31 Μαΐου 2012

«Τώρα επιτέλους θα πάω στην πύλη»

0
Οι απεργοί χαλυβουργοί μετά από 7 μήνες αγώνα μετράνε πολλές νίκες. Πρόσφατα, όμως, βίωσαν το χαμό ενός από τους πρωτοπόρους χαλυβουργούς στον αγώνα αυτό που δίνουν με περηφάνια. Ο Βαγγέλης Δημόπουλος ήταν από τους πρώτους απεργούς που βγήκαν στην πύλη, που έπιασαν το πανό του σωματείου, που συμμετείχε ενεργά στην οργάνωση του μεγάλου αυτού αγώνα. Ομως πριν λίγες μέρες, ο Βαγγέλης έχασε τη μάχη με την επάρατο νόσο. Οι συνάδελφοί του, όλο αυτό το διάστημα που έδινε τη μάχη στάθηκαν δίπλα του όπως και αυτός με τη σκέψη του ήταν μαζί τους στον περήφανο αγώνα που δίνουν.
Στη μνήμη του, οι απεργοί χαλυβουργοί έγραψαν το παρακάτω κείμενο και ζήτησαν από τον «Ρ» να το δημοσιεύσει:
«Για πολλούς μήνες το "θηρίο" πάλεψε άνισα αλλά αντρίκια. Η παλιοαρρώστια του τσάκισε το κορμί, αφόρητοι οι πόνοι και όμως, αυτή η μεγαλειώδης ψυχή είχε μόνιμα το χαμόγελο στα χείλη.
Παρακαλούσε, έστω για μια στιγμή, να ξαναβρεθεί στην πύλη που είναι οι φίλοι του σχεδόν 7 μήνες. Δεν τον ένοιαζε που θα έφευγε τόσο νωρίς, αλλά το ότι δεν μπορούσε να βοηθήσει. Ως που έφυγε από τη ζωή αλλά μπήκε για πάντα στις καρδιές μας.
Και λίγο πριν ξεκινήσει για το ταξίδι του το τελευταίο που είπε ήταν: "Τώρα επιτέλους θα πάω στην πύλη". Ελα Βαγγέλη, σε περιμένουμε στο πόστο σου, σε θέλουμε στο πλευρό μας».
Οι φίλοι σου απεργοί χαλυβουργοί».
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΩΝ!

0
Αλύγιστοι και αποφασισμένοι όπως ξεκίνησαν πριν από 7 μήνες, σίγουροι για το δίκαιο αγώνα που δίνουν, οι απεργοί χαλυβουργοί έδωσαν την περασμένη Δευτέρα και νέα μαζική αποστομωτική απάντηση στην εργοδοσία και στα τσιράκια της αποφασίζοντας με συντριπτική πλειοψηφία σε νέα Γενική Συνέλευση, να συνεχίσουν τις 24ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες μέχρι την επαναπρόσληψη των 119 απολυμένων. Μαζικά βρέθηκαν και χθες στα δικαστήρια στην εκδίκαση της αγωγής της εργοδοσίας που αξιώνει η ηρωική και πρωτόγνωρη απεργία - ξεπέρασε ήδη τις 200 ημέρες - να κηρυχτεί παράνομη και καταχρηστική. Την ίδια στιγμή το σωματείο συνέχισε τις πιέσεις προς την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εργασίας ώστε να οριστεί άμεσα νέα τριμερής συνάντηση.
Με καταγραμμένη πλέον αυτή την αποφασιστικότητα, οι χαλυβουργοί βρέθηκαν χθες μαζικά στα δικαστήρια όπου η εργοδοσία προσπάθησε να ποινικοποιήσει τον αγώνα τους. Από την όλη διαδικασία του δικαστηρίου αποδείχτηκε περίτρανα, ότι η εργοδοσία δεν έχει κανένα επιχείρημα και το μόνο που επιδιώκει μετά από 7 μήνες, είναι να τσακίσει τους περήφανους χαλυβουργούς και να δικαιολογήσει τις μέχρι σήμερα 119 απολύσεις και τις συνολικά 180 που έχει ανακοινώσει. Στο πλευρό του σωματείου βρέθηκαν μαζικά οι χαλυβουργοί αλλά και δικηγόροι δεκάδων πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων και της ΓΣΕΕ που έκαναν πρόσθετες παρεμβάσεις.
Ακολουθεί προκήρυξη της Ταξικής Πορείας:

 Με το κεφάλι ψηλά και αποφασισμένοι να βγουν νικητές, οι χαλυβουργοί συνεχίζουν το σκληρό αγώνα που δίνουν ενάντια στα άθλια σχέδια της εργοδοσίας και την αντεργατική πολιτική που την πριμοδοτεί απροκάλυπτα. Διακόσιες δέκα μέρες έχει συμπληρώσει η απεργία τους! Εφτά ολόκληροι μήνες ταξικής σύγκρουσης για να μην περάσει η διάλυση των εργασιακών τους δικαιωμάτων, οι απολύσεις, οι μειώσεις ωραρίων και μισθών, αλλά και οι συνεχείς πιέσεις και εκβιασμοί του Μάνεση ο οποίος έχει ήδη απολύσει 119 χαλυβουργούς πατώντας στις αντεργατικές διευκολύνσεις που του παρέχει η αστική νομοθεσία.
Στηριγμένοι στο δίκιο του αγώνα τους, αλλά και στην αστείρευτη ταξική και κοινωνική αλληλεγγύη που εκφράζεται καθημερινά και πολύμορφα, οι απεργοί χαλυβουργοί δεν το βάζουν κάτω. Και αποτελούν ήδη παράδειγμα και πηγή έμπνευσης για όλη την εργατική τάξη, για κάθε εργαζόμενο που ζει καθημερινά την εκμετάλλευση και την καταπίεση στους χώρους δουλειάς, την εργοδοτική αυθαιρεσία και τρομοκρατία. Για κάθε εργαζόμενο που αναζητά αγωνιστική διέξοδο στην επέλαση των δυνάμεων του κεφάλαιου και του ιμπεριαλισμού, στα μνημόνια και τα βάρβαρα μέτρα που αποδεκατίζουν δικαιώματα, ισοπεδώνουν κατακτήσεις και θέλουν να αλυσοδέσουν λαό και εργαζόμενους στην προοπτική της ακόμη μεγαλύτερης εκμετάλλευσης.
Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο, το τελευταίο διάστημα έχουν ενταθεί οι εργοδοτικές πιέσεις. Με κάθε λογής μεθοδεύσεις, ενεργοποιώντας απεργοσπαστικές ομάδες, κάνοντας μηνύσεις ενάντια στο σωματείο και προκαλώντας σκηνικά έντασης μπροστά από την πύλη του εργοστασίου, ο Μάνεσης προσπαθεί να κάμψει το αγωνιστικό φρόνημα των απεργών και να τους διασπάσει. Η αμφισβήτηση της εγκυρότητας των αποφάσεών τους, η συκοφάντηση του σωματείου και η προσπάθειά του να παρουσιάσει τη συνέχιση της απεργίας ως αντιδημοκρατική μεθόδευση κάποιων εγκάθετων, σε αυτό ακριβώς στοχεύουν.
Όμως, και η απλή λογική αλλά και τα γεγονότα δείχνουν το ακριβώς αντίθετο. Χτες κιόλας, στη γενική τους συνέλευση, η συντριπτική πλειοψηφία των χαλυβουργών (204 έναντι 42) ψήφισαν υπέρ της συνέχισης της απεργίας. Γεγονός πολύ σημαντικό που αποδεικνύει ότι, παρά τις πραγματικές πιέσεις που δημιουργούν εφτά μήνες χωρίς μισθό, οι χαλυβουργοί είναι πεισμένοι γι' αυτό που κάνουν. Όπως, επίσης, είναι πεισμένοι ότι οποιαδήποτε υποχώρηση θα σημάνει την ξέφρενη αντεπίθεση από την πλευρά της εργοδοσίας.
Αυτό φαίνεται και από την κίνηση της εργοδοσίας να καταθέσει ασφαλιστικά μέτρα ενάντια στην απεργία και την απαίτησή της να κριθεί η απεργία παράνομη και καταχρηστική. Η ποινικοποίηση της απεργίας και η προσφυγή στα αστικά δικαστήρια είναι το “χαρτί” που χρησιμοποιεί αυτή τη φορά ο Μάνεσης, αφού όλα τ' άλλα έχουν αποτύχει παταγωδώς. Είναι μια κίνηση που δείχνει την πραγματική πίεση που έχει αρχίσει να αισθάνεται η εργοδοσία η οποία μέχρι πρόσφατα “το έπαιζε άνετη”, δήλωνε ότι δεν την ενδιαφέρει το εργοστάσιο του Ασπροπύργου, ότι δεν έχει πρόβλημα να το κλείσει και άλλα παρόμοια.
Και αυτή η μεθόδευση της εργοδοσίας πρέπει να πέσει στο κενό! Κανένα δικαστήριο δεν είναι νομιμοποιείται να κρίνει το δίκιο αυτής της απεργίας και το δίκιο των χαλυβουργών. Το δίκιο αυτής της απεργίας έχει ήδη κριθεί στις συνειδήσεις του λαού και των εργαζομένων, στο πρωτόγνωρο κύμα αλληλεγγύης και συμπαράστασης στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ!
  • ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ!
  • ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΟΥΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΟΥΣ!
  • ΝΑ ΑΝΑΚΛΗΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ!

Τρίτη 29 Μάη 2012
Ταξική Πορεία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ: Από την επίθεση στην άμυνα

11
Του Γρηγόρη Κωνσταντόπουλου
Η ηγεσία του ΚΚΕ μετά τα εκλογικά αποτελέσματα της 6ης Μάη βρίσκεται σε δύσκολη θέση και είναι βέβαιο πως η συνέχεια θα είναι χειρότερη. Αυτό ήδη το έχει αντιληφθεί και επιχειρεί από τώρα να βρει τρόπους και αιτίες δικαιολόγησης μιας πιθανής σοβαρής εκλογικής πτώσης των δυνάμεών του. Ετσι, από τα λεγόμενα επιθετικά συνθήματα για «πανίσχυρο ΚΚΕ στη Βουλή και στο λαό» καθώς και για «ανατροπή των συσχετισμών και μέσα από τις εκλογές» που χρησιμοποίησε στις προηγούμενες εκλογές, στις νέες προωθεί «αμυντικά» συνθήματα, όπως να μείνει «το ΚΚΕ όρθιο και δυνατό». Με αυτό το σύνθημα η ηγεσία του ΚΚΕ απευθύνεται στο συναίσθημα των κομματικών μελών και οπαδών, επισημαίνοντάς τους τον κίνδυνο να μη μείνει το ΚΚΕ όρθιο, και καλεί η Α. Παπαρήγα κάθε «τίμιο και έμπειρο αγωνιστή να μην επιτρέψει να περάσει η στρατηγική τής αποδυνάμωσης του ΚΚΕ». «Καλούμε (αναφέρει η Α.Π.) τους φίλους του κόμματος και τους ψηφοφόρους που δεν αισθάνονται ευχαριστημένοι με το εκλογικό αποτέλεσμα και τους λέμε: Ο,τι παρατηρήσεις έχετε, πείτε τις μετά τη δεύτερη εκλογική μάχη. Πάρτε το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ στο χέρι, βγάλτε κάλους στα πόδια σας. Και το λέμε, ναι, με απαίτηση». Εδώ πράγματι ισχύει το «ψήφισε και μη ερεύνα».
Αλλά και μετά τη δεύτερη εκλογική μάχη, η σημερινή ηγεσία του ΚΚΕ δεν πρόκειται να δώσει πειστικές απαντήσεις για τους λόγους του κακού αποτελέσματος που πήρε, όσο και για το χειρότερο που πρόκειται να πάρει σε αυτές του Ιούνη. Γιατί η αιτία βρίσκεται στην πολιτική γραμμή του ΚΚΕ, η οποία βρίσκεται στον αέρα. Αυτή η γραμμή ούτε θέλει και ούτε μπορεί να αλλάξει. Η εργατική τάξη και όλες οι εργαζόμενες μάζες, ειδικότερα τα δύο τελευταία χρόνια, έχουν δεχτεί μια άγρια και εξοντωτική επίθεση η οποία κλιμακώνεται και η ζωή των εργατικών και λαϊκών οικογενειών γίνεται όλο και πιο εφιαλτική. Αυτή είναι η πραγματικότητα που ζούμε! Και αυτή η πραγματικότητα είναι αναγκαίο όσο ποτέ άλλοτε να αλλάξει. Αυτό είναι το άμεσο και επιτακτικό καθήκον των αριστερών και λαϊκών δυνάμεων. Με δύο λόγια, αυτό που μπαίνει στην ημερήσια διάταξη είναι η αντίσταση των μαζών στην επίθεση και η λαϊκή πάλη να θέσει σαν άμεση προτεραιότητα τη διεκδίκηση στόχων που να βελτιώνουν τη ζωή των λαϊκών μαζών. Το ότι τα πράγματα για το λαό γίνονται χειρότερα οφείλεται στο γεγονός ότι δεν έχει οικοδομηθεί η λαϊκή διεκδικητική πάλη. Αντίθετα, η ηγεσία του ΚΚΕ αυτό που θέτει σαν κεντρικό καθήκον είναι η πάλη για τη λαϊκή εξουσία και αυτό βάζει για ζύμωση στην ημερήσια διάταξη. Πρόκειται για μια επικίνδυνα λαθεμένη πολιτική προτεραιότητα, για μια στρατηγική που δεν βασίζεται σε άμεσους και ενδιάμεσους στόχους πάλης.
Είναι πέρα από κάθε αμφισβήτηση πως ένας λαός άνεργος και βουτηγμένος στην ανέχεια και την εξαθλίωση, αν δεν ανατρέψει αυτές τις άθλιες συνθήκες ζωής του, δεν θα είναι δυνατόν ούτε καν να σκεφτεί το πώς μπορεί να πάρει τη λαϊκή εξουσία. Συνεπώς, αυτό που απαιτούν οι συνθήκες σαν άμεσο καθήκον είναι η ισχυροποίηση μέσα από τους καθημερινούς αγώνες της λαϊκής αντίστασης και διεκδίκησης που να αλλάζει τη ζωή του λαού, που να κερδίζει μάχες, να κατακτάει νίκες και να αναγνωρίζει τις πραγματικές του δυνάμεις. Μόνο σε τέτοιες συνθήκες μπορεί να πάρει πραγματική υπόσταση και αξία η λαϊκή και σοσιαλιστική προοπτική του κινήματος.
Οι εργατικοί και λαϊκοί αγώνες και κυρίως οι μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις των δύο τελευταίων χρόνων προκάλεσαν τεράστιες διεργασίες και πολιτικές εξελίξεις και με έναν τρόπο αποτυπώθηκαν και στις πρόσφατες εκλογές. Βέβαια, στο πλαίσιο του συστήματος οι εκλογές δεν μπορούν να αποτυπώσουν τις πραγματικές διαθέσεις των μαζών αλλά την τάση που διαμορφώνουν αυτές οι διαθέσεις. Οι συγκλονιστικές απεργιακές κινητοποιήσεις που ζήσαμε αποτέλεσαν τη βασική αιτία της πολιτικής κρίσης του συστήματος της υποτέλειας και της εξάρτησης. Οι λαϊκές μάζες αντιτάχθηκαν στους κυβερνητικούς φορείς των βάναυσων μέτρων και σε όσους συνεργάστηκαν κυβερνητικά για να επιβληθούν στον εργαζόμενο λαό.
Η ηγεσία του ΚΚΕ αυτές τις διεργασίες και όπως αποτυπώθηκαν στις τωρινές εκλογές δεν τις βλέπει σαν εξέλιξη των διεργασιών που συντελέστηκαν το προηγούμενο διάστημα των μεγάλων κινητοποιήσεων. Δεν βλέπει δηλαδή τις θετικές πλευρές, που είναι οι κύριες και έχουν να κάνουν με τη μαζική αποδέσμευση του κόσμου από την επιρροή των κυρίαρχων αστικών κομμάτων. Μια αποδέσμευση που θα φανεί και στις επόμενες και που θα φέρει, κατά τη γνώμη μου, το ΚΚΕ σε ακόμη χειρότερη θέση.
Τόσο πριν όσο και, κυρίως, μετά τις εκλογές οι δυνάμεις του συστήματος της υποτέλειας ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και με εργαλεία τα ΜΜΕ, τηλεοπτικά και ηλεκτρονικά, έχουν εξαπολύσει μια από κοινού λυσσαλέα αντιαριστερή και αντιλαϊκή επίθεση. Εκβιάζουν, απειλούν και τρομοκρατούν το λαό και αυτό είναι ολοφάνερο. Τι είναι εκείνο που πραγματικά φοβούνται; Φοβούνται τον ίδιο τους τον εαυτό. Τους είναι ολοφάνερο πως δεν μπορούν να πείσουν με πολιτικούς όρους το λαό, ούτε ένα μέρος που να είναι ικανό να ενισχύει το ρόλο της εκπροσώπησης του συστήματος. Ετσι, το κύριο στοιχείο της πολιτικής τους είναι η τρομοκράτηση του λαού και των αριστερών ανθρώπων. Σίγουρα δεν φοβούνται τον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ σε ό,τι αφορά το σύστημα της αστικής τάξης και τις σχέσεις της χώρας με τους ιμπεριαλιστές της Ευρώπης (ΕΕ, ΗΠΑ) αλλά και το ευρώ έχει καθαρές και φανερές θέσεις. Λέει ναι σε όλα τα παραπάνω. Πάνω απ' όλα, οι δυνάμεις του συστήματος φοβούνται την παραπέρα αποδέσμευση των λαϊκών μαζών από το αστικό μπλοκ εξουσίας και τη στροφή τους προς τα αριστερά. Αυτό σε συνδυασμό με το ταξικό και πολιτικό κενό που υπάρχει και που οι συνθήκες της πάλης απαιτούν την κάλυψή του.
Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει καθαρές κουβέντες. Δεν κρύβει τίποτε. Δηλώνει σε όλους τους τόνους ότι είναι «η Αριστερά των προοδευτικών μεταρρυθμίσεων» στο πλαίσιο του καπιταλιστικού συστήματος.
Ετσι, είναι φανερό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε θέλει ούτε μπορεί να υπερασπίσει τα λαϊκά συμφέροντα, τις πραγματικές ανάγκες των μαζών. Ακόμη περισσότερο, δεν μπορεί να υπερασπίσει εκείνη την Αριστερά που έχει ανάγκη η εργατική τάξη, ο λαός και η χώρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε θέλει και ούτε μπορεί να σπάσει τα δεσμά της εξάρτησης της χώρας από τους ιμπεριαλιστές. Αξιοποιεί τις απαιτήσεις των μαζών που επιθυμούν και αγωνίζονται να αντισταθούν στην επίθεση και να βελτιώσουν τη ζωή τους και τάζει, αν έρθει στην κυβέρνηση, ορισμένες λύσεις. Ετσι δημιουργεί στο λαό αυταπάτες ότι μπορούν να προκύψουν λύσεις για τα συμφέροντά του χωρίς τη σύγκρουσή του με τους εκμεταλλευτές του.
Από άλλη αφετηρία και με άλλη διαδρομή, η ηγεσία του ΚΚΕ καταλήγει όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ στο ίδιο αποτέλεσμα. Αρχίζει και τελειώνει με το ψηφίστε ΚΚΕ, οργανωθείτε στο ΚΚΕ και στο ΠΑΜΕ γιατί το ΚΚΕ αγωνίζεται για να αλλάξει η ζωή σας.
Ενα πράγμα είναι βέβαιο: Χωρίς την πάλη του εργαζόμενου λαού και χωρίς τη σύγκρουσή του με τους εκμεταλλευτές και καταπιεστές του καμία βελτίωση της ζωής του δεν μπορεί να προκύψει και, πολύ περισσότερο, να οικοδομήσει μια κοινωνία χωρίς εκμεταλλευτές και καταπιεστές.
πηγή: Προλεταριακή Σημαία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δεν είναι «μαγκιά», δεν είναι αντίσταση!
Είναι υποταγή στην πιο μαύρη εξουσία!

0
«Σοφοί» αναλυτές, δημοσιογράφοι και λογοτέχνες που πληρώνονται και υπηρετούν την εξουσία διαπιστώνουν ότι η νεολαία παραδόθηκε στο φασισμό αναλύοντας τα ποσοστά της «Χρυσής Αυγής» στους νέους και μελλοντικούς ψηφοφόρους. Μιλάνε όλοι αυτοί που, χρόνια τώρα μέσα από τα τηλεοπτικά κανάλια που ελέγχουν, προβάλλουν τις απόψεις και το «έργο» της Χρυσής Αυγής. Που ενισχύουν με κάθε τρόπο τις φασιστικές ενέργειες του κράτους και κάθε είδους παρακρατικών συμμοριών. Που καλλιεργούν το ρατσισμό, τον πανικό και την ξενοφοβία. Πως φταίνε τάχα οι μετανάστες για την ανεργία. Είναι οι ίδιοι που με την πολιτική τους μας οδηγούν στην εξαθλίωση, που τσακίζουν το μέλλον και τα όνειρά μας.
Όμως, ακόμα και όσοι νέοι δηλώνουν σήμερα υποστηρικτές της, πολύ σύντομα θα ανακαλύψουν πως πίσω από το περιτύλιγμα της «Χρυσής Αυγής» βρίσκεται το πιο μαύρο σκοτάδι της Ιστορίας .
Γιατί δεν είναι «μαγκιά» τα «λιονταρίσια κορμιά» της ΧΑ (όπως λέει ο… ύμνος της), να δέρνουν και να δολοφονούν ανυπεράσπιστους μετανάστες, με την αστυνομία να τους κλείνει το μάτι και να τους προστατεύει αδιαφορώντας...
Γιατί δεν είναι «μαγκιά» οι ροπαλοφόρες παρελάσεις (πάλι κάτω από την μύτη της αστυνομίας) και οι κραυγές για «αίμα και τιμή», οι ναζιστικοί χαιρετισμοί στους δρόμους και στα γήπεδα.
Γιατί δεν είναι «μαγκιά» οι δολοφονικές επιθέσεις σε νεολαίους αγωνιστές, όπως αυτή που έγινε το 1998 στον αγωνιστή φοιτητή Δ. Κουσουρή (που παραλίγο να τον αφήσει νεκρό ή «φυτό») από τον τότε υπαρχηγό της οργάνωσης που (πάλι με την κάλυψη της αστυνομίας) διέφευγε για χρόνια τη σύλληψη!
Γιατί –προφανώς- δεν είναι μαγκιά για την κορυφαία στη νεοελληνική Ιστορία εξέγερση της νεολαίας, το Πολυτεχνείο, να δηλώνει ο αρχηγός της ΧΑ πως «δεν πλάκωσε κανένα τανκ τα παλικάρια» και πως η δικτατορία του 1967 «δεν ήταν το μεγαλύτερο κακό».
Γιατί δεν είναι αντίσταση «στο κράτος και την ολιγαρχία» να κρύβεις ότι για την ανεργία και τις απολύσεις τόσο για τους έλληνες όσο και για του μετανάστες ευθύνεται το κεφάλαιο και ο καπιταλισμός με την κρίση του και όχι όσοι δεν έχουν στον ήλιο μοίρα.
Γιατί αντίσταση στο μνημόνιο δεν κάνει όποιος τα βάζει γενικώς με τους ξένους, αλλά αυτός που αγωνίζεται για την πραγματική εθνική ανεξαρτησία, για έξοδο της χώρας από τη λυκοφωλιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να φύγουν οι ξένοι ιμπεριαλιστές από την πατρίδα μας!
Γιατί η «αλληλεγγύη ανάμεσα στις τάξεις», η «ενότητα της φυλής» η θέση πως «μέσω του ηγέτη ο λαός ασκεί την απόλυτη εξουσία του» είναι η ιδεολογία του πιο σκοτεινού, του πιο αιματοβαμμένου, του πιο φρικιαστικού καθεστώτος που γνώρισε η ανθρωπότητα: του φασισμού. Ενός καθεστώτος που και τότε με συνθήματα ενάντια στην «ολιγαρχία του πλούτου» τάχα και στους «εβραίους τραπεζίτες» επέβαλλε την πιο κτηνώδη εξουσία της πλουτοκρατίας στους λαούς που βρέθηκαν κάτω από την μπότα του.
Και που σήμερα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να φιμώσουν, να τρομοκρατήσουν τις αντιστάσεις μας ενάντια στα μαύρο μέλλον που μας ετοιμάζει η σημερινή πλουτοκρατία.


Αλήθεια, εμείς που αντιδρούμε στις σημερινές εξουσίες θα θέλαμε να μαντρωθούμε στο (ανορθόγραφο εξ άλλου) «ηγέρθητο» τύπων όπως αυτών στο μετεκλογικό βίντεο της Χρυσής Αυγής;
Εμείς που στις μαθητικές καταλήψεις ήρθαμε αντιμέτωποι με τις εισαγγελικές διώξεις και τα «μαθητοδικεία», τι κοινό έχουμε με τους ντυμένους στα μαύρα τύπους που ξετρυπώνουν πίσω από τα ΜΑΤ, χτυπάνε και συλλαμβάνουν διαδηλωτές;
Οι νέοι και οι νέες όχι μόνο δεν έχουν κάτι κοινό με τις ορδές του νεοφασισμού που ονομάστηκε «νεοεθνικισμός», αλλά όσο αγωνιζόμαστε για τη ζωή μας τόσο θα βρισκόμαστε απέναντι στους νοσταλγούς του Χίτλερ και του Μουσολίνι…
Τόσο θα αποκαλύπτουμε και θα απομονώνουμε και όλους όσοι τους βάζουν πλάτη! Όσο αναπτύσσουμε τους αγώνες μας και θα αντιμετωπίζουμε την κρατική τρομοκρατία και το φασισμό τόσο θα ανακαλύπτουμε ότι τα «λιονταρίσια κορμιά» και οι «σταυραετοί» της «Χρυσής Αυγής» είναι τα πιο μαύρα όρνια της εξουσίας των κεφαλαιοκρατών, τα πιο «Σκουριασμένα Μεσάνυχτα» που γνώρισε η ανθρωπότητα…
Και που για να μην τα ξαναζήσει εμείς, οι νέοι και οι νέες, θα δώσουμε το δικό μας βροντερό παρόν!
Μάης 2012
Μαθητική Αντίσταση
Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ-ΤΕΙ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

0
 Αυτοί που μας βύθισαν στη φτώχεια, ετοιμάζουν τις απολύσεις,  την κατάργηση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, διέλυσαν τις εργασιακές σχέσεις, κατάργησαν τις συλλογικές συμβάσεις, πετσόκοψαν τους μισθούς, συνεχίζουν να παίρνουν αποφάσεις για την ζωή μας, ακόμη και μετά την μαζική καταδίκη των πολιτικών τους στις εκλογές της 6ης Μάη.
Παραμονές εκλογών στον Δήμο Θεσσαλονίκης γίνεται ο διαγωνισμός για την ανάθεση της επισκευής, συντήρησης και του τεχνικού ελέγχου των απορριμματοφόρων και των λοιπών αυτοκινήτων, σε ιδιώτη. Ιδιωτικοποιεί το Μηχανουργείο του Δήμου Θεσσαλονίκης, ενώ ο Μπουτάρης δήμαρχος του ΠΑΣΟΚ, έχει διατυμπανίσει σε κάθε ευκαιρία την θέση του για ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών. Το ίδιο έγινε στο Λαγκαδά, στη Χαλκηδόνα, Πυλαία. Ταυτόχρονα προσπαθούν να πείσουν τον λαό ότι θα είναι όλα καλύτερα με τους εργολάβους, κρύβοντας μελέτες που καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι είναι πολύ ακριβότερη η καθαριότητα με ιδιώτες.
Με κυβέρνηση, συγκυβέρνηση ή υπηρεσιακή τα κόμματα που στήριξαν τις πολιτικές των μνημονίων, που υποδούλωσαν τον λαό και τη χώρα στους ξένους δυνάστες και βύθισαν τον λαό στην εξαθλίωση, συνεχίζουν με τους εκπροσώπους τους την εφαρμογή των βάρβαρων μέτρων. Συνεργάζονται θαυμάσια, ξεπερνούν τις διαφορές τους για να επιτεθούν στους εργαζόμενους.
Από την άλλη μια ομοσπονδία με πλειοψηφία των ΠΑΣΚΕ- ΔΑΚΕ, αποφασίζει μια τετράωρη στάση εργασίας για την ακύρωση του διαγωνισμού. Γίνεται συνοδοιπόρος τους στην ιδιωτικοποίηση, αποπροσανατολίζει και απογοητεύει τους εργαζόμενους. Μια συμβολική στάση εργασίας την μέρα του διαγωνισμού δεν φέρνει νίκες.
Δεν είναι καιρός για συμβολικές κινήσεις αλλά για μαζικούς αγώνες με διάρκεια, γιατί η ιδιωτικοποίηση σημαίνει απολύσεις, σημαίνει επιβάρυνση του λαού, γιατί αυτή η επίθεση είναι διαρκής και βάρβαρη, γιατί δεν έχουν σκοπό να αφήσουν τίποτε όρθιο με στόχο την εξαθλίωση και την υποταγή.
Απαιτούνται αγώνες, που θα αποφασιστούν σε συνελεύσεις, να συγκροτηθούν απεργιακές επιτροπές, να ανακαλύψουμε και πάλι την χαμένη συλλογικότητα, να γεννηθεί η ελπίδα ότι οι αγώνες μπορούν να νικήσουν.  Τότε οι απεργοί, θα δράσουν, θα συζητήσουν, θα βρουν τους τρόπους να τραβήξουν τον αγώνα τους μακριά, θα αναγνωρίσουν τους εχθρούς και τους φίλους του αγώνα τους, θα πιστέψουν στην δύναμή τους.
Πολλές φορές οι εργαζόμενοι στους δήμους υπερασπιστήκαμε το δικαίωμα μας να αγωνιζόμαστε, δείξαμε ότι η τρομοκρατία κυβέρνησης, δημάρχων, μπράβων, ματ και εργολάβων, δεν μας σταματά. Ξέρουμε ότι οι αγώνες αποκτούν ιδιαίτερη σημασία, απαιτούν καλύτερη συγκρότηση και οργάνωση, την συμμετοχή όλων, την συνεχή επαγρύπνηση.
Ξέρουμε ότι δεν είναι μια εύκολη υπόθεση, αλλά δυσκολότερη είναι η ζωή χωρίς δουλειά και δικαιώματα και πρέπει να αντισταθούμε στην καταλήστευση της ζωής μας, να παλέψουμε για την ανατροπή της βαρβαρότητας της Τρόικας και του ΔΝΤ. Να μην φοβηθούμε, να μην υποκύψουμε στους εκβιασμούς των εκπροσώπων της πολιτικής της εκμετάλλευσης, της υποδούλωσης.   Να γυρίσουμε την πλάτη στις αυταπάτες. Δεν υπάρχουν λύσεις χωρίς αγώνες
ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ, ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΛΗ ΜΑΣ, ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ!
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΟΤΑ
http://agonistikiprotovoulia.wordpress.com/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ,
Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ!
ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ!

0
Παρά το αποτέλεσμα των εκλογών στις 6 του Μάη, όπου ο λαός καταδίκασε τις πολιτικές που τον οδήγησαν στην ανεργία, τη φτώχεια και την εξαθλίωση, ο Δήμαρχος του ΠΑΣΟΚ Μπουτάρης προχωράει στην εφαρμογή αυτών των πολιτικών, λίγες μέρες πριν τις νέες εκλογές. Όπως πολλές φορές και σε κάθε τόνο έχει δηλώσει, είναι υπέρ της ιδιωτικοποίησης, ενώ το 2011 χρησιμοποίησε ιδιώτες και στρατό για να καθαρίσει τη πόλη, όπως και ο προκάτοχος δήμαρχος της ΝΔ Παπαγεωργόπουλος χρησιμοποίησε ιδιωτική εταιρεία, πάλι με την ίδια δικαιολογία. Καταλαβαίνουμε όλοι ότι τίποτε δεν έγινε λόγω του επείγοντος και της φροντίδας για τον δημότη.
Σήμερα 30 του Μάη ορίστηκε ο διαγωνισμός για την ανάθεση σε ιδιώτη των εργασιών επισκευής, συντήρησης και του καθημερινού ελέγχου, ύψους 2.385.000€ των 71 απορριμματοφόρων και άλλων οχημάτων της διεύθυνσης καθαριότητας. Ξεκινάει η ιδιωτικοποίηση με το Μηχανουργείο του δήμου Θεσ/νίκης. Αν δοθούν τα απαραίτητα ανταλλακτικά στους εργαζόμενους του μηχανουργείου, έχει αποδειχτεί στην πράξη ότι το κόστος είναι πολλαπλά μικρότερο.
Δεν άρχισαν καθολικά την ιδιωτικοποίηση, γιατί ξέρουν ότι θα βρουν απέναντί τους την αντίσταση των εργαζόμενων. Ξεκινούν την εφαρμογή αποσπασματικά (Λαγκαδάς, Χαλκηδόνα, Πυλαία, Λέσβος, Δήμοι της Αττικής) για να τη γενικεύσουν. Χρόνια τώρα έχουν προετοιμάσει το έδαφος με τους νόμους που έχουν ψηφίσει: τον κώδικα, τον Καλλικράτη, τα μνημόνια και τα μεσοπρόθεσμα.
Ο λαός μας έκανε όχι μόνο ένα βήμα αλλά πολλά περισσότερα κυρίως μέσα στους σκληρούς αγώνες των δυο τελευταίων χρόνων, στους δρόμους , στους εργασιακούς χώρους, στις πλατείες και στις γειτονιές. Ο λαός μας δεν πρέπει να φοβηθεί. Πρέπει να αντισταθεί, να οργανώσει την πάλη του και να αγωνιστεί συντονισμένα για να ανατρέψει αυτές τις πολιτικές. Οι εργαζόμενοι να ξεπεράσουν την αδράνεια και την διάλυση που υπηρετεί ο εργοδοτικός συνδικαλισμός, να γυρίσουν τη πλάτη στις αυταπάτες ότι θα καταργηθούν οι νόμοι με μια άλλη κυβέρνηση και να αντισταθούν, να πιστέψουν στη δύναμή τους.
Δεν μπορεί να υπάρξει νίκη δίχως αναμέτρηση. Ανακούφιση δίχως ανατροπή των βάρβαρων πολιτικών και μέτρων. Δεν μπορεί να υπάρξει ελπίδα δίχως ισχυρή, επαναστατική αριστερά.
Να οργανωθούμε στα εργοστάσια, στα εργοτάξια, στους τόπους δουλειάς, στα σχολειά και τα πανεπιστήμια, στις γειτονιές και τα χωριά. Να τσακίσουμε το φόβο και τους εκβιαστές, τους εκπροσώπους της ολιγαρχίας του πλούτου και των ξένων αφεντικών. Να προσπεράσουμε αυταπάτες και προτάσεις για εύκολες και ανέξοδες λύσεις. Να βαδίσουμε με ψηλά το κεφάλι στους δρόμους του αγώνα

ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ,
ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ 


ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Φωτογραφίες από την "υπηρεσιακή" περιποίηση εργαζομένων (ΟΤΑ Θεσσαλονίκης)

0
Οι φωτογραφίες είναι από το demotix. Άραγε οι υπουργοί της αριστεράς και των κινημάτων που συμμετέχουν σε αυτή τη κυβέρνηση τι έχουν να μας πουν; Ή μήπως πρόκειται για σκηνές από το μέλλον;
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δεν διαπραγματευόμαστε κανένα δικαίωμα! Μόνη διέξοδος στους αγώνες μας!

0
Καθημερινότητα έχουν γίνει πλέον οι επιθέσεις στους μετανάστες, αλλά και η καταστρατήγηση του Ασύλου στον χώρο της ΑΣΟΕΕ. Εδώ και μήνες συνεχίζεται αδιάκοπα η επίθεση των ΜΑΤ, πολλές φορές από κοινού με φασίστες, στο πεζοδρόμιο και τον προαύλιο χώρο της σχολής. Τα γεγονότα είναι πλέον αναρίθμητα, με μετανάστες να χτυπιούνται βίαια και να συλλαμβάνονται μπροστά από το πανεπιστήμιο, ασφαλίτες και κλούβες να έχουν στρατοπεδεύσει γύρω από την σχολή, δακρυγόνα και κροτίδες κρότου λάμψης να πετιούνται μέσα και έξω από το κτίριο με στόχο τόσο τους μετανάστες, όσο και τους φοιτητές. Αλλά και τις δυνάμεις καταστολής να επιτίθονται και να μπαίνουν στην σχολή, με πρόσφατο παράδειγμα την απρόκλητη εισβολή ομάδας ΔΕΛΤΑ το βράδυ των φοιτητικών εκλογών, όπου έφτασαν μέχρι το θυρωρείο, διαλύοντας ότι βρέθηκε μπροστά τους κυνηγώντας και απειλώντας φοιτητές, ενώ χτύπησαν ένα μέλος του Συλλόγου στέλνοντάς τον στο νοσοκομείο. Αποδεικνύεται ότι με ή χωρίς κυβέρνηση το κράτος και οι μηχανισμοί του συνεχίζουν ακάθεκτοι το έργο τους.
Αυτά τα γεγονότα μόνο τυχαία δεν είναι, αφού αποτελούν μέρος της επίθεσης ενάντια στα δικαιώματά μας, ιδιαίτερα τα δυο τελευταία χρόνια. Την στιγμή που κάθε κατάκτηση του λαού και της νεολαίας (από το δικαίωμά μας στις σπουδές, μέχρι τα δικαιώματά μας στην δουλειά και τις ελευθερίες) καταργούνται από το σύστημα με τις κυβερνήσεις του, την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ, δεν θα μπορούσε να μείνει ανέπαφο το λαϊκό Άσυλο. Είναι ξεκάθαρη η προσπάθεια του συστήματος να φιμώσει και να καταστείλει κάθε αγώνα που μπορεί να ξεσπάσει μέσα από τους χώρους των πανεπιστημίων, καταργώντας κάθε ψήγμα δημοκρατικής ελευθερίας που έχει απομείνει. Είναι επίσης ζωτικής σημασίας για το σύστημα, το να στρέψει τον κάθε εργάτη και εργαζόμενο απέναντι στον άλλον για να εξυπηρετηθούν με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου. Για αυτό επιτίθεται στους μετανάστες (που το ίδιο έχει δημιουργήσει με τους πολέμους του και την εξαθλίωση ολόκληρων λαών) φορτώνοντάς τους όλα τα δεινά της κρίσης. Την κρίση όμως δεν την δημιούργησαν ούτε οι μετανάστες, ούτε η νεολαία, ούτε συνολικά ο λαός. Πρόκειται για μια κρίση τους συστήματος, που για μια ακόμη φορά καλούμαστε εμείς και οι οικογένειές μας να πληρώσουμε. Δεν χρωστάμε όμως τίποτα και σε κανέναν!
Απέναντι σε όλα αυτά ο Φοιτητικός Σύλλογος δεν μπορεί να μένει άπραγος. Είναι χρέος του Συλλόγου και των φοιτητών να υπερασπιστούν τόσο το Άσυλο, όσο και το δικαίωμα των μεταναστών στην ίδια την ζωή, μιας και το ζήτημα δεν μπορεί να απαντηθεί από μια μερίδα φοιτητών όσο ευαισθητοποιημένοι και αν είναι. Πρέπει να σπάσει κάθε λογική ανάθεσης, αφού αγώνες με εκπροσώπηση δεν γίνονται και τα δικαιώματά μας δεν χαρίζονται, παρά μόνο κατακτιούνται. Οι φοιτητές, ενεργά, μέσα από τα όργανα και τους Συλλόγους τους μπορούν να δώσουν μια δυναμική απάντηση σε όσα διαδραματίζονται. Οφείλουμε μαζί με όλο το Φοιτητικό Κίνημα, τη νεολαία, τους εργαζόμενους έλληνες και ξένους και συνολικά τον λαό, να βγούμε ξανά στους δρόμους του αγώνα, για να ανατρέψουμε την επίθεση και να διεκδικήσουμε όλα όσα μας ανήκουν!
•    Κάτω τα χέρια από το Άσυλο, ανήκει σε όλο τον λαό.
•    Κάτω τα χέρια από τους μετανάστες, ίσα δικαιώματα για όλους τους εργάτες.
•    Άμεση απομάκρυνση όλων των δυνάμεων καταστολής από τις σχολές.
•    Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Κατάργηση όλων των Μνημονίων και των αντιλαϊκών- αντιεκπαιδευτικών μέτρων.
•    Δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση για όλους. Ενιαία πτυχία με επαγγελματικά δικαιώματα.

Αγωνιστικές Κινήσεις
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

30 Μαΐου 2012

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

0
Ο δήμαρχος των Μνημονίων και των ιδιωτικοποιήσεων, εκλεγμένος με την στήριξη του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ και υποστηρικτής της κυβέρνησης του τραπεζίτη Παπαδήμου, παίρνει επάξια πλέον και τον χαρακτηρισμό του δημάρχου των ΜΑΤ. Με εντολή του Μπουτάρη σήμερα το πρωί, διμοιρίες αφιονισμένων ανδρών των ΜΑΤ επιτέθηκαν σε εργαζόμενους-απεργούς, δημοτικούς υπαλλήλους στο Δημαρχείο της Θεσσαλονίκης οι οποίοι δίκαια αντιδρούν στην ιδιωτικοποίηση του Μηχανουργείου του Δήμου. Η επίθεση έγινε με χημικά και άγριο ξυλοδαρμό των εργαζόμενων, για να γίνει δίχως εμπόδια ο διαγωνισμός ανάθεσης σε ιδιώτη εργολάβο της επισκευής, συντήρησης και του τεχνικού ελέγχου των απορριμματοφόρων και των λοιπών αυτοκινήτων του Δήμου Θεσσαλονίκης.

Η σημερινή επίθεση στο Δημαρχείο Θεσσαλονίκης αποτελεί μια ακόμη απόδειξη πως η εφαρμογή των πολιτικών των Μνημονίων συνεχίζεται κανονικά ενάντια στην θέληση των εργαζόμενων και του λαού. Την εφαρμογή στην προεκλογική περίοδο υλοποιεί η υπηρεσιακή κυβέρνηση Πικραμένου που φτιάχτηκε με τις ευλογίες όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων, ακόμη και εκείνων που διακηρύσσουν πως αγωνίζονται για την ανατροπή των Μνημονιακών πολιτικών. Τα σημερινά γεγονότα δείχνουν ολοκάθαρα πως οι εργαζόμενοι και ο λαός μόνο με την οργανωμένη πάλη μπορούν να υπερασπίσουν την ζωή και τα δικαιώματα τους. Όσο υποκύπτουν σε αυταπάτες και υποσχέσεις για εκλογικές λύσεις, όσο αναθέτουν την λύση των προβλημάτων σε επίδοξους σωτήρες και Μεσσίες τόσο θα είναι εκτεθειμένοι στην βία των πολιτικών που θέλουν να τους κάνουν δούλους

Η κομματική Οργάνωση Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ(μ-λ) καλεί το εργατικό κίνημα της πόλης και όλους τους πολίτες να σταθούν στο πλευρό των εργαζόμενων των Δήμων που αγωνίζονται ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και για το δικαίωμα τους σε μια σταθερή και αξιοπρεπή εργασία.

Κομματική Οργάνωση Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ(μ-λ)
30/5/2012
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ο Μπουτάρης έστειλε τα ΜΑΤ κατά των εργαζόμενων

0
Ο μέγας δημοκράτης, που στα νειάτα του είχε δοκιμάσει όλα τα "αντεξουσιαστικά" κόλπα και που τώρα ωρίμασε και απέγινε τσιράκι με βάθος και πάθος της κάθε εξουσίας, ο "πρώην απ' όλα" δήμαρχος Θεσσαλονίκης  ξαναχτύπησε! Και φυσικά τους εργαζόμενους που με στάση εργασίας σήμερα απαίτησαν να μην ξεπουληθεί η καθαριότητα του δήμου Θεσσαλονίκης σε ιδιώτες.
Από χθες κυκλωμένο το δημαρχείο από τα καλόπαιδα των ΜΑΤ, σήμερα χτύπησαν τους εργαζόμενους του δήμου με αφορμή την προσπάθειά τους να μην μπουν απεργοσπάστες στο δήμο.
Ακολουθούν βίντεο:



ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΠΟΙΟΣ ΤΡΟΜΑΖΕΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ….«ΑΝΤΑΡΣΥΑ»;;;

36
Πάντως σίγουρα όχι το σύστημα της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης.
Την ώρα που το κεφάλαιο ντόπιο και ξένο, ετοιμάζεται με όλα τα μέσα που διαθέτει για τον νέο γύρο επίθεσης στο λαό μας, τα μέλη και τα στελέχη της ΕΑΑΚ στην Ιατρική Αθήνας, βρήκαν τον πραγματικό εχθρό της νεολαίας : Την παράταξη των Αγωνιστικών Κινήσεων, που «τόλμησε» να καταθέσει οργανωμένα τις απόψεις της στο σύλλογο και να ρίξει τις δυνάμεις της στην υπόθεση της ανασυγκρότησης και ανάπτυξης του φοιτητικού κινήματος. Έτσι τα μέλη της ΕΑΑΚ, συνεχίζοντας τη μικροκομματική τακτική τους, αποφάσισαν ότι σε ολόκληρο το κτίριο της Ιατρικής δεν υπήρχε άλλος χώρος να κρεμάσουν το πανό του ΝΑΡ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις «Αναιρέσεις», παρά στο χώρο που παρενέβαιναν με τραπεζάκι οι Αγωνιστικές Κινήσεις (υπερασπίζοντας έτσι έμπρακτα το Άσυλο και την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών….). Κάτι που είχαν ξαναεπιχειρήσει προεκλογικά με αντίστοιχο προεκλογικό πανό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Πέρα από το γεγονός ότι τέτοιου είδους πρακτικές χαρακτηρίζουν τις παρατάξεις του συστήματος (ΔΑΠ-ΠΑΣΠ) και για κάποιο λόγο η ΕΑΑΚ ζήλεψε τις δόξες του τραμπουκισμού και του αυταρχισμού τους,  καλό θα ήταν οι πολιτικές οργανώσεις που καθοδηγούν πολιτικά τα σχήματα της ΕΑΑΚ να μάθουν επιτέλους ότι η σχολή δεν είναι τσιφλίκι κανενός, όσες ψήφους και αν παίρνει στις εκλογές. Και επίσης, ότι οι ηγεμονισμοί «της πεντάρας» μέσα στη γυάλα μιας σχολής, με σαφή προεκλογικό προσανατολισμό, δε χτίζουν αγωνιστικές συνειδήσεις παρά μόνο ντοπάρουν ψηφοφόρους λίγο πριν μπουν στο παραβάν. 
Τα προβλήματα των φοιτητών και των οικογενειών τους, του λαού μας γενικά, απαιτούν τη μετωπική και συναγωνιστική σύμπραξη και κοινή δράση όλων των δυνάμεων που τάσσονται με την πλευρά των λαϊκών αγώνων και κινημάτων, για την ισχυροποίηση των αντιστάσεων και των αγώνων που θα κληθούμε να δώσουμε και πάλι από κοινού από την επόμενη των εκλογών. Γιατί τα βάσανα του λαού από την επίθεση των ιμπεριαλιστών και των  ντόπιων τρωκτικών θα συνεχίσουν να υπάρχουν και μετεκλογικά ακόμα και αν η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπει στη Βουλή (ή μήπως όχι;;;…)
Εχθρός μας δεν είναι οι άλλες παρατάξεις της Αριστεράς, ακόμη και όταν πάρουν και αυτές λίγες ψήφους σε μια εκλογική μάχη.  Εχθρός μας είναι ο ιμπεριαλισμός και το κεφάλαιο. Είναι ένας εχθρός έτοιμος για όλα εναντίον μας, και η αναμέτρηση μαζί του θα χρειαστεί θυσίες, χρόνο και μαχητική αποφασιστικότητα και γι’ αυτό απαιτεί τη μέγιστη δυνατή συσπείρωση δυνάμεων,  στα πλαίσια του κινήματος.
Τέτοιου είδους… «ΑΝΤΑΡΣΥΕΣ» λοιπόν όχι μόνο δεν τρομάζουν την Τρόικα, την ΕΕ, τις ΗΠΑ και το ΔΝΤ αλλά είναι βούτυρο στο ψωμί τους, αφού προκαλούν τη διάσπαση και παραπέρα εκφυλισμό του φοιτητικού και λαϊκού κινήματος και όχι την αγωνιστική του ενότητα. Όχι μόνο δε  φέρνουν παραπάνω ψήφους (μιας και έχετε και αυτό το άγχος συναγωνιστές…), αλλά κυρίως (και αυτό είναι το δικό μας, τουλάχιστον, άγχος) υποσκάπτουν κάθε προοπτική αγωνιστικής και επαναστατικής ανασυγκρότησης του κινήματος μας.
Τελικά όλα στη ζωή είναι θέμα ιεραρχήσεων….

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ (για τις δηλώσεις Τσίπρα)

1
Το «δόγμα» της εξάρτησης δεν ανανεώνεται!
Ανατρέπεται από τη μαζική λαϊκή πάλη!
Οι δηλώσεις του Α. Τσίπρα με τις οποίες χαρακτηρίζει «πεπαλαιωμένο δόγμα ότι η Ελλάδα ανήκει στη Δύση» και υποστηρίζει «δραστήρια και πολύπλευρη εξωτερική πολιτική» αποτελούν κακή αντιγραφή των διακηρύξεων για «πολυδιάστατη πολιτική» που εφάρμοσαν – με το γνωστό τρόπο- οι κυβερνήσεις του Α. Παπανδρέου τη δεκαετία του ’80. Αλλά επιπλέον - και καθώς το διεθνές τοπίο σήμερα είναι εντελώς διαφορετικό από τις συνθήκες εκείνης της περιόδου - οι δηλώσεις αυτές όχι μόνο δεν αμβλύνουν, αλλά υπογραμμίζουν τα ερωτηματικά για την πολιτική της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στο καθεστώς της διπλής ιμπεριαλιστικής εξάρτησης της χώρας από ΗΠΑ-ΕΕ.
Πρώτο, γιατί επαναδιατυπώνουν την απάτη των «ισότιμων σχέσεων» της Ελλάδας με τις χώρες της ιμπεριαλιστικής ΕΕ, σε συνθήκες που κορυφώνεται η καταλήστευση του λαού και το ξεπούλημα κάθε πλουτοπαραγωγικής δυνατότητας της χώρας μας, ακριβώς από τους ιμπεριαλιστικούς πυλώνες του συνασπισμού της ΕΕ!
Δεύτερο, γιατί στις δηλώσεις αυτές-που επιχειρούν να δώσουν το στίγμα της εξωτερικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ- «αγνοείται» παντελώς η καθοριστική παρουσία και δράση του αμερικάνικου παράγοντα στη χώρα και στην περιοχή. Άραγε η «ειρηνική εξωτερική πολιτική» που εξαγγέλλει ο Α. Τσίπρας, θα προωθηθεί με αδιατάρακτη τη συμμετοχή της χώρας στο ΝΑΤΟ; Με τη συμμετοχή της Ελλάδας στην αντιπυραυλική ασπίδα που προωθούν οι ΗΠΑ; Με συνέχιση της «στρατηγικής σχέσης» της Ελλάδας με το κράτος - δολοφόνο του Ισραήλ που κατ’ απαίτηση των Αμερικάνων συγκροτήθηκε από την κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου και ανανεώθηκε με το πρόσφατο ταξίδι Σαμαρά στο Τελ Αβίβ;
Η υπόθεση της μαζικής πάλης δεν μπορεί να αποσπάται από την ανάγκη να καταχτήσει ο λαός τα δικαιώματα του στη δουλειά, την ειρήνη, τη δημοκρατία. Αυτή η πάλη στη χώρα μας, είναι άρρηκτα δεμένη με την ενίσχυση της αντιιμπεριαλιστικής κατεύθυνσης του κινήματος. Αυτή τη βασική αλήθεια πρέπει να τη γνωρίζει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Αν δεν θέλει να τη γνωρίζει, θα υποχρεώνεται ολοένα και περισσότερο να συμμορφώνεται με τη γραμμή, το πλαίσιο και τις απαιτήσεις των μεγάλων φονιάδων και ληστών του πλανήτη. Και ταυτόχρονα – για τις εκλογικές της ανάγκες και μόνο - θα επιχειρεί να προτείνει σχέδια «ανανέωσης» των σχέσεων υποταγής και υποτέλειας του λαού και της χώρας!
29/5/2012

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Παρέμβαση στη σημερινή εκδήλωση της εκλογικής συνεργασίας ΚΚΕ(μ-λ) & Μ-Λ ΚΚΕ

0
Λάβαμε στο e-mail και αναδημοσιεύουμε το παρακάτω κείμενο ως συμβολή στη συζήτηση που θα γίνει στο Πολυτεχνείο στα πλαίσια της πλατιάς σύσκεψης της ΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΚΕ(μ-λ) & Μ-Λ ΚΚΕ.

Αγαπητοί σύντροφοι,
Επειδή αντικειμενικοί λόγοι δεν μου επιτρέπουν την παρουσία στη συγκέντρωση της Τετάρτης 30/5 στο ΕΜΠ, σας στέλνω κάποιες σκέψεις χωρίς καμιά απαίτηση δημοσιοποίησής τους.
.........................................................................................................................................
Η πλήρης πολιτική αποτίμηση των εκλογικών αναμετρήσεων 6ης Μάη, 17ης Ιούνη, αναμετρήσεων από τη φύση τους μεταβατικών και συμπληρωματικών, θα γίνει με παγωμένο μυαλό και περισσότερη περίσκεψη συνολικά και αργότερα, αφού ο κύκλος της επούλωσης των διαχειριστικών εκκρεμοτήτων για το σύστημα, θα έχει ολοκληρωθεί. Άλλωστε μόνον εμείς μείναμε στην αριστερά να τονίζουμε, πως το θέμα της διαλεκτικής προσέγγισης της πραγματικότητας δεν είναι να τα "λες όλα μαζί" ως και οι αντιφάσεις να είναι ακίνητοι ισορροπημένοι πόλοι, αλλά να διακρίνεις και ν΄αξιοποιείς το κυρίαρχο στοιχείο που αναδεικνύεται, ώστε να πράττεις ανάλογα. Κι ακόμη πιο σημαντικό είναι ότι: δεν ξεχνούμε πως δεν αναλύουμε, δεν εξηγούμε για να "καταλάβουμε" την πραγματικότητα, αλλά για να την ανατρέψουμε, άρα μετράει τώρα, η κάθε σημερινή μας πράξη σ' ενεστώτα χρόνο, έναντι της όποιας αποτίμησης και συμπερασμάτων, κι ας είναι η εκλογική μάχη, μικρής τελικά συγκριτικά σημασίας.
Όσοι βρίσκονται πολιτικά πιο κοντά μας πέραν του απόλυτα στενού πυρήνα επιρροής των δυο Οργανώσεων, σκέφτονται-ίσως και πιο έντονα μετά τον "πρώτο γύρο" να απόσχουν. Ακριβώς γιατί ο ίδιος ο "δεύτερος γύρος" ενισχύει αυτή την απέχθειά τους στις αυταπάτες για τις αστικές εκλογές, ειδικά σε ειδικές κρισιακές συνθήκες σαν τις σημερινές, ιδιαίτερα μάλιστα που ένα από τα προφανή συμπεράσματά τους, είναι η πλήρης "στάση κινήματος" επί δίμηνο, που και αν αυτές δεν έφεραν, σίγουρα συνέβαλαν σε αυτό.
Και δεν είναι παράλογο: Κάποιος που δεν πιστεύει στους αριστερούς κυβερνητισμούς, στα μεταβατικά προγράμματα σαν ρετρό εκφράσεις του ειρηνικού περίπατου, σε τάχατες συνθήματα "δράσης" που θα πραγματωθούν χωρίς συσχετισμούς κινήματος αλλά αντίθετα με ανάθεση καναπέ σε κάποιους μαγικά αποτελεσματικούς, σε όσους αυτόκλητα έρχονται να προτείνουν "θετικές" προγραμματικές λύσεις στο σύστημα, βαφτίζοντάς τες "χτύπημα των στρατηγικών επιλογών της ντόπιας αστικής τάξης" ....αυτός μπροστά στη κάλπη ενστιχτώδικα της "βγάζει τη γλώσσα", σ αυτή τη διαμόρφωση της σύνθεσης- οργή και απόγνωση αλλά μέσα στην υποταγή για μια "καλύτερη ΕΕ" με "καλύτερους ιμπεριαλιστές".
Ποιος νοιάζεται για προγνωστικά, όταν δεν είναι προγνωστικά αλλά ΕΠΙΒΟΛΗ ΛΥΣΕΩΝ λόγω της απουσίας επαναστατικής φωνής και κυρίως δράσης, αντίστασης κι αγώνα; "Περιέργως" τελικά........"θα νικήσουν" οι ευρωπαϊστές ( δηλαδή το "βαθύ" σύστημα), "περιέργως" η αριστερά μας και κυρίως αυτή που καλά καμουφλαριζόταν χρόνια τώρα για αντισυστημική τουλάχιστον, θα πληρώσει τον ρεφορμισμό της και τα χτυπήματά της στο κίνημα όποτε αυτό εκφράστηκε "εκτός των τειχών", με απώλειες στην πιο καθαρή σοσιαλδημοκρατική κυβερνητική εκδοχή της, και ακόμη-χωρίς καμιά περιέργεια εδώ οι οπαδοί του "μεταϊμπεριαλισμού", της "παγκοσμιοποίησης και της παγκοσμιοποιημένης διαπλανητικής εξέγερσης", οι "σοφιστές του τέλους της ζωντανής εργασίας", μη επιτυγχάνοντας το επαναστατικό τους 3% ούτε για πλάκα, θα έχουν θέματα και αναλύσεις, να περνούν καφενειακά την επόμενη πενταετία τουλάχιστον.....
Άραγε πρέπει να ψηφίσουν τη Σύμπραξη ΚΚΕ μ-λ & Μ-Λ ΚΚΕ όσοι αγωνιστές ανεξάρτητα αφετηρίας, θεωρούν πως η ταξική πάλη κινεί την ιστορία, πως η κρίση και η εξαθλίωση πλατιών λαϊκών στρωμάτων και κύρια της εργατικής τάξης, είναι απότοκο του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού και των εγγενών τους αντιφάσεων όπως εκφράζονται σε συνθήκες μιας βαθιάς παγκόσμιας κρίσης με κύριο στοιχείο τη γιγάντωση της διαπάλης για το κέρδισμα - ξαναμοίρασμα των αγορών, σε μια εξαρτημένη χώρα, που λογικά απομυζάται τώρα και καταληστεύεται για "δεύτερη φορά" ο λαός της, μια χώρα που κάποιοι κωμικοί ανέλυαν τον "μικροϊμπεριαλιστικό" της χαραχτήρα και τις αλληλεξαρτήσεις που τον τεκμηριώνουν, μέχρι να κάνουν σάλτο από την ιμπεριαλιστική της ουσία, στην "νεοαποικία υπό κατοχή με φρέσκους Τσολάκογλου", επί του πλέον διαταξικά εθνικοαπελευθερωτικού.
Όχι, στη πολιτική δεν υπάρχουν "πρέπει" που να μπαίνουν στους αγωνιστές, αυτά είναι ιδεαλισμός φτήνιας, a la Παπαρήγα και "διόρθωσης ψήφου" από "τον απρόσεκτο λαό", που εγκατέλειψε το επαναστατικό κόμμα των άθικτων τζαμιών!
Δεν πρέπει τίποτε λοιπόν σε μια τέτοια λογική. Θα το κάνουν σαν ένα βήμα και ασφαλώς όχι το πιο σημαντικό.......
Αν πιστέψουν πως η Πρωτοβουλία που λίγο καιρό πριν ξεκίνησε, δεν "διακόπηκε" σαν το "κίνημα" για τις εκλογές, αλλά μέσα από αυτές συναντιέται μιλάει, κερδίζει γνώση, ακούει και καταγράφει ενστάσεις με συναγωνιστές, με το ίδιο ζητούμενο, τις ίδιες προτεραιότητες, μάλιστα πιο "σοφή" από την εξέλιξη των μεθόδων επιβολής της επιλογής της κυρίαρχης τάξης και των πατρόνων της.
Αν δουν πως η σύμπραξη των δυο Οργανώσεων που έντιμα ποτέ δεν έκρυψαν και τις διαφορές τους, πρέπει "αντιπολιτικάντικα" ακόμη και στις ιδιότυπες προεκλογικές συνθήκες να τις παρουσιάζουν καθαρά απέναντι στο κίνημα, ώστε να εντάξουν σε μελλοντικές συζητήσεις για σημαντικά ζητήματα που αφορούν τη δράση και όσους ανένταχτους παρακολουθούν κύρια την Πρωτοβουλία, μιας και όλα τα επιμέρους βήματα και η εκλογική σύμπραξη (μικρής σημασίας) και η Πρωτοβουλία που συγκροτήθηκε, να "παιχτούν στο μαζικότερο δυνατό γήπεδο", στην προοπτική της απάντησης των κύριων ζητημάτων της ταξικής πάλης και της αναγέννησης του αριστερού-κομμουνιστικού κινήματος.
Αν εστιάσουν με τρόπο ακριβή-επιστημονικό άλλα και κατανοητό, γιατί ο κυβερνητισμός, τα πιασιάρικα "δήθεν άμεσα" μεταβατικά συνθήματα και προγράμματα, συνιστούν πρακτικά, υποταγή και χέρι βοήθειας στους κεφαλαιοκράτες. Γιατί στις σημερινές συνθήκες με την εργατική τάξη, τη φτωχή αγροτιά, πλατιά λαϊκά στρώματα στην εξαθλίωση ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ είναι η μαζική, αγωνιστική, αποτελεσματική πάλη και αντίσταση και όχι "προγραμματικές εγκεφαλοκατασκευές", δεκανίκια στο σύστημα. Γιατί πρέπει να εστιάσουμε ξανά και ξανά στην ανάγκη όχι "ταξικοποίησης" συδικάτων σφραγίδων αλλά κύρια δημιουργίας ντε φάκτο ταξικών πρωτοβάθμιων συνδικάτων, όταν η συμμετοχή της εργατικής τάξης είναι για πολλαπλούς λόγους με κοινή συνισταμένη τον εργατοπατερισμό και την προδοσία του, ελάχιστη. Γιατί οι επιμέρους πρωτοβουλίες στις γειτονιές πρέπει να γίνουν ένα με κάθε ενέργεια αντίστασης στην εξάρτηση, την υποταγή, τη φτώχεια τη στέρηση των δημοκρατικών ελευθεριών, πρέπει να γίνουν η αιχμή του δόρατος στην ταξική ενσωμάτωση των μεταναστών-των ταξικών μας αδελφών. Αυτές είναι οι προεκλογικές μας ομιλίες που θεωρώ πως κάποιοι αγωνιστές περιμένουν να γίνουν πιο αιχμηρές, λιγότερο απαντητικές και ετεροκαθορισμένες.
Αν η "στάση κινήματος" δεν καταγγέλλεται μόνον, αλλά προτείνονται στα όρια των δυνατοτήτων μας και χωρίς μικρομεγαλισμούς, συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για το άμεσο μέλλον, ώστε με αιχμή την Πρωτοβουλία, το κίνημα να αθροίσει δυνάμεις απέναντι στον ιμπεριαλισμό, την εξάρτηση, τους ντόπιους υπηρέτες της, τον εκφασισμό της δημόσιας ζωής που εντείνεται.
Τότε οι πολλοί που δεν μας πολυγνωρίζουν και δυστυχώς ίσως εμείς δεν τους γνωρίζουμε καθόλου, ίσως εκτός του να συναντηθούν μαζί μας στην καταγραφή αυτής της αντίληψης...........με τις ιδέες, τις αντιρρήσεις και τη δράση τους, γίνουν συναγωνιστές- συνδημιουργοί σ αυτή την αντίληψη.
Συντροφικά,
Νίκος Κυριακίδης
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΕΝΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΣΥΝΥΠΟΓΡΑΨΕΙ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΣΣΕ

0
  1. Γιατί δεν είναι αποτέλεσμα μιας ήττας σε έναν αγώνα που δόθηκε, ώστε να συνυπογράψει ο νικημένος καθ’ υπαγόρευση του νικητή. Η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ δεν έκανε κανέναν αγώνα, δεν υπήρξαν νικητές και ηττημένοι, παρά μόνο οι γνωστοί «κοινωνικοί εταίροι», τα συνεταιράκια που μαζί τα φάγανε κι επέτρεψαν να δυσφημίζονται συλλήβδην όλοι οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ από κανάλια και λοιπά ΜΜΕ σε διατεταγμένη υπηρεσία.
Είναι αποτέλεσμα συνδιαλλαγής ανάμεσα σε συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες και κυβερνητικές διοικήσεις του δικομματισμού.
Τίθεται λοιπόν το ερώτημα: Αν και κατά πόσο αυτές οι ηγεσίες νομιμοποιούνται να εκφράσουν τη θέληση των εργαζομένων. Όταν δεν έκαναν τίποτα τον τελευταίο χρόνο προκειμένου να προχωρήσουμε σε αγωνιστική διεκδίκηση ΣΣΕ –όπως είχαμε προτείνει και στο τελευταίο Συνέδριο της ΓΕΝΟΠ, Οκτώβρης 2010-  αλλά επέλεξαν την γνωστή τακτική των συμφωνιών πίσω από κλειστές πόρτες και κάτω από τα τραπέζια, μακριά και εν κρυπτώ από τους εργαζόμενους.
  1. Νομιμοποιείται οποιοσδήποτε συνδικαλιστής να συνυπογράψει ως τετελεσμένες τις μειώσεις μισθών, το πάγωμα-κατάργηση του χρονοεπιδόματος, το πετσόκομμα των κλιμακίων και των ειδικών επιδομάτων; Δικαιούται συνδικαλιστής να διαπραγματεύεται «κόψε πιο πολλά από τους άλλους και λιγότερα από μας» ή «απέλυσε τους άλλους και κράτα εμάς»;
Νομιμοποιούνται οι ηγεσίες της ΓΕΝΟΠ να αυτοϋπονομεύουν την ίδια τη ΓΕΝΟΠ, να καταργούν το συνδικαλιστικό ρόλο της και να τη μετατρέπουν από συνδικάτο με στόχο την ενότητα, την αλληλεγγύη και το συλλογικό αγώνα, σε όργανο διαχωρισμού των εργαζομένων σε «διατηρητέους» και «περιττούς»;
  1. Επιτρέπεται να συνυπογράψουμε ΣΣΕ, στην οποία δεχόμαστε ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΙΚΑ το κλείσιμο-πώληση μονάδων και δραστηριοτήτων για «οικονομοτεχνικούς λόγους»; Επιτρέπεται να συνυπογράψουμε την απόλυση των συναδέλφων που εργάζονται σε αυτές; Και με το πενιχρό «αντάλλαγμα» κάποιων «κοινωνικών» κριτηρίων, που έτσι κι αλλιώς προβλέπει η ισχύουσα νομοθεσία (άρθρο 281 Αστικού Κώδικα) και θα ακολουθούσαν έτσι κι αλλιώς κυβέρνηση-διοίκηση προκειμένου να αποφύγουν μεγαλύτερη κατακραυγή;
Επειδή ακούγεται από τα πιο επίσημα συνδικαλιστικά χείλη: να υπογράψουμε τώρα αυτή τη ΣΣΕ που έχουμε μια «καλή» διοίκηση, γιατί θα έρθει χειρότερη. Ας αναλογιστούμε λίγο τι λέει αυτό το «επιχείρημα»: Ότι θα έρθει μια κακή διοίκηση να εφαρμόσει μια κακή ΣΣΕ που υπέγραψε μια «καλή» διοίκηση. Καταλαβαίνουμε τι θα συμβεί, ποιες θα είναι οι συνέπειες για τους εργαζόμενους;
Αν για τη «λύση» του ασφαλιστικού που συνυπέγραψαν οι ίδιες ηγεσίες χρειάστηκαν 10 χρόνια για να φανούν οι συνέπειες… Αν για τη διάσπαση της ΔΕΗ χρειάστηκαν μερικοί μήνες… Οι συνέπειες από τη ΣΣΕ που προτείνει η «καλή» διοίκηση, θα έρθουν την επόμενη μέρα!
Διαπιστώνοντας πόσο ευάλωτη είναι η ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος στη ΔΕΗ στους διατεταγμένους εκβιασμούς «εισαγγελικών ερευνών» και καταγγελιών από τα ΜΜΕ, θα ήταν χρήσιμο να εμφανιστούν και να δούμε τις μεταβολές στα περιουσιακά στοιχεία των «ηγετών» από την εποχή της «λύσης» του ασφαλιστικού. Και να τα ξανασυγκρίνουμε μετά τη συνυπογραφή της ΣΣΕ που προτείνει σήμερα η διοίκηση. Τότε άνοιξαν την κερκόπορτα… τώρα ανοίγουν τις κεντρικές πύλες!
Η συγκυρία στην οποία «συζητήθηκε» η ΣΣΕ ήταν μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδος και οι εκλογές. Οι «αντιμνημονιακές» ηγεσίες της ΓΕΝΟΠ δεν θέλησαν να συμβάλλουν για ένα αγωνιστικό κλίμα μπροστά στις εκλογές, όχι υπέρ του α’ ή β’ κόμματος, αλλά υπέρ των εργαζομένων, υπέρ της ανατροπής των δανειακών συμβάσεων και των μνημονίων, για την εκδίωξη της τρόικας και των γκαουλάιτερ, στην κατεύθυνση της αποδέσμευσης του εργαζόμενου και κατ’ επέκταση της ελληνικής κοινωνίας από τις αλυσίδες του χρέους.
Αντ’ αυτού, συζητούσαν εν κρυπτώ ΣΣΕ, συμβάλλανε στη διάσπαση της ΔΕΗ με την απόφαση του τελευταίου Συνεδρίου της ΓΕΝΟΠ, καθησύχαζαν τους εργαζόμενους και διευκόλυναν τη διοίκηση να τους στείλει στις διάφορες «θυγατρικές»  με τις λιγότερες δυνατές αντιδράσεις. Δεν πήραν χαμπάρι(;) ότι με τροπολογία του Παπακωνσταντίνου επιτράπηκε η κατάργηση του δημοσίου ελέγχου στον ΑΔΜΗΕ, που είχαν «διασφαλίσει» και «συνδιαμορφώσει» με τον Παπακωνσταντίνου. Δεν πήραν είδηση(;) τι γινόταν με τον ΕΟΠΥΥ κι οι συνάδελφοι στο ασφαλιστικό έμειναν στον αέρα και το έμαθαν με τη δημοσίευση του νόμου. Προετοίμασαν τα πρόβατα για το σφαγείο. Και τώρα θέλουν να συνυπογράψουν ΣΣΕ που νομιμοποιεί τις επόμενες ενέργειες του χασάπη!
Οι εκλογές έγιναν. Ο λαός ανάσανε γιατί τα άμεσα εισπρακτικά μέτρα μπήκαν, για λίγο, στο ψυγείο. Όμως, ο Παπαδήμος συνεχίζει να κυβερνά. Νομοσχέδια παρασκευάζονται για να είναι έτοιμα προς ψήφιση. Ο Ράιχενμπαχ και η task force του διαμορφώνουν νέο Αστικό Κώδικα. Το εργατικό δίκαιο έχει επί της ουσίας καταργηθεί. Κι η ΔΕΗ, όντας πλέον κομμάτια και κομματάκια, με τις μονάδες της υπό πώληση, σε πλήρη αποδιοργάνωση και πνέοντας τα λοίσθια από την ταμειακή ασφυξία που την οδήγησαν τα χαράτσια και η επιδότηση των «ανταγωνιστών» της, εισήχθη στις 12.5.2012 στο ΤΑΙΠΕΔ. Δηλαδή στο Ταμείο Εκποίησης της Δημόσιας Περιουσίας κι ετοιμάζεται να παραδοθεί έναντι πινακίου φακής στους δανειστές και τα άλλα αρπακτικά των αγορών.
Κι η ΓΕΝΟΠ, που θα «μάτωνε», δεν λέει κουβέντα!!!
Μας απειλούν ότι αν δεν υπογράψουμε ΣΣΕ θα πέσουμε στη μετενέργεια, θα μείνουμε ακάλυπτοι στις πιέσεις της εργοδοσίας, δηλ. της «καλής» διοίκησης. Θέλουν και ξεχνούν πως η όποια υπογραφή ΣΣΕ θα είναι πρακτικά χωρίς αντίκρυσμα με το που έρχεται το νέο μνημόνιο με τα νέα μέτρα, και τα νέα μέτρα, και τα νέα μέτρα…
Το μόνο που θα έχει μείνει είναι ότι συμφώνησαν οι συνδικαλιστές, δηλ. όλοι εμείς οι εργαζόμενοι, με την επιθυμία κυβέρνησης-διοίκησης να κλείνουν δραστηριότητες, να πωλούν μονάδες και να διώχνουν κόσμο (Άρθρα 35 & 40 της προτεινόμενης ΣΣΕ), με το να δοθεί η ευχέρεια στη διοίκηση να μας διασπά ανά κατηγορία και να αποφασίζει μονομερώς μειώσεις (παρ. Α.5.4. & Β.4) προκειμένου να πιάνει τους στόχους που θα θέτει κάθε φορά η κυβέρνηση για να ικανοποιεί τις εντολές της τρόικα, μη τυχόν και μας διώξουν από το ευρώ. Γιατί τότε «τι θα απογίνουμε»!
Καλούμε όλους τους εκλεγμένους συνδικαλιστές να μη νομιμοποιήσουν με την ψήφο τους και τη στάση τους αυτή τη ΣΣΕ της ντροπής! Καλούμε όλους τους συναδέλφους να παραστούν μαζικά στο Δ.Σ. της ΓΕΝΟΠ (Παρασκευή 18.5.2012) και να εμποδίσουν το νέο ξεπούλημα!
Καλούμε όλους τους συναδέλφους να πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους, να συγκροτήσουν συνελεύσεις και επιτροπές αγώνα σε κάθε χώρο δουλειάς. Καλούμε όλα τα πρωτοβάθμια Σωματεία-Μέλη της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, μαζί και τα κλαδικά συνδικάτα ενέργειας (ΣΕΕΝ & ΣΕΕΝ-ΑΒΕΚ) να αναλάβουμε πρωτοβουλίες για κοινή δράση για την απονομιμοποίηση και την ανατροπή των μνημονίων που έδεσαν χειροπόδαρα τη χώρα και το λαό μας.

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για αξιοπρεπή αμοιβή, δουλειά και ζωή!
ΓΕΩΡΓΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, Δ.Σ. ΣΕΠ/ΔΕΗ
ΠΑΠΑΔΕΔΕ ΦΛΩΡΑ, Δ.Σ. ΣΕΠ/ΔΕΗ
ΠΡΑΣΣΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ, ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΣΕΕΝ «ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ»
ΑΣΑΛΟΥΜΙΔΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΣΕΕΝ «ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ»

πηγή:  Σ.Ε.ΕΝ "ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ"
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συγκέντρωση κατά της ιδιωτικοποίησης της καθαριότητας στον δήμο Θεσσαλονίκης

0
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΟΤΑ & ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ 
ΝΟΜΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

4ΩΡΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Στους ΟΤΑ Νομού Θεσσαλονίκης
ΤΕΤΑΡΤΗ 30 ΜΑΪΟΥ 2012-05-28
ΑΠΟ 7:00πμ έως 11:00πμ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΟΥ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΙΚΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑΣ
ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας
Όλων των εργαζομένων ΟΤΑ Ν.Θεσ/νίκης
9:30 π.μ. 

Ακολουθεί παλιότερο άρθρο δημοσιευμένο στο ιστολόγιο της ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΟΤΑ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΠΝΙΓΕΤΑΙ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΠΟΧΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΟΥΣ

ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ!

Η Θεσσαλονίκη είναι πνιγμένη στα σκουπίδια εδώ και μήνες με περισσότερα από 1000 τόνους σκουπιδιών στους δρόμους. Οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης πληρώνουν φόρους, αβάστακτα δημοτικά τέλη και είναι υποχρεωμένοι να ζουν δίπλα στα βουνά σκουπιδιών. Η κατάσταση αυτή είναι αποτέλεσμα της αντιλαϊκής πολιτικής των Κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και των Διοικήσεων του Δήμου, που κατάφεραν, από στόλο 73 απορριμματοφόρων να κυκλοφορούν μόνο 8 και από τους 12 τράκτορες, που μεταφέρουν κοντέινερ από τον σταθμό μεταφόρτωσης στο ΧΥΤΑ Μαυροράχης, να κυκλοφορεί μόνο 1. Παλιά μηχανήματα που οι επισκευές τους στοιχίζουν ετησίως στον δήμο 2 εκατομμύρια ευρώ! Να μην υπάρχουν αυταπάτες! Αυτή η πολιτική θα συνεχισθεί, γιατί αυτό επιβάλλουν το μνημόνιο και η τρόικα.

Σιγή ιχθύος τηρούν τα ΜΜΕ, που όταν υπάρχει απεργία εργαζομένων στους ΟΤΑ, αρχίζουν από την πρώτη μέρα να σκούζουν για τους ανεύθυνους εργαζόμενους που απεργούν και δημιουργούν εστίες μόλυνσης στους δρόμους και θυμούνται ακόμη και την πανούκλα! Οι δε υγειονομικές υπηρεσίες, στις απεργίες διαπιστώνουν κίνδυνο για την δημόσια υγεία από την δεύτερη τρίτη μέρα!

Ο Δήμαρχος της Θεσσαλονίκης Μπουτάρης, κάλεσε σύσκεψη για την αντιμετώπιση της κατάστασης, όπου συμμετείχαν ο αντιδήμαρχος, ο συνταγματάρχης, οι εργολήπτες δημοσίων έργων και αποφάσισαν, ο καθαρισμός της πόλης να γίνει από τον στρατό. Ο Βενιζέλος, υπουργός Εθνικής Άμυνας, έδωσε αμέσως την έγκριση.

Ήδη από την Πέμπτη 19 Γενάρη τα στρατιωτικά οχήματα του Γ’ Σώματος Στρατού με χειριστές στρατιωτικούς και εργάτες τους υπαλλήλους της ανακύκλωσης και καθαριότητας μαζεύουν τα σκουπίδια.

Τι σημαίνει η χρησιμοποίηση του στρατού αυτή περίοδο;

Στην περίοδο της πιο άγριας και βάρβαρης επίθεσης στα δικαιώματα του λαού και της νεολαίας, το σύστημα φοβάται την μετατροπή της οργής σε ξεσηκωμό, σε συνειδητοποίηση της δύναμης, φοβάται τις εκρήξεις και ετοιμάζει τον μηχανισμό καταστολής. Εκπαιδεύει ειδικές δυνάμεις στο Μεγάλο Πεύκο στην ρίψη χημικών και δακρυγόνων, σε μάχες σώμα με σώμα για το χτύπημα διαδηλώσεων. Πραγματοποιεί ασκήσεις σαν αυτή στον Ασκό Θεσσαλονίκης όπου οι στρατιωτικές δυνάμεις καταδιώκουν διαδηλωτές που κρατούσαν πανό με το σύνθημα “EU go home”. Συμμετέχει η ελληνική δύναμη Κοσσυφοπεδίου σε μεγάλη άσκηση καταστολής διαδηλωτών («ταραξιών»!) που πραγματοποιήθηκε στο Νόβο Σόλο κοντά στην πόλη Μιτρόβιτσα, στα πλαίσια της προετοιμασίας του στρατού για αποστολές και ρόλους κατασταλτικής δύναμης, σύμφωνα με τα ιμπεριαλιστικά δόγματα. Ακόμη στρατιωτική δύναμη μελών κρατών της ΕΕ, το σώμα EUROGENDFOR, που εδρεύει στην Ιταλία, θα επεμβαίνει σε αναταραχές, ανταρσίες και πολιτικές διαδηλώσεις, σε χώρες της ΕΕ. Είναι σύμπτωση ότι χρησιμοποιήθηκε ο στρατός για την αποκομιδή σκουπιδιών στη Νάπολη το Δεκέμβρη; Και όταν ο νεολαίος πάει στο στρατό για τη θητεία του, εκπαιδεύεται σαν μηχανισμός καταστολής, απέναντι στον εχθρό λαό, στα πλαίσια των διάφορων αντιτρομοκρατικών νόμων και τα δόγματα του ΝΑΤΟ. Είναι ένας τρόπος να συνηθίζουμε την παρουσία του στρατού στην καθημερινότητα.

Συμβάλλει και διευκολύνει την προσπάθεια ιδιωτικοποίησης των υπηρεσιών των ΟΤΑ, με πρώτη αυτή της καθαριότητας. Εκεί ανάγεται και η συμμετοχή των εργοληπτών στην σύσκεψη. Αν θυμηθούμε και τις δηλώσεις του Μπουτάρη λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα, είπε ότι θα φέρει ιδιώτες για να καθαρίσει την πόλη, την χρησιμοποίηση ιδιωτικής εταιρείας πριν λίγους μήνες από τον Παπαγεωργόπουλο, πάλι με την ίδια δικαιολογία, καταλαβαίνουμε όλοι ότι τίποτε δεν γίνεται λόγω του επείγοντος και της φροντίδας για τον δημότη. Σε μια περίοδο που επιταχύνονται οι ρυθμοί ιδιωτικοποιήσεων, ο Καλλικράτης εφαρμόζεται και οι ιδιωτικοποιήσεις στους δήμους σχεδιάζονται, γίνεται φανερό που το πάνε διοίκηση του δήμου και κυβέρνηση. Εξ άλλου οι ιδιώτες που θα «βοηθήσουν» σίγουρα είναι εργολάβοι καθαριότητας στους δήμους που δεν είχαν υπηρεσία καθαριότητας.

Από πότε ο φαντάρος που πάει να υπηρετήσει την θητεία του πρέπει να δουλέψει στην πιο ανθυγιεινή δουλειά, για να καλυφθούν οι ανάγκες που με τις συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές τους δημιούργησαν. Το ίδιο εύκολα θα βγάλουν τον στρατό σαν απεργοσπαστικό μηχανισμό, όταν θα απεργούν οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ. Δεν σβήνουν από το μυαλό μας οι μνήμες από το 1987, όταν στην πολυήμερη απεργία των εργαζόμενων των ΟΤΑ, για μονιμοποίηση των συμβασιούχων, έβγαλαν τον στρατό σε ρόλο απεργοσπαστικού μηχανισμού, αλλά οι απεργοί με πολλούς αλληλέγγυους κατέβαζαν τα σκουπίδια από τα στρατιωτικά αυτοκίνητα. Αυτή η απεργία νίκησε. Μονιμοποιήθηκαν όλοι χωρίς όρους και προϋποθέσεις!

Αφού δεν γίνεται αλλιώς η λύση είναι η ο στρατός η οι ιδιώτες. Έτσι σκέφτονται και αντιμετωπίζουν το ζήτημα κυβέρνηση και διοίκηση του δήμου. Δεν μπορούμε να δεχόμαστε έτσι απλά ότι σκέφτηκαν την υγεία μας, δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι αυτός ήταν ο μοναδικός τρόπος να μαζευτούν τα σκουπίδια. Δεν πρέπει με τέτοιους ωμούς εκβιασμούς να νομιμοποιούνται οι πιο αντιλαϊκές πολιτικές!

Είναι δικαίωμά μας να ζούμε σε μια πόλη καθαρή!

Είναι δικαίωμα των εργαζόμενων να δουλεύουν σε ασφαλή αυτοκίνητα, με όλα τα μέσα για την προστασία της υγείας τους, πληρωμένοι και ασφαλισμένοι σύμφωνα με την συλλογική σύμβαση!

Τασούλα Γκενίδου, μέλος Συλλόγου Εργαζομένων ΟΤΑ και Δημοτικών Επιχειρήσεων νομού Θεσσαλονίκης
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Τα πάντα ρει...

0
Έχουμε ξαναγράψει ότι μπορεί να γίνονται εκλογές, μπορεί η κυβέρνηση να είναι τάχα μου υπηρεσιακή αλλά η πολιτική των μνημονίων προχωρά κανονικότατα και χωρίς σταματημό, παρά τις ευχές του υπουργού Εργασίας! Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι τα τεκταινόμενα στον Κωτσόβολο, ακολουθεί ένα κείμενο που βρήκαμε στον πιτσιρίκο με ημερομηνία 28/5:

«Ψηλά το κεφάλι όσοι μπορούν να παλέψουν και για τους άλλους» 
(Εκβιασμός στον Κωτσόβολο)

Γεια σου πιτσιρίκο,
Να σου αναφέρω κι εγώ την εμπειρία μου από τη δουλειά μου. Δουλεύω στον Κωτσόβολο και είχα μια ακόμα άσχημη εμπειρία. Μας μάζεψαν σήμερα στις 21:00 στο μαγαζί που δουλεύω σε έκτακτο meeting (το οποίο ως συνήθως δεν είχε δηλωθεί στην επιθεώρηση εργασίας) μας είπαν ότι πρέπει να είμαστε όλοι. Γύρισαν παιδιά από άδεια ή ρεπό. Μας είπαν τα εξής:
Έχετε 2 επιλογές:
Η μια είναι να υπογράψετε μια μείωση της τάξης του 12% στα μικτά σας έσοδα, άσχετα πόσα παίρνετε.
Η 2η να υπογράψετε ότι δεν δέχεστε και να απολυθείτε.

Ρωτήσαμε πότε πρέπει να υπογράψουμε και μας είπαν ΤΩΡΑ. Μετά από ενστάσεις μας έδωσαν διορία μέχρι αύριο στις 15:00 (ούτε καν στις 17:00 που έρχονται κάποια παιδιά). Ζητήσαμε και τα 2 χαρτιά να τα πάμε σε δικηγόρο και μας είπαν ότι το νομικό τμήμα τους έχει δώσει εντολή να μην τα δώσουν πουθενά (απαράδεκτο και καθ’ όλα παράνομο). Οι περισσότεροι, αποφάσισαν να υπογράψουν (με βαριά καρδιά). Αντιπροτείναμε να γίνει μια κλιμακωτή μείωση ανάλογα με τα έσοδα και μας είπαν ότι δεν υπάρχει διαπραγμάτευση, take it or leave it.
Κάποιοι δεν υπέγραψαν κανένα χαρτί και περιμένουν να δούνε τι θα κάνουν μέχρι αύριο, μιλώντας με τις οικογένειες τους. Εγώ πρέπει να πω στη γυναίκα μου και στο παιδί μου (αλλά και στην τράπεζα που ήδη με κυνηγάει) ότι από τον επόμενο μήνα θα παίρνω 650-700 ευρώ ενώ δουλεύω 8ωρος…
Να είσαι καλά και ελπίζω σε δημοσίευση
Υ.Γ. Ψηλά το κεφάλι όσοι μπορούν να παλέψουν και για τους άλλους. Να πούμε στα παιδιά μας ότι δεν φταίμε εμείς που δουλεύουν για φραγκοδίφραγκα…
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αλληλεγγύη στον αγώνα των απεργών της Phonemarketing!

0
Οι εργαζόμενοι στη PhoneMarketing βρίσκονται στην 69η μέρα απεργίας, ύστερα από την πρόταση της εργοδοσίας για εκ περιτροπής εργασία, με 1 μέρα την εβδομάδα εργασίας για τον κάθε εργαζόμενο. Οι απεργοί συνεχίζουν δυναμικά τον αγώνα τους και η αλληλεγγύη μας είναι δεδομένη.

Το βίντεο που ακολουθεί φτιάχτηκε από την ομάδα Διακόπτες:

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

σχόλια ...διαγωνίως

0
Στο Ριζοσπάστη (5 - 6 Μάη 2012) κυκλοφόρησε ένθετο με τίτλο «βασικές πολιτικές εξελίξεις από το 1974 ως σήμερα». O ανυποψίαστος αναγνώστης ανατρέχει στην περίοδο 1989 - 1991 των ­αλήστου μνήμης­ κυβερνήσεων Τζαννετάκη - Ζολώτα και μένει... ξερός!! Διαβάζουμε: «Συγκεκριμένα ανάμεσα στο σχηματισμό των κυβερνήσεων Τζαννετάκη και Ζολώτα μεσολάβησαν οι βουλευτικές εκλογές της 5ης Νοέμβρη 1989 από τις οποίες δεν προέκυψε αυτοδύναμη κυβέρνηση. Έτσι σχηματίσθηκε η κυβέρνηση Ζολώτα»!
Πώς ακριβώς «έτσι»; Το ΚΚΕ (Φλωράκης) μέσω του ενιαίου Συνασπισμού «φύλαγε Θερμοπύλες» ή γινόνταν δεκανίκι των αστών; Ξέχασαν τι έγινε το 1989 - 1991; Το απώθησαν στο βάθος της μνήμης τους; Και αφού η ηγεσία του ΚΚΕ «κάνει γαργάρα» τα πολιτικά ανομήματά της γιατί βγάζει ένθετα; Δε φοβάται την οργή της ιστορίας και τη μνήμη των μελών του ΚΚΕ;
Όταν αποφασίσει να γράψει μια αράδα παραπάνω από το «έτσι» θα γίνει πανηγύρι στο ΚΚΕ. Τότε θα βγουν σπαθιά από θηκάρια και θ’ ακουστούν τα όργανα.«Έτσι».
* * *

Aφού η Aυγή τού αφαίρεσε το σφυροδρέπανο από τη σημαία της KOE (και που τόχε τι αλλάζει;) ο P. Pινάλντι παραδίδει νέα μαθήματα πολιτικού οππορτουνισμού (κοινώς κωλοτούμπας).
Θυμάστε στη δεκαετία του ’90 τους «μικρούς Pοβεσπιέρους» της A/συνέχεια να ξιφουλκούν κατά του «ευρωπαϊσμού» της «δυαδικοποίησης» και ό,τι άλλο είχαν διαβάσει στην «ιταλική αυτονομία»;
O tempora, o mores! ο P. Pινάλντι δηλώνει, χωρίς να κοκκινίζει, ότι η θέση τους για Έξοδο από την Eυρωζώνη αποσύρθηκε ντροπαλά «όταν είδαμε ότι υπάρχει το Plan B και το σενάριο να εκδιωχθούμε». Ώστε η αδιάλλακτη KOE μετατράπηκε από Δαντόν (θάρρος, θάρρος, θάρρος) σε... Mαρία Aντουανέτα και αλλάζει θέσεις για να μην εκθέσει τον Tσίπρα.
Όχι, αγαπητοί αναγνώστες! Δεν έχει πάτο αυτό το βαρέλι, δεν έχει τέλος αυτός ο κατήφορος. Tο επόμενο πρόβλημα είναι πόσοι και πόσο μεταλλάχτηκαν στην KOE.
Aλλά στην πολιτική ιστορία του μέλλοντός μας και στο λήμμα τυχοδιώκτης φαντάζεσθε τι θα υπάρχει;
Από τον Λαϊκό Δρόμο
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

29 Μαΐου 2012

ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ!
ΟΙ ΛΑΪΚΕΣ ΕΛΠΙΔΕΣ ΘΑ ΔΙΚΑΙΩΘΟΥΝ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΜΑΖΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ!

0
Στις 6 Μάη ο λαός έδωσε ένα ακόμη ηχηρό μήνυμα στις δυνάμεις του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας ολιγαρχίας, σε όλους αυτούς που σχεδίασαν, προώθησαν και στήριξαν τη βάρβαρη πολιτική της φτώχειας, της ανεργίας, της καταστολής και της υποδούλωσης.
Οι εκλογές της 6ης Μάη 
βύθισαν, ακόμη περισσότερο, το αστικό μπλοκ εξουσίας στην αστάθεια. Ταρακουνήθηκαν συθέμελα το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, τα δυο βασικά πολιτικά στηρίγματα της άρχουσας τάξης, που για χρόνια υπηρέτησαν αυτήν και τους ξένους πάτρωνές της πιστά και με το αζημίωτο. Τα τρομοκρατικά τους διλήμματα και οι αντιλαϊκοί εκβιασμοί έπεσαν στο κενό. Απέτυχαν να αποπροσανατολίσουν τις λαϊκές συνειδήσεις και να αποσπάσουν τη λαϊκή ψήφο. Απέτυχαν να «διαγράψουν» τους σκληρούς και παρατεταμένους αγώνες που έδωσαν λαός και εργαζόμενοι τα τελευταία δυόμισι χρόνια ενάντια στα μνημόνια και τις ληστρικές συμφωνίες, ενάντια στην ισοπέδωση δικαιωμάτων και κατακτήσεων, ενάντια στον εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα.
Ομως, οι κυρίαρχες αντιδραστικές δυνάμεις επανέρχονται, με σφοδρότητα. Και το σκηνικό στήθηκε ταχύτατα. Με νέα, πιο εκβιαστικά διλήμματα, πιέσεις και απειλές. Αλλά και με κάλπικες ελπίδες. Συσπειρώνονται οι δυνάμεις της Δεξιάς, με κορμό τη ΝΔ, και συγκροτούν ένα μαύρο μέτωπο που φιλοδοξεί να είναι η επόμενη κυβέρνηση της αντιλαϊκής επέλασης. Το ΠΑΣΟΚ αποζητά τη στήριξη των Γάλλων ιμπεριαλιστών και επιχειρεί να ανακόψει τις διαρροές και να αναστηλωθεί, επιδιώκοντας ρυθμιστικό ρόλο στις εξελίξεις. Περιμένουν να πλασαριστούν μια σειρά πρόθυμα δεκανίκια, δεξιά και «αριστερά». Και όλοι μαζί εκλιπαρούν τους ιμπεριαλιστές της ΕΕ και του ΔΝΤ για μια μικρή «χαλάρωση» των απαιτήσεων, προκειμένου «να ξαναστήσουν το μαγαζί», να αποκοιμίσουν το λαό και να προετοιμάσουν αποτελεσματικότερα τη συνέχιση της βάρβαρης επίθεσης.
Παράλληλα, όμως, στήνεται κι ένα άλλο σκηνικό: των αυταπατών και των δήθεν γρήγορων και εύκολων λύσεων. Μιας δήθεν φιλολαϊκής, «αριστερής» κυβέρνησης -με το ΣΥΡΙΖΑ πρωταγωνιστή- που θα προωθήσει τα λαϊκά συμφέροντα αποδεχόμενη την ΕΕ και την κυριαρχία των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών. Οι επίδοξοι «αριστεροί» διαχειριστές, συναγωνιζόμενοι σε φιλοευρωπαϊσμό τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, υποδέχονται στις γραμμές τους -με το αζημίωτο- το «παλιό» και «βαθύ» ΠΑΣΟΚ και διαδίδουν την αυταπάτη ότι η ιμπεριαλιστική λυκοσυμμαχία της ΕΕ μπορεί να αλλάξει πρόσωπο, ότι το ευρώ μπορεί να πάψει να λειτουργεί ως όργανο επιβολής και λεηλασίας και αποσιωπώντας τη σχέση εξάρτησης και υποταγής της Ελλάδας στην ΕΕ και τις ΗΠΑ.
«Φουσκωμένος», ο ΣΥΡΙΖΑ, από τα εκλογικά του ποσοστά, εκμεταλλευόμενος τις λαϊκές αγωνίες και την απελπισία που κυριαρχεί σε πλατιά κοινωνικά στρώματα, αλλά και την αλλοπρόσαλλη και αδιέξοδη πολιτική του ΚΚΕ που αποδιώχνει το δημοκρατικό και αριστερό κόσμο, είναι έτοιμος να εξαργυρώσει τις λαϊκές αντιστάσεις και τους μεγαλειώδεις αγώνες των τελευταίων χρόνων και να «διαβουλευτεί», από κυβερνητικά πόστα, με τους δυνάστες του λαού μας. Αυτοί που για χρόνια στήριξαν με τη συνθηκολόγα πολιτική τους τις γενικότερες επιλογές των αστικών δυνάμεων, αυτοί που συκοφάντησαν και δυσφήμισαν από κοινού με τις αντιδραστικές δυνάμεις την ιστορία και τις κατακτήσεις του επαναστατικού, κομμουνιστικού κινήματος, ισχυρίζονται ότι θα «διαπραγματευτούν» με τους ιμπεριαλιστές και θα τους «πείσουν» στη βάση των εκλογικών τους ποσοστών. Τόσο απλά!
Οι λαϊκοί αγώνες δεν θα δικαιωθούν στην κάλπη! Καμιά νίκη δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς αναμέτρηση! Σε μια περίοδο λυσσασμένης επέλασης των δυνάμεων της κεφαλαιοκρατίας και του ιμπεριαλισμού, όσοι προβάλλουν την «ευκολία» στρώνουν το δρόμο για την υποχώρηση και την απογοήτευση. Υπονομεύουν ακόμη περισσότερο την υπόθεση της ανασυγκρότησης του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Οι λαϊκοί αγώνες θα δικαιωθούν στην ανατροπή της βάρβαρης πολιτικής, των αντιλαϊκών μέτρων και των μνημονίων! Θα δικαιωθούν στην επαναστατική ανατροπή του συστήματος της εξάρτησης, της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης!

Καλούμε τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τη νεολαία να στηρίξουν αυτό το δρόμο και τις δυνάμεις που τον υπηρετούν. Το δρόμο της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, του ΑΓΩΝΑ, της ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ, της ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ. Για να δυναμώσει, μέσα στο κίνημα, η κατεύθυνση της ανασυγκρότησης του εργατικού, λαϊκού και κομμουνιστικού κινήματος. Για να μας βρουν μπροστά τους και την επόμενη των εκλογών! Για να είναι ο λαός στο προσκήνιο!
ΨΗΦΙΣΤΕ - ΣΤΗΡΙΞΤΕ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Το όνειρο μιας εργάτριας

0
Κάποιο βράδυ, πολύ πρόσφατα, ένιωθα πολύ κουρασμένη. Σκεφτόμουν, σκεφτόμουν και μετά από ακατάσχετη σκέψη με πήρε ο ύπνος και ονειρεύτηκα τον παρακάτω διάλογο (ό, τι ακολουθεί είναι μια προσωπική εικόνα για την κατάσταση):

-γεια σου. πώς σε λένε;
-με λένε ιμπεριαλισμό

-έχεις γονείς;
-ναι, βέβαια! Μάνα μου είναι η βιομηχανική επανάσταση και πατέρας μου ο καπιταλισμός

-α! μάλιστα… και εγώ την ίδια μάνα έχω. Πού ζεις;
-ζω όπου μπορώ να επεκταθώ και εκεί φιλοξενούμαι. Βέβαια, δε με θεωρούν και πολύ ευχάριστο επισκέπτη. τρώω και πίνω πολύ και μετά ξερνάω στην τουαλέτα. Πολλοί με σιχαίνονται.

-τι τρως και τι πίνεις, δηλαδή;
-τρώω τις σάρκες μου και πίνω το αίμα του εργάτη.

-Έχεις φίλους;
-ναι! Κολλητός μου είναι ο πόλεμος και παιδική μου φίλη η πλουτοκρατία. Μαζί μεγαλώσαμε. Είμαστε αχώριστοι.

-σεξ κάνεις;
-καμιά γυναίκα δεν πάει μαζί μου. Όλες με θεωρούν ανέραστο, ξενέρωτο. Έχω γκόμενα την πρώτη μου ξαδέρφη, την εκμετάλλευση, και κάνουμε έρωτα κάθε 10 χρόνια περίπου. μεγάλη απόλαυση αυτή η εκμετάλλευση! Αλλά με τις αιμομιξίες αποκτήσαμε ένα τερατάκι με αμέτρητα κέρατα: την κρίση. Η κόρη μας, που λες, αυτό το τέρας, πολλαπλασιάζει τα κέρατά του συνέχεια και χώνει το κεφάλι του όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Κάποτε το είχε χώσει στο Μάαστριχτ, μετά στη Λισσαβόνα, τώρα στο μνημόνιο. Άστα να πάνε! δεν μπορώ να το συμμαζέψω! Όσο το σκέφτομαι, μεγάλος βραχνάς αυτό το παιδί… μεγάλη στενοχώρια! Για να σου πω, όμως, με ζάλισες με τις ερωτήσεις σου! Εσένα πώς σε λένε, μωρέ αδερφάκι μου;

-εμένα με φωνάζουν εργάτη
-και πώς ζεις, εργάτη;

-έχω ανάγκη από δουλειά. Και όταν την βρω, είμαι πολύ γενναιόδωρος.
-δηλαδή;

-παράγω υπεραξία! Ο πατέρας σου το ξέρει πολύ καλά αυτό. Μια φορά με συγχάρηκε για τις αγνές μου προθέσεις και με κέρασε μια σύμβαση.
-παιδιά έχεις;

-ναι! Έχω ένα γιο, το κίνημα και μια κόρη, την επανάσταση
-φίλους;

-πολλούς! Τον εργάτη στη διπλανή οικοδομή, το εργάτη στη χαλυβουργία, τον αγρότη, το συνταξιούχο, το μετανάστη, το φοιτητή, τον άνεργο… κάνουμε πολλή παρέα και βγαίνουμε βόλτα στους δρόμους. Τώρα τελευταία συχνάζουμε σε ένα ταβερνάκι σε μια φτωχογειτονιά και τρώμε κάτι μεζεδάκια που λέγονται «φοροεπιδρομές». Αλλά από τις πολλές φοροεπιδρομές μας πιάνει δυσπεψία και κάνουμε τζόκινγκ στους δρόμους, για να χωνέψουμε.
-καλοπερνάτε, πουλάκια μου… θα με βάλεις και μένα στην παρέα σου, ρε εργάτη;

-μπα! Δε νομίζω να μας αντέξεις. Είμαστε πολλοί και κάνουμε ζημιές. Αυτόν τον καιρό προσπαθούμε να σπάσουμε τις αλυσίδες με τις οποίες μας έδεσες. Δε θα μας αντέξεις, σου λέω! Είμαστε πολύ ζωηροί! Γι’ αυτό κρύψου γρήγορα! Αλλιώς, δε θα σωθείς, θα σε τρελάνουμε με τις φασαρίες μας! Παίζουμε και πάλη. Γι’ αυτό, πρόσεχε μη φας καμιά ξεγυρισμένη μπουνιά απ’ τις γροθιές μας, γιατί είναι θανατηφόρες… 

Ιουλία Ορφανίδου
Βέροια
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΜΙΑ ΖΩΗ ΓΙΑ ΤΡΕΙΣ ΦΑΚΕΛΟΥΣ

0
Το Σωματείο Εργαζομένων Ταχυδρομικών Ταχυμεταφορικών Επιχειρήσεων Αττικής εκφράζει τα θερμά συλλυπητήρια του, στην οικογένεια του αδικοχαμένου συναδέλφου μας Γερασίμου Σταμίρη. Ταυτόχρονα καταγγέλλουμε την εταιρεία SPEEDEX για τις μεθόδους τρομοκράτησης που χρησιμοποιεί κατά εξακολούθηση σε βάρος εργαζομένων, και που αυτή την φορά είχε σαν αποτέλεσμα τον τραγικό θάνατο του συναδέλφου.
Συγκεκριμένα την Παρασκευή 25/5/2012, ο συνάδελφος Γεράσιμος Σταμίρης με την ιδιότητα του μέλους του ΣΕΤΤΕΑ, μας ενημέρωσε πως εξαιτίας της απώλειας 3 φακέλων της alpha bank την περασμένη Τρίτη, ανακρίθηκε από τον υπεύθυνο ασφάλειας της SPEEDEX Δ. Τσώτα την Παρασκευή 25/5 στα γραφεία του υποκαταστήματος της SPEEDEX στον Βοτανικό, χωρίς να επιτραπεί η παρουσία μέλους της διοίκησης του επιχειρησιακού σωματείου speedex, αλλά ούτε και του προϊστάμενου συναδέλφου Μπάμπη Κοντόπουλου.
Κατά την ανάκριση ο υπεύθυνος ασφαλείας της SPEEDEX, είπε στον συνάδελφο πως η εταιρεία θα καταφερθεί εναντίον του, ασκώντας ποινική δίωξη για την απώλεια των φάκελων, εκτός αν αποχωρήσει οικιοθελώς ο συνάδελφος από την SPEEDEX. Εδώ πρέπει να σημειώσουμε πως ο Γεράσιμος Σταμίρης είχε πάρει 1 μήνα αναρρωτική άδεια γιατί είχε προβλήματα υγείας και του χορηγούνταν φαρμακευτική αγωγή. Παρά το γεγονός ότι η Speedex γνώριζε το πρόβλημα υγείας του συναδέλφου εξακολούθησε την παράλογη πίεση επάνω του, καθώς την ιδία τακτική με τον υπεύθυνο ασφάλειας Δ. Τσώτα κράτησε και ο οικονομικός διευθυντής Π. Γιαννίκης, ο όποιος επέμεινε στην άσκηση δίωξης εναντίον του συναδέλφου, κατά την διάρκεια της δεύτερης συνάντησης που είχε ο συνάδελφος το απόγευμα της Παρασκευής 25 Μαΐου παρουσία και του Ηρακλή Ποζαπαλίδη μέλους της διοίκησης του ΣΕΤΤΕΑ.
Δυο μέρες αργότερα τη Κυριακή 27 Μαΐου ο Γεράσιμος Σταμίρης δεν άντεξε το βάρος της πίεσης που του ασκήθηκε και κατέληξε από ανακοπή καρδιάς.
Ηθικός αυτουργός για τον θάνατο του συναδέλφου είναι η Speedex, συγκεκριμένα ο υπεύθυνος ασφάλειας Δ. Τσώτας και ο οικονομικός διευθυντής Π. Γιαννίκης. Απαιτούμε την άμεση απομάκρυνση τους από την εταιρεία. Απαιτούμε επίσης αποζημίωση στους δικαιούχους κληρονόμους του συναδέλφου.
Δεν είναι η πρώτη φορά που οι εταιρείες στον κλάδο μας παραβιάζουν την νομοθεσία, τους κανόνες υγιεινής και ασφάλειας, στέλνοντας στον θάνατο συνάδελφους .
Έχουν το θράσος να θέλουν να ονομάζονται εταιρείες κοινής ωφέλειας, διεκδικώντας ταυτόχρονα κομμάτι του δημόσιου ταχυδρομείου, ενώ παραβιάζουν με τόσο τραγικό τρόπο τις ζωές μας.
Προσπαθούν να επιβάλουν τον εργασιακό μεσαίωνα υλοποιώντας τα σχεδία του ΣΕΒ, ΔΝΤ, ΕΕ, ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΡΜΟΔΙΕΣ ΑΡΧΕΣ τόσο για τον θάνατο του συναδέλφου μας, όσο και για την τρομοκρατία που προσπαθούν να επιβάλουν.
Η κηδεία του συναδέλφου θα γίνει στο 3ο νεκροταφείο την Τρίτη 29 Μαΐου στις 12:30 το μεσημέρι. Όποιος συνάδελφος θέλει να συνεισφέρει οικονομικά να επικοινωνήσει στα εξής τηλέφωνα του σωματείου: 2110113749- 6936899350.
Καλούμε τους συναδέλφους να πάρουν μέρος στην 4ωρη στάση εργασίας την Τρίτη 29-5-2012 και ώρες 12:00-16:00 που προκηρύσσει το ΣΕΤΤΕΑ και το επιχειρησιακό σωματείο εργαζομένων στη speedex.

Για το ΔΣ

Ο Πρόεδρος
Κώστας Στάμος

Ο Γ. Γραμματέας
Γιώργος Παπαδημητρίου
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΑΛΩΣΤΗΝΕ ΚΙ ΑΣ ΑΡΓΗΣΕ!....

0

Η αλήθεια είναι ότι μπορεί η επικεφαλής του ΔΝΤ Λαγκάρντ να άργησε να παρέμβει στον προεκλογικό αγώνα του ιμπεριαλισμού στην Ελλάδα, αλλά όταν το αποφάσισε του έδωσε και κατάλαβε! Μετά το Σόιμπλε, τον Ρεν, τον Κάμερον, τον Ολάντ, τον Πούτιν (που δήλωσε κι αυτός παρών) η Λαγκάρντ είπε να βάλει κι αυτή το χεράκι της να «νουθετήσει» τον ελληνικό λαό. Με ψυχρό, επιθετικό και απόλυτο τρόπο, η επικεφαλής του ΔΝΤ και των συμφερόντων του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού (μολονότι Γαλλίς) άφησε κατά μέρος τις φινετσάτες διατυπώσεις και επανέλαβε για πολλοστή φορά ότι, ο ελληνικός λαός αξίζει να ζει μέσα στη φτώχεια και την εξαθλίωση γιατί αυτός φταίει που έφτασε μέχρι εδώ.
Όπως άλλωστε και τα παιδάκια στο Νίγηρα και στον τρίτο κόσμο (θα προσθέταμε), για τα οποία βεβαίως ξενυχτάει προσευχόμενη γονυπετής η μαντάμ Λαγκάρντ.
Πέρα από τη βασική πλευρά της παρέμβασης αυτής (στα εσωτερικά μιας «κυρίαρχης» κατά τα άλλα χώρας) που είναι να συνδράμει το ιμπεριαλιστικό μπλοκ στις πιέσεις προς τον εχθρό ελληνικό λαό ώστε να «ξανασκεφτεί» τι θα ρίξει στην επόμενη κάλπη, υπάρχει και μια άλλη πλευρά: Αυτή την ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων (ΗΠΑ-ΕΕ) οι οποίες δε λένε να βρουν μια φόρμουλα εξισορρόπησης και συμβιβασμού. Πολύς λόγος έγινε αμέσως μετά τις εκλογές της 6ης Μάη για την αναγκαιότητα του «ευρωπαϊκού» προσανατολισμού της χώρας και της παραμονής στο ευρώ και μάλλον οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές θέλησαν να υπενθυμίσουν και τη δική τους παρουσία στη …δεξίωση. Εν μέσω μάλιστα διάφορων ανακατατάξεων, συγχωνεύσεων, επανενώσεων και συγκολλήσεων που επιχειρούνται στο πολιτικό σκηνικό για την ανασυγκρότησή του (βλ. Σαμαράς – Ντόρα) οι ΗΠΑ μάλλον δε σκοπεύουν να μείνουν απλοί παρατηρητές των εξελίξεων.
Υπάρχει βέβαια και η θετική πλευρά των δηλώσεων Λαγκάρντ: Αυτή του παραπέρα φουντώματος της οργής του ελληνικού λαού ενάντια στον ιμπεριαλισμό και την ξένη επεμβατικότητα που θρέφει τα αντιιμπεριαλιστικά αισθήματα του λαού μας

Μerci beaucoup madame Langarde! 

πηγή: ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΚΚΕ(μ-λ) Μ-Λ ΚΚΕ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Κάνοντας την ανάγκη φιλοτιμία

6
Πρόταση κοινής εκλογικής καθόδου «με δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής, ανατρεπτικής και αντι-ΕΕ Αριστεράς» κατέθεσε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αμέσως μετά τις εκλογές της 6ης Μάη. Με απόφαση του Πανελλαδικού Συντονιστικού της που συνεδρίασε στις 13 Μάη, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ απεύθυνε τη συγκεκριμένη πρόταση στην οργάνωσή μας, καθώς και στο Μ-Λ ΚΚΕ, στην Κομμουνιστική Οργάνωση «Ανασύνταξη», στην ΟΚΔΕ, στο ΕΕΚ, σε δυνάμεις του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής, καθώς και σε «αγωνιστές και ρεύματα που διαφοροποιούνται από το χώρο του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ».
Μια πρόταση που αποτέλεσε -τουλάχιστον για μας- έκπληξη, καθώς δεν είχε περάσει ούτε ένας μήνας από την προηγούμενη πρότασή της για συγκρότηση «Μετώπου ρήξης και ανατροπής». Άλλο το ένα, άλλο τ’ άλλο, θα μπορούσε να αντιτείνει κανείς. Ωστόσο, τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι αφού, και σε αυτήν την πρόταση, κομβικό σημείο (και προϋπόθεση συμφωνίας) αποτελεί το γνωστό «αντικαπιταλιστικό, μεταβατικό πρόγραμμα» της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (παύση πληρωμών, μονομερής διαγραφή του χρέους, εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση όλων των τραπεζών και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, εργατικός έλεγχος κ.λπ.).
Το ερώτημα, λοιπόν, πού προκύπτει είναι το τι άλλαξε μέσα σε ένα μήνα και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ επανέρχεται στο ίδιο μοτίβο; Κατά τη γνώμη μας, η απάντηση βρίσκεται στο εκλογικό φούσκωμα του ΣΥΡΙΖΑ και τις πιέσεις που θα αντιμετωπίσουν αντικειμενικά οι δυνάμεις της Αριστεράς μπροστά στις εκλογές της 17ης Μάη και, μάλιστα, όταν το σενάριο της «αριστερής κυβέρνησης» προβάλλεται τόσο έντονα. Πρόκειται για μία κίνηση πανικού από έναν πολιτικό χώρο που είχε φροντίσει όλο το προηγούμενο διάστημα να προβάλλει αντιλήψεις και θέσεις που τον άφησαν εκτεθειμένο απέναντι στο ΣΥΡΙΖΑ, και μάλιστα με σοβαρό κίνδυνο αυτή η έκθεση να εκδηλωθεί αυτή τη φορά ως πραγματική εκλογική λεηλασία. Βαριές κουβέντες; Δεν νομίζουμε και θα το εξηγήσουμε αμέσως.
Πρώτ’ απ’ όλα, η λογική της ταχύρρυθμης ανάπτυξης κινήματος, η λογική τού «εδώ και τώρα» που χαρακτηρίζει τις τοποθετήσεις αυτού του χώρου. Μία λογική άμεσης διεξόδου η οποία υποτίθεται ότι φαντάζει γοητευτική στα αυτιά πλατιών λαϊκών μαζών που βιώνουν καθημερινά την αγωνία, έως και την απελπισία, για τη ζωή τους. Μία λογική που αποκρύπτει τους -καταθλιπτικούς για το λαό και την εργατική τάξη- ταξικούς συσχετισμούς και υπόσχεται την εύκολη λύση. Υπερβολές; Καθόλου! Στο σημείο 5 της απόφασης της 13ης Μάη αναφέρεται χαρακτηριστικά: «απαιτείται o λαός να πάρει την κατάσταση στα χέρια του, με την ανάπτυξη ενός πολιτικού εργατικού και λαϊκού κινήματος και να επιβάλλει, εδώ και τώρα, την κατάργηση των μνημονίων, της δανειακής σύμβασης και των νόμων που τα συνοδεύουν, την διαγραφή του χρέους. Να επαναφέρει τους μισθούς και τις συντάξεις σε αξιοπρεπή επίπεδα... (ακολουθεί ένας ολόκληρος κατάλογος) ...να επιβάλλει... την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ». Και όλα αυτά «εδώ και τώρα»! Και, μάλιστα, λίγο πριν τις εκλογές!
Δεύτερο, η αναπαραγωγή των εκλογικών αυταπατών που για μήνες καλλιεργούνταν από ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ. Η επιμονή στο αίτημα «Κάτω η κυβέρνηση» και το φλερτάρισμα με απόψεις περί «μεταβατικών», «αντιφατικών» κυβερνήσεων, με τους δοσμένους ταξικούς συσχετισμούς, υπηρετούσαν με τον καλύτερο τρόπο το «εκλογές τώρα» πίσω απ’ το οποίο κινήθηκε όλο αυτό το διάστημα η κοινοβουλευτική Αριστερά.
Τρίτο, η άκρατη ψηφοθηρία που εκφράστηκε και με την επαίσχυντη αναπαραγωγή των θεωριών περί «χαμένης ψήφου». Μια λογική αποθέωσης της εκλογολαγνείας όπου, ξαφνικά, ως επίδικο των εκλογών της 6ης Μάη για το κίνημα και την Αριστερά παρουσιαζόταν η είσοδος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη Βουλή. Πώς, λοιπόν, να αντιπαρατεθεί αυτή η προοπτική με το τωρινό «επίδικο» που προβάλλει τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση;
Τέταρτο, η υπονόμευση της κομμουνιστικής προοπτικής και η πριμοδότηση της Αριστεράς του «εφικτού», του κυβερνητισμού, της ευρωλαγνείας και των αυταπατών στηρίχτηκαν απλόχερα από συνιστώσες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με διάφορες ευκαιρίες. Από την προώθηση των διάφορων φόρουμ νεκρανάστασης της σοσιαλδημοκρατίας και την αναπαραγωγή των αστικών ιδεολογημάτων περί παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού (ποιος θυμάται, άραγε, τις «ολοκληρώσεις» και το αίτημα για «διάλυση της ΕΕ»;) μέχρι την αποδοχή και αναπαραγωγή της αντιαριστερής, αντικομμουνιστικής αντίληψης και πρακτικής που κυριάρχησε στις πλατείες και η οποία μια χαρά βόλεψε -όπως φαίνεται- το ΣΥΡΙΖΑ.
Ως τελευταία «γραμμή άμυνας» και διαχωρισμού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ από το ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει να είναι το αίτημα για έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ. Και πάνω σε αυτό φροντίζει να στηρίξει όλο το χαρακτήρα της νέας της πρότασης. Ωστόσο, και εδώ τα πράγματα όχι μόνο δεν ξεκαθαρίζονται, αλλά γίνονται πιο περίπλοκα και οι αντιφάσεις περισσεύουν. Τόσο που ακόμη και αυτό το στοιχείο φτάνει να ακυρώνεται. Στην απόφαση της 13ης Μάη αναφέρεται ότι «η πορεία σύγκρουσης με τους δανειστές και το κεφάλαιο δεν είναι ένας ανέμελος περίπατος, μια εύκολη νίκη που θα μας εξασφαλίσει μια «αριστερή κυβέρνηση», αλλά θα είναι μια δύσκολη, σκληρή πάλη που απαιτεί την κλιμάκωση του πολιτικού ταξικού αγώνα και την συγκρότηση από τα κάτω οργάνων πάλης των ίδιων των εργαζόμενων.» Συμφωνούμε απόλυτα και μάλιστα αυτό θέσαμε και στη συνάντηση της αντιπροσωπείας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με αντιπροσωπείες της οργάνωσής μας και του Μ-Λ ΚΚΕ. Ότι δηλαδή η υπόθεση της εξόδου από την ΕΕ, όχι μόνο δεν είναι μία εύκολη υπόθεση, αλλά περιέχει στοιχεία συνολικής στρατηγικής στόχευσης για το εργατικό-λαϊκό κίνημα της χώρας αφού προϋποθέτει τη σύγκρουση τόσο με τους ιμπεριαλιστές δυνάστες της χώρας όσο και με την ντόπια άρχουσα τάξη που είναι δεμένη με χίλια μύρια νήματα εξάρτησης από τον ευρωπαϊκό ιμπεριαλισμό.
Ωστόσο, όλα αυτά πάνε... στο βρόντο όταν διαβάζει κανείς την «Ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη συνάντηση με το ΣΥΡΙΖΑ»:
«6. Κανένα απ’ τα παραπάνω ζωτικά αιτήματα δεν είναι υλοποιήσιμο χωρίς την άμεση έξοδο από το Ευρώ και την Ευρωσυνθήκη, τη ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ.»
Και εμείς μένουμε να αναρωτιόμαστε για το πώς η «δύσκολη, σκληρή πάλη» συνδυάζεται με την «άμεση έξοδο».
Ποια, όμως, είναι τα παραπάνω ζωτικά αιτήματα; Από την ακύρωση των Μνημονίων, μέχρι τις αυξήσεις των μισθών, από τη διαγραφή του χρέους και την εθνικοποίηση των τραπεζών μέχρι την... εξουδετέρωση της Χρυσής Αυγής και την... απεμπλοκή του στρατού από το ΝΑΤΟ!!!
Είχαμε και έχουμε την άποψη ότι βασική προϋπόθεση για να μπορέσει το κίνημα να ξεπεράσει τα προβλήματά του, να ανασυγκροτηθεί και να χαράξει την προοπτική της ανατροπής είναι η δυνατότητά του να αναγνωρίζει την πραγματικότητα και να ιεραρχεί τους στόχους του. Κρίσιμο στοιχείο της πραγματικότητας αυτής είναι ο ρόλος των ιμπεριαλιστών, οι μεταξύ τους ανταγωνισμοί και η παρόξυνσή τους, και -ιδιαίτερα για τη χώρα μας- το καθεστώς εξάρτησης της άρχουσας τάξης από ΗΠΑ και ΕΕ. Αντιλαμβανόμαστε ότι και η τωρινή τοποθέτηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, παρά τη βαρύτητα που θέλει να δώσει στο αίτημα για έξοδο της χώρας από την ΕΕ και την ευρωζώνη, εξακολουθεί να είναι προβληματική και οδηγεί σε στρεβλώσεις, λαθεμένες ιεραρχήσεις και στρεβλώσεις.
Παρ’ όλα αυτά, πιστεύουμε ότι το ζήτημα της κοινής δράσης για την ανατροπή της επίθεσης παραμένει βασικό ζητούμενο της περιόδου και ως οργάνωση το θέτουμε και είμαστε έτοιμοι να το υπηρετήσουμε και να ανταποκριθούμε σε κάθε πρόταση και πρωτοβουλία που το υπηρετεί. Ωστόσο, η πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκτιμούμε ότι δεν είναι τέτοια. Διότι η κοινή δράση, αλλά και συνολικότερα η υπόθεση του κινήματος, δεν υπηρετείται στη βάση του πανικού ή των χαμένων ευκαιριών.
Στη συνάντηση των αντιπροσωπειών μας, οι σύντροφοι από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ αρνήθηκαν ότι πρόκειται για μια ευκαιριακή πρόταση. Ωστόσο, δεν απάντησαν στο ερώτημα γιατί και οι δύο προτάσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ήρθαν λίγο πριν τις εκλογές και όχι κατά τη διάρκεια του προηγούμενου δίχρονου που το κίνημα ήταν στους δρόμους.
Μας διαβεβαίωσαν, επίσης, ότι η πρότασή τους δεν είναι προσχηματική. Ωστόσο, σε άρθρο του ΠΡΙΝ (11 Μαρτίου 2012), αναφερόμενος στην τότε πρόταση και στην «επιστολή προς ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ και άλλη Αριστερά», ο αρθρογράφος σημειώνει: «Η πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν έχει σχέση βεβαίως με εκλογική ή συνολική προγραμματική συνεργασία οι οποίες είναι ανέφικτες και συχνά προτείνονται προσχηματικά.» Κι όμως, αμέσως μετά τις εκλογές η ίδια πρόταση, βασισμένη στο ίδιο «συνεκτικό πολιτικό πρόγραμμα» επανέρχεται με όρους κοινής εκλογικής καθόδου. Εμείς τι θα πρέπει να σκεφτούμε;
Σε κάθε περίπτωση, το ότι απορρίψαμε την πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν σημαίνει ότι επιλέγουμε «τα αδιέξοδα των μοναχικών δρόμων της “καθαρότητας”» όπως μας κατηγορεί εμμέσως η απόφαση της 13ης Μάη. Το αντίθετο. Επιμένουμε στο δρόμο της κοινής δράσης και της κινηματικής συμπόρευσης όλων των αγωνιστικών δυνάμεων, αλλά και ενισχύοντας το διάλογο και την πολιτική αντιπαράθεση μέσα στο κίνημα. Συνεχίζουμε να προωθούμε τις κοινές πρωτοβουλίες και τον κοινό αγώνα ενάντια στη βάρβαρη πολιτική, με σεβασμό στη φυσιογνωμία και τις απόψεις της κάθε συλλογικότητας, χωρίς ψευδαισθήσεις επάρκειας. Επιμένουμε στην κατεύθυνση της συγκρότησης πλατιού Μετώπου Αντίστασης λαού και εργαζομένων. Και η «Πρωτοβουλία για Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία» που συγκροτήσαμε με το Μ-Λ ΚΚΕ και ανένταχτους αγωνιστές σε αυτήν την κατεύθυνση θέλουμε να συμβάλει.

Υ.Γ. Είναι σημαντικό για την Αριστερά να μην αναπαράγει αλλά να αποκαλύπτει τις (αυτ)απάτες που καλλιεργεί η αστική φρασεολογία. Και αυτές βρίσκονται και στην έννοια της «λαϊκής εντολής» που τόσο εύκολα αναπαράγει στην ανακοίνωσή της η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
πηγή: Προλεταριακή Σημαία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δε φτάνει που θα σας ταϊζουν θέλετε και μισθό!

0
Κάπως έτσι μοιάζει να τα λέει ο νομικός σύμβουλος της 2ης ΥΠΕ:
Παράνομες και οι… επισχέσεις στο ΕΣΥ! Προνόμιο μόνο του …ιδιωτικού τομέα φαίνεται πως είναι η επίσχεση εργασίας και όχι του δημοσίου, κατά τον νομικό σύμβουλο της 2ης Υγειονομικής Περιφέρειας (ΥΠΕ) ο οποίος προτρέπει τους εργαζόμενους αν δεν πληρώνονται και δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα, να ζητήσουν να σιτίζονται δωρεάν από το δημόσιο!
Σε πρόσφατο έγγραφό του ο νομικός σύμβουλος, που απαντά σε σχετικό ερώτημα, αναφέρει πως η επίσχεση εργασίας στα δημόσια νοσοκομεία δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί και είναι σχεδόν… αδιανόητη.
Ακόμη όμως και απλήρωτοι να μείνουν οι εργαζόμενοι είναι υποχρεωμένοι να εργάζονται ακόμη και δωρεάν ώστε να λειτουργούν κανονικά τα νοσοκομεία.
Ούτε λίγο ούτε πολύ αναφέρει ότι είναι παράνομο να μην εργάζονται οι υπάλληλοι των νοσοκομείων έστω και χωρίς αποδοχές, καθώς σημειώνει ότι «στο δημόσιο αν δεν καταβάλλονται χρήματα για την παρεχόμενη υπηρεσία, δεν μπορούμε να σταματήσουμε να την παρέχουμε».
Στο έγγραφο που έκανε ιδιαίτερη αίσθηση στους εργαζόμενους του ΕΣΥ, ο νομικός σύμβουλος της 2ης ΥΠΕ προχωρά και ένα βήμα παραπάνω προκαλώντας αν μη τι άλλο τα ειρωνικά χαμόγελα του προσωπικού του ΕΣΥ.
Αν οι γιατροί και οι υπόλοιποι εργαζόμενοι του ΕΣΥ δεν πληρώνονται, το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να απαιτήσουν … δωρεάν σίτιση (!) στην τραπεζαρία του νοσοκομείου.
Λέει χαρακτηριστικά: «αν όμως δεν έχουμε τα προς το ζην, μπορούμε να απαιτήσουμε από το δημόσιο τη σίτιση μας»!!!

http://www.iatropedia.com/articles/read/1945
http://prezatv.blogspot.com/2012/05/blog-post_1210.html
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ