Οι «προστάτες» της Λιβύης και τα κροκοδείλια δάκρυα τους!!!

0

 (το άρθρο δημοσεύτηκε στα Χανιώτικα Νέα στις 16-09-2023)

 Συλλυπητήρια τηλεγραφήματα ηγετών και προσφορές για «βοήθεια» μοιράζουν χύνοντας κροκοδείλια δάκρυα, Μ. Βρετανία, Γαλλία, ΗΠΑ και άλλοι ιμπεριαλιστές προς το λαό της Λιβύης μ’ αφορμή το φονικό «πέρασμα» της κακοκαιρίας. Θέλοντας μ’ αυτό τον τρόπο να συγκαλύψουν το έγκλημα που έχουν συντελέσει από το 2011 με την επίθεση και τους βομβαρδισμούς των μαχητικών του ΝΑΤΟ.  Επιδρομή που είχαν σαν αποτέλεσμα βομβαρδισμών να ξεσπιτωθούν πάνω από 760.000 άνθρωποι τους 2 πρώτους μήνες, να δολοφονηθούν και να σακατευτούν χιλιάδες, ενώ καταστράφηκαν οι υποδομές της χώρας. Στο όνομα της «ελευθερίας και της δημοκρατίας». Δηλαδή των συμφερόντων των ιμπεριαλιστών.

 Επιδρομή που άφησαν μια χώρα που αλληλοσπαράσσεται γιατί έτσι επιτάσσουν οι ανταγωνισμοί των μεγάλων δυνάμεων, που έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο στρατόπεδο προσφύγων και μεταναστών (πάνω από 600.000) οι οποίοι στοιβάζονται στις παραλιακές πόλεις σε άθλιες και απάνθρωπες συνθήκες.  Απ’ αυτούς είναι και η πλειοψηφία των θυμάτων της κακοκαιρίας. Πνίγηκαν στα ρέματα  πριν τους πνίξουν στη θάλασσα με τα  push back οι «φιλάνθρωποι ευρωπαίοι». Είναι οι ίδιοι οι εκπρόσωποι του ΟΗΕ που λένε ότι έχουν καταστραφεί εδώ και 10 χρόνια τα μετεωρολογικά συστήματα ειδοποίησης. Στη χώρα που συνεχίζει τις κερδοφόρες εξαγωγές πετρελαίου και το ΔΝΤ εκτιμά ότι θα καταγράψει το 2023 δείκτη ανάπτυξης 17,9%.!!

Σ’ αυτή την επιδρομή ενάντια στο λαό της Λιβύης συμμετείχε και η Ελλάδα σαν μέλος του ΝΑΤΟ με τις αμερικανονατοϊκές βάσεις και ιδιαίτερα της Σούδας. Χιλιάδες ώρες πτήσεων βομβαρδιστικών από το Ακρωτήρι των Χανίων που έριξαν χιλιάδες τόνους βομβών πάνω από τη Λιβύη..

 Όλες αυτές οι «πολιτισμένες» χώρες που τρέχουν τώρα για βοήθεια στη Λιβύη το μόνο που κάνουν είναι να αποκαλύπτουν για άλλη μια φορά την απανθρωπιά του καπιταλιστικού –ιμπεριαλιστικού συστήματος. Αλλά και οι ντόπιοι κυβερνώντες που έχουν το θράσος να συγκρίνουν τα μεγέθη της καταστροφής, φανερώνουν πολύ απλά ότι είναι υπηρέτες αυτού του συστήματος.

 Σ’ αυτή τη λυκοσυμμαχία του ολέθρου η αστική τάξη και οι κυβερνήσεις της διαχρονικά δένουν όλο και πιο σφιχτά το λαό και τη χώρα. Με την αποστολή όπλων στην Ουκρανία και την εκπαίδευση των Ουκρανών στρατιωτικών. Την εξάπλωση των αμερικανονατοϊκών βάσεων σε όλη τη χώρα, με τα δισεκατομμύρια για εξοπλιστικά προγράμματα. Με τη συμμετοχή ελλήνων στρατιωτών στις αποστολές του ΝΑΤΟ. Με τις δηλώσεις υπουργών ότι θα «χύσουμε το αίμα… μας(;) για τους συμμάχους»!!

Απέναντι σ’ αυτή την πραγματικότητα και το δυσοίωνο μέλλον που μας προδιαγράφουν, ο λαός μας, το μόνο δρόμο που έχει να διαλέξει είναι ο δρόμος της μαζικής –αποφασιστικής πάλης για τα δικαιώματα του στη ζωή, και στη δουλειά, μαζί με τον αγώνα ενάντια στους πολέμους των ιμπεριαλιστών, για να μην χρησιμοποιείται η χώρα σαν ορμητήριο πολέμου. Για να φύγουν οι ξένες βάσεις από τον τόπο μας. Γιατί οι λαοί δεν έχουν ανάγκη από «προστάτες»! έχουν ανάγκη από ανεξαρτησία, να είναι αφέντες στον τόπο τους και να προκόβουν.    

                                                                                            Χανιά, 15-09-2023

                                                                                                Γεωργία Θάνου,

                                                                                 μέλος της Πρωτοβουλίας Αντίστασης

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ(μ-λ): ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΗΣ ΛΙΒΥΗΣ! - ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΕΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ!

0

Σε μια επικίνδυνη κλιμάκωση της εμπλοκής της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους στην περιοχή, η κυβέρνηση «σηκώνει το χέρι» για την άμεση συμμετοχή του ελληνικού στρατού στον εμφύλιο πόλεμο της Λιβύης. Η εξέλιξη αυτή, που συνοδεύεται από την ανάλογη φρασεολογία («να χύσουμε ξανά το αίμα μας για τους συμμάχους μας»), αποτελεί μνημείο υποταγής στον ιμπεριαλισμό και μετατροπής της χώρας σε εξάρτημα των δολοφόνων του πλανήτη. Εννοούν να χύσει η νεολαία το αίμα της, για το λογαριασμό των ιμπεριαλιστικών αφεντικών, και των ντόπιων υποτακτικών τους.

Ο όποιος «μανδύας» των επιχειρήσεων (υποτίθεται «ειρηνευτική» δύναμη, τάχα για το «σταμάτημα του εμπάργκο όπλων») δεν αποτελεί τίποτα παραπάνω από ένα χιλιοειπωμένο ψέμα. Όπως παλιότερα οι περίφημες «ειρηνευτικές» επεμβάσεις που κομμάτιαζαν χώρες. Μια τέτοια επέμβαση των ΝΑΤΟϊκών ιμπεριαλιστών κομμάτιασε πριν δέκα χρόνια τη Λιβύη και προκάλεσε τον ατελείωτο εμφύλιο πόλεμο. Αν ενδιαφέρεται τόσο η κυβέρνηση της ΝΔ ή αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ να μην πηγαίνουν όπλα σε άλλες χώρες και να μην σκοτώνονται οι λαοί, ας κλείσουν τις ΝΑΤΟϊκές βάσεις του θανάτου. Αυτές που επεκτάθηκαν επί ΣΥΡΙΖΑ, και πρόκειται να επεκταθούν ακόμα περισσότερο, με τη συμφωνία που φέρνει η ΝΔ στη Βουλή! Αυτές οι βάσεις του θανάτου ευθύνονται για όλη αυτή την αιματοχυσία, σε ολόκληρη την περιοχή της Μέσης Ανατολής, της Ν.Α. Μεσογείου και των Βαλκανίων. Το μόνο πράγμα που θα καταφέρει η ενδεχόμενη εμπλοκή του ελληνικού στρατού στη Λιβύη, είναι να σκορπίσει το θάνατο, να ρημάξει το λαό της, να υποδαυλίσει ακόμα περισσότερο τον εμφύλιο πόλεμο, να δημιουργήσει περισσότερα προσφυγικά και μεταναστευτικά ρεύματα. Να μετατρέψει τη Λιβύη σε νέα Συρία.

Όχι όμως μόνο αυτά. Η ελληνική εμπλοκή στη Λιβύη φέρνει τον πόλεμο από την περιοχή μας, στη χώρα μας. Θα προκαλέσει κλιμάκωση όλων των ανταγωνισμών, και ειδικά των αστικών τάξεων Ελλάδας-Τουρκίας, οι οποίες ανταγωνίζονται για την εύνοια των ιμπεριαλιστών (ΗΠΑ-ΕΕ-Ρωσία), ώστε να κερδίσουν «πόντους» η μία ενάντια στην άλλη. Και δε διστάζουν αμφότερες να στείλουν τα παιδιά από τα λαϊκά και εργατικά στρώματα, αυτά που έχουν εξαθλιώσει και φτωχοποιήσει, να σκοτωθούν και να σκοτώσουν, προκειμένου να κερδίσουν «πόντους». Ώστε να ζητήσουν ύστερα «ανταλλάγματα» η μία ενάντια στην άλλη, στο ζήτημα των ΑΟΖ και των θαλάσσιων συνόρων. Φέρνοντας ακόμα πιο κοντά την πιθανότητα μιας επικίνδυνης ελληνοτουρκικής κλιμάκωσης. Αυτό είναι και το περιεχόμενο των συμμαχιών Τουρκίας και Ελλάδας με τα αντιμαχόμενα μέρη του λιβυκού εμφυλίου.

Κανείς Έλληνας φαντάρος δεν έχει δουλειά στη Λιβύη, να θυσιαστεί για τον ιμπεριαλισμό και το κεφάλαιο! Καμιά σπιθαμή της χώρας δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο! Η θέση της νεολαίας και του λαού μας είναι στο δρόμο, στην οικοδόμηση αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος! Για να σταματήσουν οι πόλεμοι και τα σφαγεία των λαών. Για να αποτραπεί ο εμπρησμός της περιοχής μας!

• ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ, ΑΜΕΣΗ Ή ΕΜΜΕΣΗ, ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΗΣ ΛΙΒΥΗΣ!
• ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΑΝΤΑΡΟΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ!
• ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΟΙ ΝΑΤΟΪΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ!
• ΟΧΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΕΩΝ!

20 / 1 / 2020

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συμφωνία Λιβύης- Τουρκίας: Ένταση του αντιδραστικού ανταγωνισμού - Επικίνδυνες εξελίξεις για τους λαούς Ελλάδας και Τουρκίας

7

Πάνω στο απόλυτα ασταθές έδαφος και ενταγμένος στο επικίνδυνο πλαίσιο της κλιμακούμενης διαπάλης των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων των ΗΠΑ και της Ρωσίας -και από κοντά και πίσω των Ευρωπαίων και Κινέζων ιμπεριαλιστών- για τον έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου, βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη ο αντιδραστικός ανταγωνισμός των αστικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας, που απειλεί με νέες περιπέτειες και πολεμικούς κινδύνους τους δύο λαούς αλλά και όλους τους λαούς της περιοχής.

Το πιο πρόσφατο «επεισόδιο» στην όξυνση του ανταγωνισμού τους είναι οι δύο συμφωνίες της Τουρκίας με την «αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ» αλλά δοτή «κυβέρνηση» του Φαγέζ αλ Σαράζ στην τριχοτομημένη Λιβύη. Η μία είναι «αμυντικής» φύσης, αφορά δηλαδή τον εξοπλισμό των στρατευμάτων του Σαράζ με στρατιωτικό εξοπλισμό (αλλά και συμβούλους), σπάζοντας ανοιχτά το εμπάργκο όπλων που έχει επιβάλλει ο ΟΗΕ στις αντιμαχόμενες πλευρές στη Λιβύη. Η άλλη συμφωνία είναι ένα μνημόνιο κατανόησης που, μαξιμαλίζοντας φανερά, οριοθετεί ΑΟΖ ανάμεσα στις δύο χώρες μη λαμβάνοντας υπόψη την ύπαρξη νησιών όπως η Ρόδος και η Κρήτη ή του νησιωτικού κράτους της Κύπρου. Οι συμφωνίες αυτές, όπως άλλωστε και όλες οι κινήσεις της τούρκικης αστικής τάξης σε σχέση με τις ΑΟΖ, αποτελούν «απάντηση» στην προσπάθεια απομόνωσής της που επιδιώκει η ελληνική αστική τάξη, εκμεταλλευόμενη τις αμερικανοστήριχτες τριμερείς συνεργασίες με Κύπρο-Ισραήλ και Αίγυπτο. Ή σε χάρτες από τη μεριά της Αθήνας που επίσης μαξιμαλίζουν, αντιμετωπίζοντας την ακτογραμμή των νότιων παραλίων της Τουρκίας σχεδόν σαν αν μην υπάρχει. Ο ίδιος ο Ερντογάν, θέλοντας να αναδείξει τις πολιτικές συνέπειες που κατά τη γνώμη του έχει η συμφωνία και να τις θέσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, έσπευδε να υπογραμμίσει ότι βάσει αυτού του μνημονίου, δεν μπορεί να υπάρξει μεταφορά υδρογονανθράκων από Ισραήλ, Κύπρο ή Αίγυπτο προς Ελλάδα και Ευρώπη χωρίς την συγκατάθεση της Άγκυρας.

Την ίδια περίοδο, η Τουρκία επιχειρεί πύκνωση των επαφών και των σχέσεών της με τον Λίβανο και την Παλαιστινιακή Αρχή, με απώτερο στόχο αντίστοιχες διευθετήσεις ΑΟΖ, χρησιμοποιώντας την εχθρότητά τους προς το Ισραήλ. Επιπλέον, δεν έχει διστάσει να χρησιμοποιήσει τις στενές ιστορικά σχέσεις με το Πακιστάν (από τις λίγες χώρες που έχουν αναγνωρίσει τη λεγόμενη «Τούρκικη Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου», δηλαδή τα κατεχόμενα) για να το εμπλέξει στα ναυτικά της γυμνάσια. Η παράδοση από την Αθήνα -για έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων- των περιοχών νοτίως της Κρήτης στα αμερικανικά και γαλλικά μονοπώλια των EXXON MOBIL και TOTAL θορύβησε την τούρκικη ηγεσία, ενώ και μια σχετική ανάπαυλα στη συριακή σύγκρουση, της επέτρεψε να δώσει μεγαλύτερο βάρος στην Ανατολική Μεσόγειο και να επιταχύνει τις συνομιλίες που οδήγησαν στις συμφωνίες.

Οι συμφωνίες αυτές, κοιτώντας τη μεγάλη εικόνα, είναι τμήμα της ευρύτερης διαπραγμάτευσης που διεξάγει η Τουρκία με τις ΗΠΑ, την ΕΕ και συνολικά τη Δύση, που αφορά τον ρόλο και τη θέση της στην περιοχή, ενώ σαν επιμέρους πεδία έχει το προσφυγικό, τη Συρία και το Κουρδικό και φυσικά τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Επίσης, ας μην ξεχνάμε πως η τουρκική ηγεσία συνεχίζει την ριψοκίνδυνη και τυχοδιωκτική προσπάθειά της να αντλήσει οφέλη από την εκμετάλλευση της αμερικανορωσικής σύγκρουσης.

Η εκμετάλλευση της ρημαγμένης Λιβύης

Φανερά η τούρκικη ηγεσία εκμεταλλεύτηκε την κατάσταση που επικρατεί στη Λιβύη, αποτέλεσμα της εγκληματικής επέμβασης των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων της Αγγλίας, της Γαλλίας και των ΗΠΑ στη χώρα αυτή το 2011. Ο λαός της είναι καθημαγμένος και πουλιέται ακόμα και σε σκλαβοπάζαρα, ενώ η ίδια η Λιβύη είναι εδώ και καιρό μια χώρα χωρισμένη στα τρία. Τα δυτικά παράλια της Λιβύης, που αντιστοιχούν μεν στο 10% της επικράτειας αλλά περιλαμβάνουν την πρωτεύουσα Τρίπολη και τις σημαντικές πόλεις Μισράτα και Σύρτη, ελέγχονται από τον Σαράζ, που αν και αναγνωρισμένος από τον ΟΗΕ, δεν απολαμβάνει πια ούτε τη στήριξη του «κοινοβουλίου» που τον ανέδειξε και το οποίο έχει καταφύγει σε περιοχές που ελέγχει ο αντίπαλος του Σαράζ, στρατηγός Χαφτάρ. Τον Σαράζ στηρίζουν εκτός της Τουρκίας και το Κατάρ, ενώ μέχρι πρότινος και η Ιταλία. Η Τουρκία εκμεταλλεύτηκε τη δύσκολη θέση του Σαράζ, μιας και η Τρίπολη πολιορκείται από την περασμένη άνοιξη από τα στρατεύματα του στρατηγού Καλίφα Χαφτάρ –πρώην (;) πράκτορα της CIA- που ελέγχει το 70% της χώρας, και στηρίζεται από Αίγυπτο, Γαλλία και Ρωσία. Οι ΗΠΑ ασκούν υψηλή εποπτεία και «παίζουν» σε πολλά ταμπλό, στηρίζοντας από τη μια τον Σαράζ και χρησιμοποιώντας από την άλλη τα κανάλια επαφής με τον Χαφτάρ, περιμένοντας ίσως που θα γείρει η πλάστιγγα. Για την «ιστορία», το υπόλοιπο 20% της Λιβύης, κυρίως ερημικές περιοχές, ελέγχεται από πολιτοφυλακές των φυλών Τουαρέγκ και Τούμπουπου, που όμως δεν παίζουν κάποιον αξιοσημείωτο από κει και πέρα ρόλο στα πολιτικά πράγματα της Λιβύης.

Ελληνική αστική τάξη: «μοναξιά», εθνικιστική υστερία και ο ρεαλισμός της υποτέλειας

Η ελληνική αστική τάξη, αφού καμώθηκε πως ξέχασε ότι και η ίδια τροφοδοτεί τον αντιδραστικό ανταγωνισμό με την τούρκικη αστική τάξη, κινήθηκε από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστή η συμφωνία, στα γνωστά σ’ αυτή μονοπάτια αναζήτησης της στήριξης των Αμερικάνων και Ευρωπαίων προστατών της, για να εισπράξει… «μοναξιά». Οι ΗΠΑ, αφού έδειξαν τη δυσφορία τους και χαρακτήρισαν προκλητική την τουρκική ενέργεια, υπογράμμισαν ωστόσο προς τη ντόπια ηγεσία πως ΗΠΑ και Ελλάδα είναι σταθερά προσηλωμένες στο να κρατήσουν την Τουρκία στη στρατηγική αγκαλιά της Δύσης κα … ο νοών νοείτο!! Αυτό επιβεβαίωσε και το ΝΑΤΟ στην πρόσφατη Σύνοδό του στο Λονδίνο, παρά τις όποιες αντιρρήσεις του Μακρόν. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, μαθημένη στους πολιτικούς ακροβατισμούς και τις ισορροπίες μεταξύ των «μεγάλων» (Γαλλία-Γερμανία) και με το βλέμμα τόσο στην αντιπροσφυγική συμφωνία της με την Τουρκία όσο και στις βλέψεις της για έναν ενεργότερο ρόλο στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, προχώρησε μεν σε αυστηρές συστάσεις προς την Τουρκία, χωρίς όμως να έχει ακόμα ενεργοποιήσει ούτε καν τις κυρώσεις που έχει αποφασίσει για τις τούρκικες κινήσεις στα ανοιχτά της Κύπρου.

Έτσι, στην ελληνική αστική τάξη έμεινε η στήριξη -για προφανείς λόγους- της Αιγύπτου και του Ισραήλ, που είναι περιορισμένης εμβέλειας ενόσω υπάρχει αυτή η στάση από τους ιμπεριαλιστές της Δύσης. Η αστική τάξη, στριμωγμένη φανερά, μαζεύτηκε άρον άρον, έγινε «ρεαλίστρια» και δια στόματος Μπακογιάννη (που μάλλον μίλησε εξ ονόματος του μεγαλύτερου μέρους του αστικού προσωπικού της χώρας) δήλωσε πως «αν κάνουμε πόλεμο, θα είμαστε μόνοι μας[…] Διπλωματικά, όμως, δεν είμαστε μόνοι μας. Και εκεί είναι το ουσιαστικό σημείο». Αυτό βέβαια κάθε άλλο σημαίνει πως η ντόπια αστική τάξη, ασκώντας κατά πως λέει διπλωματία, θα αφήσει κατά μέρους τους τυχοδιωκτισμούς της μιμούμενη τους τυχοδιωκτισμούς της απέναντι πλευράς. Έτσι, από τη μια η κυβέρνηση της ΝΔ, απέστειλε δύο επιστολές στον ΟΗΕ ζητώντας την ακύρωση της συμφωνίας, ενώ και στην επικείμενη σύνοδο της ΕΕ θα προσπαθήσει να αποσπάσει μια ανακοίνωση εκ μέρους της που θα ονομάζει έκνομα τα αποτελέσματα της συμφωνίας Τουρκίας-Λιβύης. Από την άλλη, εκτός από την απέλαση του πρέσβη της «κυβέρνησης» Σάραζ (που οι ελληνικές κυβερνήσεις είχαν νομιμοποιήσει και συνδιαλέγονταν μέχρι πρότινος), προχώρησε σε πρόσκληση του «προέδρου» της λιβυκής «βουλής» στην Αθήνα και στη σύναψη σχέσεων με τις δυνάμεις του Χαφτάρ. Και μέσα σ’ όλα, έτυχε εκτενούς προβολής ο προσκείμενος στον Χαφτάρ, ναύαρχος Φάρατζ αλ Μαχντάουι, που «ως αρχηγός του ναυτικού στόλου της Λιβύης» δήλωσε ότι έχει εντολή να βυθίσει οποιοδήποτε τουρκικό πλοίο βρεθεί στην λιβυκή ΑΟΖ για έρευνες!

Η γνωστή… περήφανη πολιτική της επαιτείας στους «προστάτες» της χώρας, συνδυάστηκε με μια πρωτοφανή εθνικιστική εκστρατεία, στην οποία πρωτοστάτησαν μαζί με το αστικό πολιτικό προσωπικό και τα ΜΜΕ, συνέχεια του εθνικιστικού παροξυσμού που ακολούθησε της αμερικανόπνευστης «συμφωνίας των Πρεσπών» με τη Βόρεια Μακεδονία, με σκοπό να εμποτιστεί παραπέρα ο λαός μας με το εθνικιστικό και σοβινιστικό δηλητήριο. Δηλητήριο που έχει πολλαπλές και παράλληλες στοχεύσεις. Πρώτα απ’ όλα για να προετοιμάζεται ο λαός και η νεολαία -αν χρειαστεί- να γίνουν κυριολεκτικά «κρέας για κανόνια» των εμπόρων του πολέμου. Για να μην ξαναπιάσει ο λαός το νήμα της αντιιμπεριαλιστικής πάλης ενάντια στην πολιτική που βαθαίνει την εξάρτηση της χώρας απ’ τους αμερικανοΝΑΤΟϊκούς φονιάδες, μετατρέποντας τη χώρα σε ορμητήριό τους και σε στόχο του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού. Για να μην συγκροτήσει και αναπτύξει η εργατική τάξη, ο λαός και η νεολαία την πάλη τους ενάντια στην άγρια επίθεση που δέχονται όσα δικαιώματα έχουν απομείνει, στη δουλειά, στις σπουδές, στην περίθαλψη, αλλά και ενάντια στην κλιμακούμενη πολιτική της κρατικής τρομοκρατίας και της φασιστικοποίησης.

Είναι, μάλιστα, αξιοσημείωτο ότι το εναρκτήριο λάκτισμα της εθνικιστικής υστερίας το έδωσε ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ, που κατηγόρησε την κυβέρνηση της ΝΔ «ως παθητικούς παρατηρητές» έναντι των τουρκικών κινήσεων, για να έχουμε τελικά έναν διαγκωνισμό «πατριδοκαπηλίας» μεταξύ των αστικών κομμάτων. Τελικά, μετά και τις διαψεύσεις που ήρθαν «απ’ έξω» στη πρόσφατη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΣΕΠ), την περασμένη Τρίτη10 Δεκεμβρίου, για μια ακόμη φορά επιβεβαιώθηκε από ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ και ΜΕΡΑ 25 το μείγμα αστικού ρεαλισμού (υποτέλειας) προς τους προστάτες και εθνικισμού-τυχοδιωκτισμού που «οδηγεί» την άρχουσα τάξη της χώρας από τη γέννηση του νεοελληνικού κράτους και δώθε. Όσο για το ΚΚΕ, μπορεί να μην πήγε στο ΕΣΕΠ, αλλά σ’ όλες τις τοποθετήσεις του ακολουθεί την «εθνική γραμμή», δηλαδή την αστική γραμμή, με τον τόνο και το χρώμα να δίνει «η τούρκικη επιθετικότητα», κάτι που δεν διασώζεται με τις αντιΝΑΤΟϊκές αναφορές του. Επιπλέον, σοβαρά ερωτηματικά δημιουργεί, εάν μεταφέρθηκε σωστά από τα εγχώρια ΜΜΕ, μια αποστροφή του λόγου του εκπροσώπου του ΚΚΕ Νικ. Παπαναστάση, στην κοινοβουλευτική επιτροπή που συζήτησε το επικείμενο νομοσχέδιο για τα εξοπλιστικά προγράμματα, σύμφωνα με την οποία «το νομοσχέδιο επιδιώκει την αύξηση της αποτελεσματικότητας των Ενόπλων Δυνάμεων»!

Δυστυχώς αποδεικνύεται περίτρανα, αυτό που εδώ και πολύ καιρό έχουμε διατυπώσει με σαφήνεια: ο καθορισμός των ΑΟΖ δεν έχει να κάνει με τα κυριαρχικά δικαιώματα των χωρών και την προκοπή των λαών, αλλά με τα συμφέροντα των ντόπιων αστικών τάξεων και κυρίως των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Γιατί οι ιμπεριαλιστές χρησιμοποιούν αυτή τη διαδικασία για να ελέγχουν και να χειραγωγούν χώρες και λαούς και χρησιμοποιούν τις ΑΟΖ σαν εργαλεία στον ανταγωνισμό τους με τους άλλους ιμπεριαλιστές. Η ελληνική και τουρκική εργατική τάξη, οι λαοί της Ελλάδας και της Τουρκίας μπροστά σ’ αυτές τις επικίνδυνες εξελίξεις, οφείλουν να στοχεύσουν τους κοινούς τους εχθρούς, τους ιμπεριαλιστές πάτρωνες, με την πεποίθηση πως όταν κατορθώσουν να καταχτήσουν την πολιτική εξουσία, μπορούν να βρουν τρόπους επίλυσης των όποιων διαφορών τους. Ταυτόχρονα, οφείλουν άμεσα να επιταχύνουν τα βήματα συγκρότησης αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος στις χώρες τους και στην περιοχή, ώστε να αποτρέψουν τα χειρότερα!

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Οι λαοί αντιμέτωποι με τα διαρκή εγκλήματα των ιμπεριαλιστών

0

Ιούλης 2019: Δεκάδες νεκροί και τραυματίες πρόσφυγες στη Λιβύη μετά από βομβαρδισμό του κέντρου κράτησης όπου κρατούνταν. Πάνω από 800.000 θα είναι οι πρόσφυγες που θα εγκαταλείψουν τη Λιβύη, αν ξεσπάσει πόλεμος, γράφουν ευρωπαϊκές εφημερίδες τρομοκρατημένες!! Καταδικάζει η Ε.Ε., ο ΟΗΕ τον βομβαρδισμό! Το μεγαλείο της υποκρισίας. Ο διαμελισμός της Λιβύης, που έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο στρατόπεδο προσφύγων, όπου στοιβάζονται μικρά παιδιά, γυναίκες και άνδρες σε απάνθρωπες συνθήκες, όπου βιάζονται και εξευτελίζεται η ανθρώπινη ύπαρξη δεν έπεσε από τον ουρανό, ούτε είναι στη φύση των αραβικών λαών να αυτοκαταστρέφονται.

Όπως και τα τελευταία γεγονότα αλληλοσφαγής ανάμεσα στις δυο «κυβερνήσεις» είναι αποτέλεσμα της ανοικτής παρέμβασης - ενθάρρυνσης της Γαλλίας, των ΗΠΑ, της Ρωσίας κλπ, στα πλαίσια του ανταγωνισμού τους για τον έλεγχο αυτής της πολύπαθης χώρας. Όσο για τα κροκοδείλια δάκρυα της ΕΕ τι να πρωτοθυμηθούμε; Από τα κατορθώματά τους απέναντι στους πρόσφυγες που τους άφηναν να πεθάνουν πάνω στα σαπιοκάραβα από τη δίψα!!! ή να πνιγούν αβοήθητοι!

Σ’ αυτό το έγκλημα συμμετέχει και η αστική τάξη της Ελλάδας και οι κυβερνήσεις της διαχρονικά:

Μάρτης 2011: δεκάδες μαχητικά των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ και ΚΑΤΑΡ σηκώνονται καθημερινά από το Ακρωτήρι Χανίων και βομβαρδίζουν τη Λιβύη. Βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου και άλλα τοξικά βλήματα ρημάζουν τη χώρα και δολοφονούν το λαό της. Η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου τον ίδιο καιρό υπογράφει το νέο μνημόνιο επέκτασης και αναβάθμισης της λειτουργίας των αμερικάνικων βάσεων στη Σούδα, ενώ μέσα στα 8 χρόνια με την πλήρη συμφωνία όλων των κυβερνήσεων, ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ οι εγκαταστάσεις έχουν πολλαπλασιαστεί, νέες προβλήτες για αεροπλανοφόρα έχουν φτιαχτεί, νέοι δρόμοι έχουν ανοιχτεί, ενώ η συνεκπαίδευση ελλήνων στρατιωτικών με το στρατιωτικό προσωπικό των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ γίνονται σχεδόν κάθε μήνα. Μέσα σ’ αυτά τα χρόνια η Συρία ήταν ο επόμενος στόχος με 1 εκατομμύριο θύματα και πάνω από 8 εκατομμύρια πρόσφυγες να έχουν εκτοπιστεί, εντός ή εκτός Συρίας.

Αυτό είναι το πρόσωπο του ιμπεριαλισμού, που δεν τον ενδιαφέρει ούτε η ζωή ούτε η αξιοπρέπεια του ανθρώπου ούτε βέβαια υπολογίζουν «φιλίες» μπροστά στα συμφέροντα τους. Αυτοί είναι οι «ισχυροί σύμμαχοι» που παινεύεται η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ότι έχει προσδέσει τη χώρα ενώ και η ΝΔ με τις συχνές συναντήσεις με τον πρέσβη Πάιατ και τις δηλώσεις στελεχών της αποδεικνύει κάθε μέρα την υποταγή της στα μεγάλα αφεντικά.

Αυτές οι συμμαχίες όχι μόνο μετατρέπουν τη χώρα σε ορμητήριο πολέμου και θανάτου, αλλά μας εμπλέκουν όλο και πιο σφιχτά στα φιλοπόλεμα σχέδια τους, είτε με τις ΑΟΖ και τους ενεργειακούς δρόμους, είτε με μετατροπή της χώρας σε μια απέραντη στρατιωτική βάση, είτε ακόμη και με τη συμμετοχή των ελλήνων στρατιωτικών στις πολεμικές τους επιχειρήσεις, όταν αυτό ζητηθεί.

Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση ο λαός μας είναι υποχρεωμένος να δει ότι το σφίξιμο των δεσμών της εξάρτησης δεν προοιωνίζει ειρήνη και ευημερία, αλλά φτώχεια, κινδύνους πολέμου και προσφυγιά. Σήμερα οι ιμπεριαλιστές φαίνονται παντοδύναμοι επειδή παίζουν χωρίς αντίπαλο. Η ανυπαρξία μαζικού αντιπολεμικού - αντιιμπεριαλιστικού κινήματος στην Ευρώπη, στον κόσμο και στη χώρα μας, η ήττα του εργατικού - επαναστατικού κινήματος τους έχει ελευθερώσει τα χέρια. Αυτό είναι λοιπόν το ζητούμενο της εποχής μας: η κάθε συλλογικότητα και οργάνωση που αναφέρεται στα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των λαών να συμβάλλει σ’ αυτή την κατεύθυνση. Ο κάθε απλός άνθρωπος, η κάθε μια αγωνίστρια και ο κάθε αγωνιστής να βάλει τον εαυτό του σ’ αυτή την υπόθεση. Γιατί απλά δεν χρειαζόμαστε «σωτήρες». Οργάνωση και αγώνες χρειαζόμαστε.

Χανιά, 4-07-2019
Γεωργία Θάνου
Μέλος του ΚΚΕ(μ-λ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Λιβύη: οι δυτικοί ιμπεριαλιστές θα κηρύξουν τον πόλεμο στους δουλεμπόρους;

0

Οι εικόνες που μεταδόθηκαν σε όλα τα ΜΜΕ παγκοσμίως προκάλεσαν αηδία σε κάθε άνθρωπο που έχει έστω και ένα ίχνος προοδευτικής σκέψης. Εικόνες βγαλμένες κατευθείαν από το Μεσαίωνα και την αποικιοκρατία, με τους εξαθλιωμένους αφρικανούς μετανάστες στοιχισμένους σε σειρές να πουλιούνται για 100 και 200 δολάρια ως σκλάβοι. Δυστυχώς, όμως, κανείς δεν μπορεί να δηλώσει ότι εξεπλάγη. Πρώτα από όλα γιατί σε μια σειρά χώρες που έχουν διαλυθεί από τους πολέμους, τις επεμβάσεις και τους εμφυλίους είναι γνωστό ότι γεννιέται το δουλεμπόριο και μάλιστα υπάρχουν εκτιμήσεις των διεθνών οργανισμών για το πόσα εκατομμύρια σκλάβων υπάρχουν στον κόσμο. Δεύτερον, γιατί όλοι έχουμε δει τις εικόνες με τους μετανάστες στη χώρα μας να φορτώνονται στις καρότσες των τσιφλικάδων, αφού έχουν πουλήσει στις πιάτσες την εργατική τους δύναμη ως μισθωτοί σκλάβοι σε εξευτελιστική τιμή. Για να πάνε ύστερα να δουλέψουν υπό την απειλή των όπλων στα φραουλοχώραφα ή όπου αλλού. Μην ξεχνάμε ότι στην υπόθεση της Μανωλάδας το δικαστήριο αθώωσε τα αφεντικά. Η σύγχρονη σκλαβιά με όλες τις μορφές είναι ένα ακόμα αποτέλεσμα της επίθεσης ενάντια στην εργατική τάξη.

Δεν μπορεί επίσης κανείς να δηλώσει έκπληξη για το δουλεμπόριο στη Λιβύη, γιατί εδώ και χρόνια φτάνουν σε όλον τον κόσμο καταγγελίες οργανώσεων οι οποίες συστηματικά αγνοήθηκαν από τον «σοκαρισμένο» διεθνή Τύπο. Είναι άλλωστε πολυδιαφημισμένη η πολιτική της ΕΕ «για το απευθείας χτύπημα στους διακινητές» και τη φραγή του μεταναστευτικού δρόμου της Λιβύης. Πολιτική που έχει οδηγήσει σε ουκ ολίγα ναυάγια με χιλιάδες θύματα. Για χρόνια ακούγαμε ότι η ΕΕ χρηματοδοτεί και εξοπλίζει τις «αρχές της Λιβύης» (αν μπορεί κανείς να υποθέσει ότι κάτι τέτοιο υφίσταται) προκειμένου να «σταματήσουν τη διακίνηση δούλων στη ρίζα της». Δεν μπορούμε να το αποδείξουμε, όμως έχουμε την έντονη υποψία ότι τα κονδύλια της ΕΕ σε αρκετές περιπτώσεις κατέληξαν απευθείας στα χέρια των δουλεμπόρων εν γνώσει των ευρωπαίων αξιωματούχων και χρησιμοποιήθηκαν για να στηθεί το σκλαβοπάζαρο.

Δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη στην ευαισθησία των ΝΑΤΟϊκών ιμπεριαλιστών και της ΕΕ, όταν αυτοί είναι οι κύριοι υπαίτιοι της διάλυσης της χώρας, με τους βομβαρδισμούς που πραγματοποίησαν ώστε να αποκτήσουν τον έλεγχό της. Μας έχει ήδη άλλωστε δικαιώσει πρόσφατα ο υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας Μπόρις Τζόνσον: «Η Λιβύη είναι μια υπέροχη χώρα. […] Υπάρχει ένα γκρουπ βρετανών επιχειρηματιών που θέλουν να επενδύσουν στην ακτή της Σύρτης, εκεί κοντά που συνελήφθη και εκτελέστηκε ο Καντάφι. Έχουν τη θαυμάσια ιδέα να μετατρέψουν τη Σύρτη σε νέο Ντουμπάι. Το μόνο που πρέπει να κάνουν είναι να καθαρίσουν τον τόπο από τα πτώματα». Και, γιατί όχι, αφότου καθαριστούν οι δρόμοι από τα πτώματα, να μην εκμεταλλευτεί το ξένο κεφάλαιο και το υγιές επενδυτικό περιβάλλον που επικρατεί στη χώρα αλλά και την ανταγωνιστικότητα της εργασίας, θα μπορούσαμε να προσθέσουμε. Ώστε να έρθει η περιβόητη ανάπτυξη.

Δυστυχώς όμως για τα επενδυτικά σχέδια των ιμπεριαλιστών υπάρχουν και άλλα πράγματα που στέκονται στο δρόμο και πρέπει να καθαριστούν, εκτός από ανθρώπινα πτώματα. Ήδη από τον Ιούλη, ο λίβυος στρατηγός Χίφτερ, πρώην πράκτορας της CIA και στρατηγός του Καντάφι, δήλωσε πανηγυρικά ότι «απελευθέρωσε τη Βεγγάζη από το Ισλαμικό Κράτος». Η επιχείρηση του Χίφτερ είχε την άμεση στήριξη της αιγυπτιακής χούντας, ενώ είχε προηγηθεί το ταξίδι του Χίφτερ στη Μόσχα, καθώς η ρωσική ανάμιξη είναι κάθε άλλο παρά κρυφή. Την ίδια στιγμή, οι φιλοδυτικές δυνάμεις που αποτελούν το συνονθύλευμα που αυτοαποκαλείται «κυβέρνηση εθνικής ενότητας» αδυνατούν να ελέγξουν στοιχειωδώς τη χώρα. Πρόσφατη… επιτυχία της κυβέρνησης είναι οι διαπραγματεύσεις με μια ένοπλη ομάδα που έχει κόψει το νερό στην πρωτεύουσα Τρίπολη.

Είναι πασιφανές ότι η ρωσική σφήνα σε συνδυασμό με τη γενική κοινωνική κατάρρευση στη χώρα έχουν ανησυχήσει τη Δύση. Οι ΝΑΤΟϊκοί ιμπεριαλιστές δεν έχουν στιγμή πάψει να επεμβαίνουν και πολιτικά και στρατιωτικά στο πτώμα της Λιβύης, στέλνοντας κομάντος, βομβαρδίζοντας και μάταια προσπαθώντας να ενώσουν τις διάφορες ένοπλες ομάδες που λυμαίνονται τη χώρα. Ομάδες που οι ίδιοι εξόπλισαν και βάφτισαν ως «αντικαθεστωτικούς», όμως πλέον αδυνατούν να τις ελέγξουν.

Οι ΝΑΤΟϊκοί ιμπεριαλιστές με την επέμβαση στη Λιβύη άνοιξαν το δρόμο σε κάθε είδους οπορτουνιστική και σκοταδιστική ντόπια δύναμη. Τότε, τα δυτικά ΜΜΕ δεν προβληματίζονταν ιδιαίτερα με τους φύλαρχους που κράδαιναν τις σημαίες της μοναρχικής, προ-κανταφικής Λιβύης. Ούτε με την τριχοτόμηση της χώρας στα παλιά φεουδαρχικά φυλετικά κρατίδια. Δεν αναρωτήθηκαν καθόλου αν ανοίγουν την πόρτα του Μεσαίωνα για να ξεπροβάλουν σκηνές από τις πιο μαύρες σελίδες της ιστορίας. Αμέσως την επόμενη μέρα από την πτώση του καθεστώτος Καντάφι άρχισε ο πολυμερής εμφύλιος πόλεμος που ακόμα και σήμερα εξελίσσεται. Και αν τώρα ξαφνικά «συγκινήθηκαν» από τα αποτελέσματα των εγκλημάτων τους, δεν είναι ούτε στο ελάχιστο γιατί δήθεν ενδιαφέρονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να μη χάσουν τον έλεγχο της χώρας. Αν λοιπόν το CNN -ή όποιοι άλλοι- ανακάλυψαν το δουλεμπόριο, είναι γιατί νέες αιματηρές επεμβάσεις ετοιμάζονται – πιθανόν χρησιμοποιώντας και την Κρήτη ως ορμητήριο.

Προλεταριακή Σημαία

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Λιβύη: Τα σκλαβοπάζαρα και οι "ευαισθησίες" του CNN

0

Το ρεπορτάζ του CNN για το σύγχρονο σκλαβοπάζαρο που έχει στηθεί στην Λιβύη σίγουρα προκαλεί ναυτία σε κάθε προοδευτικό άνθρωπο. Η εικόνα ενός ανθρώπου να πουλιέται ως ένα κομμάτι κρέας είναι ανατριχιαστική. Ακόμα και όταν γνωρίζεις ότι σε πολλές γωνιές του κόσμου, και στην χώρα μας, εργάτες ή ακόμα και παιδιά εργάζονται ως πραγματικοί σκλάβοι ή μισθωτοί σε συνθήκες σκλαβιάς. Εικόνες που έχουμε δει και την ελληνική ύπαιθρο με τις πιάτσες των μεταναστών να πουλάνε την εργατική τους δύναμη και να ανεβαίνουν στα αγροτικά των τσιφλικάδων, ή εργάτες να δουλεύουν στα φραουλοχώραφα με την απειλή της καραμπίνας.
 

 
Από την άλλη πλευρά, δύσκολα κάποιος άνθρωπος που παρακολουθεί τις εξελίξεις στην Λιβύη και γενικά στην Βόρειο Αφρική και Μέση Ανατολή, μπορεί να δηλώσει σοκαρισμένος. Γιατί παρόμοιες ειδήσεις έχουν φτάσει όλα τα προηγούμενα χρόνια στα αυτιά μας. Ειδήσεις από ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία, καταγγελίες μέχρι και των συστημικών ΜΚΟ. Παρόλα αυτά, διαβάζαμε εδώ και καιρό από τις στήλες των "σοκαρισμένων" εφημερίδων για το λαμπρό πρόγραμμα του ΝΑΤΟ και της ΕΕ "ενάντια στους διακινητές στην Λιβύη". Ή στην χρηματοδότηση των μονάδων καταστολής στην Λιβύη για να "σταματήσει η λαθρομετανάσευση" -υπάρχουν βίντεο που δείχνουν τους πρόσφυγες/μετανάστες να πετιούνται στην θάλασσα. Είναι επίσης πρόσφατες οι δηλώσεις του ΥπΕξ της Βρετανίας ότι "θαυμάσιες μπίζνες" θα γίνουν στην Λιβύη "μόλις καθαρίσουν τους δρόμους από τα πτώματα". Γιατί όχι όταν είναι εξασφαλισμένη η ανταγωνιστικότητα της εργασίας.

Μέσα σε αυτό το κλίμα καθόλου αθώοι δεν μπορούμε να είμαστε για την σκοπιμότητα που κρύβεται πίσω από την... ξαφνική ευαισθησία του CNN. Γιατί θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε ότι οι ντόπιοι φύλαρχοι και κατσαπλιάδες που κάνουν κουμάντο στην περιοχή είναι οι πρώην "εξεγερμένοι της Αραβικής Άνοιξης", τους οποίους το ΝΑΤΟ έχει σπεύσει να σώσει από τον Καντάφι, βομβαρδίζοντας και ερημώνοντας την χώρα. Τότε, κανένα δυτικό μέσο δεν προβληματίζονταν από τους "εξεγερμένους" που κρατούσαν τις σημαίες του μονάρχη της Λιβύης και κάθε είδους μεσαιωνικό σύμβολο. Η ίδια ιστορία άλλωστε επαναλαμβάνεται κάθε τόσο στο Ιράκ, την Συρία και σε όποια άλλη χώρα θελήσουν να καθυποτάξουν.

Την ίδια στιγμή λοιπόν που οι ντόπιες σύμμαχες δυνάμεις των ΝΑΤΟϊκών έχουν βυθίσει την χώρα στον εμφύλιο και στο πλιάτσικο, η ιμπεριαλιστική επέμβαση, οι βομβαρδισμοί και οι αποβάσεις κομάντος συνεχίζονται στην πολύπαθη χώρα. Οι ιμπεριαλιστές μάταια προσπάθησαν να εγκαταστήσουν μια κυβέρνηση της αρεσκείας τους. Η χώρα έχει τουλάχιστον τριχοτομηθεί και η Ρωσία σε συνεργασία με ντόπιες δυνάμεις και το καθεστώς της Αιγύπτου προσπαθεί να διεμβολίσει την δυτική κυριαρχία στην χώρα. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον δεν μπορεί να προκαλεί έκπληξη αν ανθεί το σκλαβοπάζαρο και κάθε είδους οπισθοδρόμηση. Αυτά είναι τα αποτελέσματα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων. Στέλνουν τις χώρες αιώνες πίσω, διαλύουν κάθε κοινωνική δομή και τις παραδίδουν στο έλεος του εμφυλίου, της χολέρας, της πορνείας, της σκλαβιάς και των ναρκωτικών.

Και όταν προβαίνουν σε "αποκαλύψεις" (όπως στο Ιράκ), καλό είναι να ανησυχούμε μήπως η πραγματική αγωνία τους, είναι να ετοιμάσουν νέες επεμβάσεις για να εξασφαλίσουν τον έλεγχο της χώρας, γιατί στην πραγματικότητα είναι το μοναδικό ζήτημα που τους ενδιαφέρει.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Από τον "χαζό" ακούει κανείς την αλήθεια

0

«Η Λιβύη είναι μια υπέροχη χώρα. […] Υπάρχει ένα γκρουπ Βρετανών επιχειρηματιών που θέλουν να επενδύσουν στην ακτή της Σύρτης, εκεί κοντά που συνελήφθη και εκτελέστηκε ο Καντάφι, όμως κάποιοι από εσάς είδατε.
Έχουν την θαυμάσια ιδέα να μετατρέψουν την Σύρτη σε νέο Ντουμπάι. Το μόνο που πρέπει να κάνουν είναι να καθαρίσουν τον τόπο από τα πτώματα.»

Με αυτά τα κυνικά λόγια εξέθεσε ο υπουργός εξωτερικών της Βρετανίας Μπόρις Τζόνσον στο συνέδριο των Συντηρητικών το όραμα του ιμπεριαλισμού για την «ανάπτυξη και την ευημερία». Αυτό είναι το λεγόμενο «ασφαλές επενδυτικό κλίμα». Μια βομβαρδισμένη, ρημαγμένη χώρα βουτηγμένη στον εμφύλιο, που θα αναγκαστεί να ξεπουλήσει όλον τον πλούτο της στον ιμπεριαλισμό.

Και πράγματι, ακριβώς περί αυτού πρόκειται: η κερδοφορία του δυτικού καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού κόσμου, στέκεται πάνω σε ένα σωρό από ερείπια και ανθρώπινα πτώματα, και η μόνη διέξοδος που έχει να προτείνει είναι να μεγαλώσουν αυτοί οι σωροί. Αυτό είναι το σύστημα που κάποιοι δήθεν «αριστεροί» ονομάζουν «δημοκρατικό πολίτευμα» και έχουν αναγορεύσει ως μοναδικό δρόμο για την ανθρωπότητα.

Και αν αποδώσουν κάποιοι τα σχόλια αυτά στην «ιδιοσυγκρασία» του συγκεκριμένου, στην πραγματικότητα απλώς είπε ο,τι και όλοι οι άλλοι αστοί πολιτικοί, χωρίς περιστροφές και ευχάριστα ψεύτικα λόγια.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΛΙΒΥΗ: Όξυνση του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού σε μια χαίνουσα πληγή

0

Ήρθε ξανά στην επικαιρότητα η ρημαγμένη και διαλυμένη Λιβύη, απ’ αφορμής δηλώσεων αμερικανού αξιωματούχου -οι οποίες διαψεύστηκαν από το ρωσικό υπουργείο Άμυνας- ότι αναπτύσσονται ρώσικες δυνάμεις σε στρατιωτική βάση της Δυτικής Αιγύπτου, κοντά στα σύνορα με τη Λιβύη και με σκοπό να συμμετάσχουν στον πόλεμο που διεξάγεται στο έδαφός της. Όπως και να έχει, στα αμερικανικά επιτελεία αλλά και στις πρωτεύουσες των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών αυτός δεν ήταν ο πρώτος συναγερμός. Μια σειρά γεγονότα του τελευταίου διαστήματος αποδείκνυαν την προσπάθεια ρωσικής παρέμβασης στη Λιβύη. Γεγονότα που θα ήταν ανησυχητικά για τους δυτικούς ιμπεριαλιστές και από μόνα τους. Πολύ περισσότερο που συνδυάζονταν με την αυξανόμενη ρωσική επιρροή στο συριακό ζήτημα, με τη «σφήνα» της πρόσφατης -έστω τακτικής- ρωσοτουρκικής προσέγγισης αλλά και τις ενδείξεις πλευρίσματος της Αιγύπτου από τη ρωσική ηγεσία. Μια Αίγυπτος που αναζητά εκ νέου το ρόλο της στην περιοχή και έχοντας επιπλέον ιστορικούς-εθνολογικούς δεσμούς με την Ανατολική Λιβύη και -γιατί όχι- και αλυτρωτικές βλέψεις. Και όλα αυτά σε μια περίοδο και σε μια περιοχή γεωστρατηγικά πολύ κρίσιμη για την προώθηση ή όχι των αμερικανικών και ευρύτερα των δυτικών ιμπεριαλιστικών συμφερόντων.

Μια μικρή αναφορά στις πρότερες εξελίξεις

Η δυτική παρέμβαση στη Λιβύη αποδείχτηκε διαλυτική για κάθε είδους προηγούμενο δεσμό στη χώρα αυτή. Αντιμαχόμενες φατρίες και συμμορίες ανακατεμένες με δωσίλογους πολιτικούς και πολέμαρχους διαιρούσαν πολλαπλά τη χώρα, με τους δυτικούς ιμπεριαλιστές να μην μπορούν να βάλουν –για ίδιον όφελος πάντα- σε τάξη το χάος που οι ίδιοι είχαν δημιουργήσει. Ούτε η διενέργεια -κακήν κακώς- εκλογών ούτε η δημιουργία μιας δωσίλογης κυβέρνησης πάνω στα συντρίμμια του λιβυκού κράτους στάθηκαν ικανές να σταματήσουν την κατρακύλα. Μάλιστα από το καλοκαίρι του 2014 η πρωτεύουσα της Λιβύης , Τρίπολη, καταλήφθηκε από την ισλαμική πολιτοφυλακή «Η Αυγή της Λιβύης» που δημιούργησε την επονομαζόμενη κυβέρνηση του General National Congress (GNC). Οπότε η αναγνωρισμένη από τη Δύση κυβέρνηση αναγκάστηκε να εγκατασταθεί στην πόλη Τομπρούκ της Ανατολικής Λιβύης και να σχηματίσει εκεί ένα δεύτερο κοινοβούλιο (Council of Deputies).

Οι δύο αυτές κυβερνήσεις συγκρούονταν μέχρι και το τέλος του 2015 για τον έλεγχο της χώρας, επιδιδόμενες σε έναν αγώνα προσέλκυσης των δεκάδων φυλών και κοινοτήτων που απαρτίζουν τη Λιβύη. Οι δυτικοί ιμπεριαλιστές στήριζαν μεν την κυβέρνηση στο Τομπρούκ, έχοντας ωστόσο προβλήματα που ολοένα και αυξάνονταν αναφορικά με τον έλεγχο του κοινοβουλίου της, ενώ παράλληλα άνοιγαν διαύλους επικοινωνίας και με την κυβέρνηση που είχαν σχηματίσει οι ισλαμιστικές ομάδες στην Τρίπολη.

Στις αρχές του 2015, αποτέλεσμα της αυξανόμενης επιρροής των στρατιωτικών σ’ αυτό, υπήρξε απόφαση του δεύτερου κοινοβουλίου (που εδρεύει στο Τομπρούκ) να ανακαλέσει στα στρατιωτικά τους καθήκοντα μια σειρά ανώτατων αξιωματικών του καθεστώτος Καντάφι, οι οποίοι μετά την ανατροπή του -το 2011- αρνήθηκαν να αφοπλίσουν τις μονάδες που ήλεγχαν. Μεταξύ αυτών και τον απότακτο στρατηγό Χαλίφα Χάφταρ, τον οποίο μάλιστα έχρισε αρχηγό του λιβυκού στρατού. Ο Χαλίφα Χάφταρ, στρατηγός του Καντάφι, τον βοήθησε να ανέβει στην εξουσία το 1969, όμως συγκρούστηκε μαζί του τη δεκαετία του 1980, ενώ πολλά λέγονταν για την περίοδο της επέμβασης των Δυτικών (2011) και τις σχέσεις του με τις ΗΠΑ και τη CIA. Το τελευταίο δίχρονο έχει αναπτύξει σχέσεις με την Αίγυπτο και με τη Ρωσία.

Για να ξαναγυρίσουμε στα γεγονότα, η διαμάχη αυτών των δύο κοινοβουλίων, εκτός των άλλων προβλημάτων που δημιούργησε για τη δυτική επικυριαρχία και τον έλεγχο της Λιβύης, έδωσε τη δυνατότητα στο ISIS αλλά και στην Αλ-Κάιντα να αποκτήσουν ερείσματα και να καταχτήσουν τμήματα της λιβυκής επικράτειας. Η επανέναρξη των βομβαρδισμών από τους αμερικάνους βασικά ιμπεριαλιστές έδινε κάποια, αλλά πάντως όχι αρκετά αποτελέσματα. Γι’ αυτό η προσπάθεια εντάθηκε στο πολιτικό πεδίο.

Μετά από ισχυρές δυτικές πιέσεις, οι δύο κυβερνήσεις βρέθηκαν στο Μαρόκο στα τέλη του 2015 και κατέληξαν σε μια συμφωνία για τη δημιουργία μιας «Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας» (GNA). Ωστόσο, και επειδή η συμφωνία αυτή δεν προέβλεπε κανένα ρόλο στο στρατηγό Χαλίφα Χάφταρ, ο ίδιος αυτονομήθηκε διατηρώντας ταυτόχρονα τη διοίκηση του στρατού (Εθνικός Στρατός της Λιβύης) και ελέγχοντας μέσω αυτού ένα μεγάλο μέρος της Ανατολικής Λιβύης. Επιπλέον, και το κοινοβούλιο στο Τομπρούκ αρνήθηκε να δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στη νέα κυβέρνηση , απαιτώντας από τον πρωθυπουργό Φαγιέζ Αλ Σάρατζ να παρουσιάσει μια άλλη κυβερνητική σύνθεση και ουσιαστικά θέτοντας το ζήτημα του στρατηγού Χάφταρ. Τη σημαντική επιρροή που απολάμβανε πια ο στρατηγός Χάφταρ αποτυπώνει και το γεγονός πως ενάντια στη νέα κυβέρνηση ήταν και ο ίδιος ο πρόεδρος του κοινοβουλίου Άγκιλα Σάλεχ.

Με αυτές τις εξελίξεις αναπαράχθηκε ουσιαστικά η πρότερη διαίρεση με άλλο τρόπο. Αντιδρώντας η Ευρωπαϊκή Ένωση στις κινήσεις αυτονόμησης του Σάλεχ παρέτεινε τον περασμένο Οκτώβριο (2016) και για άλλους έξι μήνες, δηλαδή έως και τον Απρίλιο του 2017, τις κυρώσεις σε βάρος του προέδρου του κοινοβουλίου της Λιβύης, Αγκίλα Σάλεχ, καθώς και άλλων δύο πρώην αξιωματούχων (του Χαλίφα αλ Γουέιλ και του Νούρι Αμπού Σαχμάιν), τους οποίους κατηγορεί ότι «παρακωλύουν» τις προσπάθειες αποκατάστασης της ειρήνης στη χώρα!

Τα τωρινά γεγονότα

Από τα τέλη του 2016 και τις αρχές του 2017 οι εξελίξεις επιταχύνθηκαν και οι δυτικές ανησυχίες κορυφώνονταν. Τον περασμένο Δεκέμβρη, ο στρατηγός Χάφταρ επισκέφθηκε τη Μόσχα, συναντώντας μεταξύ άλλων τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ. Επίσης τον περασμένο Γενάρη ξεναγήθηκε στο ρωσικό αεροπλανοφόρο «Ναύαρχος Κουζνέτσοφ», που έπλεε στην Ανατολική Μεσόγειο, και πραγματοποίησε τηλεδιάσκεψη με τον ρώσο υπουργό Άμυνας Σεργκέι Σόιγκου. Σε συνέντευξή του μάλιστα ο στρατηγός Χάφταρ δήλωσε ότι η Ρωσία είναι έτοιμη να αναλάβει δράση για να μπει τέλος στο εμπάργκο όπλων που επιβάλλεται από τον ΟΗΕ στη Λιβύη. Επιπλέον δήλωσε ότι η ρωσική κυβέρνηση του υποσχέθηκε στρατιωτική βοήθεια μετά την άρση του εμπάργκο.

Οι έντονες ανησυχίες των Δυτικών για τις κινήσεις του ρώσικου ιμπεριαλισμού οδήγησαν στην αύξηση των πιέσεων προς τις δύο πλευρές της εσωτερικής διαμάχης στη Λιβύη. Έτσι τον περασμένο Φεβρουάριο ο πρωθυπουργός Φαγιέζ Αλ Σάρατζ και ο στρατηγός Χαλίφα Χάφταρ συναντήθηκαν στο Κάιρο και κατέληξαν σε μια συμφωνία για τον τερματισμό της διαμάχης. Το κεντρικά της σημεία προβλέπουν το σχηματισμό μιας επιτροπής που θα συζητήσει τον τρόπο διανομής της εξουσίας στο «ενιαίο» κράτος της Λιβύης, την υποβολή συνταγματικών μεταρρυθμίσεων που θα βελτιώνουν την «ειρηνευτική συμφωνία» που υπογράφηκε στο Μαρόκο το 2015, την προκήρυξη εκλογών όχι αργότερα από το τέλος του 2018 και τη δημιουργία –με τη συνεργασία όλων των ομάδων και των οργανώσεων- μιας κοινής προσωρινής κυβέρνησης.

Για να αποφευχθεί μάλιστα η αποτυχία της, όπως ανακοίνωσε και ο μεσολαβητής του ΟΗΕ Μάρτιν Κόμπλερ, οι συζητήσεις που διεξήχθησαν επί «πιθανών τροποποιήσεων» στο κείμενο της συμφωνίας του 2015 αφορούσαν το μελλοντικό ρόλο του στρατηγού. Η συμφωνία αυτή των Σάρατζ-Χάφταρ δείχνει πως ο στρατηγός δεν μπορεί να προσπεραστεί πια από κανέναν, είτε εσωτερικό είτε εξωτερικό παράγοντα. Επίσης οι μέχρι τώρα εξελίξεις δείχνουν πως η συμφωνία δεν προχωρά, ενώ και ο στρατηγός Χάφταρ δήλωσε πρόσφατα πως προέχει η νίκη επί του ISIS και της Αλ Κάιντα στα πεδία των μαχών και έπειτα η διπλωματία, θέλοντας να κατοχυρώσει αλλά και να αναβαθμίσει παραπέρα το μελλοντικό του ρόλο.

Μέσα σ’ αυτό το σκηνικό ήρθαν οι δηλώσεις του αμερικανού αξιωματούχου και η διάψευση από το ρωσικό υπουργείο Άμυνας. Πάντως, αντίστοιχα ρεπορτάζ για τον αυξανόμενο ρόλο της Ρωσίας στη Λιβύη είχαν και οι τουρκικές εφημερίδες , με την τουρκική ηγεσία να απεύχεται το ενδεχόμενο αλλαγής των συσχετισμών στη Λιβύη μιας και έχει τελευταία αναβαθμίσει τις σχέσεις της με την πλευρά Σάρατζ.

«Τέλος», ο πρόεδρος του λιβυκού κοινοβουλίου, που εδρεύει στο Τομπρούκ της ανατολικής Λιβύης, Αγκίλα Σάλεχ, παραδέχτηκε μιλώντας στο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων «Ria Novosti» πως η ρωσική κυβέρνηση πρόσφερε βοήθεια στις στρατιωτικές δυνάμεις του στρατηγού Χαλίφα Χάφταρ α) σε εκπαίδευση ενόπλων και β) στη συντήρηση στρατιωτικού υλικού στο πλαίσιο προσπαθειών για «βοήθεια στη μάχη κατά της τρομοκρατίας».

Φαίνεται λοιπόν πως τα αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων αλλά και οι φιλοδοξίες περιφερειακών δυνάμεων ρίχνουν οξύ σε μια ακόμη ανοιχτή πληγή της περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής.

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η επίθεση στην Βεγγάζη και η μάχη στην Ουάσιγκτον

1

προδημοσίευση από την Προλεταριακή Σημαία

Δεν είναι πρώτη φορά που αναζωπυρώνεται το αντί-αμερικάνικο και εν γένει αντί-δυτικό μένος στους δρόμους των αραβικών πόλεων με αφορμή προσβολές και προκλήσεις θρησκευτικού χαρακτήρα. Τα κάθε λογής ιερατεία, προτεσταντικά, ευαγγελικά, καθολικά, ορθόδοξα ή ισλαμικά, σε Δύση και Ανατολή, έχουν πολύ συγκεκριμένους λόγους και συμφέροντα έτσι ώστε να κατασκευάζουν εχθρούς τους αλλόθρησκους και να υποκινούν τους οπαδούς σε οργισμένες δράσεις και αντιδράσεις. Αν τα πράγματα έφταναν μέχρι εκεί θα ήταν πάλι πρόβλημα αλλά μιας ορισμένης τάξης. Αν και τα γεγονότα τρέχουν (ήδη τα διεθνή ΜΜΕ δείχνουν εικόνες από την περικυκλωμένη αμερικάνικη πρεσβεία στην Υεμένη) και μπορούν από μόνα τους πλέον να γεννήσουν και καινούρια ή σε αυτά να παρεμβληθούν και άλλοι αστάθμητοι και ανεξάρτητοι παράγοντες, τα ερωτήματα για την συγκυρία που ξέσπασε η τελευταία κρίση με επίκεντρο ένα φιλμ-φάντασμα για τον προφήτη Μωάμεθ είναι πολύ περισσότερα από τις απαντήσεις.

Για όποιον δεν βλέπει τους αραβικούς λαούς μέσα από την προπαγάνδα των δυτικών κυρίαρχων ΜΜΕ τέτοιου και ανάλογου τύπου αντιδράσεις έχουν τις ρίζες τους στην πολιτική των ιμπεριαλιστών, στην ανελέητη καταπίεση και λεηλασία που υπέστησαν και συνεχίζουν να δέχονται, στην πολιτική υποστήριξης των σιωνιστών για την γενοκτονία που διαπράττουν δεκαετίες ενάντια στους Παλαιστίνιους, στις αιματηρές επεμβάσεις και στην υποστήριξη των αντιδραστικών καθεστώτων που παρείχε για πολλά χρόνια η Δύση. Αυτά, το καθένα ξεχωριστά και όλα μαζί, αποτελούν την βάση του σύγχρονου αντί-αμερικανισμού, και αντί-δυτικισμού και φυσικά στην βάση αυτή επενδύουν και οι θρησκευτικοί ηγέτες, αστικές μερίδες και φεουδαρχικές φατρίες που διεκδικούν μια καλύτερη συμφωνία με τους ιμπεριαλιστές. Ειδικά τώρα που οι αραβικές εξεγέρσεις και ανατροπές κυοφορούν νέες ισορροπίες και συμφωνίες. Ακόμα και αν δεχθούμε πως η επίθεση στο αμερικανικό προξενείο στην Βεγγάζη ήταν προσχεδιασμένη, όπως αφήνουν να εννοηθεί παράγοντες της αμερικανικής πλευράς, αυτό δεν αλλάζει την κύρια πλευρά των γεγονότων. Από την Καζαμπλάνκα ως την Σαναά, και από εκεί ως την Ντάκα του Μπαγκλαντές και πιο μακριά η αντίδραση των μουσουλμάνων και μαζική είναι και οργισμένη και φυσικά δεν εξηγείται με τα δυτικά στερεότυπα περί Αλ Κάιντα και αλλά ευφάνταστα.

Άλλωστε οι δυτικοί ιμπεριαλιστές είναι οι τελευταίοι που δικαιούνται να μιλάνε για τους εξτρεμιστικούς ισλαμικούς πυρήνες, την Αλ Κάιντα, τους Σαλαφιστές και άλλες σέχτες, ή ακόμα και για την ενδυνάμωση των Αδελφών Μουσουλμάνων. Και παλιότερα και τώρα συνεχίζουν να τους χρησιμοποιούν κατά πως τους συμφέρει όπως ξανά-αποδείχτηκε πρόσφατα στην Λιβύη και τώρα στην Συρία, όταν θέλουν να κάνουν –δια αντιπροσώπων-επεμβάσεις και πολέμους. Ή όταν θέλουν, όπως παλιά να υπονομεύσουν τα ριζοσπαστικά κοινωνικά κινήματα και τις αριστερές δυνάμεις. Με αυτήν την έννοια η επίθεση στο αμερικάνικο προξενείο στην Βεγγάζη και ο θάνατος του αμερικάνου πρέσβη ή οι μαζικές διαδηλώσεις έξω από την αμερικάνικη πρεσβεία στο Κάιρο αλλά και σε δεκάδες πόλεις στην Αίγυπτο, στην Γάζα, στον Λίβανο, στην Τυνησία, στην Τεχεράνη και αλλού υπογραμμίζουν παρά αποκαλύπτουν ορισμένα γνωστά δεδομένα. Δείχνουν επίσης πως ο αραβικός κόσμος συνεχίζει να βρίσκεται σε μεγάλη αναταραχή, οι παλιές ισορροπίες έχουν καταρρεύσει και νέες κυοφορούνται με πολλά ενδεχόμενα ανοικτά. Οι δυτικοί ιμπεριαλιστές και οι Αμερικάνοι εν προκειμένω αντιμετωπίζουν σύνθετα προβλήματα και αδιέξοδα, ο παλιός έλεγχος έχει χαθεί και οι καινούριες σταθερές θα πάρει καιρό να διαμορφωθούν.

Τα δύσκολα ερωτήματα βρίσκονται, σχετικά με τα τελευταία γεγονότα, στην άλλη όχθη του Ατλαντικού. Δηλαδή στο αν η επίμονη προσπάθεια πρόκλησης διαμέσου της περιβόητης ταινίας, που ξεκίνησε από τον Ιούνιο και κορυφώθηκε με αβανταρίσματα και δημοσιεύσεις στις αρχές του Σεπτέμβρη αποτελεί ιδιωτική πρωτοβουλία ορισμένων θερμοκέφαλων ευαγγελιστών και κοπτών χριστιανών ή μέρος μιας προπαρασκευής ή και ενός σχεδίου για να υποκινηθεί η κρίση. Σε μια περίοδο που κορυφώνεται η προεκλογική περίοδος στις ΗΠΑ και πλησιάζουν οι εκλογές το αποτέλεσμα των οποίων είναι ακόμη σχετικά αμφίρροπο παρά το προβάδισμα Ομπάμα. Οι επόμενες ημέρες και η ακολουθία των γεγονότων θα μας δώσουν ορισμένες απαντήσεις. Αυτήν τη στιγμή μόνο εικασίες και μια ορισμένη αποτύπωση των τακτικών επιλογών και αντιπαραθέσεων μπορεί να γίνει.

Η κυβέρνηση Ομπάμα, μπροστά στην συριακή κρίση και στο ιρανικό ζήτημα, φαίνεται πως προτίμησε να μεταθέσει αποφάσεις και κινήσεις για μετά τις προεδρικές εκλογές. Η πίεση προς το Ισραήλ για αυτοσυγκράτηση, η άρνηση συνάντησης με τον Νετανιάχου, οι δηλώσεις της ΥΠΕΞ Κλίντον για την Συρία και η αποκλιμάκωση των πιέσεων και απειλών για στρατιωτική δράση, έδειξαν πως αυτή η επιλογή θα τηρηθεί, παρά τις πιέσεις από τις ακραίες μερίδες των Ρεμπουπλικανών και των λεγόμενων νέο-συντηρητικών αλλά και της κυβέρνησης Νετανιάχου και του εβραϊκού λόμπι. Αυτή η τακτική επιλογή σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει πως μια νέα προεδρία Ομπάμα θα έχει τα ίδια χαρακτηριστικά και πολιτική σχετικά με την Συρία και το Ιράν. Το πιο πιθανό είναι να ακολουθηθεί μια σκληρότερη πολιτική με προσφυγή και σε στρατιωτική δράση, έμμεση ή και άμεση.

Σαν απάντηση στην επίθεση στην Βεγγάζη, η αμερικάνικη κυβέρνηση διέταξε να προσεγγίσουν τα λιβυκά παράλια, εν είδη απειλής δύο καταδρομικά που έπλεαν στην Μεσόγειο. Ένα μάλιστα κοντά στην Κρήτη, έτσι ώστε να μην ξεχνάμε τον βαθμό εμπλοκής της χώρας στην αμερικάνικη ναυτική (και όχι μόνο) παρουσία στην περιοχή. Προς το παρόν αυτή η κίνηση φαίνεται να σχετίζεται με εντυπώσεις παρά με ουσία, αν και οι γραμμές σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί εύκολα να ξεπεραστούν ειδικά αν η αλληλουχία των γεγονότων το επιβάλλει. Και γι αυτό δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να υπάρχει εφησυχασμός, πολύ περισσότερο μάλιστα που στην ευρύτερη περιοχή έχουν ανοίξει πολλά και μεγάλα μέτωπα αντιπαράθεσης.

Μέρος ενός άμεσου σχεδίου, τμήμα μιας γενικότερης προπαρασκευής ή απλά μια προσπάθεια για μια τρικλοποδιά της τελευταίας στιγμής, είναι σίγουρο πως είναι αρκετοί αυτοί, στο αμερικάνικο κατεστημένο αλλά και στο Ισραήλ, που θέλουν να επιταχύνουν εξελίξεις και πολεμικές αποφάσεις. Οι Αμερικανοί γενικά αποφεύγουν με επιμέλεια να τους ξεφεύγουν φωτογραφίες νεκρών στρατιωτών τους στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν η όπου αλλού για ευνόητους λόγους. Το γεγονός πως η φωτογραφία με τον νεκρό πρέσβη ξέφυγε και βγήκε φαρδιά-πλατιά στα αμερικάνικα ΜΜΕ, αποτελεί ένα επιπλέον ανησυχητικό σημάδι. Κάποιοι θέλουν να φτιάξουν κλίμα και οι επόμενες ημέρες θα είναι κρίσιμες.
Δ.Π.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ανακοίνωση τύπου για τη δολοφονία του Καντάφι

0

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2011

Οι αλαλαγμοί χαράς των Αμερικάνων και Ευρωπαίων ηγετών για την εν ψυχρώ δολοφονία του Καντάφι και την διαπόμπευσή του, δεν δείχνουν μόνο -για πολλοστή φορά- πόσο απίστευτα υποκριτές είναι όταν μιλάνε για δυτικό πολιτισμό, δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτά είναι άλλωστε πολύ γνωστά πράγματα για τους γνήσιους απογόνους των αποικιοκρατών και των δουλεμπόρων, που δεν σταμάτησαν στιγμή να υποκινούν πολέμους και να διεξάγουν επεμβάσεις ενάντια στους λαούς.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κάποιες σκέψεις με αφορμή τη Λιβύη

0

Η εξέλιξη στη Λιβύη έχει ...δύο πλευρές. Από τη μια έχουμε την εξέγερση ενός λαού ενάντια σε ένα πρώην φιλοσοβιετικό ηγέτη/επαναστάτη που "χτίζει το σοσιαλισμό με ολίγη από ισλαμισμό", αντιαμερικάνο, που μετατράπηκε σε "στυγνό δικτάτορα και τσιράκι των δυτικών ιμπεριαλιστών τα τελευταία χρόνια". Και ουφ επιτέλους απαλλάχθηκαν από αυτόν οι λίβυοι, και 'μεις μαζί,  χάρη στη καθοριστική επέμβαση - στήριξη του ΝΑΤΟ των λαών!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΕΞΩ ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΙΒΥΗ ! ΟΙ ΛΑΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ !

0

Παρασκευή 26 Αυγούστου 2011

Πέντε μήνες μετά το ξεκίνημα των νατοϊκών βομβαρδισμών και επιθέσεων στη Λιβύη, ο ιμπεριαλιστικός συνασπισμός φαίνεται να κερδίζει άλλη μία «νίκη» και να «σώζει» ακόμα έναν λαό, όπως τους λαούς της Γιουγκοσλαβίας, του Αφγανιστάν, του Ιράκ και τόσους άλλους, στον κύκλο αίματος και καταστροφής που έχει ανοίξει η ιμπεριαλιστική επίθεση σε λαούς και χώρες.
Πανηγυρίζουν οι ιμπεριαλιστές και οι απανταχού αντιδραστικοί υποτακτικοί τους για την επιτυχία τους και ετοιμάζονται για την καταλήστευση της χώρας και του λαού της Λιβύης, μέσα από συμφωνίες «βοήθειας» που πρόθυμα προσέρχονται να υπογράψουν τα ντόπια ενεργούμενά τους. Για να αρχίσει έτσι μία νέα μαύρη περίοδος εκμετάλλευσης και καταπίεσης του λαού στο όνομα της «ελευθερίας» και της «δημοκρατίας» των ιμπεριαλιστών.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συλλαλητήριο αλληλεγγύης στο δοκιμαζόμενο λαό της Λιβύης

0

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΕΟ ΣΦΑΓΕΙΟ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ ΜΑΖΙΚΟΣ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

0

Ξαναχτυπούν τα τύμπανα του πολέμου... Ξαναπήραν μπροστά οι δολοφονικές μηχανές των ιμπεριαλιστών, βομβαρδίζοντας και σπέρνοντας το θάνατο στο λαό της Λιβύης... Για να τον «σώσουν» κι αυτόν... Όπως «έσωσαν» τους λαούς στο Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Γιουγκοσλαβία... Όπως «έσωσαν» τον παλαιστινιακό λαό από τους σιωνιστές δολοφόνους...
Οι πολεμικές επιχειρήσεις που ξεκίνησαν οι Αμερικάνοι, Γάλλοι και Άγγλοι ιμπεριαλιστές μαζί με τους «πρόθυμους» συμμάχους τους, ο βομβαρδισμός πόλεων της Λιβύης, το ματοκύλισμα του λαού της και η καταστροφή των υποδομών της (πάντα στο όνομα του... ανθρωπισμού!!!) έχουν ξεκάθαρους στόχους: θέλουν να βάλουν την αιματηρή «σφραγίδα» των ιμπεριαλιστών στη Βόρεια Αφρική, να τρομοκρατήσουν τους εξεγερμένους αραβικούς λαούς, να δημιουργήσουν νέα αντιδραστικά καθεστώτα που θα υπηρετούν πειθήνια τα δικά τους συμφέροντα.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θεσσαλονίκη: διαδήλωση κατά της ιμπεριαλιστικής επέμβασης στη Λιβύη

0

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Χορεύοντας με το διάβολο: Διδάγματα από τον λιβυκό εμφύλιο πόλεμο

0

του Kali Akuno

Για μια γενιά που είδε λίγα γνήσια λαϊκά κινήματα να πετυχαίνουν το μετασχηματισμό της κοινωνίας τους και να προχωρούν σε διαδικασίες μιας από τα κάτω κοινωνικής επανάστασης, οι λαϊκές εξεγέρσεις στην Αφρική (Τυνησία, Αίγυπτος, Αλγερία, Μαρόκο και Λιβύη) και στη νοτιοδυτική Ασία (Υεμένη, Μπαχρέιν, Σαουδική Αραβία, Ιορδανία και Συρία) είναι πολύ διδακτικές. Αυτό που έχουν κοινό αυτά τα κινήματα είναι ότι «η καταπίεση δημιουργεί αντίσταση» αν και αυτό μπορεί να κάνει και δεκαετίες να ωριμάσει ή να βρει την κατάλληλη στιγμή και ευκαιρία για να εκφραστεί. Όλες αυτές οι χώρες είχαν καταληφθεί και κυβερνηθεί για χρόνια ή δεκαετίες (το Μαρόκο για αιώνες) από νεοαποικιακές δυνάμεις που είχαν βρει αμέτρητους τρόπους συμβιβασμού με τον ιμπεριαλισμό ώστε να καταστέλλουν βίαια τις δημοκρατικές επιθυμίες των λαών τους για κοινωνική επανάσταση. Οι εξεγέρσεις του 2011 είναι πολύ περισσότερο από δίκαιες αντιδράσεις των λαών στην νεοαποικιακή αντίδραση και την ιμπεριαλιστική κυριαρχία.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΟΙ ΑΡΑΒΙΚΕΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΓΕΝΝΟΥΝ ΕΛΠΙΔΕΣ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΝΑ ΑΝΤΙΤΑΧΤΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΣΤΗ ΛΙΒΥΗ

0

Εδώ και 4 μήνες περίπου, η Βόρεια Αφρική και η Αραβική Χερσόνησος συγκλονίζονται από τις εξεγέρσεις των καταπιεσμένων αραβικών λαών. Εξεγέρσεις που γεννήθηκαν από τη χρόνια καταπίεση που τους ασκούσαν τα αντιδραστικά καθεστώτα που λυμαίνονταν εδώ και δεκαετίες την περιοχή, από την πείνα και την εξαθλίωση που έχει διογκωθεί ακόμη περισσότερο στο περιβάλλον της οικονομικής κρίσης.
Ήταν δεδομένη από την πρώτη στιγμή η αντίθεση των ιμπεριαλιστών στη λαϊκή αφύπνιση, η προσπάθεια ελέγχου της κατάστασης είτε μέσω πολιτικών προσώπων της επιρροής τους, είτε μέσω της επιβολής στυγνής δικτατορίας (περίπτωση Μπαχρέϊν), αλλά ακόμη και μέσω στρατιωτικής επέμβασης όπως επιλέχτηκε στην περίπτωση της Λιβύης.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ψήφισμα αλληλεγγύης στο λαό της Λιβύης

0

Α΄ ΕΛΜΕ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ (ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ)

«ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ»

email:aelmedytattikis@yahoo.gr

Ψήφισμα αλληλεγγύης στο λαό της Λιβύης

Καταγγέλλουμε τη στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη, που εξαπέλυσε ο διεθνής ιμπεριαλισμός με τη συμμετοχή και της Ελλάδας, έχοντας στην πρώτη γραμμή τον ευρωενωσιακό ιμπεριαλισμό, τους μακελάρηδες Γαλλία - Βρετανία, με τη στήριξη των ΗΠΑ. Αυτή είναι η ΕΕ της "δημοκρατίας και της ελευθερίας", αυτός είναι ο ελεύθερος κόσμος!
Αποτελεί επαίσχυντη υποκρισία το πρόσχημα των ιμπεριαλιστών, μαζί τους και του Γ.Παπανδρέου, ότι το ενδιαφέρον τους είναι "ανθρωπιστικό", καθώς αυτοί φανερά ή κρυφά συνεργάζονται και συναλλάσσονται με τις αυταρχικές αντιλαϊκές κυβερνήσεις στην Αφρική, τη Μ. Ανατολή και αλλού. Δεν έχουν καμιά νομιμοποίηση.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΧΑΝΙΑ: NA KΛΕΙΣΕΙ Η ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΣΟΥΔΑΣ

0

Με μαχητικότητα τουλάχιστον 250 Χανιώτες διαδήλωσαν στους κεντρικούς δρόμους της πόλης των Χανίων.
Η ανησυχία και η οργή είναι έκδηλη στον κόσμο στα Χανιά που βλέπει να αυξάνονται τα δολοφονικά βομβαρδιστικά των προθύμων, όπως και τα πολεμικά πλοία στην αεροναυτική βάση της Σούδας.
Η οργή των διαδηλωτών φούντωσε όταν διμοιρία των ΜΑΤ άρχισε ν’ ακολουθεί προκλητικά τον κόσμο που διαδήλωνε το παλλαϊκό αίτημα να κλείσει άμεσα η βάση της Σούδας και να πάψει ο τόπος να είναι ορμητήριο της ιμπεριαλιστικής επέμβασης στη Λιβύη.
Την Πέμπτη 7.30 στο Εργατικό Κέντρο η Επιτροπή κατά των βάσεων και της εξάρτησης σε συνεννόηση με μια σειρά συλλογικότητες και φορείς πραγματοποιεί σύσκεψη για την κλιμάκωση των κινητοποιήσεων εκτιμώντας ότι υπάρχουν προϋποθέσεις μαζικοποίησής τους και ταυτόχρονα αυτό αποτελεί επιτακτική ανάγκη. 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΞΑΝΘΗ: ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΠΕΜΒΑΣΗΣ ΣΤΗ ΛΙΒΥΗ

0

Έγινε συγκέντρωση σήμερα, στις 6:00 μ.μ. στην κεντρική πλατεία της πόλης, όπου διαβαζόταν η κοινή ανακοίνωση των διοργανωτών, ΑΝΤΑΡΣΥΑ - ΚΚΕ(μ-λ) - ΣΥΡΙΖΑ,  και μοιραζόταν προκηρύξεις των οργανώσεων. Στη συνέχεια ακολούθησε πορεία στους κεντρικούς δρόμους, με συνθήματα αλληλεγγύης στον Λιβυκό λαό, καταγγελίας της ιμπεριαλιστικής επέμβασης και εναντίωσης στη συμμετοχή της Ελλάδας σ' αυτήν.
Η κοινή ανακοίνωση των διοργανωτών είναι η εξής:

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟ ΛΥΒΙΚΟ ΛΑΟ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ

ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ Σ’ ΑΥΤΗΝ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ