"Ελληνική Χαλυβουργία": 60 μέρες. Μια μεγάλη απεργία, μια ιστορία (εικονογραφημένη)

1

Το καλύτερο αφιέρωμα στον αγώνα των χαλυβουργών το είδαμε στον ΟΙΚΟΔΟΜΟ, το αφιέρωμα αυτό πήρε ο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ και το μετέτρεψε σε βίντεο. Δείτε το τελικό αποτέλεσμα είναι πολύ καλό!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

1

Χρόνια πολλά σε όλους, στους εργάτες της Χαλυβουργίας, του Λουκίσα, του Alter, της DIANA, του Καρυπίδη, στους άνεργους, στους εργαζόμενους με τους μειωμένους μισθούς και τα εκ περιτροπής ωράρια, στους συνταξιούχους με τις κομμένες συντάξεις.
Χρόνια πολλά στους μαθητές που τους διώχνουν και τους καταργούν τα σχολεία, στους φοιτητές που τους καταργούν τα πτυχία και τα μετατρέπουν σε πιστοποιητικά σπουδών, στη νεολαία που είναι άνεργη.
Χρόνια πολλά στους Αιγύπτιους, στους Παλαιστίνιους, στους Ινδούς, τους Νεπαλέζους, τους Σύριους, τους Ευρωπαίους, τους Αμερικάνους, τους Ασιάτες και Αφρικάνους εργάτες, σε όλους τους λαούς που διάλεξαν το δρόμο του αγώνα, της σύγκρουσης, και της επανάστασης.
Χρόνια πολλά σε όλους όσους διαλέγουν το δρόμο του αγώνα  και όχι της υποταγής και της μοιρολατρείας.

Χρόνια πολλά σε όλους μας με περισσότερες απεργίες, καταλήψεις, πλατείες, δρόμους, συγκεντρώσεις και πορείες.
Για να γίνουν λίγα τα χρόνια και οι μέρες αυτών που μας καταστρέφουν τις ζωές, που μας παίρνουν ότι είχαμε και δεν είχαμε,  αποκτημένα με αγώνες, αίμα, ιδρώτα και πολύ δουλειά. Για να τους δείξουμε ότι δεν είναι απλώς λιγότεροι, αυτοί με τα ένστολα και μη τσιράκια τους, αλλά και αδύναμοι όταν όλοι μας γίνουμε "χαλυβουργοί". Όταν ο φόβος και οργή μετατραπούν σε απόφαση για οργάνωση και αγώνα.
Όταν πούμε αυτό που είπε και η Σοφία, γυναίκα χαλυβουργού:  αρκετά τους χάρισα, τώρα θα πληρώσουν! 
Όταν ο αγώνας για να μη πληρώσουμε τα χαράτσια μετατραπεί σε αγώνα για να μας πληρώσουν όλα αυτά που μας χρωστάνε. Δουλειά, μισθούς, συντάξεις, ασφάλιση, υγεία και παιδεία.
Για να γίνουν λίγα τα χρόνια και οι μέρες τους και να γίνουμε αφέντες του τόπου και της ζωής μας.
Όχι για "χρόνια πολλά" αυτή τη φορά αλλά για ΠΑΝΤΑ!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΕΠΟΛΙΑ: ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΟΥΣ

0

Παντού ανάψτε φωτιές χαλυβουργίας. Στηρίξτε τον διπλανό σας.

Μαζί ενώστε τις φωνές σας για να βγει η μεγάλη φωνή της νίκης.

Μην αργείτε άλλο ο καιρός γαρ εγγύς πλέον.

Η ΛΑΊ΄ΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΟΛΩΝΟΥ-ΠΛΑΤΩΝΑ-ΣΕΠΟΛΙΩΝ

ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΤΗΣ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ

ΚΑΛΕΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 31 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ

ΝΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΘΟΥΝ ΕΜΠΡΑΚΤΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΩΝ

ΜΑΖΕΥΟΥΜΕ ΤΡΟΦΙΜΑ - ΧΡΗΜΑΤΑ

ΚΑΙ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΜΑΣΤΕ ΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΣΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ

ΞΕΚΙΝΑΜΕ ΣΤΙΣ 2.30 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΤΡΟ ΣΕΠΟΛΙΩΝ

Η ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΩΝ ΕΙΝΑΙ ΝΙΚΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΟΛΩΝΟΥ - ΣΕΠΟΛΙΩΝ - ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΠΛΑΤΩΝΟΣ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Γιορτινός στολισμός στο Λόφο Αξιωματικών

0

Εκεί που γύρναγα πρωί πρωί στις γειτονιές της Αθήνας (ανατριχιαστικά έρημες μέχρι μετά τις 9 όταν κάποτε σου έσπαγε τα νεύρα η κίνηση από τα χαράματα!) μπας και βρω κανέναν να θέλει ταξί (τέτοια αισιοδοξία!) βρέθηκα στη Τζων Κέννεντυ στο Περιστέρι εκεί σε ένα πλατεάκι βρήκα ένα σύγχρονο στολισμό σε ...κοντράστ με τις σαχλαμάρες των ντόπιων εκπροσώπων της ...τρόικα! Μου 'φτιαξαν τη διάθεση!

ΚΑΛΑΝΤΑ (κλικ για να τα διαβάσετε)

Το τρενάκι του ...τρόμου ή αλλιώς του ΔΝΤ!
Σιγά μην έλειπε ο ...σπόνσορας!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

17 ΓΕΝΑΡΗ ΠΑΝΑΤΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΟΥΣ

0

Τα εργατικά κέντρα Αθήνας, Πειραιά και Λαυρίου σε κοινή τους σύσκεψη αποφάσισαν να ορίσουν ως παναττική απεργία την 17η του Γενάρη. 

Η απεργία αυτή αποφασίστηκε μετά από πρόταση της συνέλευσης των απεργών της Ελληνικής Χαλυβουργίας. Η πολύμηνη απεργία των χαλυβουργών, το μεγάλο κύμα αλληλεγγύης αλλά και ολοένα και αυξανόμενες περιπτώσεις εργαζόμενων σε εργοστάσια και επιχειρήσεις (Λουκίσα, ΑΛΤΕΡ, Ελευθεροτυπία, 3Ε Εκτυπωτική, DIANA κ.λπ.) που βρίσκονται σε επίσχεση εργασίας, σε καταλήψεις ή και απεργίες επειδή δεν πληρώνονται ή διότι η εργοδοσίες απολύουν, δεν πληρώνουν και επιδιώκουν να περικόψουν μισθούς και δικαιώματα, ανάγκασε τις ηγεσίες των Ε.Κ. να πάρουν αυτήν την απόφαση. 
Μένουν βέβαια και άλλα Ε.Κ. στην Αττική (όπως της Ελευσίνας) που πρέπει να πάρουν σχετικές αποφάσεις όπως και αντίστοιχες οργανώσεις ή σωματεία ΔΕΚΟ και του δημοσίου για να αποκτήσει πραγματικά πανεργατικό χαρακτήρα. 
Σε μια περίοδο που αναμένονται χειρότερα μέτρα για την εργατική τάξη και το λαό που οι φοροεπιδρομές, οι αυξήσεις σε βασικά αγαθά, αλλά κυρίως οι νέες μειώσεις μισθών μας έχουν "ζαλίσει" όλους έχει μεγάλη σημασία η απεργία αυτή να αποκτήσει τα χαρακτηριστικά της πρώτης μαζικής απάντησης του εργαζόμενου λαού απέναντι στη κυβέρνηση του κεφαλαίου και των ιμπεριαλιστών.
Όλες οι αγωνιστικές δυνάμεις να δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους γι' αυτό το σκοπό. Σωματεία, συνελεύσεις και πρωτοβουλίες γειτονιών, σύλλογοι φοιτητών, οι πάντες πρέπει να κάνουν τα πάντα για την επιτυχία αυτής της απεργίας για να αποτελέσει η αρχή νέων, οργανωμένων και πιο μαζικών αγώνων αντίστασης και ανατροπής αυτής της πολιτικής.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μήνυμα των εργαζομένων στην εταιρεία Αφοί Λουκίσα ΑΒΕΕ

1

Εμείς οι εργαζόμενοι της εταιρείας Αφοι Λουκίσα ΑΒΕΕ (σ.σ. στο Περιστέρι, Λεύκτρων 12) αποφασίσαμε όλοι από κοινού στις 5/12/11 να αφήσουμε τα εργαλεία της δουλειάς μας και να βγούμε στον δρόμο διεκδικώντας τα δεδουλευμένα μας διότι μας έφτασαν σε σημείο να μην μπορούμε να επιβιώσουμε εμείς και οικογενειές μας, κοροϊδεύοντας μας ότι θα μας πληρώσουν σύντομα.
Το πρόβλημα με την μισθοδοσία μας ξεκίνησε πριν από ένα περίπου χρόνο με πρόσχημα την οικονομική κρίση και την προβληματική χρηματοδότηση της εταιρείας από τις τράπεζες με αποτέλεσμα η καταβολή των δεδουλευμένων να γίνεται έναντι πληρωμής την ίδια στιγμή που η εταιρεία αναλάμβανε και εκτελούσε έργα μεγάλης κλίμακας εντός και εκτός Αττικής.
Απέναντι στην ομόφωνη και αποφασιστική στάση μας η απάντηση της εργοδοσίας ήταν μόνο υποσχέσεις κι ότι θα πρέπει να δουλέψετε για να πληρωθήτε. Χρησιμοποιώντας νομικά τεχνάσματα, ψευδείς μηνύσεις τρομοκράτησης μας, απειλές ότι θα ΄΄κλείσει τα σπίτια μας΄΄, πλάγιους τρόπους λειτουργίας της με άλλους ΄΄εφεδρικούς΄΄ εργαζόμενους, δεν κοίταξε την ουσιαστική επίλυση του προβλήματος αλλά αντιθέτως έδειξε την πλήρη αδιαφορία της προς τους απλήρωτους εργαζόμενους της.
Γι΄ αυτό διεκδικούμε την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων μας και του δώρου Χριστουγέννων και την επιστροφή όλων των εργαζομένων στον φυσικό εργασιακό χώρο μας.
Σ΄αυτόν τον δίκαιο αλλά δύσκολο αγώνα μας αρκετός κόσμος από διάφορους κοινωνικούς και πολιτικούς χώρους αλλά και απλός κόσμος, από τις πρώτες κιόλας στιγμές έχει σταθεί δίπλα μας δείχνοντας την αλληλεγγύη και τον σεβασμό του προσφέροντας ακόμα και υλική βοήθεια.
Γνωρίζουμε ότι, δίκαιο είναι ο εργάτης να πληρώνεται προτού ο ιδρώτας του μόχθου του στεγνώσει στο πρόσωπο του και άδικο είναι οι εργοδότες να κρατάνε τα λεφτά μας.
Δεν δουλεύουμε για να έχουμε λεφτά στην άκρη αλλά για να ζούμε με αξιοπρέπεια.
Δεν είμαστε μόνοι και θα συνεχίσουμε μέχρι τέλους.

Οι εργαζόμενοι της
ΑΦΟΙ ΛΟΥΚΙΣΑ ΑΒΕΕ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συμβαίνει κι αλλού! Κροατία: 450 εργάτες στο δρόμο

0

Οραχοβίτσα- Κροατία
Χριστούγεννα …απόγνωσης


Μια διαφορετική σκηνή από τις συνηθισμένες χριστουγεννιάτικες τέντες και κατασκευές στήθηκε φέτος στο κέντρο της Οραχοβίτσας, στην ανατολική Σλαβονία, αλλάζοντας εντελώς το γιορτινό κλίμα στην πόλη, που ήταν συνηθισμένη τέτοιες ημέρες να υποδέχεται πολλούς ξένους τουρίστες. Η μεγάλη σκηνή φιλοξενεί εδώ και αρκετές ημέρες τις συγκεντρώσεις εκατοντάδων εργατών του μεγάλου εργοστασίου κεραμικών Kio Keramike, που από τον περασμένο Σεπτέμβρη, κήρυξε πτώχευση και πέταξε στον δρόμο περίπου τετρακόσιους πενήντα εργαζόμενους, δίχως να τους καταβάλει ούτε τις νόμιμες αποζημιώσεις. Στο διάστημα της πτωχευτικής διαδικασίας η επιχείρηση, που ήταν από τις πιο γνωστές στην χώρα με σύγχρονο εξοπλισμό και εγκαταστάσεις, μεταβιβάστηκε σε μια άλλη εταιρία του κλάδου, η οποία σκοπεύει να ξανά-λειτουργήσει τις γραμμές παραγωγής με τους μισούς εργαζόμενους.
Οι τετρακόσιοι πενήντα απεγνωσμένοι εργαζόμενοι της Kio, εδώ και πάνω από δύο μήνες δίνουν μια άνιση μάχη, ζητώντας τις αποζημιώσεις τους και την διατήρηση των θέσεων εργασίας, ενάντια στα αφεντικά που εξαφανίστηκαν αλλά και στην κυβέρνηση που παρακολουθεί αμέτοχη την κατάσταση. Ίδια στάση κρατάει και η ηγεσία των κροατικών συνδικάτων, η SSSH, που έχει καταγγελθεί πολλές φορές τον τελευταίο καιρό για την συμβιβαστική και υπονομευτική πολιτική που ακολουθεί. Οι εργαζόμενοι στην κεραμουργεία, χρησιμοποίησαν έως τώρα πολλές μορφές αγώνα για να πιέσουν τις κρατικές και δικαστικές αρχές δίχως όμως αποτέλεσμα. Οργάνωσαν διαδηλώσεις στην Οραχοβίτσα, ταξίδεψαν στο Ζάγκρεμπ για να διαμαρτυρηθούν έξω από τα υπουργεία και τις πιστώτριες τράπεζες, ορισμένοι έκαναν απεργία πείνας ενώ προχώρησαν και σε προσωρινούς αποκλεισμούς του μεγάλου αυτοκινητόδρομου D2 που συνδέει την περιοχή με την πρωτεύουσα.


Για την Οραχοβίτσα, μια μικρή πόλη, περίπου πέντε χιλιάδων κατοίκων το εργοστάσιο ήταν μια καθημερινή ανάσα ζωής και μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές μονάδες του κλάδου που είναι ιδιαίτερα αναπτυγμένος στην περιοχή μαζί με την γεωργία την κτηνοτροφία και τον εσωτερικό τουρισμό που συμπληρώνουν το εισόδημα των κατοίκων. Αφήνοντας πίσω τις μνήμες του εμφυλίου πολέμου και επουλώνοντας γρήγορα τις πληγές και τις καταστροφές που προξένησε, μιας και η περιοχή υπήρξε επίκεντρο αρκετών συγκρούσεων, η πόλη είδε για μια δεκαετία μια σταθερή ανάπτυξη, παράλληλη με την γενική πορεία της κροατικής οικονομίας. Μια μαζική είσοδος ξένων επενδυτικών κεφαλαίων στην βιομηχανία, στον τουρισμό στις δαλματικές ακτές και στα ακίνητα ανέβασε γρήγορα τις τιμές, τα εισοδήματα και τις προσδοκίες των Κροατών. Αυτά μέχρι το ξέσπασμα της μεγάλης οικονομικής κρίσης που οδήγησε στο γρήγορο ξεφούσκωμα και στην μαζική έξοδο κεφαλαίων από την χώρα. Τότε αποκαλύφθηκε πως η ανάπτυξη στηρίχτηκε σε πήλινα πόδια και έκρυβε μέσα της μεγάλες ανισότητες και αρπαχτές από την νέα οικονομική ολιγαρχία. Από το 2008, η Κροατία άρχισε να κατεβαίνει γρήγορα τα σκαλοπάτια της κόλασης και το 2011 ήταν μια χρονιά οικονομικής κατάρρευσης. Δημιουργήθηκε μεγάλη έλλειψη ρευστότητας, το ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών παρουσίασε τεράστια ελλείμματα και η μια μετά την άλλη οι επιχειρήσεις άρχισαν να βάζουν λουκέτο. Η ανεργία εκτινάχτηκε φτάνοντας, με βάση τα επίσημα στοιχεία, το 18% ( στους νέους ξεπέρασε το 25%), το εξωτερικό χρέος ξεπέρασε το ΑΕΠ και ένα κύμα λαϊκής οργής κατέκλυσε την χώρα. Οι εφημερίδες και οι ιστοσελίδες δεν προλαβαίνουν να καταγράφουν ειδήσεις για μαζικές απολύσεις, πτωχεύσεις και εργατικές κινητοποιήσεις σχεδόν σε όλες τις περιοχές και τα μεγάλα αστικά κέντρα και η γενική απαισιοδοξία δεν ανατράπηκε ούτε από την είδηση πως η απερχόμενη κυβέρνηση υπέγραψε την συνθήκη προσχώρησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία προβλέπει την πλήρη ένταξη τον Ιούλιο του 2013.


Οι εκλογές που έγιναν στις αρχές του Δεκέμβρη, έδειξαν τις μεγάλες αλλαγές που συντελούνται στην κροατική κοινωνία, αν και ακόμα αυτές συνεχίζουν να κινούνται υπόγεια και εντός των καθεστωτικών πολιτικών εκδοχών. Η δεξιά Κροατική Δημοκρατική Ένωση που ήταν κυρίαρχη σχεδόν σε όλο το διάστημα από την ανακήρυξη της απόσχισης από την Γιουγκοσλάβικη ομοσπονδία, καταβαραθρώθηκε και την θέση της πήρε ο κεντροαριστερός συνασπισμός με το πρωτότυπο όνομα «Κουκουρίκου», με επικεφαλής τους Σοσιαλδημοκράτες. Όπως ήταν αναμενόμενο και αυτοί διάλεξαν να ακολουθήσουν τις εντολές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να ενισχύσουν τις πολιτικές της λιτότητας με αποτέλεσμα να αρχίσει και γι αυτούς η αντίστροφη μέτρηση στα ποσοστά της δημοφιλίας. Όπως και παντού σχεδόν στην Ευρώπη και στην Κροατία η κρίση συνταράζει συθέμελα κοινωνικές ισορροπίες και δεδομένα δεκαετιών.

• ΔΕΙΤΕ μια σειρά φωτογραφιών από την κινητοποίηση των απολυμένων εργατών http://www.youtube.com/watch?v=QjAszRb-VWs και ένα βίντεο με συνεντεύξεις τους http://www.youtube.com/watch?v=8Y5msbzAoKY&feature=related
• ΔΙΑΒΑΣΤΕ ειδήσεις και αναλύσεις για το εργατικό κίνημα στην Κροατία στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://www.crvena-akcija.org

πηγή: Αθέατος Κόσμος

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Γλέντι ρεφενέ στην "Ε" - Παρασκευή 30/12 στις 8μμ

0

"Nα ανακοινώσει η εκδότρια δημόσια το σχέδιό της μέχρι την Δευτέρα 2/01/2012

 ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ Χ.Κ. ΤΕΓΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΦΩΤΟΕΚΔΟΤΙΚΗ (28/12/2011)

Οι εργαζόμενοι στην Χ.Κ ΤΕΓΟΠΟΥΛΟΣ και την ΦΩΤΟΕΚΔΟΤΙΚΗ που συνεχίζουν τις επαναλαμβανόμενες 48ωρες απεργιακές τους κινητοποιήσεις με αίτημα την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων τους και μετά την εκδήλωση πρόθεσης της διοίκησης για την υπαγωγή στο άρθρο 99, αποφάσισαν στη  συνέλευση της 28ης Δεκεμβρίου παμψηφεί:

 Πρώτον: Να καλέσουν την εκδότρια της εφημερίδας "Ελευθεροτυπία",  να ξεκαθαρίσει προς τους εργαζόμενους εγγράφως και δημόσια μέχρι τη Δευτέρα 2 Ιανουαρίου του 2012:

 - Για το πώς σκοπεύει να λύσει άμεσα το πρόβλημα, που έχει δημιουργηθεί σχετικά με τα δεδουλευμένα και τις αποζημιώσεις όσων έχουν αποχωρήσει.

 - Ποιά λύση θα δώσει για το μέλλον της εφημερίδας (πώληση, εύρεση επενδυτή, αύξηση μετοχικού κεφαλαίου κλπ). Η όποια απάντηση θα τεθεί υπό την κρίση της επόμενης συνέλευσης.

 Δεύτερον: Αποφάσισαν  με συντριπτική πλειοψηφία, να εξουσιοδοτήσουν τον εκπρόσωπο των συντακτών και την εργασιακή επιτροπή για την επεξεργασία πρότασης σχεδίου με βάση τις απόψεις, που διατυπώθηκαν στη συνέλευση σχετικά με την ευθύνη έκδοσης της εφημερίδας απο τους εργαζόμενους. Η πρόταση  θα τεθεί για συζήτηση στην επόμενη συνέλευση την ερχόμενη εβδομάδα.

  Τρίτον: Η συνέλευση αποφάσισε επίσης μετά από πρόταση της εργασιακής επιτροπής, να καλέσει τα σωματεία να κλιμακώσουν τις κινητοποιήσεις τους στο χώρο του τύπου και των ΜΜΕ, θεωρώντας ότι παρά τις επί μέρους διαφορές, οι εργαζόμενοι του κλάδου δέχονται μία πρωτοφανή επίθεση στα εργασιακά τους δικαιώματα, η οποία απαιτεί άμεση συλλογική αντίδραση. Το σχετικό αίτημα  βρίσκει σύμφωνες και τις εργασιακές επιτροπές του ΑΛΤΕΡ και του ΔΟΛ.

πηγή: Blog Εκπροσώπου Συντακτών της "Ελευθεροτυπίας"  

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Καταγγελία από το Δ.Σ. του Σωματείου Εργαζομένων στην Ελληνική Χαλυβουργία

0

Καταγγελία

Συνάδελφοι απεργοί χαλυβουργοί
Λίγες μόνο ώρες πέρασαν από την τριμερή συνάντηση στο Υπουργείο Εργασίας για να διαπιστώσουμε ξανά το πρόσωπο του Μάνεση. Έβγαλε ανακοίνωση που φανερώνει ότι όσα έλεγε στο Υπουργείο ήταν ψέματα με σκοπό να ξεγελάσει, να προκαλέσει σύγχυση, να διασπάσει τους εργάτες.
Καμία εμπιστοσύνη στα λόγια του! Το ψέμα το έχουν σπουδάσει! Από τα βάρβαρα μέτρα που πρότεινε από την αρχή δεν παίρνει πίσω τίποτα. Επιμένει στο 5ωρο, να μας γυρίσει για δουλειά στο χαλυβουργείο με 500 ευρώ! «Δεσμεύεται» για καμία επιπλέον απόλυση μόνο για δύο μήνες! (Γενάρη - Φλεβάρη) και αφού θα έχουμε υπογράψει όλοι 22 μέρες άδεια άνευ αποδοχών το Γενάρη. Αφού γίνει αυτό θα πάρει πίσω μόνο 15 από τους 50 απολυμένους! Τους υπόλοιπους 35 «εφόσον αλλάξουν οι συνθήκες στην αγορά»! Μετά από αυτό το διάστημα, στα μέσα Φλεβάρη όπως λέει: «θα γίνει νέα διαβούλευση για το πρόγραμμα εργασίας». Δηλαδή από Φλεβάρη και νέες απολύσεις και 5ωρο και νέα μέτρα που θα σκεφτεί!
Στο Υπουργείο έλεγε άλλα: Ότι αποδέχεται την πρόταση του σωματείου για τις άδειες, παίρνει πίσω το 5ωρο, επαναπροσλαμβάνει 15 απολυμένους και συζητά τι θα γίνει με τους υπόλοιπους. Το έκανε μόνο για να προκαλέσει σύγχυση, νόμιζε ότι μπορεί να μας ξεγελάσει για να λήξουμε την απεργία!
Εμείς του απαντήσαμε: Δεν κατεβήκαμε σε τέτοιο, αγώνα για να γυρίσουμε στη δουλειά χωρίς 35 συναδέλφους μας! Θα επαναπροσληφθούν όλοι! Ομόφωνα συμφωνήσαμε ότι δεν είναι τίμιο τέτοιος σκληρός αγώνας να αφήσει έξω 35 οικογένειες! Η σύμβασή μας, το ωράριό μας είναι αδιαπραγμάτευτα!
Συνάδελφοι χαλυβουργοί
Μόλις ο Μάνεσης πήρε περήφανη απάντηση από τη γενική μας συνέλευση έριξε τη μάσκα. Η μπλόφα του έπεσε στο κενό. Τώρα χρειάζεται η μεγαλύτερη αποφασιστικότητα, η ατσάλινη ενότητα μας να δυναμώσει. Απομονώνουμε τα τσιράκια του Μάνεση, περιφρουρούμε τον αγώνα μας. Οι βιομήχανοι δεν διστάζουν απέναντι σε τίποτα, τους ξέρουμε καλά!
Καλούμε τον εργαζόμενο λαό που με θυσίες μας συμπαραστέκεται, να δυναμώσει την αλληλεγγύη του, να οργανώσει τον αγώνα σε κάθε τόπο δουλειάς. Μετά την 24 απεργία που παρέλυσε το Θριάσιο, με πρόταση του σωματείου μας αποφασίστηκε απεργία από όλα τα Εργατικά Κέντρα της Αττικής!
Δίνουμε απάντηση με Πανεργατική Παναττική Απεργία στα μέσα Γενάρη: στους εργοδότες και στην μαύρη κυβέρνηση που εδώ και δύο μήνες πιέζει εμάς και παζαρεύει με τον Μάνεση. Η φωτιά της Χαλυβουργίας θα ανάψει σε όλα τα εργοστάσια και τις επιχειρήσεις! Προειδοποιούμε τον Μάνεση: Είναι βαθιά γελασμένος αν νομίζει ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει εμάς για να πάρει περισσότερα προνόμια. Χρόνια αφήνουμε τα κομμάτια μας μέσα στο κάτεργο με μισθούς πείνας και οι κυβερνήσεις του κάνουν τα χατίρια. Αν δεν ικανοποιηθούν τα δίκαια αιτήματά μας η απεργία δεν λήγει!
Αν δεν επαναπροσληφθούν όλοι, από το εργοστάσιο δεν βγαίνει ούτε μπετόβεργα!

24-12-2011

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Χέρι χέρι με τα ΜΑΤ εφαρμόζει τις αντεργατικές πολιτικές ο Δανιηλίδης! (Δήμαρχος Νεάπολης-Συκεών)

0

Ο δήμαρχος του ΠΑΣΟΚ Σίμος Δανιηλίδης, έφερε τα ΜΑΤ για να λειτουργήσει τους σταθμούς σε περίοδο των διακοπών των χριστουγέννων. Οι εργαζόμενοι με απόφαση συνέλευσης και συλλόγου ενημέρωσαν τους γονείς για την παράνομη λειτουργία του σταθμού και την έλλειψη προσωπικού, αφού δεν εργάστηκαν οι μόνιμοι και ήταν μόνο οι συμβασιούχοι.
Την επόμενη μέρα περίμενε μια τρομακτική έκπληξη τους εργαζόμενους που συνέχισαν την κινητοποίηση διαμαρτυρία και ενημέρωσης των γονιών, όπως και τους ελάχιστους γονείς που πήγαν τα παιδιά τους. Ισχυρή δύναμη ΜΑΤ στην πόρτα του παιδικού σταθμού συνόδευε τα παιδιά στον σταθμό!
Είναι πολλά τα χρόνια που με όπλο την τρομοκράτηση των εργαζόμενων και ιδιαίτερα των συμβασιούχων, προσπαθεί να καταργήσει δικαιώματα. Πάντα το λέγαμε και θα το ξαναπούμε, ότι οι δήμοι είναι τα πειραματικά εργαστήρια των αντεργατικών μέτρων. Στους δήμους δοκιμάστηκαν και εφαρμόστηκαν οι ελαστικές σχέσεις εργασίας πριν νομοθετηθούν, εφαρμόστηκε η ανασφάλιστη και απλήρωτη δουλειά πριν νομοθετηθεί, η χειραγώγηση των εργαζόμενων μέσω πειθαρχικών διώξεων, η άμεση τρομοκράτηση των συμβασιούχων με την απειλή της απόλυσης.
Στους παιδικούς σταθμούς των Συκεών, για να πρωτοκοληθεί η αίτηση υπαλλήλου για άδεια, πρέπει να παέι το σωματείο, να απευθυνθεί στον εισαγγελέα, ώστε την μέρα της αιτούμενης άδειας να είναι ο εργαζόμενος να είναι αδικαιολογήτως απών! Όποιος αρρωστήσει και ειδοποιήσει το πρώτο που του λένε είναι ότι θα στείλουν γιατρό στο σπίτι να διαπιστώσουν αν λέει αλήθεια.
Οι εργαζόμενοι στις Συκιές είναι κατά την διοίκηση ψεύτες, απατεώνες και κατηγορούμενοι και μόνο γιατί κάνουν χρήση των δικαιωμάτων τους!
Και όταν το σωματείο κυκλοφορεί ανακοίνωση που καταγγέλει αυτές τις πρακτικές διώκεται για συκοφαντική δυσφήμηση δια του τύπου!
Δεν είναι παιχνίδια επίδειξης δύναμης αυτά που γίνονται στις Συκιές. Είναι σχέδιο που ξεκίνησε με το πέρασμα των Κρατικών Παιδικών Σταθμών στους Δήμους, με τις συμπράξεις Δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, με τα ΕΣΠΑ.
Είναι σχέδιο ιδιωτικοποίησης των παιδικών σταθμών, υπάρχει Κυβερνητική, Καλλικρατική και Μνημονιακή κατεύθυνση και στις Συκιές βρήκε το μάστορά του και υλοποιείται. Στις Συκιές υπήρχαν τρεις Παιδικοί Σταθμοί ΝΠΔΔ πριν περάσουν στους Δήμους και έμεινε μόνο ένας, με το κλείσιμο των δημοτικών παιδικών σταθμών (πρώην Κρατικών) και την δημιουργία παιδικών σταθμών της Δημοτικής Επιχείρησης.
Στοχεύουν σε εργαζόμενους χωρίς εργασιακά δικαιώματα, χωρίς δυνατότητα αντίστασης με την κατάργηση των διακοπών του Πάσχα και των Χριστουγέννων, με παράταση του ωραρίου λειτουργίας των σταθμών χωρίς το ανάλογο προσωπικό, τον χαρακτηρισμό των εκπαιδευτικών σε υγεινομικό προσωπικό, την κατάργηση του μαγειρείου των παιδικών σταθμών, που από ένα μάγειρας ανά 50 παιδιά γίνεται δυο μάγειρες για 1000 τουλάχιστον μερίδες.
Τι πρέπει να γίνει
Οι εργαζόμενοι και οι γονείς οφείλουν να διεκδικήσουν τους δωρεάν παιδικούς σταθμούς και τα δικαιώματά τους! Οι μόνιμοι και συμβασιούχοι όλοι μαζί για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους. Μόνο όλοι μαζί μπορούν να απαντήσουν στην τρομοκρατία και τους εκβιασμούς. Οι εργαζόμενοι μαζί με το σωματείο τους να ενημερώσουν κατοίκους, συλλόγους γονέων, πρωτοβουλίες κατοίκων, να το κάνουν υπόθεση της κοινωνίας. Οι ενημερωμένοι κάτοικοι και οι γονείς μαζί με τους εργαζόμενους μπορούν να ανατρέψουν τα σχέδια του Δήμουhttp://agonistikiprotovoulia.wordpress.com/ που δεν είναι άλλα από αυτά του Καλλικράτη, της Κυβέρνησης και της Τρόικας! Και τότε δεν θα επιτρέπουν σε κανέναν ΜΑΤατζή να παίρνει το παιδάκι τους από το χέρι και να το πηγαίνει στο σχολειό του. Και τότε δεν θα καταφέρνει κανένας δήμαρχος να χρησιμοποιεί τους συμβασιούχους και τους γονείς σαν απεργοσπαστικό μηχανισμό.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΟΤΑ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΒΥΘΙΣΟΥΝ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ… ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΑ ΦΩΤΑ

0

Η κυβέρνηση των μνημονίων (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ) στο όνομα της σωτηρίας της πατρίδας απειλεί πως αν δεν πληρωθούν τα χαράτσια ακίνητης περιουσίας, θα βυθίσει τη χώρα στο σκοτάδι.

Αλήθεια, ποια κοινή πατρίδα μπορεί να έχει ο απολυμένος της “ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑΣ Α.Ε.”, ο εργαζόμενος στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη του Περάματος, ο συνταξιούχος που δεν έχει να αγοράσει τα φάρμακά του, ο μαθητής

χωρίς βιβλία με τον μεγαλοτραπεζίτη πρωθυπουργό Παπαδήμο και την κυβέρνησή του;

Το βάθεμα της εκμετάλλευσης, της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού για την αύξηση της κερδοφορίας του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου σε συνεργασία με το πολιτικό προσωπικό τους αποτελεί για αυτούς απάντηση στην κρίση τους. Όμως, ποτέ οι ίδιοι δε μοίρασαν τα προηγούμενα χρόνια τα κέρδη τους. Νοσοκομεία, σχολεία, δημόσιες υπηρεσίες κλείνουν ή συγχωνεύονται, πετώντας στο δρόμο χιλιάδες εργαζόμενους και στερώντας από τις υπηρεσίες τους το χρήστη. Η ανεργία έχει υπερβεί το 20%. Ένα εκατομμύριο νέοι άνθρωποι ξενιτεύονται για να βρουν δουλειά. Η επισφάλεια αυξάνεται. Όλο και πιο πολλοί δουλεύουν τρίωρα, τετράωρα, παίρνοντας μισθό που δε φτάνει για να φάνε. Οι μισθοί και οι συντάξεις έχουν μειωθεί πάνω από το 40%. Η τροφή, η ένδυση, ακόμα και τα εισιτήρια στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς θεωρούνται είδη πολυτελείας. Οι εργαζόμενοι είναι οι δημιουργοί του κοινωνικού πλούτου, που πρώτοι αυτοί τον στερούνται. Το αίμα και ο ιδρώτας των εργατών είναι ο πλούτος των αφεντικών.
Η καταστολή που συνοδεύει το σχέδιο φτωχοποίησης μεγαλώνει. Στο στόχαστρο βρίσκεται πια ό,τι κινείται και διεκδικεί. Η κατάληψη της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ από συνδικαλιστές, για να μη γίνουν αυτοί που θα εισπράττουν χαράτσια και θα κόβουν το ρεύμα, αντιμετωπίζεται με την ωμή βία των ΜΑΤ. Ο Βενιζέλος δηλώνει ότι οι αποφάσεις των τοπικών Πρωτοδικείων υπέρ των καταναλωτών για το χαράτσι ακίνητης περιουσίας είναι στα όρια του νόμου και ότι σε κάθε περίπτωση θα εκπέσουν. Η κοινωνική διαμαρτυρία ανάγκασε σε πρώτο χρόνο την κυβέρνηση να υποσχεθεί ότι θα διευρυνθεί η λίστα απαλλαγής αυτών που δε θα πληρώσουν το χαράτσι, μέσω όμως μιας επιτροπής που αυτοί θα συστήσουν για τη διερεύνηση των κριτηρίων. Στη συνέχεια η τριμερής επιτροπή που θα πιστοποιούσε τη φτώχεια μας, αντικαθίσταται από τους προϊσταμένους των εφοριών. Ο Άρειος Πάγος παραπέμπει την εκδίκαση του Δικηγορικού Συλλόγου Αθήνας σχετικά με τα χαράτσια για την άνοιξη, δηλώνοντας πως η υπόθεση είναι πρώτιστα πολιτική. Ο Παπαδήμος δηλώνει ότι όχι μόνο τα χαράτσια θα πληρωθούν για το 2011, αλλά και για το 2012. Ο Δήμαρχος Νίκαιας-Ρέντη αφού χαρακτήρισε την άρνηση πληρωμών παράνομη, τώρα δηλώνει ότι δε θα επιτρέψει τη διακοπή ρεύματος και θα στηρίξει νομικά τους δημότες. Είναι αυταπάτη και επικίνδυνο να πιστεύει κανείς ότι υπάρχει νομική λύση όταν οι νόμοι είναι του κράτους έκτακτης κατάστασης. Όποια λύση και αν έρθει, θα είναι αποτέλεσμα των αγώνων που θα έχουν γίνει.
Από τις αρχές του καλοκαιριού που δημιουργήθηκε η Ανοιχτή Λαϊκή Συνέλευση Νίκαιας, αναπτύσσει ποικίλες δράσεις, όπως για την έλλειψη βιβλίων στα σχολεία και για τη μη πληρωμή του φόρου επιτηδεύματος με παρεμβάσεις στην Εφορία και τον ΟΑΕΔ, καθώς και συμμετοχή στην αντιφασιστική πορεία ενάντια σε προκλητική συγκέντρωση φαστιστοειδών στην πόλη μας. Η Συνέλευση λειτουργεί αμεσοδημοκρατικά, είναι ανοιχτή στην κοινωνία και εχθρική στην ανάθεση των αγώνων στους επαγγελματίες της πολιτικής, στην εξουσία του τοπικού και κεντρικού κράτους. Είναι ενάντια στην εκμετάλλευση από μικρά και μεγάλα αφεντικά, στις διακρίσεις φύλου, χρώματος και θρησκείας. Όλοι είμαστε ίσοι, όλοι διαφορετικοί. Είναι αναγκαίο να δημιουργηθούν αντιστάσεις και να γίνουν αγώνες για ό,τι μας κλέβει τη ζωή.
Τον τελευταίο καιρό η Συνέλευση δραστηριοποιείται για την άρνηση πληρωμής του χαρατσιού του ειδικού τέλους για την ακίνητη περιουσία. Χιλιάδες προκηρύξεις μοιράστηκαν σε σχολεία, λαϊκές, πλατείες και άλλους δημόσιους χώρους, έγινε παρέμβαση στο Δημοτικό Συμβούλιο για να υποχρεώσει τη Δημοτική Αρχή να πάρει απόφαση κατά των χαρατσιών, συμμετείχε μαζί με άλλες συνελεύσεις γειτονιών στην παρέμβαση που έγινε στη ΔΕΗ Καμινίων, από όπου φεύγουν τα συνεργεία διακοπής ρεύματος. Στάθηκε αλληλέγγυα στην απεργία των εργατών της “ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑΣ Α.Ε.”, συμμετέχονταςστη μεγάλη μοτοπορεία από το Κερατσίνι στον Ασπρόπυργο, θεωρώντας τον αγώνα των εργατών και δικό της αγώνα.

Η Ανοιχτή Λαϊκή Συνέλευση Νίκαιας πιστεύει ότι χωρίς την άμεση συμμετοχή των κατοίκων, καμία λύση δεν μπορεί να δοθεί. Η αυτοοργάνωση, το μοίρασμα των αναγκών και των επιθυμιών μας, η αλληλεγγύη όλων προς όλους είναι αναγκαία προϋπόθεση. Είναι απαραίτητο να φτιαχτούν δίκτυα αντίστασης σε όλες τις γειτονιές. Συγκροτούμε συνελεύσεις γειτονιάς, πολυκατοικίας και ενισχύουμε όποιες συνελεύσεις υπάρχουν.

Παρεμβαίνουμε σε όποιο μαζικό χώρο θεωρούμε πρόσφορο για αντιπληροφόρηση (εκδηλώσεις του Δήμου, γήπεδα, καφενεία, λαϊκές αγορές) και καλούμε τον κόσμο να συμμετέχει σε δράσεις ενάντια στα χαράτσια, όπως ενάντια σε γραφεία της ΔΕΗ που εκδίδουν τους λογαριασμούς, καθώς και ενάντια σε εργολάβους που έχουν αναλάβει το κόψιμο του ρεύματος και τους ενημερώνουμε να μην το επιχειρήσουν. Όπου επιχειρηθεί διακοπή ρεύματος, δεν ανοίγουμε την πόρτα στα συνεργεία διακοπής, μαζεύουμε τη γειτονιά και τους αλληλέγγυους με δημόσιο κάλεσμα για να αποτρέψουμε τη διακοπή. Εάν γίνει διακοπή ρεύματος, τον πρώτο λόγο για την επανασύνδεσή του πρέπει να τον έχει ο ιδιοκτήτης, η συνέλευση γειτονιάς και οι αλληλέγγυοι. Συντονίζουμε τις δράσεις μας για ό,τι μας ενώνει με τις συνελεύσεις που υπάρχουν στον Πειραιά και αλλού, παλεύοντας για τις ανάγκες μας και τα μικρά και μεγάλα προβλήματά μας.

ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΑΡΝΗΣΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΤΟΥ ΧΑΡΑΤΣΙΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΑΚΙΝΗΤΑ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΧΩΡΙΣ ΡΕΥΜΑ

Ανοιχτή Λαϊκή Συνέλευση Νίκαιας, πλατεία Οσίας Ξένης
(κάθε Δευτέρα στις 19.30 στο χειμερινό χώρο στέγασης, Η΄ ΚΑΠΗ Νίκαιας,
Π. Τσαλδάρη 187)
(syneleyshnikaia.wordpress.com)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Τα χαράτσια και οι ...Τούρκοι!

0

http://kostakiskitsa.blogspot.com/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Which Side Are You on? Με ποια πλευρά είστε;

0

Η κομητεία Harlan στο Kentucky των ΗΠΑ ήταν, στις αρχές και μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα, μια περιοχή που είχε να επιδείξει πολλά ανθρακωρυχεία, ακραία συντηρητικούς κυβερνήτες και το καθόλου κολακευτικό ψευδώνυμο “ματωμένη κομητεία”. Η ραγδαία αύξηση των ορυχείων και των επιχειρήσεων παραγωγής άνθρακα οδήγησε εκεί χιλιάδες αμερικανούς που μετακινούνταν προς αναζήτηση εργασίας ήδη από το 1890. Η εσωτερική μετανάστευση προς την κομητεία Harlan κορυφώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του '20 και στις αρχές του '30, όπου το κράχ και η οικονομική κρίση δημιούργησαν μεγάλες μετακινήσεις ανέργων σε περιοχές όπου μπορούσε ακόμα να βρεθεί κάποια στοιχειώδης εργασία. Και μιας και η “γη της επαγγελίας”, η California, βρίσκονταν πολύ μακριά για τους βιομηχανικούς εργάτες των ανατολικών ακτών, πολλοί απο αυτούς βρέθηκαν εκεί. Και σύντομα το μετάνιωσαν.
Οι ανθρακωρύχοι δούλευαν με μηδενικά μέτρα ασφαλείας, εξευτελιστικούς μισθούς, διαμένωντας σε προχειροφτιαγμένους καταυλισμούς δίπλα στα ορυχεία, με καταστήματα ειδών πρώτης ανάγκης που ανήκαν στον ιδιοκτήτη του εκάστοτε ορυχείου. Τα ατυχήματα ήταν σχεδόν καθημερινό φαινόμενο και η υγειονομική περίθαλψη ένα καλό θέμα για αστειευτεί κανείς, αλλά μέχρι εκεί. Επιπλέον, οι εργοδότες αρνούνταν κάθε συζήτηση για βελτίωση των συνθηκών εργασίας, πολλές φορές επικαλούμενοι την οικονομική κρίση (σας θυμίζει κάτι;).
Όταν, στα τέλη της δεκαετίας του 1920, στην περιοχή έκανε την εμφάνισή του το συνδικάτο United Mine Workers και ξεκίνησαν οι πρώτες προσπάθειες για την δημιουργία σωματείων και οργανωμένων διεκδικήσεων, η απάντηση των εργοδοτών ήταν η δημιουργία “ομάδων κρούσεων” αποτελούμενων από πληρωμένους εγκληματίες και επαγγελματίες “union busters” -επάγγελμα με ιδιαίτερη άνθηση την εποχή- υπό την καθοδήγηση του σερίφη της περιοχής J.H.Claire, ουσιαστικά υπαλλήλου των ιδιοκτητών των ορυχείων.
Οι union busters του Claire συγκρούονταν με τους εργαζόμενους στις απεργίες, απειλούσαν τις οικογένειές τους, δωροδωκούσαν και ενίοτε δολοφονούσαν στελέχη του UMW, οι υποθέσεις των οποίων κατέληγαν στην τοπική αστυνομία σε φακέλους με την ένδειξη “ελλειπή στοιχεία”. Οι δράστες δεν συλλαμβάνονταν ποτέ.Το 1931, κατά την διάρκεια μιας μεγάλης απεργίας των ανθρακωρύχων, μια από τις οικογένειες που δέχτηκαν την κατ' οίκον “επίσκεψη” από τις ομάδες του Claire ήταν και η οικογένεια της Florence Reece, κόρης ανθρακωρύχου και συζύγου του Sam Reece, επίσης ανθρακωρύχου και μέλους του συνδικάτου UMW. Καθώς ο Sam έλειπε από το σπίτι, οι union busters αρκέστηκαν στο να τρομοκρατήσουν και να χτυπήσουν την γυναίκα του και τα παιδιά του. Το ίδιο βράδυ, η Reece έγραψε τους στίχους του Which side are you on, το οποίο και μελοποίησε βασιζόμενη σε κάποιον εκκλησιαστικό ύμνο.
Το Which side are you on διασκευάστηκε και έγινε ευρύτερα γνωστό από τον Pete Seeger στην δεκαετία του '60, ενώ ξαναήρθε στο προσκήνιο με έναν δεύτερο γύρο αναταραχών στην κομητεία Harlan στα μέσα της δεκαετίας του '70, όπου και η Florence Reece βρέθηκε και πάλι, αν και ηλικιωμένη, στο πλευρό των απεργών. Το 2003 διασκευάστηκε από την Natalie Merchant.

Come all you good workers

Good news to you I'll tell

Of how the good old union

Has come in here to dwell

Ελάτε όλοι οι καλοί εργάτες,

Έχω καλά νέα να σας πω,

Πως το συνδικάτο

Ήρθε εδώ για να παλέψει.

Which side are you on boys?

Which side are you on?

Με ποιά πλευρά είστε, παιδιά;

Με ποιά πλευρά είστε;

My daddy was a miner

He's now in the air and sun

He'll be with you fellow workers

Until the battle's won

Ο πατέρας μου ήταν ανθρακωρύχος,

Τώρα είναι στον αέρα και τον ήλιο.

Θα είναι μαζί σας, εργάτες

μέχρι να κερδηθεί η μάχη.

Which side are you on boys?

Which side are you on?

Με ποιά πλευρά είστε, παιδιά;

Με ποιά πλευρά είστε;

They say in Harlan County

There are no neutrals there

You'll either be a union man

Or a thug for J.H.Claire

Λένε ότι στην επαρχία Harlan

κανείς δεν είναι ουδέτερος.

Είτε θα είσαι του συνδικάτου

είτε φονιάς του J.H. Claire

Which side are you on boys?

Which side are you on?

Με ποια πλευρά είστε, παιδιά;

Με ποιά πλευρά είστε;

Oh workers can you stand it?

Oh tell me, how you can?

Will you be a lousy scab

Or will you be a man?

Εργάτες, μπορείτε να το ανεχτείτε;

Πείτε μου, πως μπορείτε;

Θα είστε άθλιοι απεργοσπάστες,

Ή θα είστε άντρες;

Which side are you on boys?

Which side are you on?

Με ποια πλευρά είστε, παιδιά;

Με ποιά πλευρά είστε;

Don't scab for the bosses

Don't listen to their lies

Poor folks ain't got a chance

Unless they organize

Μην γίνεστε απεργοσπάστες για τα αφεντικά,

Μην ακούτε τα ψέμματά τους.

Οι φτωχοί δεν έχουν ελπίδα

αν δεν οργανωθούν

πηγή: Όλα είναι δρόμος

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αλληλεγγύη, όχι φιλανθρωπία.

0

Η αλληλεγγύη δεν είναι ένα αφηρημένο σχήμα. Δεν είναι μια λέξη. Είναι μια πρακτική. Και δεν έχει καμία σχέση με τη φιλανθρωπία. Φιλανθρωπία κάνει η Μαριάννα Βαρδινογιάννη. Φιλανθρωπία κάνει η εκκλησία. Η φιλανθρωπία έχει ως ψυχαναλυτική βάση την επικύρωση της ανωτερότητας του φιλάνθρωπου έναντι αυτού που τη δέχεται. Ίσως αποτελεί και ξέπλυμα κάποιων προσωπικών ενοχών. Η φιλανθρωπία είναι μια εξουσιαστική στάση. Η αλληλεγγύη αντίθετα, είναι το ηθικό καθήκον που έχουν τα μέλη μιας κοινωνίας να αλληλοϋποστηρίζονται και να αλληλοβοηθούνται. Αλλά, θα μου πείτε, όλα αυτά είναι λέξεις...
Θα μπορούσα, λοιπόν, να φτιάξω κι ένα τσιτάτο για να δείξω τη διαφορά αλληλεγγύης και φιλανθρωπίας, που θα πήγαινε κάπως έτσι: "Φιλανθρωπία είναι να δώσεις σε έναν πεινασμένο ένα πετρόψαρο από τα ψάρια που έπιασες. Αλληλεγγύη είναι να πηγαίνετε μαζί για ψάρεμα." Και θα μου λέγατε πως αυτό ήταν κάπως καλύτερο...
Επειδή όμως, όπως μας δίδαξε ο Wittgenstein, το νόημα των ηθικών εννοιών διαφεύγει της γλώσσας, και συνεπώς και της σκέψης, και το νόημα αυτό το βρίσκουμε μέσα από τη χρήση της λέξης, θα σας διηγηθώ μια προσωπική ιστορία. Μια προσωπική ιστορία για το νόημα της λέξης αλληλεγγύη όπως τη βίωσα.
Στις αρχές του Αυγούστου πήγα και βρήκα τον Τάκη, τον ιδιοκτήτη του σπιτιού που νοικιάζω. Έδινα μέχρι τότε νοίκι 530 ευρώ, αλλά συζούσα με μια κοπέλα που συμμετείχε στα έξοδα, και οι δουλειές μου πήγαιναν καλά. Έδινα το νοίκι πάντα μέχρι τις 5 του μήνα, και γενικά ήμουν συνεπής στις όποιες υποχρεώσεις μου. Του είπα λοιπόν πως χώρισα, πως θέλω να κρατήσω το σπίτι μόνος μου, και πως οι δουλειές μου δεν πάνε καλά. Του είπα, επίσης, πως δε μπορώ να δίνω πια πάνω από 400 ευρώ το μήνα. Μου απάντησε πως σκέφτονταν να μου κάνει μείωση, αλλά είναι μεγάλη αυτή που του ζητάω, θα το σκεφτεί και θα μου πει.
Πέρασαν τρεις βδομάδες, και είπε πως είμαστε εντάξει, και να κάνουμε κι ένα καινούριο συμβόλαιο με 400 ευρώ νοίκι. Δέχτηκε να μου κάνει δηλαδή 130 ευρώ (24,5%) μείωση στο ενοίκιο. Όταν του είπα πως το εκτιμάω πολύ αυτό που κάνει, μου απάντησε "Κοίτα, έτσι όπως είναι τα πράγματα τώρα, κι εμένα οι δουλειές δεν πάνε καλά, και για όλους έτσι είναι, και πρέπει να έχουμε αλληλεγγύη μεταξύ μας."
Αργότερα, ανακοινώνεται το χαράτσι που θα έρχεται στους ιδιοκτήτες στο λογαριασμό της ΔΕΗ. Τον συναντάω λοιπόν, και του λέω πως μάλλον στον επόμενο λογαριασμό της ΔΕΗ θα είναι μέσα και το χαράτσι. –"Όταν έρθει θα σου δώσω τα λεφτά για να πληρώσεις το λογαριασμό." -"Δεν ήρθα για αυτό", του λέω, "αλλά για να σου πω, πως όταν έρθει ο λογαριασμός θέλω να μην τον πληρώσουμε." –"Ναι, αλλά μπορεί να σου κόψουν το ρεύμα." –"Είχα αφήσει ένα λογαριασμό απλήρωτο πριν το καλοκαίρι, και όταν ήρθε ο δεύτερος τον πλήρωσα την τελευταία μέρα, και δε μου το έκοψαν, ούτε καν μου έστειλαν ειδοποιητήριο." –"Ναι, αλλά μπορεί τώρα με τα χαράτσια, να το αλλάξουν το σύστημα και να το κόβουν πιο γρήγορα." –"Εγώ θέλω να το διακινδυνεύσω. Αλληλεγγύη δεν είπαμε;" –"ΟΚ, τότε. Να το παλέψουμε. Σ' ευχαριστώ." Έκανε μια παύση, και πρόσθεσε: "Ναι ρε γαμώτο, έχεις δίκιο. Τι μας έχουν κάνει και δεν αντιδρούμε; Γιατί δεν είμαστε όλοι στους δρόμους; Φτάνει ο θυμός μας μέχρι ένα σημείο, αλλά δεν ξεχειλίζει. Τι κάνουν και μας αποβλακώνουν; Μας ρίχνουν τίποτε στο νερό;" Χαμογελάω: "Όχι φίλε Τάκη, δε μας ρίχνουν τίποτε στο νερό. Απλώς η προπαγάνδα κάνει καλά τη δουλειά της. Μας έχουν διασπάσει. Η μια κοινωνική ομάδα βρίζει την άλλη. Μας έχουν κάνει να κοιτάμε με καχυποψία όλους τους άλλους. Στρέφουν όλους εναντίων όλων. Μας έχουν κάνει να μην πιστεύουμε στη δύναμη της αλληλεγγύης."
Χαμογελάσαμε – σχεδόν σαν συνωμότες, κάναμε την τελευταία τζούρα από τα τσιγάρα μας, σφίξαμε τα χέρια, -"Καλή συνέχεια" -"Καλή συνέχεια", και φύγαμε.
Πηγή: Διογένης ο σκύλος
Μέσω: Πρωτοβουλίας Ανέργων Περιστερίου
Υποργράμμιση δική μας!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μετέφεραν στην Αμφισσα τον απεργό πείνας της Υπατίας Elhafed Hadouchi

0

Για την περίπτωση του Χαντούτσι δείτε και εδώ.

Την παραμονή των Χριστουγέννων, η Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής μετήγαγε αιφνιδιαστικά στην Αμφισσα τον πρώην απεργό πείνας της Υπατίας Elhafed Hadouchi, συνεχίζοντας έτσι την εκδικητική συμπεριφορά της απέναντί του.

Αιτία αυτής της νέας μεταγωγής του Hadouchi ήταν η παρέμβαση του Συνηγόρου του Πολίτη, ο οποίος σε έγγραφό του, το οποίο η Διεύθυνση Αλλοδαπών παρέλαβε στις 21 Δεκέμβρη, κατέληγε τα εξής:

«Κατόπιν των ανωτέρω, επειδή από τα στοιχεία της υπό διερεύνηση αναφοράς (σ.σ. την αναφορά έκανε ο Πέτρος Γιώτης, με τη σύμφωνη γνώμη των πρώην απεργών πείνας Hadouchi και Fikri) δεν προκύπτουν με σαφήνεια οι λόγοι της κράτησης των αναφερομένων, καθώς και οι λόγοι της ανάκλησης της απόφασης αναβολής απομάκρυνσης από την χώρα, δεδομένου του γεγονότος ότι μέχρι τη στιγμή της σύλληψης δεν είχαν παραβιάσει κάποια από τις υποχρεώσεις για την επιστροφή τους, ο Συνήγορος του Πολίτη θα ήθελε σε εύλογο χρόνο να ενημερωθεί για: α) τους λόγους ανάκλησης της αναβολής απομάκρυνσης των αναφερομένων, β) τους ειδικούς λόγους κράτησής τους, και γ) να χορηγηθούν αντίγραφα του φακέλου των αναφερομένων (π.χ. απόφαση αναβολής απομάκρυνσης, απόφαση προσωρινής κράτησης των αναφερομένων κλπ.)».

Στις 21 πήραν το έγγραφο του Συνηγόρου του Πολίτη, στις 24 φόρτωσαν τον Hadouchi σε μια κλούβα, χωρίς προηγουμένως να πουν τίποτα ούτε στον ίδιο ούτε στη συνήγορό του, και τον έστειλαν στην Αμφισσα!

Το ίδιο είχαν κάνει και όταν ο Hadouchi ήταν κρατούμενος στα Χανιά. Μόλις κατάλαβαν ότι δεν είναι διατεθειμένος να σκύψει το κεφάλι και να δεχτεί την απέλαση, μόλις άρχισαν οι τηλεφωνικές παρεμβάσεις από αλληλέγγυους και υπέβαλε αίτηση θεραπείας διά της συνηγόρου του, άλλαξαν την απόφαση απέλασης που είχαν βγάλει στα Χανιά, τον έκαναν πακέτο και τον έστειλαν στην Αθήνα.

Οταν είδαν ότι δεν περιορίστηκε μόνο στην καινούργια αίτηση θεραπείας, αλλά έκανε παρέμβαση και στο Συνήγορο του Πολίτη, τον έστειλαν στην Αμφισσα, για να μην έχει ούτε έναν άνθρωπο να του κάνει επισκεπτήριο, να του πάει ένα πακέτο τσιγάρα, ν’ ανταλλάξει δυο λόγια μαζί του.

Θυμίζουμε ότι ο Hadouchi είναι κρατούμενος από τις 14 Νοέμβρη εντελώς παράνομα, διότι δεν υπάρχει σε βάρος του απόφαση κράτησης. Εκείνο που έκαναν ήταν να ενεργοποιήσουν την απόφαση απέλασης που εκδόθηκε για κάθε απεργό πείνας της Υπατίας και της Θεσσαλονίκης (για να βγει στη συνέχεια η απόφαση αναβολής της απέλασης). Αυτή όμως η απόφαση απέλασης δεν προβλέπει κράτηση, αλλά δίνει προθεσμία 30 ημερών για οικειοθελή αποχώρηση από την Ελλάδα. Επρεπε, δηλαδή, να τον αφήσουν αμέσως ελεύθερο. Αυτοί, όμως, τον έκλεισαν στη φυλακή εντελώς παράνομα.

Μαζί με τον Hadouchi εκδικητική μεταγωγή υπέστη (στη Λαμία αυτός) και ένας πολιτικός πρόσφυγας από τη Δυτική Σαχάρα, ο Youssef Labsir, που έχει υποβάλει αίτηση για πολιτικό άσυλο. Ακολούθησαν και απέναντι σ’ αυτόν την ίδια εκδικητική τακτική, επειδή πιάστηκαν να παρανομούν σε βάρος του. Συγκεκριμένα, ενώ η Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής έχει βγάλει απόφαση κράτησής του Labsir με την ιδιότητα του αιτούντος άσυλο (που απαγορεύεται να κρατηθεί περισσότερες από 90 μέρες), δυο μέρες μετά ήρθε η Υποδιεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής και έβγαλε άλλη απόφαση κράτησης, με την ιδιότητα του παράνομου μετανάστη (μπορούν να τον κρατήσουν μέχρι 6 μήνες).

Δηλαδή, ο Labsir κρατείται με δυο αντικρουόμενες αποφάσεις, με δυο διαφορετικά στάτους: ως αιτών άσυλο και σαν παράνομος μετανάστης. Μόλις ο άνθρωπος υπέβαλε αίτηση θεραπείας ζητώντας να ανακληθεί η δεύτερη απόφαση, καταλαβαίνοντας ότι διέπραξαν γκάφα, άρχισαν τα καψώνια στον κοινωνικό λειτουργό που τον βοηθά στην υπόθεσή του και σε τρεις μέρες τον έκαναν κι αυτόν πακέτο και τον έστειλαν στη Λαμία, για να μη μπορεί να έχει επισκεπτήριο ούτε να μπορεί να συνεργάζεται με τον κοινωνικό λειτουργό που του συμπαραστέκεται.

Σε λιγότερο από ένα μήνα θα συμπληρωθεί ένας χρόνος από την έναρξη της μεγάλης απεργίας πείνας των 300 μεταναστών εργατών (25 Γενάρη). Η επέτειος δεν προσφέρεται για πανηγύρια και αποκόμιση πολιτικής υπεραξίας. Είναι μια ευκαιρία για να επαναβεβαιωθεί η αποφασιστικότητα των ίδιων των πρώην απεργών πείνας να συνεχίσουν τον αγώνα τους και των πραγματικών αλληλέγγυων να σταθούν δίπλα τους χωρίς υστεροβουλία.

Μόνο στον τομέα της καταστολής έχουμε μέχρι στιγμής την εξής κατάσταση.

–        Δυο απεργοί πείνας εμποδίστηκαν να επανέλθουν στην Ελλάδα από τον περασμένο Σεπτέμβρη.

–        Σ’ αυτούς προστέθηκε ένας ακόμη το Νοέμβρη.

–        Ενας τέταρτος, μολονότι είχε πάρει βίζα από το ελληνικό προξενείο της Καζαμπλάνκα, συνελήφθη στο αεροδρόμιο και απελάθηκε πριν από μερικές μέρες.

–        Και δύο, ο Hadouchi και ο Fikri παραμένουν άδικα στη φυλακή, ο ένας στην Αμφισσα και ο άλλος στις Σέρρες.

Νομικές ενέργειες γίνονται για όλους, όμως η αλληλεγγύη είναι αυτή που θα επιταχύνει την αποτελεσματικότητα των νομικών ενεργειών.

πηγή: ΚΟΝΤΡΑ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΜΑ ΕΥΚΑΡΠΙΑΣ

0

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ, την Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου και ώρα 19:30μ.μ στην αίθουσα του 3ου ορόφου του Κέντρου Πολιτισμού Χρήστος Τσακίρης, οδός Λαγκαδά 221, για να απαιτήσουμε:
1. Να πάρει πίσω το δημοτικό συμβούλιο την άδεια εισόδου - εξόδου της εγκατάστασης που εκδόθηκε στις 9-2-2011, προς όφελος της κατασκευάστριας εταιρείας, για να υπάρχει και ουσιαστική παύση εργασιών, ανεξάρτητα από τα ασφαλιστικά μέτρα που κατατέθηκαν ήδη, από το δήμο μας.
2. Να γίνει επιτέλους η έκτακτη ειδική συνεδρίαση που ψήφισε ομόφωνα το δημοτικό συμβούλιο με θέμα " Αλλαγή της χωροθέτησης του ΣΜΑ Ευκαρπίας" και να σχεδιαστεί από το δήμο μας η δική του διαχείριση απορριμμάτων, όπως σε πολλές πόλεις στην Ελλάδα (π.χ. δικό του φορητό ΣΜΑ, Ανακύκλωση κ.ά,), σπάζοντας τον κλοιό του γιγάντιου ΣΜΑ που θέλουν κάποιοι πονηρά να κατασκευάσουν 100 μέτρα δίπλα στο ΤΙΤΑΝ. Να γίνει ένα σοβαρό πλάνο δράσης και συντονισμού των ενεργειών που πρέπει να ακολουθηθούν. Να διαχειριστούμε μόνοι μας σαν δήμος Παύλου Μελά , τα σκουπίδια μας (70 τόνοι / ημέρα) και ας πάνε οι άλλοι δήμοι ( οι υπόλοιποι 1030 τόνοι/ ημέρα) να τα βρουν σε δική τους περιοχή.

3. Να προταθεί γραπτά από το δημοτικό συμβούλιο του δήμου μας, προς την Περιφέρεια, την ΠΕΔ και προς τον ΟΤΑ, η μη συμφωνία του δήμου Παύλου Μελά για τον απαράδεκτο περιφερειακό σχεδιασμό ενός γιγάντιου ΣΜΑ μόνο στην περιοχή μας.

4. Να απαιτηθεί από την Περιφέρεια να γίνει θέμα ημερήσιας διάταξης, "το ΣΜΑ Βορειοδυτικού τομέα", στην τακτική της συνεδρίαση μέσα στο Ιανουάριο, ή έκτακτη, έτσι ώστε να πιεστεί η Περιφέρεια να λάβει σοβαρές αποφάσεις άμεσα. (όπως έχει πράξει ήδη το δίκτυο μας)

5. Να συμμετάσχει το δημοτικό συμβούλιο και ο δήμος μας με κάθε μέσο στη μεγάλη κινητοποίηση που θα πραγματοποιήσει το Δίκτυο μας , την Τετάρτη 4-1-2012, στο χώρο της κατασκευής του ΣΜΑ Ευκαρπίας, όπου και θα γίνει κατάληψη του χώρου και να στείλουν ένα ηχηρό μήνυμα προς την Περιφέρεια, ότι έιμαστε όλοι μαζί ενάντια στο ΣΜΑ

6. Να πάρουν ξεκάθαρη θέση όλα τα μέλη του δημοτικού συμβουλίου και να κάνουν συγκεκριμένες προτάσεις όσον αφορά τη μη κατασκευή του ΣΜΑ Ευκαρπίας και να μη μένουν απλά σε ένα ομόφωνο ψήφισμα (για οριστική παύση των εργασιών), για να διαπιστώσουν οι πολίτες αν όντως είναι μαζί τους πραγματικά.
7. Να ξανασυσταθεί με μέλη που ενδιαφέρονται πραγματικά, η Συντονιστική Επιτροπή που συστήθηκε από το δημοτικό συμβούλιο στις 12-12-2011 και να λάβει σοβαρά το ρόλο της μην παριστάνοντας τη μαριονέτα, συνεδριάζοντας μόνο 1 φορά μέχρι σήμερα. Επίσης να γίνει και ενημέρωση τι έχει κάνει μέχρι σήμερα.
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ ΟΛΟΙ ΣΑΣ ΕΠΙΣΗΜΗ ΘΕΣΗ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΙΖΕΤΕ ΜΕ ΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΑΠΛΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΕΞΑΓΡΙΩΘΕΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟΝ
ΣΑΣ ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΖΙ ΜΑΣ - ΜΑΖΙ ΘΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ
ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ. ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΠΙΟ ΚΑΤΩ!

ΔΙΚΤΥΟ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΦΟΡΕΩΝ( ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ – ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ - ΓΟΝΕΩΝ & ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ – ΑΘΛΗΤΙΚΩΝ) ΔΥΤ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΟΥ Σταθμού Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων (ΣΜΑ) ΕΥΚΑΡΠΙΑΣ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δελτίο τύπου της συντονιστικής επιτροπής του Ωραιοκάστρου ενάντια στα χαράτσια.

0

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 24-12-2011

Συνδημότισσες & συνδημότες.
Κλιμακώνεται όλο και πιο άθλια, εκβιαστικά και προσβλητικά προς το λαό η επιχείρηση της συγκυβέρνησης να επιβάλλει μόνιμα το εξοντωτικό χαράτσι μέσω της ΔΕΗ. Είναι πλέον θέμα αξιοπρέπειας, είναι θέμα ανάγκης και αλληλεγγύης, είναι καθήκον όλων μας η άρνηση καταβολής
και η πάλη για την κατάργησή του για όλους.
Η δεύτερη δόση θα είναι επαχθέστερη μέσα στο καταχείμωνο και θα ακολουθήσουν δόσεις για απροσδιόριστη σειρά ετών. Ο αγώνας μας θα συνεχιστεί και θα ενταθεί.
Η Συντονιστική Επιτροπή, σύμφωνα με τον μέχρι τώρα απολογισμό, διαπιστώνει ότι από της πλευράς της υπήρξε ικανοποιητική προσπάθεια ενημέρωσης και κινητοποιήσεων σε όλες τις περιοχές του Δήμου με εξαίρεση ορισμένα χωριά του δημοτικού διαμερίσματος Καλλιθέας. Οι εκδηλώσεις συνεχίζονται με πρώτη στη σειρά την παράσταση στην Επιτροπή Διαβούλευσης την Τρίτη 27-12-11 ώρα 8 μ.μ. στον Δήμο Ωραιοκάστρου. Με την προσπάθεια κινητοποίησης των συλλόγων, με την ανάρτηση των υπόλοιπων πανό και την προετοιμασία για κεντρική εκδήλωση με θεατρική παράσταση τον Ιανουάριο. Υπήρξε επιτυχής η πορεία διαμαρτυρίας το Σάββατο 17-12 στην οδό Λαγκαδά από τη γέφυρα Σταυρούπολης μέχρι κοντά στο Δημαρχείο.Η Σ.Ε. αποφάσισε επίσης εξορμήσεις ενημέρωσης στις συνοικίες των Ελληνοποντίων, στα Σούπερ Μάρκετ και σε άλλα καταστήματα και επαγγελματικούς χώρους.
Η συλλογή των αποδείξεων όσων δεν πληρώνουν το χαράτσι, συνεχίζεται στο Δήμο μας τις πρωινές ώρες και τα απογεύματα Δευτ.-Τετ.-Παρ. 5-7 μ.μ. στο ΚΑΠΗ Ωραιοκάστρου.
Η επόμενη- ανοιχτή πάντα -συνεδρίαση της Σ.Ε. ορίζεται την Πέμπτη 29-12-2011 στις 7μμ, στο Δημαρχείο. Καλούμε και άλλους φορείς και κατοίκους να στηρίξουν τον αγώνα μας.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

3 χρόνια από τις σφαγές στη Γάζα – Προβολές του συγκλονιστικού ντοκιμαντέρ To shoot an elephant

1

Σήμερα στην Αθήνα και αύριο στο Βόλο!

Στις 27 Δεκεμβρίου συμπληρώνονται 3 χρόνια από την έναρξη των ισραηλινών σφαγών στη Λωρίδα της Γάζας, τη χειρότερη ίσως επίθεση που δέχτηκε ο παλαιστινιακός λαός μετά την εθνοκάθαρση του 1948. Επί τρεις βδομάδες οι Ισραηλινές Δυνάμεις Κατοχής σφυροκοπούσαν από ξηρά, θάλασσα και αέρα την αποκλεισμένη Λωρίδα της Γάζας δολοφονώντας πάνω από 1400 Παλαιστίνιους, εκ των οποίων οι 1167 άμαχοι (ανάμεσά τους 318 παιδιά, 111 γυναίκες), τραυματίζοντας πάνω από 5.300 άτομα. Όποιος όμως κι αν ήταν ο σκοπός των Ισραηλινών, απέτυχε: η Γάζα δεν καταλήφθηκε, η δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της Χαμάς δεν ανατράπηκε, η ένοπλη αντίσταση αύξησε τους μαχητές και τις ρουκέτες της, τα τούνελ προς την Αίγυπτο συνέχισαν το ρόλο τους ως ο ομφάλιος λώρος επιβίωσης για το 1,5 εκατομμύριο αποκλεισμένου πληθυσμού (στην πλειονότητα παιδιά), ο ισραηλινός στρατιώτης παρέμεινε αιχμάλωτος (για να ανταλλαχθεί πρόσφατα με 1027 Παλαιστίνιους κρατούμενους-ες).
Ο Συλλογος Ιντιφάντα τιμά τα θύματα των σφαγών και την ηρωική παλαιστινιακή αντίσταση με προβολές του συγκλονιστικού ντοκιμαντέρ To shoot an elephant των Alberto Arce και Mohammad Rujailah. Πρόκειται για μια συγκλονιστική μαρτυρία των γεγονότων μέσα από τα μάτια των ξένων ακτιβιστών του ISM (μεταξύ των οποίων και ο πρόσφατα αδικοχαμένος Βικ Αριγκόνι) που συνόδευαν τους ηρωικούς Παλαιστίνιους διασώστες και τον άμαχο πληθυσμό. Ένα μοναδικό ντοκουμέντο των ισραηλινών εγκλημάτων πολέμου με τα δολοφονημένα παιδιά, τη χρήση λευκού φωσφόρου ως εμπρηστικού όπλου σε κατοικημένες περιοχές, τις επιθέσεις σε ασθενοφόρα, νοσοκομεία, κηδείες, εγκαταστάσεις του ΟΗΕ.
Το ντοκιμαντέρ έχει βραβευτεί στο 12ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το βραβείο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου FIPRESCI.
Στις προβολές θα παραβρίσκεται μέλος του Συλλόγου Ιντιφάντα που συμμετείχε τότε στην ομάδα του ISM. Στην Αθήνα θα βρίσκονται και μέλη του Συλλόγου που συμμετείχαν στην ελληνική αποστολή που είχε εισέλθει στη βομβαρδιζόμενη Λωρίδα της Γάζας.

Προβολές

Τετάρτη 28/12 7.30 μ.μ.: Στέκι των Μεταναστών, Τσαμαδού 13, Εξάρχεια, Αθήνα
Πέμπτη 29/12 7.30 μ.μ. Χώρος κινημάτων- Στέκι Μεταναστών Ιωλκού 33, Βόλος

Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ Η ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ 300

0

Κλείνει σχεδόν ένας χρόνος από την έναρξη της απεργίας πείνας των 300 μεταναστών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Ένας αγώνας που κράτησε 44 μέρες και τέλειωσε με την κατάκτηση ανάμεσα στ’ άλλα και του δικαιώματος ταξιδιού στη χώρα τους.

Τον τελευταίο καιρό παρατηρείται μια προσπάθεια δημιουργίας προβλημάτων κατά την επιστροφή τους στην Ελλάδα, είτε στη χώρα καταγωγής τους με ευθύνη των ελληνικών προξενικών αρχών, είτε στο αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος από τις αστυνομικές υπηρεσίες ελέγχου εισόδου.
Αν η πρακτική αυτή των κρατικών αρχών συνιστά εκδικητική στάση και διακριτική μεταχείριση για τους 300 αγωνιστές της Υπατίας και του Ε.Κ. Θεσσαλονίκης, είναι απαράδεκτη και θα βρει απέναντί της όλον τον κόσμο της αλληλεγγύης που στήριξε τα δίκαια αιτήματα και βρέθηκε στο πλευρό των πρώην απεργών πείνας.

Απαιτούμε να αφεθούν ελεύθεροι οι άνθρωποι που ταλαιπωρούνται στα κρατητήρια, ενώ καταπατούνται αυτονόητα δικαιώματα τους. Τα δε κυκλώματα που εμπορεύονται τις ανάγκες των μεταναστών για αξιοπρεπή διαβίωση, στην Ελλάδα και τις γειτονικές χώρες, είναι γνωστά στις αρχές, και δεν μπορεί να αποτελούν άλλοθι για να φορτώνεται στις πλάτες των πρώην απεργών πείνας, η εγκληματική τους δραστηριότητα.

Όσο πλησιάζει η 25 Γενάρη, καλούμε όλον τον κόσμο που πύκνωσε τις γραμμές αλληλεγγύης τις μέρες εκείνες που δόθηκε ο μεγαλειώδης αγώνας της απεργίας, να δηλώσει παρών και πάλι, να ενώσει ξανά τη φωνή του, ενάντια σε κάθε αδικία απέναντι στους 300, αλλά και για την άμεση υλοποίηση και των τελευταίων δεσμεύσεων της κυβέρνησης προς αυτούς.
πηγή: Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Το Μ-Λ ΚΚΕ για την πρόταση του ΚΚΕ(μ-λ)

0

Από την τελευταία απόφαση της Κ.Ε. του Μ-Λ ΚΚΕ (ολόκληρη εδώ):
...

8.Aντικρούοντας το γενικό προσανατολισμό και την πολιτική αυτών των δυνάμεων (σ.σ. αναφέρεται στις άλλες δυνάμεις της Αριστεράς), οι δυνάμεις της πραγματικής Aριστεράς πρέπει να αντιτάξουν τη δική τους ανεξάρτητη μετωπική πολιτική πάλη, ανοίγοντας με συγκεκριμένο τρόπο το ζήτημα της κεντρικής πολιτικής συνεργασίας τους, όπως και κάθε άλλης δύναμης και αγωνιστή που θέλουν να παλέψουν στη βάση ενός ευρύτερου προσανατολισμού που θα αναδεικνύει τα πραγματικά προβλήματα και αιτήματα των εργαζομένων, θα υπηρετεί τα άμεσα και μακροπρόθεσμα συμφέροντα του λαού και την υπόθεση του αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος.
Στην κατεύθυνση αυτή μπορεί να συμβάλει η «πρόταση μετωπικού συντονισμού κοινής δράσης και αγώνα» που απεύθυνε πρόσφατα το ΚΚΕ (μ-λ) και στην οποία ανταποκρίθηκε θετικά το Μ-Λ ΚΚΕ.
Oι δυο οργανώσεις οικοδομώντας ένα αμοιβαίο πλαίσιο σχέσεων συντροφικότητας και εμπιστοσύνης, ξεπερνώντας δυσκολίες και υπερνικώντας αρνητικές καταστάσεις του παρελθόντος, μπορούν να αναλάβουν πρωτοβουλία για μια κεντρική πολιτική συνεργασία πάνω στη βάση μιας πολιτικής πλατφόρμας που θα εκφράζει τις θέσεις, τους στόχους και τις κατευθύνσεις της πραγματικής Αριστεράς και στη βάση αυτή να απευθύνουν κάλεσμα σε όλους όσους είναι σύμφωνοι να αγωνιστούμε από κοινού για την προώθηση αυτών των στόχων.
Έχουμε την πεποίθηση πως μια τέτοια εξέλιξη θα αποτελέσει την αφετηρία μιας ελπιδοφόρας προοπτικής και θα αναδείξει τις νέες δυνατότητες που ξανοίγονται μπροστά μας.
Μέσα στην πρακτική του ταξικού αγώνα για τα άμεσα, ζωτικά προβλήματα των εργαζομένων, μέσα στο μαζικό κίνημα και την κοινή δράση, μέσα από το ξεδίπλωμα ενός ευρύτερου πολιτικού προσανατολισμού για τα μεγάλα προβλήματα του λαού και την αντιπαράθεση με το ρεβιζιονισμό και κάθε άλλο αντίπαλο ρεύμα, θα δυναμώνουν οι αγωνιστικοί δεσμοί και θα προχωρήσει η υπόθεση των δυνάμεων της πραγματικής Αριστεράς.

Tο βασικό χαρακτηριστικό της ελληνικής κοινωνίας είναι η ολόπλευρη, οικονομική, στρατιωτική και πολιτική εξάρτηση από τον ιμπεριαλισμό, αμερικάνικο και ευρωπαϊκό. H ντόπια μεγαλοαστική τάξη αποτελεί το κοινωνικό στήριγμα του ιμπεριαλισμού μέσα από την οποία εξασφαλίζει την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του, τον οικονομικό και πολιτικό έλεγχο της χώρας και ο ιμπεριαλισμός αποτελεί το δικό της στήριγμα για τη σταθερή διασφάλιση των ταξικών της συμφερόντων και της πολιτικής της εξουσίας πάνω στο λαό.
Aυτό ακριβώς επιβεβαιώνεται για άλλη μια φορά με όσα συμβαίνουν στη χώρα μας τα τελευταία δύο χρόνια, καθώς η Eλλάδα συνθλίβεται στη μέγκενη των απανωτών υποδουλωτικών Mνημονίων και το κράτος βουλιάζει στο χρέος, με τις ντόπιες κυβερνήσεις να αναζητούν σωσίβιο στις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της EE και του ΔNT, επιβάλλοντας στο λαό την πιο άγρια καπιταλιστική εκμετάλλευση και καταπίεση.
Σε αυτό συνοψίζεται το ταξικό περιεχόμενο της πολιτικής τους. Διότι αν και βρίσκεται η ντόπια άρχουσα τάξη σε θέση υποτελή απέναντι στις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, μπορεί στα πλαίσια της EE, όπως αποδεικνύεται τώρα φανερά, να οργανώνει πιο συστηματικά με τις πλάτες των ξένων αφεντικών της, τη ληστρική εκμετάλλευση των εργαζομένων, να μεγιστοποιεί τα κέρδη της και κυρίως σε συνθήκες κρίσης να εξασφαλίζει την πολύπλευρη στήριξη των προστατών της για την εσωτερική ισχυροποίηση της αντιλαϊκής της εξουσίας πάνω στο λαό.
H ξένη εξάρτηση κατά συνέπεια αποτελεί κεντρικό ζήτημα που συνδέεται τόσο με τα άμεσα, όσο και τα ευρύτερα προβλήματα του λαού μας και από την άποψη αυτή το πώς στέκονται οι πολιτικές δυνάμεις απέναντι σ' αυτό το ζήτημα και ποιο προσανατολισμό χαράζουν στο λαϊκό, αντιιμπεριαλιστικό κίνημα έχει κρίσιμη σημασία.
Πρωταρχικός όρος για τη λύση των μεγάλων προβλημάτων που απασχολούν το λαό και τη χώρα είναι η ολοκληρωτική απαλλαγή από τα δεινά της ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας και το γκρέμισμα του αντιδραστικού καθεστώτος της ντόπιας πλουτοκρατικής ολιγαρχίας.
Aντιπαραθέτοντας στην πολιτική της εξάρτησης, τον αγώνα για την εθνική ανεξαρτησία, το κάλεσμα «έξω από την EE και το NATO» είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένο με τον αγώνα για ριζική κοινωνική αλλαγή στη χώρα, αποτελεί συστατικό στοιχείο του γενικότερου λαϊκού αγώνα, για το γκρέμισμα του καθεστώτος της υποτέλειας, για την ανατροπή της διπλής κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας πλουτοκρατικής ολιγαρχίας.
Mόνο μέσα από τη χάραξη ενός τέτοιου ευρύτερου προσανατολισμού των λαϊκών, αντιιμπεριαλιστικών αγώνων, σε αντιπαράθεση με τις κούφιες «λαϊκές εξουσίες» που σερβίρει καθημερινά το KKE, ή τις «εναλλακτικές κυβερνητικές προτάσεις» των ΣYPIZA - ANTAPΣYA, που αποτελούν προτάσεις διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης, μπορεί να προωθηθεί μέσα από μακρόχρονους και σκληρούς αγώνες ένα μέτωπο, μια πλατιά και ισχυρή κοινωνική συμμαχία για την ανατροπή των κυρίαρχων εκμεταλλευτικών δυνάμεων και την άνοδο στην πολιτική εξουσία της εργατικής τάξης και των συμμάχων της. Kαι μόνο τότε ύστερα από την κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας μπορεί η Eλλάδα να αποκτήσει την οικονομική και πολιτική της ανεξαρτησία και να ανοίξει ο δρόμος για την πραγματοποίηση ριζικών κοινωνικών μετασχηματισμών στην οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας.
Mόνο τότε θα σπάσουν τα δεσμά της εξάρτησης και θα κηρυχθούν άκυρες όλες οι υποδουλωτικές συμφωνίες και συνθήκες με τις HΠA και EE, θα φύγουν οι ξένες στρατιωτικές βάσεις και θα αποχωρήσει η Eλλάδα από το NATO και την EE.
Θα ξεριζωθούν όλα τα οικονομικά στηρίγματα της κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού στη χώρα και θα διαγραφούν τα εξωτερικά χρέη του δημοσίου.
Tο καθεστώς της ξενοδουλείας περνά τώρα μια βαθιά κρίση που οξύνεται κάθε μέρα και περισσότερο. Όλες οι αντιθέσεις οξύνονται. Kαι πρώτα - πρώτα η αντίθεση ανάμεσα στους ξένους ιμπεριαλιστές, Aμερικάνους - Eυρωπαίους και τη ντόπια πλουτοκρατική ολιγαρχία από τη μια πλευρά και το λαό από την άλλη.
Όλες οι τάξεις και τα στρώματα που θίγονται από τη σημερινή κατάσταση, αυτοί που αποτελούν δηλαδή τη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού, πρέπει να ενωθούν και να παλέψουν ενάντια στους κοινούς εχθρούς. Kαι αυτοί οι εχθροί είναι ο ιμπεριαλισμός και η ντόπια πλουτοκρατική ολιγαρχία που υπηρετούνται δουλικά από τα αστικά κόμματα και τις κυβερνήσεις τους, προχθές της NΔ, χθες του ΠAΣOK, σήμερα και των δυο μαζί.
Σ' αυτό το δύσκολο και σκληρό αγώνα του λαού μας οι δυνάμεις της πραγματικής Aριστεράς καλούνται να δώσουν τη δική τους ξεχωριστή συμβολή. Oι κρίσιμες πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις θέτουν στην ημερήσια διάταξη με ιδιαίτερα επιτακτικό τρόπο το ζήτημα της συνένωσης των προσπαθειών, της κεντρικής πολιτικής συνεργασίας τους, της ενδυνάμωσης μέσα στο κίνημα του ευρύτερου προσανατολισμού που υπηρετούν δεκαετίες.
Tο M-Λ KKE σταθερά προσηλωμένο στον προσανατολισμό που έχει χαράξει είναι έτοιμο να συμβάλλει με όλες του τις δυνάμεις σε μια τέτοια προσπάθεια, που μπορεί να ανοίξει μια ελπιδοφόρα προοπτική και να εκφράσει τις βαθύτερες ανάγκες και προσδοκίες χιλιάδων αγωνιστών, σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο για τον αγώνα του λαού μας, για την πορεία του αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Το παραμύθι του Ελντοράντο στην Παραμυθοχώρα του Στρατωνίου

0

 

Όταν οι Ισπανοί Κονκισταδόρες φτάσαν γύρω στο 1500 μ.Χ. κοντά στη σημερινή Μπογκοτά, πρωτεύουσα της Κολομβίας, άκουσαν ότι ο βασιλιάς της φυλής των Muiscas που κατοικούσε στην περιοχή, μια φορά το χρόνο καλυπτόταν ολόκληρος με χρυσόσκονη και σε μια ιερή τελετή βουτούσε στα νερά της λίμνης Γουαταβίτα για να ξεπλύνει το χρυσό. Τον βασιλιά αυτό οι Ισπανοί τον ονόμασαν el dorado, o χρυσός. Την θρυλική πόλη των Muiscas την βάφτισαν κι αυτήν οι Ισπανοί Εl Dorado, η χρυσή πόλη.
Επί δυο αιώνες αναζητούσαν τη χρυσή πόλη, αρχικά στην περιοχή της λίμνης και στη συνέχεια στη ζούγκλα του Αμαζονίου. Το Ελντοράντο βαφτίστηκε στο αίμα των χιλιάδων ιθαγενών που σφαγιάστηκαν από τους Ισπανούς κατακτητές για να αποκαλύψουν τη θέση του.
Στις 13 Μαΐου 1994, ο απόγονος του Pizarro, Λιαριγκοβνός Χρήστος Πάχτας, μπροστά σε ένα κατάπληκτο ακροατήριο στο ξενοδοχείο Gerakina Beach της Χαλκιδικής, αποκάλυψε ότι το Ελντοράντο είναι στην περιοχή Ολυμπιάδας των Μεταλλείων Κασσάνδρας στη Β. Χαλκιδική:
“Πρέπει να κατασκευάσουμε μεταλλουργία χρυσού για να πάρουμε αυτό το χρυσό. Γιατί αν δε γίνει η μεταλλουργία χρυσού τότε η περιοχή μας κινδυνεύει να καταστραφεί, όχι για ένα και δυο, αλλά για πεντακόσια ολόκληρα χρόνια” (πρακτικά ημερίδας για τον Ορυκτό Πλούτο της Χαλκιδικής/Γερακινή 13 Μαΐου 1994).
Για την ανασκαφή του θρυλικού Ελντοράντο, ο Πάχτας έφερε από τον Καναδά την ειδική για ανασκαφές χρυσού ΤVX GOLD. Η φυλή όμως των ιθαγενών της Ολυμπιάδας είχε φέρει ήδη στο φως τα Αρχαία Στάγειρα και αντί για “χρυσό βασιλιά” είχε τον Αριστοτέλη. Και πήραν στο κυνηγητό την TVX και τους σιδερόφρακτους ΜΑΤατζήδες που κουβάλησε ο Πάχτας για να προστατέψει το Ελντοράντο του.
Λίγες μέρες πριν από τα Χριστούγεννα του 2003, ο Πάχτας-Pizarro ανακοίνωσε ότι ξαναρχίζει τις ανασκαφές για να φέρει στο φως το Ελντοράντο. Αυτή τη φορά με δυο συνέταιρους έμπειρους στην ανάκτηση χρυσού, τους Μπόμπολα-Κούτρα που έσκαψαν την Ελλάδα και άδειασαν όλο το χρυσό που είχε στα ταμεία της. Για να τους πείσει να αναλάβουν την ανασκαφή, τους το χάρισε το Ελντοράντο και όλο το χρυσό του. Αυτός όπως είπε ήθελε μόνο τη δόξα της μεγάλης ανακάλυψης.
Το παραμύθι του Ελντοράντο το λέγαν από γενιά σε γενιά οι παππούδες του Στρατωνίου, ώσπου τελικά οι κάτοικοί του έστησαν μια Παραμυθοχώρα στο χωριό τους, για το “χρυσό βασιλιά” που θα ερχόταν και θα έκανε το Στρατώνι τη θρυλική πρωτεύουσά του.
Το πρώτο σημάδι ότι θα εκπληρωνόταν ο προορισμός της Παραμυθοχώρας, ήταν η άφιξη, λίγο πριν από τα Χριστούγεννα 2011, του Μάγου “Εμίρη” που έφερνε μαύρο χρυσό από το μακρυνό Κατάρ. Ο Πάχτας-Pizarro και οι κάτοικοι του Στρατωνίου οργάνωσαν προς τιμήν του γιορτή στην Παραμυθοχώρα, στην οποία τραγούδησε και η ονομαστή Χορωδία Ιερισσού.
Μια βδομάδα πριν από τα -ιστορικά πλέον – Χριστούγεννα 2011, έγινε στην Παραμυθοχώρα “το θαύμα των Χριστουγέννων”. Οι Μπόμπολας-Κούτρας μετά από τις προσπάθειές τους από το 2003 ανακάλυψαν το Ελντοράντο και το κουβάλησαν ολόκληρο στην Παραμυθοχώρα. Στο Στρατώνι οι καμπάνες της Αγίας Βαρβάρας χτυπούσαν πανηγυρικά και τα φουρνέλα κάτω από την Μητέρα του Στρατωνίου, Στρατονίκη, ράγιζαν εορταστικά την εκκλησιά του Αη-Νικόλα και τα σπίτια του χωριού, κάτω από τους ενθουσιώδεις αλαλαγμούς του Προέδρου Μπρίκου και των πολυπληθών οπαδών του. Ο “πατέρας” της μεγάλης αυτής ανακάλυψης Πάχτας-Pizarro μετακάλεσε για μια ακόμα φορά στην Παραμυθοχώρα τη διάσημη Χορωδία Ιερισσού.
Το Ελντοράντο πια είναι το Στρατώνι. Kαι όλη η χρυσόσκονη του θρυλικού βασιλιά είναι στο Στρατώνι που είναι τώρα πια πολύ πλούσιο. Όμως αν το Ελντοράντο-Στρατώνι επιχειρήσει να κάνει προμήθειες χρυσόσκονης και έξω από τα όρια της Παραμυθοχώρας του, οι φυλές των Ινδιάνων της ευρύτερης περιοχής θα ξεθάψουν τα τόμαχωκ του πολέμου, γιατί γι’αυτές χρυσάφι είναι η γη τους. Ας αρκεσθούν λοιπόν οι κάτοικοι του “Νέου Ελντοράντο” στη χρυσόσκονη του χωριού τους και ας βάψουν με αυτή και τον Πάχτα-Pizarro. Χαλάλι τους!
Και έτσι, όπως τελειώνουν όλα τα παραμύθια, έζησαν οι κάτοικοι του Νέου Ελντοράντο (πρώην Στρατωνίου) καλά και εμείς καλύτερα!
πηγή: ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εκδόσεις Ίνδικτος: Μήνυση κατέθεσαν οι απλήρωτοι εργαζόμενοι για το δώρο

0

Απλήρωτοι εδώ και 7 μήνες παραμένουν οι εργαζόμενοι στις εκδόσεις Ίνδικτος όπου έχουν προχωρήσει σε επίσχεση εργασίας ενώ δεν τους έχει καταβληθεί ούτε το δώρο Χριστουγέννων.

Οι εργαζόμενοι κατέθεσαν μήνυση κατά του εκδότη Μανώλη Βελιτζανίδη, για τη μη καταβολή του δώρου Χριστουγέννων ενώ καταγγέλουν πως πρόσφατα η εταιρεία πραγματοποίησε τρεις εκδόσεις το ποσό των οποίων αντιστοιχούσε στους μισθούς των υπαλλήλων του και πολύ παραπάνω και το οποίο δόθηκε σε γερμανικό τυπογραφείο υψηλών προδιαγραφών το οποίο μάλιστα και προπληρώθηκε.

Οι εργαζόμενοι και το σωματείο καταγγέλλουν ακόμη πως με τα ίδια χρήματα θα μπορούσαν να είχαν πληρωθεί οι μισθοί τους και να εκδοθούν οι νέες εκδόσεις σε τυπογραφείο εντός της χώρας.
πηγή: alterthess

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δουλεύοντας χωρίς αφεντικά: Πόσο εφικτό στον καπιταλισμό; (3)

0

Στο προηγούμενο φύλλο αναφερθήκαμε στη γέννηση της Fasinpat (Fabrica Sin Patrones: Εργοστάσιο χωρίς αφεντικά), που έμοιαζε να κάνει πράξη την «εργατική αυτοδιαχείριση» μέσα στον καπιταλισμό. Ομως, το εργοστάσιο λειτούργησε σε ένα καθαρά εχθρικό περιβάλλον, υπό συνθήκες ημιπαράνομες (απαγορεύονταν οι πωλήσεις στη χοντρική και τα πλακάκια πουλιόντουσαν έξω από την πύλη του εργοστασίου!), χωρίς δάνεια για την ανανέωση του τεχνικού εξοπλισμού και χωρίς καμία κρατική στήριξη (σε αντίθεση με τον Ζανόν που μάσησε μπόλικο κρατικό παραδάκι). Επόμενο ήταν, λοιπόν, το εργοστάσιο να υπολειτουργεί, μόλις στο10% της παραγωγικής ικανότητάς του, ενώ οι εργάτες, αν και δούλευαν σε πιο δημοκρατικό καθεστώς και με λιγότερη εντατικότητα, αναγκάστηκαν να αρκεστούν σε μισθούς στα όρια της επιβίωσης (σε επίπεδα μάλιστα κάτω του «καλαθιού της αγοράς», όπως παραδέχεται και ο Ραούλ Γκοντόι, ο πρόεδρος του σωματείου[1]), χωρίς ασφάλιση και με απλήρωτες υπερωρίες (όχι υποχρεωτικές, αλλά που επιβάλλονταν από την ίδια την κατάσταση για να επιβιώσει το εργοστάσιο υπό τέτοιες συνθήκες).
Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, που ο Χόρχε Λουΐς Βερμούδες, εργάτης της Fasinpat που επισκέφτηκε τη χώρα μας προσκεκλημένος του 15ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ, τον περασμένο Ιού-λη, σε ερώτηση που του έγινε σχετικά με το ρόλο της Ζανόν στη ριζοσπαστικοποίηση του αργεντίνικου εργατικού και κοινωνικού κινήματος απάντησε επί λέξει: «Δεν είμαι σίγουρος εάν θα το αποκαλούσα ριζοσπαστικοποίηση. Νομίζω πως το σημαντικότερο όσον αφορά τη διαδικασία της Ζανόν είναι το γεγονός ότι καταφέραμε να μη κλείσει το εργοστάσιο, να συνεχίσουμε να παράγουμε και να αποκαλύψουμε στην κοινωνία την πραγματικότητα, το γιατί ο Ζανόν (ιδιοκτήτης του εργοστασίου) κλείνει το εργοστάσιο και φεύγει. Είχε φτάσει να θεωρείται κάτι φυσιολογικό στην Αργεντινή: Για κάποια χρόνια οι ιδιοκτήτες κήρυτταν πτώχευση, άδειαζαν τα εργοστάσια, άφηναν τεράστια χρέη, δεν πλήρωναν τους εργαζόμενους, οι εργαζόμενοι απολύονταν και κανένας δεν έπαιρνε μια απόφαση διαφορετική από το να πάει σπίτι του. Η Ζανόν αυτό που απέδειξε είναι πως υπήρχε μια διαφορετική εναλλακτική λύση από την απώλεια της εργασίας»[2].
Εκ πρώτης όψεως, αποτελεί έκπληξη γιατί είναι τόσο «μετρημένος» στα λόγια τους ο εκπρόσωπος των εργατών. Αντί να μιλήσει για ριζοσπαστικό όραμα που γίνεται πράξη, περιορίζεται μόνο στην ανάδειξη της δυνατότητας των εργατών να λειτουργήσουν τα εργοστάσια. Ομως, όπως θα διαπιστώσουμε παρακάτω, κάθε άλλο παρά έκπληξη θα έπρεπε να προκαλούν αυτά τα λόγια.

Αντιθέσεις και προβλήματα πειθαρχίας

Τα περισσότερα άρθρα που εκθειάζουν τη Fasinpat δεν αναφέρονται στις αντιθέσεις που αναπτύσσονται στους κόλπους των εργατών, ούτε στα προβλήματα πειθαρχίας στη δουλειά. Δεν ασχολούνται με τέτοιες «λεπτομέρειες». Αρκούνται στο ότι σε ένα εργοστάσιο οι εργάτες «ελέγχουν την παραγωγή», διατηρώντας τις θέσεις εργασίας ή και αυξάνοντάς τες. Στο τελευταίο η Fasinpat φαίνεται να τα πήγε αρκετά καλά, αφού ο αριθμός των εργατών της από τους 270 που ήταν όταν πρωτοξεκίνησε την παραγωγή τον Μάρτη του 2002 έφτασε τους 470 μέχρι το 2008[3], πλησιάζοντας τον αριθμό των εργατών που δούλευαν στη Ζανόν πριν κλείσει το εργοστάσιο. Ομως, αν ψάξει κανείς πέρα από τα διθυραμβικά άρθρα, θα διαπιστώσει ότι υπάρχουν αρκετά προβλήματα. Διαβάστε το παρακάτω απόσπασμα από τη μπροσούρα με τις συνεντεύξεις των εργατών[1] για να καταλάβετε τι εννοούμε:
«Εκτός από τον ενθουσιασμό για την πολιτική διαδικασία, το κύριο ζήτημα στο εργοστάσιο εξακολουθεί να είναι η δουλειά, μια ενοχλητική αναγκαιότητα, από την οποία –όπως όλοι οι άλλοι– οι σύντροφοι της Ζανόν θέλουν να ξεφύγουν. Στη Ζανόν υπάρχουν ακόμα φρουροί του εργοστασίου, οι τσάντες ελέγχονται και οι άνθρωποι πρέπει να χτυπούν κάρτα στην είσοδο και την έξοδο, σύμβολα ενός εργοστασιακού καθεστώτος που δεν θα περίμενες σε ένα αυτοδιοικούμενο εργοστάσιο. Ο κύριος σκοπός των φρουρών είναι να ασφαλίσουν το εργοστάσιο από απειλές απ’ έξω. Κατά την αρχική διάρκεια της κατάληψης υπήρχαν ενέργειες σαμποτάζ… Δεν συμπαθούν όλοι οι εργάτες την πολιτικοποίηση στη Ζανόν. Επίσης, στο αυτοδιοικούμενο εργοστάσιο κάνουν μόνο τη δουλειά τους. Το ρολόι ποτέ δεν βγήκε από τη θέση του, οι ευαίσθητες περιοχές εξακολουθούν να είναι κλειδωμένες και η συνέλευση αποφάσισε να επανεισάγει τους ελέγχους στις τσάντες, αφότου τόσα πολλά εργαλεία και υλικά καθαρισμού εξαφανίστηκαν από το κατειλημμένο εργοστάσιο».
Στη συνέχεια, τρεις εργάτες παραθέτουν τις δικές τους εμπειρίες σχετικά με αυτά τα ζητήματα. Ολοι συμφωνούν ότι υπάρχουν εργάτες που δεν συμβαδίζουν με το συλλογικό πνεύ-μα, αργούν στη δουλειά ή δεν ενδιαφέρονται για την πορεία του εργοστασίου, αλλά διαβεβαιώνουν ότι αυτοί οι εργάτες είναι μειοψηφία. Παρολαυτά, όπως μας ενημερώνει ο συγγραφέας της μπροσούρας, «λόγω των προβλημάτων πειθαρχίας στην εργασία, οι εργάτες αποφάσισαν έναν κατάλογο κυρώσεων. Οποιοσδήποτε έρχεται αργά ή μένει εκτός εργασίας αδικαιολόγητα ή δεν εμφανίζεται στην θέση εργασίας του αφού χτυπήσει την κάρτα του, θα πρέπει να περιμένει μειώσεις στο μισθό. Ο κατάλογος εμφανίζεται σαν απειλή σε μία ταμπέλα, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει τεθεί σε εφαρμογή. Υπήρξαν όμως αναστολές (σ.σ. πιθανόν σε μισθούς, δεν το ξεκαθαρίζει) εξαιτίας απειλών σε άλλους συντρόφους»[1].
Αν αναλογιστούμε ότι οι εργάτες της πρώην Ζανόν και νυν Fasinpat δε ζουν σε γυάλα, αλλά σε ένα καθαρά ανταγωνιστικό περιβάλλον (γιατί έτσι είναι ο καπιταλισμός και για να πάψει να είναι έτσι θα πρέπει να πάψει να είναι καπιταλισμός), με χαμηλούς μισθούς και με μεγάλη ένταση, λόγω του εχθρικού περιβάλλοντος μέσα στο οποίο λειτουργεί το εργοστάσιο (τον καπιταλιστικό ανταγωνισμό δηλαδή), είναι απόλυτα φυσικό να εμφανιστούν τέτοιες συμπεριφορές. Η πειθαρχία στη δουλειά είναι ένα πολύ σοβαρό ζήτημα, που δεν ξεπερνιέται ούτε με διατάγματα ούτε με ευχολόγια και θα αποτελεί ζήτημα προς επίλυση ακόμα και μετά το πάρσιμο της εξουσίας από την εργατική τάξη. Ακόμη και οι Μπολσεβίκοι είχαν να αντιμετωπίσουν τέτοια προβλήματα, μετά την κατάκτηση της εξουσίας στην επαναστατημένη Ρωσία, πόσο μάλλον ένα εργοστάσιο που λειτουργεί μέσα στην καπιταλιστική αγορά (ακόμα κι αν είναι «αυτοδιαχειριζόμενο»).
Πέρα, όμως, από τα προβλήματα πειθαρχίας στη δουλειά, υπάρχουν και οι αντιθέσεις με τους «από πάνω». Να πως τις περιγράφει ένας μηχανοτεχνίτης που το 2003 δούλευε στο εργοστάσιο για 11 χρόνια, ο Μάριο: «Κατά καιρούς έχω τα μικρά μου προβλήματα με αυτούς που βρίσκονται εκεί πάνω, με τους αξιωματούχους του σωματείου. Οχι με τους συντρόφους εδώ στο τμήμα, ενώ δεν υπάρχουν επίσης προβλήματα με τους συντονιστές. Είναι όλοι σύντροφοι, επίσης δουλεύουν δίπλα σου στο τμήμα. Ομως οι αξιωματούχοι του σωματείου είναι διαφορετικοί, κάνουν μια διαφορετική δουλειά… Πρότειναν οι ίδιοι ότι ένας αξιωματούχος που δεν κάνει καλά τη δουλειά μπορεί απλά να ανακληθεί από τη συνέλευση. Ομως αυτό δεν έχει συμβεί μέχρι τώρα. Καμιά τέτοια περίπτωση δεν συζητήθηκε ποτέ σε μία συνέλευση. Κατά τη γνώμη μου αυτό θα πρέπει να συζητηθεί»[1].
Από πού προέκυψαν οι «αξιωματού-χοι του σωματείου»; Ποιοι είναι αυτοί; Ο Μάριο, φυσικά, δεν ήθελε ν’ αναφέρει περισσότερα, για να μην υποσκάψει την εξωτερική εικόνα του αυτοδιαχειριζόμενου εργοστασίου, όμως τα λόγια του αποτυπώνουν μια κατάσταση που δεν είναι δυνατόν να μη τη λάβει κανείς υπόψη. Γιατί ακόμα και σε ένα «αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο» θα υπάρχουν «αξιωματούχοι» και μη, αφού η αντίθεση πνευματικής-σωματικής εργασίας δεν είναι δυνατόν να πάψει να υπάρχει. Το ζήτημα είναι τεράστιο και απασχόλησε τις πρώτες σοσιαλιστικές κοινωνίες, που δημιουργήθηκαν τον προηγούμενο αιώνα, και δε μπορούμε να επεκταθούμε στο πλαίσιο αυτού του αφιερώματος. Θα αρκεστούμε μόνο να σημειώσουμε, ότι όλα αυτά λέγονταν το 2003, δηλαδή ένα μόλις χρόνο μετά την κατάληψη του εργοστασίου από τους εργάτες. Πιστεύουμε όμως ότι οι αντιθέσεις θα πρέπει να οξύνθηκαν, όταν η κρίση αγκάλιασε την Fasinpat.
η συνέχεια εδώ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δουλεύοντας χωρίς αφεντικά: Πόσο εφικτό στον καπιταλισμό; (4)

0

Η κρίση αγκαλιάζει τη Fasinpat

Αν και «αυτοδιαχειριζόμενη», η Fasinpat δε γλίτωσε από την οικονομική κρίση. Μέσα σ’ ένα χρόνο περίπου, οι πωλήσεις έπεσαν κατά 40-50%, εξαιτίας της ριζικής επιβράδυνσης της παραγωγικής βιομηχανίας σε εθνικό επίπεδο. Από τα 400 χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα πλακάκια που παρήγαγε η εταιρία το 2008, μέχρι τα μέσα του 2009 έπεσε στις 150 χιλιάδες[4].
«Η κοπερατίβα έπρεπε να κλείσει μερικούς φούρνους και να περιορίσει τις βάρδιες στην παραγωγή. Συμπληρωματικά αυτής της πτώσης οι εργάτες που έλεγχαν το εργοστάσιο είχαν να αντιμετωπίσουν και την εκτίναξη των τιμών της ενέργειας. Οι εργάτες πληρώνουν 300 χιλιάδες δολάρια το μήνα για τον ηλεκτρισμό και το φυσικό αέριο». Αυτά αναφέρει μία δημοσιογράφος που έχει γράψει πολλά άρθρα υπέρ της αυτοδιαχείρισης της Ζανόν, σε άρθρο της που δημοσιεύτηκε το Μάη του 2009[4].
Ποια η αντίδραση της διοίκησης του εργοστασίου απέναντι σε μια τέτοια κατάσταση; Το άρθρο που αναφέραμε παραπάνω μας προϊδεάζει για το τι πρόκειται να συμβεί: «Τώρα που οι δουλειές επιβραδύνονται, πολλές συνελεύσεις στα κατειλημμένα από τους εργάτες εργοστάσια μάλλον θα προτιμήσουν να δεχτούν περικοπές στους μισθούς παρά να χάσουν τη δουλειά τους οι συνάδελφοί τους»[4].
Δυστυχώς, από τότε μέχρι σήμερα κανένα άρθρο από αυτά που βρήκαμε δεν αναφέρει τίποτα για την οικονομική κατάσταση των εργατών της Fasinpat μετά το ξέσπασμα της κρίσης. Το κεντρικό ζήτημα που αφορά την εξέλιξη των μισθών των εργατών αποσιωπάται. Ακόμα, όμως, κι αν οι μισθοί δεν έπεσαν, η εκτίναξη του πληθωρισμού τους έχει ήδη εξανεμίσει. Σύμφωνα με το πρακτορείο Bloomberg[5], οι αυξήσεις που ζητούσαν το περασμένο καλοκαίρι τα συνδικάτα είναι οι μεγαλύτερες της τελευταίας 15ετίας, καθώς ο πληθωρισμός έχει εκτιναχθεί. Το πρακτορείο αναφέρει ότι τον περασμένο Μάη οι εργάτες στη συγκομιδή ζάχαρης κέρδισαν αυξήσεις της τάξης του 43%, οι εργαζόμενοι στις καφετέρειες 35% και οι θυρωροί 28%. Κι αυτό γιατί ο ρυθμός αύξησης των τιμών δεν αποκλείεται να φτάσει το 26% αυτό το χρόνο (από 15,3% που ήταν το 2009), όπως αναφέρει στο ίδιο άρθρο μια έρευνα της εταιρίας Ecolatina που έλεγξε τις τιμές 500 προϊόντων και υπηρεσιών. Τι κέρδισαν οι εργάτες της Ζανόν; Δεν είναι τουλάχιστον περίεργο που οι θιασώτες της «εργατικής αυτοδιαχείρισης» μέσα στον καπιταλισμό τηρούν σιγήν ιχθύος για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα;

«Εθελοντισμός»

Μπορεί οι εργάτες της Ζανόν να μη κέρδισαν και πολλά στον οικονομικό τομέα, το κράτος και η περιφέρεια, όμως, κέρδισαν. Κι αυτό χάρη στην εθελοντική εργασία που προσέφεραν στο «κοινωνικό σύνολο» οι εργάτες της Ζανόν. Να πως την περιγράφει ο πρώην εργοδηγός που έγινε διευθυντής του εργοστασίου, Κάρλος «Μανότας»: «Θέλουμε να δώσουμε κάτι πίσω στον κόσμο, δωρίζοντας αυτά που παράγουμε. Την επόμενη βδομάδα θα κάνουμε δωρεά για ένα σχολείο για τα "παιδιά με άλλες ικανότητες"… Θέλουμε επίσης να κάνουμε μια δωρεά για το νοσοκομείο, να δώσουμε πίσω κάτι για την αλληλεγγύη που λάβαμε από αυτούς τους ανθρώπους. Για παράδειγμα, η αλληλεγγύη των νοσοκόμων και των γιατρών που ήρθαν εδώ και δούλεψαν εθελοντικά. Εκαναν ωτοστόπ για να έρθουν εδώ ή ήρθαν ακόμα και με τα πόδια. Δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ αυτό»[1].
Τι το κακό σε όλα αυτά, θα πει κάποιος. Ισα-ίσα που αποτελούν έμπρακτη αλληλεγγύη μέσα στη βαρβαρότητα που ζούμε. Ορισμένοι ίσως προχωρήσουν παραπέρα το συλλογισμό, ισχυριζόμενοι ότι έτσι ανοίγονται «ρωγμές» στον καπιταλισμό. Θα πρέπει, όμως, να είναι κανείς ιδιαίτερα αφελής ή πολιτικός απατεώνας για να ισχυριστεί ότι με τον «εθελοντισμό» και τη τζάμπα εργασία, μέσα σ’ ένα σύστημα που ελέγχεται από τους καπιταλιστές και το κράτος τους, μπορούν να ανοιχτούν «ρωγμές» και να λάμψει μια αχτίδα αλληλεγγύης. Αλίμονο αν η ταξική αλληλεγγύη μετατραπεί σε δωρεάν εργασία για το «κοινωνικό σύνολο» ή φιλανθρωπία για τους κατατρεγμένους. Αυτό προσπαθούν να προάγουν τα ίδια τα καπιταλιστικά κράτη για να απαλλαγούν από τις υποχρεώσεις τους («κοινωνικές δαπάνες» τις λένε και πάντα θέλουν να τις πετσοκόψουν). Αν είναι έτσι, τότε τα διάφορα ραδιοκάναλα που οργανώνουν εθελοντικές δράσεις (για το «περιβάλλον», συνήθως, αφού αυτό «πουλάει») επιτελούν… επαναστατικό έργο!
Ο «εθελοντισμός» σε μια κοινωνία που επικρατεί η εκμετάλλευση και η κατεδάφιση ακόμα κι αυτού του ξεδοντιασμένου «κράτους πρόνοιας» ισοδυναμεί με ταξική αυτοκτονία. Το μόνο που κάνει είναι να προσφέρει τζάμπα εργασία για κοινωνικές ανάγκες που έπρεπε να τις καλύπτει το κράτος. Η ταξική αλληλεγγύη εκφράζεται στους αγώνες και όχι στον εύκολα ελεγχόμενο από τους καπιταλιστές και το κράτος τους «εθελοντισμό».

Απαλλοτρίωση από… δεξιά πλειοψηφία!

Ισως ορισμένοι να ισχυριστούν ότι η «νομιμοποίηση» της Fasinpat, που επιτεύχθηκε με τον νόμο 2656 που ψηφίστηκε (με 26 ψήφους υπέρ έναντι 9 κατά) στις 13 Αυγούστου του 2009, επικυρώνοντας το αντίστοιχο νομοσχέδιο 6419 της 27ης Μάη του 2009, να έδωσε νέα ώθηση στο εργοστάσιο για να ξεπεράσει όλα τα προβλήματα που αναφέραμε παραπάνω. Η 13η Αυγούστου του 2009 χαρακτηρίστηκε μάλιστα από πολλούς σαν μια «ιστορική μέρα», αφού επισφράγισε μια «μεγάλη νίκη». Οχτώ χρόνια μετά την κατάληψη της Ζανόν από τους εργάτες και μετά από επανειλημμένες ανεπιτυχείς προσπάθειες διάλυσης της κολεκτίβας από το κράτος, η πολυπόθητη «απαλλοτρίωση» γίνεται πράξη!
Από ποιόν όμως; Από ένα κοινοβού-λιο που ελέγχονταν από δεξιά πλειοψηφία! Καλά διαβάσατε. Το «Λαϊκό κίνημα του Νεουκέν» (Movimiento Popular Neuquino – MPN), που ελέγχει τη βουλή της περιφέρειας του Νεουκέν, είναι ένα δεξιό κόμμα[6] που για χρόνια αντιστεκόταν στη νομιμοποίηση της Fasinpat. Ομως, ως εκ θαύματος, το MPN έκανε 180 μοίρες στροφή και ο πρόεδρός του Σοσέ Ρούσο δήλωσε τα εξής εκπληκτικά: «Αυτό είναι θαυμαστό… Μέσω αυτών των προσπαθειών (σ.σ. των εργατών) ζει το πνεύ-μα της εργασίας… Αυτή η προσπάθεια πρέπει να επιβραβευτεί…Οι εργάτες δούλεψαν για 8 χρόνια κάτω από συνθήκες ανασφάλειας και πρέπει να τους στηρίξουμε για να δημιουργήσουν ένα μέλλον»[7].
Οπως μας πληροφορεί το άρθρο από το οποίο παραθέσαμε το παραπάνω απόσπασμα, η απαλλοτρίωση έγινε με τη σύμφωνη γνώμη όλων αυτών που τους χρωστούσε η Ζανόν, δηλαδή της Παγκόσμιας Τράπεζας, μιας ιταλικής εταιρίας που προμήθευε τις μηχανές (της SACMI) και μιας υπηρεσίας της επαρχίας του Νεουκέν ονόματι IADEP (Αυτόνομο Ινστιτούτο Παραγωγικής Ανάπτυξης)! Μα πώς είναι δυνατόν –θα αναρωτηθεί κανείς– οι πολέμιοι της κολεκτιβοποίησης της Ζανόν να γίνουν υπέρμαχοί της;
η συνέχεια εδώ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ