τον συνόδευε και αυτοκτόνησε.

Σε μία προσπάθεια επίδειξη πυγμής και εκφοβισμού ο αστυνομικός της είπε: “ξέρεις ποιος είμαι εγώ;”, “δώσε μου τα στοιχεία σου”.

Όταν εκείνη αρνήθηκε, κάλεσε ενισχύσεις από την ομάδα ΔΙΑΣ και σε χρόνο dt εισέβαλλαν στην Ψυχιατρική Κλινική 5 ένστολοι, ένοπλοι της ομάδας ΔΙΑΣ, περικύκλωσαν κυριολεκτικά τη συνάδελφο, την απείλησαν ότι θα τη συλλάβουν και θα την οδηγήσουν στο αυτόφωρο (την ώρα της εφημερίας της) για “απείθεια κατά της αρχής” αφού δεν έδωσε τα στοιχεία της στον αστυνομικό φρουρό.

Κάποιοι μάλιστα κραύγαζαν “περάστε της χειροπέδες τώρα”!!!

Μετά την επιμονή της συναδέλφου και την παρέμβαση της διοίκησης του “Θριάσιου” νοσοκομείου, η ομάδα των αστυνομικών υποχώρησε, καταγράφοντας το περιστατικό στο αστυνομικό δελτίο.

Σε κάθε περίπτωση, η “επιχείρηση” σύλληψης της ιατρού αποτελεί ακραία περίπτωση αστυνομικής αυθαιρεσίας και υπέρβασης καθήκοντος. Αυτό το απαράδεκτο συμβάν δεν είναι μεμονωμένο. Έχουμε καταγγείλει και στο παρελθόν παρόμοιες πρακτικές αστυνομικών που απειλούν συναδέλφους, παρεμβαίνουν στο έργο τους, τους εξαναγκάζουν να εξετάσουν ασθενείς παρουσία ένστολων.

Τέτοιες βαθιά αντιδραστικές μέθοδοι δεν πρόκειται να μείνουν αναπάντητες.

Δεν περιμένουμε από τις δυνάμεις καταστολής να κατανοήσουν τι μπορεί να προκαλέσει σε ψυχικά ασθενείς ακόμα και η θέα τόσο των αστυνομικών στολών όσο και όπλων. Ένα όμως είναι βέβαιο. Η σημερινή κυβέρνηση παίρνοντας τη σκυτάλη από την προηγούμενη θα συνεχίσει να πατάσσει την “ανομία”. Μετά τις απεργίες και τις διαδηλώσεις σειρά έχουν τα νοσοκομεία».

ενημέρωση από:
https://www.healthreport.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΜΕ ΠΙΕΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΜΟΝΗ | ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΣΙΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ

0

Πραγματοποιήθηκε σύσκεψη στα γραφεία της Α' ΕΛΜΕ Δυτ. Αττικής για να διοργανωθεί αντιπολεμική συγκέντρωση. Η πλειοψηφία του Δ.Σ. θεωρώντας ότι δεν θα μπορούσε η ΕΛΜΕ να πάρει μόνη της την πρωτοβουλία να καλέσει σε συγκέντρωση το λαό της Ελευσίνας και των γύρω περιοχών, προτίμησε να καλέσει σε σύσκεψη, χωρίς να πιστεύει και ιδιαίτερα τη δυνατότητα να κινητοποιήσει σωματεία της περιοχής. Είναι χαρακτηριστικό ότι ούτε και το mail δεν είχαν τη διάθεση να στείλουν, για να μην πούμε για την παντελή έλλειψη συνδέσμων με τα άλλα σωματεία της περιοχής. Έτσι, λοιπόν κατέληξε όλη η διαδικασία να γίνει από εμάς.

Στη σύσκεψη παραβρέθηκαν η ΛΑ-ΑΑΣ, ο σύλλογος Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης "Δελμούζος", το σωματείο του Θριάσιου Νοσοκομείου, και με συμφωνία συμμετοχής χωρίς τη δυνατότητα παρουσίας στη σύσκεψη, η ΕΛΜΕ Ανω Λιοσίων - Ζεφυρίου και η Πρωτοβουλία Αγώνα στα ΕΛΠΕ.

Παρά τη διάθεση των παρευρισκομένων να προχωρήσουμε σε διοργάνωση συγκέντρωσης και συναυλίας για τη νεολαία, τα μέλη του Δ.Σ., άρχισαν να προβάλλουν εμπόδια που δεν θα μας επέτρεπαν να τη διοργανώσουμε, είτε θέτοντας σαν πρόβλημα την ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση του κινήματος, που γι' αυτούς θα οδηγούσε σε μια άμαζη  (;;;) συγκέντρωση των 60 ατόμων, είτε προβάλλοντας την μη συμμετοχή των γειτονικών σωματείων με ένα επαρκή αριθμό, είτε τις πανελλαδικές εξετάσεις, είτε το ακατάλληλο των ημερών (Γενοκτονία Ποντίων, Τριήμερο Αγίου Πνεύματος). Χαρακτηριστική η στάση του ΠΑΜΕ που προέβαλλε τις πρωτοβουλίες της ΕΕΔΥΕ με καλλιτεχνικά δρώμενα και τις κεντρικές πρωτοβουλίες του ΚΚΕ, αποφεύγοντας να τοποθετηθεί θέτοντας πάλι το ερώτημα αν μπορούμε να πετύχουμε μαζική συγκέντρωση, λες και για να παλέψουμε χρειάζεται να έχουμε υπογράψει συμβόλαιο με το κίνημα. Λες και ο ρόλος του συνδικαλιστικού κινήματος δεν έχει την υποχρέωση να παλέψει για αυτό το ζητούμενο.

Με πολύ πίεση από τη μεριά μας, να παρέμβουμε σε γονείς και μαθητές, αποφασίστηκε να καλεστεί συγκέντρωση στις 2-6-2018, με πορεία στην Ελευσίνα και συναυλία.

Ο καθένας όμως μπορεί να καταλάβει πως με όλη αυτή την απροθυμία, είμαστε εμείς που θα πρέπει να το παλέψουμε και να του δώσουμε τη βαρύτητα που πρέπει. Δυστυχώς, όπως και στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό, έτσι κι εδώ, η κατάσταση της αριστεράς είναι εντελώς αναντίστοιχη της ανάγκης για ανάπτυξη αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος. Σημεία των καιρών, που δεν πρέπει να μας αποθαρρύνουν στο να επιμένουμε να παλεύουμε σε αυτή την κατεύθυνση και με βάση τις τελευταίες διεθνείς εξελίξεις, που κάνουν όλο και πιο βαθύ των ανταγωνισμό των ιμπεριαλιστών στην περιοχή.

https://agkinekp.blogspot.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αλληλεγγύη στους κατοίκους της Αττικής από την Καρδίτσα

0

Όχι, δεν φταίει ο κακός μας ο καιρός…
Ούτε η κακή στιγμή…
Ούτε η κακή μας μοίρα και τύχη…
Και κυρίως δεν «φταίμε όλες και όλοι» και δεν «…φταίει το κακό το ριζικό μας».

Για άλλη μια φορά άνθρωποι από τις πιο φτωχές περιοχές πλήττονται! Για άλλη μια φορά οι κάτοικοι της Δυτικής Αττικής βρίσκονται αντιμέτωποι με μια φονική καταστροφή που έχει κοστίσει δεκάδες ανθρώπινες ζωές. Η κυβέρνηση και οι περιφερειακές και δημοτικές αρχές οφείλουν, αντί να ασχολούνται με επικοινωνιακά κόλπα, να διασφαλίσουν την αποκατάσταση της λειτουργίας της πόλης, να απαλυνθεί όσο γίνεται ο πόνος των συνανθρώπων μας, ο πόνος των χτυπημένων φτωχογειτονιών.

- Φταίνε οι συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές και το συγκεκριμένο καπιταλιστικό σύστημα που ιεραρχεί ανάγκες και προτεραιότητες βάζοντας τους ανθρώπους πολύ πίσω από τα κέρδη.

- Φταίνε οι περικοπές στα κονδύλια για έργα υλικοτεχνικής υποδομής και οι ελλείψεις σε προσωπικό που προκαλούν οι μνημονιακές πολιτικές όλων των κυβερνήσεων, η Ε.Ε. και το ΔΝΤ.

- οι αναθέσεις σε εργολάβους, η ασύστολη δόμηση και οικειοποίηση περιοχών στο όνομα της ανάπτυξης και του κέρδους που κατέστησαν ευκολότερο το καταστροφικό έργο της νεροποντής.

- Φταίει η άναρχη και αυθαίρετη δόμηση, τα μπαζωμένα ρέματα, ο άθλιος σχεδιασμός των εμπορευματικών και ιδιωτικών μεγάλων δρόμων, τα αποψιλωμένα δάση που φανερώνουν τη χρόνια κυβερνητική και κρατική αδιαφορία για τη Δυτική αλλά και όλη την Αττική.

- Φταίνε όλες οι κυβερνήσεις και οι δημοτικές αρχές των τελευταίων δεκαετιών γιατί ευνόησαν κι ενίσχυσαν το έγκλημα με την πολιτική τους.

- Φταίνε όλοι οι αρμόδιοι που γνώριζαν την επικινδυνότητα και τον επείγοντα χαρακτήρα των έργων αντιπλημμυρικής προστασίας, ειδικά στην περιοχή της Δυτικής Αττικής.

Έτσι, λοιπόν, μία έντονη καταιγίδα ήταν αρκετή για να αναδειχθεί η τραγική έλλειψη υποδομών και η πλήρης αδυναμία του κράτους για την εφαρμογή μέτρων αντιμετώπισης, προστασίας και ασφάλειας. Οι ανθρώπινες ζωές θυσιάζονται στον βωμό του κέρδους!

Απέναντι σε αυτούς λοιπόν που έρχονται τώρα να σώσουν και να φροντίσουν τα θύματά τους, να απαλύνουν τις καταστροφές που αυτοί οι ίδιοι προκάλεσαν να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Απέναντι σε αυτούς που σε τέτοιες στιγμές φορούν την ανθρωπιστική τους μάσκα και ξεπλένουν κάθε ευθύνη που οι ίδιοι φέρουν, απέναντι στην αντικατάσταση των αναγκαίων κοινωνικών υπηρεσιών από τις δράσεις κεφαλαίου, ΜΚΟ και ενόπλων δυνάμεων, να προτάξουμε στις κρίσιμες αυτές στιγμές την ταξική μας αλληλεγγύη. Την αλληλεγγύη μεταξύ των φτωχών ως μέσο για τη ζωή και την αξιοπρέπεια του κόσμου της δουλειάς.

Συλλέγουμε: Στο ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

Σάββατο 25/11 έως Τετάρτη 29/11 (10 π.μ.- 1 μ.μ. και 6 μ.μ. - 8 μ.μ.).

Παιδικές κρέμες και πάνες, γάλατα μακράς διάρκειας, είδη προσωπικής υγιεινής, χαρτί υγείας, σερβιέτες.

Καλούμε τους εργαζόμενους και τη νεολαία, συλλογικότητες και σωματεία, τον κόσμο της αλληλεγγύης και της ανθρωπιάς, να δείξει για ακόμη μια φορά έμπρακτα την στήριξη και τη συμπαράστασή του.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ (ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ανακοίνωση των Αγωνιστικών Κινήσεων για τα τραγικά γεγονότα στην Δυτική Αττική

0

Δεν φταίνε τα καιρικά φαινόμενα! Φταίει η πολιτική τους!

Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι οδεύουμε προς την «ανάπτυξη», στη Δυτική Αττική από τις πλημμύρες θρηνούμε μέχρι στιγμής 20 συνανθρώπους μας, ενώ εκατοντάδες είναι οι αγνοούμενοι , οι τραυματισμένοι και οι ξεσπιτωμένοι. Όλα τα φτωχά λαϊκά στρωματά που ζουν σε αυτές τις περιοχές πληρώνουν τις συνέπειες της καταστροφής του περιβάλλοντος με αποψιλωμένα δάση, του «φυτέματος» μεγάλων εργοστασίων και διυλιστηρίων, αποθηκών και μανδρών πάνω σε μπαζωμένα ρέματα, την πλήρη έλλειψη αντιπλημμυρικών έργων.

Καταλαβαίνουμε πολύ καλά λοιπόν τι σημαίνουν τα λόγια περί «ανάπτυξης». Σημαίνουν την αντιλαϊκή ταξική πολιτική των κυβερνήσεων, που ενώ δίνουν χρήματα στις τράπεζες και στους επιχειρηματίες, ενώ ξοδεύουν δισεκατομμύρια ευρώ για το ΝΑΤΟ, εμπλέκοντας την χώρα και τους γύρω λαούς σε επικίνδυνες καταστάσεις, οδηγούν στην εξαθλίωση τον λαό και αναφέρουν ότι δεν μπορούν να γίνουν αντιπλημμυρικά έργα λόγω μεγάλου κόστους, αφήνοντας να πνίγονται οι ίδιες οι λαϊκές συνοικίες ως αποτέλεσμα της πολιτικής αδιαφορίας ανυπαρξίας έργων υποδομής.

Μιλούν κυβέρνηση, περιφέρεια και δήμοι από τη μια και αντιπολίτευση από την άλλη, για τα «ακραία καιρικά φαινόμενα». Κρύβονται πίσω από τις βροχές και τις καταιγίδες, πίσω από τη «θεομηνία», ρίχνοντας κροκοδείλια δάκρυα, για να καλύψουν τις ευθύνες τους. Μιλούν αυτοί που εφάρμοσαν ή συνεχίζουν να εφαρμόζουν τις πολιτικές που έχουν δημιουργήσει το υπόβαθρο ώστε μια κάπως δυνατότερη βροχή να στοιχίζει ζωές. Αυτοί που στήριξαν όλα τα σχέδια του μεγάλου κεφαλαίου στην περιοχή, μετατρέποντάς τη σε τόπο αφιλόξενο και επικίνδυνο για τον φτωχόκοσμο που την κατοικεί.

Και σαν να μην έφτανε όλη αυτή η υποκρισία τους, ανακοινώνουν την έκτακτη χρηματοδότηση 5 εκατομμυρίων ευρώ για την αντιμετώπιση των άμεσων αναγκών των πληγέντων από τα «έντονα καιρικά φαινόμενα» και τις φυσικές καταστροφές, σε όλη χώρα. Μάλιστα. Αφού φτάσαμε στο σημείο να θρηνούμε νεκρούς από μια καταιγίδα, να έχουν καταστραφεί εκατοντάδες σπίτια και να έχει ρημάξει μια ολόκληρη περιοχή, πρέπει να λέμε και ευχαριστώ που δίνεται αυτό το μηδαμινό ποσό που δεν αρκεί για την κάλυψη ούτε των βασικών αναγκών.

Έχουμε χρέος να σταθούμε αλληλέγγυοι στον κόσμο της Δυτικής Αττικής, που αυτή την ώρα περνάει δύσκολες στιγμές και να συνεισφέρουμε με όλα τα δυνατά μέσα. Να εκφράσουμε έμπρακτα τη συμπαράστασή μας υλικά και πολιτικά, έχοντας επίγνωση ότι δίνουμε το χέρι σε θύματα της ίδιας ακριβώς πολιτικής που εξαθλιώνει και εμάς. Θεωρούμε αναγκαίο να παρθούν σε επίπεδο φοιτητικών συλλόγων τέτοιες πρωτοβουλίες.

Είμαστε όμως σίγουροι, πως μόνο αυτό δεν είναι αρκετό και σίγουρα δεν λύνει το πρόβλημα. Για μας η ουσιαστικότερη αλληλεγγύη βρίσκεται στους κοινούς αγώνες με τους κάτοικους της Δυτικής Αττικής για να διεκδικήσουμε όλα όσα χρειάζονται, ώστε να μην ξαναγίνει κάνεις θύμα των «ακραίων καιρικών φαινομένων», ενάντια στο σύστημα που για τα συμφέροντα του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου καταδικάζει τη ζωή μας.

Κάθε Τρίτη και Τετάρτη 18:00-21:00, στον χώρο του βιβλιοκαφέ «Εκτός των Τειχών» στη Γραβιάς 10-12, συγκεντρώνονται είδη ρουχισμού και εστίασης για τους πλημμυροπαθείς. Η πρωτοβουλία για την κίνηση αλληλεγγύης είναι υπό συγκρότηση και ανοιχτή σε όποιον θέλει να βοηθήσει.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κυβερνήσεις, δημοτικές και περιφερειακές αρχές, ασύδοτοι μεγαλοεργολάβοι, οι διαχρονικοί υπεύθυνοι

0

(Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύτηκε στο φύλλο της εφημερίδας Λαϊκός Δρόμος στις 18/11. Με τα νεώτερα τραγικά δεδομένα ο απολογισμός των νεκρών φτάνει τους 21 ενώ εξακολουθούν να υπάρχουν αγνοούμενοι.)

Κυβερνήσεις, δημοτικές και περιφερειακές αρχές, ασύδοτοι μεγαλοεργολάβοι, οι διαχρονικοί υπεύθυνοι για τα πολλαπλά εγκλήματα στις εργατουπόλεις

15  οι νεκροί, δεκάδες οι τραυματίες, κάποιοι σε σοβαρή κατάσταση, αγνοούμενοι, τουλάχιστον μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, με την αγωνία αν θ’ ανέβει και άλλο ο κατάλογος των θυμάτων, σπίτια που κατέρρευσαν, τα κόπια της ζωής εκατοντάδων λαϊ­κών ανθρώπων, άστεγοι, κατεστραμμένες πόλεις, υποδομές, δρόμοι, σχολεία, κτίρια ο απολογισμός μιας ολιγόωρης έξω από τα συνηθισμένα εμφάνισης ακραίων φαινομένων βροχόπτωσης στη Δυτική Αττική.

Τραυματισμένες περιοχές η Μάνδρα, η Μαγούλα, η Νέα Πέραμος, τα Μέγαρα… στα είκοσι λεπτά με μισή ώρα από την Ομόνοια, το κέντρο της πρωτεύουσας, της Αθήνας. Της Αθήνας του πολιτικού και διοικητικού κέντρου της χώρας Ελλάδα, στον όγδοο χρόνο των μνημονίων που κανοναρχούν στην εξαθλίωση του λαού της, τη διάθεση των δημόσιου χαρακτήρα «ασημικών» της στο γιουσουρούμ των αγορών, του ευτελισμού και της απαξίωσης κάθε περιουσιακού στοιχείου δημόσιας ή ιδιωτικής κατοχής.

Τελικά τι έφταιξε; τα εκτός προγράμματος φυσικά φαινόμενα στην ακραία τους μορφή; το κακό το ριζικό μας; η εκδίκηση των «θεϊκών δυνάμεων» για τις αμαρτίες μας; η κλιματική αλλαγή που πυκνώνει την εμφάνιση των ακραίων καιρικών φαινομένων;

Η κυβέρνηση με όλους τους μηχανισμούς που διαθέτει σπεύδει να κινητοποιήσει τον κρατικό μηχανισμό επιδιώκοντας να μειώσει όσα από τα κόστη τη βαρύνουν, άλλα κληρονομημένα από τις προηγούμενες κυβερνητικές διαχειρίσεις και άλλα από την παρούσα ολότελα δική της διαχείριση.

Γιατί η έλλειψη της αντιπλημμυρικής προστασίας, όσο αφορά τις προηγούμενες κυβερνήσεις, άλλο τόσο αφορά και την παρούσα και την ακινησία της στο ίδιο ζήτημα.

Γιατί όσο η Δυτική Αττική για τις προηγούμενες κυβερνήσεις ήταν μια χαβούζα συγκέντρωσης ενός χαμηλού εισοδηματικά εργατικού δυναμικού, δίπλα στα φουγάρα εμβληματικών βιομηχανικών εγκαταστάσεων και μικρό­τερων μονάδων, πριν και μετά από την προϊούσα διάλυση της μεταποίησης από τις ντιρεκτίβες της ΕΕ, την κρίση και την καθοδηγούμενη από τρόικες και «θεσμούς» παραγωγική αποσυγκρότηση, άλλο τόσο και η σημερινή κυβερνητική διαχείριση ακολούθησε την ίδια ρότα.

Είναι τελικά μόνο τα μπαζωμένα ρέματα και η αυθαίρετη δόμηση η αιτία του κακού; Κάτω από ποιους όρους έγινε επιτρεπτό, αργότερα νομιμοποιημένο κι αργότερα κανονικό, το να υπάρχει αυτή η εξέλιξη κι αυτή η δόμηση; Για την αυθαίρετη δόμηση το βάρος πέφτει στη φτωχολογιά που, μη έχοντας κλήρο μετά την αναγκαστική εσωτερική μετανάστευση για την επιβίωση, θέλησε να βάλει ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι της, βλέποντας τις αυθαιρεσίες της επιχειρηματικής ασυδοσίας με την κρατική ανοχή, αν όχι ενθάρρυνση, προσβλέποντας στις νομιμοποιήσεις κάτω από την ομπρέλα των ρουσφετολογικών διευκολύνσεων και τακτοποιήσεων δίκην άγρας εκλογικών προτιμήσεων, δίπλα στη δόμηση από μεγαλοσχήμονες της επιχειρηματικότητας και της μικροαστικής ή μεσοαστικής δυνατότητας;

Και εφόσον έτσι ήταν και είναι η κατάσταση, που είναι διαπιστωμένη και που επίσης δεν αλλάζει από τη μια μέ­ρα στην άλλη, ποια μέτρα και έργα σχεδιάστηκαν, δρομολογήθηκαν, προχώρησαν, υλοποιήθηκαν, ώστε στην κακή στιγμή που η φύση ξεσπά, να ελαχιστοποιηθεί, να αντιμετωπιστεί ο κίνδυνος για τη ζωή και τις περιουσίες των ανθρώπων;

Μα προφανώς τέτοια μέτρα, όπως αυτά του σχεδιασμού και της υλοποίησης αντιπλημμυρικής προστασίας, δεν προσφέρουν ανταποδοτικότητα, αφορούν όχι τη βιτρίνα, αλλά τα εκτεταμένα λαϊκά στρώματα των περιοχών στα δυτικά του λεκανοπεδίου, τις περιοχές ζωής και δουλειάς εκτεταμένων τμημάτων του εργαζόμενου λαού.

Ούτε δρόμοι με διόδια είναι ώστε να προσφέρουν κέρδη στους ιδιώτες που τους εκμεταλλεύονται, ούτε μέσα μεταφοράς που προσφέρουν και κέρδη και φόρους, ούτε έργα βιτρίνας, ούτε γήπεδα από φίλους ή πρώην εχ­θρούς των κυβερνήσεων με οπαδικούς στρατούς, και για τα οποία δίνονται απλόχερα δεκάδες εκατομμύρια από τον κεντρικό κορβανά, είτε απευθείας είτε μέσω της περιφέρειας.

Η Δυτική Αττική της φτωχολογιάς και εκτεταμένων τμημάτων του εργαζόμενου λαού το πολύ - πολύ να κερδίσει μετά τον θρήνο και την καταστροφή, μερικά εικοσιτετράωρα εθνικού πένθους, σαν αυτό που χορήγησε προχτές ο Τσίπρας, έναν πακτωλό υποσχέσεων και εξαγγελιών, μερικά φτιασιδώματα, διάρκειας και αντήχησης ως την επόμενη καταστροφή.

Γιατί το κριτήριο για όλους που κυβερνούν και αγκαλιάζονται με την πλουτοκρατία, τους ξένους πάτρωνες είχε και έχει σταθερά συγκεκριμένο πρόσημο, και αυτό είναι ταξικό.

Λαϊκός Δρόμος - http://www.m-lkke.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Επίσκεψη της "Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης" στους κατοίκους της Μάνδρας

0

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες από διάφορες περιοχές της Αττικής επισκευθήκαμε σήμερα τη Μάνδρα προκειμένου να συμπαρασταθούμε στους κατοίκους που έχουν πληγεί σοβαρά μετά τις πρόσφατες καταιγίδες και πλημμύρες. Η νεοσύστατη "Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης" μίλησε με τους ντόπιους, μοίρασε την προκήρυξή της καθώς και είδη πρώτης ανάγκης και ρουχισμού.

Η εικόνα που αντικρίσαμε ήταν αποκαρδιωτική. Ολόκληρες γειτονιές βουτηγμένες στη λάσπη, αυλές και πεζοδρόμια μισογκρεμισμένα και κάτοικοι που προσπαθούν μέρα-νύχτα να βγάλουν τα νερά έξω από τα σπίτια τους. Άνθρωποι που γλίτωσαν από την ορμή του χειμάρρου και προσπαθούν να περισώσουν ο,τι μπορούν, που δεν έχουν ούτε μια αλλαξιά καθαρά ρούχα ούτε τα βασικά είδη πρώτης ανάγκης (φαγητό, εμφιαλωμένο νερό, ξηρά τροφή).

Μέσα σε αυτήν την τραγωδία έχει ήδη στηθεί το κλασσικό πανηγύρι με τους δήμους, την περιφέρεια, το στρατό, τις ΜΚΟ αλλά και την...ΝΔ (ως υπεύθυνη αντιπολίτευση) να διαγκωνίζονται για το ποιος θα πλασάρει καλύτερα την “αλληλεγγύη” - φιλανθρωπία του στις κάμερες. Αν περπατήσει κανείς ανάμεσα στα σπίτια και συζητήσει με τους κατοίκους θα δει έκδηλη την οργή, την αγανάκτηση και την απόγνωση. Οργή γιατί αυτός ο κόσμος έχασε την περιουσία του, το σπίτι του, το βιος του. Αγανάκτηση γιατί έχει μπουχτίσει πια από τα “ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα”. Έχει βαρεθεί να ακούει υποσχέσεις από το κράτος για αποκατάσταση ζημιών και αποζημιώσεις. Ξέρει ότι μετά από λίγο καιρό - όταν η τραγωδία του δεν θα είναι πια πρώτη είδηση στα δελτία των 8 - όλοι αυτοί οι “ευαίσθητοι”, οι εθελοντές των ΜΚΟ και των δήμων θα εξαφανιστούν. Απόγνωση γιατί δεν βλέπει διέξοδο στα προβλήματά του ανεξάρτητα ποιος σωτήρας του τάζει τι.

Η πρωτοβουλία προσπάθησε με την παρέμβασή της να καταδείξει στους κατοίκους ποιος είναι ο πραγματικός υπεύθυνος για την τραγωδία που βιώνει. Δεν είναι η κακιά στιγμή που φταίει. Είναι όλη αυτή η πολιτική του συστήματος που διαλύει τη ζωή του λαού, που τσιμεντοποιεί κάθε σπιθαμή γης στην πόλη, που καταστρέφει το περιβάλλον. Προσπάθησε να προβάλει τη μόνη πραγματική διέξοδο στο πρόβλημα των κατοίκων. Ο μόνος τρόπος είναι οι κάτοικοι να γυρίσουν την πλάτη σε κάθε επίδοξο σωτήρα και να στηριχτούν στις δικές τους δυνάμεις. Να συγκροτήσουν επιτροπές κατοίκων και να διεκδικήσουν άμεση αποκατάσταση από το κράτος, πλήρη αποζημίωση για τις ζημιές που υπέστησαν.

Η παρέμβαση αυτή ήταν η πρώτη αλλά σίγουρα όχι η τελευταία. Η πρωτοβουλία παραμένει ανοιχτή σε όποιες συλλογικότητες, δυνάμεις, ανένταχτους αγωνιστές θέλουν να δείξουν τη στήριξή τους και την αλληλεγγύη τους στο λαό της Μάνδρας που έχει πληγεί τρομακτικά. Μια πρωτοβουλία που φιλοδοξεί πέρα από την αλληλεγγύη της να καταθέσει μια άποψη για το ποιος είναι πραγματικά υπεύθυνος για αυτή την τραγωδία και πως η οργή του κόσμου πρέπει να γίνει διεκδίκηση του δίκιου του απέναντι σε αυτούς που του καταστρέφουν τη ζωή.

Ακολουθεί η προκήρυξη που μοίρασε η Πρωτοβουλία:

ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ! ΦΤΑΙΕΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥΣ!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟ ΛΑΟ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ!

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΛΗΓΕΝΤΩΝ!

Δεν φτάνουν τα λόγια για να περιγραφτεί το δράμα των εκατοντάδων λαϊκών οικογενειών στη Δυτική Αττική, στη Μάνδρα, στη Νέα Πέραμα, στην Ελευσίνα και στα Μέγαρα. Δεν μετριέται το μέγεθος του πόνου και της καταστροφής που έφερε στην περιοχή η καταιγίδα των προηγούμενων ημερών και οι τόνοι λάσπης που σκόρπισαν το θάνατο και σάρωσαν τα σπίτια, τα μικρομάγαζα και το βιος τους.

Δεν μετριέται, όμως, και το μέγεθος της οργής για την καταστροφή αυτή, για τους δεκαέξι νεκρούς, για τους έξι αγνοούμενους, για τις ξεσπιτωμένες οικογένειες, για τους χαμένους κόπους μιας ολόκληρης ζωής.

Γιατί οι κάτοικοι της περιοχής γνωρίζουν πολύ καλά ότι αυτή η καταστροφή έχει συγκεκριμένους υπεύθυνους και συγκεκριμένες αιτίες που την προκάλεσαν. Είναι οι κυβερνήσεις της πλουτοκρατίας και της αρπαχτής (η σημερινή και οι προηγούμενες). Που αδιαφορούν για τις ζωές και τις τύχες του απλού, φτωχού λαού. Που στήριξαν και συντηρούν την πολιτική της άναρχης δόμησης, της καταστροφής του περιβάλλοντος, του «φυτέματος» μεγάλων εργοστασίων και διυλιστηρίων, αποθηκών και μανδρών πάνω σε μπαζωμένα ρέματα. Που στηρίζουν την πολιτική των ρουσφετιών σε μεγαλοεργολάβους και κατασκευαστές για να χτίζουν αυθαίρετα. Που χρηματοδοτούν πλουσιοπάροχα τις τράπεζες και τους κεφαλαιοκράτες, ενώ αδιαφορούν ακόμη και για τα πιο στοιχειώδη έργα υποδομής. Που μιλούν για δήθεν «δίκαιη ανάπτυξη» όταν πνίγονται περιοχές ολόκληρες με την πρώτη μπόρα, όταν μολύνεται ολόκληρος ο Σαρωνικός από τα σαπιοκάραβα των «εθνικών ευεργετών», των αρχιληστών-εφοπλιστών, όταν καταστρέφεται η Χαλκιδική από τους χρυσοθήρες της Ελντοράντο, όταν πνίγονται στη ραδιενέργεια τα Χανιά από τα πυρηνικά της νατοϊκής βάσης.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο φτωχός λαός πληρώνει τα σπασμένα αυτής της αντιλαϊκής πολιτικής. Το Περιστέρι, οι Άγιοι Ανάργυροι αλλά και η ίδια η Μάνδρα, η Ελευσίνα και τα Μέγαρα, ζουν ξανά και ξανά το ίδιο δράμα, πληρώνουν το ίδιο τίμημα. Και ακούνε κάθε φορά τα ίδια και τα ίδια: ψεύτικα λόγια δήθεν κατανόησης, υποσχέσεις για αντιπλημμυρικά έργα, και για τις ευθύνες των... προηγούμενων! Και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, όπως και οι προηγούμενες, αναμασά δικαιολογίες για δήθεν «ακραία καιρικά φαινόμενα» για να κρύψει ότι και η δική της πολιτική θυσιάζει τις ζωές και τις τύχες του λαού για τα κέρδη του μεγάλου κεφάλαιου, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Μάλιστα, έχουν το θράσος να δηλώνουν ότι δεν μπορούν να γίνουν αντιπλημμυρικά έργα λόγω μεγάλου κόστους και λόγω των μνημονιακών πολιτικών που λεηλατούν το λαϊκό εισόδημα! Και ακόμα χειρότερα, έχουν το θράσος να ρίχνουν ευθύνες και στον ίδιο τα λαό που με κόπους και βάσανα κατάφερε να χτίσει ένα σπίτι για να μείνει.

• Απέναντι σε όλους αυτούς πρέπει να στραφεί η οργή του λαού της Δυτικής Αττικής και να διεκδικήσει όλα όσα δικαιούται ώστε να μη ξαναγίνει θύμα των «ακραίων καιρικών φαινομένων» που προκαλεί το σύστημα της αδικίας, της εκμετάλλευσης, της θυσίας των πολλών για χάρη των λίγων:

- ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΛΗΓΕΝΤΩΝ.
- ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΖΗΜΙΩΝ.
- ΑΝΤΙΠΛΗΜΜΥΡΙΚΑ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΕΡΓΑ ΥΠΟΔΟΜΗΣ.

• Καλούμε το λαό της Αττικής να στηρίξει με κάθε τρόπο τις δίκαιες αυτές διεκδικήσεις, αλλά και να εκφράσει έμπρακτα -και κόντρα στην κυβερνητική υποκρισία- την αλληλεγγύη του στον αγώνα που δίνουν οι κάτοικοι της περιοχής για να σταθούν ξανά στα πόδια τους.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πρώτη κίνηση αλληλεγγύης στους κατοίκους της Δυτικής Αττικής

0

Από το Σάββατο 18 Νοέμβρη, από τις 11:00 το πρωί και ως τις 3:00 μετά το μεσημέρι, στο βιβλιοπωλείο - καφέ «Εκτός των Τειχών» ξεκινά συγκέντρωση ειδών ρουχισμού και εστίασης (κουβέρτες, σεντόνια, πετσέτες κ.λπ.) για τους πλημμυροπαθείς της Δυτικής Αττικής.

Τα πράγματα θα συνεχίσουν να συγκεντρώνονται κάθε Τρίτη και Τετάρτη στις 6:00 με 9:00 το απόγευμα στο χώρο του βιβλιοκαφέ.

Σα πρώτο βήμα προετοιμάζεται επίσκεψη μεθαύριο Κυριακή 19/11 το πρωί στις περιοχές που έχουν πληγεί.

Η πρωτοβουλία για τη κίνηση αλληλεγγύης στους κατοίκους της Δυτικής Αττικής είναι υπό συγκρότηση και ανοιχτή σε όποιον θέλει να βοηθήσει.

Πληροφορίες στο Εκτός των Τειχών, Γραβιάς 10-12, στα Εξάρχεια, τηλ. 2103303348 στις ώρες που προαναφέρονται.

Ήδη η πρωτοβουλία ανακοινώνεται στη πορεία προς τιμήν του Πολυτεχνείου της Αθήνας.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για τις πλημμύρες και τους θανάτους δεν φταίνε οι καιρικές συνθήκες!

0

Φταίει η ασυδοσία του κεφαλαίου και οι κυβερνήσεις που το υπηρετούν!

Για άλλη μια φορά η Δυτική Αττική, από την Μάνδρα και την Ελευσίνα μέχρι τη Νέα Πέραμο και τα Μέγαρα, περιοχές όπου ζει ο φτωχότερος κόσμος, πληρώνουν τις συνέπειες της άναρχης δόμησης, της καταστροφής του περιβάλλοντος, του «φυτέματος» μεγάλων εργοστασίων και διυλιστηρίων, αποθηκών και μανδρών πάνω σε μπαζωμένα ρέματα, πλήρωσαν τα ρουσφέτια σε εργολάβους και κατασκευαστές για να χτίζουν αυθαίρετα, για να έχουν κέρδη.

Πληρώνει αυτός ο κόσμος με νεκρούς, αγνοούμενους, τραυματίες και ξεσπιτωμένους την ίδια αντιλαϊκή ταξική πολιτική όλων των κυβερνήσεων που ενώ δίνουν πακτωλούς χρημάτων στις τράπεζες και στους επιχειρηματίες, αφήνουν να πνίγονται «όλως τυχαίως» οι ίδιες και οι ίδιες λαϊκές συνοικίες ως αποτέλεσμα της ίδιας ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΗΣ πολιτικής αδιαφορίας ανυπαρξίας έργων υποδομής.

Μιλούν κυβέρνηση, περιφέρεια και δήμοι από τη μια και αντιπολίτευση από την άλλη, για ακραία καιρικά φαινόμενα, κρύβονται πίσω από τις βροχές και τις καταιγίδες, πίσω από τα φυσικά φαινόμενα, ρίχνουν κροκοδείλια δάκρυα, για να καλύψουν τις ευθύνες τους. Μιλούν αυτοί που εφάρμοσαν ή συνεχίζουν να εφαρμόζουν τις πολιτικές που έχουν δημιουργήσει το υπόβαθρο ώστε μια κάπως δυνατότερη βροχή να στοιχίζει ζωές. Έχουν το θράσος οι εκπρόσωποί τους στα κανάλια να ρίχνουν τις ευθύνες ο ένας στον άλλο και να δηλώνουν ότι δε μπορούν να γίνουν αντιπλημμυρικά έργα λόγω μεγάλου κόστους και λόγω των μνημονιακών πολιτικών που εφαρμόζουν οι ίδιοι σε βάρος της ζωής του λαού μας.

Και όλοι μαζί έχουν το ακόμη μεγαλύτερο θράσος να τολμούν να ρίχνουν ευθύνες στο κόσμο που με κόπους και βάσανα κατάφερε να χτίσει ένα σπίτι για να μείνει.

Απέναντι σε όλους αυτούς πρέπει να στραφεί η οργή του λαού της Δυτικής Αττικής και να διεκδικήσει όλα όσα δικαιούται ώστε να μη ξαναγίνει θύμα των «ακραίων καιρικών φαινομένων» που προκαλεί το σύστημα που εξυπηρετεί τα συμφέροντα του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου σε βάρος της ζωής του.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΕΛΜΕ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ (Θριάσιο): Όταν χρειάζεται να παλεύει ο κλάδος για τα αυτονόητα, κάποιοι σφυρίζουν αδιάφορα!

0

Όταν χρειάζεται να παλεύει ο κλάδος για τα αυτονόητα, κάποιοι σφυρίζουν αδιάφορα!

Τμήματα με 57 μαθητές δεν τριχοτομούνται - Υπεράριθμα τμήματα καλούνται να καλύψουν ανάγκες Ρομά και Παλιννοστούντων - Εκπαιδευτικοί σε 5 σχολεία για 10 ώρες - υποκρισία της διοίκησης και αδράνεια του σωματείου.

Όταν ο κάθε συνάδελφος έχει εργασιακό πρόβλημα, οφείλει να απευθύνεται στο σωματείο! Και το σωματείο, οφείλει να μπαίνει μπροστάρης στην υπεράσπιση του! Φαίνεται, όμως ότι αυτό δεν είναι αυτονόητο!

Όταν σαν Αγωνιστική Κίνηση Εκπαιδευτικών καταθέσαμε τις εν λόγω αυθαιρεσίες στο Δ.Σ της ΕΛΜΕ, στην αρχή ήδη της χρονιάς, τις καταθέσαμε με το σκεπτικό ότι εδώ θίγονταν κεκτημένα μαθητών και εκπαιδευτικών. Δεν αφορούσαν το 2ο και 3ο Γυμνάσιο Ασπροπύργου, όπου συμβαίνουν, αλλά το κάθε σχολείο και τον κάθε εκπαιδευτικό.

Η παραβίαση του αριθμού μαθητών ανά τάξη είναι ένα ακόμα δικαίωμα που η κυβέρνηση προσπαθεί να καταστρατηγήσει. Όταν σε εκλογικές προκηρύξεις και σε σχέδια δράσης κάποιες παρατάξεις διεκδικούν μικρότερο αριθμό μαθητών ανά τάξη, περιμένει κανείς αυτές οι ίδιες παρατάξεις να μπορούν να προασπιστούν το ήδη κερδισμένο, που τίθεται υπό αμφισβήτηση.

Παρά την απόφαση στο Δ.Σ. να προβούμε σε παράσταση διαμαρτυρίας στον Προϊστάμενο γιατί δεν τηρούνται τα όρια των μαθητών ανά τάξη, πόσο δε μάλλον τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών που καλούνται να τρέχουν από σχολείο σε σχολείο για να καλύψουν το ήδη αυξημένο τους ωράριο, η ανταπόκριση τους δεν τιμά ούτε το Δ.Σ. ούτε τον κλάδο! Δύο από τα 9 μέλη εμφανίστηκαν, χωρίς καν να κινητοποιήσουν τους εκπαιδευτικούς, έστω των ενδιαφερομένων σχολείων!

Ο προϊστάμενος από την πλευρά του, παριστάνοντας ότι δεν είναι ενήμερος για τα συγκεκριμένα, παρόλο που επανειλημμένα ζήτησε παρουσιολόγια μαθητών για να δικαιολογήσει την απόφαση του να μην λειτουργήσει τα τμήματα όπως ορίζει ο νόμος, στην επιμονή μας να διευθετήσει το ζήτημα, που δεν υποστηρίχτηκε καν από τα δυο παρόντα μέλη του Δ.Σ., επαναλάμβανε πως δεν είναι «αυτεπάγγελτο»(!) και «πως οφείλει ο σύλλογος να συνεδριάσει και να στείλει αιτιολόγηση γιατί πρέπει να γίνουν τρία τμήματα σε 58 παιδιά»! Η υποκρισία περισσεύει, καθώς και ο κυνισμός, σε μια διοίκηση που καλείται να εφαρμόσει μια αντιεκπαιδευτική πολιτική περικοπών, ταξικών φραγμών και χτυπήματος εργασιακών δικαιωμάτων.

Δυστυχώς, άλλη μια φορά το Δ.Σ της ΕΛΜΕ αποδεικνύεται αναντίστοιχο των αναγκών και βαθιά εμπλεκόμενο σε συνδιαχειριστικές λογικές. Αυτές οι λογικές παραλύουν το κίνημα, αφοπλίζουν τον κλάδο και αναπαράγουν την ήττα.

· ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΝΕΝΟΣ ΝΑ ΠΑΡΑΒΙΑΖΕΙ ΚΕΚΤΗΜΕΝΑ ΠΟΥ ΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΚΛΑΔΟ!

· ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΕΝΕΝΟΣ ΝΑ ΜΗΝ ΦΤΑΝΕΙ ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΝ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΕΒΑΣΜΟ ΤΩΝ ΚΕΚΤΗΜΕΝΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ!

· ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΥΝΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΑ!

· ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΑΣ ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ – ΛΑΣΤΙΧΟ και αυτό το δικαίωμα μπορεί να κατακτηθεί ΜΕ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΠΑΖΑΡΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΘΕΣΗ σε αυτούς που έχουν διαύλους στη διοίκηση.

24-10-2017

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΘΡΙΑΣΙΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ: ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ της ΣΚΟΤ

0

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΘΡΙΑΣΙΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ

ΑΡ ΠΡΩΤΟΚΟΛΟΥ : 32
30/3/2017

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ της ΣΚΟΤ

ΠΟΥ ΠΑΛΕΥΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥΣ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ

Ένας χρόνος έχει περάσει από τότε που οι εργάτες και οι εργάτριες της ΣΚΟΤ που βρίσκεται στη Μάνδρα Αττικής κατέβηκαν σε απεργία για να παρθούν πίσω οι απολύσεις των συναδέλφων τους. Άφησαν σπίτια και οικογένειες και έμειναν έξω από το εργοστάσιο για να περιφρουρήσουν την απεργία τους. Η νίκη δεν άργησε να έρθει και να δώσει χαρά και ελπίδα όχι μόνο στους εργαζόμενους της ΣΚΟΤ αλλά και στο σύνολο εργαζομένων που στάθηκαν αλληλέγγυοι στον αγώνα τους.

Η εργοδοσία όμως δεν ξέχασε. Μετά από πολλούς εξαντλητικούς μήνες δουλειάς σε τρεις βάρδιες και με άλλους τόσους εργολαβικούς εργάτες να δουλεύουν, πενταπλασιάζοντας την παραγωγή οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες της ΣΚΟΤ βρίσκονται μπροστά στη μονομερή απόφαση της εργοδοσίας για εργασία εκ περιτροπής.

Πόσο όμως μπορεί κανείς να θεωρεί εργασία το να δουλεύει ένας εργάτης τρεις φορές το μήνα και να μην πληρώνεται ούτε καν για αυτή. Πόσο δύσκολο είναι για ένα εργαζόμενο που χρειάζεται να καλύψει ανάγκες στέγης, τροφής θέρμανσης ένδυσης μετακίνησης και άλλων αναγκών που τρέχουν χωρίς να μπαίνει ένας μισθός στο σπίτι.

ΟΙ εργαζόμενοι της ΣΚΟΤ μην έχοντας πλέον τίποτα να χάσουν ξαναβρίσκονται έξω από το εργοστάσιο διαμαρτύρονται κοινοποιούν την κατάσταση και απαιτούν απαντήσεις. Απαιτούν να σταματήσει το καθεστώς ομηρίας τους να ξαναγυρίσουν στη δουλειά τους και να τους δοθούν τα δεδουλευμένα τους.

Ο αγώνας των εργαζομένων της ΣΚΟΤ είναι υπόθεση όλων των εργαζομένων και η στήριξη του αποτελεί συμβολή στην υπόθεση της ανατροπής αυτής της βάρβαρης αντεργατικής πολίτικης που προωθούν οι δυνάμεις του ξένου κεφαλαίου η ΕΕ και το ΔΝΤ και εφαρμόζουν οι εκαστοτε ντόπιες κυβερνήσεις μαζί και η σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ.

Νίκη στον αγώνα των εργαζομένων της ΣΚΟΤ!

Νa αντισταθούμε στον εργασιακό μεσαίωνα!

Διεκδικούμε πλήρη και σταθερή εργασία με δικαιώματα!

ΤΟ ΔΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κραυγή αγωνίας των εργαζόμενων της ΣΚΟΤ

0

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αλληλεγγύη στους εργάτες των λιπασμάτων Νέας Καρβάλης

0

• Τα μέλη του Δ.Σ. του συλλόγου εργαζομένων του Θριάσιου νοσοκομείου Ελευσινας εκφράζουμε τη συμπαράσταση μας στο δίκαιο αγώνα των εργαζομένων στη βιομηχανία φωσφορικών λιπασμάτων στη Νέα Καρβάλη για την υπογραφή Σ.Σ.Ε. , την κατοχύρωση των θέσεων εργασίας, την επαναπρόσληψη όλων των απολυμένων και δουλειά με πλήρη εργασιακά δικαιώματα.
Η διαρκής απαίτηση του κεφαλαίου για ακόμη μεγαλύτερα κέρδη δε σταματά μπροστά σε τίποτα. Αυτήν την σκληρή πραγματικότητα αντιμετωπίζουν και οι εργαζόμενοι στο συγκεκριμένο χώρο.
• Μετά τις μειώσεις μισθών ακολούθησε, η διαθεσιμότητα, η αναγκαστική άδεια ή ρεπό, ο εκβιασμός για υπογραφή ατομικών συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, με συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα, και για όσους δεν τις δέχτηκαν μηνύσεις και ομαδικές απολύσεις χωρίς αποζημίωση και χωρις αριθμιτικό όριο (περίπου σε ένα μήνα απολύθηκαν οι 109 από τους 200 εργαζόμενους που δεν υπέγραψαν ατομική σύμβαση) .
• Το γεγονός ότι κάποιοι εργαζόμενοι υπέγραψαν αυτές τις συμβάσεις κάνει ακόμη πιο δύσκολη την κατάσταση γιατί η εργοδοσία μπορεί και λειτουργεί τμήματα της βιομηχανίας ακόμα και με ανειδίκευτο προσωπικό εκθέτοντας σε κίνδυνο το νομό της Καβάλας.
• Η εργοδοσία αξιοποιεί τους αντεργατικούς νόμους των κυβερνησεων του ΠΑΣΟΚ και τηςΝΔ που διατηρεί η σημερινη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ , αλλα και τις αστυνομικές δυνάμεις καταστολής , που παρέχει η κυβερνηση, για να τρομοκρατήσει και να σπάσει τον αγώνα των εργαζομένων.
• Αποδεικνύεται για ακόμη μια φορά ποιών συμφέροντα εξυπηρετούν οι προηγούμενες αλλα και η σημερινή κυβέρνηση. Στη ιδια κατεύθυνση αναμένεται και νέα επίθεση στα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα.
• Απέναντι σε όλα αυτά χρειάζεται σκληρός και ανυποχώρητος ταξικός αγώνας. Η νίκη εξαρτάται απ'την πάλη των εργαζομένων. Όσο πιο αποφασισμένοι και ενωμένοι βρεθούν είναι κι όσο λιγότερες αυταπάτες έχουν για βοήθεια από διάφορους “θεσμούς”, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχουν να νικήσουν.
Εκφράζουμε λοιπόν την αμέριστη αλληλεγγύη μας στο δίκαιο αγώνα σας και καλούμε τα σωματεία όλων των χώρων και των κλάδων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα να στηρίξουν έμπρακτα την πάλη σας, διευρύνωντας το μέτωπο αντίστασης των εργαζόμενων που απαιτείται για την ανατροπή της αντεργατικής πολιτικής κυβέρνησης, κεφαλαίου, Ε.Ε. και Δ.Ν.Τ.
 ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΘΡΙΑΣΙΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ

ΤΟ ΔΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Α' ΕΛΜΕ δυτικής Αττικής (Θριάσιο): συζήτηση για το προσφυγικό και τις αιτίες του

0

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΝΙΚΗΣΑΝ ΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΗΣ ΣΚΟΤ

0

Μήνυμα από τη πρόεδρο του σωματείου των εργατών στη ΣΚΟΤ:

Η απεργία των εργαζόμενων της Σκοτ έληξε σήμερα το πρωί, βρίσκοντας και τα δυο μέρη να συμφωνούν, και ο απολυμένος εργαζόμενος να είναι ξανά κοντά μας! Ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας σε όσους μας συμπαραστάθηκαν, και ήταν κοντά μας. Ή φλόγα ζέστανε ξανά τις καρδιές όλων!!!

Ακολουθεί ένα κείμενο της Ο.Σ. από  http://agonistikiepitropi.blogspot.gr/:

Εκεί που τελειώνει η πόλη της Μάνδρας, παίρνοντας έναν δρόμο που μοιάζει με αγροτικός, έχει στηθεί μια πρόχειρη παράγκα. Φθάνοντας, βρίσκεις τα χαμογελαστά πρόσωπα των εργατριών-μελισσών της ΣΚΟΤ. Μας υποδέχονται με χαρά, μας κάνουν χώρο να κάτσουμε πλάι τους και σιγά-σιγά, μα χωρίς κανένα δισταγμό, ξεκινάει η κουβέντα μας.
Σήκωσαν παντιέρα από τις 13 Ιανουαρίου όταν ένας από τους συναδέλφους τους απολύθηκε, μέλος του σωματείου , που εδώ και τρία χρόνια στήσανε, μπροστά στις τότε απολύσεις συναδέλφων και τις μειώσεις των αποδοχών που προσπάθησε η εργοδοσία να περάσει. Χωρίς κανένα δισταγμό, έκαναν το πιο αυτονόητο: έφτιαξαν σωματείο εκεί που δεν υπήρχε. Κατανοώντας από την ίδια τους την ταξική θέση, το αυτονόητο: μέσα από τους συλλογικούς αγώνες μπορούμε να προασπιστούμε τα δικαιώματά μας, να προωθήσουμε τις συλλογικές μας διεκδικήσεις.
Το Εργατικό Κέντρο Ελευσίνας, αντιμετώπισε με σκεπτικισμό την απόφαση τους, γιατί λέει ήταν γυναίκες και δεν θα άντεχαν. Να ήταν άραγε μόνο αυτό, ή μήπως είναι και το γεγονός πως τα ανώτερα συνδικαλιστικά όργανα, χρόνια τώρα παλεύουν για να κρατηθούν οι εργαζόμενοι μακριά από το να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους και προτιμούν την ανάθεση που τους οδηγεί στην ανέλιξη σε συνδικαλιστικές θέσεις, που τις χειρίζονται για να ελέγχουν τα εργατικά κινήματα και να τα κρατούν στα πλαίσια της εργασιακής ειρήνης με την εργοδοσία και το κράτος;
Το βήμα των εργατών αποδείχτηκε αποτελεσματικό και η επιλογή τους σωστή.
Το 2013, εν μέσω του πλήρους ξεδιπλώματος της επίθεσης του συστήματος στα λαϊκά δικαιώματα, οι εργαζόμενοι στη ΣΚΟΤ, πετυχαίνουν τη νίκη του δίκαιου αγώνα τους. Οι απολύσεις και οι μειώσεις ανακαλούνται.
Σήμερα, βρέθηκαν και πάλι σε μια νέα πρόκληση της εργοδοσίας. Η εμπειρία που έχουν καταγράψει από τους προηγούμενους αγώνες τους, είναι εκεί. Ο δρόμος γνωστός: ΑΠΕΡΓΙΑ! μέχρι να ανακληθεί η απόλυση του συναδέλφου τους, του ανθρώπου που χρόνια τώρα εργάζεται δίπλα τους, μοιράζονται τις ίδιες αγωνίες, τα ίδια προβλήματα. Οι εργάτριες που καθημερινά ανασαίνουν τον ίδιο αέρα, ποτισμένο με τα χημικά που το εργοστάσιο επεξεργάζεται, δεν στάθηκαν ούτε μια στιγμή να σκεφτούν αν τις “παίρνει” να απεργήσουν, αν θα τα βγάλουν πέρα τον υπόλοιπο μήνα, αν θα λείψει από την οικογένεια τους το μεροκάματο, που σε αυτό και μόνο στηρίζονται, αυτό που βγαίνει από τα ίδια τους τα χέρια, που τα δείχνουν με περηφάνια. Ούτε μήπως την επόμενη μέρα είναι οι ίδιες που θα βρεθούν απολυμένες, στον απέραντο κόσμο της ανεργίας. Ήταν ο συνάδελφός τους, ήταν ένας από αυτούς που βρέθηκε απολυμένος. Και ακόμα κι όταν τα ΜΑΤ έφτασαν στο εργοστάσιο, δε λύγισαν. Στάθηκαν μπροστά για να μην περάσουν οι απεργοσπάστες .
Αυτόματα, χτύπησαν καμπανάκια στο μυαλό. Ο κλάδος μας. Ένας κλάδος 80.000 μελών με άμεση επιρροή και στις οικογένειες των μαθητών μας, με σωματεία, ομοσπονδίες και συνομοσπονδίες, όταν βρεθήκαμε εμπρός στην απόλυση των συναδέλφων μας, αποτύχαμε στο να στηρίξουμε τους συναδέλφους μας που χτυπιούνταν από τη βάρβαρη πολιτική του συστήματος, που θέλει να τελειώνει με τη σταθερή και μόνιμη εργασία. Που θέλει ο εκπαιδευτικός να είναι κρατικός υπάλληλος, να δέχεται την απόλυση, τη μετακίνηση, την αλλαγή εργασιακών σχέσεων, των ταξικών φραγμών στους μαθητές μας, την αξιολόγηση, τις μειώσεις μισθών, την κατάργηση συντάξεων, το σπάσιμο των συλλογικοτήτων.
Κάθε φορά που καλούμαστε να στηρίξουμε μια κινητοποίηση, μια απεργία, μια αντίσταση στην επίθεση, αρχίζουμε να συζητάμε, όρους και προϋποθέσεις, αν μας παίρνει να απεργήσουμε. Ή μήπως τάχα να βρούμε άλλους τρόπους εκτός την απεργία; Και η προτασεολογία, ατελείωτη. Κι από αυταπάτες, αναρίθμητες. Να θίξουμε τη συνταγματικότητα, να κάνουμε εικονικές καταλήψεις, να κάτσουμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, καταθέτοντας τις ευφυείς προτάσεις μας, να δεχτούμε την εκλογή διευθυντών από το Σύλλογο σαν υπέρτατη κατάκτηση (λες και πάλεψε ποτέ ο κλάδος για να εκλέγει όργανα διοίκησης). Πού είναι η συναδελφικότητα μας σε αυτούς που βρέθηκαν σε διαθεσιμότητα; Πού φάνηκε η συλλογική μας δύναμη; Πού βάλαμε την αλληλεγγύη μπροστά από κάθε ατομική ανάγκη;
Κανένας εργαζόμενος όταν βγαίνει σε απεργία, δεν έχει αποθέματα χρημάτων. Κανένας δεν ξέρει πού θα φτάσει η πάλη του. Κανένας δεν έχει εξασφαλισμένη τη νίκη. Παλεύει έχοντας μόνο ένα πράγμα στο μυαλό του: να πετύχει το στόχο που τον οδήγησε στην απεργία. Πολλά θα μπορούσαν να ειπωθούν γιατί είναι η εργατική τάξη πρωτοπορία και γιατί ο εργάτης κατανοεί πολύ περισσότερο το δρόμο που θα τον απελευθερώσει από τα δεσμά του κεφαλαίου.
Ομως σήμερα και μπροστά στην ξεθεμελίωση στο ασφαλιστικό-συνταξιοδοτικό μας, ίσως να αξίζει να ξαναδούμε, πώς μόνο μέσα από τους δικούς μας αγώνες, μόνο παίρνοντας την κατάσταση στα χέρια μας μπορούμε να ανατρέψουμε αυτή την πολιτική που ρημάζει τη ζωή μας.

ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΤΗΣ ΣΚΟΤ
Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΤΗΣ ΣΚΟΤ

0

Το Σάββατο 23 Γενάρη, μέλη της Ταξικής Πορείας και της Λαϊκής Αντίστασης-ΑΑΣ βρέθηκαν στο πλευρό των εργατριών και εργατών της ΣΚΟΤ ΑΕ για να εκφράσουν την ταξική τους αλληλεγγύη και την αμέριστη συμπαράσταση στον δίκαιο αγώνα τους. Μας υποδέχτηκαν στο «φτωχικό» τους, το κιόσκι που έστησαν δίπλα στο εργοστάσιο προκειμένου να περιφρουρούν την απεργία τους, με την αναμενόμενη εγκαρδιότητα και ζεστασιά της τάξης μας που βρίσκεται στον αγώνα.
Η απεργία ξεκίνησε την Τετάρτη 13/1/2016 ως προειδοποιητική και από τη Πέμπτη 14/1 συνεχίζεται ως σήμερα με 24ωρες επαναλαμβανόμενες απαιτώντας την επαναπρόσληψη του συναδέλφου τους που απολύθηκε εκδικητικά από την εργοδοσία. Παρά τη τρομοκρατία και τις μεθοδεύσεις από τη μεριά της εργοδοσίας για να σπάσει η απεργία οι εργάτριες και οι εργάτες του εργοστασίου αποφασισμένοι, ενωμένοι σαν γροθιά και αλύγιστοι δηλώνουν ότι θα συνεχίσουν μέχρι να επιστρέψει ο συνάδελφος στους.
Ούτε η αστυνομία και τα ΜΑΤ που αντιμετωπίζουν κάθε πρωί στη πύλη του εργοστασίου, ούτε ο απεργοσπαστικός μηχανισμός που έχει επιχειρήσει να στήσει η εργοδοσία αποτελούμενος από 7 εργαζόμενους, ούτε οι αντίξοες συνθήκες και το τσουχτερό κρύο, δεν έχουν καταφέρει να κάμψουν το αγωνιστικό φρόνημα τους. Η ξεκάθαρη άποψη για τα χαρακτηρίστηκα του αγώνα τους, για τη ταξική σύγκρουση που διεξάγεται και για τη βασική επιδίωξη της εργοδοσίας να διαλύσει το σωματείο τους, είναι αυτά τα στοιχεία που μετατρέπουν τον απεργιακό αγώνα σε μονόδρομο.
Με ενθουσιασμό και περηφάνια μας μίλησαν για τον αγώνα τους αλλά και για το Σωματείο τους. Σωματείο που κατάφεραν να φτιάξουν πριν από περίπου 3 χρονια στην αντιπαράθεση τους με την εργοδοσία που ήθελε να επιβάλει απολύσεις και μειώσεις μισθών. Το 2013 περνούν στην κήρυξη 48ωρης απεργίας που καταλήγει σε νίκη των εργατών, επαναπρόσληψη των απολυμένων και υποχώρηση στο μισθολογικό. «Από αύριο γυρίζουμε στα πόστα μας με ψηλά το κεφάλι και στέλνουμε το μήνυμα σε όλη την εργατική τάξη να μην αφήνει να περνάει ο εκφοβισμός των εργοδοτών. Εμείς έχουμε τη δύναμη. Πέρσι που ήμασταν ανοργάνωτοι υποκύψαμε στην τρομοκρατία και το φόβο και δεχτήκαμε τη μείωση των μισθών μας που ήταν 20% για τις γυναίκες και 10% για τους άντρες. Αυτό σε έναν εργασιακό χώρο μέσα στα χημικά, με 8 ώρες σκληρής και ανθυγιεινής δουλειάς χωρίς διάλειμμα. Τον περασμένο Μάρτη η εταιρεία μάς ανακοίνωσε ότι θα επιβάλει ατομικές συμβάσεις. Δεν μπορέσαμε να το καταπιούμε. Κάναμε σωματείο στις 24 Μάρτη. Ξεκινήσαμε τον Ιούλη διαπραγματεύσεις για υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης. Η εργοδοσία απέρριψε τις προτάσεις μας και ανακοίνωσε νέα μείωση των μισθών κατά 14%. Μεσολάβησαν οι διακοπές. Την πρώτη βδομάδα που άνοιξε το εργοστάσιο ξεκίνησαν οι απολύσεις. Αποφασίσαμε σαν μια γροθιά να δώσουμε τη δική μας απάντηση. Και είδαμε ποια είναι η δύναμη των ενωμένων εργατών» τόνιζε η τότε πρόεδρος του σωματείου.
Ιδιαίτερα δύσκολες οι συνθήκες της εργασίας τους. Επικίνδυνες και ανθυγιεινές συνθήκες εργασίας αλλά και υπερεντατικοποίηση ιδιαίτερα τις περιόδους που υπάρχουν μεγάλες παραγγελίες. Η εταιρεία αντί για προσλήψεις εργατών καλύπτει τις αυξημένες ανάγκες σε προσωπικό μέσω εργολάβων που προφανώς δουλεύουν με χειρότερες εργασιακές σχέσεις και μισθούς. Αυτή η διαδικασία έχει ως αποτέλεσμα την υπερεκμετάλλευση των εργατών στο σύνολο τους.
Χαρακτηριστικό των μεθοδεύσεων από τη μεριά της εργοδοσίας είναι η προσπάθεια να στήσει απεργοσπαστικό μηχανισμό για να διασπάσει τους εργαζόμενους, να αποδυναμώσει και να σπάσει την απεργία, για να οδηγήσει σε ήττα τον αγώνα. Οι 7 περίπου απεργοσπάστες που μπαίνουν στο εργοστασίου με την συνοδεία των ΜΑΤ και της αστυνομίας είναι κυρίως υπάλληλοι γραφείων και στελέχη, ενώ οι περίπου 40 εργάτες της παραγωγής συσπειρώνονται στο Σωματείο (το σύνολο των εργαζομένων είναι 51). Το άμεσο μπόνους της απεργοσπασίας που έχει δώσει η εργοδοσία είναι η εξόφληση του μηνά Δεκέμβρη, που παραμένει ανεξόφλητος για τους υπόλοιπους εργάτες. Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση του Σωματείου «Το σωματείο μας διαμαρτυρήθηκε έντονα για να πάρει σαν απάντηση από τον λογιστή της εταιρείας ότι «έχουν ανάγκες» και αν θέλουμε να καταβληθούν και σε εμάς τα δεδουλευμένα μας «να κάνουμε ότι πρέπει» και ο νοών νοείτω!!!».
Τη Δευτέρα το πρωί θα πραγματοποιηθεί τριμερής συνάντηση στο Υπουργείο Εργασίας. Οι εργάτριες και οι εργάτες της ΣΚΟΤ δεν έχουν αυταπάτες για το ποιον στηρίζει το κράτος και οι νόμοι του. Ξέρουν ότι η δική τους μάχη δίνεται στο χώρο δουλειάς, με την απεργία τους και την αναμέτρηση τους με την εργοδοσία, εκεί που κρίνονται οι αγώνες.
Στον απεργιακό αγώνα των εργατών της ΣΚΟΤ κτυπάει η κάρδια της εργατικής τάξης, δίνοντας δύναμη και κουράγιο σε όλους τους εργαζόμενους και το λαό συνολικά να αντιπαλέψουν την αντιλαϊκή-αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ που επιδιώκουν να επιβάλουν τον σύγχρονο εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα. Οι εργάτες της ΣΚΟΤ στέλνουν μήνυμα οργάνωσης και αντίστασης. Για να διεκδικήσει η εργατική τάξη και ο λαός το δικαίωμα στη δουλειά και τη ζωή. Για να σηκώσουμε το κεφάλι ψηλά, ανακαλύπτοντας το πραγματικό μπόι μας και τη δύναμη μας. Όπως με απλό και γλαφυρό τρόπο είπε η εργάτρια της ΣΚΟΤ «Είμαι περήφανη που είμαι εργάτρια, όπως περήφανα είναι και τα παιδιά μου!!!»
Η Ταξική Πορεία και η Λαϊκή Αντίσταση-ΑΑΣ, θα σταθούν δίπλα στον αγώνα τους με όλες τους τις δυνάμεις. Υπάρχει η ανάγκη ο απεργιακός αγώνας των εργατών της ΣΚΟΤ να ανοιχτεί, να γίνει γνωστός, να αγκαλιαστεί από την εργατική τάξη και το λαό, να βγουν ψηφίσματα συμπαράστασης και αλληλεγγύης από σωματεία, συνδικάτα και ομοσπονδίες αλλά και συλλογικότητες, εργατικά σχήματα και σχήματα γειτονιάς. Η ταξική αλληλεγγύη είναι αποτελεί περιφρούρηση του απεργιακού αγώνα όσο και του Σωματείου.

Υ.Γ. 1. Η ΣΚΟΤ ΑΕ, βρίσκεται στη Μάνδρα Αττικής, είναι χημική βιομηχανική μονάδα που παράγει προϊόντα που αποφρακτικά και καθαριστικά που χρησιμοποιούμε σε καθημερινή οικιακή χρήση. Φτιάχνει γνωστά χημικά προϊόντα αλλά και προϊόντα που έχουν την επωνυμία μεγάλων αλυσίδων Σουπερ Μάρκετ. Εργάζονται συνολικά 51 εργαζόμενοι.

Υ.Γ.2. Το σύνθημα «για ένα τραγούδι ραπ μας έφεραν τα ΜΑΤ» αναφέρεται στο τραγούδι «ο ρουφιάνος» που συνοδεύει τους απεργοσπάστες κατά την είσοδο και έξοδο τους από το εργοστάσιο.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πορεία της Λαϊκής Αντίστασης - Α.Α.Σ. στην Ελευσίνα (βίντεο και φωτογραφίες)

0

Με συγκέντρωση στη πλατεία Ηρώων και πορεία στους δρόμους της Ελευσίνας κατήγγειλε η Λαϊκή Αντίσταση - Α.Α.Σ. τα δύο εργοδοτικά εγκλήματα που συντελέστηκαν το τελευταίο διάστημα στη περιοχή του Θριάσιου  σε βάρος των εργαζόμενων και των κατοίκων της περιοχής. Αυτό των ΕΛΠΕ που στοίχισε τη ζωή σε τέσσερις εργαζόμενους αλλά και αυτό με τη φωτιά στο εργοστάσιο ανακύκλωσης που δημιούργησε σοβαρά προβλήματα στη περιοχή αλλά και σε όλη την Αττική.
Η πορεία ξεκίνησε από τη πλατεία Ηρώων και αφού έκανε ένα κύκλο μέσω της Ηρώων Πολυτεχνείου, της Πλάτωνος και της Εθνικής Αντίστασης γύρισε στη πλατεία και από εκεί κατευθύνθηκε προς τη παραλία της πόλης όπου και έληξε.
Ο κόσμος που κυκλοφορούσε εκείνες τις ώρες στο κέντρο της πόλης μάλλον ξαφνιάστηκε αλλά δεν έλειψαν και οι εκφράσεις επιδοκιμασίας προς την πορεία.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Τα τοξικά σύννεφα της «ανάπτυξης»

0

Για πέντε μέρες η ατμόσφαιρα ήταν ανυπόφορη. Η βρώμα και το τσούξιμο στα μάτια έφταναν δεκάδες χιλιόμετρα μακριά. Αναγκάστηκαν να κλείσουν τα σχολεία της περιοχής και να εκδώσουν οδηγίες προς τους κατοίκους να αποφεύγουν να βγαίνουν από τα σπίτια τους. Ακόμη και σήμερα η μυρωδιά στον αέρα είναι αισθητή. Όμως αυτή σιγά-σιγά θα χαθεί. Αυτό που δεν θα χαθεί είναι οι παραπέρα συνέπειες αυτής της τρομερής πυρκαγιάς: οι διοξίνες στον αέρα και στο έδαφος, η μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα και τόσα άλλα. Και οι κάτοικοι της περιοχής θα συνεχίσουν να σβήνουν από τον καρκίνο που προκαλεί η «ανάπτυξη» ενός συστήματος εγκληματικά αδιάφορου για την ανθρώπινη ζωή.
Παγώσαμε όταν είδαμε το μαύρο σύννεφο καπνού που υψωνόταν πάνω από τον Ασπρόπυργο. «Κι άλλη φωτιά στα Ελληνικά Πετρέλαια!» σκεφτήκαμε και ανατριχιάσαμε, γιατί μόλις μια μέρα πριν είχαμε διαδηλώσει καταγγέλλοντας το φριχτό εργοδοτικό έγκλημα που σκότωσε τέσσερις εργάτες και σακάτεψε άλλους δυο.
Κάναμε λάθος, όμως. Γιατί τούτη εδώ η περιοχή δεν έχει μόνο τους Λάτσηδες να τη βρωμίζουν και να την κατακαίνε. Έχουν κι άλλους πολλούς: «επιχειρηματίες», «παραγωγικές δυνάμεις», «φορείς της ανάπτυξης». Απ’ αυτούς που βρήκαν φτηνή γη και στήσανε «παραγωγικές μονάδες», επιχειρήσεις της κακιάς ώρας όπου, κάτω από δύο παράγκες και δέκα ελενίτ στηριγμένα σε τσιμεντόλιθους, ξεζουμίζουν την εργατιά και πουλάνε μούρη ως επιχειρηματίες. Που «ξεκοκαλίζουν» τις κάθε λογής επιδοτήσεις για τις οποίες σήμερα καλείται να λογοδοτήσει και να ματώσει ένας ολόκληρος λαός.
Αυτή είναι η βιομηχανική ζώνη του Ασπρόπυργου και της Ελευσίνας, το Θριάσιο Πεδίο. Εκεί υποτίθεται ότι χτιζόταν το μοντέλο ανάπτυξης που ονειρεύονται. Και γύρω από αυτό, αναγκαστικά εγκατεστημένοι, εκατοντάδες χιλιάδες λαού -φτωχολογιά, μετανάστες, τσιγγάνοι-  που βλέπουν τη ζωή τους να γίνεται κόλαση, να κινδυνεύουν με το παραμικρό. Σήμερα ο σκουπιδότοπος με το εύηχο όνομα Κέντρο Διαλογής Αναλώσιμων Υλικών (ΚΔΑΥ), χθες το καζάνι της Πετρόλα, αύριο ποιος ξέρει τι.
Είναι να γελάει κανείς, αλλά και να εξοργίζεται με την απύθμενη υποκρισία τους, η οποία έρχεται κάθε τόσο στην επιφάνεια όλο και πιο προκλητικά. Τύποι σαν τον Δ. Λαζόπουλο, τον ιδιοκτήτη της «Γενική Ανακυκλώσεως ΑΕ», αυτού του σκουπιδότοπου που κάηκε γεμίζοντας τοξικά αέρια την Αττική, αποτελούν το κλασικό μοντέλο επιχειρηματία-απατεώνα που θησαύριζε εκμεταλλευόμενος το παραμύθι της οικολογικής ευαισθησίας και το μεγάλο φαγοπότι που έχει στηθεί γύρω από τα σκουπίδια και τη διαχείρισή τους, στην Ελλάδα της εξάρτησης και της ρεμούλας. Και φυσικά υπήρξε και αθλητικός παράγοντας!
Παρουσίαζε το εργοστάσιό του ως «το νεότερο υπερσύγχρονο εργοστάσιο Ανακύκλωσης Συσκευασιών» και την εταιρεία του ως «την μεγαλύτερη εταιρεία συλλογής και επεξεργασίας (δεματοποίησης) παλαιού χάρτου και λοιπών ανακυκλώσιμων υλικών στην Ελλάδα και μια από τις μεγαλύτερες στην Νοτιοανατολική Ευρώπη, με δυναμικότητα επεξεργασίας πλέον των 500 τόνων ημερησίως». Μπορεί και να ’ταν έτσι. Όμως, αυτό το «υπερσύγχρονο» εργοστάσιο μέσα σε 5 μέρες σκόρπισε υπερπολλαπλάσια μόλυνση απ’ όση είχε αποτρέψει (εάν την είχε αποτρέψει) μέσα στα 6-7 χρόνια λειτουργίας του. Και μέσα στο χώρο του εργοστασίου δεν βρέθηκαν μόνο ανακυκλώσιμα υλικά, αλλά κάθε λογής σκουπίδια.
Μέσα σε αυτό το «υπερσύγχρονο» εργοστάσιο βρήκαν το θάνατο δύο μετανάστες εργάτες, ο ένας χτυπημένος στο κεφάλι από μεταλλικό εξάρτημα μηχανής τον Ιούλιο του 2012, και ο άλλος καταπλακωμένος από τόνους πεπιεσμένου ανακυκλώσιμου υλικού στα τέλη Ιουλίου του 2009, ενώ ένας ακόμη εργάτης ακρωτηριάστηκε στην πρέσα την ίδια χρονιά.
Επιδοτήθηκε, πριν από ενάμιση χρόνο, με ένα εκατομμύριο ευρώ, ενώ χρωστάει παντού: στους δήμους, στο κράτος, στους πελάτες του, στους εργάτες του, στα ασφαλιστικά ταμεία. Μόνο στα ασφαλιστικά ταμεία χρωστάει 6 εκατομμύρια ευρώ από εργοδοτικές εισφορές, ενώ στους εργάτες του περισσότερα από 700.000 ευρώ. Μάλιστα, δεν δίστασε να φέρει τα ΜΑΤ (που προχώρησαν σε περισσότερες από 30 συλλήψεις) όταν οι εργάτες -κυρίως μετανάστες- προχώρησαν σε πολυήμερη απεργία τον περασμένο Δεκέμβρη διεκδικώντας δεδουλευμένα μηνών. Και πριν από ένα περίπου μήνα, μετά από την υπαγωγή της επιχείρησής του στο άρθρο 99, απέλυσε και τους 16 εργάτες που είχαν απομείνει.
Όσο για την ασφάλεια στο εργοστάσιο με δύο μετανάστες εργάτες νεκρούς και έναν ακρωτηριασμένο από «εργατικά ατυχήματα», μόνο για εγκληματική αδιαφορία για την ζωή και την ακεραιότητα των εργατών μπορεί να πενεύεται.
Δίκαια, λοιπόν, γεννιούνται αμφιβολίες για την πραγματική αιτία της φωτιάς. Και δίκαια η Επιτροπή Εργαζομένων Γενικής Ανακύκλωσης απαιτεί «την άμεση και πλήρη διαλεύκανση για το πώς μπήκε η φωτιά που κατέστρεψε το εργοστάσιο. Να βρεθούν και να τιμωρηθούν οι ένοχοι, που κατέστρεψαν μια μεγάλη βιομηχανική μονάδα και έπνιξαν με τους τοξικούς καπνούς της πυρκαγιάς όλο το λεκανοπέδιο.
Διεκδικούμε την άμεση αποπληρωμή των δεδουλευμένων μας. Δεν θα επιτρέψουμε να γίνουν καπνός οι χιλιάδες των ευρώ που μας χρωστάει η εταιρία του κ. Λαζόπουλου. Απαιτούμε από το υπουργείο εργασίας να πάρει μέτρα για να εξασφαλίσει την άμεση και έγκαιρη αποπληρωμή μας.»
Είναι, άραγε, ο Δ. Λαζόπουλος η «σκοτεινή» εξαίρεση; Και ποιος είναι, άραγε, ο «φωτεινός» κανόνας; Ποια είναι, τελικά, η «υγιής επιχειρηματικότητα» στην οποία στοχεύει ο ΣΥΡΙΖΑ; Μήπως, η επιχειρηματικότητα του Λάτση; Ή μήπως η επιχειρηματικότητα του Μπόμπολα και της Ελντοράντο Γκολντ;
Και ποιος συνεχίζει να στρώνει το εύφλεκτο τοπίο μέσα στο οποίο καίγονται και πνίγονται ζωές, αν όχι αυτοί που σπέρνουν αυταπάτες γύρω από τις δυνατότητες ανάπτυξης στην Ελλάδα της εξάρτησης, της μίζας και της ρεμούλας, με το λαό στο περιθώριο και μέσα από συμφωνίες με αυτούς που σφαγιάζουν λαούς, ισοπεδώνουν χώρες ή τις μετατρέπουν σε απέραντους σκουπιδότοπους για τα απόβλητα της πολιτικής τους;

Προλεταριακή Σημαία -  http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ