NATO: Ενίσχυση της «ανατολικής πτέρυγας»… και χωρίς προσχήματα πλέον

0

Το Συμβούλιο των υπουργών Εξωτερικών των μελών του ΝΑΤΟ, στην εαρινή Σύνοδό που έγινε στις Βρυξέλλες, 19 και 20 του Μάη, είχε στο επίκεντρό του τα επόμενα βήματα που θα πρέπει να κάνει το NATO σε σχέση με τη Ρωσία. Της συνεδρίασης προηγήθηκε τελετή υπογραφής του Πρωτοκόλλου προσχώρησης στη Συμμαχία του Μαυροβουνίου, το οποίο πλέον θα συμμετάσχει στις εργασίες της ως παρατηρητής μέχρι να γίνει πλήρες μέλος. Η Σύνοδος αυτή (η μεγαλύτερη σε διάρκεια των τελευταίων χρόνων) ήταν στη ουσία προπαρασκευαστική της Συνόδου Κορυφής που έχει προγραμματιστεί για τις 8 και 9 Ιουλίου στη Βαρσοβία. Το περίγραμμα των στόχων της μεγαλύτερης επιθετικής πολεμικής μηχανής των ΗΠΑ προσπάθησε να αναδείξει ο γραμματέας του ΝΑΤΟ, Στόλτενμπεργκ, περιγράφοντας την επιχειρησιακή εμβέλειά της: όλος ο πλανήτης! Ειδικότερα περιγράφονται οι «προκλήσεις» από Β. Αφρική, Μ. Ανατολή, έως Αφγανιστάν. Και ακόμη ειδικότερα από Ρωσία.
Στη Σύνοδο κορυφής στη Βαρσοβία, αναμένεται να εγκριθούν μια σειρά πρωτοβουλίες που έχουν δρομολογηθεί και αποσκοπούν σε ακόμη μεγαλύτερη πίεση και περιορισμό της Ρωσίας, του κύριου ανταγωνιστικού ιμπεριαλισμού για τις ΗΠΑ. Ιδιαίτερο βάρος και ρόλος πέφτει στις πλάτες των πρώην μελών του Συμφώνου Βαρσοβίας, κύρια σε Πολωνία και Βαλτικές χώρες. Οι αναπόφευκτες εξελίξεις σε Ουκρανία διαμορφώνουν και το ειδικότερο πλαίσιο της παραπέρα ενίσχυσης των ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων στα σύνορα της Ρωσίας.
Ήδη η ένταση έχει αυξηθεί κατακόρυφα το τελευταίο διάστημα στη Βαλτική, με τις εκατέρωθεν αναχαιτίσεις πολεμικών αεροπλάνων. Ωστόσο, η πιο κρίσιμη εξέλιξη αφορά την ολοκλήρωση της αντιπυραυλικής βάσης στην κοινότητα Ντεβεσέλου της Ρουμανίας, που τέθηκε επίσημα σε λειτουργία από τον γ.γ. του ΝΑΤΟ Στόλτενμπεργκ, παρουσία Αμερικανών και Ρουμάνων αξιωματούχων. Οι εργασίες ξεκίνησαν το 2013 και εντάσσονται στη δεύτερη φάση ανάπτυξης του σχεδίου, έπειτα από την εγκατάσταση ενός ραντάρ στην Τουρκία και τεσσάρων πλοίων Aegis με αντιπυραυλικές ικανότητες στη Ρότα της Ισπανίας. Παράλληλα, εγκαινιάσθηκε νέα βάση στο Ρετζίκοβο της Πολωνίας, που υπολογίζεται ότι θα είναι έτοιμη το 2018. Και οι δύο αυτές βάσεις θα περιληφθούν επίσημα στο νατοϊκό αντιπυραυλικό σύστημα, στη Σύνοδο κορυφής, στη Βαρσοβία, τον Ιούλιο. Στην επίσημη ρητορική του ΝΑΤΟ, οι βάσεις αυτές δικαιολογούν την ύπαρξή τους σαν ομπρέλα προστασίας από το Ιράν. Ωστόσο, η ρητορική των «ανατολικών συμμάχων» και η απαίτησή τους για «τόνωση της ασφάλειας της περιοχής» καθόλου δεν αναφέρεται σε ιρανική απειλή! Οι χώρες τις Βαλτικής εμφανίζονται ιδιαίτερα «πιεστικές» για ολοένα και μεγαλύτερη επίδειξη δύναμης με αυξημένη συμμετοχή του ΝΑΤΟ για αποτροπή της «ρωσικής επιθετικότητας». Χαρακτηριστικό το ότι οι ετήσιες «εσωτερικές» στρατιωτικές ασκήσεις στην Εσθονία, στα δύο πρώτα δεκαήμερα του Μάη, περιλάμβαναν πολλές κορυφαίες χώρες του ΝΑΤΟ.
Στο παιχνίδι μπαίνει, ανεβάζοντας την ένταση, και η υπόλοιπη Σκανδιναβία. Σε έκθεση του υπουργείου Εξωτερικών της Φινλανδίας, το οποίο εξετάζει την πιθανή ένταξη της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ, αναφέρει τρεις βασικούς λόγους. Πρώτον, η ουδέτερη Φινλανδία «δεν έχει πλέον αυταπάτες για την Ρωσία». Δεύτερο, αναφέρει κατηγορηματικά, «η Ρωσία θα έκανε το παν να ματαιώσει κάθε προσπάθεια της Φινλανδίας ή της Σουηδίας να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ». Και το τρίτο αφορά τη σχέση Φινλανδίας-Σουηδίας και τις μελλοντικές σχέσεις τους με το ΝΑΤΟ. Το θέμα που τίθεται είναι ότι «οποιαδήποτε απόκλιση συμφερόντων θα άφηνε την Φινλανδία στρατηγικά ευάλωτη, εάν η Σουηδία προχωρούσε μόνη της στην ένταξη στο ΝΑΤΟ ή το αντίστροφο».
Η ίδια έκθεση δείχνει να μην έχει αυταπάτες για την ΕΕ και για το πώς αντιμετωπίζεται αυτό το ζήτημα. Όχι μόνο «δεν έχει τους θεσμούς που θα ανέπτυσσαν μια ισχυρή, ενιαία ευρωπαϊκή αμυντική πολιτική και ανάλογο μηχανισμό ασφάλειας», αλλά ούτε τις δυνατότητες για να αντιμετωπίσει αυτές τις στρατηγικές ανησυχίες στο προσεχές μέλλον. Με άλλα λόγια, η ευθύνη πέφτει στο ΝΑΤΟ να παρέχει στρατηγική ασφάλεια για την περιοχή!
Ωστόσο, το μείζον ζήτημα που έχει τεθεί τα τελευταία χρόνια αφορά τη λεγόμενη αντιπυραυλική ασπίδα του ΝΑΤΟ. Και έτσι αξιολογείται και από τις δύο πλευρές, για εντελώς αντίθετους λόγους. Ιδιαίτερα για τη Ρωσία που τη θεωρεί ως άμεση απειλή. Και παρά το ρητορικό ερώτημα του Πούτιν, «κατά ποίου λειτουργεί το σύστημα;» (αφού το Ιράν δεν συνιστά πλέον πυρηνική απειλή), δηλώνει ότι η Ρωσία θα λάβει μέτρα προκειμένου να αντιμετωπίσει τις «απειλές» που θέτει η ανάπτυξη του αμερικανικού πυραυλικού συστήματος στην Πολωνία και τη Ρουμανία, «διασφαλίζοντας και διατηρώντας τη στρατηγική ισορροπία των δυνάμεων». Παράλληλα ισχυρίζεται πως η κίνηση αυτή αποτελεί ένα βήμα προς μια νέα κούρσα εξοπλισμών. Πράγμα ωστόσο που μάλλον αποτελεί, στη φάση αυτή, το επιδιωκόμενο από τις ΗΠΑ, στη βάση της εκτίμησης ότι η Ρωσία δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί σε αυτή την κούρσα.
Στις διπλωματικές κινήσεις της Μόσχας, σημαντική θέση έχει το άπλωμα της απειλής συνολικότερα για την ευρωπαϊκή ασφάλεια. Αυτή η διαδικασία «αυξάνει δραματικά το επίπεδο της έντασης στην ήπειρο» δήλωσε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Πεσκόφ, σχετικά με τις ενέργειες του ΝΑΤΟ και την ένταξη του Μαυροβουνίου σε αυτό.
Από την άλλη, η βασική ανησυχία των ΗΠΑ και ΝΑΤΟ, αν και δεν αναφέρεται επίσημα, αφορά το γεγονός πως η Ρωσία μπορεί να αποσταθεροποιήσει αρκετές χώρες στην Α. Ευρώπη χρησιμοποιώντας διάφορα μέσα. Αξιοποιώντας τόσο τις ρωσόφωνες μειονότητες όσο και τα όποια ερείσματα της έχουν απομείνει. Πάντως η ρωσική «απάντηση» έχει και στρατιωτική πλευρά. Ο ρώσικος θύλακας στο Καλίνιγκραντ, μεταξύ της Πολωνίας και της Λιθουανίας, έχει γίνει η πιο στρατιωτικοποιημένη ζώνη της Ευρώπης. Και αυτό έχει συνέπεια στους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ. Όπως τονίζει ένας από τους στρατηγούς του, η απόφαση της Ρωσίας να ενισχύσει τις δυνάμεις της στον θύλακα του Καλίνιγκραντ και στις παραμεθόριες επαρχίες της, σημαίνει ότι η Δύναμη Υψηλής Ετοιμότητας (επίλεκτη δύναμη του ΝΑΤΟ και «αιχμή του δόρατος» σε περίπτωση μιας συμπλοκής με τη Ρωσία) δεν μπορεί να αναπτυχθεί με ασφάλεια ούτε στην Πολωνία ούτε στις τρεις Βαλτικές Χώρες, «καθώς θα διατρέχει κίνδυνο να υπερφαλαγγισθεί πριν καν προλάβει να στηθεί ανατολικά του ποταμού Όντερ».
Στην τελευταία σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Ουαλία, τον Σεπτέμβριο του 2014, συμφωνήθηκαν μια σειρά μέτρα για να καθησυχάσουν και να τονώσουν το αίσθημα ασφάλειας στην ανατολική πτέρυγά του. Τώρα δείχνει έτοιμο για ακόμη πιο αποφασιστικά βήματα. Αυτό αποτυπώθηκε στη συνεδρίαση του Συμβουλίου NATO-Ρωσίας, τέλη του Απρίλη –μετά από δύο χρόνια «πάγου»– όπου οι δύο πλευρές διαφώνησαν σε όλα σημεία, με αιχμή την υπαιτιότητα της κρίσης στην Ουκρανία.
Στη δεκαετία του ’90, διάφοροι κύκλοι καλλιεργούσαν την εντύπωση ότι η αντιπαράθεση Ρωσίας – Δύσης τελείωσε (όπως και η «ιστορία»). Μέχρι και για ένταξη της Ρωσίας στο ΝΑΤΟ μιλούσαν! Οι δυτικοί ιμπεριαλιστές θεωρούσαν ότι οι καταστροφικές διεργασίες που ξεκίνησαν από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης θα έπρεπε να είναι μη αναστρέψιμες για τη Ρωσία. Πράγμα στο οποίο συνέχιζαν να στοχεύουν με διάφορες επικαλύψεις περί δήθεν συνεργασίας. Η ομιλία Πούτιν στο Μόναχο το 2007 ήταν το πρώτο μήνυμα προς τη Δύση, να παραιτηθεί από τη ψευδαίσθηση μιας αδύναμης Ρωσίας. Η σύγκρουση στη Νότια Οσετία ένα χρόνο αργότερα ήταν επικύρωση αυτού του μηνύματος με τον πιο «σοβαρό τρόπο».
Η Ρωσία «συναίνεσε» (από θέση αδυναμίας) στη διεύρυνση του ΝΑΤΟ ανατολικά, υπό τον όρο της μη τοποθέτησης νατοϊκών στρατευμάτων κοντά στα σύνορά της. Τώρα όχι μόνο παραβιάζεται αυτή η «συμφωνία κυρίων», αλλά προχωρά γρήγορα και η κατασκευή της «αντιπυραυλικής ασπίδας», που προφανώς στοχεύει να ανατρέψει τη σημερινή στρατηγική ισορροπία. Ταυτόχρονα, το ΝΑΤΟ ολοκληρώνει την επέκτασή του στα Βαλκάνια (μια περιοχή που η Ρωσία εξακολουθεί να θεωρεί ιστορικά, κομμάτι της δικής της σφαίρας επιρροής) ενθυλακώνοντας (μετά την Κροατία και τη Σλοβενία) το Μαυροβούνιο…
Το γεγονός ωστόσο πως οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν την απειλή της Ρωσίας ως φόβητρο για τη προώθηση των δικών τους γενικότερων σχεδίων δεν περιγράφει επακριβώς αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Ευρώπη. Το προγεφύρωμα των ΗΠΑ στις πρώην ανατολικές χώρες αποτελεί και παράγοντα μόνιμης πίεσης στους Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές και σαφή περιορισμό των δικών τους κινήσεων σε σχέση με ιδιαίτερα συμφέροντα και βλέψεις.
Το σίγουρο είναι πως η Μόσχα αισθάνεται πλέον την καυτή ανάσα του ΝΑΤΟ πολύ κοντά της. Και όσο και αν ελπίζει στις αντιθέσεις μεταξύ των δυτικών ιμπεριαλιστών, δεν μπορεί να στηρίξει σε αυτό μια ολοκληρωμένη στρατηγική. Οι οποιεσδήποτε αντιθέσεις, και όχι μόνο οι τεχνητές, όταν πρόκειται για τα συνολικά συμφέροντα της δύσης, παραμερίζονται. Και αυτό η Ρωσία το ένιωσε οδυνηρά στη περίπτωση της Ουκρανίας.
Τελικά στους διάφορους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ (και σε ότι δημοσιοποιείται), κάποια πράγματα φαίνονται εντυπωσιακά. Όμως, το «ποιες» καθοριστικές κινήσεις θα αποτρέψουν τις αντιδράσεις της Ρωσίας, απωθώντας και εξασθενώντας την, πρέπει να βρίσκονται ακόμα σε αναζήτηση.

Χ.Β

http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η Λαϊκή Αντίσταση- Α.Α.Σ. στα σχολεία των δυτικών συνοικιών της Θεσσαλονίκης

0

Στην συνέλευση της Λαϊκής Αντίστασης στην Δυτική Θεσσαλονίκη την περασμένη βδομάδα συζητήθηκαν οι πολιτικές εξελίξεις και οι δυσμενείς εξελίξεις στα θέματα της εκπαίδευσης. Στην συνέλευση αποφασίστηκε να ανοίξει το θέμα στις γειτονιές και να γίνει προσπάθεια στην κατεύθυνση της αγωνιστικής απάντησης. Σαν πρώτο βήμα κρίθηκε αναγκαίο να μοιραστεί ανακοίνωση στους γονείς στα σχολεία και στην επόμενη συνέλευση θα συζητηθούν και θα προγραμματιστούν οι επόμενες παρεμβάσεις.
Την Τρίτη 31 Μάη με προκήρυξη τα μέλη της Λαϊκής Αντίστασης-Α.Α.Σ παρέμβηκαν σε δημοτικά σχολεία και νηπιαγωγεία των Αμπελοκήπων και του Ευόσμου ενάντια στο κλείσιμο των ολοήμερων σχολείων, σύμφωνα με τις νέες διατάξεις για τις αλλαγές στα σχολεία, που ανακοίνωσε η κυβέρνηση.
Στις συζητήσεις με τους γονείς ήταν φανερή η ανησυχία για το τι θα ακολουθήσει. Οι νέοι αυτοί φραγμοί στην εκπαίδευση των παιδιών και όλοι οι άλλοι πουν θα ακολουθήσουν- όλοι προσαρμοσμένοι στις απαιτήσεις της ΕΕ και του ΔΝΤ- κρατούν ανάστατους τους γονείς, που μπροστά στα τόσα οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά αδιέξοδα που καθημερινά βιώνουν, θα αντιμετωπίσουν τώρα και τις πρόσθετες δυσκολίες στην ζωή τους, αφού δημιουργείται σοβαρό πρόβλημα στη φύλαξη και απασχόληση των παιδιών τους. Η ανησυχία αυτή πρέπει να γίνει αντίσταση και αγώνας για να μπει φραγμός στα σχέδια της κυβέρνησης και των δανειστών ιμπεριαλιστών.
Οι παρεμβάσεις της Λαϊκής Αντίστασης και οι επαφές με γονείς, θα συνεχιστούν τα πρωινά στις πόρτες των σχολείων της δυτικής Θεσσαλονίκης.
Η προκήρυξη:

ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΟΛΟΗΜΕΡΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ!

Εργαζόμενοι κι άνεργοι γονείς,
Η κυβέρνηση ανακοίνωσε τις νέες διατάξεις για τις αλλαγές στα σχολεία. Αλλαγές που στοχεύουν στην απαλλαγή της κυβέρνησης από το βάρος και το κόστος λειτουργίας των σχολείων. 25.000 ελλείψεις σε εκπαιδευτικούς υπήρχαν φέτος στην α’ βάθμια και β’ βάθμια εκπαίδευση. Ελλείψεις που εν μέρει καλύφθηκαν με αναπληρωτές. Την επόμενη χρονιά θέλει να περιορίσει τους αναπληρωτές και ετοιμάζει σχέδια για σχολεία που θα βάζουν νέους φραγμούς στην εκπαίδευση των παιδιών.
Όλα τα σχολεία θα λειτουργούν ως στις 13.15, θα καταργηθεί η πρωινή ζώνη 7- 8 πμ στο ολοήμερο, ενώ συγχρόνως γίνονται πιο αυστηροί οι όροι εγγραφής παιδιών στα ολοήμερα, με στόχο τον περιορισμό τους. Με την περικοπή διδακτικών ωρών θέλουν να περισσέψουν εκπαιδευτικοί, για να καλύψουν τα κενά στο πρόγραμμα των ολοήμερων.
Για τα νηπιαγωγεία, σχεδιάζεται η δημιουργία πολυθέσιων νηπιαγωγείων με ελάχιστο αριθμό νηπίων σε κάθε τμήμα τα 14 (από 7 που ίσχυε μέχρι σήμερα) και την κατάργηση των τμημάτων ένταξης της ειδικής αγωγής. Αυτό σημαίνει συγχώνευση τμημάτων, κλείσιμο των μικρών νηπιαγωγείων της γειτονιάς και τη δημιουργία σχολείων, όπου θα στοιβάζονται 25 μικρά σε κάθε αίθουσα και εκατοντάδες στην αυλή του σχολείου και ο νηπιαγωγός θα περιορίζεται στο ρόλο του παιδοφύλακα. Την ίδια ώρα οξύνεται το πρόβλημα των θέσεων για τα προνήπια στα νηπιαγωγεία, ενώ γονείς και παιδιά θα ταλαιπωρούνται ακόμα περισσότερο για να πάνε στο νέο μεγάλο, απομακρυσμένο νηπιαγωγείο.
Όλα αυτά προσαρμοσμένα στις απαιτήσεις της ΕΕ, του ΔΝΤ και του ΟΟΣΑ, μαζί με τα υπόλοιπα εξοντωτικά μέτρα που επιβάλλει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ, υλοποιώντας τις συμφωνίες της με τους δανειστές ιμπεριαλιστές της ΕΕ και του ΔΝΤ, κάνουν την ζωή μας κόλαση. Μέτρα, φόροι και περικοπές σε όλο το φάσμα των δικαιωμάτων, στην ασφάλιση και την περίθαλψη, στους μισθούς και τις συντάξεις, στην καθημερινή ζωή με νέες αυξήσεις στις τιμές τροφίμων, ρεύματος, πετρελαίου, βενζίνης, φυσικού αερίου.
Εργαζόμενοι κι άνεργοι γονείς,
Μέχρι τώρα οι κυβερνήσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ, κατάφεραν να περάσουν τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα τους, στην εκπαίδευση αλλά και συνολικότερα, με ευκολία, δημιουργώντας κλίμα απογοήτευσης, μοιρολατρίας και ήττας. Άνοιξε η όρεξή τους για επιβολή ακόμη πιο επώδυνων μέτρων. Όσο έχουν απέναντί τους την απογοήτευση και την ακινησία, τόσο θα σκληραίνουν την επίθεση.
Μπορεί να μπει φραγμός στα σχέδια τους; Μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα; Μπορούμε να τους σταματήσουμε;
Μπορούμε και πρέπει να τους σταματήσουμε! Να αρχίσουμε από το σχολείο μας οι γονείς, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι της γειτονιάς, να συναντηθούμε και να συνεννοηθούμε με όλους αυτούς που χτυπιούνται τα δικαιώματά τους, να βρούμε τους συμμάχους μας και να αντισταθούμε και να οργανώσουμε την πάλη μας για:
Να μην εφαρμοστούν οι νέες ρυθμίσεις
Πραγματικά δωρεάν και δημόσια εκπαίδευση
Μαζικούς διορισμούς εκπαιδευτικών και βοηθητικού προσωπικού στα σχολεία
Να μην περάσουν οι ταξικοί φραγμοί που ορθώνουν στα παιδιά μας.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Σκουριές: 450 διώξεις. Κανείς μόνος! Συναυλία οικονομικής ενίσχυσης, Σάββατο 4/6

0

Το κίνημα ενάντια στις καταστροφικές εξορύξεις που δραστηριοποιείται τα τελευταία χρόνια, έχει δεχτεί τη μέγιστη τρομοκρατία και καταστολή από το κράτος και την αστυνομία.
Οι διώξεις ως τώρα ξεπερνούν τις 450. Δεν αφήνουμε κανέναν μόνο του σ' αυτόν τον αγώνα. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι, απέναντι στην αισχρή προσπάθεια που γίνεται για να φιμώσουν το κίνημα.
Το Σάββατο 4 Ιουνίου στη Θεσσαλονίκη, διοργανώνεται συναυλία οικονομικής ενίσχυσης των διωκόμενων αγωνιστών. Στέλνουμε ένα πολύ ηχηρό μήνυμα ότι είμαστε εδώ και συνεχίζουμε δυναμικά, μέχρις ότου αποχωρήσουν οριστικά όσοι καταπατούν τη φύση, την ελευθερία μας, τις ζωές και την υγεία των παιδιών μας.
Συμμετέχουν τα εξής συγκροτήματα:

Υπεραστικοί
Social Waste & DJ Magnum
Folk 'n' Roll
Γιώργος Βαλιάκας & Ιδανικοί
Blackberry Jam

Κουπόνια οικονομικής ενίσχυσης διατίθενται στα καταστήματα:
Bioscoop (Λεωφόρος Κωνσταντίνου Καραμανλή 42)
Ακυβέρνητες Πολιτείες (Αλεξάνδρου Σβώλου 28)

Σας περιμένουμε!

Επιτροπή αγώνα Θεσσαλονίκης ενάντια στην εξόρυξη χρυσού

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ 04-06-2016

19:00, ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΚΟΔΡΑ, ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ

ΥΠΕΡΑΣΤΙΚΟΙ - SOCIAL WASTE – FOLK ‘N’ ROLL –

Γ. ΒΑΛΙΑΚΑΣ & ΙΔΑΝΙΚΟΙ – BLACKBERRY JAM

ΣΚΟΥΡΙΕΣ: ΠΑΝΩ ΑΠΟ 450 ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΙ.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ!

Στις 9 Ιουνίου ξεκινάει η πρώτη από τις μεγάλες δίκες του αγώνα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στις Σκουριές.
Πρόκειται για πολιτικές, φρονηματικές διώξεις ενάντια σε όσους αντιστέκονται στο ξεπούλημα του τόπου μας και στις εξορυκτικές πολυεθνικές. Ενάντια σε όσους αμφισβητούν το δόγμα Σαμαρά "επενδύσεις με κάθε κόστος" και υπερασπίζονται τον τόπο μας από τα δηλητήρια των τοξικών εξορύξεων.
Ενάντια σε όποιον υπερασπίζεται τις δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας σε Χαλκιδική και Θεσσαλονίκη που θα χαθούν εξαιτίας της εξόρυξης.
Η βιομηχανία διώξεων που ξεκίνησε το 2012 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα έχει στόχο την οικονομική, πολιτική και ηθική εξόντωση των ανθρώπων του αγώνα.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ευθυγραμμίστηκε με τις επιταγές της καναδικής εταιρείας και τις πιέσεις διεθνών παραγόντων και μηχανισμών που εξυπηρετούν τα συμφέροντα των πολυεθνικών. Συνεχίζει στον ίδιο δρόμο με την Κυβέρνηση Σαμαρά, νομιμοποιώντας, με κάθε νέα άδεια που παρέχει τις παρανομίες της Eldorado.
Η πολυεθνική χρειάζεται καταδίκες αγωνιστών γιατί έτσι μπορεί να αντιμετωπίσει και να διαλύσει το κίνημα. 450 διώξεις σε χωριά με πληθυσμό 2000-3000 κατοίκους σημαίνει ότι σχεδόν κάθε οικογένεια έχει τουλάχιστον ένα διωκόμενο. Η ποινικοποίηση των μαζικών λαϊκών κοινωνικών αγώνων μας αφορά όλους.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΤΩΝ ΔΙΩΚΟΜΕΝΩΝ

ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 9 ΙΟΥΝΙΟΥ 9:00 π.μ.

Επιτροπή Αγώνα Θεσσαλονίκης ενάντια στην εξόρυξη χρυσού
https://www.facebook.com/epitropiagonathessantigold/
epitropi.agona.thess.antigold@gmail.com

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Καταγγελία της Λαϊκής Αντίστασης-ΑΑΣ Ξάνθης για τη δίκη πέντε προσφύγων από το στρατόπεδο Χαλκερού

0

Την Πέμπτη 2 Ιούνη οδηγούνται στα δικαστήρια Καβάλας πέντε Σύριοι πρόσφυγες από το στρατόπεδο του Χαλκερού με βαριές και ανυπόστατες κατηγορίες (αντίσταση κατά της αρχής κλπ).
Μια έντονη αντιπαράθεση μεταξύ προσφύγων, που εξελίχθηκε μπροστά στο φυλάκιο του στρατοπέδου, «μετατράπηκε» από την αστυνομία σε επίθεση κατά του αστυνομικού-φύλακα (ο οποίος μάλιστα πυροβόλησε στον αέρα!!) με αποτέλεσμα τη σύλληψη, κράτηση και παραπομπή σε δίκη των πέντε προσφύγων. Αν αυτοί οι πρόσφυγες καταδικαστούν για τα αδικήματα που κατηγορούνται, είναι σίγουρο ότι χάνουν το δικαίωμα ασύλου, με αποτέλεσμα την απέλασή τους, την επιστροφή τους δηλαδή στη ζώνη του πολέμου, του θανάτου και της καταστροφής.
Είναι γεγονός ότι οι συνθήκες κάτω από τις οποίες είναι αναγκασμένοι να ζουν για μακρό χρονικό διάστημα οι πρόσφυγες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, και ιδιαίτερα αυτό του Χαλκερού, -η γκετοποίηση, η απομόνωση, η έλλειψη και των πιο στοιχειωδών υποδομών, καμία ενημέρωση ή υποστήριξη, πλήρης αβεβαιότητα για το μέλλον τους-, δημιουργούν τους όρους για τέτοιες αντιπαραθέσεις μεταξύ τους.
Η στρέβλωση όμως αυτών των αντιπαραθέσεων και η απαγγελία βαριών, ανυπόστατων κατηγοριών από την αστυνομία, έρχεται να ενισχύσει ένα κλίμα τρομοκρατίας που ασκείται και σε άλλα στρατόπεδα. Παράλληλα δείχνει την ουσία της αντι-μεταναστευτικής πολιτικής της κυβέρνησης, που έχει μετατρέψει τη χώρα, κάτω από τις κατευθύνσεις της ΕΕ, σε ένα απέραντο στρατόπεδο-φυλακή για τους κατατρεγμένους αλλά αξιοπρεπείς πρόσφυγες.
Η Λαϊκή Αντίσταση, καταγγέλλει αυτές τις εξελίξεις και ζητά την απόσυρση όλων των κατηγοριών, την αθώωση και απελευθέρωση των πέντε προσφύγων.
Καλεί τον ελληνικό λαό, που τόσο απλόχερα εκδηλώνει ποικιλοτρόπως την αλληλεγγύη του, να απαιτήσει δικαιώματα και αξιοπρεπή ζωή για τους πρόσφυγες, να καταγγείλει τους ιμπεριαλιστές και τους πολέμους τους σαν υπαίτιους για την προσφυγιά, και να συγκροτήσει ένα μέτωπο πάλης με πρόσφυγες και μετανάστες και όλους τους λαούς περιοχής για κοινούς αγώνες, ενάντια σε κοινούς εχθρούς.

Denunciation of the recent events in Chalkero's concentration camp

On Thursday the 2nd of June five Syrian refugees, who are currently held in the Chalkero's concentration camp, are being taken to court in the town of Kavala. They are being unsubstantially accused of obstructing the police in the course of duty, among others.
An intense conflict between some refugees in front of the concentration camp outpost was turned by the police to a conflict between the refugees and one police officer (who even shot into the air!!) This resulted in the arrest, detention and the upcoming trial of these five refugees. If we let them be condemned , it is certain that they will lose their right to sanctuary. This will result in their deportation and consequently in their return to the war zone, in deadly and destructive conditions.
It is no lie that the conditions within the concentration camps under which refugees are forced to live long-term, -especially in Chalkero- the ghetto life, the isolation, the lack of even the most basic infrastructures, the lack of supporting and keeping the refugees up to date with news concerning their doubtful future, are the reasons which cause these conflicts among them.
However, the distortion of the incident and the heavy and unsubstantial accusations undermine a regime of terror, apparent in many concentration camps. Additionally, the very essence of the government's opposition to immigration policy, enforced by the EU, is to turn our country into a vast prison for the persecuted, though dignified refugees.
As members of the Popular Resistance front (Laiki Antistasi) we denounce the prosecutions and we demand the withdrawal of the accusations, the liberation and the declaration of innocence of the refugees.
We call upon the Greek people who have shown their solidarity in countless ways to demand that the refugees are given rights and a life of dignity, to denounce the imperialists and their wars, because they are the cause of immigration; we call upon the Greek people to form a front alongside refugees, immigrants and all the peoples of our area and struggle together against our common enemies.

Popular Resistance front

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ξάνθη: συγκέντρωση και πορεία αλληλεγγύης στους πρόσφυγες και μετανάστες

0

Το Σάββατο 28 Μάη έγινε στην Ξάνθη συγκέντρωση και πορεία αλληλεγγύης στους πρόσφυγες και μετανάστες. Τη συγκέντρωση καλούσε η Λαϊκή Αντίσταση-ΑΑΣ και συμμετείχαν η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η ΚΕΕΡΦΑ και η ΛΑΕ. Στην κεντρική πλατεία συγκεντρώθηκαν αρκετές δεκάδες εργαζόμενοι και φοιτητές, ενώ στην πορεία συμμετείχαν περίπου 50 άτομα. Σίγουρα η μαζικότητα δεν ήταν ικανοποιητική, η πρωτοβουλία όμως που ανέλαβε η Λαϊκή Αντίσταση, η οποία αποτελούσε και το βασικό κομμάτι της διαδήλωσης, ανέδειξε για μια ακόμη φορά τα προβλήματα των προσφύγων εντάσσοντας την πάλη για την αντιμετώπισή τους στο πλαίσιο της πάλης του λαού μας ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τον πόλεμο και την εκμετάλλευση.
Στις τοποθετήσεις της από τη μικροφωνική που στήθηκε στην πλατεία, η Λαϊκή Αντίσταση κατήγγειλε, εκτός των άλλων, τις άθλιες συνθήκες που επικρατούν στο στρατόπεδο Χαλκερού, καθώς και την παραπομπή σε δίκη πέντε Σύριων προσφύγων με βαριές κατηγορίες, όπως αντίσταση κατά της αρχής κλπ.
Μετά το τέλος της διαδήλωσης ήταν προγραμματισμένη μετάβαση στο στρατόπεδο προσφύγων του Χαλκερού. Ωστόσο λόγω της απαράδεκτης ασυνέπειας του πρακτορείου να μη στείλει λεωφορείο όπως είχε συμφωνηθεί, αλλά και την αδυναμία να γίνει η μετάβαση με ΙΧ αυτοκίνητα, η παρέμβαση στο στρατόπεδο ακυρώθηκε. Γεγονός σίγουρα αρνητικό, δεδομένου ότι η πρόσφυγες στο Χαλκερό ήταν ενημερωμένοι, έτοιμοι και μας περίμεναν. Όπως άλλωστε μας περίμενε και μια μικρή δύναμη αστυνομικών από την Καβάλα, με τον διοικητή της ασφάλειας και τον διοικητή της υπηρεσίας μετανάστευσης.​

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

«Κόφτης» μισθών, συντάξεων, δικαιωμάτων και εν τέλει της ζωής μας!

0

Ο κακόφημος «κόφτης», που ενσωματώθηκε ως τροπολογία στο άκρως αντιλαϊκό πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε στη Βουλή από την κυβερνητική κοινοβουλευτική πλειοψηφία, το απόγευμα της Κυριακής 22 Μάη, αποτελεί μια τομή στην εξελισσόμενη και κλιμακούμενη επίθεση κυβέρνησης, ΕΕ και ΔΝΤ. Ο λεγόμενος και αυτόματος μηχανισμός δημοσιονομικής προσαρμογής -κατά την προσφιλή μέθοδο ονοματοδοσίας με τεχνοκρατικούς όρους των πλέον αντιδραστικών επινοήσεων κι εφαρμογών- ήρθε για να μείνει πάνω από τα κεφάλια των λαϊκών μαζών, ως μόνιμος καταπέλτης έμπρακτης κατάργησης κάθε δικαιώματος και κατάκτησής τους.
Οι πάντες γνωρίζουν ότι πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 3,5% του ΑΕΠ (δηλαδή 6,3 δισεκατομμύρια ευρώ) είναι αδύνατον να υπάρξουν σε μια χώρα σαν την Ελλάδα και μάλιστα εις το διηνεκές. Το ΔΝΤ επισήμως θεωρεί αυτό το στόχο εξωπραγματικό, κάνοντας λόγο για δυσκολία επίτευξης ακόμη και αυτού του 1,5% που προτείνει! Επομένως, ο «κόφτης» αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο με μόνιμα χαρακτηριστικά αυτόματης περικοπής μισθών, συντάξεων, κοινωνικών δαπανών κλπ, ότι δηλαδή επιστρέφεται από το σύστημα στον κόσμο της δουλειάς.
Οι «ευαίσθητοι» κωδικοί του προϋπολογισμού που εξαιρούνται του «κόφτη» (π.χ. πολεμικές δαπάνες) είναι χαρακτηριστικοί για το τι πρόκειται να συμβαίνει αναφορικά με το λαό. Έτσι θα αποφεύγεται η «βάσανος» της κοινοβουλευτικής διαδικασίας, που προκαλεί εκτός των άλλων και κινητοποιήσεις των εργαζομένων, αφού με μια πράξη των αρμόδιων υπουργών θα επέρχεται το επιθυμητό για τους εκτός κι εντός της χώρας κρατούντες. Με την ανακοίνωση των οικονομικών αποτελεσμάτων της προηγούμενης χρονιάς, τον Μάιο κάθε έτους, από τα ευρωπαϊκά επιτελεία θα μπαίνει αυτόματα σε εφαρμογή ο «κόφτης». Οι συνειρμοί είναι κάτι παραπάνω από προφανείς…
Στο σημείο αυτό πάνε περίπατο με τελεσίδικο τρόπο όλα εκείνα τα βαρύγδουπα της συριζέικης ηγεσίας περί αποκαταστάσεων, διασφαλίσεων, εγγυήσεων κλπ. Με πολύ πρακτικό, άμεσο και αυτόματο τρόπο δηλώνεται με το γράμμα και το πνεύμα του νόμου η βεβαιότητα υλοποίησης σε μακροχρόνια βάση της πολιτικής της συρρίκνωσης, των περικοπών και ουσιαστικά της κατάργησης κάθε δικλείδας προστασίας των εργαζομένων. Στην πραγματικότητα, ο λαός γίνεται έρμαιο στα σχέδια των ιμπεριαλιστών και της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης, που θα διαμορφώνουν κατά το δοκούν τους δείκτες και το γενικότερο περιβάλλον, με στόχο τη διαχρονική περαιτέρω αφαίμαξή του, έχοντας τα χέρια λυμένα -όπως ευελπιστούν.
Ακόμη περισσότερο σήμερα ηχούν ως κακόγουστο αστείο οι προεκλογικές υποσχέσεις της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ περί επαναφοράς του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ, 13ης σύνταξης κλπ. Όταν κι αυτός ο μεικτός μισθός των 586 ευρώ, που τυπικά ισχύει, στην πράξη καταστρατηγείται βάναυσα από την εργοδοσία, ο καθένας καταλαβαίνει ότι ο «κόφτης» δίνει το πράσινο φως όχι μόνο για περικοπές στις μισθολογικές και συνταξιοδοτικές δαπάνες του κράτους, αλλά ενθαρρύνει τους εργοδότες με πολύ χειροπιαστό τρόπο. Ο αυτόματος τρόπος που οι βιομήχανοι μέσω του ΣΕΒ έθεσαν ανοιχτά θέμα κατάργησης του 13ου και 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα (Δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα κι Επίδομα Αδείας) είναι απόλυτα συμβατός με το όλο πλαίσιο που φρόντισαν να διαμορφώσουν οι «θεσμοί» με την κυβέρνηση.
Στην ίδια αντεργατική κατεύθυνση κινείται το πλαίσιο που διαμορφώνεται για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και κατ’ επέκταση τις συλλογικές συμβάσεις. Ουσιαστικά καταργούνται προϊδεάζοντας για το τι πρόκειται να ακολουθήσει στο επόμενο πακέτο μέτρων, που θα αφορούν τα εργασιακά, τις απολύσεις, τα συνδικαλιστικά-απεργιακά δικαιώματα των εργαζομένων. Η όποια έννοια ελεύθερης συλλογικής διαπραγμάτευσης επιχειρείται να μην έχει καμία υπόσταση και στην ουσία οι σχέσεις εργασίας και ως προς όλες τους τις πλευρές να διαμορφώνονται μονομερώς από το κεφάλαιο.
Μετά απ΄ όλα αυτά, αντιλαμβάνεται καθένας ότι ο «κόφτης» δεν είναι μια επί μέρους παρέμβαση που έχει δυσμενή για το λαό αποτελέσματα σε κάποια θέματα. Πρόκειται για τη θεσμοθετημένη επισημοποίηση της κατάργησης κάθε έννοιας σταθερότητας σε αμοιβή, παροχή, δικαιώματα. Αποτελεί την έμπρακτη απάντηση των ιμπεριαλιστών ΗΠΑ-ΕΕ και της άρχουσας τάξης στο διαμορφούμενο τοπίο ελαστικότητας, αβεβαιότητας και ανασφάλειας. Ταυτόχρονα, δείχνει προθέσεις στο βαθμό που κι αυτή η υπάρχουσα σημερινή «κοινωνική ισορροπία», στη βάση των δοσμένων κοινωνικών-ταξικών συσχετισμών δύναμης, θα αποτελέσει από τη μεριά τους τη βάση μιας νέας επίθεσης.
Με μια έννοια, επιχειρούν να επαναφέρουν και να επιβάλουν πρακτικά την «κατάργηση της πάλης των τάξεων», διακαή πόθο της παγκόσμιας αντίδρασης δεκαετίες τώρα, φέρνοντας στη μνήμη ανάλογες δηλώσεις του ανεκδιήγητου Λάσκαρη, υπουργού εργασίας της πρώτης μεταπολιτευτικής κυβέρνησης της ΝΔ. Μόνο που κι αυτές, μαζί με ανάλογες παγκόσμιων αστέρων-υμνητών του συστήματος, δεν επιβεβαιώθηκαν…
Όσο κι αν η κατάσταση στους κόλπους της εργατικής τάξης και γενικότερα των εργαζομένων δεν είναι καλή, η υπεροψία-επίδειξη δύναμης που χαρακτηρίζει τους φορείς της αντιλαϊκής επέλασης δεν συνάδει με τα μηνύματα που έρχονται, όταν κανείς βλέπει «ολόκληρη την εικόνα». Τα γεγονότα σε Γαλλία-Βέλγιο, με τη μαζική αντίσταση των εργαζομένων σε μέτρα ανάλογου αν όχι ταυτόσημου χαρακτήρα, θέτουν σε ανοιχτή αμφισβήτηση τη «σιγουριά» των από πάνω. Θα πει κάποιος ότι αυτοί το γνωρίζουν καλύτερα απ’ τον καθένα μας, αφού έχουν αναπτύξει ανάλογα αντανακλαστικά στη μακρόχρονη εξουσία τους. Με μια διαφορά, αυτήν της συνειδητοποίησης των από κάτω του πόσο κυνικός και αδίστακτος είναι ο αντίπαλος.
Δεν μας φαίνεται πιθανό η εφαρμογή στην πράξη του «κόφτη», στο βαθμό που άπτεται της υλικής υπόστασης του εργαζόμενου λαού, να περνάει σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Οι προθέσεις άλλωστε δεν ταυτίζονται πάντα με το αποτέλεσμα. Από αυτή την άποψη, όσο κι αν αποτελεί μια σοβαρή αντιλαϊκή-αντεργατική επιτυχία κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ, μένει ν’ αποδειχτεί, αν πέρα από την ολοφάνερη γενική λαϊκή δυσφορία, μπορεί να αποτελέσει αφορμή για μαζικές αντιδράσεις κινηματικού χαρακτήρα. Εμείς πάντως σκοπεύουμε να συμβάλουμε σε αυτές, μ’ όλες μας τις δυνάμεις.

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συνεχίζεται και επεκτείνεται η απεργία των καθαριστριών της ΟΣΥ

0

Συνεχίζουν -μετά τον εμπαιγμό της προηγούμενης εβδομάδας όπου τις υποχρέωσαν να σταματήσουν τις απεργιακές τους κινητοποιήσεις με την υπόσχεση ότι θα πληρωθούν από την εργοδοσία και τη διοίκηση- οι καθαρίστριες των λεωφορείων της ΟΣΥ τον αγώνα τους για την καταβολή των δεδουλευμένων τους με επίσχεση εργασίας που ξεκίνησε από τη Παρασκευή το βράδυ (27/5).  Η εργολαβική εταιρεία Λινκ Απ χρωστάει στις εργαζόμενες από 3 έως και 6 μήνες. Ο αγώνας των καθαριστριών, παρά τις προσπάθειες της εργοδοσίας και της διοίκησης της ΟΣΥ είτε να τις τρομοκρατήσουν είτε να τις παραπλανήσουν, όχι μόνο δεν κάμπτεται αλλά επεκτείνεται με το να συμμετέχουν πλέον από τα 7 αμαξοστάσια τα έξι. Χθες προστέθηκε και αυτό του Πειραιά όπου να υπενθυμίσουμε στη προηγούμενη απεργιακή τους κινητοποίηση υπήρξε απόλυση.
Αύριο το πρωί στις 9:00 οι καθαρίστριες, μαζί με αλληλέγγυους, θα πραγματοποιήσουν συγκέντρωση στο υπουργείο Μεταφορών επιδιώκοντας να συναντηθούν με τον υπουργό Σπρίντζη και να απαιτήσουν την ικανοποίηση των αιτημάτων τους.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Να μην συγκαλυφθεί το εργατικό "ατύχημα" στο ΕΚΠΑ

0

Tο σχετικό σχέδιο ψηφίσματος για σωματεία, συλλόγους κλπ:

ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΣΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΟΥ ΕΚΠΑ

Ο Σύλλογος …. καταγγέλει την διοίκηση του ΕΚΠΑ για τις απαράδεκτες συνθήκες εργασίας στο ταριχευτήριο της Ιατρικής Σχολής και τα ελλειπή μέτρα ασφαλείας που είχαν σαν συνέπεια να υποστεί σοβαρό ατύχημα ο συνάδελφος Οδυσσέας Βογιατζής.
Μερικούς μήνες μόνο μετά το ατύχημα στα ΕΛΠΕ που κόστισε τη ζωή σε τέσσερεις ανθρώπους αλλά ακόμη δεν έχουν αποδοθεί ευθύνες, τον Δεκέμβριο του 2015 στην Ιατρική Σχολή ο συνάδελφος Οδυσσέας Βογιατζής παρά λίγο να χάσει τη ζωή του εξ αιτίας των απαράδεκτων συνθηκών εργασίας και των ελλείψεων σε μέτρα ασφαλείας.
Τα ανύπαρκτα μέτρα προστασίας του εργαζόμενου στο ταριχευτήριο, οι μνημονιακές επιταγές σε περικοπές στο προσωπικό που συνοδεύονταν από περικοπές στα κονδύλια για συντήρηση και καθαριότητα, με συνέπεια άλλες δεξαμενές ταρίχευσης να είναι εκτός λειτουργίας και άλλες να υπολειτουργούν ενώ ο όγκος εργασίας (πτώματα προς ταρίχευση) αυξανόταν είχαν σαν αποτέλεσμα την εντατικοποίηση του συμβασιούχου συναδέλφου. Η Διοίκηση του ΕΚΠΑ κάλυπτε την έλλειψη προσωπικού με απλήρωτο και μη εκπαιδευμένο «εθελοντή» και με τη χρήση ακατάλληλων εργαλείων. Σ’ αυτό το εφιαλτικό σκηνικό, με τις αναθυμιάσεις από τα τοξικά χημικά να δημιουργούν αποπνικτική ατμόσφαιρα και τις ανύπαρκτες συνθήκες ασφάλειας, το «ατύχημα» ήταν θέμα χρόνου.
Ο συνάδελφος νοσηλεύθηκε στο νοσοκομείο Γεννηματά, με εγκαύματα σε πρόσωπο και σώμα από τα επικίνδυνα χημικά (φαινόλη φορμόλη) που χρησιμοποιούνταν με ακατάλληλα εργαλεία χωρίς να έχουν αποκλειστεί και σοβαρές μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην υγεία του από τα εγκαύματα με τις τοξικές ουσίες.
Καταγγέλλουμε το ΕΚΠΑ γιατί αντί να αναλάβει τις ΕΥΘΥΝΕΣ του έναντι του εργαζόμενου και να αποκαταστήσει ασφαλείς συνθήκες εργασίας  τον ΑΠΕΛΥΣΕ μετά από 10 χρόνια εργασίας μη ανανεώνοντας την σύμβαση εργασίας.

Απαιτούμε:
-          Να μην συγκαλυφθεί το εργατικό «ατύχημα» στο ΕΚΠΑ.
-          Άμεση επαναπρόσληψη του Ο.Β. στη θέση του, με μόνιμη και σταθερή σχέση εργασίας, σε συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας.
-          Καταβολή της μισθοδοσίας των προηγούμενων μηνών
-          Αποζημίωσή του εργαζόμενου για το εργατικό ατύχημα
-          Συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας σε κάθε χώρο εργασίας σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
-          Απόδοση ευθυνών και τιμωρία των υπευθύνων για το ατύχημα

Καλούμε τον Υπουργό Παιδείας, τον Υπουργό Εργασίας και τον Υπουργό Υγείας, να πάρουν θέση για το «ατύχημα» και τις παραλείψεις της διοίκησης του ΕΚΠΑ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Απλήρωτοι εδώ και δυό μήνες οι εργολαβικοί εργαζόμενοι στον Ευαγγελισμό.

0

Απλήρωτοι εδώ και δυό μήνες οι εργολαβικοί εργαζόμενοι στον Ευαγγελισμό. Το Σωματείο και οι εργαζόμενοι στηρίζουν τους εργαζόμενους, συμπαραστέκονται και ετοιμάζουν κινητοποιήσεις απαιτώντας να πληρωθούν άμεσα όσα τους χρωστάνε οι εργολάβοι - δουλέμποροι..
Η ανακοίνωση του Σωματείου εργαζομένων στον Ευαγγελισμό αναφέρει:
"Οι εργολαβικοί εργάτες στον Ευαγγελισμό έχουν να πληρωθούν δύο μήνες με το αιτιολογικό ότι δεν υπογράφει ο πάρεδρος, η εργολάβος δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες απέναντι στους εργαζόμενους και η Διοίκηση και το Υπουργείο "νίπτουν τας χείρας τους". Αντίστοιχη απληρωσιά υπάρχει ακόμα και σε νοσοκομεία που εξακολουθούν να ισχύουν οι συμβάσεις. Ακόμα και εκεί που έγιναν οι απαράδεκτες ατομικές συμβάσεις (π.χ. Δρομοκαείτιο) οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα είναι απλήρωτοι. Την κρίση την πληρώνουν μόνο οι εργάτες και δεν είναι αποφασισμένοι να παραδοθούν. Προετοιμάζονται κινητοποιήσεις".

http://flemig-hospital.blogspot.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Να δώσει η «Πρωτοπορία» την αποζημίωση στη συνάδελφο που υπέστη βλαπτική μεταβολή

0

Η συνάδελφος δούλευε 13 χρόνια στο βιβλιοπωλείο «Πρωτοπορία», στην πώληση. Ήταν επίσης ενεργό μέλος του Συλλόγου μας και για αρκετά χρόνια μέλος του Δ.Σ. Εντελώς μα εντελώς «τυχαία», λίγο καιρό μετά την λήξη της προστασίας που παρέχει ο νόμος σε όσους και όσες συμμετέχουν σε συνδικαλιστικά όργανα, η εργοδοσία της «Πρωτοπορίας» μετακίνησε την συνάδελφο από την πώληση στο ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο.
Από τις 18/1/16 η εργοδοσία προφορικώς ανακοίνωσε στην συνάδελφο και παρά τις επιφυλάξεις της, την ανάθεση καθηκόντων »ταξινόμησης» βιβλίων ανά ηλεκτρονική παραγγελία (εργασία κατά την οποία η εργαζόμενη βρίσκονταν όρθια -χωρίς σκαμπό- και σκυφτή πάνω από έναν πάγκο για οκτώ ώρες, προκειμένου να ταξινομήσει και να τοποθετήσει σε ραφιέρες τα βιβλία ώστε να εκτελεστούν οι παραγγελίες). Η ενέργεια αυτή αποτελεί ξεκάθαρη βλαπτική μεταβολή από μεριάς της εργοδοσίας σε βάρος της συναδέλφου. Κι αυτό τόσο γιατί αλλάζουν ριζικά οι όροι και οι συνθήκες εργασίας σε σχέση με την ειδικότητα που είχε η συνάδελφος για 13 χρόνια, όσο και γιατί αυτές οι συνθήκες επιδείνωσαν σοβαρά τα προβλήματα υγείας που ήδη αντιμετώπιζε (ορθοστατική υπόταση, ισχιαλγία). Η εργοδοσία της «Πρωτοπορίας» συνέχιζε να σφυρίζει αδιάφορα. Άλλωστε σήμερα ποιος ασχολείται με ειδικότητες και προβλήματα υγείας;
Η συνάδελφος μετά από αυτή την στάση των εργοδοτών προσέφυγε στην επιθεώρηση εργασίας αναζητώντας το δίκιο της, όμως, όπως συμβαίνει σε πολλές περιπτώσεις, η επιθεώρηση «ένιψε τας χείρας της», δεν πήρε θέση και κάλεσε την εργαζόμενη να προσφύγει στα δικαστήρια. Ούτε τα ρατσιστικά και σεξιστικά σχόλια του εργοδότη κατά την διάρκεια της συζήτησης, ούτε η απαξίωση της επιθεώρησης τόσο προφορικά, όσο και γραπτά στο υπόμνημα που κατέθεσε ο εργοδότης συγκίνησαν τους επιθεωρητές. Τελικά, η επιθεώρηση ουσιαστικά αποδέχθηκε την απαξίωση, αφού η θέση του εργοδότη, ότι η επιθεώρηση δεν έχει καμμιά θέση να ανακατεύεται σε αυτά τα ζητήματα, επί της ουσίας εκφράστηκε με την γνωμοδότηση που έβγαλε. Το ερώτημα βέβαια που προκύπτει είναι αν οι επιθεωρήσεις δεν έχουν θέση στα εργασιακά ζητήματα και στα θέματα που ανακύπτουν, ποια είναι η χρησιμότητα τους;
Ακόμα και μετά τη διενέργεια της εργατικής διαφοράς η εργοδοσία συνέχισε την ίδια τακτική, διατηρώντας την εργαζόμενη στο πόστο του ηλεκτρονικού βιβλιοπωλείου, επιχειρώντας προφανώς την ηθική, σωματική και ψυχολογική της εξόντωση, προκειμένου να εξωθηθεί σε οικειοθελή αποχώρηση.
Αρχές Μαΐου η εργαζόμενη προχώρησε σε επίδοση εξωδίκου, καλώντας την εργοδοσία να την επαναφέρει στη θέση εργασίας της πωλήτριας, στο φυσικό βιβλιοπωλείο, όπου εργάζονταν τα τελευταία 13 έτη, εντός τεσσάρων ημερών, αλλιώς η τυχόν αδράνεια τους θα συνιστούσε (σύμφωνα με την εργατική νομοθεσία που ορίζει πως κάθε βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας σε βάρος του μισθωτού θεωρείται καταγγελία της σύμβασης), καταγγελία της σύμβασης από μέρους του εργοδότη, ο οποίος σε τέτοια περίπτωση είναι υποχρεωμένος να πληρώσει την προβλεπόμενη αποζημίωση λόγω απολύσεως (συντελεσθείσας 13 Μαΐου 2016).
Η εργοδοσία, μέχρι και σήμερα, αρνείται να καταβάλει την αποζημίωση. Αρχικώς, με μοναδική »αντιπρότασή της» αν θέλει η εργαζόμενη (»χάριν της δεκατριάχρονης συνεργασίας τους»), να γίνει οικειοθελής αποχώρησή της και να της δώσει κάτι λίγα »ως δείγμα ευγνωμοσύνης» για τις υπηρεσίες της!!! Και εν συνεχεία, ισχυριζόμενη πως δεν υπάρχει καμία βλαπτική μεταβολή, πως η εργαζόμενη επέδειξε απαράδεκτη και αντισυμβατική συμπεριφορά και δηλώνοντας πως θεωρεί αδικαιολόγητη την απουσία της και ότι έχει οικειοθελώς αποχωρήσει.
Για όλους και όλες εμάς που εργαζόμαστε στους χώρους του βιβλίου αυτό δεν είναι ένα ζήτημα που μπορούμε να το προσπεράσουμε.

>Δεν πρόκειται να ανεχθούμε μια συνάδελφός μας ουσιαστικά να απολύεται μετά από αρκετά χρόνια δουλειάς χωρίς να παίρνει ούτε αποζημίωση.

>Δεν πρόκειται να δεχθούμε όποιος και όποια αντιστέκεται και υπερασπίζεται τα εργατικά συμφέροντα να δέχεται την εκδικητικότητα και βλαπτικές μεταβολές στην εργασία του/της από τους εργοδότες.

>Δεν θα αφήσουμε ποτέ καμία συνάδελφο μόνη της και κανένα συνάδελφο μόνο του να αντιμετωπίσει τις εργοδοτικές επιθέσεις και αυθαιρεσίες.

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΑΣΥΔΟΣΙΑ ΚΑΙ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ, Η ΑΛΛΗΛΕΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ΝΑ ΔΟΘΕΙ ΤΩΡΑ Η ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΑΠΟΛΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ ΤΗΣ «ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΣ»

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ – ΧΑΡΤΟΥ – ΨΗΦΙΑΚΩΝ ΜΕΣΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ
Λόντου 6, Εξάρχεια – Αθήνα | 210-3820537 | sylyp_vivliou@yahoo.gr | bookworker.wordpress.com

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

48ωρη απεργία στα λιμάνια - συγκέντρωση στην πλατεία Κλαυθμώνος και πορεία στο Σύνταγμα

0

Συνεχίζουν τις 48ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες οι εργαζόμενοι σε ΟΛΠ και ΟΛΘ.
Την Τρίτη 31 Μάη θα πραγματοποιήσουν συγκέντρωση στην πλατεία Κλαυθμώνος, στις 10.00 το πρωί και στη συνέχεια πορεία προς ξενοδοχείο στο Σύνταγμα, όπου θα πραγματοποιείται η γενική συνέλευση των μετόχων του ΟΛΠ.
Την απόφαση για τις κινητοποιήσεις πήραν τα συνδικαλιστικά όργανα των λιμενεργατών την Κυριακή 29 Μάη.

Το πράσινο φως άναψε για το ξεπούλημα των λιμανιών
Μετά την έγκριση «του προγράμματος αξιοποίησης των περιουσιακών στοιχείων του ΤΑΙΠΕΔ» από το Κυβερνητικό Συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής (ΚΥΣΟΙΠ), στις ιδιωτικοποιήσεις των Περιφερειακών Αεροδρομίων, Ελληνικού, Αστέρα Βουλιαγμένης, Αφάντου, ΔΕΣΦΑ, ΟΛΠ, ΟΛΘ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, αεροδρομίου Ελ. Βενιζέλος, προστέθηκαν ακόμη δέκα, ανεβάζοντας τον αριθμό σε 19.
Η κυβέρνηση θέλει να προχωρήσει άμεσα τις ιδιωτικοποιήσεις, έναν από τους όρους για να την αποδεχτούν οι δανειστές ιμπεριαλιστές σαν κυβέρνηση που μπορεί να υλοποιήσει τις απαιτήσεις τους, που μπορεί να υπερασπιστεί την αστική τάξη. Μετά το Εurogroup, ο Τσίπρας δηλώνει περιχαρής «βγήκαμε αλώβητοι, όρθιοι, αποκαθίσταται πλήρως η σταθερότητα, φεύγει η αβεβαιότητα, τελειώνει όλη αυτή η συζήτηση για το εάν η Ελλάδα μπορεί να καταφέρει να παραμείνει στον ισχυρό πυρήνα της Ευρώπης».
Ήδη στον ΟΛΘ άρχισαν να παρελαύνουν οι υποψήφιοι αγοραστές να επιθεωρήσουν τον χώρο: οι ειδικοί της εταιρείας για την Ευρώπη, τη Μ. Ανατολή και την Αφρική, της φιλιππινέζικης ICTS, που είναι παγκόσμια δύναμη στη διαχείριση container terminal και έχει παρουσία σε 28 λιμάνια ανά τον κόσμο, οι εκπρόσωποι της APM Terminals B.V., θυγατρικής της δανέζικης Maersk, της ιαπωνικής «Mitsui». Και αναμένονται οι αντιπροσωπείες της Deutsche Invest Equity Partners GmbH και της P&O Steam Navigation Company, θυγατρικής της Dubai Ports. Πρέπει να αποφασίσουν αν τους συμφέρουν οι όροι του ξεπουλήματος ή μπορούν να καταφέρουν καλύτερους μέχρι το τέλος Ιουλίου, που λήγει η προθεσμία κατάθεσης των προσφορών.
Στη διάρκεια των διερευνητικών επισκέψεων, οι εργαζόμενοι του ΟΛΘ συγκεντρώθηκαν στην εσωτερική Πύλη του σταθμού εμπορευματοκιβωτίων (ΣΕΜΠΟ), έκαναν ανθρώπινη αλυσίδα και έθεσαν τα αιτήματά τους στους υπηρεσιακούς παράγοντες του ΤΑΙΠΕΔ και του υπουργείου και δήλωσαν ότι θα συνεχίσουν να προασπίζουν την εργασία τους με κάθε μέσο.
Οι εργαζόμενοι στο Λιμάνι της Θεσσαλονίκης βρίσκονται ήδη σε κινητοποιήσεις από το Σάββατο 21/5, με αποχή από την υπερωριακή εργασία και εργασία Σαββάτου -Κυριακής και από την Πέμπτη 26/5 ξεκινούν σε 48ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες με απόφαση της ΟΜΥΛΕ. Τη Δευτέρα 30 Μαΐου, στις 11 το πρωί, στο εντευκτήριο στο κτίριο διοίκησης στον 1ο προβλήτα, θα ανακοινώσουν το απεργιακό πρόγραμμα για τις επόμενες ημέρες. «Το θέµα της κατοχύρωσης της εργασίας και των εργασιακών σχέσεων ξεπερνάει την λογική του αιτήματος και της διεκδίκησης και καθίσταται όρος ύπαρξης» υπογραμμίζουν σε ανακοίνωσή τους.
Ο υπουργός της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ Δρίτσας δήλωσε «Βούληση της κυβέρνησης είναι να κατοχυρωθούν πλήρως οι ασφαλείς και σταθερές θέσεις εργασίας στον ΟΛΠ και τον ΟΛΘ», ενώ το θέμα της κατοχύρωσης των θέσεων εργασίας έχει αφεθεί στην καλή θέληση του ΤΑΙΠΕΔ. Δυο μέρες πριν, η Διεθνής Ναυτική Ένωση (ΔΕΝ) ζήτησε από τον Υπουργό Ναυτιλίας κ. Θοδωρή Δρίτσα να χρησιμοποιήσει όλα τα αναγκαία μέτρα, ακόμη και ένδικα, ώστε να ακυρωθούν οι κινητοποιήσεις. Η ΟΜΥΛΕ, σε ανακοίνωσή της, αντιτάσσει ότι «σε μια περίοδο τρομακτικής ανεργίας είναι αδιαπραγμάτευτη για μας η σταθερή εργασία, που απορρέει από θεσμικές κατοχυρώσεις, με χαρακτήρα συλλογικών συμβάσεων».
Οι εργαζόμενοι ξέρουν καλά ότι όταν μια κυβέρνηση ξεπουλά τον πλούτο της χώρας, ταυτόχρονα καταργεί τα δικαιώματα των εργαζόμενων. Ξέρουν ότι είναι δικό τους επιτακτικό καθήκον να υπερασπιστούν τα δικά τους εργασιακά δικαιώματα και να αγωνιστούν ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις μαζί με όλους τους εργαζόμενους κατ’ αρχήν του κλάδου και σε συντονισμό με όλους όσους βρίσκονται στον δρόμο και αγωνίζονται για το δικαίωμα στην δουλειά.

Προλεταριακή Σημαία

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αφίσα- ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΑΤΙΚ

0

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17 ΙΟΥΝΗ, 6:30 μ.μ.

ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

«Να μη μείνει ατιμώρητος ο παρ'ολίγο φονιάς της Κουτσουμπού»

0

Σε διαμαρτυρία έξω από τα δικαστήρια της Ευελπίδων (κτήριο 2) στις 9 π.μ. στις 9 Ιουνίου καλεί το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα για «να μη μείνει ατιμώρητος ο παρ'ολίγο φονιάς της Αγγλικής Κουτσουμπού», που τραυματίστηκε βαρύτατα στη διαδήλωση της 6ης Δεκέμβριου 2009.
Υπενθυμίζεται ότι η Αγγελική Κουτσουμπού παρ' ολίγον να χάσει τη ζωή της όταν μοτοσικλέτα της ομάδας ΔΕΛΤΑ διεμβόλισε το μπλοκ της ΕΕΚ και την έριξε κάτω περνώντας στη συνέχεια από πάνω της, στη διαδήλωση στο Σύνταγμα για τον ένα χρόνο από τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου από τον ειδικό φρουρό Επαμεινώνδα Κορκονέα.
Ο αστυνομικός της ομάδας ΔΕΛΤΑ «πρωτόδικα, το Νοέμβρη του 2014, καταδικάστηκε σε δωδεκάμηνη φυλάκιση με αναστολή, για τροχαίο ατύχημα» και στις 9 Ιούνη «επιχειρεί να πετάξει από πάνω του ακόμα και αυτή την ποινή, βγαίνοντας λάδι ο ίδιος, για να ξεπλύνει την κυβέρνηση που του ανέθεσε να πράξει τη δολοφονική πράξη».
Στην ανακοίνωση το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα τονίζει:
Η εκδίκαση της αγωγής, ύστερα από 7 σχεδόν χρόνια, δεν έχει προσδιοριστεί και κανείς δεν γνωρίζει σε πιο συρτάρι βρίσκεται. Όπως, επίσης δεν έχει προσδιοριστεί δικάσιμος για τον τραυματισμό του σ. Δημήτρη Γεωργίου, γιατρού, που έδωσε τις πρώτες βοήθειες στην Aγγελική και δέχθηκε τα χτυπήματα από το γκλοπ του συνεπιβάτη της μοτοσυκλέτας, με αποτέλεσμα να έχει μείνει μισοπαράλυτο το χέρι του), αλλά και μια ακόμα εκδικητική πράξη από τη μεριά της εξουσίας, απέναντι στο Δεκέμβρη που τους τρόμαξε, του Δεκέμβρη που αποτέλεσε την αφετηρία των εξεγέρσεων απέναντι στην καπιταλιστική κρίση.
Πολλοί σύντροφοι τραυματίστηκαν και διώκονται δικαστικά, σε μια σειρά χωριστών δικών για να μη φαίνεται πως αποτελούν μια ενιαία επιχείρηση αστυνομικής επίθεσης κατά αγωνιστών του κινήματος και του EEK. Έτσι, στις 17 Ιουνίου έχει προσδιοριστεί η δίκη του σ. Κυριάκου Μουτίδη, στελέχους του ΕΕΚ και συνδικαλιστή στο σωματείο βάσης ταχυμεταφορών, κατηγορούμενου, με βαριές κατηγορίες για «αντίσταση κατά της αρχής» κ.ά.
Πολιτικός υπεύθυνος της επίθεσης ήταν ο τότε υπουργός Προστασίας του Πολίτη Xρυσοχοΐδης, που την εποχή εκείνη έπαιζε πολλά πολιτικά παιχνίδια ευελπιστώντας ότι θα γίνει αρχηγός του ΠAΣOK.
Tο εργατικό και λαϊκό κίνημα τώρα, επτά χρόνια μετά τη δολοφονική επίθεση στο μπλοκ του Ε.Ε.Κ. και την Αγγελική Κουτσουμπού, όχι μόνο πρέπει να απαιτήσει την τιμωρία, και όχι για τροχαίο του Ποιμενίδη, αλλά και να απαιτήσει τη διάλυση των ΜΑΤ-ΔΕΛΤΑ-ΔΙΑΣ και όλων των ομάδων των δυνάμεων καταστολής.

https://www.alfavita.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Υποταγμένο θέλει τον λαό η κυβέρνηση για να συνεχίσει τη συντριβή του

0

Αντίσταση-Διεκδίκηση-Αναμέτρηση, η γραμμή της συγκρότησης της μαζικής πάλης!

Το διεθνές τοπίο γίνεται όλο και πιο βαρύ και ανησυχητικό για τους λαούς και τους εργάτες. Από τη μια, η οικονομική κρίση του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος όχι μόνο δεν ξεπερνιέται αλλά σέρνεται και απειλεί διαρκώς με απότομα φουντώματα, ακόμα και με ένα γιγάντιο κραχ. Η «λύση» που όλες οι δυνάμεις του συστήματος προωθούν απέναντί της, είναι ξανά και ξανά η μεγαλύτερη εκμετάλλευση της εργατικής τάξης, το γδάρσιμο των λαϊκών μαζών. Από την άλλη –και σε σχέση αλληλοτροφοδότησης με τα αδιέξοδα της οικονομίας του συστήματος της εκμετάλλευσης και του παρασιτισμού- στα πηγαινέλα και στα φόρα των ιμπεριαλιστών καταγράφεται το αδιέξοδο των «ειρηνικών ισορροπιών» τους. Όλες οι προσωρινές επιλογές τους που ονομάζονται «παγωμένες συγκρούσεις», «εκεχειρίες», «συνομιλίες ειρηνικής διευθέτησης», με τις οποίες διαχειρίζονται τις πολεμικές κρίσεις και εντάσεις σε μια σειρά χώρες και περιοχές του πλανήτη, δείχνουν να μην στέκονται, να μην αντέχουν στις ολοένα ισχυρότερες τάσεις πολιτικοποίησης και στρατιωτικοποίησης που εγγενώς προκύπτουν ως απαντήσεις στην κρίση και στον ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό. Από τον Ειρηνικό ως τη Μεσόγειο, από τη Β. Αφρική ως τον Καύκασο και από τη Μ. Ανατολή ως την Ουκρανία, οι κάθε είδους εκβιασμοί, οι «περιορισμένες» σφαγές λαών και οι «τακτικές διευθετήσεις» που τις ακολουθούν, πιάνουν ξανά και ξανά τα όριά τους και φέρνουν τα ερωτήματα του ανταγωνισμού, το ερώτημα «ποιοι-ποιους», σε όλο και πιο ψηλό επίπεδο.
Αυτό είναι το φόντο και η ροπή των εξελίξεων για τις οποίες χρειάζεται να κάνουν τους λογαριασμούς τους οι λαοί. Αυτό είναι και το πλαίσιο μέσα στο οποίο βρίσκεται, καταληστεύεται και απειλείται η χώρα μας και ο λαός μας. Αυτές είναι και οι ράγες στις οποίες με πολύ μεγάλη ταχύτητα εξελίσσεται ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνησή του, ως υπηρέτης των ιμπεριαλιστών πατρώνων, ως φορέας της επίθεσης. Σε αυτό το πλαίσιο είναι που ο λαός μας καλείται να κάνει τους λογαριασμούς που δεν έκανε –για μια σειρά λόγους- το 2010-12, να σταθεί «απέναντι στον εαυτό του», για να μπορέσει να σταθεί απέναντι στην κυβερνητική επέλαση, που για λογαριασμό των ντόπιων και ξένων αφεντικών ρημάζει το παρόν και κλέβει το μέλλον της κοινωνικής πλειοψηφίας. Αυτή η συλλογική του ανάγκη, από τη μια ενισχύεται και ωριμάζει από τους αντικειμενικούς όρους και από την άλλη συναντά τα μεγάλα εμπόδια της αποσυγκρότησης και της ήττας, με όσα αυτή κληροδότησε στο κίνημα αλλά και με τους σημερινούς φορείς της. Αυτή η κατάσταση προσδιορίζει και τα καθήκοντα των αγωνιστικών, επαναστατικών δυνάμεων, την κατεύθυνση πάλης που χρειάζεται να παλεύουν και να αναδεικνύουν στον λαό και τη νεολαία.

Η ατσαλάκωτη σκληρότητα του ΣΥΡΙΖΑ

Μοιάζει περίεργο, αλλά έχει βέβαια τις συγκεκριμένες πολιτικές εξηγήσεις του! Ο ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα «των κινημάτων και του πλουραλισμού» (λέμε τώρα…), βαδίζει από μέτρο σε μέτρο, από χτύπημα σε χτύπημα, ενάντια στον λαό, από ξεπούλημα σε ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, με όλο και πιο σκληρό πρόσωπο, με τα πιο χυδαία συστημικά επιχειρήματα. «Διαλέγουμε ανάμεσα στο κακό και το χειρότερο», δηλώνει ο Δραγασάκης για να «εξηγήσει» τη ραγδαία προώθηση του 3ου Μνημονίου, την προκαταβολική ψήφιση του «4ου», τα μέτρα που «αιφνίδια» υπάγουν στους ιμπεριαλιστές τη διαχείριση και την ύπαρξη κάθε στοιχείου του δημόσιου πλούτου. Ταυτόχρονα, με χαμηλό προφίλ αλλά μεγάλο βάθος, προωθούνται επιθέσεις σε υγεία–παιδεία, ενώ η Ειδομένη εκκενώνεται με στρατιωτική επιχείρηση και πλήρη απαγόρευση πρόσβασης σε δημοσιογράφους και οποιονδήποτε άλλον! Με όλα αυτά –και ενώ σε παράλληλο επίπεδο βάζουν τη χώρα μέσα στα πολεμικά σχέδια των ΗΠΑ- μοιάζει σαν μακρινό παραμύθι η ευφορία των πρώτων μετεκλογικών δηλώσεων των υπουργών του ΣΥΡΙΖΑ, τον Γενάρη του 2015, όταν εξαγγελλόταν, από την αποκατάσταση των συλλογικών συμβάσεων, μέχρι το «δεν θέλουμε άλλες δόσεις»! Σε αυτή όμως την αφετηρία, και στην ταχεία και αναπόφευκτη -όπως έχουμε πολλές φορές εξηγήσει- εξέλιξή της, βρίσκεται και η εξήγηση της σκληρότητας που σήμερα εμφανίζει ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση. Πρόκειται για τη σκληράδα που απορρέει από την ανάγκη να υποστηριχτεί με απόλυτο τρόπο η μόνη πραγματική πολιτική που η κυβέρνηση θα μπορούσε να υπηρετήσει και να προωθήσει. Η κυβέρνηση και μαζί της το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι γαντζωμένοι με όλες τους τις δυνάμεις σε αυτή την πολιτική χωρίς ούτε τακτικού χαραχτήρα βαθμούς ελευθερίας. Δεν αντέχουν καμιά απόκλιση, γιατί αντιλαμβάνονται ότι ο μύθος τους κάηκε πλήρως και μόνο στο δρόμο της απόλυτης συμμόρφωσης μπορούν να υπάρξουν και να βαδίσουν. Τα κυβερνητικά στελέχη αλλά και οι βουλευτές του δεν έχουν καν την άνεση επιμέρους διαφοροποιήσεων, όπως την είχαν στο παρελθόν οι αντίστοιχοι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Γιατί οι παλιοί, οι κλασικοί του συστήματος δεν χρεαζόταν να διαβεβαιώσουν πως διαφοροποιούμενοι παραμένουν στις υπηρεσίες των ξένων και ντόπιων αφεντικών. Ενώ οι νέοι του ΣΥΡΙΖΑ είναι χρεωμένοι με τις αυταπάτες από τις οποίες ξεκίνησαν και οφείλουν διαρκώς να τις αρνούνται με πλήρη τρόπο.
Παρόλα αυτά, συνεχίζουν βέβαια να ισχυρίζονται ότι «με τους άλλους θα ήταν χειρότερα», όταν στην πραγματικότητα βρέθηκαν να συνεχίζουν το έργο που οι άλλοι δεν μπορούσαν. Και δεν διστάζει η κυβέρνηση και οι βουλευτές της, μέσα στον αδίστακτο κυνισμό τους, να εμφανίζουν ως επιχείρημα ότι αυτοί… δεν πρόλαβαν ακόμα να κάνουν ίδιου μεγέθους καταστροφή με αυτή που ΝΔ-ΠΑΣΟΚ έκαναν στο διάστημα 2010-15, με την εφαρμογή των δύο πρώτων Μνημονίων και της αντεργατικής επίθεσης!
Είτε λοιπόν η κυβέρνηση συνεχίσει ως έχει, είτε ανασχηματιστεί ή διευρυνθεί με δυνάμεις και ρετάλια της λεγόμενης κεντροαριστεράς, πρέπει να θεωρηθεί δεδομένο ότι θα συνεχίσει το ίδιο και πιο σκληρά στο δρόμο της βαρβαρότητας ενάντια στο λαό. Η συνοχή της και η αντοχή της εξαρτώνται απόλυτα από την αποφασιστικότητά της και την ολόπλευρη συνέπειά της στην πολιτική αυτή. Μια πολιτική, που όπως φάνηκε και στο Γιουρογκρουπ της 24/5, δεν έχει τέλος, πάντα βρίσκονται και θα βρίσκονται νέα μέτρα, νέες απαιτήσεις ενάντια στον λαό, ενώ ταυτόχρονα ο συμβιβασμός και οι ισορροπίες ΔΝΤ- Γερμανών αναπαράγονται με τριγμούς και με κρίσιμες αβεβαιότητες.
Σε αυτό το πλαίσιο είναι που η ΝΔ του Μητσοτάκη αποφάσισε να κρατήσει αποστάσεις από την κυβέρνηση και να μιλήσει «για τα προβλήματα του λαού», επιχειρώντας να υπερασπιστεί τη δικιά της εναλλακτική προοπτική. Επιλογή βέβαια –που εκτός από τα προφανή ζητήματα που υπάρχουν στο κόμμα αυτό- προσθέτει προβλήματα, για λογαριασμό του συστήματος, για το πώς θα επιστρέψει κάποια στιγμή στην κυβερνητική εξουσία…

Μπροστά στα πραγματικά ερωτήματα ο λαός

Η ραγδαία κλιμάκωση της επίθεσης και όπως αυτή εκφράστηκε από το 2010 και μετά βρήκε το λαό μας και την εργατική τάξη της χώρας, πολιτικά, ιδεολογικά και οργανωτικά, ανέτοιμους να απαντήσουν με ένα συνολικό τρόπο και στο επίπεδο που η επίθεση αυτή απαιτούσε και απαιτεί. Τα γιατί και πώς αυτής της κατάστασης του κινήματος δεν αποτελούν βέβαια ελληνική ιδιαιτερότητα και αφορούν στο σύνολο των εξελίξεων που υπήρξαν στο λαϊκό-εργατικό κίνημα, στην ήττα του κομμουνιστικού κινήματος, και όπως αυτή εξελίχθηκε τις προηγούμενες δεκαετίες.
Οι μάχες και οι αγώνες της περιόδου 2010-12 θεωρήθηκαν και ήταν –για τα δεδομένα των προηγούμενων χρόνων- πρωτόγνωρες σε έκταση και ένταση. Βασικό πολιτικό τους ζητούμενο ήταν -κατά τη γνώμη μας- η αναγνώριση των πραγματικών πολιτικών και ταξικών δεδομένων της αντιπαράθεσης, η αναγνώριση των εχθρών του λαού και η συγκρότηση των λαϊκών-νεολαιίστικών μαζών σε βάση αντιπαράθεσης με αυτούς. Αυτή ωστόσο η κατεύθυνση ήταν απολύτως μειοψηφική πολιτικά και στην πραγματικότητα συναντούσε απέναντι της όχι μόνο το σύστημα αλλά και τη μεγάλη πλειοψηφία των δυνάμεων που αναφέρονται στην Αριστερά. Αυτές συνέδραμαν αποφασιστικά και καθοριστικά μέσα στο κίνημα και στους αγώνες την πολιτική κατεύθυνση της διαμαρτυρίας, που θα έδινε ως «διέξοδο» για το λαό την κυβερνητική αλλαγή. Αυτής της κατεύθυνσης ηγήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ, αυτό το κύμα «καβάλησε», για να διεκδικήσει κυβερνητικό ρόλο σε συνθήκες πολιτικής αστάθειας και κρίσης. Ενώ η άλλη και ισχυρότερη τότε πλευρά του ρεφορμισμού (ΚΚΕ) όχι μόνο δεν επεδίωξε την πολιτικοποίηση και το άπλωμα των αγώνων αλλά στάθηκε στην «άκρη» τους ή και εχθρικά απέναντι τους, με βάση τη συνολικότερη ιδεολογικοπολιτική συγκρότησή του και φυσιογνωμία του.
Στη βάση αυτών των δεδομένων, κυριάρχησε και επικράτησε η γραμμή της κοινοβουλευτικής –κυβερνητικής διεξόδου και μάλιστα (αυτό ίσως είναι που βαραίνει περισσότερο από όλα αρνητικά σήμερα) χωρίς ο λαός να έχει τη δυνατότητα να κάνει κάποιους «πρώτους λογαριασμούς», να διαμορφώσει κάποιες «ενστάσεις» έστω, σχετικά με αυτή την κατεύθυνση. Οπωσδήποτε ρόλο σε αυτό έπαιξε και το γεγονός ότι ήταν σχετικά περιορισμένη η συμμετοχή των πληβειακών-εργατικών μαζών και τον τόνο στους αγώνες αυτούς έδιναν τα μικρά και μεσαία λαϊκά τμήματα. Στα χρόνια που ακολούθησαν –από τις εκλογές του 2012 ως το 2015- και στη βάση αυτής της κατεύθυνσης, επιβλήθηκε η αποχώρηση των μαζών από την πάλη και η αναμονή της κυβερνητικής αλλαγής.
Σήμερα λοιπόν και παρόλο που έχει καταρρεύσει η γραμμή της κοινοβουλευτικής-κυβερνητικής διεξόδου, σήμερα που αποκαλύπτεται με δραματικό και βάρβαρο για το λαό τρόπο ο ΣΥΡΙΖΑ και οι (αυτ)άπατες του, από τη μια παραμένει βέβαια το συνολικότερο ζήτημα της συγκρότησης της εργατικής τάξης και του λαού σε δύναμη πάλης. Από την άλλη, ωστόσο και πάνω σε αυτό το έτσι κι αλλιώς θεμελιώδες ζήτημα, έχει επικαθήσει ένα ειδικότερο αλλά κρίσιμο πολιτικό ζήτημα που βέβαια συνδέεται με το συνολικό αλλά έχει και τη σχετική αυτοτέλειά του. Να ξεπεραστεί –πολιτικά- η επιλογή ΣΥΡΙΖΑ από έναν ολόκληρο κόσμο, ή όπως προηγούμενα αναφέραμε, να έρθει ένας κόσμος «απέναντι στον εαυτό του», απέναντι στην επιλογή και την προσδοκία που διαμόρφωσε και με τους όρους που τη διαμόρφωσε.
Προφανώς ο ΣΥΡΙΖΑ και από τη θέση που σήμερα βρίσκεται επιδιώκει και θα επιδιώκει με κάθε τρόπο να καθυστερεί αυτό το ξεπέρασμα, να συντηρεί την καθυστέρησή του, να υπονομεύει την πολιτική χειραφέτηση ενός κόσμου. Δίπλα στο πραγματικό και σκληρό του πρόσωπο, σε κάθε ευκαιρία, βάζει και θα βάζει γκρίνιες για την πολιτική που ο ίδιος ασκεί, σαν τις διαπιστώσεις ή ανησυχίες για την «αντισυνταγματικότητα» των μέτρων που ψήφισε –τα οποία ωστόσο είναι «αναγκαία»! Πρόκειται για γκρίνιες που όχι μόνο δεν αποκαλύπτουν και δεν απελευθερώνουν πολιτικά έναν κόσμο, αλλά αντίθετα επιχειρούν να τον βουλιάξουν ακόμα περισσότερο στους αστικούς πολιτικαντισμούς και χειρισμούς. Να βασανίζουν έναν ολόκληρο κόσμο με το «βαθυστόχαστο» ερώτημα «συμπληρωμένο ή συμπληρωματικό» όσον αφορά τα μέτρα εισαγωγής του «4ου Μνημονίου», έτσι ώστε να υπαινίσσονται πως αυτό «ήταν και τελείωσε», «δεν θα υπάρξουν άλλα μέτρα», την ίδια ώρα που ετοιμάζουν τα επόμενα. Να μεταθέσουν την «ελπίδα» ακύρωσης ή άμβλυνσης των μέτρων λεηλασίας στο πεδίο των αστικών θεσμών και μάλιστα με το ενδεχόμενο να είναι η ίδια η κυβέρνηση που έφερε τα μέτρα αυτή που θα τα θέσει στην κρίση αυτών των θεσμών. Εξάλλου αυτή την πρακτική –της προσφυγής στα δικαστήρια για να μας «σώσουν» από την επίθεση του ιμπεριαλισμού και του κεφαλαίου- τη χρησιμοποίησε επανειλημμένα ο ΣΥΡΙΖΑ για να καταστείλει πολιτικά το κίνημα και τους αγώνες των προηγούμενων χρόνων.
Στα πραγματικά αυτά ζητήματα και ζητούμενα για το λαό, οι απαντήσεις βρίσκονται στη γραμμή της Αντίστασης-Διεκδίκησης- Αναμέτρησης. Αυτή είναι η γραμμή και πολιτική κατεύθυνση που συνοψίζει τη θέση ότι υπάρχει χάσμα ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές και την άρχουσα τάξη από τη μια και το λαό και τους εργάτες από την άλλη. Η γραμμή που αναδεικνύει ότι δεν μπορούμε να υπερασπιστούμε και να κατακτήσουμε ούτε έναν πόντο από τα δικαιώματά μας, έξω από τη μαζική αντίσταση και πάλη. Η γραμμή που παράγει και εκφράζεται από ταξικούς στόχους πάλης για τον κόσμο της δουλειάς, για τα κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα των μαζών και από αγωνιστικούς αντιιμπεριαλιστικούς πολιτικούς στόχους συνολικά για το λαό και τη νεολαία. Η γραμμή που θέτει το ζήτημα της απόλυτα αναγκαίας Αντίστασης και Διεκδίκησης σήμερα, ως την ταυτόχρονα αναγκαία βάση για να δημιουργούνται οι όροι της Αναμέτρησης με το σύστημα της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και εκμετάλλευσης, για να συγκροτείται η εργατική τάξη και ο λαός στην κατεύθυνση της επαναστατικής προοπτικής τους.

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος: Η αντιφασιστική πάλη και νίκη των λαών δεν παραγράφεται.

0

Στα πλαίσια των εκδηλώσεων για τη Μάχη της Κρήτης, πραγματοποιήθηκε στο Γυαλί Τζαμί έκθεση «αφίσας του Β΄ παγκοσμίου Πολέμου απ’ όλο τον κόσμο», υπό την αιγίδα της Αντιπεριφέρειας Χανίων, του Δήμου Χανίων και άλλων τοπικών φορέων. Τις μέρες που ένας Ρίχτερ αμφισβητεί το δικαίωμα του κρητικού λαού να αντιστέκεται στους ναζί εισβολείς και προκαλεί με τις δηλώσεις του, τις μέρες που επιδιώκεται να σβηστεί απ’ τη μνήμη των λαών, ο αντιφασιστικός αγώνας και τα απελευθερωτικά κινήματα, απ’ τη συγκεκριμένη έκθεση απουσίαζε προκλητικά η αντίσταση στη ναζιστική εισβολή και κατοχή, του κρητικού και του ελληνικού λαού. Ο επισκέπτης έβλεπε πλήθος από κρατικές αφίσες των ΗΠΑ που καλούσαν τους Αμερικάνους να αγοράσουν «ομόλογα πολέμου» ή να προσέχουν πως μιλάνε γιατί παντού «υπάρχουν κατάσκοποι», αφίσες της Αγγλίας, του Καναδά με αντίστοιχο περιεχόμενο και κάποιες των Ενωμένων Εθνών. Λίγες αφίσες που αναφέρονταν ότι η Ελλάδα πολεμάει, και μία αφίσα, όπου χέρια με σημαίες των κρατών των Ενωμένων Εθνών……απελευθερώνουν την Ελλάδα! Η έκθεση περιείχε και μια μικρή αφίσα που έγραφε «το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ υποδέχονται τους συμμάχους», ενώ για όποιον έψαχνε να βρει για ποιο λόγο έγινε ο Β΄ παγκόσμιος πόλεμος, υπήρχε μια αφίσα με ναζί στρατιώτες να καταστρέφουν βιβλία.
Η εντύπωση που έμενε λοιπόν στον επισκέπτη αυτής της έκθεσης ήταν, ότι «ευτυχώς που ήταν οι σύμμαχοι και μας απελευθέρωσαν»!
Μέρες μνήμης για τη Μάχη της Κρήτης και οι χιλιάδες δολοφονημένοι Κρητικοί και η ηρωική αντίσταση του λαού μας, που ξάφνιασε τους πάντες, να «αντιπροσωπεύεται» απ’ τις κρατικές αφίσες των ΗΠΑ, Αγγλίας κλπ; Είναι ή δεν είναι ο λαός μας, με πρωτεργάτες το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ και την ΕΠΟΝ που αντιστάθηκε στον κατακτητή, όταν σύσσωμη η «ηγεσία» του την κοπάνησε για την Αίγυπτο; Αλήθεια ποιος έσωσε το λαό της Αθήνας απ’ την πείνα; Επιδιώκουν να μας κάνουν να ξεχάσουμε τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα της γερμανικής κατοχής, τα ηρωικά χωριά της Ελλάδας που ισοπεδώθηκαν, επειδή ΑΝΤΙΣΤΑΘΗΚΑΝ στον κατακτητή, τους εκτελεσμένους και τους γενναίους αντάρτες που έπεσαν στις άνισες μάχες με τον πιο εξοπλισμένο στρατό; Επιδιώκουν να μας σβήσουν απ’ τη μνήμη ότι η Αγγλία με τα πυροβόλα του Σκόμπυ βομβάρδισε την Ακρόπολη, ή να ξεχάσουμε τις βόμβες ναπάλμ που για πρώτη φορά χρησιμοποίησαν οι ΗΠΑ ενάντια στο Δημοκρατικό Στρατό στη Μακεδονία;
Είναι συστηματική η προσπάθεια των αντιδραστικών δυνάμεων, του ιμπεριαλιστικού καπιταλιστικού συστήματος να διαγράψουν απ’ τη μνήμη των λαών την ιστορία των νικών του κομμουνιστικού κινήματος, αλλά και την καθοριστική συμβολή του στους απελευθερωτικούς αγώνες. Επιδιώκουν να διαγράψουν απ’ τη μνήμη του τη μεγάλη αντιφασιστική νίκη των λαών της τότε Σοβιετικής Ένωσης, που έδωσε 27.000.000 νεκρούς σ’ αυτόν τον πόλεμο. Οι ΗΠΑ δεν είχαν καμιά συμβολή στη Μάχη της Κρήτης. Δεν είχαν μπει ακόμη στον πόλεμο. Μπήκαν στον πόλεμο το Δεκέμβρη του 1941 μετά την καταστροφή του στόλου τους στο Πέρλ Χαρμπορ απ’ την Ιαπωνία. Κι όμως σ’ αυτήν την έκθεση ούτε μια αφίσα που να δείχνει την ηρωική πάλη των λαών της Σ.Ε. ενάντια στην εισβολή του Χίτλερ. Μήπως και οι λαοί της Σοβιετικής Ένωσης δεν έπρεπε να αμυνθούν και να υπερασπίσουν την πατρίδα τους, όπως μας λένε οι λεγόμενοι εκφραστές των «σύγχρονων τάσεων των ιστορικών», ή προβάλλουν με τη βράβευση του φιλοναζιστικού τραγουδιού στη Eurovision;
Δεν μπορούμε να δεχτούμε, ότι είναι αφελείς, όσοι διοργάνωσαν αυτές τις εκδηλώσεις, όταν σύσσωμο το σύστημα της εξάρτησης και της υποτέλειας στον τόπο μας και οι πολιτικοί του εκφραστές καθημερινά προβάλλουν, εκβιάζοντας το λαό μας, ότι «δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς προστάτες». Όταν έχουν μετατρέψει τον «ευλογημένο τούτο τόπο» σε ορμητήριο των δολοφονικών τους επιδρομών ενάντια στους γύρω λαούς, όταν υποδέχονται τους εκπροσώπους των ιμπεριαλιστών και τους παραχωρούν γη και ύδωρ, όταν δένουν όλο και πιο σφιχτά τη χώρα στο φιλοπόλεμο άρμα τους και οδηγούν το λαό μας σε επικίνδυνα μονοπάτια. Ο πόλεμος, η φτώχεια, η εξαθλίωση, η προσφυγιά, ο εργασιακός και κοινωνικός μεσαίωνας, η φασιστικοποίηση είναι η πραγματικότητα που βιώνουν εκατομμύρια λαών πάνω στο πλανήτη γη. Γνωρίζουν πολύ καλά οι κρατούντες, ότι οι λαοί, μέσα από μια βασανιστική πορεία, θα βρουν το δρόμο τους και δεν πρόκειται να αποδεχτούν αμαχητί να πέσουν στο βωμό των ιμπεριαλιστικών - καπιταλιστικών συμφερόντων. Γι’ αυτό, όλο το σύστημα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης σε παγκόσμιο επίπεδο έχει βαλθεί εκτός από το να εξοπλίζεται, να ενισχύει τις δυνάμεις καταστολής και να επιβάλλει φασιστικούς νόμους και απαγορεύσεις, να προσπαθεί να «ξαναγράψει την ιστορία»!

Χανιά, 27-05-2016

Γεωργία Θάνου
Γρηγόρης Νιόλης
Μέλη της ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ο Θανάσης Βέγγος ο άνθρωπος του λαού!

2

Ένας ηθοποιός που ταυτίστηκε με τον Έλληνα βιοπαλαιστή της μετεμφυλιακής Ελλάδας, που με τις ταινίες του πήρε θέση και για τη χούντα αλλά για τον αγώνα του εργαζόμενου λαού στη μεταπολίτευση.Ο Θανάσης Βέγγος γεννήθηκε στο Νέο Φάληρο το 1927. Κατάγεται από τα Θολάρια της Αιγιάλης από την πλευρά της μητέρας του Ευδοκίας, του γένους Ιωάννη Σμυρνή. Η γιαγιά του η Μαρουλιώ ήταν πρακτική μαία στα Θολάρια της Αμοργού (Τα στοιχεία καταγωγής προέρχονται από την έκδοση «Επιφανείς Αμοργίνοι» 1983 του Συνδέσμου Αμοργίνων). Ηταν το μοναχοπαίδι του κυρ Βασίλη και της κυρα-Ευδοκίας που κατάφεραν να δώσουν στον Θανάση μόνο τις εγκύκλιες σπουδές.
Ο πατέρας Βέγγος, υπάλληλος στο εργοστάσιο της Ηλεκτρικής Εταιρίας στο Φάληρο, συμμετείχε επί Κατοχής, ως μαχητής του ΕΛΑΣ, στη περίφημη μάχη της ηλεκτρικής για να το σώσει από την ανατίναξη που σχεδίαζαν οι Γερμανοί ­ οι μαρτυρίες λένε πως είχε σημαντική συμβολή στη μάχη και στη συνέχεια απολύθηκε από τη δουλειά του εξαιτίας των αριστερών φρονημάτων του. Αλλά και ο Θανάσης ως ΕΠΟΝίτης αντιμετώπισε την εκδικητικότητα του κράτους: βρέθηκε στη Μακρόνησο, το κολαστήριο και τόπο μαρτυρίου για χιλιάδες αριστερούς φαντάρους αλλά και πολίτες.
Εκεί, στον κατ' ευφημισμόν «νέο Παρθενώνα», ο νεαρός Θανάσης βίωσε τον εξευτελισμό, έμαθε να υπομένει, υιοθέτησε την αξιοπρέπεια ως στάση ζωής και ταυτόχρονα γνώρισε τη συντροφική αλληλεγγύη. Εκεί επίσης συνδέθηκε φιλικά με τον Νίκο Κούνδουρο, τον άνθρωπο που θα άλλαζε την πορεία της ζωής του.
Ηταν το 1953 όταν τον κάλεσε ο Κούνδουρος να παίξει στη «Μαγική πόληι», την πρώτη ταινία της καριέρας του, υποδύεται τον πωλητή λεμονιών στη λαχαναγορά, μέλος μιας παρέας νεαρών βιοπαλαιστών. Ο ήρωας λέγεται Θανάσης, ο Βέγγος παίζει τον εαυτό του, όνομα που θα τον ακολουθεί στη συνέχεια σε πολλές άλλες ταινίες και θα μπαίνει αργότερα και στους τίτλους των ταινιών του («Ο Θανάσης, η Ιουλιέτα και τα λουκάνικα», «Τι έκανες στον πόλεμο, Θανάση;», «Θανάση, πάρε τ' όπλο σου», «Δικτάτωρ καλεί Θανάση», «Ο Θανάσης στη χώρα της σφαλιάρας» κτλ.), όταν βέβαια δεν μπαίνει το επώνυμό του («Είναι ένας τρελός τρελός Βέγγος», «Δόκτωρ Ζι-Βέγγος», «Ενας Βέγγος για όλες τις δουλειές»). 

Στον «Δράκο», τη δεύτερη ταινία του Κούνδουρου, ο Βέγγος υποδύεται τον μπάρμαν σε ένα κέντρο διασκέδασης, ο οποίος είναι συγχρόνως και μπράβος του αρχηγού μιας συμμορίας απατεώνων. Εκεί θα φάει τις τρεις πρώτες θεαματικές φάπες, που θα ανοίξουν τους ασκούς της σφαλιάρας η οποία καταδιώκει τον Θανάση Βέγγο σε ολόκληρη την κινηματογραφική σταδιοδρομία του. Ετσι ο εκφραστικός ηθοποιός με τη φαλάκρα, το συμπαθητικό πρόσωπο, την αβέβαιη έκφραση, μπήκε δυναμικά στον χώρο του κινηματογράφου, χωρίς να έχει προϋπηρεσία στο θέατρο. Ηταν ένας ερασιτέχνης που για να επιβιώσει έκανε ένα σωρό δουλειές ­ κυρίως του φροντιστή σε ταινίες­, δουλειές κοπιαστικές, επίπονες και γλίσχρα αμειβόμενες. Στη συνέχεια πήρε την άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος, γράφτηκε στο σωματείο, έπαιξε στο θέατρο και πήρε σημαντικότερους ρόλους. Μολονότι συμμετείχε σε αρκετές ενδιαφέρουσες και ονομαστές ταινίες («Το κορίτσι με τα μαύρα» του Μιχάλη Κακογιάννη, «Ο Μιμίκος και η Μαίρη» του Γρηγόρη Γρηγορίου, «Ο Ηλίας του 16ου» του Αλέκου Σακελλάριου, «Μανταλένα» του Ντίνου Δημόπουλου, «Ποτέ την Κυριακή» του Ζυλ Ντασσέν, «Ψηλά τα χέρια, Χίτλερ» του Ροβήρου Μανθούλη, «Ησυχες μέρες του Αυγούστου» του Παντελή Βούλγαρη, «Το βλέμμα του Οδυσσέα» του Θόδωρου Αγγελόπουλου, «Το αίνιγμα» του Γιάννη Σολδάτου), ως κινηματογραφικός τύπος καθιερώθηκε από άλλες κωμικές παραγωγές όπου ενσάρκωνε τον μέσο Ελληνα: τον φουκαρά, τον γκαφατζή, τον αγαθό, τον περιδεή, τον αγχωμένο, τον κυνηγημένο, αλλά και τον καπάτσο.
Αυτό το παιδί για όλες τις δουλειές διαμόρφωσε έναν μοναδικό λαϊκό κινηματογραφικό ήρωα, ολοκληρωμένο και αναγνωρίσιμο, με σταθερά χαρακτηριστικά. Ο Βέγγος, δημιούργημα της ανάγκης για ρεαλιστική απεικόνιση του σύγχρονου Αθηναίου, στο πλαίσιο της φαρσοκωμωδίας, κινηματογραφικού είδους που συγκινούσε πλατιά στρώματα του ελληνικού λαού, ερμήνευσε τον άνεργο, τον πολυτεχνίτη και ερημοσπίτη, τον τίμιο και εργατικό, τον αμήχανο και πολυμήχανο, που κάνει κάθε είδους δουλειά για να επιβιώσει. Σε αυτή την προσπάθειά του μετατρέπεται σε μια αεικίνητη φιγούρα, έναν κλόουν, έναν έλληνα Σαρλό, ή καλύτερα στον Καραγκιόζη αυτοπροσώπως. Ωστόσο η φαρσοκωμωδία δεν είναι ρεαλιστική, ξεφεύγει από τα όρια της πραγματικότητας, και ο Βέγγος βρίσκει την ευκαιρία να εισέλθει σε αυτήν ως υπερρεαλιστικό στοιχείο, να παλέψει με την πείνα και την ανασφάλεια, να φέρει τον κόσμο πάνω κάτω. Για να το επιτύχει αυτό στην εντέλεια έπρεπε να περάσει στη σκηνοθεσία, μα και στην παραγωγή των ταινιών του (κάτι που τον οδήγησε σε οικονομική καταστροφή), ώστε να ενσαρκώσει το όραμά του, το όραμα της απόλυτης ελευθερίας, να υπερβεί τις συμβάσεις, «να χτίσει τη δική του Οκτάνα», σύμφωνα με τον Σολδάτο.

Μαρτυρία του Νίκου Κούνδουρου για τον Θανάση Βέγγο στη Μακρόνησο

«Ως γόνος μεγάλης οικογένειας που ήμουν, οι βασανιστές θέλησαν να αλαφρύνουν το δικό μου βασανιστήριο στο Μακρονήσι. “Ζήτα μια χάρη και θα σου την κάνουμε” μου είπαν! Το μόνο που ζήτησα ήταν να με αφήσουν να πάω να μείνω στο βουνό χωρίς φαΐ και χωρίς νερό ενδεχομένως, αρκεί να μην τους βλέπω και να μη με βλέπουν. Το δέχτηκαν!
Την πρώτη μέρα τράβηξα για το βουνό, βρήκα ένα μέρος να κάτσω και βάλθηκα να ατενίζω την απέραντη μοναξιά του τοπίου. Ξάφνου, ένας γρήγορος, αεράτος τύπος εμφανίζεται κρατώντας κάτι πασσάλους στα χέρια του και δυο τρία κομμάτια ύφασμα. Δεν μου μιλάει, δεν του μιλάω και σε ελάχιστα λεπτά με ταχυδακτυλουργικές κινήσεις στήνει ένα αντίσκηνο! Το δικό μου αντίσκηνο!
«Τι κάνεις;» τον ρωτάω. «Θα πεθάνεις εδώ πάνω» απάντησε σοβαρός και συνέχισε τη δουλειά. Για όλες τις επόμενες μέρες, για όσο καιρό έζησα σαν αγρίμι, εξόριστος μεσ’ στην εξορία, ο ίδιος τύπος πηγαινοερχόταν κάθε μέρα διανύοντας μια τεράστια απόσταση από το στρατόπεδο ίσαμε το βουνό μόνο και μόνο για να μου φέρνει φαγητό να τρώω να μην πεθάνω. Ήταν ο Θανάσης Βέγγος, η απαρχή μιας μεγάλης φιλίας πάνω απ’ όλα.»

Νίκος Κούνδουρος

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ στους Τούρκους αγωνιστές της ΑΤΙΚ - ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17 ΙΟΥΝΗ

0

Στις 17 Ιούνη 2016 ξεκινά η δίκη των 10 στελεχών και μελών της ΑΤΙΚ (Συνομοσπονδίας Τούρκων Εργατών στην Ευρώπη) στο Μόναχο. Πρόκειται για την κορύφωση μιας δικαστικής-αστυνομικής επιχείρησης που άρχισε στις 15 Απρίλη 2015 σε Γαλλία, Ελβετία, Ελλάδα και Γερμανία. Οι συλλήψεις που έγιναν στην Ελλάδα ήταν 4, ενώ έπειτα από πανελλαδική κινητοποίηση αλληλεγγύης, οι 3 αφέθηκαν ελεύθεροι, ενώ ο ένας (ο Deniz Pektaş) παραδόθηκε τελικά στις γερμανικές αρχές.
Το κατηγορητήριο - που στήθηκε με στοιχεία των τουρκικών φασιστικών αρχών - είναι πως οι δέκα αγωνιστές είναι μέλη της παράνομης στην Τουρκία οργάνωσης Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας (μαρξιστικό-λενινιστικό) (TKP/ML). Οι κατηγορίες είναι παντελώς αβάσιμες. Όχι μόνο γιατί το TKP/ML είναι μια πολιτική οργάνωση από το 1973 αλλά διότι για το τούρκικο φασιστικό καθεστώς κάθε πολιτικό κόμμα που αγωνίζεται για τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες στην Τουρκία θεωρείται «τρομοκρατικό». Την ίδια στιγμή, το τούρκικο καθεστώς δολοφονεί καθημερινά Τούρκους και Κούρδους αγωνιστές, διαπράττει μαζικά εγκλήματα στο τουρκικό Κουρδιστάν, διώκει και φυλακίζει δημοσιογράφους, εκπαιδευτικούς και γενικότερα κάθε φωνή που στηλιτεύει την πολιτική των κυβερνήσεων Ερντογάν. Τελευταία επιδιώκει να θέσει εκτός Κοινοβουλίου και νόμου πολιτικά κόμματα που ψηφίστηκαν από εκατομμύρια εκλογείς και προετοιμάζει διώξεις ενάντια στους βουλευτές τους.
Η δίωξη των γερμανικών δικαστικών αρχών είναι στα πλαίσια της κατάπτυστης συμπαιγνίας με την τούρκικη κυβέρνηση. Συνδέεται με τις στενές σχέσεις και συμφωνίες της Γερμανίας με την Τουρκία αλλά και με την πρόσφατη αντιλαϊκή συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας για το προσφυγικό. Ταυτόχρονα, η δίκη των Τούρκων αγωνιστών είναι τμήμα των αντιδημοκρατικών πολιτικών έκτακτης ανάγκης που υιοθετούνται στην Ευρωπαϊκή Ένωση συνολικά και σε κάθε κράτος-μέλος χωριστά.
Μέχρι σήμερα έχουν γίνει κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στους αγωνιστές της ΑΤΙΚ σε Τουρκία, Γαλλία, Αγγλία, Ελβετία, Σουηδία, Φινλανδία, Ολλανδία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Ελλάδα, Κύπρο, Αυστρία, Ισπανία, Βραζιλία, Μεξικό, και αλλού. Στο εδώλιο του κατηγορουμένου δεν βρίσκονται μόνο οι αγωνιστές της ΑΤΙΚ. Μαζί τους δικάζεται κάθε δημοκρατική και αντιφασιστική φωνή και συλλογικότητα στην Ευρώπη.

Καταδικάζουμε τη φασιστική δίωξη ΕΕ-Τουρκίας σε βάρος των Τούρκων αγωνιστών της ΑΤΙΚ.

Απαιτούμε να σταματήσει κάθε δίωξη και να ελευθερωθούν άμεσα οι κρατούμενοι αγωνιστές Μüslüm Elma, Haydar Bern, Mehmet Yeşilçalı, Erhan Aktürk, Deniz Pektaş, Sami Solmaz, Musa Demir, D. Banu Büyükavci, Sinan Aydın και Seyit Ali Uğur.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΤΗΝ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17 ΙΟΥΝΗ ΣΤΙΣ 7:00 μ.μ. ΣΤΟ ΜΕΤΡΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΑΤΙΚ

28/5/2016
epitropistirixis.blogspot.gr

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η ΜΠΠΕ, ιστορικό βήμα στην πάλη του κομμουνιστικού κινήματος.

2

Η ανάγκη της μελέτης, της κατανόησης, της ανάδειξης και εκλαΐκευσης της ΜΠΠΕ δεν είναι ένα ακαδημαϊκό ζήτημα ή ένα ζήτημα απόδοσης της οφειλόμενης τιμής στην Ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος. Η κατανόηση των όρων, εσωτερικών και διεθνών, στη βάση των οποίων ξέσπασε αυτή η πρωτόγνωρη επανάσταση, των στόχων που έθεσε και πάλεψε, του περιεχομένου και των μορφών που ανέδειξε σε όλα τα πεδία και επίπεδα, των αδυναμιών της και των ορίων που δεν ξεπέρασε, όλα αυτά αποτελούν αναπόσπαστα ζητήματα των πολιτικών καθηκόντων και αναγκών που βάζει η σημερινή κατάσταση για την επαναστατική κομμουνιστική υπόθεση. Για τις δυνάμεις εκείνες που δεν υπέγραψαν το «τέλος της Ιστορίας» το ’89-91 και συνέχισαν και συνεχίζουν να θεωρούν πως αυτή γράφεται από τους εργάτες και τους λαούς. Για τις δυνάμεις εκείνες δηλαδή που απέναντι στην ήττα του κομμουνιστικού κινήματος δεν έσπευσαν να συνταχθούν ανοιχτά με τη λασπολογία και την κατασυκοφάντηση του συστήματος ενάντια στις επαναστατικές εφόδους των μαζών του 20ού αιώνα ή να γίνουν «κανονικοί αριστεροί», αλλά ούτε να στρουθοκαμηλίσουν απέναντι στα πραγματικά δεδομένα. Αλλά, αντίθετα, επιμένουν από τις εφόδους αυτές να αντλήσουν απαντήσεις και συμπεράσματα για τα αίτια της καπιταλιστικής παλινόρθωσης και να τα εντάξουν στη γραμμή και τη φυσιογνωμία της σημερινής πάλης τους. Αποτελεί αυτή η προσπάθεια απαράβατο και αναγκαίο όρο για να φωτιστεί ξανά και με σημερινούς όρους το όραμα της επαναστατικής σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής προοπτικής των μαζών και να τροφοδοτηθεί έτσι η αντίσταση, η διεκδίκηση και η πάλη στα δεδομένα του σημερινού συσχετισμού.
Η ιδιαίτερη δική μας προσπάθεια και κατεύθυνση, ο «δικός μας δρόμος» -πρόταση και πολιτική κατεύθυνση για την εργατική τάξη και το λαό της χώρας μας- είναι διαλεκτικά δεμένος με αυτή την αναγκαιότητα, με την οποία εξάλλου αναμετριόμαστε ήδη από την 4η Συνδιάσκεψή μας (1992). Σε αυτή την προσπάθεια εντάσσεται και η όλη κίνησή μας με αφορμή τα 50χρονα της ΜΠΠΕ, η οποία ΜΠΠΕ παρουσιάζει και μια κρίσιμη ιδιαιτερότητα. Από τη μια αποτελεί την «τελευταία αιχμή» (μέχρι σήμερα) των απαντήσεων που επιχείρησε το επαναστατικό κομμουνιστικό κίνημα απέναντι στη ρεβιζιονιστική στροφή και την καπιταλιστική παλινόρθωση, εμπεριέχει έναν ολόκληρο πλούτο ζητημάτων (φιλοσοφικών, θεωρητικών, ιδεολογικών, πολιτικών, πρακτικών) σχετικά με το τιτάνιο έργο που απαιτείται από τις μάζες σε όλη την ιστορική μεταβατική φάση του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού της κοινωνίας. Από την άλλη, όχι μόνο συνάντησε από την πρώτη της στιγμή ποταμούς συκοφαντίας από τον ιμπεριαλισμό, το σοσιαλιμπεριαλισμό και την παγκόσμια αντίδραση, αλλά και με βάση την εξέλιξη του συσχετισμού που υπήρξε στα επόμενα χρόνια -και με δεδομένο ότι δεν απέτρεψε τελικά την καπιταλιστική παλινόρθωση στην Κίνα- η σκυτάλη της δεν βρήκε παραλήπτες! Ο πλούτος της, τα διδάγματά της, οι δρόμοι που άνοιξε παραμένουν κατά βάση ανεξερεύνητοι και αναξιοποίητοι!

Οι στόχοι της ΜΠΠΕ και οι αντίπαλοί της
Καταρχάς και για να προσδιορίσουμε από «το πρόβλημα», τους στόχους της ΜΠΠΕ, για το ότι υπήρχε αντίπαλος της επανάστασης δεν υπάρχει καμιά και από κανέναν πραγματική αμφισβήτηση! Αντίπαλος που δεν εκδήλωνε μόνο επιφυλάξεις ή ενστάσεις για το προχώρημα της πάλης στην κατεύθυνση της σοσιαλιστικής οικοδόμησης. Αλλά αντίπαλος μορφοποιημένος και στο πολιτικό επίπεδο πια (κόμμα και κράτος) με κανάλια επικοινωνίας οπωσδήποτε με τους σοβιετικούς ρεβιζιονιστές και σε μια πορεία (φάνηκε αυτό στη διάρκεια της ΜΠΠΕ) και με τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές. Και, κυρίως, αντίπαλος που είχε διαμορφώσει πολιτική γραμμή (με θεωρητική-φιλοσοφική αναφορά, για αυτό εξάλλου και η φιλοσοφική αντιπαράθεση που αναφέραμε) η οποία είχε κοινωνική βάση (που εν δυνάμει θα ήταν μεγαλύτερη) για να απευθυνθεί και να στηριχθεί.
Ακριβώς σε σχέση με το ζήτημα αυτής της εν δυνάμει διευρυνόμενης υπέρ του καπιταλιστικού δρόμου κοινωνικής βάσης και για την υπεράσπιση αυτής της εκδοχής των εξελίξεων, οι κινέζοι ρεβιζιονιστές συγκρότησαν τη θεωρία της «σύνθετης οικονομικής βάσης», δηλαδή τη θεωρία σύμφωνα με την οποία «η οικονομική βάση της κρατικής εξουσίας σοσιαλιστικού τύπου περιλάμβανε το σοσιαλιστικό μαζί με τον καπιταλιστικό τομέα, όπως επίσης και τον τομέα της ατομικής αγροτικής ιδιοκτησίας». Το διά ταύτα αυτής της θέσης (που μπορεί κανείς να τη δει και με «αθώα» ματιά στο βαθμό που διαπιστώνει κάτι που αντικειμενικά ισχύει αρχικά στην επανάσταση και οπωσδήποτε ήταν η συνθήκη της Νέας Δημοκρατίας) ήταν… αμιγώς καπιταλιστικό: «Η παραγωγή της χώρας μας είναι υπανάπτυκτη και καθυστερημένη. Σήμερα τα εργοστάσια που διαχειρίζεται το ιδιωτικό κεφάλαιο δεν είναι πολλά, αντίθετα είναι πολύ λίγα. Τώρα όχι μόνο πρέπει να επιτραπεί στον ιδιωτικό καπιταλισμό να υπάρχει, αλλά επιβάλλεται η ενθάρρυνση και η ανάπτυξή του». Με τη σύγκρουση και την απόρριψη τέτοιων και ανάλογων θέσεων καταπιάνονται τα άρθρα στο «Οι 3 μεγάλες διαμάχες» και η αναφορά μας γίνεται μόνο ενδεικτικά για να καταφανεί με τι και ποιους ήρθε να τα βάλει η ΜΠΠΕ.
Όμως ταυτόχρονα χρειάζεται να πούμε πως η ΜΠΠΕ, εκτός από τους ανοιχτούς εχθρούς του σοσιαλιστικού δρόμου και της δικτατορίας του προλεταριάτου, ήρθε να τα βάλει και με την ίδια την επανάσταση! Αυτή που νίκησε και απελευθέρωσε την Κίνα το 1949, αυτήν που είχε την εξουσία στη χώρα αυτή, έχοντας διώξει τους ιμπεριαλιστές, έχοντας συντρίψει τη φεουδαρχία και τη μεγαλοαστική τάξη! «Ήρθε να τα βάλει» με τις ανεπάρκειες και τις αδυναμίες της! Ήρθε όχι μόνο να καταγγείλει και να αρνηθεί τον καπιταλιστικό δρόμο που στήριζαν και προωθούσαν οι Λιου Σάο Σι, Τενγκ Χσιάο Πινγκ και πολλοί άλλοι, αλλά και να δώσει απαντήσεις στα πολλά και πραγματικά ερωτήματα και σε όλα τα πεδία της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής ζωής για το πώς μπορεί να προωθηθεί ο σοσιαλιστικός δρόμος. Γιατί βέβαια οι ρεβιζιονιστές είχαν το παρελθόν με το μέρος τους. Είχαν έτοιμες απαντήσεις για το πώς χτίζεται και αναπτύσσεται μια καπιταλιστική κοινωνία. Και είχαν –αν και αυτό δεν ήταν διεθνώς αντιληπτό εκείνη την εποχή- με το μέρος τους επίσης το διεθνή συσχετισμό που εξελισσόταν ολοένα πιο αρνητικά για την επαναστατική υπόθεση. Από την άλλη, οι κομμουνιστές έπρεπε μέσα σε αυτό το συσχετισμό των απειλών, των εκβιασμών και των πιέσεων που αντιμετώπιζε η Κίνα να βγάλουν νέες δυνάμεις και νέες απαντήσεις μέσα από την επανάσταση και για να συνεχίσει η επανάσταση. Έπρεπε, για παράδειγμα –γιατί επέλεγαν να στηρίζονται στις δικές τους δυνάμεις και απέρριπταν την τεχνολογική αλλά και κάθε είδους εξάρτηση- να βρουν τρόπο να μετατρέπουν τους ρύπους των διυλιστηρίων που έπνιγαν τη Σανγκάη σε πρώτες ύλες για τα υφαντουργεία και τα εργοστάσια πλαστικών και φαρμάκων. Έπρεπε –ένα άλλο παράδειγμα- όχι μόνο να αρνηθούν το σύστημα των πριμ και των βραβείων στην παραγωγή, τη διεύθυνσή της από ένα στρώμα στελεχών και ειδικών, αλλά και να συγκροτήσουν τους όρους για να διαμορφωθεί ο «παραγωγικός συλλογικός εργάτης» και ακόμα περισσότερο: να είναι ο ίδιος ο εργάτης και «κόκκινος και ειδικός» ή, όπως αλλιώς έχει ονομαστεί, «συνδυασμένος εργάτης». Αυτό επιχείρησε η ΜΠΠΕ στα και με τα «εργοστασιακά Πανεπιστήμια», με όλη την τεράστια κίνηση που έφερνε «τον κόσμο του εποικοδομήματος κάτω στην οικονομική βάση» ή, αντίστροφα, που «έβαζε τον κόσμο της δουλειάς (εργάτες, φτωχούς αγρότες) μέσα στο εποικοδόμημα» με σάρκα και οστά και με την κατεύθυνση να ασκηθεί από τους ίδιους η προλεταριακή πολιτική μέσα στο εποικοδόμημα.
Συνοπτικά, εξαπολύοντας τη ΜΠΠΕ ο Μάο και οι κινέζοι επαναστάτες κομμουνιστές επιδίωξαν να απαντήσουν στο πώς θα προχωρήσει η επανάσταση, στο πώς θα ενισχυθεί η δικτατορία του προλεταριάτου, βάζοντας για λύση και ζητήματα που αφορούσαν την αντίθεση πόλης-χωριού, την αντίθεση πνευματικής-χειρωνακτικής εργασίας. Αυτό ήταν το αναγκαίο περιεχόμενο της «επανάστασης μέσα στην επανάσταση» για να κλείσουν το δρόμο στις δυνάμεις που επιδίωκαν την καπιταλιστική παλινόρθωση, αυτό ήταν και το περιεχόμενο της σύγκρουσης και της πάλης που διεξήχθη στα πλαίσια της ΜΠΠΕ.
Το πρωτόγνωρο και η κύρια πλευρά της ΜΠΠΕ ήταν ότι με αυτό το περιεχόμενο και τη γραμμή της ΜΠΠΕ το προλεταριακό επιτελείο της δεν επιδίωξε μια ζύμωση-αντιπαράθεση στα πλαίσια της ηγεσίας του κόμματος ή έστω μέσα στο κόμμα συνολικά. Αλλά τη γραμμή της ΜΠΠΕ την «έδωσε» πλατιά μέσα στις μάζες και στη βάση αυτής της γραμμής κινητοποιήθηκαν εκατομμύρια εργάτες, αγρότες, εργαζόμενοι, σπουδαστές. Η επιλογή αυτή οπωσδήποτε αξιοποίησε και την αρνητική εμπειρία από τη δικτατορία του προλεταριάτου στην ΕΣΣΔ και ιδιαίτερα την περίοδο 1936-38 όπου οι απαντήσεις της ηγεσίας (Στάλιν) σε ανάλογα ας πούμε ζητήματα δόθηκαν βασικά με εργαλείο τους μηχανισμούς, με το κόμμα και βέβαια τις μάζες έξω από την αντιπαράθεση. Αυτό βέβαια καθόλου δεν δικαιολογεί τις κατασκευές διαφόρων πλευρών περί αντίθεσης Μάο-Στάλιν που χρησιμοποιούν διάφορα ζητήματα (όπως την καθυστέρηση του ΚΚΚ να πάρει δημόσια θέση για τη στροφή του 20ου Συνεδρίου στην οποία αναφερθήκαμε ή ζητήματα προηγούμενων δεκαετιών για «διαφωνίες» του Στάλιν σχετικά με το χαρακτήρα της κινέζικης επανάστασης.) Όπως επίσης ακριβώς το γεγονός της εξαπόλυσης ενός κινήματος εκατομμυρίων ανθρώπων καθιστά τις εκτιμήσεις που θέλουν να εμφανίσουν τη ΜΠΠΕ ως ένα «παλατιανό πραξικόπημα», μια «σύγκρουση για την εξουσία», ανεδαφικές. Οι απαντήσεις σε αυτές τις εκτιμήσεις (στην πραγματικότητα «εκτιμήσεις») για τη ΜΠΠΕ έχουν να κάνουν είτε με τα συγκεκριμένα ιδεολογικοπολιτικά χαρακτηριστικά και αδιέξοδα των δυνάμεων που τις υποστηρίζουν (π.χ. ΚΚΕ) είτε γενικότερα με την κυρίαρχη σήμερα πια κατεύθυνση της «προσαρμογής-υποταγής» και όπως αυτή έχει αναδειχθεί στο έδαφος της ήττας του κομμουνιστικού κινήματος.

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ