Έφτασε η μπόρα Bora,
ποιος θα πλημμυρίσει τώρα;
Το αμάξι ποιου θα πάρει
ποιος θα τήνε σκαπουλάρει;
Λέτε να πνιγεί η Αθήνα
ή θα βγάλει αυτόν τον μήνα;
Θα αντέξει ο Κηφισός;
Θα φουσκώσει ο Ιλισός;
Θα γενεί η Ερμού ποτάμι;
Μέχρι εκεί ο νους μου φτάνει.
Τίποτε άλλο δεν ρωτώ
Την οργή μου συγκρατώ.
Είτε βρέξει είτε χιονίσει,
ο λαός θα την πατήσει,
αυτή είναι η αλήθεια
κι όλα τ’ άλλα παραμύθια.
Μα όσο κι αν βρέχει κι αν βροντά, καλός καιρός γυρίζει,
σε μια λακκούβα με νερό, βαρκούλα αρμενίζει.
Β.Δ.
Διαβάστε στο φύλλο 974 που κυκλοφορεί το Σάββατο 30 Νοέμβρη 2024
Περιεχόμενα του φύλλου εδώ
Κυριότερα άρθρα
Οι διαθέσεις αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής να γίνουν εστίες αντίστασης του λαού!
Μέση Ανατολή
Συνεχίζεται η σφαγή των Παλαιστίνιων από τους σιωνιστές
Εύθραυστη εκεχειρία στον Λίβανο, απειλές προς το Ιράν
Ουκρανία
Ο πολεμικός ανταγωνισμός ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και Ρωσίας απειλή για την παγκόσμια εργατική τάξη, τους λαούς και τον πλανήτη
Η Ευρώπη και οι εξελίξεις στο Ουκρανικό
Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα
Αναζητείται αναδιάταξη, περισσεύουν τα αδιέξοδα
Μακρύς και αντιδραστικός πολιτικός χειμώνας
Λαός υγιής είναι ο αγωνιστής λαός
Εορταστικός Γολγοθάς για τους εμποροϋπαλλήλους και όχι μόνο
ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΠΩΛΗΣΗΣ
ΑΘΗΝΑ
Βιβλιοπωλείο-Καφέ Εκτός των Τειχών Γραβιάς 10-12 Εξάρχεια
Στέκι Απέναντι Μιλτιάδου 3 Δάφνη
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Σφεντόνα χώρος νεολαίας και πολιτισμού, Συγγρού 24, 2ος όροφος
ΓΙΑΝΝΕΝΑ
Αριστερό Στέκι Νεολαίας Κουγκίου 23
ΞΑΝΘΗ
Ρωγμή Αριστερός χώρος σκέψης και δράσης, Μ.Βόγδου 20
ΗΡΑΚΛΕΙΟ
Ζάλο Αριστερός χώρος πολιτικής και πολιτισμού, Χαριλάου Τρικούπη 21
ΠΑΤΡΑ
Ανάστροφα Στέκι νεολαίας και εργαζομένων, Πουκεβίλ 2
Το ΚΚΕ(μ-λ) καλεί σε ανοιχτή εκδήλωση-συζήτηση στη βάση των διεθνών εξελίξεων που διαμορφώνουν οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και την αναγκαιότητα ανάπτυξης αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος ενάντια στο μαύρο μέλλον που υπόσχεται στην εργατική τάξη, το λαό και τη νεολαία το σύστημα της εκμετάλλευσης, της εξαθλίωσης και του πολέμου.
.jpg)
Ανοιχτή εκδήλωση-συζήτηση την Τετάρτη 4/12,
ώρα 18:30, στο Θόλο (Αίθ. Ε)
ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και Ρωσία, ΕΞΩ ΟΙ ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ
Οι γοργές εξελίξεις στο έδαφος της Ουκρανίας, με την κλιμάκωση της αντιπαράθεσης ΗΠΑ-ΝΑΤΟ από την μία και του Ρώσικου ιμπεριαλισμού από την άλλη, φέρνουν τον κίνδυνο της γενίκευσης της σύγκρουσης σε ένα πόλεμο παγκόσμιο διαστάσεων ακόμα πιο κοντά. Η εκτόξευση αμερικανικών πυραύλων μακρού βεληνεκούς από το καθεστώς Ζελένσκι, η φρενίτιδα της τροφοδότησης οπλικών εξοπλισμών από τις χώρες της Ε.Ε., και οι απειλές της Ρωσίας για ένα πυρηνικό ολοκαύτωμα - υπόσχονται τους λαούς του πλανήτη και της περιοχής μας ένα μαύρο μέλλον.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ
Το αιματοκύλισμα του Παλαιστινιακού λαού έχει πάρει διαστάσεις ολικής γενοκτονίας από το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ. Οι συνεχείς -ταυτόχρονες- επιθέσεις σε Γάζα, Λίβανο και Συρία από το σιωνιστικό κράτος μετρούν χιλιάδες νεκρούς καθημερινά, ενώ οι παροδικές συγκρούσεις Ισραήλ-Ιράν μεταξύ ανταλλαγής απειλών διαμορφώνουν όρους μίας συνολικότερης σύγκρουσης στην Μέση Ανατολή όπου μόνοι χαμένοι θα είναι οι λαοί. Μέσα στις σφαγές, η ηρωική αντίσταση της Παλαιστίνης που συνεχίζει να παλεύει κόντρα σε "θεούς και δαίμονες", αποτελεί ένα κόκκινο αστέρι το οποίο εμπνέει τους λαούς ολόκληρου του πλανήτη.
ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΑ ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΜΕΤΩΠΑ
Από άκρη σε άκρη, ολόκληρη η χώρα έχει μετατραπεί σε ένα ενεργό στρατιωτικό ορμητήριο των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ. Η πολιτική της εξάρτησης που ακολουθεί η κυβέρνηση και το ντόπιο κεφάλαιο εμπλέκει άμεσα την Ελλάδα στα δύο στρατιωτικά μέτωπα, καταδικάζοντας τον λαό και τα παιδιά του να ζήσουν στις συνθήκες του πολεμικού κινδύνου, στις συνθήκες φτώχειας και φασιστικοποίησης, να αποδεχτούν να γίνουν κρέας στα κανόνια των ιμπεριαλιστών όταν και αν αυτό ζητηθεί.
ΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΓΩΝΑΣ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ
Οι λαοί δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από το ιμπεριαλιστικό-καπιταλιστικό σύστημα και το ντόπιο συστημα της εκμετάλλευσης, της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και της εξαθλίωσης. Οι κίνδυνοι που θέτουν οι εξελίξεις, οφειλουν να βρουν την εργατιά, το λαό και την νεολαία της χώρας μας στους δρόμους του αγώνα, όπου θα διεκδικηθεί ένα διαφορετικό μέλλον από αυτό που τάζουν οι ιμπεριαλιστές και η αστική "μας" τάξη. Για να φύγουν οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, οι βάσεις και τα πυρηνικά από την χώρα. Για να τσακιστούν τα πολεμοχαρή σχέδια του ντόπιου συστήματος. Για να μην γίνουμε κρέας στα κανόνια άδικων πολέμων.
Με τροπολογία του Υπουργείου επιχειρείται να περάσει η πρόσληψη αναπληρωτών από πίνακες εκτός ΑΣΕΠ, οι οποίοι θα καταρτίζονται από τους Διευθυντές Εκπαίδευσης κάθε περιοχής. Πιο συγκεκριμένα, εφόσον εξαντληθούν οι τελικοί αξιολογικοί πίνακες του ΑΣΕΠ, με ειδική πρόσκληση θα καλούνται υποψήφιοι που διαθέτουν τα «τυπικά προσόντα» αλλά δεν είναι στους πίνακες να υποβάλλουν αίτηση και να προσληφθούν ως αναπληρωτές. Ενώ εάν δεν καλυφθούν τα κενά, τότε καλούνται συνταξιούχοι (!!) εκπαιδευτικοί (κάτω των 67 ετών...) να υποβάλλουν αντίστοιχη αίτηση!
Το Υπουργείο και η κυβέρνηση, μετά τη σκανδαλώδη διαδικασία των προσλήψεων στο Ψηφιακό Φροντιστήριο, όπου αναγνωρίστηκε η προϋπηρεσία από τα ιδιωτικά φροντιστήρια και προσμετρήθηκαν κριτήρια όπως η προσωπικότητα και οι επικοινωνιακές δεξιότητες (!!), προχωρούν σε ακόμα ένα χτύπημα του δικαιώματος στην εργασία των εκπαιδευτικών. Είναι οι ίδιοι που κρατούν «κλειδωμένους» τους πίνακες του ΑΣΕΠ για δύο και τρία χρόνια, στερώντας το δικαίωμα εργασίας από απόφοιτους σχολών αλλά και από ανθρώπους που για οποιοδήποτε λόγο δεν μπόρεσαν να υποβάλλουν αίτηση ή αυτή απορρίφθηκε. Είναι οι ίδιοι που διατήρησαν ακέραιο το προσοντολόγιο του ΣΥΡΙΖΑ, που επέβαλλε ένα ατέρμονο κυνήγι δεύτερων πτυχίων και μεταπτυχιακών, ξένων γλωσσών και πιστοποιητικών. Έρχονται τώρα να «χρυσώσουν» δήθεν το χάπι για ένα πρόβλημα που οι ίδιοι δημιούργησαν και συντήρησαν, ανοίγοντας το δρόμο της πρόσληψης στο δημόσιο σχολείο μέσω διαφορετικών διαδικασιών από αυτές που ισχύουν τα τελευταία χρόνια, με ότι μπορεί να συνεπάγεται αυτό για τα κριτήρια που τελικά θα λαμβάνονται υπόψιν.
Από την άλλη, η «ευκαιρία» για εργασία από συνταξιούχους εκπαιδευτικούς, πατά πάνω στην οικονομική εξαθλίωση μέσα στην οποία διαβιούν δεκάδες χιλιάδες πρώην συνάδελφοι μας που λαμβάνουν συντάξεις φτώχειας, ενώ και οι όποιες εξαγγελόμενες αυξήσεις είναι κάτω του επίσημου πληθωρισμού. Η κίνηση αυτή συνάδει με τα γενικότερα «κίνητρα» επανένταξης στην εργασία των συνταξιούχων, αφού ήδη πάνω από 180.000 συνταξιούχοι συμπολίτες μας έχουν αναγκαστεί να συνεχίσουν την εργασία τους προκειμένου να αυξήσουν το πενιχρό τους εισόδημα. Είναι άμεση συνέπεια του νόμου Γεωργιάδη που επιβάλλει 6ήμερη και 13ωρη εργασία, γυρίζοντας μας πίσω δεκαετίες από άποψη δικαιωμάτων.
Τα παραπάνω έρχονται σε μια περίοδο που το σύστημα αναβαθμίζει την επίθεση του απέναντι στους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι διώκονται και σέρνονται σε πειθαρχικά γιατί αντιστέκονται στην αξιολόγηση και συνολικά στην αντιλαϊκή επίθεση. Που ετοιμάζεται νέο υβριδικό σύστημα διορισμών με γραπτές εξετάσεις, όπου όποιος δεν πιάνει τη βάση θα μένει εκτός! Έρχονται όμως και σε μια περίοδο υποχώρησης του κινήματος, όπου την κύρια ευθύνη φέρουν οι συνδικαλιστικές ηγεσίες, που αναπαράγουν μια εικόνα «αντεπίθεσης» του κλάδου μετά και τις πρόσφατες δικαστικές δικαιώσεις για το θέμα των μονιμοποιήσεων.
Η μαζική παρόλα αυτά συμμετοχή των εκπαιδευτικών στις απεργίες 23/10 και 20/11, στις διαδηλώσεις του Πολυτεχνείου, αλλά και στις συγκεντρώσεις ενάντια στις ακροάσεις των συναδέλφων στα πειθαρχικά συμβούλια, αποδεικνύουν την επιμονή που δείχνει μεγάλο μέρος του κλάδου στην κατεύθυνση της αντίστασης και διεκδίκησης. Στο δρόμο αυτό πρέπει να συνεχίσουμε, πυκνώνοντας τις γραμμές του πραγματικού αγώνα, κόντρα στις αυταπάτες και τον εφησυχασμό!
ü Να παρθεί πίσω η τροπολογία για πρόσληψη εκπαιδευτικών εκτός των πινάκων του ΑΣΕΠ!
ü Καμιά σκέψη για γραπτό διαγωνισμό! Μόνιμοι μαζικοί διορισμοί!
ü Άμεση και χωρίς όρους μονιμοποίηση όλων των νεοδιόριστων και αναπληρωτών!
ü Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς!
ü Παύση όλων των διώξεων! Να σταματήσουν τώρα τα πειθαρχικά!
.jpg){kind=logo}
Με αφορμή την παράδοση στην κυκλοφορία της πρώτης γραμμής μετρό στη Θεσσαλονίκη, η κουστωδία των κυβερνητικών στελεχών και των κομματικών κλακαδόρων ετοιμάζεται να το γιορτάσει. Μετά από δεκαετίες που το έργο στοίχειωσε, μετά από την απίστευτη ταλαιπωρία του επιβατικού κοινού που θα συνεχιστεί, θα ακούσουμε νέους δεκάρικους λόγους για την "ανάπτυξη", τον "εκσυγχρονισμό" και την δήθεν φιλολαϊκή πολιτική της κυβέρνησης. Το εισιτήριο "κλειδώθηκε" στα 60 λεπτά για ... 6 μήνες. Μετά; Η Αθήνα δείχνει το δρόμο. Ας ρωτήσουν οι Θεσσαλονικείς πόσο το πληρώνουν οι Αθηναίοι ...
Πανηγυρίζει ο υπουργός υγείας για τα απογευματινά χειρουργεία που ξεκίνησαν στα νοσοκομεία. Από 100 χιλιάδες που λέγανε στην αρχή, έγιναν 50 χιλιάδες, μετά 40 χιλιάδες, μετά 37 χιλιάδες και χτες 34.500! Όχι ότι έβαλε το χέρι στη τσέπη η κυβέρνηση. Στο ταμείο ανάκαμψης εντάχθηκε το "έργο". Είναι από τα λεφτά που ρουφάει καθημερινά από τη χώρα μας η ΕΕ. Αφού τελειώσει το "πρόγραμμα", θα μείνει ο "θεσμός" για να βάζουν βαθειά το χέρι οι ασθενείς. Όπως με τα απογευματινά ιδιωτικά ιατρεία μέσα στα κρατικά νοσοκομεία. Όλως τυχαίως, βρήκαν ορισμένοι γιατροί του ΕΣΥ έξτρα χρόνο, όταν σε πάνε από μέρα σε μέρα κι από μήνα σε μήνα για πρωινό δωρεάν χειρουργείο ...
Προχθές πανηγύριζαν στη κυβέρνηση για το "μητροπολιτικό πάρκο" που θα γίνει στο νότιο παραλιακό μέτωπο της Αττικής. Που αλλού; Στο ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος! Και να τα "μακέτα" που έλεγε κι ο ανεκδιήγητος Σημίτης. Τόση έκταση πήρε κοψοχρονιά η Lamda Development, συμφερόντων Λάτση και Σια. "Μικρή" λεπτομέρεια: το μεγαλύτερο τμήμα της έκτασης του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού και οι όμορες εκτάσεις θα τσιμεντοποιηθεί και θα είναι αποκλειστικής χρήσης των κροίσων του διεθνούς τζετ σετ! Κάποια λίγη επιφάνεια θα είναι "ελεύθερη" για το πόπολο!
Γιατί, όμως, πανηγυρίζουν οι ολιγάρχες του πλούτου και το πολιτικό τους προσωπικό; Μα, γιατί περνούν το λαό για ... χαζό! Μοιράζουν χάντρες για τους ιθαγενείς, όταν η μπίζνα η δική τους και των ξένων προστατών τους έχει απογειωθεί. Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά, όμως!
Σ.Π.
Λόγω της αναβολής της Λευκής Νύχτας, η συγκέντρωση μεταφέρεται για την Τετάρτη 4 Δεκέμβρη, στις 19:00 στον πεζόδρομο Αγίας Σοφίας.
Η Ταξική Πορεία καλεί σε συγκέντρωση ενάντια στα ελαστικά ωράρια και τους αντεργατικούς νόμους.
Καταγγέλλει το 4ημερο εξόντωσης των υπαλλήλων στο εμπόριο Black Friday 29/11, άνοιγμα την Κυριακή 1/12, Cyber Monday 2/12 και Λευκή Νύχτα 4/12.
Τα εγκαίνια του Μετρό Θεσσαλονίκης, μετά από χρόνια ταλαιπωρίας του λαού της πόλης, γίνονται πάνω στις πλάτες των εργαζόμενων με εξοντωτικά ωράρια.
ΠανΑττική Συνάντηση Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών, Σάββατο 30 Νοέμβρη, 11:30πμ, στο βιβλιοπωλείο - καφέ "Εκτός των τειχών", Γραβιάς 10-12.
ΜΑΖΙΚΑ, ΔΥΝΑΜΙΚΑ, ΑΤΑΛΑΝΤΕΥΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΧΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ
ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ! ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ!
ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΚΡΕΣΕΝΤΟ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΩΞΕΩΝ!
ΟΛΟΙ στη συγκέντρωση την Πέμπτη 28/11 στις 13.45 στη ΔΔΕ Θεσπρωτίας.
Άλλοι δυο συνάδελφοι στο νομό μας, ο Τάσος Μαγκλάρας και η Ιουλία Φουσέκη βρίσκονται αντιμέτωποι με πειθαρχική δίωξη για τη συμμετοχή τους στην Απεργία- Αποχή από την αξιολόγηση.
Η κυβέρνηση, το Υπουργείο και όλοι οι παράγοντες και τα παπαγαλάκια του συστήματος, οι διευθυντές, οι μηχανισμοί, τα δικαστήρια , η αστυνομία έχουν επιδοθεί σε ένα κρεσέντο απειλών και διώξεων ανά την Ελλάδα, απέναντι σε αγωνιστές εκπαιδευτικούς. Ό,τι κινείται έξω και ενάντια στην αντιδραστική τους πολιτική βρίσκεται στο στόχαστρο! Από τη συμμετοχή στην Απεργία – Αποχή ενάντια στην αξιολόγηση, μέχρι τη διαμαρτυρία για τις άθλιες συνθήκες στα σχολεία, από την συμμετοχή σε συγκεντρώσεις σωματείων και διαμαρτυρίες μέχρι το σύνθημα ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ!
Σκοπός τους είναι να «σπάσουν» τον κλάδο, να τσακίσουν την αντίθεσή του στην αντιλαϊκή πολιτική και στο όλο και πιο εχθρικό για τη νεολαία
σχολείο που διαμορφώνουν, να χτυπήσουν τη διάθεση αγώνα ενάντια στην ισοπέδωση δικαιωμάτων και κατακτήσεων σε μαθητές και εκπαιδευτικούς.
Η πολιτική αυτή έχει όνομα: Αξιολόγηση, Ταξικοί φραγμοί, Τράπεζα θεμάτων, Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής, Εθνικό Απολυτήριο, Ιδιωτικά Πανεπιστήμια, διαγραφές φοιτητών…
Οι εκπαιδευτικοί μαζί με το λαό θα συνεχίσουν να αντιπαλεύουν αυτή την πολιτική! Κόντρα στις απειλές και στην τρομοκράτηση, κόντρα στους νόμους και τα πειθαρχικά, μπορούν και πρέπει να οργανώσουν τις αντιστάσεις τους με συνελεύσεις, διαδηλώσεις και απεργίες μέχρι την τελική ανατροπή της επίθεσης!
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ Θεσπρωτίας ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΔΙΩΞΕΙΣ – ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
Άλλο ένα «εργατικό ατύχημα», όπως τόσο «κομψά» ονομάζονται για να ρίχνουν την ευθύνη σε αμέλεια των εργαζομένων, σημειώθηκε το πρωί της Τετάρτης 27/11, στον οικισμό «Θησέας» περιοχή έξω από το Ηράκλειο. Δυο αλλοδαποί εργάτες Κουρδικής καταγωγής 25 και 23 ετών σε ανέγερση πολυτελούς κατοικίας, έπεσαν από ύψος 15 μέτρων ενώ μετέφεραν ογκώδη αντικείμενα. Μεταφέρθηκαν με το ΕΚΑΒ στο ΠΑΓΝΗ με ορθοπεδικά τραύματα σε χέρια και πόδια. Για μια ακόμη φορά τα ελλιπή ή ανύπαρκτα μέτρα προστασίας, αποτελούν σοβαρό κίνδυνο για την ασφάλεια αλλά και την ζωή των εργαζομένων.
Στη χώρα μας, τα εργοδοτικά εγκλήματα που είναι ο καθημερινός εφιάλτης των εργαζομένων, παρουσιάζουν δραματική αύξηση. Ένας νεκρός ανά 2 ημέρες, με 179 νεκρούς και 287 σοβαρά τραυματισμένους το 2023, ενώ το 2024 109νεκροί και 174 σοβαρά τραυματίες. Συνολικά το 2023 καταγράφηκαν 14.920 «εργατικά ατυχήματα», έναντι 14.388 το 2022 και 11.957 το 2021, ενώ το πρώτο εξάμηνο του 2024 καταγράφηκαν 7800.
Η Ταξική Πορεία εργαζομένων, καταγγέλλει το γεγονός και θεωρεί ότι, για τα εγκλήματα αυτά δεν φταίει ούτε η «κακιά στιγμή», ούτε η αμέλεια των εργαζομένων αλλά, η εντατικοποίηση της δουλειάς, η έλλειψη μέτρων ασφαλείας, η λογική του κεφαλαίου για εργαζόμενους αναλώσιμους, η αύξηση της κερδοφορίας του. Η πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ, αλλά και των προηγούμενων, δίνει τη δυνατότητα στην εργοδοσία για εντατικοποίηση της δουλειάς και ταυτόχρονα αποτρέπει τους εργαζόμενους να οργανωθούν και να αντισταθούν στον εργασιακό μεσαίωνα που βιώνουν. Η κατάργηση του 8ώρου, οι ν. Χατζηδάκη - Γεωργιάδη σ’ αυτή την κατεύθυνση κινούνται. Με αυτή τη λογική, είναι επιεικώς απαράδεκτη η ανακοίνωση του σωματείου οικοδόμων Ηρακλείου (ΠΑΜΕ) που αναφέρει ότι «η πρώτη και κύρια ευθύνη ανήκει στην κυβέρνηση που έχει αφήσει υποστελεχωμένες τις ελεγκτικές υπηρεσίες, που όσο κι αν προσπαθούν, δεν μπορούν να καλύψουν τον τεράστιο όγκο δουλειάς και αποδεικνύεται η διαχρονική ευθύνη όλων των κυβερνήσεων». Προφανώς και είναι θετική η ύπαρξη ελέγχων όμως σπέρνουν αυταπάτες ότι μια δημόσια υπηρεσία μπορεί να παίξει το ρόλο του προστάτη των εργαζομένων, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα τις αντεργατικές πολιτικές των κυβερνήσεων αλλά και την δίψα του κεφαλαίου για κερδοφορία πάνω στις ζωές μας.
Για να ζήσουμε πρέπει να αγωνιστούμε. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν άλλο δρόμο από το να αγωνιστούν για την υπεράσπιση αλλά και διεύρυνση των κατακτήσεων τους. Δεν έχουν να περιμένουν τίποτε από τις επίσημες ηγεσίες τους που στοιχίζονται και στηρίζουν τα αφηγήματα κυβέρνησης – κεφαλαίου για «ανάκαμψη» και «εθνική οικονομία». Να στηριχτούν στις δικές τους δυνάμεις και να οργανώσουν τους αγώνες τους ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης που καταργεί δικαιώματα και κατακτήσεις. Να παλέψουν για ασφαλείς συνθήκες και όρους δουλειάς, για δουλειά με δικαιώματα. Με βάση όμως, και την καταγωγή των 2 εργατών, θα πρέπει να μπαίνει στην πρώτη γραμμή ο κοινός αγώνας Ελλήνων και ξένων εργατών ως βασικό εργαλείο υπεράσπισης των δικαιωμάτων τους και της ζωής τους.
Όμως ο πόλεμος αυτός δεν άρχισε «προχθές»! Πλησιάζει στον τρίτο χρόνο του και μετράει ήδη εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες και μια ολόκληρη χώρα, στο κέντρο της Ευρώπης, κατεστραμμένη! Μετράει επίσης νέα κύματα φτώχειας και αγριότητας ενάντια στους λαούς των άμεσα και έμμεσα εμπλεκόμενων χωρών. Γιατί από αυτούς ληστεύουν οι μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις τον πλούτο που γίνεται πόλεμος και καταστροφή. Γιατί όλους τους λαούς τούς θέλουν οι μεγάλες δυνάμεις υποταγμένους και στοιχημένους, η καθεμιά στο δικό της πολεμικό άρμα!
Στις δεκαετίες πριν από τον πόλεμο βρίσκονται όλα τα βήματα που τον προετοίμασαν. Από τη μια, η επέκταση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς με 14 νέα μέλη από το 1999 ήταν το μεγάλο βήμα πολέμου των ΗΠΑ που στόχευαν και στοχεύουν με τη δολοφονική συμμαχία τους να γίνουν παγκόσμιοι ηγεμόνες! Ταυτόχρονα, με την παράλληλη επέκταση της ΕΕ, οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές αναζητούσαν και αναζητούν ρόλο δίπλα στα πολεμικά σχέδια του μεγάλου αφεντικού της Δύσης, τις ΗΠΑ. Από την άλλη, η ανασυγκρότηση του ρώσικου ιμπεριαλισμού που διαρκώς αναβάθμιζε το συμβατικό και πυρηνικό του οπλοστάσιο, και με επεμβάσεις από τον Καύκασο ως τη Συρία και την Αφρική, και με τη στρατηγική συνεργασία του με τον τρίτη στον κόσμο ιμπεριαλιστική δύναμη, την Κίνα, προετοίμαζε την επιστροφή του στην πρώτη γραμμή των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.
Η Ουκρανία ήταν και είναι ο κρίσιμος κόμπος στη σύγκρουση ΗΠΑ-Ρωσίας! Για να συνεχίσουν στα επόμενα βήματά τους, κανένας από τους δύο δεν μπορεί να χάσει σε αυτό τον κόμπο! Γι’ αυτό ο Τραμπ «που θα έφερνε την ειρήνη» συνεννοείται με τον Μπάιντεν για την πυραυλική κλιμάκωση! Γι’ αυτό ο Πούτιν παρουσιάζει έτοιμες πυρηνικές απαντήσεις αν απειληθεί άμεσα από τους αμερικανονατοϊκούς! Γι’ αυτό ο πόλεμος δεν χωράει στην Ουκρανία αλλά τραντάζει ήδη ολόκληρο τον πλανήτη. Κάθε είδους εκβιασμοί και πολιτικές, οικονομικές επεμβάσεις γίνονται σε όλο τον πλανήτη για να συγκροτηθούν τα στρατόπεδα των δύο ιμπεριαλιστικών δυνάμεων.
Σε αυτόν τον πολύπλοκο, γεμάτο αίμα και καταστροφή «λογαριασμό» οι ιμπεριαλιστές και οι αστικές τάξεις μετράνε τους εργάτες και τους λαούς μόνο σαν καύσιμο για να ξεπεράσουν την κρίση τους. Εκμετάλλευση και καταλήστευση στην «ειρήνη» τους, κρέας για τα κανόνια στον πόλεμό τους! Μόνο η πάλη των εργατών και των λαών μπορεί να βάλει στην ημερήσια διάταξη του πλανήτη τη ζωή και τα δικαιώματα των εργατών και των λαών!
Με αυτήν την αλήθεια, με αυτήν την ανάγκη πρέπει να προσανατολιστεί η στάση και η πάλη του λαού και της νεολαίας στη χώρα μας! Μια χώρα που η κυβέρνηση της ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ, και όλοι οι ακροδεξιοί και «κεντρώοι» δορυφόροι τους την έχουν μετατρέψει σε βάση και πλατφόρμα πολέμου των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Μια χώρα που, όπως επιβεβαίωσε η συνάντηση του γγ του ΝΑΤΟ με τον Μητσοτάκη στην Αθήνα, έχει διαταχθεί για να στηρίζει τον άδικο πόλεμο στην Ουκρανία και τη σφαγή του λαού της Παλαιστίνης. Μια χώρα που κάθε μέρα όλες οι δυνάμεις της υποτέλειας κραυγάζουν στο λαό πως είναι «σύμμαχοί» μας οι φονιάδες των λαών και «εχθροί» μας οι λαοί της περιοχής!
Στα σωματεία, στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές, στις σχολές και στα σχολεία, να αγωνιστούμε ενάντια στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση της χώρας, να υψώσουμε φραγμό στον πόλεμο που φέρνουν οι ιμπεριαλιστές. Να συγκροτήσουμε μαζικό και μαχητικό αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό κίνημα για να «συναντηθούμε» με τη μεγάλη στρατιά των συμμάχων μας, τους λαούς της περιοχής και του κόσμου, και να διεκδικήσουμε τη ζωή που μας αξίζει.
• ΦΙΛΙΑ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ!
• ΗΠΑ-ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΡΩΣΙΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ!
• ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ
• ΕΞΩ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΧΩΡΑ!
• ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ Η ΕΕ!
26/11/2024
Η αστυνομία τρομοκρατεί μαθητές και εκπαιδευτικούς στο 4ο Ναυτικό ΕΠΑΛ Πειραιά! Απειλεί με προσαγωγές μαθητών και ζητά από εκπαιδευτικούς και μαθητές να καρφώσουν τους συμμαθητές τους!
Μεγαλύτερη εμπλοκή στον πόλεμο - Μεγαλύτεροι κίνδυνοι για το λαό μας
Επείγουσα ανάγκη μαζικού αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος
Προερχόμενος από την Τουρκία με ανάλογη αποστολή, ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό και τους Υπουργούς Εξωτερικών και Άμυνας. Στόχος της επίσκεψης ήταν η πλήρης στοίχιση στα επιθετικά σχέδια της πολεμικής συμμαχίας -ύστερα και από την νέα ακόμη πιο επικίνδυνη τροπή που παίρνουν τα πράγματα στον άδικο πόλεμο στην Ουκρανία και τις πρόσφατες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή- και η επανεπιβεβαίωση της δέσμευσης της κυβέρνησης σ’ αυτά. Στις δηλώσεις του εξήρε τη στάση της χώρας ως πιστής συμμάχου στο ΝΑΤΟ, έπλεξε το εγκώμιο της σημερινής κυβέρνησης, ενώ τόνισε ότι απαιτούνται ακόμη μεγαλύτερες δαπάνες στην παραγωγή οπλικών συστημάτων και στον στρατιωτικό τομέα γενικότερα. Διαρροές κάνουν λόγο για αίτημα αποστολής, μεταξύ των άλλων, ενός συστήματος αεράμυνας από την χώρα μας στο καθεστώς Ζελένσκι.
Ο Πρωθυπουργός επανέλαβε τα περί “σωστής πλευράς της Ιστορίας”, υπερθεμάτισε για τις στρατιωτικές δαπάνες με το τετριμμένο επιχείρημα ότι η χώρα μας ήδη, εδώ και πολλά χρόνια, δαπανά πάνω από το όριο που θέτει η Συμμαχία, ενώ επανέλαβε την πρόταση-αίτημα για αντιπυραυλική ασπίδα στην περιοχή και την Ευρώπη γενικότερα, που θα πληρώσουν οι λαοί με ακόμη μεγαλύτερη λιτότητα και φτώχεια. Δεν παρέλειψε την “μπηχτή” σεβασμού του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμβάσεων για την νατοϊκή προοπτική των δυτικών Βαλκανίων (βλέπε Συμφωνία των Πρεσπών -έγινε θιασώτης;- αναφορικά με τη Βόρεια Μακεδονία), ενώ απέφυγε κάθε αναφορά στα ελληνοτουρκικά.
Καταγγέλλουμε την επίσκεψη Ρούτε ως απαίτηση των Αμερικανονατοϊκών μεγαλύτερης εμπλοκής της χώρας μας στα πολεμικά μέτωπα και την στάση της άρχουσας τάξης και της ελληνικής κυβέρνησης ως συμβάλλουσας στη συνεχιζόμενη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού και στην κλιμάκωση της ανθρωποσφαγής στον ξένο προς τα συμφέροντα των λαών πόλεμο στην Ουκρανία. Είμαστε σταθερά στο πλευρό της παλαιστινιακής αντίστασης, ενώ δεν διαλέγουμε ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο στον πόλεμο που έχει ξεσπάσει σε ευρωπαϊκό έδαφος και προετοιμάζει όρους για έναν 3ο παγκόσμιο.
Καταδικάζουμε ως επικίνδυνη για το λαό μας και τους λαούς της περιοχής την εμπλοκή της Ελλάδας στο ουκρανικό σφαγείο και στις αιματηρές αμερικανόπνευστες “διευθετήσεις” στη Μέση Ανατολή. Τα γεράκια του πολέμου είναι ανεπιθύμητα!
Καλούμε την εργατική τάξη, τους εργαζόμενους και το λαό να στρατευτούν στον αγώνα ενάντια στον πόλεμο, στην πάλη για έξοδο της χώρας μας από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, για το διώξιμο των αμερικανονατοϊκών βάσεων, για ανεξαρτησία και σοσιαλισμό.
26-11-24
Το Γραφείο Τύπου του ΚΚΕ(μ-λ)
Η Πρωτοβουλία Αντίστασης πραγματοποίησε την Τρίτη το απόγευμα παρέμβαση με ντουντούκα και προκύρηξη στο κέντρο της πόλης για να καταγγείλει τον ερχομό του γ.γ. του ΝΑΤΟ στην Ελλάδα. Η έλευση του Ρούτε στην Αθήνα, οι συναντήσεις με Μητσοτάκη και υπουργούς, φανερώνουν ότι οι απαιτήσεις των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ για την εμπλοκή της χώρας στους επικίνδυνους, τυχωδιοκτικούς, πολεμικούς σχεδιασμούς τους αυξάνονται διαρκώς. Και μάλιστα σε μια συγκυρία που μέσω της κλιμάκωσης αποκαλύπτεται ποια είναι η φορά των εξελίξεων, ιδιαίτερα στο μέτωπο του πολέμου στην Ουκρανία. Είναι επιτακτική αναγκαιότητα, να γίνουν βήματα συγκρότησης αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος των λαών,της μοναδικής δύναμης που μπορεί να βάλει φραγμό στους κινδύνους που μας απειλούν. Να δυναμώσει η πάλη ενάντια στην εμπλοκή της χώρας στα πολεμικά σφαγεία των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ.
Ακολουθεί η προκύρηξη που μοιράστηκε στην παρέμβαση:
Ανεπιθύμητος ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ στη χώρα!!
Απεμπλοκή της χώρας από τα πολεμικά σφαγεία ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ!!
Όλος ο πλανήτης παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα την επικίνδυνη κλιμάκωση των τελευταίων ημερών στον άδικο πόλεμο που διεξάγεται στο έδαφος της Ουκρανίας. Το πράσινο φως που δόθηκε από ΗΠΑ-Αγγλία στους Ουκρανούς για πυραυλικά χτυπήματα βαθιά στο έδαφος της Ρωσίας αλλά και η επίδειξη ισχύος από πλευράς Μόσχας, με την χρήση νέου υπερηχητικού πυραύλου χωρίς δυνατότητα αναχαίτισης και με ικανότητα να φέρει πυρηνικές κεφαλές τρομάζει και δικαίως τον καθένα από μας για το που μπορεί να φτάσουν τα πράγματα.
Η εξαρτημένη αστική τάξη της χώρας μας και σύσσωμο το πολιτικό της προσωπικό διακυρήττουν σε κάθε τόνο πως θα κάνουν ότι τους ζητηθεί για να εξυπηρετηθούν τα αιματοβαμμένα σχέδια των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ. Η υποτέλεια στους ιμπεριαλιστές είναι όρος για να κερδοφορήσει το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, για να κερδίσει την εύνοια στον αντιδραστικό ανταγωνισμό με την τουρκική αστική τάξη. Έχουν γεμίσει όλη τη χώρα με νατοϊκές βάσεις, αποστέλλουν πολεμικό εξοπλισμό στην Ουκρανία και φρεγάτες στη Μ. Ανατολή, ενώ έχουν δηλώσει έτοιμοι να θυσιάσουν το λαό και τη νεολαία, κρέας για τα κανόνια των ιμπεριαλιστών.
Στα Χανιά, η βάση της Σούδας έχει κρίσιμο ρόλο, ιδιαίτερα στη σφαγή του παλαιστινιακού και λιβανέζικου λαού ενώ αποτελεί δηλωμένο στόχο αντιποίνων από τα πιο επίσημα χείλη. Κάθε λογής σιδερικά σταθμεύουν και ανεφοδιάζονται για να συνδράμουν στα σφαγεία ενώ οι ντόπιοι παράγοντες υπο-(από)-δέχονται την καθημερινή πλέον παρουσία αμερικανονατοικών πεζοναυτών στην πόλη να σουλατσάρουν σε καθεστώς ετεροδικίας.
Η εργατική τάξη και ο λαός της χώρας μας ήδη χύνουν καθημερινά το αίμα τους για να εξυπηρετηθούν αυτές οι πολιτικές που μας μπλέκουν στον πόλεμο. Την ίδια στιγμή που δίνονται δις για φρεγάτες, F-35 και κάθε λογής εξοπλιστικά, που η χώρα δίνει το 3% του ΑΕΠ της στο ΝΑΤΟ, που η κυβέρνηση δηλώνει διατεθειμένη να δώσει κι’ άλλα από τον κλεμμένο πλούτο των εργαζομένων για να ενισχυθεί η πολεμική βιομηχανία της ΕΕ. Την ίδια ώρα ο μισθός μας δεν φτάνει για να βγει ούτε ο μισός μήνας, η ακρίβεια μας θερίζει, τα νοσοκομεία και η δωρεάν περίθαλψη διαλύονται ενώ η νεολαία καταδικάζεται στην αμορφωσιά και αποκλείεται από τις σπουδές.
Είναι δεδομένο πως η επίσκεψη του γραμματέα του ΝΑΤΟ, Ρούτε, στην Αθήνα έρχεται να βαθύνει κι’ άλλο το πλαίσιο της εξάρτησης της χώρας, να απαιτήσει περαιτέρω στοίχιση στα σχέδια του ΝΑΤΟ σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή. Μόνος φραγμός απέναντι στη συνεχιζόμενη λεηλασία της ζωής μας και στον κίνδυνο του πολέμου μπορεί να είναι μόνο η πάλη για να σταματήσει η εμπλοκή της χώρας, για να διεκδικήσουμε δουλειά και ζωή με δικαιώματα. Μόνο η οικοδόμηση αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος μπορεί να σταματήσει την τρελή κούρσα προς τον Γ’ παγκόσμιο πόλεμο στον οποίο μας σπρώχνουν ολοένα και ταχύτερα οι ιμπεριαλιστές.
• ΕΞΩ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΡΩΣΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ!
• ΕΞΩ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ!
• ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΑ ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ!
• ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ!
Π Ρ Ω Τ Ο Β Ο Υ Λ Ι Α Α Ν Τ Ι Σ Τ Α Σ Η Σ
(https://protovouliantistasis.blogspot.com/)
Χανιά, 26/11/2024
Μετά την ποινικοποίηση των "φωνασκιών" (των συνθημάτων που φωνάζονται, δηλαδή), ή της έμπρακτης αλληλεγγύης σε μαθητές ή εκπαιδευτικούς, μετά τη δίωξη, ακόμα και της λέξης "απαιτούμε", απ' όσους παλεύουν για τα δίκια τους, μετά τη στοχοποίηση των εκφρασμένων φρονημάτων που δεν "αρέσουν" στους κυρίαρχους, ή συνθημάτων σαν το "Εμπρός λαέ μη σκύβεις το κεφάλι...", όπως είδαμε στην "βιομηχανία" - κυριολεκτικά - συνδικαλιστικών διώξεων που εξελίσσεται, έρχεται να προστεθεί, ξανά, η ποινικοποίηση της έκφρασης της αλληλεγγύης στον ηρωικό Παλαιστινιακό λαό και της εναντίωσης στο κράτος - δολοφόνο του Ισραήλ. Το πρώτο "κρούσμα" ήταν η πειθαρχική δίωξη της δασκάλας Ελευθερίας Παλαιστίδου, για τη δημιουργία και την ανάρτηση ενός παιδικού αντιπολεμικού δημιουργήματος ("πανό" το χαρακτήρισαν), με το σύνθημα "Λευτεριά στην Παλαιστίνη".
Τώρα καλούν σε απολογία, μετά από πειθαρχική δίωξη, τον πρόεδρο του Σωματείου Εργαζομένων του δήμου Νέας Φιλαδέλφειας - Νέας Χαλκηδόνας, για την ανάρτηση ενός πανό του σωματείου στο δημαρχείο, που ζητούσε να σταματήσει η γενοκτονία στη Γάζα, κι έκφραζε την αλληλεγγύη στον πολύπαθο, αλλά αντιστεκόμενο, αυτό λαό. Αρκούσε μια χαφιέδικη... "καταγγελία πολίτη" (βλέπετε πως επιστρατεύονται νέες μέθοδοι, που είναι ταυτόχρονα... παλιές), για "αφισορύπανση", (ναι, με τον ίδιο τρόπο και "αιτιολογία" που διώκουν την πολιτική αφίσα και επιβάλουν πρόστιμα δεκάδων χιλιάδων ευρώ...), για να κινηθεί η σχετική διαδικασία πειθαρχικής δίωξης, από τη λεγόμενη "Αποκεντρωμένη Διοίκηση", με συμμετοχή και του δήμου.
Να τη χαιρόμαστε, εκτός των άλλων, και τη λεγόμενη... "Τοπική Αυτοδιοίκηση"! Μπλέχτηκε φυσικά, σ' αυτό και η αστυνομία, που προχώρησε σε σχετική "αυτοψία". Βλέπετε, ένα πανό για την Παλαιστίνη, σ' ένα δήμο, σ' ένα σχολείο, πρέπει αμέσως να κατέβει και οι πρωταίτιοι να διωχθούν, από τους μηχανισμούς του καθεστώτος της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης, και την κυβέρνησή του, για να μη θιγούν τα ιμπεριαλιστικά αφεντικά των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και οι σύμμαχοι τους, του σφαγέα Νετανιάχου.
Μία ακόμα λοιπόν δίωξη, απ΄αυτές που προστίθενται κάθε μέρα, παράλληλα με τις απαγορεύσεις απεργιών και διαδηλώσεων, που δεν πρέπει να περάσει! Κι αυτό είναι υπόθεση του κινήματος, που ήδη αναπτύσσεται και δίνει μάχες!
Γ.Β.
Η αλληλεγγύη δεν ποινικοποιείται!
Λευτεριά στην Παλαιστίνη!
Με εντολή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, ύστερα από καταγγελία «αγανακτισμένου πολίτη» για… ρύπανση του δημόσιου χώρου, ο δήμαρχος Ν. Φιλαδέλφειας - Ν. Χαλκηδόνας κίνησε πειθαρχική διαδικασία ενάντια στον πρόεδρο του σωματείου εργαζομένων στον δήμο για ανάρτηση πανό του σωματείου στο δημαρχείο.
Αυτό περιστατικό αποτελεί ένα ακόμα επεισόδιο της συνεχούς προσπάθειας ποινικοποίησης της αλληλεγγύης στον αγωνιζόμενο λαό της Παλαιστίνης από το σύστημα και τους μηχανισμούς του. Έρχεται ως συνέχεια του πειθαρχικού που σέρνουν εκπαιδευτικό για ανάρτηση αντίστοιχου πανό σε σχολείο στον Ταύρο, της τρομοκρατίας και καταστολής που υπάρχει σε κάθε διαδήλωση αλληλεγγύης καθώς και στην μεγάλη επιχείρηση προπαγάνδας συγκάλυψης της γενοκτονίας από όλα τα αστικά κόμματα και τα ΜΜΕ που ελέγχουν.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η "αιτιολογία" της καταγγελίας του "αγανακτισμένου πολίτη" ήταν η αφισορύπανση, ενώ τόσο η Αποκεντρωμένη Διοίκηση, όσο και η διοίκηση του Δήμου ΝΦ - ΝΧ ήταν παραπάνω από πρόθυμες να την αξιοποιήσουν απέναντι στη διοίκηση του σωματείου εργαζομένων στο Δήμο. Βολικό αφού το ίδιο σωματείο έχει στο παρελθόν βρεθεί αντιμέτωπο με το δήμο που χρωστούσε στους εργαζόμενους τα δεδουλευμένα τους!
Η φάμπρικα διώξεων που έχει ξεκινήσει σε όλη την Ελλάδα στον ευρύτερο δημόσιο τομέα δεν πρέπει να περάσει! Από τους εκπαιδευτικούς που αντιστέκονται στην αξιολόγηση, μέχρι τους εργαζόμενους που αναρτούν πανό για την Παλαιστίνη και τα πρόστιμα για "αφισορύπανση" σε οργανώσεις του κινήματος, να οργανωθούμε και να παλέψουμε!
Απαιτούμε την παύση κάθε πειθαρχικής δίωξης!
Όσο κι αν προσπαθούν, ο λαός μας θα συνεχίζει να φωνάζει το σύνθημα: Λευτεριά στην Παλαιστίνη!
.jpg) |
| 26/4/2023 |
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ!
ΝΑ ΑΘΩΩΘΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΙ ΔΙΑΔΗΛΩΤΕΣ!
Μετά από τρεις αναβολές (29/11/21, 16/9/22, 26/4/23) δικάζονται στο Εφετείο της Αθήνας - μετά από μεθόδευση, ενώ δεν έχει ξεκινήσει καν πρωτόδικη δίκη - οι 62 συλληφθέντες, (61 πλέον, μετά τον θάνατο του συντρόφου μας Ανδρέα Βογιατζόγλου), της 6ης Δεκέμβρη του 2020, επέτειο της αστυνομικής δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, σε διάφορα σημεία της Αθήνας. Ανάμεσα τους και 11 (πλέον), μέλη του ΚΚΕ(μ-λ) που συνελήφθησαν στην οδό Γραβιάς, μετά από άνοιγμα ενός πανό. Η προσχηματική και υποκριτική κατηγορία, (πλημμεληματικού βαθμού), είναι η παραβίαση του άρθρου 285 του Ποινικού Κώδικα, για «διασπορά μολυσματικής νόσου». Στην πραγματικότητα διώκονται γιατί τόλμησαν να βγουν στο δρόμο και να καταγγείλουν την «χουντικού τύπου», απαγόρευση συγκεντρώσεων που επέβαλε η κυβέρνηση, με πρόσχημα την πανδημία COVID-19. Αλλά και συνολικότερα την αντιλαϊκή πολιτική που δολοφονεί, που φτωχοποιεί, που κατεδαφίζει στοιχειώδη δικαιώματα του λαού και της νεολαίας, απαξιώνοντας ακόμα και αυτό το δικαίωμα του λαού στην περίθαλψη, ενώ υποκριτικά «κόπτονται» για τις συνέπειες της πανδημίας.
Η δίκη αυτή θα διεξαχθεί σε μια περίοδο όπου εξελίσσεται και μια «βιομηχανία» πολιτικών και συνδικαλιστικών διώξεων ενάντια σε εκπαιδευτικούς και εργαζόμενους, αλλά με «ανοικτές» και άλλες πολιτικές διώξεις και δίκες.
Η απαίτηση για αθώωση όλων των κατηγορούμενων διαδηλωτών, πρέπει να εκφραστεί ξανά, μαζικά, πλατιά και μαχητικά απ΄ το λαό, τους εργαζόμενους και τη νεολαία, από οργανώσεις και συλλογικότητες, σωματεία και συλλόγους. Η αθώωση τους, αφορά όλο το λαό, όλους όσους αγωνίζονται, για να μην περάσει η πολιτική της φασιστικοποίησης και της καταρράκωσης των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.
Προλεταριακή Σημαία
Είναι πλέον ξεκάθαρο, αν δεν ήταν ως τώρα, ότι το αφήγημα της καπιταλιστικής ειρήνης, κυρίως στην Ευρώπη, είναι ένα χυδαίο και ξεδιάντροπο παραμύθι.
Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις αναζητούν τον τρόπο με τον οποίο θα ξαναμοιράσουν τον κόσμο. Από τη μία, ο ευρωατλαντικός άξονας που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ΗΠΑ με εργαλείο το ΝΑΤΟ θέλοντας να αποδυναμώσει τη Ρωσία περικυκλώνοντάς τη με χώρες που προσβλέπουν να γίνουν μέλη του, και από την άλλη η ιμπεριαλιστική Ρωσία, με αφορμή αυτή τη στάση και την «αποφασιστικοποίηση», επιτίθεται ανελέητα στην Ουκρανία.
Καμμία δουλειά δεν έχουν οι λαοί με όλα αυτά τα παιχνίδια, και ούτε η μία ούτε η άλλη πλευρά δεν θα φέρει τη λύση για πραγματική ειρήνη. Οι ιμπεριαλιστές πλέον δηλώνουν ανοιχτά πως δε θα διστάσουν να εμπλέξουν σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό τους λαούς σε πόλεμο για να επιτύχουν αυτό που θέλουν. Οι λαοί είναι τα μόνα θύματα σε αυτή την κατάσταση, και οι μόνοι ικανοί να της δώσουν άλλη κατεύθυνση.
Μόνο με δυνατό αντιιμπεριαλιστικό μέτωπο σε παγκόσμιο επίπεδο μπορούμε να ανατρέψουμε αυτή την κατάσταση που γεννά ανησυχία και φόβο σε όλο τον πλανήτη, για να ικανοποιηθούν οι στόχοι των λυκοσυμμαχιών, κατευθυνόμενες από τις ελίτ που στρέφονται στη βιομηχανία πολέμου για να πλουτίσουν περαιτέρω.
Να μην περιμένουμε μέχρι να είναι αργά!
Να δείξουμε έμπρακτα την αντίθεσή μας στην προετοιμασία του Τρίτου Παγκοσμίου πολέμου!
Καμμία εμπλοκή της χώρας μας στον άδικο πόλεμο της Ουκρανίας!
Έξω οι βάσεις του ΝΑΤΟ από τη χώρα μας!
Είναι η πολλοστή φορά, ειδικά σε σχολεία του Ν.Ηρακλείου, που γίνονται αντίστοιχα περιστατικά το τελευταίο διάστημα, με νηπιαγωγεία και ΓΕΛ να έχουν προηγηθεί.
Εκπαιδευτικοί καταγγέλλουν, μάλιστα, για το 1ο ΓΕΛ Ηρακλείου, ύπαρξη ετοιμόρροπου υπόστεγου που ανά πάσα στιγμή μπορεί να καταρρεύσει στα κεφάλια μαθητών και εκπαιδευτικών.
Δεν απασχολεί η ζωή και η ασφάλεια μαθητών κι εκπαιδευτικών το σύστημα. Ξέρει η κυβέρνηση και το υπουργείο Παιδείας να δίνει αποβολές για κινητά και καταλήψεις στους μαθητές, πειθαρχικά και διώξεις στους εκπαιδευτικούς. Δεν ξέρει να επισκευάζει ετοιμόρροπα κτίρια, που βάζουν σε άμεσο κίνδυνο ζωές μαθητών και δασκάλων. Ξέρει να σπαταλάει το σύστημα δισεκατομμύρια σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς και ταξικούς φραγμούς στην εκπαίδευση, αλλά όχι για υποδομές και συντήρηση. Τέτοιο είναι.
Φίλοι και φίλες, σύντροφοι και συντρόφισσες,
Αύριο, πάρα τις έντονες προσπάθειες τρομοκράτησης από τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης και το σύστημα που εξυπηρετούν, χιλιάδες νεολαίας και λαού θα διαδηλώσουν στην Αμερικάνικη πρεσβεία και την Ισραηλινή. Αύριο, σε όλη τη χώρα εργαζόμενοι, νέοι και λαϊκοί άνθρωποι θα πλαισιώσουν τις συγκεντρώσεις για την επέτειο των 51 χρόνων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Είναι από μόνο του ένα μεγάλο κέρδος. Μια τεράστια παρακαταθήκη που τιμάται και δεν ξεχνιέται, που παραμένει ζωντανή και δεν σβήνει, πάρα τις κακουχίες των καιρών και τις δυσμενείς ντόπιες και παγκόσμιες εξελίξεις. Είναι ένα αγκάθι για το σύστημα της εκμετάλλευσης και της εξάρτησης στον τόπο μας, που δεν λέει να βγει. Γιατί είναι πρόκληση στα 50 χρόνια μεταπολίτευσης, στα 50 χρόνια ενός ιστορικού συμβιβασμού που οδήγησε τη χώρα και τον λαό να δεθούν στο άρμα της εξάρτησης από τις ΗΠΑ και την ΕΕ, χιλιάδες κόσμου να διαδηλώνουν ενάντια στον ιμπεριαλισμό, την εξάρτηση, τον πόλεμο. Είναι πρόκληση για τον εξαρτημένο καπιταλισμό κάθε χρόνο τέτοια μέρα να του υπενθυμίζεται ότι δεν μπορεί να πείσει. Ότι έχει την εξουσία, έχει το πολιτικό προσωπικό που εκλέγει, αλλά χιλιάδες κόσμου δεν τους νομιμοποιούν και είναι απέναντί τους. Οι σημερινές εξελίξεις καταδεικνύουν με τον πιο περίτρανο τρόπο ότι η εξέγερση του Νοέμβρη χρειάζεται τη σημερινή της συνέχεια. Ότι οι στόχοι και οι κατευθύνσεις του κινήματος που ξέσπασε εκείνη την περίοδο πρέπει να ξαναβρούν τον δρόμο της πλατιάς, μαζικής, λαϊκής πάλης. Να ξεθαφτούν από την αστική κυριαρχία των τελευταίων δεκαετιών και να προσπεράσουν τις ρεφορμιστικές, συμβιβαστικές φωνές της αριστεράς της υποταγής και των εκλογικών αυταπατών.
Ζούμε στην εποχή του ιμπεριαλισμού, του ανώτατου σταδίου του καπιταλισμού, ο οποίος μάλιστα βρίσκεται σε βαθιά και δομική κρίση, σε μια περίοδο που όλοι οι ανταγωνισμοί έχουν παροξυνθεί και το ενδεχόμενο μιας γενικευμένης σύγκρουσης δεν είναι σενάριο δυστοπικής ταινίας φαντασίας, αλλά πολύ πιθανό ενδεχόμενο. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Ο πόλεμος είναι προ των πυλών και δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς στο καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα, που τον έχει στη φύση του τον πόλεμο. Ο πόλεμος είναι πέρα από σταθερή παράμετρος αυτού του συστήματος, οργανική διαδικασία, μέσω της οποίας (όχι μόνο αυτής αλλά και αυτής) το κεφάλαιο, στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο, αναπαράγει την κυριαρχία του και επεκτείνει τις σφαίρες επιρροής του. Παράλληλα, η βασική πλευρά των σχέσεων στη σημερινή, ιμπεριαλιστική φάση του καπιταλισμού είναι ο ανταγωνισμός, ο ανταγωνισμός μιας χούφτας δυνάμεων, οι οποίες προσπαθούν να ηγεμονεύσουν η μία απέναντι στην άλλη και η καθεμιά ολοκληρωτικά και για τον εαυτό της. Αυτός ο ανταγωνισμός δεν επιτρέπει σε καμία από τις βασικές δυνάμεις σήμερα να υποχωρήσουν ή να αναδιπλωθούν από τον στόχο της παγκόσμιας ηγεμονίας. Γιατί η υποχώρηση του ενός θα σημάνει το προχώρημα-προβάδισμα του αντιπάλου. Το σημερινό κεντρικό και δεσπόζον επίκεντρο αυτού του ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού, το πεδίο στο οποίο παράγονται όλα τα ερωτήματα και οι απαιτήσεις του ανταγωνισμού αυτού, είναι ο άδικος πόλεμος στην Ουκρανία. Στο πολεμικό πεδίο της Ουκρανίας συμπυκνώνονται οι αντιθέσεις ανάμεσα στις δυο ισχυρότερες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, τις ΗΠΑ και τη Ρωσίας. Σε αυτό το πολεμικό πεδίο περιδινίζονται και οι υπόλοιποι ιμπεριαλιστές, στοιχίζονται οι υπόλοιπες περιφερειακές δυνάμεις και στήνονται ή εκβιάζονται στρατηγικές συμμαχίες. Αυτό καθεαυτό το πολεμικό πεδίο και συγκεντρώνει και παράγει την κλιμάκωση της έντασης και των ιμπεριαλιστικών τυχοδιωκτισμών.
Η πρόσφατη εκλογή Τράμπ στις ΗΠΑ, εκτός του ότι σηματοδοτεί μια πολύ αντιδραστική εξέλιξη για τον αμερικάνικο λαό και τους λαούς όλου του κόσμου, επιδιώκεται να υπηρετήσει τον στόχο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού για παγκόσμια ηγεμονία-κυριαρχία και να απαντήσει τη σχετική αποδυνάμωση της προηγούμενης περιόδου. Είναι δεδομένο ότι το επόμενο διάστημα οι ΗΠΑ δεν μπορούν και δεν έχουν την πολυτέλεια να κινηθούν σε μια κατεύθυνση εσωστρέφειας. Θα πρέπει να κινηθούν σε πορεία διαχείρισης της αντιπαράθεσης με τη Ρωσία και απάντησης με αποφασιστικό τρόπο της πορείας ανάκαμψης της Κίνας. Ακόμα και η αντιμετώπιση των συμμάχων Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης σαν σύνολο θα συνεχίσει να γίνεται με εκβιασμούς και πιέσεις για περισσότερη ευθυγράμμιση στις στρατηγικές επιλογές τους.
Αυτό σημαίνει ότι οι όροι που προετοιμάζουν έναν 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο θα ενταθούν και θα συνεχιστούν. Με επίκεντρο την Ευρώπη και την Ουκρανία, παράγονται ανησυχητικές εξελίξεις. Αναπροσαρμόζεται το πυρηνικό δόγμα της Ρωσίας για χρήση πυρηνικών, «τακτικών» πυραύλων στο έδαφος της Ουκρανίας και από την άλλη πλευρά, αυτή των ΗΠΑ, συζητιέται η χρήση πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, που θα πλήξουν στόχους εντός της Ρωσίας. Δυστυχώς, από αυτή την ισορροπία του τρόμου, που όλο και πιο ανισόρροπη γίνεται, οι λαοί δεν έχουν να περιμένουν τίποτα. Αυτό γιατί απλά, όπως περιγράψαμε πριν, κανείς από τους δυο βασικούς παίχτες δεν μπορεί να παραιτηθεί, να υποχωρήσει ή να δεχτεί ότι θα χάσει. Γιατί πολύ απλά, η ενδεχόμενη υποχώρηση των ΗΠΑ θα σημάνει προχώρημα ή ακόμη και προβάδισμα της Ρωσίας και ταλάντευση των δυτικών συμμαχιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ στην καλύτερη περίπτωση. Όπως εύσχημα λέγεται και από τους ρώσικους παράγοντες, θα σημάνει μια νέα αρχιτεκτονική στην Ευρώπη, δηλαδή με απλά λόγια αποσυσπείρωση του ό,τι είχε καταφέρει να συσπειρώσει ο αμερικάνικος παράγοντας τις τελευταίες δεκαετίες. Αντίθετα, ενδεχόμενη ήττα του ρώσικου ιμπεριαλισμού στην Ουκρανία θα δημιουργήσει εξελίξεις ντόμινο σε μια σειρά χώρες, όπως Γεωργία, Μολδαβία, Ουγγαρία, Σερβία, Βουλγαρία κ.ά. που οι αστικές τους τάξεις έχουν σοβαρές εσωτερικές αντιθέσεις, φίλο-αμερικάνικες και φιλο-ρώσικες. Ακόμα και η ίδια η στρατηγική συμμαχία Ρωσίας-Κίνας θα είναι σοβαρό ζητούμενο την επόμενη μιας τέτοιας ήττας.
Θέλουμε να επιμείνουμε στο ζήτημα του πολέμου της Ουκρανίας. Να υπογραμμίσουμε την εκτίμησή μας ότι κανένας από τους δυο βασικούς ανταγωνιστές ΗΠΑ-Ρωσία ούτε θέλει ούτε μπορεί να χάσει. Να τονίσουμε ότι οι πολύ σοβαρές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, η κλιμακούμενη γενοκτονία του ηρωικού Παλαιστινιακού λαού στη Γάζα και στη Δυτική Όχθη, οι επιθέσεις σε στελέχη της Χαμάς και της Χεζμπολάχ στο Ιράν, τον Λίβανο και τη Συρία υπάγονται και οριοθετούνται από τις εξελίξεις στο μέτωπο της Ουκρανίας. Αυτό είναι το καθοριστικό εργαστήριο το οποίο θα καθορίσει το παγκόσμιο διακύβευμα. Με βάση αυτό το μέτωπο και τη συνολική αντιπαράθεση που εξελίσσεται, το φασιστικό δολοφονικό κράτος του Ισραήλ εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην περιοχή της Μέσης Ανατολής.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι ένας άδικος πόλεμος. Είναι ένας άδικος πόλεμος από την πλευρά της ιμπεριαλιστικής Ρωσίας, η οποία παραβίασε τα σύνορα της Ουκρανίας, γιατί τη θεωρεί ζωτικό της χώρο σαν ιμπεριαλιστική δύναμη που είναι και εισέβαλε σε αυτήν. Που χρηματοδότησε και έστησε παραστρατιωτικές φασιστικές ομάδες. Που έσπειρε τον σοβινισμό και τον μεγαλωρώσικο εθνικισμό σε μειονότητες για να τις χρησιμοποιήσει. Που έχει στοιχίσει στον ουκρανικό λαό εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς. Είναι επίσης άδικος πόλεμος από την πλευρά των Αμερικάνων και της Δύσης, που για χρόνια υποδαύλιζαν με ακροδεξιές ναζιστικές ομάδες τη σταθερότητα. Που θέλησαν να βάλουν την Ουκρανία στο ΝΑΤΟ και να της βάλουν πυρηνικά, που σε λίγα λεπτά θα έφταναν στη Μόσχα. Που έκαναν μαζικά εγκλήματα στο Ντονμπάς και στο σπίτι των συνδικάτων στην Οδησσό μέσω νεοναζιστικών ομάδων που στήριζαν. Από τη μία, λοιπόν, υπάρχει η ιμπεριαλιστική Ρωσία και από την άλλη το καθεστώς μαριονέτα των Δυτικών, αυτό του Ζελένσκι. Κάνεις από τους δυο αυτούς αντιπάλους δεν πολεμά για τον ουκρανικό λαό, την εργατική του τάξη και τα συμφέροντά της. Όποιος και από τους δύο και αν νικήσει, δεν θα ανοίξει τον δρόμο για την καλυτέρευση της ζωής του ουκρανικού λαού αλλά ούτε και την κατεύθυνση ανεξαρτησίας του. Αντίθετα, και οι δυο πολεμούν για να εξυπηρετήσουν τον συνολικότερο ανταγωνισμό μεταξύ ΗΠΑ-Ρωσίας με φόρο αίματος που ξεπερνάει τους 500.000 νεκρούς. Και οι δύο είναι δυνάστες του ουκρανικού λαού και δεν θέλουν να τον προστατεύσουν, αλλά να τον εκμεταλλευτούν. Με αυτά τα δεδομένα, αυτό που πρέπει να πούμε είναι ότι ο ουκρανικός λαός, όπως και οι λαοί όλου του κόσμου, δεν έχουν ανάγκη από προστάτες. Δεν έχουν κανένα συμφέρον να μπλεχτούν στα αστικά και ιμπεριαλιστικά σχέδια. Αυτή είναι η μοναδική προοδευτική, επαναστατική θέση που μπορεί να έχουν οι εργάτες, οι νεολαίοι και οι λαϊκές μάζες, για να κατακτήσουν ζωή χωρίς πολέμους και εκμετάλλευση. Αυτή τη θέση πρέπει να εξυπηρετήσουν οι λαοί και οι εργαζόμενοι, κινητοποιούμενοι ενάντια στον άδικο πόλεμο στην Ουκρανία και προσπαθώντας να δημιουργήσουν αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό κίνημα σε κάθε χώρα, που θα βάζει εμπόδιο στα συμφέροντα ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και Ρωσίας αλλά και στον ίδιο τον πόλεμο. Μόνο με αυτή τη θέση και την κατεύθυνση της φιλίας και της αλληλεγγύης μπορούν να χτίσουν οι λαοί το αναγκαίο μέτωπο πάλης ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό, που είναι βασικό ζητούμενο της περιόδου. Είναι αυτό που λείπει από την εξίσωση των ανταγωνισμών και των αντιθέσεων και θα μπορέσει να δώσει προοπτική στους λαούς και την ίδια τους τη ζωή.
Αυτή τη βασική κατεύθυνση θέλουμε να εξυπηρετήσουμε και εμείς, το ΚΚΕ(μ-λ), σαν τη μόνη ικανή και αναγκαία κατεύθυνση που θα μπορέσει να κινητοποιήσει τις πλατιές λαϊκές μάζες, που θα μπορούν με την πάλη τους να βάλουν φρένο στα πολεμικά σχέδια των ισχυρών. Αυτή, όμως, η κατεύθυνση όχι μόνο δεν εξυπηρετείται αλλά υπονομεύεται από το σύνολο σχεδόν της Αριστεράς. Το ΚΚΕ ούτε παίρνει ουσιαστικές πρωτοβουλίες για να αναδείξει το ζήτημα του πολέμου, αλλά ούτε και θέτει στο προσκήνιο για τον λαό μας την πάλη ενάντια στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση. Εξάλλου οι πιο πρόσφατες αναθεωρήσεις του υποταγμένου αυτού μορφώματος αποφάνθηκαν: Στην Ελλάδα η χούντα δεν ήταν αμερικανοκίνητη, αλλά προέκυψε από τις ενδοαστικές αντιθέσεις, ή όπως γράφεται από «την ανάγκη αναμόρφωσης δομών και μηχανισμών του αστικού κράτους κυρίως στη σχέση παλατιού-κυβέρνησης αναφορικά με τον έλεγχο του στρατού». Όλες αυτές οι ακροβασίες έρχονται από τη μεριά του ΚΚΕ να εξυπηρετήσουν μια βασική κατεύθυνση. Την αναχώρηση από την αντιιμπεριαλιστική πάλη και την πάλη ενάντια στην εξάρτηση. Για αυτό και οι σχεδόν μηδαμινές πρωτοβουλίες για το ζήτημα του πολέμου στην Ουκρανία. Γι’ αυτό και η σκόπιμη συσκότιση στο ζήτημα της συγκρότησης της εργατικής τάξης. Να εξηγηθούμε. Το αντιπολεμικό αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, αν θέλει να έχει προοπτική, πρέπει να αντιμετωπίσει το ζήτημα της συγκρότησης της εργατικής τάξης. Τη συγκρότηση, δηλαδή, του βασικού υποκειμένου αυτού του μετώπου, η οποία θα καθορίζει την πάλη αυτή και θα φροντίζει να μην υποχωρεί και να μην ενσωματώνεται στις μικροαστικές αντιλήψεις, στον σοβινισμό, τον εθνικισμό και τον αστισμό. Αν κάποιος, λοιπόν, θεωρεί ότι η εργατική τάξη σήμερα είναι συγκροτημένη και έχει συγκροτήσει και το κόμμα της (βλέπε ΚΚΕ), πόσο μάλλον ότι η Ελλάδα είναι μια ιμπεριαλιστική δύναμη, προσπερνάει τα αναγκαία βήματα που πρέπει να γίνουν σε αυτή την κατεύθυνση και δεν θέλει και δεν μπορεί να συγκροτήσει αντιπολεμική-αντιιμπεριαλιστική πάλη. Επιπλέον και αναφορικά με το ζήτημα της πάλης του Παλαιστινιακού λαού, είναι εμφανές ότι ο συμβιβασμός και η ταξική υποταγή δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν την αντιπολεμική-αντιιμπεριαλιστική πάλη. Να εξηγηθούμε και εδώ. Η υποταγή στις αστικές αντιλήψεις και στον κυρίαρχο συσχετισμό δύναμης είναι το βασικό πρόβλημα των αριστερών δυνάμεων σήμερα. Η άρνηση και η μη προσπάθεια απάντησης στην ήττα του κομμουνιστικού, εργατικού κινήματος έχει δημιουργήσει αντίληψη ταξικής συνεργασίας σε αρκετές δυνάμεις. Ο δίκαιος αγώνα του Παλαιστινιακού λαού, για κράτος ενιαίο που θα εκτείνεται στα όρια της ιστορικής Παλαιστίνης, από τον Ιορδάνη ποταμό μέχρι τη Μεσόγειο θάλασσα και σε αυτό θα ζουν ειρηνικά και αρμονικά Άραβες, Εβραίοι και Χριστιανοί, αλλά και η άρνηση του φυτευτού από τις ΗΠΑ κράτους του Ισραήλ, που επεκτάθηκε μέσω γενοκτονίας και εποικισμών, είναι για εμάς βασικό διεκδικητικό αίτημα. Δεν είναι, όμως, αίτημα της πλειοψηφίας της υπόλοιπης αριστεράς. Δεν είναι, πολύ απλά γιατί η αριστερά είναι ενδοτική και συμβιβασμένη στις αποφάσεις ιμπεριαλιστικών μηχανισμών όπως ο ΟΗΕ, του οποίου οι αποφάσεις για τα σύνορα του Ισραήλ και της Παλαιστίνης στα όρια που διαμορφωθήκαν το 1967, με τον πόλεμο των 6 ημερών, απ’ ότι φαίνεται για αυτές τις δυνάμεις λειτουργούν σαν «ευαγγέλιο». Με βάση αυτή τη συμβιβαστική και υποταγμένη στάση, αναγνωρίζουν ένα κράτος δολοφόνο και αποδέχονται την ύπαρξή του, παραβλέποντας ότι όρος ύπαρξης για τους Σιωνιστές φονιάδες και το κράτος τους είναι να μην υπάρχει παλαιστινιακό κράτος, όπως επίσης, όσο περνάει από το χέρι τους και των Αμερικάνων συμμάχων τους, ούτε και Παλαιστινιακός λαός. Τι άλλο πέρα από σύγχυση και υποταγή μπορεί να δημιουργεί στο λαϊκό κίνημα η αντίληψη που θέτει αρμόδιο για το ζήτημα της σφαγής στη Μέση Ανατολή τους ίδιους τους ιμπεριαλιστές που υποκίνησαν και δημιούργησαν τους όρους για να υπάρχει σήμερα η γενοκτονία των Παλαιστινίων; Είναι ή δεν είναι παραδοχή από όλες αυτές τις δυνάμεις που έχουν αυτό το αίτημα ότι η υπόθεση του παλαιστινιακού λαού είναι κατά βάση υπόθεση που θα λύσουν οι μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και οι λαοί είναι αναρμόδιοι να παλέψουν και να διεκδικήσουν έξω από τα όρια που ορίζουν οι ιμπεριαλιστές; Αυτή η βαθιά λαθεμένη αντίληψη, όχι μόνο δεν βοηθάει, αλλά βρίσκεται στον αντίποδα κάθε λαϊκής κινητοποίησης η οποία επιλέγει να κινείται ανεξάρτητα από το καπιταλιστικό ιμπεριαλιστικό σύστημα, αλλά και απέναντί του. Είναι αντίληψη ξεπουλήματος του αγώνα του Παλαιστινιακού λαού.
Με αυτή κατά βάση την άποψη-θέση, της αναρμοδιότητας και ανικανότητας του λαϊκού παράγοντα να μπορεί να έχει τη δική του αυτόνομη προοπτική και να λύνει αυτός με την πάλη του τα προβλήματα που δημιουργεί ο ιμπεριαλισμός, πορεύονται δυνάμεις και στο ζήτημα του πολέμου της Ουκρανίας. Αν, λοιπόν, οι ισχυροί της γης θα λύσουν το ζήτημα της Παλαιστίνης, είναι και οι καθ' ύλην αρμόδιοι για τον πόλεμο στην Ουκρανία. Υπάρχουν, λοιπόν, και κυκλοφορούν στην αριστερά και στο κίνημα οι υπερασπιστές της Ρωσίας. Φαντασιώνονται και παρουσιάζουν μια Ρωσία που δεν είναι ιμπεριαλιστική δύναμη, μια Ρωσία που διεξάγει αντιφασιστικό αγώνα και υπερασπίζει τις Λαϊκές Δημοκρατίες του Ντονμπάς, μια Ρωσία που αν νικήσει στον πόλεμο, τότε θα ηττηθεί το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ και θα έχουν ειρήνη οι λαοί. Αρνούνται οι υποστηρικτές αυτών των αντιλήψεων να δουν την ίδια την πραγματικότητα και να κατανοήσουν τους όρους κίνησής της. Αρνούνται να αντιληφθούν ότι οι λαοί δεν έχουν κανένα συμφέρον να παλεύουν κάτω από ξένες σημαίες. Άραγε οι λεγόμενες κόκκινες πολιτοφυλακές του Ντονμπάς γιατί στήθηκαν από τοπικούς και όχι μόνο πολέμαρχους που στήριξε η ιμπεριαλιστική Ρωσία; Γιατί ενσωματώθηκαν όλοι αυτοί στον ρώσικο στρατό; Γιατί η Ρωσία, που διεξάγει κατά αυτούς έναν αμυντικό πόλεμο, διεξάγει στρατιωτικές επιχειρήσει στην Αφρική και τη ζώνη του Σαχέλ, προωθεί την αποσταθεροποίηση σε μια σειρά χώρες της Ευρώπης και των Βαλκανίων και παρεμβαίνει στα εσωτερικά τους; Είναι μήπως και αυτό μαζί με όλα τα άλλα στο πλαίσιο του αντιφασιστικού αγώνα; Αντιιμπεριαλιστική πάλη δεν σημαίνει αντίθεση σε έναν μόνο ιμπεριαλιστή. Αντιιμπεριαλιστική πάλη στη σημερινή φάση υποχώρησης του κινήματος και που δεν υπάρχει πια σοσιαλιστικό στρατόπεδο και σοσιαλιστικές χώρες, δεν είναι η υποτίθεται τακτική στράτευση με αστικές δυνάμεις. Γιατί με αυτό το επιχείρημα προσπαθούν διάφοροι να βρουν αποκούμπια. Είτε στην ιμπεριαλιστική Ρωσία, είτε στην ιμπεριαλιστική Κίνα, την Κούβα ακόμα και στο Ιράν και τους Χούθι και άλλες αστικές δυνάμεις της Λατινικής Αμερικής, οι οποίες αποτελούν κάτι σαν τη σύγχρονη εκδοχή του κινήματος των Αδεσμεύτων, σε πολύ πιο δεξιά και συστημική κατεύθυνση θα λέγαμε εμείς. Αυτές οι πολιτικά επικίνδυνες αντιλήψεις έχουν δυστυχώς και την αντανάκλασή τους στο κίνημα σήμερα. Με βάση αυτές τις λογικές δεν έχει γίνει κατορθωτό τα τελευταία δύο χρόνια που εξελίσσεται αυτή η αιματηρή διαμάχη στην Ουκρανία να γίνουν πάνω από 2-3 πορείες και συγκεντρώσεις στην Αθήνα και πανελλαδικά. Με βάση αυτές τις πολιτικά επικίνδυνες λογικές χρησιμοποιείται και εργαλειοποιείται το δράμα του Παλαιστινιακού λαού για να υπεκφύγουν οι περισσότερες δυνάμεις της αριστεράς την κοινή δράση και τις δεκάδες προτάσεις μας για συσκέψεις και συγκρότηση πρωτοβουλιών ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό. Είναι η εύκολη απάντηση, ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει και θετικές πλευρές, άρα η όποια αντιπολεμική κίνηση θα έχει σαν μόνο επίκεντρο τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Με αυτά έχουμε να παλέψουμε, με αυτές τις απόψεις έχουμε να ξεκαθαρίσουμε σήμερα, αν θέλουμε να δημιουργήσουμε και να ενισχύσουμε τους όρους συγκρότησης μέσα στον λαό, μιας κατεύθυνσης και προοπτικής ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ από τις διάφορες αντιδραστικές λύσεις.
Η πάλη, λοιπόν, ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό πρέπει να είναι υπόθεση των εργατικών-λαϊκών μαζών. Αυτό είναι ένα βασικό συμπέρασμα. Αυτό το συμπέρασμα βγάζουμε από την ιστορική πορεία της ταξικής πάλης και της πάλης των λαών. Αυτό το συμπέρασμα βγάζουμε εμείς από την πάλη του λαού μας στην εξέγερση του Πολυτεχνείου Συμπέρασμα αφετηριακό. που πρέπει να είναι αντίληψη για τους αριστερούς, τους αγωνιστές και τους κομμουνιστές της σημερινής εποχής.
Φίλες και φίλοι, σύντροφοι και συντρόφισσες,
Επιτρέψτε μου να παραθέσω ένα απόσπασμα από την ανακοίνωση της ΟΜΛΕ με τίτλο: Θάνατος στο Φασισμό, Ζήτω η Λαϊκή Αντίσταση, η οποία δημοσιεύτηκε στο τότε περιοδικό του Λαϊκού Δρόμου, την επόμενη της εισβολής και του σπασίματος της κατάληψης στο Πολυτεχνείο από τη Χούντα στις 18 του Νοέμβρη του 1973:
«Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, τίποτα δεν έχει κριθεί. Οι συγκρούσεις ανάμεσα στα όργανα του φασισμού, με τα τανκς, τα πολυβόλα και τα μυδράλια, και στον ακατάβλητο λαό μας συνεχίζονται στο κέντρο της Αθήνας. Οι λαϊκές μάζες δεν υποχωρούν μπρος στην κινητοποίηση ολόκληρου του καταπιεστικού μηχανισμού των φασιστών. Ανασυντάσσονται σε διάφορα σημεία και εφορμούν κατά κύματα. Ο Παπαδόπουλος κάνει εκκλήσεις στην αστική αντιπολίτευση να ταχθεί μαζί του και εκτοξεύει απειλές για να καλύψει τον πανικό που κυριαρχεί στο στρατόπεδο του φασισμού.»…
«… απέναντι στην Αμερικάνικης έμπνευσης “νομιμότητα” και “κοινοβουλευτική ευπρέπεια” του φασισμού και την υποκριτική, τυπική απόρριψη αλλά ουσιαστική αποδοχή της από την αντιπολίτευση, απέναντι στην “ομαλή και αδιατάραχτή πορεία των εξελίξεων”, ο λαός και η νεολαία αντιτάσσουν και επιβάλουν έναν άλλο δρόμο. Αντιπαραθέτουν θαρραλέα τον δρόμο της εξέγερσης, των μαζικών διαδηλώσεων και συγκρούσεων με την αστυνομία, τους πραιτοριανούς, τα τανκς, τα μυδράλια, και τα πολυβόλα του φασισμού, τα οδοφράγματα, τις καταλήψεις των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και τις εφόδους στα δημόσια χτίρια και υπηρεσίες. Με το δρόμο αυτό ο επαναστατημένος λαός μεταφέρει και θέτει συνολικά και συμπυκνωμένα το πρόβλημα της χώρας μέσα στους δρόμους. Κι ο δρόμος αυτός του λαού αντιστοιχεί σε μια τοποθέτηση διαμετρικά αντίθετη απ’ αυτήν (που είναι κοινή στο βαθύτερο περιεχόμενό της) του φασισμού και της αντιπολίτευσης. Ο δρόμος αυτός υπογραμμίζει ότι το κύριο πρόβλημα της χώρας είναι αυτό της εξάρτησης από τους ξένους, κύρια από τους Αμερικάνους ιμπεριαλιστές. Και ότι αυτό δεν μπορεί να λυθεί μ’ αυτές (που επιδιώκει ο φασισμός) ή μ’ εκείνες (που επιδιώκει η αντιπολίτευση) τις αλλαγές στη μορφή άσκησης της ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας, αλλά με την οριστική απαλλαγή απ’ αυτήν, με την οριστική συντριβή της αμερικανοκρατίας και όλης της ξενοκρατίας στη χώρα μας.»
Το ιστορικό αντίστοιχο της ταξικής συμφιλίωσης και των αυταπατών για μια καλύτερη διαχείριση τιθόταν από τότε και λειτουργούσε αποπροσανατολιστικά και σαν τροχοπέδη στη λαϊκή πάλη. Δημιουργούσε αυταπάτες για μια άλλη καλή ιμπεριαλιστική επικυριαρχία. Αυτές τις αυταπάτες αναπαρήγαγαν και τα δύο ΚΚΕ, σε αυτές πάτησαν «τα Καραμανλής ή Τανκς» και ο χαρακτηρισμός σαν αριστερίστικα των συνθημάτων «Λαοκρατία» και «έξω το ΝΑΤΟ» από την ΚΟΜΕΠ νο11 το 1976.
Και καταλήγει η ανακοίνωση.
«…Η σημερινή σκληρή πάλη των λαϊκών μαζών, η άνιση αναμέτρησή τους με την πάνοπλη αμερικανοκρατία, παρά τις μεγάλες θυσίες που συνεπάγεται και ανεξάρτητα από τα άμεσα αποτελέσματα που θα έχει αυτή η πάλη, επιταχύνει τις διαδικασίες ανάπτυξης και ισχυροποίησης του υποκειμενικού παράγοντα. Δημιουργεί τις πιο ευνοϊκές προϋποθέσεις για την όλο και περισσότερο ορθά προσανατολισμένη δράση των μαζών, για την όλο και πιο σωστή οργανωτική έκφραση αυτής της δράσης. Ανοίγει τις πιο αισιόδοξες προοπτικές για τη χρεοκοπία όλων των “λύσεων” και “διεξόδων”, για την ανατροπή των σχεδίων του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στη χώρα μας. Ανοίγει γοργά τον δρόμο για την οριστική συντριβή της αμερικανοκρατίας και της υποτέλειας, για την πραγματική ανεξαρτησία και λευτεριά του λαού και της Ελλάδας, για τη ΛΑΟΚΡΑΤΙΑ και παραπέρα για το ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ.»
Αυτή την παρακαταθήκη θέλουμε και εμείς να υπηρετήσουμε. Αυτή την ακόμα και σήμερα αναγκαία κατεύθυνση. Της πάλης ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης και της υποτέλειας, που μπορεί να εκσυγχρονίστηκε, αλλά παραμένει αντιδραστικό και επικίνδυνο. Αυτοί οι ανεκπλήρωτοι στόχοι των αγώνων του λαού μας τότε χρειάζεται να ξαναζωντανέψουν με βάση τα σημερινά σοβαρά επίδικα. Και γνωρίζουμε καλά πως τα πραγματικά βήματα του κινήματος, όσο μικρά και αν φαίνονται, είναι αυτά που αφήνουν τις μεγαλύτερες παρακαταθήκες, άσχετα αν τα άμεσα αποτελέσματα δεν είναι εμφανή πάντα. Με βάση αυτά τα στέρεα βήματα του λαού σε αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση κληροδοτήθηκε το αντιιμπεριαλιστικό και πολιτικά αντιαμερικανικό αίσθημα του λαού και της νεολαίας μας, το οποίο τροφοδότησε το κίνημα. Χρειάστηκε χρόνια προπαγάνδας, υποχώρησης και δουλειάς και από το σύστημα αλλά και από τις δυνάμεις της υποταγής για να γίνουν βήματα αποσυγκρότησης και διάλυσης αυτού του αισθήματος. Με βάση αυτή την υποχώρηση και συντεταγμένη ιδεολογική και πολιτική πολεμική, κατάφερε σήμερα το σύστημα στη χώρα μας να έχει σαν δεδομένο ότι οι διαδηλώσεις για τη σφαγή στην Παλαιστίνη θα υπολείπονται και θα βρίσκονται πιο πίσω από τις απαιτήσεις της περιόδου αλλά και του διεθνούς κινήματος αλληλεγγύης. Έχουν δυστυχώς προσωρινά καταφέρει με βάση την ήττα και την υποταγή της μεγάλης πλειοψηφίας της αριστεράς να μην υπάρχει ουσιαστική ανάδειξη του ζητήματος του πολέμου στην Ουκρανία. Είναι αναγκαίο, λοιπόν, σήμερα να κάνουμε στέρεα βήματα. Γιατί για να γίνουν αυτά τα βήματα, χρειάζεται να συσπειρωθεί μαζικά δυναμικό, το οποίο θα προσπεράσει και θα απαντήσει όλη τη σκουριά που έχει συσσωρευτεί τα τελευταία χρόνια. Σκουριά που έκανε τους αγωνιστές του κινήματος να αμφισβητούν ή ακόμα και να προβληματίζονται σε τι κόσμο ζούμε. Εμείς λέμε ότι ζούμε σε έναν κόσμο που κυριαρχούν όπως είπαμε οι αντιθέσεις και οι ανταγωνισμοί, που ο ιμπεριαλισμός επελαύνει και με τον πιο βάρβαρο τρόπο χρησιμοποιεί σαν κρέας για τα κανόνια του τους λαούς και τη νεολαία. Ζούμε, λοιπόν, σε αυτόν τον κόσμο; Ή μήπως να πιστέψουμε κομμάτι της αριστεράς που δεν μπορεί να δει και να αναλύσει την πραγματικότητα, άρα ούτε να βάλει και ουσιαστικούς στόχους πάλης και καθήκοντα στο κίνημα που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες της σημερινής περιόδου; Σαν την αριστερά του ΚΚΕ, που σε επίπεδο αναλύσεων απορρίπτει την εξάρτηση και τη διείσδυση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στη χώρα, για να εξυπηρετήσει το αστικό αφήγημα και να αποπροσανατολίσει την πάλη των εργαζομένων. Σαν την αριστερά της ΛΑΕ και της ΑΡΑΣ, που ελπίζουν στον ΟΗΕ για να παρέμβει για τη σφαγή στην Παλαιστίνη και κλείνουν τα μάτια στον πόλεμο στην Ουκρανία, όπως και κλείνουν το ένα μάτι προς την ιμπεριαλιστική Ρωσία. Επενδύουν, έτσι, στις πιο αντιδραστικές και δολοφονικές δυνάμεις για να λύσουν τα προβλήματα που οι ίδιες προκάλεσαν. Σαν την αριστερά των διάφορων τροτσκιστικών οργανώσεων, που απέρριψαν εδώ και χρόνια την ύπαρξη του ιμπεριαλισμού και ανέλαβαν για το σύστημα να λανσάρουν τη θεωρία της παγκοσμιοποίησης, που λίγο πολύ έλεγε ότι οι καπιταλιστές και το κεφάλαιο θα αυτο-αναιρεθούν και θα διαλυθούν και άρα οι επαναστάσεις είναι κάτι παρωχημένο και η ταξική πάλη μπαίνει σε δεύτερη μοίρα. Από κοντά και οι διάφορες παραλλαγές της ΚΟΕ ή του ΝΑΡ για ιμπεριαλιστική παγκοσμιοποίηση και ολοκληρωτικούς καπιταλισμούς αντίστοιχα. Που κατά βάση αποδέχτηκαν το αστικό αφήγημα για κοινή και χωρίς αντιθέσεις πολιτική του κεφαλαίου, το οποίο έχει την τάση να ενοποιείται και όχι να αντιπαρατίθεται και να κάνει πολέμους. Αλήθεια, τελικά κάποιοι μάλλον δεν έμαθαν τίποτα από δυο παγκόσμιους αιματοβαμμένους πολέμους και την ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος.
Αυτή η αριστερά δεν είναι χρήσιμη για τον λαό, αλλά βοηθάει και εξυπηρετεί την υποχώρηση, τη διάλυση και την αποσυγκρότηση του λαϊκού παράγοντα. Με αυτά τα ιδεολογήματα πρέπει σήμερα να αντιπαρατεθούμε και να τα προσπεράσουμε. Για να κάνουμε αυτά τα στέρεα βήματα στο κίνημα, τα όποια είναι τα μόνα ικανά και αναγκαία βήματα που μπορούν να βάλουν φραγμό στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα και την καπιταλιστική εκμετάλλευση. Αυτό που χρειαζόμαστε σήμερα είναι αριστερά των αγώνων, της οργάνωσης, της αντίστασης και της διεκδίκησης, που δεν θα εξαργυρώνει τους δίκαιους πόθους και τις ανησυχίες των εργαζομένων στα αστικά κοινοβούλια και τις κάλπες, δημιουργώντας αυταπάτες για το αν μπορεί αυτό το σύστημα να διορθωθεί και να γίνει καλύτερο, λιγότερο δολοφονικό, λιγότερο εκμεταλλευτικό. Όχι, σε αυτό το ζήτημα όσο μας αφορά είμαστε κάθετοι, δεν μπορεί ο καπιταλισμός-ιμπεριαλισμός να αυτοαναιρεθεί και να εξυπηρετήσει τις λαϊκές μάζες. Οι λαοί και οι εργάτες του κόσμου δεν έχουν κανένα συμφέρον να τα ακουμπήσουν στη μια ή την άλλη εκδοχή του κεφαλαίου, για να πάρουν μια ανάσα. Γιατί σε αυτό το σύστημα, όποια αστική εκδοχή και αν κυριαρχήσει, οι λαοί θα συνεχίσουν να ασφυκτιούν κάτω από την μπόχα και τη δυσωδία της εκμετάλλευσης και του πολέμου. Όπως συνεχίζουν να ασφυκτιούν αυτοί που επένδυσαν στον ΣΥΡΙΖΑ της υποτιθέμενης κατάργησης των μνημονίων και της ρήξης, όπως ασφυκτιούν όσοι επένδυσαν στα διάφορα σοσιαλδημοκρατικά εγχειρήματα στη Λατινική Αμερική όπως το καθεστώς Τσάβες και Μαδούρο στη Βενεζουέλα, του Μοράλες στη Βολιβία ή και του Μπόριτς στη Χιλή και τώρα βλέπουν και εκεί τις ελπίδες τους να καταρρέουν. Οι «λύσεις» αυτές δεν ήταν ποτέ ουσιαστικές. Ήταν προτάσεις που επένδυαν στα παλιά κοινωνικά συμβόλαια της μεγαλοαστικής τάξης με τα διάφορα μικρά και μεσαία στρώματα. Σήμερα, με βάση την όξυνση της κρίσης και των ανταγωνισμών, αυτά τα κοινωνικά συμβόλαια είναι ανέφικτα. Γιατί η όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων σε περίοδο ολοκληρωτικής κρίσης, οξύνει παράλληλα και τις υπόλοιπες αντιθέσεις στο έπακρο. Οξύνεται η αντίθεση ανάμεσα στις δυνάμεις του κεφαλαίου και αυτές της εργασίας, με το κεφάλαιο να προσπαθεί να πάρει με τον πιο βάρβαρο τρόπο την ιστορική ρεβάνς του απέναντι στην εργατική τάξη. Όπως επίσης οξύνεται και η αντίθεση ανάμεσα στον ιμπεριαλισμό και τους λαούς. Αυτή η αντίθεση επιβάλει στον ιμπεριαλισμό το ακόμα πιο αχόρταγο ξεζούμισμα των λαών των ανεπτυγμένων αλλά και των εξαρτημένων χωρών.
Ναι, λοιπόν, όσο μας αφορά, δεν διαλέγουμε την μια ή την άλλη εκδοχή του συστήματος, γιατί όποια και να διαλέξουμε και παρά τις όποιες διαφορές μπορεί να έχουν, παραμένουν συστημικές και αντιδραστικές εναλλακτικές. Δεν διαλέγουμε τυράννους. Διεκδικούμε τον κόσμο που μας ανήκει. Διεκδικούμε έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση και πολέμους, που οι εργαζόμενοι θα βρίσκονται στο προσκήνιο και θα έχουν τα ηνία της κοινωνίας. Που επίκεντρο της κοινωνίας θα είναι οι κοινωνικές ανάγκες και όχι οι ανάγκες μιας χούφτας παράσιτων κεφαλαιοκρατών. Δεν διαλέγουμε προστάτες και δεν ελπίζουμε σε κανέναν ιμπεριαλιστή ή αστό να μας λύσει τα προβλήματα. Δεν έχουμε αυταπάτες για μια αστική εναλλαγή, η οποία θα διώξει τον «κακό» Μητσοτάκη και θα φέρει έναν άλλο αριστερό ή κεντρώο σωτήρα, που θα λύσει τα λαϊκά προβλήματα. Προβάλλουμε την πλατιά και οργανωμένη λαϊκή πάλη με επίκεντρο την εργατική τάξη, η οποία είναι η μόνη ικανή να διαγράψει αντιστροφή πορεία από αυτή την πορεία ολοκληρωτικού πολέμου και πυρηνικού ολέθρου που ετοιμάζουν το κεφάλαιο και ο ιμπεριαλισμός. Η αστική κυριαρχία δεν είναι νομοτέλεια, δεν είναι ακλόνητη. Ο καπιταλισμός-ιμπεριαλισμός όχι μόνο αποδεικνύει καθημερινά την αδυναμία του να δώσει διέξοδο στους λαούς και στην εργατική τάξη, αλλά δημιουργεί νέα, πιο αναβαθμισμένα αδιέξοδα. Και παρότι χωρίς αντίπαλο, ο καπιταλισμός δεν κατάφερε να βρει διέξοδο από την κρίση του.
Αυτή η κατεύθυνση δεν είναι μια γενική πολιτική έκκληση-τοποθέτηση, η οποία δεν έχει αντικείμενο. Αντίθετα, είναι η κατεύθυνση την οποία καλείται να υπηρετήσει και το δικό μας κίνημα και ο δικός μας λαός. Είναι, δηλαδή, το άμεσο καθήκον της δημιουργίας κινήματος ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο, ενάντια στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση της χώρας Ενός κινήματος που θα αντιλαμβάνεται στην πορεία οικοδόμησης και κίνησής του ότι στη χώρα μας κύρια αντίθεση είναι η αντίθεση ιμπεριαλισμός-λαός και αυτή η κύρια αντίθεση διαπνέει τη ζωή και τη λειτουργία όλου του συστήματος. Είναι αυτή η αντίθεση η οποία έχει οδηγήσει την άρχουσα τάξη της χώρας να μην έχει καμία ταλάντευση και να σέρνει λαό και νεολαία στα ιμπεριαλιστικά σχέδια της Δύσης. Είναι αυτή η αντίθεση που οδηγεί το πολιτικό προσωπικό της χώρας να δηλώνει με ξετσιπωσιά ότι ανήκουμε στη σωστή πλευρά της ιστορίας. Με βάση αυτή την αντίθεση και τη σχέση εξάρτησης της αστικής τάξης από τους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ και της ΕΕ, όλα τα αστικά κόμματα στηρίζουν τον άδικο πόλεμο στην Ουκρανία, στηρίζουν το Ισραήλ που σφάζει αμάχους, γυναίκες και παιδιά και ισοπεδώνει νοσοκομεία στη Δυτική όχθη και τη Γάζα. Με βάση αυτά βλέπει και τη δική της ανάπτυξη, στα όρια που της επιτρέπουν προφανώς και τα ιμπεριαλιστικά αφεντικά της και μέσα από αυτό το πρίσμα οι όποιοι μαξιμαλισμοί στο Αιγαίο και στα ελληνοτουρκικά έχουν σαν αποδέκτη πρώτα και κύρια το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, οι οποίοι θα διευθετήσουν το ζήτημα. Αυτή η γραμμή, της ανοιχτής υποταγής στα κελεύσματα των ισχυρών, οδηγεί την κυβέρνηση να δέχεται στη Βουλή τον αχυράνθρωπο τον Αμερικάνων στην Ουκρανία Ζελένσκι, μαζί με τα ναζιστικά τάγματα Αζόφ και να ποινικοποιεί την αλληλεγγύη στον παλαιστινιακό λαό.
Με βάση αυτά πρέπει να δούμε και το πολύ σημαντικό ζήτημα της Απεργίας την ερχόμενη Τετάρτη, στις 20 του μήνα. Η ενίσχυση αυτής της πολύ σημαντικής ταξικής μάχης λειτουργεί ενισχυτικά στην κατεύθυνση της συγκρότησης της εργατικής τάξης. Η μάχη της απεργίας, όταν δίνεται από τους εργαζόμενους, μόνο ενισχυτική μπορεί να είναι. Συμβάλλει στη συγκρότηση των εργαζομένων και την κατανόηση της ταξικής διάστασης της κοινωνίας. Η συγκρότηση της εργατικής τάξης σε τάξη για τον εαυτό της είναι αναγκαία προϋπόθεση για το προχώρημα της αντιιμπεριαλιστικής πάλης. Άλλωστε, για να καταφέρει το αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό κίνημα να γίνει επικίνδυνο απέναντι στους αντιπάλους του, πρέπει να ηγείται σε αυτό η εργατική τάξη. Επιπλέον, είναι σημερινό σοβαρό ζήτημα η σχέση της πάλης ενάντια στη βάρβαρη ταξική επίθεση και τον πόλεμο, τον ιμπεριαλισμό και την εξάρτηση. Η προοπτική της ηγεμονίας της εργατικής τάξης και της επαναστατικής ανατροπής της κοινωνίας είναι η μόνη ρεαλιστική διέξοδος για τις λαϊκές μάζες. Υπ’ αυτό το πρίσμα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι οι ταξικές μάχες των εργαζομένων πρέπει να εμπεριέχουν την πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό και την εξάρτηση, γιατί οι εργαζόμενοι καλούνται να πληρώσουν τα σπασμένα των πολεμικών συγκρούσεων είτε οικονομικά είτε με βαρύ φόρο αίματος, αλλά και το αντίστροφο. Η πάλη ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό δεν μπορεί πάρα να στηρίζεται και να έχει βασικό συντελεστή την εργατική τάξη. Με αλλά λόγια, η απεργία στις 20 δεν έχει μόνο στόχο τις αυξήσεις στους μισθούς και τις συλλογικές συμβάσεις, που από μόνα τους είναι πολύ σπουδαία και σοβαρά ζητήματα. Εμπεριέχει την αντίθεση και την πάλη ενάντια στην πολεμική βαρβαρότητα και την εξαρτημένη φύση του κεφαλαίου. Όπως και η πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό πρέπει να έχει στο επίκεντρό της την εργατική τάξη.
Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από την ήττα του εργατικού, επαναστατικού, κομμουνιστικού κινήματος και την παλινόρθωση του καπιταλισμού, αλλά παραμένει ταυτόχρονα η εποχή του ιμπεριαλισμού και των προλεταριακών επαναστάσεων! Το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα παράγει κατά δεκάδες εκατομμύρια τους νεκροθάφτες του σε όλο τον πλανήτη. Να παλέψουμε, λοιπόν. Να αγωνιστούμε για το δικό μας αυτόνομο κίνημα ενάντια σε πόλεμο και ιμπεριαλισμό.
Να οικοδομήσουμε το Μέτωπο πάλης των λαών της περιοχής ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο.
Να χτίσουμε ένα αντιπολεμικό αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, το οποίο θα εναντιώνεται συνολικά στον ιμπεριαλισμό, δεν θα εναντιώνεται σε έναν μόνο ιμπεριαλισμό και δεν θα έχει αυταπάτες ότι οι λαοί έχουν ανάγκη από προστάτες και δυνάστες.
Να συμβάλλουμε με όλες τις δυνάμεις στην ανασυγκρότηση των λαϊκών και εργατικών αγώνων για τα ίδια τα λαϊκά και εργατικά συμφέροντα.
Να βαλουμε μπροστά το Μέτωπο Αντίστασης και Διεκδίκησης ως αναγκαίο βήμα για να προχωρήσει παραπέρα η συμμαχία της εργατικής τάξης με τα υπόλοιπα λαϊκά και νεολαιίστικα στρώματα.
Να παλέψουμε μέσα στο κίνημα και με τον λαό, για να φύγουν οι βάσεις του θανάτου από τον τόπο μας, για να μη εμπλέκεται η χώρα μας και ο λαός μας στον άδικο πόλεμο στην Ουκρανία, στη σφαγή στην Παλαιστίνη και σε καμία πολεμική επιχείρηση που επιβάλουν οι ιμπεριαλιστές.
Για φιλία και αλληλεγγύη των λαών ενάντια στον φασισμό, τον εθνικισμό και τον σοβινισμό.
Να απαιτήσουμε να σταματήσει ο πόλεμος στην Ουκρανία και να φύγουν από την Ουκρανία οι δολοφόνοι των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και της Ρωσίας.
Να παλέψουμε για το δικαίωμα του Παλαιστινιακού λαού να έχει δικό του ανεξάρτητο κράτος στα όρια της ιστορικής Παλαιστίνης και να στηρίξουμε τη δίκαιη Παλαιστινιακή αντίσταση.
Να δώσουμε με ορούς μαζικούς και αγωνιστικούς τη μάχη της απεργίας στις 20 του μήνα και να τη δούμε σαν σημαντικό κομμάτι της συνολικότερης πάλης των εργαζομένων και του λαού.
Να απεργήσουμε την Τετάρτη και να μαζικοποιήσουμε τη συγκέντρωση στις 11:00 στα Χαυτεία.
Με βάση αυτά, σας καλούμε αύριο να διαδηλώσουμε μαζικά και αγωνιστικά στην πορεία του Πολυτεχνείου, αλλά και να αναλάβουμε από κοινού αυτές τις κρίσιμες για τον λαό μας και το κίνημά μας, πρωτοβουλίες, που θα συγκροτήσουν και θα προχωρήσουν παραπέρα τη λαϊκή-εργατική και νεολαιίστικη υπόθεση.
https://www.kkeml.gr/