Με αντίστοιχες μπαρούφες -που από τη μια δεν ελέγχονται και από την άλλη ξεχειλίζουν από ναρκισσισμό- απαντά ο Βαρουφάκης στην κατηγορία ότι είναι μνημονιακός. Απίστευτη προσβολή για τον «μόνο αντιμνημονιακό» -κατά δήλωσή του πάντα- που θα πρέπει να είναι στην επόμενη βουλή. Μόνο που τα γεγονότα, έχουν ...συμβεί.
Οι μέρες του αρχηγού του ΜΕΡΑ25 αφηγούνται:
Φλεβάρης του 2015 και ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης δήλωνε ότι δεν θα σκίσει τα μνημόνια -ένας προεκλογικός συμβολισμός(!) ήταν- και θα «κρατήσει το 70% και θα προσθέσει το άλλο 30% με την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ» (...πάει κι αυτή η Κυριακή).
Μας παρότρυνε -το υπόδειγμα της γκλαμουριάς- να διάγουμε «βίο λιτό» και ότι δεν είναι η ώρα του «ή εμείς, ή αυτοί» αλλά και εμείς και αυτοί. Δηλαδή τελικά, όπως και αποδείχτηκε, αυτοί, οι τροικανοί. Γιάνη συγνώμη εννοούμε οι ...«θεσμοί». Ο Βαρουφάκης, ως δεξιοτέχνης της δημιουργικής ασάφειας βάφτισε την τρόικα «θεσμούς», το μνημόνιο «συμφωνία» και την αποδοχή του «παράταση της δανειακής σύμβασης».
Δηλώνει ότι θα είναι στην επόμενη βουλή ο μόνος εκπρόσωπος του ΟΧΙ του ελληνικού λαού. Ποιος;;; Αυτός που με επιστολική ψήφο τον Ιούλη του 2015 δήλωνε ΝΑΙ στο νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών «Για τη διαπραγμάτευση και σύναψη δανειακής σύμβασης με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM)». ΝΑΙ στην αύξηση του ΦΠΑ σε μια σειρά τομείς, στην αύξηση της φορολογίας-εισφοράς αλληλεγγύης, στη μείωση επιδομάτων και μισθών στο δημόσιο κ.λπ. Όχι άλλη υπεύθυνη ανυπακοή!!!
Από το παρελθόν στο παρόν, ίδιος είναι ο πυρήνας της λογικής και κατεύθυνσης τότε με τη σημερινή πρόταση του Μετώπου Ρεαλιστικής Ανυπακοής (ΜεΡΑ25). Ξανασερβίρονται -ξαναζεσταμένες και δημιουργικά ασαφείς- οι ίδιες (αυτ)απάτες.
Το πρόγραμμα του Γιάνη είναι ένα ατελείωτο σύνολο οικονομοτεχνικών μέτρων-εργαλείων που θα οδηγήσουν τη χώρα στην έξοδο από την «χρεοδουλοπαροικία» και θα ξημερώσουν καλύτερες μέρες για το λαό μας. Το πρόγραμμα έχει τα πάντα όλα (καινοτόμα - αντιμονοπωλιακή - βιώσιμη - οικολογική - αποκεντρωμένη - συμμετοχική κ.λπ. κατεύθυνση) για να μην έχει τίποτα που θα ενοχλήσει το σύστημα της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης στον τόπο μας.
Αποδοχή της εξάρτησης, ανήκουμε στη Δύση εντός του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Αποδοχή του καπιταλιστικού μονόδρομου με εξορθολογισμό και όχι ξεσαλώματα (επαναφορά του «άνθρωποι πάνω από τα κέρδη») ώστε να βγουν κερδισμένοι και ο κόσμος της εργασίας και το κεφάλαιο! Και ποιος θα χάσει; Η «παρασιτική ολιγαρχία» σύμφωνα με το Γιάνη. Βολικά σχήματα ανάλυσης, που βλέπουν κοινά συμφέροντα στους πάνω και τους κάτω, ώστε να διαιωνίζεται η σχέση αυτή. Εντός και επί τα αυτά λοιπόν. Εντός του συστήματος παρά την «αντισυστημική» ρητορεία.
Αξίζει να σημειωθεί η μαεστρία του Βαρουφάκη στο πώς τοποθετείται στις σοβαρές και κρίσιμες εξελίξεις της περιόδου με την εξορύξεις στην Ανατολική Μεσόγειο τους αγωγούς κ.λπ. Το στρίβειν δια της οικολογίας. Κουβέντα για τον τεράστιο ανταγωνισμό των ιμπεριαλιστών στην περιοχή και τους πολεμικούς κινδύνους που εγκυμονεί για να καταλήξει ότι είναι κατά, γιατί είναι «πράσινος».
«Εμείς θέλουμε, καταθέτοντας συγκεκριμένες προτάσεις, να δείξουμε ότι υπάρχει εναλλακτική, ότι δεν είμαστε καταδικασμένοι, είτε να λέμε "ναι" σε όλα στην τρόικα ή απλά να διαδηλώνουμε στους δρόμους με συνθήματα τα οποία στερούνται προγραμματικής βάσης».
Το απόσπασμα από δήλωση του αρχηγού του ΜεΡΑ25 συνοψίζει τη λογική του. Ο λαός στο περιθώριο. Αντίσταση - διεκδίκηση - αγώνες εφόσον στερούνται προγραμματικής βάσης -αποδοχής δηλαδή του συστήματος- είναι αναποτελεσματικοί. Αρκεί η ανάθεση με την ψήφο στο Γιάνη, ώστε με τις τεκμηριωμένες προτάσεις του να πείσει -με ολίγον εκβιασμό (Grexit)- τα ξένα και ντόπια αφεντικά να υλοποιήσουν τα μέτρα που προτείνει (Δημόσιο Εξωτραπεζικό Σύστημα Πληρωμών, που του το αντέγραψε ο Σαλβίνι, μετατροπή του ΤΑΙΠΕΔ σε αναπτυξιακή (!) τράπεζα, νομοθέτηση πλαισίου ευέλικτων (sic) συλλογικών διαπραγματεύσεων, Δημόσια Εταιρεία Αναδιάρθρωσης Ιδιωτικών Χρεών, χαμηλά πρωτογενή πλεονάσματα, αναδιάρθρωση του χρέους κ.α.). Τα 'χουμε ξαναδεί τα περισσότερα και κάποια είναι και δυσνόητα, αλλά φαίνονται λογικά ώστε να πειστούν οι από πάνω και οι απ’ έξω για να τα αποδεχτούν.
Μόνο που η λογική που κινούνται όλοι αυτοί είναι μια: Η λογική της επίθεσης στα δικαιώματα των εργαζομένων. Η ένταση των πολιτικών φτώχειας και εξαθλίωσης.
Θα το πούμε από τη μεριά μας ακόμη μια φορά: Δεν υπάρχουν δυνάμεις εντός του συστήματος που να επιθυμούν μια άλλη φιλολαϊκότερη εκδοχή των πραγμάτων. Δεν πρόκειται να σταματήσουν αυτήν την καταιγίδα αναχρονισμού που μας γυρνάει χρόνια πίσω, γιατί θα τους τεθούν σοβαρά και λογικά επιχειρήματα. Δεν θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσει ο λαός με την πάλη του. Στον δρόμο μπορεί να τους νικήσει.
Καταλαβαίνουμε ότι τα χρόνια της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, το μαγάρισμα της αριστεράς, η αδράνεια και η ακινησία που επικράτησε έχουν δημιουργήσει ένα μίγμα χαμηλών προσδοκιών, σύγχυσης και απελπισίας. Έτσι, στο ΜεΡΑ25 συνυπάρχουν ο υμνητής της Χρυσής Αυγής δημοσιογράφος Τ. Μίχας με την καθαρίστρια του υπ. Οικονομκών Λ. Αλεξάκη και τον Ψαραντώνη. Σ΄αυτό το κλίμα κομμάτια της νεολαίας και εργαζομένων έλκονται από το ΜεΡΑ25 αναθέτοντας μέσω της ψήφου στο Βαρουφάκη να προσπαθήσει να πείσει τους κρατούντες ν' αλλάξουν πορεία. Οι (αυτ)απάτες επιστρέφουν! Η διαπραγμάτευση τώρα λέγεται «υπεύθυνη ανυπακοή».
Να ξημερώσει πραγματικά μια άλλη ΜΕΡΑ. Αυτή είναι η πρόταση του ΚΚΕ(μ-λ).
Προλεταριακή Σημαία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου