ΚΑΤΕΥΟΔΙΟ ΣΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ

0

Απ’ το πρωί κρεμάστηκα στην τελευταία μέρα της φετινής Άνοιξης. Απ’ το μπαλκόνι την κοιτώ ν’ απλώνεται στον κόσμο. Φεύγει, ακολουθεί το φως του ήλιου.

Ετοιμάζεται ο Ιούνιος κι έβγαλε τον άσο σαν μπαστούνι. Μόλις ακουμπήσει πάνω του, καπνός θα γίνει ο Μάης.

Για καλή μας τύχη, ο χρόνος πίσω δεν γυρνά, γι’ αυτό και θεραπεύει. Αφήνει αναμνήσεις. Με εκείνες πας στο παρελθόν, στα γεγονότα που φτιάχνουνε οι άνθρωποι. Ο χρόνος απλά τα σέρνει. Να μην κακίζουμε καμιά εποχή, κανέναν μήνα, καμιά μέρα.

Τούτη η Άνοιξη δεν έχει καμιά ανάμειξη με το θανατικό που έφερε η πανδημία. Κάθισε στους ώμους της κι ήταν σαν να συνέχιζε να μαίνεται ο Χειμώνας.

Ο Μάρτης κουτσάθηκε σαν τον Φλεβάρη, έτσι που κόπηκαν οι μέρες του στα δυο. Μετά της δέκα του μηνός που άρχισε η καραντίνα, οι μέρες περνούσανε αργά. Φτάνανε τα τραγικά νέα πασπαλισμένα με μπόλικη προπαγάνδα. Μα ερχότανε και τα νέα των συντρόφων που έδιναν μάχη.

Ο Απρίλης δεν ξεθύμανε όταν μπήκε, δε χάρηκε την Πρωταπριλιά, γι’ αυτό την έσπειρε σ’ όλες τις μέρες του. Στα μικρά ψέματα απαγορεύτηκε η κυκλοφορία. Αν τα έβλεπαν πάνω στη «βεβαίωση κατ’ εξαίρεση μετακίνησης πολιτών», τα πρόστιμα έπεφταν βροχή.
Ο Απρίλης έριξε το κρύο που μας χρωστούσε ο Μάρτης και τον είπαμε Μαρταπρίλης. Σκόρπησε λουλούδια με τον Μάη κι έγινε Απριλομάης. Στο ανάμεσο της εποχής στάθηκε διαζυγάρης.

Πάντοτε η Πρωτομαγιά διαλαλεί τον Μάη. Η φετινή θα μείνει αξέχαστη. Οι απαραίτητες αποστάσεις μας έφεραν κοντά. Μια σπουδαία διαδήλωση παρά τις απαγορεύσεις.
Λένε πως ο Μάης φέρνει το φαΐ, ο Μάης και την πείνα. Έτσι είναι κιόλας. Οι επιπτώσεις της πανδημίας, οι νόμοι και η φτώχια τον φόρτωσαν τον μήνα.
Στην αρχή κυνηγούσαν τους γέροντες στις λαϊκές, τώρα τους νέους στις πλατείες.

Φεύγει η Άνοιξη. Μας έφερε τον πλούτο της αλλά την αδικήσαμε.

Ο εγκλεισμός μας στέρησε τις μέρες της, μα κέρδισε όποιος επένδυσε στους ανθρώπους.

Κατευόδιο στην Άνοιξη που άλλαξε πολλά μες στη ζωή μας.

Η Άνοιξη σημαδεύει το Καλοκαίρι που έρχεται.

Β.Δ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

11.000 πρόσφυγες στο δρόμο από αύριο!

0

Αρχικά άδειασαν τις καταλήψεις προσφύγων φροντίζοντας έτσι να αυξηθούν οι άστεγοι στην Αθήνα. Τους πέταξαν κυριολεκτικά στο δρόμο, η φωτογραφία είναι από πρόσφυγες που πριν ζούσαν σε κατάληψη!

Τώρα εν μέσω υγειονομικής και οικονομικής κρίσης η κυβέρνηση τερματίζει τα προγράμματα στέγασης προσφύγων που πέτυχαν να πάρουν άσυλο, κάνοντας χιλιάδες εξώσεις.  Όπως κάνει πλειστηριασμούς α' κατοικίας για τους ντόπιους εργαζόμενους, έτσι παρατάει στο δρόμο και τους πρόσφυγες. Με τη δικαιολογία ότι πλέον μπορούν να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους!

Οι άνθρωποι αυτοί αφήνονται στην τύχη τους. Μέσα σε τέτοιες συνθήκες είναι πρακτικά αδύνατο να βρουν στέγη και δουλειά.

Αφήνονται εκτεθειμένοι στον κορωνοϊό και γίνονται δυνητικά μαζικοί φορείς του. Μένουν χωρίς προστασία της ζωής και των λίγων αγαθών που έχουν.

Εξωθούνται στην αναζήτηση εργασίας με άθλιους όρους, στην επαιτεία, ακόμα και στην παραβατικότητα για να επιβιώσουν.

Οι ευθύνες είναι συγκεκριμένες και δεν κρύβονται!
Για την κατάντια αυτή φταίνε οι ιμπεριαλιστές που διέλυσαν τόσες χώρες.
Φταίει η ελληνική κυβέρνηση που ασελγεί σε βάρος προσφύγων - μεταναστών.

• Να μην αφήσουμε αυτό το έγκλημα να πραγματοποιηθεί
• Κανένας άνθρωπος χωρίς στέγη
• Κοινοί αγώνες ντόπιων και ξένων για δικαιώματα

#ΕπιμενουμεΔιεκδικουμε #EpimenoumeDiekdikoume

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΘΗΝΑ | Κάλεσμα σε κινητοποίηση ενάντια στα μέτρα Κεραμέως (1/6)

0

ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΠ'ΤΟ ΥΠ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ! 

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ ΤΕΙ καλούμε σε κινητοποίηση την Δευτέρα 1/6, στις 19:00, στα Προπύλαια ενάντια στο νέο νομοσχέδιο για την εκπαίδευση!

Θεωρούμε πως η κατάθεση του πολυνομοσχεδίου αποτελεί απαράδεκτη κλιμάκωση της επίθεσης και διαμορφώνει ένα ασφυκτικό περιβάλλον στα σχολεία, το οποίο θα υψώσει ακόμα μεγαλύτερους και ακόμα περισσότερους ταξικούς φραγμούς. Για αυτό το λόγο υπάρχει επιτακτική ανάγκη διεξαγωγής γενικών συνελεύσεων (σε ανοιχτούς χώρους με όλα τα μέτρα προστασίας) σε σχολεία και σχολές, ώστε να σπάσει το κλίμα της παύσης αγώνων. Ως Αγωνιστικές Κινήσεις θα προσπαθήσουμε με κάθε τρόπο να συμβάλλουμε σε αυτή την προσπάθεια, για να σταματήσει η αδράνεια των φοιτητικών συλλόγων, για να μπουν και οι φοιτητές σε αυτή την πάλη με μαζικούς όρους. Μαθητές – φοιτητές – εκπαιδευτικοί – γονείς να παλέψουμε από κοινού για να μην περάσουν τα μέτρα Κεραμέως! Η πάλη αυτή πρέπει να γίνει υπόθεση όλου του λαού!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΘΗΝΑ | ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΚΚΕ(μ-λ) ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ (2/6)

0

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ

ΤΡΙΤΗ 2 ΙΟΥΝΗ 6:00 μ.μ. ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ-ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ

Το ΚΚΕ(μ-λ) καλεί στη Συγκέντρωση της Τρίτης 2 Ιούνη στις 6:00 μμ στα Προπύλαια και στην Πορεία που θα ακολουθήσει στην Τουρκική Πρεσβεία

Καταγγέλλουμε το Τουρκικό φασιστικό κράτος για τις δολοφονίες των Τούρκων αγωνιστών

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας προς τον Τουρκικό και Κουρδικό λαό

Δυναμώνουμε τη φιλία και κοινή πάλη των λαών μας ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τον πόλεμο, το φασισμό και τον εθνικισμό

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΗΡΑΚΛΕΙΟ | Νέο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο (1/6)

0

ΜΑΘΗΤΕΣ-ΓΟΝΕΙΣ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ-ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΛΑΙΜΗΤΟΜΟΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΜΑΣ!

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ-ΤΕΙ και οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών καλούν τη νεολαία και το λαό του Ηρακλείου να στηρίξουν μαζικά το νέο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο που έχει καλεστεί απ' την ΕΛΜΕ Ηρακλείου και το Σύλλογο Εκπαιδευτικών Α/βαμιας Εκπαίδευσης αύριο Δευτέρα 1/6, 18:30 στην πλατεία Ελευθερίας. 

Κάτω το αντιδραστικό πολυνομοσχέδιο για την εκπαίδευση!

Όχι στην παιδεία των λίγων και εκλεκτών!

Αγώνας ενάντια στους ταξικούς φραγμούς στην παιδεία!

Αγώνας για σπουδές-δουλειά-ελευθερίες-υγεία!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΚΚΕ(μ-λ) | Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους εξεγερμένους των αμερικάνικων πόλεων!

0

Η εν ψυχρώ δολοφονία του Αφροαμερικάνου Τζορτζ Φλόιντ σε δημόσια θέα, από αστυνομικούς σε δρόμο της Μινεάπολις πυροδότησε την οργισμένη αντίδραση χιλιάδων μαύρων και λευκών Αμερικάνων. Οι δρόμοι δεκάδων πόλεων γέμισαν από διαδηλωτές που ζητούν δικαιοσύνη και κινητοποιούνται από οργή και αγανάκτηση για τον ρατσισμό, τους αποκλεισμούς, τις ανισότητες και την κρατική τρομοκρατία . Τις διαδηλώσεις μαζικοποιούν ιδιαίτερα οι νέοι, άνεργοι οι πιο πολλοί, απόκληροι του καπιταλισμού, που ξαναδείχνει τον τελευταίο καιρό και πάλι το απάνθρωπο πρόσωπό του. Εκατομμύρια Αμερικανοί που βιώνουν από κοινού, ανεξάρτητα από χρώμα και καταγωγή, την καταπίεση και την εκμετάλλευση του συστήματος της μισθωτής σκλαβιάς, πετάγονται κατά χιλιάδες στις λίστες των ανέργων, συνωστίζονται στα συσσίτια και επιβιώνουν σε συνθήκες επισφάλειας και φτώχειας. Οι εικόνες από την Αμερική είναι σκηνές από την ταινίας-προσεχώς που θα εκτυλιχθεί τον επόμενο καιρό σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο.

Η… μεγάλη Αμερική φλέγεται από κοινωνική οργή! Έχει επίσημη ανεργία που φτάνει στο 15%, πρωτοφανείς ταξικές ανισότητες ακόμα και για τα δικά της ιστορικά δεδομένα, είναι βυθισμένη σε μια παρατεταμένη κρίση και θρηνεί περισσότερους νεκρούς εξαιτίας της επιδημίας του Covid-19 από όσους εγκατέλειψε στην βρώμικη επέμβαση στο Βιετνάμ. Όσο εχθρική είναι απέναντι στους λαούς όλου του κόσμου που ζητάνε την ανεξαρτησία τους από την ιμπεριαλιστική της κυριαρχία και επιθετικότητα, άλλο τόσο μισητή είναι για τις καταπιεζόμενες λαϊκές μάζες, την εργατική τάξη, την νεολαία και τις μειονότητες στο εσωτερικό της. Οι προκλήσεις για την διατήρηση της διεθνούς ηγεμονικής θέσης της στον κόσμο διαπλέκονται και αλληλοτροφοδοτούνται με τα βαθιά κοινωνικά και πολιτικά αδιέξοδα στο έδαφος της.

Η δολοφονία του Φλόιντ δεν είναι η εξαίρεση αλλά η σταγόνα που ξεχείλισε για μια ακόμη φορά το ποτήρι! Ο επίσημος κρατικός ρατσισμός δεν είναι κατάλοιπο, αλλά συστατικό στοιχείο, γραμμένο ανεξίτηλα στον γενετικό κώδικα του αμερικάνικου καπιταλιστικού κράτους και των πολιτικών που ασκούνται στην εργασία, στην εκπαίδευση, στο νομικό και ποινικό σύστημα και στην καθημερινότητα στους δρόμους. Η συντριπτική πλειοψηφία του μαύρου πληθυσμού είναι από την γέννησή της αποκλεισμένη κοινωνικά. Καταδικασμένοι να είναι αντικείμενα εκμετάλλευσης, συνήθεις ύποπτοι για παραβάσεις, υποψήφιοι κατάδικοι και κινητοί στόχοι για το όπλα των αστυνομικών. Στον 21Ο αιώνα περισσότεροι μαύροι είναι στην φυλακή από όσους πριν διακόσια χρόνια βρίσκονταν σε συνθήκες δουλείας!

Η απάντηση που ήδη δίνεται από το αμερικάνικο καθεστώς, που με θρασύτητα δεν σταματά να αυτοπαρουσιάζεται σαν υπερασπιστής της δημοκρατίας και της ελευθερίας στον κόσμο, είναι η γνωστή και δοκιμασμένη. Δολοφονική βία και καταστολή, απειλές και συκοφαντίες και κατέβασμα της Εθνοφρουράς στους δρόμους. Ήδη σε πολλές μεγάλες αμερικάνικες πόλεις απαγορεύτηκε η κυκλοφορία τα βράδια και οπλισμένοι στρατιώτες περιπολούν και κυνηγούν διαδηλωτές. Τα ΜΜΕ μιλάνε και για άλλους νεκρούς διαδηλωτές. Δεν είναι μόνο η πολιτική του ακραία αντιδραστικού Τραμπ, αλλά η κλασική αντιμετώπιση του αστικού κράτους ενάντια στους εξεγερμένους που ζητάνε δικαιοσύνη. Παρά την διαφορά ύφους, Ρεπουμπλικάνοι και Δημοκρατικοί, λευκοί και μαύροι αστοί πολιτικοί, κυβερνήτες και δήμαρχοι, υπογράφουν ο ένας μετά τον άλλο αποφάσεις για απαγορεύσεις και συναγερμό της Εθνοφρουράς. Από δίπλα, όπως κάθε φορά, οι πάντα χρήσιμοι για το καθεστώς, οι αξιοθρήνητοι μπαρμπα-Θωμάδες, δήθεν ηγέτες και ταγοί της μαύρης κοινότητας, που καλούν τους εξεγερμένους σε αυτοσυγκράτηση και ειρηνικές διαμαρτυρίες. Όσο θα ηγεμονεύουν αυτοί από κοινού με την ρεφορμιστική αριστερά στα κινήματα αντίστασης στο «τέλος της ημέρας», όσο δεν θα ξεπροβάλλει ένα σύγχρονο κομμουνιστικό κίνημα μέσα από την εργατική τάξη και τις καταπιεσμένες κοινότητες και απλά θα κυριαρχεί μόνο το μίσος και η πολιτική περιθωριοποίηση, τόσο δυστυχώς η οργή και οι εξεγέρσεις θα εναλλάσσονται με την απογοήτευση και την υποχώρηση.

Στέλνουμε την αλληλεγγύη μας στους εξεγερμένους των αμερικάνικων πόλεων! Καταγγέλλουμε την δολοφονική βία, την επέμβαση της Εθνοφρουράς, τις απαγορεύσεις, τις συλλήψεις και τις φυλακίσεις διαδηλωτών. Ενώνουμε την φωνή μας με αυτούς που ζητάνε δικαιοσύνη, ενάντια στις ρατσιστικές πολιτικές και την καπιταλιστική εκμετάλλευση. Καλούμε την νεολαία και τους εργαζόμενους να εκδηλώσουν την συμπαράστασή τους σε αυτούς που αυτές τις ημέρες και ώρες αγωνίζονται μέσα στην κοιλιά του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού τέρατος και αποδεικνύουν για μια ακόμη φορά πως αυτό δεν μπορεί να αισθάνεται ασφαλές ποτέ και πουθενά!

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: Τρίτη 2 Ιουνίου 7:00 μμ

Συγκέντρωση: Άγαλμα Βενιζέλου και πορεία προς το Αμερικανικό Προξενείο

Κυριακή 31/5/2020
ΚΚΕ(μ-λ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Οι πανδημίες στη λογοτεχνία - «Λοιμός» του Αντρέα Φραγκιά.

0

Πριν λίγες μέρες δημοσιεύσαμε από τον Καλλιτεχνιστή το κείμενο «Η Μάσκα του κόκκινου Θανάτου» του Έντγκαρ Άλλαν Πόε. Σήμερα αναδημοσιεύουμε το κείμενο «Λοιμός, του Αντρέα Φραγκιά». Και τα δύο είναι μέρος μιας σειράς κειμένων που χρησιμοποιήθηκαν σε σχετική εκπομπή της Φωνής Αντίστασης (foniantistasis.gr) για τις πανδημίες όπως εμφανίζονται στη λογοτεχνία και την ιστορία. Την επιμέλειά τους ανέλαβε ο φιλόλογος Παναγιώτης Σαπουνάς, δημοσιεύτηκαν όλα στον Καλλιτεχνιστή και μπορείτε να τα δείτε εδώ: Πανδημίες.

Λοιμός

Επινοείται μια μεταδοτική ασθένεια, για να δείξει σε ένα πρώτο επίπεδο τις καταπιεστικές συνθήκες στη μεταπολεμική Μακρόνησο και τα βάσανα των κρατουμένων, που υποχρεώνονται να κυνηγήσουν τις μύγες σαν να εκπροσωπούν εχθρούς του έθνους (γράφτηκε το 1972). Ωστόσο, ο Φραγκιάς επέλεξε να στερήσει από το έργο του το συγκεκριμένο χώρο και χρόνο, να το κάνει άχρονο και ουτοπικό, να το καταστήσει έτσι συμβολική “χώρα” κάθε βασανιστηρίου και κάθε καταπιεστικού καθεστώτος.

Κείμενο λιτό, χωρίς περιττές περιγραφές και λεπτομέρειες, μια δυστοπία εφιαλτική, μεταμοντέρνα, με αφήγηση κατακερματισμένη, μια μαρτυρία για αυτό που μπορεί να κάνει ο άνθρωπος στον άνθρωπο όταν μπει στον ρόλο του βασανιστή ή του θύματος. Η ιστορία δεν είναι γραμμική. Παραμένει ανώνυμη και άχρονη και για αυτό διαχρονική..

Οι κρατούμενοι στον «Λοιμό» του Ανδρέα Φραγκιά δεν ξέρουν πως έφτασαν εκεί –ένας θυμάται, αλλά δεν έχει και πολλή σημασία. Μόνη έννοια τους να βγάλουν την επόμενη μέρα, να αναμετρηθούν με τα καταναγκαστικά έργα που θα φτιάξουν μια γέφυρα εκεί που δεν είχε χαράδρα, να μαζέψουν αρκετές μύγες γιατί τα όργανα του καθεστώτος τους τις μετρούν και τις καταγράφουν, να ακούσουν την παραληρηματική φωνή από τα μεγάφωνα, έπειτα να ξαπλώσουν τρεις τρεις στον υγρό τάφο που έχουν για κρεβάτι και να βγάλουν την νύχτα. Την νύχτα γίνονται οι επιδρομές.

Οι άνθρωποι δεν έχουν πια όνομα, προσδιορίζονται από το χρώμα του σκούφου τους, από μια και μόνη απόχρωση του χαρακτήρα τους (ο περιδεής, ο αφηρημένος, ο επιεικής, ο κάτωχρος). Ψάχνουν να επιβιώσουν, αλλά ταυτόχρονα αυτό είναι και υποχρέωσή τους- η αυτοκτονία απαγορεύεται αυστηρώς. Προσπαθούν να βρουν τους χαφιέδες, να αντέξουν τα βασανιστήρια του σώματος. Τα ψυχικά είναι τα χειρότερα.

Ο πιο αξιοθρήνητος ανάμεσά τους ο «εκκρεμής», αυτός που πάντα βλέπει τους άλλους να τιμωρούνται αλλά για κάποιον λόγο η δική του κόλαση δεν έρχεται- κι ας χρωστάει εκατομμύρια μύγες, κι ας μην έχει μετανοήσει, κι ας έχει δει άλλους να διαλύονται για πολύ πιο ασήμαντα από τα δικά του παραπτώματα. Ούτε οι βασανιστές έχουν ονόματα βέβαια, φαίνεται μάλιστα συχνά σα να είναι νεοφώτιστοί. Βασανίζουν γιατί έτσι τους λένε, όπως ο καθένας μπορεί.

Ο σύγχρονος αναγνώστης, είτε ενήμερος για το παρελθόν της Αντίστασης και του Εμφυλίου είτε όχι, μπορεί να αναγνώσει τον Ανδρέα Φραγκιά με πλεονάζουσα ευχαρίστηση και ενδιαφέρον, αφού ο προβληματισμός του υπερβαίνει την ιστορικότητα. Στην πρώτη περίπτωση θα μεταφράσει το έργο του ως ένα ιστορικό σχόλιο-μαρτυρία, ενώ στη δεύτερη θα το αντιληφθεί ως μια απεικόνιση του αυταρχικού μηχανισμού της σύγχρονης κοινωνίας.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Τότε ήταν οι «τουρκόσποροι» και οι «παστρικιές»

0

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία, φύλ. 871, στις 23/5/2020

Στα μέσα του Μάη του 1919 ξεκινούσε η μικρασιατική εκστρατεία. Τρία χρόνια αργότερα η Ελλάδα θα ζούσε μια από τις μεγαλύτερες ήττες της στη σύγχρονη ιστορία, τη μικρασιατική καταστροφή.

Ο ξεριζωμός

Δεν είναι μέσα στα πλαίσια αυτού του σημειώματος μια λεπτομερής παρουσίαση των αιτιών της ήττας του ελληνικού στρατού στο μικρασιατικό μέτωπο, το καλοκαίρι του 1922. Σε συντομία θα λέγαμε ότι οι βασικές ευθύνες έχουν να κάνουν με τη στάση των ιμπεριαλιστών της εποχής (κυρίως Άγγλων και Γάλλων). Αυτοί ήταν που αρχικά πριμοδότησαν την ελληνική πλευρά για να καταστείλει την εθνική εξέγερση των Τούρκων υπό τον Κεμάλ εναντίον του Σουλτάνου. Μια εξέγερση που έμπαινε εμπόδιο στον έλεγχο από τους Δυτικούς τής υπό κατάρρευση Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η υπεροχή των Τούρκων στα πεδία των μαχών καθώς και η διαφαινόμενη συμφωνία των Αγγλογάλλων με τον Κεμάλ άλλαξαν τα δεδομένα, με αποτέλεσμα την άτακτη υποχώρηση των Ελλήνων στρατιωτών και τον ξεριζωμό περισσότερων από 1 εκατομμύριο, κυρίως από την περιοχή της Μικράς Ασίας και του Πόντου καθώς και άλλων εθνοτήτων όπως Αρμενίων κα. Με την υπογραφή της συνθήκης της Λοζάνης και την ανταλλαγή πληθυσμών υπολογίζεται ότι περίπου 1,3 εκατομμύρια κάτοικοι ελληνικής καταγωγής υποχρεώθηκαν να φύγουν από τα τουρκικά εδάφη.

Από τον Ιούλιο του 1922, όταν πλέον οι εξελίξεις όδευαν προς την συντριπτική ήττα του ελληνικού στρατού, η κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη με το νόμο 2870 απαγόρευσε την είσοδο Μικρασιατών στην Ελλάδα. Μάλιστα όταν ο ύπατος αρμοστής της Σμύρνης, Αρ. Στεργιάδης ζήτησε από τον υπουργό δικαιοσύνης Δ. Γούναρη στις 17 Αυγούστου 1922 -όταν ήταν πλέον θέμα ημερών η καταστροφή- να διευθετήσει η κυβέρνηση το ζήτημα της μεταφοράς του ελληνικού πληθυσμού, ο Γούναρης απάντησε: «Αποφύγετε δημιουργία προσφυγικού ζητήματος». Φυσικά ο ίδιος ο Στεργιάδης πολύ εύκολα κατάφερε να διαφύγει λίγες μέρες αργότερα με αγγλικό πλοίο.

Την ίδια στιγμή, στα λιμάνια της Χίου και της Μυτιλήνης βρίσκονταν δεκάδες ελληνικά εμπορικά πλοία και η ελληνική κυβέρνηση απαγόρευσε τον απόπλου τους προς τη Σμύρνη. Παρόμοια ήταν και η εντολή που δόθηκε στα βρετανικά, γαλλικά και αμερικανικά πλοία να μεταφέρουν από τη Σμύρνη μόνο τους δικούς τους υπηκόους με πρόσχημα την… ουδετερότητα. Πολλές όμως είναι οι μαρτυρίες των ξεριζωμένων για τα πληρώματα των ξένων πλοίων, που πετούσαν στη θάλασσα όσους προσπαθούσαν να σκαρφαλώσουν σ’ αυτά. Ακόμα και ακρωτηριασμοί χεριών έχουν αναφερθεί.

Είναι φανερό ότι η ελληνική κυβέρνηση προσπαθούσε να αποφύγει την είσοδο όλων αυτών των ανθρώπων στη χώρα γνωρίζοντας τις διαστάσεις του προσφυγικού προβλήματος που θα αντιμετώπιζε.

Η υποδοχή

Με αυτά τα δεδομένα, δε θα ήταν καλύτερη και η τύχη των… ομοεθνών και… ομόδοξων, κατά τ’ άλλα, προσφύγων όταν και μετά τη συνθήκη της Λοζάνης, εγκαταστάθηκαν οριστικά στην Ελλάδα. Οι πρώτοι τόποι διαμονής τους ήταν τα «λοιμοκαθαρτήρια» ή πιο γνωστά ως «απολυμαντήρια». Πολλοί από αυτούς, λόγω της απίστευτης ταλαιπωρίας που βίωσαν μέχρι να έρθουν στα λιμάνια της χώρας και των άθλιων συνθηκών διαβίωσης, άρχισαν να εμφανίζουν ασθένειες όπως ο τύφος, η φυματίωση, η ευλογιά που κυριολεκτικά τους θέριζαν. Έτσι στήθηκαν παράγκες και σκηνές σε πολλές περιοχές της Ελλάδας όπως στη Μακρόνησο, τον Άγιο Γεώργιο Σαλαμίνας, τη νησίδα Βίδο στην Κέρκυρα κα. Ο συνηθισμένος τρόπος αντιμετώπισης των ασθενειών ήταν το πλύσιμο των ρούχων σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες, διαδικασία που τα καθιστούσε κουρέλια και το κούρεμα με την ψιλή, μια εξευτελιστική πράξη ειδικά για τις γυναίκες. Φυσικά ίσχυε για όλους η καραντίνα για πολλές μέρες. Δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες πέθαναν στα απολυμαντήρια.

Η Ελλάδα ήταν μια χώρα κατεστραμμένη από τους πολέμους και η φτώχεια και η εξαθλίωση ήταν κοινός τόπος για όλους. Ντόπιους και πρόσφυγες. Όμως ο εθνικισμός που είχε καλλιεργηθεί όλα τα προηγούμενα χρόνια με τη «Μεγάλη Ιδέα», τους ελληνοτουρκικούς πολέμους και τις εκστρατείες σε Μικρά Ασία και Κριμαία, το μίσος και ο ρατσισμός που έσπειραν οι εκάστοτε κυβερνήσεις, η αστική τάξη και ο τύπος της εποχής για τους ξένους, τους «άλλους», είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν πολλές αντιπαραθέσεις που έφτασαν ακόμα και σε συγκρούσεις και δολοφονίες προσφύγων.

Πριν ακόμα ολοκληρωθεί η Μικρασιατική Καταστροφή, στις 14/8/1922 ο εκδότης της «Καθημερινής» Γ. Βλάχος καλούσε την ελληνική κυβέρνηση να εγκαταλείψει τους Έλληνες της Ιωνίας και του Πόντου στην τύχη τους. Όταν πλέον εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα, οι «σκλαβωμένοι ομοεθνείς και ορθόδοξοι αδερφοί μας» για τους οποίους έγινε η εκστρατεία, μετατράπηκαν σύντομα σε «Τουρκόσπορους», «παστρικιές» και «ξενομερίτες». Μέχρι και κίτρινα περιβραχιόνια ήθελαν να τους επιβάλουν μοναρχοφασιστικοί κύκλοι για να ξεχωρίζουν από τους «γηγενείς». Σε πολλές περιπτώσεις οι πρόσφυγες κατηγορούνταν ως υπεύθυνοι για επιδημίες, για την αύξηση της εγκληματικότητας, χαρακτηρίζονταν ως «μιάσματα» και δημοσιογράφοι στις εφημερίδες απαιτούσαν τη μεταφορά τους σε νησιά του Αιγαίου.

Εκμετάλλευση και επιθέσεις

Πολλοί εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα και τον Πειραιά, όμως οι περισσότεροι μεταφέρθηκαν στη Βόρεια Ελλάδα. Για αρκετά χρόνια ένα μεγάλο μέρος από αυτούς ήταν άστεγοι ή ζούσαν σε σπηλιές, παράγκες και σκηνές. Το 1925 καταμετρήθηκαν 350.000 άστεγοι πρόσφυγες. Στην Αθήνα για παράδειγμα χιλιάδες ζούσαν στην κοίτη του Ιλισού, στα βουνά γύρω από τον αστικό ιστό όπως στα Τουρκοβούνια ή σε παραπήγματα στη Ν. Ιωνία, την Κοκκινιά, τον Ταύρο, τοn Βοτανικό. Αντίστοιχα στη Θεσσαλονίκη δημιουργήθηκε καταυλισμός στην Καλαμαριά όπου χιλιάδες πρόσφυγες ζούσαν για χρόνια μέσα σε σπίτια φτιαγμένα από λαμαρίνες. Αργότερα η κατάσταση βελτιώθηκε με το χτίσιμο των λεγόμενων αυθαιρέτων αλλά και με πιο δυναμικές και μαζικές ενέργειες όπως η κατάληψη άδειων σπιτιών και αποθηκών. Οι κυβερνήσεις σε πολλές περιπτώσεις προσπάθησαν να καταστείλουν αυτό το κίνημα στέλνοντας ακόμα και στρατό για να απομακρύνουν από τα σπίτια τις οικογένειες των προσφύγων που τα κατέλαβαν. Από αυτές τις πρώτες προσπάθειες δημιουργήθηκαν αργότερα ολόκληρες προσφυγικές συνοικίες όπως η Καισαριανή, o Βύρωνας κα.

Από την πρώτη στιγμή όσοι τυχεροί κατάφεραν να βρουν εργασία βίωσαν την εκμετάλλευση στους χώρους δουλειάς. Στα αστικά κέντρα εργάζονταν κυρίως σε εργοστάσια με χαμηλά μεροκάματα αλλά και σε πολλές περιπτώσεις χρησιμοποιήθηκαν ως απεργοσπάστες αφού την περίοδο εκείνη το εργατικό κίνημα στη χώρα μας είχε αρχίσει να κάνει σημαντικά αγωνιστικά βήματα.

Από την άλλη, στις αγροτικές περιοχές υπήρξαν συγκρούσεις μεταξύ ντόπιων και προσφύγων για το ζήτημα της διανομής της γης. Πολλά από τα κτήματα που το κράτος ήθελε να δώσει στους πρόσφυγες καλλιεργούνταν επί χρόνια από τους ντόπιους χωρίς βέβαια να υπάρχουν τίτλοι ιδιοκτησίας. Αυτή ήταν και η αιτία πολλών επιθέσεων -ακόμα και ένοπλων- ενάντια στους πρόσφυγες κυρίως σε περιοχές της Β. Ελλάδας (Σέρρες, Νιγρίτα, Γιαννιτσά κα.) με αποτέλεσμα σε πολλές περιπτώσεις να καταγραφούν ακόμα και δολοφονίες. Είναι γνωστά τα αιματηρά γεγονότα στην Πρώτη Σερρών το Νοέμβρη του 1924 όπου φασιστικές ομάδες επιτέθηκαν σε καταυλισμό προσφύγων, λεηλάτησαν και έκαψαν σκηνές και τραυμάτισαν δεκάδες πρόσφυγες.

Επίσης υπάρχουν πολλές καταγγελίες διαφθοράς και κατάχρησης εξουσίας για κρατικούς υπαλλήλους που εκμεταλλεύτηκαν άγρια τους πρόσφυγες. Στήθηκαν ολόκληρες επιχειρήσεις που κατάφεραν μέσα από διαδικασίες «λαδώματος» να αποσπάσουν τεράστια χρηματικά ποσά ή ακόμα και υλικά που προορίζονταν για τους πρόσφυγες και δεν έφτασαν ποτέ σε αυτούς. Ακόμα και για την ίδια την Επιτροπή Αποκαταστάσεως Προσφύγων οι καταγγελίες έφτασαν μέχρι και στη Βουλή. Ιδιαίτερη αντιμετώπιση επιφύλαξαν πολλοί κρατικοί αξιωματούχοι αλλά και επιχειρηματίες για γυναίκες πρόσφυγες. Πολλές από αυτές είχαν χάσει τους άντρες τους και προσπαθώντας να επιβιώσουν οι ίδιες και να μεγαλώσουν τα παιδιά τους έγιναν αντικείμενο εκπόρνευσης και σεξουαλικής εκμετάλλευσης.

Πολύ χαρακτηριστική ήταν η αντιμετώπιση του πρώτου αιρετού δημάρχου Θεσσαλονίκης του Μηνά Πατρίκιου, πρόσφυγα από την Ανατ. Θράκη, που τον Οκτώβριο του 1925 στις δημοτικές εκλογές βγήκε πρώτος σε ψήφους, στηριζόμενος από το ΚΚΕ και την πλειοψηφία των προσφύγων της πόλης. Ο Θ. Πάγκαλος με διαφορές μεθοδεύσεις (ακύρωση και επανάληψη εκλογών, αποπομπή δημοτικών συμβούλων με την κατηγορία του κομμουνισμού) κατάφερε να τον καθαιρέσει. Μάλιστα υπήρχαν τότε δημοσιεύματα στις εφημερίδες που ζητούσαν να αφαιρεθεί το δικαίωμα ψήφου από τους πρόσφυγες.

Με το πέρασμα των χρόνων και με πολύ σκληρή δουλειά οι πρόσφυγες κατάφεραν να βελτιώσουν τη ζωή τους. Σημαντική ήταν η προσφορά τους στον αγροτικό τομέα. Μετά την εγκατάστασή τους στην Ελλάδα αυξήθηκαν σημαντικά οι καλλιεργούμενες εκτάσεις και η παραγωγή αγροτικών προϊόντων. Επίσης συνέβαλλαν σημαντικά στην ανάπτυξη της βιομηχανίας (αυγατίζοντας τα κέρδη των βιομηχάνων) αφού την ενίσχυσαν με χιλιάδες νεανικά εργατικά χέρια που έγιναν αντικείμενο άγριας εκμετάλλευσης.

Βλέπουμε ότι η ελληνική αστική τάξη ανέκαθεν επιφύλασσε τα χειρότερα για τους πρόσφυγες, ανεξαρτήτως εθνότητας. Ίδια είναι η αντιμετώπισή τους διαχρονικά. Το ρατσιστικό δηλητήριο ρέει άφθονο ακόμα και από τα επίσημα υποτιθέμενα «δημοκρατικά» κόμματα. Πριν από 100 χρόνια οι πολιτικοί πρόγονοι των Γεωργιάδηδων και των Σαμαράδων αλλά και των δηλωμένων φασιστών στοίβαζαν τους Μικρασιάτες στα απολυμαντήρια τής Καλαμαριάς και τις παράγκες της Αθήνας. Σήμερα το μόνο που άλλαξε είναι το όνομα στις εθνικότητες και τις τοποθεσίες. Αφγανοί, Πακιστανοί, Σύριοι στενάζουν μέσα ασφυκτικές συνθήκες διαβίωσης στη Μόρια, τη Σάμο, τα Διαβατά…

Σ.Σ.

http://istoriakk.blogspot.com/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Από την Μινεάπολη ως την Αθήνα η απόσταση είναι μικρή!

0

Κι όμως η εικόνα αυτή από το Ήμουν, Είμαι & Θα Είμαι δεν είναι ασυνήθιστη. Εικονίζει ένα από τα πολλά περιστατικά της συνεχούς κρατικής βίας που συμβαίνουν καθημερινά στους δρόμους της Αθήνας. Την κρατική βία που εφαρμόζουν αυτά τα ανθρωποειδή κατά του απλού κόσμου. Που δεν "περιορίζεται" μόνο στις διαδηλώσεις αλλά ασκείται καθημερινά κατά των μεταναστών, των προσφύγων, των άστεγων, των τοξικομανών, της νεολαίας, των εργαζόμενων με τους προσβλητικούς ελέγχους. Ποτέ ένας, ποτέ ούτε καν δύο, πάντα πολλοί μαζί για να "ελέγξουν", για να κάνουν τον τσαμπουκά με τα όπλα τους και τα γκλομπ τους έτοιμα να τα χρησιμοποιήσουν. Όπως τον πιτσιρικά ντελιβερά σήμερα στην Αχαρνών που το είχαν κυκλώσει καμιά δεκαριά από δαύτους.

Ομάδες ένστολων αλητών που με τις πλάτες του κράτους και των κυβερνήσεων του συστήματος κοπροσκυλιάζουν όλη μέρα έξω πίνουν καφέδες, μιλούν στα κινητά τους, καπνίζουν, παρενοχλούν γυναίκες, φοβίζουν τον κόσμο και αν βαρεθούν πλακώνουν στο ξύλο και κανέναν περαστικό που δεν γουστάρουν τη φάτσα του. Όπως τον νεολαίο προχθές στα Σεπόλια.

Τριγυρνάνε με τις δωρεάν μηχανές και αυτοκίνητά τους στους δρόμους της Αθήνας παραβιάζοντας κάθε διάταξη του κώδικα οδικής κυκλοφορίας με κίνδυνο να προκαλέσουν ατυχήματα και αν κανείς διαμαρτυρηθεί δεν το έχουν σε τίποτα να τον δείρουν και αυτόν, όπως πριν κάποιες μέρες έναν άντρα στη Μιχαλακοπούλου!

Και μετά κλαίγονται ότι κάνουν επικίνδυνη "δουλειά" γιατί κινδυνεύουν από το έγκλημα! Μόνο που το πραγματικό έγκλημα οργιάζει γύρω τους, άλλωστε και οι δύο είναι οι όψεις του ίδιου νομίσματος, του συστήματος που τους χρειάζεται και τους μεν και τους δε. Γι' αυτό και κάνουν ότι δεν βλέπουν. Όπως στην Αττική που μπροστά στα μάτια τους διακινούνται τα ναρκωτικά πιο εύκολα και από διαφημιστικά φυλλάδια!

Θρασύδειλοι  που φοβήθηκαν τη ζωή, διάλεξαν τον εύκολο δρόμο και εντάχθηκαν στη αστυνομία για να γίνουν συνειδητά γενίτσαροι εχθροί του λαού. Για να δέρνουν και να τρομοκρατούν πραγματικούς εργαζόμενους. Όπως τους εργαζόμενους του επισιτισμού και του τουρισμού προχθές.

Η μόνη τους διαφορά από άλλους μπράβους και δολοφόνους είναι ότι αυτοί είναι νόμιμοι. Γιατί αυτοί κάνουν τη δουλειά του κράτους, του συστήματος. Δικά του παιδιά είναι πλέον, σε αυτούς στηρίζεται το σύστημα για να αντιμετωπίσει έναν ενδεχόμενο ξεσηκωμό της νεολαίας, του λαού, και εδώ στη Ελλάδα.

Δεν συμβαίνουν αυτά λοιπόν μόνο στις ΗΠΑ, δεν υπάρχουν αυτοί μόνο εκεί. Συμβαίνουν και υπάρχουν και εδώ και παντού. 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΑΝΑΣΑ - Η ΑΜΕΡΙΚΗ ΣΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ! (φωτογραφίες)

0

"Κλέβουμε" τον τίτλο από το άρθρο της Β.Δ. γιατί μας εκφράζει και γι' αυτή την ανάρτηση. Με αφορμή άλλο ένα φόνο οι ΗΠΑ ζουν μια εξέγερση ενάντια στη φυλετική και ταξική καταπίεση, ενάντια στη κρατική καταστολή και τις κρατικές δολοφονίες. 

Τις φωτογραφίες που ακολουθούν τις πήραμε από το CNN, δεν νομίζουμε ότι χρειάζονται άλλο σχολιασμό, τα λένε όλα από μόνες τους. Είναι πολλές! Δείτε τις! 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θεσσαλονίκη, Σταυρούπολη | Όχι στην καύση απορριμάτων στο ΤΙΤΑΝ είπαν οι πολίτες της Δυτικής Θεσσαλονίκης

0

Μαζική συγκέντρωση διαμαρτυρίας και διαδήλωση στους δρόμους της Σταυρούπολης πραγματοποίησαν σήμερα, Σάββατο 30 Μαΐου, κάτοικοι της δυτικής Θεσσαλονίκης ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα της Πρωτοβουλίας συλλόγων, σωματείων και φορέων κατά της καύσης απορριμμάτων στο εργοστάσιο ΤΙΤΑΝ.

Η συγκέντρωση έγινε μπροστά στο δημαρχείο Παύλου Μελά. Αναρτήθηκαν πανό με συνθήματα κατά της καύσης και έγιναν δράσεις για παιδιά. Οι 128 σύλλογοι που έχουν συνυπογράψει το κείμενο της πρωτοβουλίας συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις τους ενάντια στην τροποποίηση της άδειας του εργοστασίου, που του δίνει τη δυνατότητα για ενεργειακή αξιοποίηση υπολειμμάτων απορριμμάτων RDF-SRF. Στην κινητοποίηση συμμετείχε το ΚΚΕ(μ-λ) διακινώντας την προκήρυξη του και σχηματίζοντας μαχητικό μπλοκ.

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αρουντάντι Ρόι | Φωνή από την σιωπή

0

H γνωστή Ινδή συγγραφέας του βιβλίου ''Ο θεός των μικρών πραγμάτων'' και αγωνίστρια για τα πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα Αρουντάντι Ρόι μίλησε στην Daniela Bezzi του ιταλικού Manifesto για την κατάσταση στην χώρα της την περίοδο της επιδημίας και της καραντίνας. Η συνέντευξη δημοσιεύθηκε στις 16 Μαΐου. Την μετάφραση για λογαριασμό των Αντιγειτονιών έκανε ο Μ.Δ.. Το πρωτότυπο κείμενο βρίσκεται στην διεύθυνση ilmanifesto.it/arundhati-roy-voce-dal-silenzio.

Ξεκινάμε με τα νούμερα που είναι εξαιρετικά χαμηλά για μια χώρα του 1,5 δισεκατομμυρίου...

Αριθμοί αναξιόπιστοι όπως λίγο πολύ παντού στον κόσμο και για τον τρόπο που υπολογίζονται αλλά και για τον πολύ μικρό αριθμό διαγνωστικών τεστ που γίνονται. Στην Ινδία για παράδειγμα καταγράφονται μόνο οι θάνατοι στα νοσοκομεία και αποκαλύφθηκε ότι μόνο το 22% των θανάτων έχουν διαγνωστεί. Ποιος ξέρει πόσοι ακόμη έχουν πεθάνει από τον ιό,από πείνα ή από θερμοπληξία ενόσω περπατούσαν.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι η κοινωνική /φυσική αποστασιοποίηση και το «κλείσιμο» δεν μπορούν να λειτουργήσουν στην Ινδία. Αρκεί να σκεφτεί κανείς τα δεκάδες εκατομμύρια άτομα που ζουν σε παραγκουπόλεις. Πάρτε για παράδειγμα την Dharavi, την μεγαλύτερη παραγκούπολη της Ασίας, στο Μουμπάι. Ένα εκατομμύριο άτομα σε δύο τετραγωνικά χιλιόμετρα, μια τουαλέτα ανά 1400 άτομα, πως είναι δυνατό να υπάρξουν συνθήκες υγιεινής εκεί για να μην αναφερθώ στον περιορισμό και την καραντίνα. Ίσως η ζέστη όντως να βοηθήσει την Ινδία με τον ιό, ποιος ξέρει;

Αλλά η σοβαρότητα της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί τον τελευταίο ενάμισι μήνα δεν είναι μόνο υγειονομική. Είναι και οικονομική, για να μην αναφερθώ στην καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της καταστολής που έχει επικρατήσει στο όνομα του Covid19 αλλά και την έξαρση της ισλαμοφοβίας που υποκινεί η κυβέρνηση.

Έκανε αίσθηση η πρόσφατη συνέντευξη σας στην Deutche Welle όπου αναφέρεστε ότι αυτή η ισλαμοφοβία θα μπορούσε να εξελιχθεί σε γενοκτονία. Ποιος βοηθά στην κλιμάκωση αυτής της κατάστασης;
Τα επεισόδια οργανωμένης βίας από την πλειονότητα των Ινδουιστών εναντίον της μουσουλμανικής μειονότητας δεν είναι καινούργια φαινόμενα στην Ινδία. Ας σκεφτούμε το πογκρόμ του 2002 στην Γκουτζαράτ όταν ο Μόντι ήταν επικεφαλής στην κυβέρνηση της πολιτείας και είναι ξεκάθαρα ένοχος για το ότι δεν κούνησε ούτε το μικρό του δακτυλάκι. Από το 2014 που ο Μόντι έγινε ο πρωθυπουργός της Ινδίας έχουν αυξηθεί τα λιντσαρίσματα στους δρόμους και ακόμη χειρότερα τα εχθρικά κηρύγματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με πολλούς αποδέκτες. Ο σκοπός είναι να εδραιωθεί ένα κλίμα καταφρόνησης προς όλες τις μειονότητες αλλά κατά κύριο λόγο κατά των μουσουλμάνων μπροστά στην ανωτερότητα των Ινδουιστών, κάτι που εμπνέεται από τον φασισμό του Μουσολίνι. Στην πραγματικότητα προέρχονται από τους πρώιμους ινδουιστικούς κώδικες, την λεγόμενη χιλιόχρονη νομοθεσία Manu στην οποία βασίζεται η ανισότητα των καστών με βάση την θρησκεία.

Αλλά για να έρθουμε και στις μέρες μας αμέσως μετά το «κλείσιμο» η ανακοίνωση ότι υπάρχουν κρούσματα κοντά στην περιοχή που μένω εγώ, στο Nizamuddin Basti στο Δελχί, λόγω της συγκέντρωσης που είχαν οργανώσει μουσουλμάνοι με επισκέπτες από το εξωτερικό στο Τζαμί Ταμπλιχί. Ξεκίνησε έτσι στο Instagram το χάσταγκ #CoronaJihad ( ιός-τζιχάντ) με σχόλια μίσους που παρακινούσαν σε ανθρωποκυνηγητό. Άλλο παράδειγμα στο Ασάμ όπου έχουν καταφύγει μετανάστες από το Μπανγκλαντές. Τους αποκαλούν τερμίτες μέχρι και στις τηλεοπτικές συζητήσεις. Στην Τζαργκάρντ έγκυος ξυλοφορτώθηκε καθώς προσπαθούσε να πάει στο νοσοκομείο με αποτέλεσμα να χάσει το παιδί της. Για να μην αναφερθώ και στους δημοσιογράφους οι οποίοι μιλάνε για «ανθρώπινες βόμβες», δαιμονολογούν και κυνηγάνε τον κόσμο με τις κάμερες και μεγαλοποιούν γεγονότα και φαινόμενα και μετά τα πασάρουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αυτά τα γεγονότα που βλέπω και δεν τα θεωρώ τυχαία είναι που με οδήγησαν να μιλήσω για προετοιμασία γενοκτονίας. Γιατί η γενοκτονία δεν συμβαίνει από μόνη της, από την μια μέρα στην άλλη. Υπάρχει μια διαδικασία που προετοιμάζει την συναισθηματική προδιάθεση και κουλτούρα για την κατασκευή ενός εχθρού που είναι φορέας ασθενειών και επικίνδυνος. Έτσι δημιουργείται μια κοινωνία ευεπίφορη σε δαιμονοποίηση. Οποιοσδήποτε έχει ασχοληθεί με το θέμα θα μπορούσε να το επιβεβαιώσει, τα ίδια έκανε άλλωστε και η ναζιστική Γερμανία που τον φόβο της χολέρας και του τύφου τον είχε φορτώσει στους Εβραίους.

Τους προηγούμενους μήνες πριν την ανακοίνωση της πανδημίας, στις πόλεις της Ινδίας διαδραματίζονταν έντονες διαμαρτυρίες για τον νόμο- όνειδος που αφορά την ιθαγένεια και ο οποίος ξεκάθαρα στοχοποιεί την κοινότητα των μουσουλμάνων. Πώς εξηγείς την ύφεση των αντιδράσεων;

Πράγματι! Στο Δελχί συνέβησαν καταπληκτικά πράγματα μεταξύ Δεκέμβρη και Φλεβάρη παρά τις επιθέσεις της αστυνομίας σε κατειλημμένα πανεπιστήμια. Μετά τα μέσα του Δεκέμβρη ξεκίνησε και το κίνημα των γυναικών με καθιστικές διαμαρτυρίες στην περιοχή Shaheen Bagh, ( σ.τ.μ. στο νότιο Δελχί) και μέσα σε λίγες μέρες εξελίχτηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα και μακρόχρονια ειρηνικά κινήματα στην μετααποικιακή ιστορία της Ινδίας. Με την συλλογική δημιουργικότητα που υπήρχε σε αυτό να περιλαμβάνει συναυλίες, ανάγνωση ποίησης, ασχολίες για τα παιδιά, γρήγορα διαδόθηκε σε πολλές πόλεις όπως στην Καλκούτα, στο Μουμπάι στο Μπαγκαλόρ.

Σε αυτά πρέπει να προστεθεί η μεγάλη ήττα στις περιφερειακές εκλογές στο Δελχί που υπέστη το BJP (σ.τ.μ. Μπαρατίγια Τζανάτα, Ινδικό Λαϊκό Κόμμα ) από το Aam Admi (Aam Aadmi Party, το κόμμα του κοινού ανθρώπου) το οποίο πήρε 62 από τις 70 έδρες στην τοπική βουλή. Μια συγκλονιστική λαϊκή αποδοκιμασία.

Δυστυχώς η βεντέτα δεν άργησε να ξεσπάσει και στα τέλη Φλεβάρη στο βόρειο Δελχί σημειώθηκε επίθεση σε μια εργατική συνοικία που στην πλειονότητα τους ήταν μουσουλμάνοι από οπλισμένες ομάδες μπροστά σε αστυνομικούς που παρακολουθούσαν άπραγοι. Ανθρωποκυνηγητό στους δρόμους, εμπρησμοί σπιτιών, πτώματα πεταμένα στα κανάλια, την ίδια ώρα που στο καινούργιο στάδιο του Αχμενταμπάντ, βρισκόταν ο Τραμπ με τον Μόντι σε ομιλία και όλα τα ΜΜΕ ασχολούνταν αποκλειστικά με αυτό. Οι δεκάδες νεκροί και τα επεισόδια στο Δελχί πέρασαν σε δεύτερο πλάνο.

Στην Ιταλία εκείνες τις μέρες όλοι μιλούσαν για τον ιό, τις κόκκινες ζώνες, το κλείσιμο στην Γιουχάν. Ενημερωθήκαμε αρκετές μέρες μετά για αυτές τις φρικαλεότητες από το γράμμα σας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το οποίο τελείωνε :"αυτή είναι η δική μας εκδοχή του κορωνοιού και είμαστε όλοι μολυσμένοι". Στην συνέχεια ήρθε και ο ιός στην Ινδία...

Από την μια μεριά μας βρήκε απροετοίμαστους και από την άλλη επιτάχυνε το ξεκαθάρισμα των λογαριασμών στο μέτωπο των συνταγματικών δικαιωμάτων εκείνων των ανθρώπων που από καιρό ήταν στο στόχαστρο. Επίσης για να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από την κακή διαχείριση της κρίσης. Έτσι ξεκίνησε η μεγάλη έξοδος των φτωχών οι οποίοι προσπαθούσαν να επιστρέψουν στα σπίτια τους αφού δεν είχαν κανένα εισόδημα πλέον. Αυτοί που διαμαρτυρήθηκαν, διάφοροι καλλιτέχνες,διανοούμενοι, συνελήφθηκαν και κατηγορήθηκαν για αντεθνικές ενέργειες. Στα μέσα Απρίλη είχαμε τις συλλήψεις δύο διανοουμένων και ακτιβιστών για τα ανθρώπινα δικαιώματα του Anand Teltumbde και Gautam Navlaka. Ο πρώτος υπερασπιστής των Ντάλιτ και κατήγορος του συστήματος των καστών. Ο δεύτερος συστηματικός μελετητής και συγγραφέας για τον πολυετή εμφύλιο μεταξύ του ινδικού κράτους και των Ναξαλιτών στις περιοχές των ορυχείων στην κεντρική Ινδία καθώς και για την άθλια κατάσταση που επικρατεί στο Κασμίρ. Να σημειωθεί πως η ημέρα της σύλληψης τους στις 14 Απρίλιου είναι η επέτειος της γέννησης του Ambedkar που για ένα μεγάλο κομμάτι των Ινδών που αντιστέκονται στο κράτος -υπερασπιστή των μεγάλων εταιριών, αποτελεί κάτι παραπάνω από μια συμβολική μορφή. Με φυλάκιση κινδύνευσαν και πολλοί άλλοι όπως ο Siddharth Varadarajan δημιουργός της ιστοσελίδας The Wire, δημοσιογράφοι που αντιστέκονται στο Κασμίρ,μια φοιτήτρια που συμμετείχε στις πρόσφατες καταλήψεις η οποία είναι και έγκυος και την γνώρισα, η Safoora. ( σ.τ.μ. Safoora Zargar, 27 ετών, φοιτήτρια μέλος της Jamia Millia Islamia συνελήφθη στις 13 Απριλίου με την κατηγορία πως οργάνωσε μια παράνομη κινητοποίηση) Το κοινό έγκλημα όλων η τόλμη τους να πουν την διαφορετική τους γνώμη. Τελευταίο θύμα αυτής της πολιτικής ήταν ο πρόεδρος της Επιτροπής για τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων Zafurul Islam Khan. Τον ανέκριναν 30 αστυνομικοί στο σπίτι του και όχι στο αστυνομικό τμήμα λόγω ηλικίας. Το έγκλημα που διέπραξε ήταν μια δημοσίευση στο Facebook στην οποία έθετε ερωτήματα γι αυτές τις απαράδεκτες συλλήψεις.

Οι τελευταίες μέρες του «κλεισίματος» στην Ινδία είναι πιο δραματικές από τις πρώτες μετά την έκρηξη που σημειώθηκε σε εργοστάσιο χημικών που από καιρό ήταν στο στόχαστρο περιβαλλοντικών οργανώσεων, τον θάνατο 16 μεταναστών από εμπορικό τρένο που τους παρέσυρε στην Madhya Pradesh αλλά και από καθημερινές συγκρούσεις μεταξύ πολιτών και αστυνομίας σε διάφορες περιοχές. Ποια Ινδία θα αντικρίσουμε 56 μέρες μετά το λοκ ντάουν;

Μια Ινδία βαριά τραυματισμένη, χωρισμένη βαθιά από της μεγάλες ανισότητες σε όλα τα επίπεδα που υπήρχαν από πάντα, αλλά πολλοί ήθελαν να αγνοούν και τώρα δεν γίνεται να μην τις δεις. Το «κλείσμο» δεν σταμάτησε μόνο την οικονομική δραστηριότητα αλλά απομάκρυνε από την εργασία τους για αρκετό καιρό τους εργάτες με χαμηλή αμοιβή με αποτέλεσμα να έρθει μια μακρά περίοδος ανέχειας και πείνας που ήδη λένε ότι είναι η μεγαλύτερη των τελευταίων 40 χρόνων. Ας φανταστούμε τώρα τι θα συμβεί στις φτωχές περιοχές της χώρας που ζούσαν με τα εμβάσματα αυτών των εργατών και στις παραγκουπόλεις.

Όπως στον ανθρώπινο οργανισμό έτσι και στον κοινωνικό ιστό αυτός ο ιός θα οδηγήσει στην επιτάχυνση της κατάρρευσης του. ¨Όλες οι ασθένειες που ήταν σε ύφεση τώρα βρίσκονται σε έξαρση. Το μόνο παρήγορο είναι ότι τώρα η κατάσταση έγινε γνωστή σε όλους και όσοι ήταν αποκλεισμένοι στα σπίτια τους είδαν τι συμβαίνει δίπλα τους καθημερινά. Τι θα συμβεί από εδώ και πέρα εξαρτάται από τον καθένα μας και όχι μόνο στην Ινδία. Αν, δηλαδή, θα συνεχίσουμε να εθελοτυφλούμε ή θα παλέψουμε για την αλλαγή. Πρέπει να επισημάνουμε πόσο γρήγορα αυτή η κατάσταση έκτακτης ανάγκης οδηγείται σε μια κατάσταση μαζικής επιτήρησης. Στο όνομα της «ανάπτυξης» στην Ινδία 60 εκατομμύρια κατέβασαν στα κινητά τους την εφαρμογή Arogya Setu που είναι υποχρεωτική για τους δημόσιους υπαλλήλους. Αν πριν το κορονοιό οδηγούμασταν σε μια κατάσταση μαζικής παρακολούθησης χωρίς να το ξέρουμε τώρα θα βρεθούμε εκεί για «προληπτικούς» λόγους.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΑΝΑΣΑ

0

Περίπου πέντε βασανιστικά λεπτά κατάφερε να ζήσει κάτω από το γόνατο του μπάτσου ο Τζορτζ Φλόιντ. Ακόμα κι αν δεν είχε ψελλίσει ποτέ πως δεν μπορούσε να αναπνεύσει, είναι σίγουρο πως όλα τα στάδια του επιθανάτιου ρόγχου του μαύρου γίγαντα που κείτονταν στην άσφαλτο, διαπέρασαν το παντελόνι του μπάτσου Ντέρεκ Τσόβιν και έφτασαν στο ψυχρό μυαλό του. Τον άφησε μετά τον τελευταίο σπαραγμό, όταν ήρθε η πλήρης ακινησία. Έτσι σφάζουν τα ζώα. Στη Μέκκα του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού, έτσι ξοφλιούνται οι άνθρωποι.

Στο βλέμμα του νεκρού Τζορτζ χαράκτηκε η αγωνία που έκλεισε μια μαύρη ζωή. Στο βλέμμα του λευκού Ντέρεκ φαίνεται η απόφαση του συστήματος να επιβάλλει την τάξη του. Στο βλέμμα του δεύτερου μπάτσου Του Τάο από κοινότητα μεταναστών, καταγράφεται η φράση «η υποταγή στοχεύει τους ανυπότακτους».

Οι μαύροι εξεγείρονται φωνάζοντας «I CAN’ T BREATHE». Οι δικαστές κάνουν τη δουλειά τους, οι μπάτσοι το ίδιο, οι «σοφοί» ζητούν απονομή δικαιοσύνης και καταλαγή. Ο Τραμπ οργισμένος από την εξέγερση που καίει τις πολιτείες, θέτει τον στρατό σε επιφυλακή. Στην Μινεάπολη η εθνοφρουρά επιτηρεί τους δρόμους.

Πίσω από σπαρακτικά γεγονότα, πίσω από τη δίκαιη οργή που γίνεται εξέγερση, πίσω από τις προσπάθειες κριτικής για τα «κακώς κείμενα» και ευαισθητοποίησης, κρύβονται αναλύσεις που δε βοηθούν τις λαϊκές μάζες.

Ο ρατσισμός δεν υπάρχει γενικά και αόριστα ως αντιπαράθεση λευκών και έγχρωμων. Έτσι καταλήγει. Το σύστημα είναι η μήτρα, η ιδεολογία του που επίσημα διδάσκεται μέσα στις σχολικές αίθουσες, τριγυρισμένη με μεγαλόστομες κουβέντες για «ελευθερία, ισότητα, αδελφότητα». Η πολιτική αγωγή διδάσκει πως κάποιοι πάντα θα διοικούν και κάποιοι θα διοικούνται. Από τη μια οι εκλεχτοί, οι άριστοι και από την άλλη η πλέμπα.

Οι αναφορές αόριστα στην κοινωνία, η κριτική γενικά στους ανθρώπους και αυτά που έχουν στα μυαλά τους,η λογική πως όλα είναι ιδέες, κρύβουν τη δύναμη που κινεί τον τροχό της ιστορίας. Την ταξική πάλη.

Πίσω από τη φράση «παραδειγματική τιμωρία» κρύβεται μπόλικη αντίδραση και υπόκλιση στη δύναμη των δικαστηρίων τους. Το δίκιο δεν έχει σχέση με την αστική δικαιοσύνη, που όμως πρέπει να απαιτείται κι εκεί. Το δίκιο δικαιώνεται στους δρόμους και καταγράφεται ως λαϊκή κατάκτηση, επιβάλλεται πάνω στις αποφάσεις ακόμη κι αν ποτέ δεν γίνει νόμος τους. Εξαρτάται και διαρκεί όσο ο συσχετισμός δύναμης είναι ευνοϊκός.

Πίσω από τον φασισμό δεν κρύβεται η ΚΟΥ ΚΟΥΞ ΚΛΑΝ που ξεμπουκάρει με το σύνθημα «I CAN BREATHE». Είναι εργαλείο δράσης του. Ο φασισμός που δέρνει με τον νόμο, ο φασισμός των μπάτσων που κυνηγάει τους έγχρωμους και τους φτωχούς, ο φασισμός που έθαψε σε ομαδικούς τάφους τους φτωχούς, λευκούς και μαύρους, αυτές τις μέρες της επίθεσης της πανδημίας τους, είναι ο πιο επικίνδυνος. Καθοδηγεί όλα τα φασιστοειδή.

Τα τραγικά γεγονότα που επαναλαμβάνονται σε διάφορες χώρες δεν είναι απλή απομίμηση δυνατών σκηνών «αλά far west». Είναι δείγματα της καταστροφής που φέρνει το σύστημα που σαπίζει και επιτίθεται.

Χτυπά πλέον δυνατά το καμπανάκι του κινδύνου.

«Δεν μπορώ να αναπνεύσω»! Κραυγή διαμαρτυρίας που συντηρεί μια εξέγερση.

Αναγκαία η κριτική, που δε γίνεται, στον καπιταλισμό. Μια κριτική που πρέπει να ζητά την ανατροπή του. Για να μη γίνει γκρίνια, πρέπει να περιγράφει την προοπτική.

Ό,τι μας κλέβουν, να πάρουμε πίσω.

Γι' αυτό ζητείται ανάσα.

Β.Δ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ | ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΥΣΗ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ ΚΑΙ RDF/SRF ΣΤΟ ΤΙΤΑΝ!

0

Κυβέρνηση- ΕΕ, χαρίζουν κέρδη στο κεφάλαιο και θάνατο στο λαό
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 30-5, 11.30 πμ, ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ

Παρά τις πολύχρονες αγωνιστικές κινητοποιήσεις και τις διώξεις εναντίον των κατοίκων της Δυτικής Θεσσαλονίκης, σχετικά με την κατασκευή του ΣΜΑ στην Ευκαρπία και την αδειοδότηση του ΤΙΤΑΝ για καύση σκουπιδιών το 2014, η κυβέρνηση σε περίοδο πανδημίας, προχώρησε σε νέες μεθοδεύσεις και προκλήσεις. Mε διαδικασίες εξπρές ψήφισε τον περιβαλλοντικό νόμο του υπουργού Κ. Χατζηδάκη, ανοίγοντας τον δρόμο για την καύση των στερεών καυσίμων SRF/RDF.

Μέσα στην πανδημία με τον εχθρό λαό κλεισμένο στα σπίτια, με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, με κατασταλτικά μέτρα απαγόρευσης της κυκλοφορίας, η κυβέρνηση με διαμεσολαβητή την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας προχώρησαν την διαδικασία για την αδειοδότηση της Τσιμεντοβιομηχανίας ΤΙΤΑΝ Α.Ε. για καύση RDF/SRF. Η εξέλιξη αυτή είναι το αποτέλεσμα της ευθυγράμμισης στις απαιτήσεις του κεφαλαίου και της ΕΕ για φθηνή καύσιμη ύλη στις βιομηχανίες τσιμέντου και αποκαλύπτει ότι η ιμπεριαλιστική εξάρτιση φέρνει μαζί με την ένταση της εκμετάλλευσης και την καταστροφή του περιβάλλοντος.

Παράλληλα στο Κορδελιό και ενώ η κατάσταση με τα ΕΛΠΕ χειροτερεύει και κανένα μέτρο προστασίας για την ζωή των κατοίκων από τα καρκινογόνα αέρια που ξερνούν τα φουγάρα δεν υλοποιήθηκε, ξεκινάει η δημιουργία νέας μονάδας παραγωγής ενέργειας από την "Elpedison" στην οποία μεγαλομέτοχος είναι ο όμιλος ΕΛΠΕ. Ανάστατοι οι κάτοικοι και συλλογικότητες της περιοχής προσπαθούν να οργανώσουν τον αγώνα τους.

Η κατάσταση είναι επικίνδυνη και συχνά στο ΤΙΤΑΝ όσο και στα ΕΛΠΕ, συμβαίνουν διαφυγές αερίων, που επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο τον αέρα της Δυτικής Θεσσαλονίκης. Είναι επιστημονικά βεβαιωμένο, ότι η καύση των συγκεκριμένων απορριμμάτων του ΤΙΤΑΝ και η ρύποι των φουγάρων της ΕΛΠΕ, χωρίς να αναφέρουμε άλλες παρενέργειες των μολυσματικών κατάλοιπων της καύσης, σπέρνουν καρκίνο και θάνατο.

Οι αγώνες που ξεκίνησαν εδώ και χρόνια πρέπει να συνεχιστούν και να ενταθούν. Η οργή κι η αγανάκτηση των κατοίκων να μετουσιωθεί σε αντίσταση κι αγώνα ταξικό, για καλύτερες συνθήκες ζωής, ενάντια στο απάνθρωπο πρόσωπο της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Το κεφάλαιο δεν δίνει δεκάρα τσακιστή για την ποιότητα της ζωής μας, αλλά τα θέλει όλα, εδώ και τώρα με ουραγούς στις επιδιώξεις του τις προηγούμενες και την τωρινή κυβέρνηση. Κάθε πρόταση διαβούλευσης για μια «άλλη διαχείριση» των σκουπιδιών, δεν παίρνει υπόψη πως αυτό το σύστημα δεν υπολογίζει την υγεία μας, την ζωή μας και το φυσικό περιβάλλον μπροστά στα κέρδη του, καλλιεργεί αυταπάτες και αποπροσανατολίζει τον αγώνα.

Ο δρόμος της ανυποχώρητης μαζικής, κοινής πάλης, της αντίστασης και της διεκδίκησης απέναντι στις αντιλαϊκές μεθοδεύσεις της κυβέρνησης και της Ε.Ε είναι τα μοναδικά εχέγγυα που μπορούν να ανατρέψουν τα σχέδια τους. Η πληροφόρηση των κατοίκων της Δ. Θεσσαλονίκης με στόχο να τους βγάλουν στο προσκήνιο, ας είναι για όλους μας ένα αναγκαίο και άμεσο καθήκον. Ο αγώνας μας να συσπειρώσει όλους όσους αναφέρονται στη λαϊκή προοπτική, όλους όσους τα σχέδια της αντίδρασης επιβουλεύονται την συνθήκες ζωής και ύπαρξης τους.

ΤΗ ΝΙΚΗ ΤΗΝ ΦΕΡΝΕΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ!

ΟΡΓΑΝΩΣΗ - ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ- ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΖΙΚΟΣ

ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΟΝ ΚΑΘΑΡΟ ΑΕΡΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ!

27-5-2020

http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΔΡΟΜΟΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΔΑΦΝΗΣ ΥΜΗΤΤΟΥ | Δεν είμαστε αναλώσιμοι! Δε θα φορτωθούμε την κρίση! (εκδήλωση 31/5)

0

Ανοιχτή εκδήλωση των ΔΡΟΜΩΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ Δάφνης – Υμηττού
31/5, ώρα 19:00 στην πλατεία Καλογήρων

Δεν είμαστε αναλώσιμοι! Δε θα φορτωθούμε την κρίση!
Υψώνουμε φωνή Αντίστασης και Διεκδίκησης

Η «επόμενη μέρα» της πανδημίας, μετά από δυο μήνες αναγκαστικού εγκλεισμού λόγω της πολιτικής ξηλώματος του συστήματος περίθαλψης- υγείας που προηγήθηκε, δεν είναι παρά το σύνθημα για μια νέα βάρβαρη επίθεση του συστήματος σε δικαιώματα και κατακτήσεις.

Είναι φανερό ότι η πανδημία ενίσχυσε μια προαναγγελλόμενη από καιρό παγκόσμια κρίση. Τα νέα μνημόνια ετοιμάζονται ήδη, για να διαφυλαχτούν τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου και της πλουτοκρατίας.

Ο στόχος είναι να παγιωθούν και να επεκταθούν όσα με πρόσχημα τον κορονοϊό επιβλήθηκαν από την κυβέρνηση και το κεφάλαιο ενάντια στον κόσμο της εργασίας. Να φορτωθούν την επερχόμενη κρίση ο λαός και οι εργαζόμενοι. Να ενταθούν οι συνθήκες άγριας εκμετάλλευσης της εργασίας χωρίς δικαιώματα, με απροσδιόριστο ωράριο, μισθό, άδειες, ασφάλιση κ.λπ. Με τους εργοδότες να πληρώνουν όσο και όποτε θέλουν, να απασχολούν όσο, όπου και όπως θέλουν. Με τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες υπό διωγμό και τον φόβο της ανεργίας να ρυθμίζει απόλυτα τις σχέσεις εργασίας.

Δίπλα στην τηλεργασία, που ισοπεδώνει εργασιακά δικαιώματα, τοποθέτησαν την τηλεκπαίδευση αλλά και τη ζωντανή μετάδοση του μαθήματος (!) για να επιβάλουν την υποταγή και τον εργασιακό και εκπαιδευτικό μεσαίωνα στην τάξη και στο σχολείο. Ένα σχολείο αυταρχικό και ταξικό, όπου η πλειοψηφία των μαθητών, και ιδιαίτερα τα παιδιά των λαϊκών στρωμάτων, δεν θα έχουν θέση. Την εφιαλτική εικόνα της κοινωνικής απομόνωσης που θέλουν να επιβάλλουν συμπληρώνουν οι διάφορες τηλε-ψηφοφορίες και τηλε-διαμαρτυρίες.

Μήπως «αλλάξαμε προς το καλύτερο», όπως διαγγέλλουν η κυβέρνησης και ο πρωθυπουργός; Μήπως βελτιώθηκε το σύστημα υγείας με προσλήψεις προσωπικού, αυξήθηκαν οι ΜΕΘ και οι κλίνες; Μήπως βελτιώθηκαν οι συνθήκες εργασίας και τηρούνται τα μέτρα προφύλαξης και προστασίας; Μήπως βελτιώθηκε η παιδεία; Τίποτα από όλα αυτά δε συνέβη. Η εικόνα διάλυσης των νοσοκομείων συμπληρώνεται με τα εκατομμύρια ευρώ που δίνονται στις ιδιωτικές κλινικές. Οι εργαζόμενοι στέλνονται ξανά απροστάτευτοι στην εργασία, αναμετρώνται με τα «εργατικά ατυχήματα» και τις ανθυγιεινές συνθήκες. Ενώ το σχολείο των ταξικών φραγμών αποκτά… τάμπλετ παρακολούθησης για να απορρίπτει με «ακρίβεια και εξ αποστάσεως» τους μαθητές και για να υποτάσσει δάσκαλους και καθηγητές φορτώνοντας την «ατομική ευθύνη» στη σχολική κοινότητα, στους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς.

Το μόνο που έκαναν στην πανδημία ήταν να επιβάλουν απαγόρευση κυκλοφορίας και πρόστιμα! Να θέσουν την κοινωνία σε καραντίνα. Κι όμως! Τολμούν να μιλούν για κοινωνική ανευθυνότητα αυτοί που διέλυσαν τα νοσοκομεία και το σύστημα περίθαλψης, αυτοί που θέλουν να τα ιδιωτικοποιήσουν ακόμη παραπέρα, αυτοί που ξέρουν μόνο από πρόστιμα, απαγορεύσεις και μέτρα φτωχοποίησης του λαού, της νεολαίας και των εργαζομένων. Στόχος τους δεν ήταν ποτέ η προστασία της υγείας του λαού, αλλά η προστασία του συστήματος. Την εικόνα και την πολιτική αυτού του συστήματος επιδίωξαν να περισώσουν, να δείξουν ότι δήθεν ελέγχουν την κατάσταση, παρά τους εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και τα εκατομμύρια που προσβλήθηκαν από τον ιό.

Απέναντι σε αυτήν την αντιλαϊκή-αντεργατική «πανδημία» που βαθαίνει τον εργασιακό μεσαίωνα και φέρνει περισσότερη φτώχεια, ανεργία και καταστολή, ο λαός δεν μπορεί να τηρήσει στάση αναμονής. Πρέπει να βγούμε στο δρόμο του μαζικού αγώνα! Να οργανώσουμε την πάλη και τις αντιστάσεις μας για ένα καλύτερο μέλλον για εμάς και τις επόμενες γενιές.

Δρόμοι Αντίστασης Δάφνης - Υμηττού, https://dromoiantistasis-dy.blogspot.com/

Πολιτικό στέκι «Απέναντι», Μιλτιάδου 3, Δάφνη - email: «stekiApenanti@gmail.com»

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΗΠΑ: Το ξέσπασμα οργής της ενάντια στην φυλετική-ταξική καταπίεση και τις κρατικές δολοφονίες είναι δίκαιο!

0

Η ανατριχιαστική εικόνα του Αμερικάνου αστυνομικού (και δηλωμένου ρατσιστή) να πατά στο λαιμό μέχρι θανάτου το μαύρο Τζορτζ Φλόιντ, δεν είναι πρωτοφανής στην Αμερική. Αντίθετα, είναι επίσημη πολιτική του «κράτους της Ελευθερίας», το οποίο έχει αναλάβει το ρόλο του παγκόσμιου χωροφύλακα της «δημοκρατίας». Οι φονιάδες των λαών είναι πολύ συχνά και φονιάδες του ίδιου τους του λαού.

Στους δρόμους της Μινεάπολις και πολλών μεγάλων πόλεων, έχει ξεσπάσει η δίκαιη κοινωνική αγανάκτηση που συσσωρεύονταν χρόνια, καθώς οι κρατικές δολοφονίες είναι καθημερινό φαινόμενο, και η χρόνια ατιμωρησία τους, αποτελεί συνενοχή και ενθάρρυνση, είναι «ελεύθερο» στους αστυνομικούς να σκοτώνουν.

Μπορεί η δουλοκτησία και οι επίσημες φυλετικές διακρίσεις να έχουν καταργηθεί, όμως οι ταξικοί και κοινωνικοί διαχωρισμοί ποτέ δεν θα καταργηθούν, στα πλαίσια της καπιταλιστικής εκμεταλλευτικής κοινωνίας. Η μαύρη κοινότητα, παραμένει στην πλειοψηφία της κοινωνικά και εκπαιδευτικά αποκλεισμένη στα γκέτο των ναρκωτικών, με μεγαλύτερα ποσοστά ανεργίας, και κάνει τις πιο κακοπληρωμένες δουλειές. Για να συντηρείται η καταπίεση και η ταξική εκμετάλλευση, καθώς η μαύρη κοινότητα έχει σε μεγάλο βαθμό εργατική σύνθεση, είναι απαραίτητη η κρατική τρομοκρατία. Πρέπει ο μέσος μαύρος πολίτης να μην είναι σίγουρος αν θα δει την οικογένεια του στο τέλος της μέρας. Να φοβάται για την ίδια του τη ζωή, να είναι δεύτερης κατηγορίας. Η πολιτική των δολοφονιών πηγαίνει χέρι-χέρι με τις όλο και πιο άθλιες συνθήκες ζωής όλων των Αμερικάνων εργαζόμενων.

Η πολιτική καταστολής και οι εκατοντάδες κρατικές δολοφονίες, γνώρισαν έξαρση κατά τη διάρκεια της προεδρίας Ομπάμα. Αυτό το γεγονός, εξηγεί και τη δυσκολία των Δημοκρατικών να «μαζέψουν» την κοινωνική οργή και να την οδηγήσουν σε ανώδυνα μονοπάτια, ή να την εκμεταλλευτούν εκλογικά. Στο μυαλό σημαντικού μέρους της μαύρης κοινότητας, οι Δημοκρατικοί και ο Ομπάμα είναι το ίδιο φονιάδες με τον Τραμπ.

Το γεγονός ότι το μαζικό, παναμερικανικό κίνημα που εξελίσσεται (έχει βαθιά ιστορία και παραδόσεις) παίρνει και κάποιες μορφές που δεν βοηθούν την παραπέρα πολιτική συγκρότηση του, έχει να κάνει με αδυναμίες του λαϊκού κινήματος στις ΗΠΑ. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να θολώνει την ανάγκη συμπαράστασης στο λαό των ΗΠΑ, και στην αγωνιζόμενη μαύρη κοινότητα. Η οργή που ξεσπάει στους δρόμους του νο1 παγκόσμιου εχθρού όλων των λαών, είναι πέρα για πέρα δίκαιη και πρέπει να γνωρίσει την αλληλεγγύη όλων. Δεν είναι τυχαίο ότι άνθρωποι όλων των πολιτικών τοποθετήσεων παγκόσμια έδειξαν τον αποτροπιασμό τους για αυτό το βάναυσο έγκλημα της αστυνομίας.

Ειδικά όταν το κίνημα γνωρίζει αστυνομική καταστολή, και ο Τραμπ κατεβάζει την εθνοφρουρά απειλώντας δημόσια με μακελειό, είναι ανάγκη να εκδηλωθεί μαζικά η συμπαράσταση παγκόσμια, με σκοπό την αποτροπή της κλιμάκωσης της καταστολής.

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΖΟΡΤΖ ΦΛΟΙΝΤ. ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΘΟΥΝ ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ.

ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ Η ΕΘΝΟΦΡΟΥΡΑ. ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΛΑΟ.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΖΩΗ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ.

29-5-2020

http://kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑ: Τα αδιέξοδα μιας δεξιάς γραμμής

0

Σεβόμενοι τη διαδικασία της συνέλευσης της ΕΛΜΕ Πειραιά τη Δευτέρα 25 Μάη, που έγινε μετά από συλλογή υπογραφών και κάτω από την απόλυτη δυσαρέσκεια της πλειοψηφίας του ΔΣ, περιοριστήκαμε σε μία μόνο τοποθέτηση. Επανερχόμαστε, λοιπόν, για να διευκρινίσουμε κάποια ζητήματα που τέθηκαν, κάποια από αυτά σοβαρά και άλλα όχι. Πάντως, πριν ξεκινήσουμε θέλουμε να κάνουμε μια σημαντική παρατήρηση. Το γεγονός ότι μέσα σε δύο μέρες υπέγραψαν 270 συνάδελφοι για να γίνει συνέλευση αλλά και το γεγονός ότι η συνέλευση ξεκίνησε με 200 περίπου εκπαιδευτικούς για να καταλήξει μετά από τρεισήμιση ώρες με 120 (αρκετά ικανοποιητικά νούμερα και πολύ μεγαλύτερα από οποιαδήποτε άλλη συνέλευση τα τελευταία επτά χρόνια – ακόμα και από τις εκλογοαπολογιστικές που γίνονται με άδεια) δείχνουν ότι μπορεί ο κλάδος να μην είναι «στα κάγκελα» αλλά είναι σίγουρα σε πολύ καλύτερη κατάσταση από τις ηγεσίες του – αστικές και ρεφορμιστικές. Η έλλειψη πολιτικών εφοδίων μαζί με την ταυτόχρονη ύπαρξη πολλών πολιτικών εμποδίων είναι εκείνοι οι παράγοντες που δημιουργούν παραλυσία. Το ότι το πλαίσιο της Ενότητας Αντίστασης Ανατροπής έχασε για λίγους ψήφους ενώ είχε να αντιμετωπίσει στη συνέλευση ουσιαστικά όλες τις άλλες παρατάξεις είναι ένα γεγονός ελπιδοφόρο στην προοπτική του.

Οι συνεχείς καθυστερήσεις και αναβολές σύγκλησης συνέλευσης (κάθε φορά με άλλη δικαιολογία) από το ΔΣ αποτέλεσαν βούτυρο στο ψωμί της κυβερνητικής επίθεσης και εκθέτουν σοβαρά και τις τέσσερις δυνάμεις που ήταν υπεύθυνες. Με χίλια ζόρια και πιέσεις η συνέλευση έγινε έναν ολόκληρο μήνα μετά τη δημοσιοποίηση του πολυνομοσχεδίου και δυόμιση βδομάδες μετά την τροπολογία. Πρόγραμμα αδράνειας!

Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση και τα αδιέξοδα της διγλωσσίας

Από την αρχή της καραντίνας και της ιστορίας της «εξ αποστάσεως», το ΠΑΜΕ προσπαθούσε να μας πείσει ότι η βασική πλευρά της τηλεκπαίδευσης δεν είναι η προσπάθεια του συστήματος να φορτώσει την κρίση στο λαό, αλλά το καθήκον των εκπαιδευτικών να συνεχίσουν την εκπαιδευτική διαδικασία. Ενώ, εδώ και χρόνια το κεφάλαιο προσπαθεί να χρησιμοποιήσει τα διάφορα «τηλε» ως πολιορκητικό κριό απέναντι στα λαϊκά δικαιώματα, το ΠΑΜΕ όλη αυτήν την περίοδο εξαφάνιζε την πλευρά αυτή, δίνοντας πολύτιμη βοήθεια στην κυβερνητική εκστρατεία  αποπροσανατολισμού και υποταγής των εργαζομένων. Στην ανακοίνωση της ΕΛΜΕ Πειραιά που βγήκε αμέσως μετά την τροπολογία (μονιμοποίησης της εξ αποστάσεως και κάμερες) δεν υπήρχε κουβέντα για τη μονιμοποίηση της εξ αποστάσεως και καταψηφίστηκε πρόταση της Ενότητας Αντίστασης Ανατροπής που αναδείκνυε όλο το βάθος της επίθεσης. Μετά από πολλές πιέσεις, αναγκάστηκε το ΠΑΜΕ να τοποθετηθεί ενάντια στη μονιμοποίηση της εξ αποστάσεως στην τελευταία συνέλευση, αλλά στο κείμενο που προτείνει ως απόφαση των Συλλόγων Διδασκόντων λείπει και πάλι αυτή η πλευρά. Το ΠΑΜΕ ακροβατεί οπορτουνιστικά προσπαθώντας να μην πληρώσει την αχαρακτήριστη γραμμή του όλη αυτήν την περίοδο. Τελικά ρωτάμε: Η πολιτική (και θεσμική) νομιμοποίηση της εξ αποστάσεως είναι θετική, αρνητική ή ουδέτερη εξέλιξη για το λαό; Και ποιος ήταν ο ρόλος της κάθε παράταξης σε αυτήν την εξέλιξη;

Οι «συμμαχίες» ο κοινωνικός αυτοματισμός και τα ΜΜ Εξαπάτησης

Ακούστηκε από στέλεχος του ΠΑΜΕ στη συνέλευση ότι δεν αναπτύχθηκε κοινωνικός αυτοματισμός απέναντι στους εκπαιδευτικούς με βάση την στάση συμμετοχής στην εξ αποστάσεως και ότι αυτό δημιουργεί όρους κοινωνικής συμμαχίας. Πράγματι, στην ιστορία της ταξικής πάλης οι συμμαχίες αποτελούν μια βασική πλευρά. Συμμαχίες γίνονται και πρέπει να γίνονται ανάμεσα σε ομάδες εργαζομένων, ανάμεσα σε πολιτικές τάσεις. Μέχρι τώρα ο στόχος ήταν σαφής: Η πάλη σε στόχους αιχμής είναι μετωπική για να είναι πιο αποτελεσματική και να νικήσουν όλα τα μέρη αυτής της συμμαχίας. Αν συμφωνούμε ότι η εξέλιξη με την εξ αποστάσεως έχει πια δείξει τα δόντια της και αποτελεί σοβαρή αρνητική εξέλιξη για το λαό, τότε έχουμε μια νέα… πρωτοποριακή εκδοχή των συμμαχιών: Συμμαχούμε όλοι μαζί (εκπαιδευτικοί, μαθητές, γονείς) στην υποχώρηση, συμμαχούμε όλοι μαζί για να ηττηθούμε όλοι μαζί! Στην πραγματικότητα η συμμαχία δεν γίνεται με τους γονείς και τους μαθητές. Η «συμμαχία» εδώ γίνεται επί της ουσίας με τον αντίπαλο, αφού πάνω στην πολιτική του αντιπάλου επιδιώκεται η… συμμαχία με το λαό!

Υπάρχει επίσης και η σύγχυση ανάμεσα στην πίεση που ασκεί ο λαός και στην πίεση που ασκούν τα παπαγαλάκια των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης. Για εμάς είναι καθαρό: Σε οποιαδήποτε σοβαρή αντίσταση που θα επιδιώξει να κάνει ο λαός, τα παπαγαλάκια του συστήματος θα φριάξουν. Στην ιστορία της εξ αποστάσεως στόχος του κινήματος έπρεπε να είναι να αποκαλύψει στο λαό τις ολέθριες συνέπειες που φέρνει αυτή η διαδικασία στα δικαιώματα των παιδιών του στις σπουδές αλλά και συνολικότερα η τηλε-εργασία για τους εργαζόμενους. Και όχι να υποκύπτει στις πιέσεις που ασκούνται από ΜΜΕξαπάτησης, από υπουργούς και παράγοντες του συστήματος.

Αλληλεγγύη, «αλληλεγγύη» και υποταγή

Πάμε στην αλληλεγγύη. Για όποιον έχει στοιχειώδεις ταξικές αναφορές στην ανάλυσή του, η αλληλεγγύη κάποιων τμημάτων του λαού σε άλλα εκφράζεται βασικά και κυρίως μέσω της πάλης! Η αλληλεγγύη στους μαθητές εκφράζεται μέσω του μαζικού αγώνα να μην περάσει το αντιδραστικό πολυνομοσχέδιο και να μην νομιμοποιηθεί η εξ αποστάσεως ως μια κανονική διαδικασία. Αν υπάρχει το κίνημα που δίνει τον αγώνα αυτό, δευτερευόντως μπορεί αυτό να πλαισιωθεί με άλλες πλευρές (δωρεάν μαθήματα, πολιτιστικές εκδηλώσεις κλπ). Αυτές οι δευτερεύουσες πλευρές μόνες τους χωρίς την βασική πλευρά του αγώνα, μετατρέπουν την αλληλεγγύη σε «αλληλεγγύη» και πολιτικό αποπροσανατολισμό. Αυτό έλεγε το εκτεταμένο απόσπασμα από προκήρυξή μας, που διάβασε στέλεχος του ΠΑΜΕ (σε μια αποτυχημένη προσπάθεια να μας τη βγει «από τα αριστερά») στη συνέλευση.

Για να το πούμε πιο απλά: Η πρόταση του ΠΑΜΕ στους φοιτητές Ιατρικής να πάνε εθελοντές στα νοσοκομεία κατά τη διάρκεια της καραντίνας και ενώ το αίτημα ήταν οι μαζικές προσλήψεις νοσηλευτών και γιατρών ήταν πρόταση, η οποία –στο όνομα της αλληλεγγύης τάχα μου- υπέσκαπτε τον αγώνα για προσλήψεις και αποτελούσε χέρι βοήθειας στο σύστημα. Είναι το παράδειγμα του «εθελοντισμού» ως υποταγή!

Οι ταξικές ανισότητες «που υπήρχαν και πριν» και άλλα μαργαριτάρια

Ακούσαμε και διάφορα μαργαριτάρια στη συνέλευση από στελέχη του ΠΑΜΕ: «Ταξικές ανισότητες υπήρχαν και πριν την εξ αποστάσεως», «το σωματείο δεν μπορεί να καλέσει τους συναδέλφους σε αποχή από την εξ αποστάσεως – είναι ατομική τους υπόθεση» και άλλα που δεν αξίζει να απαντήσουμε.

Κάτι, ωστόσο, δεν μπορεί να περάσει έτσι… Στέλεχος του ΠΑΜΕ παρουσίασε μια θέση κάποιας παράταξης των Παρεμβάσεων, όπως ισχυρίστηκε, στο χώρο των ιδιωτικών εκπαιδευτικών, η οποία ζητούσε να συνεχιστεί η δουλειά στα φροντιστήρια μέσω τηλεκπαίδευσης. Την «καταγγελία» του την έντυσε με την εξής απίστευτη δήλωση: «Δηλαδή στα φροντιστήρια που υπάρχει η τρομοκρατία του αφεντικού ζητάτε τηλεκπαίδευση και στο δημόσιο ζητάμε να καθόμαστε και ο μισθός να τρέχει;». Παρά το γεγονός ότι η τοποθέτηση εγείρει πολύ σοβαρά ζητήματα, θέλουμε να πιστεύουμε ότι το ολίσθημα οφείλεται σε ένα μείγμα πίεσης της στιγμής και πολιτικών αδιεξόδων του φορέα του. Γι΄αυτό δεν θα το συνεχίσουμε. Θα προτείνουμε όμως στους συναδέλφους που είναι συνδικαλιστικά στελέχη να είναι πιο ψύχραιμοι και, πριν μιλήσουν, να σκέφτονται ποιους θυμίζουν αυτά που σκοπεύουν να πουν.

Και θα ρωτήσουμε και κάτι: Απέναντι σε ένα αίτημα εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα εταιρίας που δεν λειτουργούσε επί καραντίνας για «πλήρη καταβολή όλου του μισθού», το ΠΑΜΕ θα ήταν αντίθετο; Θα έλεγε «κάθεστε και ο μισθός τρέχει»;

Και κάτι ακόμα: Πώς θα σταθούν αν οι στημένες προτάσεις από τα ΜΜ Εξαπάτησης για διώξεις εκπαιδευτικών που «έμειναν πίσω» (όπως λένε) στην εξ αποστάσεως «εισακουστούν» από το Υπουργείο;

Η θέση των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών από την έναρξη της καραντίνας και της εξ αποστάσεως ψευτο-εκπαίδευσης ήταν η εξής: Εφόσον τα σχολεία είναι κλειστά, η εκπαιδευτική διαδικασία έχει διακοπεί! Καλούσαμε τους εκπαιδευτικούς να είναι σε επαφή με τους μαθητές για να δουν τι κάνουν, για να μάθουν αν οι γονείς τους έχουν απολυθεί, ακόμα και αν χρειαστεί να συνεννοηθούν για στοιχειώδεις εκπαιδευτικές ανάγκες. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν είναι εκπαίδευση και, άλλωστε, δεν μπορεί να αφορά ούτε το σύνολο των μαθητών ούτε το σύνολο των εκπαιδευτικών. Από πού κι ως πού είναι σε θέση ένας συνάδελφος που είναι σε τρία σχολεία να έρθει σε επαφή με τους μαθητές του σε αυτές τις συνθήκες; Για όποια επαφή θα υπήρχε, ξεκαθαρίσαμε ότι δεν έπρεπε να χρησιμοποιηθεί κανένας τρόπος που εντάσσεται στην προσπάθεια του υπουργείου να νομιμοποιήσει την τηλεκπαίδευση.

Ε, από αυτό οι φωστήρες του ΠΑΜΕ (έκαναν ότι) κατάλαβαν ότι αυτό που προτείναμε ήταν η χρησιμοποίηση άλλης πλατφόρμας! Δύο ώρες τοποθετήσεις τους επιχειρηματολογούσαν ότι την επικοινωνία στον καπιταλισμό την έχουν τα μονοπώλια και άλλες φαιδρότητες απείρου κάλλους.

Δεν πειράζει… Αυτό που κάνουν ότι δεν κατάλαβαν οι εκπρόσωποι του ΠΑΜΕ το κατάλαβαν πολύ καλά φυλλάδες και δημοσιογραφίσκοι του βαθέως συστήματος («Φιλελεύθερος», «Ομάδα αλήθειας» του διαβόητου Σαμαρά, παρατρεχάμενοι του ΣΕΒ) που «έκαναν την τιμή» να ασχοληθούν με τις… ταπεινές Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών, πετώντας μας στην πυρά και (ούτε λίγο ούτε πολύ) απαιτώντας να μας κλείσουν σε ψυχιατρεία! Φανταζόμαστε, επειδή δίναμε τη… μάχη της πλατφόρμας!

Την ίδια ώρα, η Κεραμέως δεν τσιγγουνευόταν επαίνων στη συνδικαλιστική ηγεσία της υποταγής για τη στάση της στο ζήτημα… Μήπως τώρα καταλάβατε συνάδελφοι του ΠΑΜΕ;

Το υβρίδιο σχολείου και τηλε-σχολείου και η κάλυψή του από την ΕΛΜΕ

Με τα πολλά, τα σχολεία άνοιξαν. Και, όπως όλα δείχνουν, άνοιξαν για να διευκολυνθεί η κλιμάκωση της επίθεσης στους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς. Τα σωματεία έπρεπε να καλέσουν σε αποχή από κάθε διαδικασία εξ αποστάσεως. Τι είδους αλληλεγγύη στους μαθητές είναι η διευκόλυνση της κανονικότητας για να περάσει το πολυνομοσχέδιο και η τροπολογία;

Αντί αυτού είχαμε δύο απαντήσεις:

Η πρώτη εκφράστηκε με την αλλόκοτη συνδικαλιστικά θέση ότι «η ΕΛΜΕ δεν έχει δικαίωμα να πει κάτι τέτοιο στους συναδέλφους»! Λίγες γραμμές παρακάτω, το ΠΑΜΕ καλεί τους συναδέλφους σε… απεργία-αποχή από την αξιολόγηση! Η μια γραμμή παίζει μπουνιές με την άλλη. Πραγματικός μύλος…

Η δεύτερη απάντηση είναι χειρότερη. Συμπυκνώθηκε στην παρακάτω απαράδεκτη θέση που υπερψήφισε η πλειοψηφία της ΕΛΜΕ (ΠΑΜΕ-ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ) στην απόφαση 57/3-5-2020, μετά από εισήγηση του πρώτου. Θαυμάστε:

«Για τους συναδέλφους που φροντίζουν άτομα που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες, να δοθεί η δυνατότητα εργασίας από απόσταση (τηλε-εκπαίδευση). Η δυνατότητα αυτή περιγράφεται και δίνεται σαφώς στην εγκύκλιο με αριθμό πρωτοκόλλου ΔΙΔΑΔ/Φ.69/110/οικ.8189, ημερομηνία 20-3-2020, του ΥΠΕΣ-Ενότητα Α).»

Όχι, το Νομικό Γραφείο Εύρυθμης Λειτουργίας του κράτους (σε κάτι τέτοιο προσομοιάζει η παραπάνω «διεκδίκηση») δεν απαιτεί άδεια για αυτούς τους συναδέλφους! Αλλά η πλειοψηφία της ΕΛΜΕ άνοιξε το δρόμο στην κυβέρνηση να εκβιάσει τους συναδέλφους που φοβούνται για την υγεία τους, ώστε κάτω από αυτόν τον εκβιασμό να νομιμοποιηθεί του υβρίδιο ταυτόχρονης ύπαρξης σχολείου και τηλε-«σχολείου». Εδώ όμως δε θα δείξουμε καμία κατανόηση! Για τη συγκεκριμένη αθλιότητα, το ΔΣ της ΕΛΜΕ πρέπει να απολογηθεί και να ανακαλέσει αυτήν την απαράδεκτη συκοφάντηση της λέξης «διεκδίκηση».

Οσο για τα «τάμπλετ για όλους» («διεκδίκηση» που σύμφωνα με στελέχη του ΠΑΜΕ ήταν η καρδιά της αντιπαράθεσης! – μιλάμε για παράλληλο σύμπαν) αποτέλεσε έναν επικίνδυνο στόχο, γιατί δεν τέθηκε εν κενώ, αλλά στην επιδίωξη να δουλέψει πιο σωστά η τηλεκπαίδευση για αυτό και αγκαλιάστηκε από τις φωνές του συστήματος. Και αφήνουμε στην άκρη το πάρτι χορηγών που ακολούθησε.

Ποιοι είναι με ποιους και ποιο είναι το πολιτικό συμπέρασμα

Βεβαιώνουμε τους πάντες που δεν ήταν στη συνέλευση αλλά και όσους δεν λειτουργούν στη βάση μικροπαραταξιακών συμφερόντων ότι η εικόνα που αποκόμισαν όσοι παραβρέθηκαν, ήταν μια απόλυτη σύμπνοια παλιού και νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού με το ΠΑΜΕ και κόντρα στην Ενότητα Αντίστασης Ανατροπής. Ηταν, άλλωστε, η δημόσια έκφραση αυτού που γίνεται στο ΔΣ εδώ και ένα διάστημα.

Υπάρχει ωστόσο ένα ζήτημα προς εκτίμηση. Τι έχει οδηγήσει το ΠΑΜΕ ειδικά το τελευταίο διάστημα (αρχής γενομένης από το φακέλωμα των σωματείων μέσω ΑΦΜ και του Μητρώου Πραγματικών Δικαιούχων μέχρι τη στάση του για την εξ αποστάσεως και τη συνέργειά του να καθυστερήσουν οι γενικές συνελεύσεις και να οδηγείται ο κλάδος σε απογευματινά συλλαλητήρια τη στιγμή που ο εχθρός εφορμά;) σε αυτήν την αχαλίνωτη δεξιά πορεία που θυμίζει τη γνωστή στάση του το 2013; Τι το έχει οδηγήσει σε τοποθετήσεις τόσο απολίτικες και αταξικές, όσο αυτές που ακούστηκαν στη συνέλευση της ΕΛΜΕ Πειραιά;

Η εκτίμησή μας είναι η εξής: Η επίθεση του συστήματος έχει στρέψει δεξιά όλο το πολιτικό σκηνικό. Ο διαγκωνισμός ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ για το ποιος φορέας είναι το καλύτερο… ΠΑΣΟΚ έχει αφήσει ένα κενό στο χώρο που καταλάμβανε ο παλιός παρδαλός ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό το κενό επιδιώκει να καλύψει το ΠΑΜΕ μέσω της γραμμής «θα σας ταράξουμε στη νομιμότητα»! Επιδιώκει να χαϊδέψει μικροαστικές αυταπάτες ότι, τη στιγμή που η εργατική τάξη θα στενάξει από την επίθεση του κεφαλαίου, ο «καλός – λειτουργός – εκπαιδευτικός» θα αμβλύνει αυτές τις δραματικές συνθήκες με ενέσεις ψεύτικης κανονικότητας και μιας γραμμής ότι η κοινωνία θα μείνει όρθια μέσω των ενέσεων αυτών.

Το έχουμε γράψει και θα το ξαναγράψουμε: Ο λαός δεν θα μείνει όρθιος υπό τις διαταγές του συστήματος!

Ο δικός μας δρόμος

Είμαστε μπροστά σε κρίσιμες εξελίξεις. Ο καπιταλισμός, παγκόσμια και στη χώρα μας, κάτω από το βάρος της κρίσης που παροξύνεται και με βάση τον κορονοϊό, επιταχύνει και κλιμακώνει την επίθεσή του απέναντι στην εργατική τάξη, τους εργαζόμενους και τη νεολαία. Τα στοιχειώδη δικαιώματα στις σπουδές, στη δουλειά και στις ελευθερίες θα επιδιωχθεί να συντριβούν.

Αυτή ο ταξικός πόλεμος δεν θα αντιμετωπιστεί ούτε με «αποφασιστικές απαντήσεις ολιγομελών αντιπροσωπειών» ούτε με τη γραμμή να «ταράξουμε το σύστημα στη νομιμότητα».

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ