Οι Διαδηλώσεις στο Ιράν: Κοινωνικές οι Αιτίες, Όχι Ασφαλίτικες Φαντασιώσεις*

0

Siyavash Shahabi, 24 Ιανουαρίου 2026

Ας εξετάσουμε τον ισχυρισμό περί «ξένης παρέμβασης» της Μοσάντ και της CIA στις διαμαρτυρίες στο Ιράν, όχι μέσω μιας απλής άρνησης, αλλά μέσα από πολιτική ανάλυση που εστιάζει στις πραγματικές κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες. Το κείμενο αυτό απευθύνεται σε όσους ενδιαφέρονται για το μέλλον του Ιράν, αντιτίθενται στον πόλεμο, στην ξένη επέμβαση και στην υπαγωγή σε ιμπεριαλιστική κυριαρχία, και που, ταυτόχρονα, δεν επιθυμούν να θυσιάσουν την κοινωνική αυτενέργεια στον βωμό αφηγημάτων ασφάλειας ή γεωπολιτικής.

Το Ιράν είναι μια μεγάλη χώρα, με πληθυσμό περίπου 86 έως 90 εκατομμυρίων ανθρώπων και σχεδόν 500 πόλεις. Από βορρά προς νότο και από ανατολή προς δύση, , είναι μια απέραντη χώρα με μεγάλη γλωσσική, πολιτιστική και κοινωνική ποικιλομορφία. Κάθε ανάλυση που επιχειρεί να αποδώσει (reduce) τις εκτεταμένες και επαναλαμβανόμενες διαμαρτυρίες, στις δεκάδες ή και εκατοντάδες πόλεις, σε μια «ξένη επιχείρηση», οφείλει πρώτα να απαντήσει σε ένα απλό ερώτημα: πώς ακριβώς οργανώθηκε αυτό το εύρος κοινωνικής διάχυσης και η μακρόχρονη συνέχειά του, μέσω ποιων δικτύων και με ποια δύναμη;

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Χάρτα του Συμβουλίου Συνεργασίας Αριστερών και Κομμουνιστικών Δυνάμεων του Ιράν για την Επαναστατική Ανατροπή της Ισλαμικής Δημοκρατίας και την Εγκαθίδρυση της Εξουσίας των Συμβουλίων*

0

19 Ιανουαρίου 2026

Ένα νέο κύμα πανεθνικής εξέγερσης, που ξεκίνησε στις 27 Δεκεμβρίου 2025 μετά την κατάρρευση της αξίας του εθνικού νομίσματος και την εκρηκτική άνοδο των τιμών στα καθημερινά είδη πρώτης ανάγκης, εξαπλώθηκε με ταχύτητα στα πανεπιστήμια και σε δεκάδες πόλεις σε ολόκληρο το Ιράν. Ο λαός που ξεσηκώθηκε, παντού στους δρόμους, στόχευσε ολόκληρο το καθεστώς της Ισλαμικής Δημοκρατίας, φωνάζοντας το σύνθημα «Θάνατος στον δικτάτορα».

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δήλωση του Συμβουλίου Συνεργασίας Δυνάμεων της Αριστεράς και των Κομμουνιστών στο Ιράν σε αλληλεγγύη με τους αγώνες των μαζών του ιρανικού λαού*

0

02 Ιανουαρίου 2026

Παρακάτω δημοσιεύουμε για ενημέρωση των αναγνωστών μας ένα από τα κείμενα που έχουν  δημοσιευτεί  πρόσφατα από αριστερές  οργανώσεις του Ιράν στο διαδίκτυο. Το αποκαλούμενο ΚΚ Ιράν δεν πρέπει να συγχέεται  με το παλιό φιλοσοβιετικό  που σήμερα αποκαλείτε μόνο  Τουντέχ. Αυτό ιδρύθηκε το 1983   από  την συγχώνευση παλιότερων  μ-λ  κομμουνιστικών οργανώσεων  με  βάση κυρίως το  Ιρανικό Κουρδιστάν. Εντύπωση  προκαλεί η απουσία οποιαδήποτε  αναφοράς στις δυτικές κυρώσεις , προηγούμενες επεμβάσεις κλπ . Έχει γραφτεί πριν την δημόσια διατύπωση των απειλών Τραμπ.  Η δημοσίευση του άρθρου   γίνεται για πληροφοριακούς  λόγους και  δεν συνιστά  απαραίτητα συμφωνία  με τις θέσεις  και τον τρόπο  που διατυπώνονται

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Καπιταλισμός του ισλαμικού θρησκευτικού κατεστημένου στο Ιράν και γεωπολιτική*

0

Pål Steigan,  14 Ιανουαρίου 2026 

Πλατεία Naqshejahan ή Πλατεία Ιμάμ, στο Ισφαχάν, Ιράν

Το Ιράν διαθέτει έναν από τους αρχαιότερους συνεχείς πολιτισμούς παγκοσμίως και ως χώρα δεν υπήρξε ποτέ αποικία. Ο ιρανικός/περσικός πολιτισμός είναι εξαιρετικά σύνθετος και πλούσιος, ενώ το επίπεδο εκπαίδευσης στο Ιράν είναι το υψηλότερο στην ευρύτερη περιοχή. Η εικόνα που προβάλλεται για το Ιράν στα νορβηγικά μέσα ενημέρωσης είναι τόσο χονδροειδώς παραμορφωμένη και στερείται σε τέτοιο βαθμό γνώσης και βάθους, ώστε θα μπορούσε να χαρακτηριστεί καρικατούρα.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Γραφείο Τύπου του ΚΚΕ(μ-λ) | Είναι δικαίωμα του ιρανικού λαού να εξεγείρεται - Καμιά ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Ιράν - Κάτω το τυραννικό θεοκρατικό καθεστώς

0

 

Οι νέες πολεμικές ιαχές και απειλές των αμερικάνων ιμπεριαλιστών, διαμέσου του «ειρηνοποιού» προέδρου τους, σε βάρος της κυριαρχίας του Ιράν και εν τέλει σε βάρος του ιρανικού λαού, με τη συνδρομή των εγκληματιών ηγετών του σιωνιστικού κράτους, αποτελούν ευθεία απειλή για την ειρήνη και το μέλλον για όλους τους λαούς της Μέσης Ανατολής και του Περσικού Κόλπου. Για μια ακόμη φορά οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές επεμβαίνουν με υποκρισία και θράσος στο όνομα της «δυτικής δημοκρατίας», προσπαθούν να χειραγωγήσουν δίκαιες λαϊκές και εργατικές κινητοποιήσεις και αναζητούν προσχήματα για να οργανώσουν νέες εκστρατείες κατάκτησης και καταστροφής χωρών και λαών. Όλα αυτά στα πλαίσια της εγκληματικής πολιτικής υπεράσπισης της κυριαρχίας τους μπροστά στον άγριο ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό για σφαίρες επιρροής και λεηλασίας του πλανήτη.

Οι εργαζόμενοι, οι νέοι, οι γυναίκες, οι καταπιεσμένες τάξεις και εθνότητες στο Ιράν έχουν κάθε δικαίωμα να εξεγείρονται διεκδικώντας δικαιοσύνη και ελευθερία. Ακολουθούν με συνέπεια την μακρά διαδρομή των ιστορικών αγώνων των προηγούμενων γενιών για μια ανεξάρτητη χώρα, με κυρίαρχο τον λαό της, αφέντη στις πλουτοπαραγωγικές πηγές της. Αυτοί οι αγώνες αναμετρήθηκαν ιστορικά με τις αποικιοκρατικές δυνάμεις που εποφθαλμιούσαν τον πλούτο της παλιάς Περσίας. Αυτοί οι αγώνες ανέτρεψαν το αιματοβαμμένο καθεστώς του Σάχη και των αμερικάνικων εταιριών πετρελαίου, με την κορύφωση τους στη μεγάλη επαναστατική εξέγερση του 1979. Αυτοί οι αγώνες συνεχίστηκαν για δεκαετίες στις νέες δύσκολες συνθήκες, όταν τη νίκη του 1979 έκλεψαν με βάναυσο τρόπο από τα χέρια του ιρανικού λαού και των προοδευτικών ρευμάτων του οι αντιδραστικές δυνάμεις που οργάνωσαν το νέο θεοκρατικό αστικό-φεουδαρχικό καθεστώς. Γι’ αυτό οι σημερινοί αγώνες που αντιμετωπίζουν για μια ακόμη φορά την αιματηρή καταστολή και βαρβαρότητα δεν πρέπει να πέσουν στην «αγκαλιά» των φιλοδυτικών δυνάμεων που παραμονεύουν και επιδιώκουν μια ιστορική ρεβάνς σε βάρος της μακρόχρονης πάλης του ιρανικού λαού για απελευθέρωση κοινωνική και εθνική. Η επανεμφάνιση των φαντασμάτων της μισητής δυναστείας Παχλεβί και άλλων υποψήφιων τοποτηρητών, επί δεκαετίες τρόφιμων των δυτικών μυστικών υπηρεσιών, οι καταγγελίες για την ένοπλη, τρομοκρατική, υπονομευτική και αποπροσανατολιστική δράση εξωτερικών δυνάμεων, σε συνδυασμό με τις διαρκείς απειλές για πολεμική επέμβαση, αποτελούν ατράνταχτες αποδείξεις πως οι δυτικοί δήθεν φίλοι του ιρανικού λαού συνεχίζουν να απεργάζονται την εγκατάσταση ενός νέου καταπιεστικού και υποτελούς στις ΗΠΑ και τη Δύση καθεστώτος.

Οι λαοί όλου του κόσμου, από την ιστορική πείρα και το αλάθητο ένστικτό τους, βρίσκονται δίπλα στους γνήσιους αγώνες και αγωνιστές του ιρανικού λαού, ενάντια στους δολοφόνους του, ταυτόχρονα όμως και ενάντια σε εκείνους που υποκριτικά επιχειρούν να εκμεταλλευτούν για τα δικά τους συμφέροντα την αντίσταση των λαϊκών μαζών και προετοιμάζουν ένα νέο πολεμικό σφαγείο.

15/1/2026

Το Γραφείο Τύπου του ΚΚΕ(μ-λ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ιράν - Εργαζόμενοι

0

"Καθώς διακηρύσσουμε την αλληλεγγύη μας στους λαϊκούς αγώνες ενάντια στη φτώχεια, την ανεργία, τις διακρίσεις και την καταπίεση, δηλώνουμε ρητά την αντίθεσή μας σε οποιαδήποτε επιστροφή σε ένα παρελθόν που κυριαρχούσε η ανισότητα, η διαφθορά και η αδικία.

 

Πιστεύουμε ότι η πραγματική απελευθέρωση είναι δυνατή μόνο μέσω της συνειδητής και οργανωμένης ηγεσίας και συμμετοχής της εργατικής τάξης και του καταπιεσμένου λαού, και όχι μέσω της αναπαραγωγής παλαιών και αυταρχικών μορφών εξουσίας. Εν τω μεταξύ, οι εργαζόμενοι, οι εκπαιδευτικοί, οι συνταξιούχοι, οι νοσηλευτές, οι φοιτητές, οι γυναίκες και ειδικά οι νέοι, παρά την εκτεταμένη καταστολή, τις συλλήψεις, τις απολύσεις και τις πιέσεις για την επιβίωσή τους, συνεχίζουν να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή αυτών των αγώνων.

Το Σωματείο Εργαζόμενων της Εταιρείας Λεωφορείων της Τεχεράνης και των Προαστίων τονίζει την ανάγκη να συνεχιστούν οι ανεξάρτητες, συνειδητές και οργανωμένες διαμαρτυρίες.

Το Συνδικάτο καταδικάζει επίσης έντονα κάθε προπαγάνδα, δικαιολογία ή υποστήριξη στρατιωτικής επέμβασης από ξένες κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ. Τέτοιες επεμβάσεις όχι μόνο οδηγούν στην καταστροφή της κοινωνίας των πολιτών και στη δολοφονία ανθρώπων, αλλά παρέχουν και μια άλλη δικαιολογία για τη συνέχιση της βίας και της καταστολής από την κυβέρνηση

Οι εμπειρίες του παρελθόντος έχουν δείξει ότι οι αυταρχικές δυτικές κυβερνήσεις δεν αποδίδουν την παραμικρή αξία στην ελευθερία, τα μέσα διαβίωσης και τα δικαιώματα του ιρανικού λαού"(τα στοιχεία του άρθρου είναι από δημοσίευση του in gr).

Eίναι η ανακοίνωση του Σωματείου εργαζομένων της Εταιρείας Λεωφορείων Τεχεράνης και Προαστίων .

Δεν ξέρουμε τούτη η τοποθέτηση πόσο πλειοψηφική ή... πόσο μειοψηφική είναι αυτή τη στιγμή στους δρόμους, απηχεί όμως μία υπαρκτή συνισταμένη των λαϊκών κινητοποιήσεων που λαβαίνουν χώρα στο Ιράν.

Γιατί μονόπατα τα "μέσα" προβάλλουν τα πορτρέτα που σηκώνουν οι μαύροι νοσταλγοί του μοναρχικού καθεστώτος του Σάχη. Διόλου τυχαία βέβαια...

ΔΜ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

«Ο πόλεμος των 12 ημερών» από ΗΠΑ-Ισραήλ ενάντια στο Ιράν: Σημαντικό «επεισόδιο» στη «μεγάλη πορεία» προς ένα γενικευμένο μακελειό

0

Μόνη ελπίδα το μέτωπο των λαών ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό

(δημοσιεύεται στην Προλεταριακή Σημαία 988 που κυκλοφορεί)

Αφού ζήσαμε έναν πόλεμο που δεν κηρύχθηκε ποτέ, ήρθε μια κατάπαυση πυρός άνευ όρων η οποία θα δούμε κατά πόσο θα διαρκέσει αλλά και τι θα τη διαδεχτεί! Αυτή τη στιγμή η κάθε πλευρά μετρά τα τρωτά της σημεία και τα ατού της, τις επιτυχίες και τις αποτυχίες της, όλοι τους εξετάζουν τα βήματά τους την «επόμενη μέρα».

Επίδειξη δύναμης

Μετά την τυχοδιωκτική επίθεση του σιωνιστικού-φασιστικού κράτους του Ισραήλ στο Ιράν με τις πλάτες των ΗΠΑ, ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός επέλεξε την άμεση εμπλοκή του, βομβαρδίζοντας τις πυρηνικές εγκαταστάσεις με επίκεντρο αυτή στο Φόρντοου. Η επίθεση αυτή, πέρα από τους στρατιωτικούς και πολιτικούς στόχους όσον αφορά το Ιράν, για τους οποίους θα αναφερθούμε παρακάτω, με βάση τον τρόπο που προβλήθηκε αποτέλεσε ταυτόχρονα και μια επίδειξη δύναμης του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.

Οι ΗΠΑ έκαναν μια επίδειξη των καταστρεπτικών βομβών και των στρατηγικών βομβαρδιστικών του, του εκτεταμένου δικτύου βάσεων που διαθέτουν απ’ άκρη σ’ άκρη της γης αλλά και των δυνατοτήτων άμεσης ανταπόκρισης «όσο μακριά και αν βρίσκεται ο στόχος».

«Παραλήπτες» αυτής της επίδειξης ήταν φυσικά πρώτα απ’ όλους ο ρωσικός και κινέζικος ιμπεριαλισμός. Όμως και οι εταίροι των ΗΠΑ στη συμμαχία του ΝΑΤΟ, ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές, όχι μόνο πήραν το μήνυμα, αλλά με πρωτεργάτη τον γενικό γραμματέα της συμμαχίας, Μαρκ Ρούτε, επιδόθηκαν σε ένα διαγωνισμό γλειψίματος του «νέου σερίφη», αποσπώντας πολλά από όσα εκβιαστικά είχε θέσει στους ευρωπαίους «εταίρους» του εδώ και καιρό. Το μήνυμα σίγουρα έφτασε σε όλες τις άρχουσες τάξεις, ενώ αυτή η επίδειξη δύναμης και ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας είχε ειδικό «παραλήπτη» την εργατική τάξη και τους λαούς όλου του κόσμου με σκοπό τη μαζική τους τρομοκράτηση και καθυπόταξή τους. 

Στόχοι της αμερικανοστήριχτης επίθεσης του Ισραήλ στο Ιράν

Αν πάμε λίγο πιο πίσω, ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός, όταν έδωσε το πράσινο φως στο Ισραήλ να ξεκινήσει την επίθεσή του στο Ιράν, δεν είχε αποκλείσει το ενδεχόμενο να συρθεί το Ιράν σε μια άσχημη για το ίδιο συμφωνία για το πυρηνικό του πρόγραμμα.

Όσον αφορά το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, αν αυτό κυρίως αποτέλεσε το πρόσχημα για την επίθεση Ισραήλ – ΗΠΑ, δευτερευόντως απηχούσε την ανησυχία τους για μια πορεία ενδυνάμωσής του ως περιφερειακού παίχτη. Καθόλου τυχαία δεν είναι και η ταυτόχρονη στόχευσή τους στο ιρανικό βαλλιστικό πρόγραμμα, του οποίου η αξία αποδείχθηκε στην πρόσφατη σύγκρουση και που η κατάργησή του ήταν η δεύτερη κύρια απαίτηση των ΗΠΑ το 2017, όταν αποχώρησαν από την επονομαζόμενη Συμφωνία για τα Πυρηνικά του Ιράν (JPKOA) κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του Τραμπ.

Βέβαια ο ενδιάμεσος στόχος των ΗΠΑ ήταν σε κάθε περίπτωση να αποδυναμώσουν το καθεστώς και να περιορίσουν σημαντικά την εμβέλεια και την επιρροή του στην περιοχή. Στόχος που αποτελούσε συνέχεια της πολιτικής που είχε ξεκινήσει πολλούς μήνες πριν, όταν από τις ΗΠΑ δόθηκε στο Ισραήλ, πέρα από το σφαγιασμό των Παλαιστινίων, ένας ευρύτερος ρόλος: αυτός της αποδυνάμωσης του λεγόμενου «άξονα της αντίστασης» (Χαμάς, Χεζμπολάχ, Συρία του Άσαντ, επιρροή στο Ιράκ, Χούθι της Υεμένης) που σε σημαντικό βαθμό επιτεύχθηκε τόσο από τη δράση του Ισραήλ όσο και άλλων δυνάμεων (Τουρκία στην περίπτωση της Συρίας) και φυσικά των ΗΠΑ. Ωστόσο η κεντρική και μάξιμουμ στόχευση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού ήταν να ανατρέψει και να αναστρέψει τη στρατηγική προσέγγιση του Ιράν με τον ρωσικό και τον κινέζικο ιμπεριαλισμό και φυσικά να εγκαθιδρύσει ένα φιλοδυτικό καθεστώς. Αυτή η ευρύτερη στόχευση ήταν ένα γεγονός που δημιουργούσε ασάφεια για το μέχρι πού θέλει να το τραβήξει η Ουάσιγκτον.

Μόνο να δει κάποιος το χάρτη, το μέγεθος και τη στρατηγική θέση του Ιράν, μπορεί να κατανοήσει το πόσο στοίχισε στις ΗΠΑ η απώλεια του Ιράν το 1979 και αντίστροφα, γιατί εδώ και δεκαετίες πασχίζει να το ξανακερδίσει. Πολύ περισσότερο στην περίοδο που έχει ανοιχτεί και η οποία χαρακτηρίζεται από την όξυνση της διαπάλης των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για την παγκόσμια ηγεμονία. Και μέσα σ’ αυτήν να έχουμε σαν κεντρικό στοιχείο της την αγωνιώδη προσπάθεια και της νέας διοίκησης του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού να αντιμετωπίσει τη σχετική αποδυνάμωση των ΗΠΑ έναντι των αντιπάλων τους, βασιζόμενη στη δυνατότητά των ΗΠΑ να παίρνουν πρωτοβουλίες και στο γεγονός ότι παραμένουν η πιο ισχυρή ιμπεριαλιστική δύναμη στη γη.

Η άμεση εμπλοκή των ΗΠΑ

Θεωρούμε ότι μετά τον αρχικό αιφνιδιασμό του ιρανικού καθεστώτος από το εύρος της επίθεσης των σιωνιστών, που συνδυάστηκε και έγινε κατορθωτή από τη διάβρωση –από τις μυστικές υπηρεσίες Ισραήλ και ΗΠΑ- των συστημάτων ασφαλείας και τη δολοφονία ανώτατων στρατιωτικών και επιστημόνων του πυρηνικού προγράμματος, η ιρανική ηγεσία ανασυγκρότησε τις δυνάμεις της.

Έτσι, παρά το αρνητικό ισοζύγιο στην αντιαεροπορική άμυνα και συνακόλουθα την ενισχυόμενη αεροπορική υπεροχή των σιωνιστών πάνω από το Ιράν, το ιρανικό καθεστώς απάντησε με αλλεπάλληλα κύματα βαλλιστικών πυραύλων. Τα χτυπήματα αυτά και ιδιαίτερα στο ερευνητικό κέντρο Βάισμαν, σε βάσεις αλλά και κάποιες κρίσιμες υποδομές του σιωνιστικού κράτους ήταν πολύ ακριβή και δημιούργησαν ανησυχία τόσο για το είδος της βοήθειας που εισπράττει το Ιράν όσο και για το τι θα μπορούσε να επακολουθήσει. Πάνω απ’ όλα όμως διέλυσαν το μύθο του απροσπέλαστου «Σιδερένιου Θόλου» του φασιστικού Ισραήλ και μαζί με αυτόν μετέφεραν – κάτι πρωτόγνωρο για το Ισραήλ από την ίδρυσή του ακόμα- την ανασφάλεια στο εσωτερικό του σιωνιστικού κράτους, προκαλώντας αναταράξεις, τριγμούς και σοβαρούς προβληματισμούς στην ηγεσία του.

Παράλληλα η διοίκηση Τραμπ εκτιμούσε ότι αν από τη μια το καθεστώς του Ιράν έχει αποδυναμωθεί σε κάποιο σημαντικό βαθμό, από την άλλη η ελπίδα και στόχευση του Ισραήλ και των ΗΠΑ να το αποσταθεροποιήσουν δεν προχωρούσε (πολύ περισσότερο η εκ των έσω ανατροπή του), ενώ άρχισαν να πληθαίνουν τα σημάδια συσπείρωσης του ιρανικού λαού γύρω από την ηγεσία του. Επίσης, τόσο οι πυραυλικές απαντήσεις του Ιράν (που γράφτηκε ότι –από ένα σημείο και πέρα- είχαν τη συμμετοχή ρωσικών δορυφόρων) όσο και κάποιες άλλες κινήσεις (κινέζικα μεταγωγικά αεροπλάνα μετέφεραν συνεχώς υλικό στο Ιράν) έδειχναν μια -χαμηλής έστω έντασης- εμπλοκή τόσο της Ρωσίας όσο και της Κίνας. Ενώ είναι ένα ζήτημα τι διαμείφθηκε στη συνομιλία Τραμπ-Πούτιν.

Φαινόταν δηλαδή όχι μόνο ότι η επίθεση του Ισραήλ έπιανε ένα όριο, αλλά και ότι η όλη εξέλιξη κινδύνευε να μετατραπεί σε ένα δεύτερο μέτωπο, απροσδιόριστης έκτασης και βάθους. Έτσι, η άμεση εμπλοκή και η επίθεση των ΗΠΑ προς το Ιράν πραγματοποιήθηκε όχι μόνο για να αντιμετωπιστεί το μπλοκάρισμα των σιωνιστών αλλά και για να οριοθετήσουν τη σύγκρουση. Μια επίθεση που αναζωπύρωσε την κόντρα στο εσωτερικό των ΗΠΑ για τους στόχους και τους κινδύνους της άμεσης εμπλοκής τους στο ναρκοπέδιο της Μέσης Ανατολής. Φυσικά οι ΗΠΑ δεν θα αρνούνταν να αξιοποιήσουν και άμεσα μάλιστα μια κατάρρευση του ιρανικού καθεστώτος σαν αποτέλεσμα αυτής της επίθεσης, όμως κάτι τέτοιο κάθε άλλο παρά φαινόταν σαν πιθανή εξέλιξη.

Έτσι, με την αστραπιαία όσο και στοχευμένη επέμβασή τους, οι Αμερικανοί «έδωσαν» στο σιωνιστικό μαντρόσκυλο αυτό που ήθελε, απαιτώντας ταυτόχρονα να σταθεί στην άκρη, μιας και τα διακυβεύματα το ξεπερνούν πια κατά πολύ και αφορούν τη συνολική στρατηγική των ΗΠΑ. Τα χτυπήματα «τόσο όσο» του Ιράν σε αμερικανικές βάσεις στην περιοχή και μετά από ειδοποίηση της αμερικάνικης ηγεσίας και των αραβικών χωρών που τις «φιλοξενούν», έδωσαν και το αναγκαίο μήνυμα της άλλης πλευράς για το «πάγωμα» της σύγκρουσης.

Εξάλλου η διοίκηση Τραμπ, εκτιμώντας πως ο στόχος αποδυνάμωσης του Ιράν έχει σε ένα βαθμό επιτευχθεί και πως το Ισραήλ αναδύεται σήμερα –παρά τα πλήγματα που έχει δεχθεί- ως η ισχυρότερη περιφερειακή δύναμη στη Μέση Ανατολή, θεώρησε πως κλείνει μια φάση με έστω και ατελείς επιτυχίες που του δίνουν τη δυνατότητα το επόμενο διάστημα να κινηθεί από καλύτερες θέσεις. Βέβαια, θα δούμε πόσο θα επιδράσει «στο ταμείο» που κάνουν και ιδίως στις επιλογές τους (ΗΠΑ- Ισραήλ) η αποδεδειγμένη πια «τρωτότητα» του σιωνιστικού κράτους.

Σε κάθε περίπτωση, η αμερικάνικη ηγεσία στη φάση αυτή ιεραρχεί ένα «πάγωμα» του πολέμου που θα συνοδεύεται από μια διαρκή πίεση –υπό την απειλή νέων επιθετικών κινήσεων- στην ιρανική ηγεσία ώστε να περιορίσει στο ελάχιστο τις περιφερειακές της φιλοδοξίες «και βλέπουμε». Οι αμφίσημες δηλώσεις, από τη μια για την προοπτική μιας συμφωνίας μεταξύ Ιράν - Σαουδικής Αραβίας - Κατάρ, για συμπαραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από πυρηνικά εργοστάσια και από την άλλη των απειλών για νέες επιθέσεις στο Ιράν, δεν δείχνουν μόνο τη ρευστότητα της κατάστασης αλλά και τα διλήμματα των ΗΠΑ.

Ταυτόχρονα και στη βάση των συσχετισμών που διαμορφώνονται, πιθανά να επιχειρήσει μια επανεκκίνηση των «Συμφωνιών του Αβραάμ» με τα αραβικά καθεστώτα και ειδικότερα τη Σαουδική Αραβία, προσπαθώντας ταυτόχρονα να διασκεδάσει τις ανησυχίες τους από τη σχετική ενδυνάμωση του Ισραήλ στην περιοχή. Στο πεδίο αυτό οι ΗΠΑ γνωρίζουν ότι καμιά επανεκκίνηση δεν μπορεί να υπάρξει, ενόσω συνεχίζεται η ατέλειωτη σφαγή του παλαιστινιακού λαού από το σωνιστικό-φασιστικό ισραηλινό κράτος και για αυτό πιέζουν, θα δούμε πόσο αποτελεσματικά, για την επίτευξη μιας κατάπαυσης του πυρός.

Οι ευρασιατικοί ιμπεριαλιστές μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις

Ο ρωσικός και ο κινέζικος ιμπεριαλισμός βρίσκονται μπροστά στην ανάγκη να αντιμετωπίσουν τις νέες γεωπολιτικές προκλήσεις που έχουν προκύψει από τις επιθετικές πρωτοβουλίες που πήρε ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός ενάντια σε μια χώρα που, εκτός των άλλων, αποτελεί μέρος του οικονομικο-πολιτικού σχήματος των BRICS στο οποίο ηγούνται.

Για τη Ρωσία, μετά τον σημαντικό περιορισμό της επιρροής της με βάση την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία, που κινδυνεύει να οδηγήσει σε απώλεια των βάσεων που εκεί διαθέτει, καλείται να αποδείξει τη δυνατότητά της να στηρίζει τους «στρατηγικούς εταίρους» της, δυνατότητα που τρώθηκε από τη στάση της στην επίθεση ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν. Σε μια χώρα δηλαδή που παίζει σπουδαίο ρόλο (ακόμα πιο σημαντικό από αυτόν που έπαιζε η Συρία του Άσαντ) στη διάρρηξη της ζώνης περικύκλωσης που στήνουν οι ΗΠΑ περιμετρικά της Ρωσίας αλλά και της Κίνας.

Στην πανθομολογούμενη μη στήριξη – στο βαθμό που απαιτούσε η πρόκληση των ΗΠΑ, Ισραήλ - από τη Ρωσία υπάρχουν πολιτικές εξηγήσεις που αφορούν και τις δύο πλευρές. Από τη μια ήταν οι αυταπάτες του Πεζεσκιάν και των μερίδων του ιρανικού κατεστημένου που εκπροσωπεί, για τη δυνατότητα της επίτευξης ενός συμβιβασμού με τις ΗΠΑ. Αυτές είχαν σαν αποτέλεσμα και η «Συνθήκη Στρατηγική Εταιρική Σχέση» με τη Ρωσία που υπογράφηκε το Γενάρη του 2025 να επικυρωθεί μετά (!) την επίθεση του Ισραήλ και να έχει αφαιρεθεί από αυτήν –με ιρανική απαίτηση- η αναφορά στην αμοιβαία συνδρομή σε περίπτωση επίθεσης!

Από την άλλη, ο ρώσικος ιμπεριαλισμός κινούνταν και κινείται έχοντας στραμμένη την προσοχή και το βάρος του στο «ουκρανικό μέτωπο» και με τη δυσκολία που αναδεικνύει αυτό το γεγονός στην ανταπόκρισή του σε μέτωπα –έστω και χαμηλότερης κλίμακας- όπως αυτό με την επίθεση ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν.

Ταυτόχρονα, η αλλαγή στην ηγεσία του Ιράν μετά την ύποπτη πτώση του ελικοπτέρου και η στάση της νέας ηγεσίας είχε δημιουργήσει ερωτήματα στη Μόσχα για το τι διαμείβεται στο ηγετικό επίπεδο στην Τεχεράνη και αν μπορεί να την εμπιστευτεί, δίνοντάς της οπλικά συστήματα υψηλού επιπέδου. Στα προηγούμενα ίσως επέδρασε σε κάποιο βαθμό και η επιλογή της ρωσικής ηγεσίας οι τακτικές της κινήσεις στη Μέση Ανατολή να μη γίνονται σε αναφορά με έναν και μόνο περιφερειακό παίχτη αλλά σε πολλά επίπεδα. Δυτικοί αναλυτές αναφέρονται έντονα στις πιέσεις που ασκήθηκαν από τη Σαουδική Αραβία προς τη Ρωσία να μην προχωρήσει σε μια τέτοια αποστολή οπλισμού διότι αυτό θα άλλαζε τις ισορροπίες δύναμης στην περιοχή. Και ότι η Ρωσία το έλαβε υπόψη της μιας και – εκτός του βασικού, δηλαδή των ανησυχιών για το «πού το πάει» η ιρανική ηγεσία - έχει διαμορφώσει με τη Σαουδική Αραβία μία σχέση διαμέσου του OPEC+, καταφέρνοντας να κοντράρει σε κρίσιμες στιγμές τις αμερικανικές απαιτήσεις όσον αφορά τη ροή πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Έτσι ίσως μπορεί να εξηγηθεί το γιατί από τη συμφωνία παροχής στρατιωτικού εξοπλισμού του περασμένου καλοκαιριού από τη Ρωσία στο Ιράν, που περιελάμβανε μαχητικά αεροπλάνα Su-35, S-400 και εκπαιδευτικά αεροσκάφη, στο Ιράν δόθηκαν μόνο τα τελευταία! Στην τωρινή φάση που η ιρανική ηγεσία είναι αποδυναμωμένη, αυξάνεται η δυνατότητα της Ρωσίας να φέρει την ιρανική ηγεσία πιο πολύ στα μέτρα της ταυτόχρονα με το στόχο τής αποτροπής τού αναπροσανατολισμού του Ιράν που προωθούν οι ΗΠΑ.

Από την πλευρά του Ιράν θα δούμε πόσες συνέπειες θα έχει η «ασυνέπεια» της Ρωσίας και αν αυτή μπορεί να υπερκεράσει την αδήριτη ανάγκη της ηγεσίας του, εφόσον θέλει να σταθεί και να μην προσπεραστεί από τις εξελίξεις ή και να ανατραπεί, να δημιουργήσει ακόμα στενότερους δεσμούς με τη Ρωσία αλλά και την Κίνα. Άρα στην επόμενη περίοδο θα διαπιστώσουμε τις αντοχές του καθεστώτος αλλά και το αν οι κινήσεις των ΗΠΑ επιτάχυναν αυτό που ήθελαν να αποτρέψουν!

Αντίστοιχα για την Κίνα, το πρόβλημα της στάσης της είναι ακόμη μεγαλύτερο, μιας και η ίδια έχει αναδείξει το Ιράν σε έναν από τους πιο σημαντικούς κόμβους (αν όχι τον πιο σημαντικό) για την επέκταση της οικονομικής και πολιτικής της επιρροής στη Μέση Ανατολή και τη Δυτική Ασία. Διότι, από τη συμμετοχή του Ιράν στον Κινέζικο Δρόμο του Μεταξιού – BRI (2016), οι σχέσεις των δύο χωρών ανέβηκαν κλίμακα με την 25ετή συμφωνία οικονομικής συνεργασίας (2021) που προέβλεπε κινέζικες επενδύσεις ύψους 400 δισ. δολαρίων και η οποία ανέδειξε το Ιράν ως έναν από τους βασικούς ενεργειακούς προμηθευτές της (το 90% των εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν πάει στην Κίνα).

Μάλιστα δυτικοί αναλυτές αναφέρουν ότι η επίθεση ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν υπαγορεύτηκε, εκτός των άλλων, από την ανάγκη των ΗΠΑ να δυναμιτίσουν τον – μεγάλης γεωοικονομικής αξίας - σιδηροδρομικό διάδρομο Κίνας με Ιράν (που υλοποιήθηκε στο πλαίσιο της BRI) και ο οποίος εγκαινιάσθηκε μερικές εβδομάδες πριν από την επίθεση (τέλη Μαΐου του 2025). Με αυτόν το σιδηροδρομικό διάδρομο, η Κίνα μπορεί να παρακάμπτει το Στενό της Μαλάκα (από το οποίο περνάει περίπου το 80% των πετρελαϊκών εισαγωγών και το 60% του ναυτιλιακού εμπορίου της) και τα Στενά του Ορμούζ που βρίσκονται υπό στενό αμερικάνικο έλεγχο.

Έτσι, μπροστά στην αμφισβήτηση του αμερικανικού ελέγχου επί των παγκόσμιων ναυτιλιακών δρόμων, η επίθεση των ΗΠΑ-Ισραήλ εισήγαγε «σημαντικές πολυπλοκότητες στις στρατηγικές και επιχειρησιακές προοπτικές του διαδρόμου». Αντίστοιχη στόχευση υπήρξε και για τον διηπειρωτικό διάδρομο Ρωσίας – Ιράν, που θα συνδέσει την Αζοφική και την Κασπία Θάλασσα με τον Ινδικό Ωκεανό και στην πορεία του οποίου καμιά δυτική (ή φιλοδυτική) δύναμη δεν παρεμβάλλεται, όπως αναφέρει το Bloomberg. Και φυσικά με αυτόν τον τρόπο οι ΗΠΑ υπερασπίζονται και προωθούν τον ανταγωνιστικό σε Ρωσία και Κίνα διηπειρωτικό διάδρομο IMEC που θα συνδέει την Ασία με την Ευρώπη, με θαλάσσια σύνδεση Ινδίας - ΗΑΕ και κατόπιν μέσω σιδηροδρομικού δικτύου θα συνδέει τη Σ. Αραβία και την Ιορδανία με το ισραηλινό λιμάνι της Χάιφα και από εκεί θα καταλήγει διά θαλάσσης στην Ευρώπη.

Για να ξαναγυρίσουμε στην Κίνα, ο κινέζικος ιμπεριαλισμός καλείται να αποδείξει ότι έχει τη δυνατότητα να υπερασπίσει την προσπάθεια επέκτασης της ακτίνας δράσης του πέραν του Ινδο-Ειρηνικού, ότι δηλαδή δεν θα επαναληφθεί για τον ίδιο η περίπτωση της Λιβύης που κατέδειξε ότι η «ήπια ισχύς» δεν μπορεί να σώσει τη διείσδυσή σου σε μια χώρα ή περιοχή ενόσω αυτή δεν στηρίζεται στις στρατιωτικές δυνατότητές σου. Οι ειδήσεις που θέλουν το Ιράν να προχωρά στην αγορά 36 μαχητικών αεροσκαφών J-10C της Κίνας από τα 160 που είχε ζητήσει είναι μια πρώτη κίνηση, έστω και αν έγινε μετά την άρση από τις ΗΠΑ, στις 24/6/2025, των κυρώσεων στην αγορά ιρανικού πετρελαίου από το Πεκίνο!

Επιδιώξεις και όρια των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών στο περιθώριο της σύγκρουσης

Οι ευρωπαϊκές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις κινήθηκαν η κάθε μία στη βάση των δεδομένων και των καταστάσεων που έχουν διαμορφώσει, χωρίς φυσικά να αμφισβητήσουν το πλαίσιο που διαμόρφωναν οι κινήσεις των ΗΠΑ. Η Γερμανία με την ελάχιστη επιρροή στην περιοχή της Μέσης Ανατολής το έπαιξε «τζάμπα μάγκας», πρωτοστατώντας στην αντιιρανική υστερία και τη φιλοσιωνιστική ρητορική και στήριξη. Ο γερμανικός ιμπεριαλισμός θεώρησε ότι μια τέτοια τακτική ήταν το μοναδικό «όχημα» για να χωθεί στις εξελίξεις στην περιοχή. Αντίθετα, ο γαλλικός ιμπεριαλισμός, που διακινδύνευε δεσμούς και επιρροές στην περιοχή, εμφανίστηκε «συγκρατημένος» και υπέρμαχος της «διπλωματικής λύσης». Σε ανάλογο τόνο και για ανάλογους λόγους ο βρετανικός ιμπεριαλισμός έδειχνε να αποκλίνει λίγο από τη συνήθη εικόνα του «βασιλικότερου του βασιλέως» σε σχέση με τις κινήσεις και τις επιλογές των ΗΠΑ.

Επεισόδιο στη μεγάλη πορεία για τον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο

Τόσο για τις ΗΠΑ όσο και για τη Ρωσία, παραμένει η δυσκολία ανοίγματος ενός δεύτερου μετώπου, ενός δηλαδή πολέμου πλήρους κλίμακας, ανάλογου με αυτό της Ουκρανίας, ενώ η Κίνα είναι ακόμα «άκαπνη». Παραμένει δηλαδή η στρατηγική υπαγωγή της Μέσης Ανατολής στο «ουκρανικό μέτωπο». Βέβαια, επειδή ακριβώς οι κινήσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ είχαν ισχυρά στοιχεία τυχοδιωκτισμού, κανείς δεν μπορούσε να αποκλείσει μια κλιμάκωση της κατάστασης, που βέβαια θα είχε έτσι κι αλλιώς ποιοτική διαφορά από ένα δεύτερο μέτωπο με την ουσιαστική έννοια του όρου.

Ωστόσο η επίθεση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και συνολικά οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή είναι ένα σημαντικό επεισόδιο την πορείας του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού κόσμου προς τον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτή η επίθεση δηλώνει ταυτόχρονα πως αυτή η πορεία, παρά τα ζιγκ- ζαγκ, δεν μπορεί να αναιρεθεί από αυτούς που υποκειμενικά και αντικειμενικά σπρώχνουν και πρωταγωνιστούν σ΄ αυτή την πορεία. Δηλαδή από τις ΗΠΑ, τη Ρωσία, την Κίνα και από πίσω τούς ευρωπαίους και ιάπωνες ιμπεριαλιστές. Αποδεικνύει ταυτόχρονα ότι αυτή η πορεία θα είναι γεμάτη αίμα, θάνατο και δυστυχία για την εργατική τάξη, τη νεολαία και τους λαούς όλου του κόσμου.

Άλλωστε η ιμπεριαλιστική σύγκρουση στην Ουκρανία ανάμεσα σε ΗΠΑ-Δύση μέσω του ενεργούμενού τους, Ζελένσκι, και τη Ρωσία, ο μεγαλύτερος πόλεμος από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και που παραμένει το κεντρικό «εργαστήριο» της διαμόρφωσης των όρων προς έναν γενικευμένο πόλεμο αυτό δεν καταδεικνύει; Με τους –έως τώρα- εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και τους πολλαπλάσιους σακατεμένους, τα εκατομμύρια πρόσφυγες και την καταστροφή πόλεων και υποδομών. Με τη διαρκώς κλιμακούμενη σε μέσα και έκταση πολεμική αναμέτρηση και την αποτυχία, έως τώρα, της επίτευξης ενός έστω πρόσκαιρου και εύθραυστου συμβιβασμού;

Και οι λαοί;

Ο λαός μας όπως και οι λαοί του κόσμου καλούνται σήμερα να «βγάλουν το σκασμό» στη συντριβή των δικαιωμάτων και των κατακτήσεών τους και να «ματώσουν» οικονομικά για τους δυσθεώρητους πολεμικούς εξοπλισμούς, ώστε να ματώσουν αύριο κυριολεκτικά στους άδικους πολέμους, στο γενικευμένο μακελειό όπου οδηγεί την εργαζόμενη ανθρωπότητα ο γερασμένος και σάπιος κόσμος του καπιταλισμού – ιμπεριαλισμού.

Οι προοδευτικοί άνθρωποι, οι αγωνιστές δεν αναζητούμε στήριξη, ελπίδα και προοπτική στοιχιζόμενοι πίσω από τους ιμπεριαλιστές φονιάδες, ούτε ακουμπώντας τους πόθους μας σε αντιδραστικά καθεστώτα που διαπραγματεύονται τη στήριξή τους από τον ένα ή τον άλλο ιμπεριαλιστή.

Στεκόμαστε δίπλα στο λαό του Ιράν που δέχτηκε την επίθεση από τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και το σιωνιστικό Ισραήλ. Είμαστε με το λαό της Παλαιστίνης που παλεύει ενάντια στη γενοκτονία και την κατοχή και για λεύτερη και ανεξάρτητη πατρίδα. Είμαστε με τον κόσμο των λαών, με αυτόν δηλαδή που θα φτιάξουν οι λαοί με την ανειρήνευτη πάλη τους ενάντια στο σύστημα που μας οδηγεί στον γενικευμένο πόλεμο, στην πείνα και τη φασιστικοποίηση.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Γραφείο Τύπου του ΚΚΕ(μ-λ) | Οι ΗΠΑ βομβαρδίζουν και επιδεικνύουν τις δολοφονικές δυνάμεις τους. Σε τροχιά ολέθρου βάζουν τον πλανήτη οι δυνάστες του! Έξω οι φονιάδες από τη χώρα! Αλληλεγγύη, κοινή πάλη με όλους τους λαούς!

0

 Οι ΗΠΑ βομβαρδίζουν και επιδεικνύουν τις δολοφονικές δυνάμεις τους.

Σε τροχιά ολέθρου βάζουν τον πλανήτη οι δυνάστες του!

Έξω οι φονιάδες από τη χώρα! Αλληλεγγύη, κοινή πάλη με όλους τους λαούς! 

Με πρόσχημα το λεγόμενο «πυρηνικό πρόγραμμα» του Ιράν, οι ΗΠΑ έκαναν παγκόσμια επίδειξη των σύγχρονων βομβαρδιστικών τους, των τερατωδών βομβών τους και μέρους του γιγάντιου δικτύου βάσεων που διαθέτουν για τη στήριξη και εξαπόλυση της επίθεσης αυτής. Αυτή η βομβαρδιστική επιδρομή του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού δεν επικαλέστηκε τη λεγόμενη «διεθνή νομιμότητα» και «προσπέρασε»  διαδικασίες «έγκρισης» της εντός των ΗΠΑ. 

Αυτός ο τρομοκρατικός και πειρατικός χαρακτήρας της επίθεσης αναδείχνει και τον πραγματικό γενικό στόχο της: την τρομοκράτηση των λαών του πλανήτη, την προβολή της ισχύος του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού έναντι συμμάχων και αντιπάλων.

Οι συνθήκες του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού είναι σήμερα σε πολύ υψηλότερο επίπεδο από το 2017, όταν οι ΗΠΑ έστελναν ανάλογο σήμα στον πλανήτη με τη «μητέρα όλων των βομβών» που έριξαν στο Αφγανιστάν. Το στρατηγικό αδιέξοδο των ΗΠΑ στο άδικο σφαγείο της Ουκρανίας απέναντι (έστω και έμμεσα) στην πυρηνικά ισοϋψή τους ιμπεριαλιστική Ρωσία, αποτελεί τον κεντρικό κόμπο των ανταγωνισμών αυτών που έχουν εκδηλωθεί με τον πιο αιματηρό τρόπο και στην πολύπαθη Μέση Ανατολή. 

Γι’ αυτό στηρίζουν ολόπλευρα τη σφαγή-γενοκτονία του ηρωικού Παλαιστινιακού λαού από τον εντεταλμένο δολοφόνο τους, το κράτος των σιωνιστών. Γι’ αυτό επιδιώκουν –χρόνια τώρα και με κάθε δυνατό τρόπο– την ανατροπή και αναστροφή της στρατηγικής προσέγγισης του καθεστώτος του Ιράν με τη Ρωσία και την Κίνα, και την επιβολή στη χώρα αυτή ενός φιλοδυτικού καθεστώτος. Η βομβαρδιστική επιχείρηση των Β-2 ήταν προφανώς ενταγμένη στην προώθηση αυτών των ειδικότερων, αλλά κρίσιμων, στόχων των ΗΠΑ. Ήταν άλλο ένα βήμα στην πορεία διαμόρφωσης των όρων για τη γενικευμένη ιμπεριαλιστική πολεμική σύγκρουση που αποτελεί τη μόνη διέξοδο για την κρίση και τους ανταγωνισμούς που τραντάζουν το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα. Γι’ αυτό, εξάλλου, όλο και περισσότερο η δουλειά και ο κόπος των εργατικών λαϊκών μαζών και ο πλούτος του πλανήτη γίνεται δύναμη καταστροφής και ολέθρου μέσα από τη γιγάντια κούρσα των εξοπλισμών στην οποία πρωτοστατούν ΗΠΑ-Ρωσία-Κίνα και στην οποία έχουν σπεύσει οι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές με το Rearm των 800 δισ. ευρώ.

Απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις η ελπίδα των λαών δεν βρίσκεται, βέβαια, στο «στρατόπεδο» των «καλών» ιμπεριαλιστών, ούτε σε καθεστώτα που αναπαράγονται (σαν αυτό του Ιράν) σε αναφορά με τις πλάτες των ιμπεριαλιστών και διχάζονται για το ποια τέτοια αναφορά θα είναι ισχυρότερο στήριγμά τους. Η ελπίδα των λαών βρίσκεται στη συγκρότηση της δικής τους αντιπολεμικής-αντιιμπεριαλιστικής πάλης! Αυτής που –όπως διδάσκει ο παλαιστινιακός αγώνας– είναι η μόνη ικανή να βάλει φραγμό στην πορεία ολέθρου και να χαράξει τον δρόμο για έναν κόσμο των εργατών και των λαών, χωρίς εκμεταλλευτές και δυνάστες.

Σε αυτές τις συνθήκες η άρχουσα τάξη, η κυβέρνηση και τα κόμματα του συστήματος προπαγανδίζουν με τον πιο κυνικό τρόπο πως η «σωστή πλευρά της Ιστορίας» είναι η χώρα να αποτελεί τμήμα του παγκόσμιου δικτύου βάσεων και των πολεμικών βημάτων των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ, όπως έγινε ξανά με τη Σούδα στις 21/6 και με τη Β. Ελλάδα στις αρχές του Ιούνη.

Γι’ αυτό λαός και νεολαία χρειάζεται να πλημμυρίσουμε τις διαδηλώσεις της 24/6 σε όλη τη χώρα. Να διαδηλώσουμε ενάντια στη σύνοδο του ΝΑΤΟ και τους εξοπλισμούς. Να διαδηλώσουμε την αλληλεγγύη μας στον λαό της Παλαιστίνης, στον λαό του Ιράν. Να προβάλουμε τη φιλία και την κοινή πάλη των λαών ως μοναδική απάντηση στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό. Να εμπνευστούμε από την αλήθεια της θέσης ΟΙ ΛΑΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ για να συγκροτηθεί αντιιμπεριαλιστικό κίνημα,  για να φύγουν οι βάσεις, για την έξοδο της χώρας από ΝΑΤΟ και ΕΕ.

Το Γραφείο Τύπου του ΚΚΕ(μ-λ)

23-06-25

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

God save τις διατρητικές βόμβες των ΗΠΑ!

0

Αυτές οι GBU-57, μας μάθανε πως είναι η ονομασία τους –και που μας λένε πως είναι μόλις 20-  είναι η τελευταία ελπίδα της ανθρωπότητας! Είναι οι μόνες που μπορούν –ίσως- να διαπεράσουν την οχύρωση των πυρηνικών του Ιράν και να τα καταστρέψουν. Των πυρηνικών δηλαδή που έχουν οι «μουλάδες» και τα οποία απειλούν την ίδια την ύπαρξη του ανθρώπινου πολιτισμού όπως τόσο έγκυρα μας ενημερώνει εδώ και … 30 χρόνια το σιωνιστικό καθεστώς των δολοφόνων και ο Νετανιάχου αυτοπροσώπως!

Ωστόσο και για να μην χάσουμε οι λαοί την ψυχραιμία μας ταυτόχρονα μας ενημερώνουν για το τι θέσεις πήραν τα αμερικάνικα αεροπλανοφόρα, για το τι όπλα διαθέτουν, για το πόσο καλά είναι εξοπλισμένη η βάση της Σούδας. Ίσως λοιπόν να έχουμε – η ανθρωπότητα – ελπίδα!

Στο βάθος …του φόντου της ενημέρωσης μας, αναφέρονται οι 6.000 πυρηνικές κεφαλές των ΗΠΑ, αλλά ξεχνιούνται διάφορες χρήσιμες λεπτομέρειες. Τα δεκάδες εκατομμύρια των δολοφονημένων από τις ΗΠΑ από τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι μέχρι σήμερα. Τον ατέλειωτο κατάλογο των φρικτών εγκλημάτων των άλλων πολιτισμένων της Δύσης, των Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών. Το τεράστιο –ισοϋψές με αυτό των ΗΠΑ- πυρηνικό οπλοστάσιο της Ρωσίας. Το τέταρτο καινούριο αεροπλανοφόρο της Κίνας και τη νέα βόμβα υδρογόνου τρομακτικής ισχύος που πρόσφατα κατασκεύασε.

Αυτές οι λεπτομέρειες ξεχνιούνται και η ανάλυση επιμένει: Το καθεστώς του Ιράν απειλεί την ανθρωπότητα! Δεν είναι τροπάριο ψεκασμένων ή περιθωριακών. Είναι έγκυρες πολιτικές αναλύσεις κυβερνήσεων, μεγάλων κομμάτων, σοβαρών εντύπων. Είναι περισπούδαστες αναλύσεις καθηγητάδων, σοφών δημοσιολόγων και υψηλόβαθμων αξιωματούχων.

Αυτά συμβαίνουν τούτες τις μέρες στην Ελλάδα της αμερικανοκρατίας, της διπλής ιμπεριαλιστικής εξάρτησης.

Αυτά συμβαίνουν τούτες τις μέρες στον πλανήτη Γη, όπου κουμάντο κάνουν μια χούφτα ιμπεριαλιστές και ετοιμάζονται να μοιράσουν με πόλεμο τον κόσμο.

Πραγματικά πρέπει λοιπόν να ανησυχούμε. Και να πλημμυρίσουμε τις διαδηλώσεις της 24/6 ενάντια στη σύνοδο του ΝΑΤΟ, ενάντια στα άδικα σφαγεία όπως αυτό της Ουκρανίας, ενάντια στη μετατροπή τςη χώρας σε αμερικανονατοϊκή βάση, δίπλα στον ηρωικά αγωνιζόμενο λαό της Παλαιστίνης δίπλα σε όλους τους λαούς της περιοχής και του κόσμου!  

Ν.Π.       

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Τα ψέματα τα ίδια - η οργή μας μεγαλύτερη

0

Αξίζει να δείτε το μικρό βιντεάκι (που έφτιαξε το συντηρητικό Fox):

Οι επαγγελματίες φονιάδες, ανησυχούν εδώ και 30 χρόνια ότι από στιγμή σε στιγμή το Ιράν αποκτά πυρηνικά όπλα!

Είναι το ψευδοκράτος του Ισραήλ, αυτοί που εδώ και 80 χρόνια δολοφονούν τον παλαιστινιακό λαό και τραμπουκίζουν τους πάντες στην περιοχή. Είναι αυτοί των οποίων τα αφεντικά οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές είναι πίσω από ΚΑΘΕ ΠΟΛΕΜΟ, προβοκάτσια και πραξικόπημα στη γη εδώ και έναν αιώνα. Που έχουν ρίξει δύο ατομικές βόμβες, που έχουν δολοφονήσει εκατομμύρια ανθρώπους (το αμερικάνικο πανεπιστήμιο Brown υπολογίζει σε 4 εκατομμύρια τα θύματα ΜΟΝΟ του αμερικάνικου "πολέμου ενάντια στην τρομοκρατία" τις δύο τελευταίες δεκαετίες)!

Αλλά το πρόβλημα είναι μην αποκτήσει το Ιράν πυρηνικά όπλα - ενώ το κράτος δολοφόνος έχει και αρνείται κάθε έλεγχο!

Από κοντά ο διευθυντής Γεωπολιτικής και καθηγητής του Εβραϊκού Πανεπιστημίου καλεί μετά το Ιράν, να διαλύσουν το πυρηνικό πρόγραμμα του Πακιστάν...

Ενώ το συνηρητικό μέλος του Κονγκρέσου Randy Fine συγχαίρει το Ισραήλ για τον ειρηνικό βομβαρδισμό του Ιράν!

Οργή, αηδία και μίσος.

Οι λαοί να βγούμε στους δρόμους! 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Γραφείο Τύπου του ΚΚΕ(μ-λ) | ΕΠΙΘΕΣΗ ΙΣΡΑΗΛ ΣΤΟ ΙΡΑΝ: Το κράτος-δολοφόνος του Ισραήλ σε ρόλο διεθνούς τρομοκράτη - Οι σιωνιστικοί τυχοδιωκτισμοί και οι ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις μεγαλώνουν τους κινδύνους για τους λαούς

1

 

ΕΠΙΘΕΣΗ ΙΣΡΑΗΛ ΣΤΟ ΙΡΑΝ

Το κράτος-δολοφόνος του Ισραήλ σε ρόλο διεθνούς τρομοκράτη

Οι σιωνιστικοί τυχοδιωκτισμοί και οι ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις μεγαλώνουν τους κινδύνους για τους λαούς

1. Καταγγέλλουμε απερίφραστα την επίθεση του σιωνιστικού-φασιστικού κράτους του Ισραήλ στο Ιράν. Σε μια άκρως τυχοδιωκτική κίνηση με απρόβλεπτες συνέπειες, το κράτος-δολοφόνος του Ισραήλ έπληξε ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις, συστήματα αεράμυνας, συστήματα εκτόξευσης βαλλιστικών πυραύλων, ενώ χτύπησε κυβερνητικά κτίρια μέσα στην πρωτεύουσα Τεχεράνη, με αποτέλεσμα τον θάνατο πολλών αμάχων. 

Στις επιθέσεις αυτές σκοτώθηκαν, επίσης, έξι πυρηνικοί επιστήμονες, τρεις στρατηγοί (μεταξύ αυτών ο αρχηγός του γενικού επιτελείου εθνικής άμυνας του Ιράν) και ο αρχηγός των Φρουρών της Επανάστασης, ενώ το ίδιο το Ισραήλ αναφέρει επιχείρηση δολιοφθοράς στο εσωτερικό του Ιράν για την προετοιμασία της επίθεσης από τη διαβόητη Μοσάντ. Στοιχεία που δείχνουν τα σοβαρά πλήγματα που έχει δεχθεί το σύστημα ασφαλείας του Ιράν από τη βαθιά διείσδυση των σιωνιστικών και αμερικανικών υπηρεσιών στα εσωτερικά του καθεστώτος.

2. Καθόλου τυχαία, το χτύπημα γίνεται λίγες μέρες μετά τη διακοπή του πέμπτου γύρου των συνομιλιών μεταξύ ΗΠΑ-Ιράν για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης.  Αυτός ο γύρος των συνομιλιών διακόπηκε, διότι ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός –σε φανερή διαφοροποίηση σε σχέση με αυτό που ζητούσε στους προηγούμενους γύρους διαπραγματεύσεων– απαίτησε προκλητικά από το Ιράν να εγκαταλείψει πλήρως το πυρηνικό του πρόγραμμα, γνωρίζοντας ότι αυτό δεν θα μπορούσε να το δεχθεί η ιρανική ηγεσία. Επίσης, το χτύπημα γίνεται μία μέρα μετά την αποκάλυψη του Ιράν για τη λειτουργία του επικεφαλής του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ) ως εντολοδόχου του Ισραήλ, αλλά και μετά από δηλώσεις της ιρανικής ηγεσίας πως έχει στα χέρια της επίσημα έγγραφα του σιωνιστικού κράτους που αποδεικνύουν –αυτό που γνωρίζουν όλοι– ότι το Ισραήλ κατέχει πυρηνικά όπλα.

3. Είναι φανερό, λοιπόν, ότι η επίθεση του σιωνιστικού κράτους γίνεται με την έγκριση και τη στήριξη των ΗΠΑ. Μάλιστα, οι αλλεπάλληλες δηλώσεις του Τραμπ με τις οποίες απειλεί ευθέως το Ιράν για ακόμα χειρότερες επιθέσεις αν δεν προσέλθει σε μια ταπεινωτική συμφωνία με τις ΗΠΑ, αλλά και η αναφορά του στη διορία των 60 ημερών που είχε δώσει στην ιρανική ηγεσία, δεν αφήνουν πια καμιά αμφιβολία ότι αυτές οι τρομοκρατικές και τυχοδιωκτικές επιθέσεις έγιναν σε συντονισμό με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό.

4. Με τις επιθέσεις αυτές, αν από τη μια προωθείται ο στόχος του Ισραήλ να χτυπήσει μία χώρα που την θεωρεί απειλή στα περιφερειακά του σχέδια, από την άλλη και κυρίως, βοηθούνται οι ΗΠΑ στο να μεγιστοποιήσουν την πίεση προς την ιρανική ηγεσία, ώστε να υποκύψει στις απαράδεκτες απαιτήσεις της Ουάσιγκτον.

 Παράλληλα, η σιωνιστική ηγεσία και ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός στοχεύουν και στην αποσταθεροποίηση του ιρανικού καθεστώτος, το οποίο μετά και τον αποκεφαλισμό της στρατιωτικής του ηγεσίας δείχνει πως τα χτυπήματα που έχει δεχθεί όλο το προηγούμενο διάστημα το έχουν αποδυναμώσει και το καθιστούν ευάλωτο στις πιέσεις, ενώ έχουν επαυξήσει και τις εσωτερικές έριδες για τον γενικότερο προσανατολισμό του.

Μετά τη χρησιμοποίηση του Ισραήλ ως το μακρύ χέρι της Ουάσιγκτον για τον περιορισμό και την αποδυνάμωση του λεγόμενου άξονα της αντίστασης (Χεζμπολάχ, ιρανική επιρροή σε Ιράκ, εξελίξεις στην Συρία), το Ισραήλ χρησιμοποιείται –ταυτόχρονα με τη διπλωματική οδό– για τον πολλαπλασιασμό της πίεσης και των εκβιασμών προς το Ιράν. 

Πίσω και πάνω από αυτούς τους στόχους, και σε στρατηγικό επίπεδο, βρίσκεται η επιδίωξη των ΗΠΑ να αναστρέψουν μια πορεία στρατηγικής προσέγγισης του Ιράν με τη Ρωσία και την Κίνα, που το τελευταίο διάστημα φαίνεται να επιταχύνεται, όπως έδειξε η εικοσαετής συμφωνία στρατηγικής εταιρικής σχέσης μεταξύ Ρωσίας και Ιράν που υπογράφηκε τον περασμένο Γενάρη. 

Επιπλέον, η επίθεση αποτελεί μια σαφή υπογράμμιση προς τους ευρωπαίους ιμπεριαλιστές για το ποιος έχει το πάνω χέρι στη Δύση και προειδοποίηση ειδικότερα προς τον γαλλικό ιμπεριαλισμό που πάει να χωθεί στην περιοχή  της Μέσης Ανατολής πρωτοστατώντας στην πραγματοποίηση της διάσκεψης για την «λύση των δύο κρατών». 

Ταυτόχρονα και σε περιφερειακό επίπεδο, επειδή ακριβώς δεν έχουν περάσει απαρατήρητες από τα «ραντάρ» των ΗΠΑ αλλά και του σιωνιστικού μαντρόσκυλου οι διαφοροποιήσεις των αραβικών καθεστώτων (Σαουδική Αραβία, Ομάν κ.ά.) έναντι του Ιράν, φαίνεται να στέλνεται ένα μήνυμα και προς αυτές για οριοθέτηση των σχέσεων τους με την Τεχεράνη.

Έτσι το κράτος-δολοφόνος, συνεχίζοντας το έγκλημα κατά της ανθρωπότητας με την γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, και αφού έχει βομβαρδίσει τον Λίβανο, τη Συρία, το Ιράκ, την Υεμένη, αλλά και το Ιράν παλιότερα, μετατρέπεται ξανά σε διεθνή τρομοκράτη και προωθητή των ιμπεριαλιστικών επιδιώξεων.

5. Η στάση της ελληνικής κυβέρνησης και συνολικά του αστικού πολιτικού συστήματος και της αστικής τάξης της χώρας, στο πλευρό του γενοκτόνου Ισραήλ και των ιμπεριαλιστικών επιδιώξεων των ΗΠΑ-ΕΕ-ΝΑΤΟ, είναι εξοργιστική και αποκαλύπτει την αντιδραστική κυνικότητα του εξαρτημένου ελληνικού καπιταλισμού, ο οποίος, προκειμένου να μαζέψει «χαρτιά» έναντι της ανταγωνίστριας άρχουσας τάξης της Τουρκίας, συναγελάζεται με φασίστες και στυγνούς δολοφόνους προσφέροντας «υπηρεσίες» στα μεγάλα δυτικά αφεντικά του.

6. Δεν αρκεί να ανησυχούμε για τις επικίνδυνες εξελίξεις. Χρειάζεται –κόντρα στις αυταπάτες για «καλούς» ή «λιγότερο κακούς» ιμπεριαλιστές, που υπονομεύουν και καθυστερούν την αντιιμπεριαλιστική πάλη– να εντείνουμε τις προσπάθειές μας για την (ανα)συγκρότηση και ανάπτυξη αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, της εργατικής τάξης, της νεολαίας και των λαών της περιοχής, ως του μόνου ικανού να βάλει φραγμό στους ιμπεριαλιστικούς φιλοπόλεμους σχεδιασμούς. Σε αυτήν την κατεύθυνση θέλουμε να συμβάλουν και οι κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στον ηρωικό Παλαιστινιακό λαό  που διοργανώνονται τις επόμενες ημέρες σε διάφορες πόλεις της χώρας και που έχει μεγάλη σημασία να είναι μαζικότερες από κάθε άλλη φορά.

Παρασκευή 13/6/2025

Το Γραφείο Τύπου του ΚΚΕ(μ-λ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ισραηλινές δολοφονικές προβοκάτσιες με κύριο στόχο το Ιράν

0

Οι δολοφονίες του πολιτικού ηγέτη της Χαμάς στην Τεχεράνη και του ανωτάτου στρατιωτικού διοικητή της Χεζμπολάχ στη Βηρυτό από τους Ισραηλινούς ρίχνουν αντικειμενικά νέο πολεμικό λάδι στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Οι πάντες προεξοφλούν σχεδόν άμεσο συντονισμένο χτύπημα από τη συμμαχία των Ιράν-Λιβάνου- Συρίας-Ιράκ-Υεμένης που συντονίζονται για το σκοπό αυτό. Το Ισραήλ προετοιμάζεται γι' αυτό, καλώντας τις ΗΠΑ-Αγγλία -Γαλλία-Γερμανία να του προσφέρουν πρόσθετη κάλυψη στα χτυπήματα.

Μπορεί επισήμως ΗΠΑ και Ρωσία - δυνάμεις που στηρίζουν αντιμαχόμενες χώρες της επιρροής τους - να καλούν όλα τα μέρη σε "αυτοσυγκράτηση", ωστόσο όχι μόνο δεν καταδικάζουν τις ενέργειες των εχθρικών προς τα συμφέροντά τους κρατών αλλά πολιτικά, οικονομικά, διπλωματικά και στρατιωτικά συνεχίζουν να υποστηρίζουν με κάθε τρόπο το μαντρόσκυλό τους Ισραήλ οι μεν, τα κράτη της νεότευκτης "συμμαχίας της αντίστασης" η δε.

Είναι προφανής ο κίνδυνος επέκτασης της φωτιάς σε ένα σύνολο χωρών της περιοχής. Η σιωνιστική ηγεσία δείχνει να το επιδιώκει, θέλοντας με αυτό τον τρόπο, ίσως, πρωτίστως να σύρει το Ιράν σε έναν πόλεμο και με τον τρόπο αυτό να καθυστερήσει ή και να ματαιώσει το συνεχιζόμενο πυρηνικό του πρόγραμμα. Χώρες όπως το Κατάρ, πιο φανερά η Τουρκία αλλά και πιο "διακριτικά" η Αίγυπτος σπεύδουν να δηλώσουν παρούσες στις εξελίξεις.

Η γενοκτονία-εθνοκάθαρση του ηρωικού παλαιστινιακού λαού από το κράτος-δολοφόνο συνεχίζεται αμείωτη. Το ίδιο, όμως, και η αντίσταση των  παλαιστινιακών οργανώσεων που εξακολουθούν να εξαπολύουν πλήγματα κατά των κατακτητών, σε σημείο που να μην μπορεί να ανακοινωθεί η "ολοκλήρωση των επιχειρήσεων". Οι αραβικοί λαοί "βράζουν" και αποτελούν έναν δυναμικό παράγοντα με απρόβλεπτες δυνατότητες παρέμβασης που μπορούν να θέσουν σε άλλη βάση το όλο σκηνικό. Αυτό φαίνεται πως φοβούνται οι Αμερικανοί και Ρώσοι ιμπεριαλιστές με τις "προτροπές" τους. 

Μπροστά στην κλιμακούμενη επικινδυνότητα, είναι παραπάνω από φανερή η αναγκαιότητα να συγκροτηθεί το αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό κίνημα (και στη χώρα μας), να εντείνει την αλληλεγγύη του στη παλαιστινιακή αντίσταση και να καταδικάσει με τον πιο αποφασιστικό τρόπο, όχι μόνο το συνεχιζόμενο έγκλημα στη γη της Παλαιστίνης, αλλά και την ιμπεριαλιστική και πολλών αποχρώσεων αστική πολιτική που δείχνει, για πολλοστή φορά, ότι δεν γνωρίζει κανένα όριο στη βαρβαρότητα.

Σ.Π.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ο Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ) καταγγέλλει την καταδίκη σε θάνατο της Ιρανής ακτιβίστριας Sharifeh Mohammadi.

0

Ο Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ) καταγγέλλει την καταδίκη σε θάνατο της Ιρανής ακτιβίστριας Sharifeh Mohammadi. 

Ενώνουμε φωνή διαμαρτυρίας με συνδικαλιστικές και κοινωνικές οργανώσεις από όλο τον κόσμο απαιτώντας ακύρωση της θανατικής καταδίκης και άμεση απελευθέρωση της Ιρανής ακτιβίστριας. Ακολουθεί η ενημέρωση που λάβαμε από το Συνδικάτο Εργαζομένων της Εταιρείας Λεωφορείων της Τεχεράνης και των Προαστίων:  

Η Sharifeh Mohammadi, ακτιβίστρια εργατικών και πολιτικών δικαιωμάτων, δικάστηκε από το πρώτο τμήμα του Επαναστατικού Δικαστηρίου του Ραστ και καταδικάστηκε σε θάνατο χωρίς να περάσει από καμία διαφανή ή νόμιμη διαδικασία. Αυτή η ετυμηγορία εκδόθηκε στις 4 Ιούλη 2024 με βάση την ψευδή και αβάσιμη κατηγορία του «Baghi» (για Εξέγερση) και με το πρόσχημα την προηγούμενη συμμετοχή της Sharifeh Mohammadi στην «Συντονιστική Επιτροπή για τη Βοήθεια στη Δημιουργία Εργατικών Οργανώσεων» πριν από μια δεκαετία, η οποία είναι μια ανεξάρτητη και νόμιμη εργατική οργάνωση. Αυτή η σκληρή ποινή δεν έχει την παραμικρή ανθρώπινη ή νομική βάση και πρέπει να ακυρωθεί άμεσα.

Το Συνδικάτο Εργαζομένων της Εταιρείας Λεωφορείων της Τεχεράνης και των Προαστίων έχει εκφράσει επανειλημμένα την αντίθεσή του στην έκδοση βάρβαρων θανατικών ποινών. Η δημιουργία ψευδών υποθέσεων εναντίον ακτιβιστών για τα εργατικά και πολιτικά δικαιώματα από τους πράκτορες του Υπουργείου Πληροφοριών, η πλήρης εξάρτηση των δικαστών και της δικαιοσύνης από τους θεσμούς του Υπουργείου Πληροφοριών και η έλλειψη αυτονομίας τους, παραβιάζουν εδώ και καιρό όλες τις αρχές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τα θεμελιώδη νομικά δικαιώματα και αξίες. Η κυβέρνηση στο σύνολό της πρέπει να λογοδοτήσει για αυτές τις σκληρές θανατικές ποινές.
Το Συνδικάτο Εργαζομένων της Εταιρείας Λεωφορείων της Τεχεράνης και των Προαστίων καλεί τους εργαζόμενους, τις ανεξάρτητες εργατικές και πολιτικές οργανώσεις και τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν και σε όλο τον κόσμο να καταδικάσουν σθεναρά τη σκληρή θανατική ποινή κατά της Sharifeh Mohammadi και να απαιτήσουν την άμεση ακύρωση αυτής της άδικης ποινής και την άνευ όρων απελευθέρωσή της, καθώς και την απελευθέρωση άλλων φυλακισμένων ακτιβιστών για τα εργατικά και πολιτικά δικαιώματα στο Ιράν. 
 #No_to_execution 

Λευτεριά στην Sharifeh Mohammadi Με την ελπίδα να εγκαθιδρυθεί πλήρης δικαιοσύνη στο Ιράν και σε ολόκληρο τον κόσμο

4 Ιούλη 2024

…………………………………………………………………………………………………..

Συνδικάτο Εργαζομένων της Εταιρείας Λεωφορείων της Τεχεράνης και των Προαστίων

https://www.instagram.com/vahedsyndica/

vsyndica@gmail.com

https://t.me/vahedsyndica

@Vahed_Syndica

https://www.instagram.com/vahedsyndica/

vsyndica@gmail.com

https://t.me/vahedsyndica@Vahed_Syndica

Ιστορικό:
Η Sharifeh Mohammadi συνελήφθη στις 5 Δεκέμβρη 2023 στην πόλη Rasht και κρατήθηκε στην απομόνωση για αρκετούς μήνες. Σύμφωνα με έγκυρες πηγές, η Sharifeh Mohammadi βρισκόταν υπό έντονη σωματική και ψυχολογική πίεση για μεγάλο χρονικό διάστημα για να κάνει ομολογία ενοχοποίησής της. 

Για πολύ καιρό στερήθηκε τη συνάντηση με την οικογένειά της, ιδιαίτερα το μικρό της παιδί, και δεν της επέτρεπαν να τηλεφωνήσει στην οικογένειά της για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Από την άλλη πλευρά, η σωματική πίεση και η επανειλημμένη κακομεταχείριση της Sharifeh από το Υπουργείο Πληροφοριών ήταν τέτοια που οδήγησαν ακόμη και στη διαμαρτυρία των σωφρονιστικών υπαλλήλων για τον ξυλοδαρμό της λόγω του φόβου να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή της Sharifeh.
Η Sharifeh έχει υποβάλει καταγγελία λόγω των βασανιστηρίων που υπέστη. Είναι πλέον γνωστό ότι η Sharifeh Mohammadi βασανίστηκε σκληρά τουλάχιστον δύο φορές κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Σύνδεσμοι για περισσότερες πληροφορίες στα φαρσί:

https://t.me/vahedsyndica/5904

https://www.instagram.com/p/C87ncnGRUhO/?igsh=MTgzbDl5aHk2NTRlNA==https://t.me/vahedsyndica/5902 
 

Ο ΣΥΒΧΨΑ καλεί τα συνδικάτα της Ελλάδας, καθώς και κοινωνικές και πολιτικές οργανώσεις να βγάλουν ψηφίσματα διαμαρτυρίας και να τα αποστείλουν στο μέιλ του 

Συνδικάτου Εργαζομένων της Εταιρείας Λεωφορείων της Τεχεράνης και των Προαστίων (Syndicate of Workers of Tehran and Suburbs Bus Company <vsyndica@gmail.com) καθώς και στο μέιλ της Ιρανικής Πρεσβείας στην Αθήνα: gremb.teh@mfa.gr

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εκδήλωση για το Ιράν στο Εκτός Των Τειχών (1/10) - Εναρκτήρια ομιλία

0

Στις 20 Σεπτεμβρίου 2022 η νεαρή, μόλις 23 χρονών Jina Masha Amini πεθαίνει σε νοσοκομείο της Τεχεράνης, όπου νοσηλευόταν σε κωματώδη κατάσταση. Τρείς μέρες πριν την περικυκλώνουν στο μετρό “αστυνομικοί των ηθών” γιατι “δε φορα σωστά τη μαντήλα της” και φαίνονται τα μαύρα της μαλλιά, τη συλλαμβάνουν και την ξυλοκοπούν μέχρι θανάτου.

Ο λαός, στην είδηση της κρατικής δολοφονίας της Amini, εξεγείρεται οργισμένος στους δρόμους. Oι γυναίκες διαδηλώνουν ηρωικά στους δρόμους, συγκρούονται σθεναρά με την αστυνομία. Κόβουν τα μαλλιά τους, βάζουν φωτιά στις μαντίλες και στα μαύρα τους ρούχα. Στέκουν πλέον αγέρωχες απέναντι στις πάνοπλες δυνάμεις καταστολής, αναπνεόυν ελεύθερα στους δρόμους της έξεγερσης. “Γυναίκα, ζωή, ελευθερία” είναι το σύνθημα που αντηχεί στους δρόμους και κατακλύζει τα κοινωνικά δίκτυα.

Οι λαϊκές γειτονιές στην Τεχεράνη πλημμυρίζουν από την οργή του λαού. Οι αστυνομικές δυνάμεις απαντούν. Πυροβολούν εν ψυχρώ μέσα σε πλήθη διαδηλωτών, η πρόσβαση στο δυαδίκτυο έχει πλεόν αποκλειστει. Οι νεκροί αυτή τη στιγμή έχουν ξεπεράσει τους 80. Παρά τους νεκρούς και τη σφοδρή καταστολή ο λαός του Ιραν δεν κάμπτεται, φαίνεται να οργίζεται περισσότερο και συνεχίζει να παλεύει στους δρόμους. Δεκάδες ακτιβιστές, φοιτητές και καλλιτέχνες έχουν συλληφθεί επειδή έχουν εκφράσει την αλληλεγγύη τους προς τους διαδηλωτές. 

Το καθεστώς του Ιραν παρουσιάζει τις διαδηλώσεις ως “υποκινούμενες απο την Δύση (ΗΠΑ-Ε.Ε.)”. Από την πλευρά τους οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις ΗΠΑ- ΕΕ εργαλειοποιούν ξεδιάντροπα τις εξελίξεις στο Ιράν, το αίμα και την οργή χιλιάδων διαδηλωτών. “Μ”.Κ.Ο. με τη σειρά τους χύνουν κροκοδείλια δάκρυα. Όλοι ξέρουμε πως όταν οι ιμπεριαλιστές μιλούν για “ανθρωπιστική κρίση” σε μια περιοχή, ετοιμάζουν έφοδο σε αυτή για την προώθηση των δολοφονικών τους σχεδίων στα πλαίσια των ενδοιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Το 2018 ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ αποχώρησε από την Πυρηνική Συμφωνία με το Ιράν, επιβάλλοντας δυσμενείς κυρώσεις στην ιρανική οικονομία. Η πυρηνική συμφωνία είχε επικυρωθεί το 2015 μεταξύ του Ιράν και μεγάλων δυνάμεων, σύμφωνα με την οποία η Τεχεράνη συμφώνησε να περιορίσει το πυρηνικό της πρόγραμμα σε αντάλλαγμα για την άρση των κυρώσεων. Στη συνέχεια το 2021 το Ιράν προσχώρησε στον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης, ουσιαστικά στο “Ασιατικό Νάτο” με επικεφαλής τη Ρωσία και την Κίνα, απευθύνοντας παράλληλα έκκληση στις χώρες του Οργανισμού να το βοηθήσουν να σχηματίσει έναν μηχανισμό για την αποφυγή κυρώσεων που έχουν επιβληθεί από τη Δύση.

Οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν αυτές τις μέρες των διαδηλώσεων στο Ιράν ότι αίρουν ορισμένες από τις εμπορικές κυρώσεις που είχαν επιβάλει στο Ιράν, ώστε οι τεχνολογικές εταιρείες να προσφέρουν πλατφόρμες και υπηρεσίες που θα επιτρέψουν στους Ιρανούς να αποκτήσουν πρόσβαση στο Ίντερνετ. Είναι ξεκάθαρη η υποκριτική στάση της Δύσης που διψά και για άλλο αίμα στο βώμο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών ΗΠΑ- Ρωσίας. 

Οι ιμπεριαλιστές- φονιάδες του πλανήτη χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τις δολοφονημένες γυναίκες στο Ιράν, ενώ είναι οι ίδιοι που πυροδοτούν τα μεγαλύτερα εγκλήματα. Εγκαθιδρύουν φασιστικά καθεστώτα σε χώρες όπως στην Ουκρανία, σπέρνουν πολέμους, ξεριζώνουν οικογένειες ολοκληρες και γεννούν καραβάνια προσφύγων. Τα εγκλήματα του Ισραήλ, του μαντρόσκυλου των Αμερικάνων Ιμπεριαλιστών στην Μέση Ανατολή, απέναντι στον Παλαιστινικό λαό δεν έχουν τέλος. Την ίδια στιγμή οι ΗΠΑ επιτρέπουν δια νόμου σε κάθε πολιτεία να προχωρά σε απαγόρευση των αμβλώσεων. Στον Καναδά πραγματοποιείται μια σιωπηλή γενοκτονία αυτόχθονων γυναικών. Το 2019 έρχεται στη δημοσιότητα έρευνα που αναδεικνύει ότι περίπου 4.000 γυναίκες και κορίτσια από τις κοινότητες των αυτοχθόνων του Καναδά, αλλά και μέλη της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, έχουν δολοφονηθεί ή εξαφανιστεί, μέσα από «κρατικές ενέργειες ή κρατική αδράνεια που εδράζονται στον αποικισμό και την αποικιοκρατική ιδεολογία».

Από το 2011 η Γαλλία, αλλά και άλλες χώρες της Ε.Ε., έχουν απαγορεύσει στις γυναίκες να κυκλοφορούν στους δρόμους με μαντίλα. Αυτή η κίνηση από πλευράς της Ευρώπης όσο και να έχει καλυφθεί με το επιχείρημα της προάσπισης των αρχών της κοσμικότητας και της θρησκευτικής ουδετερότητας διαπνέεται από κατάφωρη παραβίαση των ελευθεριών των γυναικών, γεννά ανισότητες, μίσος και ρατσισμό.

Όλος ο λαός του Ιράν όμως έχει συμπαρασυρθεί στο δρόμο στο πλευρό των γυναικών, γιατί αντιλαμβάνεται ότι το ίδιο το σύστημα που καταπιέζει τις γυναίκες καταπιέζει όλο το λαό. Οι ταξικές ανισότητες στο Ιράν είναι ηχηρές, μια μικρή μειοψηφία συγκεντρώνει όλο τον πλούτο και ο λαός προσπαθεί να επιβιώσει σε απέραντες αστικες παραγκούπολεις υπό ένα ασφυχτικό συντηρρητικό ολιγχαρχικό- θεοκρατικό καθεστώς καταπίεσης και σκληρών ελέγχων. Η ανεργία έχει φτάσει στο 46% και οι τιμές στα τρόφιμα έχουν σχεδόν διπλασιαστεί. Αξίζει να σημειώσουμε πως η Masha Amini είναι κούρδικης καταγωγής, όπου οι διακρίσεις του Ιρανικού καθεστώτος εις βάρος των Κούρδων είναι πολύ ηχηρές στο Ιραν. Για αυτό και οι διαδηλώσεις ξέσπασαν στην αρχή με μεγάλη μαχητικότητα στις κούρδικες περιοχές του Βορείου Ιράν. Ο Ιρανικός λαός έχει βαθύ ιστορικό αγώνων και θυσιών. Είναι πρόσφατες οι μεγαλειώδεις διαδηλώσεις του 2019 με αφορμή την αύξηση των τιμών των καυσίμων, που σάρωσαν όλο το Ιράν και χτυπήθηκαν βάναυσα από τις δυνάμεις καταστολής με αποτέλεσμα το θάνατο περίπου 1500 διαδηλωτών. Αλλά και το 2009 ο Ιρανικός λαός πάλευε για μήνες στους δρόμους στα πλαίσια της λεγόμενης “Πράσινης Επανάστασης”.

Οι διαδηλώσεις ακόμα αυτές θύμισαν σε πολλούς τις μαχητικές διαδηλώσεις κατά την περίοδο ανατροπής του Σάχη στο Ιράν. Από το 1925 ως το 1979 ο Ιρανικός λαός υποφέρει κάτω από τη μοναρχία της δυναστείας Παχλαβί. Το 1936 ο Σάχης Ρεζά Σαχ επιβάλλει τη δημόσια χρήση του χιτζάμπ στις γυναίκες, με συλλήψεις και σκληρές διώξεις. Στα τέλη της δεκαετίας του 70’ ο Ιρανικός λαός εξεγείρεται απέναντι στο τυραννικό καθεστώς του Σάχη. Ξεσπά η λεγόμενη Ιρανική επανάσταση που οδηγείται στη νίκη της το 1979 με την πτώση του Σάχη.

Στον απόηχο της Ιρανικής επανάστασης, οι αντιθέσεις ανάμεσα σε θρησκευτικές και εθνικές μειονότητες, αλλά και στις διάφορες κομμουνιστικές οργανώσεις δυσχέραινουν την κατάσταση. Δυστυχώς ύστερα από τις πρώτες μέρες της επανάστασης, το σκοταδιστικό ιερατείο και οι φεουδαρχικές δυνάμεις παίρνουν τον έλεγχο της κατάστασης. Εγκαθιδρύεται το νέο θεοκρατικό σύνταγμα της χώρας το Δεκέμβριο του 1979 που αναδεικνύει τον Χομεϊνί ως ανώτατο ηγέτη του κράτους. Χιλιάδες κομμουνιστές Ιρανοί εξορίζονται και διώκονται, σκληροί μαζικοί αγώνες και απεργίες συντρίβονται.

Η πτώση του Σάχη και η νίκη της επανάστασης δυστυχώς δε σήμαινε και το τέλος των διακρίσεων εις βάρος των γυναικών. Ύστερα από τη νίκη της Ιρανικής επανάστασης το 1979 ο Χομεϊνί θέτει το ζήτημα επιβολής ενδυματολογικών περιορισμών στις γυναίκες. Ξεκινά ο αγώνας των ιρανικών αρχών ενάντια στην «κακή χιτζάμπ», όταν δηλαδή φοριούνται «λανθασμένα» η μαντίλα ή άλλα υποχρεωτικά ρούχα. Μέχρι τότε, αν και το χιτζάπ ήταν διαδεδομένο, οι γυναίκες μπορούσαν να επιλέξουν ρούχα δυτικού τύπου, όπως στενά τζιν, μίνι φούστες κλπ.

Στις 7 Μαρτίου 1979 ο Χομεϊνί διατάζει το χιτζάμπ να είναι υποχρεωτικό για όλες τις γυναίκες στους χώρους εργασίας τους και ότι οι ακάλυπτες γυναίκες θα θεωρούνται από εδώ και στο εξής ως «γυμνές». Οι γυναίκες έπρεπε να φοράνε μόνο μακριά και φαρδιά ρούχα, που δε διαγράφουν το σώμα τους, ενώ ήταν υποχρεωτικό να καλύπτουν και τα μαλλιά τους. Στις 8 Μαρτίου του 1979 στην Τεχεράνη οι γυναίκες απαντούν σε αυτές τις εξαγγελίες με τεράστια διαδήλωση που αναγκάζει τον Χομεϊνί να κάνει πίσω. Τα επόμενα χρόνια όμως οι γυναίκες βιώνουν άμεσα την καταπίεση από το θεοκρατικό καθεστώς. Οι γυναίκες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη νίκη της Ιρανικής επανάστασης και έπαιρναν πνοή ελευθερίας μέσα από τη συμμετοχή τους στις διαδηλώσεις στους δρόμους, εκτοπίζονται τώρα στο περιθώριο της κοινωνικής και δημόσιας ζωής, κλείνονται σπίτι.

Τη δεκαετία του 80’ ο οχταετής πόλεμος Ιράν-Ιράκ επιβάλλει στις γυναίκες ακόμα περισσότερους περιορισμούς. Ο άνδρας προορίζεται να πολεμάει για το Ισλάμ και η γυναίκα περιορίζεται στο σπίτι στη φροντίδα των παιδιών και του νοικοκυριού. Νομιμοιούνται θεσμοί όπως ο “προσωρινός γάμος ή η πολυγαμία” (φυσικά αποκλειστικά για τους άντρες), η αποδοχή των οποίων μάλιστα προβάλλεται ως πατριωτικό καθήκον για τις γυναίκες. Το 1983 το Κοινοβούλιο αποφασίζει πως οι γυναίκες που δεν καλύπτουν τα μαλλιά τους δημόσια, θα τιμωρούνται με 74 μαστιγώματα και έπειτα πρόσθεσαν στην ποινή φυλάκιση ως και 60 ημέρες.

Σήμερα, στο Ιράν υπάρχουν 1,5 εκατομμύρια περισσότερες γυναίκες με πανεπιστημιακή εκπαίδευση από τους άντρες, παρόλα αυτά η ανεργία στις γυναίκες είναι μεγαλύτερη και αυξάνεται ραγδαία. Ύστερα από τη λεγόμενη “πράσινη επανσταση” το 2009 το καθεστώς έγινε σκληρότερο έναντι των ακτιβιστών και κινημάτων, αλλά και των γυναικών. Στις γυναίκες σπουδάστριες στα πανεπιστήμια όλης της χώρας επιβλήθηκε να έρχονται με ειδική μαντίλα, αλλιώς αποκλείονταν από το Πανεπιστήμιο. Η καταπίεση λοιπόν καλά κρατεί, ενώ οι γυναίκες έχουν να αντιμετωπίσουν και τους αυστηρούς ελέγχους από την “αστυνομία των ηθών” στους δρόμους της Τεχεράνης.

Είναι γεγονός πως η θέση της γυναίκας αντανακλά και το βαθμό προόδου μιας κοινωνίας. Η επιβολή του κοινωνικού μεσαίωνα και του σκοταδισμού είναι κάτι που βολεύει την άρχουσα τάξη. Η εδραίωση της καταπίεσης της γυναίκας, ο περιορισμός ενός κομματιού της κοινωνίας αλλά και άλλων κοινωνικών ομάδων είναι μέσο ισχυροποίησης της κυριαρχίας της άρχουσας τάξης συνολικά σε όλη την εργατική τάξη και το λαό. Η επιβολή ενός συντηρρητικού πλαισίου για τις γυναίκες εγκυμονεί ένα πλαίσιο πειθάρχησης για όλες τις κατώτερες τάξεις, για όλο το λαό. Η θεωρητικοποίηση της κατώτερης θέσης της γυναίκας είναι ένας τρόπος αναπαραγωγής της διαίρεσης της εργατικής τάξης. Η θρησκεία, τόσο στις Ισλαμικές όσο και στις δυτικές χώρες, υφαίνει το μεταφυσικό αυτό μανδύα μιας τέτοιας θεωρητικοποίησης στην υπηρεσία της αστικής τάξης. Θέτει τη γυναίκα ως υποδεέστερη και έχει συμβάλλει σε εγκλήματα και θανάτους χιλιάδων γυναικών ανά τους αιώνες. Το γυναικείο ζήτημα είναι ταξικό ζήτημα και μόνο μέσα από τους ταξικούς αγώνες θα μπορέσουν οι γυναίκες να ζήσουν πραγματικά ελεύθερες.

Αποδεικνύεται για άλλη μια φορά πως η εξέγερση των γυναικών μπορεί να συμπαρασύρει όλο το λαό στο δρόμο. Τα λόγια του Μαρξ πως “οι μεγάλες κοινωνικές μεταβολές είναι αδύνατες χωρίς το γυναικείο προζύμι” ενσαρκώνονται αυτές τις μέρες στους δρόμους του Ιράν. Για αυτό και άντρες ξεχύνονται στους δρόμους στο πλευρό των γυναικών. Αναδεικνύεται ακόμη και η τεκτονική δυναμική των εξεγέρσεων και των λαϊκών κινημάτων που τραντάζουν συθέμελα τον σάπιο κόσμο του ιμπεριαλιστικού-καπιταλιστικού συστήματος. Είναι φόβερο πως ένα κομμάτι της κοινωνίας που μπορεί να φαντάζει “μικρό ή αδύναμο” όταν βγαίνει ορμητικά στους δρόμους παρασύρει σαν χείμμαρος όλους τους καταπιεσμένους και κάνει τους πιο σκληρούς δυνάστες του πλανήτη να τρέμουν.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΘΗΝΑ | Ζωντανή συζήτηση για τις εξελίξεις στο Ιράν και προβολή του Περσέπολις

0

Δεκάδες συναγωνιστές και φίλοι παρακολούθησαν στη 01/10 τη συζήτηση για τις εξελίξεις στο Ιράν και την προβολή ταινίας που ακολούθησε στο βιβλιοπωλείο - καφέ Εκτός των Τειχών.

Η εισήγηση προσπάθησε να περιγράψει τα γεγονότα που ακολούθησαν τη δολοφονία της Μαχσά Αμινί από την αστυνομία ηθών επειδή δεν φορούσε σωστά την μαντήλα της, ενώ ταυτόχρονα έβαλε στοιχεία για την καταπίεση της γυναίκας στο Ιράν και τις υπόλοιπες ισλαμικές χώρες. Έγινε μια ανάλυση του πολιτικού σκηνικού του Ιράν, καθώς και μια ιστορική αναφορά στις διαδηλώσεις κατά την περίοδο ανατροπής του σάχη, της ιρανικής επανάστασης και του πολέμου Ιράν- Ιράκ.

Οι τοποθετήσεις των συναγωνιστών ήταν πολύ βοηθητικές και περιέγραψαν και αυτές με τη σειρά τους τον ρόλο του αμερικάνικου, ρώσικου και ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού στην περιοχή, την διπλή καταπίεση της γυναίκας, καθώς και την υποκριτικότητα της στάσης της Δύσης(όταν απαγορεύουν τις αμβλώσεις, απολύουν εγκύους κτλ).

Η προβολή του Περσέπολις που ακολούθησε βοήθησε στην καλύτερη κατανόηση της πολιτικοκοινωνικής κατάστασης του Ιράν και άφησε καλές εντυπώσεις σε φίλους και συναγωνιστές.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αγωνιστικές Κινήσεις | Η εξέγερση των γυναικών στο Ιράν μας δείχνει τον δρόμο: Με αγώνες κατακτάμε τα δικαιώματά μας!

0

Εδώ και περίπου δύο εβδομάδες ο λαός του Ιράν είναι στους δρόμους, μετά τον θάνατο της 22χρονης Μαχσά Αμινί. Η Μαχσά συνελήφθη από την Αστυνομία Ηθών του Ιράν στις 16/9 επειδή φορούσε λάθος την μαντίλα της, ξυλοκοπήθηκε άγρια από την αστυνομία και λίγες μέρες μετά πέθανε. Οι διαδηλώσεις έχουν εξαπλωθεί σε όλη τη χώρα με δεκάδες νεκρούς διαδηλωτές (περίπου 60 μέχρι στιγμής) και 1200 συλλήψεις.

Οι διαδηλώσεις που ξέσπασαν, η οργή και η αγανάκτηση που εκφράζεται στον δρόμο τόσο από τις γυναίκες, όσο και συνολικά από τον λαό του Ιράν, δεν έπεσαν από τον ουρανό. Είναι αποτέλεσμα της βαθιάς καταπίεσης που βιώνουν εδώ και δεκαετίες από ένα θεοκρατικό σύστημα εξουσίας που δεν τους αφήνει περιθώριο να ζήσουν. Ο θάνατος της 22χρονης Μαχσά ήταν «η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι». Ένα ποτήρι γεμάτο με χρόνια καταπίεσης, τρομοκρατίας και απαγορεύσεων.

Από κοντά και η «πολιτισμένη Δύση» και εκπρόσωποι του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος έσπευσαν να καταγγείλουν τον θάνατο της Μαχσά αλλά και όλους τους θανάτους διαδηλωτών που ακολούθησαν από το ανελεύθερο καθεστώς του Ιράν. Το ίδιο σύστημα που υπηρετούν, όμως, είναι αυτό που γεννάει και τροφοδοτεί την καταπίεση και την ανισότητα του γυναικείου φύλου. Το ίδιο σύστημα, που ό,τι κατάφερε το γυναικείο κίνημα -μαζί με το εργατικό και το λαϊκό- να κατακτήσει όλα τα προηγούμενα χρόνια, προσπαθεί ένα-ένα να τα πάρει πίσω.

Καθημερινά καταστέλλει άγρια και τρομοκρατεί όσους τολμούν να σηκώσουν κεφάλι (από τους απεργούς της «Μαλαματίνα» μέχρι τους φοιτητές που διαδηλώνουν ενάντια στην ΟΠΠΙ). Αφήνει μετανάστες και μετανάστριες να πεθαίνουν καθημερινά στα σύνορα (με πρόσφατο τον θάνατο της 5χρονης Μαρίας σε νησίδα του Έβρου), αμφισβητεί και καταργεί (πρόσφατος νόμος στις ΗΠΑ) το αναφαίρετο δικαίωμα κάθε γυναίκας στην άμβλωση, απολύει έγκυες γυναίκες, σκοτώνει καθημερινά εργάτες και εργάτριες στο βωμό του κέρδους, συγκαλύπτει βιασμούς και παρενοχλήσεις γυναικών κ.ο.κ.. Το σύστημα αυτό καταπιέζει κάθε κομμάτι του λαού, άντρες και γυναίκες, με τον πιο αισχρό τρόπο!

Οι γυναίκες, αλλά και κάθε κομμάτι του λαού, μόνο μέσα από τους αγώνες τους ενάντια σε αυτό το σύστημα μπορούν να ζήσουν και να έχουν δικαιώματα και ελευθερίες. Η εξέγερση στο Ιράν αυτό ακριβώς μας διδάσκει. Να βγούμε στον δρόμο ενάντια στη φτώχεια, την καταπίεση και τις δολοφονίες που γεννάει ο ιμπεριαλισμός. Να βγούμε στον δρόμο ενάντια στον πόλεμο και την ακρίβεια, να υπερασπιστούμε το δικαίωμά μας σε σπουδές και δουλειά, σε ελευθερίες και δημοκρατικά δικαιώματα. Να παλέψουμε στο πλευρό της κάθε γυναίκας (της εργάτριας, της εργαζόμενης, της φοιτήτριας), και κάθε καταπιεζόμενου κομματιού αυτής της κοινωνίας, για να μπορέσουμε να ζήσουμε. Μόνο αυτή είναι η διέξοδος. Για τις γυναίκες και τον λαό του Ιράν, αλλά και για κάθε λαό του κόσμου!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΞΑΝΘΗ | Προβολή ταινίας "A Separation" στη Ρωγμή

0

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αθήνα | Προβολή ταινίας και εκδήλωση στο εκτός των τειχών

0

 

Το Σάββατο 1/10 στις 19:00 θα πραγματοποιηθεί συζήτηση για τις εξελίξεις στο Ιράν και μετά θα προβληθεί η ταινία "PERSEPOLIS".

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Τυχοδιωκτική και προβοκατόρικη δολοφονία Ιρανού πυρηνικού επιστήμονα: περιπλέκεται η ήδη οξυμένη κατάσταση στη Μέση Ανατολή

0

ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ ΤΟ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΟ- ΑΝΤΙΪΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ!

1. Με μια πραγματικά «επαγγελματική» επιχείρηση που μόνο κράτη και οι μυστικές υπηρεσίες τους μπορούν να επιτελέσουν, την Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2020 δολοφονήθηκε ο Δρ. Μοχσέν Φαχριζαντέ, Ιρανός πυρηνικός επιστήμονας, επικεφαλής του τμήματος Έρευνας και Καινοτομίας του υπουργείου Άμυνας του Ιράν που φέρεται να είναι ο «αρχιτέκτονας» του πυρηνικού προγράμματος του. Είναι ο πέμπτος πυρηνικός επιστήμονας που δολοφονείται τα τελευταία δέκα χρόνια με παρόμοιου χαρακτήρα επιχειρήσεις ενώ νωπή είναι η δολοφονία του στρατηγού των «Φρουρών της Επανάστασης», Σουλεϊμανί.

Πρόκειται για μια άκρως τυχοδιωκτική και προβοκατόρικη δολοφονία, που περιπλέκει την ήδη οξυμένη κατάσταση στην Μέση Ανατολή και έρχεται σε μια συγκυρία με πολλά ρευστά και μεταβατικά στοιχεία. Η ιρανική ηγεσία «έδειξε» - όχι άδικα- κατ’ αρχήν το Ισραήλ ως τη χώρα που ενορχήστρωσε την δολοφονική αυτή επιχείρηση ενώ προειδοποίησε  πως θα «λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για να υπερασπιστεί τον λαό της και να προασπίσει τα συμφέροντά της» σε περίπτωση που ΗΠΑ και Ισραήλ προβούν σε τυχόν τυχοδιωκτικά μέτρα εναντίον του,  «ειδικά την εναπομείνασα περίοδο της σημερινής κυβέρνησης των ΗΠΑ στην εξουσία».

Είναι εξάλλου γνωστό ότι η διοίκηση Τραμπ ανέτρεψε την προσέγγιση ΗΠΑ-Ιράν που είχε προχωρήσει επί Ομπάμα, με πιο χαρακτηριστική την επιλογή απόσυρσης από την λεγόμενη «Συμφωνία για τα Πυρηνικά του Ιράν» του 2015. Συνολικά τόσο πριν την επιλογή της απόσυρση και πολύ περισσότερο μετά, η διοίκηση Τραμπ κινήθηκε με στόχο την δημιουργία αντιιρανικού μετώπου και με το βλέμμα στην συμμαχία του Ιράν με τη Ρωσία αλλά και την Κίνα. Θυμίζουμε την διαρκή πίεση προς την Τουρκία να πάψει να συνεργάζεται με τη Ρωσία αλλά και με το Ιράν (διαδικασία της Αστάνα για την Συρία), τις πρωτοβουλίες για την «ελευθερία στη ναυσιπλοία» στον Περσικό Κόλπο, την πιεστική «διαμεσολάβηση» για την σύμπηξη συμμαχίας των αντιδραστικών αραβικών καθεστώτων (Σαουδική Αραβία, Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα) με το Ισραήλ που προχωράει ακόμα και στην τωρινή μεταβατική περίοδο προς τη νέα προεδρία.

2. Είναι ολοφάνερο πως το κράτος – τρομοκράτης της Μέσης Ανατολής, το φασιστικό- σιωνιστικό Ισραήλ, είχε κάθε λόγο να κάνει αυτή την προβοκατόρικη κίνηση. Διότι στην διαχρονική αντιπαλότητα με το Ιράν για την περιφερειακή ηγεμονία την περιοχή, προστέθηκε μετά τις εκλογές στις ΗΠΑ το ερωτηματικό και το «άγχος» της ισραηλινής ηγεσίας, του τι ακριβώς θα πράξει η νέα διοίκηση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού σε σχέση με το Ιράν. Έτσι το Ισραήλ με αυτή την προβοκάτσια θα δημιουργούσε «τετελεσμένα» και σε κάθε περίπτωση θα δυσχέραινε την προοπτική μιας -μικρότερης ή μεγαλύτερης- διαφοροποίησης της νέας διοίκησης στο ζήτημα του Ιράν, πάντα σε σχέση με την πολιτική Τραμπ.

3. Εύλογα επίσης προκύπτει το ερώτημα εάν η ισραηλινή ηγεσία προέβηκε σε μια τέτοιους μεγέθους κίνηση, χωρίς την προτροπή, την στήριξη ή έστω την ανοχή του κέντρου των ΗΠΑ γύρω από τον Τραμπ. Από την άλλη, και χωρίς να παραγράφουμε καθόλου την  εδώ και καιρό επισήμανση μας για την ασίγαστη διαμάχη στο εσωτερικό της ελίτ τόσο γενικά για τους δρόμους αντιμετώπισης της σχετικής αποδυνάμωσης των ΗΠΑ όσο και ειδικά για την ακολουθούμενη τακτική σε σχέση με το Ιράν και την Μέση Ανατολή, μια τέτοια στάση από το «κέντρο Τραμπ» θα δημιουργούσε άσχημα προηγούμενα και θα ήταν πραγματικά παρακινδυνευμένη για τις ισορροπίες στην κορυφή του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Πάντως και στον βαθμό που υπήρξε, κάτι που μέλλει να αποδειχθεί στις κατοπινές εξελίξεις, θα ήταν μια σαφής ένδειξη ότι η αντιπαράθεση στο εσωτερικό της αμερικανικής αστικής τάξης έχει αγγίξει το «κόκκινο». Μία παράπλευρη συνέπεια -όχι απαραίτητα κακή για όλες τις πλευρές- είναι ότι εκ των πραγμάτων θέτει ξανά και αναβαθμισμένα, τα προβλήματα που δημιουργεί η μεγάλη μεταβατική περίοδος που μεσολαβεί από τις εκλογές έως την παράδοση της σκυτάλης από την παλιά στη νέα διοίκηση. 

Όπως και να έχει, η οργισμένη αντίδραση του Τζον Μπρέναν, πρώην επικεφαλής της CIA, που χαρακτήρισε την δολοφονία «εγκληματική και εξαιρετικά επικίνδυνη ενέργεια» αλλά και ότι συνιστά «ενέργεια κρατικής τρομοκρατίας», δίνει ένα μέτρο της ενόχλησης γενικά του αμεριανικού κατεστημένου και ειδικότερα στέλνει ένα μήνυμα ότι η νέα διοίκηση Μπάϊντεν, δεν είναι διατεθειμένη να ανεχτεί παρεμβάσεις τέτοιου χαρακτήρα στην προώθηση της πολιτικής της. Γι’ αυτό και οι πολύ σκληρές αυτές δηλώσεις του Μπρέναν συνοδεύτηκαν από την παρότρυνση προς την ιρανική ηγεσία να «αντισταθεί στην παρόρμηση» να προχωρήσει σε αντίποινα και να περιμένει «την επιστροφή υπεύθυνων Αμερικανών ηγετών στη διεθνή σκηνή». Από κει και πέρα και από άποψη ουσίας, η πολιτική της διοίκησης Μπαϊντεν σε σχέση με το Ιράν δεν μπορεί να είναι ίδια με αυτή του Ομπάμα και όπως ήδη έχει διαφανεί, θα παίρνει υπόψη της τα πεπραγμένα της προηγούμενης προεδρίας. Γι’ αυτό και ενώ θέτει σαν στόχο μια νέα συμφωνία με το Ιράν, ταυτόχρονα δηλώνει σαφώς ότι σ’ αυτήν θα πρέπει να περιλαμβάνονται μια σειρά προϋποθέσεις που θα συντείνουν στην μεγαλύτερη συμμόρφωση της ιρανικής ηγεσίας. Διότι και για τη νέα διοίκηση το Ιράν είναι ένα από τα πεδία που «σπάει» η περικύκλωση της Ρωσίας αλλά και η Κίνα δοκιμάζει την αναβάθμιση των «ανοιγμάτων» της  και των συμμαχιών της.  

4. Από την πλευρά της ιρανικής ηγεσίας, το πιθανότερο είναι να αντιμετωπίσει αυτή την προβοκάτσια στο ίδιο πάνω- κάτω πλαίσιο με το οποίο κινήθηκε στην δολοφονία του Σουλεϊμανί. Θα προσπαθήσει δηλαδή να ισορροπήσει ανάμεσα στα προβληματικά δύο «άκρα» του δεν κάνω τίποτε και του απαντάω με το θυμικό. Η ιρανική ηγεσία έχει δείξει πως μπορεί να κινηθεί σε μια τέτοια «γραμμή» και επιπλέον έχει πολλούς λόγους να δει τις κινήσεις της νέας ηγεσίας στον Λευκό Οίκο, αν και φαίνεται πως «κρατά μικρό καλάθι». Από κει και πέρα, η νέα αυτή δολοφονία, ενός εμβληματικού αξιωματούχου της όπως και του Σουλεϊμανί, εγείρει μια σειρά ζητήματα ασφαλείας που επηρεάζουν τις πολιτικές ισορροπίες και συσχετισμούς δύναμης στο εσωτερικό της. Φυσικά δεν μπορούμε να γνωρίζουμε εάν τελικά αυτή η δολοφονία θα πριμοδοτήσει και μεσοπρόθεσμα τις δυνάμεις της «σκληρής» γραμμής όπως βραχυπρόθεσμα φαίνεται να γίνεται ή θα δυναμώσει την πλευρά της «συνεννόησης» με τον «σατανά».

5. Αν κάτι δείχνει η δολοφονία του Ιρανού επιστήμονα και κρατικού αξιωματούχου, είναι πως ο κλιμακούμενος ανταγωνισμός των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων ρίχνει νέα εύφλεκτα υλικά στο πυρακτωμένο έδαφος της Μέσης Ανατολής και πως οι φιλοδοξίες και οι στοχεύσεις των αντιδραστικών τοπικών αστικών τάξεων «επενδύονται» και περιπλέκουν αυτό το πλαίσιο. Έτσι όχι μόνο δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αυταπάτη ότι η περιοχή και οι λαοί θα «ησυχάσουν» αλλά αντίθετα ότι νέοι μεγάλοι κίνδυνοι και νέα αιματοκυλίσματα απειλούν τους λαούς. Εδώ εδράζεται και η αδήριτη αναγκαιότητα ανασυγκρότησης και ανάπτυξης αντιπολεμικού- αντιϊμπεριαλιστικού κινήματος, σαν του μόνου που μπορεί να βάλει φραγμό στον εξανδραποδισμό λαών και χωρών.

1/12/2020

Το Γραφείο Τύπου του ΚΚΕ(μ-λ)

 

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Απειλείται άμεσα με απέλαση Ιρανή μητέρα 6χρονου παιδιού - Άμεσος ο κίνδυνος για τη ζωή της

0

Οι κρατούμενες των φυλακών Κορυδαλλού με σημείωμά τους ζητούν να μην απελαθεί η κρατούμενη Sharareh Khademi.

Όπως καταγγέλλεται στο σημείωμα, η S.K διέφυγε από το Ιράν για να γλιτώσει από την συστηματική καταπίεση του συζύγου της, παίρνοντας μαζί και την εξάχρονη κόρη της.

Το δικαστήριο στην Ελλάδα αποφάσισε την έκδοσή της στο Ιράν και την Τρίτη 8/10 εκδικάζεται σε δεύτερο βαθμό το ζήτημα της έκδοσής της.

«Μια απόφαση από τα ελληνικά δικαστήρια που θα διατάσσει την έκδοση της Sharareh και της κόρης της, είναι μια απόφαση που θα οδηγήσει τη μητέρα στον θάνατο και το εξάχρονο κοριτσάκι στην κηδεμονία ενός αδίστακτου άνδρα», σημειώνει η ανακοίνωση, ζητώντας την παραμονή της οικογένειας στην Ελλάδα.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗ ΣΥΓΚΡΑΤΟΥΜΕΝΗ ΜΑΣ SHARAREH KHADEMI

Τις τελευταίες εβδομάδες συγκρατούμενή μας στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού είναι η Sharareh Khademi από το Ιράν. Ήρθε πρόσφυγας στην Ελλάδα με την 6χρονη κόρη της Diana, τον αδελφό και την αδελφή της. Η ίδια συνελήφθη με ένταλμα της ΙInterpol που εκδόθηκε από το Ιράν με βάση την κατηγορία του άντρα της για ‘‘αρπαγή ανηλίκου’’, δηλαδή της κόρης της.

Το δικαστήριο στην Ελλάδα αποφάσισε την έκδοσή της στο Ιράν και την Τρίτη 8/10 εκδικάζεται σε δεύτερο βαθμό από τον Άρειο Πάγο το ζήτημα της έκδοσής της.

Η 6χρονη κόρη της και τα αδέλφια της ‘‘φιλοξενούνται’’ σε καταυλισμό προσφύγων στην Ορεστιάδα. Η Sharareh έφυγε με την κόρη της από το Ιράν για να γλιτώσουν από το πατριαρχικό καθεστώς και τον άντρα της που κακοποιούσε αυτή και το παιδί τους συστηματικά. Την είχε κατηγορήσει ότι είχε σχέση με συνάδελφό της στο νοσοκομείο που εργαζόταν ως νοσοκόμα και αυτό την έφερε να δικαστεί και να καταδικαστεί σε 60 χτυπήματα-βουρδουλιές. Σε δεύτερο βαθμό απαλλάχτηκε της ‘‘ειδεχθούς’’ αυτής κατηγορίας, όμως ο άνδρας της την χώρισε και απαιτούσε από αυτή να δεχθεί να μην έχει καμία αξίωση πάνω στο παιδί της ούτε καν να το βλέπει. Σε περίπτωση που δεν το δεχόταν την απείλησε ότι θα καταγγείλει στο ιρανικό καθεστώς αυτή και τα αδέλφια της για αντικαθεστωτική δράση, κατηγορία που έχει σίγουρη την θανατική τους καταδίκη αν εκδοθούν στον Ιράν. Όσο για την μικρή Diana το μέλλον που της ετοιμάζει ο πατέρας της είναι, εκτός από τη βία και το φόβο, ένας γάμος μόλις γίνει 9 χρονών.

Μια απόφαση από τα ελληνικά δικαστήρια που θα διατάσσει την έκδοση της Sharareh και της κόρης της, είναι μια απόφαση που θα οδηγήσει τη μητέρα στον θάνατο και το εξάχρονο κοριτσάκι στην κηδεμονία ενός αδίστακτου άνδρα.

Ο γάμος της μόλις γίνει εννέα χρόνων, δεν είναι μοναδική περίπτωση για το Ιράν. Το κορίτσι αυτό έχασε ήδη την παιδική του ηλικία από τους ξυλοδαρμούς του πατέρα της, από της ξυλοδαρμούς της μητέρας της από αυτόν, από την αναγκαστική προσφυγιάς, από τις άθλιες συνθήκες στα κέντρα μεταναστών της Ελλάδας και δεν θα έχει καμία ευκαιρία να ζήσει μια καλύτερη ζωή αν γυρίσει πίσω, παντρεμένη από τα εννιά με ένα ‘’πατέρα’’ δυνάστη και με τη μητέρα της νεκρή.

Αυτή είναι η ιστορία της Sharareh και της κόρης της Diana. Μια ιστορία ακραίας καταπίεσης από έναν αδίστακτο πατριάρχη και ένα σκληρό και αυταρχικό κράτος. Ήρθε στην Ελλάδα για μια καλύτερη ζωή για την κόρη της και έχει κάθε δικαίωμα να βρει στον τόπο μας το καταφύγιο που αναζητά.

Να στηρίξουμε με κάθε τρόπο κυρίως εμείς οι γυναίκες, εμείς οι μητέρες, τη Sharareh και τη μικρή κόρη της Diana στον αγώνα τους και να εκφράσουμε με όποιο τρόπο μπορούμε την αλληλεγγύη μας. Είναι δικαίωμα κάθε γυναίκας να ζει με αξιοπρέπεια. Είναι δικαίωμα της μικρής Diana να ζήσει ως παιδί, μακριά από την πατριαρχική καταπίεση και βία, να ζήσει με αξιοπρέπεια, να μεγαλώσει ως ελεύθερη γυναίκα.

ΝΑ ΕΚΦΡΑΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΑΣ ΣΤΗ SHARAREH KHADEMI ΚΑΙ ΤΗ ΜΙΚΡΗ DIANA.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΙΡΑΝ

Κρατούμενες των φυλακών Κορυδαλλού

http://artinews.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ