Ένας χρόνος από τη δολοφονία του Άλκη Καμπανού! Να μην θρηνήσουμε άλλα θύματα οπαδικής βίας

0

 

Στις 18/1 ξεκίνησε η δίκη για την δολοφονία του Άλκη Καμπανού. Ο 19χρονος φοιτητής πέθανε από τα δολοφονικά χτυπήματα που δέχθηκε από οπαδούς αντίπαλης ποδοσφαιρικής ομάδας. Η είδηση είχε προκαλέσει αποτροπιασμό: Ένα νέο παιδί έχασε τη ζωή του "στα καλά καθούμενα", ένα βράδυ στο πάρκο κάτω από το σπίτι του που καθόταν με φίλους, επειδή δεν απάντησε «σωστά» στην ερώτηση «Τι ομάδα είσαι;».

Για το χτύπημα δεν υπήρχε καν το προκάλυμμα της οπαδικής συμπλοκής μετά από ποδοσφαιρικό αγώνα, ήταν εν ψυχρώ δολοφονία. Οι δολοφόνοι του, μέλη συνδέσμου, χτύπησαν και τράπηκαν σε φυγή. Μέχρι σήμερα, ένα χρόνο μετά, δεν έχει παραδεχτεί κανείς την εμπλοκή του.

Ο Άλκης δεν είναι το μόνο θύμα οπαδικής βίας. Οι συμπλοκές μεταξύ οπαδών ποδοσφαιρικών ομάδων ή τα «πεσίματα» σε «αντιπάλους» έχουν προκαλέσει και άλλους θανάτους. Οι συστημικές απόψεις σε διάφορους συνδέσμους «ανθίζουν» και δηλητηριάζουν συνειδήσεις. Τα ναρκωτικά, ο ρατσισμός, ο εθνικισμός και οι φασιστικές αντιλήψεις περισσεύουν. «Για λογαριασμό» της ομάδας του κανείς καταλήγει να γίνει ακόμη και δολοφόνος…

Οι βίαιες συμπλοκές, τα οπαδικά χτυπήματα, ακόμη και τα αυξανόμενα περιστατικά βίας μεταξύ μαθητών μέσα και έξω από τα σχολεία, δεν είναι τυχαία και ασύνδετα περιστατικά. Είναι αποτέλεσμα της έντασης της επίθεσης του συστήματος που πάει χέρι-χέρι με την ένταση της φασιστικοποίησης της δημόσιας και πολιτικής ζωής. Ο αποκλεισμός ολοένα και μεγαλύτερου κομματιού της νεολαίας και κύρια των πιο φτωχών στρωμάτων από την εκπαίδευση, η εγκατάλειψη του σχολείου, η ανεργία και οι μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας, προκαλούν ασφυξία σε έναν νέο άνθρωπο που βλέπει ότι άλλοι αποφασίζουν για την ζωή του. Στην οργή που συσσωρεύεται, το σύστημα προσπαθεί να δώσει ακίνδυνες γι’ αυτό διεξόδους, για να μην μετατραπεί σε συλλογική πάλη για δικαιώματα. Δημιουργεί τεχνητούς διαχωρισμούς, για να αποκρύψει ποιος πραγματικά ευθύνεται για τα προβλήματα.

Δεν θα δεχτούμε την οποιαδήποτε προσπάθεια συγκάλυψης του εγκλήματος!

Στις μεταξύ μας σχέσεις χωράνε μόνο η αλληλεγγύη και ο κοινός αγώνας για μια ζωή με δικαιώματα. Ο εχθρός δεν κρίνεται από το χρώμα της φανέλας που φοράει, αλλά από την θέση του σε αυτή την κοινωνία. Ο συμμαθητής, ο συμφοιτητής, ο συνάδελφος, ο γείτονας είναι ο σύμμαχος απέναντι σε ένα σύστημα που μας θέλει στον πάγκο, να παρακολουθούμε αμέτοχοι τις εξελίξεις που διαδραματίζονται σε βάρος μας.

-Να καταδικασθούν οι δολοφόνοι του Άλκη Καμπανού

-Όχι άλλα θύματα οπαδικής βίας

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Οργανώσεις Θεσσαλίας του ΚΚΕ(μ-λ) | Συμπαράσταση-Αλληλεγγύη στους αγωνιζόμενους αγρότες

0

Απάντηση στη βία και καταστολή της κυβέρνησης με συνέχιση-κλιμάκωση του αγώνα

Ανακοίνωση-Καταγγελία των Οργανώσεων Θεσσαλίας του ΚΚΕ(μ-λ)

Οι Οργανώσεις Θεσσαλίας του ΚΚΕ(μ-λ) καταγγέλλουν τη κυβέρνηση της ΝΔ που για άλλη μια φορά καταφεύγει στην αστυνομική βία και καταστολή απέναντι σε αγωνιζόμενους αγρότες.

Με μια πρωτόγνωρη αστυνομική επιχείρηση, με δεκάδες ΜΑΤ, κλούβες και χημικά η κυβέρνηση κατέλαβε για ώρες τον Ε65, εγκλώβισε τους αγρότες, διέκοψε την κυκλοφορία, απαγόρευσε την αγροτική κινητοποίηση και επιχείρησε με γκλομπς και χημικά να διαλύσει την χθεσινή (30/1) αγροτική διαμαρτυρία.

Η χθεσινή επιχείρηση τρομοκράτησης και καταστολής δεν είναι κάποιο «μεμονωμένο γεγονός» αλλά αποτελεί πάγια τακτική της κυβέρνησης απέναντι σε κάθε κομμάτι του λαού που τολμά να αγωνίζεται, που τολμά να διεκδικεί. Όπως πρόσφατα στους εργάτες της ΜΑΛΑΜΑΤΙΝΑ, όπως πιο πριν στους φοιτητές και τη νεολαία, όπως στο κίνημα ενάντια στις ανεμογεννήτριες, όπως…, όπως… Θέλει η κυβέρνηση να κάνει επίδειξη δύναμης και πυγμής αλλά αυτό που πραγματικά φανερώνει είναι η αδυναμία της και ο φόβος της απέναντι στο λαό.

Οι αγροτικές κινητοποιήσεις είναι δίκαιες. Υποκινούνται από τα οξυμένα προβλήματα και την από την αντιαγροτική πολιτική κυβέρνησης και ΕΕ. Μια πολιτική που χρόνο με το χρόνο φτωχοποιεί τους αγρότες, κάνει ασύμφορες τις καλλιέργειες, ερημώνει τα χωριά, ξεκληρίζει τους φτωχομεσαίους, οδηγεί στην συγκέντρωση της γης και της παραγωγής από σύγχρονους νεο-τσιφλικάδες και νεο-τσελιγκάδες και βαθαίνει τη διατροφική εξάρτηση της χώρας.

Η απάντηση στην αστυνομοκρατία και την καταστολή είναι η συνέχιση και κλιμάκωση του αγώνα. Η δυσαρέσκεια, η οργή και η αγανάκτηση των αγροτών να μην εκτονωθεί στις κάλπες, να μην εξαργυρωθεί από τους διάφορους υποψήφιους «σωτήρες» αλλά να βρει αγωνιστική διέξοδο. Με συγκρότηση αγροτικού κινήματος. Με οργάνωση-συσπείρωση στους αγροτικούς συλλόγους. Με συνένωση και κοινό μέτωπο με τα άλλα κομμάτια του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας. Με οργάνωση και αγώνα Με αντίσταση και διεκδίκηση.

• Για αναπλήρωση εισοδήματος.
• Για τιμές στα προϊόντα και για αγροτικό εισόδημα που να καλύπτει το κόστος της ζωής για τους φτωχομεσαίους αγρότες.
• Για ανατροπή της αντιαγροτικής πολιτικής Κυβέρνησης-ΕΕ.
• Για να έχουν οι φτωχομεσαίοι αγρότες παρόν και μέλλον στα χωριά τους
  και στις καλλιέργειές τους

31/1/2023

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΘΗΝΑ | Ανταπόκριση από τη σημερινή δικάσιμο των 11 Τούρκων και Κούρδων αγωνιστών

0

Άρχισαν τις απολογίες τους ενώπιον του 5μελους Εφετείου που συνεδριάζει στις Φυλακές Κορυδαλλού οι 11 Τούρκοι και Κούρδοι αγωνιστές που κατηγορούνται για την υπόθεση της οδού Αυλώνος στα Σεπόλια πριν λίγα χρόνια. Σήμερα ολοκλήρωσαν την απολογία τους οι 2 πρώτοι, εκ των οποίων ο ένας μπορεί να θεωρηθεί και ο βασικός κατηγορούμενος. Και οι δύο αναφέρθηκαν σε συντομία στην κατάσταση στην Τουρκία που τους οδήγησε στην πολιτική προσφυγιά. 

Στη συνέχεια αναφέρθηκε ο καθένας στη ζωή του, στο πώς βρέθηκαν στη χώρα μας, το 1995 και το 1999 αντίστοιχα, καθώς επίσης και στον βιοπορισμό και την πολιτική δράση που αναπτύσσουν από τότε μέσα από την Επιτροπή Αλληλεγγύης για τους Πολιτικούς Κρατούμενους στην Τουρκία και το Κουρδιστάν αλλά και τον Σύλλογο ΚΑΠΑ με έδρα στην Αθήνα. Ανέπτυξαν τις στενές σχέσεις τους με τις Οργανώσεις της Αριστεράς και τα Συνδικάτα στη χώρα μας, τις εκδοτικές προσπάθειες μέσω κυρίως του Περιοδικού Ο ΑΓΩΝΑΣ και την συμμετοχή τους στο φως της μέρας, στις κινητοποιήσεις, συγκεντρώσεις και απεργίες που πραγματοποιούνται.

Για τα συγκεκριμένα γεγονότα των Σεπολίων, αρνήθηκαν ότι ανήκουν στην οργάνωση που αναφέρεται στη δικογραφία, τόνισαν ότι είναι αναγνωρισμένοι πολιτικοί πρόσφυγες και τους έχει χορηγηθεί καθεστώς προστασίας και ταυτότητα πολιτικού πρόσφυγα. Ο βασικός κατηγορούμενος απέδωσε τα ευρήματα του οικήματος των Σεπολίων σε δύο Κούρδους που φιλοξενήθηκαν εκεί και στη συνέχεια έφυγαν στη Ευρώπη, χωρίς να δώσει τα στοιχεία τους που γνωρίζει. Ο δεύτερος δήλωσε ότι δεν είχε καμία γνώση για την ύπαρξη και το περιεχόμενο του σάκου που βρέθηκε στο υπόγειο τούνελ της προαναφερθείσας διώροφης κατοικίας.

Η δίκη θα συνεχιστεί μεθαύριο Τετάρτη, όπου είναι πιθανόν να ολοκληρωθούν οι συντομότερες, όπως εικάζεται, απολογίες των υπολοίπων 9 κατηγορουμένων.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ |10+1 ΣΗΜΕΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΠΟΥ ΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ

0

ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ! ΚΑΤΩ Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ-ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ

10+1 ΣΗΜΕΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΠΟΥ ΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ

1.       Η αξιολόγηση αποτελεί πολυεργαλείο και πυρήνα στην πολιτική του συστήματος στην εκπαίδευση.

α) Θέλει τους μαθητές ταξικά κατηγοριοποιημένους, χωρίς δικαιώματα, για να «αποδέχονται» πιο εύκολα την -αυριανή- εργασιακή εκμετάλλευση.

β) Γι΄ αυτό χρειάζεται εκπαιδευτικούς «σπασμένους», που θα τους μεταβιβάζει όλη την ευθύνη των κοινωνικών προβλημάτων που γεννάει η επίθεσή του στους μαθητές. Που θα ΄ναι τρομοκρατημένοι και με καθημερινή επίβλεψη για να εφαρμόζουν σωστά τις πολιτικές του. Που θα ζουν με το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά συνεχώς υπο αίρεση «αν δεν προσαρμοστούν».

2.       Το ζήτημα αυτό ΔΕΝ ΑΦΟΡΑ ΜΟΝΟ τους νεοδιόριστους, αλλά το σύνολο του κλάδου. Η σαλαμοποίηση που προωθεί γίνεται ακριβώς για να το περάσει με μεγαλύτερη ευκολία.

3.       ΔΕΝ μπορεί να υπάρξει «καλή», «άλλη», «μη τιμωρητική» κτλ αξιολόγηση. Η αξιολόγηση αποτελεί οργανικό κομμάτι της επίθεσης. ΑΡΑ οι προεκλογικές υποσχέσεις ότι «εμείς δε θα την εφαρμόσουμε» δεν αντιστοιχούν στη φάση που βρίσκεται και απαιτεί το σύστημα, γι΄ αυτό και είναι κούφιες. Εξάλλου συνοδεύονται από δεσμεύσεις ότι θα εφαρμόσουν τη δική τους, την “καλή” αξιολόγηση, την αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου.  Όπως και οι προτάσεις που ακούγονται για «ουσιαστική επιμόρφωση», βάζουν την αξιολόγηση από το παράθυρο.

4.       Μπροστά σε όλα αυτά θεωρούμε ότι: οι μέχρι τώρα μορφές αγώνα έχουν δείξει τα όρια τους και αποτελεί μονόδρομος για τον κλάδο να δώσει μια ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΜΑΧΗ με ΣΤΟΧΟ την ΑΝΑΤΡΟΠΗ της αξιολόγησης, αλλά και για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς! Οι ομοσπονδίες (ΟΛΜΕ-ΔΟΕ) ΗΔΗ έχουν δείξει ότι δε θέλουν να δώσουν τέτοια μάχη. Η ευθύνη έχει περάσει στα πρωτοβάθμια σωματεία.

5.       Κεντρική μάχη για μας σημαίνει:

α) Μαζικές Γενικές Συνελεύσεις για να μπορέσει να συμμετέχει ενεργά ο κλάδος στο αγώνα, για να σπάσει η λογική της ανάθεσης

β) Διαδηλώσεις για να συγκροτηθούμε σε σώμα και φωνή που διεκδικεί και αντιστέκεται και δεν διαπραγματεύεται με αυτούς που του επιτίθενται

γ) ΑΠΕΡΓΙΑ γιατί τα παραπάνω μένουν λειψά χωρίς την απεργιακή προοπτική. Γιατί έτσι έχουν κατακτήσει διαχρονικά οι εργαζόμενοι τα δίκια τους.

6.       Για να γίνουν όλα αυτά χρειάζεται ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ των πρωτοβάθμιων ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ. Που δε θα περιμένουν τις ΟΛΜΕ-ΔΟΕ, αλλά με τις συνελεύσεις τους θα προχωρήσουν και θα οργανώσουν τον αγώνα.

7.       Οι εργαζόμενοι, όταν καλούνται να δώσουν έναν αγώνα, απευθύνονται πρώτα στους φυσικούς συμμάχους τους! Να απευθυνθούμε για στήριξη στους γονείς και τους μαθητές μας! Να διαδηλώσουμε από κοινού για τα κοινά αιτήματά μας!

8.       Στο πλαίσιο των παραπάνω τα πρωτοβάθμια σωματεία οφείλουν να ενεργοποιήσουν όλα τα όπλα και εργαλεία τους. Να στήσουν από τις Γενικές Συνελεύσεις ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΓΩΝΑ με συναδέλφους για παρεμβάσεις στα σχολεία και οργάνωση του αγώνα. Να ενεργοποιηθούν ή να φτιαχτούν -όπου δεν υπάρχουν- ΑΠΕΡΓΙΑΚΑ ΤΑΜΕΙΑ για την οικονομική στήριξη του αγώνα.

9.       Να είμαστε σίγουροι ότι ένας τέτοιος αγώνας ξεπερνά τα «όρια νομιμότητας» του συστήματος. Είμαστε βέβαιοι ότι θα ΄χουμε απέναντί μας όλο τον μηχανισμό καταστολής και προπαγάνδας του. Γι΄ αυτό είναι σημαντικό να δημιουργήσουμε και τους δικούς μας τρόπους εξώστρεφης απεύθυνσης στην κοινωνία.

10.   Μέσα στο παραπάνω πλαίσιο οι Αγωνιστικές Κινήσεις θα στηρίξουν και όποια άλλη δευτερεύουσα μορφή αναδειχθεί και βοηθά να στηριχθεί ο αγώνας και ευνοεί την κατεύθυνση της ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΧΗΣ.

10+1.        Έχουμε μπροστά μας μια δύσκολη μάχη. Κυβέρνηση και υπουργείο πανηγυρίζουν ότι μετά από 42 χρόνια ξαναφέρνουν την αξιολόγηση στο σχολείο. Ας κρατήσουμε το εξής: 42 χρόνια το σύστημα προσπαθεί να περάσει την αξιολόγηση. Οι 180.000 εργαζόμενοι εκπαιδευτικοί, με το λαό στο πλάι μας έχουμε τη δύναμη να στήσουμε και να οργανώσουμε έναν νικηφόρο αγώνα.

ΜΑΖΙΚΕΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ-ΑΠΕΡΓΙΕΣ-ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ - ΞΑΝΑ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ για νέα ΑΠΕΡΓΙΑ - ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΓΩΝΑ-ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΤΑΜΕΙΟ-ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ Α’ ΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝΕΚ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θεσσαλονίκη | ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ - ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ

0

 

Θεσσαλονίκη

ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ- ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ

ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΑΖΙΚΗ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ - ΑΝΤΙΪΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ στις 21 Φλεβάρη

Ένας χρόνος από τον πόλεμο στην Ουκρανία:

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗΛΟΣΦΑΓΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥΣ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ Η ΦΙΛΙΑ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ Ο ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΦΟΝΙΑΔΩΝ, ΜΠΛΙΝΚΕΝ, ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ

Στις 20 και 21 Φλεβάρη, ο αμερικανός ΥΠΕΞ, Άντονι Μπλίνκεν, έρχεται στην χώρα μας και την περιοχή (Τουρκία, Ισραήλ) για να προωθήσει τα φιλοπόλεμα σχέδια του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Αυτή η καθόλου τυχαία επίσκεψη συνιστά μεγάλη πρόκληση στα αντιπολεμικά και αντιιμπεριαλιστικά αισθήματα της εργατικής τάξης , της νεολαίας και του λαού.

Γίνεται λίγες μόλις μέρες πριν, συμπληρωθεί ένας χρόνος (στις 24 Φλεβάρη)από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και το ξέσπασμα του άδικου πολέμου –στην καρδιά της Ευρώπης– που έχει στοιχίσει δεκάδες χιλιάδες ζωές, έχει αφήσει πολύ περισσότερους σακατεμένους και με τις καταστροφές να είναι ανυπολόγιστες. Τίποτα δεν δείχνει ότι αυτός ο πόλεμος πρόκειται να σταματήσει σύντομα, με τη Δύση (ΗΠΑ- ΝΑΤΟ- ΕΕ) να εξοπλίζει καθημερινά το αντιδραστικό καθεστώς του Κιέβου και τη Ρωσία να εκτοξεύει συχνά απειλές έως και για χρήση πυρηνικών όπλων. Οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις είναι αγεφύρωτες, οι μεγάλες δυνάμεις χαράσσουν ξανά τα σύνορα με το αίμα των λαών! Και απειλούν τους ευρωπαϊκούς λαούς και τους λαούς όλου του κόσμου ακόμη και με έναν γενικευμένο, παγκόσμιο πόλεμο!

Στο φόντο αυτό η άρχουσα τάξη της χώρας μας συντάσσεται πλήρως με τα σχέδια ΗΠΑ-ΕΕ, παραδίδει βάσεις, λιμάνια, θάλασσα και αέρα σε ΗΠΑ-ΝΑΤΟ, μετατρέποντας τη χώρα σε πλατφόρμα των πολεμικών εξορμήσεών τους και ταυτόχρονα σε πεδίο ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και στόχο. Κάθε ελληνική κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένων της κυβέρνησης ΝΔ και της προηγούμενης του ΣΥΡΙΖΑ, στηρίζουν την πολιτική του πολέμου, προσφέροντας  ζεστό χρήμα στις πολεμικές βιομηχανίες για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα  του ΝΑΤΟ.

Επίσης με φόντο αυτήν την επικίνδυνη πολεμική όξυνση, ο αντιδραστικός ελληνοτουρκικός ανταγωνισμός των αστικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας, καλά κρατεί. Τα επεισόδια και οι εμπλοκές έχουν γίνει ρουτίνα και η κούρσα των πολεμικών εξοπλισμών επιταχύνεται. Συνολικά από το 2020 έως και το 2022 οι στρατιωτικές δαπάνες αυξήθηκαν κατά 89,6%, δηλαδή σχεδόν διπλασιάστηκαν! Οι δύο χώρες οδεύουν προς εκλογές, μέσα σε ένα εθνικιστικό κλίμα και με τις αστικές τάξεις να προσπαθούν να κερδίσουν την εύνοια των ιμπεριαλιστών και να αναβαθμίσουν την παρουσία τους στη περιοχή. Οι λαοί μας κινδυνεύουν να αλεστούν στις μυλόπετρες αντιδραστικών σχεδίων των ιμπεριαλιστικών χωρών και των αστικών τάξεων των δύο χωρών για τις θαλάσσιες ζώνες, τις εξορύξεις και τους ενεργειακούς και εμπορικούς δρόμους, και γενικότερα για αλλότρια συμφέροντα σε Αιγαίο, Κύπρο και Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Ταυτόχρονα οι τερατώδεις εξοπλισμοί εντείνουν τις πολιτικές της φτώχειας και της ακρίβειας, ενώ το εθνικιστικό κλίμα γίνεται μοχλός προώθησης, και στις δύο πλευρές του Αιγαίου, μιας λαίλαπας αντιλαϊκών μέτρων με στόχο την συντριβής των όρων ζωής, δουλειάς, ελευθεριών των δύο λαών.

Είναι ανάγκη να βγούμε στους δρόμους, να διαδηλώσουμε και να βροντοφωνάξουμε:

• ΗΠΑ – ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΡΩΣΙΑ, ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

• ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ- ΑΠΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ- ΕΞΩ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΝΑΤΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

• ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΟ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟ

• ΕΛΛΑΔΑ – ΤΟΥΡΚΙΑ: ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ

• ΚΑΤΩ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ

• ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ – ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ, ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΦΙΛΙΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

30/1/2023

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ- ΑΝΤΙΪΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ

ΤΡΙΤΗ 21 ΦΛΕΒΑΡΗ, 7 μ.μ. ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

ΑΡΙΣΤΕΡΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ - ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΘΗΝΑ | Bazaar Βιβλίου στο "Εκτός των τειχών"

0

 

Κάθε ημέρα βιβλίου είναι ημέρα ταξιδιού, μοιράσματος γνώσης, αναζήτησης σε κάτι νέο , αμφισβήτησης σε κάτι παλιό.

Για το λόγο αυτό το Σάββατο 4 φεβρουαρίου το "Εκτός των Τειχών" σας περιμένει για τη δική σας μέρα βιβλίου με πληθώρα επιλογών και τιμές με έκπτωση από 50%-80%.

Θα είμαστε εκεί από τις 10πμ-5μμ.

"Όλα τα καλά βιβλία έχουν κάτι κοινό: είναι πιο αληθινά απ’ ό,τι αν είχαν συμβεί πραγματικά."

Έρνεστ Χέμινγουεϊ

Η εκδήλωση βρίσκεται στον παρακάτω σύνδεσμο: https://fb.me/e/2MZKppYpZ 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πόλεμος στην Ουκρανία , επίσκεψη Μπλίνκεν και αντιπολεμικό κίνημα.

0

Δημοσιευτηκε στον Αγώνα της Κρήτης στις 28/1/2023

Στις 24 Φλεβάρη συμπληρώνεται ένας χρόνος από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία. Τίποτα δε προμηνύει ότι ο πόλεμος θα τελειώσει σύντομα,αντιθέτως όλα συνηγορούν στη κατεύθυνση συνέχισης της σύγκρουσης έως και αναβάθμισης της.

Πρόκειται για ένα άδικο αντιδραστικό πόλεμο και από τις δύο πλευρές. Από τη μία οι ΗΠΑ- ΝΑΤΟ χρησιμοποιώντας ως πιόνι το εγκληματικό καθεστώς του Κιέβου έχουν κάθε λόγο να παρατείνουν τη σύγκρουση με στόχο το αποφασιστικό κόντεμα του στρατηγικού τους αντιπάλου. Έτσι κι αλλιώς χύνεται το αίμα των άλλων... Από την άλλη η ιμπεριαλιστική Ρωσία πραγματοποιώντας  την εισβολή επιδιώκει να σπάσει τη ζώνη περικύκλωσης των Δυτικών με αιχμή του δόρατος τη φονική  πολεμική μηχανή την οποία διαθέτει. Το εκ νέου  μοίρασμα του πλανήτη από μια χούφτα  ιμπεριαλιστικές δυνάμεις έχει παράξει  μια σύγκρουση στη καρδιά της Ευρώπης ,που μετράει ήδη δεκάδες χιλιάδες νεκρούς και μια κατεστραμμένη χώρα. Ακόμα περισσότερο κανείς δε μπορεί να εγγυηθεί που θα σταματήσει όλο αυτό,οι κόκκινες γραμμές όλων των εμπλεκομένων συνεχώς μετακινούνται. Οι πυρηνικές απειλές είναι ξανά στο τραπέζι. Σε κάθε περίπτωση οι λαοί ακόμα και στη ‘’προνομιούχα’’ Ευρώπη καλούνται να πληρώσουν  πολυεπίπεδα το μάρμαρο .Αυτό είναι το αποτέλεσμα της κυριαρχίας του καπιταλιστικού ιμπεριαλιστικού συστήματος,που δίχως το φόβητρο του κινήματος  των μαζών, σέρνει την ανθρωπότητα σε μια νέα σκοτεινή εποχή γεμάτη πόλεμό,φτώχεια,κοινωνικό μεσαίωνα!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για τη μεγάλη εκδήλωση προς τιμή του σ. Ανδρέα Βογιατζόγλου

0

Η μεγάλη αίθουσα του Σινέ STUDIO πλημμύρισε από κόσμο που ήρθε για να τιμήσει τη μνήμη του συντρόφου Ανδρέα Βογιατζόγλου, γραμματέα του ΚΚΕ(μ-λ) που έφυγε απ’ τη ζωή τον περασμένο Οκτώβρη, χτυπημένος απ’ τον καρκίνο για δεύτερη φορά. Ήταν όλοι εκεί! Οι σύντροφοί του, οι φίλοι και συγγενείς, οι μαθητές του και  εκπρόσωποι των οργανώσεων που συνεργάστηκε και αντιπαρατέθηκε στα πλαίσια του κινήματος. Πληθωρικός και δοτικός καθώς ήταν, άφηνε κομμάτια του εαυτού του σε όποιον τον συναναστράφηκε και κέρδισε τον σεβασμό όλων.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με προβολή βίντεο σχετικό με τη συμβολή του Αντρέα στην οργάνωση και το κίνημα.

Τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του, της προσφοράς και της πολιτικής κληρονομιάς του, τη συμβολή του στην ανάπτυξη και το δυνάμωμα της οργάνωσης του ΚΚΕ(μ-λ) και του λαϊκού, εργατικού κινήματος, τόνισε στην εναρκτήρια ομιλία του ο σ. Νίκος Παπαβασιλείου.

Ακολούθησε ο χαιρετισμός του ιστορικού στελέχους σ. Στέλιου Αγκούτογλου, που κατέθεσε την πίστη του στην οργάνωση, στα στελέχη και τα μέλη της. Ο χαιρετισμός του πρώην γραμματέα σ. Βασίλη Σαμαρά, που αναφερόταν στην προσφορά  του συντρόφου Ανδρέα, ακούστηκε βιντεοσκοπημένος, γιατί, λόγω προβλημάτων υγείας, δεν μπορούσε να παραβρεθεί στην εκδήλωση. Οι εκπρόσωποι του TKP/ML χαιρετίζοντας, υπενθύμισαν τους δεσμούς φιλίας και αλληλεγγύης που συνδέει τις δύο οργανώσεις και το καθήκον που έχουν αναλάβει απέναντι στους λαούς τους, Έλληνες και Τούρκους, που δεν είναι άλλο παρά να παλέψουν για να αποτραπεί ο άδικος πόλεμος ανάμεσα στις γείτονες χώρες.

Ο σ. Κώστας Μπεκιάρης έκλεισε το πολιτικό μέρος της εκδήλωσης αναλύοντας τα καθήκοντα της οργάνωσης για να μπορέσει να υπηρετήσει το κίνημα και τον λαό σε ένα περιβάλλον εχθρικό κι επικίνδυνο για τους λαούς, που το διαμορφώνει το ιμπεριαλιστικό καπιταλιστικό σύστημα, με τον πόλεμο στην Ουκρανία να μαίνεται και την επίθεση στους λαούς και τη εργατική τάξη να συνεχίζεται.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν εκπρόσωποι από τις οργανώσεις: ΕΕΚ, Κίνηση για την Ανασύνταξη του ΚΚΕ, Μ-Λ ΚΚΕ, ΛΑΕ, ΕΚΚΕ, ΟΚΔΕ, ΟΚΔΕ Σπάρτακος, ΝΑΡ, ΑΡΑΣ, Λαϊκό Μέτωπο Τουρκίας, Επιτροπή υπεράσπισης της μνήμης και του έργου του Στάλιν και ο δικηγόρος Κώστας Παπαδάκης, που συμπαραστέκεται στη δίκη των διωκόμενων συντρόφων του ΚΚΕ(μ-λ).

Στον χώρο του φουαγιέ διατίθονταν επιλεγμένα κείμενα του σ. Ανδρέα Βογιατζόγλου, υλικά των εκδόσεων Εκτός των Τειχών, ενώ προβάλλονταν στις μεγάλες οθόνες στους τοίχους, στιγμιότυπα από τη 40χρονη δράση του ΚΚΕ(μ-λ).

Μετά τη Διεθνή, που τραγούδησαν όλοι, ακολούθησε μουσικό πρόγραμμα, όπως θα ήθελε ο σύντροφος Ανδρέας που ποτέ δεν ξεχνούσε πως η πολιτική και οι αγώνες πρέπει να υπηρετούν και να στηρίζουν τους ανθρώπους και να καλλιεργούν τη φιλία και την αλληλεγγύη.

Σε έναν ασυμβίβαστο κομμουνιστή, σε έναν πρωτοπόρο αγωνιστή, σε έναν ευαίσθητο άνθρωπο σαν τον σύντροφο Ανδρέα Βογιατζόγλου δεν ταιριάζουνε μνημόσυνα. Είναι αθάνατος γιατί ο σύντροφος Ανδρέας άφησε πολλά και πλούτισε με την κληρονομιά του την οργάνωση του ΚΚΕ(μ-λ) που τα 40 χρόνια προσφοράς και αγώνων της είναι άρρηκτα συνδεμένα με τον ίδιο. Η εκδήλωση ήταν μια υπόσχεση συνέχισης των αγώνων.

Τα ντοκουμέντα της εκδήλωσης, ομιλίες, βίντεο και φωτογραφικό υλικό θα αναρτηθούν τις επόμενες μέρες.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΗΡΑΚΛΕΙΟ | Για την πολιτική κατάσταση που διαμορφώνεται αλλά και για την πρόταση του ΚΚΕ(μ-λ) - Εκδήλωση 10/2

0

Ο λαός μας βιώνει καθημερινά στο πετσί του τις συνέπειες της αντιδραστικής – αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης της ΝΔ, που υλοποιεί κατ’ εντολή του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου. Η πολιτική της φτώχειας, εξαθλίωσης, ακρίβειας χτυπάει ολοένα και μεγαλύτερα κομμάτια του λαού μας. Τα καύσιμα, η ενέργεια, τα είδη πρώτης ανάγκης, γίνονται απρόσιτα για τους περισσότερους από μας, την ίδια στιγμή που τα μεροκάματα, οι μισθοί και οι συντάξεις είναι καθηλωμένα. Με τις εργασιακές σχέσεις να μας γυρίζουν στον μεσαίωνα. Με την περίθαλψη να γίνεται όλο και πιο απρόσιτη για τα πλατιά λαϊκά στρώματα και, την παιδεία για λίγους κι εκλεχτούς να επιβάλλεται δια νόμου. Παρά την αδρανοποίηση – περιθωριοποίηση του λαϊκού παράγοντα για δεκαετίες, το σύστημα φοβάται, αγωνιά μη τυχόν ο λαός ξαναβρεθεί στο προσκήνιο των εξελίξεων και αρχίσει και πάλι να υπερασπίζεται, διεκδικεί και διευρύνει κατακτήσεις και δικαιώματα. Γι’ αυτό παίρνει τα μέτρα του, θωρακίζει το νομικό του οπλοστάσιο με αντεργατικούς νόμους (4808/21), τρομοκρατεί και καταστέλλει με τα ΜΑΤ στα εργοστάσια, πανεπιστήμια, διαδηλώσεις, σέρνει σε δίκες αγωνιστές, απαγορεύει και ποινικοποιεί απεργίες, εντείνει παραπέρα την φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής.

Την ίδια στιγμή θέλουν τον λαό χειροκροτητή στην πολιτική της εξάρτησης, της παραπέρα πρόσδεσης της χώρας στο άρμα ΗΠΑ –ΝΑΤΟ, δήθεν για την εθνική μας ασφάλεια. Έχουν μετατρέψει τη χώρα σε απέραντη Αμερικανονατοϊκή βάση, δίνουν γη και ύδωρ στους ιμπεριαλιστές για την υλοποίηση των δολοφονικών τους σχεδίων. Η όξυνση του ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού, ο άδικος πόλεμος στην Ουκρανία αλλά και η αντιπαράθεση στη Μέση και Άπω ανατολή, στα Βαλκάνια, στη ΝΑ μεσόγειο, δημιουργεί επικίνδυνες καταστάσεις για τους λαούς, προσφυγιά, αφανισμό λαών και εθνοτήτων.

Αποτελεί αναγκαιότητα του σήμερα η ανάπτυξη και οργάνωση των λαϊκών αγώνων, ως το μόνο δρόμο που πρέπει να βαδίσει ο λαός μας για να μπει φραγμός στον εργασιακό – κοινωνικό μεσαίωνα. Κόντρα στον εκλογικό κρετινισμό και στις κοινοβουλευτικές αυταπάτες που καλλιεργούνται, η νεολαία, οι εργαζόμενοι πρέπει να πάρουν τις τύχες τους στα δικά τους χέρια και να παλέψουν για τη ζωή τους . Σ’ αυτή την κατεύθυνση το ΚΚΕ(μ-λ), έχει καταθέσει πρόταση συντονισμού και κοινής δράσης οργανώσεων, συλλογικοτήτων, αγωνιστών με αναφορά στο κίνημα και την αριστερά, για να συσπειρωθούν δυνάμεις στα μέτωπα της περιόδου και να ανατραπεί το κλίμα παράλυσης και μοιρολατρίας.

Για την πολιτική κατάσταση που διαμορφώνεται αλλά και για την πρόταση που απευθύνει, η Κ.Ο. Ηρακλείου του ΚΚΕ(μ-λ), καλεί τους πολίτες να συμμετέχουν στην ανοιχτή εκδήλωση – συζήτηση την Παρασκευή 10 Φλεβάρη στις 6:30μμ στο Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η νίκη στο Στάλινγκραντ, αρχή της συντριβής του ναζισμού

0

Στα μέσα του 1942, ένα μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής ηπείρου βρίσκεται υπό την κατοχή των ναζιστικών στρατευμάτων. Ένα χρόνο πριν, τον Ιούνη του 1941, είχε ξεκινήσει η επίθεση της Γερμανίας στη Σοβιετική Ενωση (ΣΕ). Παρά την αντίσταση των Σοβιετικών, η Γερμανία μέσα σε λίγες βδομάδες θα καταλάβει 1 εκατομμύριο τετρ. χλμ. σοβιετικού εδάφους, φτάνοντας μέχρι το Λένινγκραντ και τη Μόσχα.

Σχεδόν αμέσως με την επίθεση των ναζί στην πρώτη σοσιαλιστική χώρα, η σοβιετική ηγεσία ζητά από τους Δυτικούς το άνοιγμα του δεύτερου μετώπου απέναντι στη Γερμανία, κάτι που αρνούνται επίμονα οι Δυτικοί. Είναι χαρακτηριστική η δήλωση του Τρούμαν για τη στάση των ΗΠΑ: «Αν δούμε ότι η Γερμανία κερδίζει τον πόλεμο οφείλουμε να βοηθήσουμε τη Ρωσία. Κι αν τον κερδίζει η Ρωσία οφείλουμε να βοηθήσουμε τη Γερμανία και με τον τρόπο αυτό ας τους αφήσουμε να σκοτώσουν όσο μπορούν περισσότερους… (Τάιμς της Νέας Υόρκης, 24 Ιουλίου 1941. Το απόσπασμα είναι παρμένο από το βιβλίο του Ντ. Χόροβιτς «Από τη Γιάλτα στο Βιετνάμ», σελ. 87)

Η άμυνα του Στάλινγκραντ
Το Νοέμβρη του 1941 θα σημειωθεί η πρώτη μεγάλη νίκη των Σοβιετικών κατά των Γερμανών, 25 χιλιόμετρα έξω απ’ τη Μόσχα. Αυτό ήταν και η αιτία αλλαγής κατεύθυνσης της γερμανικής επίθεσης (νότια) προς την Κριμαία και τον Καύκασο για να βρουν διέξοδο προς την ανατολή. Στόχος τους, σύμφωνα με την περίφημη διαταγή Νο 41 ήταν η συντριβή των Σοβιετικών, η κατάληψη των πετρελαιοφόρων περιοχών του Καυκάσου αλλά και η βιομηχανική περιοχή του Ντον και του Βόλγα. Βέβαια μια νίκη των Γερμανών θα είχε συνέπειες για τις γενικότερες συμμαχίες και θα ήταν καθοριστική για την έκβαση του πολέμου. Η Τουρκία για παράδειγμα δεν θα είχε ενδοιασμούς να συμμαχήσει με τη Γερμανία αλλά και η Ιαπωνία θα επιχειρούσε αμέσως στην ανατολή εναντίον της ΣΕ. Ο δρόμος προς τις περιοχές της ανατολής θα ήταν πλέον ανοιχτός για τις δυνάμεις του Άξονα και η κυριαρχία των ναζί σε Ευρώπη και Ασία θα ήταν σίγουρη. Τέλος οι μεγάλες πλουτοπαραγωγικές πηγές της περιοχής του Καυκάσου θα τροφοδοτούσαν την πολεμική μηχανή του Χίτλερ και θα του έδιναν τη δυνατότητα να στρέψει τις δυνάμεις του και προς τα δυτικά με στόχο την παγκόσμια κυριαρχία.
Ετσι στα 1942, στο βορρά, το Λένινγκραντ βρίσκεται υπό πολιορκία και στο νότο, τα ναζιστικά στρατεύματα αφού ανακόπηκαν στην περιοχή του Βορονέζ, επιτίθενται νοτιότερα, στο Στάλινγκραντ. Στα μέσα του Ιούλη βρίσκονται έξω από την πόλη και ο Κόκκινος Στρατός μαζί με χιλιάδες πολιτών ξεκινά την υπεράσπισή της.

Η σημασία της πόλης του Βόλγα ήταν τεράστια. Ακόμα και στην περίπτωση που απέφευγαν την κατάληψή της οι Γερμανοί δεν μπορούσαν να προχωρήσουν προς τον Καύκασο με σιγουριά γιατί πάντα υπήρχε ο κίνδυνος έναρξης επιθέσεων στα νώτα τους από τα σοβιετικά στρατεύματα της πόλης.
Είναι περιττό να αναφερθούμε στο συσχετισμό δύναμης που ήταν συντριπτικός υπέρ των Γερμανών στην αρχή της επίθεσης. Είχαν καταλάβει σχεδόν όλη την Ευρώπη, είχαν χιλιάδες παραγωγικές εγκαταστάσεις και εργάτες από τις κατεχόμενες περιοχές που δούλευαν για τη στρατιωτική τους μηχανή και έναν τεράστιο στρατό σχεδόν 200 μεραρχιών (γερμανικών ή των συμμάχων τους) που έριξαν πάνω στη ΣΕ. 

Σε όλη της διάρκεια του καλοκαιριού και του φθινοπώρου του 1942 οι Σοβιετικοί αμύνονται. Μάλιστα προς το τέλος του Αυγούστου θα γίνει μια σφοδρή αεροπορική επίθεση στην πόλη από εκατοντάδες γερμανικά αεροπλάνα που θα σκοτώσουν 40.000 Σοβιετικούς στρατιώτες και πολίτες. Όλη σχεδόν η πόλη μετατρέπεται σε ερείπια. Από το Σεπτέμβρη και μετά οι Γερμανοί εισέρχονται μέσα στην πόλη όπου και πλέον γίνονται σφοδρές μάχες σώμα με σώμα, από κτίριο σε κτίριο, με συνεχείς καταλήψεις και ανακαταλήψεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι το καθημερινό προχώρημα ή υποχώρηση του μετώπου ήταν μόλις λίγα μέτρα. Ο λόφος Μαμάγιεφ άλλαξε χέρια οκτώ φορές και ο σιδηροδρομικός σταθμός δεκαπέντε. 

Παρά το γεγονός ότι ένας ολόκληρος λαός πλήρωνε καθημερινά βαρύ φόρο αίματος στην προσπάθειά του να ανακόψει τις φασιστικές ορδές του Γ’ Ράιχ, οι Δυτικές δυνάμεις (Μ. Βρετανία, ΗΠΑ) αρνήθηκαν να ανοίξουν το δεύτερο μέτωπο που ζητούσε επίμονα η ΣΕ και θα λειτουργούσε καταλυτικά στην έκβαση του πολέμου. Το μόνο που έκαναν οι Δυτικοί ήταν άνοιγμα μετώπου στην …Αφρική, αρκετά μακριά από το επίκεντρο των μαχών. Μάλιστα ο ίδιος ο Τσόρτσιλ παραδέχεται ότι οι Δυτικοί «αψιμαχούσαν» με 6 μόνο γερμανικές μεραρχίες την ίδια στιγμή που οι Σοβιετικοί αντιμετώπιζαν τουλάχιστον 180.

Η επίθεση των Σοβιετικών
Τότε ήταν που ο Στάλιν μαζί με τους στρατηγούς τού Στάλινγκραντ, Ζούκοφ και Βασιλιέφσκι σχεδιάζουν την επιχείρηση «Ουράν». Στόχος είναι η αντεπίθεση του Κόκκινου Στρατού και η περικύκλωση των γερμανικών στρατευμάτων. «Το σχέδιο αυτό στηρίχθηκε σε μια τολμηρή ιδέα: …να κυκλωθεί και να εκμηδενιστεί το μεγάλο συγκρότημα των γερμανοφασιστικών στρατευμάτων στο χώρο ανάμεσα στο Βόλγα και στον Ντον και να δημιουργηθούν συνθήκες για να περάσουν οι σοβιετικές ένοπλες δυνάμεις σε γενική στρατηγική επίθεση…» («Παγκόσμια ιστορία», σελ. 290) «Μια σειρά πολιτικοί και στρατιωτικοί παράγοντες συνηγορούσαν για τη σκοπιμότητα να καταφερθεί το χτύπημα εδώ. Η αποφασιστική συντριβή του αντιπάλου στο νότο θα προκαλούσε την οριστική κατάρρευση των σχεδίων του που στηρίζονταν στην προέλαση των γερμανικών στρατευμάτων ως την Υπερκαυκασία και στην εμπλοκή της Τουρκίας στον πόλεμο εναντίον της ΣΕ. Αν πετυχαίνονταν μεγάλα στρατιωτικά αποτελέσματα στο νότο …θα παραμερίζονταν ο εχθρικός κίνδυνος για τις πετρελαιοπηγές της Υπερκαυκασίας και για τις γραμμές επικοινωνίας με τους συμμάχους μέσω του Ιράν και του Περσικού κόλπου» («Παγκόσμια ιστορία», σελ. 289-290). Το σχέδιο αρχίζει να υλοποιείται στα μέσα Νοέμβρη του 1942 οπότε και άρχισε η αντεπίθεση των Σοβιετικών. 

Μέχρι τις αρχές Γενάρη του 1943 ο στόχος είχε επιτευχθεί. Σε ένα μέτωπο 50 χιλιομέτρων ο σοβιετικός στρατός θα καταφέρει να αποτρέψει τον ανεφοδιασμό των Γερμανών (ακόμα και από τον αέρα) και να κυκλώσει τα ναζιστικά στρατεύματα. Στις 8 Γενάρη του 1943 επιδίδεται τελεσίγραφο από τη μεριά των σοβιετικών για παράδοση, με εγγυήσεις για τη ζωή των στρατιωτών και των αξιωματικών και για ασφαλή επιστροφή στην πατρίδα τους μετά το τέλος του πολέμου ή όπου αλλού επιθυμούσαν.

Η γερμανική ηγεσία όμως θα απορρίψει το τελεσίγραφο, αν και ο στρατάρχης Πάουλους ζήτησε άδεια από το Χίτλερ για παράδοση. Η απάντηση των Σοβιετικών ήταν κεραυνοβόλα. Μέχρι τις 2 Φλεβάρη η «αήττητη» στρατιά του Πάουλους είχε συντριβεί. Μετά από μισό χρόνο ηρωικής αντίστασης, η μάχη του Στάλινγκραντ είχε κερδηθεί από τους υπερασπιστές της πατρίδας τους. Σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν πάνω από 250.000 Γερμανοί στρατιώτες. Από τη μεριά των Σοβιετικών το κόστος ήταν πολλαπλάσιο. Μισό εκατομμύριο στρατού και πολιτών έδωσαν τη ζωή τους στην άμυνα της πόλης.

Η σημασία της νίκης

Η νίκη στο Στάλινγκραντ άλλαξε ουσιαστικά τη ροή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Από τη στιγμή εκείνη και έπειτα ξεκινά μια τιτάνια αντεπίθεση του Κόκκινου Στρατού που μέσα από μια σειρά μάχες κατέληξε στη λήξη του πολέμου, τη συντριβή των ναζί και την απελευθέρωση των κατεχομένων περιοχών της Ευρώπης. Ταυτόχρονα τεράστια ήταν και η σημασία της και για τα παρτιζάνικα τμήματα που δρούσαν στις περιοχές αυτές ώστε να εκδιώξουν από τις πατρίδες τους κατακτητές (Ελλάδα, κ.α.). Αντίθετα στο στρατόπεδο του Άξονα η νίκη του Στάλινγκραντ και του Κουρσκ το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου επέφερε τη ρήξη. Η απόβαση των Δυτικών στην Ιταλία δεν αντιμετώπισε καμία αντίσταση με αποτέλεσμα τη γρήγορη συνθηκολόγηση της χώρας.

«Η ήττα του Στάλινγκραντ - γράφει ο Γερμανός αντιστράτηγος Βέστφαλ- προξένησε τη φρίκη τόσο στο γερμανικό λαό, όσο και στο στρατό τους. Ποτέ νωρίτερα, σ’ όλη την ιστορία της Γερμανίας, δεν υπήρξε περίπτωση τόσο φοβερής καταστροφής τέτοιου αριθμού στρατευμάτων» (Ζούκοφ, «Απομνημονεύματα» τ. 3, σελ 701). Ο ίδιος ο Ζούκοφ εκτιμούσε πως «Η νίκη των στρατευμάτων μας στο Στάλινγκραντ αποτέλεσε την αρχή της ριζικής καμπής του πολέμου υπέρ της ΕΣΣΔ και την αρχή του διωξίματος των εχθρικών στρατευμάτων από το έδαφός μας. Ηταν μια πολυπόθητη και χαρμόσυνη νίκη, όχι μόνο για τα στρατεύματα που πήραν άμεσα μέρος στη συντριβή του εχθρού, αλλά και για ολόκληρο το σοβιετικό λαό…» (Ζούκοφ, σελ 699-700).

Βιβλιογραφία
1. David Horovitz «Από τη Γιάλτα στο Βιετνάμ» εκδ. ΚΑΛΒΟΣ
2. Γκ. Ζούκοφ, «Απομνημονεύματα», τ. 3, εκδ. Φέξη
3. «Παγκόσμια ιστορία» Ακαδημία Επιστημών Σοβιετικής Ένωσης, τ. Ι1-Ι2, εκδ. Μέλισσα
4. William Shirer, «Η άνοδος και η πτώσις του Γ’ Ράιχ», τ. 3, εκδ. Αρσενίδη
5. Loui Aragon, «Ιστορία της Σοβιετικής Ενώσεως 1917-1960» τ. Β, εκδ. Φυτράκη
6. Jaen Elleinstein, «Ιστορία της Σοβιετικής Ενωσης» τ. Β, εκδ. Θεμέλιο
7. Ρ. Καρτιέ, «Ιστορία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου», τ. Β, εκδ. Πάπυρος - Λαρούς
8. Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, Διεθνής Συντακτική Επιτροπή, εκδ. Σύγχ. Εποχή
9. Ο μεγάλος πατριωτικός πόλεμος, Ομάδα συγγραφέων, εκδ. Σύγχ. Εποχή

πηγή: Προλεταριακή Σημαία

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Τύμβος Μαμάγιεβ, Στάλινγκραντ | Τότε που ο Βόλγας είχε μόνο μια όχθη!

1

Η 2 του Φλεβάρη είναι η επέτειος της νίκης στο Στάλινγκραντ. Με αφορμή αυτή την επέτειο αναδημοσιεύουμε άρθρο του Γενάρη του 2013 (στην επέτειο των 70 χρόνων) από τον Αθέατο Κόσμο:

Ο τύμβος του Μαμάγιεβ, είναι ένας λόφος που δεσπόζει στην πόλη του Στάλινγκραντ. Ο Μαμάι, μογγόλος στρατιωτικός ηγέτης, κυριάρχησε στην περιοχή στα μέσα του δέκατου τέταρτου αιώνα και προς την τιμή του οι Τάταροι του χανάτου της Κριμαίας είχαν φτιάξει έναν τύμβο. Εκατόν δύο μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, το ύψωμα αναφέρονταν στους στρατιωτικούς χάρτες με τον αριθμό 102 και σαν το ψηλότερο σημείο της πόλης είχε προφανή στρατιωτική αξία. Ο λόφος, ενόψει της γερμανικής επίθεσης, οχυρώθηκε και από τις 13 του Σεπτέμβρη του 1942, που δέχθηκε την πρώτη προσβολή έγινε ένα από πιο σκληρά πεδία της μάχης του Στάλινγκραντ. Από εκείνη την ημέρα και μέχρι το πρωί στις 26 του Γενάρη του 1943, που οι Σοβιετικοί στρατιώτες της 21ης και 62ης στρατιάς, συναντήθηκαν στο τύμβο του Μαμάγιεβ, κόβοντας στην μέση τους κυκλωμένους γερμανούς στην πόλη, το ύψωμα ή οι πλαγιές του άλλαξαν χέρια πολλές φορές σε μια διαρκή, θανατηφόρα, σώμα με σώμα, μάχη, που κράτησε περισσότερα από εκατόν τριάντα μερόνυχτα. Το ύψωμα καταλήφθηκε από την πρώτη ημέρα της γερμανικής επίθεσης αλλά σχεδόν αμέσως ανακαταλήφθηκε από μια αντεπίθεση της 13ης επίλεκτης μεραρχίας πεζικού και από τότε μετατράπηκε σε κόλαση. Μετά την λήξη της μάχης, σε κάθε τετραγωνικό μέτρο του λόφου καταμετρήθηκαν 1250 θραύσματα από οβίδες, νάρκες και αεροπορικές βόμβες! Από το σκάψιμο που προκάλεσαν οι κάθε είδους εκρήξεις, ο λόφος έχασε ύψος, για χρόνια δεν φύτρωνε ούτε χόρτο και ακόμα και τώρα οι δορυφορικές φωτογραφίες δείχνουν μια σκουρόχρωμη ζώνη γης. Ο τύμβος του Μαμάγιεβ, είναι ένα από τα σημεία-σύμβολα της σκληρής και ηρωικής μάχης που δόθηκε για να κρατηθεί ελεύθερη η πόλη από τους φασίστες εισβολείς. Δίπλα στην θρυλική άμυνα στο σπίτι του λοχία Παβλόφ, τα κατορθώματα του επίλεκτου σκοπευτή Ζάιτσεφ, το απαράμιλλο θάρρος του κομσομόλου Πανικάχι, την αυτοθυσία του τηλεφωνητή Ποντίλοφ, την ηρωική αντίσταση των εργατών στο εργοστάσιο τρακτέρ. Όλοι και σε όλα τα σημεία, έμειναν αμετακίνητοι και εκπλήρωσαν στο ακέραιο το σύνθημα-υπόσχεση πως δεν υπήρχε γη πίσω από τον Βόλγα, πως το μεγάλο ποτάμι είχε μόνο μια όχθη!

Η μάχη για το Στάλινγκραντ από κάθε άποψη αποτελεί μια από τις κορυφαίες πολεμικές αναμετρήσεις της σύγχρονης ανθρώπινης ιστορίας. Κατά γενική ομολογία, ακόμη και από τους πιο ορκισμένους αντί-κομμουνιστές και αντισοβιετικούς ιστορικούς, η νίκη στο Στάλινγκραντ αποτέλεσε την καμπή στην εξέλιξη του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, την αρχή της ήττας του φασιστικού άξονα. Η νίκη αυτή ανήκει πρωτίστως σε αυτούς που θυσιάστηκαν, στους δεκάδες χιλιάδες σοβιετικούς πολίτες, κομματικούς και εξωκομματικούς, κάθε ηλικίας, που ανεξάρτητα από εθνικότητα, θρησκεία και ιδιαίτερες πεποιθήσεις ενώθηκαν σαν μια γροθιά και με αυταπάρνηση υπεράσπισαν την ελευθερία, την κοινή πατρίδα και τις σοσιαλιστικές κατακτήσεις. Πολέμησαν μέχρις εσχάτων για λογαριασμό όλων των ελεύθερων ανθρώπων και όλων των λαών και γι' αυτό η μνήμη του Στάλινγκραντ, ίσαμε σήμερα και σε πείσμα των συκοφαντιών και των ιστορικών παραχαράξεων εμπνέει σεβασμό και δέος. Και δεν πολέμησαν από φόβο και εξαναγκασμό αλλά από ελεύθερη επιλογή. Ήρθαν από όλη την σοβιετική επικράτεια, εκπροσώπησαν όλο τον σοβιετικό λαό που έκανε σύσσωμος μια τρομερή υπέρ-προσπάθεια. Ανταποκρίθηκαν με προθυμία στο κάλεσμα της σοβιετικής πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας που στάθηκε αντάξια, εμπνευστής και οργανωτής του μεγάλου αντιφασιστικού πολέμου. Και γι' αυτό νίκησαν.

Μετά τον πόλεμο στα τέλη της δεκαετίας του Πενήντα, στον τύμβο του Μαμάγιεβ, η τότε σοβιετική ηγεσία αποφάσισε να κατασκευάσει ένα εντυπωσιακό μνημειακό σύμπλεγμα και ένα μουσείο. Η κατασκευή κράτησε χρόνια και ολοκληρώθηκε στην δεκαετία του Εξήντα. Το άγαλμα, «η Πατρίδα καλεί», με τα 85 μέτρα ύψος και τους 8 χιλιάδες τόνους βάρους, από τα μεγαλύτερα στον κόσμο, δεσπόζει στο κέντρο του συμπλέγματος και στην κορυφή του λόφου. Όσο βαθιά έθαβαν την αληθινό πνεύμα του Στάλινγκραντ, τόσο έκτιζαν ψηλά και βαριά μνημεία από μπετόν για να αφυδατώσουν το πνεύμα της αντίστασης του σοβιετικού λαού. Ακόμη και έτσι όμως το η αληθινή ψυχή του Στάλινγκραντ κυριαρχεί στην εντυπωσιακή κατασκευή, δίνει ζωή στο γκρίζο τσιμέντο και καθηλώνει τον επισκέπτη.

 

Φέτος, στις 2 του Φλεβάρη, συμπληρώνονται εβδομήντα χρόνια, από την τελευταία νικηφόρα ημέρα της ιστορικής μάχης. Η νέα ρώσικη αστική τάξη και ο ισχυρός άνδρας της, ο επανεκλεγείς πρόεδρος Πούτιν, μαζί με τις τοπικές αρχές του Βολγκογκράντ, ετοιμάζουν πανηγυρικές εκδηλώσεις με στόχο να οικειοποιηθούν την αίγλη της μάχης, που διατηρείται ισχυρή στην συνείδηση των λαών της πρώην ΕΣΣΔ αλλά και όλου του κόσμου. Στο ίδιο κλίμα και οι μεταλλαγμένοι κομμουνιστές του Ζουγκάνοφ, μαζεύουν υπογραφές για την επαναφορά του ηρωικού ονόματος της πόλης. Στον αντίποδα των επίσημων γιορτασμών, οι βετεράνοι του πολέμου και οι συγγενείς των χιλιάδων ηρωικών νεκρών, οι απλοί ρώσοι πολίτες και οι λαοί της πρώην Σοβιετικής Ένωσης κοιτάζουν με αληθινή περηφάνια το παρελθόν. Συνειδητοποιούν ολοένα και πιο πολύ, την ιστορική σημασία της μεγάλης μάχης ενάντια στον φασισμό για την υπεράσπιση της πρώτης ανολοκλήρωτης προσπάθειας του ανθρώπου να κερδίσει το βασίλειο της ελευθερίας. Οι χίλιες διακόσιες μαρμάρινες πλάκες με τα ονόματα δεκαεπτά χιλιάδων σκοτωμένων σοβιετικών στρατιωτών, ένα τμήμα αυτών που θυσιάστηκαν και έγινε δυνατό να ταυτοποιηθούν ύστερα από τόσα χρόνια (δείγμα και αυτό της απαξίωσης που αντιμετώπισε η μεγάλη μάχη στο όνομα της λεγόμενης αποσταλινοποίησης) και θα αναρτηθούν στους τοίχους του μνημείου, θα δώσουν μέρος της οφειλόμενης τιμής στους αληθινούς νικητές του Στάλινγκραντ!

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ μέσω του διαδικτύου το μουσείο της Μάχης στον τύμβο του Μαμάγιεβ http://www.stalingrad-battle.ru

ΔΕΙΤΕ ένα μικρό βίντεο με μουσική και εικόνα για την Μάχη με τίτλο « Ούτε βήμα πίσω!» http://www.youtube.com/watch?v=zk-y3Y2bqng

ΔΙΑΒΑΣΤΕ αναλυτικά το χρονικό, με χάρτες και φωτογραφίες της Μάχης http://battle.volgadmin.ru

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κατεχόμενη Παλαιστίνη | Τζενίν 26.1.2023

0

  

Νέο μαζικό έγκλημα των σιωνιστών

Τις πρώτες πρωινές ώρες στις 26/1 δυνάμεις του ισραηλινού στρατού κατοχής εισέβαλλαν και πολιόρκησαν το στρατόπεδο προσφύγων της Τζενίν με ισχυρές δυνάμεις ισραηλινών χαφιέδων, δεκάδων τεθωρακισμένων οχημάτων και ελεύθερους σκοπευτές, με σκοπό να βρουν και να σκοτώσουν αγωνιστές της Παλαιστινιακής Αντίστασης ενάντια στη ισραηλινή κατοχή της πατρίδας τους.

Ο κατοχικός στρατός είπε ότι η επιδρομή σε κρησφύγετο αγωνιστών της αντίστασης στον καταυλισμό ξεκίνησε μετά από «ακριβείς πληροφορίες» που δόθηκαν από την υπηρεσία ασφαλείας Shin Bet. Χρησιμοποίησαν πυραύλους και εκρηκτικά για να ανατινάξουν το σπίτι από το οποίο αμύνονταν οι μάρτυρες αγωνιστές. Στην επίθεση των Ισραηλινών, νεαροί μαχητές από άλλα σημεία απάντησαν ανοίγοντας πυρ εναντίον των εισβολέων. Εκπρόσωπος του στρατού δήλωσε ότι κανένας Ισραηλινός στρατιώτης δεν τραυματίστηκε στις συγκρούσεις, αλλά υπέστησαν ζημιές αρκετά ισραηλινά τεθωρακισμένα οχήματα από εκρηκτικούς μηχανισμούς των Παλαιστινίων.

Το υπουργείο Υγείας της Παλαιστινιακής Αρχής ανέφερε σε ανακοίνωσή του ότι εννέα Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν στην ισραηλινή επίθεση που χαρακτήρισε ως σφαγή. Μεταξύ τους και μέλη της αντιστασιακής οργάνωσης Παλαιστινιακή Ισλαμική Τζιχάντ (PIJ), ενώ άλλοι 20 τραυματίστηκαν, εκ των οποίων οι τέσσερις βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση.

Μεταξύ των δολοφονημένων είναι ο 24χρονος Saeb Essam Mahmoud Azriqi, ο 26χρονος Izzidin Yassin Salahat, ο Abdullah Marwan al-Ghoul και ο Moatassem Abu al-Hassan. Ο Salahat αναγνωρίστηκε από τα παλαιστινιακά μέσα ενημέρωσης ως μέλος των Ταξιαρχιών Μαρτύρων Al-Aqsa ένοπλης οργάνωσης συνδεδεμένης με την Φατάχ και μέλος των υπηρεσιών ασφαλείας της Π.Α. Στα θύματα περιλαμβάνεται και μια γυναίκα, η Magda Obaid, 60 ετών.

Η κατάσταση ήταν πολύ δύσκολη, με τους τραυματίες να καταφτάνουν συνεχώς στα νοσοκομεία, ενώ οι ισραηλινές δυνάμεις παρεμπόδιζαν τα ασθενοφόρα και τους γιατρούς, πυροβολώντας εναντίον τους. Η Παλαιστινιακή Αρχή κάλεσε σε πένθος τριών ημερών για τους σημερινούς δολοφονημένους Παλαιστίνιους.

Ο Παλαιστίνιος πρωθυπουργός Mohammad Shtayyeh εξέδωσε μια δήλωση καλώντας τα Ηνωμένα Έθνη και όλους τους διεθνείς οργανισμούς ανθρωπίνων δικαιωμάτων να «επέμβουν επειγόντως για να παρέχουν προστασία στον παλαιστινιακό λαό και να σταματήσουν την αιματοχυσία παιδιών, νέων και γυναικών».

Ο Saleh al-Arouri, ένας ηγέτης του κινήματος της Χαμάς που κυβερνά τη Λωρίδα της Γάζας, είπε ότι «η απάντηση της αντίστασης δεν θα καθυστερήσει».

Ο Youmna el-Sayed του Al Jazeera, που μεταδίδει ρεπορτάζ από τη Γάζα, είπε ότι παλαιστινιακές οργανώσεις συμπεριλαμβανομένης της Χαμάς, κήρυξαν ημέρα πένθους και κήρυξαν κατάσταση συναγερμού.

Η Τζενίν είναι μεταξύ των περιοχών της βόρειας Δυτικής Όχθης όπου το Ισραήλ έχει εντείνει τις εισβολές του τον περασμένο χρόνο, σε μια προσπάθεια να καταστείλει την αυξανόμενη ένοπλη Παλαιστινιακή αντίσταση.

Ο Aleef Sabbagh, πολιτικός αναλυτής που ειδικεύεται στις ισραηλινές υποθέσεις, είπε ότι η επιχείρηση της Πέμπτης στην Τζενίν «πρέπει να γίνει αντιληπτή ως σήμα – είναι η πρώτη βολή σε μια επερχόμενη, μεγαλύτερη ισραηλινή επιχείρηση».

«Η έλλειψη απάντησης – αραβικής και διεθνούς – για αυτά που κάνει το Ισραήλ, το ενθαρρύνει να συνεχίσει τις επιδρομές και τις δολοφονίες του», είπε ο Sabbagh στο Al Jazeera.

«Για την στόχευση ασθενοφόρων και νοσοκομείων, για την αποτροπή παροχής βοήθειας σε τραυματίες, για τις εξωδικαστικές εκτελέσεις –ακόμη και για την δολοφονία της Shireen Abu Akleh– δεν υπήρξε καμία ανάληψη ευθύνης από το Ισραήλ. Εάν δεν υπάρξει πραγματική, ισχυρή απάντηση, το Ισραήλ θα συνεχίσει να κάνει ό,τι θέλει ατιμώρητα».

 

Η επιδρομή έγινε στη λεγόμενη Περιοχή Α, υπό τον παλαιστινιακό διοικητικό και αστυνομικό έλεγχο (υποτίθεται) σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας του Όσλο.

Ο αριθμός των Παλαιστινίων που σκοτώθηκαν από τις ισραηλινές δυνάμεις κατά τη διάρκεια επιδρομών στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ τον Ιανουάριο 2023 ανήλθε μέχρι σήμερα σε τουλάχιστον 29 άτομα, μεταξύ των οποίων πέντε παιδιά. Τουλάχιστον 15 από τους νεκρούς ήταν από την Τζενίν. Περισσότεροι από 170 Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν σε τέτοιες επιδρομές το 2022, πολλοί από τους οποίους ήταν άμαχοι.

 

(Επιλεγμένη αναδημοσίευση από το https://www.facebook.com/neaapopalestini)

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θεσσαλονίκη | Εκδήλωση-Παρουσίαση

0

  

Στα πλαίσια της παρουσίασης του συλλογικού τόμου «1919-1922. Απεσταλμένοι των ισχυρών, για τη Μεγάλη Ιδέα. Στους δρόμους του πολέμου και της καταστροφής. Κείμενα για τη Μικρασιατική εκστρατεία και την προσφυγιά» σας καλούμε στην εκδήλωση με θέμα

"1923, Σύμβαση Ανταλλαγής των Πληθυσμών. Πόλεμος, Εθνοκάθαρση και Ξεριζωμός"

 

Θα μιλήσουν και θα συζητήσουν

ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΚΛΑΡΝΕΤΑΤΖΗΣ   Συγγραφέας

ΑΘΗΝΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ  Φιλόλογος -Συγγραφέας

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ    επιμελητής της έκδοσης

Θα προβληθεί  οπτικοακουστικό υλικό με αφηγήσεις προσφύγων και απογόνων τους

 

Πολυχώρος  Πολιτισμού Ισλαχανέ,

πρώην Σχολή  Τεχνών και Επαγγελμάτων Χαμιδιέ

οδός  Ελένης Ζωγράφου 3

 

Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2023 στις 6μμ

 

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΚΤΩΝ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συνέντευξη του Π. Χουντή στο Κόκκινο 105, 5 για την εκδήλωση τιμής στον σ. Ανδρέα Βογιατζόγλου

0

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ

Σάββατο 28 Γενάρη 6.00 μ.μ.- ΣΙΝΕ STUDIO

Σπάρτης & Σταυροπούλου 33, Πλ. Αμερικής

Θα ακολουθήσει ΜΟΥΣΙΚΗ ΒΡΑΔΙΑ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

In memoriam. Ένοχοι και ευθύνη για το ολοκαύτωμα των Εβραίων της Θεσσαλονίκης

0

  

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φύλ. 818, στις 24/2/2018

 Η ύπαρξη της εβραϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης χάνεται μέσα στο χρόνο. Στην πορεία των αιώνων και μέχρι σήμερα, οικονομικές, κοινωνικές και ιστορικές συνθήκες συνέβαλαν στην κατά καιρούς αυξομείωση του αριθμού των μόνιμων εβραίων κατοίκων της Θεσσαλονίκης. Η πολυάριθμη κοινότητα των Εβραίων της πόλης αρχίζει να φθίνει από τις αρχές του 20ού αιώνα. Το 1908 με τη μετανάστευση στην Αμερική, το 1917 μετά την τραγική θέση των Εβραίων από την πυρκαγιά της Θεσσαλονίκης, το 1922 λόγω της οικονομικής κρίσης, το 1931 μετά το πογκρόμ των φασιστών της ΕΕΕ στο Κάμπελ. Η απογραφή του 1940 θα δώσει 49.000 εβραίους κατοίκους στην πόλη. Στις 15 Μαρτίου 1943 ξεκίνησε από τον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό Θεσσαλονίκης το πρώτο τρένο για το Άουσβιτς με 2.800 Θεσσαλονικείς Εβραίους. Οι 2.191 από αυτούς εξοντώθηκαν στους θαλάμους αερίων αμέσως μετά την άφιξη τους. Με 19 συρμούς, μέσα σε έξι μήνες, 46.061 άτομα μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης κι από αυτά τα 37.387 δολοφονήθηκαν. Η εβραϊκή κοινότητα της Θεσσαλονίκης έπαψε να υπάρχει.

Η εμβληματική ομιλία του δημάρχου Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη κατά την Εθνική Ημέρα Μνήμης των Εβραίων Μαρτύρων και Ηρώων του Ολοκαυτώματος και η θεμελίωση του Μουσείου Ολοκαυτώματος έδωσε το έναυσμα για έναν διάλογο που αφήνει πολλά ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις, δίπλα σε απαντήσεις που αφήνουν πολλά ερωτήματα. Όπως και να έχει το θέμα, κανένας προοδευτικός και αριστερός άνθρωπος δεν μπορεί να μη σταθεί με σεβασμό μπροστά στις εκατόμβες των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας. Δεν μπορεί να μην αναλώσει τον εαυτό του σε αγώνες λαϊκούς, ενάντια στο φασισμό, ενάντια σε κάθε γενοκτονία και να μη σκύψει το κεφάλι μπροστά στο ολοκαύτωμα των Εβραίων.

Η αλήθεια είναι ότι η ομιλία του Μπουτάρη ακροβατεί με γενικεύσεις κι αφαιρέσεις στο τεντωμένο σχοινί μιας μυθολογίας γύρω από το εβραϊκό στοιχείο της πόλης, τη σχέση του με τις άλλες εθνότητες που την κατοικούσαν και τελικά για τη συμπεριφορά του ελληνικού στοιχείου απέναντι στους δεινοπαθούντες εβραίους συμπολίτες τους κατά τη διάρκεια της Κατοχής και μετέπειτα. Το όλο αφήγημα που προκύπτει από μια τέτοια μεθόδευση καταντά ανιστόρητο και, με την ενοχοποίηση-τσουβάλιασμα του ελληνικού στοιχείου της πόλης σαν σύνολο, απολιτικό κι αταξικό. Η ομιλία του δημάρχου της Θεσσαλονίκης δεν μπορεί να ιδωθεί έξω από τη σημερινή διεθνή αλλά και ελληνική πολιτική συγκυρία. Πολύ περισσότερο όταν αναφέρεται στη γενοκτονία των Εβραίων και αποσιωπά τη γενοκτονία των Αρμενίων, των Ελλήνων, των Κούρδων και των Παλαιστινίων.

Οι οποιεσδήποτε υπαρκτές οικονομικές, κοινωνικές και πολιτιστικές αντιθέσεις μεταξύ του ελληνικού και εβραϊκού στοιχείου ενισχύονταν από τα συμφέροντα και την προπαγάνδα των αστικών τάξεων των δυο κοινοτήτων, χωρίς να έχει έξω την ουρά του κι ο θρησκευτικός φανατισμός, ιδιαίτερα μετά την ενσωμάτωση της πόλης στο Ελληνικό Βασίλειο το 1912. Τα μεγαλοϊδεατικά οράματα της ελληνικής άρχουσας τάξης κι η εγκατάσταση χιλιάδων προσφύγων με τη μικρασιατική καταστροφή το 1922 αλλοίωσαν τη δημογραφική σύνθεση της πόλης και φρέναραν κάποια άλλα σιωνιστικά όνειρα και κινήσεις.

Με την άνοδο του φασισμού στην Ευρώπη, όλος εκείνος ο «εθνοπατριωτικός εσμός», που κάθε τόσο εκκόλαπτε έναν δικτάτορα και έφερε τη μεταξική δικτατορία, είναι αυτός τελικά που πρωταγωνίστησε στο δωσιλογισμό και τη λεηλασία των περιουσιών των Εβραίων. Κι ενώ οι έλληνες κάτοικοι της πόλης, κι όχι μόνο, στριμώχνονταν στην ουρά μ' ένα κατσαρολάκι στο χέρι για λίγο συσσίτιο ή πέθαιναν στο δρόμο από την πείνα, αυτοί μπαίναν στην ουρά έξω από το γραφείο του Μαξ Μέρτεν για το κατιτίς τους. Απ' αυτούς έγιναν γιάμα τα εβραϊκά σπίτια, τα μαγαζιά και οι επιχειρήσεις : «...η καταστροφή του νεκροταφείου υπήρξε μια πολιτική και όχι στρατιωτική πράξη και ο Μέρτεν γνώριζε καλά ότι αυτό θα εξασφάλιζε την εύνοια των ελληνικών αρχών» (Ρένα Μόλχο, Το Ολοκαύτωμα των Ελλήνων Εβραίων). «Το 1948 ο Λευτέρης Σταυριανός ανέφερε ότι 12.000 άτομα (που οι περισσότεροι ήταν μάλλον συνεργάτες και δωσίλογοι) εκμεταλλεύτηκαν την κατάσταση. Αντίθετα από τους λίγους Εβραίους δωσίλογους οι οποίοι δικάστηκαν και καταδικάστηκαν, ουδείς εκ των μη Εβραίων δωσίλογων τιμωρήθηκε....» (Ρένα Μόλχο ο.π.).

Μετά την Κατοχή και στο μετέπειτα εμφυλιακό καθεστώς οι δωσίλογοι, οι ταγματασφαλίτες κι οι διάφοροι «συνομιλητές» των στρατευμάτων Κατοχής έτυχαν τέτοιας σκανδαλώδους εύνοιας, έτσι ώστε για χρόνια πολλά μετά την απελευθέρωση οι Εβραίοι δεν είχαν ακόμα ανακτήσει τα σπίτια και τις επιχειρήσεις που τους είχαν αρπάξει - και το πρόβλημα αυτό δεν έχει μόνο παρελθόν αλλά και μέλλον. Και τα λαϊκά στρώματα της πόλης; Η φτωχολογιά είτε Εβραίοι ήταν είτε Έλληνες υφίσταντο την ίδια κοινωνική καταπίεση. Το ίδιο χέρι τους βασάνιζε, το ίδιο αφεντικό τους ξεζούμιζε, ο ίδιος χωροφύλακας τους συνελάμβανε, κι όταν ζητούσαν το δίκιο τους, η ίδια κρατική εξουσία τους φυλάκιζε και τους εξόριζε. Γιατί ένας άλλος μεγάλος μύθος είναι ότι όλοι οι Εβραίοι ήταν πλούσιοι. Στις αρχές του 20ού αιώνα οι περισσότεροι ήταν εργάτες (8.000), μικροεπαγγελματίες (4.000), μικροπουλητάδες (250), σερβιτόροι (2.000), χαμάληδες (2.000), χειρωνακτικά επαγγέλματα (500), βαρκάρηδες (600), καραγωγείς (500). Τις εβραιογειτονιές, σε μεγάλο βαθμό, ξεπάστρεψε η πυρκαγιά του 1917. Είναι ενδεικτική η άθλια κατάσταση των Εβραίων μετά την πυρκαγιά. Μόνο στα προάστια της Θεσσαλονίκης, σε 5.558 δωμάτια ζούσαν 5.901 οικογένειες, στο σύνολο 18.728 ψυχές. Συνολικά 53.737 Εβραίοι έμειναν άστεγοι.

Θα γράψει ο φίλος και συνεργάτης, μακαρίτης πια, Αλμπέρτο Ναρ: «Ο παππούς μου λοιπόν ψαρός, ο πατέρας μου μαραγκός κι η μάνα μου καπνεργάτισσα. Αυτοί οι τίτλοι μου, αυτές οι περγαμηνές μου και δεν μπορώ να σταθώ πουθενά χωρίς να τις μνημονεύσω» («Σε αναζήτηση ύφους»).

Εβραίοι και έλληνες εργάτες θα ιδρύσουν τη Φεντερασιόν, που μαζί μ' άλλες αριστερές οργανώσεις έγινε συνιδρύτρια του ΣΕΚΕ. Εβραίοι εργάτες βρίσκονται ανάμεσα στους εξεγερμένους του 1936. 12.898 Εβραίοι της χώρας, οι περισσότεροι από τη Θεσσαλονίκη, θα πολεμήσουν μαζί με τους έλληνες συμπολίτες τους φασίστες το 1940. Από αυτούς 513 σκοτώθηκαν και 3.743 τραυματίστηκαν.

Με κίνδυνο ζωής και πραγματική αυτοθυσία το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ διέσωσε όσους Εβραίους ήθελαν να διαφύγουν και πολλοί Εβραίοι πολέμησαν στις τάξεις του. Όμως πολλά και συγκινητικά είναι τα παραδείγματα απλών ανθρώπων του ελληνικού στοιχείου της πόλης που όχι μόνο ζούσαν φιλικά με τους εβραίους γείτονες τους, αλλά τους στάθηκαν με κάθε τρόπο και μέσο στη δοκιμασία τους. Κι όμως, ήταν κι αυτοί άνθρωποι λαϊκοί, που υφίσταντο όλες τις συνέπειες της φασιστικής Κατοχής, έδιναν τα δικά τους ολοκαυτώματα (Κερδύλια, Χορτιάτης κ.λπ.) κι αγωνίζονταν να επιβιώσουν από το λιμό. Είχαν τους δικούς τους εκτελεσμένους που δεν μπόρεσαν να σώσουν, στην Τούμπα της Σταυρούπολης, στο Γαλλικό, την Καλαμαριά, την Ευκαρπία, το Κόκκινο σπίτι, το Γεντί Κουλέ.

Χαρακτηριστική είναι η παρακάτω μαρτυρία για τη στάση των απλών ανθρώπων της πόλης που νοιάζονταν για την τύχη των εβραίων φίλων τους. "Έξω από τα περιφράγματα στο απέναντι ύψωμα, φαίνονταν κόσμος πολύς. Ήσαν οι χριστιανοί φίλοι μας που ήρθαν να αναγνωρίσουν ανάμεσα μας κάποιον γνωστό τους και φώναζαν διάφορα ονόματα» (Μπέρρυ Ναχμία, «Στη Θεσσαλονίκη, στο Γκέτο Χαρμάνκιοϊ»).

Ας κόψει τους λαϊκισμούς ο δήμαρχος Μπουτάρης, δεν είναι ούτε ποτέ ήταν «όλη η πόλη μια παρέα». Άλλοι υποδέχονταν τους Γερμανούς και συνεργάζονταν μαζί τους για τη φασιστική «Νέα Ευρώπη» κι είναι αυτοί οι ίδιοι οι υπαίτιοι για τη μετακατοχική σιωπή, ανοχή κι επίσημη αντιμετώπιση των Εβραίων κι όχι οι απλοί άνθρωποι του μόχθου και της βιοπάλης. Αυτοί και μόνο αυτοί είναι οι ένοχοι.

Τέλος, δεν μπορεί να προσπερνιούνται το σύγχρονο ολοκαύτωμα του λαού της Παλαιστίνης, η κατακτητική και βάρβαρη πολιτική του ισραηλινού καθεστώτος κι οι ιμπεριαλιστικές επιβουλές. Η όποια ανοχή και σιωπή είναι αυτή που γεννά και διαιωνίζει ολοκαυτώματα κι επωάζει το «αυγό του φιδιού».

Ας κάνουμε πράξη το σύνθημα «Το φασισμό τσακίζουν αγώνες λαϊκοί». Το λιγότερο, το χρωστούμε στην Άννα Φρανκ και στην Αχέντ Ταμίμι!

Γ.Χ.

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ