Η συμμετοχή του κόσμου ήταν η αναμενόμενη. Περίπου 600 εργαζόμενοι ήταν παρόντες στο ξεκίνημα της συνέλευσης και λίγο πάνω από 1000 πέρασαν από τον χώρο. Με λίγο πάνω από 3200 εργαζόμενους, πέρασαν από την συνέλευση περίπου το 1/3 των μελών του σωματείου.
Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 12 του Οκτώβρη στην Ένωση Δημοσιοϋπαλληλικών Οργανώσεων Θεσσαλονίκης (ΕΔΟΘ) η Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα για να αποτραπούν οι διώξεις-απολύσεις των εκπαιδευτικών της ΕΛΜΕ Πειραιά και όχι μόνο. Με τη συμμετοχή δεκάδων εργαζόμενων και νέων από διάφορους χώρους, έγινε μια πολύ πλούσια συζήτηση.
Μετά από την προβολή δύο σύντομων βίντεο με τις τοποθετήσεις της Χρύσας Χοτζόγλου και του Δημήτρη Χαρτζουλάκη στη συνεδρίαση των προέδρων των ΕΛΜΕ της χώρας, τη συζήτηση άνοιξε ο Δ. Μάνος ως εκπρόσωπος των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών, που πήραν την πρωτοβουλία για τη συγκρότηση της Ανοιχτής Συνέλευσης Αγώνα.
Έγινε την Κυριακή 18 Φλεβάρη η ετήσια απολογιστική συνέλευση της Ρωγμής. Καθώς μπαίνει στον έβδομο πλέον χρόνο λειτουργίας της, και ύστερα από μια σοβαρή κάμψη την περίοδο της πανδημίας, η Ρωγμή φαίνεται ότι περνάει σε μια νέα περίοδο. Αυτό δείχνει η λειτουργία των τελευταίων μηνών και κυρίως η αξιοποίηση της από τη νεολαία. Αυτό πιστοποίησε και η τελευταία συνέλευση της.
Αρκετός νέος κόσμος, κυρίως φοιτητές και μαθητές, αλλά και παλιότεροι, παρέθεσαν τους προβληματισμούς και τις σκέψεις τους σε μια ζωντανή συζήτηση. Συγκροτήθηκε η νέα διαχειριστική επιτροπή καθώς και ομάδες θεάτρου, κινηματογράφου και βιβλίου, οι οποίες λειτουργούν ανοιχτά και με ανακοινωμένη την συνεδρίαση τους. Έγιναν διάφορες προτάσεις για μια πολύπλευρη, πλατιά, ανοιχτή και εξώστρεφη λειτουργία της Ρωγμής και για δράσεις των επόμενων ημερών, που θα συγκεκριμενοποιηθούν από τις αντίστοιχες ομάδες.
Με τη νεολαία να βρίσκεται στο δρόμο του αγώνα εδώ και καιρό, τους αγρότες στα μπλόκα, τους εργαζόμενους να "βράζουν" από οργή και όλο το λαό να στενάζει μέσα στη φτώχεια και την ακρίβεια, χώροι σαν τη Ρωγμή έχουν να επιτελέσουν ένα σοβαρό ρόλο σε κοινωνικό, πολιτιστικό, πολιτικό αλλά και ιδεολογικό επίπεδο, απέναντι σ' ένα βάρβαρο και σάπιο σύστημα και τις πολιτικές-ιδεολογικές του εκφράσεις.
Ενδεικτικά:
Πλαίσιο Πανελλαδικού Συντονισμού ΠΑΝΤΕΙΟΥ (ΠΚΣ-ΑΡΙΣ): 35
Πλαίσιο Πανελλαδικού Συντονισμού Νομικής Αθήνας (ΑΡΑΣ): 7
Πλαίσιο Αγωνιστικών Κινήσεων: 73
Λευκά: 16
Η συγκεκριμένη Γενική Συνέλευση εξελίχθηκε στη βάση δύο ζητημάτων.
Πρώτο ζήτημα αποτέλεσε η αναγκαιότητα κλιμάκωσης των φοιτητικών αγώνων με έναυσμα την μεγαλειώδη πανελλαδική διαδήλωση που εξελίχθηκε στην Αθήνα, την προηγούμενη Πέμπτη 8/2.
Δεύτερο ζήτημα αποτέλεσε περιστατικό που εξελίχθηκε την προηγούμενη εβδομάδα στον Φοιτητικό Σύλλογο Αρχιτεκτονικής. Παρακάτω αναρτούμε την ανακοίνωση των Αγωνιστικών Κινήσεων Βόλου που καταθέτει αναλυτικότερα την άποψή μας για την κατάσταση που διανύουμε και τις ευθύνες της αριστεράς απέναντι στο πλατύ φοιτητόκοσμο που εντάσσεται σε μία μάχη που πρόκειται να χαρακτηρίσει μία ολόκληρη γενιά.
Είναι μία περίοδος που οι φοιτητικοί σύλλογοι καλούνται να πυκνώσουν τις κινητοποιήσεις, να κλιμακώσουν τις δράσεις, να θέσουν όρους πολιτικής σύγκρουσης με την μετωπική ολόπλευρη επίθεση του συστήματος. Στο πλευρό των μαθητών και εκπαιδευτικών που είναι ανάγκη να μπουν στον αγώνα, στο πλευρό των αγροτών που δίνουν μία ανάλογη μάχη για τα δικαιώματά τους στη δουλειά! Ούτε βήμα πίσω στον αγώνα! Εμπρός για την συγκρότηση κοινού μετώπου αντίσταση φοιτητών, αγροτών, μαθητών, εργαζομένων! Να μην κατατεθεί το ν/σ για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια! Όλοι και όλες στους δρόμους, όλοι και όλες στον αγώνα!
----
Ολόκληρη η ανακοίνωση των Αγωνιστικών Κινήσεων Βόλου για περιστατικό στην Αρχ/κη:
Ανακοίνωση για τις διαδικασίες και τα όργανα των φοιτητικών συλλόγων. Να γίνουν κτήμα της πλατιάς σπουδάζουσας νεολαίας και όχι τσιφλίκια «ιδιοκτητών» του κινήματος.
Με αφορμή περιστατικό στον Φοιτητικό Σύλλογο Αρχιτεκτονικής Βόλου.
Αυτή η τοποθέτηση γράφεται για να ανοίξει μια συζήτηση στο εσωτερικό του φοιτητικού συλλόγου, η οποία πάνω από όλα θα υπερασπίζεται τις διαδικασίες και τα όργανα πάλης του φοιτητικού κινήματος. Από πλευράς μας, θέλουμε να τονιστεί η σημασία του ρόλου της Αριστεράς μέσα στις φοιτητικές μάζες που επί ένα μήνα συσπειρώνονται στις γενικές συνελεύσεις των φοιτητικών συλλόγων, στις καταλήψεις και τις διαδηλώσεις.
Τις τελευταίες πέντε εβδομάδες, οι αγωνιστικές αποφάσεις της φοιτητικής νεολαίας κινούνται εναντίον τόσο της επίθεσης της κυβέρνησης στο δικαίωμα του λαού να έχει πρόσβαση στη δημόσια-δωρεάν παιδεία, όσο και κόντρα στην ασταμάτητη καταστολή και τρομοκρατία που το αστικό κράτος προσπαθεί μανιασμένα να εξαπολύσει ενάντια σε αυτό τον αγώνα. Βρισκόμαστε σε μία περίοδο που η σπουδάζουσα νεολαία έχει δημιουργήσει σημαντικούς όρους και βάσεις συγκρότησης ενός μαζικού, αγωνιστικού, ανατρεπτικού φοιτητικού κινήματος, που – μετά από πολλά χρόνια κινηματικής νηνεμίας – αναζωπυρώνει την προοπτική οργάνωσης ενός πλατιού νεολαιίστικου και λαϊκού μετώπου αντίστασης στην επίθεση του συστήματος και διεκδίκησης δικαιωμάτων ολόκληρων αιώνων που έχουν τσακιστεί από τις αντιλαϊκές πολιτικές κάθε κυβέρνησης που έχει περάσει έως τώρα.
Η πολιτική και δομική συγκρότηση των φοιτητικών συλλόγων ως όργανα πάλης των φοιτητών αποτελεί κεκτημένο του κινήματος. Από την λειτουργία της Γενικής Συνέλευσης ως την ανώτατη διαδικασία των Φ.Σ. και το Διοικητικό Συμβούλιο ως μέσο οργάνωσης από τους φοιτητές για τους φοιτητές, έως τις συντονιστικές επιτροπές εντός των καταλήψεων και τα περιφρουρημένα μπλοκ σε διαδηλώσεις, το φοιτητικό κίνημα του παρελθόντος δεν οργανώθηκε από την μία μέρα στην άλλη, αλλά σε μία διαλεκτική διαδικασία δεκαετιών που πάνω από όλα έβαζε την αναγκαιότητα συνέχισης της νεολαιίστικης οργάνωσης και πάλης.
Για εμάς, ο ρόλος της Αριστεράς συμπυκνώνεται στην πολιτική της ευθύνη να συμμετέχει ενεργά στις παραπάνω διαδικασίες, να καθοδηγεί, να πολιτικοποιεί και – ενιαία – να χαράζει νικηφόρους και εξεγερσιακούς δρόμους πάνω στους οποίους η νεολαία και οι αγώνες της θα βαδίζουν. Ακόμα παραπέρα, οι διαφορετικές απόψεις και οι αντιπαραθέσεις στα πλαίσια αυτής της Αριστεράς, για εμάς αποτελούν δικλείδες ασφαλείας ώστε αυτοί οι δρόμοι να μην αποτελέσουν εικονικά «κινήματα» που δεν στέκουν στους υλικούς όρους πολιτικής συγκρότησης που υπάρχουν και, πάνω από όλα, να μην καταλήξουν σε «δρόμους» που παζαρεύουν δικαιώματα στα τραπέζια της συνδιαλλαγής με τους κρατικούς μηχανισμούς.
Από την μία, οι πολιτικές αντιπαραθέσεις οφείλουν να δίνονται στην ολότητα τους στις φοιτητικές μάζες που, ως υποκείμενο του αγώνα, θα επιλέξουν το δρόμο στον οποίο θα βαδίσουν στη βάση του επιπέδου πολιτικής συγκρότησης που ανά εβδομάδα και ανά διαδικασία κατακτούν και αναβαθμίζουν. Ωστόσο, από την άλλη, συχνότερη είναι η μετατροπή της αντιπαράθεσης σε μία μικροπολιτική – σχεδόν μικροαστικού κοινοβουλευτικού τύπου – εσωπαραταξιακή κοκορομαχία επιβολής μίας άποψης ως «ανώτερη», «αγωνιστικότερη», «πιο συγκρουσιακή», ενάντια και πάνω στις υπόλοιπες.
Αυτή η λογική, που επικρατεί στα πλαίσια της ρεφορμιστικής Αριστεράς, οδηγεί σε μία οργανωτικού τύπου σύγκρουση μεταξύ των δυνάμεων. Η λασπολογία που εξαπολύεται από σχήμα σε σχήμα χωρίς πολιτική ουσία. Το ξύλο μεταξύ πολιτικών δυνάμεων για ποιο πανό θα μπει στην κεφαλή της πορείας. Οι διαχωρισμοί των Φ.Σ. σε διαφορετικά συντονιστικά και διαφορετικές διαδηλώσεις. Τα πλαίσια ή δελτία τύπων «ομπρέλες» που δεν μπορούν ούτε θέλουν να εξειδικεύσουν τις πολιτικές τοποθετήσεις στο επίπεδο συγκρότησης κάθε συλλόγου. Οι ηγεμονισμοί και η πολιτική «κυριαρχία» που ποτίζουν μέχρι και την ιδεολογία των μελών κάθε δύναμης, δίνοντάς τους το ελεύθερο να αντιμετωπίζουν τους φοιτητικούς συλλόγους ως ιδιοκτησία ή ως το ίδιο τους το σχήμα.
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και το περιστατικό στον Φοιτητικό Σύλλογο Αρχιτεκτονικής Βόλου, από τον οποίο πρακτικά κλάπηκαν 150-300€ από μέλος του σχήματος ΑΙΧΜΗ-ΕΑΑΚ (ΑΡΑΣ) και ταμία στο Διοικητικό Συμβούλιο. Τα λεφτά αυτά βρίσκονταν στο ταμείο τους συλλόγου μετά από πάρτι των Φ.Σ. Αρχιτεκτονικής και Χωροταξίας και στάλθηκαν στα πούλμαν που μετέφεραν φοιτητικούς συλλόγους και μέλη κομματιών των ΕΑΑΚ Θεσσαλονίκης στην πανελλαδική διαδήλωση της Αθήνας την Πέμπτη 8/2. Αυτή η… «πρωτοβουλία» δεν συζητήθηκε ποτέ σε διαδικασία Διοικητικού Συμβουλίου ή Γενικής Συνέλευσης ή μεταξύ πολιτικών δυνάμεων που ανέλαβαν την ευθύνη και είχαν ενημερώσει ότι παίρνουν πάνω τους την πρακτική οργάνωση του ταξιδιού με τα πούλμαν. Ακόμα και το επιχείρημα πως η ταμίας «δεν είχε ενημερωθεί για τα πούλμαν από Βόλο για Αθήνα», δεν μπορεί να καλύψει το πολιτικό λάθος της αποστολής τέτοιου χρηματικού ποσού σε άλλη πόλη, σε άλλους συλλόγους, και κατά βάση σε πολιτικές δυνάμεις (!), χωρίς την συγκατάθεση του Φοιτητικού Συλλόγου στον οποίο ανήκει το εν λόγω ταμείο. Να ξεκαθαρίσουμε ότι το ζήτημα δεν είναι οικονομικό, αλλά κατά βάση πολιτικό, ειδικά σε μία περίοδο που το φοιτητικό κίνημα πανελλαδικά δέχεται κουβάδες λάσπης από τις συστημικές δυνάμεις των ΜΜΕ καθώς και από τα τσιράκια και τις φωνές της κυβερνητικής πολιτικής μέσα στις σχολές (ΔΑΠ-ΠΑΣΠ-«αχρωμάτιστοι ανεξάρτητοι»).
Η μετατροπή του συλλόγου, των διαδικασιών αλλά και των υλικών του όπως το ταμείο, τα πρακτικά και η σφραγίδα, σε ατομική ιδιοκτησία της κάθε δύναμης, μας βρίσκει κάθε αντίθετους. Όλα τα παραπάνω αποτελούν ιδιοκτησία μόνο του σώματος της φοιτητικής νεολαίας που συσπειρώνεται σε κάθε σύλλογο. Το γεγονός αυτό θέτει την Αριστερά και τις πρακτικές της υπόλογους στις αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων, τις διαθέσεις του φοιτητόκοσμου να αγωνιστεί, τις αναγκαιότητες αναβάθμισης της πολιτικοποίησης και οργάνωσης. Το κίνημα δεν έχει να περιμένει τίποτα από τους αυτοαναφερώμενους «σωτήρες» ή «φωστήρες» της Αριστεράς του ρεφορμισμού και της συνδιαλλαγής. Η σπουδάζουσα νεολαία πρέπει ενεργά και μαχητικά να πάρει την κατάσταση στα χέρια της, να οργανώσει τις διαδικασίες και τα μέσα πάλης της, να μπει στον αγώνα με όλη την δύναμη που έχει κατακτήσει και θα συνεχίσει να κατακτά όσο συνεχίζει να αντιστέκεται και να διεκδικεί.
Στην μάχη της γενιάς μας να βγούμε νικητές, εμπρός για εξεγέρσεις και ανατροπές!
Όλοι και όλες στις Γενικές Συνελεύσεις, τις Καταλήψεις, τις Διαδηλώσεις!
Με καλή για τα δεδομένα της περιόδου μαζικότητα πραγματοποιήθηκε η Συνέλευση του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών Μακεδονίας, με θέματα το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο και τον απολογισμό της δράσης του Σωματείου στις κινητοποίησες για τα εργασιακά.
Ακολουθεί το αποτέλεσμα και το πλαίσιο που στήριξε η Αγωνιστική Πρωτοβουλία Μισθωτών Τεχνικών.
Αποτέλεσμα Ψηφοφορίας
Πλαίσιο ΕΣΑΚ: 41
Πλαίσιο Rebuilt_it / Αγωνιστική Πρωτοβουλία Μισθωτών Τεχνικών: 26
Πλαίσιο Αριστερη Πρωτοβουλία Τεχνικων / Ριζοσπαστική Κίνηση Τεχνικών: 13
ΚΟΙΝΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
Στηρίζουνε:
REbuilt_IT
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ
ΜΑΖΙΚΗ ΠΑΛΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ.
ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΟΥ ΥΠΗΡΕΤΕΙ
Συναδέλφισσα, Συνάδελφε,
Η κυβέρνηση της ΝΔ επεκτείνει την αντιλαϊκή-αντεργατική επίθεση σε κάθε κοινωνικό πεδίο, προωθώντας παλιά και νέα μέτρα. Θέτει σε εφαρμογή τα μέτρα για την εκπαίδευση με την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής (πετώντας χιλιάδες παιδιά έξω από την τριτοβάθμια εκπαίδευση), την αντεργατική «αξιολόγηση» των εκπαιδευτικών, ενώ ετοιμάζει νέο γύρο αντιπαράθεσης με το φοιτητικό κίνημα με την πανεπιστημιακή αστυνομία. Την ίδια στιγμή, τα λαϊκά στρώματα συνεχίζουνε να πληρώνουνε το βάρος τόσο της υγειονομικής, όσο και της οικονομικής κρίσης. Η εκτεταμένη ακρίβεια σε μια σειρά προϊόντα πλήττει πρώτιστα τους εργαζόμενους και το λαό. Ενώ η κυβέρνηση που δεν έχει πάρει κανένα μέτρο ενίσχυσης της παρεχόμενης περίθαλψης, δηλώνει ότι «τα νοσοκομεία στη χώρα είναι πολλά» και ετοιμάζει νέο γύρο «συγχωνεύσεων», δηλαδή κλείσιμο νοσοκομείων! Για να προωθείται αυτή η πολιτική, είναι αναγκαίο να συντηρείται ένα γενικευμένο πλαίσιο καταστολής και απαγορεύσεων. Κεντρική θέση σε αυτή την ολομέτωπη επίθεση, κατέχουνε ο ψηφισμένος αντεργατικός νόμος Χατζηδάκη, αλλά και το νέο νομοσχέδιο που ετοιμάζεται ενάντια στα ασφαλιστικά μας δικαιώματα. Η πολιτική αυτή αποτελεί κεντρική κατεύθυνση κεφαλαίου και ΕΕ, που υπηρετείται από το σύνολο του αστικού προσωπικού, και αποτελεί «προαπαιτούμενα» για τα νέα πακέτα «ανάπτυξης» της ΕΕ. «Ανάπτυξη» και ενίσχυση που κατευθύνεται αποκλειστικά στο μεγάλο κεφάλαιο, πάνω στα συντρίμμια των εργατικών δικαιωμάτων. Η μόνη διαφορά ανάμεσα στην «Ελλάδα 2.0» της ΝΔ και στην «Ελλάδα+» του ΣΥΡΙΖΑ είναι το περιτύλιγμα της ίδιας πολιτικής.
Ετοιμάζουνε νέο νόμο ενάντια στην ασφάλιση
Ως «φυσική συνέχεια» του νόμου Χατζηδάκη, έρχεται μια νέα αντιασφαλιστική επιδρομή, συνεχίζοντας την κατεδάφιση του κοινωνικού δικαιώματος στην ασφάλιση από εκεί που την άφησε ο νόμος Κατρούγκαλου του ΣΥΡΙΖΑ. Με βάση όσα δηλώνει η κυβέρνηση στα ΜΜΕ, ο χαρακτήρας του ασφαλιστικού συστήματος μετατρέπεται από αναδιανεμητικός σε κεφαλαιοποιητικός. Μετατρέπεται δηλαδή η ασφάλιση από ένα κοινωνικό δικαίωμα που απορρέει από τη δουλειά και τον πλούτο που παράγει ο εργαζόμενος, σε ένα «ατομικό ζήτημα», που θα αφορά τον ατομικό «κουμπαρά-λογαριασμό» του καθενός. Καταργούνται οι υποχρέωσεις του κράτους απέναντι στον ασφαλισμένο εργαζόμενο και η αδυναμία στήριξης των ταμείων καλύπτεται από τον «τρίτο πυλώνα» που δίνει πεδίο κερδοφορίας στις ιδιωτικές ασφαλιστικές. Την ίδια στιγμή, τα αποθεματικά των ταμείων κατευθύνονται με θεσμοθετημένη συνυπευθυνότητα των εργαζόμενων σε χρηματαγορές «υψηλού ρίσκου», ώστε να θησαυρίζουνε στην πλάτη των εργαζόμενων (και μάλιστα απαλλαγμένοι από νομικές κυρώσεις). Η ασφάλιση αποτελεί καθολικό δικαίωμα του εργαζόμενου που συνδέεται με το δικαίωμα στη δουλειά, κατοχυρώνει το δικαίωμα στην πλήρη και δωρεάν περίθαλψη. Ειδικά για τις στρατιές των νέων εργαζόμενων, που συχνά κάτω από τον εκβιασμό της ανεργίας σέρνονται να δουλέψουνε μαύρα και ανασφάλιστα, ή χρυσοπληρώνουνε την ασφάλιση με υπέρογκες εισφορές στα ταμεία, προβάλλει περισσότερο από ποτέ η ανάγκη για οργάνωση σε όλους τους κλάδους, για την κατάκτηση της μόνιμης και σταθερής δουλειάς, για την κατάργηση της ανασφάλιστης εργασίας.
Ο αγώνας για την ανατροπή το νόμου Χατζηδάκη είναι αγώνας ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα
Η ψήφιση του νόμου-εκτρώματος Χατζηδάκη με κεντρικό ζήτημα το 8ωρο, δίνει «σήμα επίθεσης» στην εργοδοσία, που θέλει να φορτώσει τις ζημιές της περιόδου της πανδημίας στις πλάτες των εργαζόμενων. Στους χώρους δουλειάς οι εργαζόμενοι γίνονται καθημερινά μάρτυρες κάθε είδους καταπάτησης και αυθαιρεσίας. Τα αφεντικά με την «πλάτη» της μαζικής ανεργίας και την κυβερνητική ενθάρρυνση που δίνει ο νόμος, έχουνε δημιουργήσει μια «πανδημία» παραβίασης του δικαιώματος στο 5νθημερο-8ωρο με κάθε είδους μορφή: κάλεσμα σε μίτινγκ εκτός ωραρίου, άνοιγμα τα σαββατοκύριακα, εκμετάλλευση της τηλεργασίας για ξεχείλωμα του ωραρίου, εξαναγκασμός σε απλήρωτες υπερωρίες «μέχρι να βγει η δουλειά». Η κατάσταση αυτή που προϋπήρχε στον κλάδο των μισθωτών τεχνικών, θα μετατραπεί σε ένα σφαγείο εργασιακών δικαιωμάτων με την εφαρμογή της «ατομικής διευθέτησης του ωραρίου» στους χώρους δουλειάς, μέτρο που αποτελεί κεντρικό σημείο του νέου νόμου. Βαρύ χτύπημα στο 5νθήμερο θα αποτελέσει για τον κλάδο το άνοιγμα μιας σειράς επιχειρήσεων τις Κυριακές (όπως data center, πληροφορική, σκυρόδεμα). Ματαία θα περιμένουνε οι εργαζόμενοι οποιαδήποτε προστασία από το νόμο, όπως κούφια έλεγε ο υπουργός εργασίας στα κανάλια.
Είναι ζωτική ανάγκη να ανοίξει με πρωτοβουλία του Σωματείου και των συναδέλφων μας η συζήτηση μέσα στους χώρους δουλειάς τόσο για την προετοιμασία και οργάνωση μας ενάντια σε οποιαδήποτε εφαρμογή του νόμου, αλλά και για όσα έχει εμφανίσει η εργοδοσία ως «φυσική τάξη των πραγμάτων». Η διεκδίκηση του 8ωρου και του 5νθήμερου, περνάει μέσα από την πάλη ενάντια στο νόμο και όλες τις ρυθμίσεις του, περνάει μέσα από την οργάνωση του κλάδου συνολικά και σε επίπεδο επιχείρησης για την υπογραφή συλλογικής σύμβασης υποχρεωτικής που θα κατοχυρώνει και θα διευρύνει τα δικαιώματα μας σε μισθό, ωράριο, ασφάλιση. Περνάει μέσα από την πάλη ενάντια σε κάθε μορφή ελαστικής εργασίας, ενάντια στα «μπλοκάκια» και τις ατομικές συμβάσεις.
Την ίδια στιγμή, κυβέρνηση και κρατικός-εργοδοτικός συνδικαλισμός σπεύδουνε να κατοχυρώσουνε και να εφαρμόσουνε κάθε διάταξη του νόμου ενάντια στον συνδικαλισμό και το δικαίωμα στην απεργία. Η απεργία της ΟΛΜΕ στις 16 Ιούνη (και με συνεργασία της ηγεσίας) βγήκε παράνομη, όπως και όλες οι πρόσφατες απεργίες των ναυτεργατικών σωματείων. Μάλιστα η τελευταία απεργία της ΟΛΜΕ (29/6) κηρύχτηκε παράνομη με πλήρη εφαρμογή των διατάξεων του νόμου για προσωπικό ασφαλείας. Η συνδικαλιστική ηγεσία της ομοσπονδίας της Τράπεζας Πειραιώς διεξάγει εκλογές με ηλεκτρονική ψηφοφορία. Όλα αυτά δείχνουνε ότι η κυβέρνηση έχει σκοπό να προωθήσει πλήρως τις διατάξεις του νόμου (ηλεκτρονική ψηφοφορία, απαρτία «50%+1», δήλωση ηλεκτρονικού Μητρώου μελών σωματείων), ως προϋπόθεση για να θεωρείται ένα σωματείο «νόμιμο» και να μπορεί να κηρύξει απεργία ή να υπογράφει συμβάσεις.
Απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις, η στάση του Σωματείου μας πρέπει να είναι ξεκάθαρη: να μην κάνει δεκτή καμία κρατική παρέμβαση στα εσωτερικά του ζητήματα. Τα σωματεία είναι όργανα πάλης των εργαζόμενων ενάντια στους ταξικούς τους αντιπάλους, ενάντια στην εργοδοσία και τις κυβερνήσεις. Οι ταξικοί αγώνες δεν διεξάγονται με βάση τις «προδιαγραφές» του πλαισίου καταστολής που θεσπίζει ο ταξικός αντίπαλος, αλλά ενάντια σε αυτό το πλαίσιο. Οι ταξικοί αγώνες δεν λαμβάνουν τη νομιμοποίηση τους από τη υπακοή στους νόμους και με τη βούλα των δικαστηρίων, αλλά μέσα από την κινητοποίηση των εργαζόμενων και το πολιτικό τους περιεχόμενο. Η ταξική πάλη δεν μπορεί να καταργηθεί με διατάγματα, γιατί πηγάζει από τις ανάγκες των εργαζόμενων για μια καλύτερη ζωή. Πρέπει να γίνει κατανοητό από κάθε συνάδελφο, αλλά και συλλογικά από το Σωματείο, ότι η υπεράσπιση των κεκτημένων μας θα απαιτήσει όρους μαζικής πάλης, αποφασιστικότητα ενάντια στην κρατική καταστολή και την εργοδοτική τρομοκρατία, αλλά και θυσίες, και ανάληψη ευθυνών από κάθε μέλος του Σωματείου.
Το εργατικό πρέπει να έχει ως κεντρικό στόχο την πλήρη ανατροπή του νόμου Χατζηδάκη και τη συνολική πολιτικής που αυτός υπηρετεί. Για να υπηρετήσει αυτό τον πολιτικό στόχο το Σωματείου πρέπει να παλέψει ενάντια στην εφαρμογή κάθε διάταξης του, να συνεχίσει τη λειτουργία του με τον τρόπο που ορίζει το καταστατικό του, μην ενσωματώνοντας καμία διάταξη για τη συνδικαλιστική λειτουργία (σε απαρτία, τρόπο ψηφοφορίας, μητρώα). Πρέπει να συνεχίζει να παίρνει απεργιακές αποφάσεις με βάση τη θέληση των μελών του, με δημοκρατικές, δια ζώσης συνελεύσεις. Η πάλη αυτή πρέπει να δεθεί με τις κινητοποιήσεις που θα καλεστούνε για το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο, αλλά και το συλλαλητήριο για τη ΔΕΘ.
Για τη δράση του Σωματείου το τελευταίο διάστημα
Η μαζική συμμετοχή σε όλα τα απεργιακά καλέσματα του τελευταίου διαστήματος αλλά και την Πρωτομαγιά (6 Μάη), απέδειξε ότι όταν τους δίνεται η ευκαιρία, οι εργαζόμενοι έχουνε διάθεση να αγωνιστούνε ενάντια στα μέτρα και μια χαρά κατανοούν την ουσία τους. Δεν έχει βρεθεί ούτε ένας εργαζόμενος που να υποστηρίζει τα μέτρα στους χώρους δουλειάς.
Η διάθεση αυτή αποτυπώθηκε και στο Σωματείο, με τη μαζική συμμετοχή δεκάδων (και πολλών νέων) συναδέλφων στις συνελεύσεις του, τη διάθεση για συζήτηση, αλλά και την απεργιακή συμμετοχή σε όλα τα απεργιακά καλέσματα, ανεξάρτητα από τις διαφορές που αυτά εκφράζουνε. Η διάθεση αυτή αποτελεί μια παρακαταθήκη για τη συνέχιση της δράσης του Σωματείου.
Παρόλα αυτά, η λογική την οποία το ΔΣ επιβάλλει στη λειτουργία του Σωματείου, που αποτελεί απόρροια της πολιτικής γραμμής που κυριαρχεί σε αυτό, δεν αντιστοιχεί στη διάθεση των συναδέλφων για αγώνα. Αφότου βγήκε από μια μακρά περίοδο μη μαζικής λειτουργίας το Σωματείο λειτούργησε με βάση κινητοποιήσεις «συγκεκριμένου ορίζοντα με ημερομηνία λήξης», κάτι που αντανακλάται και στη λογική για «πάλη ενάντια στην εφαρμογή του νόμου» στην υποβάθμιση του πολιτικού στόχου για την ανατροπή του.
Η πολιτική αυτή γραμμή παράγει την ανάθεση του αγώνα στο ΔΣ. Αποθέωση αυτής της λογικής αποτέλεσε η ακύρωση της απεργίας της 3 Ιούνη, που αποφασίστηκε ομόφωνα από την πιο μαζική φετινή συνέλευση του Σωματείου μας. Ακύρωση της απεργίας για την οποία κύρια ευθύνη φέρουνε οι ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και ο αστικός συνδικαλισμός, συνυπεύθυνο είναι όμως και το ΠΑΜΕ που συναποφάσισε την ακύρωση στη γραμματεία της ΑΔΕΔΥ, τα Εργατικά Κέντρα, τις ομοσπονδίες και τα Σωματεία. Για να ακολουθήσει ύστερα η κήρυξη απεργίας «από τα κάτω» στις 16 Ιούνη μέσω ΔΣ, χωρίς συνέλευση, δημιουργώντας πλήρη αντίφαση για το πώς μπορεί το Σωματείο στη μία περίπτωση να πηγαίνει κόντρα στον σχεδιασμό του αστικού συνδικαλισμού και την άλλη να τον αποδέχεται!
Οι συνάδελφοι πρέπει να βγάλουνε τα συμπεράσματα τους από τη στάση του ΔΣ. Το Σωματείο χρειάζεται μια άλλη πολιτική γραμμή, αλλά και μια άλλη λογική στη λειτουργία του, τέτοια που να προετοιμάσει μέσα στο εργατικό κίνημα αλλά και στους χώρους δουλειάς, αγώνες ολομέτωπης αναμέτρησης με την πολιτική που θερίζει τα εργατικά δικαιώματα.
ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ:
● Για την ανατροπή του νόμου Χατζηδάκη και ενάντια σε κάθε εφαρμογή των διατάξεων του.
● Ενάντια στο νέο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο, για κατοχύρωση του καθολικού δικαιώματος σε πλήρη ασφάλιση και περίθαλψη
● Για 5νθημερο – 8ωρο, μόνιμη και σταθερή δουλειά.
● Ενάντια σε κάθε απαγόρευση της συνδικαλιστικής δράσης, της απεργίας, της διαδήλωσης. Για ταξικό συνδικαλισμό, ανεξάρτητο από το κράτος και την εργοδοσία.
● Ενάντια σε κάθε εφαρμογή διάταξης του νόμου Χατζηδάκη για την επέμβαση στα εσωτερικά των σωματείων.
● Για αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουνε το κόστος ζωής.
● Για την κατάκτηση και διεύρυνση του ελεύθερου χρόνου των εργαζομένων.
● Επίδομα ανεργίας σε όλους τους ανέργους για όλο το διάστημα της ανεργίας, χωρίς προϋποθέσεις.
● Μόνιμη και σταθερή δουλειά, με υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης για όλους τους εργαζόμενους που δουλεύουν με εξαρτημένη σχέση εργασίας. Κατάργηση του Δελτίου Παροχής Υπηρεσιών
● Καμία απόλυση εγκύου εργαζόμενης.
● Μέτρα προστασίας στους χώρους δουλειάς με ευθύνη του κράτους και της εργοδοσίας. Δωρεάν και πλήρη περίθαλψη για το λαό, προσλήψεις και ΜΕΘ στα νοσοκομεία. Εξασφάλιση της πρωτοβάθμιας υγείας. Κανένα κλείσιμο δημόσιου νοσοκομείου.
● Όχι στην αξιοποίηση της τηλεργασίας ως μέσο επιβολής αντιδραστικών σχέσεων εργασίας (υπερωρίες – εργασία το Σαββατοκύριακο) και απομόνωσης των εργαζομένων.
ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ:
● Τη σύσταση ανοιχτής συντονιστικής επιτροπής, υπόλογης στην απόφαση της συνέλευσης, για την συγκρότηση και πραγματοποίηση εξορμήσεων στους χώρους δουλειάς τους καλοκαιρινούς μήνες, για την μαζική ενημέρωση των συναδέλφων του κλάδου. Ειδικότερα, αποφασίζουμε την συγγραφή κειμένου για τον νόμο Χατζιδάκι με σκοπό να κάνουμε εξορμήσεις στους χώρους δουλειάς ούτως ώστε να ενημερώσουμε τους υπόλοιπους συναδέλφους να καταγγείλουν και μαζί με το σωματείο να εξασφαλισουν την μη εφαρμογή του νόμου αλλά και αντισταθούν να σε οποιαδήποτε άλλη αυθαιρεσία
● Έγκαιρος ορισμός νέας Γενικής Συνέλευσης σε περίπτωση κατάθεσης το νόμου για το ασφαλιστικό για τη διεξαγωγή απεργιακής κινητοποίησης.
● Συμμετοχή στην κινητοποίηση της ΔΕΘ (Σάββατο 11/9) με συγκέντρωση 17.30 στην Καμάρα
● Το Σωματείο δηλώνει ότι δεν αποδέχεται ούτε εφαρμόζει καμία από τις διατάξεις του νόμου Χατζηδάκη για τη λειτουργία των Σωματείων (ηλεκτρονικές ψηφοφορίες, μητρώο, απαρτία 50%+1), και μένει πιστό στο καταστατικό του.
Με καλή μαζικότητα πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 27/4, η Γενική Συνέλευση του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών Μακεδονίας, καθώς ψήφισαν σε αυτή περίπου 90 συνάδελφοι. Η ανταπόκριση των συναδέλφων σε εργάσιμη μέρα (και μάλιστα μεγάλη Τρίτη), και με ελάχιστο χρόνο ενημέρωσης, αποδεικνύει τη διάθεση που υπάρχει στον κλάδο για κινητοποίηση. Είναι ενδεικτικό της όρεξης των συναδέλφων να συζητήσουνε ότι στις 21.00 υπήρχαν ακόμα ομιλητές και αποσύρθηκαν αναγκαστικά προκειμένου να τελειώσει η συνέλευση, που ξεκίνησε στις 19.00.
Στη συνέλευση, η Αγωνιστική Πρωτοβουλία Μισθωτών Τεχνικών, μέσα από το κοινό πλαίσιο που στήριξε, ανέδειξε την ανάγκη της ενεργοποίησης της βάσης του Σωματείου μας, και της προετοιμασίας του Σωματείου για οργανωμένο απεργιακό αγώνα ενάντια στο αντεργατικό έκτρωμα που ετοιμάζει η κυβέρνηση. Ενεργοποίηση που απαιτεί και το προσπέρασμα του ανεπαρκούς σχεδιασμού και της λογικής ανάθεσης που εφαρμόζει η πλειοψηφία του ΔΣ στο Σωματείο. Το προεδρείο της συνέλευσης και η πλειοψηφία του ΔΣ, δεν κατάφεραν να δώσουν ούτε μια ουσιαστική απάντηση στις προτάσεις και την κριτική μας. Αρνήθηκαν να ορίσουνε νέα συνέλευση για την κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, δεν έβαλαν σχεδιασμό κινητοποιήσεων και παρεμβάσεων πέρα από την 6η Μάη, και αντίθετα πρόβαλλαν τη λογική της «αναμονής για όταν κατατεθεί το νομοσχέδιο», που είναι παραλυτική για τον κλάδο. Οι εργαζόμενοι δεν έχουμε να περιμένουμε να δούμε τίποτα από την κυβέρνηση. Πρέπει χωρίς αναμονή να οργανώσουμε την πάλη μας.
Η Αγωνιστική Πρωτοβουλία θεωρεί ότι αναδείχθηκε η διάθεση πολλών συναδέλφων να προχωρήσουνε ένα βήμα παραπέρα. Θεωρεί θετικό γεγονός την κήρυξη απεργίας στις 6 Μάη από το Σωματείο ενάντια στην διαλυτική λογική της ΓΣΕΕ, και καλεί τους συναδέλφους να συμμετέχουνε μαζικά στην απεργία, με συγκέντρωση την Πέμπτη 6 Μάη 10.30 στην Καμάρα. Καλεί τους συναδέλφους σε εγρήγορση για τη συνέχιση της δράσης στους χώρους δουλειάς και των κινητοποιήσεων.
Ακολουθεί το αποτέλεσμα της συνέλευσης και το πλαίσιο που στήριξε η Αγωνιστική Πρωτοβουλία Μισθωτών Τεχνικών.
Αποτέλεσμα Ψηφοφορίας
Πλαίσιο ΕΣΑΚ: 35
Πλαίσιο Rebuilt_it / Αγωνιστική Πρωτοβουλία Μισθωτών Τεχνικών: 29
Πλαίσιο Αριστερη Πρωτοβουλία Τεχνικων / Ριζοσπαστική Κίνηση Τεχνικών: 24
ΚΟΙΝΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ 27/4
Στηρίζουνε:
REbuilt_IT
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ
ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝΕ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ.
6 ΜΑΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ – ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΩΝ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ!
Κάτω τα χέρια από 5νθημερο-8ωρο και τις υπερωρίες μας.
Καμία απαγόρευση της συνδικαλιστικής δράσης.
Συναδέλφισσα, Συνάδελφε,
Ένα χρόνο μετά την έναρξη της πανδημίας, οι εργαζόμενοι συνεχίζουμε να πληρώνουμε ακόμα μια κρίση. Αντί για μέτρα προστασίας στους χώρους δουλειάς, αντί για προσλήψεις γιατρών-νοσηλευτών και άνοιγμα ΜΕΘ, το μόνο που βλέπουμε είναι κατασταλτικά μέτρα και απαγορεύσεις χωρίς υγειονομικό περιεχόμενο. Εκατοντάδες είναι οι συμπολίτες μας που δεν μπορούν να λάβουνε την περίθαλψη που τους αρμόζει.
Από την πρώτη στιγμή η κυβέρνηση είδε την υγειονομική κρίση ως ευκαιρία για να τσακίσει τα εργασιακά και δημοκρατικά μας δικαιώματα. Αντί για μέτρα στήριξης, όταν ένας εργαζόμενος βγαίνει θετικός στον ιό ή σε αναστολή σύμβασης, τιμωρείται με μείωση των «δώρων» του και με υποχρέωση να δουλέψει απλήρωτες υπερωρίες, λες και ευθύνεται σε κάτι. Χιλιάδες άνεργοι έχουνε μείνει αβοήθητοι χωρίς εισόδημα.
Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, με το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο, η κυβέρνηση καταργεί το 5νθημερο-8ωρο και επικυρώνει την υπάρχουσα πραγματικότητα που υπάρχει σε μια σειρά κλάδους, που ήδη καταπατείται το ωράριο. Επιπλέον, δημιουργεί συνθήκες εργασιακής σκλαβιάς, και βγάζει στην παρανομία τα σωματεία και την απεργία.
ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ ΣΤΗΝΟΥΝ ΕΝΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΚΑΤΕΡΓΟ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ.
Η κυβέρνηση της ΝΔ, «χτίζοντας» πάνω στις αντεργατικές ρυθμίσεις των μνημονίων και στην πολιτική παρακαταθήκη του ΣΥΡΙΖΑ, που όχι μόνο κράτησε τα μνημόνια, αλλά τα προχώρησε (βλέπε το 50% για την απόφαση για απεργία), αξιοποιεί την πανδημία για να περάσει ένα νόμο-έκτρωμα, κόλαση για τους εργαζόμενους.
● Καταργεί το οκτάωρο και θεσπίζει την 10ωρη εργασία με συμψηφισμό υπερωριών και ρεπό.
● Αυξάνονται οι ώρες της υπερωρίας σε 150 για όλους τους κλάδους, ενώ παράλληλα με το παραπάνω καταργείται πλήρως η πληρωμή τους. Ειδικά στους κλάδους με έντονη εποχικότητα (τουρισμός, συγκοινωνίες, κ.α.) ή περιοδικότητα (κατασκευές) για όλους τους μήνες που οι εργαζόμενοι λιώνουν στη δουλειά θα εργάζονται 50ωρο χωρίς υπερωρίες, ενώ ακόμα και η «επιστροφή των ωρών» είναι φούμαρα καθώς οι περισσότεροι από αυτούς είτε δουλεύουν μεροκάματο, είτε απολύονται!!
● Κάνει νέα βήματα στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας. Μετά την μάχη για το άνοιγμα του εμπορίου τις Κυριακές τώρα επεκτείνουν την δουλειά τα ΣΚ και σε νέους κλάδους (πληροφορική, data centers, αποθήκες και logistics, έτοιμο σκυρόδεμα κλπ).
● Υπονομεύει περαιτέρω τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας καθώς η «διευθέτηση του χρόνου εργασίας» θα γίνεται με ατομικές συμβάσεις εργασίας. Έτσι ο κάθε εργαζόμενος θα είναι μόνος απέναντι στον εργοδότη.
● Προωθεί το ηλεκτρονικό φακέλωμα για την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και τον κρατικό έλεγχο των συνδικαλιστικών οργανώσεων.
● Θεσμοθετεί την ηλεκτρονική ψήφο, ιδιαίτερα σε σημαντικά ζητήματα λήψης αποφάσεων όπως αυτό της απεργίας.
● Δημιουργεί απεργοσπαστικό μηχανισμό με το μανδύα του προσωπικού ασφαλείας σε «τομείς ζωτικής σημασίας», που θα φτάνει το 40% των εργαζομένων.
● Απαγορεύει την περιφρούρηση της απεργίας, την παραμονή των απεργών στον εργασιακό τους χώρο και την κατάληψή του, ενώ επιτρέπει, αν ο εργοδότης επικαλεστεί «άσκηση ψυχολογικής ή σωματικής βίας» να κηρύσσεται η απεργία παράνομη με συνοπτικές διαδικασίες, ενισχύοντας την απεργοσπασία.
Tο κεφάλαιο, προκειμένου να ξεπεράσει την βαθιά του κρίση και να μπορέσει να διατηρήσει και να αυξήσει σε επόμενο χρόνο τα κέρδη του, αλυσοδένει του εργαζόμενους να δουλεύουν νύχτα με νύχτα χωρίς δικαιώματα.
Οι μισθωτοί τεχνικοί βιώνουμε χρόνια τώρα από «πρώτο χέρι» τι θα πει «διευθέτηση του εργασιακού χρόνου» στους χώρους δουλειάς.
Οι απλήρωτες υπερωρίες και η καταπάτηση του ωραρίου είναι μάστιγα για τον κλάδο των μισθωτών τεχνικών. Υπό την απειλή της απόλυσης και της ανεργίας, δουλεύουμε χωρίς υπερωρίες «μέχρι να βγει η δουλειά». Συχνά άλλα υπογράφουμε και άλλα παίρνουμε στο χέρι, ενώ με τα «μπλοκάκια» χάνουμε βασικά δικαιώματα όπως το ταμείο, η άδεια μητρότητας και οι άδειες. Την κατάσταση αυτή επιδείνωσε η τηλεργασία. Η «Ηλεκτρονική Κάρτα Εργασίας» που θεσμοθετεί η κυβέρνηση δεν θα μας προστατέψει από τις αυθαιρεσίες της τηλεργασίας αν δεν οργανωθούμε εμείς μέσα από το Σωματείο μας. Ισότιμη «διευθέτηση» του ωραρίου στο χώρο δουλειάς δεν μπορεί να υπάρξει.
6 ΜΑΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ, ΜΕ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10.30 ΣΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ.
135 χρόνια μετά την Πρωτομαγιά του Σικάγο, ας σκεφτούμε: τίποτα δεν χαρίστηκε στους εργαζόμενους. Το 5νθήμερο-8ωρο, οι υπερωρίες είναι κατακτήσεις που πέτυχαν σκληροί απεργιακοί εργατικοί αγώνες. Η ίδια η κοινωνική ασφάλιση στην Ελλάδα ήτανε κερδισμένο αίτημα της εξέγερσης του Μάη του ’36 στη Θεσσαλονίκη.
Απέναντι στην υποταγή και την ενσωμάτωση, την τρομοκρατία, τον κατακερματισμό και την απεργοσπασία που προωθεί η κυβέρνηση και ο υποταγμένος συνδικαλισμός της ΓΣΕΕ, πρέπει να προτάξουμε τη σύνδεση των αγώνων στους κλάδους και τους χώρους δουλειάς και την ισχυροποίηση της θέσης όλων απέναντι στο κεφάλαιο και στην κυβέρνηση. Να ενισχύσουμε τους αγώνες και τον συντονισμό τους για να παλέψουμε για τα δικαιώματά μας.
Δεν πρέπει να περιμένουμε να έρθει στην Βουλή για να κάνουμε μια απεργία για την «τιμή των όπλων». Δεν θα περιμένουμε από την ηγεσία της ΓΣΕΕ που έχει εδώ και χρόνια παραδώσει τα όπλα και έχει γίνει ορτινάτζα της κυβέρνησης και των εργοδοτών. Όσον αφορά το Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, αυτό έκλεισε από πέρσι και άφησε τους εργαζόμενους στο έλεος της εργοδοσίας. Οφείλουμε εδώ και τώρα να οργανώσουμε τον αγώνα μας!
ΖΩΝΤΑΝΕΥΟΥΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΑΣ, ΤΟ «ΒΓΑΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ». ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ.
Ένας οργανωμένος απεργιακός αγώνας δεν μπορεί να οργανωθεί χωρίς την ενεργή συμμετοχή της βάσης του Σωματείου μας. Οι δυνάμεις που υπογράφουμε το πλαίσιο, καλούμε τους συναδέλφους να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Να προσπεράσουμε το ΔΣ και τον ανεπαρκή σχεδιασμό του, να πυκνώσουμε τη λειτουργία του Σωματείου, να το βγάλουμε «από την καραντίνα», να προετοιμαστούμε για έναν μαζικό απεργιακό αγώνα με στόχο την ανατροπή των μέτρων, αλλά και της πολιτικής του κεφαλαίου γενικότερα (ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΣΕΒ-ΕΕ).
Σε αυτές τις συνθήκες, η φετινή πρωτομαγιά να γίνει απεργία και ημέρα αγώνα στις 6 Μάιου, ενάντια στο νέο εργασιακό νομοσχέδιο και την κυβέρνηση! Δεν θα ανεχτούμε την απεργοσπαστική κοροϊδία της ΓΣΕΕ που μαζί με την κυβέρνηση θέλουν να μετατρέψουν τη ταξική πρωτομαγιά σε παράταση του τριημέρου του Πάσχα.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
● Απόσυρση του αντεργατικού νομοσχεδίου.
● 5νθήμερο – 8ωρο. Καμία απλήρωτη υπερωρία. Όχι στο άνοιγμα του κλάδου τα σαββατοκύριακα.
● Καμία απαγόρευση της συνδικαλιστικής δράσης, της απεργίας, της διαδήλωσης. Όχι στο ηλεκτρονικό μητρώο-φακέλωμα.
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:
● Πάλη για την κατάκτηση και διεύρυνση του ελεύθερου χρόνου των εργαζομένων.
● Αυξήσεις στους μισθούς.
● Επίδομα ανεργίας σε όλους τους ανέργους.
● Κατάργηση του Δελτίου Παροχής Υπηρεσιών και της ελαστικής εργασίας. Μόνιμη και σταθερή απασχόληση, κανονικές προσλήψεις με συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου για όλους τους εργαζόμενους, που δουλεύουν με εξαρτημένη σχέση εργασίας. Άμεση εξόφληση όλων των δεδουλευμένων των εργαζόμενων.
● Καμία απόλυση εγκύου εργαζόμενης.
● Μέτρα εργασίας στους χώρους δουλειάς με ευθύνη του κράτους και της εργοδοσίας. Δωρεάν και πλήρη περίθαλψη για το λαό, προσλήψεις και ΜΕΘ στα νοσοκομεία.
● Εξασφάλιση της πρωτοβάθμιας υγείας
● Όχι στην αξιοποίηση της τηλεργασίας ως μέσο επιβολής αντιδραστικών σχέσεων εργασίας (υπερωρίες – εργασία το Σαββατοκύριακο) και απομόνωσης των εργαζομένων.
ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ:
● 24ωρη απεργία στον κλάδο την Πέμπτη 6 Μάη με απεργιακή συγκέντρωση 10.30 στην Καμάρα.
● Νέα γενική συνέλευση, την Κυριακή 23 Μάη, στις 17.00 στο αίθριο του Πολυτεχνείου. Έγκαιρη ειδοποίηση των συναδέλφων για τις γενικές συνελεύσεις.
● Ενημέρωση των συναδέλφων από το ΔΣ για όλες τις δράσεις του σωματείου και τις αποφάσεις που παίρνονται.
● Εξόρμηση στους χώρους δουλειάς για την ενημέρωση του κλάδου για τις αποφάσεις και τη λειτουργία του Σωματείου, και την εγγραφή νέων μελών.
Χιλιάδες κόσμου έσπασε την απαγόρευση, στηρίζοντας τα μαζικά πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια! Η τρομοκρατία και η χουντικού τύπου απαγόρευση της κυβέρνησης δεν πέρασαν. Οι μαθητές, οι φοιτητές, οι εκπαιδευτικοί έδωσαν στο δρόμο μια ηχηρή απάντηση ενάντια στο νομοσχέδιο έκτρωμα των Κεραμέως-Χρυσοχοϊδη. Αυτές είναι οι εικόνες που η κυβέρνηση φοβάται και εντείνει τη τρομοκρατία ολοένα και περισσότερο. Φοβάται την ενότητα στη δράση λαού και νεολαίας απέναντι στην επίθεση. Τους δρόμους να πλημμυρίζουν με ανθρώπους που δε θέλουν να σκύψουν το κεφάλι, αλλά να παλέψουν για τα δικαιώματά τους. Όσο κι αν παλεύει το σύστημα να παρουσιάσει τους αγώνες μας σαν αντικοινωνική συμπεριφορά ορισμένων μειοψηφιών, το δίκιο του αγώνα δεν κρύβεται!
Συνέλευση της Λαϊκής Αντίστασης-ΑΑΣ Ξάνθης 
