Οι λαοί δε ξεχνούν!

0

Οι ιμπεριαλιστές και οι αστικές τάξεις όλου του κόσμου τα τελευταία χρόνια προσπαθούν με τη διαστρέβλωση της ιστορίας να κάνουν τους λαούς να ξεχάσουν το παρελθόν τους. Το κάνουν όχι τόσο γιατί φοβούνται το παρελθόν αλλά την επιδραση που μπορεί να έχει αυτό στις συνειδήσεις των λαών για το παρών και το μέλλον.

Σε μια περίοδο κρίσης δεν συμφέρει τους αστούς οι λαοί να γνωρίζουν πως ό,τι είχαν κατακτήσει ως τώρα δεν οφείλεται στη ...καλοσύνη του συστήματος αλλά στους αγώνες που έκαναν αυτοί. Δεν συμφέρει να θυμούνται οι λαοί ότι το κομμουνιστικό κίνημα ήταν η ψυχή των αγώνων αυτών που έφτασαν στο σημείο να αμφισβητήσουν την εξουσία τους παγκόσμια αλλά και να εγκατασταθούν σοσιαλιστικά καθεστώτα στο 1/3 της γης. Με κορυφαία γεγονότα την Οκτωβριανή επανάσταση στη Ρωσία και την επανάσταση της Κίνας.

Δεν πρέπει οι λαοί να θυμούνται ότι στη συντριπτική πλειοψηφία τους η εθνική αντίσταση των περισσότερων κατακτημένων από τους ναζί χωρών κατά τη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πόλεμου δημιουργήθηκαν και στηρίχθηκαν στους κομμουνιστές, ότι αν δεν ήταν η ΕΣΣΔ και οι λαοί της να δώσουν τους περισσότερους νεκρούς στον αντιφασιστικό αγώνα και να νικήσουν τους χιτλερικούς, προς λύπη των δυτικών ιμπεριαλιστών, δεν θα υπήρχε η ώθηση σε εκατοντάδες επαναστατικά και απελευθερωτικά κινήματα όπως και στα εργατικά κινήματα των καπιταλιστικών χωρών.

Η επίδραση της ιστορίας των λαών και του κομμουνιστικού κινήματος του 20ου αιώνα είναι εμφανής και στους σύγχρονους αγώνες των λαών. Από τη Λ. Αμερική, όπου ρεφορμιστικά αστικά καθεστώτα τύπου Βενεζουέλας επικαλούνται αυτή την ιστορία, ως την Ασία όπου σε χώρες σαν το Νεπάλ και την Ινδία οι κομμουνιστές παίζουν κυρίαρχο ρόλο στις εκεί εξελίξεις και στα αντάρτικα κινήματα. Το ίδιο συμβαίνει, έστω και αρνητικά, ακόμη και σε χώρες όπου το κομμουνιστικό κίνημα έχει σχεδόν αφανιστεί αλλά ακριβώς η ...ανάμνησή του δημιουργεί ανατριχίλες στους αστούς και στους διάφορους ρεφορμιστές "ηγέτες" του εργατικού κινήματος.

Δεν είμαστε από αυτούς που τα βλέπουν όλα ρόδινα στο παρελθόν και θεωρούν ότι κάποιες αόρατες συνομωσίες οδήγησαν στην ήττα των λαών, του κομμουνιστικού κινήματος και στις καταρρεύσεις των '89 - '90. Ούτε ότι πριν το '53 όλα ήταν τέλεια και ξαφνικά σε μια νύχτα όλα άλλαξαν. Δεν είμαστε όμως και από αυτούς που θα μηδενίσουν τα πάντα φτάνοντας στο σημείο να υιοθετούν την αστική προπαγάνδα σε όλο της το μεγαλείο για να διαχωρίσουν τη θέση τους από τα αρνητικά του παρελθόντος για να γίνουν αρεστοί στο αστικό πολιτικό σύστημα και να διεκδικούν μια καλή θέση σε αυτό. Υποτασσόμενοι στην ήττα και στη "παντοδυναμία" του καπιταλισμού.

Κανείς δεν προέρχεται από παρθενογένεση και ούτε το κομμουνιστικό κίνημα του μέλλοντος θα έρθει από το πουθενά. Όλοι από κάπου αντλούμε την ιδεολογική και πολιτική μας καταγωγή, κουβαλάμε τα αρνητικά και τα θετικά αυτής της καταγωγής. Η διαφορά είναι στο τι καταλαβαίνουμε από αυτά και τι συμπεράσματα βγάζουμε, στο πως χρησιμοποιούμε την αστείρευτη πείρα του κομμουνιστικού κινήματος έτσι ώστε με τα απόνερα να μην πετάμε και το μωρό. Μία πείρα που θα έπρεπε να είναι η δύναμή μας και όχι λόγος για να απολογούμαστε.

Την άποψή μας για την ιστορία δεν θα την αλλάξει ούτε η φαινομενική υπεράσπισή της από αστούς και ιμπεριαλιστές (Ρωσία, Κίνα) που για δικούς τους εσωτερικούς, και όχι μόνο, λόγους παρουσιάζονται τώρα τελευταία ως "υπερασπιστές" μέχρι και του Στάλιν και του Μάο (γνωστούς υπαίτιους για όλα τα κακά της μοίρας μας από κτήσεως του ανθρώπου και για ότι μας συμβεί το ...2012!).

Προσπαθούν λοιπόν οι αστοί με διάφορους τρόπους να αναθεωρήσουν την ιστορία. Προσπαθούν με το γκρέμισμα συμβόλων και με την απαγόρευση κομμουνιστικών κομμάτων να αποτρέψουν το αναπόφευκτο, πασχίζουν πολύ και ζορίζονται, τους βγαίνει όμως δύσκολα, μιας και ακόμη και οι δικές τους μετρήσεις δείχνουν ότι οι λαοί δεν ξεχνούν εύκολα. Και όχι μόνο δε ξεχνούν εύκολα αλλά σιγά σιγά αρχίζουν να ...χρησιμοποιούν τις αναμνήσεις τους!

Αφορμή για αυτό το σημείωμα έγιναν κάποια δημοσιεύματα στο διαδίκτυο. Στο tvxs και στο blog KKE4ever . Απ' όπου μπορούν να βγούν κάποια συμπεράσματα για τα ζητήματα που αναφερόμαστε.

Το πρώτο αναφέρεται στον εμφύλιο πόλεμο στην Ελλάδα. Το δεύτερο στην ...αποκατάσταση του Στάλιν από τον Πούτιν!!! Και το τρίτο, στη (φυσιολογική) στάση της Ε.Ε., μαζί και της "σοσιαλιστικής μας κυβέρνησης" σε πρόταση ψηφίσματος στον ΟΗΕ για την καταδίκη των ενεργειών δικαίωσης του ναζισμού.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ο λαός στην πρέσα της ΕΕ

0

Τόμους ολόκληρους θα γεμίζαμε αν μαζεύαμε τις δηλώσεις που έχουν κάνει σχετικά, τους τελευταίους δυο μήνες, οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι. Αλμούνια, Τρισέ, Γιούνκερ και άλλοι έγιναν καθημερινή μας …παρέα ωμών εκβιαστών που δε σκοπεύουν να μας αφήσουν σε χλωρό κλαρί!

Δε μιλάμε, πλέον, για πιέσεις απέναντι στην ελληνική κυβέρνηση, κάτι που πάντα έκαναν οι Ευρωπαίοι. Μιλάμε για καθαρή και κοφτή απαίτηση για να προχωρήσει σε επώδυνα μέτρα, σε οριστικό τσάκισμα όσων εργατικών δικαιωμάτων έχουν μείνει, σε τελειωτικό ξεζούμισμα του ελληνικού λαού.

Και η κυβέρνηση υπακούει! Πιστά και χωρίς αντιρρήσεις! Οσο κι αν δημαγωγεί στο εσωτερικό και μιλά για ξεπέρασμα της κρίσης μέσα από την ανάπτυξη και για κατανόηση των λαϊκών προβλημάτων, η ίδια η πράξη αποδεικνύει ότι σκύβει τη μέση μπροστά στα ευρωπαϊκά αφεντικά και προετοιμάζει άμεσα το μεγαλύτερο κύμα επίθεσης στα λαϊκά δικαιώματα και το εισόδημα.

Ενδεικτικά, από τις τελευταίες δηλώσεις του Παπακωνσταντίνου, να κρατήσουμε τις περικοπές στα επιδόματα των δημοσίων υπαλλήλων, το πάγωμα των προσλήψεων στο δημόσιο, τις ιδιωτικοποιήσεις Αγροτικής Τράπεζας και Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, αλλά ίσως και κάποιων ΔΕΚΟ και την εξίσωση των ορίων ηλικίας στο ασφαλιστικό. Το οποίο ασφαλιστικό, κατά το Λοβέρδο, μπορεί και να το περιμένουμε νωρίτερα, κατά τον Απρίλιο.

Με αυτά τα μέτρα σκοπεύει η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει το έλλειμμα και μάλιστα στοχεύει σε μείωση κατά 4% το 2010, αντί για 3,6% που γράφεται στον προϋπολογισμό. Ενας τόσο αντιλαϊκός προϋπολογισμός δεν κατάφερε να εκτονώσει την πίεση της ΕΕ!

Αλλά κι αυτά τα μέτρα δεν ήταν αρκετά. Η νέα υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας, που ανακοινώθηκε μετά τις δηλώσεις του Παπακωνσταντίνου, έφερε και πάλι στο προσκήνιο την απειλή του ΔΝΤ…

Ο στόχος των Ευρωπαίων δεν είναι τα άμεσα μέτρα έκτακτου χαρακτήρα. Είναι η συνολική συμμόρφωση της Ελλάδας με τις επιταγές τους, μια και καλή! Αυτό εννοούν όταν λένε ότι το έλλειμμα αντιμετωπίζεται μόνο με διαρθρωτικές αλλαγές. Οι όποιες παραφωνίες της Ελλάδας πρέπει να κοπούν με το μαχαίρι και να γίνει, επιτέλους, μια …πραγματική ευρωπαϊκή χώρα, απαλλαγμένη από …αναχρονιστικές αγκυλώσεις, δηλαδή από λαϊκά δικαιώματα.

Μα λίγα έχουν γίνει ως τώρα, θα ρωτήσει κανείς. Ασφαλώς και όχι! Ομως για τους Ευρωπαίους δεν είναι αρκετά. Γιατί πέρα από τη συμμόρφωση, έχουν επιλέξει να μεταθέσουν τις επιπτώσεις της κρίσης στις πιο αδύναμες χώρες, γιατί αυτός ο τρόπος είναι η δική τους άμυνα απέναντί της.

Επιπλέον, η κρίση έχει θέσει υπό αμφισβήτηση, στην πράξη, το σύμφωνο σταθερότητας, το οικοδόμημα, δηλαδή, πάνω στο οποίο έχει οικοδομηθεί ολόκληρη η ΕΕ. Η παραβίασή του σε τέτοιο βαθμό όσο από την Ελλάδα δεν επιτρέπει ανοχή. Αν η ΕΕ δεν είναι σκληρή και απαιτητική απέναντι στην Ελλάδα, τότε θα βρεθούν κι άλλες χώρες να ζητήσουν επιείκεια και αυτό θα δημιουργήσει ένα ντόμινο αρκετά επικίνδυνο.

Οι ευρωπαίοι έχουν, λοιπόν, σοβαρούς λόγους να απαιτούν από την ελληνική κυβέρνηση να πάρει άμεσα μέτρα, τα οποία θα έχουν μόνιμο χαρακτήρα και θα χειροτερεύουν ακόμα περισσότερο τη θέση του λαού. Οσα κι αν τους χωρίζουν, τους ενώνει η απόφαση να φορτώσουν την κρίση στους λαούς της Ευρώπης και ειδικά σε αυτούς των πιο αδύναμων, εξαρτημένων χωρών. Αυτό είναι προϋπόθεση για να την αντιμετωπίσουν, αλλά και για να αντιμετωπίσουν το μεγάλο τους ανταγωνιστή, τις ΗΠΑ, όλοι μαζί και χώρια ο καθένας.

Και, προφανώς, καταλαβαίνουν πολύ καλά ότι αυτές τους οι επιλογές έχουν κινδύνους, ιδιαίτερα στο νομισματικό πεδίο. Δεν είναι τυχαίο το ότι ξανά και ξανά δηλώνουν ότι δε βλέπουν πτώχευση της Ελλάδας. Οπως, επίσης, καταλαβαίνουν και ότι όλα αυτά δε θα περάσουν χωρίς αντιδράσεις, χωρίς αυτό που λένε πολιτικό κόστος, χωρίς ακόμα και το ενδεχόμενο να χρειαστεί να κάψουν νωρίς την …καλογυαλισμένη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Ομως δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς. Το ζήτημα είναι πώς θα τους αντιμετωπίσει ο λαός. Πάντως αυτοί τον φοβούνται. Κάτι θα ξέρουν!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Οι βασιλιάδες της χωματερής

0

Μπορεί σε κάποια πράγματα να έχουμε άλλη άποψη από αυτή της αρθρογράφου, νομίζουμε όμως ότι αξίζει να διαβαστεί το κείμενο αυτό. Το αντιγράφουμε από το blog ΚΟΛΛΙΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ "ΥΠΟΘΕΣΗ ΧΩΜΑΤΕΡΗΣ":

Λένε πως αν σε κουτσουλήσει γλάρος στο κεφάλι έχεις εφτά χρόνια τύχη. Στους βασιλιάδες της χωματερής συμβαίνει καθημερινά, χιλιάδες φορές. Τύχη βέβαια, γιαυτούς, είναι να ξεθάψουν από τα σκουπίδια κάτι χρήσιμο. Και να καταφέρουν να βγουν ζωντανοί. Ραντεβού στο βασίλειο της ανθρώπινης εξαθλίωσης. Ή αλλιώς ΧΥΤΑ.

Τα φορτηγά που τρέχουν σαν τρελά στην λεωφόρο Νάτο μας έχουν τυλίξει σε ένα σύννεφο από κοκκινόχωμα και με δυσκολία διακρίνουμε ότι αυτά τα συντρίμμια στα δεξιά μας, είναι τα αρχαία αθηναϊκά τείχη. Οριοθετούν πλέον τη χωματερή που υψώνεται μπροστά μας και στρώνει το κόκκινο χαλί με τις αποπνικτικές μυρωδιές, αναδίδοντας όλη τη βρωμερή μεγαλοπρέπεια που της έστειλε σε σακούλες η Αθήνα, το περασμένο βράδυ.

Λίγα χιλιόμετρα πιο κάτω, οι πύλες του λόφου των σκουπιδιών. Αμπαρωμένη μέσα στο γραφείο της, ελέγχει τις διελεύσεις των απορριμματοφόρων και των φορτηγών που κουβαλούν χώμα, η προϊσταμένη της χωματερής. «Είναι άγρια τα πράγματα επάνω. Καλή τύχη κοπελιά» εύχεται ενώ μας παραδίδει σε έναν από τους οδηγούς που εργάζονται στο χώρο, για να μας ανεβάσει στην κορυφή.

Καθισμένη στην καρότσα ενός αγροτικού, έχω κολλήσει τη μύτη μου στο μανίκι . Κοιτάζοντας ψηλά και δεν διακρίνεις ούτε ένα κομματάκι μπλε. Αν ο Χίτσκοκ είχε έρθει εδώ βάζω στοίχημα ότι θα είχε γυρίσει τους «Γλάρους». Χιλιάδες και καλοαναθρεμμένοι- τα φτερά τους, σε πλήρη διάταση, ξεπερνούν το ενάμιση μέτρο- καλύπτουν τον ουρανό και τον ορίζοντα και κράζουν δυνατά, δίνοντας το σήμα: είναι δέκα το πρωί. Τα απορριμματοφόρα ξεφορτώνουν την πρώτη «σοδειά». Ο Τζίμης, ο Παναγιώτης, η Μαρία, ο Ηλίας και οι περίπου 1300 τσιγγάνοι από την Αλβανία έχουν ήδη ανέβει στο χρυσωρυχείο τους. Περίπου 300 από την πλαγιά της χωματερής, όπου έχουν το μόνιμο «σπίτι» του, κάποιοι από τις γειτνιάζουσες φαβέλες. Οι τελευταίοι, έχουν πηδήξει τον περιφραγμένο χώρο από ένα ξεχαρβαλωμένο συρματόπλεγμα, -με μάρτυρες έξι αστυνομικούς που πάντα κάνουν τα στραβά μάτια- και τώρα ανηφορίζουν σέρνοντας τρέιλερ. «Τι να τους κάνουμε; Μπορείς να τους σταματήσεις;» μας ρώτησαν εν μέσω ειλικρινούς αδιαφορίας, οι αστυνομικοί.

Σε λίγα λεπτά πατάω την κορυφή, αυτού του τέρατος που το μπουκώνουμε καθημερινά έξι με εφτά χιλιάδες τόνους φαγητό και βαριανασαίνει, ξεφυσώντας σαπίλα. Η ζωή εδώ εκτυλίσσεται σε δύο κόσμους. Κι είναι παράλληλοι. Ένας υπάλληλος, σε ρόλο κουμανταδόρου, καθοδηγεί τα απορριμματοφόρα στα ελεύθερα σημεία. Λίγο πιο πέρα η βασίλισσα της χωματερής, μια τσιγγάνα από την Αλβανία, γύρω στα 40, οργανώνει τους δικούς της- σε πιο φορτηγό να ορμήξουν. Αν είναι φορτηγό με πάνες ή με προϊόντα που έχει περάσει η ημερομηνία λήξης τους, θα γίνει χαμός. «Θα δεις τους Γιάννηδες –οι περισσότεροι επιλέγουν να τους λένε “Ιάνι”- να τρέχουν από το βουνό για να προλάβουν» λέει ο κύριος Δημήτρης που μας συνοδεύει. Τρέχουν ανά εκατοντάδες, κάτω από τα μαχαίρια των φορτηγών την ώρα που οι οδηγοί αδειάζουν το φορτίο και αρπάζουν ότι πέφτει από την καρότσα. Ξαφνικά το δέος που μου προκαλούν οι εικόνες γύρω μου είναι εντονότερο από την τάση για εμετό. Κάτω από τα σμήνη των γλάρων που κατασπαράζουν ότι βρουν βρίσκονται χωμένοι άνθρωποι. Έχουν βουτήξει κυριολεκτικά μέσα στα σκουπίδια και ψάχνουν. Μετά από ώρες συγκομιδής, πηγαινοέρχονται ανάμεσα στις μπουλντόζες κουβαλώντας τα ευρήματά τους. Μια μικρή τσιγγάνα, μπροστά μου κουβαλάει έναν βαρύ σάκο στην πλάτη και σέρνει ένα μισοσπασμένο παιδικό καροτσάκι. Είναι έγκυος και ούτε που έχει πατήσει τα δεκάξι. Δεν είμαι πια σίγουρη ότι η γη από κάτω μου τρέμει επειδή οι περνάνε οι μπουλντόζες. Νομίζω πως αγρίεψαν τα σκουπίδια που έχει καταπιεί και θα πεταχτούν από τα έγκατά της, έξω, για να μας φάνε. Με λαιμαργία. Όπως ο μικρός Τζίμης, πανευτυχής, τρώει μια σακούλα σάπια γαριδάκια που του έδωσε ο μπαμπάς του. «Ληγμένα είναι. Τι να κάνω; Είναι παιδί και τα θέλει». Αν σταθεί τυχερός και βρει κι άλλα σακουλάκια δεν θα του τα δώσει. Θα τα πουλήσει. Όχι στην μόνο στην τοπική αγορά των καταυλισμών. Και στις λαϊκές. (Τα Ηνωμένα Εθνη υπολογίζουν ότι στις πόλεις του Τρίτου Κόσμου το 1-2% των κατοίκων ζουν αποκλειστικά από συλλογή και πώληση σκουπιδιών). Αν τον προμηθεύσουμε με πολλά ληγμένα προϊόντα και μαζέψει αρκετό αλουμίνιο, θα εξασφαλίσει ένα καλό ποσό. Ένα πενηντάευρο. Θα είναι όλο δικό του, άλλωστε έξοδα για φαγητό δεν έχει. Και δεν πληρώνει ενοίκιο, μένει στον καταυλισμό που βρίσκεται στην πλαγιά της χωματερής και αποτελείται από έναν ξεσκισμένο τριθέσιο καναπέ, δυο τρεις καρέκλες και μερικά πεταμένα αφρολέξ. Εδώ, μια παρέα τσιγγάνων κάνει τώρα διάλειμμα και μοιράζεται μια κούτα με χαλασμένα αναψυκτικά. «Μη με κοιτάς. Ουστ!» μου λέει μια γυναίκα. Την φωνάζουν βασίλισσα της χωματερής. Προσπαθώ να της πιάσω την κουβέντα και αγριεύει. Πριν λίγη ώρα κυνήγησε με ένα σιδερένιο δρεπάνι, τον Τσιρώνη που πήγε να την φωτογραφήσει.

«Δεν παίζεις με αυτούς» μου λέει ένας υπάλληλος, που μετράει περίπου τριάντα χρόνια στη χωματερή. «Τον βλέπεις αυτόν εκεί; Έλα εδώ εσύ!» φωνάζει σε έναν νεαρό που κατευθύνεται προς κάποιο απορριμματοφόρο. «Εσύ δεν με απείλησες χθες ότι θα με σκοτώσεις με μια πέτρα;». Ο νεαρός πλησιάζει, μαζί του έρχονται και οι φίλοι του, όλοι γύρω στα είκοσι. Η κουβέντα ανάβει. Και δεν ξέρεις ποιος έχει πιο πολύ δίκιο. Ο υπάλληλος που προσπαθεί να κάνει τη δουλειά του, λαμβάνοντας συνεχώς υπόψη τους τσιγγάνους, ή ο νεαρός τσιγγάνος που κολυμπάει όλη τη μέρα στα σκουπίδια, τα ξεδιαλέγει και τα βρίσκει ξανά θαμμένα. «Βοήθα με κι εσύ, για να σε βοηθήσω κι εγώ. Και σας παρακαλώ μην φέρνετε μωρά παιδιά. Εκείνος εκεί δεν είναι ούτε πέντε!» λέει δείχνοντας έναν μικρούλη. «Και μην κάθεστε κάτω από τα μαχαίρια. Θα σας σκοτώσουμε χωρίς να το καταλάβουμε!». Η χωματερή δεν είναι μόνο νεκροταφείο σκουπιδιών. Έχουν θαφτεί και άνθρωποι εδώ μέσα. «Δεν φαίνονται μέσα στα σκουπίδια. Χίλια τριακόσια φορτηγά ανεβαίνουν εδώ κάθε μέρα. Ένας να μην τους δει…Με τρόμο κάνουμε την δουλειά μας» λέει ένας εκ των οδηγών. Οι οδηγοί κάθονται σούζα. Αδειάζουν το φορτίο τους και μετά βοηθούν τους τσιγγάνους να μετακομίσουν προς τα κάτω. Στην ουσία είναι υποχρεωμένοι να το κάνουν. Κι αυτός είναι άτυπος νόμος της χωματερής. Γιατί αν αρνηθούν, το λιγότερο που μπορεί να τους συμβεί είναι να τους σπάσουν το παρμπρίζ. «Τις προάλλες τραυμάτισαν έναν οδηγό με γυαλί στο πρόσωπο και τον πλάκωσαν στο ξύλο». Στο καθεστώς αυτό, της μεταφοράς, έχει υποταχτεί μέχρι και ο στρατός. Έχω μπροστά μου ένα στρατιωτικό φορτηγό που ξεφορτώνει σκουπίδια κι έπειτα γεμίζει τσιγγάνους. Περιμένει να ανεβάσουν τα πράγματα και ξεκινάει. Από πίσω του τρέχουν οι τσιγγάνοι και με ένα σάλτο, βρίσκονται μέσα.

Όταν πέφτει το βράδυ, όλα γίνονται πιο τρομακτικά. Δεν φαίνονται οι άνθρωποι και νομίζεις ότι τα σκουπίδια ζωντάνεψαν και περπατάνε με φακούς στο χέρι. Οι γλάροι μοιάζουν με κοράκια. Νομίζω ότι με ακολουθεί το φάντασμα εκείνης της κοπέλας που θάφτηκε ζωντανή, στα 13 της χρόνια και στοιχειώνει τις μνήμες των εργαζομένων. Από ψηλά βλέπω τις φωτιές που άναψαν στο Ψάρι. Στις φαβέλες εκείνες, ζουν οι Έλληνες τσιγγάνοι που με υποδέχτηκαν το πρωί.

«Κουμπάρα, κουμπάρα, βάφτισέ μου τον μικρό!» Ακούω ακόμα τα γέλια της Μαρίας, της Φρειδερίκης, της Βασιλικής των τόσων παιδιών που πόζαραν για φωτογραφία. Και την αγωνία των μανάδων τους που τους φοράνε χύμα «μπειμπιλίνες» και ξαγρυπνούν πάνω από τα μωρά για να μην τα κατασπαράξουν τα ποντίκια. Μπορεί να τα αφήσουν νηστικά. Να τους δώσουν δυο κουταλιές νερόβραστο ρύζι. Αλλά από τα σκουπίδια δεν θα τα ταΐσουν. Πώς φτάνει μια μητέρα να ταΐσει το μωρό της κοτόπουλο λιωμένο μέσα στα σκουπίδια; Δεν είναι η εξαθλίωση της ανθρώπινης φύσης, ως έννοια. Είναι η εικόνα της. Τα αγριεμένα μάτια που θα μου χιμήξουν. Χωρίς τρυφερότητα, αξιοπρέπεια, όνειρα. Όλα θαμμένα μέσα στα σκουπίδια. Έξω μόνο το δρεπάνι. Αν με πειράξεις θα φύγεις από τη μέση.

Φτάνω στο σπίτι και μπαίνω κατευθείαν στο μπάνιο. Ανοίγω τη βρύση- εκείνοι βουτάνε στα τρεχούμενα λήμματα. Θα κοιμηθώ χωρίς να φάω- δεν μπορώ- εκείνοι ίσως βρήκαν το ληγμένο γάλα που πέταξα χτες. Θα φιλήσουν την πεταμένη εικόνα των Αγίων Αναργύρων που βρήκαν το μεσημέρι, θα νανουρίσουν τα μωρά τους σε κομμένους κάδους σκουπιδιών και θα πέσουν για ύπνο. Ασφαλείς μέσα στο γκέτο που τους δημιουργήσαμε, για να μην κλέβουν εμάς. Ας κλέβουν τα σκουπίδια μας. Φοβάμαι να μάθω τι θα ονειρευτούν σήμερα. Αυτή η ιστορία είναι άλλωστε πολύ παλιά και πολύ μακρινή για μας! Ας γυρίσουμε στα καθαρά μας σπίτια. Καληνύχτα.

δημοσιεύτηκε στο Vetomag 22.11.09

ΦΩΤΟ: Κώστας Τσιρώνης

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συγκέντρωση για τις απολύσεις στον Εύοσμο

0

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στις 18 Γενάρη γίνεται η δίκη για την παράνομη και εκδικητική απόλυση των τριών συναδελφισσών του δήμου Ευόσμου. Οι συναδέλφισσες, συμβασιούχες, εργαζόμενες στη δημοτική επιχείρηση του δήμου, απολύθηκαν τον Ιούνη, ύστερα από εφτά χρόνια δουλειάς κι ενώ κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες!

Η απόλυσή τους έχει σωφρονιστικό, παραδειγματικό, εκδικητικό χαρακτήρα, επειδή οι συναδέλφισσες πάλεψαν μέσα από τις συλλογικές διαδικασίες του σωματείου για το δικαίωμά τους στη μόνιμη και σταθερή δουλειά και διεκδίκησαν μαχητικά (με επίσχεση εργασίας) την καταβολή των δεδουλευμένων τους. (Οι συμβασιούχοι στο συγκεκριμένο δήμο παραμένουν απλήρωτοι από το Φεβρουάριο).

Αγωνιζόμαστε μαζί με τις τρεις απολυμένες για τη δικαίωσή τους, για την ακύρωση της απόφασης του ΑΣΕΠ, την επαναπρόσληψή τους και την καταβολή των δεδουλευμένων τους.

Διοργανώνουμε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην πλατεία Ευόσμου μπροστά στο δημαρχείο την Τετάρτη 30 Δεκέμβρη στις 6 μμ. Νέα συγκέντρωση διαμαρτυρίας οργανώνεται την Τρίτη 5 Ιανουαρίου στις 6 το απόγευμα στην πλατεία Ευόσμου. Η παρουσία όλων μας, ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στους πληττόμενους συναδέλφους, κρίνεται αναγκαία.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΟΤΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΝΟΜΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΚΙΕΣ

0

«Πυροβολούν τις ανάγκες μας. Να ανατρέψουμε την πολιτική τους!» Με αυτό το επίγραμμα καλούσε φέτος η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις κινητοποιήσεις για το Δεκέμβρη, σε αντίθεση με το περσινό «Κάτω η κυβέρνηση των δολοφόνων» που σαν θέση αποτέλεσε και τον καταλύτη της συγκρότησής της. Γιατί λοιπόν δεν επαναλαμβάνεται και τώρα το «Κάτω η κυβέρνηση», ειδικά μετά τα τελευταία γεγονότα για τα οποία η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει –και σωστά- την κυβέρνηση για «δολοφονικές επιθέσεις» ενάντια στους διαδηλωτές; Γιατί το αντικατέστησε με το «να ανατρέψουμε την πολιτική τους», που αποτελεί την κατεύθυνση που έβαζε και πέρυσι το ΚΚΕ(μ-λ) και είχε κατηγορηθεί ως «φτωχό», «μη προωθητικό» για το κίνημα;

Ένα χρόνο μετά, είναι σε όλους φανερό ότι αυτό που ήταν και είναι αναγκαίο, αυτό που ήταν και είναι το ζήτημα του κινήματος είναι βέβαια το ΚΑΤΩ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ. Με αυτήν την αναγκαιότητα ήμαστε και το Δεκέμβρη του ’08 και τώρα αντιμέτωποι. Η «παράκαμψή» της, η «υπερπήδησή» της δεν έγινε –δεν μπορούσε να γίνει- από το κίνημα. Και η πολιτική ανάδειξη αυτής της «υπερπήδησης» δεν έγινε βέβαια από κάποιες «φωτισμένες» μειοψηφίες. Έγινε από το σύστημα -με τους πολλούς τρόπους του- και από το ΠΑΣΟΚ ενόψει… ΠΑΣΟΚ. Στην πολιτική σκιά αυτής της κατεύθυνσης περιπλανήθηκε, ως γνωστόν, και ο ΣΥΡΙΖΑ με τις δικές του (αυτ)απάτες. Πίσω από τη μικρή σκιά του ΣΥΡΙΖΑ στριμώχτηκαν και άλλοι ανάλογοι «ριζοσπαστισμοί» που έθεσαν τις… εκλογές ως την επόμενη καμπή της ταξικής πάλης.

Θα μπορούσε κανείς να πει «το κακό έγινε, ας το ξεχάσουμε»! Δεν θα είχαμε παρά μία μόνο αντίρρηση: τον κίνδυνο το «κακό» να επαναληφθεί με την πρώτη «ευκαιρία», μιας και η περσινή δεν ήταν βέβαια η πρώτη φορά που ο άνεμος και τα συμπληρωματικά σχέδια του συστήματος αποτελέσαν τον πυρήνα των πιο «ριζοσπαστικών» πολιτικών προτάσεων για το κίνημα. Εξάλλου, στο κίνημα και στην Αριστερά, γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο υπάρχει και η αυτοκριτική δημόσια τοποθέτηση, ιδιαίτερα όταν τίθενται τόσο «μεγαλόπνοοι» στόχοι. Και όχι μόνο δεν έχουμε δει τέτοια τοποθέτηση ως τώρα, αλλά αντίθετα έχουμε δει πολλές «ακροβασίες λέξεων» που είτε προσπαθούν να πείσουν πως είναι «ίδιες» οι δύο κατευθύνσεις (το «Κάτω η κυβέρνηση» με την «ανατροπή της πολιτικής του συστήματος») είτε ακόμα πως «υλοποιήθηκε από το λαό» το περσινό «Κάτω η κυβέρνηση»!

Το πολιτικό ερώτημα λοιπόν δεν είναι μόνο απολογιστικό, αλλά κυρίως επίκαιρο: Θα αναζητήσουν ξανά κάποιοι «κατασκευές ελπίδων» σε βάρος των απαιτήσεων της ταξικής πάλης; Ή θα αντιμετωπίσουμε με τη λογική της κοινής δράσης τις απαντήσεις σε αυτά που βρίσκονται μπροστά μας;

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΤΟΥΡΚΙΑ - Νέος γύρος στην ενδοαστική αναμέτρηση

0

Σε πείσμα αυτών που προεξοφλούσαν πως η σύγκρουση στο πλαίσιο της τούρκικης ελίτ είχε αρχίσει να εκτονώνεται, ύστερα από τις συνεχείς επιτυχίες της κυβέρνησης Ερντογάν, η πρόσφατη απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου υπογράμμισε πως τίποτε δεν έχει τελειώσει. Οι τούρκοι ανώτατοι δικαστές, πιστοί θεματοφύλακες του κεμαλικής παράδοσης, προχώρησαν κατά πλειοψηφία στην απαγόρευση του μεγαλύτερου φιλοκουρδικού κόμματος, της Δημοκρατικής Κοινωνίας, απαγόρευσαν σε τριάντα επτά στελέχη του την πολιτική δραστηριότητα και απέπεμψαν από την τουρκική εθνοσυνέλευση δύο από τους βουλευτές του με την αιτιολογία της διασύνδεσης με το παράνομο PKK και για δραστηριότητες που αποσκοπούν στο διαμελισμό της χώρας. Οπως σημείωσε ο διεθνής Τύπος, είναι το 25^ο κόμμα που βγαίνει στην παρανομία από το 1963 και το πέμπτο από το 1993 που απαγορεύεται δικαστικά.

Η επέμβαση των δικαστών σε προφανή συντονισμό με την ηγεσία του στρατού έγινε σε μια κρίσιμη στιγμή για την κυβερνητική πλειοψηφία. Από τη μια γιατί είχε αρχίσει δειλά να ξετυλίγει μια πολιτική ανοιγμάτων προς τον κουρδικό παράγοντα και από την άλλη γιατί, εξαιτίας της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής της, βλέπει ραγδαία να μειώνεται η πολιτική απήχησή της στις λαϊκές μάζες. Η απόφαση, με ορισμένες προϋποθέσεις, μπορεί να οδηγήσει σε συμπληρωματικές εκλογές το επόμενο τρίμηνο, που είναι αρκετά πιθανόν να δείξουν μια αλλαγή συσχετισμών, τέτοια που θα αναπτερώσει τις ελπίδες των κεμαλικών και θα περιπλέξει την ενδοαστική αντιπαράθεση.

Οι συγκρούσεις που ξέσπασαν στις κουρδικές περιοχές αλλά και στην Πόλη υπενθύμισαν τα μεγάλα εθνικά και κοινωνικά ρήγματα που διατρέχουν τη γειτονική χώρα. Ο Ερντογάν έδειξε με καθαρό τρόπο την ενόχλησή του για την απόφαση των δικαστών, κάλεσε σε εθνική ενότητα και η σύγκρουση τώρα μεταφέρεται στην εθνοσυνέλευση, η οποία καλείται να αντιμετωπίσει την έκπτωση και τις πιθανολογούμενες παραιτήσεις βουλευτών.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Καλά από τα αστικά ΜΜΕ, αλλά και από τα αριστερά γιατί;

0

Τι λέει η "Human Rights Watch";

"Η Human Rights Watch (HRW), μη κερδοσκοπική οργάνωση για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κατηγόρησε το Ισραήλ και το παλαιστινιακό κίνημα Χαμάς «πως δεν έχουν τιμωρήσει τα μέλη των δυνάμεών τους που ευθύνονται για σοβαρή παραβίαση των κανόνων του πολέμου», κατά την περυσινή ισραηλινή εισβολή στη Γάζα. «Έως σήμερα το Ισραήλ δεν έχει τιμωρήσει παρά μόνον έναν λοχία, που καταδικάσθηκε σε φυλάκιση επτάμισι μηνών για κλοπή μίας πιστωτικής κάρτας», τονίζει η HRW. Η οργάνωση κατηγορεί το Ισραήλ «για τη διατήρηση του αποκλεισμού της Λωρίδας της Γάζας, προκαλώντας σοβαρότατες ανθρωπιστικές ανάγκες και γιατί παρεμποδίζει την ανοικοδόμηση των σχολείων, των κατοικιών και των υποδομών», που καταστράφηκαν κατά την εισβολή του. «Ο ισραηλινός στρατός σκόπιμα κατέστρεψε, χωρίς κάποια στρατιωτική δικαιολογία, έναν μεγάλο αριθμό από ιδιωτικές ιδιοκτησίες, περιλαμβανομένων και χωραφιών, εργοστασίων και το μεγαλύτερο τμήμα του δικτύου διανομής νερού στη Γάζα και τους υπονόμους, χωρίς αυτές οι καταστροφές να έχουν επιδιορθωθεί έως σήμερα», τονίζει. Ακόμα, υποστηρίζει ότι ο ισραηλινός στρατός σκότωσε 29 αμάχους στη Γάζα με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, που υποτίθεται ότι πραγματοποιούν κτυπήματα ακριβείας, και ότι σκότωσαν «άλλους 11 που κρατούσαν λευκές σημαίες» και ότι «έκανε χρήση πολεμοφοδίων με φώσφορο σε ζώνες με μεγάλη πυκνότητα κατοίκων». Επίσης, η οργάνωση κατηγορεί τον ένοπλο κλάδο της Χαμάς, η οποία ελέγχει τη Γάζα, και άλλες παλαιστινιακές ομάδες διότι «εκτόξευσε εκατοντάδες ρουκέτες κατά κατοικημένων περιοχών στο Ισραήλ». Επίσης, κατηγορεί τη Χαμάς ότι «σκοτώνει, βασανίζει και κρατά αυθαίρετα Παλαιστινίους επικριτές της, ή στελέχη αντιπάλων πολιτικών ομάδων»."

Ε και τι έγινε θα πείτε, αυτοί τη δουλειά τους κάνουν και εξισώνουν το θύμα με το θύτη, τα αφεντικά τους προσπαθούν να στηρίξουν, που είναι η απορία;

Η ..."απορία" έχει να κάνει με τη στάση κάποιων αριστερών! Όταν το κείμενο αυτό το διαβάζουμε σε blog και ιστοσελίδες αριστερών, ενίοτε και επαναστατικών χώρων, οι οποίοι το δημοσιεύουν έτσι ασχολίαστο υιοθετώντας το ουσιαστικά! Αλλιώς γιατί να το δημοσίευαν ασχολίαστο;

Η λογική της εξίσωσης θύτη και θύματος παίζει πολύ από τη πλευρά των ιμπεριαλιστών και των ΜΜΕ σε μια προσπάθεια να ενεργοποιήσουν τα "ανθρωπιστικά αισθήματα" κατά της βίας και για να συκοφαντήσουν τον απελευθερωτικό αγώνα ενός λαού, "ξεχνώντας" πάντα τη βία και τη γενοκτονία που ασκεί στη προκειμένη περίπτωση το ισραηλινό κράτος και οι δημιουργοί του ή μάλλον για την ακρίβεια δικαιολογώντας την έτσι.

Ειδικά στη περίπτωση της ισλαμιστικής Χαμάς δημιουργούνται και άλλοι συνειρμοί. Προσπαθούν έτσι να αποπροσανατολίσουν τους λαούς από το κύριο, που δεν είναι άλλο από την ιμπεριαλιστική πολιτική τους.

Από τη πλευρά όμως των αριστερών τι έχουμε; Κοιτάζωντας το δέντρο και όχι το δάσος που είναι η σφαγή των λαών από τους ιμπεριαλιστές επικεντρώνουν στο ότι η Χαμάς είναι θρησκευτική οργάνωση με αναχρονιστικές απόψεις, οπότε εμείς τι πρέπει να κάνουμε, να τους στηρίξουμε; Καταγγέλουνε λοιπόν τη Χαμάς γιατί θέλει το φερετζέ στις γυναίκες και φοράνε το φερετζέ των ίσων αποτάσεων στους ιμπεριαλιστές και στους σιωνιστές, δικαιολογώντας τους έτσι ουσιαστικά.

Έτσι και παλιότερα δεν στήριξαν ή κριτίκαραν το κίνημα κατά των νατοϊκών βομβαρδισμών στη Γιουγκοσλαβία, μη τυχόν και ταυτιστούν με τον Μιλόσεβιτς, φτάνοντας κάποιοι να ...εγκαλούν την Ε.Ε. γιατί δεν έλαβε έγκαιρα δράσεις, να σφάζεται ο ιρακινός λαός και αυτοί να έχουν "δισταγμό" γιατί "ηγέτης" του Ιράκ ήταν ο αιμοσταγής Χουσείν.

Ξεχνάνε(;) όμως κάτι! Ότι οι λαοί και το κίνημα αλληλεγγύης τους δεν έχουν κανένα λόγο να δίνουν αναφορά "πολιτικής ορθότητας" στους ιμπεριαλιστές και τους ντόπιους αστούς και ότι η αλληλεγγύη αφορά τους λαούς που αντιστέκονται και σφάζονται και όχι κανένα ηγέτη ή οργάνωση που μπορεί να μη μας "αρέσει".

Τώρα αν κάποιοι νοιώθουν ότι έχουν την ανάγκη να κρατήσουν ίσες αποστάσεις για να μη κατηγορηθούν από τα αστικά ΜΜΕ, τις ανθρωπιστικές οργανώσεις και τους ταξικούς κατά τα άλλα αντίπαλους, τότε τι να πούμε, ας ψαχτούν λίγο!

Ας σκεφτούν κατά πόσο τελικά ενισχύουν τη πάλη του Πλαιστινιακού λαού, ακυρώνοντας τελικά και τη δική τους διάθεση αλληλεγγύης, υιοθετώντας τη λογική των ίσων αποστάσεων συντατασσόμενοι ουσιαστικά με τους διάφορους «ευαίσθητους» που σκοπός τους είναι να χτυπήσουν το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα με την «πολιτική ορθότητα» και να επιβάλουν σιγή νεκροταφείου απέναντι στις ιμπεριαλιστικές θηριωδίες. Γιατί συμβαίνει «όλως τυχαίως» να είναι οι ίδιοι "ευαίσθητοι" που στους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας ήθελαν να στρέψουμε το βλέμμα μας στον «χασάπη Μιλόσεβιτς», είναι οι ίδιοι που στον πόλεμο και στην κατοχή του Ιράκ αναζητούσαν τα «εγκλήματα του Σαντάμ Χουσεΐν», είναι οι ίδιοι που δικαιολογούσαν γιατί δεν είναι «πολιτικά ορθό» να καταγγέλλεις τους Αμερικάνους σαν φονιάδες των λαών, γιατί πίσω από αυτό το σύνθημα κρύβεται ρατσιστικός αντιαμερικανισμός, όπως στην περίπτωση του Ισραήλ αντισημιτισμός.

Πόσο διαφέρουν άραγε αυτές οι απόψεις με τις ανάλογες από ανθρώπους και οργανώσεις στο πλαίσιο του κινήματος που θέλοντας να κάνουν «αντιπολίτευση» στην αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση του κινήματος κατατάσσοντάς την αυθαίρετα στην αστική και ενσωματωμένη πλευρά και αυτοί προβάλλουν τον «καθαρό ταξικό λόγο» ή τον «καθαρό αντικρατικό λόγο» που δεν ενσωματώνεται σε κατευθύνσεις αστικής προέλευσης.

Μόνο το ξεδίπλωμα του μαζικού κινήματος αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό και την αντίστασή του, η καταγγελία των σιωνιστών χασάπηδων και των ιμπεριαλιστών που τους στηρίζουν, η καταγγελία της πολιτικής των «ίσων αποστάσεων» που ισοδυναμεί με πλήρη κάλυψη, η αποκάλυψη των αντιδραστικών επιλογών των ντόπιων κυβερνητικών που έχουν πλήρη συνεργασία με το ισραηλινό κράτος, μπορεί να δώσει τις πραγματικές απαντήσεις. Κλείνουμε το σημείωμα αυτό με μια ερώτηση που έκανε εκπρόσωπος αριστερής Παλαιστινιιακής οργάνωσης σε μια συζήτηση στο Πολυτεχνείο, όπου κάποιοι "ευαίσθητοι αριστεροί", οπαδοί επίσης της μη ανάμειξης στα εσωτερικά άλλων, έθεταν τον "σκεπτικισμό" τους με βάση την πρωτιά της Χαμάς στις εκλογές. Είπε λοιπόν ο άνθρωπος, " Καλά όλα αυτά, θα στηρίξετε όμως τώρα χωρίς όρους τον αγώνα μας για ελευθερία αφήνοντάς μας να λύσουμε εμείς τα εσωτερικά μας;" Εξηγώντας ότι οι ιδεολογικές διαφορές, που είναι υπαρκτές και μέσα στο Παλαιστινιακό απελευθερωτικό κίνημα που και σε συγκρούσεις φτάνουν πολλές φορές, δεν εμπόδισαν τις οργανώσεις τους να συνεργάζονται στο χτύπημα των κατακτητών, γιατί θα έπρεπε να δημιουργούν προβλήματα στα κινήματα αλληλεγγύης σε άλλες χώρες;

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ο φετινός Δεκέμβρης έφτασε στο τέλος του;

0

Ο φετινός Δεκέμβρης έφτασε στο τέλος του και όχι μόνο ημερολογιακά. Ιδιαίτερα τα σχολεία και ο μαθητικός πληθυσμός δέχθηκαν μια άνευ προηγουμένου επίθεση από πολλές πλευρές ώστε ο Δεκέμβρης αυτός να μην υπάρξει καν.
 Πρώτο και καλύτερο το σύστημα, στο σύννεφο που έχει απλώσει μετά την εκλογή της νέας κυβέρνησης, επιστράτευσε κάθε μέθοδο προκειμένου να απομακρύνει τους μαθητές από οποιαδήποτε σκέψη κινητοποίησης. Χρησιμοποίησε τις πενταήμερες εκδρομές στις αρχές του μήνα για να ξεφορτωθεί την τρίτη λυκείου που παίζει σημαντικό ρόλο στις μαθητικές κινητοποιήσεις. Σφράγισε σχολεία την ίδια περίοδο με τη δικαιολογία της νέας γρίπης, είτε υπήρχαν κρούσματα είτε όχι. Και, φυσικά, άπλωσε παντού τους κάθε λογής κατασταλτικούς μηχανισμούς για να... προστατέψουν την κοινωνία από τους οργισμένους δεκαπεντάχρονους που λοξοκοίταζαν προς τις καταλήψεις και τις διαδηλώσεις.

Χτυπήθηκαν πορείες στις γειτονιές, περικυκλώθηκαν μαθητές που θέλησαν να κάνουν συνελεύσεις στις πλατείες, έστειλαν κλούβες και ΜΑΤ σε κάθε πόλη και χωριό.
 Παρά τα μέτωπα που άνοιξαν απέναντι στους μαθητές ενόψει του Δεκέμβρη, εκείνοι απέδειξαν ότι η φλόγα δεν έχει σβήσει. Αν και στην Αθήνα το αγωνιστικό κλίμα στα σχολεία δεν διαμορφώθηκε από νωρίς, όσο πλησίαζαν οι μέρες της επετείου οι μαθητές άρχιζαν να οργανώνονται. Σε πολλά σχολεία αποφασίστηκαν τοπικές κινητοποιήσεις στις γειτονιές και συμμετοχή στην πανεκπαιδευτική πορεία της 7/12. Ανεξάρτητα από το σε ποιο βαθμό υλοποιήθηκαν όλα αυτά, το ουσιαστικό είναι ότι στα σχολεία και στους μαθητικούς κύκλους έγινε συζήτηση. Κουβέντιασαν για τον Αλέξη, θυμήθηκαν τον περσινό Δεκέμβρη και αναζήτησαν τρόπους να εκφράσουν συλλογικά το θυμό που εξακολουθεί να τους πνίγει. Και δεν είναι καθόλου αμελητέο το γεγονός ότι όλο αυτό το έκαναν μόνοι τους, όχι απλώς χωρίς τη βοήθεια κανενός φορέα, αλλά, αντιθέτως, με όλα τα πυρά να στοχεύουν εναντίον τους.


Εκτός από το σύστημα και τις κατασταλτικές δυνάμεις, οι μαθητές βρήκαν μπροστά τους και τα τείχη που ύψωσε για μια ακόμη φορά η ρεφορμιστική Αριστερά μέσω των οργάνων που μόνη της έχει θεσμοθετήσει. Στήθηκε συνεδρίαση του ΣΑΣΑ με προκαθορισμένη απόφαση για κάλεσμα στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο που από νωρίς είχε προγραμματίσει το ΚΚΕ για τις 10 Δεκέμβρη καθώς και για συμμετοχή στην απεργία του ΠΑΜΕ στις 17 του μήνα. Οι κινητοποιήσεις του διημέρου 6-7 Δεκέμβρη αγνοήθηκαν βεβαίως σαν να μην υπήρχαν.

Στην ανακοίνωση του ΣΑΣΑ δεν αναφέρεται καν το όνομα του δολοφονημένου Αλέξη. Και, προφανώς, η φράση "ένα χρόνο μετά τις μεγάλες κινητοποιήσεις μας που συγκλόνισαν την Ελλάδα" τεχνηέντως αναφέρεται για να μπερδέψει τον αναγνώστη. Δεν αφορά τις κινητοποιήσεις που πραγματικά συγκλόνησαν τη χώρα γιατί απλούστατα το ΚΚΕ δεν ήταν εκεί... Αλλά αναγνωρίζει ότι ο μαθητικός πληθυσμός έχει αποκτήσει αναφορά στο Δεκέμβρη του 2008 και παλεύει να μετατοπίσει την αναφορά αυτή από το Σύνταγμα και τα Προπύλαια στο Μεταξουργείο και την Πειραιώς...

Κατά τα άλλα, προκρίνεται το γνωστό διεκδικητικό πλαίσιο του ΚΚΕ για την εκπαίδευση, ενώ σε πρώτο πλάνο φιγουράρει ο "συντονισμός" και ο "κοινός αγώνας" με το ΠΑΜΕ και το ΜΑΣ (Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών), δηλαδή με... τον εαυτό του. Αυτό που ουσιαστικά έκανε το ΚΚΕ για μια ακόμη φορά ήταν να δώσει τις καλύτερες υπηρεσίες του στο σύστημα. Υποτάχθηκε στις υποδείξεις των κυρίαρχων για έναν Δεκέμβρη χωρίς ουσιαστικές πολιτικές αναμετρήσεις. Απέφυγε να συνευρεθεί στο δρόμο με άλλα κομμάτια της νεολαίας, άφησε αναπάντητα τα ζητήματα που ανέκυψαν σχετικά με το άσυλο και την κρατική τρομοκρατία και καταστολή. Και για το από 'δω και πέρα αναμένουμε πότε οι αγωνιστικές κορόνες της "απόριψης του πορίσματος" του διαλόγου για την εκπαίδευση θα μετασχηματιστούν σε ξεπούλημα του μαθητικού κινήματος και νέα υποταγή στο σύστημα.


Ο φετινός Δεκέμβρης των μαθητών μπορεί να μην έμοιαζε με τον περσινό. Δεν θα μπορούσε άλλωστε. Η επίθεση που δέχτηκαν οι μαθητές μαζί με το σύνολο του λαού έπαιξε φυσικά το ρόλο της. Δεν είναι για κανένα κοινωνικό κομμάτι αμελητέο το ζήτημα της τρομοκράτησης, πόσω μάλλον για τους μαθητές. Αλλά και το συνολικότερο σκηνικό που έχει διαμορφωθεί στο πλαίσιο του κινήματος και της Αριστεράς δεν κατάφερε να δώσει πνοή και στήριξη, να βοηθήσει στην έκφραση της δηλωμένης οργής και αγανάκτησης και στην ανάπτυξη των αντιστάσεων.
Το σίγουρο είναι ότι οι μαθητές δεν έχουν ξεχάσει το Δεκέμβρη. Δεν έχουν πάψει να οργίζονται από τα όπλα του συστήματος, είτε αυτά εμφανίζονται με τη μεταφορική είτε με την κυριολεκτική τους έννοια. Και είναι αυτή τους η οργή που θα μετασχηματιστεί σε κίνηση και συλλογική δράση απέναντι σε όλα τα ζητήματα με τα οποία θα έρθουν αντιμέτωποι στο άμεσο μέλλον. Είναι ο καλύτερος τρόπος για να τιμηθεί η μνήμη του δολοφονημένου συμμαθητή τους, για να μείνει για πάντα ζωντανός μέσα στους αγώνες που θα 'ρθουν.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μαθητικές καταλήψεις & καταστολή στην Αγία Παρασκευή

0

Από το blog της Ανοιχτής Συνέλευσης Αγίας Παρασκευής: Την Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου το πρωί, στο 4ο Λύκειο Αγίας Παρασκευής στον Τσακό, που βρισκόταν υπό κατάληψη, εφόρμησαν τρία περιπολικά με ανοιχτούς τους φάρους και τις σειρήνες, βγήκαν έξω οι αστυνομικοί σαν ράμπο, με φωνές, απειλές τύπου : “σε ξέρω εσένα”, “σε έχω ξαναδεί σε συγκεντρώσεις”, με ένα σχέδιο τρομοκράτησης των μαθητών και με κατάληξη την προσαγωγή 4 παιδιών και τη βίαιη μεταφορά τους στο Αστυνομικό Τμήμα Αγ. Παρασκευής. Το περιστατικό ήρθε ως συνέχεια της περίεργης λήξης της κατάληψης του 1ου Λυκείου πριν το Δεκέμβρη, στην οποία συνέβαλαν πέρα από την αστυνομία και η δράση εθνικιστικών-παρακρατικών στοιχείων. Τα περιστατικά αυτά έρχονται να συμπληρώσουν το γενικότερο κλίμα αστυνομοκρατίας, τρομοϋστερίας και κρατικής καταστολής, που εφαρμόστηκε τις μέρες του φετινού δεκέμβρη υπό τις εντολές περί μηδενικής ανοχής του υπουργού «Προστασίας του Πολίτη» Χρυσοχοΐδης και καλλιεργήθηκε έντονα από τα ΜΜΕ : παραπληροφόρηση, επιθέσεις και εισβολή της αστυνομίας σε πολιτικούς κοινωνικούς χώρους, εκατοντάδες προληπτικές προσαγωγές, στοχοποίηση αγωνιστών, εξοντωτικές οικονομικές εγγυήσεις, ασφυκτική παρουσία αστυνομικών δυνάμεων (ΜΑΤ, Δέλτα κ.α.) σε όλες τις περιοχές της Αθήνας. Τα παραπάνω συνέθεταν το σκηνικό ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος που στόχο είχε να βάλει φρένο στις δυναμικές κινητοποιήσεις χιλιάδων διαδηλωτών που κατέβηκαν στο δρόμο σε όλη τη χώρα, κάτι που φυσικά δεν κατάφερε. Οι καταλήψεις αποτελούν ένα ευρέως διαδεδομένο μέσο αγώνα. Ιστορικά, και κόντρα στη λασπολογία περί μη ουσιαστικών αιτημάτων, έχει αποδειχτεί πως από το πολυτεχνείο ’73 και μετά, με χαρακτηριστικά και πιο πρόσφατα τα μαθητικά του ’91 (ν. Κοντογιαννόπουλου), του ’98 (ν. Αρσένη) αλλά και του 2006 ενάντια στις εκπαιδευτική αναδιάρθρωση αποτέλεσαν κομμάτι της κινηματικής δράσης των μαθητών. Την εναντίωση στην συσσωρευμένη καταπίεση που δέχονται από τα εξαντλητικά ωράρια, το αβέβαιο μέλλον και τις ψεύτικες υποσχέσεις, την ασχήμια και την καταπιεστική δομή των σχολικών κτηρίων και τον τυφλό ανταγωνισμό. Επίσης η κατάληψη σαν πρακτική αμφισβητεί τους όρους λειτουργίας και χρήσης ενός χώρου, θέτοντας συλλογικά νέα χαρακτηριστικά σύμφωνα με ουσιαστικές ανάγκες και επιθυμίες. Δημιουργεί το έδαφος για την ανάπτυξη άμεσων σχέσεων επικοινωνίας και συντροφικότητας, ενάντια στο κέρδος και τον ατομισμό. Αυτή η πρακτική υιοθετήθηκε και διαδόθηκε στα εκρηκτικά γεγονότα που ακολούθησαν την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου τον Δεκέμβρη του ’08. Είδαμε καταλήψεις σχολείων και σχολών, δημαρχείων και άλλων δημοσίων χώρων , είδαμε κατάληψη στα κτήρια της ΓΣΕΕ, της ΕΣΗΕΑ και της λυρικής σκηνής κλπ. Πρόσφατο παράδειγμα και στην πόλη μας αποτελεί η τρίωρη κατάληψη του κτήματος Ιόλα από την ανοιχτή συνέλευση κατοίκων Αγίας Παρασκευής με την οποία καταφέραμε δύο πράγματα: πρώτον, να ασκήσουμε μια εντατικότερη πίεση -από αυτές που ασκούν οι περιβαλλοντολογικοί σύλλογοι της περιοχής μέσω νομικίστικων και γραφειοκρατικών μεθόδων- στους αρμόδιους φορείς και δεύτερον να προσδώσουμε εμείς οι ίδιοι τα χαρακτηριστικά που θέλουμε για το κτήμα και τη βίλα Ιόλα. Η δημοτική αρχή απέναντι στο περιστατικό αστυνομικής αυθαιρεσίας εις βάρος μαθητών, δεν μπορούσε παρά να προσπαθήσει να το υποβαθμίσει, αφού ήδη μέσω της ψήφισης δημιουργίας των ΤοΣΠΠα (Τοπικά Συμβούλια Πρόληψης Παραβατικότητας) επιχειρεί να εντείνει τον κοινωνικό έλεγχο στοχοποιώντας και ποινικοποιώντας αγωνιστικές συμπεριφορές. Εμείς από την μεριά μας ως ανοιχτή συνέλευση κατοίκων Αγίας Παρασκευής στηρίζουμε & προτάσσουμε τη δίκαιη κινηματική δράση (άσχετα αν αυτή υπερβαίνει ή όχι την νομιμότητα) και την αλληλεγγύη σε όσους/ες αγωνίζονται είτε για την ανάδειξη και την υπεράσπιση ελεύθερων χώρων είτε για την υπεράσπιση των κοινωνικών και πολιτικών ελευθεριών. Δεν μπορούμε να είμαστε αμέτοχοι σε όσα συμβαίνουν γύρω μας. ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΟΝΤΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ - ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δικαιώματα στους μετανάστες ή φερετζές της αντιμεταναστευτικής πολιτικής;

0

Αυτοί που το περασμένο καλοκαίρι στήριζαν το αντιμεταναστευτικό πογκρόμ της τότε κυβέρνησης με θέσεις του τύπου: «μηδενική ανοχή στην παράνομη μετανάστευση. Στόχος 0% λαθρομετανάστες», «ενίσχυση της φύλαξης των συνόρων», «σκληρή διεκδίκηση στην ΕΕ για περαιτέρω πόρους και στήριξη για την προστασία των κοινών μας συνόρων», «εφαρμογή διεθνών και διμερών συμφωνιών και ειδικότερα της εφαρμογή του Πρωτοκόλλου Επανεισδοχής Λαθρομεταναστών», έρχονται τώρα με το νομοσχέδιο της υποτιθέμενης νομιμοποίησης των μεταναστόπουλων, να μας πείσουν ότι ακολουθούν φιλομεταναστευτική πολιτική. Ποιοί αυτοί που για να δικαιολογήσουν την αντιμεταναστευτική τους πολιτική δεν ξεχνούν με κάθε ευκαιρία να χαρακτηρίζουν τους μετανάστες ως αιτία κάθε κακού που μας βρήκε σε αυτή τη χώρα.

Λίγο πριν την εφαρμογή της Οδηγίας Επιστροφής της Ε.Ε. για το 2010, οι όροι και οι προϋποθέσεις που θέτει για την νομιμοποίηση των παιδιών, χωρίς όμως να καταργούνται οι αντίστοιχοι που αφορούν τους γονείς μετανάστες, εκτός από το ότι αφορούν ελάχιστους από τους χιλιάδες μετανάστες, δημιουργούν και υποψίες. Πως για παράδειγμα ένας γονιός ο οποίος για διάφορους λόγους ανεξάρτητους από τη θέλησή του, λόγοι που συνήθως αφορούν τη νομοθεσία, δεν μπόρεσε να έχει άδεια παραμονής στη χώρα θα παρουσιαστεί στις αρμόδιες υπηρεσίες δήμων για να νομιμοποιήσει τα παιδιά του αφού θα κινδυνεύει άμεσα με σύλληψη και απέλαση; Όπως ακριβώς συμβαίνει με τους ασθενής μετανάστες που δεν πάνε στα νοσοκομεία φοβούμενοι τη σύλληψη; Και ειδικά σε δήμους όπως αυτός της Αθήνας με τη γνωστή αντιμεταναστευτική - ρατσιστική στάση που φτάνει στο σημείο να κλείνει παιδικές χαρές για να μη μπαίνουν τα παιδιά των μεταναστών (Αγ. Παντελεήμονας); Από εκεί και πέρα οι όροι που βάζει το νομοσχέδιο ως προς τα ένσημα (200), τα χρόνια παραμονής και εργασίας (πενταετία συνεχούς νόμιμης και μόνιμης διαμονής), τα χρόνια φοίτησης των παιδιών στα σχολεία, οι οικονομικοί όροι (1000 ευρώ παράβολο για κάθε παιδί) προστιθέμενοι στους ήδη δυσβάσταχτους όρους για την απόκτηση άδειας παραμονής, κ.λπ. είναι απορριπτικοί για τη συντριπτική πλειοψηφία των μεταναστών και προσφύγων.

Η πραγματικότητα της Frontex , των στρατοπέδων συγκέντρωσης, των κρατικών και μη πογκρόμ, της επαναπροώθησης των ανήλικων προσφύγων, του εγκλωβισμού και απέλασης όσων έχουν τελικό προορισμό άλλες χώρες μέλη της Ε.Ε. και της στυγνής εκμετάλλευσης των μεταναστών εργαζομένων δεν αλλάζει με αυτό το νομοσχέδιο που κάποιοι από την αριστερά και το αντιρατσιστικό κίνημα έσπευσαν με την «εποικοδομητική» κριτική τους να το θεωρήσουν θετικό βήμα.

Όλοι οι άλλοι νόμοι και η πολιτική των αστικών κυβερνήσεων και της Ε.Ε., οι πόλεμοι των ιμπεριαλιστών, παραμένουν στο ακέραιο και σκληραίνουν όλο και περισσότερο, γι’ αυτό και παραμένει στο ακέραιο και η ανάγκη για το εργατικό και λαϊκό κίνημα να παλέψει ενάντια στην αντιμεταναστευτική πολιτική, ενάντια στο κλίμα ξενοφοβίας. Να διεκδικήσει άμεση νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και των παιδιών τους με πλήρη εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα, να καταργηθούν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, να δημιουργηθούν ανθρώπινοι χώροι υποδοχής και περίθαλψης των προσφύγων να καταργηθούν οι τροπολογίες και οι οδηγίες του ελληνικού κράτους και της Ε.Ε. Να αγωνιστούν από κοινού με τους μετανάστες ενάντια στις ιμπεριαλιστικές πολιτικές που μακελεύουν τις χώρες τους.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ξεκίνησαν απελάσεις από την… AIR-FRONTEX

0

Το δόγμα της μηδενικής ανοχής στους πρόσφυγες που εξήγγειλε ο Χρυσοχοϊδης αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του στο υπ. Προστασίας του Πολίτη μπήκε ήδη σε εφαρμογή. Για την εξασφάλιση της επιτυχίας του προηγήθηκε συνεργασία με το διευθυντή της FRONTEX Ιλάκ Λαϊτίνεν προκειμένου να αναβαθμιστεί ο βαθμός εμπλοκής της FRONTΕX τόσο στη συνοριοφύλαξη όσο και στις διαδικασίες επαναπροώθησης και απέλασης προσφύγων.

Η συνεργασία των δύο πλευρών εγκαινιάστηκε στη Σάμο το Σάββατο 12/12, όταν με απόλυτη μυστικότητα μετακινήθηκαν 85 άτομα (κυρίως αραβόφωνοι) από το Κέντρο Κράτησης Προσφύγων για το αεροδρόμιο της Σάμου και από εκεί προς Αθήνα όπου θα πραγματοποιηθούν οι διαδικασίες ταυτοποίησης ώστε να απελαθούν. Η επιχείρηση έγινε με ευθύνη της FRONTEX και με τη συνδρομή της αστυνομικής διεύθυνσης, χωρίς να ενημερωθεί ούτε η νομαρχία, που είναι άλλωστε συνυπεύθυνη για τη λειτουργία του Κέντρου, ούτε ο δικηγόρος του Κέντρου και βεβαίως ούτε οι ίδιοι οι πρόσφυγες. Πρόκειται για κατάφωρη παραβίαση των δικαιωμάτων αυτών των ανθρώπων, αφού τους στέρησαν τη δυνατότητα ακόμη και να αιτηθούν άσυλο ή έστω να επικοινωνήσουν με το δικηγόρο ώστε να ενημερωθούν για τα δικαιώματά τους.

Η Κίνηση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα-Αλληλεγγύη στους Πρόσφυγες προχώρησε στην έκδοση Δελτίου Τύπου στις 13/12, με στόχο να ενημερώσει αλλά και να καταγγείλει την αντιμεταναστευτική πολιτική που προωθεί η κυβέρνηση καθώς και την ανάμειξη της ΕΕ μέσω της FRONTEX.

Την Τετάρτη 16/12 πραγματοποιήθηκε η προγραμματισμένη εκδήλωση της Κίνησης στο Δημαρχείο του Βαθέος με θέμα την ξενοφοβία, η οποία εμπλουτίστηκε και με την αναφορά στο ζήτημα αυτό. Συμμετείχαν με παρεμβάσεις η ΕΛΜΕ Σάμου, η Επιτροπή Ειρήνης, η Δημοκρατική Ενωση Γυναικών, το Νομαρχιακό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ, εκπρόσωπος του Δήμου και της Νομαρχίας. Κοινή συνισταμένη σχεδόν όλων των ομιλητών υπήρξε η ανάγκη ανάδειξης των αιτίων και των πραγματικών υπευθύνων που ωθούν εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων στην προσφυγιά. Ιδιαίτερη συζήτηση έγινε γύρω από την επιτακτική αναγκαιότητα να αγκαλιαστούν οι πρόσφυγες από το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, να ενταχθούν στα σωματεία, να αποτελέσει υπόθεση και της ντόπιας εργατικής τάξης η πάλη για κοινά δικαιώματα ελλήνων και ξένων εργατών. Αναδείχτηκε η ανάγκη να ανοίξει η συζήτηση πλατιά στην κοινωνία, να επαναληφθούν ανάλογες πρωτοβουλίες, γιατί το ζήτημα είναι μπροστά μας και προβλέπεται πως θα οξυνθεί ακόμη περισσότερο το προσεχές διάστημα.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Τρομοκρατία στην ACS

0

Χθες το απόγευμα 22/12/09 ενημερωθήκαμε από συναδέλφους της A.C.S πως καλεστήκανε από την εταιρεία και τους ζητήθηκε να υπογράψουν ένα έγγραφο που έχει να κάνει με την στάση εργασίας που έγινε της 17/12/09 από το Σ.Ε.Τ.Τ.Ε.Α.

Το έγγραφο της εταιρείας αναφέρει πως η A.C.S δεν είχε ενημερωθεί από το Σ.Ε.Τ.Τ.Ε.Α για την στάση εργασίας και για αυτό τον λόγο ζητήθηκε από τους συναδέλφους να το υπογράψουν, να υπογράψουν και ταυτόχρονα να δηλώσουν μεταμέλεια δηλαδή.

Το Σ.Ε.Τ.Τ.Ε.Α δηλώνει πως τέτοιες πρακτικές έχουν περάσει ανεπιστρεφτεί και αν έχουν κάτι να καταλογίσουν οι εργοδότες ας στραφούν προς την διοίκηση του σωματείου.

Οι στάση εργασίας έγινε και κανένας δεν προσπάθησε να την βγάλει παράνομη, μετά από πέντε μέρες!!! μια εταιρεία όπως η A.C.S να ζητάει τα ρέστα από τα μέλη μας και εργαζόμενους σε αυτή, δείχνει και πόσο επιτυχημένη ήταν η στάση εργασίας, αλλά και πόσο πανικό δημιούργησε.

Καταγγέλλουμε τέτοιες πρακτικές που ο μόνος λόγος υπάρξεις τους είναι η τρομοκράτηση των συναδέλφων με τον παραδειγματισμό και κάνουμε ξεκάθαρο προς κάθε κατεύθυνση, πως δεν θα αφήσουμε τίποτα να πέσει κάτω όσο έχει να κάνει με τα μέλη και τους συναδέλφους μας όσο και με της Δημοκρατικές μας ελευθερίες.

Σ.Ε.Τ.Τ.Ε.Α

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ζωή με το δελτίο

0

Αντί για κόκαλο, εκπτωτικό «κουπόνι» στους ανέργους (που είναι το ίδιο πράγμα) προβλέπει τελικά το μέτρο της κυβέρνησης που θα εφαρμοστεί, όπως αποκάλυψε ο υπουργός Εργασίας Α. Λοβέρδος στις αρχές του νέου έτους. Το «κουπόνι-δελτίο» επιβίωσης, που θυμίζει μαύρες εποχές της κατοχής ή του πολέμου, θα εξασφαλίζει μειωμένη τιμή κατά 20-30% στα εισιτήρια των μαζικών μέσων μεταφοράς και σε βασικά είδη διατροφής σε άνεργους που βρίσκονται μάλλον στα πρόθυρα… λιμοκτονίας. Κατά 20-30% αντίστοιχα θα είναι και η μείωση στην «τιμή» της αξιοπρέπειας του άνεργου, που θα δηλώνει πλέον δημόσια, φανερά και καθημερινά το δράμα του «επαίτη» και θα στιγματίζεται, ίσως, όχι από τους ομοίους του (δηλαδή την εργατική τάξη και τους εργαζόμενους με τους οποίους, άλλωστε, «βράζει στο ίδιο καζάνι»), αλλά από τον αστικό καθωσπρεπισμό που καταπλακώνει την κοινωνία.

Το κουπόνι» εξαθλίωσης θα αποτελεί μέρος (μικρό, μεσαίο, μικρομεσαίο;) από τα 1,5 δισ. ευρώ που προβλέπει το ΕΣΠΑ για την ανεργία προκειμένου να κρατηθούν οι άνεργοι σε μια κατάσταση μακάριας ελεημοσύνης. Ανεργία που θα εκτιναχθεί, σύμφωνα με προβλέψεις της ίδιας της κυβέρνησης, στο 18%, προς φόβο και συμμόρφωση των εργαζομένων. Μια μαζική ανεργία κυρίως μόνιμη. Τη μόνη μονιμότητα που αποδέχεται η… μονιμοποιημένη πλουτοκρατία.

Σε ένα μόνο χρόνο κρίσης η επίσημη ανεργία αυξήθηκε κατά 217%! Ενώ σε μια διετία η επίσημη ανεργία εκτινάχτηκε από το 8% στο 13%, για να… πετύχει τις κυβερνητικές προβλέψεις του 18% εντός του επόμενου έτους.

Το 29,3% των νέων είναι άνεργοι (δηλαδή 1 στους 3) και αποτελούν το νέο εκρηκτικό και ελπιδοφόρο υλικό στα θεμέλια της κοινωνίας, αρκεί να μην επιτρέψει να μετατραπεί σε ανούσιο πυροτέχνημα εκτόνωσης της οργής ή, ακόμη χειρότερα, να πέσει θύμα του φασιστικού και ρατσιστικού δηλητηρίου με το οποίο το σύστημα εξουσίας επιδιώκει να μολύνει τη νέα γενιά.

Είναι φανερό ότι αυτά τα νούμερα ανεργίας-τρομοκρατικά χτυπήματα της κυβέρνησης σημαδεύουν κατευθείαν τις κατακτήσεις και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Με στόχο τον παραπέρα περιορισμό των διεκδικήσεων και τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων.

Για την ώρα, με έναν πολυάριθμο εφεδρικό στρατό ανέργων επιχειρείται μέσω ενός ωμού εκβιασμού του κεφαλαίου να τσακιστεί ο ενεργός εργατικός στρατός. Ενας στρατός εργαζομένων που επιδιώκεται να αφοπλίζεται μέσω του κινδύνου της ανεργίας, των -έτσι κι αλλιώς- χαμηλών μισθών που λειτουργούν αποτρεπτικά στην πραγματοποίηση απεργιών (εδώ η ευθύνη του υποταγμένου συνδικαλισμού και των εργοδοτικών σωματείων είναι απόλυτη, αφού κλειδώνουν τα ταμεία τους για τους εργαζομένους), να αφοπλιστεί μέσω της διάσπασης των δυνάμεων και την εκμηδένιση της εργατικής αλληλεγγύης, μέσω της τρομοκρατίας «της αγοράς» και του αστυνόμου.

Βέβαια, η γλώσσα των κυρίαρχων (δηλαδή η κυρίαρχη γλώσσα) χρησιμοποιεί, πάντα και παντού, διαφορετικές λέξεις. Διακρίνονται άλλωστε οι κυρίαρχοι για τη λεκτική τους διαστροφή. Το κεφάλαιο, οι κεφαλαιοκράτες, οι εργοδότες, οι ιμπεριαλιστές αναγνωρίζονται σήμερα ως «αγορά». Μια έμψυχη «αγορά» που σκέφτεται και θέλει! Τι θέλει η αγορά; Γιατί δυσανασχετεί η αγορά; Γιατί δεν είναι ή γιατί είναι ικανοποιημένη; Μα ποια ακριβώς είναι αυτή η περίφημη «αγορά» που οργίζεται, ικανοποιείται, λυπάται, εκνευρίζεται, χαμογελάει, χαίρεται; Δεν είναι παρά οι κεφαλαιοκράτες-ιμπεριαλιστές η "αγορά" και άρα γι' αυτό διαθέτει τις παραπάνω… ανθρώπινες ιδιότητες. Οι καπιταλιστές-ιμπεριαλιστές ωστόσο δεν θέλουν, για ευνόητους λόγους, να αναγνωρίζονται ως τέτοιοι. Προτιμούν την ουδέτερη και… συμπαθητική προσφώνηση «αγορά». Γιατί η αγορά μπορεί και έχει πάντα δίκιο.

Απέναντι στη διάσπαση και τον ολοκληρωτικό αφοπλισμό της εργαζόμενης πλειοψηφίας, η απάντηση είναι η συστράτευση των δυνάμεων και ο συνεχής εξοπλισμός. Των ανέργων και όλων των τμημάτων της εργασίας που πρέπει να συνασπιστούν ενάντια στην πολιτική επιδείνωσης της ζωής τους. Ενάντια στη μετατροπή τους σε ένα άμορφο πλήθος υποτακτικών και μισθωτών σκλάβων.

Διψήφια ποσοστά ανεργίας υπήρχαν και σε εποχές «ανάπτυξης», γεγονός που δείχνει ότι τα ποσοστά ανεργίας είναι περισσότερο θέμα ταξικών συσχετισμών παρά ένα ουδέτερο θέμα οικονομικών εξελίξεων.

Διαφορετικά, η εικόνα «κατάρρευσης της καπιταλιστικής οικονομίας» δεν θα αφορά τόσο την ελληνική, ευρωπαϊκή ή παγκόσμια πλουτοκρατία αλλά τα στρώματα των εργαζομένων και την εργατική τάξη. Θα αφορά τις εργασιακές σχέσεις, τις δημοκρατικές ελευθερίες, τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, τις κατακτήσεις δεκαετιών. Προλεταριακή Σημαία 632 19/12/09

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ 2008 και ακόμη!

0

Το τρίτο μεγάλο γεγονός του περσινού Δεκέμβρη, που και αυτό με τη σειρά του έδωσε μια άλλη διάσταση στην εξέγερση, αν και με μεγαλύτερες δυσκολίες απ' ότι αυτό της Κούνεβα, ήταν η εισβολή των ισραηλινών στη Γάζα. Αν και "γιορτινές" μέρες ξεκίνησαν διαδηλώσεις και γι' αυτό το ζήτημα που κράτησαν σχεδόν ως το τέλος του Γενάρη αναδυκνείοντας τα αντιιμπεριαλιστικά αισθήματα του ελληνικού λαού. Το μακελειό μεγάλο, υποτίθεται ότι σταμάτησε αλλά στη πραγματικότητα συνεχίζεται με άλλες μεθόδους. Η εξόντωση του αντιστεκόμενου Παλαιστινιακού λαού είναι θέμα ζωής και θανάτου όχι μόνο για το Ισραήλ αλλά και για τους ιμπεριαλιστές δημιουργούς του και για τις αραβικές ηγεσίες. Η στάση της Αιγύπτου (κλείσιμο με ανατινάξεις των τούνελ ανεφοδιασμού της Γάζας) και μόνο τις τελευταίες μέρες το αποδυκνείει περίτρανα. Αντιγράφουμε εδώ από την περσινή ανακοίνωση της Παλαιστινιακής Παροικίας:

Φωτιά, καταστροφή, δυστυχία και θάνατο ξερνά ολοένα και περισσότερο η “χριστουγεννιάτικη βροχή” των σιωνιστών δολοφόνων του Ισραήλ. Εκατοντάδες νεκροί -άμαχοι και γυναικόπαιδα- χιλιάδες τραυματίες, τεράστιες καταστροφές, είναι το τίμημα για το λαό της Παλαιστίνης, που βρίσκεται τις τελευταίες μέρες (για άλλη μια φορά) αντιμέτωπος με τη σιωνιστική θηριωδία, που συνιστά πολεμική επιχείρηση με ένα και μοναδικό στόχο: Τη συντριβή του Παλαιστινιακού αγώνα για λευτεριά και ανεξαρτησία και την επιβολή -ακόμα και με όρους γενοκτονίας και εξόντωσης της νόμιμα εκλεγμένης Παλαιστινιακής κυβέρνησης- της απόλυτης κυριαρχίας του κράτους του Ισραήλ, σε όλα τα Παλαιστινιακά εδάφη. Η “διεθνής κοινότητα” ανησυχεί για τη …κλιμάκωση της βίας, ισοπεδώνοντας θύτη και θύμα, ενώ στη πραγματικότητα ΗΠΑ και ΕΕ στηρίζουν το Ισραήλ, στήριζαν και στηρίζουν ανοιχτά το «δικαίωμα» των σιωνιστών δολοφόνων να μακελεύουν τους λαούς, να αναπτύσσουν όρους εμφυλίων σπαραγμών και συντριπτικών πιέσεων στις χώρες και τις κυβερνήσεις της περιοχής, για να αποσαρθρωθούν οι όροι αντίστασης των λαών. Οι υποκριτικές κορώνες δε μπορούν να κρύψουν τη γραμμή της στοίχισης και της υποτέλειας στα Αμερικανονατοϊκά αφεντικά με την οποία κινούνται η κυβέρνηση της Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ. Η αιματηρή δοκιμασία του λαού της Παλαιστίνης, ο αγώνας του ενάντια στους φασίστες σιωνιστές και τον ιμπεριαλισμό, πρέπει να σημάνει συναγερμό αλληλεγγύης, συστράτευσης, μαζικής αντιπολεμικής, αντιιμπεριαλιστικής πάλης σε όλους τους λαούς! Ο λαός μας και η αγωνιζόμενη νεολαία της χώρας μας, κόντρα στα κηρύγματα των ρεαλιστών της υποταγής στους σύγχρονους τυράννους, πρέπει να πρωτοστατήσουν σ’ αυτή την πάλη, γιατί είναι η πάλη που εκφράζει τα δικά τους συμφέροντα, τη δική τους προοπτική. Στη συνέχεια αναδημοσιεύουμε αναρτήσεις που μπήκαν στο blog το περασμένο χρόνο, φωτογραφίες, κείμενα και βίντεο που εξακολουθούν να εκφράζουν τη σημερινή πραγματικότητα στη Παλαιστίνη.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΕΝΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ:

2

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΞΕΧΝΙΟΜΑΣΤΕ!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

"Κλειστή Ζώνη": Το καρτούν που εξοργίζει το Ισραήλ

0

Από το COSMO.GR αντιγράφουμε το φιλμάκι αυτό. Ένα φιλμ κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους που δημοσιεύτηκε μέσω ‘Ιντερνετ και φέρει τη σφραγίδα του βραβευμένου Εβραίου σκηνοθέτη Γιόνι Γκούντμαν (Βαλς με τον Μπασίρ), προκάλεσε αντιδράσεις στο Ισραήλ. Ο λόγος είναι ότι το 90 δευτερολέπτων φιλμάκι ευελπιστεί να περιγράψει την περιορισμένη ζωή των κατοίκων της Γάζας. Ο σκηνοθέτης δήλωσε ότι σκοπός του φιλμ ήταν να αλλάξει τις παγιωμένες πεποιθήσεις περί καλού και κακού που κυριαρχούν στην πατρίδα του....

Η συνέχεια του κειμένου εδώ.

Το 90 δευτερολέπτων φιλμάκι:

ΚΛΕΙΣΤΗ ΖΩΝΗ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Σχολείο στη Παλαιστίνη;

0

Η διαδρομή για το σχολείο στη Χεβρώνα:

Συναντούν το πρώτο ...εμπόδιο!

Οι στρατιώτες τους εμποδίζουν να προχωρήσουν και τους διατάζουν να πάνε σπίτια τους!

Τα παιδιά "προκαλούν" τους στρατιώτες και προσπαθούν να περάσουν!

Ακόμη και τα μικρότερα προσπαθούν, μάταια όμως!

Επιμένουν να κάνουν το μάθημά τους, στο δρόμο , μπροστά στο σημείο ελέγχου!

Τρομερή ψυχή!

Τα αγόρια επέμεναν περισσότερο!

Χτυπήθηκαν, πυροβολήθηκαν...

...και συνελήφθησαν!

Στα μάτια τους βλέπεις αποφασιστικότητα και αξιοπρέπεια!

Βλέποντας αυτές τις εικόνες, ίσως, κάποιοι συνειδητοποιήσουν τι περνάει ο Παλαιστινιακός λαός!

Και θα συμπλήρωνα: Καλά κάνουμε και μαζεύουμε χρήματα για ένα σχολείο στη Γάζα. Και εγώ το κάνω. Οποιαδήποτε μορφή αλληλεγγύης τους δίνει κουράγιο. Φτάνει όμως αυτό; Να χτίσουμε το σχολείο, θα αγωνιστούμε όμως να εξαλειφθεί η αιτία που εμποδίζει τα παιδιά να πάνε σε αυτό; Θα ξεπεράσουν κάποιοι το ...σκέτο ανθρωπισμό τους; Θα ξεπεράσουμε το ρεζιλίκι του Γενάρη που ακόμη και οι ...ενοποιημένοι δεν μπορούσαν να συνεννοηθούν για μια κοινή ώρα συγκέντρωσης; Θα παλέψουμε να φύγουν οι Ισραηλινοί και οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές από την Παλαιστίνη; Θα δημιουργήσουμε στη χώρα μας ένα αντιιμπεριαλιστικό κίνημα ικανό να μας βγάλει από ΝΑΤΟ, ΕΕ, να διώξει της αμερικάνικες βάσεις; Τι καλύτερη αλληλεγγύη από αυτό;

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ