ΑΣΤΙΚΕΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΤΟ ΜΑΡΜΑΡΟ!!!

0

Η Λαϊκή Αντίσταση Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία Θεσσαλονίκης θα ξεκινήσει τις αμέσως επόμενες μέρες πολιτική καμπάνια για το ζήτημα των αστικών συγκοινωνιών στην πόλη μας.
Απέναντι στην κόντρα της κυβέρνησης με τη Διοίκηση του ΟΑΣΘ, που τους τελευταίους μήνες έχει προκαλέσει «έμφραγμα» στις μετακινήσεις για πολλές μέρες, ταλαιπωρώντας εκατοντάδες χιλιάδες κατοίκους της Θεσσαλονίκης και των γύρω περιοχών.
Απέναντι στους σχεδιασμούς της μνημονιακής κυβέρνησης και του ΟΑΣΘ για νέα αύξηση των εισιτηρίων και για επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων των εργαζόμενων.
Απέναντι στις ανεπαρκείς, κακής ποιότητας και χωρίς ασφάλεια μετακινήσεις που «προσφέρει» ο ΟΑΣΘ, ο οποίος, επιπλέον, αφήνει απλήρωτους τους εργαζόμενους, ενώ οι μέτοχοί του καρπώνονται τις παχυλές κρατικές επιχορηγήσεις.
Η Λαϊκή Αντίσταση Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία Θεσσαλονίκης καλεί το λαό της πόλης να αντιταχθεί σε όλα αυτά, για να μην πληρώσει ο ίδιος το μάρμαρο.

· ΟΙ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΛΑΪΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ. ΝΑ ΤΟ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ!!!
Καμία αύξηση στα εισιτήρια των αστικών συγκοινωνιών
Διεκδικούμε δωρεάν μετακίνηση για τους άνεργους, τους μαθητές, τους φοιτητές, τους ηλικιωμένους, τις ευπαθείς κοινωνικά ομάδες
· ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΔΟΥΛΟΥΣ
Άμεση καταβολή των δεδουλευμένων στους εργαζόμενους του ΟΑΣΘ
Καμία μείωση μισθού στους εργαζόμενους
· ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΣ, ΕΠΑΡΚΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΙΚΕΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ

Ακολουθεί η προκήρυξη:

ΑΣΤΙΚΕΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΤΟ ΜΑΡΜΑΡΟ!!!

Σε ανοιχτή πληγή που καταταλαιπωρεί και –σε συνθήκες φτώχειας και εξαθλίωσης– επιβαρύνει οικονομικά ακόμη πιο πολύ τα λαϊκά στρώματα έχει αναδειχθεί το ζήτημα του ΟΑΣΘ. Τρεις φορές τους τελευταίους μήνες βίωσαν στο πετσί τους το πρόβλημα της μετακίνησής τους οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης και των γύρω περιοχών, με αφορμή τις επισχέσεις εργασίας των εργαζόμενων στον ΟΑΣΘ για να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα τους.

Για πολλές συνεχόμενες μέρες η μετακίνηση εκατοντάδων χιλιάδων έγινε κυριολεκτικά βραχνάς. Οι εργαζόμενοι δεν μπορούσαν να πάνε στη δουλειά για το μεροκάματο! Οι άνεργοι αδυνατούσαν να ψάξουν για δουλειά! Οι μαθητές- φοιτητές είχαν πρόβλημα να φτάσουν στα σχολεία και τις σχολές τους! Οι άρρωστοι δεν είχαν εύκολη πρόσβαση στα νοσοκομεία! Κάθε πολίτης που δεν είχε Ι.Χ ή που δεν μπορούσε να πληρώσει ταξί ήταν εγκλωβισμένος!!
Μαζί με το λαό, θύμα της κόντρας Κυβέρνησης- ΟΑΣΘ είναι και οι εργαζόμενοι στην εταιρία. Την ώρα που οι μέτοχοι έχουν εξασφαλισμένα τα κέρδη τους (με 16,5 εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο θα επιδοτείται ο ΟΑΣΘ για την επόμενη πενταετία) αποκομίζοντας από το 1957 (!!) τα τεράστια ποσά της κρατικής επιχορήγησης, οι εργαζόμενοι αφήνονται απλήρωτοι για να ασκήσουν πίεση στην κυβέρνηση, προκειμένου να πάρουν οι μέτοχοι κάποια εκατομμύρια επιπλέον της επαίσχυντης σύμβασης για «διαφυγόντα κέρδη»! Οι μέτοχοι κάνουν πάρτι με εκατομμύρια, ενώ οι εργαζόμενοι μένουν απλήρωτοι για μήνες, μη μπορώντας να συντηρήσουν τις οικογένειές τους!!

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, παρά τις πολλές υποσχέσεις της για άμεση καταγγελία της επαίσχυντης σύμβασης κράτους-ΟΑΣΘ, ακολουθεί πολιτική καθυστέρησης, ενώ όλα δείχνουν ότι, όποια μορφή –σχήμα επιλέξει (και όταν…) για το φορέα των αστικών συγκοινωνιών της πόλης μας, το μάρμαρο θα κληθεί να το πληρώσει ο λαός, η νεολαία και οι εργαζόμενοι στον ΟΑΣΘ. Γιατί, παρά τα πολιτικά και οικονομικά παιχνίδια που παίζονται στις πλάτες του λαού, παρά τις κόντρες Κυβέρνησης –ΟΑΣΘ για το ποιος θα έχει τον έλεγχο των αστικών συγκοινωνιών της Θεσσαλονίκης και τα αντίστοιχα οφέλη, οι προτάσεις-σχεδιασμοί Κυβέρνησης –ΟΑΣΘ συμπίπτουν στην επίθεση ενάντια στο λαό και τους εργαζόμενους: αυξήσεις στην τιμή των εισιτηρίων, μείωση γραμμών εξυπηρέτησης του επιβατικού κοινού, δραστικές περικοπές του μισθού των εργαζόμενων και δυσμενή χειροτέρευση των εργασιακών τους σχέσεων.

Την ίδια στιγμή, η καθημερινότητα φέρνει κάθε τόσο στην επιφάνεια και στις πλάτες του λαού προβλήματα ασφάλειας, πληρότητας των γραμμών, άθλιων-πολλές φορές- συνθηκών μετακίνησης…
Αυτή την κατάσταση μόνο η μαζική, η συντονισμένη και δυναμική παρέμβαση των λαϊκών δυνάμεων μπορεί να την ανατρέψει. Ο λαός είναι ανάγκη να πάρει την υπόθεση στα χέρια του. Η μετακίνηση είναι αναφαίρετο καθολικό δικαίωμα, είναι κοινωνικό αγαθό και ο λαός μας πρέπει να το διεκδικήσει!
Σε αυτό το πλαίσιο, οι λαϊκές δυνάμεις και οργανώσεις που υπερασπίζονται τα συμφέροντα του λαού στις σημερινές συνθήκες της καπιταλιστικής-ιμπεριαλιστικής επίθεσης, του μνημονιακού οδοστρωτήρα και των αδιάκοπων αντιλαϊκών μέτρων πρέπει να συμβάλλουν στην οικοδόμηση κινήματος αντίστασης και διεκδίκησης και στο ζήτημα των αστικών συγκοινωνιών της Θεσσαλονίκης.

• ΟΙ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΛΑΪΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ. ΝΑ ΤΟ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ!!!

Καμία αύξηση στα εισιτήρια των αστικών συγκοινωνιών

Διεκδικούμε δωρεάν μετακίνηση για τους άνεργους, τους μαθητές, τους φοιτητές, τους ηλικιωμένους, τις ευπαθείς κοινωνικά ομάδες

• ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΔΟΥΛΟΥΣ

Άμεση καταβολή των δεδουλευμένων στους εργαζόμενους του ΟΑΣΘ

Καμία μείωση μισθού στους εργαζόμενους

• ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΣ, ΕΠΑΡΚΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΙΚΕΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Οι «δραχμιστές» και οι… άλλοι

0

Με αφορμή ένα άρθρο του Στ. Μαυρουδέα στο «Πριν», στις 3/6, με τίτλο «Αποδέσμευση από την ΕΕ ή δραχμισμός;», ξέσπασε μία αντιπαράθεση με πρωταγωνιστές τον ίδιο και τη ΛΑΕ –μέσω Iskra– για τα επίδικα της περιόδου και ιδιαίτερα για ό,τι έχει να κάνει με την ΕΕ και το ευρώ. Ο Στ. Μαυρουδέας κατηγορεί τη ΛΑΕ ότι έχει έναν προσανατολισμό «αριστερού ευρωσκεπτικισμού», που είναι αδιέξοδος όσο δεν τίθεται το ζήτημα της αποδέσμευσης από την ΕΕ, ενώ η ΛΑΕ και η Iskra κατηγορούν τον Στ. Μαυρουδέα ότι παραποιεί τις θέσεις τους και ότι χρησιμοποιεί ίδιους χαρακτηρισμούς όπως αυτές του ΚΚΕ.

Καταρχάς, να διατυπώσουμε την άποψη ότι η αντιπαράθεση πάνω σε τόσο σοβαρά ζητήματα του εργατικού-λαϊκού κινήματος, όπως τα ζητήματα του στρατηγικού προσανατολισμού του, δεν μπορούν να χαρακτηρίζονται «εμφύλιος πόλεμος» ή πισώπλατα μαχαιρώματα (κι εσύ, Βρούτε;) αλλά αναγκαία πολιτική διαδικασία για το ξεκαθάρισμα του σωστού από το λαθεμένο. Η ηγεσία της ΛΑΕ, από την δημιουργία της ακόμα, προσπαθεί να δημιουργήσει ένα «τείχος προστασίας» γύρω της και κατηγορεί όποιον της κάνει κριτική ή και πολεμική σαν «ανθενωτικό» και «αντικινηματικό», ταυτίζοντας κάθε κριτική που δέχεται με τις πρακτικές του ΚΚΕ. Μάλιστα, σε κάποιες περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα σε σχόλιο για τοποθέτηση του Α. Χάγιου ότι «η ΛΑΕ περιορίζεται μόνο στο ευρώ», χρησιμοποιεί το εξής κατασκεύασμα: «Κανένας δεν είναι αλάθητος, κανένας δεν έχει την τέλεια συνταγή για το μέλλον, κανένας δεν έχει το μονοπώλιο της επαναστατικότητας. Υπήρξαν πολλοί που διατείνονταν ότι περίπου κατείχαν όλα τούτα μαζί και μας κατέστρεψαν». Αφού λοιπόν δεν «υπάρχει τίποτα αληθινό», ας φτιάξουμε έναν «χυλό», στη «συνταγή» του οποίου βέβαια θα κυριαρχεί το δικό της πρόγραμμα. Όσο για το ποιοι «μας κατέστρεψαν», μη θεωρηθεί ότι αναφέρεται στον… ΣΥΡΙΖΑ. Αν ανατρέξει ο αναγνώστης στα ιδρυτικά κείμενα της ΛΑΕ, θα αντιληφθεί ότι αναφέρεται, κυρίως, στο κομμουνιστικό κίνημα της Γ΄ Διεθνούς.

Όσο αφορά τη συγκεκριμένη περίπτωση της αντιπαράθεσης, είναι φανερό ότι τέτοια άρθρα στο «Πριν» όπως αυτό του Στ. Μαυρουδέα και αναφορές όπως αυτές του Α. Χάγιου δημιουργούν σημαντικά εμπόδια στην προσέγγιση που επιχειρείται ανάμεσα στη ΛΑΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ιδιαίτερα σε μία κοινή εκλογική κάθοδο, που αποτελεί και τον διακαή πόθο ιδιαίτερα της ΛΑΕ. Σε αυτή τη διελκυστίνδα θα υπάρχουν πολλά «επεισόδια», ανάλογα με το πόσο θα μακραίνει ή θα συντομεύει η «μητέρα των μαχών». Αλλά αυτό αποτελεί ένα δευτερεύον πρόβλημα που απασχολεί μόνο τους θιασώτες αυτών των «σχεδίων». Στη συγκεκριμένη αντιπαράθεση τίθεται ένα κεντρικό πολιτικό ζήτημα και σε αυτό θέλουμε να επικεντρωθούμε.

Τα ζητήματα που αφορούν την ΕΕ και την Ευρωζώνη ουσιαστικά αποτελούν τους κρίκους της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης (πολιτικής – οικονομικής – στρατιωτικής) της χώρας αλλά μόνο στη μία πλευρά της, την ευρωπαϊκή. Η ιμπεριαλιστική εξάρτηση από τη μεριά ΗΠΑ – ΝΑΤΟ υπάρχει εξίσου, αν δεν είναι μεγαλύτερη, και δεν καθορίζει μόνο πολιτικά και γεωστρατηγικά ζητήματα αλλά και οικονομικά. Οι πρωταγωνιστές της αντιπαράθεσης αντιμετωπίζουν την ιμπεριαλιστική εξάρτηση είτε αγνοώντας τη μία πλευρά της, τους Αμερικάνους, είτε με οικονομικοτεχνικό χαρακτήρα την άλλη πλευρά της, ΕΕ-Ευρωζώνη. Η βάση αυτής της αντίληψης βρίσκεται στην εκτίμηση για τον χαρακτήρα της ντόπιας αστικής τάξης και του ελληνικού καπιταλιστικού σχηματισμού. Και οι δύο πλευρές θεωρούν ότι η ένταξη της χώρας στην ΕΕ και την ευρωζώνη αποτέλεσαν επιλογή της ντόπιας κεφαλαιοκρατίας για να ενισχύσει τον δικό της ρόλο και τη δική της θέση στην «ιμπεριαλιστική πυραμίδα». Να συμμετάσχει σαν «ισότιμος εταίρος», έστω και υποδεέστερος, στην ευρωπαϊκή ιμπεριαλιστική συμμαχία και με βάση την ισχυροποίησή της αυτή να κάνει ιμπεριαλιστικού χαρακτήρα εξορμήσεις (οικονομικού σκοπού) στα Βαλκάνια και αλλού. Η αποδοχή της ισχυρής ντόπιας κεφαλαιοκρατίας και της «ισχυρής Ελλάδας» διατρέχει την αντίληψή τους, έστω και αν η πραγματικότητα έχει γκρεμίσει αυτούς τους μύθους, που μεθοδικά προσπάθησε να οικοδομήσει, απέναντι στον λαό, το ντόπιο σύστημα της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης και της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης. Όσο αφορά την ένταξη στην ΕΕ και την ΟΝΕ και την παραμονή της σε αυτή, οι ίδιοι οι ιμπεριαλιστές, είτε οι Αμερικάνοι είτε οι Ευρωπαίοι, αποκαλύπτουν ότι αποτέλεσε και αποτελεί «πολιτική επιλογή» των ίδιων των ιμπεριαλιστών, καθώς η χώρα έχει μεγάλη γεωπολιτική σημασία, χωρίς να παραλείπεται και η οικονομική πλευρά, για τα δικά τους συμφέροντα. Οι στόχοι της ντόπιας κεφαλαιοκρατίας με την ένταξη σε ΕΕ και ΟΝΕ βρίσκονταν και παραμένουν σε άμεση συνάρτηση με τη φύση της, που ιστορικά τη χαρακτηρίζει, του μεταπράτη του ξένου κεφαλαίου, του παραρτήματος – συμπληρώματος, με ιδιαίτερη επίδοση στο εμπόριο και τις υπηρεσίες και όχι στην υλική παραγωγή. Παραδίδει – ξεπουλάει λαό και χώρα στους ιμπεριαλιστές για να εξασφαλίσει την κυριαρχία της και την κερδοφορία της.

Σε αυτή την βάση, είναι ξεκάθαρο ότι ο χαρακτήρας της σύγκρουσης στη χώρα μας ανάμεσα στις εργατικές – λαϊκές δυνάμεις και τη ντόπια κεφαλαιοκρατία έχει στο κέντρο της την ιμπεριαλιστική εξάρτηση, όχι σαν ένα «εξωτερικό» στοιχείο αλλά ως δομικό στοιχείο του ντόπιου συστήματος εξουσίας. Από την άποψη αυτή, τοποθετήσεις όπως η παρακάτω του Στ. Μαυρουδέα στο «επίμαχο» άρθρο του, ότι «Ο βασικός μεσοπρόθεσμος κόμβος αυτού του προγράμματος (εννοεί του μεταβατικού) και η βάση για τη συγκρότηση ενός ευρύτερου λαϊκού μετώπου είναι η συνολική αποδέσμευση από την ΕΕ. Χωρίς αυτήν καμία διαδικασία σοσιαλιστικής μετάβασης αλλά και αντιμετώπισης των άμεσων λαϊκών προβλημάτων δεν μπορεί να υπάρξει. Μία έξοδος από την ΟΝΕ χωρίς την πλήρη αποδέσμευση είναι ατελέσφορη ή τμήμα αστικών σχεδίων», συσκοτίζει τον χαρακτήρα της σύγκρουσης και προσπαθεί να παρακάμψει, δια του μεταβατικού, το κεντρικό πολιτικό ζήτημα της κατάκτησης της εξουσίας από τις εργατικές – λαϊκές δυνάμεις. Δεν είναι τυχαίο ότι σε απάντησή του στον Στ. Μαυρουδέα, το γραφείο τύπου της ΛΑΕ λέει: «Το Γραφείο Τύπου της ΛΑ.Ε συμφωνεί πλήρως με τη θέση που διατυπώνει ο σ. Μαυρουδέας, πως η έξοδος από την ΟΝΕ αποτελεί τμήμα της συνολικής και άμεσης αποδέσμευσης από την ΕΕ. Τελεία και παύλα. Ας επιχειρηθεί αυτή η σωστή θέση να μετουσιωθεί σε πράξη και τότε ίσως να γίνει καλύτερα αντιληπτό γιατί η ΛΑ.Ε επιμένει με ιδιαίτερη έμφαση στους αναβαθμισμένους και σκληρούς κύκλους του ευρώ και της ευρωζώνης, τα οποία, άλλωστε, δεν κατασκευάστηκαν τυχαία ως ατμομηχανές και οδοστρωτήρες από τους εμπνευστές τους». Αποκαλύπτεται, με αυτό τον τρόπο, το πόσο κοντά, επί της ουσίας, είναι οι «αντιμαχόμενες» απόψεις τους.

Οι οπαδοί του «μεταβατικού προγράμματος», στις διάφορες εκδοχές του, εκτιμούν ότι η «επαναστατική διαδικασία» θα προχωρήσει με «ρήξεις και ανατροπές», μέχρι να «αποκαλυφθεί» ο σοσιαλισμός. Κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν -ή δεν κατανοούν πραγματικά- ότι το κεντρικό ζήτημα της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης δεν αποτελεί βασικό πεδίο σύγκρουσης μόνο με τη ντόπια κεφαλαιοκρατία αλλά και με τους ίδιους τους ιμπεριαλιστές. Στη βάση αυτή, ο χαρακτήρας της σύγκρουσης αυτής θα είναι συνολικός και όχι μερικός και για να επικρατήσουν οι εργατικές – λαϊκές δυνάμεις θα πρέπει να αντιμετωπίσουν όλους μαζί τους αντιπάλους τους και όχι… έναν κάθε φορά.

Προλεταριακή Σημαία -  http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εργαζόμενοι Metropolis: Παρά ταύτα, εμείς επιμένουμε!

0

Οπλισμένοι με το δίκιο του αγώνα μας και μαζί με αλληλέγγυους από σωματεία βάσης, εργατικές συλλογικότητες και συνελεύσεις γειτονιάς διαδηλώσαμε για 6η συνεχόμενη χρονιά έξω από την απονομή των βραβείων MAD που διοργανώνει ο επιχειρηματίας Ανδρέας Κουρής ,την Τρίτη 27 /6 έξω από το TAE KWON DO.

Παραμείναμε επί μιάμιση ώρα έξω από το χώρο της διοργάνωσης, μοιράσαμε κείμενα, πετάξαμεχιλιάδες τρικάκια και φωνάξαμε συνθήματα τόσο εναντίον του Ανδρέα Κουρή, όσο και ενάντια στην άκρατη εργοδοτική ασυδοσία και τις παρανομίες των αφεντικών.

Για άλλη μια φορά με την ελληνική αστυνομία να τον προστατεύει με μία διμοιρία ΥΜΕΤ και κάμποσους ασφαλίτες, αντί να τον συλλαμβάνει για τις παρανομίες που έχει διαπράξει και συνεχίζει να διαπράττει πανομοιότυπα, εξακολουθώντας να ανοιγοκλείνει εταιρείες, να φεσώνει τους εργαζόμενους στις νέες του επιχειρήσεις, όπως αποκαλύφθηκε έπειτα από πρόσφατους ελέγχους που διέπραξε το ΣΕΠΕ, και να εξακολουθεί να συσσωρεύει χρέη προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία.

Όπως  ακριβώς έπραξε με το κανάλι MAD και το MADRADIO που, αφού τις φόρτωσε με χρέη, τις έκλεισε (διατηρώντας και μεταφέροντας το εμπορικό σήμα σε νέες Ανώνυμες Εταιρείες – Α.Ε.), με αποτέλεσμα να ανεβαίνει συνεχώς στην λίστα κατάταξης των μεγαλοοφειλετών του Δημοσίου. Υπενθυμίζουμε ότι, σύμφωνα με τη σχετική λίστα  που δημοσιεύθηκε πέρσι, τρεις εταιρείες στις οποίες ο Ανδρέας Κουρής ήταν  πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος (ενώ στα Δ.Σ. τους συμμετείχαν ο πατέρας του, η μητέρα του και η αδελφή του), χρωστούν συνολικά μόνο στις Δ.Ο.Υ.  περίπου 6 εκατομμυρίων ευρώ.

Πρόκειται για την ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ  που χρωστά   3.019.338 ευρώ και η οποία έχει πτωχεύσει, την MAD TV ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ   που χρωστά 1.777.683   και την MAD RADIO ΑΝΩΝΥΜΗ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ  που χρωστά  916.148. Οι δυο τελευταίες  έχουν μεταφερθεί σε νέες  Α.Ε. Χρέη 252.326 ευρώ εμφανίζει και η ΠΑΡΟΝ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ  στην οποία ο Ανδρέα Κουρής κατέχει επίσης ανάλογη θέση.

Όπως γίνεται εμφανές, ο Ανδρέας Κουρής -και ο κάθε Κουρής- στηρίζει την επιχειρηματική του δραστηριότητα όχι επενδύοντας, αλλά φεσώνοντας.  Αξιοποιώντας  στο έπακρο το νομικό καθεστώς και την ασυλία που του παρέχει μια Α.Ε., καθώς το «φυσικό πρόσωπο» δεν φέρει καμία ευθύνη, παρά μόνο η Ανώνυμη Εταιρεία. Και φυσικά, έχοντας πλήρη… εμπιστοσύνη στην απροκάλυπτα αντεργατική νομοθεσία, αλλά και σε νομοθετήματα που με σχεδόν ταχυδακτυλουργικό κόλπο παραγράφουν τελικά και σε βάθος χρόνου τις καταδικαστικές από τα δικαστήρια ποινές που πέφτουν στους εργοδότες.

Την επόμενη μέρα της διαδήλωσής μας διαπιστώσαμε για μια ακόμη φορά το πόσο ανεξάρτητη είναι η Δικαιοσύνη, μα, κυρίως, ότι σίγουρα δεν είναι τυφλή. Όταν πληροφορηθήκαμε την απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας με την οποία κρίθηκε αντισυνταγματική η συνεχής -πέραν της πενταετίας- παράταση του χρόνου παραγραφής των φορολογικών αξιώσεων του Δημοσίου. Αφήνοντας στην πράξη ανέγγιχτους τους μεγαλοφοροφυγάδες που δεν θα πληρώσουν ποτέ τους φόρους που τους αναλογούν.

Κρίνοντας με δύο μέτρα και δύο σταθμά και ανοίγοντας περαιτέρω πεδίο δόξης λαμπρό σε όλα αυτά τα λαμόγια που έχουν τους μηχανισμούς να καταληστεύουν το Δημόσιο, αφού η απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου δεν αφορά εξίσου τις φορολογικές αξιώσεις του κράτους προς τους απλούς εργαζόμενους πολίτες. Γι’ αυτούς παραμένει σε ισχύ το ατέλειωτο κυνηγητό για πολύ μικρότερα χρέη και μέχρι την ολοσχερή εξόντωσή τους.

Ετσι, για μια ακόμη φορά, η εργατική τάξη είναι αυτή που καλείται ευθαρσώς να σηκώσει όλο το βάρος της απίστευτης και αβάσταχτης φορολογίας με τους εργαζόμενους να κινδυνεύουν να χάσουν σε πλειστηριασμούς τα σπίτια τους και με κατασχέσεις στο κάθε ευρώ που το κράτος κρίνει ότι τους… περισσεύει.

Τούτη την ώρα και με αυτή τη δικαστική απόφαση που ο Ανδρέας Κουρής και οι μπαταχτσήδες προς όλες τις κατευθύνσεις εργοδότες έχουν στήσει έναν ακόμη χορό στις πλάτες των εργαζόμενων αυτού του τόπου, εμείς θα εξακολουθήσουμε να στήνουμε τις δικές μας αντιστάσεις.

Όλοι αυτοί που, στηριζόμενοι στη διαπλεκόμενη παντοδυναμία τους, θεωρούν ότι η συσσωρευμένη οργή που υπάρχει δεν θα μπορέσει να ξεχειλίσει,  δεν έχουν υπολογίσει καλά τη δύναμή της όταν αναπόφευκτα θα εκραγεί.

Θα' ρθεί καιρός που θ' αλλάξουν τα πράματα.

Να το θυμάσαι… Ανδρέα.

Συνέλευση απολυμένων από τα καταστήματα Metropolis

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ποιοι πραγματικά φταίνε για καταστάσεις σα του Μενιδίου και πως πρέπει να απαντήσει ο λαός;

0

Μπορεί το ζήτημα του Μενιδίου να κόπασε στα ΜΜΕ αλλά στη πραγματικότητα εξακολουθεί να υπάρχει, όπως υπήρχε χρόνια και δεκαετίες τώρα και ας κάνουν ορισμένοι υπεύθυνοι και ανεύθυνοι ότι πέσαν από τα σύννεφα. Εξακολουθούν να υπάρχουν η φτώχεια, η εξαθλίωση, η γκετοποίηση και η διαίρεση ομάδων του λαού, η εγκληματικότητα, τα ναρκωτικά, η μικρή και μεγάλη παρανομία. Όλα απόλυτα συνυφασμένα με το σύστημα της εκμετάλλευσης, προς όφελός του και σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων ανεξάρτητα από φυλή, θρησκεία και συνήθειες. Δεν είναι μόνο το Μενίδι. Είναι κι άλλες λαϊκές περιοχές που δοκιμάζονται το ίδιο, ίσως και πιο σκληρά, όπως είναι ο Ασπρόπυργος, η Ελευσίνα κ.λπ.. Περιοχές που κάποτε έσφιζαν από ζωή γεμάτες εργοστάσια και βιοτεχνίες και τώρα αυτό που τις χαρακτηρίζει είναι η ανεργία και η φτώχεια που σε συνδυασμό με την έλλειψη σοβαρής αριστεράς και λαϊκού - εργατικού κινήματος αποτελούν έδαφος άνθισης αντιθέσεων μεταξύ των πληθυσμών -πολλές φορές και μεταξύ ομοίων - του ρατσισμού και του φασισμού. Περιοχές που για κάποιες κατηγορίες -τουλάχιστον- πληθυσμών το μόνο που επιτρέπει το σύστημα είναι η μικρή ή μεγάλη εγκληματικότητα σα διέξοδο στη έλλειψη αξιοπρεπούς προοπτικής.

Αναδημοσιεύεουμε εδώ το άρθρο της Προλεταριακής Σημαίας για το ζήτημα, άρθρο που τα συμπεράσματά του θα μπορούσαν να ισχύουν και για άλλες περιοχές:

Ο άδικος χαμός ενός παιδιού και η λαϊκή αγανάκτηση. 

Ποιοι πραγματικά φταίνε και πώς απαντά ο λαός

Οργή και αγανάκτηση για τον λαό του Μενιδίου μετά τον άδικο χαμό του 11χρονου μαθητή στο 6ο δημοτικό σχολείο Αχαρνών, που έχασε τη ζωή του από σφαίρα στο κεφάλι κατά τη διάρκεια σχολικής γιορτής. Οι πυροβολισμοί φέρεται να προκλήθηκαν από νεαρό Ρομά, που διαμένει σε γειτονικό καταυλισμό. Το τραγικό αυτό γεγονός άνοιξε, με τον πιο σκληρό τρόπο, συνολικά στην κοινωνία ένα ζήτημα που χρόνια απασχολεί και ταλαιπωρεί τους κατοίκους της περιοχής. Το ζήτημα της διαρκούς υποβάθμισης και απαξίωσης της ζωής σε περιοχές που έχουν καταδικαστεί στη φτώχεια, την εξαθλίωση, την εγκληματικότητα και τη γκετοποίηση. Μια τέτοια περιοχή είναι και το Μενίδι, που μαζί με άλλες στη Δυτική Αττική, όπως τα Άνω Λιόσια, ο Ασπρόπυργος και η Ελευσίνα, εδώ και δεκαετίες, έχουν φορτωθεί τη διακίνηση ναρκωτικών, τις χωματερές, τα βιομηχανικά απόβλητα, τη μετατροπή τους σε γκέτο.

Στον δήμο Αχαρνών, ή αλλιώς Μενίδι, κατοικούν κατά πλειοψηφία φτωχοί άνθρωποι, εργάτες και εργαζόμενοι που τα τελευταία χρόνια έχουν βυθιστεί σε ακόμα μεγαλύτερη φτώχεια και εξαθλίωση. Είναι χαμηλά αμειβόμενοι, ανασφάλιστοι και βέβαια άνεργοι. Η πτώση της δουλειάς στην οικοδομή και η συνεχιζόμενη αποβιομηχάνιση έχει εντείνει ακόμη παραπέρα τα προβλήματα και τα αδιέξοδά τους.

Μεγάλο μέρος είναι μετανάστες, κυρίως από την πρώην Σοβιετική Ένωση και Ρομά. Ο διαχωρισμός μεταξύ των διαφόρων εθνικοτήτων και η αντιπαλότητα που έχει αναπτυχθεί δεν είναι κάτι καινούριο. Χρόνια καλλιεργείται πρώτα και κύρια από το επίσημο κράτος, αλλά και το παρακράτος, η ξενοφοβία και ο ρατσισμός μεταξύ τους. Μάλιστα, σε πολλές περιπτώσεις, η συμβίωση μεταξύ τους δεν είναι καθόλου αρμονική.

Η γκετοποίηση των Ρομά εξυπηρετεί πρώτα και κύρια αυτούς που ελέγχουν και λυμαίνονται την περιοχή μέσα από ένα διευρυμένο δίκτυο διακίνησης ναρκωτικών και άλλων παράνομων και περιθωριακών δραστηριοτήτων. Η φτώχεια, ο ρατσισμός και η μη συμμετοχή στην εκπαίδευση ευνοούν τη διαρκώς αυξανόμενη περιθωριοποίησή τους, που τους καθιστά ευάλωτους απέναντι στις επιδιώξεις του οργανωμένου εγκλήματος και των κυβερνήσεων. Έτσι, ένα μέρος των Ρομά συμμετέχουν στο οργανωμένο έγκλημα ή αποτελούν υποχείριό του, ενώ η πλειοψηφία προσπαθεί να επιβιώσει μέσα σε αυτό το άγριο και απάνθρωπο περιβάλλον. Κάποιες φορές, μέλη της κοινότητας των Ρομά λειτουργούν αντικοινωνικά και ενάντια σε κομμάτια του λαού εξίσου φτωχά και απαξιωμένα ενώ την ίδια στιγμή δέχονται αντίστοιχες ρατσιστικές και βίαιες συμπεριφορές από άλλα κομμάτια του λαού.

Οι κυβερνήσεις και οι δημοτικές αρχές επί δεκαετίες συντηρούν και όποτε μπορούν οξύνουν αυτή την κατάσταση. Από τη μια, τα αντιλαϊκά, αντεργατικά μέτρα που προωθούν δυσχεραίνουν τις συνθήκες της ζωής του λαού και από την άλλη, η ενίσχυση ρατσιστικών και ξενοφοβικών ιδεολογημάτων καλλιεργεί την έχθρα μεταξύ πλευρών του λαού. Η όξυνση των ταξικών φραγμών στην εκπαίδευση και η περιθωριοποίηση στρώνει το έδαφος για την ανάπτυξη όλων των ειδών εγκληματικότητας και παραβατικότητας, με πρωταρχικές αυτές της διακίνησης ναρκωτικών σε όλο και μεγαλύτερα κομμάτια του λαού και ιδιαίτερα στη νεολαία. Όλα τα παραπάνω, σε συνδυασμό με τη βίαιη όξυνση των αδιεξόδων των τελευταίων χρόνων της μνημονιακής πολιτικής, έστρωσαν το έδαφος για την εμφάνιση στην περιοχή δυνάμεων όπως η Χρυσή Αυγή. Εκμεταλλευόμενοι την έλλειψη προοπτικής, την απογοήτευση και τον φόβο που γίνεται κυρίαρχος, έρχονται να ρίξουν το δηλητήριό τους στις λαϊκές γειτονιές.

Ο άδικος θάνατος του μαθητή δικαίως εξόργισε τον λαό του Μενιδίου και τον έβγαλε στο δρόμο, με κύριο σύνθημα «έξω η πρέζα από το Μενίδι». Υπάρχει όμως ο κίνδυνος από αυτό το δίκαιο ξέσπασμά του να βγουν πάλι κερδισμένοι αυτοί που τόσα χρόνια συντηρούν αυτή την κατάσταση και λυμαίνονται την περιοχή.

Πρώτος και καλύτερος ο δήμος, που αυτοαπαλλάσσεται από οποιαδήποτε ευθύνη εμφανιζόμενος ως μπροστάρης και διοργανωτής των κινητοποιήσεων. Προσπαθεί να καπηλευτεί και να χειραγωγήσει την οργή και την αγανάκτηση του λαού προς όφελός του, είτε για να την εξαργυρώσει σε ψήφους είτε απλά λειτουργώντας πυροσβεστικά σε αντιδράσεις που αν τις άφηνε ανεξέλεγκτες ίσως κινούνταν ενάντια και στον ίδιο αποδίδοντάς του μερίδιο ευθύνης.

Από την άλλη, αποβράσματα τύπου Χρυσής Αυγής, ή ακόμα και παραφυάδες του οργανωμένου εγκλήματος, εμφανίζονται σαν ισχνή μειοψηφία στις κινητοποιήσεις στοχοποιώντας το σύνολο των Ρομά ενώ δεν έλειψαν οι επιθέσεις με βόμβες μολότοφ σε σπίτια που βρίσκονται εντός του καταυλισμού τους. Αποτελούν το μακρύ χέρι του καπιταλιστικού, εκμεταλλευτικού συστήματος και για αυτό δεν μπορούν να στραφούν ενάντιά του. Σπέρνουν το μίσος, προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν τον λαό, να φορτώσουν την ευθύνη στο σύνολο των Ρομά.

Οι γονείς που τα παιδιά τους πάνε στο ίδιο σχολείο με τον άτυχο μαθητή και οι υπόλοιποι γείτονες που στηρίζουν τις κινητοποιήσεις κατά βάση διεκδικούν μια λύση από την πολιτεία. Με τα αιτήματά τους απαιτούν λύση από την κυβέρνηση και στοχοποιούν τη διακίνηση ναρκωτικών και το οργανωμένο έγκλημα ζητώντας περισσότερη αστυνόμευση, αφού μάλλον έτσι ο περισσότερος κόσμος καταλαβαίνει την απάντηση στο οργανωμένο έγκλημα.

Το ζήτημα είναι πάρα πολύ σοβαρό και το γεγονός ότι ο λαός προσπαθεί να το απαντήσει σε μια τόσο δύσκολη συγκυρία, απουσία οργανωμένου και μαζικού, εργατικού και λαϊκού κινήματος, το κάνει ακόμα πιο σοβαρό. Είναι πολύ σημαντικό ότι παρά τις άμεσες και οργανωμένες παρεμβάσεις όλων των εχθρών του λαού, κράτους και παρακράτους, δεν φαίνεται να γίνεται μαζικά αποδεκτή η προσπάθεια στοχοποίησης των Ρομά. Το αίτημα για αύξηση της αστυνόμευσης δεν μας βρίσκει σύμφωνους γιατί είμαστε πεισμένοι ότι η αστυνομία δεν υπάρχει για να υπερασπίζεται τα δικαιώματα του λαού και των εργαζομένων. Υπάρχει, συντηρείται και διογκώνεται σε περιόδους κρίσης και φτώχειας για να τρομοκρατεί και να καταστέλλει λαϊκούς αγώνες και αγωνιστές, για να υπερασπίζεται την αστική τάξη και τους εκφραστές της, κυβερνήσεις, δημάρχους και πάσης φύσης αρχή, ενώ πολλές φορές έχουν αποκαλυφθεί οι δοσοληψίες της με το οργανωμένο έγκλημα.

Όσο για τα μέτρα που εξήγγειλε η κυβέρνηση, αυτό που έχουμε να πούμε ότι οι Ρομά δεν χρειάζεται να κρατούν ούτε καν μικρό καλάθι! Πέρα από το ότι είναι χιλιοειπωμένα και κάθε φορά μετά από ένα σοβαρό γεγονός που αφορά τους Ρομά, πέρα από το ότι έχουν ως ένα βαθμό και τον κρυπτορατσιστικό χαρακτήρα της επίρριψης ευθυνών στους ίδιους για τον τρόπο ζωής που «έχουν επιλέξει», αν δε χτυπηθεί στη ρίζα του ο πραγματικός λόγος για τον οποίο τους έχουν αναγκάσει να «επιλέξουν» αυτόν τον τρόπο ζωής, τότε αυτά τα μέτρα δεν έχουν να αλλάξουν και πολλά πράγματα!

Η μόνη απάντηση στην εγκληματικότητα, την εξαθλίωση, τα ναρκωτικά και ότι άλλο καταδυναστεύει τις ζωές των λαϊκών στρωμάτων, των μεταναστών και των μειονοτήτων είναι η ανάπτυξη κοινού μαζικού λαϊκού κινήματος, που θα είναι σε θέση να ξεχωρίσει ψεύτικους φίλους και εχθρούς και να συμμαχεί με όσους έχουν κοινά συμφέροντα. Δεν είναι κάτι εύκολο ούτε πρόκειται να γίνει αύριο το πρωί, πολύ περισσότερο δεν θα συγκροτηθεί τις αμέσως επόμενες μέρες στο Μενίδι.

Έχει όμως σημασία να μπορούμε κάθε φορά να αναγνωρίσουμε πού θέλουμε να φτάσουμε και να κάνουμε ένα μικρό ή μεγαλύτερο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Είναι απόλυτα κατανοητό ότι ο λαός απαιτεί άμεσα λύση. Δυστυχώς, όμως, δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις και δεν μπορούμε να περιμένουμε τις λύσεις από αυτούς που μας δημιουργούν τα προβλήματα, που καθημερινά προσπαθούν να μας αποδείξουν ότι περισσεύουμε σε αυτή την κοινωνία.

Όσο και αν ακούγεται μακρινή και δύσκολη η συγκρότηση ενός μαζικού κινήματος αντίστασης και διεκδίκησης σε αντικαπιταλιστική, αντιιμπεριαλιστική και αντισυνδιαχειριστική κατεύθυνση, εξακολουθεί να είναι ο μόνος δρόμος για τη δικαίωση των αιτημάτων μας. Και σίγουρα είναι πιο σύντομος από τον δρόμο των υποσχέσεων και των αυταπατών, που μας αποπροσανατολίζουν, μας απογοητεύουν και μας οδηγούν από ήττα σε ήττα.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Καλαμπάκα: μια πόλη με αναχρονιστικές αντιλήψεις

0

1782

Για ακόμη μια φορά η κοινωνία της Καλαμπάκας έρχεται αντιμέτωπη με την αναλγησία της τοπικής αυτοδιοίκησης, μεμονωμένων ατόμων και υπηρεσιών, οι οποίοι και πάλι προχωρούν σε μονομερείς ενέργειες. Αιτία αυτή τη φορά η κοπή του κυπαρισσιού που δέσποζε πίσω από το ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Καλαμπάκα. Ένα δέντρο το οποίο έχει ηλικία αρκετών εκατοντάδων ετών τουλάχιστον, καθώς απεικονίζεται στο γνωστό χαρακτικό των Μετεώρων του μοναχού Παρθένιου (1782). Ο «Ξέρακας», ήταν τόσο σημαντικό τοπόσημο που είχε μέχρι και όνομα. Με έκπληξη παρακολουθούμε στα τοπικά μέσα ενημέρωσης τους εμπλεκόμενους με την κοπή, να απεικονίζονται περιχαρείς για το δύσκολο έργο που έφεραν εις πέρας. Και ακριβώς εδώ θεωρούμε ότι έγκειται η βάση του προβλήματος. Δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι τα συγκεκριμένα άτομα θεωρούσαν ότι προσφέρουν κοινωφελές έργο. Δυστυχώς όμως κάποιες πράξεις είναι μη αναστρέψιμες.

Όλες η προοδευμένες κοινωνίες, ακόμη και εντός της χώρας μας πλέον, κάνουν το παν για να διατηρήσουν αναλλοίωτο το χαρακτήρα του περιβάλλοντος στο οποίο ζουν. Αναπόσπαστο μέρος αυτού αποτελούν τα τοπόσημα ή/και μνημεία που διασώζουν κάποιο είδος ιστορικής ή λαογραφικής μνήμης. Στην Καλαμπάκα γινόμαστε δυστυχώς μάρτυρες μιας αμετάβλητης δημοτικής πολιτικής η οποία τις τελευταίες δεκαετίες έχει αποδεκατίσει τα σημεία πράσινου εντός και εκτός της πόλεως, ενώ έχει επιφέρει αλλοιώσεις στα χαρακτηριστικά της, διεπόμενη από μια τελείως αναχρονιστική αντίληψη «συμμαζέματος» και «καθαριότητας». Παγκοσμίως, η αναφορά σε καλλωπισμό μιας πόλης περιλαμβάνει κατά κύριο λόγο χώρους πρασίνου και πάρκα, τα οποία αποδεδειγμένα αναβαθμίζουν την ποιότητα ζωής. Η Καλαμπάκα δυστυχώς αποτελεί θλιβερή εξαίρεση. Φαίνεται να επικρατεί μια λογική «αντιπαροχής» όπου όμορφοι χώροι μετασκευάζονται κακήν κακώς άνευ μελέτης. Και αυτό γίνεται εμφανές όταν μετά από λίγα χρόνια αναζητούνται εκ νέου λύσεις για τα ίδια σημεία.

2017

Το εν λόγω κυπαρίσσι είχε ηλικία και ιστορία πολλών εκατοντάδων ετών, η οποία σβήστηκε σε μισή μέρα. Φανταστείτε πόσες γενιές Καλαμπακιωτών ανά τους αιώνες έχουν καθίσει κάτω από τη σκιά του και σε πόσα σπουδαία ιστορικά για την πόλη γεγονότα ήταν μάρτυρας. Ας μας πούνε οι εμπλεκόμενοι στην καταστροφή του πότε φυτέψανε κάποιο δέντρο ή τι θα κάνουν για να αντισταθμίσουν την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής που επέφεραν στους κατοίκους της Καλαμπάκας ή ακόμη και την εμπειρία των επισκεπτών της πόλεως, οι οποίοι μπορούσαν να θαυμάσουν ένα ζωντανό μνημείο. Τέτοιου είδους αποφάσεις που αφορούν κυριολεκτικά την καταστροφή μνημείων και τοπόσημων δεν πρέπει να παίρνονται ελαφρά τη καρδία και σίγουρα όχι από μεμονωμένα άτομα, καθώς ανήκουν σε ολόκληρη την κοινωνία, όχι μόνο την παρούσα, αλλά και των επόμενων γενεών. Εάν υπήρχε κίνδυνος να καταπέσει το κυπαρίσσι, υπάρχουν κυριολεκτικά δεκάδες εφαρμόσιμες λύσεις ώστε αυτός ο κίνδυνος κυριολεκτικά να εκλείψει.

Μια υγιής κοινωνία προστατεύει την ιστορική της μνήμη. Δεν καταστρέφει ή μετασκευάζει μνημεία και τοπόσημα γιατί κάποιος έκρινε αυθαίρετα και με βάση τις προσωπικές του προτιμήσεις ότι αυτό αποτελεί κάποιου είδους «βελτίωση». Η εκπαίδευση δε συνεπάγεται απαραιτήτως παιδεία. Το λαϊκό αισθητήριο και η κοινή γνώμη αποτελεί πολύ καλό κριτή για όλες τις δράσεις που έχουν αντίκτυπο σε μια κοινωνία στο σύνολό της. Και για ακόμη μια φορά κανενός η γνώμη δε ζητήθηκε και ασφαλώς ούτε οι αρμόδιοι φορείς αδειοδότησης (Δασαρχείο, Πολεοδομία, Εφορεία Αρχαιοτήτων) φαίνεται να ενημερώθηκαν σχετικά.

Το παραπάνω περιστατικό δεν είναι μεμονωμένο, αλλά αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης κατάστασης που θα πρέπει να μας προβληματίσει όλους. Η κοπή του δέντρου φαίνεται να διέπεται από την ίδια φιλοσοφία και με τις οικοδομικές εργασίες στις μονές των Μετεώρων. Ίδια αντίληψη. Απαιτείται πολύ μεγάλη έπαρση για να μετασκευάζονται ιστορικά μνημεία, που υπήρξαν πολλούς αιώνες πριν και σίγουρα θα παρέμεναν και για πολλούς μετά από όλους μας, αν αφηνόταν στην ησυχία τους. Και ενώ ευαγγελίζεται προς όλες τις κατευθύνσεις μια φιλοσοφία που πρεσβεύει την πνευματικότητα πάνω από όλα, επιδεικνύεται αντιθέτως άκρατος υλισμός σε όλες του τις εκφάνσεις, ως ένας ατελείωτος διαγωνισμός ματαιοδοξίας.

Πρέπει εν τέλει να γίνει κατανοητό ότι τέτοιες μονομερείς ενέργειες βλάπτουν το σύνολο της τοπικής κοινωνίας. Τα μνημεία είναι διαχρονικά και δεν ανήκουν σε κανένα μεμονωμένο άτομο. Η παρουσία και διαφύλαξή τους αποτελεί πολιτιστικό αγαθό και υποχρέωση όλου του κόσμου.

Κίνηση πολιτών

Μετέωρα για Όλους

Πλήρες φωτογραφικό ρεπορτάζ για την ...εξέλιξη του πραγματικά εντυπωσιακού αυτού δέντρου - συμβόλου μπορείτε να δείτε εδώ: Πάει, τετέλεσται το κυπαρίσσι!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΕΛΜΕ Σάμου: Ψήφισμα συμπαράστασης στον αγώνα των συμβασιούχων στους δήμους για μόνιμη και σταθερή δουλειά

0

Χιλιάδες συμβασιούχοι που εργάζονται στους δήμους βρίσκονται αντιμέτωποι με την απόλυση και την απαίτηση επιστροφής των μισθών από τον Γενάρη του 2017. Η κυβέρνηση συστηματικά καλλιέργησε αυταπάτες στους συμβασιούχους των δήμων εγκλωβίζοντάς τους μέσω ψεύτικων υποσχέσεων για μονιμοποίηση. Υποσχέσεις που είχαν και έχουν στόχο των αποπροσανατολισμό των εργαζόμενων, την διάσπαση τους και την εκτόνωση των αγωνιστικών τους διαθέσεων.

Ο κεντρικός πολιτικός τους σχεδιασμός είναι η εμπέδωση και καθιέρωση του εργασιακού μεσαίωνα, της ελαστικής εργασίας και της κατάργησης κάθε δικαιώματος σε σταθερή και μόνιμη δουλειά. Σ’ αυτήν την πολιτική έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, ως άξιος συνεχιστής των προηγούμενων κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, στο πλαίσιο των αντεργατικών και αντιλαϊκών συμφωνιών με ΕΕ και ΔΝΤ. Στα πλαίσια αυτής της πολιτικής αξιοποιούνται ως πρόσχημα οι αποφάσεις των δικαστηρίων, που αποκαλύπτουν το ταξικό τους πρόσημο, για να ενταθεί η επίθεση προς όλους τους εργαζόμενους του δημοσίου, μόνιμους και συμβασιούχους.

Η πρόσφατη νομοθετική πρωτοβουλία του υπουργού Π. Σκουρλέτη όχι μόνο δεν λύνει το πρόβλημα, αλλά το διαιωνίζει μέσω μιας ακόμη ολιγόμηνης ανανέωσης συμβάσεων και μάλιστα όχι για όλους αλλά μόνο για μερικούς από αυτούς. Αφήνει έτσι απ’ έξω τους χιλιάδες συμβασιούχους που εργάζονται στις υπόλοιπες υπηρεσίες πέρα από την καθαριότητα. Είναι μία πρόταση που προσπαθεί να κερδίσει χρόνο σε βάρος των συμβασιούχων, μέσα από θολές ρυθμίσεις και διατάξεις που μεταθέτουν το πρόβλημα στους δήμους και δεν διασφαλίζει σε τίποτε τους εργαζόμενους από μία ενδεχόμενη νέα παρέμβαση μηχανισμών του κράτους όπως το Ελεγκτικό Συνέδριο.

Στην εκπαίδευση το καθεστώς των συμβασιούχων μεταμφιέζεται υπό τον όρο αναπληρωτές. Χιλιάδες συνάδελφοι εκπαιδευτικοί πρόκειται να αντιμετωπίσουν την απόλυση στο τέλος του μήνα και την βιαιότητα της ανεργίας για ακόμη μια φορά. Είναι αποτέλεσμα της ίδιας πολιτικής της ανακύκλωσης των εργαζομένων, της άρνησης κάθε εργασιακού δικαιώματος, της παγίωσης των ελαστικών και επισφαλών μορφών εργασίας. Ως εργαζόμενοι που πλήττονται από την ίδια βάρβαρη πολιτική συμπαραστεκόμαστε πλήρως στους συμβασιούχους των δήμων και στο δίκαιο αίτημα τους για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους.

Παράλληλα, καταδικάζουμε την ενεργοποίηση απεργοσπαστικών μηχανισμών όπως αυτή του δημάρχου Θεσσαλονίκης, Γ. Μπουτάρη για την ανάθεση της αποκομιδής σε ιδιώτες καθώς και την ενεργοποίηση του κοινωνικού αυτοματισμού και την υποκρισία όλων αυτών που «κόπτονται» για την νομιμότητα και την συνταγματικότητα καθιστώντας τελικά «αντισυνταγματικό» τα δικαίωμα στην εργασία.

Η μόνη διέξοδος βρίσκεται αποκλειστικά στον δρόμο του μαζικού και διεκδικητικού αγώνα, μακριά από τις αυταπάτες των νομοθετικών ρυθμίσεων και της προσμονής των κυβερνητικών «δεσμεύσεων». Η δύναμη των εργαζομένων είναι η μόνη που μπορεί να πετύχει πραγματικές νίκες.

▶Καμία απόλυση εργαζομένων στους δήμους

▶Όχι στην ανακύκλωση των εργαζομένων και στην προσπάθεια διάσπασης των συμβασιούχων

▶Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους

Καλούμε τους συναδέλφους να συστρατευτούν με τα δίκαια αιτήματα των συμβασιούχων των δήμων.

Το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Σάμου

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κάτω τα χέρια από τα δημοκρατικά δικαιώματα- Κάτω η φασιστικοποίηση. Άμεση αθώωση της Ηριάννας Β.Λ. και του Τ. Θεοφίλου!

0

Τη στιγμή που ο λαός κι η νεολαία στενάζουν, οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ- ΕΕ πιέζουν για περισσότερα μέτρα και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ σαρώνει τις εργατικές- λαϊκές κατακτήσεις, παραχωρώντας παράλληλα γη και ύδωρ στους προστάτες της, άλλα δύο παραδείγματα κρατικής τρομοκρατίας κάνουν την εμφάνισή τους. Πρόκειται για τις περιπτώσεις της Ηριάννας και του Τ. Θεοφίλου, που έρχονται να προστεθούν στη σωρεία διώξεων, εισβολών σε σπίτια, συλλήψεων και κατηγοριών συνδικαλιστών, απεργών κι αριστερών αγωνιστών, των τελευταίων χρόνων.

Συγκεκριμένα, πρόσφατα, η Ηριάννα, 29χρονη φοιτήτρια Φιλοσοφικής, καταδικάστηκε σε 13 χρόνια φυλάκιση, χωρίς ανασταλτικό αποτέλεσμα στην έφεση. Η δικαστική περιπέτειά της ξεκίνησε όταν ο σύντροφός της, φοιτητής ΕΜΠ, κατηγορήθηκε για συμμετοχή στη Συνομωσία Πυρήνων της Φωτιάς (ΣΠΦ), επειδή είχε φιλικές σχέσεις με κάποια μέλη της, αλλά τελικά αθωώθηκε. Όπως έχει γίνει γνωστό, εκείνη δεν έχει σχέση με τον α/α χώρο, είχε τελειώσει το μεταπτυχιακό της και πραγματοποιούσε διδακτορικό. Ωστόσο, κρίθηκε ένοχη για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση, καθώς «μέρος του DNA της» (!), που είχε δώσει οικειοθελώς στην αστυνομία το 2011, ταυτοποιήθηκε… σε γεμιστήρα όπλου που βρέθηκε στην Πολυτεχνειούπολη.

Από την άλλη, ο Θεοφίλου είχε συλληφθεί βάσει ανώνυμου τηλεφωνήματος που τον κατηγορούσε για συμμετοχή σε ένοπλη ληστεία στην Πάρο το 2012, κατά την οποία σκοτώθηκε ένας οδηγός ταξί. Στη δίκη, ενώ δεν τον αναγνώρισε κανένας μάρτυρας κατηγορίας και δεν υπήρχε κανένα βάσιμο στοιχείο εις βάρος του, καταδικάστηκε σε 25 χρόνια φυλακή χωρίς αναστολή, γιατί δείγμα DNA του βρέθηκε σε ένα καπέλο (!) που εντοπίστηκε… αργότερα στον χώρο της ληστείας. Στη δευτεροβάθμια δίκη, η εισαγγελέας πρότεινε την καταδίκη του και για συμμετοχή στη ΣΠΦ, κατηγορία από την οποία είχε απαλλαγεί πρωτόδικα. Ο ίδιος στην απολογία του αναφέρει ότι λόγος της δίωξής του είναι οι αναρχικές του πεποιθήσεις και ότι δε συμμετείχε ούτε στη ΣΠΦ ούτε στη ληστεία και τον φόνο.

Και στις δυο περιπτώσεις, καθοριστικό ρόλο έπαιξε ένα κατηγορητήριο κατασκευασμένο, διάτρητο, με ελλιπή στοιχεία και με «πρωταγωνιστή» το γενετικό φακέλωμα- μαγείρεμα. Επιπλέον, γίνεται σαφές ότι η αστική δικαιοσύνη δεν διστάζει να δικάσει ακόμα και την κοινωνική συναναστροφή προσώπων, αρκεί να εμπεδωθεί ο φόβος της ποινικοποίησης και να καμφθεί κάθε αγωνιστική διάθεση και δράση.

Στην ουσία, βέβαια, εντείνεται η πολιτική της φασιστικοποίησης της δημόσιας και πολιτικής ζωής, που αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της αντιλαϊκής επίθεσης. Κι αδιαμφισβήτητα, στο στόχαστρό της δεν μπαίνουν μόνο η Ηριάννα κι ο Τάσος αλλά συνολικά όποιος σηκώνει κεφάλι, αντιστέκεται και διεκδικεί τα δικαιώματά του βάζοντας ανάχωμα στην κυρίαρχη πολιτική. Από τις διώξεις των φοιτητών της Ξάνθης, των μαθητών του Ρεθύμνου, των κατοίκων της Χαλκιδικής, των αγωνιστών της ΑΤΙΚ, μέχρι τα χημικά των ΜΑΤ στις διαδηλώσεις και τον αντισυνδικαλιστικό νόμο, είναι σαφής η παραπάνω κατεύθυνση.

Σήμερα, που προωθούνται ταξικοί φραγμοί και εντατικοποίηση στις σχολές, χτυπιούνται οι σύλλογοι κι οι γενικές μας συνελεύσεις, συκοφαντείται και παραβιάζεται το άσυλο, είναι ανάγκη να πάρουμε θέση. Μέσα απ’ την ανάπτυξη εστιών αντίστασης, να σταθούμε αλληλέγγυοι στους διωκόμενους, καταγγέλλοντας τη φασιστικοποίηση και προασπίζοντας τις δημοκρατικές μας ελευθερίες.

http://www.agonistikeskiniseis.org/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΠΡΟΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΤΑΡΑΤΣΑ! (του στεκιού Σφεντόνα)

6

Η Κινηματογραφική ομάδα της σφεντόνας σας καλεί στην προβολή της ταινίας "Το κλάμα βγήκε απ΄ τον παράδεισο" (Μιχάλης Ρέππας, Θανάσης Παπαθανασίου), 2001.

Παρασκευή 30/6, 21:30!

Ελάτε να χαλαρώσουμε παρέα στην ταράτσα της Σφεντόνας, με μια από τις πιο γνωστές ελληνικές κωμωδίες μετά και το τέλος της εξεταστικής!

Σφεντόνα

χώρος νεολαίας και πολιτισμού

Συγγρού 24, 2ος όροφος

Θεσσαλονίκη

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ - ΠΡΟΒΟΛΗ: Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΦΥΛΑΚΑ (30/6, 8:30 μ.μ.)

0

Συνεχίζoυμε στο Εκτός των Τειχών με τη δεύτερη ταινία το κινηματογραφικό αφιέρωμα «Από την πόλη στην επαρχία και πίσω ξανά». Μέσα από ένα πραγματικά μεγάλο και αξιόλογο κατάλογο ταινιών των τελευταίων και παλιότερων χρόνων, με δυσκολία επιλέξαμε τις τρεις ταινίες του αφιερώματος, που έχουν -όπως το είδαμε εμείς- ως συνδετικό τους κρίκο την πόλη, το σύγχρονο αστικό κέντρο, το σύμβολο της καπιταλιστικής παραγωγής, της συγκέντρωσης και της συγκεντροποίησης. Η ασφυξία και τα αδιέξοδα ενός λαού στοιβαγμένου, από τη μια, σε αντίθεση με την ερήμωση και την εγκατάλειψη της ελληνικής επαρχίας, από την άλλη...

Αύριο λοιπόν προβάλουμε τη δεύτερη ταινία:

Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΦΥΛΑΚΑ

του Δημήτρη Κουτσιαμπασάκου

(2006)

Παίζουν: Απόστολος Τότσικας, Νικόλας Αγγελής, Δημήτρης Τζουμάκης, Ελένη Βεργέτη,

Γιώργος Σπάνιας, Νίκος Ζωϊόπουλος, Δήμητρα Ζέζα, Βασίλης Τσάγκλος, Λουίζα Ζουβανί

Αναζητώντας το πιστόλι που κλάπηκε στα γυρίσματα μιας εκπομπής, ο νεαρός δημοσιογράφος της φτάνει στο χωριό του στην Πίνδο. Μέχρι να ξαναπάρει πίσω το πιστόλι, του αποκαλύπτονται σιγά σιγά θρύλοι και δοξασίες που έχουν στοιχειώσει τους λιγοστούς κατοίκους του χωριού, και ειδικά τον γιο του φύλακα του χωριού.

Η εγκατάλειψη της ελληνικής υπαίθρου και τα "κουφάρια" των ερειπωμένων χωριών σε μια υπέροχη καταγραφή κι ένα συγκλονιστικό φινάλε.

Παρασκευή 30 Ιουνίου

στις 8:30 μ.μ.

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ-ΚΑΦΕ

Εκτός των τειχών

Γραβιάς 10-12, Εξάρχεια

Τηλ. 210-3303348

www.ektostonteixon.gr

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Βομβαρδισμοί στη Γάζα και μια Ταυτότητα οργής!

0

Είναι αλήθεια ότι οι επεμβάσεις των ιμπεριαλιστών στη Συρία και οι γενικότερες πολεμικές και άλλες εξελίξεις στη Μέσα Ανατολή άφησαν σε δεύτερη μοίρα το Παλαιστινιακό και όλα όσα υποφέρει αυτός ο λαός. Προχθές, στις 26/6, ισραηλινά αεροπλάνα βομβάρδισαν και πάλι τη Γάζα με αφορμή την εκτόξευση (έτσι λένε τουλάχιστον) ρουκέτας από εκεί σε ερημική περιοχή του νότιου Ισραήλ. Τα ελληνικά ΜΜΕ στο σύνολό τους και με ελάχιστες εξαιρέσεις, σε αντίθεση με τα διεθνή, το απέκρυψαν, μάλλον φιλοκυβερνητικά και μη δε θέλαν να διαταράξουν το κλίμα συμμαχίας με το φασιστικό κράτος.
Εμείς αφιερώνουμε σε αυτό το λαό το παρακάτω ποίημα:

Ταυτότητα

Γράψε.

Είμαι Άραβας

Αριθμός ταυτότητος: 50.000

τα παιδιά μου είναι οχτώ

το ένατο θα’ ρθεί μετά από το καλοκαίρι.

Θυμώνεις;

Γράψε.

Είμαι Άραβας.

Δουλεύω με τ' αδέρφια μου του μόχθου σ' ένα νταμάρι,

τα παιδιά μου είναι οχτώ

τραβάω από την πέτρα

τα ρούχα, το ψωμί και τα βιβλία τους, αλλά

στην πόρτα σου δε ζητιανεύω.

Θυμώνεις;

Γράψε.

Είμαι Άραβας

όνομα δίχως τίτλο, υπομονετικός

σ' ένα τόπο που βράζει,

οι ρίζες μου

αγκυροβόλησαν

πριν απ' τη γέννηση του χρόνου

πριν απ' των αιώνων το ξετύλιγμα

πριν από τις ελιές κι από τα κυπαρίσσια

και πριν φυτρώσει το χορτάρι.

Ο πατέρας μου

απ' τη φαμίλια είναι τ' αλετριού,

ο παππούς μου

αγρότης ήταν δίχως αξίωμα,

το σπίτι μου καλύβα από καλάμια.

Όνομα είμαι δίχως τίτλο.

Γράψε.

Είμαι Άραβας

το χρώμα των μαλλιών μου μαύρο,

το χρώμα των ματιών μου καστανό.

Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά μου:

"κουφίε" πάνω στο κεφάλι μου,

σκληρή 'ναι σαν πέτρα η παλάμη μου

που γραντζουνάει όποιον την αγγίζει,

ό,τι αγαπάω για φαΐ

είναι το θυμάρι και το λάδι.

Η διεύθυνσή μου:

χωριό απόμακρο και ξεχασμένο

δίχως ονόματα οι δρόμοι του

κι όλοι οι άντρες του

στο νταμάρι και στο χωράφι.

Θυμώνεις;

Γράψε.

Είμαι Άραβας.

Λήστεψες τ' αμπέλια των προγόνων μου

και τα χωράφια που τα δούλευα με όλα τα παιδιά μου.

Δεν άφησες στους απογόνους μου

παρά αυτές τις πέτρες.

Μήπως θα τις πάρει η Κυβέρνησή σας

όπως λένε;

Λοιπόν

γράψε στην αρχή της πρώτης σελίδας

εγώ δεν μισώ τους ανθρώπους

κανέναν δεν κλέβω

μα αν πεινάσω

τρώω τη σάρκα του σφετεριστή μου.

Φυλάξου.

Από την πείνα μου φυλάξου

κι απ' την οργή μου.

Μαχμούντ Νταρουίς, Παλαιστίνιος ποιητής, 1941 - 2008. Το αναδημοσιεύουμε όπως το βρήκαμε στο διαδίκτυο, ο τονισμός στο τέλος, δικός μας.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Σπάνιο ντοκουμέντο: η δίκη της ΣΤΕΝΗΣ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑΣ (ΟΠΛΑ) Θεσ/νίκης. Έρευνα: Τ. Κατσαρός

0

"Οι εικόνες που θα δείξουμε είναι ένα ντοκουμέντο απ' τη δίκη της ΣΤΕΝΗΣ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑΣ (Ο.Π.Λ Α.) Θεσσαλονίκης που διαδραματίστηκε στον τελευταίο όροφο της οδού Αγίας Σοφίας αρ. 3, στις μετέπειτα σχολές Βαλαγιάννη. Κάποιοι την ξέρουν και σαν Βιομηχανική Σχολή.

Οι εικόνες προέρχονται απ' το ντοκυμαντέρ «Βίοι Παράλληλοι του Εμφυλίου Πολέμου» αρ. 5. Το Έκτακτο Στρατοδικείο διήρκησε 17 μέρες, απ' τις 28/8 έως τις 14/9 του 1947. Απ' τους 67 κατηγορούμενους καταδικάστηκαν σε θάνατο οι 52. Το Στρατοδικείο έδωσε χάρη σε 5 απ' αυτούς, που μετατράπηκε η ποινή τους σε ισόβια κάθειρξη. Οι άλλοι 47 εκτελέστηκαν σε τρία γκρουπ λίγο καιρό μετά, πίσω απ' τις φυλακές του Γεντί Κουλέ. Στα αρχεία της ΕΡΤ αναφέρεται λανθασμένα ότι οι εικόνες αυτές προέρχονται από ένα Στρατοδικείο του Βόλου.

Είμαι απόλυτα βέβαιος, μετά από ενδελεχή έρευνα, ότι πρόκειται για τη δίκη της ΣΤΕΝΗΣ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑΣ. Τώρα πώς έμειναν αυτές οι εικόνες που όμως δεν έχουν ήχο;

Από κατηγορούμενους που επέζησαν και τους είχα πάρει συνέντευξη μου είπαν ότι το 1947 μόλις είχαν έρθει οι Αμερικάνοι στην Ελλάδα και μαζί τους έφεραν και την τεχνολογία τους, μικρόφωνα, κάμερες κλπ. Έτσι αποτυπώθηκαν ίσως για πρώτη φορά εικόνες από Έκτακτο Στρατοδικείο του εμφυλίου και μάλιστα ενός απ' τα μεγαλύτερα που έγινε στη χώρα μας.

Πολλά παιδιά, που όπως φαίνεται άλλωστε, δεν ξεπερνούσαν το εικοστό πέμπτο έτος της ηλικίας τους, εκτελέστηκαν άδικα απ' το μοναρχοφασιστικό καθεστώς της εποχής, που τότε εκπροσωπούνταν από τον κεντρώο πρωθυπουργό Θεμιστοκλή Σοφούλη, χωρίς να έχουν άμεση σχέση με τα αδικήματα, σε μια προσπάθεια να εξοντωθεί ο ανθός της ελληνικής νεολαίας.

Εβδομήντα χρόνια μετά (1947-2017) ο αγώνας της Μνήμης ενάντια στη Λήθη συνεχίζεται..."

Τάσος Κατσαρός, Ιούνιος του 2017.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Νοσοκομείο Ικαρίας: ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ-ΑΠΟΧΗ!

0

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΙΚΑΡΙΑΣ

27-06-17

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Επανήρθε στο προσκήνιο το ζήτημα της (εντός ή εκτός εισαγωγικών) αξιολόγησης στο Δημόσιο, η οποία είχε μπλοκαριστεί το 2014 από την αντίσταση των εργαζομένων, υπό τις επευφημίες/υποστήριξη της τότε αντιπολίτευσης και νυν κυβέρνησης, η οποία, δεσμευμένη τώρα στις μνημονιακές δαγκάνες που επέλεξε να υπηρετεί, βιάζεται να ολοκληρώσει τα προαπαιτούμενα που έχει συμφωνήσει.

Ας μην γελιόμαστε: Η αξιολόγηση των υπαλλήλων δεν είναι προσωπική ή υπηρεσιακή υπόθεση, ούτε μια ξεκομμένη ρύθμιση! Δεν είναι μια διαδικασία με στόχο την αξιοκρατία, την επιβράβευση των καλύτερων και πιο ευσυνείδητων υπαλλήλων, την βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών και την καλύτερη εξυπηρέτηση του κόσμου. Συνδέεται ΑΜΕΣΑ με τις αντιδραστικές εξελίξεις στο Δημόσιο, στα πλαίσια της βαρβαρότητας που εγκαθίδρυσαν τα μνημόνια σύμφωνα με τις επιταγές των ξένων επικυρίαρχων – δανειστών. Αποτελεί κομβικό κομμάτι στο παζλ των αντεργατικών ανατροπών για το «νέο» Δημόσιο που οραματίζονται όλοι «οι από πάνω μας», γι’ αυτό έχουν τόση καούρα να περαστεί και να εφαρμοστεί! Υπηρετεί τους ίδιους στόχους που υπηρετούσε και η προηγούμενη του 2014, μόνο που η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, για να περάσει πιο εύκολα τα σχέδια – υποχρεώσεις της, την ντύνει με έναν αντικειμενικό, εκσυγχρονιστικό, δημοκρατικό, κοινωνικό κλπ μανδύα και στρογγυλεύει κάποιες αιχμές (όπως ήταν πχ η υποχρεωτική ποσόστωση). Για να νομιμοποιήσει μάλιστα την διαδικασία στην συνείδηση των υπαλλήλων και να δώσει και μια επίφαση δικαιοσύνης πονηρά ξεκινά με την υποτιθέμενη αξιολόγηση των προϊσταμένων απ’ τους υφιστάμενους: αν δεχτείς να αξιολογήσεις τον από πάνω σου τότε πώς μπορείς να αρνηθείς να σε αξιολογήσει κι αυτός; Ή πώς να αρνηθείς την διαδικασία της προσωπικής συνέντευξης;

Αναφέρουμε ενδεικτικά κάποια σημεία -που νομίζουμε τα πιο σημαντικά για μας- στα οποία παίζει κομβικό ρόλο και με τα οποία συμπλέκεται η όλη διαδικασία:
– «Αξιολόγηση» μονάδων και παρεχόμενων υπηρεσιών: Συρρικνώσεις, συγχωνεύσεις, καταργήσεις μονάδων/τμημάτων/υπηρεσιών και άμεση ή έμμεση ιδιωτικοποίησή τους
– Κινητικότητα (υποχρεωτική) των υπαλλήλων για κάλυψη των υπηρεσιακών αναγκών σε όποια υπηρεσία και σε όποιο σημείο της χώρας
– Στοχοθεσία ατομική και μονάδας – «αποδοτικότητα» – ανταπόκριση στις εφαρμοζόμενες πολιτικές – συμμόρφωση/πειθάρχηση
– Αναμόρφωση του πλαισίου των οργανισμών των νοσοκομείων όπου, μεταξύ άλλων, προωθείται η μείωση των συντελεστών με τους οποίους υπολογίζονται οι οργανικές θέσεις κάθε υπηρεσίας ανά κλίνη νοσηλείας, με αποτέλεσμα να προκύπτουν υπεράριθμοι, που κι αυτοί θα πέσουν στις δαγκάνες της υποχρεωτικής κινητικότητας. Ενδεικτικά στο νοσοκομείο μας με αυτές τις ρυθμίσεις προκύπτουν μέχρι και σχεδόν 20 υπεράριθμοι!!!

Βασικές συνέπειες: Σε μισθολογική και βαθμολογική εξέλιξη (= καθήλωση ή υποβιβασμός) και για όσους πάρουν κάτω απ’ την βάση (0-39) επανακατάρτιση / επιμόρφωση για αλλαγή ειδικότητας / πόστου ή «αλλαγή εργασιακού περιβάλλοντος» δηλαδή αλλαγή υπηρεσίας (όπου και ότι, μέσω της υποχρεωτικής κινητικότητας).

Επίσης μπορεί κάποιοι, -ες από μας να θεωρούν ότι οι νυν κυβερνώντες είναι καλοί, φιλεργατικοί, αντικειμενικοί και να έχουν την αυταπάτη ότι δεν θα χρησιμοποιήσουν την αξιολόγηση σε βάρος μας για να πετύχουν τις μνημονιακές τους δεσμεύσεις (π.χ. 15.000 πιο λίγους υπαλλήλους και εκατομμύρια ευρώ μείωσης μισθολογικού κόστους περιμένουν ως το 2021). Ακόμα και να δεχτούμε ότι είναι έτσι, το σίγουρο είναι ότι στρώνεται ο δρόμος και παγιώνεται μια κατάσταση. Ας πάει αύριο ο κάθε αυταπατώμενος να πει του Μητσοτάκη, του Γεωργιάδη, του Λοβέρδου και του κάθε επίδοξου μνημονιακού μαντρόσκυλου ότι δεν θέλει να τον αξιολογήσει ή να χρησιμοποιήσει την «καλή» αξιολόγηση σε βάρος του.

Άρα, δεν μπορούμε να επιλέξουμε ένα κομμάτι της διαδικασίας που μας αρέσει ή συμφωνούμε ή μας βολεύει και να απορρίψουμε τα υπόλοιπα. Για να είμαστε ξεκάθαροι και να μην κρυβόμαστε πίσω απ’ το δάχτυλό μας: όποιος θέλει την συγκεκριμένη αξιολόγηση «θέλει» και όλα τα υπόλοιπα που φέρνει αυτή και, είτε του αρέσει είτε όχι, αναλαμβάνει την ευθύνη για όλο το «πακέτο» απέναντί στους συναδέλφους του. Όποιος την θέλει θα πρέπει να δείξει (κυριολεκτικά) ποιος απ’ τους υπηρετούντες συναδέλφους θα απομακρυνθεί (ή απολυθεί), ποιος θ’ αλλάξει ειδικότητα, ποιος δεν θα πάρει την πενιχρή αύξηση ή προαγωγή. Ακριβώς αυτό! Στις στιγμές όξυνσης δεν μπορούμε να είμαστε ή να παριστάνουμε τους καλούς με όλους. Δυστυχώς ή ευτυχώς, πρέπει να διαλέξουμε με ποιον είμαστε:

με τις αντιδραστικές κυβερνητικές πολιτικές και αυτούς που τις χαράζουν ή με τους συναδέλφους μας;

με την ατομική βόλεψη και το στενό προσωπικό συμφέρον σε βάρος των υπόλοιπων ή με το συλλογικό συμφέρον;

με την συμμόρφωση «στας προσταγάς» και την υποβοήθηση των μνημονιακών πολιτικών ή με την αντίσταση και την συλλογική οργάνωση και πάλη;

Να θυμίσουμε ότι αν βρισκόμαστε εδώ και έχουμε διασώσει -όσο ήταν δυνατό αυτό- τις εργασιακές συνθήκες και τις παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας, αυτό οφείλεται στην συλλογική αντίληψη που επιδείξαμε τα προηγούμενα χρόνια, στην αγωνιστική στάση, τις αντιστάσεις που ορθώσαμε και την κίνησή μας κόντρα στη «νομιμότητα» και την μνημονιακή «αναπόφευκτη μοίρα» μας. Αυτά έσωσαν το Νοσοκομείο, απέτρεψαν τις μετακινήσεις προσωπικού, κράτησαν την χρηματοδότηση, έφεραν τις όποιες προσλήψεις ή προσωρινές καλύψεις κλπ. Δεν νομίζουμε ότι «σώθηκε» κανένας και γλύτωσε απ’ όσα μας ετοιμάζαν μόνος του, ούτε ότι στηρίχτηκε σε καμιά καλή αξιολόγηση. Γι’ αυτό όποιος θέλει την αξιολόγηση να την θέλει απ’ το 2014, να θέλει και τις ποσοστώσεις και τις απολύσεις, και την συγχώνευση, και τις μετακινήσεις, και την λειψή χρηματοδότηση κλπ, κλπ. Και να πάρει την ευθύνη γι’ αυτό και να έχει την αντιμετώπιση που αναλογεί στον ρόλο και την στάση του! Όλα κι όλα: η αντίληψη «τα καλά και συμφέροντα και βολικά και τζάμπα και να τρέχουν άλλοι» κάπως λέγεται και κάπως λέγονται κι αυτοί που την έχουν!

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Στην Γενική Συνέλευση στις 2/5 έχουμε ήδη πάρει μια ομόφωνη απόφαση ενάντια στην αξιολόγηση και για την συμμετοχή μας, κατ’ αρχή, στην απεργία-αποχή, που έχει εξαγγείλει η ΑΔΕΔΥ. Αυτή την απόφαση καλούμαστε να υπηρετήσουμε και σας καλούμε όλους και όλες να λειτουργήσουμε από κοινού με βάση το συλλογικό συμφέρον και σύμφωνα με τις αγωνιστικές μας παραδόσεις. Να δούμε το προσωπικό συμφέρον μέσα απ’ την μόνη πραγματική και μακροπρόθεσμη απάντηση, δηλαδή μέσα απ’ την υπεράσπιση και προώθηση του συλλογικού συμφέροντος. Ας μην γινόμαστε «βασιλικότεροι του βασιλέως»: αδυνατούμε να κατανοήσουμε και να δικαιολογήσουμε το μένος κάποιων για την προώθηση της διαδικασίας και τους καλούμε να λάβουν υπ’ όψη τους το συλλογικό συμφέρον, τις συλλογικές αποφάσεις και την συνδικαλιστική κάλυψη που τους παρέχεται. Ο καθένας ας αναλάβει τις ευθύνες του κι ότι σπείρει ας θερίσει!

Υ.Γ. Ως πλειοψηφούσα παράταξη τα τελευταία 6 χρόνια είμαστε περήφανοι για το αγωνιστικό πρόσωπο που έχει διαμορφώσει ο Σύλλογός μας και τις μάχες που δώσαμε, παρά τις πολλές ελλείψεις που παρουσιάσαμε. Επίσης προσπαθήσαμε και προσπαθούμε να λειτουργούμε στηριζόμενοι στην ουσιαστική συμμετοχή των συναδέλφων και στο επίπεδο των αποφάσεων, γι’ αυτό έχουν για μας κορυφαία σημασία οι Γενικές Συνελεύσεις. Οι αποφάσεις αυτές θεωρούμε ότι μας δεσμεύουν ως εκλεγμένους (και μη) και προσπαθούμε να τις υπερασπίσουμε και να τις κάνουμε πράξη. Η απόπειρα προσωπικής στοχοποίησης σε ζητήματα εφαρμογής συλλογικών αποφάσεων –αν και δεν είναι η πρώτη φορά που μας συμβαίνει- κάτι λέει και αν συνεχιστεί θα απαντηθεί αναλόγως.
Να θυμίσουμε ότι, για τις συγκεκριμένες μορφές πάλης που ακολουθούμε, το 2014 είχαν πλειοδοτήσει και τις είχαν υποστηρίξει (ως προς την αναγκαιότητα, την νομιμότητα, την αποτελεσματικότητα κλπ) οι νυν κυβερνώντες και οι συνδικαλιστικοί τους εκπρόσωποι πανελλαδικά, πρωτοστατώντας μάλιστα σε «καταδρομικές» και δυναμικές ενέργειες για το μπλοκάρισμα της διαδικασίας, την «δέσμευση» των αξιολογόχαρτων και το κάψιμό τους μπροστά στο Υπουργείο. Για περισσότερες πληροφορίες λοιπόν, όποιος θέλει ας απευθυνθεί σ’ αυτούς!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΣΤΟ ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟ - ΠΕΜΠΤΗ 29/6/17 ΩΡΑ 10ΠΜ -13 ΜΜ

0

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΓΕΝΙΚΟΥ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟ (Σ.Ε.Γ.Π.Ν.Α.Σ) 151 26 ΜΑΡΟΥΣΙ

ΤΗΛΕΦΩΝΟ 2132058442 - ΦΑΞ 2108043182

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΣΤΟ ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟ 

Τέλη Ιουνίου του 2017
Τα περισσότερα νοσηλευτικά τμήματα, αλλά και η διοικητική-τεχνική υπηρεσία, φαρμακείο, κλπ  λειτουργούν με προσωπικό πολύ κάτω των ορίων ασφαλείας, το οποίο έχει επαγγελματικά εξουθενωθεί και καταπονηθεί, συνέπεια της διαχρονικής εγκατάλειψης της δημόσιας υγείας από τις κυβερνήσεις των μνημονίων, που οδήγησαν κι οδηγούν σε στραγγαλισμό των δικαιωμάτων και της ζωής των εργαζομένων.

Παράσταση των εργαζομένων στη Διοίκηση στις 23/6/20017 
Η δυναμική συγκέντρωση διαμαρτυρίας των εργαζομένων του Σισμανόγλειου με τη παρουσία του σωματείου του Αμαλία Φλέμιγκ, του Π. Πεντέλης, της ΠΟΕΔΗΝ και της ΑΔΕΔΥ, ΔΗΛΩΣΕ ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΑ ΟΤΙ ΔΕ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ! 
Οι εργαζόμενοι με στεντόρεια φωνή ζήτησαν να μπει ένα τέλος στις πολιτικές εγκατάλειψής του Νοσοκομείου, να γίνουν άμεσα μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού όλων των ειδικοτήτων, να εφαρμοστούν απαρέγκλιτα τα εργασιακά δικαιώματά των εργαζομένων και να μην υπάρξει καμία αναστολή αδειών.  Επίσης ζήτησαν να φύγουν οι εργολάβοι από το νοσοκομείο και καθολική δημόσια δωρεάν υγεία για όλους και όλες.
 Η Διοίκηση του Νοσοκομείου ενημέρωσε τους εργαζομένους ότι στο Σισμανόγλειο πρόκειται να γίνουν προσλήψεις μόνιμου προσωπικού διαφόρων ειδικοτήτων, οι οποίες βρίσκονται σε διαφορετικές φάσεις ολοκλήρωσης τους (4Κ, 5Κ του 2015, 5Κ του 2017, 7Κ του 2017, 1ΕΓ - Συνολικά 57 εργαζόμενοι),  καθώς και ότι πρόκειται να έρθει προσωπικό από προγράμματα του ΟΑΕΔ (21 εργαζόμενοι). 
Υπήρξε επίσης διαβεβαίωση ότι θα υπάρξουν όλες εκείνες οι απαιτούμενες αποφάσεις προκειμένου το προσωπικό να πάρει τις καλοκαιρινές άδειες του.

Οι εργαζόμενοι συνεχίζουν τον αγώνα
Το χρονοδιάγραμμα των επικείμενων προσλήψεων δεν είναι καθόλου σαφές και βεβαίως δε μπορεί να λύσει το άμεσο πρόβλημα μας, της μαζικής προσέλευσης προσωπικού. 
Τα "μπαλώματα" του ΟΑΕΔ τα οποία δεν είναι σίγουρο ότι θα ευδοκιμήσουν (στη προηγούμενη προκήρυξη των 38 θέσεων ήρθαν στο Σισμανόγλειο μόνο 5!!) δεν μπορούν να λύσουν το πρόβλημα και ούτε βεβαίως είμαστε υπέρ στις εργασιακές σχέσεις λάστιχο όπως έχουμε ξανατονίσει. 
Οι υποσχέσεις που λάβαμε δε λύνουν ΑΜΕΣΑ το πρόβλημα  κυρίως της ασφαλούς παροχής ιατρονοσηλευτικής φροντίδας στους ασθενείς του Νοσοκομείου, της διασφάλισης των εργασιακών μας δικαιωμάτων καθώς και της λήψης των καλοκαιρινών αδειών που ταλανίζει τους εργαζόμενους και τις οικογένειές τους και δεν είναι απολύτως ξεκάθαρο ότι δε θα ανασταλούν, λόγω των σοβαρών ελλείψεων προσωπικού. 

Είναι ώρα πράξης κι διεκδίκησης
Όλοι οι εργαζόμενοι στη 3ωρη συγκέντρωση διαμαρτυρίας την Πέμπτη 29 Ιουνίου και ώρα 10πμ - 13.00 - συγκέντρωση στις 10πμ στη πύλη του νοσοκομείου -  απαιτούν την άμεση στελέχωση του Νοσοκομείου με μόνιμο προσωπικό, καμία αναστολή αδειών, την εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας, την εκδίωξη των εργολάβων από τα νοσοκομεία και την καθολική Δημόσια Δωρεάν Υγεία για όλους.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κοινή δήλωση των Προέδρων της ΕΛΜΕ & Πρωτ/μιας Εκπ. Ικαρίας-Φούρνων και του Σ.Ε.Ν.Ι. για τους 18 εργαζόμενους του Δήμου

0

ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΤΩΝ 18 ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΜΑΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΙΚΑΡΙΑΣ ΜΑΣ ΑΦΟΡΟΥΝ ΚΑΙ ΜΑΣ ΠΛΗΤΤΟΥΝ ΟΛΟΥΣ!

Μετά την απόφαση της ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου χιλιάδες συμβασιούχοι οδηγούνται στην ανεργία, μιας και τους απαγορεύει να εργάζονται με συμβάσεις για περισσότερο από 8 μήνες παρότι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες στους Δήμους όλης της χώρας! Έτσι απολύονται συμβασιούχοι εργαζόμενοι σε όλους τους Δήμους, ενώ κινδυνεύουν να χάσουν και δεδουλευμένες αμοιβές που δεν τους έχουν ακόμα καταβληθεί ή ακόμα και να τους ζητηθούν πίσω μισθοί για την περίοδο που είχαν δουλέψει.

Στο νησί μας η υλοποίηση αυτής της απόφασης πετάει στο δρόμο 18 συναδέλφους μας και αποδιοργανώνει πλήρως την υπηρεσία καθαριότητας αλλά και τις ιαματικές πηγές του νησιού, αφού η λειτουργία των υπηρεσιών αυτών στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στους συναδέλφους συμβασιούχους.

Την Τετάρτη 22/6/2017, στα πλαίσια 24ωρης απεργίας που προκήρυξε η Ομοσπονδία Εργαζομένων στους Δήμους όλης της χώρας, το σωματείο των εργαζόμενων στους Δήμους Ικαρίας – Φούρνων διοργάνωσε απεργιακή συγκέντρωση για το ζήτημα στο πρώην Δημαρχείο Ευδήλου.

Στην απεργιακή συγκέντρωση αυτή βρέθηκαν και τα σωματεία μας, όχι απλά σαν συμπαραστάτες στον αγώνα των συμβασιούχων, αλλά ως συναγωνιστές στον αγώνα για μόνιμη και σταθερή εργασία, για δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες που δικαιούμαστε και απαιτούμε. Νοιώθουμε τους συναδέλφους μας στο Δήμο Ικαρίας σάρκα από τη σάρκα μας, αφού παρόμοια ζητήματα με απολύσεις είτε συμβασιούχων είτε ακόμα και μονίμων (π.χ. κατάργηση των σχολών ΕΠΑΣ το καλοκαίρι του 2013) έχουμε αντιμετωπίσει κι εμείς στα σωματεία μας. Για το λόγο αυτό όχι μόνο ενημερώσαμε για το ζήτημα και την απεργιακή συγκέντρωση τους συναδέλφους στους χώρους δουλειάς μας αλλά, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του Σωματείου του Δήμου, προκηρύξαμε και διευκολυντικές στάσεις εργασίας –όντας μάλιστα τα μόνα σωματεία ή συνδικαλιστικοί φορείς της περιοχής που έκαναν κάτι τέτοιο- και παρευρεθήκαμε στη συγκέντρωση με αρκετούς συναδέλφους.

Αισθανθήκαμε ότι αντιμετωπιστήκαμε, στην καλύτερη περίπτωση, με δισταγμό και καχυποψία και ενώ βρισκόμασταν δυο μέτρα από το μικρόφωνο των διοργανωτών δε μπορέσαμε τελικά να απευθύνουμε χαιρετισμό προς τους συγκεντρωμένους συναδέλφους- συντοπίτες. Αντ΄ αυτού ακούσαμε από τα μεγάφωνα ότι τα σωματεία μας χαιρετίζουν τους απεργούς και η συγκέντρωση έληξε.

Παρ’ όλα αυτά, και επειδή θεωρούμε πολύ σημαντικό το ζήτημα που μας έφερε στο ίδιο πεζοδρόμιο, αυτό των περικοπών υπό τις μνημονιακές επιταγές, που οδηγεί στην απόλυση των συμβασιούχων συναδέλφων μας όπως και στο δραματικό περιορισμό των προσλήψεων για την επόμενη χρονιά σε Δήμους, σχολεία, νοσοκομεία και δομές Πρόνοιας, επιθυμούμε να μείνουμε σε αυτό που θεωρούμε φλέγον και άμεσο, επαναλαμβάνοντας δημόσια την πρόταση-πρόσκληση που κάναμε και κατ’ ιδίαν στη συνάδελφο πρόεδρο του Σωματείου Εργαζομένων στο Δήμο Ικαρίας: Είμαστε πρόθυμοι να διοργανώσουμε από κοινού ενημερωτικές επισκέψεις στα χωριά και αντίστοιχες ανοικτές ενημερωτικές συζητήσεις στις πλατείες με τους συντοπίτες μας, για να εξηγήσουμε σε όλους γιατί θεωρούμε το ζήτημα των 18 υπό απόλυση συναδέλφων μας ζήτημα όλης της Ικαριώτικης κοινωνίας και γενικότερα το ζήτημα του περιορισμού και της ιδιωτικοποίησης των δημόσιων υπηρεσιών σε Τοπική Αυτοδιοίκηση, Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια, ζήτημα όλης της κοινωνίας!

Αγώνας για μόνιμη και σταθερή δουλειά – Να μετατραπούν τώρα όλες οι συμβάσεις που υπάρχουν στους Δήμους και στα νομικά πρόσωπα αυτών ή στις Δημοτικές τους επιχειρήσεις, σε αορίστου χρόνου.

Δάμαλος Χρήστος (πρόεδρος Ε.Λ.Μ.Ε. Ικαρίας – Φούρνων)

Κανδήλας Βάϊος (πρόεδρος Συλλόγου εκπ/κών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Ικαρίας – Φούρνων)

Λέγγας Σωτήρης (πρόεδρος Συλλόγου Εργαζομένων Νοσοκομείου Ικαρίας)

https://www.ikariaki.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΓΥΡΝΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ (...σκάει το λεωφορείο του ΟΑΣΘ!)

0

Θεσσαλονίκη, λίγο μετά τις 10:30 μ.μ., διασταύρωση Κασσάνδρου με Αγίου Νικολάου. Περπατούσα αμέριμνος γυρνώντας για το σπίτι όταν ξαφνικά ένα «μπαμ» μου τάραξε την ηρεμία. Θα μπορούσε να ήταν τρακάρισμα αυτοκινήτων, φορτηγό που αναποδογύρισε και πολλά άλλα. Ο ΟΑΣΘ για άλλη μία φορά έκανε το «θαύμα» του. Σε ένα από τα λεωφορεία χάλασε η μηχανή την ώρα λειτουργίας. Ο ήχος ήταν τόσο δυνατός που ακούστηκε 2 τετράγωνα μακριά από το σημείο που συνέβη το γεγονός.

Η μετακίνηση στην πόλη έχει φτάσει στο απροχώρητο! Η τιμή στα εισιτήρια και στις κάρτες είναι στα ύψη, ο έλεγχος έχει γίνει ασφυκτικά αυστηρός. Τα δρομολόγια έχουν μειωθεί σε βαθμό που φτάνεις πιο γρήγορα με τα πόδια. Οι ελεγκτές, αν δεν έχεις εισιτήριο ή αν χτύπησες το εισιτήριο λίγο πριν μπούν αυτοί στο λεωφορείο, σε ξεφτιλίζουν λες και είσαι το μεγαλύτερο «απόβρασμα» της κοινωνίας. Θυμάμαι σαν χθες το βίντεο με την κοπέλα που επιχείρησε να φύγει από το παράθυρο του λεωφορείου, ενώ οι ελεγκτές την τραβούσαν και την έβριζαν. Φυσικά από την ιστορία δεν λείπει η αστυνομία, η οποία σε λιγότερο από 10λεπτό έχει παρουσιαστεί στο χώρο για να πατάξει το ανήκουστο «έγκλημα», ένας επιβάτης δεν έχει κόψει εισιτήριο. Και αν αυτά σας ακούγονται αρκετά για να εκνευριστείτε η υπόθεση έχει και συνέχεια. Λάστιχα που σκάνε, λεωφορεία που πιάνουν φωτιά, μηχανές που χαλάνε καθυστερώντας μας για ώρες μέχρι να φτάσουμε στον προορισμό μας.

Αρκετά υπομείναμε την κοροϊδία τόσο της κυβέρνησης όσο και της διοίκησης του ΟΑΣΘ. Δικαιούμαστε και θα παλέψουμε για δωρεάν μετακίνηση για όλους. Γιατί είμαστε εργαζόμενοι και δεν έχουμε άλλο τρόπο για να φτάσουμε στη δουλειά μας, γιατί είμαστε φοιτητές και δεν έχουμε άλλο τρόπο φτάσουμε στις σχολή μας, γιατί είμαστε άνθρωποι και δεν έχουμε άλλο τρόπο να φτάσουμε στο κέντρο για την βόλτα μας. Δικαιούμαστε και θα παλέψουμε για ασφαλή μετακίνηση. Γιατί δεν είναι δυνατόν να φοβόμαστε κάθε φορά που μπαίνουμε στο λεωφορείο για το αν θα βγούμε σώοι από αυτές τις σακαράκες.

Κάτοικος της περιοχής.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ: ΑΠΑΝΩΤΑ ΤΑ ΧΤΥΠΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ

0

Το σχέδιο μαζικής φτωχοποίησης και εξοστρακισμού από την αγροτική παραγωγή που εκπονείται με τα αλλεπάλληλα μνημόνια συνεχίζεται από την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Ασφαλιστικό, φορολογικό, γερά χαράτσια για τις δηλώσεις ΟΣΔΕ (μοναδικά στην ΕΕ), πανάκριβο ρεύμα και πετρέλαιο (τα ακριβότερα στην ΕΕ), νέα επιβάρυνση στο νερό άρδευσης με περιβαλλοντική προβιά, το αυξημένο κόστος παραγωγής, τα πανάκριβα εφόδια, βάζουν πρόβλημα επιβίωσης σε χιλιάδες αγροτικά νοικοκυριά.

Η κτηνοτροφική παραγωγή καταρρέει κάτω από την επίθεση των διαδοχικών κυβερνήσεων, της ΕΕ, της ΚΑΠ και του ΔΝΤ. Μετά τον ξεκλήρισμα της γαλακτοπαραγωγικής αγελαδοτροφίας κάτω από τα αλλεπάλληλα μέτρα της ΕΕ για εισαγωγή αγελαδινού γάλακτος, έρχεται η σειρά της αιγοπροβατοτροφίας, του σημαντικότερου και ιστορικότερου κλάδου της ελληνικής κτηνοτροφίας.

Οι νέες εμπορικές συμφωνίες της ΕΕ με τις χώρες της Νότιας Αφρικής (SDAC), αλλά και η αντίστοιχη συμφωνία με τον Καναδά (CETA), επιτρέπουν την παραγωγή «Φέτας» σε αυτά τα μέρη, καταργώντας στην πράξη την κατοχύρωσή της σαν αποκλειστικό ελληνικό προϊόν ΠΟΠ. Οι συμφωνίες αυτές θα πλήξουν σοβαρά την «Φέτα», βασικό προϊόν της ελληνικής κτηνοτροφίας. Οι συμφωνίες έχουν την φαρδιά υπογραφή του ελληνικού κράτους, που για πολλαπλή φορά επιβεβαιώνει την υποτέλεια και εξάρτησή του από κέντρα που επιβουλεύονται την ντόπια παραγωγή.

Παρ’ όλο που δεν έχουν εφαρμοστεί ακόμη οι εν λόγω συμφωνίες, οι γαλακτοβιομηχανίες της χώρας βρήκαν αφορμή για να μειώσουν την τιμή του γάλακτος, κατεβάζοντάς την στο σημείο κόστους, κάνοντας ασύμφορη την παραγωγή σε χιλιάδες κτηνοτρόφους. Τα κέρδη τους όμως πάνε μια χαρά, μιας και μόνο οι εξαγωγές Φέτας την προηγούμενη χρονιά ξεπέρασαν το ύψος ρεκόρ των 350 εκατομμυρίων €. Δεν χάνουν δε ευκαιρία, να ελληνοποιούν τεράστιες εισαγωγές αιγοπρόβειου γάλακτος, που ρίχνουν και άλλο την τιμή του παραγωγού. Μόνο στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας, οι νταλίκες - ψυγεία που μεταφέρουν γάλα εισαγωγής ξεπερνάν τις ογδόντα εβδομαδιαίως, σύμφωνα με τους κτηνοτρόφους μας, άγνωστο για ποιο τελικό προορισμό, με την ανοχή προφανώς των υποτιθέμενων μηχανισμών ελέγχου.

Αλλά αν η τακτική του κράτους απέναντι στις ζωντανές παραγωγικές δυνάμεις του τόπου είναι ολοφάνερη, φανερό είναι ότι και τα κατ΄ όνομα συλλογικά όργανα του κτηνοτροφικού κόσμου όχι μόνο αδυνατούν να προβάλλουν την παραμικρή αντίσταση, αλλά διχάζουν και αποπροσανατολίζουν.

Η Πανελλήνια Ένωση Κτηνοτρόφων (ΠΕΚ) και ο Σύνδεσμος Ελληνικής Κτηνοτροφίας (ΣΕΚ) αποπροσανατολίζουν με την ίδρυση «Διεπαγγελματικής Οργάνωσης για τη Φέτα». Δηλαδή μιας επαγγελματικής οργάνωσης η οποία θα ξεπεράσει δήθεν τα βαθιά αντικρουόμενα συμφέροντα που οργιάζουν από το στάβλο του κτηνοτρόφου μέχρι το τραπέζι του καταναλωτή εις βάρος πάντα και των δύο.

Η μεν ΠΕΚ, σε συνεργασία με τον Σύνδεσμο Ελληνικών Βιομηχανιών Γαλακτοκομικών Προϊόντων (ΣΕΒΓΑΠ), στέλνει ραβασάκια στους κτηνοτρόφους, που τους ζητά την εξουσιοδότηση για σύσταση Διεπαγγελματικής ο δε ΣΕΚ συνεταιριζόμενος και αυτός με ένα δίκτυο μικρότερων μεταποιητών της Πελοποννήσου αλλά και τυροκόμων της Θεσσαλίας, περηφανεύεται πως αυτός είχε πρώτος την ιδέα για «Διεπαγγελματική» και καταγγέλλει την ΠΕΚ ότι τον υπερφαλαγγίζει με αθέμιτους τρόπους.
Τώρα, από πότε οι γαλακτοβιομήχανοι, που είχαν καταδικαστεί παλιότερα για δημιουργία «καρτέλ», με σκοπό την καταρράκωση της τιμής του αγελαδινού γάλακτος και που συντηρούν σήμερα ένα μεγάλο δίκτυο νοθείας στην παραγωγή Φέτας, μπορούν να υπερασπιστούν τα δίκαια του κτηνοτροφικού κόσμου, είναι πραγματικά άγνωστο.

Το μόνο γνωστό βέβαια είναι ότι, όσο προστάτεψε την ντόπια παραγωγή κρέατος - η οποία αποδεκατίζεται από τις γερμανικές, γαλλικές και ολλανδικές εισαγωγές - η «Διεπαγγελματική Κρέατος», που λειτουργεί χρόνια τώρα στη χώρα, άλλο τόσο θα προστατέψει και η «Διεπαγγελματική Φέτας» την αιγοπροβατοτροφία στη χώρα. Οι μεθοδεύσεις για την άγρια εκμετάλλευση του αγροτικού κόπου μέχρι σημείου εξαφάνισης είναι σε πλήρη εξέλιξη και στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η αγροτική συνεταιριστική γραφειοκρατία που αναδομείται στις νέες συνθήκες.

Οι φτωχομεσαίοι αγροτοκτηνοτρόφοι κόντρα σε κυβέρνηση - ΕΕ - ΔΝΤ, κόντρα στην υποκριτική δημαγωγία της ΝΔ, αλλά και στον υπονομευτικό - διαλυτικό ρόλο των αγροτοπατέρων, πρέπει να παλέψουν να φτιάξουν τα δικά τους όργανα πάλης, για την ανατροπή της αντιαγροτικής πολιτικής, για την επιβίωση της φτωχομεσαίας αγροτιάς.

Aπαιτείται άμεσα να συσπειρωθούν, από τα κάτω, σε διεκδικητικές συλλογικότητες καθαρά δικές τους, μέσα από αγροτικούς συλλόγους, επιτροπές αγροτών, πρωτοβουλίες, συνελεύσεις κλπ., να χτίσουν συμμαχίες με τους άλλους εργαζόμενους ενάντια στη μνημονιακή βαρβαρότητα και να αποτινάξουν τα Ευρωπαϊκά δεσμά που έχουν βεβαιωμένα πια ρημάξει την αγροτική παραγωγή της χώρας και όχι μόνον.

Με τη γραμμή της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ και της ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ,

με τη γραμμή της ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗΣ

Εργατιά - Αγροτιά, μια φωνή και μια γροθιά, κάτω τα μνημόνια νέα και παλιά

Οργάνωση - Αντίσταση - Αγώνας

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ικαρία: Δήμος και ΠΑΜΕ συνεργοί στο κυβερνητικό παιχνίδι

4

και ως τότε ...εθελοντές!

Μέσα στα μέτρα των μνημονίων που ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με τους ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι και λοιπούς, είναι η πλήρης διάλυση του δικαιώματος στην εργασία, η γενική καθιέρωση της εκ περιτροπής εργασίας: σήμερα ένα μεροκάματο εσύ αύριο άλλος, η καθιέρωση δηλαδή της ζωής με δόσεις, σήμερα θα μπορείς να ζεις αύριο όχι.

Στο δήμο Ικαρίας απολύονται 18 εργαζόμενοι, στο σύνολο των δήμων της χώρας 10.000. Στο δήμο Ικαρίας οι απολύσεις 18 εργαζομένων που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, νεκρώνει την υπηρεσία καθαριότητας και τη λειτουργία των λουτροπηγών. Το σωματείο εργαζομένων στο δήμο ξεκίνησε κινητοποιήσεις από τη Δευτέρα, εξέδωσε και μοίρασε ανακοίνωση και καλεί σε συγκέντρωση την Πέμπτη, ημέρα γενικής απεργίας στους δήμους. Στο έκτακτο δημοτικό συμβούλιο που έγινε την Τρίτη 20 του μήνα, παρακολουθήσαμε από μια δημοτική αρχή που δεν θα μπορεί να λειτουργήσει αν απολυθούν 18 εργαζόμενοι, τα απίστευτα. Ο αντιδήμαρχος Αγίου, την ώρα που το σωματείο των εργαζομένων του δήμου είναι σε κινητοποιήσεις, αντικαθιστά τον υπό απόλυση απεργό, κάνοντας τον λουτρονόμο! Επικαλέστηκε ό,τι ακριβώς επικαλούνται όλες οι κυβερνήσεις και ό,τι θα επικαλεστούν το επόμενο διάστημα αν η ΠΟΕ-ΟΤΑ ανταποκριθεί στο ρόλο της και συνεχίσει τις κινητοποιήσεις για να μην απολυθεί κανένας εργαζόμενος. Τι; Τις λαϊκές ανάγκες! Όπως «ανακαλύπτουν» κυβέρνηση και ΜΜΕ τις ουρές στα νοσοκομεία όταν απεργούν οι νοσοκομειακοί, τους ταλαίπωρους επιβάτες, όταν απεργούν οι ναυτεργάτες, «τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών» όταν απεργούν οι εκπαιδευτικοί και σειρά επιχειρήματα ενεργοποίησης του κοινωνικού αυτοματισμού, με τον ίδιο τρόπο επικαλέστηκε η δημοτική αρχή όσους ήρθαν να κάνουν μπάνια, «που δεν φυσάνε και το χρήμα» όπως είπε. Αυτή η στάση, στη συγκεκριμένη στιγμή αποδυναμώνει και υπονομεύει τον αγώνα των εργαζομένων. Απέναντι στον αγώνα να μην απολυθεί κανείς και στην πρόταση να κλείσει ο Δήμος καλώντας όλους τους δήμους να κάνουν το ίδιο, η δημοτική αρχή πρότεινε να στείλουν αίτημα στην κυβέρνηση να μετατραπούν οι συμβάσεις σε αορίστου χρόνου και ανάλογα την απάντηση θα πράξει. Πολύ καλό το αίτημα αλλά για να μετατραπούν οι συμβάσεις σε αορίστου χρόνου, πρέπει πρώτα ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΟΛΥΘΕΙ ΚΑΝΕΙΣ. Σ’ αυτό τον αγώνα η συμμετοχή όλων είναι αναγκαία.

Οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων, οι πιέσεις που θα πρέπει να ασκηθούν στην ΠΟΕ-ΟΤΑ για αγώνες μέχρι να πάρει πίσω η κυβέρνηση την εφαρμογή της απόφασης του ελεγκτικού συνεδρίου και να μην απολυθεί κανένας εργαζόμενος, είναι ανάγκη να στηριχτούν από το σύνολο των εργαζομένων, των ανέργων, των νέων, των συνταξιούχων… Μόνο οι μαζικοί ενωτικοί αγώνες μπορούν να δυναμώνουν στην πορεία, να μαζικοποιούνται και να έχουν αποτέλεσμα. Στο μικρό μας τόπο έχουμε θετικά αποτελέσματα αυτής της προσπάθειας στον τομέα της υγείας, της παιδείας, της πρόνοιας και όχι μόνο.

Καλούμε το σύνολο των εργαζομένων, όχι μόνο να στηρίξει έμπρακτα και όχι στα λόγια τους αγώνες των συμβασιούχων, αλλά να αντικρούσει και τον κοινωνικό αυτοματισμό ενάντιά τους που κάθε φορά επιστρατεύεται και τώρα έχει ήδη ξεκινήσει.

• Καμία απόλυση εργαζόμενου.

• Μόνιμη σταθερή εργασία για όλους.

• Κανένας χωρίς δουλειά κανένας χωρίς ζωή.

• Κάτω τα χέρια από το δικαίωμα σε αξιοπρεπή ζωή.

• Όλοι μαζί στον αγώνα να σταματήσουμε την επίθεση στα δικαιώματά μας.

• Όλοι μαζί να στηρίξουμε τον αγώνα των εργαζομένων στο δήμο και σε όλους τους δήμους.

Την Πέμπτη, ημέρα πανελλαδικής απερ­γίας της ΠΟΕ-ΟΤΑ, το σωματείο εργαζομένων του δήμου Ικαρίας καλούσε σε συγκέντρωση και σε συμπαράσταση όλη την εργατική τάξη.

Στον Εύδηλο συγκεντρώθηκαν οι 18 υπό απόλυση εργαζόμενοι, κοντά 15 «ταξικοί» συνδικαλιστές και κοντά 15, που κατά το ΠΑΜΕ δεν είναι ταξικοί.

Το σωματείο των νοσοκομειακών, η ΕΛΜΕ, ο σύλλογος των δασκάλων, είχαν αποφασίσει 3ωρη στάση εργασίας και συμμετοχή στη συγκέντρωση.

Το Εργατικό Κέντρο Σάμου και 6 ακόμα «ταξικά» σωματεία, όλα στο ΠΑΜΕ, δεν αποφάσισαν ούτε μια ώρα στάση εργασίας, για να στηρίξουν την απεργία του σωματείου που είναι επίσης μέλος του ΠΑΜΕ.

Το σωματείο εργαζομένων στο δήμο, που διοργάνωνε τη συγκέντρωση έδωσε το μικρόφωνο να μιλήσει ο εκπρόσωπος του εργατικού κέντρου και πρόεδρος του συνδικάτου οικοδόμων και δημοτικός σύμβουλος της πλειοψηφίας, ο οποίος εκπροσώπησε, δια της «ταξικής» ομιλίας του, το ΕΚΣ και άλλα 6 σωματεία! Δεν επιτράπηκε να μιλήσουν εκπρόσωποι από τα σωματεία που είχαν στάση εργασίας για να συμπαρασταθούν στους απεργούς, γιατί δεν πήγαν νωρίς να το δηλώσουν!! Δεν έδωσαν το μικρόφωνο σε εκπρόσωπο της ΕΡΓ.Α.Σ. να διαβάσει την ανακοίνωση που μοιράστηκε γιατί δεν είναι σωματείο! Τη συμπαράσταση, το ΠΑΜΕ και τα σωματεία που έχει εγκλωβίσει και τα έχει μετατρέψει σε περιφερόμενες σφραγίδες, την θέλουν ως απλή παρουσία άντε και χειροκρότημα.

Συμβασιούχοι που απολύονται, κατήγγειλαν σε εμάς ότι ο δήμος συνεχίζει, τις μέρες κινητοποιήσεων και απεργίας, να τους αντικαθιστά στις λουτροπηγές όχι μόνο με τον αντιδήμαρχο Αγίου αλλά και με εθελοντές! Σε συνομιλία που είχαμε με τον γενικό εκπρόσωπο των «ταξικών» σωματείων και δημοτικό σύμβουλο, φαίνεται ο δήμος να αναβάθμισε τους λόγους αυτής της ανοιχτής, κατάπτυστης απεργοσπασίας. Είπε ότι οι λουτροπηγές είναι θέμα υγείας και πρέπει να λειτουργούν σαν τα νοσοκομεία με προσωπικό ασφάλειας! Κανένας κανονισμός στη λειτουργία τους δεν προβλέπει κάτι τέτοιο. Στην ανακοίνωση του Δήμου, στις 19 Ιούνη, αναφέρεται: «Σε ό,τι αφορά γενικότερα την λειτουργία των ιαματικών πηγών καταβάλλεται προσπάθεια να λειτουργήσουν με ευθύνη της διοίκησης του δήμου.. μέχρι να διευθετηθεί το θέμα και να δοθεί επίσημη απάντηση από το υπουργείο Εσωτερικών ως προς τον τρόπο λειτουργίας των υπηρεσιών μας σε μια προσπάθεια εξυπηρέτησης των επισκεπτών των Θερμών και των δεκάδων αυτοαπασχολούμενων της περιοχής.» Από την πρώτη μέρα δηλαδή των κινητοποιήσεων, ο «κόκκινος» δήμος υπονόμευσε την απεργία και προέγραψε την τύχη των εργαζομένων, περιμένοντας από το υπουργείο να του πει τι παραπέρα να κάνει. Παρ’ ότι λουόμενοι που πράγματι ταλαιπωρούνται με αυτή τη λυσσαλέα επίθεση της κυβέρνησης στη ζωή όλων, δήλωσαν σε εργαζόμενους ότι είναι μαζί τους, η δημοτική αρχή, βγαίνει, όχι μόνο απεργο­σπα­στι­κά, αλλά ενεργοποιεί τον κοινωνικό αυτοματισμό, στρέφοντας τους λουόμενους και τους «δεκάδες αυτοαπασχολούμενους», ενάντια στους υπό απόλυση εργαζόμενους που απεργούν. Τίποτα παραπάνω δεν κάνουν οι αστικές αντεργατικές κυβερνήσεις και τα ΜΜΕ κάθε φορά που οι εργαζόμενοι ξεκινάνε κινητοποιήσεις.

Ο δήμος Ικαρίας, το ΠΑΜΕ, το ΚΚΕ, μ’ αυτή τη στάση και την πρακτική, που δεν τη βλέπουμε πρώτη φορά, καταρρακώνουν στις συνειδήσεις των εργαζομένων την δυνατότητα που έχουν μέσα από τα συλλογικά τους όργανα, μέσα από την ουσιαστική έμπρακτη αλληλεγγύη μεταξύ τους, μέσα από την ενότητά τους, να απαντήσουν στην επίθεση του ταξικού τους αντίπαλου, που τον εκπροσωπούν οι αντιδραστικές κυβερνήσεις, επίθεση ενάντια στα ζωτικά δικαιώματά τους, όπως το αναφαίρετο δικαίωμα στην σταθερή εργασία. Αυτή η πρακτική που υπαγορεύεται από τις πολιτικές επιλογές του ΚΚΕ, η πρακτική δηλαδή της υπονόμευσης της διάσπασης, αλλά και της περιχαράκωσης των εργαζομένων που ακόμα το πιστεύουν, είναι η καλύτερη διευκόλυνση να περνάνε οι κυβερνήσεις σε βάρος των εργαζομένων τα πιο σκληρά μέτρα. Όταν το ΚΚΕ κομπάζει ότι έχει την πλειοψηφία σε 850 ή και παραπάνω, πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια συλλογικά όργανα, που αν λειτουργούσαν ταξικά θα έφερναν τα πάνω κάτω, ο καθ’ ένας καταλαβαίνει ότι αυτός ο συνδικαλιστικός όγκος είναι τελείως κενός από ταξικό περιεχόμενο, από ταξικούς αποτελεσματικούς αγώνες. Έχει όμως πολλές ψήφους που θα του χρειαστούν για τη λαϊκή εξουσία, που όπως δείχνουν εκεί που εξουσιάζουν, δεν θα διαφέρει και πολύ από αυτήν του ΣΥΡΙΖΑ.

Εμείς δεν θα πούμε ποτέ στους εργαζόμενους «καλά να πάθετε αφού έτσι ψηφίζετε» ή «εμείς σας τα λέγαμε». Εμείς λέμε ότι χρειάζεται πολλή δουλειά μέσα στον κόσμο της εργασίας, πολύς κόπος και πόνος για να μπορέσουμε να οικοδομήσουμε μια ενότητα και μια δράση που θα ανεβάζει όλο και πιο ψηλά την ταξική συνείδηση, έτσι που κάθε μέρα να κερδίζουμε βήματα στην αγώνα με τον ταξικό εχθρό. Έτσι που κανένας να μην μπαίνει εμπόδιο στην ενότητα και τους αγώνες όλων των εργαζομένων για καλύτερη ζωή.

Λαϊκός Δρόμος - http://www.m-lkke.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ